Szkolenie

Mastif

Wszyscy przynajmniej raz w życiu widzieli ogromne, dumne psy o dobrych oczach. To są mastify. Wielu uważa je za agresywnych i okrutnych, ale daleko im do tego. Mastify często łączą przeciwne cechy charakteru. Z biegiem czasu rasa charakteryzowała się dobrą naturą i wrażliwością. Są wspaniałymi strażnikami, ale nieporównywalnymi lojalnymi kochającymi towarzyszami.

Charakterystyka rasy: mastiff

Mówiąc o mastifach, warto zauważyć, że istnieją odmiany tej grupy psów. Najczęstsze z nich to angielski, hiszpański i tybetański. O nich i będą trwać.

Wymiary: waga, wysokość

Mastif tybetański. Psy tej rasy mają bardzo piękny wygląd, mają potężny uroczysty wygląd. Kręgosłup jest ciężki, pokryty rozwiniętymi mięśniami. Mastify tybetańskie żyją 15-16 lat. Nie zwracali szczególnej uwagi na kolor tych psów, ale z biegiem czasu dominująca cecha genu stała się zauważalna - czarne włosy z oznakowaniem nad oczami, zazwyczaj są czerwone. Istnieją jednak inne rodzaje kolorów, na przykład brązowy, szary i inne. Płaszcz jest długi, podszerstek miękki (jego intensywność zależy od warunków klimatycznych). Sama wełna jest tak dobra i nie wymaga niepotrzebnych zmartwień, że nawet na wystawach mastif jest pokazany w swojej naturalnej postaci.

Ciało mastifa ma wydłużony kształt. Wysokość psa - nie mniej niż 66 centymetrów, kobiety - 61 centymetrów. Waga tych i tych waha się w granicach 60-80 kilogramów.

Głowa mastifa jest masywna, mocna, dobrze zaznaczony występ z tyłu głowy i przejście do twarzy od czoła. Kufa z tego powodu wydaje się szeroka. Oczy są głęboko osadzone, mają kształt migdałowy, kolor zmienia się w zależności od różnych obszarów skóry. Ale także szeroki, kolor nozdrzy może zależeć od koloru płaszcza. Silne szczęki utrzymują twarz w kwadracie. Uszy osadzone są wysoko, zawieszone, ale można je również podnosić. Chód angielskiego Mastifa jest wolny i lekki, ale jednocześnie dość stabilny, potężny. Ogon nie jest bardzo długi, ma kulkę puszystej wełny.

Hiszpański mastif. Różni się spokojnym i opanowanym. Długość życia: 10-11 lat. Rosnące stala nie mniej niż 77 centymetrów, samice - nie mniej niż 72. Waga: od 50 do 60 kilogramów. Głowa jest kwadratowa, wielkoformatowa, z głębokim pyskiem. Nos czarny. Oczy mogą być brązowe lub orzechowe. Wełna ma średnią długość, może być płowa, wilk, czerwony, czarny z czerwonym, tygrys, biały z czerwonym. Uszy zwisają, uniesione u podstawy. Szyja jest krótka, ogon gruby u podstawy może zostać podniesiony. Charakter spaceru jest bezpłatny i elegancki.

Mastif angielski żyje od 10 do 12 lat. Wysokość dla dwóch płci wynosi 70-76 centymetrów przy normalnej wadze 80-86 kilogramów. Wymiary części ciała są powiązane w taki sposób, że tworzą harmonijny wygląd. Kufa ma długi kształt, sama głowa (czaszka) powinna być szersza niż długość. Płat nosowy jest czarny, ma szerokie nozdrza. Szczęka charakteryzuje się płaskością i szerokością geograficzną. Oczy znajdują się stosunkowo daleko od siebie, kształt jest romboidalny, kolor jest ciemny. Uszy ustawione wysoko, z różnymi akcjami, takimi jak słuchanie, okazują. Ogon jest ruchomy, jest mocno osadzony. Mastif angielski porusza się z łatwością i pewnie.

Postać

Mastif tybetański. Osobliwością, po pierwsze, jest pewna typowość i prymitywność rasy. Ponadto, psy tej rasy nie zawsze są chętne do zadowolenia właściciela, na przykład, jeśli jest on prowadzony na smyczy, nadal będzie sięgał tam, gdzie chce. Zgodnie z zachowaniem tybetańskiego mastifa jest bardziej jak kot.

Pies ten wyróżnia się inteligencją i umiejętnością podejmowania decyzji, dlatego dobrze radzi sobie z funkcją ochrony mienia. Z dobrym wychowaniem staje się towarzyszem, przywiązuje się do rodziny, a dzięki jej ochronie może być agresywny.

Pomimo ich wysokiego intelektu i umiejętności łatwego uczenia się, trudno jest trenować mastify, ponieważ ich charakter posłuszeństwa i chęci zadowalania jest znacznie niższy niż u innych ras. Ale jest to kompensowane i wygładzane przez odpowiednie wychowanie.

Hiszpański mastif. Rasa ta charakteryzuje się niesamowitym spokojem, łączy w sobie cechy dobrego opiekuna i prawdziwego przyjaciela. Zachowanie rodziny jest wzorowe, bez agresji, wymaga miłości, uwagi i troski. W hiszpańskich mastifach w zachowaniu zauważyłem poczucie własnej wartości. W przeciwieństwie do mastifów tybetańskich lubią być chwaleni, dlatego często starają się zadowolić właściciela. Ponadto, w ochronie hiszpańskich mastifów są bardzo czujni, nigdy nie zaatakują bez ostrzeżenia. Ale często nawet warczenie nie jest potrzebne, wystarczy spojrzeć na psa, aby natychmiast zrozumieć jego intencje. Te psy są ponadto piękne, delikatne i miłe w leczeniu dzieci, osoby starsze. Jeśli hiszpański mastiff jest odpowiednio i dobrze wychowany, stanie się wspaniałym strażnikiem i przyjacielem.

Ponadto, ta rasa mastifa jest bardzo wrażliwa na nastrój i zamiary nie tylko członków rodziny, ale także nieznajomych, dlatego ustalenie bezpieczeństwa sytuacji nie będzie dla niego problemem. Jeśli dana osoba pojawia się na horyzoncie z nie najlepszymi intencjami, zachowanie zwierzęcia ulega zmianie. Szczególnie wszystkie uczucia i właściwości ochronne są pogarszane w nocy.

Mastif angielski. Często nazywane są łagodnymi gigantami, ponieważ z dużym, prawie ogromnym wzrostem, ten pies potrzebuje miłości i opieki prawie tak samo jak człowiek. Ważny jest moment podniesienia jednej chwili - pies jest bardzo wrażliwy na emocje innych. Z tego powodu płacz właściciela może ją bardzo zdenerwować. Z drugiej strony, trudno jest uporać się z ich uporem, ale to już powinna być umiejętność mistrza - znaleźć podejście, nie wymagać zbyt wiele i spokojnie reagować. Prawdopodobnie z powodu wrażliwości Mastifa Angielskiego jest trochę jak mężczyzna. Psy tej rasy, podobnie jak ludzie, różnią się od siebie. Nie trzeba dodawać, że na naturę i zachowanie wpływają warunki zatrzymania, terminowa socjalizacja, wychowanie. Ale te psy mają cechy wrodzone. Na przykład niektóre osoby są spokojne, inne są po prostu pełne energii.

Te psy są bardzo dobre do trzymania w domu z dziećmi, mogą nawet pełnić funkcję nadzoru. Mastify nie wykazują agresji, nie szkodzą dzieciom. Psy te nie są skłonne do częstego szczekania i bez powodu zwykle są spokojne i reagują normalnie na hałaśliwe otoczenie. Ale myśl, że wszyscy są flegmatyczni i robią tylko to, co sypiają i jedzą. Ale to tylko stereotypy. Ale w rzeczywistości są mobilni, nawet wyprzedzając osobę w biegu, po prostu często nie lubią wykonywać niepotrzebnych ruchów.

Mastif to wspaniała rasa, czy to hiszpańska, angielska, tybetańska czy inna.

Co karmić mastiffa

Mastify są dużymi psami, które rosną szybko, więc ważne jest, aby je prawidłowo karmić, aby nie powodować otyłości. Najpierw o szczeniętach. Małe, rosnące osobniki do 4 miesięcy powinny być karmione 5 razy dziennie, stopniowo zmniejszając liczbę posiłków z wiekiem. Tak więc, do 6 miesięcy szczenię karmi się 4 razy, do roku - 3 razy, po - 2 razy iw żadnym wypadku nie więcej. W diecie powinno być dużo twarogu, szczególnie szczeniąt (ser powinien być spożywany codziennie). Jeśli zwierzak jest czysty, ser pleśniowy odmawia, nie bądź leniwy, zrób zapiekankę.

Konieczne jest karmienie mastifa produktami, w których średnia ilość białka nie przekracza 25%, tłuszcz powinien być nie większy niż 18%, z wapniem, z dobrą zawartością jodu około 5%. Jest to bardzo ważne, ponieważ karmienie, na przykład, szczenięcia z posiłkiem z dużą ilością białka doprowadzi do gwałtownego wzrostu wzrostu, co oznacza choroby stawów i ścięgien. Warto zwrócić uwagę na to, że nie ma również zbyt dużo wapnia. Ilość paszy spożywanej jednocześnie nie powinna być zbyt duża, doprowadzi to do otyłości zwierzęcia domowego.

Jeśli chodzi o obliczenia i stosunki produktów, powinny one wyglądać następująco: mięso (0,5 racji), gotowany ryż (0,25), sproszkowane mleko w proszku (0,25), witaminy, tabletki mineralne. Liczba tych ostatnich zależy od ich rodzaju i zaleceń użycia.

Całkowita ilość paszy na dzień dla dorosłego psa jest obliczana na poziomie 60 gramów na 1 kilogram wagi psa. Mięso nie powinno być bardzo grube, podane zwierzęciu w jego surowej postaci, pokruszone na kawałki. Nie zapomnij o innych ważnych produktach.

Mastif żywieniowy - gwarancja jego zdrowia. Prawidłowo skomponowana racja i ścisłe przestrzeganie jej zapewni dobrą opiekę swojemu zwierzakowi, a on rozkoszy Cię swoją miłością i oddaniem.

Opis postaci psy Mastif

Mastify (mastif tybetański lub angielski) są uznawane za duże i potężne. Mastif jest uważany za najstarszą znaną rasę nowoczesności. Imię psa pochodzi od łacińskiego słowa "mastinus", co oznacza "pies-koń". Podana nazwa bardziej charakteryzuje rasę.

Historia mastifa

Asyryjskie mastify, które w starożytności były używane jako psy stróżujące Celtów i rzymskich ras wojskowych, stały się przodkami współczesnych mastifów. Psy rozpowszechniły się w Europie i Azji przez dziesiątki wieków pne, były szkolone w polowaniu na lwy i konie. W czasach starożytnych mastify były uważane za doskonałą ochronę dla właścicieli i mieszkań. Na przykład mastony molosowskie i babilońskie były często używane do ochrony zwierząt hodowlanych przed drapieżnikami.

Mastify pojawiły się po raz pierwszy w Rzymie, kiedy mieszkańcy miasta zapoznali się z rasą w Wielkiej Brytanii. Uważa się, że psy zostały zabrane do Rzymu, aby wziąć udział w bitwach na arenie. Był inny rodzaj mastifa, pochodzący od Saksonów, zwany "bandogiem". Psy miały czarny kolor, przez co psy stały się niewidoczne w ciemności. W starej angielskiej książce o polowaniu znaleziono zapis datowany na 1406, który odnosi się do mastifów jako psów stróżujących.

Mastify to psy dużych ras o silnej strukturze. Imię psa Mastif wywodzi się od łacińskiego słowa "pies-koń" - "mastinus". Patrząc na psa, sugeruje się porównanie z koniem.

Dzisiejsze psy rasy Mastif są reprezentowane przez odmiany:

  1. Mastif angielski;
  2. Neapolitański;
  3. Hiszpański
  4. Tybetański i inni.

Mastif angielski

Rasa psów Mastif jest uznawany za najpotężniejszą i największą rasę nowoczesności. Między innymi psy należą do ras walczących.

Opis rasy

  1. Zgodnie ze standardem wysokość zwierzęcia nie jest mniejsza niż 75 cm.
  2. Waga angielskiego mastifa od 70 kg. Znane osoby, osiągające wagę 150 kg (!).
  3. Kolor mastifa prezentowany jest w bladożółtych odcieniach, kolorach morelowym i srebrnym. Standard pozwala na złożony kolor, w tym czarne i jasnożółte, tygrysie kolory.
  4. Głowa rasy jest silna i silna, ma kwadratowy kształt i charakterystyczne głębokie zmarszczki.
  5. Uszy mastifów są zawieszone, szeroko osadzone i wysokie.
  6. Szyja jest lekko wydłużona i muskularna.
  7. Oczy psa są małe, szeroko rozstawione, kolor oczu zmienia się od orzechowej do ciemnej leszczyny.
  8. Zwierzę pokazuje białe mocne zęby i potężne kły.
  9. Mastif charakteryzuje się dużą muskulaturą, proporcjonalną do złożonego tułowia.
  10. Rasa ma szeroką, głęboką klatkę piersiową, mocny grzbiet i plecy, rozwinięte, zaokrąglone żebra.
  11. U psów, proste kończyny, rozwinięte uda i nogi, dobrze zdefiniowane stawy skokowe i równoległe przodostopie. Duże zaokrąglone nogi z czarnymi pazurami.
  12. Mastif ma gruby ogon ustawiony umiarkowanie wysoko. Ogon zwierzęcia wznosi się nie wyżej niż poziom grzbietu w stanie wzbudzonym.

Zachowanie i charakter

Mastif ma zrównoważony temperament, inne spokojne zachowanie. Rasa jest uważana za rodzinę, jednak ze względu na duży rozmiar psa, komunikacja z dziećmi powinna być ograniczona. Mastify - doskonałe psy stróżujące, odpowiednie do ochrony domu. Zwierzę wykazuje szczere oddanie dla właściciela. Pies jest ciekawy i czujny, podejrzliwy wobec nieproszonych gości.

Mastify są inteligentne i dobroduszne, zawsze działają pewnie, potrzebują stałego społeczeństwa przyjmującego. Nie są zabawne, rzadko kora i są średnio aktywne. W przypadku zwierzęcia wystarczy być blisko właściciela, pies jest często opisywany jako niepoprawny domownik. Mastif nie wykazuje agresji wobec nieznajomych, jest przekonany o własnej sile i mocy.

Pies nigdy nie ucieknie z domu i nie będzie wędrował. Różni się czystością, pranie jest dozwolone tylko raz w tygodniu. Jednak mastiff ma wady. Po pierwsze, zwiększone wydzielanie śliny, które wymaga dodatkowej uwagi i troski. Po drugie, może przeszkadzać gospodarzowi w nocy, podczas snu jest podatny na głośne chrapanie. I, po trzecie, psy mają silne wylinki, zwierzę musi być codziennie uczesane, aby pozbyć się domu z wełny.

Mastif tybetański

Pies Mastif Tybetański uważany jest za starożytną rasę, znaną na Ziemi od pięciu tysięcy lat. Łatwo się domyślić, że Tybet jest miejscem narodzin psów, ale rasy często można znaleźć w Arabii i Syrii. Współcześni przedstawiciele rasy są imponujący pod względem wielkości, ale uważa się, że przodkowie pokazali niewiarygodne wymiary równe wielkości osła. Mastif tybetański jest uważany za symbol szlachetnego stróża i niezawodnego opiekuna.

Wygląd

  1. 61-centymetrowy wzrost konaru, 66-centymetrowe psy.
  2. 60-77 kilogramów wagi.
  3. Termin życia sięga 10 lat.
  4. Mastif tybetański jest dużym, potężnym, silnym zwierzęciem o muskularnej sylwetce.
  5. Mastif tybetański charakteryzuje się ogromną głową.
  6. Szeroka, głęboka skrzynia.
  7. Krótki pysk.
  8. Wargi są mięsiste.
  9. Silne szczęki, zgryz nożycowy.
  10. Uszy ustawione są szeroko i wysoko.
  11. Oczy są średniej wielkości, ciemne.
  12. Krótki kark, potężny.
  13. Muskularne plecy, szerokie.
  14. Dobrze rozwinięte kończyny.
  15. Mięsny zad.
  16. Ogon zwierząt jest wysoko osadzony, zawsze zwinięty nad grzbietem.
  17. Rasa przedstawia gruby, obfity płaszcz z gęstym podszerstkiem i grzywą na szyi: zaczynając od potylicy i zakrywając kłąb.
  18. Kolor płowy oparty na kilku odcieniach

Pies ma specyficzny kolor, prezentowany w kolorach: czarnym, brązowo-brązowym, złotym i szarym. Legenda głosi, że biała plama na piersi mastifa tybetańskiego stała się symbolem odważnego serca, a jasne plamy nad oczami uosabiają dodatkową parę oczu, dzięki czemu pies jest w stanie zaglądać w duszę osoby i odkrywać tajne myśli.

Umysł i temperament

Mastif tybetański ma ciekawy i niepowtarzalny charakter. Pies od dawna jest przystosowany do życia razem z ludźmi, niezależnymi i niezależnymi. Potrzebny będzie szacunek dla jej osobistej przestrzeni i wewnętrznej wolności. Rasy nie można nazwać łagodnym i serdecznym, ale mastify tybetańskie są uważane za wierne psy stróżujące, zawsze pod ochroną właściciela i rodziny.

Zwierzę wykazuje zrównoważony charakter i zdrową psychikę, pozwalając odróżnić przyjaciół od przeciwników. Wielka godność tybetańskiego mastifa to zdolność komunikowania się z małymi dziećmi: pies jest znany ze swoich umiejętności pedagogicznych, uwielbia się bawić i igraszki, ale zawsze pozostaje na straży porządku. Pomimo ogromnych rozmiarów, rasa dobrze dogaduje się z innymi zwierzętami domowymi i nie stanowi zagrożenia.

Charakterystyczną zaletą tybetańskiego mastifa jest czystość, schludność i umiejętność dbania o siebie. Mastif tybetański psuje kilka razy w roku. Właściciel powinien pomóc zwierzakowi pozbyć się nadmiaru wełny.

Rasa ma doskonałą zdolność uczenia się, wysoką inteligencję i jest przystosowana do treningu.

Dziś Mastify nie są tak bezwzględne jak w poprzednich stuleciach, ale potencjał ustanowiony przez przodków nadal odróżnia psa od reszty pod względem siły i siły. Łatwo jest odróżnić suczkę od psa, ten drugi jest znacznie potężniejszy i cięższy od kobiety, wyglądając nieco lżej i bardziej harmonijnie.

Charakterystyczną cechą Mastifa jest Monogamous Dog. Nie zaleca się oddawania psa innemu właścicielowi - pies zacznie smucić się do końca dni, nie przyjmując nowego właściciela. Łączy jakość - miękkość na równi z odwagą, dobrą naturą, w połączeniu z wielkością.

Mastify znają swoją wartość, od urodzenia obdarzonego wysokim poziomem samooceny, przepełnionym majestatem i dumą. Pewni siebie w swojej własnej szlachetności. Próba złamania psa jest nie do przyjęcia.

Trzymanie psa tej wielkości w mieszkaniu jest nierealistyczne, dlatego zaleca się, aby pies dla właścicieli domów wiejskich. Nieodzowną cechą rasy jest uznawalność za przyjemną, graniczącą z dobrymi właściwościami.

Zapraszając przyjaciół do odwiedzenia, nie powinieneś przejmować się reakcją psa - zwierzak doskonale powita gości, siedząc w ciepłym miejscu w domu, i spokojnie obejrzy. Dopuszczalne jest rozpoczynanie zabawy z psem, gdy małe dzieci mieszkają w domu, zwierzę natychmiast je wyciągnie i stanie się najlepszym przyjacielem.

Pielęgnacja Mastifa

Podajemy kilka ważnych zasad, których przestrzeganie pomoże uratować zwierzę przed trudnościami. Nie zaleca się kąpania szczeniąt w wieku do jednego roku;

Procedura jest przeprowadzana z pilną potrzebą. Podczas mycia zwierzę traci ochronną warstwę tłuszczową skóry futra. W rezultacie szczenięta Mastifa są narażone na zachorowanie. Ostrzeżenie dotyczy również przedstawicieli dorosłych.

Właściwa opieka nad mastiffem wymaga przeprowadzenia niezbędnych szczepień na czas, pierwszy jest wykonywany w wieku 2 miesięcy. Szczepienie jest złożone - 3-wartościowe. Aby pomóc, możliwe jest dodatkowe kompleksowe szczepienie, chroniące zwierzę przed wścieklizną.

Ważne jest wysłuchanie zaleceń lekarza i terminowe szczepienie. Opóźnione dni między pierwszym szczepieniem a kolejnym zagrożeniem zarażenia zwierzęcia. W miesiącach letnich konieczne jest leczenie zwierząt za pomocą ochronnych aerozoli, komary znosić choroby sercowo-płucne niebezpieczne dla psów.

Co karmić

Karmienie Mastifa jest pełne i zrównoważone. Żywienie dzieci rasy odbywa się co najmniej 4 razy w ciągu pierwszych 5 miesięcy. W diecie znajdują się niezbędne produkty, które promują pełny wzrost dzieci. Korzyści obejmują jogurt, jajka, olej rybny, drożdże, niskotłuszczowy twaróg.

Niedopuszczalne jest karmienie dziecka słodyczami lub zasoleniem. Przydaje się dodawanie ryb i warzyw. Po wybraniu naturalnego karmienia szczeniak Mastiff powinien być karmiony minerałami i witaminami, łatwo można go kupić w aptekach. Pozytywnym efektem jest dodanie mączki mięsno-kostnej i fito kalcytu.

Karmienie dorosłego psa jest zredukowane do jednego razu, a lepiej wieczorem. Nie należy przekarmiać psa, unikając otyłości. W przypadku osób dorosłych lepiej wybrać zrównoważoną suchą karmę, wybraną ze względu na wielkość i styl życia psa. Jedzenie jest kupowane w wysokiej klasie.

Szkolenie zwierząt

Mastify od urodzenia wyróżniają się posłuszeństwem - legendarnymi supermocarstwami. Jednak rzadko posłuszni, mając jasne wyobrażenie o własnej, majestatycznej naturze. Trening Mastifów odbywa się krótko i niezwykle rzadko, pies nigdy nie zacznie ślepo słuchać, nawet jeśli jest to prawdą dla właściciela.

Niedozwolone jest przekraczanie charakteru psa, próba ograniczenia i zerwania - takie podejście spowoduje uszkodzenie treningu. Jeśli chodzi o rasę, pamiętaj o wzajemnym szacunku. Częsta komunikacja ze zwierzęciem domowym, manifestacja delikatnych i troskliwych uczuć, sprawi, że niewygodne leniwy zrozumieją polecenia. Uważaj na psa równego sobie. Przemyślane podejście skłoni aroganckich psów do minimum wykształcenia.

Mastif tybetański fotografia, opieka i utrzymanie psa

Charakterystyka rasy mastifów tybetańskich

Mastif tybetański (inne nazwy: "Mastif Tybetański Dro-Hi", "Tsang-Khi" (Zang-Khyi), "Bho-Thai" (Bho-thia), "Ke-Khor" (Ke-khor), Mas tybetański Tybetański Molos) - duża rasa psów, strażników, stróżów i towarzyszy.

Uważany jest za bardzo starą rasę, strzegącą tybetańskich klasztorów. Jego przodkowie służyli jako pies pracujący, chronili pasterzy koczowniczych w dolinach Himalajów przed drapieżnikami i pomagali im pokonać trudną ścieżkę. W dawnych czasach mastify mogły chronić całe wioski, których mieszkańcy bardzo cenili sobie doskonałe cechy strażników.

Każda wioska miała swój typ mastifa tybetańskiego, a każda miała własne historie i legendy. Dlatego, aby zrozumieć, co jest prawdą, a co fikcją, dziś jest bardzo trudne. Współczesne mastify tybetańskie różnią się również wyglądem, w zależności od regionu i klimatu siedliskowego.

W przeszłości opowieści o istnieniu ogromnego psa wyglądały bardziej jak mit niż prawda. Ale opowieści o ich gwałtownym usposobieniu sprawdziły się, ludzie bali się ich i traktowali jak dzikie stworzenia.

Kilka osób tego ogromnego i luksusowego psa przywieziono do Europy w czasach przywódcy Atilla Hunów. Istnieje wersja, że ​​ich potomstwo urodziło psy takie jak molossi: bokser, mastiff, św. Bernard.

W dziełach Arystotelesa, a później w notatkach Marco Polo znajdują się historyczne dokumenty opisujące moc, siłę i zacięty temperament tych gigantów.

Dziś żyją u podnóża Himalajów, gdzie stada są stadnymi i strzeżonymi domami, podobnie jak ich przodkowie wiele lat temu. Są odważni, czujni i wiarygodni.

W ojczyźnie tybetańskich mastifów najbardziej cenione są osoby z plamami przebarwionymi nad oczami. Starożytni wierzyli, że to druga para psich oczu. Dzięki nim te rasy mogły zobaczyć złe duchy nawet z zamkniętymi oczami i czuwać nad nimi.

Pierwsze mastify przywiezione do Londynu zostały natychmiast wysłane do zoo. Niestety, kilka osób, które nie mogły się dogadać w nowym dla nich europejskim klimacie, zmarło. I tych, którzy przeżyli, przypisywanych wielu dzikim zwierzętom. Na ich klatce wisiał nawet znak z napisem "Nie pasuj".

Interesujący fakt: 1 mastif tybetański waży aż 25 chihuahua.

Opis rasy mastifa tybetańskiego i standard MKF (FCI)

  • Grupa 2 (Pincher i sznaucer, Molossian, szwajcarskie psy pasterskie i inne rasy).
  • Sekcja 2.2 (psy jak psy pasterskie i górskie). Bez testu pracowników.

Na zdjęciu Mastif Tybetański strzeże prywatnego domu.

Ogólny wygląd: duży, ciężki, proporcjonalnie złożony z dobrze rozwiniętym szkieletem, mocnymi kończynami, mocnymi mięśniami i gęstą budową ciała. Pod skórą nie powinno być za dużo masy. Jest doskonale przystosowany do życia w ekstremalnych warunkach na dużych wysokościach iw chłodnych warunkach klimatycznych. Jego gruby płaszcz jest odporny na warunki atmosferyczne, masywny podkład utrzymuje ciepło. Łączy siłę, wytrzymałość i jest w stanie pracować w każdych warunkach klimatycznych. Wiek większości sięga raczej powoli, kobiety tworzą się 2-3 lata, mężczyźni dorastają nie wcześniej niż 4 lata. Mastify tybetańskie mogą różnić się strukturą fizyczną i typem, co wynika z wpływu środowiska, ekologii i metod hodowli szczeniąt.

Zachowanie / temperament: niezależny od postaci. Bardzo lojalny wobec swojej rodziny i jego terytorium.

  • Długość czaszki, od grzbietu potylicznego do stopy (przejście od czoła do kufy) jest równa lub nieco krótsza niż długość kufy od przejścia do czubka nosa.
  • Długość ciała nieznacznie przekracza wysokość w kłębie.

Format: prawie kwadratowy.

Głowa: duża, szeroka, ciężka. U osób dorosłych dopuszczalne jest zmarszczki od linii powyżej oczu do kącika ust.

Czaszka: lekko zaokrąglona z wyraźną wypukłością potyliczną.

Zatrzymaj przejście od czoła do twarzy: wyraźne.

Nos: Szeroki z dobrze rozwartymi nozdrzami. Kolor czarny lub tak ciemny, jak to możliwe w zależności od koloru.

Kufa: szeroka, kwadratowa, głęboka, dobrze wypełniona.

Wargi: rozwinięte, mięsiste zachodzą na dolną szczękę.

Szczęka / Zęby: regularne zgryz nożycowy, górne siekacze szczelnie nachodzące na dolne, silne szczęki. Zgryz prosty jest ważny.

Oczy: brązowe, im ciemniejsze, tym lepsze lub zgodne z kolorem sierści. Średniej wielkości, owalny, lekko skośny. Powieki ciasno.

Photo Mastif tybetański w rzadkim czerwonym kolorze

Uszy: średnie, trójkątne, wiszące, osadzone poniżej poziomu czaszki, ale powyżej poziomu oczu, lekko opadające do przodu. W stanie wzbudzenia wznoszą się. Gęsto pokryta miękkimi krótkimi włosami.

Szyja: mocna, muskularna z lekkim podgardlem. Szyja jest dobrze zdefiniowana. Włosy na szyi są grube, wystające, tworzą grzywę; u samic grzywa mniej wyraźna.

Powrót: prosty, muskularny.

Klatka piersiowa: głęboka, o średniej szerokości, z żebrami zaokrąglonymi do góry, nadającymi klatce piersiowej kształt serca. Dolna część klatki piersiowej jest obniżona poniżej łokci.

Ogon: ustawiony wysoko na górnej linii grzbietu, średniej długości. W ostrożnym stanie i w ruchu tybetański Mastiff trzyma wysoko, swobodnie rzucony na grzbiet. Mocno przykryte długimi włosami.

Były to kończyny: bezpośrednie, z mocnymi kośćmi i dobrymi kątami stawów, pokryte gęstą wełną.

Ramię: ukośny, muskularny.

Łokcie: patrząc ściśle wstecz. Nie należy ich włączać ani wyłączać.

Przedramię: prosty z mocnymi kośćmi.

Śródręcza: mocny, lekko nachylony.

KOŃCZYNY TYLNE: Mocne, muskularne, z dobrym kątowaniem. Widziane z tyłu, równoległe.

Uda: długi, mocny, z obszerną, silną muskulaturą.

Kolana: dobrze wyrażone.

Staw skokowy:silny, nisko położony. Wilgotne pazury do woli.

Stopy: duże, mocne, zaokrąglone. Palce zakrzywione, zebrane w bryłę z gęstymi włosami między nimi.

Nakładki na łapki: grube, czarne lub zgodne z kolorem.

Ruch: silny, pewny siebie, jednocześnie lekki i elastyczny, z dobrym chwytem i siłą. Zwiększenie prędkości sprawia, że ​​nogi są bliżej linii środkowej. W kroku wygląda bardzo niespiesznie. Mastif tybetański przystosowany jest do poruszania się po różnych terenach, wykazując wytrzymałość i zwinność.

Sierść jest gruba, gruba, włosy ochronne nie są zbyt długie, z grubym podszerstkiem, który staje się rzadki w ciepłym sezonie. Włosy są cienkie, ale szorstkie, proste i wystające. Szyja i ramiona są obficie przykryte, wyglądają jak grzyby. Ogon jest gęsto pokryty długimi włosami. Stopy na tylnych łapach.

Wady / wady: Każde odstępstwo od powyższych przepisów powinno być traktowane jako niekorzystne, a powaga, z jaką ten niedostatek powinien zostać oceniony, powinna być proporcjonalna do jego ciężkości, a także wpływu na zdrowie i samopoczucie.

  • Brak kondycji fizycznej i formy.
  • Głowa jest lekka lub zbyt wilgotna.
  • Zwinny narybek.
  • Wyraźne zawieszenie.
  • Duże i nisko osadzone uszy.
  • Jasne oczy.
  • Lekki nos.
  • Żeberka baryłkowe.
  • Ogon skręca się w ciasny pierścień, leżący na udzie.
  • Nadmierne lub wyprostowane rogi tylnych kończyn.
  • Przykuty ruch.
  • Wysokość poniżej minimum w granicach 2 cm.
  • Agresja lub tchórzostwo.
  • Przekrój głowy lub przodozgryz.
  • Inne kolory, z wyjątkiem wyżej wymienionych: biały, kremowy, szary, wątrobiany, fiołkoworóżowy, pręgowany i plamisty.

Pies z zaburzeniami fizycznymi lub behawioralnymi jest zdyskwalifikowany.

PS: Samce powinny mieć dwa normalnie rozwinięte jądra całkowicie opuszczone do moszny.

Kolor mastifa tybetańskiego

  • Czarny
  • Czarna podpalana
  • Niebieski z oznaczeniami lub bez.
  • Złoty, od bogatego płowy do głębokiej czerwieni.
  • Sable

Wszystkie kolory powinny być tak czyste, jak to możliwe. Kolor opalenizny może pochodzić od bogatego kasztana do jasnego odcienia. Biała plama jest dozwolona na klatce piersiowej. Na łapach dopuszczalna minimalna ilość białego koloru. Na oczach, na kończynach dolnych i dolnej stronie ogona, miejsca mogą spaść. Na twarzy dozwolone są okulary wokół oczu opalonej.

Postacie z mastifa tybetańskiego

Z natury mastifa tybetańskiego jest spokojna, kochająca, dobroduszna i zrównoważona rasa. Jest pewny siebie, niezależny i sam podejmował decyzje. Już sam jego wygląd wzbudza szacunek i podziw. Za nimi nie zwrócisz uwagi na tchórzostwo, nerwowość czy nierozsądną agresję, charakterystyczną dla małych ras psów. Jest tak samowystarczalny, że nigdy nie szczeka nad niczym.

Mastify mają doskonały instynkt warty i straży, są silne i wytrzymałe, doskonale czują swoje terytorium. Zawsze będą ostrzegać właściciela o przybyciu obcego, z silnym głośnym korze, ale nie szczekają nad drobiazgami.

Mastif Tybetański słucha właściciela i bez jego zespołu nigdy nie pójdzie pierwszy do ataku. W obecności właściciela spokojnie odnosi się do nieznajomych, nie wykazuje agresji, ale także nie pozwoli nieznajomemu zniknąć z pola widzenia, dopóki nie opuści swojego terytorium.

Photo Mastif tybetański o słodkim i miłym wyglądzie

Dobry stosunek do dzieci właściciela, dogaduje się ze wszystkimi członkami rodziny, w której mieszka. Ale pamiętaj, że ten pies jest ogromny, więc nigdy nie zostawiaj z nim małych dzieci. Traktuj również inne zwierzęta i psy tej samej płci.

Jest uparty i kapryśny, niełatwy w trenowaniu, więc początkującemu hodowcy trudno będzie go pokonać.

Mastif tybetański potrzebuje uczciwego właściciela o silnym charakterze i kochającym sercu. Potrzebuje dyscypliny, dyscypliny i pieszczoty, ale nie okrucieństwa. Nigdy go nie bij, zwiększy gniew i tchórzostwo. Naucz się znajdować wspólny język, a będziesz miał najlepszego przyjaciela na świecie.

Uwielbia spędzać czas z właścicielem, może leżeć godzinami u twoich stóp, spokojnie sapya. Adult Mastiff jest cichy i spokojny. Szczenięta Mastifów tybetańskich są z kolei pełne energii i siły. Mogą zburzyć wszelkie przeszkody na swojej drodze, więc potrzebują wczesnej socjalizacji i właściwego wychowania.

Jeśli nie masz czasu lub nie masz wystarczającego doświadczenia w planie szkolenia, koniecznie poproś o pomoc specjalistów w dziedzinie edukacji. Doświadczeni ludzie nauczą twój mastif do niezbędnych drużyn, jak prawidłowo zachowywać się w społeczeństwie ludzi, a otrzymasz cenne porady dotyczące edukacji tego olbrzyma.

Rasa ta jest stworzona do życia na ulicy. Wygodny przede wszystkim czuje się w suchym chłodnym klimacie. Dziedziniec, na którym spaceruje mastif, jest ogrodzony.

Uwielbia tarzać się w śniegu lub leżeć w cieniu drzew w letnim upale. Czasami wydaje się, że silny wiatr, opady śniegu czy burza śnieżna sprawiają mu przyjemność.

Mastif tybetański w wolierze

Photo Mastif tybetański w wolierze

Jeśli mieszkasz poza miastem i planujesz utrzymanie mastifa tybetańskiego na ulicy, powinieneś zbudować klatkę na świeżym powietrzu z padokiem i postawić pod budką. Rozmiar obudowy dla jednej osoby ma co najmniej 2 x 3 metry szerokości i 2 metry wysokości.

Ptaszarnia jest podzielona w sposób konwencjonalny na trzy części:

  • W trzeciej części będzie budka i łóżko dla psa, podłoga może być pokryta drewnianymi deskami. Powyżej budki i pieca należy zrobić szopę.
  • 2/3 należy obsadzić trawą, specjalną trawą lub pokrytą piaskiem.
  • Wlać konkretne miejsce spoczynku
  • Aby zrobić klatkę na świeżym powietrzu bez osłony, zwierzę może umrzeć z powodu przegrzania lub złapać zimno od deszczu i śniegu
  • Trzymaj mastiffa w wolierze bez kabiny

Nawet z zawartością woliery z mastifem tybetańskim musisz chodzić przynajmniej raz dziennie. Zawsze trzymaj się smyczy i kagańca, a pozbędziesz się nieprzyjemnych spojrzeń przechodniów. Konieczne jest nauczenie szczeniaka na smyczy od drugiego miesiąca życia. Spokojne długie spacery pomogą utrzymać mięśnie Twojego zwierzaka w dobrej kondycji.

Opieka nad Mastifami Tybetańskimi

Dorosły mastif tybetański - zdjęcie na trawniku

Opieka nad mastifem tybetańskim jest prosta, ale czasochłonna. Ponieważ jest to duża rasa, która ma gęste włosy, nawet proste czesanie zajmie dużo czasu. Kochający właściciel zawsze chętnie opiekuje się swoim pupilem, a gospodyni domagają się, aby zawsze potrzebował upragnionej wełny i dziergał ciepłe skarpety, rękawiczki i szaliki.

Czesanie: Tybetański płaszcz mastifa jest gruby, z gęstym podszerstkiem, bezwonnym "psem", szopami. Rzucają obfite, sezonowe wiosenno - jesienne.

Płaszcz przyjemny w dotyku w swojej strukturze przypomina moher lub dół. Zapobiega to masowemu tworzeniu się mat i można powiedzieć, że jest samoczyszczący. Wystarczy, aby pies otrząsnął się i znów wygląda na czysty.

Grzebienie mastiffa 1-2 razy w tygodniu za pomocą metalowej szczotki, po posypaniu wełną wodą lub mocno rozcieńczonym środkiem kondycjonującym.

Na szyi, uszach, pachach i na "spodniach" na tylnych nogach czasami pojawiają się maty. Muszą być traktowane sprayem, aby rozplątać sploty i rozczesać za pomocą plątaniny. Na koniec usuń resztki splotów za pomocą pukhoderki lub furminatora.

Podczas wylinki będziesz musiał codziennie czesać grzebień, aby usunąć martwe włosy i nadać im ładny wygląd. Aby ułatwić proces linienia, użyj puchkerka lub furminatora.

Nie zaleca się przecinania mastifa za pomocą maszyny, ponieważ spowoduje to przerwanie struktury włosa, termoregulację i może wywołać zapalenie płuc.

Należy kąpać mastif tybetański w jak najkrótszym czasie 1 raz w ciągu 3 miesięcy, lub gdy zostanie zabrudzony, aby nie zmyć naturalnego ochronnego tłuszczu tłuszczowego, który chroni skórę i płaszcz przed zamoczeniem i sprzyja ich samoczyszczeniu.

Po każdym myciu szamponem lub innym środkiem czyszczącym przywrócenie naturalnego nawilżenia skóry następuje w ciągu kilku dni, a zbyt częste mycie prowadzi do nadmiernego funkcjonowania gruczołów skórnych, co zwiększy zapach "psów".

Kąpielowy mastif tybetański jest dość żmudnym procesem, ponieważ jest ogromny i ma dość gruby płaszcz, który wysycha przez długi czas. Zimą wystarczy, że spadnie na czysty śnieg, a cienka wełna sama się oczyści. Najlepiej jest myć takiego giganta latem, ponieważ wysycha on przez bardzo długi czas.

Innym sposobem czyszczenia mastifa jest suchy szampon. Narzędzie jest wcierane w wełnę, a następnie dobrze czesane.

Pazury są przycinane 1 raz w miesiącu za pomocą maszynki do paznokci dla dużych ras. Aby pazury były bardziej miękkie i giętkie, opuść łapy zwierzaka na kilka minut w ciepłej wodzie. Ostre końcówki gładka pilnik do paznokci, aby uniknąć zadziorów. Zaleca się odcięcie ich pomiędzy palcami i nasmarowanie płatków łap olejem roślinnym, aby zapobiec pęknięciom.

Zęby i dziąsła regularnie sprawdzają zdrowe białe zęby bez płytki, dziąsła o przyjemnym różowym odcieniu.

2 - 3 razy w tygodniu, należy myć zęby specjalną pastą do zębów dla psów za pomocą dyszy na palcu lub szczoteczce do zębów. Aby zapobiec pojawianiu się płytki nazębnej, zwierzakowi podaje się przeżuwane pokarmy stałe lub specjalne zabawki, takie jak liny, traktowane za pomocą kamienia nazębnego.

Uszy: Wytrzyj małżowinę uszną wilgotną szmatką zanurzoną w ciepłej wodzie 1 raz w tygodniu. W zimnych porach, upewnij się, że twoje uszy są suche, a dopiero potem wypuść zwierzaka lub powstrzymaj się od tej procedury.

Zdrowy mastif ucha przyjemny różowy kolor, bez nadmiernej ilości siarki lub nieprzyjemnego zapachu.

Zauważywszy zaczerwienienie, niezwykły zapach, płyn wypływający z ucha, natychmiast skontaktuj się z lekarzem weterynarii w celu uzyskania pomocy i nie stosuj samoleczenia. Jest kilka powodów: od zapalenia ucha do ucha, a tylko specjalista będzie w stanie dokonać prawidłowej diagnozy i przepisać niezbędne leczenie.

Na zdjęciu Mastif Tybetański - szczeniak czekający na kolację

Oczy zdrowego mastifa tybetańskiego są błyszczące, bez zaczerwienień i ciężkich łez.

Mały poranny zrzut w kącikach oczu jest dopuszczalny i można go łatwo usunąć za pomocą czystej, miękkiej, niestrzępiącej się szmatki. To wyróżnia nagromadzony pył dnia.

Aby zapobiec zakwaszeniu, oczy zwierzęcia należy myć raz w tygodniu miękką, niepozostawiającą włókien ściereczką zwilżoną w bulionie z rumianku. Każde oko należy oczyścić czystą szmatką.

Z silną łzą, zaczerwienieniem, obrzękiem powieki, próchnicą, natychmiast skontaktuj się z weterynarzem.

Musisz nauczyć mastifa jakiejkolwiek procedury od najmłodszych lat, w przeciwnym razie po prostu nie poradzisz sobie z dorosłym zwierzakiem. Zawsze chwal i traktuj ją z przyjemnością po każdej procedurze.

Kleszcze i pchły: Traktuj swojego zwierzaka regularnie za pomocą ektopasożytów. Mastif tybetański ma gruby płaszcz, w którym bardzo trudno jest zobaczyć pchłę lub kleszcza.

Pchły - przyczyny alergii skórnych, robaków, różnych chorób zakaźnych, swędzących i lękliwych psów.

Iksyczne kleszcze są nosicielami śmiertelnej choroby dla psów - piroplazmoza (babeszjoza). Są szczególnie aktywne w okresie wiosenno - jesiennym, ale szczyt aktywności przypada na okres od maja do sierpnia do września.

  • Wysoka temperatura ciała, ponad 39 stopni
  • Letarg, apatia
  • Odmawia od wody i jedzenia
  • Żółte oczy
  • Mocz czerwony, brązowy lub brązowy
  • Pada na tylne nogi

Jeśli zauważysz podobne objawy, natychmiast zwróć się o pomoc do weterynarza. Tylko specjalista dokona prawidłowej diagnozy i pomoże uratować życie Twojego zwierzaka.

Obecnie istnieje kilka rodzajów produktów pasożytniczych:

  • Krople na kłębach - do 3 tygodni
  • Podawać tabletki tylko po konsultacji z weterynarzem.
  • Spray - rozpylić psa przed walką, a przy silnym zakażeniu pchełami rozpylać również łóżko i inne rzeczy zwierzęcia domowego
  • Kołnierz działa przy stałym zużyciu

Posiłki mastifów tybetańskich

Mastif Tybetański - zdjęcie na kanapie

Żywienie mastifa tybetańskiego jest odżywcze i zrównoważone, wzbogacone o witaminy i minerały niezbędne do utrzymania zdrowia takiego giganta. Długi okres wzrostu, duży rozmiar ciała i aktywność fizyczna sprawiają, że właściciel myśli o najlepszym sposobie karmienia tybetańskiego mastifa, przy jednoczesnym utrzymaniu zdrowego i energicznego psa.

Stawy dużych ras zawsze są dużym obciążeniem, dlatego bardzo ważne jest zapewnienie mastifowi szczeniąt w okresie wzrostu zrównoważonej diety z niezbędną ilością wapnia.

Mastif tybetański może być karmiony wysokiej jakości gotową żywnością lub naturalną żywnością. Co najważniejsze, nigdy nie mieszaj dwóch rodzajów żywności w jednym karmieniu, jest to bardzo szkodliwe dla przewodu pokarmowego.

W misce powinna zawsze być świeża, czysta woda. Naturalna żywność otrzymuje świeżą, pokojową temperaturę. Porcję należy spożyć w ciągu 20 minut.

  • Wołowina parzona wrzącą wodą
  • Zad, części bulionowe, płuca, serce - gotowane
  • Mielona wołowina daje małe szczenięta
  • Kurczak, indyk, królik
  • Ryba gotowana na morzu
  • Owsianka (ryż, kasza gryczana, można mieszać 1: 2, gotowane w bulionie o niskiej zawartości tłuszczu)
  • Fermentowane produkty mleczne (kefir, niskotłuszczowy twaróg, jogurt, ryazhenka)
  • Marchewki z warzywami, dynia
  • Owoce jabłka
  • Zieleń
  • Olej roślinny 1 łyżeczka dziennie

Uwaga: owoce i warzywa, aby wprowadzić jeden nowy produkt dziennie, i monitorować reakcję organizmu, aby uniknąć alergii!

  • Tłuste mięso wieprzowe, jagnięce
  • Słodycze
  • Czekolada
  • Kościane rurowe kości
  • Surowe jaja
  • Orzechy
  • Produkty piekarnicze
  • Makarony
  • Wędzone mięso
  • Napoje gazowane
  • Baranek
  • Świeża cielęcina
  • Ziemniaki
  • Przyprawy
  • Ryba rzeczna

Mastif neapolitański - opis rasy i charakteru psa

Mastify neapolitańskie są świetnymi stróżami na terytoriach, które są przeznaczone dla ochrony i obrońców ludzi. Czasami niektórzy ludzie mogą źle interpretować ich wygląd, co jest bardzo spokojne, a nawet częściowo melancholijne, jeśli pies nie widzi zagrożenia.

Mastif wygląda jak wielka dobroduszna osoba, która nie jest niczym zakłócona, ale jeśli spróbujesz nieść zagrożenie swojemu panu, któremu mastify są niewiarygodnie zdradzone, pies natychmiast stanie się wściekłą bestią, która nie zna litości. Jeśli chodzi o historię, te psy mają bardzo stare i ekscytujące. Mastify pokazały swoją siłę podczas walk gladiatorów, nie bojąc się lwów, niedźwiedzi i innych większych zwierząt.

Wygląd i charakter rasy

Mastif neapolitański to duża rasa psów, które osiągają 75 cm wzrostu, szczególnie u samców. Jeśli chodzi o wagę, pies może osiągnąć 70 kg, a samice - do 60 kg. Psy tej rasy mają obficie zwisającą skórę na całym obszarze ciała, na pysku jest wiele fałdów, a w okolicy brzucha i szyi obserwuje się masywne zawieszenie. Wszystko to wizualnie zwiększa wygląd Mastina i dodaje mu agresywności.

Plecy psów jest muskularne, a całkowita długość ciała jest zwykle 10-15 procent większa niż wysokość w kłębie. Głowa jest masywna i krótka, a szyja muskularna i mocna. Muskulatura jest ogólnie dobrze rozwinięta, łapy są potężne i wyglądają proporcjonalnie. Ogon psów tej rasy jest szabla, zwykle nie zatrzymany. Włosy Mastiff są krótkie, pozbawione włosów, a zazwyczaj samce mają twardszą sierść. Odcienie wełny w ekosystemie neapolitańskim mogą być inne - od czerni i tygrysa, po błękit i ciemnoszary. Czasami na kończynach mogą być białe znaczenia.

Na liście najbardziej uderzających cech charakteru można rozróżnić:

  1. Życzliwość
  2. Lojalność - pies doświadcza przywiązania do rodziny, w której żyje.
  3. Spokojny charakter, brak agresji - pies tej rasy jest bardzo rozsądny.
  4. Chęć ochrony właścicieli i domu - pies zawsze będzie chronić właściciela i nie pozwoli nikomu go skrzywdzić.
  5. Lenistwo i powolność - pies czasami odpoczywa przez zbyt długi czas i trudno go zmusić do ćwiczeń.
  6. Potrzeba socjalizacji.
  7. Trochę bałaganu i niezręczności.

Historia rasy

Interesujące jest to, że pomimo całej lokalizacji i nadmiernej miłości do właściciela, mastif ma częściowo samolubny charakter, często czując się zazdrosny. Z tego powodu nie zaleca się posiadania takiego psa w rodzinie, w której przebywają dzieci lub wiele innych zwierząt domowych. Te psy starają się całkowicie oddać swojemu właścicielowi i jego spokojowi, więc chcą uzyskać odpowiedni zwrot na swoją korzyść. Rzadko się zdarza, że ​​mastif celowo rani kogoś z domu, ale jednocześnie duże rozmiary, błędy w edukacji i wiele cech charakteru mogą prowadzić do szkód zdrowotnych. Ponadto, takie psy raczej nie wybaczą poważnej zdrady ich właściciela, dlatego warto zważyć wszystkie za i przeciw, zanim dostanie się taki pies. Mastiff wybiera lidera raz na zawsze.

Pielęgnacja i utrzymanie mastifa

Biorąc pod uwagę dużą wielkość i masywność mastifa, możemy stwierdzić, że pożądane jest trzymanie ich w prywatnych domach położonych poza miastem. Ale w rzeczywistości często zdarza się, że psy mieszkają w mieszkaniu miejskim. W każdym razie pies musi mieć własny kącik, w którym poczuje się swobodnie.

  1. Trzeba wybrać ściółkę, która nie jest zbyt twarda, ale nie zbyt miękka, w przeciwnym razie kości psa mogą się zdeformować, a zbyt trudne miejsce do spania pozostawi nieprzyjemne ślady i łyse łatki na krótkim wełnianym płaszczu.
  2. Miejsce mastiff powinien mieć miskę na jedzenie i wodę, różne zabawki (które powinny być większe niż usta psa).
  3. Jeśli pies jest trzymany w mieszkaniu, należy go chodzić co najmniej dwa razy dziennie. W tym samym czasie, jaki mastiff rzadko uwielbia długie i aktywne spacery, więc właściciel nie będzie wyczerpany po spokojnym i wymiernym spacerze. Ponadto Mastif neapolitański z negatywem odnosi się do letniego upału, a jednocześnie uwielbia drzemać na świeżym powietrzu.
  4. Najczęściej ta rasa nie zwraca się do właściciela głównych problemów i kłopotów ze względu na krótkie włosy. Aby zwiększyć krążenie krwi psa, oczyścić włosy i pozbyć się włosów, które wypadły, pies będzie musiał grzeszyć nie częściej niż raz w tygodniu.
  5. Psy te mają dużo fałd skórnych na ciele, więc bez higieny i niewłaściwej opieki pies może cierpieć na infekcję i podrażnienie. Jest to ważne do rozważenia. Obszary w pobliżu oczu powinny być tak czyste, jak to możliwe, należy zachować ostrożność, aby upewnić się, że nie występują żadne patologiczne wydzieliny. Ale zbyt często nie zaleca się wystawiania psa na działanie wody, lepiej będzie sprawdzić fałdy na ciele po jedzeniu i chodzeniu, aby je wytrzeć, usuwając wszystkie cząstki brudu, pokarmu i śliny. Pod koniec chodzenia trzeba umyć łapy mastifa i trzeba się całkowicie wykąpać, za pomocą wszelkich środków, około cztery razy w ciągu roku.
  6. W miejscu psa powinien zawsze znajdować się pojemnik wypełniony czystą wodą, a miska z jedzeniem zalecana jest na 20-30 minut, aby odsłonić psa, a następnie oczyścić i umyć.

Zwiększone wydzielanie śliny jest typowe dla psów tej rasy, i nie powinieneś się martwić, jeśli mastif oddycha ciężko i prycha. Jednak może to być mały problem, gdy mieszka się w małym mieszkaniu w mieście mastino.

Czasami właściciele zwierząt tej rasy są w błędzie, biorąc pod uwagę, że duże rozmiary psów są zawsze związane z nadmiernym apetytem. Jednak nadmierne karmienie mastifa jest surowo zabronione, w przeciwnym razie może przekształcić się w otyłość.

Proces edukacji i szkolenia

Osoba, która zajmuje się pełnowartościowym treningiem mastifa, powinna mieć bezwarunkową dominację nad tym psem. Postać mastifa nie jest pozbawiona presji i wytrwałości, a pies ma doskonałą pamięć. Z tego powodu zabronione jest karanie psa i wymawianie go za wszelkie błędy popełniane przy wykonywaniu poleceń. Należy pamiętać, że we krwi mastifa neapolitańskiego istnieje już chęć ochrony właściciela i ochrony ich mieszkań, dlatego też, z właściwym i niezbyt surowym podejściem, Mestino Neapolitano na pewno uzyska niezbędne umiejętności i będzie przestrzegać poleceń.

Dzięki codziennym czynnościom z psem mastif może stać się posłusznym psem, który doskonale zdaje sobie sprawę, że musi zrobić wszystko, co zleca właściciel. Jednocześnie ważne jest, aby powtórzyć, że osoba, której mastif może zaufać, powinna trenować na szkoleniu. Wśród tych cech, które mogą częściowo komplikować proces uczenia się mastifa, jest powolność, a mastif jest często zmęczony, jeśli musisz długo zapamiętywać polecenia. Należy rozumieć, że ciągłe zmęczenie doprowadzi do tego, że pies stworzy pewną wrogość do realizacji wszystkich poleceń w przyszłości.

Wielu właścicieli mastifa neapolitańskiego niestety uważa, że ​​normalne jest chodzenie ze swoim psem bez zakładania smyczy, a nawet kagańca. Czasami celowo uczą mastifa w wieku szczeniąt, by atakować małe zwierzęta, a nawet ludzi. Takie złe zachowanie jest naprawdę zbrodnicze i najczęściej będzie to miało smutne konsekwencje. Mastif, będąc niepoprawnie wyszkolonym, a zatem niezbyt kontrolowanym, pomimo naturalnego spokoju, może stać się wielkim i niebezpiecznym potworem.

Zdrowie Mastifa neapolitańskiego

Najczęściej mastif może cierpieć z powodu następujących chorób:

  1. Dysplazja stawu biodrowego, która może następnie przekształcić się w zapalenie kości i stawów.
  2. Miopatia mięśnia sercowego (jak wiadomo, jest spowodowana wrodzonymi wadami serca, ale czasami jest wynikiem wielu chorób zakaźnych i bakteryjnych, często dotyka już starszych psów).
  3. Infekcje skóry (powodowane przez kleszcze, urazy, pchły lub gronkowce).

Jak widać, wszystkie te choroby są w pełni skorelowane z dużymi rozmiarami psa, znaczną liczbą fałd na skórze i dużą masą ciała. Nawet w wieku szczeniąt, musisz wykazać mały mastiff do weterynarza do badania. Ważne będzie, aby we właściwym czasie podjąć wszelkie działania zapobiegawcze mające na celu pozbycie się pasożytów, a także szczepienia, których harmonogram zapewni specjalista. Musisz uważnie zająć się właściwym karmieniem zwierzaka i monitorować stan jego skóry, sierści i oczu. Jeśli Mastif neapolitański wykazuje ciepłą i ostrożną postawę, w połączeniu z odpowiednią opieką, to zwierzę będzie żyło przez około 11-13 lat.

Koszt hodowli i recenzje

Kupno mastino neapolitano jest dość proste, od połowy ubiegłego wieku psy są poszukiwane i popularne na terytorium Rosji. Główny szczyt zainteresowania mastifami przyszedł na początku XXI wieku, a teraz te psy nie są wszędzie, ale rasa nadal cieszy się znaczeniem.

Koszt mastifa neapolitańskiego w Rosji może się różnić w nietypowy sposób od 20 tysięcy rubli do 60 i więcej. Oczywiście szczeniak wyprodukowany przez świat, o wspaniałym rodowodzie i utytułowanych rodzicach, będzie bardzo drogi. Ale nawet na liście psów tej rasy, nie posiadających wspaniałego dziedzictwa, często szczeniąt, na pozór nie gorszego od bardziej pedigreed.

Jeśli chodzi o recenzje mastifów neapolitańskich, niezwykle trudno jest znaleźć odpowiedź negatywną. I to jest zaskakujące, ponieważ psy tej rasy mają ciężki charakter i szczególny wygląd, który wymaga dużej ostrożności. Mimo to wszędzie można znaleźć tylko pozytywne recenzje o zwierzętach, nie tylko w niektórych grupach w sieciach społecznościowych, ale także na specjalnych forach internetowych, na których komunikują się miłośnicy psów.

Interesujące fakty

  • Prawdziwym cudem jest sama historia pojawienia się takich niezwykłych psów, które okrywają wielowiekowe zagadki. Często rysunki przedstawiające mastifa można znaleźć na starożytnych płaskorzeźbach lub w książkach, które przetrwały pod wpływem czasu. Z pewnością każdy gospodarz Mastifu neapolitańskiego z łatwością opowie więcej niż jedną zabawną historię o swoim zwierzaku. Każdy właściciel psa tej rasy mówi o nich ciepło, nazywając go wielkim lojalnym towarzyszem, który z łatwością ochroni nawet niemowlę.
  • W 2004 roku wydarzyło się niezwykłe wydarzenie - Herkules, neapolitański mastif, został dodany do Księgi Rekordów Guinnessa. Miał niezwykle dużą masę (128 kilogramów). W tamtych czasach był on największym psem na świecie wśród wszystkich istniejących ras. W trakcie codziennych posiłków pies zjadał półtora kilograma suchej karmy, a dodatkowo jeden kilogram mięsa. Jest to niewiarygodne, gdy weźmie się pod uwagę, że Hercules był dwa razy większy od przeciętnego mastifa.
  • Czytaj Więcej O Psach

    Ile szczeniąt ma pies? Kalendarz ciąży, opieka. Wszystko o shchennost

    Szkolenie Jeśli zdecydujesz, że jeden pies najwyraźniej nie wystarczy i poważnie myślisz o szczeniętach - nasz artykuł jest dla Ciebie. Powiemy ci szczegółowo, czym jest krycie, ile pies nosi szczenięta, jak utrzymać zdrowie zwierzaka "na pozycji" i, jak zawsze, udzielimy użytecznych praktycznych porad.

    Pies jest ospały. Dlaczego jesteś powolny

    Szkolenie Gdy pies jest ospały. Dlaczego pies jest ospały? Przyczyny letargu u psaPsy są zwierzętami, które preferują aktywny tryb życia. Zawsze chętnie spacerują świeżym powietrzem i nowymi grami.