Choroby

Sheltie - dekoracyjny pies z lojalnością Shepherd

Półki, są miniaturowymi collie, są owczarkami szetlandzkimi, są również karłowatymi pasterzami szkockimi, są jednymi z najpopularniejszych psów domowych.

Niewielki rozmiar samych półek i ich niezwykle wesoła skłonność odgrywają w tym istotną rolę.

Historia

Po raz pierwszy wiarygodne informacje o tych psach pojawiły się na początku XIX wieku, ale według zeznań pojawiły się znacznie wcześniej.

    1. Rasa została uznana za oficjalną dopiero w 1909 roku, kiedy te psy zostały zarejestrowane w Kennel Club.
    2. Dokładne dane na temat pochodzenia rasy nie są, ale najprawdopodobniej wśród jej przodków znajdują się Spaniele i Szkockie Collie.
  1. Półki są najmniejszym z rasowych szczeniąt, co czyni je niemal w całości dekoracyjnymi psami. Ponieważ Collie były pierwotnie hodowane jako psy pasterskie, Sheltie ma pewne instynkty, ale nie nadają się one do tej roli ze względu na ich wyjątkowo skromny rozmiar. Jeśli jednak chcesz wypasać stado gęsi lub kaczek, to sheltie jest w stanie pomóc w tej sprawie.

Postać

Charakter sheltie można opisać po prostu - bryła energii.

Małe, ale niezwykle energiczne psy łatwo zbiegają się z dziećmi, zwłaszcza jeśli są jeszcze szczeniętami, a ich lojalność pozwoli nie martwić się, że pies zaatakuje dziecko lub da mu urazę.

Jednak skromny rozmiar półki nieco neguje tę przewagę, ponieważ taki pies może być chroniony tylko przed niezbyt dużym kotem.

Sheltie zdecydowanie nie warto kupować dla rodzin z małymi dziećmi - nawet dwójka lub troje dzieci może przypadkowo uszkodzić psa.

W tym samym czasie, półki raczej łatwo zbiegają się z obcymi, ponieważ zwyczajowa agresja charakterystyczna dla małych psów ozdobnych nie jest obserwowana.

Warto jednak zauważyć, że półki są bardzo nieśmiałe i mogą po prostu nie być widziane przez nieznajomych lub nawet całkowicie opuścić pokój z gośćmi. Jednak po krótkim okresie adaptacji wszystko będzie dobrze.

Sheltie prawie zawsze jest czujna i można to zrozumieć za pomocą ich ogona - niezwykle cennej i delikatnej części ciała. Ogon Sheltie prawie zawsze pokazuje nastrój właściciela - jeśli jest, to sheltie jest czujny lub podekscytowany i prawie zawsze jest uniesiony.

Półki uwielbiają szczekać i robić to często i bardzo umiejętnie - wysoka barwa ponad rekompensuje niewielką objętość płuc. Takie psy są doskonałymi stróżami, choć jeśli w obiekcie nie ma człowieka stróża, to lepiej jest dodać do shelta jakiegoś dużego psa, jak rottweilera. Zwłaszcza jak w przypadku innych psów, zwłaszcza tych, które są większe od niej, sheltie doskonale się konwerguje.

Wysoki intelekt Sheltie pozwala im obyć się bez obowiązkowego treningu, ale jeśli jest taka szansa, to powinna skorzystać - półki są łatwo wyszkolone i potrafią szybko opanować nawet rozszerzony zestaw poleceń, w tym nawet kilka sztuczek.

Ogólnie rzecz biorąc, pies uwielbia komunikację między ludźmi i aktywny wypoczynek, o czym warto pamiętać przy zakupie.

Sheltie ma dość zabawne sposoby wyrażania niezadowolenia - zaczyna szczekać w nocy i ogólnie działa aspołecznie. Jedynym wyjściem z tej sytuacji jest wyeliminowanie bodźca - zmiana paszy lub codziennego reżimu (co jest dość proste) lub zwiększenie czasu poświęcanego na codzienne schronienie. Faktem jest, że te psy mogą mieć o wiele więcej energii niż mogą same wykorzystać, a następnie powinny być zabrane ze sobą na aktywne spacery (lub lepiej na jogging) lub zabrane do parku i zabawy.

Dlatego na spacerach za nimi trzeba być nadzorowanym, a jeszcze lepiej przestawiać uwagę na gry za pomocą płyty frisbee lub zwykłego kija. Odpowiednia jest również piłka tenisowa, ale coś więcej może po prostu nie pasować do półki w buzi.

Sheltie jest trudniejsza do wyboru niż inne szczenięta.

Jest wystarczająco wiele powodów: wiele ras zajmuje się tworzeniem mini-collie, nie wspominając już o typach samych półek.

Zdecydowanie nie warto kupować "czystego" szczeniaka na rynku: półki są ogólnie "bitowe", a bez dokumentów można sprzedać coś na kształt podobnego do rasy.

Przedział cenowy na dużych rynkach - 3 000-10 000 rubli, najwyraźniej zależy od "podobieństwa".

Zarówno w domu, jak i na wystawach lepiej kupić półki z klasy "pet" w przedszkolu, w cenie 10.000-25.000 rubli.

Luksusowe szczenięta Sheltie od wybitnych rodziców kosztują około 25000-30000 rubli.

Problemy zdrowotne

Wrodzone problemy zdrowotne Sheltie są rzadkie, ale sama rasa jest wyjątkowo podatna na kilka dość poważnych chorób:

    1. Rak pęcherza moczowego jest jedną z głównych przyczyn śmierci tych psów i jest diagnozowany tylko przez regularne badania moczu u weterynarza.
    2. Dermatomyostosis to choroba skóry, która występuje u szczeniąt w wieku sześciu miesięcy. Szczególnie dotknięte łapy, czoło i ogon. Jeśli rozpoczniesz chorobę, może to poważnie uszkodzić system nerwowy.
    3. Genetyczna choroba von Willebranda jest śmiertelna dla sheltie, ponieważ są jej potencjalnymi nosicielami. Psy z taką chorobą nie żyją długo, ale zwykle są obliczane w pierwszych miesiącach życia i są eutanazowane przez hodowców.
  1. Dysplazja stawów biodrowych jest zaburzeniem w układzie mięśniowo-szkieletowym, przenoszonym przez sheltie od jego większych krewnych, jest niezwykle rzadką wadą wrodzoną, ale warto wspomnieć o jej poważnych konsekwencjach.

Zdiagnozowany przez weterynarza podczas osobistego badania. Kupując psa, warto poprosić hodowcę o prześwietlenie jej uda i upewnienie się, że jest w dobrym stanie.

Wideo

Obejrzyj film o cudownej Sheltie:

Recenzje

Nika

Sheltie kupiła, bo zawsze chciała mieć collie, ale ja nie mam dla niej miejsca (mieszkam w wieżowcu). I Lassie mnie nie zawiodła - aktywnego i bardzo energicznego psa, który zawsze spotyka mnie z radości z pracy. Nasze poranne spacery są krótkie, więc Lassie musi magazynować energię do wieczora, ale wieczorem urządzamy taki marsz przez park, że śpię bez żadnych tylnych nóg. Zrzuciłem z nią już pięć kilo!

Victor

Moja córka zawsze chciała "małego puszystego psa", więc kupiłem jej półkę... na głowie. Nie, nie ma żadnych skarg na samego Romeo - jest świetnym psem, regularnie strzeże mieszkania, straszy innych, a jego teściowa jest uczulona na niego. Ale nie mogę nakłonić mojej córki, by sama to zrobiła, więc muszę sam chodzić wieczorami (rano możesz ją jakoś posłać wraz z nim). I nie uciekałem w armii, jak on mnie robi, chociaż kupienie piłki i frisbee pomogło mi rozwiązać niektóre problemy.

Sheltie

Półki są rodzajem psów, które nie spotykają się często na ulicy, ale zawsze budzą duże zainteresowanie. Posiadające wygląd większych collie, wyróżniają się elegancją i skromnymi wymiarami. Ale tak naprawdę niewiele osób wie, skąd pochodzą te urocze psy i jakie są ich cechy.

Pochodzenie rasy

Patrząc na sheltie, może się wydawać, że jest to pies ozdobny. Ale tak naprawdę nie jest tak - ta rasa szkockiego pasterza była kiedyś używana do wypasu. Nawiasem mówiąc, jest to najmniejsza rasa pasterzy na świecie. Używano go do małych stad, ale kiedy liczba zwierząt wzrosła, zostały one zastąpione przez inne, większe i bardziej odporne psy pasterskie. Miłośnicy Sheltie uratowali rasę przed wyginięciem, podjęli pracę selekcyjną, która miała pozytywny wpływ na wygląd tych zwierząt.

Jeśli chodzi o pochodzenie, nie wszystko jest tu jasne. Eksperci zgadzają się co do jednego - przodkowie sheltie to psy skandynawskie, które wyglądają jak szpice i rasy pasterskie z Islandii. Na samym początku u psów bardziej doceniono walory użytkowe niż ich wygląd. Ale pieski zwróciły uwagę na ten aspekt, w rezultacie zwierzęta uzyskały wygląd właściwy dla nowoczesnego sheltie.

Jeśli weźmiemy pod uwagę podobieństwo do collie, to tutaj najprawdopodobniej jedna otoczka jest czynnikiem decydującym, a nie więzi rodzinnych. Przekroczenia były obecne, ale głównym materiałem nie był długowłosy, ale border collie.

Opis rasy sheltie

Przedstawiciele rasy - piękne, małe psy, pozbawione niezdarności. Składają się proporcjonalnie, mają puszyste włosy, które tworzą szykowny kołnierz i pióra na kończynach. Półki są czujne, ale są inteligentne i powściągliwe. Wygląd sheltie zasługuje na uwagę:

  • Pies tej rasy ma wydłużoną, klinowatą głowę, znacznie zwężającą się od uszu do płatka nosa. Czaszka jest spłaszczona, umiarkowanie szeroka między małżowinami, guzek na karku nie jest widoczny. Kufa zaokrąglona, ​​z płaskimi policzkami. Nos, usta i obrysy mają czarny pigment.
  • Szczęki są płaskie, ustawione symetrycznie, linia brody jest dobrze zdefiniowana. Wargi szczelnie zamknięte. Zęby wyróżniają się śnieżnobiałą emalią, tworzą zgryz nożycowy. Pożądane jest pełne uzębienie (42 zęby).
  • Oczy są małe, lekko skośne, w kształcie migdałów, z ciemnobrązową tęczówką. Wyjątkiem są osoby o kolorze "Merle", w tym przypadku kolor oczu może być niebieski lub występuje heterochromia - niebieskie i brązowe oczy, niebieskie tęczówki mogą mieć plamki. Uważny, zainteresowany.
  • Uszy są małe, szerokie w obszarze podstawy, blisko siebie. Kiedy pies jest spokojny, lekko odchylony do tyłu, w przypadku niepokoju, są wysyłane do przodu. Mają półstałą pozycję, rogi są wygięte.
  • Szyja jest mocna, z eleganckim zakrętem, długa, nadaje psu dumny, arystokratyczny wygląd. Kończyny są proporcjonalne, z mocnymi stawami, ustawione prosto, z mocnymi, elastycznymi kościami śródręcznymi.
  • Thorax głęboko, schodzi do stawów łokciowych. Żebra mają dobry łuk, grzbiet tworzy linię prostą, przechodzi w wypukły grzbiet.
  • Ogon jest lekko zgięty, ustawiony nisko, długość sięga do stawu skokowego. Obficie pokryta wełną. Kiedy pies się porusza, może lekko unieść, ale nie wyżej niż tył. Złamanie jest uważane za występek. Półki poruszają się płynnie, z gracją, popychając tylnymi nogami.

Płaszcz tych psów jest bogaty, składający się z długich, twardych, prostych włosów osłonowych i miękkiego, gęstego podszerstka. Dumą przedstawicieli tej rasy jest luksusowa grzywa i kołnierz. Szykowna krawędź znajduje się na przednich i tylnych kończynach. W obszarze kufy sierść jest krótka.

Idealna wysokość dla samców Sheltie wynosi 37 cm, dla suk - 35,5 cm Każde odchylenie przekraczające 2,5 cm jest bardzo niepożądanym objawem.

Kolory

Oprócz pięknej wełny natura dała tym psom niesamowite kolory:

  • tricolor - główny kolor wełny jest czarny, plamy brązowo-czerwone odcienie;
  • Blue Merle - niebieskie włosy o srebrzystym połysku, na których znajdują się czarne plamki i rozwody;
  • kolor sable - zmienia się od jasnych odcieni złota do jasnych makagoni, pożądane jest, aby mieć wyraźne tony, bez szarości.
  • kolor czarno-biały lub czarny z brązowo-czerwonymi plamami.

W dowolnym kolorze pożądanym, ale nie obowiązkowym, są białe znaczenia na czole, klatce piersiowej, łapach i ogonie. Wyjątkiem są psy w kolorze "czarnym z brązowo-czerwonymi oznaczeniami".

Postać

Natura sheltie pozwala nazywać ich idealnymi towarzyszami - łagodnymi, lojalnymi i inteligentnymi. Pasują idealnie do każdej rodziny, znajdują wspólny język z małymi właścicielami, ponieważ wyróżniają się dobrą wolą i aktywnością.

Taki zwierzak jest podejrzliwy wobec obcych, więc daje głos, gdy nieznajomy zbliża się do mieszkania. Warto zauważyć, że dzięki szybkiej socjalizacji pies będzie wiedział, kiedy obcy mogą wejść do domu, a kiedy nie wolno im tego robić.

Wielu wierzy, że półki są "pustolayki", zdolne dać głos przy każdym szelestie i kory do szału. Ale edukacja ma tu ogromne znaczenie. Pieska można trenować do szczekania kilka razy, ostrzegając o inwazji, a następnie czekać, aż właściciel pasuje.

Półki są urocze i pełne miłości, naprawdę wymagają uwagi i troski. Jeśli właściciele nie będą mieli czasu, aby zaangażować się w czworonożnego przyjaciela, warto rozważyć inne rasy. Przecież schronisko nie "po cichu" się nudzi, ale zacznie wykonywać niszczycielskie działania, a oznaki destrukcyjnego zachowania pojawią się wkrótce u tego małego psa.

Półki uwielbiają się komunikować i aktywnie wyrażać emocje. Właściciel, który przyszedł do domu, nawet jeśli nie był obecny przez 15 minut, otrzyma część rozkoszy i emocji. Głównym celem zachowania psów tej rasy jest zadowolenie ich właścicieli.

Pies potrzebuje zgranej rodziny, ponieważ sprzeczna i napięta atmosfera negatywnie wpływa na jej psychikę. Jeśli chodzi o hałas, jeśli jest to związane z zabawą, pies nie tylko nie jest zawstydzony, ale będzie w pełni zadowolony z każdego. Zwierzę domowe uwielbia się przytulać, zaskannym i zamieszkać z rodziną. Ale, nabywając szczeniaka rodowodowego, warto wziąć pod uwagę ich naturalną nieśmiałość:

  • pies może się stresować z nieznanych wcześniej zjawisk (nagły ruch, głośna muzyka itp.);
  • reaguje boleśnie na krytykę podczas treningu.

Oczywiście nie wszyscy członkowie rasy mają takie cechy, ale jest to typowe zachowanie. Warto również ocenić pozytywne aspekty charakteru psów pasterskich ze Szkocji:

  • posiadają wysoką inteligencję i wiedzę - dzięki temu mogą szybko opanować zespoły o różnym stopniu złożoności;
  • aktywny fizycznie i bardzo pozytywny;
  • mają wysoką zdolność adaptacyjną - nie są zbyt stresujące podczas podróży, przemieszczania się i innych zmian.
  • dzięki wrażliwości idealnie wpasowują się w rodzinę i szybko stają się jej integralną częścią.

Biorąc pod uwagę ich przeszłość, nie powinniśmy być zaskoczeni ich doskonałym odruchem obronnym. Podejrzenie obcych u psów tej rasy jest na poziomie instynktów. Dlatego od zwierzaka można uzyskać świetny pies stróżujący. Bez treningu zaczną także wykazywać cechy strażników, ale unikną konfliktów.

Półki dobrze koegzystują z innymi zwierzętami i ze swoim rodzajem. Ale nadal jest lepiej, jeśli pies dostanie się do towarzystwa kotów i innych zwierząt, będąc jeszcze szczeniakiem. Zapewnia to 100% spokojne mieszkanie na jednym terytorium.

Zobacz także: pseudonimy dla psów, chłopców i dziewcząt.

Edukacja i szkolenie

Nauczanie sheltie to dość łatwe zadanie. Od procesu przyjemności, jako właściciela i samego zwierzaka. Umysł i posłuszeństwo psów pozwala nawet dzieciom powierzyć tę sprawę. Ale dla komfortowego treningu należy wziąć pod uwagę szereg niuansów. Na przykład niegrzeczność i fizyczne znęcanie się są niedopuszczalne w kontaktach ze zwierzakiem. Podstawą owocnej interakcji jest miękkie przekonanie i słowne pochwały.

Shelty są w stanie zrozumieć rozkaz po raz pierwszy i po raz drugi - idealnie wykonać. Ważne jest jednak, aby nie zapomnieć o zabezpieczeniu materiału. Biorąc pod uwagę ich nieśmiałość, szkolenia powinny rozpoczynać się bez obecności zewnętrznych bodźców, stopniowo je włączając. Możesz użyć różnych metod przyciągania uwagi - zabawek, smakołyków, uczuć. Pozytywne zwierzę prawdopodobnie nie odmówi wykonania poleceń, oczywiście, jeśli jest całkowicie zdrowe.

Jeśli pies zaczyna "bawić się", nie należy natychmiast stosować kary, wystarczy zignorować te objawy, a pies szybko zrozumie, że przy takim zachowaniu nie będzie mógł zobaczyć promocji. Szczenięta Sheltie dość aktywnie badają środowisko i często pozwalają na wejście zębów. Nie można tak łatwo obniżyć, ale fizycznie nie warto. W takim przypadku wystarczy zepsuć przyjemność zwierzaka, na przykład poprzez spryskanie specjalnego narzędzia na zagryzionym obiekcie.

Opieka nad zwierzętami

Główną troską jest dbałość o płaszcz psa. Powinien być regularnie czesany i kąpany. Wskazane jest posiadanie kilku specjalnych grzebieni i szczotek:

  • metal z rzadkimi zębami;
  • metal z częstymi zębami;
  • masaże;
  • szczotka z włosiem;
  • puhoherku na długą wełnę.

Ostrożne czesanie psa będzie miało 2-3 razy w miesiącu, a podczas okresów sezonowego linienia znacznie częściej - codziennie. W przeciwnym razie na płaszczu zaczną formować się gęste maty. Ale do mycia psa nie powinno się tak często, tylko raz na 1-2 miesiące. Zaleca się stosowanie specjalnych produktów, ale nie nakładanie ich w czystej postaci na sierści, ale rozcieńczanie wodą i wodą lub natryskiwanie ich na wełnę.

Jeśli mówimy o zdrowiu sheltie, to mieszkanie w surowym klimacie czyniło je bardzo silnymi. Żyją około 20 lat i prawie cały czas pozostają bardzo charyzmatyczni. Wymagają również regularnej kontroli i czyszczenia uszu i oczu. W przypadku zdrowia jamy ustnej wystarczy regularnie podawać zwierzęciu duże kości lub specjalne smakołyki, które można kupić w sklepie zoologicznym.

Jak karmić sheltie

Podobnie jak w przypadku innych ras, miejsca przechowywania mogą być karmione naturalną żywnością lub paszą przemysłową. W drugim przypadku warto wybrać racje premium i super premium z linii odpowiednich dla małych ras.

Jeśli właściciel decyduje się na karmienie psa "naturalkoy", wówczas 50% diety powinno składać się z produktów mięsnych - wołowiny, cielęciny, indyka, królika, chudej baraniny i podrobów. Niepożądane są wieprzowina i wątroba. Mięso podaje się na surowo, uprzednio poparzone wrzącą wodą, podroby należy gotować.

Owsianka jest również przydatna dla psów - ryż, gryka, płatki owsiane są dobrze gotowane miękkie w bulionach - mięso, ryby, warzywa. Zaleca się przyprawić danie olejem roślinnym, a także dodać posiekane świeże zioła - źródło witamin. Na półmiskach należy podawać świeże kurczaki lub żółtka przepiórcze 2-3 razy w tygodniu, ale można podać gotowane żółtko i białko.

Ogólnie rzecz biorąc, półki uwielbiają jeść, dlatego można im podawać świeże owoce, jagody, warzywa, które większość tych zwierząt zjada z przyjemnością. Można również gotować gulasze warzywne i inne potrawy. Mleko nie jest zalecane dla dorosłych psów, ale produkty fermentowane z mleka muszą być obecne w diecie. Suszone owoce mogą być doskonałą ucztą dla sheltie. Biorąc pod uwagę ładny wygląd psów, warto wykluczyć sytuacje, kiedy są traktowani na stole, jeśli nie sami właściciele, to "współczujący" goście.

Sheltie Photos

Sheltie Video

Ile kosztuje szczeniak sheltie

Warto zauważyć, że dzisiaj rasa ta jest dość rzadka, ale jednocześnie nie można jej nazwać najdroższą:

  • Pies klasy pokazowej, z perspektywami hodowli i karier wystawowych z dobrego przedszkola, kosztuje około 28000-45000 rubli. Czasami cena tagu może być nieco wyższa.
  • Klasa ras - psy, które najczęściej wybierane są do dalszej hodowli, kosztują od 17 000 do 23 000 rubli. Ogólnie są to doskonałe szczenięta, ale niektóre drobne niuanse nie pozwolą im uzyskać wysokich ocen na wystawach.
  • Szczenięta klasy pet - potomstwo, które może pełnić rolę zwierzaka, kosztuje znacznie mniej - od 8000 rubli.

Będąc psem pasterskim przez długi czas, dziś Shelly doskonale spełniają rolę towarzysza. Są aktywne, dociekliwe i przyjazne. Te cechy muszą posiadać pies, aby w pełni pasowały do ​​rodziny.

Najlepsza rasa psa dla entuzjastów outdooru - sheltie

Uważa się, że dla rodzin z małymi dziećmi najlepszą rasą psów jest sheltie. Ten uroczy mini-pasterz znajdzie wspólny język z każdym dzieckiem. Luksusowe futro z lwią obrożą, niewielkie rozmiary, niesamowita inteligencja i głębokie poświęcenie dla właściciela - to właśnie kochają w tych uroczych psach.

Uważa się, że dla rodzin z małymi dziećmi najlepszą rasą psów jest sheltie

The Sheltie (or Shetland Sheepdog) został wyhodowany w archipelagu znajdującym się na północnym wschodzie Szkocji, po czym otrzymał swoją nazwę.

Historia rasy

Naukowy opis tego, w jaki sposób narodziła się ta rasa, jest dziś nieobecny, chociaż uważa się, że schronienia pojawiły się naturalnie w wyniku krzyżowania owczarka pasterskiego i króla Karola Spaniela (rasa myśliwska, ze względu na niewielkie rozmiary, często używane jako pies towarzyszący i zwierzę domowe). Ponadto, wśród przodków schronisk, szpic skandynawski, border collie i wiele innych gatunków, które zniknęły teraz, zostały obrębione.

Na Szetlandach istniało zapotrzebowanie na maleńkie psy do karmienia lokalnych owiec karłów. Powierzchnia archipelagu, jakim jest sto łysych skalistych pól, nie pozwalała na hodowlę dużych stad. Potrzebne były mini-zwierzęta, bezpretensjonalne dla jedzenia, z dobrym polotem i głośnym szczekaniem, z grubą i mocną sierścią, która pozwalała przetrwać w trudnym klimacie. Musieli kontrolować owce, a jednocześnie odstraszać szkodniki od lądujących gospodarzy.

Ten uroczy mini-pasterz znajdzie wspólny język z każdym dzieckiem.

Szkielety pierwszych psowatych psów znalezione na terytorium wysp pochodzą z około IX-XIV wieku. Co więcej, w proces ten włączono naturalną selekcję, stopniowo tworząc obraz miniaturowego, sfatygowanego psa, który jest nam znany. Rasa pierwotnie nazywała się gaelickimi tuathanami lub psem tunis (psem hodowlanym).

Jak na ironię, pierwotna rasa psów, które stado owiec karłów zniknęło pod koniec dziewiętnastego wieku, kiedy nawiązano regularną komunikację między wyspami, a małe chłopskie posiadłości zostały stopniowo zastąpione przez duże farmy hodowli owiec. Pasterze nie dbają o standard, więc lokalne psy pasterskie zaczęły krzyżować się z innymi, bardziej szanującymi się psami.

Pierwsze próby zunifikowania rasy dotyczą roku 1908, kiedy to hodowca James Logga stworzył Shetland Collie Club najpierw w Lerwick, stolicy Szetlandów, a następnie w Szkocji i Anglii. Jednak właściciele Szkockich Collie byli oburzeni tym imieniem - co to jest, jak mówią, na kpiny z naszej rasy? - w związku z tym mini-psy nazywane były Owczarkami Szetlandzkimi.

Podczas I wojny światowej półki stały się bardzo popularne w Ameryce Północnej, nie tylko wśród rolników, ale także wśród mieszkańców miast, ponieważ kompaktowe rozmiary psów pozwoliły na trzymanie ich w mieszkaniach.

Galeria: Sheltie dog (25 zdjęć)

Owczarek szetlandzki (wideo)

American Shetland Sheepdog Association

W 1929 roku założono ASSA (American Shetland Sheepdogs Association), które pozwoliło standardowi zachować standardowe schronisko do dnia dzisiejszego. Głównym zadaniem ASSA jest ochrona i promocja interesów rasy.

Podczas I wojny światowej półki stały się bardzo popularne w Ameryce Północnej.

  • Wzmocnij naturalne cechy sheltie, uczyń wszystko dostępnym, by doprowadzić je do perfekcji;
  • zachęcanie do tworzenia niezależnych klubów regionalnych, przyczyniając się w ten sposób do promocji owczarków szetlandzkich;
  • zachęcać członków i hodowców do przyjęcia standardowego sheltiego jako jedynego możliwego opisu rasy.

Dziś ASSA obejmuje 70 klubów i 900 hodowców w całym kraju. Jest to jedna z najpopularniejszych ras w Stanach Zjednoczonych.

To właśnie dzięki Stowarzyszeniu Owczarków Szetlandzkich standard utrzymywał się przez całe stulecie, chociaż dzisiaj schronienia praktycznie nie są wykorzystywane jako zwierzęta pasterskie, stając się psami towarzyszącymi.

Standard rasy

Obecni hodowcy kierują się standardem z 1987 roku przyjętym przez English Kennel Club, który podaje następujący ogólny opis rasy: sheltie jest długowłosym miniaturowym psem, bardzo atrakcyjnym pod względem wyglądu i wolnym od niezdarności i chamstwa; sylwetka jest symetryczna i proporcjonalna; płaszcz jest gruby, z luksusową grzywą i kołnierzem.

Postać psa jest przedstawiona jako czujna, delikatna, żywa i inteligentna. Ze względu na temperament, schronienie jest pełne miłości (nie tylko w stosunku do właściciela, ale także do otoczenia), wierne, nieagresywne, czułe i łatwe do nauczenia. Ta kombinacja cech wyjaśnia, dlaczego rasa jest uważana za rodzinę.

  1. Czaszka ma kształt klina, stopniowo zwężającego się w kierunku nosa, jego szerokość jest proporcjonalna do długości. Góra jest płaska i umiarkowanie szeroka. Kości policzkowe - również płaskie - stopniowo przechodzące w zaokrągloną twarz. Nos i wargi czarne.
  2. Ugryzienie Szczęki powinny być dobrze rozwinięte, zęby mają zgryz nożycowy.
  3. Oczy w kształcie migdałów i ustawione ukośnie.
  4. Uszy są małe, na wpół zwisające.
  5. Ciało jest potężne, z głęboką klatką piersiową i prostym grzbietem; zad z lekkim spadkiem do ogona.
  6. Ogon jest pokryty grubymi włosami i osadzony nisko. Najlepiej byłoby, gdyby nie znęcał się nad linią tylną, nie miał fałd ani nie był skręcony w pierścień - wszystko to jest uważane za wadę.

Ruchy Sheltie wyróżniają się gracją i łaską. Dla jego wielkości (35 cm w kłębie dla suki i 37 dla psa) pies biegnie i skacze bardzo szybko.

Dopuszczalne kolory dla sheltie: tricolor (tj. Tricolor, czarny z jaskrawymi czerwonymi i brązowymi znaczeniami), bicolor (czarny podpalany), marmur (niebieski merle, tj. Srebrny niebieski z brązową opalenizną i bi bez manipulacji). Białe plamy są dozwolone na pysku między oczami, na klatce piersiowej i na łapach, ale na ciele są niedopuszczalne.

Kolory szare i wilcze są niepożądane dla rasy.

Sheltie Dog Breed (wideo)

Subtelności treści w mieszkaniu miasta

Owczarki szetlandzkie są uważane za bardzo nieśmiałe zwierzęta. Mogą być przerażeni ostrymi odgłosami, na przykład ryk miejskiego transportu, zawstydzeni nieznajomi. Eksplozje noworocznych petard będą prawdziwym szokiem dla nieprzygotowanego szczeniaka.

Jednocześnie miniaturowe collie są bardzo wyszkolonymi zwierzętami, mają zdolność przystosowania się do każdej sytuacji i przy odpowiednim przeszkoleniu raczej szybko (już 2-3 razy) przestają zwracać uwagę na bodźce lub przynajmniej zaczynają je tolerować. Dlatego trening powinien być stopniowo przenoszony do bardziej hałaśliwych i zatłoczonych miejsc, aby pies nie został zapomniany ze strachu.

Wybierając rasę, należy pamiętać, że schronienia, podobnie jak wszystkie psy pasterskie, są zwierzętami stadnymi, dlatego mogą wystąpić pewne trudności w domu z ustaleniem granic, zwłaszcza jeśli dzieci są małe i nie wiedzą, jak bronić swojej osobistej przestrzeni.

Sheltie watchdogs są bezużyteczne, ponieważ wolą unikać otwartych konfliktów. Tak stało się z przeszłości, kiedy mały pies nie powinien wypędzać drapieżnika z dala od stada, ale głośno szczeka, by zwrócić na siebie uwagę właściciela. Jednocześnie brak agresji jest niewątpliwą zaletą owczarków szetlandzkich, ponieważ dobrze dogadują się z innymi zwierzętami, nawet kotami.

Pod względem inteligencji, miejsca noclegowe zajmują 6 miejsce na 132 rasy, wynika z badań przeprowadzonych przez Canadian University of British Columbia w Vancouver. Dlatego proces szkolenia będzie łatwy i przyjemny dla obu stron, jeśli zbudujesz go na przekonaniu i słownych pochwałach. Ale grubiaństwo i przeklinanie doprowadzą do czegoś przeciwnego - pies będzie urażony i będzie wydawał się głuchy. Shelty reagują boleśnie na krytykę, a po kolejnej porażce mogą odmówić wykonania poleceń w ogóle.

I jeszcze jeden bardzo ważny punkt: Owczarki Szetlandzkie - zwierzęta są bardzo mobilne i aktywne. Muszą chodzić co najmniej 2 razy dziennie przez godzinę. W tym samym czasie pies powinien być wyczerpany, gdy tylko jest to możliwe, z grami w piłkę, frisbee, kijem, a także w chowanego i nadrabiania zaległości.

Jeśli pies nie wyrzuci niepohamowanej energii na ulicy, stanie się nerwowy i nadpobudliwy, co grozi znacznym zniszczeniem w mieszkaniu. Ponadto, obciążenie pozwoli zwierzęciu zachować doskonałą formę fizyczną. Sheltie uwielbia błagać o smakołyki i ma tendencję do szybkiego przybierania na wadze, więc aktywny bieg pozwoli mu pozbyć się zbędnych kilogramów.

Innymi słowy, Shetland Sheepdog jest idealnym wyborem dla dużej rodziny, która woli rekreację na świeżym powietrzu, aby usiąść na kanapie. Miniaturowe collie, pamiętając o przeszłości pastora, zawsze opiekuje się najmłodszymi właścicielami i nie pozwala im wpaść w kłopoty.

Funkcje mini collie

Mała odmiana rasy collie z podgatunku Sheltie została wyhodowana w Szkocji przez skrzyżowanie spaniela i collie.

Sheltie rośnie niewielkich rozmiarów, ponieważ początkowo hodowano je jako pomocnik pasterzy.

Przez ponad wiek schronienia były psami pasterskimi i pasły się do stada.

Półki są teraz dekoracyjnymi psami, są szczęśliwe sadzić jako rodzinne zwierzęta domowe.

Sheltie jako pies pracujący nie przyzwyczaiła się i teraz w chwilach pracy używa border collie.

Border collie uwielbiają Brytyjczyków. Ten typ psa przeważa w kraju. Sheltie ma kolor głównie brązowy, a kolor Border Collie jest czarno-biały.

Główne cechy

Struktura ciała w miniaturowym collie (Sheltie and Border Collie) jest bardzo harmonijna, muskularna w prawidłowych formach.

Wzrost psa w kłębie osiąga rozmiar 36 centymetrów. Suka może osiągnąć 35 centymetrów. Nie ma praktycznie żadnej różnicy między płciami.

Eksperci zajmujący się psami zakładają, że jeśli występuje duże odchylenie wysokości powyżej dwóch centymetrów, jest to uważane za poważną wadę psa.

Maksymalna waga mini collie osiąga dziesięć kilogramów.

Głowa ma kształt klina, a czaszka ma łagodny guzek potyliczny. Oczy piękne w kształcie migdałów, ustawione trochę krzywo.

Sheltie ma ciemnobrązowy kolor i czarno-biały border collie. Uszy są małe i zbliżają się do końca. Bardzo mocne łapy z ciasnymi opuszkami.

Cechy charakteru

Sheltie i border collie są bardzo energicznymi psami. Mały szczeniak dobrze dogaduje się z dziećmi, gra z nimi w gry.

W charakterze psa istnieje lojalność wobec właściciela. Jeśli pies widzi, że dziecko jest w niebezpieczeństwie, będzie go chronił i nie będzie obrażał.

W porównaniu z innymi podgatunkami collie, sheltie powiększa się nieznacznie.

Strażnik w domu z niej oczywiście nie zadziała, ale jak będzie pasował pies i ozdobny pies.

Ważne jest, aby wiedzieć! Shelly collie ma bardzo kruche kości, więc nie powinieneś go rozpoczynać, jeśli w domu są dzieci poniżej trzeciego roku życia. Mogą wyrządzić jej krzywdę w przypadkowy sposób.

Z reguły wszystkie ozdobne psy mają tendencję do agresji. Taka agresja nie jest przestrzegana.

Bardzo szybko dogaduje się z nieznajomymi, przyjmuje cicho gości w domu swojego pana, łatwo nawiązuje kontakt z nieznajomymi.

Ogon małego collie, jeśli jest podniesiony do góry, oznacza, że ​​pies jest w stanie napięcia i podniecenia. Ten stan często objawia się bez wyraźnego powodu.

Czasami na widok nieznajomych pies może natychmiast opuścić pokój z gośćmi.

Nie oznacza to, że pies nie zwracał uwagi na nieznajomych, po prostu wciąż ma nieśmiałość w swojej cechie charakteru.

Po pewnym czasie pies ulega adaptacji i przyzwyczajeniu, z łatwością przychodzi do ludzi. Natychmiast zaczyna się zachowywać w przyjaznym, spokojnym, czasem flirtującym z ludźmi.

Mały collie ma bardzo wyraźny głos. Sheltie pomimo niewielkich rozmiarów ma dobre światło i silne więzadła w gardle.

Jeśli pies jest używany jako strażnik, lepiej umieścić go z większym krewnym w parze.

Dobrze się dogaduje i pasuje do swoich towarzyszy. Wysoka inteligencja, Sheltie i Border Collie, można zazdrościć tylko reszcie psów.

Zwierzak jest łatwy do nauczenia, łapie wszystko w locie, wystarczy pokazać, jak szczeniak zaczyna kopiować wszystko.

Może uczyć się kilku drużyn jednocześnie, a nawet nauczyć się wykonywać triki cyrkowe. Taki talent jest przekazywany psom przez geny.

Mały collie uwielbia spacery i zajęcia na świeżym powietrzu. Dzięki temu potrzebujesz tyle czasu, ile to możliwe w świeżym wypoczynku.

Lubią bawić się z dziećmi i ludźmi, niezależnie od tego, czy ich pies wie czy nie.

Do notatki! Miniaturowe psy (Shelly and Border Collie) lubią prowadzić koty, więc jeśli masz już kota w domu, lepiej dać sobie spokój z małym collie.

Pies może poważnie uszkodzić kota i może zakończyć się smutnym rezultatem.

Jeśli zwierzę jest z czymś niezadowolone, gwałtownie wyraża szczekanie. Zaczyna szczekać nawet w nocy i trudno będzie ją uspokoić.

Możesz zauważyć, że pies może denerwować się bez okazji każdego dnia. Jeśli zauważą się takie chwile za sheltie, warto zmienić dietę.

Zwierzęta są bardzo aktywne w chodzeniu po zwierzętach, więc powinieneś za nim podążać. Psy uwielbiają ścigać nie tylko koty, ale także samochody i rowery.

Konserwacja i pielęgnacja

Pomimo tego, że miniaturowe collie są zwierzętami o niewielkich rozmiarach, mają bardzo grubą sierść.

Wełna ma tendencję do zwalniania, więc pies musi się wyczesać. Czesanie powinno być wykonywane w miarę możliwości codziennie.

Pies nieustannie przesuwa wełnę w bryłach. Grudki powodują dyskomfort i ból. Jeśli takie grudki zostaną znalezione, należy je natychmiast przeciąć nożyczkami.

Aby uzyskać piękny i jedwabisty płaszcz, pies musi kupić kompleks witamin i dodać go do diety.

Raz w tygodniu, aby dać psu produkty mleczne, dla zdrowych i silnych zębów, potrzebny jest wapń. Zęby psa należy szczotkować dwa razy w tygodniu.

Miniaturowe Collie, mimo niewielkich rozmiarów, uwielbiają jeść. Warto trochę ograniczyć jedzenie psów. Bardzo często od otyłości u psów występuje otyłość.

Choroby

Miniaturowe psy rasy collie są podatne na choroby. Często można je znaleźć:

Rak pęcherza moczowego

Choroba ta może być wykryta przez wykonanie testu moczu w klinice weterynaryjnej. Okresowe kontrole psów powinny odbywać się co najmniej dwa razy w roku.

Choroba von Willebranda

Ta choroba jest genetyczna i śmiertelna dla małych psów rasy collie (sheltie i border). Te psy są potencjalnymi nosicielami choroby.

Jeśli diagnoza zostanie postawiona przez weterynarza, pies zostaje na długi czas. Zazwyczaj wykrycie następuje w pierwszych miesiącach życia szczenięcia.

Jeśli pies przeszedł niebezpieczną chorobę, lepiej uśpić go, aby uniknąć dalszej agonii szczeniaka.

Dermatomyostosis

Choroba ta może być wykryta u szczenięcia do sześciu miesięcy. Skóra jest podatna na łuszczenie, wysypki i stany zapalne.

Jeśli choroba nie zacznie się leczyć w odpowiednim czasie, przenika do układu nerwowego, a pies umrze.

Jeśli pojawią się pierwsze objawy, zdecydowanie powinieneś szukać pomocy lekarskiej w klinice weterynaryjnej.

Galeria zdjęć

Proponujemy raz jeszcze przyjrzeć się przedstawicielom mini collie: sheltie i border collie. Dla właścicieli małej przestrzeni życiowej ich zredukowane wymiary będą absolutną przewagą nad pełnowymiarowymi krewnymi.

Opis i funkcje opieki nad mini mini collie

Opis i cechy

Ta rasa pojawiła się ze względu na skrzyżowanie collie i spaniela. Rezultatem był pies o harmonijnej i właściwej sylwetce, a także niski wzrost - maksymalna wysokość w kłębie wynosi 35 cm.W profesjonalnych kręgach psów, nadmiar tego wskaźnika jest powodem, dla którego zwierzę zostało uznane za wadliwe. Co do wagi, dorosły pies może ważyć maksymalnie 10 kg.

Głowa zwierzęcia w kształcie przypomina klin, z tyłu głowy łagodny guzek. Kształt oczu ma kształt migdałów, oczy są lekko nachylone. Uszy są małymi, zlokalizowanymi końcówkami do przodu. Łapy są potężne i silne.

Charakter i temperament

Szczenięta rasy collie krasnoludów wyróżniają się mobilnością i żartobliwością: doskonale odnajdują wspólny język z dziećmi, chętnie uczestniczą w grach. Kolejną różnicą między tymi małymi psami jest ich uderzająca lojalność wobec właściciela, uzupełniona absolutnym brakiem agresji, która jest charakterystyczna dla większości gatunków ozdobnych.

Mały collie jest raczej nieśmiałym zwierzęciem, więc widząc gości w domu może na chwilę opuścić pomieszczenie. Kiedy pies przyzwyczai się do nowego zapachu i głosów, na pewno wyjdzie i zacznie flirtować z nieznajomymi. Kolejną cechą charakterystyczną dla sheltie i collie jest bardzo dźwięczny głos.

Zwierzę doskonale poddaje się treningowi, posiada wysoką inteligencję, uwielbia długie spacery. Inną cechą, która łączy collie i schronienie jest wrodzona niechęć do kotów. Jeśli kot już mieszka w twoim domu, szanse na to, że miniaturowy collie zaprzyjaźni się z nią, są bardzo nieliczne.

Opieka i konserwacja

Pomimo tego, że pies ma skromne rozmiary, jego warstwa jest bardzo gruba i wymaga starannej pielęgnacji. Że nie zbłądziła w grudki, trzeba ją codziennie przeczesywać. Ponadto suplementy z wełny witaminowej nie są zbyteczne.

Jeśli chodzi o dietę, powinna zawierać produkty mleczne (przynajmniej raz w tygodniu), mięso, warzywa i zboża. Te małe psy są prawdziwym smakoszem: są w stanie wchłonąć jedzenie w dużych ilościach. Z tego powodu właściciel będzie musiał ograniczyć swoje zwierzę w żywności, ponieważ otyłość jest częstym problemem dla przedstawicieli tej rasy.

Zwierzę potrzebuje szczotkowania i robi to co kilka dni.

Zdrowie i choroba

Niestety, w porównaniu z przedstawicielami innych ras, nasi dzisiejsi bohaterowie nie mogą się pochwalić dobrym zdrowiem. Oto kilka typowych dolegliwości:

  • oncopathology pęcherza moczowego. Wykryj chorobę tylko poprzez przeprowadzenie badań moczu zwierzęcia w klinice weterynaryjnej. Staraj się poddawać temu badaniu dwa razy w roku, aby nie przegapić momentu wystąpienia choroby;
  • dermatomyostisis. Wpływa na skórę młodego psa w wieku poniżej 6 miesięcy. Im szybciej choroba zostanie zdiagnozowana, tym lepiej. Jeśli leczenie jest nieobecne, zakażenie przenika do układu nerwowego i zwierzę umiera;
  • patologia genetyczna von Willebranda. Niestety, nieuleczalna choroba. Rasa jest nosicielem tej choroby. Jeśli problem zostanie zdiagnozowany, szczeniak zostaje poddany eutanazji ze względu na ludzkość.

Czym różni się od sheltie

Na pierwszy rzut oka skały te są bardzo podobne: mają zewnętrzne podobieństwo i niewielkie rozmiary. Ale różnica między nimi wciąż istnieje. Główną różnicą między sheltie i miniaturowym collie, co jest zauważalne nawet dla niedoświadczonego hodowcy, jest kolor: jeśli collie "nosi" głównie czarną i białą wełnę, to sheltie ma brązowy odcień.

Jaka jest różnica między Collie i Small Shelties. Główne różnice i niewielkie

Psy Collie (Scottish Sheepdog) i Sheltie (Shetland Sheepdog) wyglądają bardzo podobnie, więc często są zdezorientowane, gdy przyjmują Sheltie jako mini egzemplarz Collie. Lub, ponieważ Shelly są mniejsze, są czasami mylone ze szczeniętami Collie.

Tak, rzeczywiście, istnieją skały, które mają mini-odmiany. Różnią się tylko wielkością. Na przykład jamniki i mini jamniki, maltańskie i maltańskie. Ale w żaden sposób nie jest to związane z Sheltie i Colleyem. Są to dwie różne niezależne rasy. Różnią się nie tylko wielkością, ale także szeregiem innych cech, które omówimy w tym artykule.

Pochodzenie

Niezależnie od tego, jak może brzmieć paradoksalnie, to właśnie różne pochodzenie wyjaśnia podobieństwa i różnice między tymi rasami.

Ojczyzna Colley - terytorium na granicy Północnej Anglii i Szkocji. Początkowo był to pies pasterski przystosowany do potrzeb pracy - silny, krępy, o ciepłych, kudłatych włosach, pozwalający przetrwać na ulicy w raczej surowym klimacie.

Następnie hodowcy znacząco współpracowali z rasą, dodając krew seterom szkockim i irlandzkim, chartom i innym rasom. Dzięki nim Colley stał się nie tylko bardziej odporny, ale także zyskał arystokratyczny wygląd.

Sheltie była także pierwotnie pastuszkiem, z tą różnicą, że pochodziła z Szetlandów. Jej przodkowie byli małymi psami, podobnymi do Spitza. Ich współczesny wygląd zawdzięczają krzyżowaniu się King Charles Spaniele, Spitz, Papillon, Chipperke i Colley.

Sheltie odziedziczyła swój wygląd po szkockich Sheepdogach. Z tego powodu mają tak podobny wygląd. Ale inne rasy wpłynęły na charakter i temperament Shetland Sheepdogs, czyniąc je innymi niż Collie.

Różnica w wielkości i wyglądzie

  1. Najważniejszą rzeczą, która uderza w zdjęcie, jest rozmiar psa. Zgodnie ze standardami rasy, dla szkockiego pasterza wysokość w kłębie powinna wynosić 51-61 cm, a dla Sheltie - 33-39 cm.
  2. Druga ważna różnica polega na kolorze - dla Collie dozwolone są trzy standardowe kolory płaszczy, a Sheltie ma pięć.
  3. Ponadto, psy te mają inny kształt głowy - Szkocki Pasterz jest węższy i dłuższy u podstawy, podczas gdy Owczarek Szetlandzki jest krótszy i szerszy, a także ma wyraźniejsze przejście od czoła do kufy.
  4. W porównaniu z Collie, uszy shelties szersza u dołu i sadzone bliżej, a oczy większe względne wielkości głowy.

Jaka jest różnica między inteligencją

Obie te rasy są bardzo inteligentnymi psami. Są łatwe do trenowania, potrafią uczyć się wielu drużyn, nie okazując uporu.

Obie te rasy są emocjonalnie bardzo przywiązane do swoich panów, starając się je zadowolić, przewidując pragnienia. Nietrudno dostosować się do stylu życia ich właściciela. Zarówno Collie, jak i Sheltie dobrze dogadują się z dziećmi, odgrywając rolę niani. Na ogół nie są zainteresowani dominacją. Nie starają się pokazać "kto jest panem domu". Jednak ci intelektualiści psiego świata, jeśli to konieczne, są w stanie działać niezależnie, wybierając właściwe rozwiązanie.

Różnice w temperamencie

Zarówno Szkockie, jak i Szetlandzkie Owczarki mają wesołe i wesołe usposobienie. Absolutnie nie tolerują złego traktowania, kary fizycznej. O wiele skuteczniej jest upomnieć psa, kara moralna będzie działać szybciej.

Różnica polega na tym, że Collie jest bardziej zrelaksowany i rozsądny. A mała Sheltie jest bardziej aktywna i energiczna. A jeśli na ulicach psy obu ras będą szczęśliwie pędzić przez trawnik, to w domu Collie woli położyć się spokojnie, niedaleko właściciela. Jeśli właściciel opuści na przykład inny pokój, Collie najpierw oceni sytuację. A jeśli zda sobie sprawę, że przez długi czas nie ma właściciela, przeniesie się za nim do innego pokoju. Sheltie pójdzie za tobą na piętach. Ten "energizer" jest w ciągłym ruchu, najważniejszą rzeczą dla niego nie jest oddzielenie się od ukochanego mistrza na sekundę.

Obie te rasy nie należą do psów stróżujących. Jednak instynkt obronny Sheltie jest bardziej rozwinięty. Jeśli jakikolwiek przybysz najedzie, spróbuje wydalić go z jej terytorium. Chociaż ze względu na swoją wielkość nie może służyć jako silny przeciwnik. Collie nie zmarnuje energii. Ale, chociaż nie należy do ras agresywnych, w razie potrzeby będzie w stanie chronić własność i członków rodziny dzięki pomysłowości, naturalnemu umysłowi, a także jego masie i wymiarom.

Opieka i konserwacja

Początkowo obie te rasy służyły jako psy pasterskie. Podczas hodowli Shetland Sheepdogs stracili swoje umiejętności, a Collie nadal są poszukiwane w niektórych krajach jako owczarki.

Długi gruby płaszcz pozwala tym psom żyć na podwórku. W niektórych domach prywatnych ulice są specjalnie dla nich zaaranżowane. Najczęściej jednak trzymane są w domu, zwłaszcza w Sheltie, ponieważ ze względu na ich rozmiar łatwiej jest umieścić je w mieszkaniu.

Obie rasy są niewymagające w pielęgnacji i żywieniu. Szczególna uwaga wymaga tylko ich wełny. Nie oznacza to jednak, że trzeba je czesać codziennie, a często nie trzeba ich kąpać.

Hodowla

Małe szczenięta Shetland Sheepdog rozwijają się znacznie szybciej niż szczenięta Collie. Kończą swój wzrost wcześniej, stając się dorosłymi psami. Dlatego kobiety Sheltie są gotowe do krycia w wieku 15 miesięcy, podczas gdy u szkockich pasterzy pierwsze krycie następuje nie wcześniej niż 18 miesięcy. W miocie Collie zwykle rodzi 6-8 szczeniąt (nie więcej niż 11), a Sheltie - 4-5 szczeniąt (nie więcej niż 7). Cena szczeniąt tych ras jest prawie taka sama.

Dla szczeniąt Scottish Shepherd charakteryzujących się stabilnym wzrostem. Przy należytej staranności rzadko są niewymiarowe lub zarośnięte. U szczeniąt Shetland Sheepdog wzrost jest niestabilny, w związku z tym zdarzają się przypadki, że szczenięta rosną z odchyleniami wielkości od standardu rasy zarówno w kierunku większym, jak i mniejszym. Dlatego przy wyborze pary należy skonsultować się z hodowcami, którzy mają doświadczenie w hodowli Sheltie.

Przydatne wideo

Zobacz ciekawe wideo, w którym szczegółowo opowiesz o różnicy między tymi dwoma rasami.

Mini wniosek

Chociaż Sheltie i Collie należą do różnych ras, na zewnątrz są bardzo podobne i mają wysoką inteligencję. Różnica polega na właściwościach ich temperamentu i oczywiście na rozmiarze.

Collie: jaki jest wygląd i temperament rasy

Wśród ludzi szeroko rozpowszechniona jest nazwa rasy psów, słynących z zewnętrznego podobieństwa do słynnych owczarków szkockich pasterzy, a także mniejszych rozmiarów, dlatego ludzie często nazywają je "collie karłów" lub "mini collie".

W rzeczywistości taka rasa psa jak karłowaty collie nie istnieje, ale istnieje osobna odmiana wyhodowana z udziałem szpiców i spanieli - "shelties".

Opis rasy

Sheltie, znana również jako Shetland Sheepdog (owczarek szetlandzki), została wyhodowana na Wyspach Szetlandzkich - archipelagu położonym w północno-wschodniej Szkocji. Ze względu na problematyczne warunki klimatyczne, mieszkańcy podjęli hodowlę zwierząt gospodarskich i domowych w celu dostosowania ich do warunków środowiskowych.

Na wyspach było zimno, jedzenie nie zawsze wystarczało i dlatego niewłaściwe było trzymanie dużych rozmiarów bydła. Dokładnie ta sama logika dotknęła najlepszego przyjaciela mężczyzny - na podstawie słynnych angielskich pastuchów hodowano Shelly, jest "karłowatym collie". W tym samym czasie było kilka pokoleń tych zwierząt. Tak więc pierwsze pokolenie sheltie zostało wyjęte jako szpicowate psy przeznaczone do działalności pasterskiej.

Jednak w następnym pokoleniu krew Szkockich Collie została wymieszana z krwią tej rasy, po czym Shelty zaczęły przekształcać się w bardziej nowoczesne, "karłowate" Collie. W tym samym czasie schronienia brały udział w działalności pasterzy równie skutecznie, jak ich starsze prototypy.

Psy tej rasy różnią się znacznie od "wielkiego brata", poza rozmiarem. Jednak obie te rasy w większości zbiegają się w jednym - oba mają wspaniały, przyjazny charakter, uczą się bardzo łatwo i łatwo dogadują się z dziećmi. Jednak cechuje je również podejrzenie o wszystkich "obcych", choć bardzo rzadko przechodzi w agresję.

Rozważmy więc główne znaki klasyfikacyjne psów rasowych Sheltie:

Oto ich główna cecha: mały pies pasterski, od razu przyciągający uwagę pięknymi długimi włosami, nie mający problemu z charakterem w postaci nadmiernej agresywności czy negatywnego stosunku do ludzi. Wszystkie części ciała psa są idealnie proporcjonalne do siebie, nie obserwuje się żadnych odchyleń. Całe ciało pokryte jest luksusową wełną, od pierwszego wejrzenia pies robi przyjemne wrażenie i wywołuje pozytywne emocje.

Temperament psa

Psy tej rasy łatwo reagują na trening, szybko uczą się nowych rzeczy, uwielbiają zawody między psami i ogólnie wszelkie konkurencyjne gry. Bardzo kochający i przywiązany do swego pana, a także do członków rodziny i bliskich, a ogólnie do wszystkich ludzi i zwierząt mieszkających obok psa.

Zwłaszcza psy rasy Sheltie znane są ze swojej przyjaźni z innymi zwierzętami i dziećmi, dzięki czemu często są pozostawione dzieciom "opiekującym się", gdy rodzice muszą jechać gdzie indziej. W tym samym czasie pies ma dobrze rozwinięty instynkt obronny i jest podejrzliwy wobec obcych, ale nie pozwoli instynktowi wejść w agresję - tylko w przypadku ochrony siebie lub właściciela. Ogólnie rzecz biorąc, sheltie jest kochającym pokój, nie rzucającym się w oczy i wiernym zwierzęciem, które może przystosować się do każdej sytuacji i żyć spokojnie z każdym żywym stworzeniem.

Sheltie: wygląd, charakter, opieka i konserwacja (+ zdjęcia)

Tak się złożyło, że Shelty są uważane za zredukowaną kopię Rough Collie. Pomimo uderzającego podobieństwa, różnicę między Sheltie i Collie można powiedzieć "punkt po punkcie", ale postaramy się to nieco później. Niewiele osób wie, że początkowo pies służbowy, spisany jako "bezużyteczny", był na skraju wyginięcia. Dziś Sheltie jest popularna, rozpoznawalna i ceniona w społeczeństwie, jako niani i towarzyszka.

Tło historyczne

Historia rasy zaczyna się na wyspach Szetlandzkich, które znajdują się w północno-wschodniej Szkocji, i trwa tyle tysiącleci, ile jest tych wysp. Coś takiego zaczyna opowieść o Sheltie. W rzeczywistości nie możemy mówić o tak poważnym wieku rasy, przynajmniej dopóki nie zostanie to potwierdzone przez ważny dowód.

Rasy psów Sheltie "stworzył" w Anglii, a dokładniej w Szkocji. Fakt ten nie budzi zdziwienia, odkąd Wielka Brytania stała się miejscem narodzin wielu wąsko zorientowanych i szeroko znanych pracujących psów dzisiaj. Brytyjczycy "posiadają" koncepcję organizowania wystaw i testów robotniczych, mimo że te tradycje nie zawsze były konstruowane w humanitarny sposób.

Wracając do punktu, historia Collie i Sheltie jest ściśle spleciona, i to jest logiczne, te psy są zbyt podobne. Początki sięgają odległej przeszłości, w czasach Wikingów i studiowania terytorium Ameryki. Jak wiadomo, rdzenni mieszkańcy Ameryki to Indianie i najprawdopodobniej byli "właścicielami" rdzennych Collies i Shelties.

W zapisach badaczy znajdują się opisy indyjskich psów: wysokie i średnie, z ostrymi uszami i kagańcami, puszystymi ogonami, w różnych kolorach, prawdopodobnie zmieszane z lisami polarnymi lub wilkami! Bardzo przypomina Collie i Sheltie, ale wynika z charakterystycznego - okrutnego, zdesperowanego, zdolnego pokonać jednego, a nawet kilka angielskich psów!

Pies rasy Sheltie, pochodzący z wysp, nie jest wymieniony w żadnym źródle historycznym. Wydawać by się mogło, że tylko psy jeździeckie były popularne na tym terenie, które w niepełnym wymiarze chowało bydło. Na mapie te wyspy są prawie przylegające do lądu, ale w rzeczywistości przed nimi jest ponad 80 km elementów, które w tamtym czasie są prawie nie do pokonania - woda. Klimat wyspy jest łagodniejszy (w porównaniu do kontynentu) i wilgotny, a wody przybrzeżne są bogate w ryby. Czy taki obiecujący obszar może być pusty?

Wiadomo, że półki są pasterzami, ale są podejrzanie niewymiarowe, w jaki sposób psy radzą sobie z pracą? Wszystko układa się, gdy zwracamy uwagę, że współczesne owce są produktem selekcji. W Szkocji i na Wyspach Szetlandzkich małe owce były hodowane przez długi czas, nazywano je owcami Soay. Wiadomo, że na wyspach praktycznie nie było drapieżników, co oznacza, że ​​stada nie potrzebowały ochrony. Wszystkie przesłanki wskazują, że małe, ale szybkie Shelby dobrze poradziłyby sobie z usługą pasterza.

To jest interesujące! Obowiązki psów obejmowały nie tylko prowadzenie stada, ale także ochronę pól przed tym stadem!

Nieoczekiwany zwrot jest taki, że Sheltie jako taka nie istniała aż do XIX wieku. Pierwsi członkowie rasy byli podobni do Sheltie, ale nie tak bardzo, że uważani byli za głównych przodków tej rasy. W XIX wieku pojawiły się duże gatunki owiec, a pierwotne psy z Wysp Szetlandzkich przestały pełnić swoje obowiązki. Ponieważ czworonogi miały doskonałe umiejętności, ale były niewymiarowe pod względem wielkości, zostały "udoskonalone" za pomocą Collies importowanych z Wielkiej Brytanii.

To jest interesujące! Cavalier King Charles Spaniel, a dokładniej jego wczesny wygląd, był wyświetlany na Szetlandach w tym samym przedziale czasowym z Sheltie.

Już uformowany do pracy i wystaw, Collie pomógł ustabilizować zewnętrzną stronę Sheltie. Psy stały się tym samym typem, chociaż zamieszki kolorów obserwowano przez bardzo długi czas. Pierwszy wzorzec rasy został napisany w 1914 roku, w tym samym czasie rasa otrzymała własną nazwę - Owczarek Szetlandzki.

To jest interesujące! Krótkowłosy, brodaty, długowłosy Collie i Sheltie są krewnymi. Wszystkie rasy zostały wyhodowane w celu wypasu, ale zostały przystosowane do różnych obszarów. Krotki odmłodzenie jest uważany za najmłodszy.

Uderzające podobieństwo do Collie również zostało zauważone przez standard... w rzeczywistości opis porównywał te dwie rasy. W rzeczywistości Collie i Shelies to zupełnie inni przodkowie, ale "rzemieślnicy", którzy postanowili "ulepszyć" rasę, próbowali wszystkiego, co najlepsze. Początkowe Shelty zaczęły się dzierżyć z Border Collie, King Charles Spaniele... ze Spitzem, a nawet z Papillonami. Chaos trwał do początku XX wieku. Hodowcy, którzy troszczą się o rasę duszy, mogli uratować swoje podopieczne. Walka trwała do 1948 roku, aż porównanie z Colleyem wyparowało z opisu rasy.

Wygląd

Sheltie jest pełnoprawnym psem pracującym, aktywnym, silnym, mobilnym, harmonijnie połączonym. Samce i suki są rozróżnialne, znaczne odchylenia od rodzaju seksualnego są uznawane za defekty. Kompozycja jest mocna, nie ciężka, można powiedzieć, sucha. Skóra jest napięta, elastyczna, twarda wełna, bogato okrywająca ciało. Otyłość lub nadmierna szczupłość uważa się za występek.

Waga psów nie jest ustalona przez standard i waha się w granicach 6,4-12 kg. Wysokość w kłębie może mieć odchylenia 2,5 cm na plus lub minus, idealne wskaźniki:

  • Dla psa: 37 cm
  • Dla suki: 35,5 cm.

Czas dowiedzieć się, jaka jest różnica między Sheltie i Colley. Fani ras nie są w stanie zaakceptować podobieństwa lub odmienności psów z powodu szalejących emocji, ale będziemy polegać na faktach. Sheltie nie jest mini collie, ponieważ psy mają przypisane różne standardy FCI (nr 88 i nr 156). Drugą oczywistą różnicą jest wielkość, wzrost Colley waha się między 51-61 cm.

Zewnętrznie, psy są bardzo podobne i nie kwestionuj tego, kolory i znaki są połączone w skałach. Czasami collie i sheltie naprawdę wyglądają jak "klony". Obie rasy mogą być dumne z głęboko rozwiniętej inteligencji - także fakt. Różnice czają się po drugiej stronie monety:

  • Aktywność - Collie jest dużo bardziej aktywna, bardziej rozmowna, bardziej przedsiębiorcza i ciekawa niż Sheltie.
  • Treść - Collies są aktywne, więc lepiej mieć dom, podwórko i spacer! Sheltie dobrze dogaduje się w mieszkaniu i nawet nie myśli o wylegiwaniu się.
  • Zdrowie - tutaj Shelty są gorsze od ich dużych "braci".

W przeciwnym razie twarze skał zostaną zatarte staraniami "miłośników piękna". Półki są uniwersalne, a ich temperament zależy bardziej od wychowania i stylu życia właściciela. Nawiasem mówiąc, wady Sheltie wynikają z jej społecznej i zależności od właściciela, psy bardzo słabo radzą sobie z samotnością i separacją.

Standard rasy

  • Głowa jest wyrafinowana, w kształcie klina i delikatnie matowa, niezbyt lekka. Grzbiet głowy nie jest wyraźny, czoło płaskie, umiarkowanie szerokie. Przejście od czoła do twarzy nie jest ostre, ale dobrze wyczuwalne. Linie czoła i kufy są ściśle równoległe, grzbiet nosa jest równy. Brwi nie wyróżnia się. Rozwijają się kości policzkowe i mięśnie żucia, płynnie dopasowują się do sylwetki kufy. Podbródek ma kształt litery U, usta są napięte, "suche".
  • Zęby - w kompletnym zestawie i prawidłowym zgryzie oraz zgodnie z formułą dentystyczną. Siekacze mają jednakowy rozmiar, ustawione pionowo i równolegle. Szczęki w pełni rozwinięte, głębokie, mocne.
  • Nos - proporcjonalny, mały, czarny.
  • Oczy - w kształcie migdałów, wyraziste, ustawione pod niewielkim kątem. Powieki napięte, pigmentowane. Kolor oczu jest nasycony, brązowy, chociaż kolor niebiesko-merle jest dozwolone niebieskie oczy i czarne plamy na tęczówce. Podczas oceny ostatni wygląd również odgrywa rolę, której ekspresja jest określona przez połączenie trzech czynników: położenia uszu, koloru tęczówek i kształtu oczu. Patrząc, pies powinien wyglądać przyjaźnie lub ostrożnie, bez cienia strachu i niezdecydowania.
  • Uszy - małe, trójkątne, bardzo ruchliwe. Końcówki są zgięte o 1/3 długości ucha, skierowane do przodu. W spoczynku uszy kładzione są na grzywie, gdy pies jest skoncentrowany, wyrzucony do przodu i lekko pochylony.
  • Ciało jest harmonijnie złożone, ciało nie jest zbyt przysadziste. Szyja jest wysoko postawiona, z wyraźnym zgięciem, muskularna. Kłąb wyraził słabo, łopatki, ukośne, podkreślając szerokość klatki piersiowej. Skrzynia jest przestronna, głęboka i szeroka, zwężona w dół. Linia grzbietu jest płaska, podbródek jest lekko uniesiony i dobrze umięśniony, zad zadek nie jest zbyt długi, pochyły. Linia pachwinowa jest umiarkowanie podciągnięta.
  • Kończyny - gładkie, dość mocne, łopatki i ramiona wyprostowane pod kątem prostym. Kończyny przednie są prawie równe, łokcie mocne, skierowane do tyłu. Kończyny tylne są bardziej muskularne. Kąty stawów udowych są proste, nogi wydłużone, stawy skokowe są suche, ale mocne, a stępa jest stroma. Pędzle zaokrąglone, palce mocno ściśnięte, dopasowane. Klocki są bardzo mocne, trochę szorstkie, pazury są mocne, niezbyt długie, łukowate.
  • Ogon - bogato owłosiony, o standardowej długości, noszony swobodnie w dół lub na wysokości grzbietu. Sierp kształtu jest dopuszczalne. Ogona nie należy rzucać do tyłu.

Rodzaj płaszcza i koloru

Linia włosów Sheltie jest dość gruba i absolutnie prosta, co nadaje jej tak obszerny wygląd. Podszerstek jest bardzo gruby, raczej gruby, podtrzymujący płaszcz psa w pozycji prawie pionowej. Kręgosłup jest krótki i bardzo gęsty na froncie i łapy, długi i gruby na ciele, na grzywie, w obszarze zamka i ogona - bardzo długi i maksymalnie podniesiony.

Zwróć uwagę! Nowo uformowane, zapewniające poród i karmiące samice akceptują kiepski płaszcz i grzywę, ale wełna musi być zdrowa i równa.

Standard dopuszczał tylko cztery typy kolorów, ale ich odcienie, nasycenie i zonarność są nieograniczone. W rzeczywistości zatwierdzono "podstawy", które mogą się znacznie różnić i być uzupełniane:

  • Czarne z białymi (nie na plecach i na ciele) lub brązowe.
  • Sable - rysunek łączący kolor biały i czerwony. Rozpoznawane są wszystkie odmiany czerwieni, od ciemnoczerwonej do złotej.
  • Tricolor, który łączy kolory czarne i sable.
  • Niebieski marmur lub niebieski merle - główny kolor to biały lub niebieski, tło jest ciemniejsze, bardziej nasycone, nawet czarne. Oznaczenia są małe, w kropki, plamki lub paski. Białe plamy są dozwolone. Osobliwość koloru w niecałkowitym zabarwieniu włosów, to znaczy, że podstawa włosów jest lekka, a końcówka jest ciemna.

We wszystkich przypadkach dopuszczalne są białe oznaczenia (dla psów czarnych obowiązkowe) na czole, kołnierzu, klatce piersiowej, łapach i ogonach. Niebieski merl został oceniony bardziej rygorystycznie, wady są szare, nie niebieskie, słabe kolory lub całkowity brak czarnych plam. Zbyt duże czarne plamy też nie są mile widziane, a osłabione, "zardzewiałe", spadły.

Wskazówki dotyczące wyboru szczeniaka

W ostatnich latach szczenięta Sheltie stały się bardzo popularnym "produktem", ale ryzyko oszustwa wzrosło wraz ze sławą. Mówimy o psach nierodzimych, które są wydawane dla czystej krwi dla zysku. Jeśli jesteś bezstronny wobec rasy, czekasz na tysiące psów w schroniskach, ale jeśli już zdecydowałeś się wydać pieniądze, powinieneś uzyskać "jakość".

Zalecamy wybrać szczeniaka Sheltie w przedszkolu, którego działania są kontrolowane przez duże organizacje psów. Być może jesteś zdezorientowany ceną, ale w psach są również sprzedawane szczenięta z klasy zwierząt domowych (nie na wystawy). Kupując zwierzaka od hodowcy, możesz liczyć na stabilną psychikę i dobre zdrowie na oddziale... kupując szczeniaka z rąk, dostajesz "kota w torbie".

Szczenięta rasowe mają paczkę dokumentów, tzw. Szczenię i paszport weterynaryjny. Ponadto, Shelly są podatne na szereg chorób dziedzicznych, dla których producenci są badani. Na przykład geny karłów lub anomalie w oku collie przekazywane są wyłącznie przez dziedziczenie.

Bądź czujny i traktuj pozyskiwanie szczeniaka z całkowitym chłodem, jaki jesteś w stanie. Jeśli nie masz doświadczenia - poproś o pomoc! Prawie każdy klub psów ma rasy eksperckie, które (za opłatą) pomogą ci pozbyć się wątpliwych opcji.

Zwróć uwagę! Dorastanie i wychowywanie szczeniąt każdej rasy wymaga szczególnej wiedzy i doświadczenia, a przyzwoici hodowcy są zawsze gotowi pomóc właścicielowi-rekruta.

Charakter i trening

Odnosząc się do podstawowego opisu rasy, który został przypisany przodkom Sheltie, nie można naprawdę przestraszyć. Czworaki były zacięte, zwłaszcza gdy chodziło o dzielenie się jedzeniem. Nowoczesna charakterystyka rasy bardzo kontrastuje z historią: Sheltie jest odważną, aktywną, lojalną, wyrozumiałą, czujną, sumienną i odpowiedzialną, nieufną wobec obcych. Agresja, szczególnie dla ludzi, jest uznawana za poważną wadę!

Poświęcona i kochliwa natura Sheltie rodzi główne wady rasy - czworonożny nie może pozostawać sam na sam przez długi czas. Tymczasowe zamieszkanie u krewnych (w czasie wakacji) będzie torturowaniem dla czworonożnych. Jeśli zdecydujesz się kupić szczeniaka Sheltie, zastanów się nad wszystkimi niuansami związanymi z wyjazdami, podróżami służbowymi itp.

Ważne! Półki mają tendencję do panikowania, wycinania i kory w samotności. Zwróć szczególną uwagę na podniesienie samooceny szczenięcia i samowystarczalności.

Cechy rasy wzmacniają jej zalety. Półki są bardzo wierne i odpowiedzialne dosłownie. Już w wieku 3-4 miesięcy szczenięta wykazują nieoczekiwaną społeczność, bardzo rzadko grzebią rzeczy i szybko przyzwyczajają się do toalety na ulicy.

Sheltie nadaje się dla samotnych właścicieli i dużych rodzin. Starszy pies staje się najbardziej odpowiedzialną i czułą niania, jeśli dzieci mieszkają w domu. Koty, ptaki, chomiki i inni sąsiedzi są postrzegani jako przyjaciele i towarzysze. Nawiasem mówiąc, wielu właścicieli nabywa od razu 2-3 szczeniąt Sheltie, a taka "trzoda" współistnieje w pokoju i harmonii, nawet jeśli są w niej psy tej samej płci.

Zwróć uwagę! Sheltie jest odbiciem właściciela! Ten sam pies może być bardzo aktywny lub melancholijny, w zależności od "atmosfery" w domu.

Trening Sheltie to przyjemność dla doświadczonych właścicieli psów i test dla początkujących. Nastolatek może być również zaangażowany w wychowanie psa, ponieważ czworonożni ludzie dosłownie czytają myśli właściciela. Czworonkowie wykonują świetną robotę przy ogólnym kursie treningu, kaskaderskich wyczynach i wszelkiego rodzaju psim sporcie.

Konserwacja i pielęgnacja

Czy trudno jest dbać o Sheltie? Są pewne trudności, ale generalnie opieka nie jest uciążliwa. Przedstawiciele rasy dobrze się dogadują w budynku mieszkalnym i prywatnym domu, potrzebują spacerów i kontrolowanego wysiłku fizycznego. Bardzo ważne jest, aby komunikować się w środowisku czteronożnym, zwłaszcza jeśli w domu nie ma innych zwierząt.

Pielęgnacja zostaje zredukowana do czesania w razie potrzeby. Latem, w okresie kwitnienia ziół, maty mogą tworzyć się na futrze, które należy wyeliminować. Właściciel Sheltie powinien mieć pod ręką nóż do golenia, ostre nożyczki, furminator i kilka metalowych grzebieni.

Zwróć uwagę! Jeśli twoje zwierzę nie będzie uczestniczyć w wystawach, higieniczne szorowanie pomoże utrzymać go w czystości - skrócenie włosów w okolicy pachwiny, wewnętrznej wnęki uszu i między palcami.

Kąpiel jest przeprowadzana, ponieważ jest zanieczyszczona, optymalnie, po zrzuceniu i pełnym rozczesaniu. Ponieważ psy są podatne na zapalenie skóry, kontrola skóry powinna być całkowita. Nie należy lekceważyć dziwnego zapachu psa, swędzenia, łysienia i innych podejrzanych objawów. Nie zapominaj o profilaktyce pcheł, kleszczy, rzęs i robaków.

Ważne! Sheltie potrzebuje szczepienia, zarówno obowiązkowego, jak i profilaktycznego, na przykład przeciwko piroplazmozie.

Stan oczu monitorowany jest codziennie, a raz na sześć miesięcy zwierzę musi zostać zbadane przez weterynarza. Uszy oczyszcza się, gdy się brudzą, ale co najmniej 1 raz w ciągu 3 tygodni. Zęby wymagają czyszczenia zapobiegawczego (nawet jeśli pies jest dobrze nakarmiony). Kamienie zęba, próchnica, zapalenie dziąseł nie są obce żadnym gatunkom, zwłaszcza w starszym wieku. Pazury również wymagają opieki w razie potrzeby. Pady są codziennie kontrolowane pod kątem pęknięć i ran.

Prawidłowe odżywianie psa jest gwarancją zdrowia i długowieczności. Jeśli nie jesteś fanem aktywnego stylu życia, musisz odpowiednio karmić Shelly. Rasa nie jest podatna na alergie pokarmowe, ale niektóre produkty powinny być traktowane ostrożnie. Na przykład duża ilość owoców jest "przyjemna" dla grzybów skórnych, jaja mogą prowadzić do łuszczenia się skóry, a nadmiar zbóż prowadzi do otyłości.

Ponieważ Sheltie nie spożywa dużo jedzenia, wielu właścicieli natychmiast preferuje wysokiej jakości suchą śpiączkę. Nie ma szczególnego negatywnego wpływu tego wyboru, ale jedną rzeczą jest obserwować stan zębów psa i stałą obecność świeżej wody.

Zdrowie

Średnia długość życia Sheltie wynosi 13-15 lat, co można nazwać doskonałym wskaźnikiem. Zgodnie z kynologicznymi atlasami, kondycja rasy jako całości nie powoduje zaburzeń, ale (!) Choroby typowe dla Sheltie, rzucają cień na powyższe stwierdzenie:

  • Choroby układu mięśniowo-szkieletowego: dysplazja stawów, wrodzone zwichnięcie stawu łokciowego, rzadziej staw kolanowy, zapalenie stawów i zapalenie wielostawowe.
  • Dystrofia mięśniowa jest rzadka.
  • Choroby oczu: anomalia oka collie (CEA), zanik siatkówki i dystrofia, zaćma (prowadzi do jaskry), skurcz powiek (entropium), nieprawidłowy wzrost lub dodatkowe rzęsy (distichiaz).
  • Problemy skórne: zapalenie skóry, często drożdże; histiocytoma, pemphigus w kształcie liścia (choroba autoimmunologiczna, jest rzadki).
  • Niedoczynność tarczycy, nadczynność tarczycy i inne choroby tarczycy.
  • Choroba von Willebranda - czasami porównywana z hemofilią, obfitująca w nagłe krwawienie z błon śluzowych. W przypadku hemofilii Sheltiego, zakrzepica i inne choroby krwiotwórcze są typowe, ale rzadko zdiagnozowane.
  • Guz jąder u mężczyzn, w tym złośliwy.
  • Wnętrostwo.
  • Wrodzona głuchota.
  • Rzadko, ale zdiagnozowano: epilepsję, karłowatość, toczeń, wrodzone lub nabyte patologie nerek i wątroby, zapalenie trzustki.

Czytaj Więcej O Psach

Szczepienia przeciw niepoznanemu piesowi kiedy to zrobić

Choroby Szczepienie psówW wielu krajach szczepienie psów jest uważane za warunek konieczny ich utrzymania. Wystawy, podróże, wywóz zwierząt domowych za granicę - wszystko to wymaga obecności szczepień zwierzęcych i prawidłowo wydanego paszportu weterynaryjnego.

Opis i charakterystyczny pies rasy bokser

Choroby Bokserki, ze względu na swój niezwykły, nieco przerażający wygląd, niezasłużenie zyskały reputację niebezpiecznej i agresywnej rasy. W tym artykule rozważę opis, cechy, charakterystykę natury i wygląd zewnętrzny psa.

Objawy i leczenie gronkowca u psów

Choroby Staphylococcus u psów jest ostrą chorobą zakaźną. Jego patogeny są różnymi rodzajami ziarniaków, w tym złotym. Te bakterie mają sferyczny kształt, a ich akumulacja przypomina kiść winogron.