Choroby

Nieprzyjemne zarówno dla psa jak i dla właściciela jest zapalenie gruczołów paraanalowych: świece, oczyszczenie, dieta i zapobieganie

Gruczoły paraanalne znajdują się po obu stronach zwieracza odbytu. Ich główną funkcją jest specyficzna i indywidualna identyfikacja (pies udziela informacji o sobie swoim bliskim). Wytworzony wydzielina ma żółtawy odcień i charakteryzuje się specyficznym zapachem, jego uwalnianie następuje po ściśnięciu stołka.

Gdy sekret gromadzi się, pojawia się podrażnienie błony śluzowej, co prowadzi do przylegania patogennej mikroflory i zapalenia worków.

Przyczyny: urazy w odbycie; hipodynamia - siedzący tryb życia, ciąża, dziedziczna predyspozycja, upośledzona czynność wypróżniania - przewlekłe zaparcia, częste biegunki, niska odporność zwierzęcia. W niektórych przypadkach stresy i częste i nieregularne krycie prowadzą do problemów z gruczołami u psów.

Znaki: zwierzę wykazuje nadmierne zainteresowanie odbytem, ​​zaczyna się wiercić i "jeździć" w piątym punkcie, obszar odbytu pęcznieje, jest zaczerwienienie, wysypka, drapanie, wełna u podstawy ogona wygląda nieprzyjemnie - mokra i matowa, z łysymi plamami, jest obraźliwy zapach sekretu. W niektórych przypadkach występuje temperatura.

Zapalenie gruczołów paraanalalnych u psów

Metody diagnostyczne: specjalista weterynarii przeprowadza badanie z palpacją okolicy odbytu, podejmie badania w kierunku badania bakteriologicznego.

Leczenie zapalenia okołopanałowego u psa:

  • Świece - ichthyol, z nagietka, "Proktosedil." Po każdym defekacji lub po mikrobiolurach. Przebieg leczenia wynosi 8-20 dni. W ciężkim procesie zapalnym powikłanym infekcją, przebieg terapii przeciwbakteryjnej. Antybiotyki cefalosporynowe, takie jak cefaleksyna.
  • W przypadku ropnego zapalenia, ropnia worków para-przewodowych, specjalista weterynarii wykonuje, po wstępnym znieczuleniu, otwarcie jamy, jej oczyszczenie i drenaż. Aby zapobiec lizaniu obszaru odbytu u psa w czasie leczenia, należy nosić ochronny kołnierz elżbietański.
  • Chirurgiczne usunięcie narządu. Sakcelektomia jest powszechną operacją weterynaryjną i jest dość łatwo tolerowana przez zwierzęta. Usunąć worki paraanalne z nawrotami, ropniami, wrodzonymi zaburzeniami po wcześniejszej terapii przeciwbakteryjnej.
  • Czyszczenie. Zabronione jest ropne zapalenie, ropień worków para-odbytu, z silnym bólem u zwierząt domowych. Po raz pierwszy powinien trzymać się lekarza weterynarii w klinice, następny może być w domu. Lepiej robić w łazience. Będziesz potrzebował: rękawiczek, sterylnych serwetek, medycznej wazeliny i doodbytniczych świec przeciwzapalnych. W rękawicach, palec wskazujący jest rozmazany wazeliną i wstrzyknięty 2 cm głęboko w odbyt.
  • Poszukując zgrubienia, przyciskają je kciukiem. Ruch powinien być skierowany do ciebie i do góry. Odbyt jest przykryty serwetką, aby uniknąć silnego zapachu i lepkiej wydzieliny otaczających obiektów. Pod koniec procedury wstaw świecę o działaniu przeciwzapalnym. Czopki doodbytnicze należy zużyć w ciągu 3-5 dni. Oczyszczanie worków odbywa się raz na 6-9 miesięcy.
  • Dieta Dieta powinna składać się z łatwo przyswajalnych składników, być bogata w błonnik. Karma powinna być świeża, o wysokiej jakości, powinna być przestrzegana przez reżim i nie karmić zwierzątka nadmiernie. Ostre, tłuste, słone, wędzone i konserwowane produkty spożywcze są całkowicie wyłączone z diety. W żadnym wypadku nie można nakarmić karmy dla psów od stołu. W niektórych przypadkach specjalista weterynarii może doradzić otręby, witaminy.

Przeczytaj więcej na temat zapalenia gruczołów paraanalnych, sposobów radzenia sobie z nimi, zasad czyszczenia i zapobiegania w naszym artykule.

Przeczytaj w tym artykule

Przyczyny zapalenia psa

U wielu ssaków, w tym psów domowych, istnieją gruczoły para-odbytowe, które wyrzucają wydzieliny do jamy odbytnicy. Ten sparowany narząd znajduje się po obu stronach zwieracza odbytu.

Główną funkcją formacji gruczołowej jest swoista i indywidualna identyfikacja. Z ich pomocą pies informuje swoich krewnych o sobie. Struktura anatomiczna gruczołów jest podobna do struktury potu i łoju. Wytworzony wydzielina ma żółtawy odcień i charakteryzuje się specyficznym zapachem, jego uwalnianie następuje po ściśnięciu stolca, co wywołuje stan zapalny gruczołów para-odbytu u psów.

Podczas prawidłowego wypróżniania gromadząca się wydzielina zapachowa jest mieszana z kałem i usuwana. W ten sposób zwierzak informuje swoich bliskich o sobie samym, zaznacza terytorium, przyciąga osoby przeciwnej płci w okresie polowań seksualnych. W przypadku nagromadzenia się sekretu dochodzi do podrażnienia błony śluzowej, co prowadzi do przylegania patogennej mikroflory i zapalenia worków.

Według specjalistów weterynarii przyczyną zapalenia gruczołów para-odbytu, z którymi najczęściej boryka się właściciel, są:

  • Różnorodne obrażenia w odbycie.
  • Hipodynamia. Siedzący tryb życia czworonożnego zwierzaka wpływa niekorzystnie na napięcie mięśniowe ciała, w tym na stan przewodu jelitowego, zwieracza odbytu.
  • Psy ciążowe prowadzą do zastoju w jamie brzusznej, któremu towarzyszy stan zapalny.
  • Dziedziczna predyspozycja.
  • Naruszenie funkcji defekacji - przewlekłe zaparcia, częste biegunki.
  • Niska odporność na zwierzęta.

W niektórych przypadkach stres, częste i nieregularne krycie prowadzi do problemów z określonymi gruczołami u psów.

Zobacz w tym filmie o przyczynach i objawach zapalenia okołopaniczego:

Objawy nieprawidłowego funkcjonowania gruczołów paraanal

Właściciel może podejrzewać patologię zwierzęcia, odkrywając następujące objawy kliniczne:

  • Zwierzę wykazuje nadmierne zainteresowanie odbytem - próbując ugryźć podstawę ogona, ciągle liżąc odbyt.
  • Nagromadzony sekret powoduje podrażnienie błony śluzowej, któremu towarzyszy świąd. Pies zaczyna wiercić się i "jeździć" po podłodze w piątym punkcie, odczuwając dyskomfort.
  • Obszar odbytu puchnie, pojawia się zaczerwienienie, wysypka, drapanie.
  • Włosy u nasady ogona mają niechlujny wygląd - mokry i matowy, z łysymi plamami.

Kiedy proces patogennej mikroflory jest skomplikowany, objawom zapalenia gruczołów paraanalalnych u psów towarzyszy cuchnący zapach wydzielin. W niektórych przypadkach zwierzę ma hipertermię.

Metody diagnostyki stanu

Po znalezieniu niezwykłego zachowania czworonożnego przyjaciela, właściciel powinien zwrócić się o pomoc do specjalistycznej kliniki. Specjalista weterynarii przeprowadzi badanie z obowiązkową próbą analną. W celu ustalenia rodzaju mikroorganizmów, które komplikują proces zapalny, zwierzę zostanie przetestowane pod kątem badania bakteriologicznego.

Leczenie zapalenia gruczołów u psów

Środki terapeutyczne mające na celu wyeliminowanie nieprzyjemnego problemu u zwierząt są przeprowadzane w następujących obszarach - mechaniczne oczyszczanie gruczołów z nagromadzonego wydzielania, eliminacja procesu zapalnego za pomocą środków lokalnych i ogólnej terapii przeciwbakteryjnej, chirurgiczne usunięcie (saccularctomy) narządu.

Świece

W przypadku nieskomplikowanej mikroflory bakteryjnej świece dla psów ze stanem zapalnym gruczołów paraanalowych są stosowane w praktyce medycznej. Przeciwzapalne świece Ihtiol i czopki z nagietka, Proctosedil, mają dobry efekt.

Przebieg leczenia wynosi 8-20 dni. Czopki doodbytnicze są stosowane, jeśli wnęki torebek para-przewodowych nie są otwarte. Po każdej czynności wypróżniania lub po mikroukładach, właściciel z czystą ręką wkłada świecę leczniczą do odbytu i naciska na ogon zwierzęcia przez kilka minut.

W przypadkach ciężkiego procesu zapalnego, powikłanego infekcją, specjaliści weterynarii przepisują przebieg antybiotykoterapii w leczeniu zwierząt. Antybiotyki cefalosporynowe, takie jak Cefaleksyna, mogą zatrzymać ropne zapalenie.

W przypadku ropnego zapalenia, ropnia worków para-przewodowych, specjalista weterynarii wykonuje, po wstępnym znieczuleniu, otwarcie jamy, jej oczyszczenie i drenaż. Aby zapobiec lizaniu obszaru odbytu u psa w czasie leczenia, należy nosić ochronny kołnierz elżbietański.

Purge

Mechaniczne oczyszczanie gruczołów z nagromadzonego sekretu można przeprowadzić zarówno w warunkach specjalistycznej kliniki, jak iw domu, przy odpowiednim przygotowaniu właściciela. Procedura techniki wykonania nie stwarza żadnych trudności, jednak należy pamiętać, że sekret ma wyraźny nieprzyjemny zapach.

Należy również pamiętać, że manipulacja jest surowo zabroniona w przypadku ropnego zapalenia, ropnia worków para-odbytu. Nie zaleca się samodzielnego sprzątania, jeśli zwierzę jest bardzo obolałe. Po raz pierwszy procedura powinna zostać przeprowadzona przez specjalistę weterynaryjnego w klinice. Następnie właściciel może przeprowadzić zapobiegawcze czyszczenie niezależnie.

Najlepszym miejscem do zabiegu jest łazienka. Właściciel będzie potrzebował rękawiczek, jałowych chusteczek, medycznej wazeliny i doodbytniczych przeciwzapalnych czopków, takich jak Ichthyol. Jeśli pies jest niespokojny, powinieneś skorzystać z pomocy asystenta.

W rękawicach, palec wskazujący jest rozmazany wazeliną i wstrzyknięty 2 cm głęboko w odbyt. Poszukując zgrubienia, przyciskają je kciukiem. Ruch powinien być skierowany do ciebie i do góry. Odbyt jest przykryty serwetką, aby uniknąć silnego zapachu i lepkiej wydzieliny otaczających obiektów. Dogodnie należy wyczyścić prawy dławik lewą ręką, a lewy woreczek parafinowy prawą ręką.

W miniaturowych rasach psów sprzątanie można łączyć z kąpielą. Owinięcie kciukiem i palcem wskazującym serwetką, wycisnąć obszar odbytu po obu stronach zwieracza. Sekret w tym przypadku pozostaje na serwetce.

Pod koniec zabiegu do odbytnicy wprowadza się czopek przeciwzapalny. Czopki doodbytnicze powinny być stosowane w ciągu 3-5 dni po manipulacji wydzielaniem gruczołów z sekretu, aby zapobiec stanom zapalnym. Oczyszczanie worków odbywa się raz na 6-9 miesięcy.

Zobacz w tym filmie, jak wyczyścić gruczoły odbytu dużych ras psów:

Dieta

Równie ważne w odzyskiwaniu zwierząt domowych jest dieta terapeutyczna. Dieta powinna składać się z łatwo przyswajalnych składników, być bogata w błonnik. Błonnik pokarmowy przyczynia się do naturalnego oczyszczenia worków paraanalnych z nagromadzonego sekretu, zapobiegając jego stagnacji.

Aby uniknąć zaparcia, biegunki, karmić zwierzę tylko świeżymi produktami o wysokiej jakości, przestrzegając schematu i nie karmiąc zwierzątko nadmiernie. Ostre, tłuste, słone, wędzone i konserwowane produkty spożywcze są całkowicie wyłączone z diety. W żadnym wypadku nie można nakarmić karmy dla psów od stołu.

W niektórych przypadkach lekarz weterynarii może zalecić wzbogacenie diety o otręby, suplementy multiwitaminowe i kompleksy mineralne.

Zapobieganie zapaleniu paranalalu u psa

Aby zapobiec rozwojowi nieprzyjemnego problemu dla czworonożnego przyjaciela, specjaliści weterynarii zalecają właścicielom przestrzeganie następujących zasad i porad:

  • Regularnie przeprowadzaj profilaktyczną rehabilitację worków kanałowych u zwierząt podatnych na patologię.
  • Monitoruj regularny ruch jelit psa. Nie dopuść do sytuacji, w której zwierzę toleruje i czeka przez długi czas.
  • Co najmniej dwa razy w miesiącu, aby przeprowadzić dokładną toaletę obszaru odbytu zwierzęcia z ciepłą wodą i wodą z mydłem. Zabieg można łączyć z lekkim masażem gruczołów para-odbytu.
  • Nie dopuszczaj do hipodynamii u zwierząt domowych. Chodzenie powinno być długie, z ćwiczeniami siłowymi i aktywnością fizyczną, odpowiadającą wiekowi i kondycji zwierzęcia.
  • Terminowe przetwarzanie zwierzęcia na robaki.
  • Zrównoważyć dietę składników odżywczych, wzbogacić ją o błonnik pokarmowy (błonnik).

A tutaj więcej o zapaleniach gruczołów ślinowych u psów.

Zapalenie sparaliżowanych torebek u psów jest powszechną patologią w hipodynamii, zaburzeniach odżywiania. W niektórych przypadkach patologia jest spowodowana przez urazy, częste krycie, ciążę i niską odporność zwierzęcia. Wybór jednej lub drugiej metody leczenia jest dokonywany przez specjalistę weterynaryjnego na podstawie badania klinicznego i badania palpacyjnego obszaru objętego stanem zapalnym.

W praktyce antybiotyki o szerokim spektrum działania, czopki doodbytnicze o działaniu przeciwzapalnym są stosowane w leczeniu chorób. Właściciel jest w stanie samodzielnie czyścić parafinę paraanal. W przypadku nawrotów, wrodzonych nieprawidłowości, ropni, specjalista weterynarii wykonuje wycięcie kości.

Przydatne wideo

Informacje na temat mycia gruczołów para-odbytu u psa można znaleźć w tym filmie:

Ten smród pochodzi od zwierząt domowych i ma taką patologię, jak zapalenie gruczołów para-odbytu.. Nawet najdroższa i wysokiej jakości żywność nie gwarantuje, że pies nie jest uczulony na składniki mieszaniny.

Patologia gruczołów paraanalowych. Zapalenie, ropnie w okolicy odbytu prowadzą do bolesnej defekacji i. Objawy u psów. U zdrowego dorosłego psa ruch jelit powinien następować 1-2 razy dziennie.

Przyczyny zapalenia w jądrach i leczeniu psów. Autor artykułu: Ljubow Ilyina (weterynarz). Zapalenie statyn (zapalenie najądrza) to proces zapalny, który atakuje gruczoły płciowe mężczyzn - jądra.

Zapalenie gruczołów paraanalalnych u psów

Zapalenie gruczołów paranalalnych (analnych, prawie analnych) u psów jest dość częstą chorobą, z którą mierzy się wielu właścicieli czworonożnych przyjaciół. Nie panikuj, zauważając pierwsze objawy. Przy natychmiastowym leczeniu w klinice weterynaryjnej wszystkie objawy są łatwo zatrzymywane. Najważniejszą rzeczą w tej sprawie jest nie zwlekać!

Przede wszystkim warto zrozumieć, czym są gruczoły para-odbytowe i jakie są przyczyny ich zapalenia? A więc: gruczoły paraanalne u psów są narządem wydzielania zewnętrznego. Powstaje w nich specjalna substancja zapachowa, przy pomocy której zwierzęta zwabiają samice, znakują terytorium, odstraszają wrogów. Wśród naukowców jest opinia, że ​​ten narząd zwierząt domowych zmienia się w prymitywny. Stąd tak częste stany zapalne i przeszkody. Ale to tylko teoria.

Główne przyczyny zapalenia paralepsofauny u psów

  • Pierwszym powodem jest niewłaściwa dieta. Nie ma potrzeby karmienia psa produktami ze stołu mistrza. Dla zwierząt, tłustych, smażonych potraw, kości i nadmiaru białka są niedopuszczalnym luksusem! Pamiętaj: niewłaściwa dieta może prowadzić do poważniejszych chorób!
  • Wiele zależy od dziedzicznej predyspozycji. W szczególności psy o małych i karłowatych rasach są bardziej narażone na zapalenie gruczołów odbytu niż psy średnich i dużych ras.
  • Rzadkie spacery i mała mobilność. Choroba występuje, gdy właściciele nie mają wystarczająco dużo czasu na spacer ze zwierzętami. Pies często musi znosić i rzadko się bawi. Można to również przypisać otyłości, wynikającej z braku aktywności fizycznej i nadmiernego żywienia. Okoliczności te znacznie zwiększają ryzyko.
  • Czasami z powodu infekcji mogą wystąpić blokady.

Jeśli rozumiesz, że twój pies znajduje się w strefie ryzyka, regularnie sprawdzaj jego stan. Zapobieganie jest zawsze lepsze i łatwiejsze niż leczenie!

Objawy zapalenia okołopaniczego u psa

Jeśli chcesz rozpoznać stan zapalny gruczołów para-odbytowych u psów w czasie, zdjęcia z Internetu raczej nie pomogą ci bardzo. Nie możesz tracić czasu na przeglądanie niepochlebnych zdjęć. Każde zwierzę ma swoje własne objawy. Ale z reguły choroba objawia się następująco:

  • Pies zaczyna toczyć się po podłodze na księdzu, drapiąc odbyt we wszystkich dogodnych miejscach: ościeży, mebli. Wielu właścicieli zwierząt uważa to zachowanie za przejaw inwazji robaków, chociaż w większości przypadków jest to nieprawidłowe.
  • Otwór odbytu staje się obrzękliwy, czerwony, swędzący. Zwierzę zaczyna często i aktywnie polizać;

Ryc. 1 Pies jest niespokojny, zaczyna aktywnie lizać odbyt.

  • U zwierząt domowych stwierdzono dyskomfort podczas ruchów jelit;
  • Jeśli zaostrzysz podróż do kliniki weterynaryjnej, wtedy włosy w pobliżu odbytu zaczynają spadać, na skórze widoczne jest podrażnienie. Zwierzę będzie stale przeczesywać bolesne miejsce, od którego stan psa się pogorszy. W czesane rany mogą dostać infekcji.
  • Najgorszą rzeczą, która może się przydarzyć zwierzęciu, jeśli nie podejmiesz do lekarza na czas, jest wytworzenie ropnia. Może prowadzić, w tym, do śmiertelnego wyniku. Ropień dojrzewa przez jeden lub kilka dni, po czym zostaje przełamany przez przetokę. Wygląda jak otwór o małej średnicy, z którego płynie gęsta zawartość brudnego koloru szarego lub brązowego. Na tym etapie rozwoju choroby pies staje się ospały, nieaktywny. Z czasem wzrasta ogólna temperatura ciała. Jeśli zauważysz zapalenie na tak późnym etapie, nie powinieneś iść do weterynarza, ale uciekaj!

Diagnoza choroby

Diagnostyka dla doświadczonego lekarza nie jest trudnym procesem. Podejmowanie historii, badanie i identyfikacja objawów są powszechne dla specjalistów. Czasami, w późniejszym i zaawansowanym stadium choroby, mogą być wymagane dodatkowe badania. Pomogą w określeniu stopnia powikłań i przepisaniu prawidłowego leczenia.

Niezwykle trudno jest zdiagnozować blokadę lub zapalenie gruczołów para-odbytnych, a tym bardziej przepisać prawidłowe leczenie. Ktoś ma szczęście, ale często po samodiagnozie w klinice właściciele zwracają się do ciężko chorych zwierząt. Choroby wykryte u tych zwierząt we wczesnym stadium choroby byłyby traktowane bardzo prosto. I niedrogie.

Zapalenie gruczołów para-odbytu u psów: leczenie

Zapalenie gruczołów para-odbytu u psa jest dobrze wyleczone, szczególnie w przypadku szybkiego leczenia w klinice. Nawroty są możliwe, ale zwykle rozwijają się nie częściej niż raz na sześć miesięcy.

W Internecie istnieje wiele artykułów i filmów na temat czyszczenia gruczołów para-odbytowych u psów. Ale zanim zaczniesz oglądać dane filmów edukacyjnych, zastanów się: czy na przykład sam zaczniesz usuwać adenoidy dziecka? Lub najlepszy przykład: czy można przebić i oczyścić zatoki szczękowe bez pomocy lekarza?

Leczenie zapalenia gruczołów paraanalowych, pod warunkiem, że leczenie na wczesnym etapie nie jest drogie. Ale po skierowaniu do specjalistów naszej kliniki, możesz być pewien: Twój zwierzak będzie całkowicie zdrowy!

Nie zapomnij: podczas czyszczenia wydobywa się silny zapach. Jeśli zdecydujesz się przeprowadzić procedurę w domu - zajmie to dużo czasu, aby wywietrzyć mieszkanie.

Rokowanie choroby

Jak wspomniano powyżej, nie będziesz w stanie rozwiązać problemu na zawsze. Mniej więcej raz na 3-6 miesięcy, procedura czyszczenia gruczołów odbytu będzie musiała być przeprowadzona ponownie jako środek zapobiegawczy.

Jeśli gruczoły zaczynają rozpalać się częściej niż raz w miesiącu (a takie sytuacje są niezwykle rzadkie, ale występują), lekarze zalecają ich usunięcie. Operacja nie jest skomplikowana, zwierzę wraca do zwykłego trybu życia drugiego dnia.

Ogólnie biorąc, jeśli podążasz za zwierzakiem i kontaktujesz się ze specjalistami w odpowiednim czasie, zapalenie gruczołów para-odbytu nie jest straszne.

Środki zapobiegawcze

  • Pasza zrównoważona paszy, nie pozwalają na rozwój otyłości;
  • Często chodzisz z psem. Nie pozwól zwierzęciu tolerować pragnienia opróżnienia jelit przez długi czas. Znajdź miejsce, w którym możesz pozwolić swojemu zwierzakowi biegać. Najlepiej w towarzystwie innych psów;
  • Regularnie traktuj psa jako robaka;
  • Daj swoim zwierzętom więcej uwagi: sprawdzaj je, myj regularnie, okresowo przysyłaj je do weterynarza na badanie, właśnie tak, bez powodu. Znowu: zapobieganie jest zawsze lepsze niż leczenie!

Jeśli zastosujesz się do instrukcji dotyczących zapobiegania, twoje zwierzę będzie miało naprawdę dobre zdrowie i można uniknąć wielu problemów. Gruczoły paraanalne nie spowodują u Ciebie ani psa kłopotów i niedogodności. Po prostu kochaj swojego zwierzaka, zwróć na niego uwagę i przynieś nam go do kontroli!

Jak i co leczyć zapalenie gruczołów odbytu u psów

Anatomia psów jest ułożona inaczej niż u ludzi. Jeśli masz zamiar założyć czwórkę przyjaciół, potencjalni właściciele powinni zapoznać się ze wszystkimi subtelnościami opieki nad nimi. Jedną z możliwych dolegliwości jest zapalenie gruczołów odbytu u psów.

Te gruczoły są woreczkami umieszczonymi symetrycznie po obu stronach odbytu. Podkreślają specjalny sekret, który upraszcza proces defekacji - działają jak smar. Ponadto pozwalają one również czworonogom oznaczyć terytorium, pozostawiając wszędzie swój indywidualny zapach. W niektórych sytuacjach worki puchną, powodując dyskomfort i ból zwierzęcia. W końcowych etapach może być nawet śmiertelne. Przyjrzyjmy się bliżej przyczynom tej choroby, a także metodom jej leczenia i zapobiegania.

Przyczyny zapalenia

Głównymi przyczynami zapalenia gruczołów odbytu są:

  1. Upośledzone trawienie z powodu niedożywienia. Zabrania się karmienia szczeniąt żywnością właścicieli. Pikantne, tłuste i smażone, a także nadmiar białka - tabu.
  2. Siedzący tryb życia zwierząt i krótkie spacery. Ze względu na rzadkość spacerów i ich krótki czas trwania, zwierzak często musi trzymać masę kałową. To często powoduje stan zapalny woreczków znajdujących się w pobliżu odbytu. Siedzący tryb życia powoduje otyłość.
  3. Dziedziczność. W tym przypadku mówimy o tym, że małe psy są bardziej podatne na tę chorobę.
  4. Urazy odbytu. Urazy i inne urazy spowodowane biegunką lub zaparciem również przyczyniają się do pogorszenia choroby.
  5. Częsta biegunka. Ta pozycja jest w dużej mierze powiązana z poprzednią, ponieważ biegunki powodują uszkodzenie odbytu.
  6. Słaba odporność. W niektórych przypadkach przyczyną choroby jest infekcja. Osłabiony układ odpornościowy sprawia, że ​​pies jest bardziej podatny na zranienie.

Grupy ryzyka

Choroba ta dotyka najczęściej czworonożnych karłów i gatunków ozdobnych. Buldog francuski i angielski, pekińczyk, jamnik i mops, a także inne małe psy są najbardziej narażone na tę chorobę. Chociaż niektórzy badacze uważają, że związki ze skałami nie zostały w ogóle zidentyfikowane. Większość weterynarzy zgadza się, że młode osoby są maksymalnie zagrożone.

Jeśli możesz oznaczyć mecz co najmniej jednym elementem z tej listy, warto wziąć pod uwagę - twój przyjaciel jest zagrożony.

Odmiany choroby i przebieg choroby, a także możliwe powikłania

Istnieją trzy rodzaje chorób:

  1. Proces blokowania gruczołów odbytu. Dzięki temu wszystko się zaczyna. Tajemnica nie jest uwalniana w sposób naturalny podczas defekacji i kumuluje się. Na tym etapie pojawia się świąd i zaczerwienienie w odbycie. Żółtawy lub przezroczysty sekret zaczyna się wyróżniać. Pies intensywnie drapie dotknięte miejsce. Następnie sekret staje się bardziej gęsty, w okolicy odbytu występuje łysienie, a na wewnętrznej stronie uda występują krosty, dochodzi do paraliżu miednicy. W przyszłości swędzenie zaczyna obejmować dużą powierzchnię ciała zwierzęcia, sekret zmienia kolor i teksturę, stając się ciemniejszy i grubszy.
  2. Proces zapalny. Występuje ropienie i stany zapalne rozprzestrzeniają się z gruczołu na otaczające tkanki. Jeśli na tym etapie przewody nie zostaną oczyszczone, pojawi się ropień.
  3. Wytwarzanie przetok. Dojrzewanie, ropień wybucha, powodując przetokę w okolicy gruczołu para-odbytu. W tym okresie pies zaczyna odmawiać jedzenia, wzrasta temperatura ciała, letarg i depresja. Wymagane jest leczenie chirurgiczne, w przeciwnym razie wszystko może skończyć się śmiercią.

Symptomatologia

Gospodarze powinni zawsze obserwować zachowanie ich futrzastych przyjaciół. Niektóre "dzwonki alarmowe" pomogą właścicielowi zwierzęcia zauważyć chorobę na wczesnym etapie, co znacznie ułatwi proces leczenia i zapobiegnie cierpieniu psa.

Zmiana behawioralna

Przede wszystkim można zaobserwować następujące zmiany w zachowaniu zwierzaka:

  • on / ona zaczyna lizać uszkodzony obszar;
  • niepokój, wiercenie w piątym punkcie, co można pomylić z robakami;
  • ból podczas defekacji, którego obecność można ocenić na podstawie zachowania psa;
  • letarg i odmowa jedzenia.

Wizualne objawy choroby

Nawet oglądane w domu, widzisz naruszenia, takie jak:

  • zaczerwienienie odbytu i obrzęk w tym obszarze;
  • łysienie wokół odbytu;
  • gorączka.

Objawy te wskazują na potrzebę pilnego leczenia w klinice weterynaryjnej. Chociaż w niektórych przypadkach można całkiem oczyścić zablokowane kanały (autor wideo jest kanałem Dzieci Fauny).

Diagnostyka

Możesz zdiagnozować chorobę poprzez objawy zewnętrzne, a także poprzez odczuwanie gruczołów odbytu. Aby to zrobić, musisz nosić sterylną rękawicę, umieścić zwierzę w łazience i wbić palec w odbyt. Zadbane ruchy muszą wyczuć obszar po bokach odbytu. Z reguły w dotyku można wyczuć wzrost toreb w tajemnicy.

Najbardziej odpowiednią opcją byłoby skontaktowanie się z kliniką weterynaryjną. Wykwalifikowany specjalista sprawi, że ta procedura będzie bezbolesna dla zwierzęcia.

Metody leczenia zwierząt

Ważne jest, aby pamiętać, że samodzielne leczenie psa jest możliwe tylko wtedy, gdy nie jest możliwe skonsultowanie się z lekarzem. Aby złagodzić cierpienie zwierzęcia, można zastosować doodbytnicze czopki z ichtiolem. Możliwe jest również stosowanie maści, antybiotyków o szerokim spektrum działania, w tym amoksycyliny. Ponadto można podać zastrzyki domięśniowe podobnymi antybiotykami. Jeśli występują regularne nawroty stanu zapalnego, weterynarze zalecają czyszczenie gruczołów w domu lub ich całkowite usunięcie.

Mechaniczne oczyszczanie i leczenie przeciwbakteryjne

Remediację można przeprowadzić na dwa sposoby: zewnętrzny i wewnętrzny.

Czyszczenie zewnętrzne

Możesz łatwo i bezboleśnie oczyścić gruczoły odbytu psa za pomocą zwykłej serwetki i wazeliny. Zwierzę należy umieścić w łazience i podnieść ogon do tyłu. Ta pozycja ogona prowadzi do zwiotczenia mięśni, kanały otwierają się, co sprawia, że ​​czyszczenie jest tak wygodne, jak to tylko możliwe. Po ułożeniu serwetki na obszarze zwieracza, delikatnie naciśnij obie strony i wytrzyj sekret ukryty serwetką. Po zabiegu odbyt powinien być nasmarowany wazeliną. Następnie przez trzy dni umieszczaj ichtiolowe świece.

Czyszczenie wewnętrzne

Jeśli zdecydujesz się oczyścić kanały swojego psa w bardziej inwazyjny sposób, musisz założyć gumową rękawicę na dłoń, a palce gospodarza i obszar odbytu zwierzęcia powinny być pomazane olejem wazelinowym. Palec wskazujący jest wkładany do odbytu, a duży przytrzymuje skórę umiejscowioną w pobliżu zwieracza. Konieczne jest wywieranie nacisku na obie strony za pomocą lekkich ruchów masujących. Po zakończeniu zabiegu wytrzyj otwór chlorheksydyną, a następnie, jak przy pierwszym czyszczeniu, umieszczamy odbytowe świece ichtiolowe na trzy do czterech dni. Chlorheksydyna doskonale pomaga radzić sobie ze stanem zapalnym, a świece ichtiolowe są najczęściej stosowane w hemoroidach u ludzi, co w pełni tłumaczy ich stosowanie w tym przypadku.

Interwencja chirurgiczna

Przy regularnym zapaleniu gruczołów lub wystąpieniu przetoki, problem musi zostać rozwiązany chirurgicznie. W takim przypadku torby są po prostu usuwane, aby zapobiec dalszym problemom. Operacja jest prosta, a następnego dnia zwierzę poczuje się całkowicie zdrowe. Okres rehabilitacji polega na przyjmowaniu witamin, dodatkowo zaleca się karmienie zwierząt lekkim pokarmem i często chodzimy tak, aby nie musiał znieść, gdy chce opróżnić jelita.

Dieta

Jak wspomniano powyżej, tłuszcze, słone, smażone i ostre powinny być wyłączone z diety swojego zwierzaka. Posiłki powinny być wzbogacone w błonnik, owsiankę, chude mięso lub zbilansowaną suchą żywność. Nie zapominaj, że obowiązkowe uzupełnienie każdej suchej karmy zawsze jest wypełnione miską wody.

Zapobieganie

Środki zapobiegawcze zapobiegające rozwojowi choroby są niezwykle proste:

  • odpowiednia, zbilansowana i zdrowa karma dla zwierząt domowych;
  • regularne i długie spacery z aktywnymi grami i skokami;
  • terminowe leczenie jelit;
  • regularne wizyty u weterynarza na badanie odbytu;
  • pozbycie się robaków.

Oczywiście zawsze łatwiej jest zapobiec wystąpieniu i rozwojowi choroby niż później. Śledź zdrowie swojego zwierzaka, chodź dobrze i karm go prawidłowo, a także starannie dbać o swojego zwierzaka i niech choroba nigdy nie wyprzedzi cię.

Zapalenie gruczołów paraanalalnych u psów

Psy są anatomicznie ułożone tak, że po obu stronach odbytu znajdują się dwie symetrycznie ułożone worki, w których syntetyzuje się wydzielinę. Nazywane są gruczołami paraanal. Podczas ruchu jelit gruczoły są ściskane, a substancja o specyficznym zapachu wypuszczana jest na zewnątrz, z którą psy zaznaczają swoje terytorium, odstraszając konkurencję i przyciągając osoby przeciwnej płci. Czasami następuje ich zablokowanie i rozwija się stan zapalny gruczołów para-odbytu u psów. Daje to zwierzęciu duży dyskomfort i wymaga leczenia.

Przyczyny zapalenia gruczołów paraanalnych u psów

Przyczynami zapalenia gruczołów paraanalalnych u psów są:

  • nieprzestrzeganie zasad opieki;
  • osłabiona odporność;
  • urazy odbytu;
  • ciąża;
  • niewłaściwe karmienie (dużo białka, kości w diecie);
  • infekcja;
  • częste krycie.

Czynniki ryzyka

Czynniki ryzyka obejmują genetyczną skłonność poszczególnych ras do stanu zapalnego (buldogi, mopsy, jamniki, pekińczyk). Dobrze karmione siedzący tryb życia psy są również zagrożone. Do choroby może prowadzić do nieregularnego chodzenia psów.

Patogeneza

Patogeneza choroby polega na naruszeniu odpływu wydzieliny z gruczołów para-paralnych. W tym samym czasie przelewają się, następuje stagnacja, następuje ognisko zapalne. Wtórna infekcja jest połączona, ponieważ istnieje sprzyjające środowisko do rozmnażania wszelkiego rodzaju drobnoustrojów, powstaje ropień, który ostatecznie przerywa, powstaje przetoka.

Objawy zapalenia okołopaniczego u psów

Objawy zapalenia gruczołów para-odbytu manifestują się nienaturalnym zachowaniem psa. Pierwszym sygnałem jest chęć psa, by pocierał łup na dowolnej powierzchni. W ten sposób reaguje na swędzenie obszaru zapalnego pod ogonem. Czasami występuje ciągłe lizanie i ruch, charakterystyczne dla pcheł vykivaniya. Możesz czuć swoje opuchnięte gruczoły palcami, są wybrzuszone, a także możesz zobaczyć wizualnie zaczerwienienie i podrażnienie wokół odbytu.

Etapy

W początkowej fazie choroby występuje stopniowe wypełnianie worków, co powoduje bolesność podczas ruchów jelit, ale nie zapalenie. Następnie, na późniejszym etapie, pod wpływem mikroflory jelitowej, która łatwo przenika do obszarów podrażnionych, zapalenia zapalają się. Włókno paraanalne bierze w nim udział, topiąc tkankę, tworząc przetokę lub zapalenie tkanki łącznej.

Komplikacje i konsekwencje

Konsekwencje i powikłania zapalenia gruczołów para-odbytu są niebezpieczne, ponieważ mogą obejmować błonę śluzową odbytnicy w patologii, powodując takie choroby, jak zapalenie odbytu i paraproctitis. Ignorowanie tych samych problemów lub podejmowanie środków na zaawansowanym etapie może doprowadzić do śmierci zwierzęcia.

Rozpoznanie zapalenia paralepsofauny u psów

Rozpoznanie zapalenia paralepsofauny u psów opiera się na anamnezie stwierdzonej przez jej właścicieli, badaniu wizualnym, badaniu doodbytniczym, aw zaawansowanych przypadkach - na dodatkowych analizach.

Do diagnozy choroby mogą być potrzebne takie testy:

  • ogólne i biochemiczne badanie krwi;
  • chromatografia krwi;
  • badanie skrobania skóry pod mikroskopem, które jest przedmiotem diagnostyki instrumentalnej.

Diagnostyka różnicowa

Zadaniem diagnozy różnicowej jest postawienie prawidłowej diagnozy, nie mylić z przepukliną w kroczu, alergiami i obecnością robaków.

Leczenie zapalenia paracetaliny u psów

Leczenie zapalenia gruczołów para-odbytu u psów zaczyna się od ich oczyszczenia, co można zrobić niezależnie, bez wizyty u weterynarza. Aby to zrobić, musisz kupić sterylne rękawiczki i wazelinę. Po rozmazaniu palcem wskazującym wazeliną, wstrzyknąć ją do odbytu, po omacku ​​na sferyczną pieczęć i, przy niewielkim nacisku, wydobyć jej zawartość. Zrób to samo z drugą piłką. Zabieg najlepiej przeprowadzać w łazience ze względu na nieprzyjemny zapach wydzielanych wydzielin i konieczność umycia psa mydłem po nim. Aby uniknąć powikłań, po oczyszczeniu zapalają się świece przeciwzapalne, zatoki są myte antyseptycznie. Możliwe leczenie lekami przeciwbakteryjnymi, przeciwgrzybiczymi, przeciwbólowymi.

Leczenie farmakologiczne

Leki stosowane w leczeniu choroby zależą od ciężkości choroby. Zapalono świeczki na zapalenie gruczołów paraanalnych u psów. Najczęściej stosuje się metyluracyl, put i ichthol, proktosedil.

Methyluracil - świece, przyspieszające gojenie się ran, stymulujące czynniki ochronne. Wraz z wprowadzeniem odczucia pieczenia można odczuć. U ludzi może powodować alergie, zawroty głowy, ból głowy. Przeciwwskazane w białaczce, złośliwych chorób chłoniaka, szpiku kostnego.

Ulga bólu spowodowana blokadami novokainy. Stosowanie antybiotyków jest nieuniknione w przypadku ropni, powstawania przetok. Najbardziej skuteczne w zapaleniu gruczołów para-odbytu u psów są antybiotyki o szerokim spektrum działania, które zabijają zarówno bakterie Gram-dodatnie, jak i Gram-ujemne. To może być cefotaksym.

Cefotaksym - zastrzyki są podawane zwierzętom domięśniowo (0,5 g leku rozcieńcza się w 2 ml jałowej wody). Może wywoływać wymioty, biegunkę. Przeciwwskazane w chorobach wątroby i nerek.

Ta patologia charakteryzuje się swędzeniem w okolicy odbytu, co tłumaczy zachowanie zwierzęcia, jego niepokój, wiercenie na powierzchni łupu, nieprzyjemne gryzienie pod ogonem. Dexafort ma na celu złagodzić swędzenie.

Dexafort - hormon glikokortykosteroidowy, podawany raz (0,5-1 ml) domięśniowo lub podskórnie, po tygodniu wstrzyknięcia można powtórzyć. Długotrwałe stosowanie powoduje osłabienie mięśni, utratę masy ciała. Należy zachować ostrożność w przypadku psów w ciąży.

Gdy psom paraanalnym dochodzi do stanu zapalnego u psów, przepisywany jest także inny hormon, prednizon.

Prednizolon - z reguły psom podaje się kłąb w dawce 0,5 ml raz dziennie. Długotrwałe stosowanie obfituje w otyłość, pojawienie się wrzodów w przewodzie pokarmowym.

Leczenie przeciwgrzybicze przeprowadza się przy użyciu flukonazolu.

Flukonazol - występuje w kapsułkach, syropach, roztworach. Dawka wynosi 10-20mg / kg dwa razy dziennie. Możliwe działanie niepożądane w postaci rozstroju żołądka.

Witaminy i minerały są niezbędne dla psa do normalnego funkcjonowania przewodu pokarmowego, a zatem do terminowego i całkowitego opróżniania jelit, co jest kluczem do jego zdrowia. Zrównoważona dieta, która zawiera wszystkie niezbędne produkty, specjalne kompleksy witaminowe dla zwierząt pomoże jej w tym.

Fizjoterapia w leczeniu zapalenia gruczołów para-odbytu polega na wykonaniu ich masażu, a także nałożeniu ciepłych kompresów.

Wiele osób traktujących swoje zwierzęta ma tendencję do stosowania tradycyjnych metod leczenia w celu uniknięcia agresywnych skutków chemicznych narkotyków. Na podstawie objawów można zastosować zioła lecznicze, które zmniejszają stan zapalny (owoce anyżu, kminek, pietruszka), środki przeciwgrzybicze (nagietek, wrotycz pospolity, piołun, ziele dziurawca), gojenie się ran (babka, bazylia), przeciw robakom (wrotycz pospolity, czosnek). Leczenie ziołowe obejmuje zarówno picie przygotowanych mikstur, jak i ich zewnętrzne zastosowanie w leczeniu zapalonego paleniska. Jeśli masz problemy z piciem tego zwierzęcia, możesz dodać niezbędne zioła do karmy dla psów.

Homeopatia używa substancji toksycznych w swoich przepisach. Jego zadaniem jest redukcja toksyczności, niszczenie substancji do zera, zwiększanie jej aktywności biologicznej. W tym celu stosuje się rozcieńczenia. Pierwszy oznacza stosunek substancji czynnej do roztworu 1:10. W leczeniu ludzi i zwierząt należy stosować większe rozcieńczenie. Oto niektóre z tych narzędzi.

Traumel C - dostępny w tabletkach, maściach i roztworach do wstrzykiwań. W przypadku stanu zapalnego gruczołów para-odbytowych ma zastosowanie maść. Kilka razy dziennie nakłada się na okolice odbytu. U ludzi skutki uboczne były rejestrowane niezwykle rzadko w postaci alergii.

Phytoelite - maść, która zawiera wiele ziół leczniczych o działaniu przeciwzapalnym i regenerującym. Lek nakłada się cienką warstwą na uszkodzone obszary 2 razy dziennie. Czas trwania leczenia wynosi 5-7 dni.

Z przewlekłym zaparciem, które jest czynnikiem ryzyka wystąpienia zapalenia gruczołów paraanal, walczą przy pomocy takich środków jak Nux vomica-homaccord, homaccord helidonium. Przy niewystarczającym działaniu należy przepisać cardus compositum lub compositum śluzówki.

Nux vomika-homaccord - dla zwierząt terapia prowadzona jest w formie iniekcji. Czas trwania leczenia określa lekarz. Możliwe są alergie na komponenty.

Cardus Compositum - aktywuje siły odpornościowe, adsorbuje toksyny i usuwa je naturalnie. Wstrzyknięcie dla psa średniej wielkości będzie wymagało 2 ml substancji. Leczenie przeprowadza się, aż objawy znikną. Nie zidentyfikowano żadnych negatywnych skutków.

Leczenie chirurgiczne

W przypadku ciężkiego uszkodzenia tkanek podczas ropnia lub przewlekłej blokady gruczołów stosuje się leczenie chirurgiczne - sakulektomię. Polega na usunięciu worków z wydzieliną, ponieważ nie mają ważnych funkcji. Ta metoda jest znacznie bardziej humanitarna niż niekończące się przyjmowanie antybiotyków, co osłabia funkcje ochronne organizmu.

Zapobieganie

Działania profilaktyczne mające na celu zapobieganie stanom zapalnym gruczołów para-odbytu u psów obejmują dobrą opiekę nad zwierzętami, w tym odpowiednie zrównoważone odżywianie, częste chodzenie, terminowe czyszczenie gruczołów, jeśli nie występuje to samoistnie. Nie zapomnij o higienie dla zwierząt.

Prognoza

Dzięki szybkiemu leczeniu pies nie jest zagrożony. Zaniedbanie stanu, brak leczenia może doprowadzić do śmierci zwierzęcia.

Ekspert medyczny

Portnov Aleksiej Aleksandrowicz

Edukacja: Kijowski Narodowy Uniwersytet Medyczny. A.A. Bogomolety, specjalność - "Medycyna"

Jak zapobiegać i łagodzić stan zapalny paraanal u psów

Gruczoły paraanalne u psów są narządami wydzielania wewnętrznego, w strukturze są podobne do potu i łoju. Alternatywna nazwa - para-zatoki. Wyglądają jak małe worki wypełnione płynem wydzielniczym, które znajdują się po bokach odbytu psa. Sekret, który podkreślają, ma płynną konsystencję, żółty lub jasnobrązowy kolor i specyficzny zapach nieprzyjemny dla ludzkiego zmysłu węchu. Opróżnianie gruczołów następuje podczas ruchów jelit, pod naciskiem przechodzących mas kałowych. Czasami sekret uwalnia się podczas stresu lub intensywnego wysiłku fizycznego.

Co to jest?

Na wolności ciało to służy jako zwierzę do oznaczania terytorium, wymiany informacji z sąsiadami lub odstraszania wrogów. U psów domowych mieszkających w warunkach mieszkalnych, zapotrzebowanie na gruczoły para-analalne z czasem zanika i stają się szczątkowymi narządami.

Zdrowe zatoki paraanalne nie są widoczne dla właściciela. Są podskórne i dopiero po dokładnym zbadaniu można zidentyfikować dwa ledwo widoczne wzgórki na bokach odbytu, tuż poniżej środka. Wielu właścicieli nie wie nawet o istnieniu takiego narządu u psów i związanych z nimi problemów, które mogą pojawić się pewnego dnia.

Pierwszymi wizualnymi objawami zapalenia (zapalenie parorealal lub paraproctitis) będą: nawilżenie włosów w okolicy odbytu (ze względu na ciągłe lizanie), miejscowe łysienie, wysypka, zadrapania. Z biegiem czasu, zapalenia przewodów gruczołów stają się zauważalne, zwiększają się, czerwienią, obszar wokół nich staje się obrzękliwy. Może wydawać się, że coś odstaje od środka po bokach zwieracza psa.

Przyczyny zapalenia

Zapalenie gruczołów para-odbytu u psów występuje z różnych przyczyn. Typowe tendencje rasy do tej choroby nie zostały zidentyfikowane, ale styl życia nieodłączny w niektórych rasach może stać się zwiększonym czynnikiem ryzyka.

Najczęstsze przyczyny zapalenia to:

  • miękkie stolce (z powodu niewłaściwej diety);
  • nadmiar białka w diecie;
  • żywienie kości;
  • otyłość;
  • siedzący tryb życia;
  • predyspozycje genetyczne;
  • osłabiona odporność;
  • urazy w odbycie;
  • zła higiena;
  • ciąża;
  • niektóre rodzaje infekcji.

Mechanizm choroby

Zapalenie gruczołów para-odbytu następuje stopniowo, na początku objawy są ledwo zauważalne, szczególnie dla właścicieli, którzy wcześniej nie wiedzieli o takiej chorobie.

Zapalenie zatok przynosowych u psów zaczyna się od naruszenia naturalnego wydzielania płynu wydzielniczego. W rezultacie zawartość gruczołów gromadzi się w nadmiarze, pogrubia i zagęszcza, co dodatkowo przyczynia się do zablokowania kanałów.

Na tym etapie pies zaczyna odczuwać dyskomfort i niepokój. Ponadto bakterie zaczynają się aktywnie namnażać w gruczołach, powodując w ten sposób rozwój procesu zapalnego.

Jeśli na tym etapie nie zostanie podjęte żadne działanie, stan zapalny przechodzi do stadium ropnia. Bez odpowiedniego leczenia ropień ostatecznie przerywa, uwalniając ropne masy. W większości przypadków, po przebytym ropniu, przetoki pozostają, które następnie nie leczą się przez bardzo długi czas. Pies stale odczuwa dyskomfort, ból i silny świąd.

Objawy

W pierwszych etapach niewielka kumulacja wydzielania w gruczołach nie powoduje dużego zaniepokojenia psa i nie pojawia się na zewnątrz. Ale z biegiem czasu płyn staje się coraz bardziej, zaczyna rozciągać ściany torby, w której się znajduje, powodując niepokój i dyskomfort u psa.

Przejawia się to w postaci zwiększonej uwagi zwierzęcia do strefy odbytu. Pies zaczyna ciągle polizać ten obszar, gryźć, drapać podłogę i inne powierzchnie. Nadmierny niepokój przejawia się w zachowaniu, zwierzę nie może siedzieć spokojnie przez dłuższy czas, odczuwa nieprzyjemne doznania z każdego dotknięcia obszaru ogona. Jeśli zauważyłeś oznaki takiego zachowania u swojego zwierzaka, powinieneś odwiedzić weterynarza, aby sprawdzić stan gruczołów para-odbytu.

Kolejnym etapem rozwoju objawów będzie ból podczas defekacji. W okolicy odbytu występuje stan zapalny i obrzęk, nieprzyjemny zapach w gruczołach i jamie ustnej, wzrost temperatury ciała. Objawy te wskazują na powstanie ropnia i wymagają natychmiastowej interwencji lekarza.

Czyszczenie gruczołów w domu

W początkowej fazie problem rozwiązuje się przez proste czyszczenie. Możesz przeprowadzić tę procedurę w klinice i możesz to zrobić sam w domu. Wcześniej, aby upewnić się, że procedura jest konieczna, warto poczuć miejsca rzekomych stanów zapalnych. Jeśli znajdziesz uszczelnienie na bokach zwieracza psa, to gruczoły są dokładnie zatkane, możesz kontynuować.

Oczyść gruczoły psa na dwa sposoby. W obu przypadkach na pierwszym etapie trzeba założyć rękawiczki i przygotować "miejsce pracy". Będziesz potrzebował: czystego prania (lub kąpieli), serwetek, obecności ciepłej bieżącej wody i roztworu chlorheksydyny (aby nie przypadkowo przynieść bakterii).

Pierwszy sposób:

  • umieścić psa w miednicy (jeśli pies jest duży, to w kąpieli);
  • w rękawiczkach, czuj na worki gruczołów (lepiej, jeśli ktoś będzie trzymał psa);
  • podnieś ogon zwierzęcia jak najwięcej w górę, to rozluźni zwieracz;
  • delikatnie naciskaj na gruczoły, wyciskając nagromadzony sekret (użyj serwetki);
  • jeśli zrobiłeś wszystko dobrze, wtedy gęsty płyn z bardzo nieprzyjemnym ostrym zapachem zostanie uwolniony z przewodów;
  • przemyć obszar odbytu wodą i wytrzeć chlorheksydynę;
  • jeśli nie można wycisnąć zawartości gruczołów, nie trzeba zwiększać wysiłków, lepiej szukać pomocy u lekarza.

Zazwyczaj takie czyszczenie wystarczy, aby pozbyć się zapalenia. Jeśli pies ma skłonność do trwałej blokady gruczołów, może być konieczne powtórzenie zabiegu co 5-7 miesięcy.

Drugi sposób:

Ta opcja nie jest odpowiednia dla małych psów.

  • włożyć psa do wanny lub basenu;
  • nie możesz tu bez pomocy, zadzwoń do kogoś, kto zatrzyma psa;
  • nosić rękawiczki i smarować palcem wskazującym wazelinę;
  • włóż palec do odbytu i poczuj pieczęć od środka;
  • ściśnij pieczęć palcem wskazującym od wewnątrz i na zewnątrz, i delikatnie wyciśnij nagromadzenie płynu;
  • następnie spłucz wodą i zdezynfekuj.

Jest to dość nieprzyjemny proces, powodujący niepokój u zwierzęcia. Ale jeśli pies ma tendencję do ciągłego zapalenia gruczołów, regularne czyszczenie nie może. Jeśli ta procedura powoduje dyskomfort dla Ciebie i Twojego zwierzaka, możesz potrzebować skontaktować się z kliniką weterynaryjną.

Leczenie kliniki weterynaryjnej

Leczenie zablokowania gruczołów paraanalalnych w szpitalu rozpoczyna się od oczyszczenia przewodów. Po uwolnieniu gruczołów z nagromadzonego sekretu należy wyeliminować przyczyny zapalenia i jego konsekwencje. W przypadku ciężkiego ropnego stanu zapalnego lub ropnia po płukaniu jama gruczołów jest dodatkowo leczona roztworem antybiotyku (zwykle cefotaksymem).

Otwarcie ropni odbywa się w znieczuleniu miejscowym (wstrzyknięcie Novocain), a następnie antybiotyki i czopki z ichthyolem lub metylouracylem doodbytniczym.

Dexafort (lek hormonalny) stosuje się w celu łagodzenia silnego świądu. Stosuje się go raz jako wstrzyknięcie podskórne lub domięśniowe. Nie jest pożądane stosowanie w czasie ciąży.

Jeśli leczenie nie powoduje powikłań, zwykle trwa 1-2 tygodnie, nie więcej. W przypadku utrzymujących się nawrotów stanu zapalnego, wymagających cotygodniowego czyszczenia lub regularnego tworzenia przetoki para-odbytowej u psa, może być wymagana operacja.

Chirurgiczne usunięcie gruczołów

W niektórych przypadkach jedynym sposobem na uniknięcie trwałych nawrotów choroby będzie chirurgiczne usunięcie gruczołów para-odbytu (saclectomy). Pomimo faktu, że procedura czyszczenia jest bezbolesna, jej ciągłe powtarzanie przez całe życie jest silnym stresem dla psyche psa. A niektóre psy muszą czyścić gruczoły co 5-7 dni.

Przy takim tempie nagromadzenia wydzieliny w para-zatokach operacja będzie bardziej humanitarna niż zabiegi trwałe wyniszczające.

Usunięcie gruczołów para-odbytu u psów jest również przeprowadzane w przypadkach poważnego zaniedbanego ropnia. Tkanki "torebek" mogą zostać tak uszkodzone przez ropienie, że konwencjonalna terapia już nie pomoże.

Przygotowanie do zabiegu składa się z diety "głodowej" i konsultacji z anestezjologiem. Sama operacja jest dość prosta: po dwóch płytkich nacięciach nad gruczołami są one usuwane i odcinane. Szwy są umieszczane na miejscach nacięcia. Zwieracz i odbyt pozostają całkowicie niewrażliwe, więc już następnego dnia pies może się opróżnić.

Aby nie rozciągać szwów, zwiększając w ten sposób czas gojenia, zaleca się podawanie pokarmu miękkiego przez kilka pierwszych dni. Pożądane jest również zwiększenie ilości chodzenia do psa, który nie tolerował chęci wypróżnienia.

Według właścicieli psów z przewlekłym paraproctitis, po długotrwałym leczeniu, niekończącym się oczyszczaniu, kursach antybiotykowych i ciągłym stresie, operacja staje się prawdziwym zbawieniem dla zwierzęcia.

Dieting

Prawidłowe odżywianie jest jednym z głównych warunków skutecznego leczenia zapalenia gruczołów paraanalnych i zapobiegania temu problemowi w przyszłości. Pamiętaj, aby całkowicie wyeliminować wszelką żywność "ze swojego stołu": nic tłustego, palonego, słonego, ostrego, ostrego.

W diecie psa powinna być wystarczająca ilość błonnika, który reguluje stolec i przyczynia się do wydzielania wydzieliny w sposób naturalny. Jeśli przyczyną blokady w otyłości, należy całkowicie zmienić dietę, zmniejszyć spożycie kalorii i zwiększyć aktywność fizyczną zwierzęcia.

Konsekwencje choroby i rokowanie

Konsekwencją zapalenia gruczołów może być przetok tego kształtu na powierzchni skóry po przebytym ropniu. Dziury te są trudne do wyleczenia i dają psu silny dyskomfort. W niektórych przypadkach mogą pojawić się torbiele podskórne.

Z reguły w przypadku tej choroby rokowanie jest korzystne. W większości przypadków jest pełny

Subskrybuj nasz kanał w Zen!

Czytaj Więcej O Psach

Puszyste rasy psów: obszerna lista z opisami i zdjęciami

Choroby Większość hodowców psów woli mieć puszyste rasy przyjaciół jako przyjaciół pomimo trudności w pielęgnacji i konserwacji. Przedstawiciele takich ras ewoluowali na korzyść przetrwania i wykonania różnych prac w zimnym klimacie.

Brit Care dla psów

Choroby Zarejestruj się, aby zostawić opinię.
Zajmuje mniej niż 1 minutę.Jedzenie w połączeniu ceny i jakości jest optymalne do codziennego karmienia, ponieważ prawie 100% odpowiada klasie super premium.

Mój pies stróżujący

Choroby Dog Blog - My WatchdogNajmądrzejszy pies rasyKażdy chce mieć w domu porządnego i uroczego zwierzaka, więc trenerzy psów z American Kennel Club zajmują się badaniem zachowania zwierząt i zaliczają najbardziej inteligentne rasy psów.