Szczepienia

Torbiel dla psów

Wiele chorób u psów na pierwszy rzut oka nie wywołuje niepokoju u właścicieli, ponieważ wydają się one zupełnie nieszkodliwe, jednak konsekwencje mogą być nieodwracalne. Takie choroby obejmują formacje patologiczne. W większości przypadków torbiel u psów nie jest niebezpieczna, ale niektóre jej gatunki mogą pozbawić zwierzęcia zdrowia, a nawet doprowadzić go do śmierci.

Rodzaje cyst i ich przyczyny

Fotografia cysta w psie

Torbiel jest jamą, w której tworzy się płyn - tajemnica. Naturalne sekrety rozkładu, a także drobnoustroje, a nawet jaja pasożytnicze, działają jako tajemnica. W przypadku pęknięcia torbieli z takim wypełnieniem, narządy i tkanki znajdujące się w pobliżu zostaną poważnie uszkodzone, a organizm zostanie zainfekowany.

W niektórych przypadkach torbiel może się przerodzić w nowotwór złośliwy, dlatego konieczna jest diagnostyka weterynaryjna i regularne monitorowanie.

Rodzaj torbieli określają różne znaki - miejsce powstawania, struktura jamy, tendencja do wzrostu i rozwoju, i inne.

Cysta naskórkowa lub skórna jest dość powszechna. Jego charakterystyczne cechy obejmują:

  • Lokalizacja - górne warstwy naskórka.
  • Wnęka w kształcie koła lub kuli.
  • Miękkość edukacji, możesz to sprawdzić podczas sondowania.
  • Torbiel nie powoduje bólu u psa.
  • Wielkość wykształcenia rzadko przekracza 50 mm.

Przyczyny powstawania cyst na powierzchni skóry, odmiana. Często pojawiają się na tle zatkanych porów, które nie pozwalają na wydzielanie się skóry na zewnątrz. W rezultacie powstaje wgłębienie, które jest stopniowo wypełniane.

Pory mogą zostać zablokowane z powodu niekorzystnych warunków środowiskowych - emisji chemicznych do atmosfery, nadmiernego zanieczyszczenia powietrza i dziur ozonowych. Wszystko to narusza wymianę skóry, w wyniku której może pojawić się zewnętrzna torbiel.

Nie ostatnią rolę odgrywa czynnik dziedziczny. Naukowcy odkryli, że szansa wystąpienia torbieli naskórkowej u psa jest większa, jeśli jej najbliżsi krewni cierpią na tę chorobę. Tworzenie takiej etiologii może być wrodzone. Zewnętrzne torbiele u psów występują najczęściej na dziąsłach, między palcami u nóg, w małżowinach usznych.

Ponadto psy mają torbielowate jamki utworzone na narządach wewnętrznych. Najczęściej występują na jajnikach i gruczołach sutkowych. Wewnętrzne formacje mogą zakłócać pracę narządów i układów psa, niektóre rodzaje prowadzą do niepłodności, aw przypadku pęknięć istnieje wysokie prawdopodobieństwo śmierci.

Przyczyny torbieli wewnętrznych obejmują procesy zapalne w narządach i zaburzenia hormonalne. Rzadziej dochodzi do edukacji z powodu kontaktu z pasożytami.

Przyczyny torbieli nadal są słabo rozumiane przez współczesną medycynę.

Objawy choroby

1. Cysta znajduje się na powierzchni skóry

Torbiel znajdujący się na powierzchni skóry określa się wizualnie. Edukacja na dziąsłach może być zidentyfikowana na początkowych etapach. Tkanki, w miejscu pojawienia się torbieli, pęcznieją, różnią się jaskrawym czerwonym zabarwieniem. Z biegiem czasu guz może rozprzestrzeniać się po dziąśle.

W tym okresie dość często pies czuje się źle, szybko się męczą, może odmówić jedzenia, w niektórych przypadkach temperatura ciała wzrasta. Podczas badania jamy ustnej zostanie ujawniony biały lub żółty wzrost, wypełniony ropą. Jeśli nie pomożesz zwierzakowi, będzie cierpiał z powodu bólu, asymetrii ust, fluktuacji.

2. Cynkowy gruczoł potowy

Torbiel gruczołu potowego jest niebieski, niebieski lub szarawy, jego rozmiar rzadko przekracza 1 cm. Często torbiel gruczołu potowego występuje w jamie ucha, w większości przypadków nie jest niebezpieczna, zwierzę nie odczuwa dyskomfortu.

3. Torbiel pęcherzykowa

Torbiel pęcherzykowa występuje u nasady włosów, jej wypełnienie - martwe komórki. Charakterystyczny kolor jest szary, rozmiar waha się od 1 mm do kilku cm.

4. Torbiel dermoidalna

Torbiel Dermoid jest wadą wrodzoną. Jest to zamknięta, miękka wnęka o zaokrąglonym kształcie, górująca nad skórą głowy. W niektórych przypadkach istnieje ryzyko infekcji układu nerwowego, dlatego lekarze weterynarii zalecają terminowe leczenie.

5. Torbiel w okolicy gnykowej

Torbiel może pojawić się w strefie podjęzykowej. Wygląda jak okrągły, ropny worek o biało-różowym kolorze. Kiedy w tym miejscu powstaje cysta, pies często odmawia jedzenia, ponieważ odczuwa niedogodności w trakcie jedzenia. Jeśli rozmiar formacji osiągnie krytyczny rozmiar, pies może przestać używać nawet do picia, zacznie słabnąć od wyczerpania.

6. Torbiel międzygałkowa

Torbiel międzygałkowa w większości przypadków nie powoduje bólu u zwierząt domowych, wygląda jak okrągły obrzęk. Formacja jest łagodna, temperatura w torbieli nie jest podwyższona, występują zarówno pojedyncze, jak i wielokrotne obrzęki. Krótkowłose psy są szczególnie podatne na tę chorobę. Podstawą choroby jest wrastanie włosów do skóry.

Torbiele skórne mają te same objawy:

  • Powoli rośnie.
  • Nie powodują bólu, pies, podczas sondowania jamy, zachowuje się spokojnie, nie jęczy, nie próbuje odeprzeć właściciela od siebie.
  • Podczas badania palpacyjnego cysty, jego gładka struktura, heterogeniczność, ziarnistość - niebezpieczny "dzwonek" ujawnia się.
  • Zwierzę szybko się męczy, śpi więcej niż zwykle, nie chce chodzić przez długi czas.
  • W niektórych przypadkach temperatura ciała wzrasta.
  • Utrata apetytu

Jeśli znajdziesz uszczelnienie na powierzchni skóry lub błon śluzowych, pilna potrzeba skonsultowania się z lekarzem, aby zapobiec rakowi. Lekarz weterynarii zdiagnozuje i, jeśli to konieczne, zaleci leczenie.

Większość wewnętrznych torbieli przebiega bezobjawowo i jest diagnozowana przypadkowo. Czasami jednak występują następujące objawy:

  • Zwiększona temperatura ciała u zwierząt.
  • Utrata apetytu
  • Słabość, niechęć do chodzenia, apatia.

Bezobjawowy przebieg choroby jest niebezpieczny, ponieważ torbiel może pęknąć. W takim przypadku rejestrowane są następujące objawy:

  • Ataki wymiotów.
  • Krwawa wydzielina jako oznaka wewnętrznego krwawienia.
  • Ataki bólu, podczas których pies skomle, zachowują się nienaturalnie, mogą zemdleć.
  • Zwiększona temperatura ciała.

Te objawy sugerują, że pies wymaga natychmiastowej pomocy medycznej, nie można odłożyć wizyty u lekarza nawet na kilka godzin.

Zobacz także: wen u psa.

Diagnozowanie i leczenie torbieli u psów

Ten problem można zaadresować do lekarza weterynarii lub do onkologa. Lekarz przeprowadzi następujące badania diagnostyczne:

  • Badanie psa, podczas którego weterynarz odczuwa zewnętrzną formację. Jeśli takowe będzie, przeprowadzi ogólną ocenę stanu zdrowia zwierzęcia.
  • Ogólna analiza moczu i krwi, sprawdzenie krzepliwości krwi i poziomu hemoglobiny.
  • Badanie ultrasonograficzne w celu zbadania natury edukacji.
  • RTG
  • Tomografia komputerowa.

Po postawieniu diagnozy problem leczenia zostaje rozwiązany. W niektórych przypadkach, gdy nie ma oczywistego zagrożenia dla zdrowia i życia zwierząt domowych, aktywne działania nie są podejmowane. Lekarz weterynarii oferuje właścicielowi możliwość obserwowania rozwoju torbieli, jeśli nie rośnie ani nie powoduje dyskomfortu u psa, leczenie nie będzie wymagane. W przypadku, gdy edukacja postępuje lub istnieje zagrożenie dla zdrowia psa, lekarz podejmie aktywne kroki.

Leczenie torbieli rzadko daje wyraźny pozytywny efekt, ale w niektórych przypadkach psu przepisywane jest podskórnie podanie leków mających na celu resorpcję edukacji. Ta metoda jest stosowana tylko w przypadku małych formacji, leki nie działają na duże cysty.

Najbardziej skutecznym wyjściem jest interwencja chirurgiczna. Operację przeprowadza się zarówno w znieczuleniu miejscowym, na przykład, gdy torbiel pod językiem ma zostać usunięty, jak i pod znieczuleniem ogólnym, w przypadku formacji narządów wewnętrznych. Po zabiegu lekarz wydaje zalecenia, które pomogą mu odzyskać siły w krótkim czasie.

Właściciel musi niezależnie przetwarzać szwy, do tego celu używa roztworu manganu lub jodu, furatsiliny. Ważne jest prawidłowe karmienie zwierzątka. W przypadku chirurgii szczęki pies nie może jeść suchej karmy przez kilka godzin.

Zapobieganie chorobom

Ponieważ przyczyny powstawania większości rodzajów cyst są nieznane, lekarze weterynarii podają ogólne zalecenia dotyczące zapobiegania tej chorobie. Przede wszystkim właściciel musi zapewnić psu właściwe i zrównoważone odżywianie. Lekarze zalecają specjalnie opracowaną żywność, zawierają niezbędną ilość witamin i minerałów na każdy dzień.

Ważne jest przestrzeganie higieny psa, regularne czesanie zwierzaka, czyszczenie wełny z ewentualnych nagromadzeń brudu, a także obcinanie wełny. Myć psa za pomocą specjalnych produktów, które myją sierść i skórę. Rasy długowłosych są myte 2 razy w miesiącu, psy, których wełna ma przeciętny drzemek wystarcza na kąpanie co 2 miesiące. Zbyt częste mycie powoduje wysuszenie skóry zwierzęcia, zaburza równowagę wodną.

Konieczna jest regularna kontrola skóry psa, w przypadku pojawienia się nowotworów wizyta u weterynarza nie może być odroczona.

Torbiel międzygałkowa u psa: objawy, rozpoznanie, leczenie

Niech twój pies - nie wilk, ale zdrowe nogi są niezwykle ważne. Jeśli są jakieś problemy z kończynami zwierzaka, nie może on normalnie się poruszać, grać, a zatem szybko słabnie i może nawet umrzeć. Warianty tego typu zjawisk są niestety bardzo zróżnicowane, ale torbiel międzypalcowa u psów jest uważana za jedną z najniebezpieczniejszych.

Co to jest?

Na początek fakt, że "torbiel" jest błędnie nazywany chorobą, która w rzeczywistości jest stłumionym zapaleniem skóry. Termin ten jest ogólnym określeniem różnych patologii zapalnych, które mają wpływ na łapy psów. A ponieważ w każdym przypadku konieczne jest zrozumienie i poszukiwanie dokładnej przyczyny choroby.

Problem polega właśnie na tym. Bardzo często właściciele, do końca, myślą, że ich pies jest kulawy z powodu kolca lub zarostu utkniętego w poduszce. Nie znaleźli niczego podobnego, nie wymyślili niczego lepszego niż namaszczenie łap zwierzątek z ichtiolem. A tacy hodowcy przychodzą do weterynarza po tym, jak ich zwierzak przestanie chodzić. Czasem kończy się to amputacją części łapy, więc zdecydowanie nie zalecamy tego! Lepiej być bezpiecznym i natychmiast skontaktować się z doświadczonym specjalistą.

Obraz kliniczny

Ogólnie rzecz biorąc, niektóre "problemy" łapy mogą być natychmiast zauważone: twój pies ciągle liże, a nawet przeżuwa łapy, a limp wkrótce się rozwija. Uważa się, że cysty międzygałkowe są najczęstsze u młodych zwierząt w wieku poniżej czterech lat. Praktyka dowodzi, że teriery Staffordshire i bull terriery, a także retrievery są najczęściej chore. Bez względu na płeć i rasę, wszystkie zwierzęta z wrodzonymi lub nabytymi patologiami układu mięśniowo-szkieletowego kończyn są zagrożone. Badanie lekarskie może natychmiast zidentyfikować: grzbietową (na górnej części stopy) rumień międzypalcowy (zaczerwienienie), obrzęk, guzki i grudki, obszary wilgotne i cuchnące.

Grzbietowo-międzypalcowe uszkodzenie charakteryzuje się występowaniem dużych obszarów łysienia, rumienia, obrzęku. Bezpośrednio "cysty" powstają zarówno między palcami, jak i po stronie podeszwy poduszek łap. Międzygałkowe torbiele pęcherzykowe najczęściej występują na przednich łapach między czwartą a piątą przestrzenią międzypalcową. Ale nadal porażki mogą wystąpić w dowolnym miejscu. Opisano w szczególności przypadki, w których wszystkie przestrzenie międzypalcowe były owrzodzone. Torbiele często są nawet symetryczne. Ale nie powinieneś zaglądać w to "mistyczne": jeśli w konkretnym przypadku choroba jest konsekwencją oddziaływania chorobotwórczej mikroflory, to pies, który ciągle polizał swoje łapy, prędzej czy później doprowadzi infekcję do sąsiedniej kończyny.

Czynniki predysponujące

Rozważ współczesną teorię cyst międzygwiezdnych i główne powody. Uważa się, że w przypadku patologii nie ostatnią rolę odgrywają urazy więzadła międzygwiezdnego brzusznego lub / i wrodzone i nabyte patologie anatomiczne. Należy zauważyć, że choroba ta występuje bardzo często u psów o złym nawyku, wyrażonych w ciągłym lizaniu łap (niektóre psy tak łagodzą stres). Niektórzy eksperci są bardziej skłonni do tego, że choroba jest konsekwencją genetycznej podatności niektórych osób na zwiększoną keratynizację. Są one powtarzane przez innych badaczy, którzy twierdzą, że nieprawidłowy rozwój mieszków włosowych często występuje u chorych psów, co również pośrednio wskazuje na problemy z dziedzicznością.

W rezultacie cysty pęcherzykowe (najgorszy scenariusz) mogą być wielokrotne, rozwijając się na kilku "piętrach" skóry na raz. Wszystko to prowadzi do tego, że włosy zaczynają rosnąć w grubość skóry, wnikają patogeniczne i warunkowo patogenne mikroflory i brud. Wszystko to, "aromatyzowane" śliną zwierzęcą, zamienia się we wspaniałe podłoże odżywcze dla drobnoustrojów.

Ta okoliczność prowadzi do tego, że nawet recepta na silne antybiotyki niczego nie rozwiązuje: tak, przez pewien czas symptomy ustąpią, ale wkrótce znowu się pojawią. W przypadku kortykosteroidów ten sam obraz - tydzień po zaprzestaniu ich przyjmowania, wszystko wraca do swoich "kręgów". Co gorsza, przebudowa torbieli często powoduje powstawanie przetok. Wszystko to, co dziwne, "pod ręką" dla weterynarzy - metoda leczenia torbieli jest niezwykle prosta, aczkolwiek radykalna. Ale o tym później.

Techniki diagnostyczne

Diagnoza jest dość prosta. W wielu przypadkach wystarczająca jest lokalna kontrola zaatakowanych powierzchni. Ale to wszystko nie jest takie ważne. Niezwykle ważne jest zidentyfikowanie określonego patogenu, dla którego weterynarz pobiera próbkę dotkniętych tkanek, a następnie jego wykorzystanie do mikroskopii, cytologii, wysiewu na pożywce w celu hodowania kultury patogenu. Najprostszą metodą wizualnego wykrywania torbieli może być nawet niespecjalista. Aby to zrobić, ściśnij elektrody w palce: jeśli pies naprawdę ma tę patologię, po naciśnięciu zobaczysz białawo-szare plamki pojawiające się na powierzchni skóry.

Należy zauważyć, że ta technika diagnostyczna może być przeprowadzona tylko po podaniu wstrząsowych dawek środków uspokajających, ponieważ w przeciwnym razie pies może doznać bolesnego wstrząsu. Ale wciąż ta metoda jest naprawdę dobra, ponieważ pozwala prawie ze 100% prawdopodobieństwem postawienia diagnozy w trudnych i wątpliwych przypadkach. Jeszcze raz podkreślamy znaczenie biopsji, ponieważ dopiero po zbadaniu tkanki możemy mówić z pewnością o torbieli.

Techniki terapeutyczne

Jak wspomniano powyżej, metoda leczenia jest raczej "prosta" - tylko operacja. Leczenie farmakologiczne jest nieskuteczne (ponownie, już powiedzieliśmy, dlaczego). Najprostszą wersją operacji jest tak zwana "podoplastyka", czyli częściowe wycięcie poduszek łapy i ewentualnie palców. Niestety, prostota i oszczędność - klucz do częstych efektów ubocznych, które są w roli silnej kulawizny, a następnie częstych nawrotów. Dlatego obecnie wielu weterynarzy jest skłonnych uwierzyć, że jedyną skuteczną metodą jest całkowita chirurgiczna amputacja dotkniętych tkanek.

Teraz operacja usunięcia torbieli międzytrzonowej nie jest tak "barbarzyńska", laseroterapia jest szeroko stosowana. Metoda wykonania tej procedury jest dobrze udokumentowana. Zgłoszono około 70% sukcesu. Ale tutaj ważne jest, aby wziąć pod uwagę, aby wykonać operację, aby twój pies w pełni wyszedł, tylko dobry weterynarz może, a zatem lepiej nie oszczędzać w klinice.

Jeśli wszystko zostanie wykonane idealnie, rana goi się przy początkowym napięciu przez około dwa tygodnie. Opieka pooperacyjna to powołanie ogólnoustrojowych i lokalnych leków przeciwbakteryjnych, niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Uważają, że w ciągu pierwszych dwóch tygodni należy surowo ograniczyć ruch psa i ciągle zmieniać opatrunki (tak, aby lepiej było zostawić zwierzę w klinice na ten okres). W ciężkich i zaniedbanych przypadkach, niestety, nawroty nie występują rzadko, dlatego należy regularnie kontrolować operowanego psa i po jego wypisaniu z kliniki.

Czy możliwe jest leczenie?

Ogólnie rzecz biorąc, już mówiliśmy o jego marności, ale nie jest to prawdą we wszystkich przypadkach. Tak więc, jeśli pies ma dużo szczęścia, a jego właściciel zauważa coś złego na bardzo wczesnym etapie, istnieje około 20% szans na sukces terapii lekowej. W przypadkach międzygałkowych torbieli pęcherzykowych, środki (na przykład żele, lotiony, maści) zawierające nadtlenek benzoilu lub kwas salicylowy wykazują dobrą skuteczność ze względu na wyraźne właściwości keratolityczne. Konieczne jest codzienne i ciągłe ich stosowanie, aby zapobiec powstawaniu torbieli, tak jak w przypadku, gdy tak się już stało, wszystkie te "okłady" będą całkowicie bezużyteczne. Ponadto terapia przeciwdrobnoustrojowa i glikokortykosteroidowa pomogą w eliminacji wtórnej mikroflory i łagodzeniu procesów zapalnych. Ale nie mogą być używane przez długi czas. Jeśli w ciągu dwóch tygodni nie można osiągnąć poprawy, należy natychmiast rozważyć opcję z chirurgicznym rozwiązaniem problemu.

Ważne! Ogólnie rzecz biorąc, leczenie farmakologiczne w domu daje w większości przypadków bardzo "zahamowany" efekt i nie powinieneś na niego liczyć. Jeśli mówimy o opcjach biegania, kiedy na psich łapach są już widoczne blizny, nie powinieneś go rozpoczynać - stracisz tylko czas.

Cysty międzytrzuszkowe u psów: przyczyny i leczenie (ze zdjęciem)

Jakby ktoś skrupulatnie nie odnosił się do swojego zwierzaka, ale często nie można uniknąć takich złych jak cypla międzygwiazdowa na łapach psów. Jest to bardzo nieprzyjemne zjawisko, a ponadto jest bardzo boleśnie tolerowane przez psa. Wszystko zaczyna się od tego, że pies zaczyna zachowywać się inaczej, bardziej nerwowo, dużo czasu zajmuje lizanie łap, ich gryzienie. Takie zachowanie powinno zmusić gospodarza do sprawdzenia miejsca zwiększonej uwagi zwierzęcia.

Jeśli spojrzysz, wtedy między palcami psa zauważysz zaczerwienienie i obrzęk. Jest to cysta, która z każdym dniem będzie coraz bardziej się rozwijać. I do czego to może doprowadzić, nawet przerażające, aby to sobie wyobrazić. Przyjrzyjmy się dokładniej temu, co powoduje chorobę i co zrobić z właścicielem.

Przyczyny

Przyczyny torbieli międzypalcowej mogą być zupełnie inne, głównie infekcje, reakcje alergiczne i pasożyty, brudna ławka, wilgotność środowiska. Torbiel może występować jako pojedyncza formacja, jak również wielokrotność, wpływając na jedną łapę lub kilka naraz. Lokalizacja cyst jest dość bolesna, a proces gnicia nie jest przyjemny. Aby chronić psa przed takimi problemami, nie wahaj się z pójściem do kliniki weterynaryjnej do wysoko wykwalifikowanego specjalisty.

Objawy

Główne objawy powinny obejmować guz między palcami psa. Może być mobilny, ma miękką powierzchnię, intensywną teksturę. W tym samym czasie kształt kulisty nie jest wykluczony.

Pies przestanie jeść normalnie, będzie stale lizał miejsce dotknięte torbielą, traci zdolność do normalnego poruszania się, dużo kłamie, może skomle i pokazuje w każdy sposób, że potrzebuje uwagi właściciela.

Leczenie

Jeśli stwierdzisz, że te objawy w żadnym wypadku nie powinny opóźniać podróży do weterynarza. Faktem jest, że kłująca część trawy jest najeżona faktem, że ustyug może wejść do ciała i zacząć pasożytować. Będzie podróżował po ciele zwierzęcia i nie będzie możliwe ustalenie dokładnego punktu końcowego jego wyjścia. Dobrze, jeśli pozostaje w miejscu nakłucia i nie idzie dalej, ale często zdarza się, że ustug dostanie się do serca psa, co jest śmiertelne.

Weterynarz powinien przeprowadzić pełne badanie dotkniętego obszaru. Należy zauważyć, że leczenie w tym przypadku będzie towarzyszyć operacji. Torbiel pomiędzy palcami u psów należy leczyć znieczuleniem miejscowym. Weterynarz powinien traktować tkankę wzdłuż linii przyszłego nacięcia. Eliminując przyczynę choroby, możliwe będzie wyznaczenie kolejnego cyklu leczenia.

Możliwe nieprzyjemne wyniki w przypadku nawrotu torbieli. W takim przypadku leczeniu towarzyszyć będzie wyznaczenie antybiotyków, a także specjalne leki, które należy stosować przeciwko grzybom. Weterynarz może zalecić stosowanie specjalnych chusteczek oczyszczających, które należy nakładać co dwanaście godzin. To bardzo proste. Trzeba tylko wytrzeć stopy. Przydadzą się łapy ze skrobakiem, robiąc to w kierunku wzrostu włosów, w celu usunięcia wrastających włosków.

W przypadku, gdy cysta jest wielokrotna i nie można jej usunąć, lekarz może przepisać glikokortykosteroidy.

Co powinienem zrobić?

Pamiętaj, aby podążać za zwierzakiem. Jeśli istnieje taka możliwość, warto kupić specjalne obuwie dla psa, dzięki czemu będzie można chronić jego łapy przed nakłuciem, co prowadzi do wzrostu i torbieli. Oczywiście, w tym przypadku nie jest to nawet kwestia ceny, ale czy pies może nauczyć się chodzić w butach, jeśli odejdzie bez nich od najmłodszych lat?

Po każdym spacerze zaleca się sprawdzenie łapy zwierzęcia. Jeśli to możliwe, znaleziono pędy roślin, suche kije, kłosków, które mogą doprowadzić do powstania cewek międzypaliczkowych, konieczne jest ich natychmiastowe usunięcie i przemycie roztworem nadmanganianu potasu lub Furasemidu rozpuszczonego w wodzie.

Obserwuj zachowanie swojego zwierzaka, jeśli poświęca zbyt wiele uwagi lizaniu łap, nierozsądnie na pierwszy rzut oka zaczął się utykać, wtedy nie ma potrzeby ciągnięcia. Tylko Twoja szybka interwencja nie tylko uratuje go od bólu i dyskomfortu, ale także uratuje życie psa. Nie powinieneś lekceważyć zdrowia zwierzęcia, myśląc, że ropień dojrzeje i wyjdzie sam z siebie. Głupotą jest sądzić, że "wszystko leczy psa", oczywiście proces gojenia obserwuje się u zwierząt znacznie szybciej niż u ludzi, ale w tym przypadku nie można obejść się bez pomocy wykwalifikowanych specjalistów.

Furia międzygwiezdna psów (cysta międzypalcowa psów)

Tekst artykułu i zdjęcie z książki MAŁA DERMATOLOGIA ZWIERZĄT KOLOROWY ATLAS I PRZEWODNIK TERAPEUTYCZNY 2011

Tłumaczenie z języka angielskiego: vet Vasiliev AV

Funkcje

Diagnostyka różnicowa

Diagnoza

Leczenie i rokowanie

Zdjęcie 1 Torbiel międzygałkowa. Duża, miękka torbiel w przestrzeni międzypalcowej jest typowa dla tej choroby.

Fot. 2 Międzyludzka furunculosis. Ciężki obrzęk tkanek w szczelinie międzypalcowej był spowodowany urazową furunculosis i późniejszą infekcją bakteryjną.

Zdjęcie 3 Torbiel międzygałkowa. Torbiel międzygwiezdna z wilgotnym wysiękiem i siniakami w otaczającej tkance

Fot. 4 Międzyludzka furunculosis. Palce rozpościerają się, ukazując przestrzeń międzypalcową, która wygląda jak siniak. Skóra wydaje się cienka, z ogniskowym obszarem wysięku w postaci ogniskowego ropnia.

Fot. 5 Międzyludzki szalunek. Klinicysta delikatnie ściska boczne części zmiany, aby zademonstrować obecność włosów w jamie ropnej. Ta technika nie jest zalecana, ponieważ wewnętrzne uszkodzenie zmiany może zwiększyć cellulit i blizny.

Fot. 6 Międzyludzka furunculosis. Wytłaczany materiał zawiera wysięk i liczne włosy. Włosy te działają jak ciało obce i stanowią źródło wtórnej infekcji wtórnej.

Zdjęcie 7 Torbiel międzygałkowa. Mała torbiel międzygwiezdna.

Fot. 8 Międzyludzka furunculosis. Tkanka międzypalcowa jest dotknięta z powodu ciężkiej nacieki pyogranulomatycznej, co prowadzi do zapalenia tkanki łącznej

Fot. 9 Futurcz międzygwiezdny. Wyraźny wzrost przestrzeni międzypalcowej z powodu przewlekłego stanu zapalnego

Zdjęcie 10 Torbiel międzygałkowa. Ogniskowa cystka międzypalcowa, która jest zerwana i wydzielany z niej ropny wysięk.

Fot. 11 Międzyludzka furunculosis. Wyraźny cellulit międzypalcowy z głębokim owrzodzeniem.

Zdjęcie 12 Torbiel międzygałkowa. Ta cystka międzygwiezdna (międzygwiezdna furunculosis) została odkryta dopiero później. jak rozkładano palce na badanie przestrzeni międzypalcowej

Nowy artykuł do tłumaczenia

Ocena wpływu gabapentyny na poziomy aktywności i zaburzenia ruchliwości oceniane przez właścicieli i jakość życia kotów w wieku z chorobą zwyrodnieniową stawów

Torbiel międzygałkowa u psów - objawy, zdjęcia

Torbiel międzygałkowa u psów charakteryzuje się tworzeniem zamkniętej wnęki zawierającej płynne składniki. Istnieje kilka rodzajów formacji u psów.

Omówmy bardziej szczegółowo przyczyny powstawania cyst międzytrzonowych u psa. Jakie są objawy charakteryzujące torbiel międzygwiezdną. Jak leczyć cysty międzytrzonowe.

Treść artykułu:

Przyczyny

Rzadko spotyka się międzyludzką furunculosis. Psy z krótkimi włosami mają większe predyspozycje. Przyczynami mogą być różne infekcje.

Również pasożyty, reakcje alergiczne. Zarówno pojedyncze formacje, jak i wielokrotne formacje są możliwe na kilku nogach zwierzęcia lub tylko na jednym.

Miejsca zmiany są bolesne, powodują swędzenie u psa. Być może w nich powstaje ropa. Miejsca mogą zniknąć same, a następnie pojawić się ponownie. Torbieli towarzyszą wtórne infekcje.

Atopowe zapalenie skóry prowadzi do torbieli. W tym samym czasie uszkodzone są mieszki włosowe, z których wypadają włosy. Powstaje jałowy wrzód. Występuje infekcja.


Cysty podzielono na następujące typy: guz, zatrzymanie, ramolowanie. Retencyjny wygląd jest dość powszechny w gruczołach ślinowych.

Lokalizacja - ślinianek, ślinianki przyusznej, podżuchwowej. Wszystkie te gruczoły są sparowane, znajdują się poza błonami śluzowymi, zastoinową. Sekret jest opóźniony, ponieważ kanały są skompresowane, zatkane.

Najczęściej występują torbiele międzypaliczkowe, jajniki i gruczoły sutkowe.

Objawy


Sam torbiel jest bezbolesny, ma wygląd obrzęku. Gdy kanały są zablokowane w śliniance ślinianki przyusznej, w gruczole podskrzyniowym występuje obrzęk w okolicy tych miejsc.

Torbiel może być ruchliwa, mieć spiętą konsystencję, miękką w dotyku, temperatura w tym obszarze nie wzrasta.

Jeżeli kanały w podjęzykowym gruczole ślinowym są zablokowane, obrzęk ma kulisty kształt z wyraźnymi granicami przyzwoitych rozmiarów. Pies z takim wykształceniem nie jest zbyt wygodny do jedzenia.

Lub nie jest to możliwe. Dlatego pies może po prostu odmówić jedzenia. Z torbieli, w przypadku jej nie otwarcia, płyn można uwolnić w świetlistym odcieniu światła.

Psy mogą mieć torbiel w gruczołach łojowych. Usta w mieszkach włosowych są zatkane. Z tego powodu sekret nie może się wyróżniać na skórze.

Pęcherze gromadzą w sobie tłuszcz, który później zamienia się w masę serową, a następnie w torbiel. Możesz zdiagnozować przez sondowanie lub pobranie zawartości przekłucia.

Leczenie


Torbiel można wyleczyć tylko przez chirurgiczne usunięcie w znieczuleniu miejscowym. Konieczne jest ustalenie pierwotnej przyczyny choroby.

Wilgotność środowiska, reakcje alergiczne, brudna ławka. Gdy nawracające cysty przepisują antybiotyki, leki przeciw grzybom. Używaj chusteczek czyszczących co 12 godzin.

Przetrzyj stopy lub szoruj w kierunku wzrostu włosów, aby usunąć wrastające włosy.

Jeśli zmiana jest wielokrotna, nie można jej usunąć, należy zastosować glikokortykosteroidy. A co wiesz o torbieli międzypalcowej u psów? Podziel się swoją wiedzą.

Torbiel u psów: międzypalcowa, gruczoł mleczny, objawy, leczenie

Torbiel jest zamkniętą jamą z płynną zawartością, która tworzy się w tkankach patologicznych. W zależności od umiejscowienia i mechanizmu powstawania torbieli, dzielą się one na guzy, ramolację i retencję.

U psów najczęstsze torbiele zatrzymujące gruczołów ślinowych. Mogą być zlokalizowane w śliniance podżuchwowej, przyusznej lub podjęzykowej. Są to pary gruczołów ślinowych zlokalizowanych poza błoną śluzową, czyli zastoinowa.

Przyczyną opóźnionej sekrecji może być uciskanie przewodów lub blokowanie, a także torbiel międzypaliczkowa, piersi i jajnik.

Objawy torbieli u psów

Torbiel jest bezbolesna, więc jej głównym objawem jest obrzęk. Jeśli występuje zablokowanie przewodów ślinianek podszczytowych lub ślinianek przyusznych, występuje obrzęk w tych miejscach.

Obrzęk jest ruchliwy, bezbolesny i nie ma wzrostu lokalnej temperatury. Jego faktura jest napięta, ale miękka.

Gdy kanały ślinianki podjęzykowej są blokowane pod językiem, w jamie ustnej znajduje się obrzęk jajowaty, dobrze ograniczony, wielkości kurzego jaja. Przy takiej torbieli pies jest trudny do jedzenia, aw niektórych przypadkach nawet niemożliwy, dlatego pierwszym objawem jest bolesne jedzenie lub odmowa jedzenia.

Jeśli torbiel zostanie z jakiegoś powodu otwarta, z niego wygaśnie lepki płyn o jasnożółtym kolorze.

Również u psów, zwłaszcza u małych ras (pekińczyk) i chińskiego gołego psa, występuje gruczoł łojowy. Jego przyczyną jest zablokowanie ujścia mieszka włosowego, w którym gruczoł łojowy nie może wydzielać substancji tłuszczowej na powierzchnię skóry. Wewnątrz mieszka gromadzi się sebum, stopniowo staje się jak twaróg, a pęcherzyk powiększa się w torbiel.

Rozpoznanie ustala się za pomocą badania palpacyjnego, określonego z reguły przebicia.

Leczenie torbieli u psów

Jak leczyć torbiel? Zabieg wykonuje się chirurgicznie, wycinając torbę spod skóry pod znieczuleniem miejscowym tkanki wzdłuż linii zamierzonego nacięcia.

Ze szczoteczką gruczołu ślinowego w okresie pooperacyjnym, w pierwszym tygodniu pies karmi się płynnym pokarmem: zboża z naturalnym pokarmem lub suchym pokarmem nasączonym ciepłą wodą. Po każdym karmieniu jama ustna ze strzykawki jest płukana roztworem nadmanganianu potasu.

Często w leczeniu torbieli gruczołów nabłonkowych i ślinianek przyusznych niemożliwe jest zamknięcie rany chirurgicznej. Dlatego kilka razy dziennie należy go przemyć roztworem nadmanganianu potasu, aby uniknąć infekcji.

Torbiel u psów

Torbiel jest jamą wypełnioną płynną zawartością i tworzoną w określonym narządzie. Te formacje mają swoje mury, których struktura jest dość zróżnicowana. Przyczyną tych nowotworów jest zwykle proces patologiczny w ciele.

Cysty podzielone są na różne typy. Ich klasyfikacja zależy od systemu ich rozwoju, lokalizacji i specyfiki struktury nowotworu. Rozróżnić torbiele guza i retencyjne, a także ubytki powstałe w wyniku zakłócenia normalnego procesu rozwoju.

W gruczołach ciała tworzą się torbiele zatrzymujące. Warunkiem ich powstania jest całkowite lub częściowe zatrzymanie wypływu wydzieliny, które gromadząc się w gruczołowym płatku lub kanale wydechowym, rozciąga organy gruczołowe, tworząc zagłębienia. U mężczyzn i kobiet takie formacje często tworzą się w gruczołach ślinowych. Również te ssaki często znajdują cysty piersi, jajnika i jamy międzypalcowej.

W małych rasach psów, takich jak chiński nago i pekińczyk, często można znaleźć torbiele gruczołów łojowych. Powodem ich występowania jest niemożność normalnego funkcjonowania gruczołu, z powodu zablokowania ujścia włosa. Brak możliwości wydzielania tłuszczu powoduje, że pęcherzyk stopniowo tworzy torbiel.

Torbiele utworzone w jajnikach są znane jako torbiele pęcherzykowe (najczęściej występujący typ jamy), torbiele ciałka żółtego ciąż, a także cysty lutealne. Różnią się wielkością i liczbą formacji. Jeśli jest więcej torbieli niż jedna, lekarze mogą rozmawiać o zwierzętach z zespołem policystycznym.

  • Torbiele pęcherzykowe powstają z tak zwanych pęcherzyków Graafa. Rozmiar jednego guza zwykle wynosi kilka centymetrów. Gdy są to policykliczne, tworzą grupy, których średnica może wynosić około dziesięciu centymetrów. Te torbiele bardzo często występują u samic, zwłaszcza suk w wieku powyżej sześciu lat, a także u samic niepodawających. Przyczyną rozwoju torbieli pęcherzykowych może być częściowe usunięcie jajników, stosowanie środków do stłumienia rui, przedłużone (dłuższe niż miesiąc) polowanie seksualne, brak ciąży po kilku kryciu, aborcja, zbyt rzadkie lub częste rui, a także nienormalne zainteresowanie mężczyzn w niewłaściwym okresie. Zawartość wypełniająca jamę torbieli jest zwykle bogata w estrogen, którego liczba stopniowo maleje. Objawem torbieli pęcherzyków jest nieustanna ruja u suk.
  • Torbiele lutealne charakteryzują się tym, że ich wnęka wypełniona jest tkanką lutealną. Te formacje zwykle zawierają duże ilości progesteronu. Zgodnie z metodą ich oddziaływania, są one podobne do żółtych ciał cyklu seksualnego psa. Zarówno formacje lutealne, jak i folikularne pojawiają się z powodu niedostatecznego wydzielania hormonu podczas nieobecności owulacji. W tym samym czasie pęcherzyki nadal aktywnie się rozwijają, rosną, ale nie owulują.
  • Torbiel ciałka żółtego tworzy się tuż po procesie owulacji. Powstaje z ciałka żółtego i rzadko się go obserwuje. Torbiel żółtego ciała nie jest duży - jego rozmiar wynosi zwykle kilka centymetrów. Podobnie jak cysty lutealne, te formacje zawierają progesteron.
  • Cyjany parawaryjskie powstają z resztek kanału wilczego. Można je wykryć podczas sterylizacji.

Głównym zagrożeniem torbieli jajnika jest to, że mają one bardzo negatywny wpływ na płodność, a także na cykl seksualny psa. Utworzone ubytki mogą ściskać narządy, co oczywiście prowadzi do utraty ich normalnej funkcjonalności i silnego bólu w obszarze kompresji. Stopniowo wypełniając torbiel może pękać, co pociąga za sobą tworzenie nowych torbieli, a czasami rozwój zapalenia otrzewnej, którego rozwój może być śmiertelny.

Najczęstsze objawy torbieli u psów

Często torbiel nie powoduje bólu i może być wykryta jedynie przez specyficzny obrzęk. Jeśli w szczęce lub uszach powstaje nowotwór, można go wykryć przez sondowanie. Co do zasady torbiel jest ruchoma i charakteryzuje się lokalnym wzrostem temperatury. W dotyku torbiel jest zwykle miękka, ale napięta.

Jeśli blokada występuje w jamie ustnej, można ją wykryć w języku. Edukacja ma okrągły kształt i wielkość jaj kurzych. Utrudnia to jedzenie, więc głównym znakiem klinicznym takiej torbieli jest całkowita lub częściowa odmowa jedzenia.

Jeśli torbiel zostanie otwarta, z obrzęku wypłynie jasnożółta ciecz.

Diagnoza choroby

Co do zasady, specjalista określa obecność torbieli za pomocą palpacji, a także badanie ultrasonograficzne (ta procedura pozwala wykryć powstawanie 50 mm).

Leczenie torbieli u psów

Możliwe jest wyleczenie torbieli tylko poprzez usunięcie jej za pomocą operacji. Zwykle nowotwór jest wycinany w znieczuleniu.

Jeśli pies miał torbiel gruczołów ślinowych, po operacji jest karmiony wyłącznie płynną żywnością - zbożami lub żywnością z dodatkiem ciepłej wody. Po zakończeniu każdego posiłku należy wykonać procedurę płukania ust.

Po usunięciu torbieli położonej pod językiem lub w obszarze ucha, dotknięte miejsce należy dokładnie przepłukać nadmanganianem potasu - zapobiegnie to rozprzestrzenianiu się infekcji.

W przypadku wykrycia torbieli pęcherzykowych wykonuje się operację, wycięcie macicy i jajników. Torbiele powstające u psów są zwykle znacznie mniejsze niż cysty u ludzi. Dlatego po prostu niemożliwe jest usunięcie tylko formacji - pies jest całkowicie wysterylizowany.

Torbiel międzygałkowa u psów

PORÓWNAWCZA OCENA METOD LECZOWANIA CYSTY WEWNĘTRZNEJ PSÓW

O.V. Badova, N.G. Filippova, A. Lazareva, N. Badova

(Ural State Agrarian University)

Ostatnio problem patologii skóry małych zwierząt domowych jest szczególnie dotkliwy, a istnieją jedynie rozproszone dane dotyczące związku określonych chorób skóry z konkretną rasą.

Jeśli spojrzeć na problem bezstronnie, zwierzęta rasowe można zakwalifikować jako "genetycznych maniaków" z powodu niebezpiecznej koncentracji patologicznych alleli i wyłączenia mechanizmów doboru naturalnego. Pielęgnowanie znaków rasy za wszelką cenę, najczęściej poprzez bliskie krzyżowanie, hodowcy naprawiają tak zwane "choroby rasowe". Inbredowanie jest ważne dla ustalenia rodzaju i jakości pracy, ale jednocześnie przyczynia się do przejścia aparatu chromosomalnego ze stanu heterozygotycznego do homozygotycznego i akumulacji "obciążenia genetycznego" populacji. Co więcej, konsekwencje depresji inbredowej przejawiają się nie w pierwszym lub drugim pokoleniu, ale w długotrwałym stosowaniu chowu wsobnego jako narzędzia selekcji i polegają przede wszystkim na obniżeniu statusu immunologicznego.

Trudno jest znaleźć psa rasy Buldoga Angielskiego lub Shar Pei, który nie jest narażony na żadne choroby skóry. Praktycznie każdy buldog angielski, bez względu na przyczynę wizyty w klinice, okazuje się być właścicielem łojotokowego zapalenia skóry, ostrego zapalenia ucha, cyst międzytrzonowych lub włóknistej przerostu zewnętrznego przewodu słuchowego.

Zauważalne predyspozycje rasowe do alergii, a także tendencja do patologii psów niektórych linii, uzyskane w trakcie ściśle ze sobą skrzyżowanego, wskazują na rolę czynników genetycznych w etiologii patologii. Układ odpornościowy jest najbardziej wrażliwy na depresję inbredową, dlatego jest to pies o wysokim rodowodzie, zwykle pochodzący z chowu wsobnego, a najczęściej rejestruje się immunopatie i reakcje alergiczne. Zakłada się, że znaczący wkład w rozwój patologii ma zwiększone zanieczyszczenie środowiska: cząstki i gazy spalinowe z silników Diesla obecne w powietrzu przyczyniają się do pojawiania się reakcji gE, zwiększając przepuszczalność błon śluzowych [2].

Rasy psów predysponowane do alergii są bardziej narażone na infekcyjne i pasożytnicze choroby skóry, co komplikuje rozpoznanie powiązanych patologii.

Celem tego badania jest przeprowadzenie porównawczej oceny różnych metod leczenia cyst międzytrzonowych u psów rasy angielskiej Bulldog.

Metody materialne i badawcze. Badania przeprowadzono w Zakładzie Patologii Zakaźnej i Nieprzenośnej, Katedrze Chirurgii i Położnictwa Uniwersytetu Rolniczego Ural oraz Kliniki Weterynaryjnej "Aristey" w latach 2011-2012. Wyselekcjonowaliśmy psy rasy buldoga angielskiego w wieku od 1 do 3 lat, tylko 11 goli.

Rasa ta jest podatna na powstawanie torbieli międzypalcowych ze względu na anatomiczne cechy struktury dystalnych kończyn [1]. Torbiele międzypalcowej są często tworzone u mężczyzn, ale prawie nigdy nie występują u dorastających szczeniąt i znacznie rzadziej u kobiet, ze względu na nadmierne wydzielanie gruczołów łojowych, wywołane przez nadmierną produkcję androgenów występuje u niektórych zwierząt w wieku reprodukcyjnym.

Spośród wyselekcjonowanych zwierząt utworzono 3 grupy zgodnie z zasadą analogów o podobnych objawach klinicznych (pierwsza to 3 głowy, druga 4 głowy, trzecia 4 głowy).

Według anamnezy, zwierzę zaczyna się denerwować i spędzać zbyt dużo czasu na lizaniu i skubaniu łap. Wtedy między palcami pojawia się zaczerwienienie, a następnie bolesny obrzęk gęstej konsystencji, który szybko narasta, coraz bardziej niepokojąc psa. W tym przypadku możemy już mówić o cystach międzypalcowych. Różnią się rozmiarem, mechanizmem i czasem trwania edukacji. Małe torbiele są prawie niewidoczne i naprawdę nie przeszkadza zwierzęcia, ale wraz ze wzrostem zaczną wypełniać i skompresować międzypalcowej przestrzeń, zakłócając normalnego ruchu, przynosząc dyskomfort, ból, często powodując komplikacje w postaci martwiczego zapalenia ropne. U starszych psów niektóre torbiele mogą ulegać hiperplazji z następczą chorobą nowotworową. Przyczyny i mechanizm powstawania torbieli międzypalcowych mogą być bardzo różne, w zależności od tego, które torbiele podzielone są na retencję, traumatyczne i pasożytnicze. Najczęściej buldogi mają nawracające torbiele miażdżycowe, wynikające z zablokowania kanału wydalniczego gruczołu łojowego.

Ryc. 1. Cysty międzygwiazdowe u psów

Aby osiągnąć ten cel, wykorzystaliśmy kliniczne i biomechaniczne metody badawcze.

Pierwszą grupę zwierząt traktowano konwencjonalnymi sposobami z zastosowaniem Biologics (Bio-sporin, Proteaceae ciecz bakteriofaga Bakteriofag stafilakokkovy lub Piobakteriofag, Lineks) ehnterosorbentov (ENTEROSGEL Polyphepanum), leki przeciwhistaminowe, wewnętrzne i zewnętrzne obszary przetwórcze obawy (Dimexidum 20% roztworu w postaci kompresu).

W leczeniu zwierząt z drugiej grupy główną metodą była hirudotherapy. Leech wstrzykuje hirudynę do krwi i około stu więcej enzymów, które mają pozytywny wpływ na organizm. Przed sesją hirudoterapii dotkniętą powierzchnię traktuje się syropem cukrowym, po czym stosuje się pijawkę. Sesje odbywają się codziennie przez 10 dni.

Ryc. 2. Hirudoterapia w leczeniu torbieli międzypalcowej

W przypadku psów z trzeciej grupy zastosowano metodę operacyjną polegającą na wycięciu patologicznych tkanek zamkniętych w kapsułce. W miejscu największego wysunięcia wykonuje się nacięcie, a następnie zawartość kapsułki wyciśnięto na serwetkę, po czym już opróżnioną kapsułkę chwycono za klipsy i usunięto. Krwawienie jest znikome. Ranę zaszyto szwami.

Wyniki badań. U zwierząt z pierwszej grupy podczas eksperymentu nie zaobserwowano dodatniej dynamiki.

Podczas używania pijawek w ciągu 10-14 dni zaobserwowano zmniejszenie wielkości torbieli i usunięcie objawów ostrego zapalenia. Zmniejszono chromanie przestankowe, ale nie było całkowitego powrotu do zdrowia.

Podczas zabiegu chirurgicznego, do czasu szycia w dniu 12-14, odnotowano pełne przywrócenie tkanek miękkich przestrzeni międzypalcowej.

Wnioski i zalecenia. Podczas leczenia torbieli międzytrzonowych u psów metoda chirurgiczna jest najbardziej skuteczna. Jeśli jednak istnieją przeciwwskazania do zabiegu chirurgicznego, zalecamy stosowanie hirudotherapy, aby złagodzić ostry stan zapalny i poprawić jakość życia zwierzęcia. Zapobieganie patologii polega na mechanicznym przeprowadzaniu zabiegów higienicznych, a także okresowym czyszczeniu przewodów wydalniczych gruczołów łojowych.

1. Roit A., Brostoff J., Mail D. Immunology. M.: Mir, 2000. 592 str.

2. Gough A., Thomas A. Porodna predyspozycje do chorób u psów i kotów. M., 2005. 445 str.

Choroby łapy u psów

Psy są najbardziej aktywnymi zwierzętami domowymi. Czworonożne jednostki nie lubią skakać i biegać po terenie, gdzie mogą się przetaczać fragmenty butelek, dużych kamieni i innych niebezpiecznych przedmiotów. Taki styl życia często prowadzi do bólu kończyn.

Z reguły właścicielowi nie przeszkadza małe utykanie, bo u psa wszystko leczy się szybko i niedostrzegalnie. Jednak w niektórych przypadkach ból w łapach może zagrażać poważnym chorobom. Dlatego, jeśli pies zaczyna utykać, właściciel musi przeanalizować objawy i określić niebezpieczeństwo choroby. Przy pierwszych oznakach chorób łapy konieczne jest skontaktowanie się z weterynarzem w celu uzyskania specjalistycznej pomocy.

Choroby łapy u psów

Objawy chorób łap u psów

Przede wszystkim istnieją oczywiste objawy, które mówią, że łapa nie jest w porządku. Są to:

  • kulawizna;
  • pragnienie mniejszego ruchu i kłamstwa więcej;
  • niezgrabne spacery, skomlowanie zwierząt, nadepnięcie na zranioną łapę;
  • próby psa, aby jak najmniej obciążyć chorą łapę.

Są też inne objawy, które zależą od charakterystyki choroby. Na przykład właściciel zauważa, że ​​pies zaczyna gryźć swoją łapę. Może to być spowodowane przez:

  • zła higiena i stan paznokci;
  • wspólny ból;
  • drętwienie palców;
  • alergie, świąd lub ukąszenia kleszcza;
  • choroby grzybowe.

Pragnienie, by coraz mniej kłamać - to jeden z objawów nie zdrowia psa

Choroby łapy u psów: przyczyny

Lista możliwych przyczyn jest rozległa. Choroby łapy mogą być spowodowane przez:

  • głębokie rany, silne siniaki;
  • urazy mechaniczne typu zamkniętego lub otwartego, dyslokacje i skręcenia;
  • wirusy, infekcje bakteryjne, pojawianie się pasożytów;
  • patologie układu mięśniowo-szkieletowego, zidentyfikowane przy urodzeniu;
  • problemy z rozwojem szczenięcia lub związane z wiekiem zmiany w stawach;
  • zmniejszona odporność;
  • otyłość;
  • problem metabolizmu, hipowitaminozy lub awitaminozy.

Leczenie musi być przepisane przez weterynarza.

Leczenie przeprowadza weterynarz. W najbardziej skomplikowanych przypadkach trzeba zwrócić się do interwencji chirurgicznej.

Jak leczyć guzy na łapach

Guz na łapie najczęściej sygnalizuje kolec lub siniak, dlatego pierwszą rzeczą jest uważne obejrzenie kończyny zwierzęcia. Jeśli są odłamki, usuń je i leczyć ranę. Trudniej jest, jeśli drzazga dostanie się głęboko pod skórę i sprowadzi tam brud. Na miejscu pojawia się stan zapalny, dla którego przepisuje się kurację antybiotykową.

Uderzenie w łapę najczęściej sygnalizuje drzazgę lub siniak.

Czasami guz na łapie może mówić o znacznie poważniejszych problemach, ich leczenie będzie znacznie trudniejsze. Najczęstsze choroby psów przedstawiono poniżej.

Torbiel międzygwiezdna: objawy, diagnoza, leczenie

Torbiel międzypalcowy jest uważana za jedną z najniebezpieczniejszych chorób zapalnych. W stanie zaniedbania może prowadzić do amputacji kończyn. Główne powody, które nazywają lekarze:

  • uraz brzusznego więzadła międzyguzowego;
  • anatomiczna patologia łapy - wrodzona lub nabyta;
  • zły nawyk psa do ciągłego polizania łap;
  • rozprzestrzenianie się infekcji;
  • predyspozycje zwierzęcia do poprawy rogowacenia.

Torbiel międzygałkowa jest jedną z najniebezpieczniejszych chorób zapalnych.

Objawy

Głównym objawem jest pojawienie się guza w palcach. Ma kolor czerwony lub różowy, miękki w dotyku, w zaawansowanych przypadkach powoduje nieprzyjemny zapach. Najczęściej ma postać małej kulki.

Pies, który ma cystę międzypalcową, będzie ciągle lizał lub gryzł bolącą łapę, nie będzie mógł normalnie chodzić. Ciągle leży w jednym miejscu i skomle, domagając się uwagi właściciela.

Diagnoza i leczenie

Według statystyk, owrzodzenia tworzą od 4 do 5 palców na łapie, ale wciąż mogą pojawić się w dowolnym miejscu. Jeśli zostaną znalezione cysty, należy natychmiast udać się do weterynarza. Lekarz przeprowadzi pełne badanie zainfekowanego obszaru i odkryje przyczynę, która musi zostać natychmiast wyeliminowana (alergia, wilgotne środowisko, pocieranie łapy). Po zidentyfikowaniu i naprawieniu przyczyn praca zaczyna się na samej torbieli.

  1. Chirurg usuwa pojedyncze torbiele za pomocą lasera lub cięcia. Odzyskiwanie przyspiesza również usuwanie wrastających włosów i rozdarcie z powodu klęski mieszków włosowych.
  2. W przypadku wtórnego zakażenia cystami, przepisywane są odpowiednie leki przeciwgrzybicze i antybiotyki, które w celu całkowitego wyleczenia dają psu 4 do 6 tygodni.
  3. Rozwój cyst hamuje przetwarzanie wymazów z chlorheksydyną lub antybakteryjnymi ściereczkami co 12 godzin. Ponadto miejscowe leczenie jest przepisywane przez połączenie enrofloksacyny i dimetylosulfotlenku (roztwór 10 mg / ml), a także steroidów (Fluocinar i deksametazon) co 12-72 godziny. Ryzyko nawrotu eliminuje się, traktując łapę skrobakiem, aby uniknąć wrastania włosów.

Wstrzykiwanie deksametazonu

Jeśli leczenie sterydami zakończy się powodzeniem, ale wystąpi wtórna infekcja, leki można podawać do końca życia. Torbiel staje się przewlekła.

Uwaga, proszę! Okres pooperacyjny jest ważną częścią zdrowienia. Konieczne jest regularne prowadzenie psa w celu przeprowadzenia inspekcji. Jeśli to konieczne, lekarz zaleci leczenie roztworem manganu, aby zatrzymać proces infekcji zwierzęcia. W tym okresie należy dodać do porcji owsianki psa lub suchego jedzenia namoczonego w ciepłej wodzie.

Pododermatitis u psów: przyczyny, diagnoza i leczenie

Pododermatitis to zapalenie, które rozwija się na poduszkach łap lub między palcami (w miejscach, które mają kontakt z ziemią na spacer). Jest to konsekwencja, która sygnalizuje rozwój w ciele poważniejszego naruszenia.

Zapalenie skóry u psów

Przyczyny

Główną przyczyną występowania jest osłabienie odporności. Ze względu na zmniejszenie funkcji ochronnej organizmu rozpoczyna się reprodukcja patogennej mikroflory na skórze.

Przyczyny urazu mogą być:

  • rozwój chorób grzybiczych na skórze;
  • infekcje spowodowane przez pasożyty (roztocza, robaki, świąd i inne);
  • choroby onkologiczne;
  • autoimmunologiczny - toczeń rumieniowaty, zapalenie naczyń, rumień;
  • reakcja alergenu;
  • zaburzenie endokrynologiczne lub zaburzenia hormonalne.

Główną przyczyną zapalenia podjądrza - osłabienie układu odpornościowego

Diagnoza i leczenie

Jeśli znajdziesz najmniejsze oznaki podjawienia, udaj się do lekarza. Przeprowadzi serię ankiet i przeprowadzi wywiad z właścicielem. Pacjent zostanie poddany biopsji, badaniu krwi i moczu, badaniu cytologicznemu. Lekarz pobierze próbki pod kątem podatności na antybiotyki i reakcje alergiczne.

Po określeniu ciężkości choroby jest zalecane leczenie. Rodzaje patologii i ich nasilenie przedstawiono w tabeli.

Jeśli zmiana jest pojedyncza, zaleca się leczenie chlorheksydyną. Poprawa nastąpi stopniowo, można uniknąć leczenia przeciwbakteryjnego. W przypadku wielokrotnych uszkodzeń łapy, główna przyczyna zapalenia podśluzówki jest początkowo wykrywana i leczona.

Leczenie chlorheksydyną jest zalecane z pododermatitis.

  1. Ogólnoustrojowa antybiotykoterapia jest przepisywana za pomocą ceftriaksonu lub podobnych leków. Leczenie trwa do wyzdrowienia i kolejne 2 tygodnie po nim, aby uniknąć nawrotów.
  2. Łapy zwierzęcia są leczone środkami antyseptycznymi i roztworem antybiotyków. Skuteczna będzie codzienna kąpiel z chloroheksydyną i siarczanem magnezu.
  3. Niektórzy pacjenci są przepisywani na leczenie enrofloksacyną i grupą kortykosteroidów, w tym prednizonem.

Jeśli wrastają włosy, podarte pęcherzyki są usuwane. W rzadkich przypadkach, gdy terapia nie pomaga, a stan psa pogarsza się, wykonuje się zabieg chirurgiczny w celu usunięcia skóry między palcami i połączenia palców na łapach.

Uwaga, proszę! Pododermatitis wymaga długotrwałego i trwałego leczenia. Jednak nawet po całkowitym wyzdrowieniu zewnętrznym istnieje ryzyko nawrotu.

Wideo - Międzygałkowe zapalenie skóry u psów

Wrastanie pazurów

Choroba ta zazwyczaj dotyczy małych psów przebywających w mieszkaniu. Nie mają wystarczająco dużo miejsca do biegania i nie chodzą na spacery. Pazury nie psują się, tak jak u innych psów, i silnie rosną.

Długie paznokcie są zgięte, przyklejone do łapek łap. Ropne zapalenie zaczyna się, powodując ból i dużo dyskomfortu.

Wdzieranie pazurów psów

Claw Halo Inflammation

Choroba pojawia się w wyniku siniaków, powikłanych różnymi infekcjami. Pies jest bardzo kulawy, palce na łapie są spuchnięte, mogą stać się fioletowe. Może być również wynikiem ropnego zapalenia, które rozwija się i rozprzestrzenia do głębokich tkanek. Zwierzę nie chce jeść ani skomleć, pazury tracą połysk, chwieją się i wypadają.

Zdjęcie zapalenia obręczy pazurów

Leczenie

  1. Pierwsza pomoc Zastosuj ciepłe kąpiele przez 10-15 minut z roztworem manganu i rivanolu na poziomie 0,2%. Następnie nałóż maść Penicyliny, Xeroform lub Streptocide.
  2. Leczenie. Zalecane jest ściskanie alkoholu i ichtiolu do ogrzewania stanów zapalnych. Terapię prowadzi się również w postaci okrągłego bloku z Novocainopenicyliną.
  3. Operacja Jeśli choroba jest trudna, a leczenie nie działa, musisz usunąć palec. Interwencja odbywa się w znieczuleniu miejscowym. 3-5 ml wstrzykuje się pod skórę między palcami. Novocain 0,25-0,5%. Następnie wykonuje się nacięcie kości, która jest cięta za pomocą kleszczy kostnych. Usunięto palec, zszyto ranę i nałożono bandaż.

Pęknięte lub złamane pazury

Problem pojawia się, gdy po urazie łapy lub pazura pies nie otrzymał pomocy na czas. Pies kołysze się i skamle, gdy widzi, w łapie ropieje lub spada pazur. Aby uniknąć całkowitej utraty, wykonuje się zmiękczanie okładów za pomocą oleju, pazur jest traktowany antyseptycznie.

Leczenie

Wyeliminowany przez usunięcie noża gwoździa lub pęknięcia ostrym nożem, a następnie wycięty odcinek jest pokryty żywicą epoksydową. Więc pazur zwierzęcia można uratować.

Jeżeli podstawa pazura jest uszkodzona, jest traktowana antyseptycznie, po wyschnięciu i przykryciu jodem. Następnie zadziory i odłamane pazury przecinane są nożyczkami i pokryte streptocydem lub mieszanką manganu z kwasem borowym. Również odpowiednie aerozole - Ungutil lub Kubatol. Po zabiegu na łapę nakłada się bandaż ochronny.

Naminki (siniaki) i obrażenia okruchowe u psów

Charakterystyczny dla psów myśliwskich i służbowych. Występuje z powodu długiego biegu w trudnym terenie, zamarzniętej ziemi, oblodzonym śniegu, drodze z grubym piaskiem. Wśród objawów - odmowa psa ruchu, podczas spaceru zwierzę nie chce polegać na kończynie. Na opuszkach występują otarcia, rany i zadrapania, oparzenia są możliwe w wyniku kontaktu z wapnem, wrzątkiem, kwasem lub alkaliami. Ciężki przebieg charakteryzuje się odrzuceniem skóry i nie gojącymi się wrzodami.

Leczenie

Pies potrzebuje pełnego odpoczynku. Przed zabiegiem łapę bada się pod kątem obecności ciał obcych - dużych odłamków, kawałków szkła lub drutu. Ciała obce są usuwane, rana jest chirurgicznie oczyszczana z infekcji. Następnie stosuje się opatrunki antyseptyczne.

Jeśli przyczyną choroby są otarcia, wskazane jest leczenie aerozolami antyseptycznymi - Chronicillin i Cubatol. Możliwe jest leczenie streptocydem, Xeroformem pod opatrunkiem ochronnym. W przypadku silnego bólu, na łapę nakładany jest zimny kompres.

Dog Abrasions

Zapalenie tkanek w przestrzeni kosmicznej i międzypalcowej u psów

Występuje z tych samych powodów, co poprzednia choroba. Rozwija się często u psów z nogami bardzo odległymi od natury, płaską stopą. Jeszcze jeden powód to nadmierne wychłodzenie psa z powodu długiego pobytu na smyczy na mokrej glebie lub mokrej posadzce cementowej. Objawy: wyraźne wiotczejące, zaczerwienienie, obrzęk. W przypadku powikłań - ropne zapalenie, wrzody, egzema.

Leczenie

Zabieg ma charakter antyseptyczny, podobnie jak w leczeniu zapalenia pazurów obręczy. Jeśli uszkodzenie jest znaczące, bandaże z antyseptyczne są umieszczone na łapie lub specjalne obuwie ochronne są zużyte.

Wideo - Choroby skóry u psów

Wyprysk u psów

Charakterystyczny dla psów myśliwskich. Pojawia się na skórze, podrażniona przez kolki, igły, pokrzywy. Z powodu uszkodzenia na zewnętrznych warstwach skóry rozwija się stan zapalny i rozwija się wysypka. Objawy: po pierwsze pojawia się wysypka w postaci pęcherzyków, które po otwarciu tworzą wilgotny wyprysk. Proces zapalny może zająć dużo czasu. Pies jest trudny do chodzenia, ma obolałe łapy.

Leczenie

Początkowo stosuje się leczenie pcheł, kleszczy i robaków, aby wyeliminować pasożytniczy charakter infekcji. Jeśli tak jest, eliminuje się zewnętrzne działanie drażniące - na przykład, jeśli przyczyną jest reakcja na odczynnik pokrywający drogi, pies powinien nosić specjalne buty.

Wyprysk na łapę psa

Przed zabiegiem włosy na dotkniętym obszarze są cięte. Jeśli rana jest zanieczyszczona, należy ją umyć dekoksem łopianu, rumianku, dębu, chlorheksydyny lub słabym roztworem manganu. Leczenie miejscowe to leczenie natryskowe kremem lub wypryskami, które ma:

  • przeciwgrzybicze;
  • przeciwdrobnoustrojowy;
  • przeciwzapalne;
  • gojenie się ran;
  • efekty suszenia.

Anemy płaczu są leczone za pomocą zastrzyków lub tabletek antybiotyków. Zaleca się łączenie: rozpoczynać leczenie od wstrzyknięć i kończyć tabletkami. Mianowany:

  • Sinulox 250: 12,5 mg / kg co 12 godzin przez 14 dni;
  • Ciprofloksacyna 500: do 2 tabletek dziennie przez 2 tygodnie, dawka zależy od złożoności stanu zapalnego;
  • Amoksycylina, 15% roztwór: 1 ml / kg co 24 godziny przez 7 dni lub tabletki - 15 mg / kg;
  • Erytromycyna: 15-20 mg / kg co 24 godziny przez 14 dni.

Tabletki Ciprofloksacyna 500

Aby przyspieszyć gojenie się ran mokrym egzemą i rozpocząć odnowienie powierzchni skóry za pomocą suchej witaminy i preparaty metaboliczne są stosowane:

  • Kwas askorbinowy, retinol i tokoferol 5% naprzemiennie 1 ml. Codziennie należy podać jeden lek;
  • Vitam: 3-5 ml / 10 kg dwa razy w tygodniu, umieścić 30 dni;
  • Gamavit: 0,5 ml / kg 2-3 razy w tygodniu, również w ciągu miesiąca; Catosal: od 2,5 do 5 ml. Dawka zależy od stanu psa.

Roztwór do wstrzykiwań Gamavit

Ważne! Leki te są przeciwwskazane w przypadkach, w których reakcja alergiczna była przyczyną pierwotną. Mogą pogorszyć stan pacjenta.

Porażenie nerwu promieniowego u psów

Ta choroba występuje najczęściej w porównaniu ze zmianami innych nerwów w kończynach. Występuje z powodu siniaków, napięcia mięśni. Po mechanicznym uszkodzeniu nerwu promieniowego triceps mięśnia naramiennego przestaje funkcjonować, a wszystkie dystalne stawy wyginają się. Objawy: niestabilny staw barkowy, wypadanie łokcia i zgięty nadgarstek. Pies nie może opierać się na kończynie z powodu swojej nienaturalnej pozycji.

Leczenie

Uwolnić stan pacjenta może codziennie masaże. Wyznaczono również galwanizację za pomocą ioforezom Novocain, ocieplenie, ekspozycję na lampy UV. Darsonwalizacja nerwu promieniowego i codzienne zastrzyki z witaminami B1 i B2, Dibazol i Prozerin były naprzemiennie. Przebieg iniekcji - 1 miesiąc.

Paraliż nerwu promieniowego przedniej łapy psa

Choroby łapy psów dużych ras

W przypadku dużych, ciężkich psów choroby łapy nie są rzadkie. Ze względu na dużą wagę często bolą stawy. Przyczyną mogą być nie tylko choroby nabyte, ale także wrodzone. Najczęściej:

Dysplazja stawu biodrowego

U dzieci często obserwuje się dysplazję stawów biodrowych - chorobę dziedziczoną. Jest rozpoznawany u psów w okresie intensywnego wzrostu - od 4 do 10 miesięcy.

Staje się trudne dla szczeniąt po usypianiu, kuleją przez długi czas. W przypadku nieleczenia objawy nasilają się, czworonożna twarz jest całkowicie unieruchomiona.

Wizualny obraz dysplazji stawu biodrowego

Pozbycie się zwierzęcia z dysplazji całkowicie nie będzie działało, ale możesz złagodzić jego stan. Leczenie może być zachowawcze lub chirurgiczne.

Kiedy konserwatywne leki na receptę:

  • przeciwzapalne (Rimadyl, Quadrisol-5, Deracoxib);
  • środki przeciwbólowe (No-Spa, Phenylbutazone, Ibuprofen, Aspirin);
  • chondroprotektory (Pentosan, Hondrolon, Stride, Adekvan);
  • suplementy i kompleksy witaminowo-mineralne z chondroityną i glukozaminą.

Dawki są przepisywane w zależności od stopnia zaniedbania choroby i stanu zwierzęcia. Fizjoterapia pomaga także w masażu, ozokerycie, laserze i terapii parafinowej.

Interwencja chirurgiczna jest konieczna, gdy choroba postępuje, a pies staje się gorzej. Operacja polega na dostosowaniu kształtu głowy kości udowej: odbywa się ona pod wymiarami panewki. W zależności od złożoności przypadku wykonuje się częściowe usunięcie chrząstki lub zastąpienie uszkodzonego obszaru protezą tytanową.

Dysplazja stawu biodrowego

Po zabiegu, z należytą starannością, staw może być w pełni przywrócony, pies będzie mógł poruszać się samodzielnie.

Artretyzm

W przypadku zapalenia stawów w stawach psa rozpoczyna się proces zapalny, który zaburza normalne chodzenie i powoduje silny ból. Najczęściej dotyka stawu łokciowego lub biodrowego. Z powodu choroby pies porusza się trochę, jest kulawy, nie chce wyjść na zewnątrz.

Terapię przepisuje się dopiero po zbadaniu i rozpoznaniu przyczyny patologii. Weterynarz wykonuje prześwietlenie chorego obszaru, w rzadkich przypadkach wymagana jest analiza płynu ze schorzenia chorego.

Zapalenie stawów u psa

Leczenie opiera się na lekach o następującej orientacji:

  1. Przeciwzapalny, przeciwbólowy: Onsior, Metakam, Rimadyl. Złagodzić ból, hamować rozprzestrzenianie się zapalenia. W przypadku braku tych leków odpowiednia jest aspirynina, ale tylko w krótkoterminowej terapii.
  2. Antybiotyki w przypadkach, w których chorobotwórcze bakterie stały się przyczyną choroby.
  3. Chondroprotectors (Hondrokan, kompleks Hndroitin, Hondartron, Hondrolon) w celu odbudowy uszkodzonej chrząstki, wzmocnienia i ochrony przed infekcją.

Dla szybkiego powrotu do zdrowia zaleca się wykonywanie ćwiczeń odnowy biologicznej, pływania, masaży i fizjoterapii.

Zapalenie stawów na przedniej łapie psa

Artroza

Choroba stawów, często wpływająca do postaci przewlekłej i nie mająca charakteru zapalnego. Charakteryzuje się deformacją stawów, może być zdiagnozowany przez chrupnięcie kości, które słychać podczas chodzenia.

W leczeniu przepisywano leki, które łagodzą stany zapalne i ból. Są one stosowane jako iniekcje domięśniowe lub dostawowe. Są to:

Kości od wewnątrz z artrozą

Chondroprotektory z glukozaminą i chondroityną są przepisywane, aby szybko przywrócić chrząstki w stawach i zwiększyć odporność na infekcje.

Aby złagodzić stan w początkowej fazie choroby zwyrodnieniowej, należy stosować zimne balsamy solankowe, rozgrzewające okłady z parafiną i ozokerytem, ​​okłady z wywaru z ziół. Ale taka terapia nie może zastąpić pełnego leczenia.

Łokieć Hygroma

Jest to zbiór płynu w stawie łokciowym. W fazie przewlekłej choroba staje się surowica. Rozmiar łokcia znacząco wzrasta. Zatoczka wypełniona płynem może wzrosnąć do wielkości kurzego jaja. Zwykle choroba nie powoduje bólu, a jedynie dyskomfort.

Łokieć Hygroma w zaawansowanym stadium

Uszkodzenie tylnych kończyn u psów

Nogi tylne zawodzą w przypadku powikłań chorób. Mogą to być skutki zapalenia stawów, artrozy, nowotworów, przepuklin międzykręgowych. Przyczynami mogą być również choroby neurologiczne, urazy, problemy w przewodzie pokarmowym. Tylne łapy mogą odmówić zwierzaka z powodu rwy kulszowej i odmiedniczkowego zapalenia nerek.

Jeśli tylne nogi psa źle funkcjonują, powinieneś udać się do weterynarza. Terminowa terapia pomoże odzyskać mobilność. W przeciwnym razie wszystko może zakończyć się całkowitym porażeniem.

Sheepdog szczeniak tylne nogi

Leczenie

Po zbadaniu i identyfikacji przyczyny źródłowej zalecana jest terapia. Może to być:

  1. Zastosowanie środków przeciwbólowych w ostrym zespole bólowym.
  2. Leki przeciwzapalne: Quadrisol, Rimadyl. Nakładają się one na obszar objęty stanem zapalnym po złagodzeniu lub zmniejszeniu bólu.
  3. Przebieg witamin z grupy B w celu przywrócenia przekazywania impulsów nerwowych. Przeciwwskazane w obecności nowotworów.
  4. Lek Proserin do przywrócenia napięcia mięśniowego i przewodzenia układu nerwowego.
  5. Preparaty Fervistim, Fervital ze współistniejącymi zmianami w przewodzie żołądkowo-jelitowym. Wyeliminuj zaparcia, przywróć funkcję jelit i pęcherza.
  6. Akupunktura i masaże pomagają przywrócić ruch. Te metody są stosowane tylko w przypadku braku bólu.
  7. Interwencja chirurgiczna w przypadkach, w których nogi zawodzą w wyniku ściskania kręgu z przepukliną lub guzem.

Forma uwalniania leku Rimadyl

Ważne! Nie zaleca się samodzielnego leczenia zwierzęcia. W zależności od charakteru choroby weterynarz musi przepisać indywidualną terapię.

Amputacja kończyn u psów

Konieczne jest amputacja łapy po ciężkich urazach, w wyniku której tkanka została zmiażdżona. Prowadzi się go również z powodu rozwiniętej zgorzeli lub zapalenia kości i szpiku. Łapa psa jest amputowana pod znieczuleniem, opaska uciskowa jest umieszczona nad miejscem nacięcia. Skóra i mięśnie przecinają okrągłe nacięcie. Następnie tkanka jest oddzielana od kości, mieszana i izolowana sterylnymi opatrunkami.

Sama kość jest wycinana piłą chirurgiczną po usunięciu okostnej. Usunięto niewielką część szpiku kostnego, a następnie leczono krwawiące naczynia. Powstaje kikut, po którym umieszcza się bandaż.

Czytaj Więcej O Psach

Seter irlandzki - rasa myśliwska

Szczepienia Charakterystyka rasy Seter irlandzkiCzerwony seter irlandzki jest rasą myśliwską, powyżej średniej wielkości.Świetny przyjaciel i lojalny towarzysz dla aktywnej osoby lub myśliwego.

Czy można dać kotu karmę dla psów?

Szczepienia Jeśli masz psa i kota w swoim domu, prawdopodobnie zastanawiałeś się więcej niż raz, czy karma dla kota może zostać podana dla psa? Co więcej, jedzenie przeznaczone dla kotów może bardzo zadowolić psa, a z czasem może stać się bardzo uzależniony od niego.

Jak spacerować z psem i ile?

Szczepienia Zdjęcia z kinolog-mk.comCzęsto w parkach, na placach, stadionach iw wielu innych zatłoczonych miejscach można spotkać kobietę z uroczym miniaturowym psem (zwykle szpicem lub chihuahua), małżeństwem z okazałym pasterzem, poważnym sportowcem z rottweilerem lub dobermanem...