Karmienie

Powikłania poporodowe u kobiet

Powikłania poporodowe u kobiet

Atonia macicy. Atonia macicy jest z reguły obserwowana u kobiet, które zapewniły opiekę położniczą, powodując uszkodzenie macicy lub jej szyjki macicy. W tym przypadku macica jest słabo zmniejszona po porodzie, czemu towarzyszy wydzielanie płynu lub gęstej ciemnozielonej lub brunatnoczerwonej masy. W takim przypadku może być wskazany masaż i podanie leków na skurcze macicy w połączeniu z antybiotykami.

Martwica części łożyskowej ściany macicy. Choroba ta charakteryzuje się występowaniem pierścieniowej martwicy w miejscu przyłączenia łożyska i pęknięcia ściany macicy. W tym samym czasie zawartość macicy wylewa się do jamy brzusznej, krew-wodnista wydzielina jest uwalniana z pochwy, a stan suki gwałtownie się pogarsza. Wymaga natychmiastowej interwencji chirurgicznej.

Krwawienie poporodowe. Krwawienie występujące po porodzie jest często wynikiem naruszenia integralności ścian macicy lub pochwy i często towarzyszy zaburzeniom inwolucji macicy. Charakteryzuje się uwolnieniem świeżych zakrzepów krwi z pochwy. W zależności od intensywności krwawienia przeprowadza się leczenie farmakologiczne lub chirurgiczne.

Ostre zapalenie macicy. Zapalenie macicy rozwija się w wyniku infekcji kanału rodnego w trakcie lub po porodzie. Może to być spowodowane zatrzymaniem łożyska lub martwego płodu przez więcej niż jeden dzień, krwiopochodną transmisją infekcji z zapalonych dróg moczowych, jelit i chorób zapalnych narządów płciowych lub worków para-kanałowych. Zakażenie może również być przenoszone podczas porodu przez ręce lub instrumenty. Głównymi objawami rozwijającego się zapalenia macicy są gwałtowne zmniejszenie się ilości mleka u suki, co prowadzi do lęku u noworodków drugiego i trzeciego dnia po urodzeniu; gorączka; ropny i ropny - krwawy zrzut z gnijącym zapachem; przygnębiona suka z oznakami odurzenia. Wymaga pilnego leczenia do lekarza w celu uniknięcia rozwoju powikłań septycznych.

W wyniku procesów zapalnych narządów układu rozrodczego po porodzie może rozwinąć się posocznica, która jest jedną z form ogólnej sepsy. Jednocześnie postępują zaburzenia funkcji wielu narządów - układu sercowo-naczyniowego, oddechowego, endokrynologicznego itd.

Mastitis Zapalenie piersi występuje w dwóch postaciach: stagnacyjnej i ostrej. Zastoinowe zapalenie sutka występuje, gdy w gruczole mlekowym jest nadmiar mleka, który nie jest wysysany przez szczenięta. Ta forma zapalenia sutka często występuje podczas fałszywej ciąży. Z chorobą, dotknięte węzły chłonne są gorące, opuchnięte, twarde w dotyku. Jednak ich szybkie opróżnianie szybko prowadzi do zniknięcia objawów. W przedłużonych przypadkach zastoinowe zapalenie sutka może przekształcić się w ostre zapalenie sutka, w którym występuje prawdziwe zapalenie jednego lub kilku gruczołów sutkowych spowodowane przez infekcję, która dostaje się do tkanki sutków podczas karmienia przez otarcia i zadrapania, często powodowane przez pazury szczeniąt. W wielu przypadkach infekcja odbywa się przez krwioobieg. W przypadku ostrego zapalenia gruczołu mlekowego, mleko suki może być zakażone i może prowadzić do zakażenia ssących szczeniąt.

Eklamps po porodzie. Prawdziwa rzucawka jest poważnym zatruciem ciążowym związanym z zaburzeniami czynności wątroby i nerek. Towarzyszy mu obrzęk, podwyższone ciśnienie krwi, skurcze. Eclampsia występuje najczęściej pod koniec ciąży lub w czasie porodu i zwykle skutkuje śmiercią zwierzęcia. Można go sprowokować, karmiąc psa chorą nerką i wątrobą dużą ilość białka - w szczególności surowego mięsa. Prawdziwa rzucawka jest dość rzadka u psów.

Po porodzie tężyczka. Stan konwulsyjny, który często występuje u kobiet, zwykle w okresie laktacji - tężyczka poporodowa. Najczęściej jest to związane z upośledzoną aktywnością gruczołów przytarczycznych, które regulują metabolizm wapnia we krwi psa. Niewidoczne w normalnym życiu predyspozycje przejawiają się w okresie intensywnego spożycia wapnia przez organizm psa w czasie ciąży i laktacji. Choroba nerek może również przyczyniać się do rozwoju tężyczki, ponieważ są one również zaangażowane w regulację metabolizmu wapnia. Czasami przyczyną choroby może być niewłaściwe karmienie suki w czasie ciąży i po porodzie lub zbyt wczesne krycie, kiedy główne składy wapnia w organizmie (szkielet) nie są jeszcze nasycone jego związkami, a także brak witaminy D w ciele suki.

Tetany często rozwija się u psów, które otrzymywały dietę wysokobiałkową przed porodem. Gdy występuje tężyczka, produkty rozkładu białka gromadzą się w organizmie, działają neurotoksycznie i absorbują znaczną ilość jonów wapnia. W rezultacie stężenie zjonizowanego wapnia we krwi gwałtownie spada, a pobudliwość aparatu nerwowo-mięśniowego zwiększa się, co prowadzi do drgawek u psa. Ponadto zaburzenia metabolizmu białka zmniejszają stężenie jonów potasu we krwi. Tak więc kliniczny obraz tężyczki składa się z charakterystycznych oznak wzrostu ciśnienia wewnątrzczaszkowego, które pojawiają się w wyniku rozwiniętego obrzęku tkanki mózgowej: drżenia mięśni, drgawki i neurotoksykoza spowodowane przez produkty zaburzonego metabolizmu białka. Neurotoksykoza dramatycznie zwiększa pobudliwość psa. W zależności od temperamentu, suka zachowuje się inaczej: "kopie" i rozdziera miot, wyjąc i pędzi po pokoju, nie zwracając uwagi na szczenięta, lub wymaga od właściciela zwrócenia szczególnej uwagi na siebie. Potem pies ma sztywność, drży mięsień, pojawia się duszność, rozszerzają się oczy, później fala klonicznych drgawek, zamieniająca się w toniczne, pokrywa całe ciało psa. Leży nieruchomo na boku z odrzuconą głową, wszystkie mięśnie ciała są ciasne. Śmierć suk może wystąpić z powodu ustania oddechu i upadającego serca lub krwotoku w mózgu. Ten stan wymaga natychmiastowej pomocy medycznej.

Pierwsza pomoc medyczna dla tężyczki może polegać na podaniu domięśniowym roztworu glukonianu wapnia w ilości 1-10 ml 10% roztworu, w zależności od wielkości psa i 1-5 ml 25% siarczanu magnezu, podskórnego podania kordiaminy lub sulfokampokolu 0,5-2 ml, w zależności od na wielkość psa. Corvalol lub Valocordin można podać wewnątrz psa (3-30 kropli). Po udzieleniu pierwszej pomocy należy skonsultować się z lekarzem w celu uzyskania systematycznego leczenia.

Histeria po porodzie. Ten stan występuje częściej u samic karłów i ras zwierząt. Przejawia się to w lęku przed suką, w chęci noszenia lub ukrywania szczeniąt, bezmyślnego szczekania. Niektóre suczki wymagają stałej obecności w pobliżu swojego pana. U suk skłonnych do agresywności może dramatycznie wzrosnąć i przejawiać się w stosunku do własnych szczeniąt. Początek histerii poporodowej jest zwykle związany z przesunięciami hormonalnymi, które występują po porodzie i prowadzą do zwiększonej pobudliwości. Zachowanie suki zwykle znormalizuje się bez leczenia po jednym lub dwóch tygodniach po porodzie, ale czasami wymaga korekty farmakologicznej. Suk skłonny do histerii po porodzie powinien być klasyfikowany jako zagrożony rozwojem rzucawki lub tężyczki.

Naruszenie opieki nad potomstwem. Takie naruszenie zachowania suki można wyrazić w lizaniu szczeniąt. Suka, z okazjonalnymi przerwami, intensywnie liże i oczyszcza szczenięta, co prowadzi do zranienia rany pępowinowej, krwawienia i często do jedzenia szczeniąt, co jest możliwe zaraz po urodzeniu, jak i później. Aby tego uniknąć, zaleca się noszenie kufy suce i traktowanie szczeniąt specjalnymi preparatami zapobiegającymi jedzeniu. Jednak środki te są dalekie od zawsze skutecznych, a ponadto często prowadzą do tego, że nawet jeśli się to uda, suka niechętnie zlizuje swoje szczenięta, tym samym zakłócając ich rytm moczu i kału. Anomalie ogólnego zachowania suki mogą sygnalizować naruszenia w ustalonych kompleksach działań, czyli głębokich zmianach w aktywności ośrodkowego układu nerwowego. Zwykle takie suki nie są już wykorzystywane w pracach hodowlanych, ponieważ istnieje wysokie ryzyko pozyskania potomstwa z różnymi problemami behawioralnymi, a nawet zewnętrznymi.

Kiedy wzrasta niepokój, suka ciągle ciągnie szczenięta z miejsca na miejsce, raniąc je zębami, a tym samym je osłabiając.

Brak opieki nad szczeniętami można wyrazić tym, że suka nie zwraca uwagi na nowonarodzone szczenięta, opuszcza gniazdo, a czasami aktywnie przeciwstawia się, gdy próbuje sprowadzić ją do gniazda. Najczęściej ten stan występuje u prymitywnych suk, zwłaszcza jeśli są silnie związane z właścicielem i zalaskany. Czasami powodem nie dbania o szczenięta może być niski poziom hormonu prolaktyny we krwi i brak mleka u suk.

Odmowa karmienia, wyrzucenie szczeniaka z gniazda, usiłuje zmiażdżyć szczenię wagą własnego ciała często sugerują, że żywotność szczeniaka jest znacznie zmniejszona.

We wszystkich przypadkach naruszenia opieki nad potomstwem konieczna jest pomoc ze strony właściciela suki. Trzeba położyć, uspokoić, delikatnie położyć szczenięta i pomóc im ssać. Do tego czasu, aż suka zacznie dbać o szczenięta niezależnie, nie powinno się pozostawać bez kontroli.

Inwersja żołądka. U suk dużych ras o luźnym składzie, np. Ogarów w okresie poporodowym, łatwo dochodzi do skręcenia żołądka. Wynika to z faktu, że napięcie brzucha i więzadła podtrzymujące żołądek, rozciągnięte w czasie ciąży, nie przywracają natychmiast ich tonu po porodzie. Dlatego nieostrożny ruch psa lub żołądka przepełnionego jedzeniem może łatwo doprowadzić do zmiany pozycji i skręcenia.

W związku z tym suki dużych i podatnych na choroby ras wymagają szczególnej uwagi w okresie poporodowym. Aby karmić takie psy po porodzie, potrzebujesz niewielkich ilości wysokokalorycznych pokarmów i unikaj karm, które sprzyjają tworzeniu się gazów, w szczególności mleka pełnego.

Pies po porodzie: komplikacje, co robić?

Pies po porodzie jest bardzo wrażliwy, dlatego właściciel musi tylko wiedzieć, jakie będą komplikacje poporodowe i jak złagodzić stan zwierzęcia.

Eclampsia u psa po porodzie

  • Nerwowość, niepokój, zwiększone pobudzenie i aktywność.
  • Upośledzona koordynacja ruchowa (ataksja), tężyczka (skurcze mięśni), drgawki.
  • Wymioty.
  • Zwiększona częstość akcji serca, oddychanie, wzrost temperatury do 40-41 stopni z powodu zaburzeń czynności OUN.

Krew od psa po porodzie

  1. Krew może popłynąć z powodu pęknięcia zewnętrznych narządów płciowych, krocza. Luki te powstają w wyniku przedwczesnej i / lub niewykwalifikowanej pomocy położniczej. Podczas karmienia krew zaczyna płynąć, przez długi czas świeci.
  2. Krwawienie występuje z powodu atonii i niedociśnienia macicy (ze względu na zmniejszenie napięcia mięśniowego). Przyczyny patologii: wielowodzie, duża liczba płodów w macicy, długotrwała porcja, pozostały po porodzie w macicy. Krew gromadzi się w rogach macicy, prawdopodobnie w zewnętrznym krwawieniu.
  3. Całkowite lub niepełne pęknięcie macicy powoduje krwawienie. Przyczyny pęknięcia narządów: aktywność czynna zawodowa, która zbiegła się z wąską miednicą i dużym rozmiarem szczeniąt; nierozsądne stosowanie oksytocyny w niewłaściwej dawce (oksytocyna stymuluje ogólną aktywność). Objawy krwawienia wewnętrznego lub zewnętrznego z całkowitym pęknięciem mogą nie występować z pełną siłą lub być nieobecne. Podczas porodu, z niecałkowitym pęknięciem, krew płynie obficie z pętli.
  4. Koagulopatyczne krwawienie spowodowane upośledzeniem krzepnięcia krwi występuje rzadko. Przyczyny zaburzeń krzepnięcia: zatrucie truciznami hemolitycznymi (arsen, ołów, anilina), zmniejszenie liczby płytek krwi, brak wapnia.

Jeśli zauważysz krwawe upławy, nie myśl, że ruja psa rozpoczęła się po urodzeniu. Przepływ rozpoczyna się około 4 miesiące po porodzie.

Powikłania po urodzeniu psa

Powikłania poporodowe u kobiet

Atonia macicy. Atonia macicy jest z reguły obserwowana u kobiet, które zapewniły opiekę położniczą, powodując uszkodzenie macicy lub jej szyjki macicy. W tym przypadku macica jest słabo zmniejszona po porodzie, czemu towarzyszy wydzielanie płynu lub gęstej ciemnozielonej lub brunatnoczerwonej masy. W takim przypadku może być wskazany masaż i podanie leków na skurcze macicy w połączeniu z antybiotykami.

Martwica części łożyskowej ściany macicy. Choroba ta charakteryzuje się występowaniem pierścieniowej martwicy w miejscu przyłączenia łożyska i pęknięcia ściany macicy. W tym samym czasie zawartość macicy wylewa się do jamy brzusznej, krew-wodnista wydzielina jest uwalniana z pochwy, a stan suki gwałtownie się pogarsza. Wymaga natychmiastowej interwencji chirurgicznej.

Krwawienie poporodowe. Krwawienie występujące po porodzie jest często wynikiem naruszenia integralności ścian macicy lub pochwy i często towarzyszy zaburzeniom inwolucji macicy. Charakteryzuje się uwolnieniem świeżych zakrzepów krwi z pochwy. W zależności od intensywności krwawienia przeprowadza się leczenie farmakologiczne lub chirurgiczne.

Ostre zapalenie macicy. Zapalenie macicy rozwija się w wyniku infekcji kanału rodnego w trakcie lub po porodzie. Może to być spowodowane zatrzymaniem łożyska lub martwego płodu przez więcej niż jeden dzień, krwiopochodną transmisją infekcji z zapalonych dróg moczowych, jelit i chorób zapalnych narządów płciowych lub worków para-kanałowych. Zakażenie może również być przenoszone podczas porodu przez ręce lub instrumenty. Głównymi objawami rozwijającego się zapalenia macicy są gwałtowne zmniejszenie się ilości mleka u suki, co prowadzi do lęku u noworodków drugiego i trzeciego dnia po urodzeniu; gorączka; ropny i ropny - krwawy zrzut z gnijącym zapachem; przygnębiona suka z oznakami odurzenia. Wymaga pilnego leczenia do lekarza w celu uniknięcia rozwoju powikłań septycznych.

W wyniku procesów zapalnych narządów układu rozrodczego po porodzie może rozwinąć się posocznica, która jest jedną z form ogólnej sepsy. Jednocześnie postępują zaburzenia funkcji wielu narządów - układu sercowo-naczyniowego, oddechowego, endokrynologicznego itd.

Mastitis Zapalenie piersi występuje w dwóch postaciach: stagnacyjnej i ostrej. Zastoinowe zapalenie sutka występuje, gdy w gruczole mlekowym jest nadmiar mleka, który nie jest wysysany przez szczenięta. Ta forma zapalenia sutka często występuje podczas fałszywej ciąży. Z chorobą, dotknięte węzły chłonne są gorące, opuchnięte, twarde w dotyku. Jednak ich szybkie opróżnianie szybko prowadzi do zniknięcia objawów. W przedłużonych przypadkach zastoinowe zapalenie sutka może przekształcić się w ostre zapalenie sutka, w którym występuje prawdziwe zapalenie jednego lub kilku gruczołów sutkowych spowodowane przez infekcję, która dostaje się do tkanki sutków podczas karmienia przez otarcia i zadrapania, często powodowane przez pazury szczeniąt. W wielu przypadkach infekcja odbywa się przez krwioobieg. W przypadku ostrego zapalenia gruczołu mlekowego, mleko suki może być zakażone i może prowadzić do zakażenia ssących szczeniąt.

Eklamps po porodzie. Prawdziwa rzucawka jest poważnym zatruciem ciążowym związanym z zaburzeniami czynności wątroby i nerek. Towarzyszy mu obrzęk, podwyższone ciśnienie krwi, skurcze. Eclampsia występuje najczęściej pod koniec ciąży lub w czasie porodu i zwykle skutkuje śmiercią zwierzęcia. Można go sprowokować, karmiąc psa chorą nerką i wątrobą dużą ilość białka - w szczególności surowego mięsa. Prawdziwa rzucawka jest dość rzadka u psów.

Po porodzie tężyczka. Stan konwulsyjny, który często występuje u kobiet, zwykle w okresie laktacji - tężyczka poporodowa. Najczęściej jest to związane z upośledzoną aktywnością gruczołów przytarczycznych, które regulują metabolizm wapnia we krwi psa. Niewidoczne w normalnym życiu predyspozycje przejawiają się w okresie intensywnego spożycia wapnia przez organizm psa w czasie ciąży i laktacji. Choroba nerek może również przyczyniać się do rozwoju tężyczki, ponieważ są one również zaangażowane w regulację metabolizmu wapnia. Czasami przyczyną choroby może być niewłaściwe karmienie suki w czasie ciąży i po porodzie lub zbyt wczesne krycie, kiedy główne składy wapnia w organizmie (szkielet) nie są jeszcze nasycone jego związkami, a także brak witaminy D w ciele suki.

Tetany często rozwija się u psów, które otrzymywały dietę wysokobiałkową przed porodem. Gdy występuje tężyczka, produkty rozkładu białka gromadzą się w organizmie, działają neurotoksycznie i absorbują znaczną ilość jonów wapnia. W rezultacie stężenie zjonizowanego wapnia we krwi gwałtownie spada, a pobudliwość aparatu nerwowo-mięśniowego zwiększa się, co prowadzi do drgawek u psa. Ponadto zaburzenia metabolizmu białka zmniejszają stężenie jonów potasu we krwi. Tak więc kliniczny obraz tężyczki składa się z charakterystycznych oznak wzrostu ciśnienia wewnątrzczaszkowego, które pojawiają się w wyniku rozwiniętego obrzęku tkanki mózgowej: drżenia mięśni, drgawki i neurotoksykoza spowodowane przez produkty zaburzonego metabolizmu białka. Neurotoksykoza dramatycznie zwiększa pobudliwość psa. W zależności od temperamentu, suka zachowuje się inaczej: "kopie" i rozdziera miot, wyjąc i pędzi po pokoju, nie zwracając uwagi na szczenięta, lub wymaga od właściciela zwrócenia szczególnej uwagi na siebie. Potem pies ma sztywność, drży mięsień, pojawia się duszność, rozszerzają się oczy, później fala klonicznych drgawek, zamieniająca się w toniczne, pokrywa całe ciało psa. Leży nieruchomo na boku z odrzuconą głową, wszystkie mięśnie ciała są ciasne. Śmierć suk może wystąpić z powodu ustania oddechu i upadającego serca lub krwotoku w mózgu. Ten stan wymaga natychmiastowej pomocy medycznej.

Pierwsza pomoc medyczna dla tężyczki może polegać na podaniu domięśniowym roztworu glukonianu wapnia w ilości 1-10 ml 10% roztworu, w zależności od wielkości psa i 1-5 ml 25% siarczanu magnezu, podskórnego podania kordiaminy lub sulfokampokolu 0,5-2 ml, w zależności od na wielkość psa. Corvalol lub Valocordin można podać wewnątrz psa (3-30 kropli). Po udzieleniu pierwszej pomocy należy skonsultować się z lekarzem w celu uzyskania systematycznego leczenia.

Histeria po porodzie. Ten stan występuje częściej u samic karłów i ras zwierząt. Przejawia się to w lęku przed suką, w chęci noszenia lub ukrywania szczeniąt, bezmyślnego szczekania. Niektóre suczki wymagają stałej obecności w pobliżu swojego pana. U suk skłonnych do agresywności może dramatycznie wzrosnąć i przejawiać się w stosunku do własnych szczeniąt. Początek histerii poporodowej jest zwykle związany z przesunięciami hormonalnymi, które występują po porodzie i prowadzą do zwiększonej pobudliwości. Zachowanie suki zwykle znormalizuje się bez leczenia po jednym lub dwóch tygodniach po porodzie, ale czasami wymaga korekty farmakologicznej. Suk skłonny do histerii po porodzie powinien być klasyfikowany jako zagrożony rozwojem rzucawki lub tężyczki.

Naruszenie opieki nad potomstwem. Takie naruszenie zachowania suki można wyrazić w lizaniu szczeniąt. Suka, z okazjonalnymi przerwami, intensywnie liże i oczyszcza szczenięta, co prowadzi do zranienia rany pępowinowej, krwawienia i często do jedzenia szczeniąt, co jest możliwe zaraz po urodzeniu, jak i później. Aby tego uniknąć, zaleca się noszenie kufy suce i traktowanie szczeniąt specjalnymi preparatami zapobiegającymi jedzeniu. Jednak środki te są dalekie od zawsze skutecznych, a ponadto często prowadzą do tego, że nawet jeśli się to uda, suka niechętnie zlizuje swoje szczenięta, tym samym zakłócając ich rytm moczu i kału. Anomalie ogólnego zachowania suki mogą sygnalizować naruszenia w ustalonych kompleksach działań, czyli głębokich zmianach w aktywności ośrodkowego układu nerwowego. Zwykle takie suki nie są już wykorzystywane w pracach hodowlanych, ponieważ istnieje wysokie ryzyko pozyskania potomstwa z różnymi problemami behawioralnymi, a nawet zewnętrznymi.

Kiedy wzrasta niepokój, suka ciągle ciągnie szczenięta z miejsca na miejsce, raniąc je zębami, a tym samym je osłabiając.

Brak opieki nad szczeniętami można wyrazić tym, że suka nie zwraca uwagi na nowonarodzone szczenięta, opuszcza gniazdo, a czasami aktywnie przeciwstawia się, gdy próbuje sprowadzić ją do gniazda. Najczęściej ten stan występuje u prymitywnych suk, zwłaszcza jeśli są silnie związane z właścicielem i zalaskany. Czasami powodem nie dbania o szczenięta może być niski poziom hormonu prolaktyny we krwi i brak mleka u suk.

Odmowa karmienia, wyrzucenie szczeniaka z gniazda, usiłuje zmiażdżyć szczenię wagą własnego ciała często sugerują, że żywotność szczeniaka jest znacznie zmniejszona.

We wszystkich przypadkach naruszenia opieki nad potomstwem konieczna jest pomoc ze strony właściciela suki. Trzeba położyć, uspokoić, delikatnie położyć szczenięta i pomóc im ssać. Do tego czasu, aż suka zacznie dbać o szczenięta niezależnie, nie powinno się pozostawać bez kontroli.

Inwersja żołądka. U suk dużych ras o luźnym składzie, np. Ogarów w okresie poporodowym, łatwo dochodzi do skręcenia żołądka. Wynika to z faktu, że napięcie brzucha i więzadła podtrzymujące żołądek, rozciągnięte w czasie ciąży, nie przywracają natychmiast ich tonu po porodzie. Dlatego nieostrożny ruch psa lub żołądka przepełnionego jedzeniem może łatwo doprowadzić do zmiany pozycji i skręcenia.

W związku z tym suki dużych i podatnych na choroby ras wymagają szczególnej uwagi w okresie poporodowym. Aby karmić takie psy po porodzie, potrzebujesz niewielkich ilości wysokokalorycznych pokarmów i unikaj karm, które sprzyjają tworzeniu się gazów, w szczególności mleka pełnego.

Komplikacje po porodzie

Najczęstsze powikłania występujące u psów po porodzie to rzucawka, zapalenie macicy, zapalenie sutka, wypadnięcie macicy oraz krwawienie różnego pochodzenia. Czym są i jak pomóc naszym ukochanym zwierzętom - ten artykuł.

Eclampsia

Eclampsia - powikłanie poporodowe; ostro występującą chorobą, w której krew psa jest ostrym spadkiem zawartości całkowitego i zjonizowanego wapnia, co prowadzi do braku równowagi substancji mineralnych.

Wapń odgrywa ważną rolę, a gdy się zmniejsza, w organizmie psa pojawiają się różne nieprawidłowości: zmiany przepuszczalności komórek, zaburzenia krzepnięcia krwi, kości stają się bardziej miękkie itd.

Przyczyną tego odchylenia poporodowego może być niezdolność przytarczyc do natychmiastowego skorygowania równowagi wapnia w okresie, kiedy jest ona potrzebna w dużych ilościach do wytwarzania mleka i / lub tworzenia aparatu kostnego owocu. Dlatego eclampsia jest również nazywana "gorączką mleczną".

  • zwiększone pobudzenie psa;
  • lęk, nerwowość, zwiększona aktywność;
  • wymioty są możliwe;
  • niedopasowanie ruchów (tak zwana ataksja), skurcze mięśni (tężyczka), drgawki;
  • zwiększone oddychanie i częstość akcji serca, podwyższona temperatura.

Jest to bardzo ważne (!) Aby zapewnić pierwszą pomoc, gdy tylko zauważysz pierwsze oznaki choroby, w przeciwnym razie pies może umrzeć.

Kiedy może pojawić się rzucawka?

Może wystąpić rzucawka:

  • kilka godzin przed nadejściem porodu (jeśli lek jest duży);
  • w pierwszych trzech dniach po urodzeniu (jeśli lek jest duży);
  • w 2-3 (-4) tygodniu laktacji. W tym okresie choroba jest szczególnie przerażająca, ponieważ w tym czasie starsze szczenięta zaczynają spożywać maksymalną ilość mleka;
  • pod koniec okresu karmienia (jeśli ściółka jest duża). Nie przestawaj oglądać swojego zwierzaka, dopóki nie skończy się karmienie potomstwa.

Pierwsza pomoc dla psa na rzucanie:

  • dać psu zastrzyk - 10 ml 10% roztworu glukonianu wapnia / m lub 10-20% roztworu boroglukonianu wapnia w tej samej dawce. Zastrzyki są bolesne, wstrzykiwać powoli. Alternatywą dla zastrzyków może być chlorek wapnia, 10 ml należy rozcieńczyć mlekiem i wlać do pyska psa. Uważaj, chlorku wapnia nie można podawać podskórnie ani domięśniowo - powoduje on martwicę tkanek!
  • następnie wstrzyknij 1 ml kationiaminy (sulfokampocyny) do m, aby stymulować centralny układ nerwowy i stymulować ośrodki oddechowe i naczynioruchowe, lub zastosować 4-5 kropli Corvalolu lub Waleriana do języka psa;
  • Następnie podać 1 tabletkę Dimedrolu lub wstrzyknąć 1 ml Dimedrolu domięśniowo.

Sprawdź u weterynarza, czy jest on najdokładniejszy i najbardziej odpowiedni dla Twojej dawki psa oraz czy potrzebujesz pewnych leków!

Mimo to, staraj się wstępnie przygotować niezbędne lekarstwa, aby zapewnić opiekę medyczną w odpowiednim czasie.

Aby uniknąć nawrotu ataku rzucawki, konieczne jest wstrzyknięcie 10% roztworu glukonianu wapnia w ilości 0,5-1,5 ml / kg wagi psa (lub około 10 ml) w ciągu następnych dziesięciu dni. Jeśli nie posiadasz odpowiednich umiejętności, możesz zrobić bez zastrzyków: przez 20 dni musisz podać po spożyciu 5 ml chlorku wapnia rozcieńczonego w mleku. Również przez następne pięć dni po ataku dalej kapie na język 5 kropli Corvalolu / Waleriana 3 razy dziennie.

Weterynarz może również przepisać mleczan wapnia, witaminę D, prednizon.

W zależności od sytuacji (jak ciężka jest choroba i jak długo trwa okres laktacji) szczenięta są przenoszone do karmienia sztucznego lub mieszanego.

Aby zapobiec rozwojowi objawów rzucawki u psa, należy ściśle przestrzegać zaleceń lekarzy i zapewnić, że pies regularnie otrzymuje suplementy wapnia, witaminę D, a także inne witaminy i minerały podczas całego okresu ciąży i laktacji.

Metritis

Metritis jest powikłaniem poporodowym; zapalenie macicy.

Przyczyną zapalenia macicy mogą być różne patogeny (Staphylococcus aureus, E. coli, zgorzel gazowa itp.), Które przenikały błony śluzowe pochwy i dalej do macicy w wyniku nieprzestrzegania elementarnych zasad aseptyki i antyseptyki w czasie porodu. Może również wystąpić stan zapalny, jeśli wewnątrz psa występuje popęd (najczęściej łożysko ostatniego szczeniaka) lub martwy szczeniak; jeśli poród był ciężki i długotrwały, w wyniku czego macica jest bardzo wyczerpana i zaczyna się źle kurczyć. Rozwój stanu zapalnego macicy psa przyczynia się również do utrzymywania kobiety w nieodpowiednich warunkach, w warunkach nieprzestrzegania higieny nadymanego psa, a także schładzania psa po porodzie.

Objawy zapalenia macicy (zapalenie macicy):

  • depresja;
  • utrata apetytu;
  • pętla psa puchnie, staje się bolesna;
  • biało-szare, ropne wyładowania zaczynają się pojawiać z pętli (ze skomplikowaną formą z gnijącym zapachem);
  • zatrucie (anoreksja, odwodnienie itp.) o skomplikowanej formie;
  • pies ma gorączkę, szybkie bicie serca;
  • odczucia bólu, w wyniku których pies przyjmuje pozycję, która nie jest charakterystyczna, siedzi skulona i opiera się na łokciach;
  • zmniejszona produkcja mleka.

Gdy tylko zauważysz co najmniej jeden objaw z tej listy, spiesz się, aby zadzwonić do weterynarza, który znajdzie przyczynę problemu i zaleci skuteczne leczenie. Jeśli te środki nie zostaną podjęte, pies może wpaść w śpiączkę, po której zaczynają się konwulsje, wtedy pies umrze!

Wraz z leczeniem farmakologicznym konieczne jest zapewnienie psu specjalnego odżywiania i dobrej opieki.

Wszystkie szczenięta muszą natychmiast zdystansować się od matki i przenieść je do sztucznego karmienia lub znaleźć pielęgniarkę.

W zależności od ciężkości choroby lekarz przepisuje antybiotyki (na przykład gentamycynę), leki przeciwhistaminowe, leki immunomodulujące, a także leki mające na celu stymulowanie kurczliwej aktywności macicy zwierzęcia. Ponadto lekarz weterynarii zaleca środki w zakresie infuzji i detoksykacji. Na wynik leczenia duży wpływ ma złożoność terapii.

Jeśli pies ma ciężką postać zapalenia macicy, pokazuje operację chirurgiczną mającą na celu usunięcie ogniska zakażenia. Jednak powodzenie takich interwencji w przypadku formy septycznej jest często wątpliwe.

Mastitis

Mastitis to zapalenie piersi.

Przyczyną zapalenia sutka mogą być różne patogeny (paciorkowce, gronkowce, E. coli itp.), Które dostały się w różne rany i otarcia skóry piersi lub do kanałów mlecznych sutków. Rozwój choroby przyczynia się do stagnacji mleka w gruczole mlecznym - dzieje się tak, gdy jest mało szczeniąt i nie wysysa całego mleka, lub jeśli wyprodukuje się więcej mleka niż potrzebuje tego szczeniak. Również stagnacja mleka ma miejsce, jeśli nie wszystkie sutki matki ssą szczenięta. Faktem jest, że niektóre sutki mogą być dość małe i płaskie, ale mogą być wręcz za duże. Takie babes sutki nie będą ssać. Aby przewidzieć podobną sytuację przed porodem, należy wykonać lekki masaż sutków psa, starając się je opóźnić.

Zapalenie sutka, niezwiązane z laktacją, czyli w wyniku urazu, występuje niezwykle rzadko, bardzo ważne jest, aby nie mylić ich z rakiem piersi podobnym do mastitis.

Kiedy zapalenie sutka jest zwykle zaognione, tylko jeden gruczoł mleczny, często gruczoły pachwinowe.

Objawy zapalenia sutka można uznać za stan zapalny i zwiększenie objętości gruczołu sutkowego, z sondowaniem, można poczuć obszary z pieczęciami, bolesność dotkniętego obszaru pojawia się, temperatura ciała psa wzrasta, a wraz z lekkim ciśnieniem może pojawić się ropa.

Zapobieganie mastitis

Począwszy od pierwszego dnia po urodzeniu, należy codziennie kontrolować i sondować gruczoły piersiowe psa, 2-3 razy dziennie. Jeśli w wyniku obmacywania znajdziesz uszczelkę lub stwardnienie w gruczole, jeśli wydaje się, że jest ona przepełniona, musisz zacząć masować cały gruczoł mleczny (nie tylko sutek i okolice), nałożyć na nie najbardziej żarłoczne szczenięta. Następnie musisz ostrożnie doić pozostałe mleko.

Przed masażem piersi należy przesmarować żądaną powierzchnię oliwą z oliwek lub oliwką dla dzieci. Masaż należy przeprowadzać regularnie aż do całkowitego wchłonięcia uszczelki.

Duży wpływ na wynik leczenia ma czas na rozpoczęcie leczenia - konieczne jest jak najszybsze rozpoczęcie leczenia. Podobnie jak w przypadku zapalenia macicy leczenie zapalenia gruczołu mlekowego powinno być kompleksowe.

Lekarz przepisuje pewien rodzaj antybiotyków wraz z lekami przeciwhistaminowymi, środkami przeciwbólowymi, witaminami i innymi środkami. W zależności od rodzaju choroby lekarz może przepisać terapię infuzyjną (jeśli ma miejsce zatrucie), masaż, promieniowanie UV lub ultradźwięki, a także okłady na bazie oleju kamforowego i maści Vishnevsky. W szczególnie ciężkich przypadkach przebiegu choroby wskazana jest interwencja chirurgiczna.

Wypadanie macicy

Wypadanie macicy jest rzadkim powikłaniem poporodowym, które wynika z niewłaściwego porodu i pojawia się w ciągu pierwszych kilku godzin po porodzie. W tej chwili szyjka macicy jeszcze się nie zmniejszyła, a brązowoczerwona krwawiąca masa (macica) jest widoczna z pochwy psa, po chwili wysycha, zmienia kolor na szary i zaczyna umierać. W takim przypadku pies może czuć się normalnie.

Oczywiście, patologia ta wymaga natychmiastowego leczenia, w przeciwnym razie wystąpi śmiertelne niebezpieczeństwo dla psa.

Krwawienie

Krwawienie może wystąpić w wyniku:

  • pęknięcie krocza, zewnętrzne narządy płciowe. Stają się wynikiem niewykwalifikowanej i / lub spóźnionej dostawy. Krwawienie otwiera się podczas karmienia i może trwać przez długi czas;
  • całkowite lub niepełne pęknięcie macicy, które może się zdarzyć, 1) jeśli szczeniak jest zbyt duży, miednica jest wąska, a aktywność urodzenia jest aktywna, 2) jeśli występuje nierozsądne stosowanie leku, który stymuluje pracę (oksytocynę) iw niewłaściwej dawce. całkowite pęknięcie w macicy objawów krwawienia (wewnętrznego lub zewnętrznego) może być ukryte lub nieobecne. Jeśli to możliwe, przyjrzyj się bliżej ogólnej kondycji psa, zwracaj uwagę nawet na małe rzeczy: w przypadku niekompletnego pęknięcia macicy, podczas krwawienia dochodzi do obfitego krwawienia z pętli;
  • atonia i hipotonia macicy, czyli zmniejszenie napięcia mięśniowego macicy. Przyczyny tej patologii mogą służyć jako długie porody i duża liczba płodów w macicy, i po porodzie, nie pozostawione i pozostające w macicy oraz wielowodzie, itd. Po urodzeniu możliwe jest zewnętrzne krwawienie, krew gromadzi się w rogach macicy.

Inne powody, dla których krwawienie z macicy może się otworzyć, są związane z zaburzeniami krzepnięcia krwi, a krwawienie spowodowane tymi przyczynami nazywa się koagulopatią. Na szczęście są niezwykle rzadkie.

Przyczyną zaburzeń krzepnięcia krwi może być brak wapnia, zmniejszenie liczby płytek krwi, zatrucie truciznami hemolitycznymi, które niszczą krwinki czerwone (arsen, anilina, ołów), itp.

Ten rodzaj krwawienia stanowi wielkie zagrożenie dla życia psa! Zachowanie życia i zdrowia wymaga profesjonalnej pomocy w odpowiednim czasie.

Charakter leczenia zależy od rodzaju krwawienia.

W przypadku pęknięcia zewnętrznych narządów płciowych, weterynarz przeprowadzi szereg czynności i szwów.

W innych przypadkach lekarz może przepisać leki mające na celu stymulację czynności skurczowej macicy, leków hemostatycznych, antybiotyków i innych. Jeśli zabieg nie przyniesie pożądanego rezultatu, będziesz musiał odwołać się do operacji usunięcia macicy - histerektomii.

W przypadku całkowitego pęknięcia macicy i obfitego krwawienia z macicy o niezrozumiałej genezie wskazana jest pilna histerektomia.

W przypadku krwawienia spowodowanego nieprawidłową pracą funkcji krzepliwości krwi, zaleca się złożoną terapię mającą na celu leczenie przyczyny.

Podsumowując, konieczne jest ostrzeżenie wszystkich hodowców psów: jeśli masz choćby najmniejsze podejrzenie, że coś jest nie tak z twoim ukochanym i głęboko uroczym psem, skontaktuj się z weterynarzami: twój spokój ducha, zdrowie twojego szpica jest ważniejsze niż pieniądze, znacznie tańsze niż leczenie rozwiniętej choroby. Koszt rozmowy w domu jest nieporównywalny z ceną Twojego zwierzaka.

Informacje podane na tej stronie służą wyłącznie celom informacyjnym. Nie można go traktować jako wskazówki do działania - potrzebna jest konsultacja z weterynarzem!

Powikłania porodu u psów

Na wolności psy wykonują świetną robotę przy porodzie bez ludzkiej pomocy. Troskliwa samica znajduje zaciszne miejsce, w którym tworzy zagłębienie. Tutaj nie tylko urodzi, ale także urodzi potomstwo. Przy opiece domowej osoba jest odpowiedzialna za wynik porodu i zdrowie nowo powstałej matki z młodymi.

Zwykle dla sukcesu wystarcza odpowiednia opieka i luźna atmosfera w rodzinie. Ale w rzadkich przypadkach, nawet u psów otoczonych opieką, poród może mieć miejsce z komplikacjami. Właściciel musi być gotowy na wszystko!

Najważniejsze - spokój i wygoda

Szczenięta rodzą się zwykle 60-65 dni po kryciu. W zależności od rasy i wzrostu samicy liczba noworodków w ściółce może wynosić od 1 do 20, a waga każdej z nich może wynosić od 55 do 800 g. Przed porodem pies zaczyna się niespokojnie zachowywać. Szuka ustronnego miejsca na legowisko, podnosi śmieci, kłamstwa na długi czas.

Zmienia się nie tylko zachowanie, ale także kondycja fizyczna przyszłej matki. Jej temperatura ciała zmniejsza się o 1 stopień, a wargi sromowe. Kot może być chętny do całowania przez cały dzień, a dopiero w nocy rozpocznie się dostawa. Od właściciela wymagane jest stworzenie dla petit spokojnej i wygodnej atmosfery. Konieczne jest również ścisłe monitorowanie jej zachowania i dobrego samopoczucia. Jeśli wszystko pójdzie dobrze, wtedy twoja aktywna pomoc nie będzie potrzebna.

Zwierzę uspokoi się, przestanie się nadwerężać i opiekować się swoimi dziećmi. W tym przypadku, w pierwszych dniach kobieta może doświadczać luźnych stolców, temperatura wynosi około 39 stopni. Pojawi się widoczne i krwawe wydzielanie, które obserwuje się w ciągu jednego i pół tygodnia. Stopniowo stają się lepkie i przejrzyste. Wszystkie te zjawiska są normalne w okresie poporodowym.

Miej oko

Podczas normalnego porodu interwencja właściciela lub weterynarza może wyrządzić krzywdę kotom i potomstwu. Z powodu pomocy z zewnątrz jej naturalne instynkty mogą po prostu się nie zamanifestować. Kolejna sprawa, gdy podczas porodu lub po komplikacji. Jeśli w tym przypadku nie zostanie podjęte żadne działanie, zarówno dorosłe zwierzę, jak i nowo narodzone potomstwo mogą umrzeć.

Wrażliwy i uważny gospodarz natychmiast zauważy patologię podczas porodu. U zdrowej kobiety dzieci rodzą się w odstępie około pół godziny. Opóźnienie przekraczające godzinę jest poważnym problemem. Znaki ostrzegawcze obejmują krwawe wydzielanie z macicy przed urodzeniem pierwszego dziecka lub w przerwach między pojawieniem się młodych. Krzyki i skomlenia mogą wskazywać na ból. I wreszcie kolejny poważny objaw - silny lub, przeciwnie, zbyt słaby skurcz.

Sprawcy patologii

Czasami sami właściciele, którzy nie są zbyt obeznani z subtelnościami psów hodowlanych i nie są w stanie zapewnić zwierzętom pełnej opieki, stają się przyczyną poważnego porodu. W wyniku tego dochodzi do infekcji, stresu, otyłości, które wpływają na stan zwierzęcia. Częściej jednak pojawiają się komplikacje spowodowane fizjologicznymi patologiami samicy lub szczeniąt.

Owoce mogą być zbyt duże, a miednica w przedszkolu jest wąska. Wiek może być uciążliwy. Ponadto szczenięta mogą pozostawić macicę w niewłaściwym miejscu. W przypadku problematycznego porodu pilna potrzeba pokazania zwierzęciu weterynarza. Oczywiście transport w tym przypadku jest trudny i szkodliwy dla zdrowia kobiet i małych dzieci. Dlatego zaleca się zaprosić specjalistę do domu. Właściciele są w stanie zapewnić pomoc podczas oczekiwania na lekarza.

Rodzaje ogólnych powikłań

Nieelastyczny kanał porodowy i "suchy" poród Często zdarza się to w przypadku zwierząt rodzących po raz pierwszy. Płyn owodniowy wypływa zbyt wcześnie, a szczeniak pojawia się z opóźnieniem i porusza się z trudem przez suchy kanał rodny. Ponadto, tkanka pochwy u młodych kobiet z zespołem maloelastycznym. Jeden z tych czynników, lub oba naraz, powodują wiele bólu i niedogodności dla młodego przedszkola.

W niektórych książkach na temat utrzymania zwierząt domowych można dowiedzieć się, w jaki sposób właściciel może samodzielnie poradzić sobie z problemem. Konieczne jest wysterylizowanie wazeliny przez gotowanie fiolki w rondlu z wodą przez 1-2 godziny. Następnie wazelinę należy schłodzić do temperatury pokojowej. I wreszcie, czyste palce z przyciętymi paznokciami smarują ściany pochwy.

Ale opisana metoda nie zawsze pomaga. Następnie zaleca się weterynarzom delikatne rozerwanie błony owodniowej i pociągnięcie dziecka do siebie, w synchronizacji z próbami samicy. W ciężkich przypadkach wymagana jest interwencja lekarza. Pcha wargi sromowe, aby przedłużyć przejście. Ale w domu takie manipulacje nie są przeprowadzane.

Opóźnienie dla dziecka

Czasami pojawienie się kota jest opóźnione o godzinę, dwie, a nawet trzy. W tym przypadku samica aktywnie się napina. Istnieje kilka przyczyn opóźnienia porodu. Dziecko może po prostu utknąć w tubie urodzenia z powodu niewłaściwej pozycji. Czasami zdarza się to już przy wyjściu z pochwy podczas skurczu mięśni kobiecych. A czasami całość w kubie. U niektórych ras psów szczenięta mają duże głowy.

Dotyczy to buldogów angielskich i francuskich, a także krasnoludzkiego szpica. W takich sytuacjach dziecko może utknąć. W domu ten problem nie może zostać rozwiązany.

Usprawnienie macicy

Zdarza się, że macica zostaje zredukowana do skutku, a następnie słabnie. Próby w tym samym czasie stają się bardzo rzadkie i słabe lub przestają. Z reguły wynika to przede wszystkim z kondycji fizycznej samicy. Tu dochodzi zarówno do starości, jak i chorób przeniesionych wcześniej oraz braku witamin.

W wielu książkach zaleca się w takich przypadkach masowanie macicy i podanie kobiecej glukozy, kwasu askorbinowego i roztworu iniekcji glukonianu wapnia. Ale w większości przypadków wymagane są bardziej poważne leki lub cesarskie cięcie. W końcu nawet masaż macicy podczas długotrwałej pracy może spowodować infekcję.

Inne powikłania poporodowe

Większość powikłań występuje po porodzie. Są tak samo niebezpieczne jak problemy opisane powyżej. Może to być:

  • krwotok poporodowy
  • wypadnięcie macicy,
  • opóźnione wycofanie membran,
  • zapalenie macicy,
  • opóźnione wycofanie membran,
  • sepsa poporodowa,
  • problemy z gruczołami sutkowymi i kanibalizmem.

W wielu przypadkach nie obyło się bez weterynarza. Zaleca się zabranie zwierzaka do kliniki, aby upewnić się, że wszystko jest w porządku. Ale jeszcze ważniejsze jest, aby pokazać kobiecie lekarza przed narodzinami. Specjalista będzie w stanie wyeliminować niektóre problemy, takie jak wąska miednica i zaburzenia krążenia krwi w macicy.

A dla zupełnego spokoju ducha lepiej jest urodzić się w klinice weterynaryjnej. Następnie, w razie potrzeby, hodowla otrzyma pierwszą pomoc.

Podczas badań prenatalnych przygotuj się na dostarczenie lekarzowi weterynarii pełnej historii medycznej kota lub psa. Dobrze będzie, jeśli dowiesz się, jakie choroby i powikłania w czasie ciąży cierpiały krewne zwierzęcia.

Jeśli poród odbywa się w domu, należy uważnie monitorować stan psa. Ciężki oddech, jasne, szkarłatne upławy z pochwy, brak wysiłku, osłabienie, puste oczy, bladość dziąseł i języka, a także drgawki wskazują na krwawienie wewnętrzne. W takim przypadku nie możesz się wahać! Pilnie musimy zadzwonić do kliniki weterynarza i dostarczyć zwierzaka do lekarza.

Powikłania po porodzie u psów: oznaki i objawy, o których warto wiedzieć

Poród u psów to ogromny stres dla całego organizmu. Nawet jeśli zwierzę rodzi bez komplikacji, konieczne jest uważne monitorowanie jego stanu przez co najmniej 48 godzin. Statystycznie najgroźniejsze komplikacje po urodzeniu dziecka można zobaczyć w ciągu dwóch dni.

Ignorowanie jedzenia i wody jako pierwszego objawu powikłań

Po urodzeniu psa właściciel może odetchnąć z ulgą i trochę odpocząć. Jeśli szczenięta są aktywne, dobrze jedzą, a młoda matka opiekuje się potomstwem, możemy powiedzieć, że najtrudniejszy etap minął. Musisz jednak być uważny przez co najmniej dwa kolejne dni, ponieważ nawet jej matka jest zagrożona przez matkę.

Niedoświadczeni właściciele często mają nadzieję na szczęście, wierząc, że ich zwierzę jest zdrowe i nie ma żadnych komplikacji. Nawet najsilniejsze, młode i zdrowe psy nie są ubezpieczone od powikłań poporodowych.

Zwróć uwagę! Statystycznie powikłania poporodowe częściej występują u psów małych i miniaturowych ras.

Nawet jeśli jesteś pewien, że poród nie był powikłany, powinieneś zaprosić weterynarza w ciągu 48 godzin po narodzinach dziecka. Lekarz zbada młodą matkę i oceni jej stan. Ponadto weterynarz powinien kontrolować potomstwo Powszechne komplikacje poporodowe mogą wystąpić w ciągu kilku godzin lub nawet dni. Niestety, prawie wszystkie z nich dają ostre objawy i niebezpieczny obraz kliniczny. Właściciel nie ma wiele czasu na pomoc, a nawet weterynarz może być bezsilny w czasie opóźnienia.

Czy powinienem się martwić, jeśli nowo narodzony pies nie chce jeść? Dla młodej matki normalne jest odmawianie jedzenia przez 2-5 godzin po porodzie. Istnieje kilka przyczyn takiego zachowania: pies jest zmęczony, przepracowany, doświadczył silnego stresu i bólu, chce spać i rozpaczliwie chce zaopiekować się potomstwem. Ponadto, podczas porodu pies instynktownie zjada poród szczeniąt, co pozwala zrekompensować utratę składników odżywczych i pierwiastków śladowych.

Zwykle uważa się, że pies, który urodziła szczenięta, powinien zacząć jeść w ciągu 24 godzin. Zwykle, gdy młoda matka decyduje się jeść, jest bardzo głodna. Właściciel musi być ostrożny i nie przekarmiać jej. Lepiej karmić psa często, ale stopniowo.

Głód trwający ponad 24 godziny po urodzeniu ostatniego szczeniaka wskazuje na powikłania poporodowe. Z jakim problemem masz do czynienia jest trudny do ustalenia.

Ważne! Nawet jeśli pies nie je po porodzie, musi nadal pić. Co więcej, po zakończeniu porodu pies pije łapczywie i dużo. Jeśli zwierzę ignoruje miskę z wodą, należy skonsultować się z weterynarzem!

Problemy z oddychaniem - normy i patologie

W ciągu kilku godzin po porodzie młoda matka czuje się bardzo zmęczona. Na tle możliwego odrzucenia żywności, stopień przepracowania jest tylko pogłębiony. Ponadto młoda matka odczuwa znaczny dyskomfort. Na tle bolesnych wrażeń w jamie brzusznej szczenięta ssące mleko mogą wywołać uderzenia gorąca. W tym przypadku pies zaczyna oddychać z otwartymi ustami.

Zwróć uwagę! Kiedy szczenięta ssą mleko, stymulują oczyszczanie i kurczenie się macicy, co może wywierać dodatkowy nacisk na otrzewną. W chwilach skurczów pies może oddychać ciężko - to norma.

Właściciel musi niezwłocznie udać się do weterynarza, jeśli problemy z oddychaniem prowadzą do oczywistego głodu tlenowego. Intensywny oddech z otwartymi ustami może być wywołany przez wzrost podstawowej temperatury ciała Niestety, gorączka w okresie poporodowym wskazuje na poważne powikłania: rozwój procesu zapalnego, zmiany zakaźne lub stan przedrzucawkowy.

Wyładowanie poporodowe - norma i patologia

Zwykle, rozładowanie z narządów płciowych po porodzie będzie obserwowane przez 3 tygodnie. Te wydzieliny wskazują na proces oczyszczania macicy i odbudowy jej błon śluzowych. Wydaliny mogą być brązowe, zielone, a nawet czarne, ale nie powinny mieć ostrego zapachu próchnicy.

W okresie poporodowym ilość wypisu powinna być stale zmniejszana. Jeśli objętość wzrasta, kolor rozładowania staje się bardziej intensywny lub uzyskuje się wyraźny nieprzyjemny zapach, psa należy pokazać weterynarzowi!

Wszelkie niepokojące upławy mogą wskazywać na rozwój infekcji w macicy.

  • Duża ilość wodnistego wypływu jest również uważana za komplikację. Najczęściej ten objaw wskazuje, że błona śluzowa macicy nie jest aktualizowana.
  • Ciągłe krwawienie może wskazywać na uszkodzenie ścianek macicy lub kanału rodnego.
  • Wodny wyciek zmieszany ze skoagulowaną krwią najczęściej wskazuje na niecałkowite usunięcie owocu lub porodu.

Zwykle macica psa zostaje zredukowana do normalnego rozmiaru w ciągu 48 godzin po porodzie. W rzadkich przypadkach trwa powolny proces odzyskiwania, który może potrwać do 16 tygodni. Dopóki macica nie zostanie zredukowana do normalnego rozmiaru, niewielkie krwawienie uważa się za normalne. Nawet przy powolnym wyzdrowieniu macicy zwykle nie występują poważne powikłania. Przy dużej utracie krwi istnieje ryzyko niedokrwistości.

Powszechne powikłania poporodowe: zapalenie macicy, rzucawka, zapalenie sutka

Metritis jest infekcją macicy. Podczas porodu i podczas całego okresu rehabilitacji szyjka macicy pozostaje otwarta. Infekcja może dostać się do macicy z zewnątrz, ale zdarza się to dość rzadko. Najczęściej proces zapalny jest wyzwalany przez niepełne wydalenie łożyska lub płodu. Jeśli poród był wydłużony i trudny, do usunięcia szczeniąt użyto środków smarnych i chirurgicznych, prawdopodobieństwo zakażenia jamy macicy znacznie wzrosło.

Co do zasady objawy zakażenia macicy pojawiają się w pierwszym tygodniu po porodzie. Objawy obejmują znaczną gorączkę, brak apetytu, obfite upławy, odwodnienie, szybkie bicie serca, problemy z oddychaniem, wymioty i biegunkę.

Metitis jest eliminowany przez złożoną agresywną terapię. Ponieważ charakter infekcji jest trudny do określenia, jest on aresztowany przy pomocy antybiotyków o szerokim spektrum działania. Jeśli u psa rozwinie się zapalenie macicy po porodzie, zapewnione zostanie ścisłe monitorowanie szczeniąt. Problem polega na tym, że w przypadku poważnej choroby zakaźnej szczenięta mogą być zakażone mlekiem. Najczęściej, diagnozując zapalenie macicy, weterynarze zalecają przeniesienie szczeniąt do sztucznego karmienia.

Zwróć uwagę! Jeśli zignorujesz objawy zapalenia macicy, młoda matka rozwija sepsę, która jest śmiertelnym stanem wymagającym natychmiastowej hospitalizacji i agresywnego leczenia.

Eclampsia lub gorączka mleczna to ostry, śmiertelny stan spowodowany ostrym spadkiem poziomu wapnia we krwi. Dwie najczęstsze przyczyny rzucawki to mała masa ciała matki lub ciąża mnoga.

Głównymi objawami stanu przedrzucawkowego są: niepewny, chwiejny lub podwyższony chód, silny lęk, gwałtowny wzrost temperatury ciała, problemy z oddychaniem, skurcze i drżenie, napady drgawkowe. W przypadku stanu przedurodzeniowego, nawet w początkowej fazie, pies może rzucać potomstwo. Co więcej, nawet jeśli matka nie odmawia szczeniąt, należy je odebrać i sztucznie nakarmić. Zwiększona laktacja tylko pogarsza stan matki.

Zwróć uwagę! Erekampa poporodowa jest czynnikiem dziedzicznym. Hipokalcemia rozwinie się, nawet jeśli pies otrzymywał suplementy wapnia w czasie ciąży. Jeśli podczas pierwszego porodu u psa wystąpi rzucawka, zostanie ono powtórzone we wszystkich późniejszych ciążach.

Eskalacja poporodowa jest zatrzymywana przez podawanie suplementów wapnia. Jeśli pies ma gorączkę, drżenie lub konwulsje, suplementy wapnia są wstrzykiwane dożylnie. Zazwyczaj stan ostry ustąpi szybko, ale leczenie należy kontynuować przez 2-3 tygodnie, aż do całkowitego wyzdrowienia.

Mastitis jest infekcją gruczołów sutkowych prowadzącą do procesu zapalnego. Wraz z rozwojem zapalenia sutka, nawet przed pierwszymi oznakami, matka odmawia karmienia potomstwa. Takie zachowanie wiąże się z silnym bólem, który pies doświadcza, gdy szczenięta ssą mleko.

Objawy zapalenia gruczołu mlekowego to zaczerwienienie sutków, ich zagęszczenie i wzrost lokalnej temperatury ciała. Jeśli zignorujesz problem, infekcja szybko przeniknie do krwioobiegu i rozprzestrzeni się w organizmie. Temperatura ciała psa wzrasta, ignoruje potomstwo, nie chce jeść, wygląda apatycznie. Znakiem gorączki może być głębokie i szybkie oddychanie z otwartymi ustami.

Podczas wykrywania mastitis u szczeniąt należy pilnie zabrać matce i przenieść do sztucznego karmienia. Ponieważ charakter infekcji jest niezwykle trudny do ustalenia, a czas jest bardzo krótki, choroba jest eliminowana za pomocą antybiotyków o szerokim spektrum działania, immunostymulantów i terapii wspomagającej.

Zwróć uwagę! Po leczeniu liszajca w większości przypadków pies przerywa laktację.

Czytaj Więcej O Psach

Sznaucer miniaturowy: charakterystyczny dla rasy

Karmienie Sznaucery w miniaturze są uważane za poważne psy. Zwierzęta te są lojalne, uważne, czujne i ostrożne. Odważny pies rasy o nazwie tsverg, który jest jednym z dziesięciu preferowanych na całym świecie.

Dlaczego pies zjada ziemię

Karmienie Wielu właścicieli zauważyło jedzenie własnej ziemi z doniczek lub z klombów lub trawników podczas spaceru ze zwierzętami.Takie zachowanie jest alarmujące dla wielu, rodząc naturalne pytania: "Czy to niebezpieczne, jeśli pies zjada ziemię i dlaczego to robi? "," Jak odciąć psa od takiego zajęcia? ".