Rasy

Przepuklina pachwinowa u psów: przyczyny, objawy i leczenie

Przepuklina jest rzadką chorobą u psów, jest to pęknięcie w mięśniach lub w surowicy, które prowadzi do utraty narządów wewnętrznych przez otwory naturalne lub patologiczne.

Ta choroba może być wrodzona lub nabyta u zwierząt, bardzo często przepuklina jest chorobą dziedziczną.

Istnieją cztery rodzaje przepuklin u psów:

  1. Przepuklina krocza.
  2. Przepuklina międzykręgowa.
  3. Przepuklina pachwinowa.
  4. Przepuklina pępkowa.

Przepukliny pachwinowe występują u psów rzadziej niż inne i nie są dziedziczne, najbardziej dotknięte są suki w starszym wieku i małe szczenięta obu płci.

Rodzaje przepuklin pachwinowych

Przepuklina pachwinowa jest podzielona według dwóch kryteriów. Pierwszemu kryterium - etiologii przepukliny przydzielono:

  • Wrodzone, występują z powodu patologii w tworzeniu kanału pachwinowego, na etapie rozwoju zarodkowego.
  • Nabyte, powstałe w wyniku mechanicznego uszkodzenia otrzewnej.

Drugie kryterium - stan zawartości przepukliny, emituje:

  • Redukowalny, zawartość przepukliny porusza się, tkanki pozostają elastyczne, a nie towarzyszy im bolesny objaw.
  • Nieredukowalna, jest konsekwencją akrecji zawartości worka przepuklinowego,
  • Uwięziony, prowadzący do ucisku narządy brzuszne.

Przyczyny przepuklin pachwinowych

Nabyte przepukliny pachwinowe wynikają z rozluźnienia pierścienia pachwinowego lub z powodu urazu zwierząt.

Zasadą jest, że przepukliny są spowodowane słabością ścian miednicy, co prowadzi do penetracji przepukliny z powodu uszkodzenia ściany. Z reguły wynika to z czynników takich jak:

  • Ciąża
  • Fluid accumulation.
  • Zbyt duże przepełnienie pęcherza.
  • Wrodzone wady w ścianach otrzewnej.
  • Zanik tkanki tłuszczowej kanału pachwinowego.
  • Otyłość w starszym wieku.
  • Bez rozcieńczania otrzewnej.

Objawy

Pierwszymi objawami przepukliny pachwinowej u psa będą wzrost temperatury ciała do 42 stopni i więcej, zwiększony puls i oddychanie, częste zapotrzebowanie na "fałszywe" wypróżnianie, gwałtowny spadek oddawania moczu, brak apetytu, pobudzenie zwierzęcia z powodu silnego bólu.

Jeśli u psa występuje nieredukowalna przepuklina pachwinowa, opisane powyżej objawy są kilkakrotnie wzmacniane, ponieważ zawartość przepukliny bardzo szybko się kurczy i rośnie.

Czasami pętla jelitowa lub pęcherz zwierzęcy dostają się do otworu pierścienia pachwinowego lub znajdują się w pobliżu przewodu nasiennego, ale nie docierają do powiększonego jądra w jamie błony pochwy, w takich przypadkach u suki stwierdza się przepuklinę kanału pochwowego.

Diagnostyka

Jeśli hodowca podejrzewa przepuklinę pachwinową u zwierzęcia, konieczne jest pilne skonsultowanie się z weterynarzem.

W celu postawienia diagnozy przez weterynarza przeprowadza się wizualne badanie zwierzęcia i badanie palpacyjne okolicy brzusznej i pachwinowej. Fakt, że zwierzę miało przepuklinę pachwinową, jest wskazywany przez obecność w okolicy pachwinowej jedno lub dwustronnego obrzęku, w postaci kulki lub podłużnej kuli. Palpacja pozwala weterynarzowi założyć pierścień przepuklinowy i rodzaj przepukliny pod warunkiem zawartości - przepuklina jest ograniczona lub dopasowana.

Aby ustalić dokładną zawartość przepukliny pachwinowej, zwierzę zostanie poddane diagnostyce ultrasonograficznej iw razie potrzeby prześwietleniu, aby zobaczyć zmiany w lokalizacji narządów jamy brzusznej.

Jeśli podczas badania ustalono, że zwierzę ma zdiagnozowaną przepuklinę, zwierzę natychmiast przechodzi operację, ponieważ uraz, który prowadzi do upośledzenia krążenia krwi, może prowadzić do ropnego zapalenia otrzewnej, ostrej niedrożności jelit, a nawet śmierci.

Leczenie

Przepuklina pachwinowa może być leczona jedynie operacyjnie. Podczas zabiegu weterynarz ssie kanał, to znaczy usuwa przepuklinę. Taką operację można przeprowadzić zarówno w klinice weterynaryjnej, jak iw domu. Głównym warunkiem są jednorazowe materiały eksploatacyjne, sterylne instrumenty, pomieszczenia kwarcowe. Jeśli przepuklina pachwinowa z powodu naruszenia doprowadziła do martwicy narządów lub tkanek, to w pierwszym etapie operacji martwa tkanka zostanie usunięta. Operacja wykonywana jest w znieczuleniu ogólnym.

Czasami zawartość przepukliny jest ciężarną macicą samicy, w tym przypadku przepuklina rośnie podczas wzrostu płodu, płód jest usuwany podczas operacji.

Okres pooperacyjny

Proces przywracania zwierzęcia będzie zależał od właściwej pielęgnacji. Przede wszystkim należy zadbać o komfortowy kącik dla psa: nie powinno być zbyt gorąco ani zimno, nie powinno być przeciągów, ściółka powinna być zawsze sucha i czysta.

Aby szybko wrócić do zdrowia, pies potrzebuje odpoczynku, a przynajmniej wysiłku fizycznego, we wczesnych dniach psa lepiej nie wychodzić na ulicę. Aby pies nie poluzował szwów, musi założyć specjalny kołnierz, a same szwy muszą być poddawane raz dziennie działaniu antyseptycznych środków i antyseptycznej maści.

Weterynarz powinien powiedzieć, kiedy i jak karmić psa, ponieważ zależy to od złożoności operacji i znieczulenia. W pierwszych godzinach po operacji nie można karmić i pić psa, a apetyt psa jest mało prawdopodobny.

Następnego dnia pies może otrzymać lekkie buliony, kefir, nieco później, twarożek, półpłynne zboża z mięsem mielonym, jeśli pies karmi się suchą grudą, wtedy należy go namoczyć, aby wybrać specjalną karmę dla psa po operacji. Pies musi zawsze mieć dostęp do wody pitnej.

Przepuklina pachwinowa u psów małych ras

Przepuklina pachwinowa u psów: przyczyny, objawy i leczenie

Przepuklina jest rzadką chorobą u psów, jest to pęknięcie w mięśniach lub w surowicy, które prowadzi do utraty narządów wewnętrznych przez otwory naturalne lub patologiczne.

Ta choroba może być wrodzona lub nabyta u zwierząt, bardzo często przepuklina jest chorobą dziedziczną.

Istnieją cztery rodzaje przepuklin u psów:

  1. Przepuklina krocza.
  2. Przepuklina międzykręgowa.
  3. Przepuklina pachwinowa.
  4. Przepuklina pępkowa.

Przepukliny pachwinowe występują u psów rzadziej niż inne i nie są dziedziczne, najbardziej dotknięte są suki w starszym wieku i małe szczenięta obu płci.

Rodzaje przepuklin pachwinowych

Przepuklina pachwinowa jest podzielona według dwóch kryteriów. Pierwszemu kryterium - etiologii przepukliny przydzielono:

  • Wrodzone, występują z powodu patologii w tworzeniu kanału pachwinowego, na etapie rozwoju zarodkowego.
  • Nabyte, powstałe w wyniku mechanicznego uszkodzenia otrzewnej.

Drugie kryterium - stan zawartości przepukliny, emituje:

  • Redukowalny, zawartość przepukliny porusza się, tkanki pozostają elastyczne, a nie towarzyszy im bolesny objaw.
  • Nieredukowalna, jest konsekwencją akrecji zawartości worka przepuklinowego,
  • Uwięziony, prowadzący do ucisku narządy brzuszne.

Przyczyny przepuklin pachwinowych

Nabyte przepukliny pachwinowe wynikają z rozluźnienia pierścienia pachwinowego lub z powodu urazu zwierząt.

Zasadą jest, że przepukliny są spowodowane słabością ścian miednicy, co prowadzi do penetracji przepukliny z powodu uszkodzenia ściany. Z reguły wynika to z czynników takich jak:

  • Ciąża
  • Fluid accumulation.
  • Zbyt duże przepełnienie pęcherza.
  • Wrodzone wady w ścianach otrzewnej.
  • Zanik tkanki tłuszczowej kanału pachwinowego.
  • Otyłość w starszym wieku.
  • Bez rozcieńczania otrzewnej.

Objawy

Pierwszymi objawami przepukliny pachwinowej u psa będą wzrost temperatury ciała do 42 stopni i więcej, zwiększony puls i oddychanie, częste zapotrzebowanie na "fałszywe" wypróżnianie, gwałtowny spadek oddawania moczu, brak apetytu, pobudzenie zwierzęcia z powodu silnego bólu.

Jeśli u psa występuje nieredukowalna przepuklina pachwinowa, opisane powyżej objawy są kilkakrotnie wzmacniane, ponieważ zawartość przepukliny bardzo szybko się kurczy i rośnie.

Czasami pętla jelitowa lub pęcherz zwierzęcy dostają się do otworu pierścienia pachwinowego lub znajdują się w pobliżu przewodu nasiennego, ale nie docierają do powiększonego jądra w jamie błony pochwy, w takich przypadkach u suki stwierdza się przepuklinę kanału pochwowego.

Diagnostyka

Jeśli hodowca podejrzewa przepuklinę pachwinową u zwierzęcia, konieczne jest pilne skonsultowanie się z weterynarzem.

W celu postawienia diagnozy przez weterynarza przeprowadza się wizualne badanie zwierzęcia i badanie palpacyjne okolicy brzusznej i pachwinowej. Fakt, że zwierzę miało przepuklinę pachwinową, jest wskazywany przez obecność w okolicy pachwinowej jedno lub dwustronnego obrzęku, w postaci kulki lub podłużnej kuli. Palpacja pozwala weterynarzowi założyć pierścień przepuklinowy i rodzaj przepukliny pod warunkiem zawartości - przepuklina jest ograniczona lub dopasowana.

Aby ustalić dokładną zawartość przepukliny pachwinowej, zwierzę zostanie poddane diagnostyce ultrasonograficznej iw razie potrzeby prześwietleniu, aby zobaczyć zmiany w lokalizacji narządów jamy brzusznej.

Jeśli podczas badania ustalono, że zwierzę ma zdiagnozowaną przepuklinę, zwierzę natychmiast przechodzi operację, ponieważ uraz, który prowadzi do upośledzenia krążenia krwi, może prowadzić do ropnego zapalenia otrzewnej, ostrej niedrożności jelit, a nawet śmierci.

Leczenie

Przepuklina pachwinowa może być leczona jedynie operacyjnie. Podczas zabiegu weterynarz ssie kanał, to znaczy usuwa przepuklinę. Taką operację można przeprowadzić zarówno w klinice weterynaryjnej, jak iw domu. Głównym warunkiem są jednorazowe materiały eksploatacyjne, sterylne instrumenty, pomieszczenia kwarcowe. Jeśli przepuklina pachwinowa z powodu naruszenia doprowadziła do martwicy narządów lub tkanek, to w pierwszym etapie operacji martwa tkanka zostanie usunięta. Operacja wykonywana jest w znieczuleniu ogólnym.

Czasami zawartość przepukliny jest ciężarną macicą samicy, w tym przypadku przepuklina rośnie podczas wzrostu płodu, płód jest usuwany podczas operacji.

Okres pooperacyjny

Proces przywracania zwierzęcia będzie zależał od właściwej pielęgnacji. Przede wszystkim należy zadbać o komfortowy kącik dla psa: nie powinno być zbyt gorąco ani zimno, nie powinno być przeciągów, ściółka powinna być zawsze sucha i czysta.

Aby szybko wrócić do zdrowia, pies potrzebuje odpoczynku, a przynajmniej wysiłku fizycznego, we wczesnych dniach psa lepiej nie wychodzić na ulicę. Aby pies nie poluzował szwów, musi założyć specjalny kołnierz, a same szwy muszą być poddawane raz dziennie działaniu antyseptycznych środków i antyseptycznej maści.

Weterynarz powinien powiedzieć, kiedy i jak karmić psa, ponieważ zależy to od złożoności operacji i znieczulenia. W pierwszych godzinach po operacji nie można karmić i pić psa, a apetyt psa jest mało prawdopodobny.

Następnego dnia pies może otrzymać lekkie buliony, kefir, nieco później, twarożek, półpłynne zboża z mięsem mielonym, jeśli pies karmi się suchą grudą, wtedy należy go namoczyć, aby wybrać specjalną karmę dla psa po operacji. Pies musi zawsze mieć dostęp do wody pitnej.

Przepuklina u psów: zrozumieć rodzaje choroby

Podobnie jak ludzie, psy często cierpią na choroby chirurgiczne. Najczęściej psy otrzymują rany, złamania, mogą nawet doznać urazu głowy, ponieważ przyczynia się do tego specyfika ich ekonomicznego użytkowania. Ale nadal przepuklina u psów jest nieco bardziej powszechna niż niektóre z tych problemów.

Podstawowe informacje, klasyfikacja

Przepuklina jest pęknięciem w mięśniowej lub surowiczej warstwie, przez którą wystają narządy wewnętrzne. Wiele z tych patologii jest stosunkowo bezpiecznych dla życia i zdrowia zwierząt, ale tylko w tych przypadkach, w których zawartość worka przepuklinowego nie jest osłabiona. Dobra wiadomość jest taka, że ​​prawie wszystkie przepukliny dobrze reagują na leczenie. Oto tylko jedna terapia dla nich - tylko operacja. W niektórych przypadkach możliwe jest nałożenie ciasnych bandaży lub koców, ale nie zawsze jest to możliwe. Obecnie weterynarze uważają, że pies ma tylko pięć rodzajów przepuklin:

Czasami występuje również przepuklina kręgosłupa u psów. Istnieją inne odmiany, ale w praktyce weterynaryjnej praktycznie nie odgrywają one roli. Być może jednak częstotliwość ich dystrybucji jest nadal znacznie wyższa, ale nie zawsze okazuje się, że ujawniają te patologie. Przecież diagnostyka weterynaryjna nie ma w arsenale takiej liczby funduszy, które są dostępne dla lekarzy. W niektórych przypadkach przepuklina nie jest. Na przykład międzypalcowy rodzaj "przepukliny" jest zjawiskiem zapalnym, które nie ma nic wspólnego z opisaną przez nas patologią.

Przepuklina pępkowa

Najczęstszy rodzaj tej patologii. Jest to choroba wrodzona, stosunkowo często występuje u nowonarodzonych szczeniąt. Łatwo zauważyć jego oznaki, ponieważ w tym przypadku będzie widoczny, miękki występ w obszarze pępka. Jeśli zdiagnozowano przepuklinę pępka u szczeniaka lub młodego psa, zawsze istnieje szansa na jego niezależną fuzję. Aby stymulować ten proces, zastosuj ciasne bandaże lub używaj specjalnych kocy chirurgicznych. Ale jeśli przepuklina u psa w jamie brzusznej jest zbyt duża, a podczas sondowania, narządy wewnętrzne są wyraźnie rozróżnione, konieczna jest interwencja chirurgiczna.

Rozpoznanie tej patologii nie jest szczególnie trudne: kontrola wzrokowa, badanie palpacyjne dotkniętego obszaru. W niektórych przypadkach, gdy istnieje podejrzenie ropnia (i przez zewnętrzne oznaki tego nie można określić), możliwe jest wykonanie przebicia diagnostycznego wnęki za pomocą igły o wystarczającej średnicy.

Technologia operacji jest stosunkowo prosta: warstwa skórna jest cięta, zawartość wnęki przepuklinowej ostrożnie dopasowuje się z powrotem do jamy brzusznej. Następnie zaszyty zostaje kanał przepuklinowy, aby zapobiec ponownemu wypadaniu narządu. W przypadku, gdy dorosły pies był operowany, przez wszystkie kolejne dni ważne jest, aby zapewnić całkowity odpoczynek, ponieważ w przeciwnym razie istnieje prawdopodobieństwo rozejścia się szwu.

Przepuklina pachwinowa

Łatwo zgadnąć, że przepuklina pachwinowa u psów występuje w tym samym obszarze ciała. Czasami - w miejscu, gdzie noga ma kontakt ze skórą jamy brzusznej. W postaci treści przepukliny pachwinowej mogą działać nie tylko jelita, ale nawet macica lub pęcherz moczowy. Ta okoliczność automatycznie powoduje, że ten rodzaj przepukliny jest szczególnie niebezpieczny dla życia i zdrowia zwierząt. Szczególnie często dotykają one kobiety w średnim wieku. Ciężarne samice są bardzo podatne na powstawanie przepuklin pachwinowych.

Objawy choroby w tym przypadku są dość proste. W pachwinie pojawia się duża "torba", która jest miękka i bezbolesna podczas badania palpacyjnego. W przeciwieństwie do ropni, powierzchnia formacji w tym przypadku jest ciepła, odpowiada zwykłej temperaturze ciała zwierzęcia. Na skórze nie ma owrzodzenia ani łysienia. Wyjątki są tylko w przypadku, gdy torebka przepuklinowa stale ociera się o nogę psa.

Aby zapobiec poważnym problemom, konieczny jest pilny zabieg chirurgiczny. Jego złożoność polega na tym, że w worku przepuklinowym, jak już wspomniano powyżej, mogą znajdować się duże narządy, z których najmniejsze uszkodzenie jest obarczone kałowym zapaleniem otrzewnej, poronieniami lub śmiercią z powodu masywnego wewnętrznego krwawienia. Jednak samo prowadzenie interwencji chirurgicznej przez jakiekolwiek inne "rozkosze" nie jest niczym innym. Więc co robić? Otwór przepuklinowy jest otwierany po zanurzeniu psa w znieczuleniu ogólnym, wewnętrzne narządy wewnętrzne są z powrotem włożone do jamy brzusznej, a pierścień hernialny zszywany.

Przepuklina przeponowa

Jak wiadomo, między klatką piersiową a jamą brzuszną znajduje się specjalna przegroda mięśniowa, przepona. Zapobiega "mieszaniu" narządów. W przypadku, gdy przepuklina powstaje w przeponie w wyniku urazu lub wad wrodzonych, zawartość jamy klatki piersiowej jest ściskana przez pętle jelitowe, które spadają pod naciskiem jamy brzusznej. Najczęściej ta patologia ma traumatyczne pochodzenie (na przykład pojawia się po upadku).

Czym jest przepona przepona przepona niebezpieczna? Jak już zauważyliśmy, pętle jelitowe zaczynają "naciskać" zawartość klatki piersiowej, co ma negatywny wpływ na serce i płuca. Wszystko to prowadzi do szybkiego rozwoju objawów niewydolności serca i płuc, pies może umrzeć z powodu obrzęku płuc, zapalenia osierdzia lub podobnych chorób. Jakie są objawy tej przepukliny?

Po pierwsze, musisz uważnie obserwować swojego zwierzaka, jeśli doznał on poważnych obrażeń w niedawnej przeszłości. Jeśli zauważysz, że pies ciężko oddycha, starając się uniknąć wysiłku fizycznego, nawet chodząc po schodach tylko krok, a wszystkie widoczne błony śluzowe zmieniają kolor na niebieski, to czas zabrać zwierzę do weterynarza. W przypadku, gdy zwierzę zaczyna się dusić, usta ciągle kapią z ust, pienista ślina, należy to zrobić pilnie, bez względu na porę dnia. W przeciwnym razie pies może po prostu umrzeć z powodu obrzęku płuc lub ostrej niewydolności serca. Należy pamiętać, że po operacji zwierzę wymaga starannej opieki i stałego nadzoru.

Podobnie jak we wszystkich poprzednich przypadkach, jedynym sposobem leczenia tej kategorii przepuklin jest operacja. Aby wcześniej zobaczyć lokalizację patologii, wykonać USG i prześwietlenie klatki piersiowej, aw drugiej wersji zwierzę jest wcześniej karmione kleikami barowymi. Ten ostatni, znajdujący się w polu emitowanym przez maszynę rentgenowską (jest zdjęcie), świeci jasno i umożliwia ujawnienie głębokości wnikania pętli jelitowych do jamy klatki piersiowej. Chirurgia obejmuje ewakuację jelit i innych narządów z niej, a także przywrócenie integralności przepony.

W zasadzie rodzaj przepukliny przeponowej można uznać za przerwę. Patologia ta powstaje, gdy część żołądka zaczyna "przeciskać się" przez naturalny otwór przepony, który służy do przejścia przez przełyk, do jamy klatki piersiowej. To prawda, że ​​na początkowych etapach rzadko pojawia się problem z oddychaniem, ale zwężony przełyk prowokuje stałe wymioty, zwierzę szybko się wyczerpuje. Jeśli nacisk na przeponę zaczyna narastać, może to spowodować pęknięcie, pies w tym przypadku umrze z powodu krwawienia wewnętrznego. Leczenie jest takie samo - zabieg chirurgiczny i nie warto go opóźniać.

Przepuklina międzykręgowa

Nieco niezwykły gatunek. Faktem jest, że przepuklina międzykręgowa to wypadnięcie krążka międzykręgowego do jamy kanału kręgowego. Z powodu obcego ciała można zaobserwować liczne zjawiska nerwowe, przypadki porażenia, paraplegii i innych patologii. Wizualna identyfikacja takiej przepukliny jest niemożliwa. Terapia jest tylko operacją i jest dość skomplikowana.

Przepuklina krocza

Na koniec opisujemy kroczowy typ przepukliny (krocza). W takim przypadku narządy miednicy i / lub jamy brzusznej wypadają bezpośrednio do tkanki podskórnej krocza. Odmiana krocza obarczona jest poronieniami ciężarnych suk lub złamaniami narządów wypadających, co prawie na pewno prowadzi do ostrego zapalenia otrzewnej i śmierci. Na szczęście oznaki tej przepukliny można łatwo rozpoznać, nie znając nawet weterynarii. W okolicy krocza pojawia się duży, ciastowaty, miękki guz. Z reguły ból nie pojawia się podczas sondowania. Przyczyny wystąpienia są najczęściej silnymi urazami mechanicznymi. Szczególnie często zdarza się to u psów małych ras: mogą one wpaść pod rower, samochód, mogą nie zostać zauważone przez osobę spieszącą.

W każdym razie, zwierzę musi być pilnie pokazane lekarzowi weterynarii, ponieważ przy każdym mechanicznym wpływie na ten obszar istnieje możliwość rozerwania narządów wewnętrznych. Jak można się domyślić, terapia tutaj jest wciąż taka sama - operacja. Ponadto, w przypadku przepuklin krocza operacja często wiąże się z nieco większym ryzykiem, ponieważ wiele nerwów i naczyń krwionośnych przechodzi w tym obszarze. W żadnym wypadku nie należy ich uszkadzać.

Podsumowując...

Z artykułu dowiedziałeś się, że każdy typ tej patologii wyróżnia się objawami i przyczynami. Ogólnie rzecz biorąc, przepuklina u psów wygląda na duży, pastowaty obrzęk, aw jego wnętrzu można wyczuć zarówno narządy wewnętrzne, jak i pierścień przepuklinowy. Należy go odróżnić od ropnia (o którym już rozmawialiśmy), ale z wyjątkiem typów przeponowych i półpaśca, rozpoznanie tej choroby jest stosunkowo proste. Usunięcie przepukliny u psów jest niezwykle szybkie.

Przepuklina u psów (pępowinowa, pachwinowa, krocza)

Przepuklina składa się z pierścienia przepuklinowego (zwanego także "pierścieniem"), który jest dziurą w ścianie brzusznej. To przez nią wychodzi worek - wnęka, w której znajdują się różne narządy, które mogą przejść przez bramę.

Najczęściej jest to macica, jelita lub epiploon.

Istnieją wrodzone i nabyte przepukliny. Jeśli pies jest zdrowy od urodzenia, nie jest ubezpieczony od tej patologii, ponieważ może powstać w wyniku urazu, a także wielu innych czynników.

Jednak nie jest to jedyna klasyfikacja przepukliny. Są również pępkowe, kroczowe i pachwinowe. Szczegółowy opis objawów i metod leczenia wszystkich powyższych typów przepukliny przedstawiono poniżej.

Przepuklina pępkowa

Ten typ przepukliny występuje najczęściej u nowonarodzonych szczeniąt i zwykle jest wrodzoną wadą. Ogólnie rzecz biorąc, przepuklina pępkowa może wystąpić u absolutnie dowolnej rasy psów.

Niebezpieczeństwo przepuklin pępowinowych polega na tym, że są one w pełni zdolne do towarzyszenia różnym wrodzonym anomaliom, w tym wadom ściany brzucha, niepełnemu połączeniu klatki piersiowej, itp. Ponadto szczenięta cierpiące na przepuklinę mogą być chore na wnętrostwo.

Ponieważ przepuklina pępkowa jest dziedziczną patologią, ludzie profesjonalnie zajmują się hodowlą psów, często wysterylizowanymi osobnikami o podobnym wykształceniu, aby uniknąć pojawienia się chorego potomstwa. W każdym razie zdecydowanie nie warto ignorować przepuklinę pępkową. Konieczne jest poszukiwanie profesjonalnej porady od profesjonalisty.

Objawy kliniczne przepukliny pępkowej

Zauważ, że przepuklina pępkowa nie jest trudna. Na brzuchu psa przepuklina wygląda jak mała kulka pokryta skórą. Wielkość takiej edukacji może sięgać kilku centymetrów, jednak w większości przypadków przepuklina u szczeniąt jest mała, ma kilka milimetrów średnicy. Należy również pamiętać, że przepuklinę pępkową zwykle towarzyszy szereg objawów, w tym ogólna depresja psa, całkowita lub częściowa utrata apetytu, ból w czasie odczuwania stanu zapalnego, a także przyspieszone bicie serca i oddychanie. Jednak podobne objawy kliniczne obserwuje się głównie u psów z uduszoną przepukliną.

Możliwe przyczyny przepukliny pępkowej

Większość właścicieli psów uważa, że ​​przepuklina pępkowa występuje z powodu niewłaściwego zachowania osoby lub kobiety podczas porodu. W tym przypadku głównym argumentem jest zwykle "fakt", że w większości przypadków przepuklina pępkowa powoduje nadmierne rozciąganie pępowiny. Jest to jednak zwykłe nieporozumienie. Faktem jest, że pępowina u tych ssaków jest zaprojektowana w taki sposób, że rozciąganie nie może jej w żaden sposób uszkodzić. Na przykład, jeśli szczeniak jest ostatnim, który opuści macicę, pępowina powinna być w stanie rozciągnąć się tak daleko, jak to możliwe. Ta opcja zapewnia zachowanie połączenia między matką a noworodkiem. Zdarzają się przypadki, kiedy pępowina jest wciąż rozdarta w najmniej trwałej strefie, znajdującej się w odległości kilku centymetrów od brzucha szczenięcia. Dlatego zaraz po porodzie samica zaczyna mocno lizać i pociągać za pozostały kawałek pępowiny. Taka zewnętrzna stymulacja pomaga rozwijać mięśnie brzucha i ostrożnie zamykać pępowinę.

Zrozumienie powyższego mechanizmu pozwala upewnić się, że rozciąganie pępowiny nie ma nic wspólnego z występowaniem przepukliny pępkowej. Ta patologia zwykle występuje z powodu pewnych dziedzicznych predyspozycji. Oczywiście, nikt nie zaprzecza wpływowi takich czynników jak wzdęcia, urazy, napięcie, skurcze i wysokie ciśnienie w jamie brzusznej, ale jeśli szczenięta są predysponowane do przepukliny, twoje wysiłki, by urodzić psa tak dokładnie, jak to możliwe, nie pomogą uniknąć wystąpienia przepukliny pępkowej.

Leczenie i diagnostyka przepuklin pępkowych u psów

Z reguły specjalista określa rozmiar pierścienia przepuklinowego poprzez badanie dotykowe. W ten sam sposób możesz dowiedzieć się, co zawiera, a także określić jego mobilność. Ta procedura pomaga stworzyć rokowanie i, jeśli to konieczne, przepisać odpowiednie leczenie.

Ponieważ przepuklina pępkowa może być inna, głównym zadaniem weterynarza jest przepisanie określonej terapii lub zignorowanie przepukliny jako samoueliminującej się formacji, ponieważ jeśli nowonarodzony szczeniak ma małą przepuklinę, może się zdarzyć, że rozwiąże się samo lub po prostej procedurze.

Ponadto małe przepukliny składające się z tkanki tłuszczowej mogą w ogóle się nie zmieniać, a zatem nie powodują absolutnie żadnych dalszych komplikacji. W takich przypadkach pierścień przepuklinowy jest bardzo mały, co oznacza, że ​​narządy nie mogą przez nie wypadać. Oczywiście operacja usunięcia przepukliny może być wykonana i jeśli formacja jest bardzo mała, ale zwykle taka interwencja jest wykonywana wyłącznie ze względów estetycznych. Ponadto małe przepukliny można usunąć podczas każdej planowanej operacji, na przykład sterylizacji.

Jeśli istnieje możliwość, że pętla jelitowa lub niebezpieczeństwo uwięzienia może spaść przez pierścień przepuklinowy, konieczna jest operacja. Powyższe powikłania mogą prowadzić do poważnych problemów ze zdrowiem psa, aw ciężkich przypadkach, a nawet śmiertelnych.

Jeśli przepuklina zostanie usunięta podczas planowanej operacji, zwykle wykonuje się ją, gdy szczeniak osiągnie wiek dwóch miesięcy. Jeśli pies jest już zaszczepiony przeciwko chorobom zakaźnym, jest to niezwykle korzystny czynnik. Przed zabiegiem specjalista powinien określić rodzaj potrzebnego znieczulenia, ustalić plan opieki pooperacyjnej, a także wybrać materiał na szwów.

Podczas operacji zwierzę jest starannie unieruchomione i znieczulone. U weterynarza istnieje wybór metod działania. Jednym z najczęstszych z nich jest metoda Olivkova, Sapozhnikova lub Goeringa-Sedamgrotsky'ego. Natychmiast po operacji lekarz kładzie wiązane szwy.

Przepuklina pachwinowa

Przepuklina pachwinowa jest zwykle obserwowana u samic psów i wygląda jak obrzęk w strefie pachwinowej. Jednocześnie forma tej formacji może być wydłużona lub okrągła, a sama przepuklina jest jednostronna lub obustronna. Jeśli przepuklina jest naruszona, pies woli często się położyć i ciągle liże obszar zapalny. Ta sama edukacja staje się znacznie gęstsza. Podczas badania palpacyjnego zwierzę może odczuwać silny ból.

Zazwyczaj zawartość takiej przepukliny to pętle jelitowe, sieć i macica (taka patologia jest dość rzadka). Rozwój i powstawanie przepukliny pachwinowej ułatwiają te same czynniki, które powodują przepuklinę pępkową i anatomiczne cechy budowy pachwiny psa.

Przepuklina pachwinowa może być również odwracalna lub nieredukowalna. Przed rozpoczęciem leczenia weterynarz musi upewnić się, że w przepuklinie nie ma macicy ani pęcherza. W pierwszym przypadku, gdy samica jest w ciąży, formacja będzie stopniowo wzrastać wraz ze wzrostem płodu. W drugim można obserwować wydalanie moczu podczas badania palpacyjnego lub nacisku na obszar objęty stanem zapalnym. W zależności od cech przepukliny lekarz weterynarii opracowuje plan działania.

Cechy przepukliny krocza

Ten typ przepukliny sugeruje silny występ otrzewnej. Jego lokalizacja zależy od płci zwierzęcia: u samców znajduje się bezpośrednio między odbytem a pęcherzem, a u samic między jelitem a macicą.

Pomimo tego, że przepuklina pępkowa wydaje się być najczęstsza, najczęściej występuje przepuklina krocza. Trwałe silne ciśnienie prasy może wywoływać występowanie takiej formacji. Często zdarza się to podczas długotrwałego zaparcia, nie mniej długoterminowej biegunki lub odbytnicy.

Ponadto jednym z czynników przyczyniających się do powstawania przepukliny kroczowej jest zmniejszona elastyczność tkanki celulozowej w okolicy śródpęcherza, która z kolei jest bezpośrednią konsekwencją chorób, które powodują osłabienie tonu organizmu jako całości.

Zwykle przepuklina krocza zawiera pęcherz, odbytnicę lub macicę. Zewnętrznie nie różni się zbytnio od innych typów przepuklin, ale jest zlokalizowana w okolicy krocza. Przepuklina krocza może również zostać zresetowana. Jednak, podobnie jak w przypadku przepukliny pępkowej i pachwinowej, w niektórych przypadkach należy usunąć zabieg chirurgiczny.

Szybka repozycja przepukliny pachwinowej u psa (samica)

Wszystkich lekarzy weterynarii przy zakupie szczeniaka zaleca się zwrócić uwagę na obecność lub brak przepukliny. Czym więc jest przepuklina, czym one są, skąd pochodzą, co z nimi zrobić? Są to pytania, które potencjalni właściciele i hodowcy zadają sobie w ten czy inny sposób, w obliczu przepuklin.

Przepuklinę nazywa się tymczasowym lub uporczywym wypadaniem narządów wewnętrznych poprzez naturalne lub patologiczne otwarcie z występem wyściółki wyściełającej anatomiczną jamę. Przepuklina ma swoją własną strukturę: pierścień przepuklinowy (otwór), przez który przepuklinowa torebka wybrzusza się, składająca się z otrzewnej, poprzecznej powięzi brzusznej i zawartości przepuklinowej (jelit, sieci, żołądka lub innych narządów, tkanek).

Czym są przepukliny?

Z pochodzenia, przepukliny są wrodzone i nabyte. Wrodzone przepukliny rozwijają się z powodu zbyt dużych otworów anatomicznych lub z powodu wady w ścianie brzusznej (ryc. 1).

Rycina 1 - Wrodzona przepuklina u szczeniąt.

Nabyte przepukliny najczęściej powstają z powodu nadmiernego wysiłku fizycznego mięśni (ryc. 2).

Figura 2 - Nabyta przepuklina brzuszna u konia.

Przepuklina, w której zawartość jest swobodnie ustawiona, nazywana jest redukcją, jeśli nie można jej zmienić z powodu zrostów, nazywa się ją nieredukowalną, w obecności ostrej reakcji zapalnej jest ona ograniczona. Nagłe naruszenie przepukliny może wystąpić po nagłych ruchach i skokach z powodu gwałtownego wzrostu ciśnienia w jamie brzusznej. Każda część jelita wchodzi do worka przepuklinowego, w wyniku czego pętla jest uwięziona na zewnątrz. W miejscu przepukliny są: pępkowe, pachwinowe, krocza, urazowe, brzuszne, przeponowe, itp.

UFOA HERNIA. W obecności przepukliny pępkowej u kotka lub szczeniaka najczęściej ujawnia się niewielki, miękki w dotyku i bezbolesny obrzęk pępka. Podczas badania palpacyjnego zawartość jest łatwo przemieszczana w otrzewnej, a pierścień przepuklinowy jest wyraźnie wyczuwalny. Zawartość worka przepuklinowego z przepukliną pępkową często stanowi gruczoł, czasami pętle jelitowe. Sieć najczęściej nie jest resetowana, ponieważ jest mocno połączona z workiem przepuklinowym. Rozmiar przepukliny pępkowej może wynosić od kilku milimetrów do kilku centymetrów (ryc. 3).

Rysunek 3 - Przepuklina pępkowa u kotka.

Ten typ przepukliny jest dość powszechny z powodu niedostatecznego zamknięcia ściany brzucha w pobliżu pępka. Najczęściej przepuklina pępkowa jest wrodzoną patologią i jest brakiem wewnątrzmacicznego tworzenia pierścienia pępowinowego. Rzadko, jeśli istnieją pewne anatomiczne predyspozycje zwierzęcia, przepuklina pępkowa występuje wtedy, gdy nadmierne obciążenia, napięcie brzucha i zwiększone ciśnienie w jamie brzusznej, na przykład, nadmierny meteorizm, z silnym i stałym przejadaniem się i innymi czynnikami.

Czym jest niebezpieczna przepuklina pępkowa? W miarę wzrostu zwierzęcia worki przepuklinowe mogą zwiększać objętość, pozostając jednocześnie zwężone w okolicy pierścienia przepuklinowego. Przepuklina w większości przypadków zawiera epiploon, który jednak czasami jest resetowany, a czasami nie jest resetowany, z uwagi na fakt, że jest on zwiększany do worka przepuklinowego. Tak więc, może wystąpić tak zwane nacięcie przepukliny, gdy pętle jelitowe wypełnione gazem lub zawartością wpadają do worka przepuklinowego i są upośledzone przez pierścień przepuklinowy, zaburzona jest ruchliwość jelit, rozwija się niedrożność przewodu żołądkowo-jelitowego, prowadząc do stanu zapalnego, w następstwie upośledzenia krążenia krwi i martwica (martwica). Przerostowana przepuklina bez interwencji chirurgicznej jest śmiertelna.

UWAGA. Nie próbuj ograniczać powściągliwej przepukliny samemu, w żadnym wypadku nie wkładaj podkładki grzewczej! Przepukliny nie rozpuszczają się same, przylegając do miejsca przepukliny pyataków i tym podobne nie prowadzą do pożądanych rezultatów!

Jakiej pomocy potrzebują zwierzęta z przepukliną pępkową? Jeśli uduszono przepuklinę pępkową, konieczna jest natychmiastowa operacja, ale czy warto doprowadzić zwierzę do takiego stanu? Jeśli przepuklina jest niewielka, nie większa niż kilka milimetrów, może sama się zamknąć bez interwencji chirurgicznej. Szczenięta i kocięta, które mają przepuklinę od urodzenia powinny być stale monitorowane, tj. podawaj frakcyjnie, patrz jak zachowuje się przepuklina (zwiększa objętość lub nie), odwiedź weterynarza, ponieważ wraz z rozwojem zwierzęcia powstają mięśnie brzucha pierścienia przepuklinowego.

Przewiduje się ograniczenie nieskrępowanej operacji przepukliny pępkowej. Jest wykonywany w znieczuleniu lub znieczuleniu miejscowym. Nie czekaj, aż przepuklina zostanie naruszona, wykonaj operację już teraz.

Operacja wykonywana jest w pozycji grzbietowej, znieczulenie miejscowe wstrzykuje się w ścianę brzucha o czterech punktach wzdłuż obwodu podstawy przepukliny (ryc. 4). W tym samym czasie roztwór jest najpierw wstrzykiwany do tkanki podskórnej, następnie igła penetruje ścianę grzbietową pochwy prostowodu mięśnia brzucha, a następnie, przebijając ją, zanurza igłę w tkance zaotrzewnowej, kontynuując wstrzykiwanie roztworu. Jeśli rozmiar pępowinowego pierścienia pozwala na wejście do niego palcem, a następnie koniec ostatniego, prowadzony pod krawędzią pierścienia, można kontrolować głębokość włożenia igły, zapobiegając jej przenikaniu do jamy brzusznej.

Rycina 4 - Infiltracja tkanek otaczających przepuklinę.

Po znieczuleniu przeciąć skórę podłużnym nacięciem w środku przepukliny. Następnie za pomocą tamponu z gazy przygotuj arkusz otrzewnej od skóry do pierścienia pępowinowego i umieść go w jamie brzusznej. Na pierścieniu przepuklinowym nakłada się pętelkowy szew z materiału wchłanialnego. Zaleca się później skaryfikować krawędź pierścienia przepuklinowego, co spowoduje gęstsze zrosty.

Z nieredukowalną przepukliną otwiera się surowa torebka. Jeśli podczas badania zawartości przepuklinowej znajduje się kolec między jelitem a otrzewną, konieczne jest wycięcie przylegającego obszaru worka surowiczego, pozostawiając go na jelicie. Podczas lutowania, łącząc się z całkowitą masą wszystkich pętli w jelitach, które znajdowały się w jamie przepukliny, konieczne jest rozszerzenie pierścienia pępowinowego za pomocą wybrzuszonego skalpela, a następnie wyprostowanie jelit do jamy brzusznej. Pierścień pępowiny jest zamknięty, tak jak w leczeniu odwracalnej przepukliny.

Gdy przepuklina przepuklina, tak jak w poprzednim przypadku, zostaje wycięta torebka surowicza, zdeformowane jelito jest usuwane na sterylnej serwetce i określa się jego stan. W przypadku obrzęku i przekrwienia jelita należy przenieść do jamy brzusznej. Jeśli nie jest możliwe ustawienie go przy niewielkim wysiłku, konieczne jest rozszerzenie pierścienia pępowinowego pod kontrolą palca za pomocą wybrzuszonego skalpela. Po nakłuciu jelita surowica zostaje amputowana. Przy wyraźnym obrzęku ściany jelita, jego zwiotczeniu, aw niektórych miejscach na początku martwicy, dotknięty obszar zostaje wycięty.

W niektórych przypadkach, gdy pierścień przepuklinowy jest bardzo szeroki, a rozcięgno mięśni brzucha jest słabe i istnieje ryzyko nawrotu przepukliny, chirurgia plastyczna jest używana z siatką polipropylenową. Siatka polipropylenowa kiełkuje tkanki ciała i zwierzęcia i pozostaje w ciele przez całe życie.

Wszystkie powyższe operacje przepukliny pępowinowej kończą się usunięciem nadmiaru skóry i zamknięciem zranionej skóry szwem kotwiczącym.

WEWNĄTRZ HERNII. Przepuklina w przepuklinie pachwinowej to nienaturalnie szeroka szczelina (kanał pachwinowy) lub rozerwanie tkanek ściany brzucha. Każdy otwór przepuklinowy u zwierząt ma tendencję do rozszerzania się w czasie. Najważniejszym elementem anatomicznym w przepuklinie pachwinowej u zwierząt, która determinuje powstawanie przepukliny pachwinowej, jest naturalna komunikacja jamy wspólnej błony pochwy z jamą brzuszną. Komunikuje się przez kanał pochwowy, który pozostaje po zejściu jądra do moszny. Worek przepuklinowy jest utworzony przez otrzewną ścienną z leżącą pod nią powięź. Przy długotrwałym stosowaniu torebka kiełkuje blizny, przyczyniając się do powstawania zrostów, zworników i tworzenia się komór międzykomunikacyjnych. Przepukliny pachwin mogą być wrodzone i nabyte. Nabyte przepukliny powstają podczas mechanicznego uszkodzenia ścianki brzucha i podczas długotrwałego wysiłku. Przepuklina pachwinowa u kotka może tworzyć się ze zwiększonym ciśnieniem wewnątrz jamy brzusznej, gdy słabe punkty rozciągają się na ścianie brzucha (kanał pachwinowy). Jako zawartość są: redukowalna, nieodwracalna i uduszona przepuklina pachwinowa. Najczęściej przepuklina pachwinowa jest lewostronna.

Przepuklinę, w której pętla jelitowa lub sieć (pęcherz) znajduje się w kanale pochwy, należy nazwać przepukliną kanału pochwowego. Jeśli te same narządy leżą w jamie wspólnej błony pochwy, taką przepuklinę należy nazwać dopochwową. Jeśli powstanie nowy torniurowy, leżący całkowicie w mosznie - między skórą, powięzi Coopera, z jednej strony, a zwykłą błoną pochwy, z drugiej strony, przepuklinę należy nazwać prawdziwą moszną. W przypadkach, w których dochodzi do zerwania ściany kanału pachwinowego i worka przepukliny otrzewnej z jego zawartością, znajduje się poza kanałem pochwowym, tj. W kanale pachwinowym tworzy się prawdziwa przepuklina pachwinowa (ryc. 5). Przepuklina ta może łatwo przejść do prawdziwej moszny, jeśli torebka przepuklinowa jest obniżona przez zawartość i ciśnienie śródbrzuszne do podstawy moszny.

Figura 5 - Przepuklina pachwinowa u mężczyzny.

Przepuklina pachwinowa u kobiet może zawierać: jelito, pęcherz lub macicę. Pierwszymi objawami przepukliny pachwinowej są niewielkie obrzęki w okolicy pachwiny po jednej lub obu stronach, kuliste lub wydłużone (ryc. 6.). Jeśli zawartość przepukliny jest ciężarną macicą, to wraz z jej wzrostem zwiększa się torbiel przepuklinowy (w tym przypadku oznacza to tylko leczenie operacyjne, z usunięciem płodu).

Rysunek 6 - Przepuklina pachwinowa u suk.

UWAGA. Wszystkie rodzaje przepuklin pachwinowych wymagają operacji. Technika interwencji może być różna, w zależności od płci zwierzęcia i życzenia właściciela, aby usunąć lub zatrzymać jądro od zwierzęcia. Z reguły u samców operację przeprowadza się po usunięciu jąder. Opuszczając jądro istnieje ryzyko nawrotu przepukliny lub martwicy jądra, to jest innej interwencji chirurgicznej.

Przepuklina brzuszna. Przyczyny powstawania takich przepuklin są urazy ściany brzucha z tworzeniem się defektu mięśni lub rozcięgien. Zawartość przepukliny, w zależności od jej umiejscowienia, może być dowolnym ruchomym narządem jamy brzusznej. Przepukliny zlokalizowane są w okolicy implantu, chrząstki szypuły, pępka, hipochondrium.

Dlaczego trudno rozpoznać przepuklinę brzuszną? Rozpoznanie przepukliny na początku jest trudne ze względu na objawy obicia (rozlany obrzęk zapalny i hemato-limfoekravasat). Po zniknięciu zjawisk zapalnych (po 8-10 dniach) widoczne są łzy i bezbolesny, łagodny, ograniczony obrzęk. Naciskając na przepuklinę, ma ona być odtwarzalna, po czym wielkość otworu przepuklinowego ustala się przez badanie palpacyjne. Wielkość przepukliny może się znacznie różnić.

Rokowanie dla małej przepukliny w górnej części regionu biodrowego jest korzystne, ponieważ taka przepuklina nie ma bolesnego wpływu na ciało i jest tylko wadą piękna. Kiedy przepuklina znajduje się w dolnej części brzucha iw obecności dużego otworu przepuklinowego, prognoza jest wątpliwa. Leczenie chirurgiczne polega na nacięciu skóry, oddzieleniu i umieszczeniu surowiczego worka w jamie brzusznej oraz nałożeniu szwu pętelkowego lub wiązanego na brzegach pierścienia przepuklinowego. Krawędzie otworu przepuklinowego są węższe, aw niektórych przypadkach nakłada się siatkę polipropylenową (ryc. 7), zabieg nazywa się plastyką zrębu.

Rysunek 7 - Nałożenie siatki polipropylenowej na powierzchnię pierścienia przepuklinowego (siatka 1-polipropylenowa, 2-mięśnie).

INTERMEDIATE HERNIA. Ten typ przepukliny występuje istotnie u psów. Powstaje u samców z powodu rozciągnięcia worka recto-pęcherzykowego w otrzewnej oraz u suk - recto-vaginal. Zawartość przepukliny może być: jelita, macicy lub pęcherza. Takie przepukliny powstają z powodu zwiększonego ciśnienia wewnątrz jamy brzusznej. Ciśnienie wewnątrz brzucha zwiększa się wraz z zaparciami, wymiotami i próbami.

Jak manifestuje się choroba? Choroba u mężczyzn objawia się pojedynczym (centralnym) lub obustronnym elastycznym obrzękiem położonym pod odbytem (ryc. 8), a u kobiet - pod szczeliną narządów płciowych. Jeśli zwierzę jest podnoszone, dla kończyn klatki piersiowej zwiększa się objętość przepukliny, a jeśli za miednicą, to zmniejsza się lub znika całkowicie. Naruszenie prawie nie jest przestrzegane.

Figura 8 - Przepuklina krocza u psa.

Jakie jest leczenie? W przypadku małych przepuklin leczenie nie jest wymagane. W przypadku przepuklin o znacznych rozmiarach konieczna jest interwencja chirurgiczna, polegająca na opatrunku, skręceniu, bandażowaniu i wypełnieniu tylnego brzegu więzadła krzyżowo-wieńcowego worka przepuklinowego otrzewnej uwolnionego z zawartości. Jeśli istnieje obustronna przepuklina, oba worki przepuklinowe są podwiązane i obrębione wiązką. W niektórych przypadkach wykonywana jest również resekcja okrężnicy. Zranienie skóry jest zamykane zawiązanym szwem, a w celu ochrony przed zanieczyszczeniem kałem jest ono rozmazane maścią dezynfekującą.

UWAGA. Interwencja skomplikowana odbywa się tylko w przypadku braku przeciwwskazań w znieczuleniu. Wstępna diagnoza patologii serca i badanie krwi (ogólne i biochemiczne).

Przepuklina udowa występuje w wyniku wejścia pętli jelitowej lub sieci do warstewki ściany otrzewnej pod wewnętrzną powiężą uda - do kanału udowego. Choroba objawia się obecnością łagodnego bezbolesnego obrzęku na wewnętrznej powierzchni uda (w obszarze kanału udowego). Zwierzę odstawia nogę boku, na którym znajduje się przepuklina, czasami obserwuje się rozprzestrzeniający się chód.

Co to jest leczenie przepukliny udowej? Leczenie ogranicza się do operacji. Polega na podłużnym rozwarstwieniu skóry i części podskórnych, przygotowaniu worka przepuklinowego i podwiązaniu po zmniejszeniu zawartości przepukliny do jamy brzusznej, zszyciu wewnętrznej powięzi uda i skóry. Podczas operacji należy pamiętać, że żyła udowa oraz tętnica i nerw udowy przepływają przez kanał udowy.

DIAPHRAGMAL HERNIA u zwierząt to przemieszczenie narządów jamy brzusznej w klatce piersiowej, poprzez nabyte lub wrodzone uszkodzenie przepony. Ponieważ ciśnienie w jamie brzusznej jest silniejsze, przepona wystaje w kierunku jamy klatki piersiowej, w związku z czym narządy są dokładnie przesuwane do klatki piersiowej, a nie odwrotnie (ryc. 9). Oprócz separacji ubytków przepona stanowi wsparcie dla sąsiednich narządów, a także pełni funkcję dynamiczną: oddechową (uczestnictwo w oddychaniu), krążeniowo-naczyniową, motorniczo-trawienną, krążenie limfatyczne. Ponadto przepona jest odpowiedzialna za wdychanie, podczas gdy w spoczynku zapewnia do 90% objętości oddechowej. Przepuklina przeponowa podzielona na traumatyczną i wrodzoną.

Figura 9 - przepuklina przeponowa: 1 - jelito cienkie; 2 - wątroba; a - serce; 4 - przepona; 5 - pęcherzyk żółciowy; w - żołądku.

Wrodzona przepuklina przeponowa może być opłucno-otrzewnowa lub dooskrzelowo-opłucno-otrzewnowa. Zasadniczo wrodzona przepuklina opłucnowa jest rzadka, zazwyczaj szczenięta z dużymi wadami przepony umierają w chwili lub tuż po urodzeniu. Wrodzona przepuklina przeponowa przeponowo-opuszkowo-otrzewnowa jest częstszym zaburzeniem, najbardziej podatnym na działanie psów kotów wyże weimarskich i perskich.

Kiedy przepuklina ślizgowa z powodu osłabienia więzadła przełykowo-przeponowego, część przełyku i żołądka są przesunięte w górę - do śródpiersia. W tym samym czasie fałda otrzewnej tworzy torebkę przepuklinową. Głównym powikłaniem takiej przepukliny jest wyprostowanie kąta między przełykiem a żołądkiem, dlatego rozwija się refluksowe zapalenie przełyku (refluks - odlewanie, zapalenie przełyku - zapalenie przełyku). Przepuklina ślizgowa nie jest naruszona.

W przypadku przepukliny okołoprzełykowej - ustala się defibrylator, dno żołądka, jelito lub epiploon w pobliżu przełyku są przenoszone do jamy klatki piersiowej przez powiększony otwór przełyku. Ten typ przepukliny może być naruszony, objawiający się bólem i objawami charakterystycznymi dla zaburzeń ruchu pokarmu przez żołądek (wymioty, nudności).

Przepuklina urazowa jest konsekwencją otwartego i zamkniętego uszkodzenia mechanicznego przepony. Open - rozwija się, gdy raniący przedmiot przechodzi przez klatkę piersiową i jamę brzuszną, aw rezultacie przez przeponę. Zamknięte - powstałe w wyniku uderzenia - upadek, wypadek lub gwałtowny wzrost ciśnienia w jamie brzusznej.

Dlaczego rozpoznanie przepukliny przeponowej ma pewne trudności? Objawy kliniczne traumatycznej przepukliny przeponowej są różne, nie można ich zobaczyć na zewnątrz. Około połowie przepukliny przeponowej (35-50%) towarzyszą ciężkie objawy ze strony układu oddechowego: nagłe lub upośledzone oddychanie, aż do napadów duszności, sinicy błony śluzowej i języka. Charakterystyczną cechą tego stanu jest również zapadnięta ściana brzucha podczas wdechu i zmniejszenie duszności, co wyraźnie manifestuje się, gdy zwierzę podnosi się przed ciałem. Pogorszenie obserwuje się, gdy zwierzę schodzi po schodach. Aby potwierdzić tę diagnozę, należy wykonać prześwietlenie klatki piersiowej i jamy brzusznej (ryc. 10), w tym za pomocą środka kontrastowego (ryc. 11), EKG, ultrasonografii narządów jamy brzusznej.

Figura 10 - Zdjęcie rentgenowskie kota (w jamie klatki piersiowej widoczne, wypełnione pętlami jelitowymi gazu).

Rycina 11 - Promienie rentgenowskie ze środkiem kontrastowym (pętle jelitowe w jamie klatki piersiowej).

Dlaczego konieczne jest wykonanie prześwietlenia rentgenowskiego w przypadkach podejrzenia przepukliny przeponowej? Na zdjęciu rentgenowskim można określić: nieciągłość konturu przeponowego, zawartość jamy brzusznej wewnątrz klatki piersiowej, przemieszczenie struktur klatki piersiowej, przemieszczenie narządów jamy brzusznej, rozbieżność nóg przepony. Trudności w badaniu rentgenowskim polegają na tym, że wypadające narządy mogą spontanicznie powrócić do jamy brzusznej.

W takim przypadku jest to diagnostyka ultrasonograficzna?

Badanie ultrasonograficzne wykonuje się w przypadkach, gdy:

  • tworzenie się przepukliny zawartości jamy brzusznej przenika do jamy klatki piersiowej przez defekt w przeponie;
  • na radiogramie klatki piersiowej wysięk opłucnowy może ukryć przeponowo-wątrobową sylwetkę i przepukliny jamy brzusznej;
  • nastąpiło pęknięcie przepony, tj. w przypadku utraty i przerwania normalnej linii echogenicznej (interfejs opłucnej i płucnej);
  • zawartość jamy brzusznej widać przez defekt i klatkę piersiową.

Przerwom przepony często towarzyszy wysięk opłucnowy. W przypadku wrodzonej przepukliny przeponowej okołoboczno-sercowej za diagnostyczny uważa się wygląd wewnętrznych narządów jamy brzusznej sąsiadujących z sercem w worku osierdziowym i utratę konturu przepony w pobliżu linii środkowej.

Jakie jest leczenie przepukliny przeponowej? Przepukliny otworu przełykowego charakteryzują się jego rozluźnieniem i mogą być szybowcowe i paraosekundowe. Zasadniczo przepukliny otworu przełykowego są leczone zachowawczo. Do leczenia chirurgicznego odwołano się do nieskuteczności terapii zachowawczej, w przypadku rozwoju powikłań i przepukliny okołoprzełykowej. Zasady leczenia zachowawczego:

  • zapobieganie refluksu treści żołądkowej do przełyku;
  • zmniejszenie kwasowości soku żołądkowego;
  • ochrona lekowa zapalnej błony śluzowej przełyku;
  • leczenie powiązanych chorób, które wywołują rozwój przepukliny.

Wszystkim urazowym przepuklinom przeponowym, ze względu na ryzyko naruszenia, należy leczyć chirurgicznie, który przeprowadza się natychmiast po ustabilizowaniu się pacjenta. Bardzo ważne jest przygotowanie przedoperacyjne za pomocą metod intensywnej terapii.

UWAGA. Interwencji towarzyszy otwieranie klatki piersiowej, w związku z tym konieczna jest intubacja dotchawicza i konieczna jest sztuczna wentylacja płuc. Zwierzę musi pozostać w szpitalu w celu intensywnej opieki i powrotu do zdrowia przez 7-14 dni.

Czy znieczulenie służy do naprawy przepukliny? Oczywiście zwierzę operowane jest w znieczuleniu ogólnym. Tylko w niektórych przypadkach stosowanie miejscowej przepuklinę pępkową może wykorzystywać znieczulenie miejscowe.

Jak dbać o zwierzę po naprawie przepuklin? Będziesz musiał codziennie sprawdzać szew, przetwarzać go za pomocą środków antyseptycznych i zapobiegać jego uszkodzeniom. Aby to zrobić, zwierzę musi nosić specjalną pałeczkę pooperacyjną, a jeśli zwierzę próbuje dotrzeć do szwów, to chirurgiczne obroża. Posiłki powinny być dietetyczne, lekkostrawne i miękkie. Przez pewien czas należy ograniczyć ruch (nie biegać, nie skakać, nie przyczyniać się do aktywacji zwierzęcia).

Od czego zależy koszt operacji? W trakcie interwencji mogą ujawnić się pewne trudności, na przykład, jeśli przepuklina nie jest dająca się zredukować, lekarz będzie musiał oddzielić narządy wewnętrzne od worka przepuklinowego, jeśli przepuklina będzie dławiona, może być wymagana resekcja martwiczego jelita. Dodatkowe manipulacje wymagają więcej czasu i materiałów eksploatacyjnych.

Co się dzieje i jak leczy się przepuklinę u psa

Jednym z typowych patologii chirurgicznych narządów wewnętrznych u zwierząt jest przepuklina. Choroba może być wrodzona i nabyta. Naruszenie narządów stanowi potencjalne zagrożenie dla zwierząt domowych, ponieważ często komplikuje je martwica i zapalenie otrzewnej. Skuteczne leczenie wymaga operacji. Leczenie zachowawcze nie ma efektu terapeutycznego.

Przeczytaj w tym artykule

Przyczyny

Przepuklina jest wysunięciem narządów wewnętrznych przez otwory naturalne lub patologiczne z powodu pęknięcia tkanek jamy brzusznej (pierścień przepuklinowy). Najczęściej występującą treścią worka przepuklinowego są pętle jelitowe, macica, pęcherz, krezka (epiploon). Praktyka weterynaryjna pokazuje, że choroba może być wrodzona, a także nabyta.

Wrodzony

Najczęściej weterynarze napotykają na wrodzoną przepuklinę wrodzoną. Wrodzone predyspozycje w tym przypadku odgrywają ważną rolę w patofizjologii tego procesu. Przyczyną rozwoju wady wrodzonej jest szeroki kanał pachwinowy, a także nie zarośnięty otwór pępkowy. Wielu hodowców uważa, że ​​niewłaściwa opieka nad nowonarodzonymi szczeniętami podczas porodu może prowadzić do patologii.

Nabyte

Przyczyny nabytej choroby w medycynie weterynaryjnej obejmują:

  • Urazy. Uderzenia, uderzenie w pojazd, upadek z wysokości, mechaniczne uszkodzenia narządów jamy brzusznej podczas walk z krewnymi są najczęstszymi przyczynami rozwoju nabytej przepukliny pachwinowej i pępkowej.
  • Zwiększone ciśnienie w jamie brzusznej. Przewlekłe choroby serca i naczyń krwionośnych, patologie nerek, ciężki patologiczny poród, przewlekłe zaparcia często prowadzą do zwiększenia ciśnienia w otrzewnej i przyczyniają się do wysuwania narządów wewnętrznych.

Czynnikami przyczyniającymi się do rozwoju wady są otyłość, osłabienie napięcia mięśniowego, nadmierne ćwiczenia.

Po operacji

Przepuklina jako powikłanie po operacji brzusznej jest rzadkim zjawiskiem. U psów patologia może rozwinąć się w wyniku uresetrostomii, sterylizacji kobiet, operacji jelit i innych zabiegów chirurgicznych.

Rodzaje przepuklin, ich cechy i objawy

W zależności od lokalizacji problemu w praktyce weterynaryjnej wyróżnia się patologię pępkową, pachwinową, kręgową i przeponą.

Przepuklina lokalizacja: 1 - przepuklina parakostalna; 2 - grzbietowa przepuklina boczna; 3 - przepuklina pachwinowa; 4 - pęknięcie więzadła łonowego czaszki; 5 - przepuklina udowa; 6 - przepuklina pępkowa; 7 - przepuklina brzuszna; 8 - przepuklina mosznowa.

Pępkowy

Najczęściej właściciele mają do czynienia z tą przepukliną u noworodków. Choroba jest wrodzona i objawia się poprzez obniżenie narządów wewnętrznych do pierścienia pępowinowego. Odchylenie od kształtu otworu, zmniejszenie napięcia mięśniowego - główne przyczyny usterki. Rasy psów, takich jak jamniki, pudle, owczarki niemieckie i bulteriery mają genetyczną predyspozycję do tego rodzaju przepukliny.

Przepuklina pępkowa nie jest trudna do wykrycia przez wystawanie w odpowiednim obszarze anatomicznym brzucha u młodego zwierzęcia. Wielkość formacji patologicznej nie przekracza, z reguły, kilku centymetrów, jest miękka w dotyku, bezbolesna. Zawartość przepuklinową można łatwo ustawić, pierścień przepukliny jest wyczuwany palcami.

Boczne badanie radiologiczne jamy brzusznej: przepuklina pępkowa

Osobliwością przepuklin pępkowych u szczeniąt jest to, że większość wad jest usuwana z wiekiem. Rozpoznanie ustala się na podstawie oględzin, obmacywania pierścienia przepuklinowego. Czasami uciekają się do punkcji (w celu przeprowadzenia diagnostyki różnicowej w odniesieniu do ropnia).

Przepuklina pępkowa jest skutecznie leczona zarówno metodami chirurgicznymi, jak i zachowawczymi. Młodym zwierzętom z niewielkimi defektami często towarzyszy terapia paliatywna w formie opatrunków i opatrunków, masaż ujędrniający.

Inguinal

Ten typ patologii, taki jak przepuklina pachwinowa, jest częściej diagnozowany u kobiet. W pierścieniu pachwinowym spadają macica, pęcherz moczowy, a czasem pętle jelitowe. U zwierząt występuje nie tylko występ w okolicy pachwiny, ale ogólny stan pogarsza się: wzrasta temperatura, zwiększa się puls i oddychanie, następuje odrzucenie zespołu pokarmowego i bólowego.

Jeśli wypada pęcherz, obserwuje się bezmocz. Przy palpacji wysuniętego psa może wystąpić mimowolne oddawanie moczu. Jeśli ciężarna macica znajduje się w pierścieniu przepuklinowym, wówczas wysunięcie wzrośnie wraz z rozwojem płodów.

Crotch

Patologia powstaje z powodu naruszenia integralności mięśni warstwy miednicy. Lekarze weterynarii zauważają, że schorzenie to jest charakterystyczne dla nieogrodzonych psów i zwierząt starszych niż 7 lat. Predyspozycję do defektu odnotowano w przypadku skał o krótkim ogonie.

Zaburzenia napięcia mięśniowego, przewlekłe zaparcia, zapalenie narządów miednicy (zapalenie gruczołu krokowego u mężczyzn) są głównymi przyczynami przepukliny krocza. Zawartość worka przepuklinowego w tym typie patologii to pętle jelita grubego, odbytnicy, sieci, gruczołu krokowego, pęcherza moczowego.

W obszarze krocza występuje występ wielkości piłki tenisowej, przemieszczenie odbytu. Pasty guz jest zwykle bezbolesny przy badaniu palpacyjnym.

Chore zwierzę utrudnia oddawanie kału i oddawanie moczu.

Gdy przepuklina jest uduszona, rokowanie jest niekorzystne ze względu na bliską lokalizację odbytnicy. U kobiet ten typ przepukliny prowadzi do aborcji, rozwoju zapalenia otrzewnej i często prowadzi do zgonu.

Weterynarze zdecydowanie doradzają właścicielom, aby rozwiązać problem chirurgicznie przy pierwszych oznakach choroby.

Kręgowiec

Jednym typem przepukliny jest kręgowiec. Wada jest związana z występem struktury chrzęstnej kręgu w świetle kanału kręgowego, któremu towarzyszy zniszczenie włóknistego pierścienia. Co do zasady patologia wpływa na kilka krążków międzykręgowych naraz.

Objawem przepukliny kręgowej jest kulawizna, ograniczony ruch, zespół bólowy, objawy neurologiczne (niedowład i porażenie kończyn, mimowolne oddawanie moczu i defekacja). Chore zwierzę unika długich spacerów, nie bierze udziału w aktywnych grach.

Istnieje ograniczenie ruchu, zwłaszcza podczas podnoszenia po snu i odpoczynku. Pies reaguje negatywnie na głaskanie grzbietu. Zachowawcze leczenie choroby jest nieskuteczne.

Przeponowy

Jeśli przepona jest uszkodzona z powodu urazu lub wrodzonej wady, organy brzuszne przenoszą się do okolicy klatki piersiowej. Najczęściej weterynarze zajmują się przepukliną opłucnej. Wrodzonej dolegliwości zwykle towarzyszy defekt serca.

Przy traumatycznej przepuklinie przeponowej u psa rozwija się obrzęk płuc, zaburzenia oddechowe. Z powodu zakłócenia pracy serca obserwuje się sinicę widocznych błon śluzowych lub ich niedokrwistość w wyniku głodu tlenu. Chory zwierzak ma wymioty, mdłości. Pęknięciu przepony towarzyszy silny ból.

Rodzaje przepuklin u psów i sposoby ich leczenia można znaleźć w tym filmie:

Leczenie i usuwanie poprzez operację

Zachowawcze metody leczenia stosowane są głównie w przypadku małych wad i przepuklin pępkowych u szczeniąt. Patologia jelita, krocza, kręgosłupa i przepony wymaga radykalnych działań w postaci interwencji chirurgicznej.

Operacja zaszywania treści przepuklinowej odbywa się kilkoma metodami. Po 12-godzinnej diecie głodowej, zwierzę zapada w sen narkotyczny, jest ustalane na stole w pozycji grzbietowej. Przeciąć tkankę w pobliżu worka przepuklinowego i wykonać oddzielenie od ścianki brzucha.

Najczęściej specjaliści weterynaryjni uciekają się do zamknięcia otworu przepuklinowego według metody Gutmana, Sapozhnikova, Olivkova. Po zaszyciu worka przepuklinowego umieszcza się węzłowe szwy typu Lamber.

Chirurgia przepuklin pachwinowych

Opieka pooperacyjna to leczenie zewnętrznych szwów środkami antyseptycznymi, szacunek dla odpoczynku. Zwierzęciu przepisuje się dietę, która ostrzega przed zaparciem, jeśli to konieczne, stosuje się środki przeczyszczające.

Leczenie przepukliny kręgowej ogranicza się do laminektomii - usunięcia fragmentu kręgu z kanału kręgowego. Operacja wykonywana jest w znieczuleniu ogólnym i wymaga wysoko wykwalifikowanego chirurga.

Aby dowiedzieć się, jak wykonać operację przepukliny pachwinowej u psa, zobacz ten film:

Zapobieganie

Specjaliści weterynarii i doświadczeni hodowcy w celu zapobiegania chorobie zalecają, aby właściciele przestrzegali następujących zasad i wskazówek:

  • Pozyskaj szczenięta tylko od odpowiedzialnych hodowców.
  • Wybierając dziecko, aby zwracało uwagę na jego zdrowie, należy sprawdzić obecność wypukłości w pępku.
  • Unikaj chronicznych zaparć domowych.
  • Z czasem przeprowadzimy leczenie powiązanych chorób.
  • Kastracja samców zmniejsza ryzyko przepukliny krocza.
  • Zapobiegaj urazom i mechanicznym uszkodzeniom narządów wewnętrznych u psów.

Przepuklina pępkowa u psów jest najczęściej diagnozowana u szczeniąt i młodych zwierząt. Przepuklina pachwinowa, krocza i przepona jest obserwowana z urazami, zwiększonym ciśnieniem wewnątrz jamy brzusznej. Tego typu patologie są obarczone naruszeniem zawartości przepuklinowej.

Przepuklina przeponowa wymaga natychmiastowej interwencji chirurgicznej. Kręg rozwija się w wyniku procesów zwyrodnieniowych w chrzęstnej tkance kręgosłupa. Leczenie zachowawcze jest nieskuteczne, operacja wymaga wysoko wykwalifikowanych lekarzy.

U psów występuje zapalenie żołądka, głównie z powodu niewłaściwego karmienia. Może być ostry, przewlekły, hiperakwasowy, mocznicowy.

Rozpoznanie choroby serca u psa nie jest łatwe. A wszystko dlatego, że przyczyny mogą być wrodzone lub nabyte.

Objawy u psa. Obraz kliniczny choroby charakteryzuje się przede wszystkim niestrawnością.

Czytaj Więcej O Psach

Katar (katar) u psów

Rasy Psy są narażone na wiele chorób, z którymi borykają się ludzie. Katar w psie przedstawia typowe zapalenie błony śluzowej zatok nosowych. Ważne jest, aby rozpoznać chorobę na wczesnym etapie, podczas gdy choroba ma początkową postać.

Szkocki terier: zdjęcie i opis rasy, postaci

Rasy Charakterystyka rasy Scotch TerrierSzkocki terier lub szkocki terier to mały pies małej rasy.Od dawna służy do polowania na różne zwierzęta borsukowe, lisy. Nazywa się je "dużymi psami w małym ciele" lub "dżentelmenami o wielkim kochającym sercu".

Zawiesina prazicydowa Plus dla szczeniąt małych ras, fl. 6 ml

Rasy SKŁAD I FORMULARZ EMISJI
Zawarty w pudrach kwas pęczniejący (międzynarodowa niepochowana nazwa: praziquantel + perełkowy pyrantel) jest złożonym lekiem przeciwko robakom zawierającym 1 ml składników aktywnych, 1,5 mg prazikwantelu, 15 mg febantelu i 15 mg pamoaty pyrantelu, a także składniki pomocnicze.