Treść

Plusy i minusy Labradora w mieszkaniu

Labrador to specjalna odmiana psów wyróżniająca się życzliwością, inteligencją i zrozumieniem.

Lepiej jest trzymać go we własnym domu, chociaż jeśli zorganizujesz odpowiednią opiekę i opiekę w mieszkaniu, warunki te nie będą gorsze.

Najważniejsze jest to, że opiekuńczy właściciel powinien być blisko i dać ciepło.

Co potrzebuje zwierzak

Jeśli mówimy o zawartości Labradora w mieszkaniu, należy zauważyć, że są plusy i minusy.

Te psy mają przyjazne usposobienie, więc dobrze dogadują się z innymi zwierzętami.

Zadaniem właściciela jest chodzić przez długi czas i organizować gry.

Jeśli spełnisz wszystkie te wymagania, pojawi się harmonia i wzajemne zrozumienie.

Opieka, miłość i opieka - dokładnie to, czego potrzebuje zwierzę, które będzie mieszkać w mieszkaniu.

Psy rasy Labrador są silnie przywiązane do swojego właściciela, więc nigdy go nie opuszczają.

Zawsze możesz liczyć na fakt, że dana osoba ma lojalnego towarzysza, który zawsze uratuje go przed jakimkolwiek niebezpieczeństwem.

Trzymanie psa w mieszkaniu jest łatwe, zwykle śpi obok łóżka swojego pana, nie można go trzymać w wolierze ani na łańcuchu. W przeciwnym razie będzie szaleć i stracić swoją indywidualność.

Kod hosta

Przy niewłaściwym utrzymaniu zwierzęcia i przy braku wychowania, możesz zepsuć nawet najlepsze szczenię, które urodziło się u rodziców o wysokim tytule.

W tym celu należy zapoznać się z regułami kodu hosta:

  • pies nie jest zabawką, musisz być za to odpowiedzialny, dbać o swoje zdrowie i zachowanie;
  • zwierzę będzie rosło w taki sposób, w jaki powstanie;
  • kara powinna przejawiać się w umiarkowaniu i zasługach;
  • dla pomyślnego wychowania powinno być okazywane uczucie, konsekwencja i cierpliwość;
  • konieczne jest prowadzenie szkoleń rozpoczynających się od prostych zadań i stopniowo zbliżających się do bardziej złożonych;
  • dobre odżywianie łagodne i świeża żywność;
  • spacery;
  • okresowe badanie weterynaryjne;
  • szczepienia.

Jeśli przestrzegasz wszystkich tych zasad, możesz mówić tylko o korzyściach związanych z utrzymaniem labradora w domu.

Zanim zaczniesz szczeniaka, musisz odpowiednio się do tego przygotować.

Musisz zrozumieć, że konieczne jest usunięcie wszystkich rzeczy, które może skubać lub zepsuć.

Przede wszystkim dotyczy sprzętu AGD i przewodów.

Jak nauczać w domu

Dzieci początkowo mogą nie być zadbane, co jest wyraźną wadą ich treści. Dlatego konieczne jest, aby czas usunąć dywan.

Początkowo możesz użyć kojec. Ale nie możesz pozwolić, żeby pies spędzał tam cały swój czas. W takim ograniczeniu nie będzie okrucieństwa - to całkiem akceptowalne wychowanie.

Ale gdy to możliwe, dzieci powinny biegać, bawić się i igraszki. Wszystko, co niesie niebezpieczeństwo, musi zostać usunięte z zasięgu.

Aby zachować Labradora w domu, musisz też być cierpliwy. W końcu mówimy o energii zwierzęcia i jego ciągłych sztuczkach.

Czasami to zachowanie nawet się męczy, ale zadaniem właściciela jest sprawienie, by jego postać była bardziej akceptowalna.

Szczeniaka można zabrać do domu dopiero po tym, jak będzie mógł jeść samodzielnie.

Początkowo musi być podawany 5-6 razy dziennie, a następnie stopniowo zmniejszana jest liczba karmień.

Dlatego musisz polegać na kimś, kto to zrobi. W przeciwnym razie wystąpią pewne problemy ze zdrowiem zwierzęcia.

Plusy i minusy

Należy zauważyć, że zawartość w mieszkaniu tak dużego psa ma pewne wady:

  • organizacja spacerów i treningów, która zajmuje dużo czasu;
  • pies jest źródłem infekcji;
  • z powodów higieny, ponieważ pies ma długi płaszcz;
  • dużo czasu będzie musiało płacić rodzicielstwo.

Jeśli właściciel kocha zwierzęta i jest gotowy na wszelkie trudności, nie będzie to duża przeszkoda.

Ponadto posiadanie takiego przyjaciela ma również wiele zalet:

  • spacerując z psem, sam człowiek ma dobrą okazję, by zaczerpnąć świeżego powietrza;
  • pozytywne emocje;
  • o prawdziwego przyjaciela, który jest zawsze gotowy do pomocy;
  • życzliwość i zdolność reagowania zwierzęcia;
  • życzliwość;
  • aktywność;
  • oddanie;
  • doskonały towarzysz;
  • Labrador nie szczeka bez powodu.
do treści ↑

Szkolenie

Aby ocenić tylko pozytywne aspekty trzymania tej rasy w domu, konieczne jest nieustanne szkolenie jej i poświęcanie jej uwagi.

Pies musi przyzwyczaić się do warunków społecznych, więc jego zachowanie nie stanie się problemem.

Profesjonalny instruktor zawsze poda dobre rekomendacje dotyczące zawartości Labradora w każdych warunkach.

Nie ma w tym nic trudnego, ponieważ ta rasa jest dobrze wyszkolona w szkoleniu i chętnie uczy się nowych poleceń.

Te psy dojrzewają przez długi czas, więc musisz być cierpliwy. Wiek psychologiczny dojrzewania przypada na trzy lata. Wcześniej mogą być niegrzeczni i chuligani.

Potrzebują dostatecznie dużej aktywności fizycznej, inaczej będą się nudzić i szukać innego rodzaju zawodu w celach rozrywkowych.

Mogą przegryźć meble, rozerwać tapetę lub oderwać rzeczy, aby tego uniknąć, musisz poświęcić co najmniej dwie godziny dziennie na spacery.

Ta rasa stara się komunikować ze wszystkimi, ale nasz świat nie zawsze jest gotowy do odwzajemnienia. Dlatego konieczne jest nauczenie umiaru w charakterze przyjaciela, aby nie narzucał się obcym.

Świadomie pies nie skrzywdzi dziecka, ale w trakcie gry może być nieostrożny. Dlatego lepiej nie zostawiać bez opieki małych dzieci, ponieważ pies jest dość duży.

Możliwe choroby

Jeśli właściciel zdecydował się na posiadanie tego zwierzęcia w domu, powinien być przygotowany na to, że może być chory.

Najczęściej mają następujące problemy zdrowotne:

  • alergie pokarmowe;
  • osteochondroza;
  • dysplazja;
  • choroby oczu;
  • paraproctitis.

Nie zaleca się samodzielnego leczenia, należy zawsze kontaktować się z wykwalifikowanym specjalistą.

Opiekując się szczeniakiem, powinieneś karmić go na czas, zawsze pieszczot, chodzenie i trenowanie do zespołów. Ogólna opieka nad miłośnikami psów nie sprawia trudności. Okresowo należy kontrolować uszy i oczy, przeczesywać, kąpać.

Od czego zacząć

Pierwsze dni pojawienia się szczeniaka w domu mogą być tolerowane. Wynika to z faktu, że szczenięta tęsknią za matkami, braćmi i siostrami.

W tym okresie nie możesz ich zostawić w spokoju, musisz być przygotowany na nieprzespane noce. Dotyczy to nie tylko ras labradorskich.

Trzeba bawić się z psem, oferować zabawki, smaczne kości lub gałęzie drzew. W rękach zwierzęcia powinno być trzymane pewnie i stanowczo, ale bez potrzeby jego podnoszenia.

Jeśli mieszkanie ma śliskie podłogi, zwierzę może cierpieć z powodu złej decyzji łap.

Dlatego po ośmiu miesiącach podłoga powinna zostać pokryta drzemką. W ciemnym miejscu szczeniąt nie można zamknąć, dlatego ich psyche jest zdenerwowana, mogą pojawić się krzywica, kości i tkanki mięśniowej rozwijają się nieprawidłowo.

Po dwóch miesiącach szczenięta uwielbiają gryźć, muszą być od tego odseparowane, ale we wszystkich rzeczach znają miarę. W przeciwnym razie pies wyrośnie tchórzliwie.

Labrador z dzieciństwa powinien być nauczany na jego miejsce. Nie powinno być w przejściu. Najlepiej, jeśli jest daleko od przeciągów i urządzeń grzewczych.

Ta rasa lubi spać na podwyższeniu, więc możesz użyć krzesła lub czegoś podobnego. Jeśli pies tego nie lubi, musisz znaleźć przyczynę.

Czasem wybierają swoje przytulne miejsce. Zwierzę poczuje się bezpiecznie i będzie mogło tam odpocząć. W tym miejscu nie musisz karmić, leczyć i karać.

Jak uczyć czystości

Do czystości Labrador powinien być nauczany od pierwszych dni. Będzie to wymagało wiele siły i cierpliwości, ale generalnie zwierzę jest inteligentne i uwielbia chwałę.

Musisz wybrać odpowiednie miejsce na toaletę, dla tej odpowiedniej tacy o niskim brzegu.

Szczeniaki zazwyczaj chodzą do toalety po zmianie zawodu. Może to być sen, gra lub posiłek.

Na ulicy można spacerować tylko z zaszczepionym szczeniakiem. Dlatego musisz zadbać o kompleksowe szczepienia.

Pierwszy spacer może być stresujący, ale nie jest to powód, aby cały czas trzymać psa w domu. Pamiętaj, aby użyć smyczy i obroży, a następnie zwierzę nie ucieknie.

Korzystając z windy, należy uważać, aby szczeniak nie znajdował się po drugiej stronie drzwi. Początkowo spacery będą tylko wycieczką z przewodnikiem, poznawaniem nieznanego świata.

Początkowo spacer po ulicy nie powinien trwać dłużej niż dwadzieścia minut, a następnie czas może być stopniowo zwiększany.

Po sześciu miesiącach szczeniak może przejść długi spacer i skakać przez przeszkody.

Nie jest konieczne ciągłe trzymanie go na smyczy, ale wtedy powinieneś wybrać odpowiednie miejsce do gry. Nie trzeba długo schodzić ze schodów.

Wtedy wszystkie kończyny będą prawidłowo umieszczone, a kręgosłup równy, co jest bardzo ważne dla psów tej rasy.

Czuj czujność gospodarza

Dla swojego zwierzaka musisz znaleźć przyjaciół, którzy będą jego rówieśnikami.

Przydadzą się pływanie i gra w piłkę. Ale nie należy zmuszać się do robienia tego, co mu się nie podoba.

Możesz wymyślić wiele innych równie interesujących opcji.

Aby uzyskać lakier do paznokci, pies powinien być prowadzony na asfalcie. W miejscach, do których dociera transport, zwierzę musi pozostać na smyczy.

Aby roztocza lub owady nie były przyczepione do zwierzęcia, wełnę można traktować specjalnymi środkami. Jest to szczególnie ważne w ciepłym sezonie.

Obecnie dostępne są aerozole, kołnierze i krople. W przypadku szczeniąt tej rasy trzeba okazywać uczucia i troskę, a następnie wyhodować dobrych pomocników i prawdziwych przyjaciół.

Chwalenie ich lub karcenie jest konieczne tylko w momencie popełnienia czynu.

W przeciwnym razie nie zrozumie, dlaczego jest karany. Jedną z najważniejszych drużyn jest "nie", "miejsce" i "siedzieć".

Konieczne jest szkolenie młodych psów nie więcej niż dziesięć minut dwa razy dziennie. Zawsze powinieneś starać się wypełnić polecenie, a nie zatrzymywać się w połowie.

Nie należy pozwalać im na ryk na siebie i na innych członków rodziny. Szczeniak powinien zrozumieć, że obok właściciela zawsze będzie dobrze, satysfakcjonująco, będzie głaskany i karmiony.

Jeśli psy oddadzą swoje serce, odwzajemnią się. Potrzebują tylko ciepłego głosu, odżywczego karmienia i miłych oczu.

Galeria zdjęć

Jeśli wziąłeś na siebie odpowiedzialność za czwórkę przyjaciela, musisz dokończyć pracę, nie martw się, gdy pojawią się jakiekolwiek problemy.

Czy możliwe jest utrzymanie Labradora w mieszkaniu: jakie warunki są potrzebne i na czym polega opieka

Każdy, kto trzymał Labradora, wie, że nie można znaleźć bardziej przyjaznego, wesołego i ufającego zwierzaka. Ci dobroduszni giganci w duszy pozostają dziećmi na zawsze, dając właścicielowi szczerą miłość. Ale wielu początkujących hodowców myśli o tym, czy Labrador nadaje się do mieszkania? Utrzymanie dużej rasy jest zawsze trudne. Dla bezpieczeństwa i komfortu pies musi stworzyć określone warunki.

Charakterystyka rasy

Labrador Retriever to rasa pochodzenia kanadyjskiego, pierwotnie hodowana jako pies myśliwski. Z biegiem czasu zwierzęta te stały się doskonałymi towarzyszami, przewodnikami i ratownikami. Ponadto wielu, którzy mieli Labradora w mieszkaniu, zauważyło, że nie mogli znaleźć najlepszej pielęgniarki dla dzieci. Temperament, instynkty i łagodna natura sprawiły, że ta rasa była idealną niańką.

Niestety, często mają skłonność do dysplazji stawów biodrowych i łokciowych, epilepsji, otyłości, atrofii siatkówki.

Labrador występuje w trzech jednolitych kolorach:

Wszystkie trzy kolory są prawidłowe i uznane za standardowe. Ciemne kolory mogą mieć mały jasny punkt na klatce piersiowej. Nie będzie traktowane jako małżeństwo.

Postać anielskiej Labrador Retriever. Pies słynie z przyjaznego i łagodnego usposobienia, oddania, życzliwości. Nie są osobliwe dla niezależności i przywództwa. Nie, Labrador zawsze jest wiernym sojusznikiem, który bez wahania rzuci się na ratunek. Nie wyróżnia jednego gospodarza, dla niego każdy członek rodziny jest ważny i kochany.

Zwierzęta te są bardzo przywiązane do osoby, potrzebują uwagi i komunikacji. Przez całe życie będzie się starał spędzać cały czas z tobą. Pies zgadza się usiąść w nogach, przytulać się do swoich dłoni, żeby nie być sam.

Labrador jest nadaktywnym psem. Energetyczna, mobilna, wytrzymała, wymagająca długich spacerów z intensywnym ładunkiem. Zabawa z frisbees, pływanie w stawach, bieganie - jest to konieczne nie tylko dla fizycznego, ale także dla moralnego zdrowia zwierzęcia. Ta rasa jest świetną opcją dla początkujących hodowców. Opieka nad nimi jest prosta, jedzenie nie jest wybredne, są one stabilne psychicznie i nieskończenie dobre.

Jednak słabości postaci też. Labradory nie są podatne na dogłębną analizę sytuacji, szczególnie w młodym wieku. Natychmiast podejmują wszystkie decyzje, dla których stali się głupcami w psim świecie. Ale nie ma w tym nic złego, właściciel musi być cierpliwy.

Nawiasem mówiąc, to właśnie ta własność sprawia, że ​​Labrador jest wspaniałą pielęgniarką. Natychmiast reagując na sytuację bez wahania, pies nie pozwoli dziecku spaść z wysokości.

Przedstawiciele tej rasy nie tolerują samotności, wylewając udrękę w zachowaniach destrukcyjnych. Jeśli twój harmonogram pracy jest mocno obciążony, a pies będzie siedział cały dzień w domu, wpłynie to nie tylko na jego psychikę, ale także na twoje wnętrze.

Kolejna minusowa postać - są łatwowierni. I tak bardzo, że strażnicy są bezużyteczni. Retrieverowie są spokojni i trudno im zidentyfikować kosmitów, ponieważ każda osoba jest potencjalnym przyjacielem. W związku z tym, dla treści niewoli w stoczni, ta rasa nie jest odpowiednia.

Cechy treści w mieszkaniu

Retriever może czuć się świetnie nawet w jednopokojowym mieszkaniu, ale pod warunkiem normalnego chodzenia. Zwierzęta te pasują do rodziny każdej kompozycji, nie wykazują agresji, można bezpiecznie pozostawić samą z małymi dziećmi. Recenzje hodowców mówią, że z dzieckiem pies jest najsilniejszym związkiem.

Przedstawiciele tej rasy są przyjaźnie nastawieni do innych zwierząt, nie wchodzą w konflikt. Trudności mogą pojawić się tylko u ptaków, ponieważ instynkt łowiecki może zwyciężyć. W przeciwnym razie zawartość Labradora w mieszkaniu nie jest trudna.

Kiedy otrzymasz szczeniaka Labradora, musisz pamiętać o następujących rzeczach:

  1. Bądź przygotowany na to, że przez pierwsze sześć miesięcy lub rok nie będzie czysto. Psychologicznie, ta rasa rozwija się powoli i do 3 lat jest zasadniczo dzieckiem. Dlatego należy wstępnie wyczyścić dywany.
  2. Nadpobudliwość szczeniąt może prowadzić do obrażeń. Upewnij się, że w zasięgu nie ma potencjalnie niebezpiecznych obiektów.
  3. Małe Labradory uwielbiają być niegrzecznymi. Rolą papieru toaletowego promowanego we wszystkich pokojach lub roślin wykopanych poza uznaniem jest norma. Miej cierpliwość i zrozum ich dziecinne sztuczki. Podaruj zwierzaka zabawkami, które mogą skubać i zepsuć.
  4. W pierwszym tygodniu lub dwóch po pojawieniu się w nowym miejscu dziecko może jęczeć, wyrażając tęsknotę za swoją matką, braćmi i siostrami. Zwróć szczególną uwagę na zwierzaka, baw się nim, mów spokojnym tonem, żelazko. Okres adaptacji jest bardzo ważny dla jego psychiki.
  5. Pozwól mu odkrywać nowy dom. Pozwól szczeniakowi zbadać mieszkanie w jego bezpieczeństwie. Pokaż, gdzie będzie jego miejsce do karmienia i spania. Nie spiesz się, on zbada wszystko.

Zalety utrzymania tej rasy:

  • praktycznie nie szczeka bez powodu lub niepokoi sąsiadów;
  • pies nie kłóci się z innymi;
  • rasa jest dobrze wyszkolona;
  • Zwierzęta są idealne dla miłośników zdrowego stylu życia (można je pobierać, można grać w frisbee, pływać itp.).
  • pies nie ma wyraźnych cech straży;
  • Labrador nie może dostać domu i ludzi z napiętym harmonogramem pracy;
  • aktywne wydalanie dwa razy w roku prowadzi do częstego czyszczenia domu;
  • rasa jest bardzo aktywna, zabawna i dociekliwa, co powoduje uszkodzenie własności;
  • pies potrzebuje treningu i rozwoju umiejętności intelektualnych.

W ogólności wady rasy - kontynuacja jej zalet. Słaby strażnik to minus, ale pies jest bardzo miły i lojalny. Potrzebuje fizycznego i intelektualnego stresu, ale jest silnym i zdrowym, moralnie szczęśliwym psem. Każda strona może być interpretowana na dwa sposoby.

Labrador to żywe, zabawne, kochające zwierzę o doskonałym smaku życia. Wierzy, że świat istnieje dla jego przyjemności, więc właściciel musi dostosować swoją zabawę i zachowanie.

Jak stworzyć bezpieczne środowisko

Kiedy zaczynasz pamiętać o Labradorze, "bezpieczne warunki" dotyczą nie tylko psa, ale także bezpieczeństwa twojej własności. Pierwsza zasada zamieszkania tego zwierzaka w mieszkaniu to długie i regularne spacery. Brak aktywności fizycznej i nadmiernie rozwiniętą ciekawość kompensuje tylko chodzenie.

Zwierzę musi również mieć swoją prywatną przestrzeń do odpoczynku. Daj mu część pokoju (najlepiej nie w sypialni), gdzie pies będzie wygodny i spokojny. Zbuduj leżankę. Możesz go kupić lub przygotować samemu. Najważniejsze, że jest on przestronny (co najmniej 75 * 75 cm), miękki i zszyty z naturalnego materiału. Leżak znajduje się w rogu, gdzie nie ma przeciągów.

Dlaczego nie zaleca się umieszczania go w sypialni? Zgodnie z opisem właścicieli rasy, Labrador zawsze wierzy, że twoje łóżko też jest jego łóżkiem. Poradzić sobie z tym jest prawie niemożliwe.

Spraw, aby twój pies był miejscem, w którym możesz karmić. Może to być kuchnia lub korytarz. Połóż tam dwie miski: na jedzenie i wodę. Dostęp do nich powinien być swobodny przez cały dzień, zwłaszcza jeśli zwierzę pozostawione jest w domu.

Labrador potrzebuje zabawek i dużo. Proszę swojego zwierzaka o nowe bibeloty częściej, aby się nie nudzić. Zrobią to zarówno gumowe głośniki wysokotonowe, jak i szmaciane lalki, poduszki, drewniane kije, kości i wszystko, co potrafi. To ochroni cię przed uszkodzeniem linoleum, mebli i obuwia.

Nie zaleca się ustawiania leżaka na balkonie, nawet jeśli jest on szklany i ciepły. Wiele retrieverów nie ma poczucia wysokości ani strachu. Mogą wyskoczyć przez okno na ptaka lub inny przedmiot zainteresowania. Nawet potrójne oszklenie nie powstrzyma tego giganta.

Opieka nad zwierzętami

W trosce labradory są proste. Nie potrzebują strzyżenia, przycinania itp. Jednak wełnę trzeba czesać 2-3 razy w tygodniu, a podczas okresów pierzenia - codziennie. Aby to zrobić, użyj szczotki z włosia lub psa. Dla zwierzaka to radosna sesja, a dla ciebie - zastaw czystości mieszkania. Aby uczyć tej procedury do wieku szczeniąt.

Niewielu wie, że osobliwością tej rasy jest wydzielanie łojowej tajemnicy, która przenika podszerstek. Widać to po pływaniu w stawie z labradora - jak woda z kaczki. Takie zjawisko jest mechanizmem ochronnym przeciwko hipotermii, która była niezbędna dla psów podczas poszukiwania zranionej zwierzyny na bagnach i jeziorach.

Niestety, to wydzielina powoduje uporczywy zapach psa. Z tego nie można uciec. Jedynie kąpiel ratuje go, ale niepotrzebnie częste zabiegi higieniczne wysuszają skórę i powodują zapalenie skóry. Dlatego zaleca się kąpać psa, ponieważ robi się brudny, ale nie zniechęcać psa do ducha. Do delikatnego czyszczenia używaj miękkiego szamponu do krótkich włosów. Nie zaleca się używania zwykłego mydła, ponieważ to drażni

Uważaj na uszy zwierząt. Co tydzień należy wytrzeć wacikiem nasączonym wodą. Pazury są obcięte, jeśli pies nie szlifuje ich w naturalny sposób podczas chodzenia. Aby to zrobić, użyj obcinacza do paznokci. Podczas przycinania wycofaj się z żywej tkanki o 1-2 mm, aby nie zranić zwierzęcia.

Zęby Labradora są rzadko czyszczone. Jeśli dasz kości psa lub twarde warzywa, tablica jest sama złuszczona. Zwierzęta te często grzebią zabawki i kijki na zewnątrz, więc ryzyko kamienia nazębnego jest minimalne.

Po przejściu zbadaj poduszki łapy. W przypadku zauważenia pęknięć, uszkodzeń, kolców lub skaleczeń, należy zastosować dowolny środek antyseptyczny (nadtlenek wodoru, roztwór manganu, zielona farba).

Tryb chodzenia

Pierwsze trzy lata życia z Labradorem muszą chodzić regularnie, ładując je fizycznie i intelektualnie. Szkolenie obejmuje korektę behawioralną i szkolenie dla prostych zespołów. Częstotliwość chodzenia zależy od wieku:

  • od 3 do 6 miesięcy - co 3 godziny (po posiłkach);
  • 6-9 miesięcy - 3-5 razy dziennie;
  • 9-12 miesięcy - 2-3 razy dziennie;
  • starsze niż rok - 2 razy dziennie.
Czas trwania każdego spaceru wynosi 1-2 godziny. Jeśli czas pozwala ci przebywać z psem na ulicy tak długo, jak to możliwe.

Od 6 miesiąca życia szczenięta zaczynają uczyć prostych poleceń banowania i dzwonienia: "Foo!", "To me!". Przyzwyczajony również do odpowiadania na pseudonim. Dla tego szczeniaka na ulicy musisz zadzwonić i poczekać na reakcję. Jeśli biegł, zachęcaj do zachłanności. W przeciwnym razie powtarzaj, aż zareaguje. Nie używaj kary fizycznej. To zwiększy nieufność i nieporozumienie psa.

Od 8 miesięcy możesz nauczyć psa wykonywania komend: "Usiądź!", "Połóż się!", "Lokalizacja!". Bądź cierpliwy. Nie trenuj swojego zwierzaka w nowym zespole, dopóki nie opanuje poprzedniego. Tryb wielozadaniowy dla Labradora jest niepraktyczny.

Ta rasa jest urodzonym pływakiem. Retrievery uwielbiają igraszki w cenach, rzekach, jeziorach i basenach. Jeśli to możliwe, trenuj psa. Kiedy rzuca energię na grę, zacznij uczyć zespoły. Ten schemat działa dobrze.

Uczenie czystości

Zacznij uczyć czystość wyglądu szczenięcia w mieszkaniu. Będzie to wymagało wiele siły i cierpliwości, ale rasa jest inteligentna i dobrze reaguje na pochwały. Wybierz ciche miejsce (nie w przejściu) i umieść tam tacę z niskim stołem. Umieścić w nim szczeniaka co 5-10 minut po karmieniu lub zmianie klasy (sen, zabawa). Jeśli masz potrzebę, zachęcaj do pochwały i głaskania. Bądź jednak przygotowany na to, że pierwsze miesiące szczeniąt często wypróżniają się w niewłaściwych miejscach.

Nie zapomnij pochwalić zwierzaka i na ulicy, gdy się wypróżnił. Stworzy to pozytywny związek. Jeśli będzie srał w mieszkaniu, beszta go surową intonacją, ale nie uderzaj. Zazwyczaj od 4 miesiąca życia Labradorzy zaczynają zadawać sobie pytania na zewnątrz. Natychmiast reaguj na takie potrzeby, w przeciwnym razie odruch zostanie źle ustawiony.

Czy muszę pozostać w klatce?

Wielu właścicieli uczy szczeniaka czystości, ograniczając jego przestrzeń do klatki. Metoda ta jest skuteczna i, wbrew różnym opiniom, trudno nazwać ją nieludzką. Klatka może być kupowana w zapasie zwierząt lub wykonana niezależnie od drutu metalowego. Rozmiar powinien być wystarczający, aby osoba dorosła mogła wygodnie leżeć i usiąść.

Zwykle komórki zaczynają się od 100 * 75 * 85 cm Miękka i ciepła tkanina lub dywanik skrada się do dołu. Przez kraty pies ma doskonały przegląd. Z wystarczającą odległością, zwierzę to postrzega jako swoje legowisko i zaciszny zakątek, a nie więzienie. Ale to nie powinno być nadużywane.

Labradory potrzebują uczucia i uwagi. Pozostawienie zwierzęcia w klatce przez długi czas źle, szkodzisz jego psychice. Co więcej, przyzwyczaja się do defekacji w miejscu, w którym mieszka. Użyj klatki jako tymczasowego schronienia. Szczęśliwi szczenięta w wieku 3-4 miesięcy mogą w nim przebywać do 2 godzin, starsi - 3-4 godziny. Umieść w pobliżu kennel, aby pies nie czuł się samotny. Niektórzy hodowcy umieszczają całą noc w klatce w kącie sypialni. Więc szczeniak czuje się chroniony, a ty jesteś spokojny o porządek w domu.

Gdy pies dojrzewa, zmniejsz czas klatki. Kiedy zwierzę zaczyna w pełni kontrolować swoje naturalne potrzeby, możesz je całkowicie usunąć. Chociaż wiele osób wyjeżdża jako miejsce, w którym pies może się zdrzemnąć i uspokoić.

Subskrybuj nasz kanał w Zen!

Labrador w mieszkaniu: plusy i minusy, zwłaszcza opieka i warunki przetrzymywania

Labrador to pies myśliwski i usługowy. Ze względu na przyjazną naturę, cierpliwość, wytrzymałość i wysoki poziom inteligencji rasa ta stała się popularna wśród ludności cywilnej. Pomimo imponujących wymiarów, jest całkowicie nieszkodliwy, łatwy do trenowania i radzenia sobie z innymi zwierzętami.

Idealną opcją dla Labradora jest prywatny dom z ogrodem. Mieszkanie w mieszkaniu jest dozwolone, ale ma swoje zalety i wady.

Labrador Retriever to bardzo aktywna i mobilna rasa psów, która jest odpowiednia dla osób preferujących aktywny wypoczynek i zdrowy tryb życia. Labradory dają radość i są pozytywne, ale tylko pod warunkiem ciągłej komunikacji i uwagi ze strony gospodarza i domu. Warunki przetrzymywania muszą być zgodne z charakterem i preferencjami zwierzęcia:

  • W prywatnym domu zwierzę może być trzymane w ogrzewanym pomieszczeniu tylko wtedy, gdy klimat jest łagodny i nie ma silnych mrozów. Dzięki dobrze rozwiniętemu podszerstwu, zwierzę może pozostawać na zewnątrz przez długi czas. Surowo zabrania się umieszczania psa na łańcuchu - wymaga to komunikacji.
  • W warunkach utrzymania mieszkania, zwierzę nie ma tak rozwiniętego podszerstka, dlatego często zrzuca i wymaga codziennego czesania.

Zalety psa w mieszkaniu to:

  • Przyjazny dla zwierząt charakter. Labrador nigdy nie szczeka bez powodu, więc nie będzie kolidował z sąsiadami. Nigdy nie ugryzie ani nie zaatakuje dziecka, nawet jeśli dziecko ciągnie go za uszy lub ogon. Wrodzona cierpliwość, samokontrola i wytrzymałość to główne zalety psa.
  • Łatwość w szkoleniu i edukacji. Wykształcony zwierzak nie psuje się w niewłaściwym miejscu i nie psuje wnętrza mieszkania. Łatwo uczy się podstawowych zespołów i zawsze posłusznie słucha mistrza.
  • Potrzeba częstych spacerów. Po zdobyciu Labradora, właściciel będzie musiał go długo chodzić, a to jest świetna okazja, aby uzyskać trochę świeżego powietrza i schudnąć.
  • Łatwa pielęgnacja. Ze względu na brak długich włosów, właściciel nie będzie musiał stawić czoła problemowi częstego sprzątania mieszkania - wystarczy po prostu zaczesać zwierzę w trakcie okresu linienia lub w razie potrzeby. Zwierzę uwielbia zabiegi wodne, więc można je myć nawet po każdym spacerze.
  • Oddanie. Dla samotnych ludzi sprytny Labrador będzie najlepszym i najbardziej lojalnym przyjacielem. Zwierzę ma tak wysoki poziom inteligencji, że jego emocje i myśli można odczytać w oczy. Labrador jest idealnym i niezbędnym asystentem dla osób z problemami ze wzrokiem. Przy odpowiednim wychowaniu może być niania dla dzieci.

Zaleca się powstrzymanie się od pozyskiwania Labradora do domu, który chce zmotywować się w ten sposób do chodzenia. Praktyka pokazuje, że siedzący tryb życia, wcześniej czy później, przejmuje osobę, a na koniec pies idzie do nowych właścicieli.

Wady obejmują następujące aspekty:

  • Własność obrażeń. Zwierzę wyładowuje całą niewydaną energię na otaczające przedmioty iw rezultacie niszczą wszystko, co wpada w ich łapę: buty, ubrania, meble, sofy, zasłony itp. Właściciel musi być przygotowany na to, aby szczeniak poszedł do toalety w niewłaściwym miejscu..
  • Wielka potrzeba komunikacji. Labrador otacza właściciela z uwagą i troską, i domaga się takiej samej postawy. Pies nie powinien być sprowadzany do ludzi, którzy są zawsze poza domem lub w pracy: zwierzę zniszczy całe mieszkanie i zostanie wyczerpane według właściciela. Zwierzę woli przebywać zawsze blisko osoby.
  • Potrzeba długich spacerów. Pies musi chodzić przez co najmniej 2 godziny dziennie, dając mu maksymalną aktywność fizyczną: zwierzę musi skakać, biegać, bawić się. Nawet jeśli na zewnątrz szaleje pogoda, spacer nie może być odwołany.
  • Duży rozmiar. W opisie rasy mówi się, że średni rozmiar psa wynosi 53-60 cm wysokości w kłębie i waga od 25 do 40 kg. Tak imponująca wielkość zwierzęcia jest dobrze wyczuwalna na niewielkim obszarze, więc w małym mieszkaniu ani pies, ani domownicy nie będą czuć się niekomfortowo.

Zarówno zalety, jak i wady Labradora mieszkającego w mieszkaniu są bardziej zależne od natury właścicieli. Ktoś życzliwość i poświęcenie zwierzaka wydają się natrętne, ale ktoś sam nie będzie w stanie rozstać się z psem na minutę. Wszystkie te aspekty są bardzo indywidualne, a każdy plus łatwo staje się minusem.

Szczenięta nie różnią się czystością, dlatego trzeba je przyzwyczaić do czystości w pierwszych miesiącach. Jeśli przegapisz tę chwilę, zwierzak przyzwyczai się do pójścia do toalety, gdzie tylko zechce. Zaleca się usunięcie dywanów z mieszkania, które przyciągną uwagę zwierząt. Po 15 minutach od karmienia powinien zostać posadzony na tacy, a nie zbesztany, jeśli nie trafił lub nie miał czasu, aby samemu dotrzeć do toalety, ponieważ pęcherz dziecka wciąż jest słaby. Zwierzę zaczyna pytać na ulicy o 4 miesiące, a takiej "prośby" nie można zignorować, w przeciwnym razie refleks nie naprawi się dobrze.

Labradory rosną tylko o 3 lata, więc istnieje duże prawdopodobieństwo uszkodzenia obiektów z powodu nadmiernej aktywności i chuligaństwa zwierzęcia. W tym czasie konieczne jest ścisłe zaangażowanie w szkolenie: pochwała za dobre zachowanie i karanie za zło. Chodzenie z psem wymaga co najmniej 2 godzin dziennie, aby wyrzucił całą energię i nie psuje wnętrza.

Ponieważ Labradory lubią spać na podwyższonej platformie, zaleca się przydzielić im krzesło lub zbudować ławkę, ale tylko z dala od przeciągów i urządzeń grzewczych. Podłogi w mieszkaniu nie powinny być śliskie, ponieważ pies może cierpieć z powodu niewłaściwego ustawienia kończyn.

Przynajmniej raz w tygodniu, zwierzę powinno być szczotkowane gumową szczotką, podczas okresu linienia - codziennie. Zaangażowanie się w pranie nie jest tego warte, aby nie zniszczyć wodoodpornej wełny. Nie można stosować specjalnych szamponów dla psów: wystarczy zwykłe mydło. Po praniu wełnę należy wytrzeć do sucha.

Uszy powinny być regularnie sprawdzane pod kątem obecności pasożytów, po spacerach dokładnie zbadać wełnę pod kątem pcheł i owadów. W ciepłym sezonie zaleca się traktowanie wełny specjalnymi kroplami lub aerozolami z pasożytów. Wymagane są regularne badania lekarskie i szybkie szczepienia.

Szczenięta potrzebują 5 posiłków dziennie, 2 posiłki wystarczą dorosłym psom. Jedzenie powinno być zbilansowane, więc w domu najprostszą opcją jest jedzenie premium (1st Choice, Arden Grande). Zostały zaprojektowane specjalnie dla labradorów: zawierają niewielki procent tłuszczu i zawierają substancje, które chronią i wzmacniają stawy. Podczas korzystania z pasz segmentów ekonomicznych konieczne jest dodatkowo uwzględnienie w diecie dodatków mineralnych i witaminowych.

Labradory to psy, które są obojętne na przysmaki i uwielbiają smaczne, satysfakcjonujące i dużo do jedzenia. Ponieważ są one bardzo podatne na otyłość, nie zaleca się zachęcania do takiego pragnienia. Otyłość prowadzi do dysfunkcji ciała i różnych chorób, więc dieta powinna być zbilansowana.

Wiele labradorów jest podatnych na alergie, więc produkty spożywcze można zastąpić naturalnymi produktami:

  • wołowina (surowa lub gotowana);
  • ryż, płatki owsiane, kasza gryczana;
  • owoce sezonowe;
  • marchew (gotowana lub świeża);
  • mleko lub produkty mleczne.

Pod zakazem są makarony. Niemożliwe jest również połączenie spożycia naturalnego pokarmu z jedzeniem - prowadzi to do dysfunkcji przewodu pokarmowego. Musisz dokładnie przemyśleć i wybrać jeden rodzaj żywności: świeżą żywność lub paszę.

W sprzyjających warunkach i odpowiedniej opieki Labrador może żyć do 13 lat. Jeśli okazujesz miłość, sympatię i uwagę swojemu zwierzakowi, w zamian da on swoją lojalność i pozytywne emocje.

BestAnimals

Tylko najlepsze dla Twoich zwierząt.

Opis rasy Labrador - zalety i wady

Historyczne podsumowania

Poprzednik tej rasy pojawił się na wyspie Nowej Funlandii na początku 19 wieku. Tam nazywał się "pies morski", za szybkość poruszania się w wodzie. Miejscowi rybacy używali go na polu. Niektórzy uważają, że ten pies był wykorzystywany jako ogar wraków do ratowania rozbitków.

Tak czy inaczej, te psy przemawiały do ​​ludzi i zaczęto je zabierać do Anglii, a już w 1835 roku pojawiła się pierwsza hodowla.

Już tam, po przekroczeniu importowanych psów wodnych i kędzierzawego labradora, pojawił się znany Labrador Retriever. Rasa ta była hodowana, aby pomóc ludziom w polowaniu, rybołówstwie i innych potrzebach.

Istnieje wersja, w której Labradors ma swoje imię ze względu na portugalski pseudonim o tej samej nazwie, który przetłumaczono z ich języka jako "pracownik", co w pełni uzasadnia efektywność właściwą tej rasie.

  1. Lata 20-30 XX wieku charakteryzują się ostrym skokiem popularności Labradorów. Za swoje osiągnięcia na wystawach i konkursach XX wieku nazywa się je "Złotym Wiekiem Labradora".
  2. W 1916 roku pojawił się pierwszy klub miłośników labradorów, który do dziś hoduje psy o różnych cechach.
  3. W latach 70. wzrosła wystawa i towarzysząca rola Labradora.
  4. W 1991 r. Rasa ta staje się najpopularniejsza w Ameryce, a jej przedstawiciele zajmują pierwsze miejsce z godnością.

Wygląd

Głowa i szyja:

  • Szeroka czaszka i brak mięsistych policzków sprawiają, że głowa jest mocna;
  • Przejście od czoła do twarzy jest dobrze określone;
  • Prawidłowy zgryz, zęby są średniej wielkości;
  • Orzechowe oczy koloru;
  • Uszy są ruchome, mają wylądowanie za głową, zwykle przyjmują pozycję wiszącą, łatwo ją zmieniają z powodu braku silnej grawitacji;
  • Szyja jest mocna i mocna.

Tors i ogon:

  • Gładka linia pleców;
  • Szeroka skrzynia ze spłaszczonymi żebrami;
  • Ogon nie powinien się zwijać z tyłu; przypomina ogon wydry; ma gruby płaszcz z wełny.

Kończyny:

  • Prosta linia przednich kończyn, rozwój tyłu;
  • Łapy są okrągłe i zwarte, z membranami pomiędzy palcami i wyraźnymi klockami.

Wełna:

  • Gruba krótka szóstka;
  • Jest to wodoodporny podkład.

Wzrost i kolor

Normy dla wzrostu Labradora wynoszą 56-57 cm dla psa, 54-56 cm dla suki, a amerykańskie standardy mają niewielkie różnice: 57-62 cm dla psa, 55-59 cm dla suki.

Najpopularniejszym kolorem jest czarny. Właściwie wszystko zaczęło się od czarnych labradorów. Klasyczny, ten kolor wygląda korzystnie, połyskująco, jak czarna satyna. W kolorze, mały jasny punkt na klatce piersiowej może być akceptowalny.

Pewnego dnia urodził się szczeniak z dwóch czarnych rodziców, których kolor nazywał się szczeniakiem polowym. Teraz ma kilka odcieni: od kremowego po czerwonawy. Pod względem cech fizycznych i psychicznych, takie psy nie są gorsze od czarnych.

Kolejnym kolorem jest czekolada i pojawiła się wcześniej niż w polu. W takim przypadku plamy o innym kolorze nie powinny znajdować się na sierści. Kolor stał się popularny po tym, jak Clinton zaczął rodzić brązowego labradora w swojej rodzinie.

Charakter i trening

Przy minusach postaci możesz powiedzieć:

  1. Nadmierna ruchliwość, w tym ogon. Labrador może przypadkiem zepsuć rzeczy.
  2. Silna miłość do wody, która często prowadzi do włączenia kranów lub skrzyń do brudnych zbiorników wodnych, kałuż itp.

Zalety Labradora są kilka razy większe niż wady:

  • Dobrze się dogaduje z dziećmi i starszymi;
  • Raduje się w pracy i działalności;
  • Prawdziwy ogar. Wyszukiwanie jest jego ulubioną działalnością;
  • Dobrze wyszkolony;
  • Rozważania i zręczność działania;
  • Rasa wielozadaniowa;
  • Radość i optymizm;
  • Jest zbieżny z różnymi rasami.

Labradory są dobrze wyszkolone, ale tak jak w przypadku każdej rasy, musisz określić pewne cechy szkolenia, a nawet zakazy:

  1. Podczas szkolenia musisz skorzystać z metod promocyjnych. Siła fizyczna i inne metody karania są nieistotne w stosunku do Labradorów. Maksymalną dozwoloną wartością jest zmiana tonu.
  2. Labradorowi łatwiej jest opanować polecenia w postaci gry.
  3. Sam właściciel musi polubić to, co robi. Jeśli Labrador to zobaczy, będzie chciał pomóc, co oznacza, że ​​lepiej się uczyć.
  4. Nie pozwól nauczyć Labradora, aby szczekał, aby zapobiec lub obronić się. Rasa ta jest przyjazna i przyjazna, a jej głos niemal wyłącznie wyraża radość.
  5. Trening może rozpocząć się, gdy Labrador osiągnie 4 miesiące. Musisz zacząć od najprostszych poleceń dotyczących nazwy i innych podstawowych rzeczy.
  6. Lepiej jest prowadzić trening w zatłoczonych miejscach lub w specjalnej grupie, więc Labrador nauczy się nie tylko wykonywania poleceń, ale nie będzie rozpraszany przez inne osoby i procesy wokół niego.
  7. Laboratorium może rozpocząć naukę nawet w wieku dojrzałego psa.
  8. Natężenie i czas trwania treningu po raz pierwszy nie powinien przekraczać 15 minut, ponieważ dorastają, liczba ta może zostać zwiększona do 60 minut.
  9. W przypadku Labradora lekcje muszą być powtarzane tak często, jak to możliwe, aby zrozumieć, że nie jest to kolejna gra, ale poważna sprawa.
  10. Pod żadnym pozorem nie możesz użyć gestu huśtania się na zwierzęciu, może rozwinąć w nim strach z takim ruchem rąk absolutnie wszystkich ludzi.
  11. Drużyny z gestami są dobrze przyswajane przez Labradorów, ale muszą być wytwarzane wyraźnie i w połączeniu z formą doustną.
  12. Jest niemożliwe, aby Labrador był spięty podczas lekcji. Taki stres emocjonalny wpływa na czas przydzielony dla Labradora.

Konserwacja i pielęgnacja

Miejsce, w którym Labrador będzie żyć:

  1. Miejsce do spania powinno być wybrane na podstawie dwóch czynników: temperatury i spokoju. Z dala od baterii i okien, zaciszna przestrzeń jest idealna dla labradora. Aby zapewnić dodatkowe zabezpieczenie przed przeciągami, korzystne jest ustawienie łóżka, które jest 20 cm wyższe niż powierzchnia podłogi.
  2. Jeśli mówimy o miejscu toalety, w tym przypadku Labrador jest stały. Tam, gdzie po raz pierwszy poszedł do toalety, tam przyjdzie. Dlatego wystarczy raz, aby ubezpieczyć i zachęcić szczeniaka po raz pierwszy.

Co robić:

  1. Wszyscy, jak mówisz, mają do czynienia z problemem poszarpanych zasłon i obgryzionych mebli. W rzeczywistości tak nie jest. Aby tego uniknąć, wystarczy dać szczeniakom rzeczy specjalnie zaprojektowane do tego, by powoli je niszczyć. Najważniejsze - nie powinno być metalowych części na zabawkach. Nie powinieneś bawić się z Labradorem podczas "ciągnięcia liny". To może zepsuć doskonały kęs dany przez naturę. Nie pozwól, aby szczeniak prześlizgnął się pod sofami i fotelami - ma to zły wpływ na kręgosłup.
  2. Aby zmniejszyć aktywność w domu, z Labradorem musisz chodzić częściej. Ale dla psa nie jest to konieczne. Możesz biegać razem ze swoim czworonożnym przyjacielem, wspiąć się na górę. Ale jeśli zauważysz, że Labrador jest zmęczony, to widzisz go w domu - nie sprawiaj, że zwierzę czuje się zmęczone. Jeśli twoim celem jest trening, obciążenie powinno być stopniowo zwiększane.

Karmienie:

  1. Lepiej dać pierwszeństwo karmie dla psów. Tam wszystkie niezbędne elementy i witaminy zostały obliczone dla ciebie i w jakich ilościach twoje zwierzę potrzebuje ich. Ale musisz wybrać tylko wysokiej jakości jedzenie, zalecane przez hodowców i specjalistów.
  2. Preferujemy naturalne jedzenie, które można polecić domowy twarożek, mięso, ryby morskie (nie liczymy tłustych ryb i mintaja), krakersy, kasza gryczana i kasza ryżowa.
  3. Szczenięta muszą być karmione częściej, a za kilogram wagi tłuszczu, węglowodanów i mięsa należy kontentować więcej. W ciągu pierwszych dwóch miesięcy szczeniak jest karmiony 5 razy, aw ciągu kolejnych dwóch miesięcy liczba karmień dziennie zmniejsza się o jeden. Dorosły labrador powinien być karmiony dwa razy: rano i wieczorem. Nie zapomnij o wodzie.
  4. Miska powinna znajdować się tuż nad łokciami i wykonana ze stali nierdzewnej. Ta lokalizacja zachowa prawidłową postawę zwierzęcia.

Najbardziej konieczne:

  • Pomimo tego, że Labrador jest rzadko kąpany, konieczne są szampon i szczotka do wełny.
  • Kołnierz i kufa. Labrador jest bardzo aktywnym psem. Może nie chce zła, ale wciąż rzuca się na osobę, którą lubisz. A więc te atrybuty potrzebują Labradora, chociaż ich funkcje ochronne mogą nie być użyteczne.

Zdrowie i długość życia

Przy odpowiedniej opiece, Labradory żyją 10-14 lat.

Problemy zdrowotne i zapobieganie:

  1. Wiele chorób u Labradorów jest dziedzicznych. Hodowcy powinni uczyć się o zdrowiu rodziców szczeniąt.
  2. Dysplazja jest defektem w stawie biodrowym. Aby uniknąć tej wady, musisz uważnie obserwować szczenię. Do 6 miesięcy nie powinien być poddawany wysiłkowi fizycznemu i samodzielnie poruszać się po schodach.
  3. Cukrzyca i otyłość. Tutaj wszystko jest proste - właściwe odżywianie i zbilansowane obciążenia. Aby sprawdzić, czy nakarmiłeś Labradora, czy nie, dotknij żeber. Nie powinny być widoczne, ale powinny być odczuwalne.
  4. Alergia. Główną przyczyną ataków są pokarmy, kurczak jest najbardziej alergiczny. W celach profilaktycznych można stosować 1-3-tygodniowy cykl enterosgelu. Musisz przestrzegać, że jest Labrador, nie pozwól swoim przyjaciołom traktować go z czymś. Samo leczenie nie jest odpowiednie w tej sytuacji. Musimy natychmiast udać się do weterynarza.

Labrador Retriever: opis rasy i charakteru, szczególnie zawartość

Labrador jest znaną i poszukiwaną rasą psów. Jest towarzyska i łatwa w kontaktach z dziećmi i dorosłymi. Dzięki swojej naturalnej dobrej naturze i spokojowi zwierzę jest wspaniałym przyjacielem rodziny. Zwierzęta te - pierwsi pomocnicy dla osób niepełnosprawnych. Są aktywnie zaangażowani w różne operacje poszukiwawcze i ratownicze.

Pochodzenie rasy

Najstarszymi przodkami Labradorów są psy domowe Indian. W swojej północnoamerykańskiej ojczyźnie pomagali gospodarzom łowić ryby i polować.

Na początku XIX wieku podróżujący europejscy marynarze wylądowali na wyspie Nowej Funlandii. Uderzyło ich piękno i zdolność psów. Marynarze zaczęli dobrowolnie kupować Labradorów od lokalnych mieszkańców w celu świadczenia usług na statkach.

Wytrwałe i cierpliwe psy pomogły podnieść liny i sprzęt z morza, aby wydostać rybę z sieci. Ich wełna praktycznie nie wchłaniała wody, a specjalny ogon właściwie wybrał kierunek pływania.

W 1830 roku psy przybyły do ​​Anglii, gdzie zdobyły niesamowitą popularność jako myśliwi. Farmerzy z przyjemnością kupili także labradory. Dobroduszne psy nie rozdarły drobiu jak terriery i dobrze się dogadały z dziećmi.

Przez kilka dziesięcioleci psy krzyżowały się z retriever, foxhoundem i seterowcem. The English Kennel Club przyjęła standardową aplikację Labrador Retriever. 7 lipca 1903 r. Rasa została uznana za niezależną i otrzymała nazwę Labrador.

Galeria: Labrador Retriever (25 zdjęć)

Opis i charakter Labradora

Pies wyróżnia się umięśnioną sylwetką i proporcjonalnymi formami.

Rasa ma własne międzynarodowe standardy:

  • Wysokość w kłębie chłopca wynosi od 57 do 62 centymetrów, a dla dziewczynki - od 55 do 59 lat.
  • Masywna szyja gładko przechodzi w linię szerokiego grzbietu.
  • Prosty ogon z twardym płaszczem powinien mieć szeroką podstawę i wąski koniec. Nie pochyla się nad grzbietem i jest luźno lub lekko uniesiona.
  • Klatka piersiowa jest potężna z dobrze rozwiniętymi żebrami.
  • Uszy o kształcie trójkąta zawieszone są nieco za pyskiem.
  • Optymalna waga chłopca wynosi od 30 do 36 kg, a dziewcząt - od 25 do 32.
  • Wełna nie ma fal i wyróżnia się gęstym, wodoodpornym podszerstkiem.
  • Kolor oczu - od orzechowego po brązowy.
  • Klocki na prostych łapkach są okrągłe, ruch kończyn jest lekki i wolny.

W XIX wieku psy były hodowane tylko w kolorze czarnego płaszcza. Później uznano go za czekoladowy i płowy kolor. Istnieje kilka wyjątkowych, nieodpowiednich do wystawy, kolorów rasy:

  • srebro;
  • czerwony lub lis;
  • biały z czarnym pigmentem;
  • cętkowany;
  • dudley

Charakterystyka i zalety retriever

Czarujące psy z wysoką inteligencją postrzegają innych jako najlepszych przyjaciół. Są to towarzyskie i energiczne psy. Są smutni w pojedynkę i wymagają dużo uwagi.

Jeśli właściciel nie ma wystarczająco dużo czasu, aby ćwiczyć z psem, zepsuje rzeczy bez poczucia winy z powodu swojego zachowania. Łatwo na niego czekać, nie będzie. Naturalna mobilność i ciekawość wymuszą ucieczkę w kierunku zniszczenia. Może zacząć wyć z nudów, a głos tej rasy myśliwskiej jest bardzo głośny.

Małe szczenięta są prawdziwymi łobuzami. Agresywnie eksplorują zakamarki i tajne miejsca w pokojach, zmiatając wszystko ogonem. Interesujące jest ich oglądanie, ale taka aktywność może być dla nich niebezpieczna. Możliwe zatrucie, uszkodzenie kończyn i porażenia prądem.

Do dwóch lat nie powinieneś mieć nadziei na spokojne życie. Pomóż wspólnym zabawom i zabawkom dla psów. Ważne jest utrzymanie porządku i ukrywanie rzeczy, które mogą zaszkodzić szczeniakowi.

Konieczne jest dawanie psu codziennych ćwiczeń. Pływanie dla niej to najlepsza rozrywka. Woda to przyjemność. Staw, kałuża lub wypełnione wiadro zawsze przyciągają uwagę. Chociaż dla rozrywki będzie pasować i mokra brudna trawa.

Stabilna psyche psa pozwala jej zachować spokój w hałaśliwych miejscach z dużymi tłumami ludzi. Wnikliwy umysł jest w stanie dostosować się do potrzeb i nastroju gospodarza. Z ich pomocą samotna osoba uniknie depresji i depresji.

Przedstawiciele tej rasy dobrze dogadują się z innymi zwierzętami domowymi. Właściciele kotów powinni martwić się, jak ich futrzany przyjaciel będzie postrzegał retriever, a nie on. Dla dzieci są całkowicie bezpieczne. Spokojna natura nie pozwoli na rwanie i warczenie. Labradorom można zaufać nawet maluchom.

Wady rasy

Wady rasy wynikają z charakteru postaci i nadmiernej aktywności:

  • Ogromne zainteresowanie wszystkimi żywymi istotami: ludźmi, ptakami, kotami, psami. Po zauważeniu czegoś interesującego, retriever może przestać reagować na polecenia.
  • Obojętność wobec wszelkich śmieci. Pies smakuje wyrzucone resztki, żwir na drodze i liście.
  • Predyspozycje do strzelania. Jest w stanie porwać się do vendingu lub bać się agresywnego psa. Właściciel może stracić z oczu Labradora. Dlatego wskazane jest, aby chodzić na smyczy i pisać na danych kontaktowych właściciela.
  • Znudzić przechodniów z ich żartobliwością. Radosny atak psa na innych może wywołać dezaprobatę i oburzenie.

Poza tym agresja jest im zupełnie obca. Z tego powodu absolutnie nie nadają się do ochrony domu. Dla niektórych hodowców i miłośników wygląda to na brak rasy. Ale ludzie wybierają retrieverów dla rzetelnej i serdecznej przyjaźni, a nie jako ochroniarzy.

Konserwacja i pielęgnacja

Dobrym rozwiązaniem do trzymania psa jest dom, w którym można go prowadzić na podwórku. Staw lub jezioro w pobliżu nie pozwoli jej się nudzić. Jeśli nie, możesz umieścić małą pulę dla dzieci na stronie.

Gdy retriever znajduje się w mieszkaniu, konieczne jest, aby wybrał własny kąt. Z tego miejsca należy spojrzeć na dużą przestrzeń do monitorowania członków rodziny. Nie ma potrzeby umieszczania tam pudełka lub miękkiej kabiny. Wystarczy umieścić szeroki miot, na którym pies może się rozciągać.

Aby uniknąć załamania i przygnębienia, ważne jest, aby poddać psa wysiłkowi fizycznemu, szczególnie gdy jest on trzymany w małym mieszkaniu. Długie spacery dwa razy dziennie zapobiegną chorobom stawów. Niech zwierzę biegnie po piłkę w parku bez smyczy. Szczenięta nie powinny być mocno obciążone - ich pakiety są nadal zbyt słabe. Ale pływanie przyniesie im korzyść.

Opiekując się Labradorami, należy zwrócić szczególną uwagę na wełnę i uszy. Raz w tygodniu zwierzę musi być czesane specjalną szczoteczką. Małe włosy podlegające ciągłemu moltingowi. Dodatkowo ta procedura poprawi krążenie krwi. Możesz przyzwyczaić psa do odkurzacza bez dyszy. Cieszy się tym masażem, a czas zostanie uratowany.

Uszy czyści się balsamem lub wacikiem zanurzonym w wodzie. Następnie wytrzyj do sucha ręcznikiem. Wisząca forma - przyczyna procesów zapalnych i częstych zanieczyszczeń.

Szczenięta muszą być nauczone, aby przetwarzać pazury, aby następnie je przycinać spokojnie, w razie potrzeby. Nie trzeba często myć psa. Wystarczy dwa razy w roku. W przeciwnym razie wodoodporny podkład może stracić swoją skuteczność.

Prawidłowe odżywianie

Duży niekontrolowany apetyt Retrievera doprowadzi do otyłości i rozwoju chorób przewlekłych: zapalenia skóry, osteochondrozy, dysplazji, katarakty i pęknięć w nosie.

Nie pozwalaj nikomu karmić psa ze stołu. Kompletność jest pełna chorób, ale są one zdolne do wszystkiego przez całą dobę. Zrównoważone odżywianie i suplementy witaminowe pomogą.

Schemat karmienia:

  • szczenięta do trzech miesięcy - sześć razy dziennie;
  • do pięciu miesięcy - pięć razy;
  • do dziesięciu miesięcy - cztery razy;
  • do roku - trzy razy;
  • psy starsze niż rok - 2 razy dziennie.

Dla szczeniaka odpowiednie suche jedzenie. Wybór pomoże ustalić weterynarza. Ważne jest kontrolowanie obecności wody w misce.

A także w diecie powinny zawierać umiarkowane ilości mięsa, chude ryby, płatki, zupy, jajka, twarożek. Przy wyborze mięsa zaleca się wołowinę, drób i jagnięcinę. Pies potrzebuje owoców i warzyw. Mogą być przez nią zachęcani do pomyślnego ukończenia ćwiczeń i poleceń.

Mieszanka naturalnej żywności z suchym jedzeniem jest niedopuszczalna. Powoduje problemy żołądkowe.

Wybór szczeniaka

Przy zakupie szczeniaka Labradora najlepiej pasuje do hodowli. Przed wizytą należy zbadać oznaki wyglądu i określić podłogę. Nie próbuj znaleźć niskiej ceny w Internecie od prywatnych hodowców. Rasowy i zdrowy szczeniak nie może kosztować mniej niż 10-15 tysięcy rubli.

Podczas spotkania musisz zwrócić uwagę na matkę potomstwa. Jeśli ucieka lub szczeka - jest to defekt psychiczny i nie powinieneś nabywać szczeniaka z tego miotu. Powinien być również przechowywany w dobrych warunkach, a nie fizycznie wyczerpany.

Kryteria selekcji retrievera:

  • dobry apetyt;
  • aktywność i żartobliwość;
  • życzliwość;
  • forma fizyczna - nie powinieneś wybierać pulchnego szczeniaka;
  • jasna skóra i brak pcheł;
  • ciekawy i jasny wygląd.

Nie trzeba brać szczeniaka od matki przed ukończeniem sześciu tygodni.

Mieszkanie lub dom musi być przygotowany dla psa:

  • usuwaj dywany z podłogi i małe przedmioty;
  • ukryć roztwory chemiczne, gniazdka elektryczne, buty, przewody telefoniczne;
  • Kup materac do spania, jedzenie według wieku, miska, zabawki, smycz i leki.

Możesz kupić dorosłe zwierzę, wcześniej zapoznając się z jego właścicielami i warunkami przetrzymywania. Utworzone nawyki będą trudne do zmiany. Jeśli pies mieszkał w domu z dużymi działkami, trudno będzie mu ograniczyć aktywność w małym pokoju w mieszkaniu.

Dwarf Labrador

Hodowla rasy mini-labradorów pozwoliła ludziom z niewielkim pomieszczeniem na uzyskanie niewielkiej kopii retriever. Wzrost takich psów wynosi do 40 centymetrów. Odmiany koloru i wyglądu są takie same jak u zwykłych przedstawicieli.

Mają wszystkie umiejętności własnego rodzaju:

  • potulna natura;
  • szczera troska o właściciela;
  • miłość do dzieci;
  • cierpliwość i wytrzymałość.

Eksperci uważają takiego psa za małżeństwo rasowe i nie mogą brać udziału w wystawach. Mimo to ma duże zapotrzebowanie, a cena zdrowego szczeniaka zaczyna się od 20 tysięcy rubli.

Labradory mogą żyć do 18 lat. Dzięki dobremu wyborowi szczenięcia, kontroli jego diety i świadomej opiece, zwierzak z rodziny będzie przez długi czas jako oddany i pogodny przyjaciel.

Opinie właścicieli

Nasza Laura - domowe słońce. Ona zawsze się bawi. Cały czas próbuje zadowolić i ma takie inteligentne oczy. I jak śmiesznie jeździ na kaczkach! Nie ma żadnych wad i uwielbiamy naszą najmilszą dziewczynkę.

Nieskończona gotowość do zabawy z synem. Ma tylko dwa lata i absolutnie nie boję się zostawić ich samych na podwórzu. Przez cały czas nie szczekała na niego i nawet nie warczała. Kilka razy zabierali ją ze sobą na wycieczki. 1500 kilometrów po cichu przeniesiono do samochodu. Oczywiście często przestali biegać. Ale nie było już więcej niedogodności. Po prostu - to prawdziwy odkurzacz. Odbiera wszystko od ziemi, jeśli nie podążasz za nią.

Mamy chłopca. Pies wcale nie pachnie. Wystarczy zmyć brud za pomocą prysznica, który nie jest nawet absorbowany przez wełnę. Jest posłuszny bez pytania, ale z jakiegoś powodu tylko mąż. Bardzo wesoły i oddany pies. Z minusów - wszystko gniuje w mieszkaniu, jeśli nie ma nic do roboty. Dlatego kupił kilka zabawek. I uwielbia biec w śmieciach - po prostu złap. Raz w roku bardzo zrzucam. Ale nadal go uwielbiamy.

Mam dwóch Labradorów. Opis postaci psa interesował mnie przez długi czas. Kupiłem kilka szczeniaków na raz. Łatwy do pociągu i świetni myśliwi. Ale straszne gryzonie. Buty powinny być ukryte. Ale takie spojrzenie później, że tak samo, żona przebacza im wszystkim. Ze stołu, próbując ukraść. Wypuszczamy ich na podwórze, a potem jemy. A potem dzieci żałują i karmią psy. Pranksterzy zawsze udają, że są głodni.

Czytaj Więcej O Psach

> Psy> Beagle> Dobrze wiedzieć
Beagle

Treść Beagle Standard FCI №161Beagle Standardowa rasa FCI №161 / 01.27.2011KLASYFIKACJA F.C.I.KRÓTKI RYS HISTORYCZNYBeagle miał pochodzić od dużych Foxhoundów, którzy polowali na wędrowców, głównie zające.

Nowotwory wątroby u psów i kotów

Treść Guzy wątroby zwykle występują u starszych zwierząt. Występuje pierwotny rak wątroby (nowotwór pochodzi z komórek wątroby), rak hemolimfatyczny (rozwija się z komórek naczyń krwionośnych, tkanka limfatyczna) i rak przerzutowy (guz jest spowodowany pojawieniem się przerzutów z innych narządów).