Szkolenie

Funkcje Dwarf Spitz

Dwarf Spitz to niesamowicie aktywna rasa małych psów.

Na zewnątrz wygląda jak mały niedźwiedź, ze względu na jego strukturę i bardzo gęstą gęstą wełnę.

Pomorski szpic karłowaty jest bardzo temperamentem, może spieszyć się z przedstawicielami większych ras.

Dlatego bardzo ważne jest odpowiednie kształcenie go w celu dalszej ochrony przed takimi przejawami charakteru.

Historia powstania rasy

Krasnoludny Szpic Pomorski ma starożytne, ale niejasne pochodzenie.

Z tą rasą skojarzone obrazy starożytnego Egiptu i Grecji, znajdując podobieństwa z opisem tych psów.

Inna wersja uwzględnia pochodzenie ras północnych, które żyją w Islandii i Laponii, wskazując na charakterystyczną dla nich grubą warstwę.

W XV wieku Szpice Pomorskie miały większy rozmiar, ale w wyniku prac selekcyjnych opracowano nowy standard.

Początkowo psy miały kolor biały, czarny i kremowy i ważyły ​​około 14 kg. Najbliższymi krewniakami są Samoyed Laika i American Eskimo.

Oficjalnie kraj pochodzenia rasy uznaje Niemcy, ale w Anglii miniaturowy szpic zyskał prawdziwą popularność.

Stało się to dzięki królowej Wiktorii około 1800 roku, kiedy przywiozła przedstawiciela rasy do swojego kraju i wzięła udział w kilku wystawach z nim.

W 1870 roku został uznany przez English Kennel Club, a rok później powstał własny Spitz Club. W tym samym czasie pierwsze żłobki zaczęły się otwierać, a standard rasy został wydedukowany.

Szpic krasnoludowy nie stał się natychmiast mikroportem: początkowo jego waga spadła do 9 kg i miała głównie czarne i białe odcienie.

Dzięki pracy angielskich żłobków miniaturowy szpic został wyhodowany w dwóch formach: mikro, o wadze mniejszej niż 3, 2 kg; i większe, których waga przekroczyła 3,17 kg.

Charakterystyka normy

Istnieją trzy rodzaje rasy: standard z wydłużonym pyskiem typu "lis"; Zabawka "Baby doll"; "Miś" to szpic niedźwiedzia.

Standard rasy określa opis wydłużonej kufy z wąską strukturą żuchwy i szczeliną oka w kształcie migdała.

Typ zabawki ma szeroką kufę i wyższy wznios.

Pomorskie niedźwiedzie szpic mają okrągłą głowę, krótki i spłaszczony pysk oraz okrągłe, blisko rozstawione oczy. Wygląd przypomina niedźwiedzia zabawki.

Różnice typów ras są tylko w kształcie głowy, w przeciwnym razie mają te same parametry.

Opis ciała: zwarte, krótkie ciało z mocnymi kośćmi, dobrze rozwinięta klatka piersiowa, podciągnięty brzuch i wysoko osadzony ogon, który skręca się w pierścień z tyłu.

Kończyny proste z poręczą równoległą. Łapy są małe i zaokrąglone, palce mocno.

Opis włosa Pomorskiego Szpic miniaturowy: włosy strażnicze są proste i długie, podszerstek krótki, ale bardzo gęsty.

Spitz karłowaty może mieć odcienie czarnego, brązowego, białego, pomarańczowego, zononno-szarego koloru.

Czarny pies charakteryzuje się brakiem plam, podszerstek ma ten sam kolor co włosy strażnika.

Ta zasada dotyczy białych, pomarańczowych i brązowych przedstawicieli ras.

Kolor strefowy ma srebrno-szary odcień, końcówka włosów na końcówce jest czarna. Kufa z uszami ma ciemniejsze odcienie.

Pozwól uderzeń, które tworzą złudzenie brwi u psa; ciemne lub czarne kreski w pobliżu palców, czubek ogona jest czarny.

Najmniejszy szpic ma wysokość 20 cm, dopuszczalne są odchylenia 2 cm.

Pomorskie niedźwiedzie szpic zyskało dużą popularność dzięki Internetowi; Kupowanie podobnego gatunku w Ameryce kosztuje dużo pieniędzy.

Ale hodowle zauważają, że pomorski pies szpic pomorski zubaża rasę. Struktura układu oddechowego ma wiele defektów, co powoduje, że psy słabną, szybko zmniejszając ich żywotność.

Wiele hodowli nie chce hodować niedźwiedzia szpicla, aby utrzymać rasę w czystości.

Co decyduje o koszcie

Aby poprawnie wybrać i kupić psa szpic pomorskiego, musisz skontaktować się ze zweryfikowaną hodowlą.

Należy pamiętać, że bardzo trudno jest kupić szczenięta wyglądające jak niedźwiedź w Rosji.

Podczas gdy pies jest mały, nie można przewidzieć, jak to będzie rosło, więc jeśli przedszkole pewnie obiecuje pomorskiemu szpicowi niedźwiadkowi, lepiej wybrać innego hodowcę.

Czynniki cenowe

Miniaturowy szpic jest psem o małych owocach i jest to jeden z czynników określających, ile to będzie kosztować.

Średnia dla Rosji nie spada poniżej 20 tysięcy rubli.

Czynniki determinujące obejmują również:

  • jakość zewnętrzna;
  • połowa psa (chłopiec jest tańszy);
  • klasa;
  • rodowód;
  • wiek (szczeniaka w wieku sześciu miesięcy można kupić w klasie pokazowej, co znacznie podnosi jego wartość);
  • wymiary;
  • reputacja przedszkola;
  • moda na skałach.

Pomarańczowe karzeł jak niedźwiedź będzie kosztować przeciętnie: chłopcy od 25 do 130 tysięcy rubli, dziewczęta od 45 do 160 tysięcy rubli.

Standard jest tańszy, ale tutaj decydującym czynnikiem jest więcej mody, więc ile szczeniaka, to lepiej się dowiedzieć bezpośrednio w wybranej hodowli.

Pomoc w wyborze dziecka

Wybierając szczeniaka klasy pokazowej przeznaczonego na wystawy lub urojoną klasę do hodowli, musisz zaprosić specjalistę.

Pomoże to nie przegrać wraz z wyborem planowanego mistrza.

Zaletą jest lepsze oddanie szczeniąt w "liniowe krycie", które powtarza cechy przodka.

Kup szczeniaka jako zwierzę domowe i klasę dla zwierząt domowych.

Psy te zwykle mają wady lub skazy, które nie zakłócają ich normalnego życia.

Wybór płci ma również swoje niuanse: chłopiec wygląda bardziej korzystnie, ma bardziej bujną i bogatą wełnę.

Struktura jest również silniejsza, ale jest bardziej powściągliwa w przejawianiu czułych uczuć. Ale chłopcy mogą przysporzyć wielu problemów, ponieważ ich temperament jest bardziej gwałtowny, częściej stają się podżegaczami w walce.

Chłopiec szpic częściej niż dziewczyna próbuje ugruntować pozycję lidera, skonsolidować terytorium i podporządkować sobie inne psy.

Wybierając sukę do reprodukcji potomstwa, nie trzeba zabierać psa z wystawą. Powinien być dobrze zbudowany i zdolny do karmienia potomstwa.

Wybierając chłopca, przestrzegają zasady: "pies jest mniejszy niż suka".

Ważne jest, aby dowiedzieć się o rozwoju rodziców w przedszkolu, aby uniknąć nabycia szczenięcia z krycia karła i małego szpicla.

Uczciwi właściciele szkółek zazwyczaj odnotowują na mapie rewizję o wielkości 6 miesięcy.

Ważną rolę odgrywa wiek szczeniąt. Najlepiej kupić psa po 2 miesiącach życia, ponieważ przed nim istnieje wysokie prawdopodobieństwo choroby.

Zanim kupisz zwierzaka, upewnij się, że:

  • je sam;
  • ma czystą błyszczącą sierść bez dużego żółtego łupieżu;
  • skóra napięta, bez zmarszczek;
  • brak ran, zaczerwienienie, obszary skóry bez wełny;
  • uszy są wyprostowane, czyste i gładkie;
  • nie wypukłe czarne lub brązowe oczy bez odprowadzenia;
  • czysty nos;
  • różowy język, guma bez białawych plam,
  • Ważne jest, aby sprawdzić, ile zębów: musi być co najmniej 12; ugryźć prosto lub nożyczek;
  • u dziewczynek sprawdzany jest brak przepukliny pachwinowej, chłopiec jest dopuszczalny, ale wymagana jest operacja;

Szczeniak musi być aktywny, poruszać się dobrze i szybko, nie mieć problemów ze stawami, a także być skłonny do nawiązania kontaktu.

Konserwacja i pielęgnacja

Trzymanie mikro-psów rzadko powoduje problemy.

Specjalne miejsca do spania są używane do spania, podłogi muszą być zawsze czyste, aby uniknąć infekcji.

Do transferu użyj komórki. Jako toaleta weź pieluchę, tacę lub gazetę.

Kupując szczeniaka, powinieneś dowiedzieć się, jakie pasze zostały użyte do karmienia. Zwykle wybierajcie suplementy super suchej karmy.

Dopuszczalne jest żywienie naturalnymi produktami: mięso o niskiej zawartości tłuszczu, ryby morskie, produkty mleczne, zboża, warzywa.

Należy pamiętać, że nawet jedzenie superklasy nie zawsze pokrywa zapotrzebowanie na minerały, dlatego możliwe jest dodatkowe spożycie multiwitamin.

Czesanie wełny odbywa się regularnie co najmniej 3 razy w tygodniu. Pierz do 5-6 razy w roku.

Zabawka "pluszowa" o krótkich włosach jest tworzona za pomocą strzyżenia. Pomarańcze są bardzo aktywne, potrzebują regularnych długich spacerów, aby stracić nadmiar energii.

Foster powinien być ściśle i uczciwie, w przeciwnym razie chęć psa do dominacji postawi właściciela w pozycji zależnej.

Kiedy wychowuje się chłopca, należy pamiętać, że pomimo treści domowych, natura zwycięży, a on zacznie podnosić łapę, wyznaczając terytorium.

W takim przypadku musisz nauczyć chłopca chodzenia po butelce wody, w przeciwnym razie będziesz potrzebował chodzenia po ulicy.

W przeciwieństwie do chłopców, dziewczyny są bardziej przyjemne, ale mają swoje własne cechy.

Ważne jest, aby dokładnie monitorować swojego zwierzaka i chodzić tylko na smyczy, aby uniknąć nieplanowanej hodowli.

Osoby, które kupią sobie szpic pomorski, będą miały szczęście, jeśli będą aktywnym i wiernym towarzyszem mikroskopijnych rozmiarów, posiadającym osobistą opinię i urok małego pluszowego misia.

Wykazując cierpliwość i stanowczość w edukacji, właściciel nie zawiedzie się w swoim ulubionym.

Galeria zdjęć

W galerii poniżej można jeszcze raz spojrzeć na przedstawicieli tego gatunku Szpiców, tak podobnych do małych młodych.

Krasnoludki Szpic Pomorski

Wiadomo, że szpic pomorski jest piątym typem, zgodnie ze standardem rozrywania szpic niemieckiego na wysokość. Jednak wielu ekspertów zgadza się, że jest to niezależna, miniaturowa rasa. Pomimo różnic w ocenie, ta mini-rasa ma również kilka odmian. Jakie rodzaje mikro-psów są podzielone, jaka jest opieka i utrzymanie szczeniąt małego Szpica, osobliwości w hodowli czerni i bieli - przeczytaj o tym i wiele innych rzeczy w tym artykule.

Rodzaje szpicu pomorskiego

Miniaturowa rasa szpicu pomorskiego dzieli się na trzy typy:

  • "Niedźwiedź";
  • "Pieprznik jadalny";
  • "Zabawka".

Wszystkie trzy typy mikro szpiców mają takie same granice wzrostu - do maksymalnie dwudziestu dwóch centymetrów. Możesz dowiedzieć się więcej na ten temat w artykule "Rodzaje szpicu pomorskiego".

Każdy typ różni się w następujących parametrach:

  • kształt głowy;
  • kształt twarzy;
  • kształt ucha;
  • jakość wełny;
  • długość płaszcza;
  • lokalizacja oka;
  • położenie czubka nosa.

"Niedźwiedź" Szpic Pomorski

Mini "miś" to sztucznie stworzona rasa szpicu pomorskiego, która wyraźnie różni się od standardu. Można je rozpoznać po lekko spłaszczonej twarzy i szerokim, zaokrąglonym kształcie głowy. Lokalizacja oczu jest zbliżona do siebie i do nosa. Podbródek i nos nieco podarte. Na kościach policzkowych gruba wełna, która nadaje "niedźwiadkowi" ekskluzywny wygląd. Jest to najpopularniejszy typ we współczesnym świecie.

Więcej o tym typie minipomorskiego psa można dowiedzieć się z artykułu "Pomorski niedźwiedź-szpic".

Chanterelle Pomeranian Spitz

Amerykański standardowy mini szpic typu lis ma wydłużoną kufę z wąską żuchwą, bardzo podobną do kufy lisiej. Proporcjonalnie harmonijne ciało ma długie nogi i wydłużony ogon. Uszy o trójkątnym kształcie i małym okrągłym nosie.

Przeczytaj więcej o szpicach lisich w artykule "Szpic pomorski psa kurkowego".

"Zabawkowy" Szpic Pomorski

Ten mini typ psa jest zwykle nazywany pośrednim. Toy micro Spitz sprowadził Japończyków, interesując się rasą super białych kolorów. Ze względu na ogromną pracę japońskich hodowców okazało się miniaturowym psem. Na pierwszy rzut oka nie można ustalić, czy jest to prawdziwy pies czy zabawka.

Z innych rodzajów mini szpiców "zabawka" odróżnia płaską kufę i znajduje się nieco powyżej i nieco od siebie, przyciski, guziki.

Cechy tego samego koloru

Hodowcy z różnych krajów zainteresowali się super białym szpicem i zaczęli wyświetlać mini-psy o innych kolorach. Ale, podobnie jak Japończycy, w obliczu problemu usuwania białego odcienia. Ten kolor, podobnie jak czarny, jest bardzo trudny do zdobycia. Przekraczając mini szpic tego samego koloru, biały lub czarny, nie zawsze możliwe jest osiągnięcie miniaturowego rozmiaru. Często wzrost urodzonych szczeniąt przekracza standard supermikro. Istnieje również ryzyko pogorszenia jakości pokrycia wełną.

Mini pies o super czarnym kolorze powinien idealnie mieć czarny lśniący płaszcz, bez plamek innych odcieni. Sierść małego szpica pomorskiego na białym kolorze nie powinna mieć innych śladów. Zgodnie z normą plamy są wyraźną oznaką usterki.

Przy urodzeniu szczenięta małego czarnego psa mogą mieć brązowy podszerstek. Jest to dość powszechne. Ale jeśli przodkowie małego szpica mieli inne kolory, to istnieje możliwość, że po pierwszym przelaniu czarny szczeniak zmieni kolor.

Dziecko "pomarańczowe" w twoim domu

Po wybraniu małego szczeniaka na szpic i zarezerwowaniu go w specjalnej hodowli, musisz przygotować się z wyprzedzeniem na przyjazd małego pomorskiego szpicla.

Należy zauważyć, że miniaturowy pies może nie być odpowiedni dla wszystkich. Dotyczy to szczególnie rodzin z dziećmi i osób starszych.

Przeczytaj więcej o tym, jak powinna się dokonać selekcja w artykule "Jak wybrać szczeniaka z Pomorza".

Bezpieczeństwo w domu

Pomorski szpic krasnoludzki, zwłaszcza typu zabawkowego - super mikro pies. Dlatego przede wszystkim należy zamknąć wszystkie niebezpieczne przejścia i szczeliny, nie zapominając o balkonie i koszu na śmieci, aby odizolować przewody. Należy usunąć wszystkie złe lub małe przedmioty, a także pojemniki z chemicznie niebezpiecznymi substancjami.

Transport dla dzieci

Aby miniaturowy szpic dostał się do twojego domu bez szwanku, musi być przetransportowany ręcznie lub w torbie. W przeciwnym razie może upaść i zostać rannym.

Miejsce do spania

Zawartość szpicu pomorskiego nie sprawia większych problemów. Nie ma znaczenia, czy mieszkasz w prywatnym domu, czy w mieszkaniu - wybierz odpowiednie miejsce, w którym szczeniak odpocznie, pokaż mu, gdzie jest, a mały posłuszny pies zawsze tam będzie spał. Zakątek nie powinien znajdować się ani w przeciągu, ani w pobliżu urządzeń grzewczych.

W opiece i karmieniu szpica karłowata jest bezpretensjonalny. Rozważmy bardziej szczegółowo, na czym polega konserwacja i pielęgnacja szpicu pomorskiego.

Jak zatrzymać dziecko

Decydując się na miejsce dla szczeniaka, umieść kosz lub ładny dom z dowolnego sklepu zoologicznego. Teraz musisz utrzymać łóżko dziecka w czystości. Aby to zrobić, użyj pieluchy, połóż materac z poszewką na poduszkę. Kiedy się zabrudzi, zmień poszewki tak, aby szczeniak czuł się komfortowo.

Jeśli planujesz odejść czasami bez swojego małego szczeniaka, kup dla niego małą wolierę. W przeciwnym razie, podczas twojej nieobecności, dziecko zepsuje coś lub zrani się. Ale nigdy nie zostawiaj małego szczeniaka w spokoju przez dłuższy czas - Pomorze jest bardzo oddanym psem, będzie cierpieć z powodu samotności.

Wymagane przedmioty

W bezpiecznie zbudowanej wolierze powinno być wystarczająco dużo miejsca nie tylko do spania i jedzenia, ale także do toalety i zabawek. Reszta terytorium powinna być darmowa dla aktywnych gier.

Zabawki dla małych psów powinny być bezpieczne, a przede wszystkim, jeśli są wykonane z miękkiego i wytrzymałego lateksu, bez metalowych lub plastikowych części. Jeśli szczeniakowi uda się odgryźć kawałek zabawki, nie spowoduje to żadnego uszkodzenia żołądka - ukąszony kawałek wyjdzie naturalnie.

Miski na żywność muszą być wykonane z metalu lub ceramiki i bezpiecznie przymocowane do podłogi.

Specjalną tacę na psa można kupić w sklepie zoologicznym. Dobrym rozwiązaniem byłaby taca z przystawkami do jednorazowych pieluch, które doskonale pochłaniają płyn i zapach. Jeśli masz małego samca Szpica Pomorskiego, doceni on tacę z kolumną.

Adaptacja szpicu pomorskiego

Podczas gdy szczeniak jest mały, zachowuje się jak niemowlę: często chodzi do toalety w dowolnym miejscu. Na początku będziesz musiał stale czyścić stosy i kałuże, ale nie możesz za to winić tego szczeniaka. Lepiej bądź cierpliwy i stopniowo zacznij uczyć swojego zwierzaka w toalecie.

Ponieważ szczeniak nie od razu przyzwyczaja się do nowego miejsca, musisz mieć go na oku. Jeśli zauważysz, że dziecko zaczęło obracać się w jednym miejscu, natychmiast zanieś je do tacy. Zazwyczaj szczenięta radzą sobie z naturalną potrzebą po jedzeniu i spaniu. Gdy tylko zwierzę udaje się do toalety we właściwym miejscu, spokojnym i łagodnym tonem, chwal go i zachęcaj do dobrego uczynku delikatnością.

Tryb karmienia

Na początku najlepiej karmić szczeniaka tym samym jedzeniem, które zjadł u hodowcy, dla innego rodzaju pokarmu, do którego mini pies jest przekazywany stopniowo, w przeciwnym razie wystąpią problemy z żołądkiem. Dbałość o zdrowie małego psa musi być poprawna.

Produkty zawarte w diecie szczeniąt, zwykle zalecane dla dzieci w wieku do sześciu lat. Kilka przydatnych porad dotyczących właściwego karmienia:

  • żywność ekologiczna i sucha żywność - najlepsza opcja;
  • nie oszczędzaj na suchym jedzeniu;
  • owoce, warzywa, mięso zawsze powinny być świeże;
  • Przed rozpoczęciem diety skonsultuj się z weterynarzem;
  • nie karmić szczeniaka tuż przed spacerem - po jedzeniu posiłek musi minąć co najmniej godzinę;
  • nie przekarmiaj psa, źle wpłynie to na jego zdrowie;
  • jedzenie powinno być w temperaturze pokojowej;
  • Za pół godziny usuwaj jedzenie, nawet jeśli mikro pies nie jadł i nigdy nie karmi szczeniaka - naucz go reżimowi.

Spacerując z szpicem

Pierwsze spacery powinny odbywać się przy dobrej bezwietrznej pogodzie, bez deszczu i mrozów. I tylko po rutynowych szczepieniach i kwarantannie. Najpierw wyjdź na kilka minut, stopniowo zwiększając czas trwania wycieczek do dwóch lub trzech godzin.

Upewnij się, że twój szczeniak nie podnosi niczego z ziemi, nie biegnij za kotami i bezpańskimi psami. W tym celu doskonała smycz lub uprząż. Możesz pozwolić swojemu zwierzakowi jeść trawę lub gryźć korę drzew.

Gdy tylko szczeniak dostosuje się na ulicy, zacznij odwiedzać specjalne miejsca, w których będzie mógł dużo biegać bez smyczy i porozmawiać z innymi psami. Wszystko to doskonale wpłynie na zdrowie Twojego małego psa.

Jak dbać o szczeniaka

Po omówieniu podstaw zawartości małego szpica pomorskiego porozmawiajmy o niezbędnej opiece.

Cotygodniowa kontrola

Dbanie o miniaturowego psa to nie tylko niezbędne działania, ale także podstawy edukacji. Dzięki procedurom konserwacyjnym szczeniak szybko nauczy się nie tylko stać w miejscu, ale także otwierać buzię do kontroli na czas. Dwa razy w tygodniu dokładnie sprawdzaj dziecko:

  • sprawdź swoje oczy pod kątem zapalenia, dla zapobiegania, wytrzyj je przegotowaną wodą;
  • sprawdź stan przedsionków - gdy gromadzi się siarka, oczyść uszy specjalnym tamponem;
  • podczas zmiany zębów kontroluj ich stratę. W przypadku późnej zmiany skonsultuj się z lekarzem, w przeciwnym razie zęby dziecka będą zakłócać normalny wzrost rodzimych;
  • Pielęgnacja zębów musi być stała, w przeciwnym razie pies dostanie kamienia nazębnego. W tym celu będziesz potrzebować pasty dla psów i specjalnego pędzla.
  • sprawdzić długość pazurów i przyciąć je na czas;
  • Przeczytaj zawartość zestawu u hodowcy i na wszelki wypadek zdobądź podobną kompozycję.

Dbamy o odpowiedni płaszcz

Pielęgnacja płaszcza jest niezwykle prosta - dwa razy w tygodniu szczotkuj swoją wełnę specjalnym grzebieniem o rzadkich zębach i szczoteczką do masażu. Podczas wylinki małego psa użyj miękkiej szczoteczki-pukhoderka.

Aby uzyskać domową fryzurę, potrzebujesz nożyczek o ostrych krawędziach, do profesjonalnego pielęgnowania najlepiej jest iść do salonu.

Konieczne jest kąpanie szczeniaka nie więcej niż dwa razy w miesiącu, przy użyciu specjalnych szamponów i odżywek dla psów. Do zabrudzenia możesz użyć suchego szamponu. Niezbędne jest osuszenie szczenięcia tylko za pomocą suszarki do włosów, z naturalnym wysychaniem grzyb może pojawić się na skórze psa.

Ubrania dla psów

Miniaturowy szpic ma podwójne "futro", więc nie potrzebuje ciepłych kostiumów. Aby chronić się przed brudem w deszczu, możesz nosić kombinezon z nylonu dla zwierząt.

Jeśli masz mini Spitz, w czasie upałów możesz kupić specjalne majtki, aby zabezpieczyć meble i dywany w domu przed plamami. Ale nie powinieneś ich wyrzucać na ulicę.

Powiedz nam, jakiego rodzaju szpic zakupiłeś i jak Ci na tym zależy?

Szpice - rasy: zdjęcia, filmy, opis rasy i jej gatunku

Jeden z najpopularniejszych psów ozdobnych należy do rodziny Spitzów. Te urocze zwierzęta zyskały uniwersalną miłość ze względu na podwyższony poziom "nyashnost", z powodu grubego i puszystego futra, ładnej twarzy i uderzającego podobieństwa do pluszowego misia.

Opis cech rodziny szpiców

Rodzina Spitzów kojarzona jest najczęściej z "kanapowymi psami" - Szpicem Pomorskim. Rasa jest jednak znacznie bardziej zróżnicowana i obejmuje gatunki, których wzrost w kłębie dochodzi do ponad 50 cm, dlatego rasa, biorąc pod uwagę wszystkie jej odmiany, zasługuje na bardziej szczegółowy opis.

Jeśli chodzi o wielkość i proporcje, zwierzęta te są proporcjonalnie proporcjonalne. Postać psa na ogół przypomina kwadrat - to znaczy, wysokość zwierzęcia w kłębie jest w przybliżeniu równa długości jego ciała, więc wydaje się, że szpic może zostać wpisany w wyimaginowane kwadratowe ramy.

Te psy różnią się w większości przypadków małymi rozmiarami i bardzo puszystym futrem. Mają bardzo gruby i ściśle przylegający podkład, ale zewnętrzna warstwa jest reprezentowana przez długi i nie sąsiadujący płaszcz ochronny.

U szpiców kolorystyka najczęściej zdominowana jest przez biały, czerwony, brązowy lub szary, który czasem jest rozcieńczony jasnymi lub ciemnymi plamami. Ważne jest, aby rozmieszczenie plamek w całym płaszczu było jednolite.

Ponadto kolor może być pomarańczowy, czarny, strefowo-szary i sable. Mniej popularni przedstawiciele o kolorze kremowym lub czarnym podpalanym. Dzięki niewielkim rozmiarom szpic może poruszać się płynnie i cicho. Z powodu długiej wełny powietrza z boku wydaje się, że jest to śmieszna puszysta kula, która unosi się nad ziemią. Są bardzo szybcy i aktywni, dużo skaczą i głośno szczekają.

Ogon zwierzęcia przypomina zabawny precel, zabawa do góry nogami, w kierunku tyłu. Kufa ma podniesiony lisowaty nos, a na górze figlarne uszy wysoko postawione. Taki ładny wygląd szpica bardzo podnosi na duchu i wzrusza.

Oprócz tego, że jest bardzo urocza, zwierzę może z łatwością służyć jako domowy stróż. Mają bardzo zmysłowy węch i doskonały słuch, dzięki czemu mogą wyczuć obcych z daleka i podchodząc do nich głośno szczekają. Początkowo, gdy pojawiła się tylko rasa, był używany jako domowy "alarm".

Charakter psa jest bardzo przyjazny, niegrzeczny i zabawny. Są mocno przywiązani do mężczyzny i naprawdę stają się jego wiernym przyjacielem.

Dodatkowo, szpice są dobrze wyszkolone i dobrze radzą sobie ze wszystkimi poleceniami. Są właścicielami dość ostrego umysłu i bardzo sprytnego.

Ludzie kochają te zwierzęta, mocno przywiązane do rodziny, w której żyją, i traktują ją z czcią. Mają dobrze rozwinięte intuicyjne odczucia w stosunku do emocji domowych, więc zawsze dostosowują się do swojego nastroju.

To wesołe zwierzę, które nawet w dorosłym wieku nie traci swojego niegrzecznego i dobrodusznego charakteru. Uwielbiają dużo grać i lekkomyślnie podejmują wszelkie proponowane rozrywki. Również bardzo cierpliwy z ludzkimi dziećmi. Nawet jeśli dziecko jest nieostrożne ze zwierzęciem i rani, szpic nigdy nie ugryzie dziecka i nie będzie nawet kopać, ale pokornie zniesie dyskomfort.

Dlatego właściciele muszą zawsze monitorować komunikację dzieci z tymi zwierzętami, aby zwierzęta nie doznały obrażeń.

Pochodzenie rasy i cel

Ta rasa psów jest bardzo stara i pochodzi z czasów starożytnego Rzymu i starożytnej Grecji. Jednak wzmianka o Szpice była dość rzadka.

Uważa się, że rasa po raz pierwszy zaczęła pojawiać się w Niemczech, ale nie jest to do końca prawdą, ponieważ w tym czasie była aktywnie selekcjonowana w Finlandii, Danii i Holandii. Co więcej, w tym czasie na ziemiach syberyjskich zaczęli wytwarzać nawet husky podobne do szpiców. Początkowo szpice nie miały dekoracyjnego celu, a roślina jako stróżujący. Strzegli podwórek i domów. Zostały również zabrane w celu ochrony różnych statków i barek. A czasami używano ich podczas polowania na zagrody dzikich zwierząt.

I dopiero na początku XIX wieku zaczęły brać małe psy do domu tylko w celach dekoracyjnych. Szybko zamieszkali w domach szlachty i szlachty i stali się tak zwanymi "damskimi psami".

Zalety i wady rasy

Jak każda inna rasa, Spitz ma swoje zalety i wady.

Plusy to:

  • wesoła i psotna natura zwierzęcia, nigdy się nie znudzi;
  • ładny wygląd, który przyciąga uwagę innych i dotyka ludzi;
  • łagodny temperament i umiejętność współżycia z wieloma innymi zwierzętami;
  • ogromna ilość energii, dzięki której nie znudzi Cię pies, dlatego najlepiej nadaje się dla właścicieli, którzy prowadzą aktywne i różnorodne życie;
  • dzięki ciepłym i gęstym włosom zwierzę nigdy nie marznie w zimnych porach roku i chodzi z przyjemnością na śniegu;
  • zjada mało i prawie wszystko.

Szpic ma jednak pewne wady:

  • przyjacielski pies, który nie może znieść rozłąki z domem, więc nie można zostawić zwierzęcia w domu ani go wyrzucać na dłuższy czas;
  • nadmiernie głośny pies, który ignorując jego mały rozmiar, szczeka nawet u dużych psów iw ogóle ogłasza każdy nastrój głośnym szczeknięciem;
  • Zdarza się, że bardzo lubi gry i potrafi przegryźć rzeczy w upale;
  • w dzieciństwie zwierzę jest kruche i podatne na złamania kości, a czasami dochodzi do złego ugryzienia;
  • Ze względu na rosnącą hodowlę, małe rasy szpic niedźwiedzia mają problemy z narządami oddechowymi, ponieważ hodowcy coraz częściej skracają swoje twarze, co może powodować deformacje nosogardzieli i tchawicy.

Wygląd, plusy i minusy gatunków szpic

Szpice mają kilka gatunków o różnej wielkości od małych do średnich. Charakterystyka rasy nie różni się jednak zbytnio.

Wszystkie rodzaje tych zwierząt domowych mają wspólne cechy zewnętrzne:

  • kompaktowy format kwadratowy;
  • silne nogi;
  • głęboka skrzynia;
  • prosta oś grzbietowa;
  • gruby, ciepły i puszysty futro, składający się z 2 warstw - długi zewnętrzny i gruby podszerstek;
  • szeroka gama kolorów;
  • duża czaszka z kufą w kształcie lisa, zwłaszcza u małych psów;
  • trójkątne małe uszy, które znajdują się wysoko na koronie i znajdują się blisko siebie;
  • czarny mały nos z okrągłym policzkiem;
  • lekko paciorkowate paciorkowate oczy przypominające czarne pluskwy;
  • w obszarze głowy wełna jest krótka i aksamitna;
  • wełna na piersi jest dłuższa i tworzy rodzaj futrzanego kołnierza;
  • ogon jest zawsze składany w preclu w kierunku tyłu i pokryty długimi włosami.

Niemiecki szpic

Gatunek ten należy do jednego z pierwszych, a jego korzenie pochodzą z czasów jego odległych przodków - psów torfowych.

Uważa się, że to zwierzę to krew spokrewniona ze "Szpicem Pile" - jedną z najstarszych europejskich ras.

Dziś jest kilka rodzajów tej rasy:

  • Wolfspitz, lub Keeshond - to duża osobnik, osiągający 55 cm w kłębie. Keeshond przypomina swojego dalekiego przodka - wilka. Ich kolor jest często czarny zonarno z ciemniejszymi w obszarze kufy. To pies dla rodziny i dla ochrony. Są przyjazne i przyjazne, mogą opiekować się innymi zwierzętami lub dziećmi.
  • Duże, lub Grossshpity, rozmiary w kłębie wynoszą od 42 do 51 cm Przedstawiciel ten może być zarówno biały jak i czarny, a także brązowy i bez plam. Pies ma dobroduszny charakter i jest bardzo przywiązany do właścicieli, ale w razie potrzeby może chronić je przed złymi życzeniami. Ma wysokie zdolności umysłowe. Używany jako towarzysz i jako obrońca.
  • Średnia lub Mittelspitz - rozmiar 30-38 cm, to raczej rzadki pies. Jest to środkowe ogniwo pomiędzy dużymi i małymi przedstawicielami rasy. Może to stanowić rodzaj kompromisu, jeśli członkowie rodziny nie zgadzają się co do tego, jaki pies ma mieć - wielkiej straży lub małego ozdobnego chłopaka.
  • Mały, lub Klyainspitz - 23-29 cm Pomimo miniaturowego rozmiaru szpic spełnia wszystkie funkcje, które posiada pies. Dobrze radzi sobie z ochroną domu, ma głośny głos i szybko reaguje na nieznajomych. Jednocześnie uwielbia właścicieli i jest świetnym przyjacielem. Dobry stan zdrowia i brak skłonności do histerii są jej zaletami. Wśród minusów można rozpoznać zbyt dźwięczne szczekanie.

Wszystkie odmiany niemieckiego szpica wykonują doskonałą robotę z zadaniami towarzysza i strażnika.

Obecność dobrego zdrowia i odporności zapewnia zwierzętom długą żywotność od 12 do 16 lat.

Szpic pomorski (pomarańczowy)

Pomorskie to także szpic niemiecki. Po raz pierwszy gatunek ten został wyhodowany w województwie pomorskim, które znajduje się w Niemczech. Najczęściej pomarańcze pojawiły się od końca XIX wieku w Wielkiej Brytanii.

Postać tej rasy jest bardzo dziarska i przyjazna. Są bardzo energiczni, zawsze gotowi do gry. Właściciele inteligentnego umysłu, dobrze nadają się do edukacji i posłusznie wykonują polecenia. Pomorskie jest bardzo przywiązane do swego pana i potrzebuje jego uwagi. To zwierzę jest dekoracyjnym psem. Ale nie wszystko jest takie proste. Nadmierna aktywność nie pozwala długo czekać pomarańczowi w rękach właściciela - musi się ruszać i igrać.

Co więcej, gatunek ten jest bardzo nieufny wobec obcych, więc jeśli ktoś z ulicy podchodzi do niego i próbuje go pogłaskać, pies może nie tylko szczekać, ale i uderzyć. Ale poza tym jest wspaniałym psem na kolanach, wspaniałym towarzyszem, a także wrażliwym obrońcą i głośną syreną.

Życie pomarańczy osiąga około 12-15 lat.

Japoński szpic

Progenitorami tego gatunku są Samoyedowie, a ta rasa została po raz pierwszy wyhodowana w Japonii w latach 20-30 XX wieku. Zakłada się, że szpic japoński pojawił się z powodu skrzyżowania szpic niemieckiego i samoyed husky.

Rozmiary tych psów nie są zbyt duże, a ich wysokość sięga około 38-40 cm, mają krępą i zwartą sylwetkę. Jednak najbardziej uderzającą cechą tego gatunku jest wyłącznie biało-biały kolor ich luksusowego grubego futra. Z natury tych śnieżnobiałych zwierząt, jak każdy szpic, bardzo dobroduszny i wesoły. Kochają dzieci i mogą bawić się z nimi przez długi czas.

To zwierzę żyje od około 10 do 16 lat.

Szpic fiński

Jak pokazuje nazwa rasy, wyhodowano ją w Finlandii. Stało się to dokładnie w momencie, gdy szpic aktywnie rozprzestrzenił się po całym świecie, a mianowicie w XIX wieku.

Przedstawiciele tego gatunku są dość spore - ich waga waha się od 40 do 50 cm, w zależności od płci (suki są mniejsze, a samce są większe). Waga osiąga więcej niż 10 kg.

Te psy są niezależne w charakterze, aktywne i energiczne. Są głośne i niespokojne, ale jednocześnie charakteryzują się oddaniem właścicielowi i dobrą przyrodą. Najczęściej gatunek ten jest używany podczas polowania. Oczywiście nie będziesz chodził z tym psem do dużego zwierzęcia, ale z przyjemnością przyjmujesz małe zwierzęta lub ptaki.

Średnia długość życia wynosi 12-14 lat.

Amerykański szpic Eskimo

Hodowane te zwierzęta na terytorium Ameryki w tym samym XIX wieku, a oni, podobnie jak "Niemcy", mają kilka gatunków wielkości, a mianowicie 3: szpic zabawki (22-30 cm), miniaturowe (32-38 cm) i standard (38-49 cm).

Dobrze się trenuje i chętnie wykonuje polecenia. Wykonuj rolę prawdziwego przyjaciela człowieka. Zabawny i wesoły usposobienie.

Można używać psa zarówno jako zwierzęcia domowego, jak i na polowaniu iw pracy - od tej rasy pozyskuje się dobrych detektywów lub sportowców. Ich zdrowie jest zazwyczaj dobre, ale czasami słabe widzenie lub ślepota przekazywane jest przez dziedziczenie. Żyj od 15 lat i więcej.

Szpic włoski Volpino

Był taki słodki pies z Florencji we Włoszech. Rasa jest rzeczywiście dość stara, jej korzenie sięgają IX wieku, ale ostatecznie Volpino rozdzieliło się dopiero w średniowieczu i stało się samodzielną gałęzią.

Wzrost psów zwykle osiąga 25-30 cm, jeśli mierzy się kłębie. Waga jest nieznaczna, nie więcej niż 5 kg.

Volpino ma gorący temperament, szybko się podnieca i równie szybko się uspokaja. Kochają życie i są przyjaźnie nastawieni do ludzi. Są jednak niespokojne, a czasami zbyt głośne, ponieważ reagują na wszystko za pomocą kłującej korą. Czasami przejmuje się charakter psa i pokazuje nieposłuszeństwo. Żywy szpic włoski średnio około 13 lat.

Szpic zwyczajny

Rasa ta została niedawno wyhodowana - dopiero w połowie XX wieku. Ten pies okazał się dzięki skrzyżowaniu keeskhond i chow-chow.

W przeciwieństwie do innych typów Szpiców, Eurasier jest dobrze utrzymany, poprawny i spokojny. Jest przyjazny, ale jednocześnie chroni rodzinę, w której żyje.

Ale nie zaatakuje ani nie szczeka na wszystkich obcokrajowców, eurazjata oddaje głos tylko wtedy, gdy nieznajomi stanowią zagrożenie dla niego lub jego rodziny. W ten sposób pies stanie się nie tylko dobrym przyjacielem, ale także niezawodnym, powściągliwym obrońcą.

Wzrost Eurasiera wynosi pół metra - około 50-60 cm, a średnia długość życia jest nieco krótsza niż innych gatunków szpiców - od 11 do 13 lat.

Pies grenlandzki

Jest to jedna z najstarszych ras psów zaprzęgowych. Został wyhodowany dawno temu na Grenlandii i dotarł do Europy dopiero w latach 30. XIX wieku.

Z wyglądu pies Grenlandii wygląda bardziej jak klasyczny husky: jest raczej duży, z rozwiniętymi mięśniami i osiąga wysokość od 55 do 60 cm w kłębie.

Wcześniej rasa ta była wykorzystywana jako sanki lub myśliwskie, z nią poszła do niedźwiedzi, fok i reniferów, ale teraz jest to nieco stracone znaczenie, więc grenlandzki pies stał się dobrym towarzyszem człowieka.

Zwierzę to ma godną pozazdroszczenia odwagę i odporność, jest bardzo odporne, ale jest pełne temperamentu i nieskrępowane. Czasami jednak żywy charakter nie przeszkadza psem Grenlandii być najlepszym przyjacielem właściciela i kochać człowieka.

Kolor tego gatunku jest najbardziej zróżnicowany, a standardowa długość życia szpaków wynosi 12-15 lat.

Kareliańsko-fińska Laika

Wcześniej ta rasa nazywała się "Szpic fiński", ale w 2009 roku została uznana pod nazwą "Karelian-fińska Laika". Ten pies miał największą popularność w Związku Radzieckim, mimo że był hodowany w Finlandii.

Wzrost tych husky sięga od 42 do 50 cm, mają dobry stan zdrowia, rozwinięte mięśnie i są bardzo odporne.

Postać Karelian-Finów jest wesoła i radosna. Doskonale spełniają rolę bezpieczeństwa, pozostając dobrym towarzyszem dla człowieka.

Używają tego husky nie tylko jako przyjaciela, ale także jako dobrego łowcę, jeśli musisz udać się na kopytne, na przykład do dzika.

Mieszka od 12 do 15 lat.

Niedźwiedź karelski lub niedźwiedź karelski

Podobnie jak poprzednia rasa została wyhodowana na ziemiach Finlandii. Jej pochodzenie jest starsze i bierze początek z genotypu niedźwiedzia husky.

To duży pies, w kłębie osiąga wysokość do pół metra. Wygląda bardziej jak husky. Nie jest już tak kwadratowy i ma lekko podłużne ciało. Jej gładki płaszcz nie jest tak długi, jak standardowy Spitz, a kolor jest zdominowany przez głównie ciemne kolory - czarny, czasem z brązowym połyskiem.

Pies jest przyjazny dla osoby, ale potrzebuje wczesnego zaangażowania w socjalizację. Wciąż nie uległa degeneracji instynktów myśliwskich - jest aktywna, żartobliwa, często bezpretensjonalna do jedzenia lub stylu życia i ma dużą odwagę.

Jednak ze względu na swój charakter, bez odpowiedniego treningu, który powinien rozpocząć się już w wieku szczeniąt, jest agresywny w stosunku do innych zwierząt lub ich kolegów. Najczęściej ta rasa może być używana jako pies tropiący, ponieważ ma bardzo cienki zapach i intuicyjny zmysł, lub dobrze jest polować na dużą bestię.

Mieszka karelski niedźwiedź husky około 12-14 lat.

Charakter, szkolenie i edukacja

Szpice od dawna zapuszczają korzenie w ludzkich domach, ponieważ są przyjazne, zabawne, przystojne, a także doskonałymi strażnikami, a czasem doskonałymi myśliwymi.

Ale zanim dostaniesz takiego zwierzaka, musisz wiedzieć wszystko o rasie, ponieważ może nie pasować do wszystkich.

Natura tych zwierząt jest niegrzeczna i zabawna. U większości gatunków są niespokojne, aktywne i energiczne. Często są głośne z głośnym szczekaniem.

Niektóre rasy wymagają wczesnej socjalizacji ze względu na to, że jeśli nie przyzwyczaisz ich do miękkiego, ale wytrwałego treningu, stają się zbyt samolubne, samolubne, a czasem nawet agresywne. Ale jeśli wszystko jest w porządku, to te psy stają się doskonałymi towarzyszami nie tylko dla rodzin z dziećmi, ale także dla samotnych osób starszych. Szpice są monogamiczne i generalnie bardzo znudzone same i bardzo potrzebują uwagi ich właściciela.

Rozwinięta inteligencja pomaga im w skutecznej nauce. Jednak niemożliwe jest przeprowadzenie szkolenia pod ścisłą kontrolą. Twoje wysiłki powinny być miękkie, ale trwałe. Nie skarżysz psa i nie bijesz go, ale nie pozwól mu uchylać się od drużyny.

Spędź co najmniej 3 dni na studiowanie dowolnej drużyny, ale musisz uczyć się codziennie przez godzinę. Ponadto zasady i polecenia muszą pozostać niezmienione: czasami nie możesz ich wykonać, a czasami nie. Zasada jest regułą, w innym przypadku pies po prostu nie zrozumie tego, czego chce od niego.

Który właściciel jest odpowiedni w zależności od typu?

Szpice małych i średnich rozmiarów najlepiej nadają się dla osób, które nie lubią się nudzić. To nie są zwierzęta, które można nosić pod pachą. Są aktywni i dociekliwi, potrzebują długich spacerów na ulicy. Kochają grać. Dlatego właściciel takiego psa musi być kochający życie i równie energiczny.

Szpice wszelkiego rodzaju nie są odpowiednie dla flegmatycznych i melancholijnych ludzi. Potrzebują opieki i stałej komunikacji.

Jeśli lubisz moczyć się w łóżku, a jeśli lubisz chodzić po parku wolisz spędzić kilka godzin z książką i filiżanką herbaty, to taki pies nie pasuje do ciebie. Na pewno nie będzie kłamać, zwierzak na pewno nie będzie.

Małe rasy są odpowiednie dla osób starszych, które, mimo że są towarzyszami w starszym wieku, ale jeśli ze względów zdrowotnych osoba nie może zapewnić odpowiedniej opieki, lepiej wybrać zwierzę spokojniejsze.

Treści, pielęgnacja i uwodzenie

Szpice potrzebują opieki osobistej i wymagają pewnych zasad konserwacji. Rasa ta jest podatna na otyłość, która jest dla niej bardzo szkodliwa, więc zwierzę musi być karmione w wystarczających ilościach, ale nie należy go przekarmiać.

Pamiętaj, że w diecie Spitz musi zawierać mięso i produkty mleczne. Chociaż najlepiej jest zrobić menu zwierząt domowych u weterynarza, ponieważ psy te mają czasami skłonność do alergii, a ponadto jedzenie wpływa na stan ich sierści.

Pielęgnacja płaszcza oznacza okresowe czesanie około raz w tygodniu. Ale pływanie najlepiej zrobić 1 raz w ciągu kilku miesięcy, choć w razie potrzeby jest to możliwe częściej.

Puszyste uszy należy czyścić wacikiem, gdy się zabrudzą. Ale ostrzyżenie maszyny jest przeciwwskazane. Najważniejsze to nie dotykać dolnego podkładu, ponieważ rośnie bardzo wolno. Zgodnie ze zwyczajem obcięli oni szpice tylko po to, by uformować futro, tnąc tylko miejscami, aby kształt wełny przypominał piłkę.

Zdrowie i charakterystyczne choroby

Ile żyją różne rasy szpiców, jeśli ich zdrowie jest w porządku? Średnio czas ich życia wynosi 12-13 lat. Często te psy mają dobrą odporność i dlatego rzadko zachorują.

Ale czasami szpice są podatne na pewne choroby charakterystyczne tylko dla tej rasy.

Ze względu na swój niewielki rozmiar, te psy mają skłonność do zranienia się, ponieważ mają słabe więzadła i cienkie kości. Czasami występują odchylenia w postaci zbyt małych rozmiarów, a nawet karłowatości, która jest patologią, a mianowicie niedorozwojem przysadki mózgowej.

Występują problemy ze szpicem, oczami, nosem, gardłem i uszami. W dzieciństwie może występować nienormalny zgryz i różne problemy stomatologiczne. Tendencja do alergii u psów powoduje zwiększoną płaczliwość, a wybrzuszenie zewnętrznego kształtu gałek ocznych zwiększa ryzyko urazu i nadmiernej suchości.

Często zdeformowany z powodu serii wyborów krtani Spitz również staje się problemem.

Jej niezamknięta chrząstka powoduje, że zwierzak ma specyficzny kaszel, który pojawia się w stresującej sytuacji - zwierzę wydaje się, że coś utknęło mu w gardle i próbuje go wykaszlać, chociaż w rzeczywistości nic tam nie ma.

Jak wybrać szczeniaka i ceny dla członków rodziny

Wybierając szpic, warto wziąć pod uwagę kilka punktów:

  • Szczeniak nie powinien mieć mniej niż 2 miesiące, ale lepiej, jeśli ma 2 miesiące;
  • powłoka powinna być gruba i błyszcząca;
  • nos jest mokry;
  • oczy są genialne;
  • ciało proporcjonalne i kwadratowe;
  • szczeniak musi być aktywny i dociekliwy;
  • jednolity kolor płaszcza.
Przy zakupie zwierzaka należy dołączyć rodowód i paszport weterynaryjny.

Ile kosztują psy rasy szpic? Ceny zwykle zależą od wielu czynników: czystości rasy, zgodności ze standardem, płci i rodowodu. Im lepszy rodowód, tym rzadszy jest szczeniak, który chcesz kupić, tym droższe będzie go kosztować.

Koszt różnych rodzajów szpicu może wynosić od 100 $ (na przykład, dla lisów bez rasy lisów) i do 3000 $ dla psa rasowego i klasy pokazowej ze słynnymi przodkami i rzadkimi kolorami.

Dojrzewanie i krycie

Szpic dojrzewania u samic występuje w przybliżeniu w 9 miesiącu życia, u samca - a nawet wcześniej. W tym czasie suki zaczynają suk. Nie oznacza to jednak, że dziewczynka jest gotowa do krycia.

Ciąża i poród to skomplikowany proces dla szpiców, zwłaszcza dla małych ras. Złożoność wynika z ich miniaturowego rozmiaru. Najlepiej jest kojarzyć mężczyznę w około 12 miesiącu życia, a samica nawet później - w 15. miesiącu.

W tym czasie suka powinna już mieć regularny cykl.

Krycie powinno nastąpić, gdy psy są już w pełni dojrzałe, z wyglądu są całkowicie podobne do dorosłych przedstawicieli i spełniają standard. Atmosfera podczas krycia powinna być życzliwa. Psy nie powinny znajdować się w niekorzystnych warunkach lub w stanie stresu, w przeciwnym razie mogą wystąpić problemy z ciążą i porodem, a krycie w ogóle nie będzie mieć miejsca.

Szpice są doskonałym towarzyszem dla ludzi, doskonałym strażnikiem lub budzikiem. Co więcej, wyglądają bardzo ładnie i wywołują tylko pozytywne emocje. Puszyste i zabawne, są bardzo podobne do mleczy.

Wesoły i niegrzeczny charakter wyścigu Spitzów rozweseli, a ich posłuszeństwo i ostry umysł sprawią, że będą cudownymi zwierzętami.

Opis rasy szpic pomorski: sekrety wspaniałej fryzury zwierzęcia królowej Wiktorii

Szpic Pomorski to uroczy pies o nieustraszonym i oddanym duszy w małym ciele. Jest to jedna z najstarszych ras w Europie, która nie traci popularności w XXI wieku. Jak wybrać zwierzaka i jak zorganizować opiekę nad Szpicem Pomorskim?

Zgodnie ze standardami psów FCI (Międzynarodowa Federacja Psów) Szpic Pomorski nie jest odrębną rasą, ale jednym z niemieckich szpiców. Norma obejmuje kilka takich odmian, z których największą jest Wolfspitz, która nie jest mniejsza od psów pasterskich. Szpic pomorski to miniaturowy szpic miniaturowy lub karłowaty - najmniejszy przedstawiciel tej rasy. Co więcej, będzie tylko o nim, chociaż wiele wymagań jest takich samych dla wszystkich Szpiców.

Wizytówka

Szpice Pomorskie wyglądają jak pewna siebie i nieco podstępna, puszysta błyskawica. Te psy mają osobliwą sylwetkę - wysokość w kłębie powinna być równa długości ciała, która zamienia psa w chudy i mocno złożony kwadrat. Trudno jednak amatorowi ocenić geometrię, ponieważ głównym punktem zewnętrznym szpica jest bogaty płaszcz z grubym podszerstkiem, który utrzymuje włosy strażnicze niemal prostopadłe do ciała. Ukoronowaniem wspaniałego futrzanego "kołnierza" na szyi i "spodni" na tylnych nogach. Uważa się, że wełna nie powinna się zwijać i być miękka w dotyku. Kufa zwierzęcia jest lekko wydłużona i spiczasta. Uszy są małe, wyprostowane. Puszysty ogon, zakrzywiony na plecach, prawdopodobnie z podwójnym zawinięciem na końcu.

  • Waga Od 1,8 do 2,3 kg dla chłopców i do 3 kg dla dziewcząt.
  • Wzrost 18-22 cm mężczyźni i 16-20 cm samice. Warto zauważyć, że pomeranian ma krewnych - mały szpic lub kleinspitsy, które mogą być o 1-7 cm wyższe. Bardzo łatwo je pomylić, szczególnie w wieku szczeniąt (lub w przypadku, gdy Kleinspitz urodził się małym lub karłem). Chociaż rasa jest formalnie taka sama, podgatunek wciąż jest inny.
  • Długość życia. Średnio od 12 do 15 lat. Ale zdarzają się przypadki, gdy szpic pomorski żyje do 18-20 lat.
  • Kolor Czarny, brązowy, biały, pomarańczowy (czerwony), szary z czarnym i inne odcienie kolorów podstawowych. W kolorze płaszcza szpic pomorski może być kremowy, czekoladowy, czerwony. Szpice są koloru sable (w przypadku gdy włosy osteva są szaroniebieskie, a podszycie ma inny kolor), tygrysie (czarne i czerwone paski na przemian na ciele), a nawet niebieskie (gdy w wełnie występują różne odcienie szarości). W przypadku psów jednogłośnych obecność punktów opalania, a nawet niepozornych miejsc uważana jest za wadę. U psów nakrapianych wymóg jest odwrotny - plasterki powinny być równomiernie rozmieszczone w całym ciele.
  • Postać. Przyjazny, aktywny i ciekawy. Psy te są bardzo oddane właścicielowi i chętnie towarzyszą mu na spacerze, w podróży, na wakacjach lub w pracach domowych. Szpice są ambitne, uwielbiają dominować nad innymi zwierzętami i mogą rzucić wyzwanie znacznie większemu psu.
  • Intelekt Pies bardzo wysoko ceni zdolności intelektualne Szpice. Uważa się, że żywy umysł pozwala im łatwo znaleźć kontakt z ludźmi, uczyć się poleceń, a nawet wykonywać sztuczki.
  • Bezpieczeństwo i potencjał strażniczy. Pomorskie pomniki są z natury, choć niewielkie rozmiary pomarańczy nie pozwalają im poważnie rozmawiać o tej stronie ich natury. Szpic pomorski będzie jednak zawsze dokładnie monitorował własność właściciela.

Historia pochodzenia i ciekawe fakty

Niektórzy fani twierdzą, że liczne wizerunki małych psów, które przetrwały na przedmiotach starożytnego świata, to portrety przodków szpiców. Istnieje nawet legenda, że ​​Szpice towarzyszyły Mędrcom, gdy przybyli do kolebki Jezusa Chrystusa.

Stosunki między Szpicem a Faraonami i Mędrami nie są potwierdzone przez naukę, ale w rejonie jeziora Ładoga (niedaleko od rodzinnego szpicu Pomorza) archeolodzy znaleźli szczątki tzw. "Torfowych psów", które mogły być związane ze szpicem pomorskim z epoki kamienia. Uważa się, że również u przodków szpicu były silne północne psy, z których odziedziczyły elegancką wełnę.

Udokumentowana historia Szpicu Pomorskiego rozpoczęła się pod koniec XVII i na początku XVIII wieku w Niemczech. W tym czasie była to już uformowana rasa, która miała dwa rodzaje:

  • Biały Szpic - wyhodowany na Pomorzu;
  • Czarny szpic - pochodzący z Wirtembergii.

Były to daleko od psów kieszonkowych - do 14 kg. Byli popularni wśród biednej ludności. Ze względu na średnią wielkość, Spitz został zabrany do łodzi w celu ochrony towarów na barkach przybywających do portu. Chłopi ufali tym psom, aby chronić winnice i stada bydła. Instynkt strażniczy rasy jest na wysokości, a ewentualny brak mocy szpaka-psa został zrekompensowany dzwonieniem szczekającym, przy pomocy którego można znaleźć pomoc.

Od biednego psa do tronu

Wszystko zmieniło się w połowie XVIII wieku, kiedy królewska fortuna uśmiechała się do ulubionych biedaków z Pomorza. Jedna z niemieckich księżniczek, Charlotte z Mecklenburg-Strelitz, poślubiła króla Anglii Jerzego III i zabrała jednego ze szpicytów na dwór.

Sąd brytyjski docenił psa w jego prawdziwej wartości. Wkrótce Szpice Pomorskie zostały zarejestrowane jako osobna rasa, a angielscy hodowcy psów entuzjastycznie przyjęli hodowlę, z tendencją do nachylenia. Podczas panowania królowej Charlotte średnia waga Spitza została zmniejszona do 9 kg. Kolor tych psów był taki jak u krewnych z Pomorza - biały lub beżowy.

Kolejna runda ewolucji, rasa jest również winna królowej Anglii, wnuczka Charlotte, Victoria. Victoria, znana ze swojej miłości do psów, sprowadziła z Florencji szpicla według ówczesnych standardów - psa Marco, ważącego około 5 kg. Nowy zwierzak z góry określił preferencje Anglików w Szpice - im mniejszy, tym lepiej.

W 1871 roku Królowa otwiera Angielski Klub Szpicu Pomorskiego, który wkrótce ustanawia pierwsze standardy rasy. Nie są nam one całkowicie znane Pomorzanom, ale przez ponad sto lat w rękach angielskich hodowców zmniejszyły się prawie pięć razy - do 2,5-3,5 kg! Ponadto poszerzyła się gama kolorów: krem, brzoskwinia, czerwień, czerń i cętki zostały dodane do białego i beżu.

Należy zauważyć, że hodowcy królewscy, podobnie jak późniejsi, odróżniają szpic pomorski na osobną rasę, a niemieccy eksperci już sto lat temu przyjęli jednolity standard szpic niemiecki, w którym pomerania jest podgatunkiem karłów. To samo zostało zapisane w obecnym standardzie FCI, na którym zorientowani są nowi hodowcy. Jednak nie przeszkodziło to fanom mini-Spitz w dzieleniu karzełkowych pomarańczy, a do 1913 r. Publiczna organizacja fanów rodów była już w stanie stworzyć pierwszą Tribal Book do rejestracji szczeniąt od rodziców-bohaterów.

Wojny światowe i renesansowe Pomorzanie

Dwie wojny światowe, które przetoczyły się przez kontynent europejski w pierwszej połowie XX wieku, złamały miliony losów i dosłownie wpłynęły na każde zajęcie danej osoby. Nawet taka pokojowa sprawa, jak usunięcie szpica pomorskiego, nie mogła nie ucierpieć. Bydło hodowlane psów w Niemczech było prawie stracone po pierwszej wojnie światowej. Aby przywrócić rasę, hodowcy ustanowili przywóz z innych krajów, ale nie mieli czasu na sukces - rozpoczęła się II wojna światowa.

Po 1945 r. Niemiecki klub szpiców został zmuszony do zmiany standardów rasowych w celu rozszerzenia możliwości hodowlanych i odtworzenia zwierząt gospodarskich. Nieco zmieniony i zmodyfikowany, jest już ważny, w edycji 1998.

Jednocześnie eksperci twierdzą, że nawet dziś najbardziej reprezentatywni przedstawiciele Szpicu Pomorskiego pochodzą z Ameryki. Tam, nietknięte geopolitycznymi katastrofami Starego Świata, rasa ewoluowała od początku XX wieku.

Odmiany

Sam Szpic Pomorski jest szpicem niemieckim. Ale perypetie historii tej rasy w XX wieku i hodowanie nie tylko w różnych krajach, ale na różnych kontynentach, stworzyły podgatunek trzech podgatunków, wyróżniający się kształtem pyska.

  1. Pomorski krasnalowy typ niedźwiedzia szpiclowego. Kufa psa jest bardziej zaokrąglona, ​​ma zazwyczaj kształt prostokąta, może nieco spłaszczonego.
  2. Pomorski typ Foxa Kufa jest dosłownie jak lis: lekko wydłużony, z wąskim podbródkiem i nosem.
  3. Szpic zabawka pomorska (zabawka). Wygląda jak niedźwiedzi, ale kufa jest krótsza i bardziej spłaszczona, a oczy są nieco szersze i wyższe.

Nie ma oficjalnych wymagań co do kształtu pyska w Szpice, ale doświadczeni wystawcy mówią, że sędziowie często preferują rodzaj niedźwiedzia w zawodach, a mianowicie karłowaty szpic i lis, jeśli chodzi o małe szpice.

Dwa dodatkowe typy miniaturowego szpica nie są objęte klasyczną niemiecką klasyfikacją, ale są tak bliskimi krewniakami, że przeciętna osoba może uważać je za rasę.

  • Japoński szpic. Wyhodowany w Japonii w latach 20-30 ubiegłego wieku, kiedy krzyżował niemiecki szpic z samoyed husky. Z tego ostatniego nabrał śnieżnobiałego koloru i wzrostu wyższego od pomorskich krewnych - do 40 cm, godne uwagi jest to, że w przeciwieństwie do innych Szpiców prawie nie szczeka.
  • Amerykański szpic Eskimo. Pochodzi również z krzyżowania z północnymi psami, z których odziedziczył biały kolor. W domu są podzielone na Toevi (do 22-30 cm w kłębie), miniaturę (32-38 cm) i standard (38-49 cm).

Kryteria wyboru

Wybór pomarańczowego szczeniaka nie jest tak prosty. Zdecyduj sam, jaki rodzaj szpicu chcesz kupić, i poznaj informacje o pomorskich hodowlach pomorskich pracujących w Twoim mieście i typach, które hodują. Jeśli to możliwe, porozmawiaj z właścicielami tych psów, zbieraj opinie o Szpice Pomorskiej i ich hodowcach, nie tylko w Internecie, ale także od prawdziwych ludzi. Zdecyduj z wyprzedzeniem, czy chcesz zacząć szczeniaka, aby uczestniczyć w wystawach, dalszej hodowli lub po prostu dla duszy. W zależności od tego, w tym preferowana płeć zwierzęcia i jego cena.

Pokaż klasę

Jeśli marzysz o posiadaniu psa-mistrza, eksperci zalecają zwracanie uwagi na samców klasy pokazowej. Są nieco większe i mają grubszy piękny płaszcz. Ale chłopcy Pomoanie mają szereg poważnych wad:

  • inny uparty, zarozumiały charakter;
  • mniej podatny na trening;
  • wyczuwając obecną sukę, staje się niekontrolowane;
  • może oznaczyć terytorium, w tym w mieszkaniu.

Pomarańcze-dziewczyny mają przeciętnie mniej dramatyczny wygląd, ale ich zalety to między innymi:

  • potulna natura;
  • silne przywiązanie do mistrza;
  • łatwa nauka;
  • czystość

Zaleca się, aby szczenięta odbierały później niż zwykle: w wieku czterech, a nawet pięciu miesięcy. O czwartej w pomarańczowej, zęby zmieniają się, w wieku pięciu, zaczyna się pierwszy wylinka i płaszcz zmienia się w dorosłego. W tym wieku można już ustalić, czy pies ma jakiekolwiek wady, które uniemożliwiałyby mu karierę zawodową.

Klasa rasowa

Jeśli chcesz dalej rozmnażać się w przyszłości, powinieneś zwrócić uwagę na suki klasy zamka. Dla takiego zwierzęcia nie jest to efektowny wygląd, który jest ważny, ale optymalna dziedziczność, którą może przekazać potomstwu. Zwróć uwagę na rodziców takiego szczeniaka, zapytaj, ile szczeniaków było w tym i poprzednich matkach. Norma jest uważana za nie więcej niż cztery.

Sama dziewczyna powinna być dość duża, z szeroką miednicą. Pierwsza ruja szpicu pomorskiego powinna wynosić 8-12 miesięcy i powtarzać dwa razy w roku. Zasady hodowli umożliwiają hodowlę po tym, jak pies osiąga półtora roku, ale doświadczeni hodowcy zalecają przełożenie pierwszej ciąży do trzeciej rui - to jest do 2-2,5 roku. Normalna ciąża u samic tej rasy trwa 63 dni, ale jest to dopuszczalne, jeśli poród rozpoczyna się pięć dni wcześniej lub później.

Klasa zwierząt

Jeśli praca hodowlana nie jest twoja, to spójrz na szczenięta z klasy zwierząt domowych. To ten sam rasowy szczeniak, po prostu z powodów ściśle wyspecjalizowanych, uznany za niezdolny do wystaw i selekcji. W przeciwnym razie będzie miał wszystkie zalety rasy.

Na co zwrócić uwagę

Szczenięta pomarańczy zwykle trwają około trzech miesięcy. W tym wieku powinni jeść samodzielnie. Przybywszy do hodowcy, zwróć uwagę na warunki psów i ogólny wygląd:

  • wełna i skóra muszą być czyste i pozbawione łupieżu;
  • oczy i uszy - bez wydzielania (jeżeli uszy nie stoją, szczeniak nie ma wystarczającej ilości wapnia);
  • nos jest mokry i zimny;
  • dziąsła są różowe;
  • 12 zębów mlecznych w jamie ustnej;
  • brzuch jest miękki, nie opuchnięty;
  • ruchy są swobodne, bez kulawizny i lenia.

Szpic pomorski: opieka i utrzymanie w domu

Utrzymanie szpicu pomorskiego w domu to proste i trudne zadanie w tym samym czasie. Z jednej strony jest to bardzo bezpretensjonalne zwierzę w życiu codziennym, bez specjalnych wymagań dotyczących jedzenia, warunków i codziennej rutyny innych osób. Z drugiej strony sama wełna będzie wymagać czasu i pieniędzy od użytkownika.

Zanim wybierzesz nowego zwierzaka, nie zapomnij przygotować mieszkania na wygląd czworonożnego lokatora:

  • określić łóżko - i miejsce do jedzenia;
  • zaopatrzyć się w jednorazowe pieluchy - od początku szczeniak nie może chodzić po ulicy, a on poradzi sobie z wszystkimi swoimi potrzebami w mieszkaniu;
  • kupić tacę - zainstaluj ją w wybranym miejscu (jeśli planujesz trenować pomarańczę na tacy);
  • usuń druty z podłogi - i inne przedmioty, które szczeniak może przeżuć lub stracić;
  • kup zabawki - które szczeniaki mogą skubać.

Zasilanie

Szpice są wszystkożerne. Karmić Szpic Pomorski można przygotować jedzenie i naturalne jedzenie. Ale ważne jest, aby pamiętać, że wspaniały apetyt zwierzęcia prowadzi do otyłości, a dieta musi być skorelowana z wiekiem i wysiłkiem fizycznym. W menu pomarańczy musi być obecna:

  • chude mięso (surowe lub parzone);
  • ugotowane podroby;
  • jajka na twardo;
  • gotowana ryba morska (starannie oczyszczona z kości);
  • twarożek i kefir;
  • owoce, warzywa i warzywa;
  • ryż, kasza gryczana, płatki owsiane.

Szczepienia

Wraz z szczeniakiem hodowca jest zobowiązany wydać dokumenty rejestracyjne, rodowód i listę szczepień. Pierwsze kompleksowe szczepienie wykonuje się na pomkach w ciągu dwóch miesięcy, ponownie zaszczepione po trzech, a następnie zaszczepione po sześciu do siedmiu miesiącach po zakończeniu zmiany zęba. Od 12 miesięcy są szczepione raz w roku. Terminowe szczepienia uratują psa przed:

  • zapalenie wątroby;
  • distemper;
  • leptospiroza;
  • zapalenie żołądka i jelit;
  • koronawirus;
  • adenowirus.

Pielęgnacja

Na pierwszy rzut oka widać, że futro to duma Szpicu Pomorskiego i osobna troska o ich właścicieli. Tarcie wełny w niepogody i mycie łap tą rasą jest niezbędne. Eksperci podkreślają, że nowoczesna pomorska wystawa wymaga pielęgnacji, a pomorskiego - podgatunku najbardziej podatnego na modę. Cechy futra domowego są wskazane w tabeli.

Tabela - pielęgnacja wełny pomarańczowej

Nie można przeciąć dosłownego znaczenia tego słowa na wystawę pomarańczową. Maksimum - usuń klejące się włosy. Jeśli twoje zwierzę nie bierze udziału w wystawach, wymyślono dla niego wiele śmiesznych fryzur. Przycięty szpic pomorski może wyglądać jak pluszowy miś lub młode, przypominający rockera z irokezem lub po prostu czarujący puszysty.

Pytania szkoleniowe

Szpice są uważane za bardzo inteligentne, choć z historycznym spadkiem wielkości i wypadły z kategorii usług. Przez pół roku są w stanie opanować podstawowe polecenia. Aby ułatwić proces, lepiej jest nauczyć się szczeniaka podczas aktywnych gier. Konieczne jest regularne angażowanie się, stałe ustalanie studiowania i stopniowe dodawanie nowego. Jeśli pozwolisz na znaczące przerwy, pies może zapomnieć o poleceniu.

Co robić dosłownie od pierwszego dnia

Aby zaszczepić dobre maniery pies pomorski będzie miał od pierwszego dnia. Bez względu na to, jak słodka może wydawać się ta mała bryła, ale jeśli w przyszłości coś jest mu zabronione (na przykład spać na łóżku mistrza), to powinno być zabronione od pierwszego dnia. W przeciwnym razie zrozumie, że zakazy hosta można zignorować lub obejść. Ponadto nie zapominaj o ambitnym charakterze rasy. I że mężczyźni mogą próbować zdominować "paczkę domową" i na ulicy, w towarzystwie innych psów.

Podobnie jak inne ozdobne rasy Szpic Pomorski można nauczyć chodzić do toalety na tacy. Aby to zrobić, od pierwszego dnia obserwuj zwierzaka. Gdy tylko zacznie się zachowywać podekscytowany (jakby szukał czegoś w mieszkaniu, jęczy), natychmiast zanieś go na tacę specjalnie do tego kupioną. Przez kilka miesięcy nawyk zostanie naprawiony. Nie wyklucza to oczywiście konieczności chodzenia - szpic pomorski jest bardzo aktywny i wymaga ćwiczeń fizycznych.

Podstawowe polecenia

Pierwszą rzeczą, której uczy się szczenię, jest rozpoznanie jej imienia. Powinien zareagować na niego, zanim jeszcze przejdzie wszystkie konieczne szczepienia na uliczne spacery. Najłatwiej to naprawić podczas karmienia. Także w domu możesz wypracować pierwszy, ale bardzo ważny zespół "Ko me".

Bardzo ważne jest nauczenie zwierzęcia w zespole Fu, zgodnie z którym jest on zobowiązany rzucić to, co robi, zwłaszcza z ust. Kochankowie szpaków jedzą śmieci znalezione na ulicy, a prawidłowa realizacja tego zespołu uratuje ich przed zatruciem. Również na liście podstawowych poleceń znajdują się następujące.

  • "Miejsce". Uczy psa w domu. Można go używać tak, aby szczeniak nie wirował pod stopami podczas sprzątania lub przyjmowania gości.
  • "Usiądź". Jest używany jako polecenie przejściowe między innymi akcjami.
  • "Blisko". Pomoże chodzić w zatłoczonych miejscach.
  • "Aport". Najbardziej gamingowy zespół, idealnie dopasowany do tej aktywnej rasy.

Choroby i leczenie

Ogólnie, szpice są zdrowymi i odpornymi zwierzętami. W przeciwieństwie do później wyhodowanych ras, dla nich rzadkość chorób wrodzonych. Większość problemów zdrowotnych wynika z ich kompaktowego rozmiaru, nawet dla dorosłego Pomorza.

Kończyny

W szczególności pomarańcze często cierpią na osłabienie więzadeł kończyn. Jest to łatwo zauważalne przez limpę podczas aktywnej gry. Jeśli nie pójdziesz do weterynarza, problem może się pogłębić.

Szpice nie powinny wspinać się na wysokie obiekty i zeskakiwać z nich. Mogą zwichnąć rzepkę lub złamać kończynę. Jeśli podejrzewasz przemieszczenie - spróbuj delikatnie zgiąć prawdopodobnie zranioną łapę. Jeśli jest zdenerwowany i skomli, weterynarz potrzebuje pomocy.

Przewód pokarmowy

Niewłaściwe i nadmierne odżywianie może prowadzić do problemów z przewodem pokarmowym i otyłością. Rezultatem może być dysbioza, niedomykalność pokarmu, zmniejszona aktywność, zwiększony nacisk na stawy. Aby temu zapobiec, a nie położyć psa na diecie, ważne jest, aby nie przekarmiać psa, unikać tłuszczu w diecie i nie podawać potraw z talerza.

Oczy

Czy Spitz może często podlewać oczy przed wiatrem, kurzem i innymi czynnikami. Jest to w dużej mierze spowodowane osobliwością struktury części twarzowej czaszki, ale przyczyną łez może być również zapalenie oczu, sucha rogówka lub uraz. Skontaktuj się z lekarzem. Jeśli choroba nie zostanie wykryta, zaopatrz się w krople do oczu zmniejszające stan zapalny i kroplówki przed walką.

Najlepszy pseudonim

Połączenie urody, dumnego charakteru i radosnego usposobienia sprawia, że ​​wybór imion Szpica jest prawie nieograniczony. Możesz przywołać starożytne pochodzenie i królewski patronat rasy. Możesz podkreślić godność na zewnątrz. I możesz pokazać poczucie humoru lub po prostu miłość do zwierzaka.

Internauci oferują pseudonimy dla Szpica Pomorskiego- "chłopca":

Popularne pseudonimy dla Szpicu Pomorskiego- "dziewczyny":

Przegląd zdjęć

Zdjęcia szczeniąt i psów rasy pomorskiego pomorskiego ujawniają niesamowitą różnorodność gatunków tej rasy i piękno każdego z nich.

Koszt i miejsce zakupu

Szpic pomorski - nie tanie rasy. Nawet lekcje dla zwierząt domowych będą kosztować niezłą sumkę. Dlatego jeśli oferujesz szczeniaka szpicowi na tanie, bądź czujny.

Na przykład w Moskwie szczeniak szpic pomorski kosztuje od 30 do 150 tysięcy rubli, w zależności od klasy, wyglądu zewnętrznego i pochodzenia rodziców. W Soczi cena zwierząt domowych zaczyna się od 35 tysięcy rubli (dane za grudzień 2017 r.).

Rodzinne żłobki

Mimo wysokich kosztów Szpice Pomorskie cieszą się dużą popularnością. Dlatego możesz łatwo znaleźć hodowlę tej rasy w Twoim regionie. Oto niektóre witryny w dużych miastach.

  • "Mini gam" (Moskwa) - https: // xn - dtbhbnblxv5etag.xn -p1ai /;
  • Bon-Chanterella (St. Petersburg) - http://spitz-mini.ru/;
  • "Dworek Andreev" (Orel) - http://moy-spitz.ru;
  • Funny Honey (Kharkiv) - https://vk.com/club10254231;
  • Solar Joy (Minsk) - http://solarjoy.by.

Sądząc po opisie rasy Szpic Pomorski, są to wierne i zabawne psy, które dogadują się z dziećmi i są odpowiednie dla osób prowadzących aktywny tryb życia. Utrzymanie takiego psa jest możliwe nawet dla początkujących, chociaż będzie to wymagało nabycia pewnych umiejętności. Aby w końcu upewnić się, że pomarańczowy jest odpowiedni dla Ciebie, przeczytaj recenzje właścicieli psów tej rasy.

Opinie użytkowników: "Mały egoista o ładnej twarzy"

Cześć wszystkim. Chcę opowiedzieć o moim psie, który niestety już nie żyje. Zrobiliśmy nasz cud w wieku 6 miesięcy, w piecu. Te psy to tylko CUD! Mechaniczna, zabawna, inteligentna. BARDZO przyłączony do właścicieli. Uwielbiam takie psy przytulne miejsca, wszelkiego rodzaju słodycze, dzieci też uwielbiają. Głos dzwoni. Graliśmy dogonyalochki) Ogólnie rzecz biorąc, Skoda z nich nadal są) jako dzieci), ale... minął rok... i zacząłem zauważać, że pies pasł w tym samym kierunku... Chodźmy do weterynarza powiedział, że, najprawdopodobniej, podwyższone ciśnienie śródczaszkowe, wrodzona... i wyjechał, by żyć... niezbyt długo. A ta komplikacja to udar... Wtedy było tylko gorzej... Ślepy w jednym oku całkowicie, sparaliżowany całą prawą stronę, pies nie mógł chodzić, nie mógł jeść, pić. przez ostatnie kilka miesięcy dziecko w ogóle się nie wstawało, zaczęła się padaczka, pił pigułki z kursami, wstrzyknięto drotaverin, z którego powstały nacieki, a mięso po prostu odpadło... i nie osiągając wieku dwóch lat, nasze maleństwo zmarło. Z tego co wyciągnąłem wniosek... Karzeł (nasz był mniejszy niż 2 kg i 20 cm) lepiej nie brać.

Mój sąsiad i przyjaciel zostawia mnie ze swoim zwierzakiem - dwuletnim pomerańskim szpiclem. Przede wszystkim pilnuje: za drzwiami słychać szelest (sąsiedzi wynoszą śmieci, przyjechała winda, ktoś rozmawia za ścianą), gdy szpice zaczynają szczekać. Może szczekać bez przerwy przez 15-20 minut bez przerwy, aż coś ją rozproszy. Niektórzy ludzie, których kochają, inni - nie, i wciąż będą na niego szczekać, także próbując zakraść się tchórzliwie za nogę. Po drugie, ci geekowie są bardzo słabo przyzwyczajeni do dyscypliny. Jeśli nie robisz tego we wczesnym dzieciństwie - pociąg już nie istnieje. Przyzwyczaił się do tego, że może zrobić bałagan w każdym miejscu swojego mieszkania, jakby nic się nie wydarzyło, chociaż dosłownie 5 minut temu został zabrany na zewnątrz i nie raczył nic z tym zrobić. Po trzecie, z twarzami aniołów robią tylko to, czego chcą. Dla ciebie nic nie zrobią. Troska o niego wymaga ciągłego czesania każdego dnia, w przeciwnym razie wełna będzie się piętrzyła, gdy ją rozczesujesz - jęczy i próbuje walnąć. Jeśli chodzi o jedzenie - pełna prostota. Zjada prawie wszystko z ogromnym apetytem. Tutaj nie będziesz miał problemów. To mały egoista o ładnej twarzy. Nie poleciłbym nikomu zacząć.

Bardzo długo marzyłem o tej rasie! Tutaj chwila jest taka, że ​​im bardziej niedźwiadek jest droższy. Mam więcej lisa. Nawiasem mówiąc, ze zdrowiem typu lisiego będzie również lepiej. Opowiadanie w temacie: Kiedyś na dziedzińcu spadł na niego ciężki, ciężki żelazny grill i przybił go do ziemi, myśleli, że umrze w mękach, krzyczał jak nienormalny !! Mamy to - tylko 1 kobieta z boku i WSZYSTKO. Ale na wystawach, oczywiście, typ kubków jest bardziej ceniony. Więc sam zdecyduj, co jest dla ciebie ważniejsze.

MINUSES: (Pierwsze 3 najprawdopodobniej z niezbyt dokładnej edukacji)
1. Tagi w gadzie domu! (a jeśli ją zredukujesz, to powiedzą, że to wszystko podleje!)
2. Havkah z jakiegokolwiek powodu, Ale możesz uspokoić, z pomocą zespołu.
3. Żebracy))
4. Bardzo ciekawy, często wybiega do sąsiadów (mieszkam w prywatnym domu)

ZALETY: (Obejmują wszystkie wady!)) Jest piękny, ciągle się uśmiecha, nie sprawia, że ​​czujesz się smutny, nieskończenie czarujący, nie można iść ulicą bez zauważenia, wszyscy wokół niego są optymistami, uwielbia gry, potrafią się uczyć, łatwo się opiekują, nie kapryśny w jedzeniu, czuły, najbardziej urocze stworzenie! Wełna nie wspina się za bardzo. Niekończąca się radość w Twoim domu!

Czytaj Więcej O Psach

Jak karmić Chihuahua

Szkolenie Chihuahua to bardzo mały, ale aktywny pies, który wydaje dużo energii. To powinno zmusić właścicieli do myślenia o kompletnej karmie dla zwierząt domowych i zrozumieć, jak karmić Chihuahua.

Gdzie zacząć treningi Huskies

Szkolenie Trening Husky jest wyjątkowy: te psy są zasadniczo różne od wszystkich ras występujących w krajach europejskich.Na tych zwierzętach ludzie starali się pielęgnować cechy, które pomogłyby w rozwiązaniu problemów związanych z posiadaniem własności: jej ochroną, ochroną przed atakowaniem wrogów.