Treść

Labrador: pełny opis rasy

Labradory są dziś jedną z najpopularniejszych ras psów.

Jeśli jako opis musisz odebrać jedno słowo, to słowo będzie przyjacielem.

Jak powstała ta rasa psów, jak się nimi odpowiednio opiekować, jak długo żyją, ile kosztują w różnych krajach i ile Labrador może zjeść dziennie, nauczysz się tego w tym artykule.

Historia rasy

Do tej pory ludzie nie są całkowicie świadomi tego, jak te psy pojawiły się w naszym życiu.

Ogromna liczba naukowców uważa, że ​​pochodzenie tej rasy pochodzi od psów domowych Indian północnoamerykańskich. W tym czasie pomagali swoim mistrzom łowić ryby.

Na początku XIX wieku europejscy marynarze wędrowali na jedną kanadyjską wyspę zwaną Nową Fundlandią i zauważyli wśród tubylców tak piękną rasę psów.

Stały się prawdziwymi, uniwersalnymi pomocnikami. Do ich obowiązków należało nurkowanie w sieciach rybackich i sprowadzanie dziczy z lasu.

W 1830 r. Rasa Labrador pojawiła się w Wielkiej Brytanii i odniosła wielki sukces wśród myśliwych.

Wytrwałość, cierpliwość i aktywność pomogły myśliwym wyjść z najtrudniejszych sytuacji.

Dopiero w 1903 r. Rasa ta została oficjalnie uznana i nazwana "Labradorem". Otrzymali swoje imię ze względu na pochodzenie.

Ich przodkowie zostali wyhodowani na Półwyspie Labradorskim. Teraz te psy są w życiu prawie każdej sławnej osoby.

Niezależnie od tego, czy jest politykiem czy gwiazdą filmową. Wielokrotnie Labradory są wykorzystywane jako psy przewodnik dla niewidomych.

Wygląd psa

Zewnętrzny opis rasy jest dość prosty. Ten pies można rozpoznać bardzo łatwo.

Istnieją międzynarodowe standardy, według których można ustalić, czy pies jest członkiem swojej rasy.

Przeprowadzone obliczenia i kryteria, które zostały zapisane w tabeli. Dzięki stworzonemu stolikowi ustalamy, czy twoje zwierzę może zostać przypisane rasie Labrador, czy nie.

Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na to, że pies musi być silny, muskularny i zwarty.

Wysokość standardowego psa w kłębie wynosi 56-57 cm, a samica - 54-56 cm.

Według amerykańskiego standardu u psa wysokość w kłębie powinna wynosić 57-62 cm, a u suk w kłębie 55-59 cm Wysokość w kłębie można zmierzyć konwencjonalnym centymetrem lub linijką.

Głowa jest szeroka, uszy małe, zawieszone nieco za sobą. Szyja jest potężna i duża, klatka piersiowa szeroka, kończyny mocne, a łapy zwarte.

Ogon jest również wskaźnikiem rasy psa. W Labradorze powinien przypominać ogon wydry.

Wzrost i kolor

Wzrost tych psów jest optymalny, ponieważ nie jest to bardzo duży pies, ale także mały.

W pierwszym miesiącu życia ich wzrost wynosi 23 cm, o trzy miesiące - 40 cm, 6 miesięcy - 50 cm, gdy szczeniak ma rok, jego wzrost wyniesie około 56 cm, a jego wzrost ustanie.

Obecnie istnieją trzy rodzaje kolorów:

Charakterystyka psa

Labradory to rasa, która ma doskonałą pozytywną cechę.

Są bardzo utalentowani, mają wysoką inteligencję. Nigdy nie są przestraszeni, smutni ani samotni. Bez względu na to, jaki styl życia prowadzisz, pies łatwo dostosowuje się do Ciebie.

Możesz być myśliwym, rybakiem, policjantem, ratownikiem. Według statystyk, prawie 80% psów przewodników to labradory.

Są ostrożni. Są niezawodnymi towarzyszami, szczególnie dla niewidomych. Zrównoważony charakter Labradora po prostu zwycięża.

Taki pies jest bardzo trudny do obrażenia lub doprowadzenia do punktu, w którym zaczyna pękać. Zawsze dobrze się z nią baw.

Twój dorosły przyjaciel może dopasować się do Twojego nastroju i nie dostanie się pod nogi, ale zawsze jest gotowy, aby Ci pomóc.

Bez obawy możesz zostawić psa z dzieckiem, nawet jeśli dziecko ma zaledwie kilka lat. Wiele osób uważa, że ​​psy tej rasy to prawdziwe niańki.

Zdarza się, że pies pojawia się w twoim domu wcześniej niż dziecko. Będą najlepszymi przyjaciółmi. Labrador nigdy nie urazi dziecka i zawsze będzie mógł zaopiekować się nim, jeśli zostaniesz na kilka minut.

Labradory żyją dobrze z innymi zwierzętami. Nie kłócą się, a pierwsze nigdy nie zaczepią obcego zwierzęcia.

Więc jeśli masz kota w domu, nie musisz się martwić, że będą się kłócić ze sobą.

Długość życia

Wiele osób obawia się, że duże psy nie żyją długo. Dlatego staram się ich nie kupować, wiedząc, że za 10 lat pies będzie musiał się pożegnać.

Dlatego często się o to pyta i ile lat żyje jedna lub druga rasa. Na przykład psy pasterskie - od 10 do 13 lat, małe i do 17 i 18 lat.

Na szczęście Labrador szczyci się także długowiecznością. Średnio taki pies żyje 15-18 lat.

I to jest bardzo dobry wskaźnik. Wraz z dziećmi będzie rosnąć i żyć swoim zwierzakiem, który nawet w starszym wieku nie pozwoli Ci się nudzić.

Żywot twojego pupila zależy przede wszystkim od Ciebie. Nawet drobne objawy, na które warto zwrócić uwagę.

Aktywność fizyczna

Labrador jest najbardziej energiczną i mobilną rasą, ale także spokojny. Prawdopodobnie myślisz, że tak być nie może, ale tak jest. Najważniejsze, aby nauczyć się kontrolować swoją aktywność.

Dla Labradora idealnym ćwiczeniem jest poranny spacer trwający około pół godziny.

A potem wieczorny spacer, ale tutaj czas trwania powinien wynosić co najmniej dwie godziny.

Wskazane jest, aby pies nie tylko podążał za tobą, ale grał w piłkę i uciekał. Świetną opcją byłaby jazda na rowerze lub gra w frisbee.

Pielęgnacja

Główną cechą Labradorów jest wełna. Jeśli spojrzysz na zdjęcie w Internecie, możesz zobaczyć, co ma luksusowa wełna.

Ale minus takiej piękności jest okresowym moltem. Aby tego uniknąć, musisz kupić grzebień i przeczesać go kilka razy w tygodniu.

Jeśli twój pies został kupiony w rzece, to po spacerze jej wełnę należy umyć pod bieżącą wodą, a następnie wytrzeć do sucha ręcznikiem.

Treść w mieszkaniu

Oczywiście, że możesz. Konieczne jest tylko poznanie pewnych funkcji trzymania psa w mieszkaniu.

Przede wszystkim trzeba pamiętać, że pies bardzo lubi komunikację i dlatego powinien wyposażyć się w miejsce, w którym miałby dobry kąt widzenia.

Nie powinieneś kupować psiej budki czy pudełka, tyle śmieci z naturalnych materiałów. Rozmiar powinien być taki, aby pies mógł łatwo się rozciągnąć i zrelaksować.

Prawidłowe odżywianie

Prawidłowe odżywianie jest warunkiem zdrowia każdego psa, zwłaszcza gdy prowadzi aktywny tryb życia.

Ile razy dziennie trzeba karmić psa przewodnika i co karmić, jest to interesujące dla wszystkich, którzy lubią tę rasę.

W jej diecie powinny być wszystkie przydatne i odżywcze. A potem będzie wyglądać jak na zdjęciu.

Labradory są podatne na otyłość, więc jeśli zdecydujesz się karmić psie mięso, lepiej wybrać rodzaj diety.

Na przykład:

Najczęściej hodowcy odmawiają naturalnego karmienia i wolą profesjonalną paszę. Ale tutaj każdy decyduje o sobie.

Kupując psa w hodowli, możesz poprosić o pełny opis tego, co szczeniak przez cały czas jadł.

Pierwszy raz będzie musiał się do tego przyzwyczaić, aby nie rozerwać żołądka szczeniaka. To zajmie kilka lat i zapomnisz, jak nauczyć go tego lub innego jedzenia.

Choroby

Bez względu na to, ile lat ma twoje zwierzę, jego skłonność do choroby nigdzie nie pójdzie.

Przede wszystkim powinieneś zwrócić uwagę na taką chorobę jak otyłość. Tylko aktywność fizyczna pomoże ci chronić psa przed tym.

Ponadto wiele psów dużych ras ma chorobę, taką jak dysplazja. Choroba ta nie jest jeszcze w pełni poznana i nie wiadomo, z jakiego powodu może ona występować u twojego zwierzaka.

Spróbuj co najmniej raz w roku udać się do weterynarza na badanie. Z należytą starannością wszystkie choroby omijają twojego zwierzaka.

Ciekawe fakty z życia Labradorów

Jeśli nadal masz wątpliwości, czy założyć Labrador, oto lista interesujących faktów na temat Labradorów i ich życia:

  • Przez 3 sekundy osiągają prędkość 20 km / h.
  • Zanurz się na głębokość 14 m.
  • Zapach Labrador jest o 25% lepszy niż owczarek.

Już udowodniono, że Labrador może bezpiecznie wziąć jajko do ust i przynieść je w całości.

Innym faktem jest, że psy te prawie nie odczuwają bólu, więc odważnie pędzą do samego środka ognia lub katastrofy.

Często są też kręceni w różnych filmach zarówno z główną rolą, jak i niewielką rolą.

Minimalny koszt szczeniaka na Ukrainie wynosi od 6000 UAH, w Rosji od 35 000 rubli.

Galeria zdjęć

Jeśli nie możesz ustalić, czy twoje zwierzę jest Labradorem, możesz skontaktować się z klubem szkoleniowym psa i porozmawiać lub porównać psa ze zdjęciami, które wybraliśmy specjalnie dla ciebie.

Labrador Retriever Rasa Opis i charakterystyka

Podsumowanie artykułu:

Wielu hodowców psów na świecie preferuje rasę Labrador Retriever. Jest to uniwersalna rasa mająca wiele zalet - dobry charakter, atrakcyjny wygląd, doskonałe wykonanie, poświęcenie dla właściciela.

Każdy pies może stać się nie tylko wiernym przyjacielem, ale także pomocnikiem w gospodarstwie domowym. Włączają się, aby pomóc ratownikom, policji. Labradory pomagają szukać nie tylko narkotyków, ale także tych, którzy przeżyli pod gruzami ludzi, doskonale polują na zwierzynę, służą jako towarzysze niewidomych.

Pochodzenie unikalnej rasy

To bardzo starożytna rasa psów. Pierwsi przedstawiciele osiedlili się na wyspie Nowej Funlandii. Duże i inteligentne zwierzęta kochały wodę, były doskonałymi pływakami i często ratowały tonących ludzi i dzieci, które wpadły do ​​wody.

Psy szybko nauczyły się poleceń, więc zostały użyte do polowania, aby uzyskać grę z wody, gęstego chrustu lub innych trudno dostępnych miejsc.

Żeglarze z różnych krajów przybywających na wyspę z radością przyjęli nową rasę szczeniąt z wodoodporną wełną. Pomagali na statku - wyjęli olinowanie, które zostało zmyte w morzu, zmyło, przyniosło złapany haczyk.

Rasa pojawiła się w Wielkiej Brytanii w XIX wieku. Przyjazne i inteligentne psy były kupowane przez lokalnych mieszkańców (obywateli i rolników), ponieważ nie dotykały innych zwierząt domowych i drobiu. Po 100 latach w 1903 r. Rasa rozpoznała Kennel Club of England. Standardem rasy były tylko czarne zwierzęta, znacznie później rozpoznano inne kolory - płowe i czekoladowe.

W latach 70. angielscy hodowcy wyraźnie określili 2 rodzaje ras - wystawy i pracujące labradory. Te pierwsze były ciężkie, miały krótszy pysk i dużą głowę, pracujące zwierzęta miały suchy typ konstrukcji, miały długą kufę i lżejsze kości. Dziś na wystawach prezentowane są oba rodzaje psów.

Wygląd i standard rasy

Labrador Retriever to silna i żylasta rasa o szerokim grzbiecie, dużej głowie i średniej wysokości. Jej zwinny i przyjazny charakter jest znany wielu.

Z wyglądu istnieją pewne podobieństwa:

  1. Prosty ogon, nieco zagęszczony u podstawy, ale niezbyt długi. Płaszcze jego sztywne krótkie włosy.
  2. Głowa zwierzęcia ma proporcjonalne linie, czaszka jest szeroka. Oczy psa są wyraziste i duże, kufa krótka i mocna ze śnieżnobiałymi zębami. Ma małe wiszące uszy, daleko od siebie.
  3. Przednie nogi są proste, średniej długości i proste. Pies o tylnych łapach układa się równolegle. Okrągłe łapy różnią się siłą.
  4. Ciało ma grubą warstwę, potężny układ mięśniowy. Szyja tej rasy jest potężna, średniej długości. Płynnie przechodzi w silne plecy i krótką talię. Klatka piersiowa jest dobrze rozwinięta, jest szeroka i głęboka.

Przedstawiciele tej rasy mają elastyczny krok, temperament i swobodny ruch. Pies ma dwuwarstwowy płaszcz z miękkim podszerstkiem, a góra jest twarda. Po kąpieli podkład pozostaje suchy.

Dopuszczalne kolory i rodzaj retriever wełny

Standardowe dozwolone kolory to płowy, czekoladowy, czarny. W obszarze klatki piersiowej może być biała plama. Wodoodporna powłoka jest twarda, stosunkowo krótka i gęsta. Rasa nie pozwala na zbyt miękką wełnę, pióra i fale.

Istnieją również niestandardowe kolory Labrador Retriever:

  • biały z czarnym - pojawia się jako płowy kolor;
  • srebrny - niestandardowy, otrzymany po przekroczeniu (mestizo);
  • Dudley - osłabiony płowy, jest uważany za pół rasy.
  • Fox lub Redfox to czerwony odcień, który jest uważany za cień płowy.

Psy z plamkami są uważane za małżeństwo i nie podlegają zawodowej hodowli na wystawy.

Cechy charakterystyczne szczeniąt

Labradory to świetny przyjaciel dla aktywnych właścicieli i rodzin z dziećmi. Uwielbiają chodzić i biegać z właścicielem.

Istnieje wiele ras psów aktywnych. Oto jeden z nich Alaskan Malamute

To nie wstyd zabrać ze sobą zwierzaka na wycieczkę, wycieczkę lub do dowolnego miejsca. Mądre i inteligentne psy różnią się od innych ras wykształceniem i chęcią zadowolenia innych. Mogą stać się niszczycielami, jeśli zawsze są sami. Zasady zachowania lepiej nauczyć się szczeniaka od dzieciństwa.

To jest rasa myśliwska, więc jej głos jest głośny i głośny. Labradory szczekają, jeśli potrzebują uwagi i wyrażają radość. Szczeniak nie nadaje się jako strażnik domowy lub mistrz, ponieważ może jedynie przestraszyć nieoczekiwanego gościa z głośnym szczeknięciem.

Dodatkową cechą tej rasy jest miłość do zabiegów wodnych. Psy rozpryskują się w każdym miejscu, gdzie widzą wodę, bez względu na to, czy morze jest przed nimi, czy zwykła kałuża. Labrador może rzucić się naprzód, widząc zwykły staw lub wiadro wody. Uwielbiają mokry brud i trawę z rosą.

Psy tej rasy kochają zabawne gry. Nie są agresywne dla małych dzieci i mogą cierpieć niedogodności przez długi czas. Mogą bawić się z sąsiadującymi zwierzętami lub z dorosłymi znajomymi.

Charakterystyka ras psów

Bezpretensjonalna rasa jest używana jako ratownicy, psy przewodniki lub myśliwi. Psy nie okazują agresji wobec ludzi, nawet jeśli żyją na ulicy. Jako ratownik, Labradory są cenione ze względu na ich zmysł węchu, siłę fizyczną i wytrzymałość, życzliwość i zdolność pływania. Służba Ministerstwa Sytuacji Nadzwyczajnych i pies ich używa, ale nie trzeba ich trenować przez długi czas.

Dla myśliwych aportery są niezbędne, ponieważ przynoszą upadłą zwierzynę z krzaków, stawów, uczestniczą w piórze dużej bestii. Ze względu na specjalną strukturę szczęki chwytają zdobycz nie niszcząc jej.

Labradory i towarzyszące funkcje niewidomych są dobrze zbadane. Nie kłócą się w miejscach publicznych, nie zwracają uwagi na otaczające psy, dobrze się dogadują z ludźmi, ponieważ mają spokojne usposobienie i silne psychologiczne uwarunkowania.

Subtelności treningu labradorskiego

Silni i dobroduszni Labradory muszą chodzić codziennie. Potrzebują szkolenia wstępnego i gier na świeżym powietrzu w powietrzu. Uczą się szybko i łatwo, ale lepiej rozpocząć proces treningu z małym szczeniakiem. Łatwiej uczyć nowych, posłusznych i spokojnych, przyciągając różne przysmaki.

Lepiej stopniowo nauczyć szczeniaka świat zewnętrzny - samochody, inne osoby, zwierzęta. Proces socjalizacji powinien odbywać się stopniowo, tak aby zwierzę było wykonalne i posłuszne, nie zerwało się ze smyczy, a on sam spokojnie wszedł w pole widzenia właściciela.

Najtrudniejsze do wyszkolenia dorosłych mężczyzn i szczeniąt powyżej sześciu miesięcy. W trakcie tego procesu należy zwrócić uwagę na smaczną promocję, ponieważ psy uwielbiają jeść i zdobywają smaczne kawałki mięsa. W celu poprawnego wykonania polecenia należy je zachęcić.

Labrador retriever może czasami być uparty, ale w procesie uczenia się nie mogą stosować fizycznych metod ekspozycji i krzyków. Będą opierać się jeszcze bardziej, a nie wykonywać poleceń.

Wybór odpowiedniej diety

Labrador retriever kochają smaczne jedzenie, ale wiele z nich może mieć nadwagę i dobrze odżywioną sylwetkę. Dieta dla zwierząt powinna być odżywcza i zrównoważona, aby zwierzę było w doskonałej formie.

Pracujący hodowcy wybierają karmę suchą premium dla swoich psów. Istnieją pasze dla przedstawicieli tej rasy z dodatkami wzmacniającymi stawy. Dodatkowo można rozpieszczać zwierzaka suplementami witaminowymi i mineralnymi.

Gotowy pokarm jest trudny do zebrania, jeśli pies cierpi na ciężkie alergie. W tej sytuacji potrzebujesz naturalnej żywności, w tym:

  • świeże i gotowane marchewki;
  • serwatka i inne produkty mleczne;
  • warzywa z ogrodu i owoce w sezonie;
  • gryka, płatki owsiane, gotowany ryż;
  • drewno gotowane lub surowe;
  • gotowana lub surowa polędwica wołowa.

Kilka przyjęć na tydzień można dodać do diety świeżych jaj zwierzęcych. Nie mieszaj żywności naturalnej i suchej. Przerywa trawienie może powodować chorobę zwierząt domowych.

Zasady opieki nad zwierzętami

Nie jest trudno zadbać o Labrador Retriever. Jego wełna nie wymaga cięcia i często grzebie. Wystarczy kilka razy w tygodniu chodzić po ciele psa specjalną szczotką. W okresie pierzenia (dwa razy do roku) zwierzę jest wyczesywane przez furminator w celu szybkiego wyeliminowania padłego podszerstka i wełny. Najlepiej zrobić to codziennie.

Uszy dla zwierząt domowych są również okresowo czyszczone bawełnianym wacikiem i specjalnym balsamem. Możesz po prostu zwilżyć bawełnę wodą. Następnie uszy suszy się ręcznikiem. Gwoździe są przypinane na łapach w razie potrzeby, aby nie przeszkadzały w chodzeniu psa. Użyj zwykłych szczypiec lub nożyczek dla zwierząt.

Wady i godność rasy

Zabawne i radosne zwierzaki mają wiele zalet:

  • miłość do dzieci, dorosłych gospodarstw domowych i innych zwierząt;
  • inteligencja i doskonała inteligencja;
  • wysokiej jakości wyszukiwarka;
  • doskonały zapach;
  • poświęcenie dla mistrza;
  • szybko uczący się;
  • rozwinięte cechy myśliwskie;
  • bez strachu wysokości i wody.

Rasa ma swoje wady. Dwa razy w roku pies aktywnie psuje. Płaszcz jest tłusty i lepki w dotyku, ponieważ aktywnie wytwarza niezawierający wody smar.

Labrador Retriever może zniszczyć meble, zjeść coś z kosza na śmieci, opróżnić stół z naczyń. Młode szczenięta szczęśliwie pędzą do każdego kąta, więc powinny chodzić w miejscach publicznych na smyczy. Szczeniak lub dorosły pies może się zgubić, jeśli zostaniesz złapany przez kogoś lub pobawisz psa ulicznego.

Stan zdrowia Labradora

Wśród psów rasa ta wyróżnia się długowiecznością. Nie są podatne na owrzodzenia i mają wystarczająco dobre zdrowie. Średnio pies może żyć 10-15 lat.

W niektórych przypadkach scharakteryzowano niektóre choroby:

  1. Lizanie ziarniniaka - rany na łapach z powodu częstego podrażniania skóry zębami.
  2. Alergie pokarmowe, zwłaszcza czekolada lub produkty z kurczaka. Zwierzę może cierpieć na leki, czyszczenie lub proszek do prania, niektóre preparaty witaminowe. Może mieć obrzęk oczu, zapalenie ucha, dermatozy.
  3. Panosteitis to patologia układu kostnego, która często pojawia się u młodych psów.
  4. Nadwaga jest często związana z przejadaniem i niewłaściwą dietą, a także z zaburzeniami hormonalnymi.
  5. Dysplazja stawów jest dość powszechna nie tylko u starszych psów.

Często występują patologie genetyczne, a także choroby oczu - zaćma, odwarstwienie siatkówki. Głębokie pęknięcia i strupy mogą tworzyć się na nosie. Leczenie w tym drugim przypadku, tylko lokalne.

Warunki przyjazne dla zwierząt

Zwierzę może być trzymane na podwórku, jeśli znajduje się w nim woliera ciepła lub kabina. Zimą lepiej jest wpuścić psa do domu, chociaż ze względu na gęsty podszerstek może on tolerować ujemne temperatury.

Każdego dnia pies musi komunikować się z właścicielami, aktywnymi spacerami i grami. Z powodu samotności pies może wykazywać agresję i stać się niekontrolowanym.

Retrieverzy mieszkają w małych mieszkaniach, najważniejsze - aktywne spacery na świeżym powietrzu, możliwość niekiedy pływania w wodzie lub morzu.

Jak wybrać dobrego szczeniaka

Ta rasa jest bardzo popularna i przed wyborem psa musisz wiedzieć, jak wybrać odpowiednie zwierzę. Przede wszystkim sprawdzane są dokumenty i rodowód szczenięcia.

Zwierzę nie powinno być bierne lub nadmiernie nadpobudliwe. Znakiem dobrego psa jest chęć rozpoznania gościa, wyrazisty wygląd i gładki płaszcz z brokatem.

Kto kupić: retriever Labrador lub golden retriever?

Są to dwie spokrewnione rasy. Hałaśliwy i rustykalny labrador z domem jest przyjazny i czasami denerwujący. Pędza, by spotkać dziecko i może je upuścić.

Golden Retriever to elegancki i szczupły arystokrata, bardziej flegmatyczny i spokojny. Intuicyjnie odczuwa nastrój właściciela.

Recenzje od właścicieli tej rasy

W większości przypadków hodowcy Labrador Retriever pozostawiają pozytywne opinie na temat swoich zwierząt. Dobrze radzą sobie w dużych rodzinach, nie wybrednych w jedzeniu i opiece. Wystarczy jeden aktywny spacer dziennie.

Labrador Retriever

Lojalny i towarzyski towarzysz

Kluczowe cechy

  • niezależny
  • sprytny
  • wychodzące
  • z niedowierzaniem
  • wierny
  • otwarty
  • przywiązany do właściciela
  • wesoły
  • nachalny
  • czujny
  • polubowne
  • zrównoważony
  • aktywne
  • nieustępliwy

Opis

Solidna budowa ciała i otwarta, wesoła dyspozycja Labrador Retriever sprawiają, że jest całkowicie niestrudzony. Płyń, biegnij, baw się i chodź ze swoim właścicielem, on jest gotowy zawsze i wszędzie! Jeśli potrzebujesz łatwego do wyszkolenia, inteligentnego, zrównoważonego, a zarazem zabawnego psa, przerwij wybór rasy Labrador. Większość tych psów bardzo kocha dzieci. Trzeba jednak pamiętać o jednej z ich słabości - apetytu! Utrzymanie optymalnej masy ciała u przedstawicieli tej rasy jest dość trudne.

Postać

Labrador jest jedną z niewielu ras psów, które są popularne na całym świecie. I zasłużyli sobie na taką popularność. Prawie główna cecha Labradora nazywana jest rzadką przyjaznością psów tej rasy. Z reguły odnoszą się one dobrze do dzieci, różnią się ich łatwym usposobieniem i łatwo dogadują się z innymi zwierzętami domowymi. Są to zdolni uczniowie, którzy chętnie i aktywnie uczestniczą w procesie uczenia się. Jeśli jednak się nudzą, możesz spodziewać się od nich psot! Jeśli chcesz mieć Labrador Retriever, przestudiuj opis rasy i zastanów się, czy poradzisz sobie z jej pogodnym i aktywnym charakterem.

Labrador Retriever - opis rasy, charakterystyki, opieki, choroby, szczeniąt i zdjęć Labradora

Dowiedz się o temperamencie ✅, standard ✅ i cechach rasy Labrador Retriever. Zobacz, co lubi Labrador, jego opis, cechy charakteru. Zobacz zdjęcia psów rasy Labrador.

Zdjęcie: Labrador Retriever

Chociaż ten pies nie jest uważany za psa służbowego, jest raczej postrzegany jako towarzysz, może przynieść wielkie korzyści dla ludzi. Jedyne, co trudno osiągnąć od Labradora, to ochrona terytorium i przejawy agresji. W szczypta, może tylko szczekać, informując cię o niebezpieczeństwie.

Natura Labradora bardzo dokładnie zdradza jego oczy. Nie ma w nich ani kropli agresji. Te psy są mocno przekonane, że świat jest piękny, wszyscy go kochają i kochają każdego. Najważniejsze to nie podważać tej wiary, a Labrador na zawsze pozostanie radosną istotą, promieniującą szczęściem.

Labrador Retriever: charakterystyka

Historia rasy

Labrador Retriever to jedna z najpopularniejszych ras psów na świecie, której historia pochodzenia została dokładnie zbadana przez ciekawskich badaczy. Pomimo żywego zainteresowania pewnym wyjaśnieniem głównych etapów tworzenia rasy jest trudne, więc istnieją różne wersje na ten temat.

Zdjęcie: Labrador Retriever

Nie ma wątpliwości, że przodkowie Labradorów żyli na wyspie Nowej Fundlandii, chociaż nazwa rasy została ustalona na cześć Półwyspu Labradorskiego. Niektórzy badacze uważają, że położenie geograficzne nie miało wpływu na nazwę, ale przypisano główną rolę barwie pierwszemu przedstawicielowi rasy, który był koloru czarnego, jak kamień labradorytów. Kolejna ciekawa wersja łączy nazwę rasy z tłumaczeniem słowa Labrador, co oznacza "robotnik". Biorąc pod uwagę zwiększoną wydajność i aktywność tych psów, ta wersja ma również prawo istnieć.

Przodkowie Labradorów były dużymi Nowozelandzkimi psami, z których pochodzi współczesna Nowa Fundlandia. Wzmianki o tych psach można znaleźć w 1593 r. Wśród marynarzy, którzy płynęli na północny kraniec kontynentu amerykańskiego. Psy wywarły silne wrażenie na Portugalczykach, którzy zauważyli ich niezwykły wygląd, nie spotykany u psów z Północnych Indii i Europy. Nie mniej zaskakujące były cechy robocze psów, które równie dobrze służyły człowiekowi na lądzie i morzu.

Pierwsi Labradorzy przybyli do Anglii z wyspy Nowej Funlandii, która znajduje się w pobliżu wschodniego wybrzeża Kanady. Ten punkt wyjścia jest uznawany przez wszystkich badaczy, ale wtedy ich opinie są rozbieżne. Niektórzy uważają, że rasa została w pełni ukształtowana na wyspie, a Brytyjczycy właśnie sprowadzili ją do Europy i zaangażowali się w jej popularyzację. Ta wersja jest potwierdzona w dokumentach i źródłach archeologicznych. W szczególności podczas wykopalisk na wyspie Nowa Fundlandia znaleziono szczątki psów pochowanych około 4000 lat temu. Również opisy pierwszych psów widziane przez Europejczyków na wyspie w dużej mierze pokrywają się z cechami pierwszych Labradorów.

Inni uważają, że tylko przodkowie współczesnych labradorów przybyli do Anglii, a rasa została wyhodowana w wyniku pracy angielskich hodowców. Według tej wersji krew Wskazówek i Czarnych Psów została dodana do krwi psów Nowej Fundlandii.

Kanadyjski hodowca Labrador, dr Woods, zwolennik pierwszej wersji, uważa, że ​​przodkowie labradorów na wyspie to psy wikingów i Basków. Na wyspie Nowa Fundlandia powstały dwa rodzaje ras: Wielka i Mała Nowa Fundlandia. Duże psy różniły się luźną konstytucją, dużymi rozmiarami i długimi włosami. Byli przodkami współczesnych Nowej Fundlandii. Mały typ wyróżniała się większą lekkością budowy ciała, mobilnością, zręcznością i niesamowitą pasją do wody. Ich sierść była krótka i twarda. Byli to przodkowie współczesnych aporterów labradorskich, nazywanych po prostu psami wodnymi z St. John's, stolicy ks. Nowa Fundlandia.

Początkowo uwagę Anglików przyciągały duże kudłate psy Nowej Fundlandii, które aktywnie sprowadzały z wyspy. Ten hołd dla mody chwyta całą angielską szlachtę, pozostawiając przyszłych Labradorów w cieniu ich najbliższej rodziny. Ale opinia publiczna zmienia pułkownika Petera Hawkera, który lubił aktywne czarne psy z wełną, która przypominała odskórną skórę. W 1814 roku zaleca używanie Labradorów do polowań i opisuje ich genialne występy, szczególnie w grze aportirovka. Po raz pierwszy kapitan morski nazwał te psy labradorami, których angielska arystokracja zakochała się w ich sportowym charakterze. Krew psów myśliwskich seterów i retrieverów dodawana jest do krwi psów z wyspy Nowej Funlandii. Słowo "retriever" po angielsku oznacza "znaleźć i zabić zabitą grę". Według danych dokumentalnych w rodowodach angielskich labradorów nie było żadnych innych linii krwi.

Już w latach 1830-1840 zainteresowanie labradorami było bardzo wysokie. Centrum ich dystrybucji stanowiło portowe miasto Poole, które sprowadziło psy z wyspy. W 1870 r. W Birmingham odbyła się wystawa, w której dokonano wyraźnego rozróżnienia między Nową Fundlandią i czarnym labradorem, jako różnymi rasami.

Zdjęcie: Dorosły pies rasy Labrador i szczeniak

W 1885 r. Przywóz psów został tymczasowo zatrzymany z powodu kwarantanny, ale to nie powstrzymało miłośników angielskiego labradora. Słynni i zamożni arystokraci zakładali psiarnie w różnych okręgach, czyniąc z Labradora prawdziwy kult szlachetnego psa myśliwskiego. Prowadzono książki genealogiczne, organizowano konkursy pokazowe, aby zademonstrować umiejętności łowieckie Labradorów. Wkrótce stali się już poważnymi konkurentami dla seterów i wskaźników. Poważna praca hodowlana zgodnie ze wszystkimi zasadami doprowadziła do tego, że 7 lipca 1903 roku rasa została uznana za niezależną i otrzymała nazwę Labrador.

Szczególnie wiele przedszkoli pojawiło się na terytorium Anglii w latach 1910-1920. A następne 10 lat nazywa się "Złotym Wiekiem Labradora", ponieważ w tym czasie rasa stała się niezwykle popularna, modna i kochana przez wszystkich mieszkańców Królestwa. Szczególnie znana hodowla "Benchori", która zdobyła kilku legendarnych bohaterów. Właścicielem przedszkola była hrabina Loria Hove. Jej pupilek, Labrador Bolo, zdobył dwa tytuły mistrzowskie: piękno i cechy użytkowe.

Liczba hodowli rośnie szybko, a Labrador staje się popularny nie tylko jako pies myśliwski, ale także jako towarzysz i pies do pokazu. W tej chwili jest moda dla przedstawicieli rasy słonecznego koloru żółtego. Od czasu do czasu zainteresowanie czekoladowymi labradorami błyska, ale nigdy nie udało im się wygrać dłoni z ich czarno-żółtych odpowiedników.

W 1916 roku utworzono klub Labrador Retrievers w Anglii. Później, w 1925 roku, pojawił się klub fanów żółtych retrieverów Labrador. Mimo oczywistego uzależnienia wielu hodowców od żółtego koloru, Kennel Club nie ograniczał standardu rasy, praca hodowlana prowadzona była z udziałem labradorów w różnych kolorach.

Skala rozmieszczenia rasy stawała się coraz bardziej imponująca: każdego roku notowano nie setki, ale tysiące noworodków Labradorów. Psy te stały się nierozłącznymi przyjaciółmi ludzi o różnej naturze i sposobie życia, a stopniowo przestali być przywilejem szlachty i wyszli, zwani "ludem". Oczywiście odkrywcy tej rasy pchali dla niej nieco inną przyszłość: chcieli widzieć ją jako elitarnego psa dla wybranych. Ale to właśnie popularność we wszystkich dziedzinach życia doprowadziła do tego, że w 1998 r. W Anglii urodziło się 35 000 szczeniaków Labrador.

Sława tego niezwykłego psa już dawno rozprzestrzeniła się na wszystkie cywilizowane kraje z rozwiniętą hodowlą psów. W Ameryce pierwsze oficjalnie zarejestrowane szczenięta labradorskie urodziły się w 1917 roku. W 1931 r. Powstał American Labrador Fans Club, aw 1991 r. Labrador uzyskał najwyższą ocenę rasy w Stanach Zjednoczonych.

Teraz ta rasa nadal podbija serca hodowców psów na całym świecie.

Długość życia

Średnio, Labrador Retriever żyją od 12 do 13 lat.

Labrador zajmuje 7 miejsce w rankingu psów na rozwój inteligencji.

Standard rasy

Standardowy labrador retriever FCI z 1999 roku:

Daje wrażenie ciasno złożonego psa o szerokiej głowie, obszernej klatce piersiowej i mocnych kończynach.

Wysokość w kłębie u samców wynosi 56-57 cm, u suk 54-56 cm, ale niewielkie odchylenie wzrostu u tej rasy nie jest istotną wadą.

Czaszka jest szeroka, ale nie nadmierna, bez grubych linii. Głowa wygląda na mocną, ale nie grubą i nie okrągłą, bez mięsistych policzków. Kufa nie jest spiczasta, z dobrze zaznaczonym przejściem od czoła do kufy. Nos jest szeroki. Zgryz nożycowy, zęby średniej wielkości.

Wyraz oczu jest sprytny i życzliwy. Kolor oczu to orzech laskowy lub brązowy.

Wiszące uszy, niezbyt duże, posadzone daleko na głowie. Uszy charakteryzują się zwiększoną mobilnością, przekazując nastrój Labradora.

Linia szyi jest mocna i mocna.

Tył jest prosty, lędźwie krótkie i mocne.

Klatka piersiowa szeroka, ale nie beczkowata, żebra dobrze wysklepione.

Ogon jest średniej długości i bardzo gruby u podstawy. Koniec ogona jest wąski. Ze względu na twardy płaszcz przypomina ogon wydry.

Przednie nogi są proste i mocne.

Kończyny tylne bardzo silne i dobrze rozwinięte.

Stawy skokowe są niskie. Łapy są okrągłe, kompaktowo połączone z jasno zdefiniowanymi klockami.

Ruch jest bezpłatny w skali.

Płaszcz składa się z grubego krótkiego futra i wodoodpornego podkładu. Sierść jest twarda w dotyku, nie powinna mieć falistych plam i zwojów.

Moult

Labradory wymagają minimalnej troski, chociaż na wiosnę umiarkowanie się wyrzynają.

Kolor dopuszczalny czarny, płowy lub brązowy. Pod bladożółtym światłem oznacza opcje od jasnokremowego do czerwonego. Kolor powinien być jednolity bez opalenizny.

Dog Photo: Black Labrador

Słynny syskar. Zapach labradorów jest o 25% lepszy niż zapach owczarka niemieckiego. Labrador Yoga w Wielkiej Brytanii otrzymał Medal Złotego Rycerza za wykrycie 490 lekarstw.

Labrador postać

Jaki powinien być prawdziwy labrador? Oczywiście, dobroduszny, wesoły i zabawny. Ten wesoły zdorovyachok jest w stanie obciążyć wszystkich wokół swoim radością życia i optymizmem. Mieszkając w rodzinie, Labrador tworzy wokół siebie spokojną i szczęśliwą atmosferę domowego komfortu i harmonii. W wielu krajach rasa stała się symbolem szczęśliwej rodziny, a nawet osobliwa tradycja pojawiła się u tego psa w młodych rodzinach.

Optymizm życiowy Labradora jest tak wielki, że jego energia i aktywność pokonują krawędź. Przygnębienie i bierne oczekiwanie na rozrywkę są mu obce. Jeśli właściciel nie zapewni mu "chleba i cyrków", sam je znajdzie. Ten pies jest trudny do tolerowania samotności, a raczej nie toleruje go wcale i woli opuścić dom właściciela, niż tęsknić za ludzką uwagą i komunikacją.

Labrador jest gotowy na przyjaźń ze wszystkimi: z dziećmi, z dorosłymi, z kotami, nawet z listonoszem. Nie dzieje się tak, gdy pies okrutnie strzeże swoich granic. Wręcz przeciwnie, jest gotowa wpuścić wszystkich do domu i bawić się z nimi. Być może jedynym kontrowersyjnym towarzyszem dla Labradora są ptaki, ponieważ jest on wrodzonym myśliwym, który specjalizował się w grze aporivka. Ale są przykłady przyjaźni Labradorów, nawet z ptakami, które po raz kolejny potwierdzają, że jego miłość do miłości nie zna granic.

Rasa ta wyróżnia się inteligencją i pomysłowością. Są łatwe i przyjemne w nauczaniu, są nawet szczęśliwi, gdy są z nimi związani i starają się zadowolić właściciela przy dokładnym wykonaniu wszystkich poleceń. Jedyną trudnością jest to, że Labradory są bardzo zabawne i często rozpraszają się, zwłaszcza w okresie dzieciństwa i dorastania, które trwają 3 lata. Tak, to jeden z tych psów, które nie chcą pożegnać się z przyzwyczajeniami szczeniaków i uwielbiają się oszukiwać, nawet gdy wyglądają jak duże, solidne psy, a czasami same stają się mamami i tatusiami.

Pierwsze labradory były czarne, ale w 1892 roku urodziły się 2 żółte szczenięta od czarnych rodziców.

Opieka i utrzymanie Labradora

Zasady opieki nad Labradorem są dość proste i spełniają ogólne kryteria dotyczące opieki nad psem. Ale, jak każda inna rasa, Labrador ma swoje cechy, które wymagają szczególnej uwagi właściciela. Jednym z nich są uszy, których zwisająca forma może prowadzić do stanów zapalnych spowodowanych zanieczyszczeniem lub penetracją pasożytów. Regularna kontrola i czyszczenie uszu pomoże uniknąć niebezpieczeństwa infekcji.

Kolejną cechą jest specyficzna wełna z gęstym, prawie wodoodpornym podkładem. Ta wełna nie musi być prana bez wyjątku, ma zdolność samooczyszczania. Wystarczy go czesać raz w tygodniu, a podczas wylinki 2-3 razy częściej, aby pozbyć się martwych włosów. Dzięki tej prostej procedurze Twój Labrador zawsze będzie wyglądał dobrze.

Trzecią cechą opieki nad Labradorem jest stworzenie odpowiedniej diety. Oczywiście jest to konieczne dla wszystkich psów, ale retriever Labrador może szybko nabrać nadwagi lub uzależnić się od zakazanych pokarmów, na przykład, aby stać się słodyczą. Nie ma znaczenia, czy karmisz labradora przygotowaną mieszanką lub naturalną żywnością, najważniejsze jest prawidłowe obliczenie stawki dla każdego karmienia. Z pokarmów naturalnych lepiej jest preferować pożywne mięso i zdrowe warzywa, nie skupiając się na zbożach. W żadnym wypadku nie można podać makaronu, z którego Labrador szybko dojdzie do siebie, ale nie przyniesie mu to korzyści.

Aby dokładniej obliczyć objętość porcji, musisz znać wagę swojego psa. Jeśli karmisz się zgodnie z normą, ale pies wygląda na szczupłego, musisz zdecydowanie nadać mu anty-robaki, ponieważ najprawdopodobniej przyczyną tego jest brak wagi. Jeśli, przeciwnie, podajesz wymaganą ilość karmy, a pies staje się gruby, oznacza to, że jest pozbawiona niezbędnych czynności fizycznych.

Z tego wynika czwarta ważna cecha opieki nad Labradorem: konieczne jest zapewnienie aktywności fizycznej. Chodzenie na smyczy dla tego psa to zdecydowanie za mało. Musi dać bieg w naturze lub przynajmniej w parku lub w miejscach dla psów spacerowych. Chociaż rasa ta od dawna jest przystosowana do życia w miastach, jej związek z naturą został zachowany. Labrador uwielbia wycieczki do przyrody, szczególnie w miejscach, w których znajdują się zbiorniki wodne. Nie zapominaj, że jest to wielki miłośnik pływania, szczególnie, że uwielbia pływać za przedmiot wrzucony do wody. Dlatego jeśli masz taką możliwość, koniecznie zabierz ze sobą Labradora do rzeki lub jeziora.

Labradory są w stanie na wczesnym etapie diagnozować raka u ludzi. Potwierdziły to eksperymenty japońskich naukowców.

Zdjęcie: Dog Labrador Retriever

Szkolenie i edukacja

W Labradorze położono wiele umiejętności, które, jeśli zostaną odpowiednio rozwinięte, zadziwią wyobraźnię innych.

Laboratorium może zapamiętać do 300 ludzkich fraz. Ale to nie są najmądrzejsze psy na świecie. W rzeczywistości zajmują 7. miejsce. Border collie i zwykły pudel są lepsi od Labradora w inteligencji. Ale umysł w połączeniu z silną chęcią zadowolenia sprawia, że ​​Labrador jest najlepszym psem do treningu.

Ale dlaczego rozwijać cechy agresywne u psa, który ma wiele innych doskonałych umiejętności. Jeśli nie chcesz ograniczać się do zwykłego zestawu standardowych poleceń, zainspirują Cię przykłady wykorzystania Labradorów dla dobra człowieka. Na przykład we Francji Labradory... zbierają trufle, a nie tylko zbierają, ale nawet uczestniczą w specjalnych konkursach, na których będą gromadzić te grzyby. Również te silne psy są zaangażowane w holowanie narciarzy, pokazują cuda odwagi i wytrzymałości, ratując ludzi na wodzie iw górach. Labradory nawet opiekują się ciężko chorymi ludźmi i działają jako opiekunowie. Mogą wykonywać takie czynności, jak włączanie / wyłączanie światła, zamykanie / otwieranie drzwi, doprowadzanie właściwych rzeczy lub podnoszenie upadłego na podłogę. Psy te są zabierane dla dzieci o ograniczonej sprawności ruchowej, stają się ich najlepszymi przyjaciółmi.

Oczywiście nie zapomnij o instynkcie łowieckim Labradorów. Teraz ta rasa praktycznie nie jest używana do polowań, ale jest zdolna do wielu. Labrador zachowuje się cicho i spokojnie, aż do chwili, gdy myśliwy zastrzeli grę. Potem natychmiast pędzi do miejsca, w którym upadła, i delikatnie chwytając ją, przynosi osobę. Nie ma dla niego problemów, jeśli gra wpadnie do wody, będzie tylko zadowolony pływać. Labrador jest szczególnie obiecujący dla polowań na kaczki, tutaj jest po prostu nieporównywalny.

Jak widać, Labradora można bardzo dużo nauczyć, ale nie próbuj tego robić poprzez system kar. Labrador może być obrażony, a nawet rozczarowany i nie ma nic gorszego niż Labrador, który popadł w depresję. System nagradzania pracuje z nim dużo efektywniej, lubi przynosić korzyści właścicielowi i być dla niego niezbędnym.

Jednak naturalne skłonności mają negatywne przejawy. Na przykład, Labradorzy lubią węszyć i znajdować różne, ich zdaniem, niezbędne rzeczy: martwego ptaka, jakiś rodzaj śmieci z nieprzyjemnym zapachem. Jednocześnie uważają za swój obowiązek sprowadzić swoje znalezisko do właściciela, aby się z nimi cieszył.

Labradory uwielbiają wodę, więc czasami mogą lekkomyślnie wskakiwać do zbiorników wodnych, nie myśląc o tym, jak się stąd wydostaną. Mogą skakać z niskiego mostu lub ze stromego brzegu, co sprawi, że ich właściciele będą dość nerwowi, przeciągając ich na suchy ląd.

Labrador pływa z prędkością 5 km / h, co jest równe prędkości chodzenia człowieka.

Jak wybrać i gdzie kupić szczeniaka Labrador Retriever?

Wszyscy rozumieją, że najlepiej jest kupić szczeniaka w hodowli od hodowców, którzy kochają i znają rasę. Niestety wiedza nie oznacza robienia czegoś, a często przyszli właściciele labradorów idą na kompromis, kupując szczenięta z dokumentami lub nawet zupełnie bez dokumentów od ludzi, o których nic nie wiedzą.

Jeśli kupujesz szczenięta w hodowli, z reguły przygotowuje się umowę, aby zapewnić, że zdobędziesz jeśli nie przyszłego mistrza, to przynajmniej prawdziwego labradora, zdrowego i zadbanego. Zakupy w reklamie przypominają loterię, w której możesz narysować szczęśliwy bilet lub kupić szczeniaka, który nie pasuje do twoich pomysłów.

Zdjęcie: Jak wybrać szczeniaka Labradora? Gdzie kupić i ile?

Najlepiej jest dowiedzieć się więcej o rasie, obejrzeć filmy z Labradorami, odwiedzić kilka wystaw lub szukać informacji w szkółkach lub na ich stronach na portalach społecznościowych. Otrzymasz odpowiedzi na wszystkie swoje pytania i upewnij się, że znalazłeś najlepszego szczeniaka.

Główny urzędnik. Labrador Retriever został burmistrzem amerykańskiego prowincjonalnego miasta.

Ceny dla szczeniąt

Dla szczeniaka czystej rasy Labrador z marką szkółki i dokumentów cena będzie wynosić od 20 000 do 40 000 rubli. Labrador bez karty szczeniaka będzie kosztował mniej, ale jeśli jest rasowy, cena nadal nie może być mniejsza niż 8000 - 10 000 rubli.

Wszystko o labradorze: charakter, opieka i utrzymanie

Labrador Retriever jest najpopularniejszą rasą psów na świecie. Pies ma masę wrodzonych talentów i jest skłonny do szybkiego zdobywania niezbędnych umiejętności i umiejętności dla właściciela. Jeśli szukasz pięknego psa o mocnej i mocnej budowie, o miękkim i przyjemnym charakterze, który może stać się Twoim wiernym asystentem w polowaniu, wędkarstwie i rodzinie, to ta rasa będzie ci pasować idealnie.

Pochodzenie rasy

Nie wiadomo dokładnie, gdzie i jak rodziła się rasa Labrador Retriever. Istnieje kilka wersji:

  • niektórzy uważają półwysep o tej samej nazwie, Labrador, za historyczną ojczyznę wschodniej rasy kanadyjskiej;
  • rasa pochodzi z północno-wschodniej Ameryki na wyspie Nowej Funlandii;
  • rasa powstała w wyniku hodowli psów z Labradoru i Nowej Funlandii w kanadyjskiej prowincji;
  • pierwsza generacja rasy była wyjątkowo czarnym retrieverem.

Istnieje teoria, że ​​nazwa skały jest związana z nazwą kamienia przez labradoryt, który jest wydobywany właśnie w Kanadzie.

Naukowcy sugerują, że psy mieszkały w centralnej prowincji. W innych krajach rasa pojawiła się w wyniku żeglugi, a następnie rozpowszechniona w Nowej Funlandii. Wiarygodne źródła podają, że żeglarze i podróżnicy z wyspy sprowadzali w Anglii psy rasy aborygeńskiej.

Wiadomo, że w tym czasie aktywnie angażowali się w hodowlę dwóch typów psów - wielkiego kudłatego (który prawdopodobnie był przodkiem Nowej Fundlandii) i małych gładkich włosów (które najprawdopodobniej stały się założycielami współczesnych labradorów). Wcześniej psy obu ras miały taką samą nazwę - psy St. John's. Labrador został również nazwany w tym czasie małym nowofundlandzkim psem, ponieważ był mniejszy niż współczesna Nowa Fundlandia.

Niemożliwe jest wiarygodne określenie związku genetycznego dwóch typów psów lub udowodnienie, która rasa pojawiła się pierwsza.

Po raz pierwszy rasa została oficjalnie uznana w Anglii. Tam była bardzo popularna. Psy były doskonałymi pomocnikami, więc ludzie wykorzystali swoją siłę i życzliwość, aby wyjąć sieci z wody, a także ładunki i tak dalej.

W XIX wieku angielscy hodowcy starannie dbali o czystość krwi zwierząt domowych. Jednak w połowie wieku zainteresowanie rasą nieco się zmniejszyło. Z wyspy Nowej Funlandii przestał przynosić towary. Tylko wąskie kręgi właścicieli miały możliwość zatrzymania Labradorów. Właściciele ci starali się również utrzymywać psy w czystości.

Standardy rasy

Zanim kupisz Labrador Retriever, sprawdź, jak wygląda Labrador.

Według Międzynarodowej Federacji Psów, dorosły labrador ma następujące standardy rasy:

  • czaszka wyraźnie zarysowana, szeroka, bez wyrazistych kości policzkowych, w kształcie klina. Czoło jest lekko wypukłe, stromo zmienia się w kufę, jest mały rowek.
  • kufa jest duża i mocna, nozdrza i nos są duże i szerokie;
  • szczęki mocne, zgrabne, lekko zaokrąglone;
  • nos prosto i poziomo, lekko zwężony do krawędzi;
  • brwi wyraziste, ale nie ciężkie;
  • policzki napięte, bez fałd;
  • ugryź regularne i nożycowe. Zęby ściśle przylegają do siebie.
  • oczy są małe, zwykle brązowe;
  • uszy są średniej wielkości, trójkątne, umieszczone nieco za pyskiem, blisko głowy;
  • szyja mocna, szczupła i mocna; z powrotem prosto; schab jest krótki; klatka piersiowa jest szeroka i głęboka; żebra beczkowe;
  • ogon średniej długości, prosty; u podstawy ma większą średnicę zwężającą się ku krawędzi; wiszący brakuje; krótka, ale gruba;
  • łapy proste; tylne są bardziej rozwinięte, mają większy kąt zgięcia; stęp krótki; nogi średniej wielkości, zaokrąglone; palce są ciasno przyciśnięte, poduszki są duże;
  • płaszcz twardy, krótki; mieć miękki podszerstek.
  • wysokość psa w kłębie 56-57 cm, dziewczęta kilka cm mniej;
  • chłopcy ważą od 27 kg do 40 kg, dziewczęta ważą do 35 kg.

Dorosły labrador może mieć kilka kolorów:

  • czarna plama jest dozwolona na klatce piersiowej;
  • Pszenica: od kości słoniowej do rudo-czerwonego lisa;
  • brązowy: retriever czekoladowy może mieć jasne miejsce na klatce piersiowej zgodnie ze standardem.

Wybór szczeniaka

Gdzie kupić

Decydując się na zakup szczeniaka, określ cel lub przyczynę zakupu. Labrador Retriever można kupić do hodowli, do udziału w konkursach lub dla duszy. Jeśli twoja rodzina potrzebuje psa jako towarzysza, możesz skontaktować się z właścicielami labradorów w reklamie, ale wtedy ryzykujesz zakup psa podobnej rasy. Nie możesz być pewien, że pies podobny do Labradora naprawdę będzie się rozwijał.

Jako sieć bezpieczeństwa możesz rozmawiać z właścicielami prawdziwych labradorów z dokumentami, jeśli je posiadasz lub z hodowcami. Ludzie kompetentni pomogą w wyborze.

Jeśli potrzebujesz psa do hodowli lub do wzięcia udziału w konkursie, musisz skontaktować się tylko z hodowcami. Kupując psa, otrzymujesz absolutne gwarancje w postaci oficjalnych dokumentów potwierdzających, że twój pies jest dokładnie tą rasą, której potrzebujesz. Zwracając się do przedszkola, będziesz miał okazję spotkać się z rodzicami przyszłego przyjaciela, przyjrzeć się ich wychowaniu i zachowaniu. W hodowlach ściśle monitorują wychowanie psa, tak aby rosło ono dobrze i nie wykazywało agresji. Dla psa jest godna opieka. Po zakupie otrzymasz kartę szczeniaka i paszport weterynaryjny. Pies ze schronu wyróżnia się także małym piętnem w pachwinie lub za uchem.

Kogo wybrać

Ustalając płeć szczenięcia, zauważ, że zachowanie dziewczyny jest bardziej zrelaksowane, są one trochę bardziej przyjazne niż chłopcy. Ale dziewczyny są bardziej uparte i dwa razy w roku chodzą na ciepło. W tym okresie nie można dopuścić, by mężczyźni zbliżali się do niej, jeśli nie jesteś jeszcze gotowy na pojawienie się szczeniąt.

Chłopiec, kiedy dorośnie, stanie się dużym i potężnym mężczyzną. Chłopcy są bardzo aktywni i wymagają dużo uwagi. Niemniej jednak, trenerzy psów i właściciele psów rasy Labradors uważają, że mężczyźni są bardziej oddani właścicielowi i szybko znajdują wspólny język z innymi zwierzętami domowymi.

Na co zwrócić uwagę przy zakupie

Szczenię powinno stworzyć wrażenie uwodzenia. Uszy i oczy powinny być czyste. Poproś hodowcę lub sprzedawcę, aby opowiedzieli Ci o rodzicach szczeniaka. Wiek psa przy zakupie powinien wynosić półtora miesiąca lub co najmniej 8 tygodni.

Na pierwszym spotkaniu szczeniak nie powinien wykazywać agresji ani uśmiechu. Jego zachowanie nie powinno być nieśmiałe. Dziecko powinno być przyjazne, umiarkowanie aktywne i ciekawe. Ciało zdrowego szczeniaka jest gęste, bez złogów tłuszczu. Skóra psa powinna być wolna od uszkodzeń i zadrapań. Twoje dziecko powinno mieć zdrowy apetyt.

Ponadto należy zwrócić uwagę na to, że szczeniak będzie potrzebował miejsca do spania, patelni, jedzenia, zabawek, smyczy i obroży do chodzenia.

Jak przygotować dom i miejsce dla szczeniaka

Zanim wprowadzisz zwierzę do domu, musisz zebrać wszystkie dywany w domu, pozbyć się lub ukryć małe przedmioty, które mogą zaszkodzić dziecku, lub które mogą zostać przypadkowo połknięte przez szczeniaka. Wszelkiego rodzaju przewody w domu, czy przewody elektryczne, telefon lub z Internetu, musisz ukryć lub zapiąć wysoko. Znalezione przez psa pigułki mogą być spożywane przez nich, co prowadzi do niepożądanych efektów. Buty będą również atrakcyjne dla szczeniaka, więc musisz je również ukryć.

Utrzymanie i opieka nad domem Labrador

Kilka razy w tygodniu pies powinien być szczotkowany gumową szczotką. Kilka razy w roku lub w razie potrzeby pies będzie musiał kąpać się całkowicie, ale bez użycia detergentów. Jeśli pies zabrudzi się podczas chodzenia, można go przetrzeć wilgotnym ręcznikiem. Każdego dnia musisz sprawdzić i wytrzeć uszy zwierzęcia, ponieważ mogą one gromadzić na sobie brud i bakterie.

Pozostaw co najmniej 40 minut na chodzenie dwa razy dziennie. Z psem musisz grać w aktywne gry i, jeśli to możliwe, "wydmuchać" je zespołami. Najprostsze polecenia "aportuj" i "daj" zwierzęciu muszą zostać przeszkolone. Podczas spaceru pies powinien biegać i dużo grać, ponieważ siedzący tryb życia prowadzi do szybkiego przyrostu masy ciała.

Szczenięta są jeszcze bardziej mobilne i dociekliwe niż dorośli. Jeśli właściciel nie będzie grał z psem, z pewnością będzie zabawiał się według własnego uznania. Jeśli właściciel nie podziela gustów i pragnień zwierzęcia, pies może opuścić swego właściciela z nudów.

Treść Labrador nie sprawia żadnych trudności. Od samego dzieciństwa nauczaj dyscypliny psa: łóżko nie jest dla psa, obiad jest na czas, musisz znieść toaletę przed spacerem. Labrador Retriever to bardzo inteligentny i szybki pies. On cię zrozumie i wszystko zapamięta. Miej cierpliwość i przygotuj się na to, że pies do 3 lat będzie igraszki i zabawy w każdej wolnej chwili.

Dieta

Każdy właściciel ma swoje własne preferencje w karmieniu swojego zwierzaka. Niektórzy uważają, że sucha żywność jest bardziej odpowiednia dla Labradora, niektórzy wybierają naturalną dietę. Jedyną słuszną decyzją w tym przypadku nie jest mieszanie dwóch rodzajów karmienia podczas jednego posiłku. Posiłki z produktów naturalnych będą kosztować mniej właściciela, suche jedzenie nie wymaga przetwarzania, jest odpowiednie dla bardziej zapracowanych właścicieli.

Szczenię do 3 miesięcy karmi się 6 razy dziennie, do 5 miesięcy - 5 razy dziennie, do 10 miesięcy - 4 razy dziennie, do roku - trzy posiłki dziennie, a potem - tylko dwa posiłki dziennie.

Te psy uwielbiają jeść, ich ciało jest predysponowane do otyłości, więc dieta i objętość porcji muszą być ściśle monitorowane.

Niektórzy hodowcy radzą, nawet przy karmieniu na sucho, aby dodawali świeżą żywność do diety zwierząt, takich jak wołowina, warzywa, chude ryby i tak dalej. Odżywianie psa musi być zrównoważone i wypełnione wszystkimi witaminami i minerałami niezbędnymi do wzrostu i rozwoju zwierzęcia. W menu psa dobre 30% podawane jest na dania mięsne. Dlatego zwracaj uwagę na skład suchej paszy, którą kupujesz.

Miski dla zwierząt są lepsze do wyboru ze stali nierdzewnej, są bardziej trwałe i wygodne zarówno dla psa jak i dla ciebie, ponieważ będziesz musiał je codziennie myć. Zaleca się powieszenie misek na specjalnym stojaku, aby pies nie rozprostował pyska na podłogę.

Jeśli sprowadziłeś szczeniaka tylko do domu, nakarm go posiłkiem, który jest mu znany przez kilka dni, aby zmniejszyć stres związany z ruchem. Później można zmienić dietę.

Zaleca się nie dodawać do diety psa następujących pokarmów i potraw:

  • słodkie i słone produkty;
  • tłuste potrawy;
  • rurowe kości;
  • ziemniaki, makaron;
  • krowie mleko;
  • resztki z twojego stołu.

Jeśli dieta Twojego zwierzaka jest prawidłowa, będzie widoczna jako jego płaszcz.

Charakter i zachowanie

Labrador jest bardzo elastyczny. Charakter Labradora jest bardzo miły i czuły. Nie może zostać obrońcą z powodu swojej kochającej natury. Można jednak wychować doskonałych przywódców, pielęgniarki, myśliwych i ich asystentów.

Bez powodu pies nie daje głosu. Będzie szczekał tylko w przypadku dziwnych dźwięków lub ruchu. Przydaje się szkolenie "głosu" drużyny psów.

Postawa wobec dzieci i zwierząt

Dla ludzi i zwierząt retriever nie jest agresywny. Pieska kocha i może być dla nich dobrą pielęgniarką. Pies będzie wspierał wszelkie gry twojego potomstwa i nigdy nie przeszkadzał mu w śnie.

Psy tej rasy są bardzo taktowne i przyjazne dla wszystkich zwierząt. Zwierzę nigdy nie rozerwie kota na strzępy, a nawet nie ściga go. Czasami pies postrzega agresję jako grę. Natura Labradora nie pozwala mu nawet myśleć, że ktoś może go źle traktować, ponieważ sam pies traktuje wszystkich wyłącznie pozytywnie.

Lojalność wobec mistrza

Zwierzęta charakteryzują się bezgranicznym oddaniem dla ich właściciela. Pies jest absolutnie obojętny na miejsce zamieszkania, jeśli jego pan jest zawsze z nim.

Samotność rodzi pragnienie psa. Nuda sprawia, że ​​pies jest smutny lub niegrzeczny.

Labrador nie jest drażliwy i bardzo miły. Jeśli pies zostanie mimowolnie obrażony, ale potem zaczarowany, na zawsze zapomni o wszystkich swoich obrazach i pokocha cię jeszcze bardziej.

Cechy szkolenia i edukacji

Psy tej rasy są dobrze wyszkolone. Ważne jest, aby rozpocząć proces od wczesnego dzieciństwa, tak aby pies nie miał jeszcze czasu na zdobycie złych nawyków. Zaleca się powierzenie tej odpowiedzialnej kwestii specjalistom.

Zanim nauczysz psa komend, ustaw w nim własne zasady. Kiedy wyraźnie zacznie je wykonywać, możesz rozpocząć trening. Dziecko może również trenować psa, jeśli ma ponad 8 lub 10 lat. Natura Labrador Retriever nie pozwala mu wykorzystywać swoich zdolności intelektualnych tylko do nauki, więc czasami pies jest otwarcie chytry, aby robić tylko to, co chce.

Postaraj się częściej zajmować swojego psa drobnymi, ale ważnymi czynnościami: może przynieść ci torbę, pantofle, pilot do telewizora, gazetę i cokolwiek innego.

Labrador uwielbia pływać, więc nie ograniczaj go w tym uzależnieniu, ale rozsądnie wykorzystaj czas: w wodzie pies może również wykonać polecenie "aport", aktywnie bawiąc się i spędzając czas ze swoim właścicielem.

Aby rozwinąć towarzyski pies, będziesz musiał dać mu maksymalną ilość czasu. Ufając ci, zwierzak będzie nie tylko łatwiejszy i szybszy do nauki, ale również stanie się bardziej radosny i szczęśliwy.

Możliwe choroby

Psy tej rasy mogą być nosicielami następujących chorób dziedzicznych, które powstały w trakcie rozmnażania rasy: choroby oczu, kości i stawów. Niektóre osoby mają dysplazję stawów udowych i łokciowych, które pojawiły się z powodu niewłaściwej opieki nad dzieckiem.

Dysplazja powstaje z nadmiaru wapnia, fosforu lub otyłości. Zanik siatkówki - utrata wzroku w ciemności lub całkowita utrata wzroku jest spowodowana dziedzicznością lub może zostać nabyta.

Przeciętnie zwierzęta domowe żyją przez około 10 lub 12 lat. Dla psa jest to stosunkowo krótki czas. Krótka oczekiwana długość życia wiąże się również z predyspozycją do raka.

Wideo

W naszym filmie znajdziecie więcej interesujących faktów na temat Labradorów.

Czytaj Więcej O Psach

Szkolenie i edukacja Cane Corso

Treść Cane Corso to duże, silne psy, które kochają za równowagę, poświęcenie i wysoką zdolność uczenia się. Gdy zdobędziesz szczeniaka tej rasy, musisz zrozumieć, że zdobycie wykształcenia i wyszkolenie szczeniaka zajmie dużo czasu.

Pies Yorkshire Terrier Beaver

Treść Psy rasy Biewer Yorkshire Terrier istnieją od ponad 30 lat. W tym czasie podbili serca wielu miłośników psów, dzięki ich niezwykłemu wyrafinowanemu kolorowi, ładnemu wyglądowi i dobrodusznemu usposobieniu.

Zawiera króliczego długowłosego jamnika

Treść Zarówno długowłose jamniki karłowate jak i królicze są bardzo popularne jako zwierzęta domowe, pomimo ich doskonałych umiejętności jako myśliwego.Obecnie w Rosji powstaje duża liczba żłobków, w których hoduje się jamniki zarówno standardowe, jak i jednorożne.