Karmienie

Znajomość ozdobnego motyla psa: cechy troski o rasę

Jak wiesz, pies jest najlepszym przyjacielem człowieka, ale nie każda rasa z rodziny psów wyróżnia się dobrym temperamentem, wysoką inteligencją i jest łatwa do wyszkolenia. Istnieją jednak rodzaje psów, które natura nagrodziła niezwykłymi cechami w tych obszarach, a później hodowcy opracowali i udoskonalili je. Jedna z tych ras może być słusznie uważana za Papillon (Papillon). W tym artykule znajdziesz wszystkie niezbędne informacje dotyczące Papillon: szczegółowy opis rasy, charakter tych psów, a także wskazówki dotyczące opieki nad tymi zwierzętami.

Opis i zdjęcie

Patrząc na zdjęcia tego zwierzęcia, prosi się o analogię do takich ras jak Chihuahua i Pekińczyk, głównie ze względu na ich dość mały rozmiar. Ogólnie rzecz biorąc, ten typ psa bardzo dobrze nadaje się dla osób starszych, którym już dość trudno jest nadążyć za bardziej roztrzepanymi psami i w razie potrzeby zatrzymać większe osobniki. Dla charakterystycznej pozycji uszu papillona nazywano je "psem motyla".

Wygląd i standardy rasy

Żywotność: do 13-16 lat.

Waga: samiec - od 3,5 do 4,6 kg; samica - od 3 do 4,2 kg.

Wysokość: średnio od 20 do 30 centymetrów.

Charakter: miły, przyjazny, inteligentny, wesoły, hardy.

Kolor: czarno-biały, sable, czerwonawo-biały, biało-brązowy.

Rodzimy kraj: Belgia, Francja, Hiszpania.

Zastosowanie: ozdobny pies pokojowy.

Continental Toy Spaniel Papillon - właściciel bardzo charakterystycznego i jasnego wyglądu, widząc kiedyś psa tej rasy, pokochasz je na zawsze iz całą swoją duszą. Głowa tego psa jest w pełni proporcjonalna do ciała. Kufa w stosunku do głowy jest nieco mniejsza, spiczasta po bokach, ale niezbyt wystająca. Strefa przejściowa od części czołowej do kufy jest dość wyraźna. Dla rasy psów papillon charakteryzuje się niewielkim rozmiarem, okrągłym nosem, który ma czarne zabarwienie i lekką płaskość w górnej części. Nos jest prosty, nie odwrócony. Kości szczęk są mocne, umiejscowione w typowym dla psów charakterze. Język zwykle nie jest widoczny iw normalnych warunkach środowiskowych nie wypada.

Gałki oczne mają dość duży rozmiar, są szeroko otwarte, mają nacięcie w kształcie migdałów, wyboczenie nie jest typowe dla nich, lądowanie na głowie jest raczej niskie. Wewnętrzna krawędź szpary powiekowej jest na poziomie artykulacji części mózgowej czaszki z mimiką. Z reguły oczy mają ciemny odcień, a powieki są zabarwione na ciemno.

Papillon nazwał tych przedstawicieli tej rasy psami, których uszy są wyprostowane, a typ z leżącymi uszami nazywa się falen. Ogólnie, uszy nie powinny być zbyt cienkie, lądowanie na czaszce różni się w pobliżu kości potylicznej i ma raczej dużą szerokość. Uszy są raczej ruchliwe i dobrze owłosione, najdłuższe włosy są bliżej krawędzi.

Szyja jest średniej długości, z małym łukiem w okolicy szyi. Region lędźwiowy ma niewielkie wybrzuszenie. Skrzynia jest wystarczająco szeroka (obwód klatki piersiowej jest porównywalny do wzrostu psa), żebra dobrze reagują na ucisk. Brzuch - napięty, czasem lekko zapadnięty. Łapy - proste, dość mocne, przednie i tylne nogi są w ściśle prostopadłych płaszczyznach. Ogon ma wystarczająco dużą długość, całkowicie pokryty wełną.

Postać Papillona

Te psy są bardzo oddane swoim właścicielom, mają raczej pogodny i żywy charakter. Patrząc na ich wygląd, można odnieść wrażenie, że ta rasa należy do rasy psów, które zawsze spokojnie siedzą na kolanach swoich właścicieli, ale tak nie jest. Są bardzo energiczne i bardzo często lubią polować i bawić się małymi zwierzętami, takimi jak motyle, koniki polne i małe gryzonie.

Małe szczenięta tej rasy muszą być nauczane od narodzin do dobrych manier, zanim jeszcze zaczną otwierać oczy, ponieważ mają jedną istotną wadę, która jest odpowiedzią na strach, który zaczynają gryźć. W związku z tym powinni oni uczyć się od najmłodszych lat i dążyć do rozwijania ufnego i spokojnego usposobienia.

Każdy papillon wykazuje wielką ciekawość wobec otaczającego go świata, bardzo dobrze współistnieje z innymi zwierzętami domowymi i zawsze angażuje je w swoje badania i gry. Psy te wyróżniają się silnymi zdolnościami intelektualnymi, są łatwe do wyszkolenia i zawsze słuchają swoich mistrzów.

Historia rasy

Francja jest uważana za miejsce urodzenia tej rasy, gdzie została sztucznie wyhodowana w wyniku krzyżowania spaniela z Chihuahua i Spitzem sprowadzonymi ze wschodnich krajów. Proces ten rozpoczął się w połowie XYI wieku, a te psy nabrały wyglądu charakterystycznego dla współczesnych przedstawicieli tej rasy w połowie XII wieku.

Papilonov można znaleźć na płótnach wielu obrazów przedstawiających francuską szlachtę i szlachtę z tego okresu, na przykład obraz "Ludwik XIV i rodzina", który obok małej dziewczynki, prawdopodobnie jego córki, pokazuje małego psa z pyskiem dla nowoczesnych falenov.

Cechy wyboru i cena szczeniaka

Zaczynając od wyboru szczenięcia, należy zwrócić uwagę na fakt, że najlepiej jest dawać pierwszeństwo przy zakupie do sprawdzonej hodowli, której nazwa nie jest rzadka, i nie dokonywać zakupów na wielu rynkach zwierząt. Nie należy również kierować się zaleceniami znajomych, którzy radzą skontaktować się z mało znanymi hodowcami, ponieważ bardzo często nie bardzo podążają za czystością rasy.

W przypadku, gdy zamierzasz nabyć swoje zwierzę wyłącznie dla rozkoszy Twojego spojrzenia, jedynym ważnym kryterium wyboru będzie jego atrakcyjny wygląd, jednak jeśli zamierzasz uczestniczyć w nim na wystawach, powinieneś zwrócić uwagę na następujące punkty:

  • Dobry rodowód szczeniąt. Otrzyma także plus, jeśli jego rodzice wygrywają już nagrody na wystawach i konkursach.
  • Wysoka zgodność ze standardami rasy.
  • Korespondencja wagi szczenięcia i danych fizycznych z normami wieku.
  • Proportional dodatkowy szczeniak.
  • Symetryczne umieszczenie kończyn i ogona.
  • Spokojny usposobienie i przyjazny charakter.
Odpowiedź na pytanie, ile koszt papillon może zależeć od regionu zamieszkania, rodowodu szczeniaka i dobrobytu przedszkola, w którym dokonano zakupu. Średnio ceny wahają się od 500 do 1200 USD.

Najlepsze warunki dla psa motyla

Psy te są wyjątkowo źle tolerowane przez niską temperaturę i wysoką wilgotność, mogą stać się poważnie chore, a nawet umrzeć z powodu nadmiernej ekspozycji na te czynniki, dlatego najlepiej je trzymać w domu.

Pożądane jest jednak, aby spacerować ze swoim zwierzakiem co najmniej dwa razy dziennie. Zimą najlepiej jest skrócić czas chodzenia, ale w ciepłym sezonie bardzo dobrze będzie dać psu dużo miejsca na spacer po ulicy i nauczyć się odkrywać okolicę, co pozwoli jej lepiej orientować się i znaleźć drogę do domu, jeśli nagle się zgubi.

Opieka i utrzymanie rasy

Papillon to rasa wymagająca szczególnej pielęgnacji i konserwacji. Zdrowie twojego zwierzaka zależy wyłącznie od tych czynników, więc w żadnym wypadku procesy życiowe tych psów nie mogą dryfować. Wszystko wymaga ścisłej kontroli i pomocy ze strony właściciela.

Pielęgnacja

Pierwszym "dzwonkiem" sygnalizującym niepożądaną zmianę w ciele papillonu jest jego płaszcz. Jeśli zaczęła się wspinać i ściemniać, należy natychmiast skontaktować się z weterynarzem. Zwykle ma wyraźną grubość, jest bardzo czysty i błyszczący.

Oczy, uszy, pazury, zęby

Oczy i uszy w brodawkach bez wad wrodzonych rzadko stanowią powód do niepokoju, nie są podatne na zakwaszenie, gromadzenie się siarki i występowanie chorób krostkowych. Powinny być przetwarzane tylko wtedy, gdy masz zamiar całkowicie odkupić swojego zwierzaka.

Pazury wymagają dodatkowej opieki, ponieważ często tworzą przyrosty, które należy czyścić na czas. Również pomiędzy palcami tej rasy psów występuje dość wyrazista wełnista warstwa, która również musi być rozrzedzona od czasu do czasu.

Zęby Papillon można czyścić raz w tygodniu, ale w ogóle nie można go czyścić, zależy to od diety i typu szczęki. Aby ustalić, czy twój pies potrzebuje regularnego szczotkowania, weterynarz pomoże ci po dokładnym zbadaniu.

Jak często bić swojego zwierzaka

Warto kąpać zwierzaka, ponieważ robi się brudny na jego futrze. Zazwyczaj do tego procesu stosuje się ludzkie szampony do włosów siwych lub blond. Dzieje się tak, ponieważ takie szampony nie pozostawiają żółtych śladów na wełnie, w przeciwieństwie do większości szamponów przeznaczonych do kąpieli psów.

Aktywność fizyczna

Papillony wymagają regularnego wysiłku fizycznego, dlatego bardzo pożądane jest, aby spędzać w czasie lata tyle czasu, ile to możliwe, z nimi na ulicy, gdzie mogą biegać i bawić się z dużą ilością. Zimą można urządzać w domu aktywne gry, na przykład rzucać zabawki i zmuszać je do powrotu z powrotem lub biegania z nimi dookoła mieszkania.

Jak karmić zwierzaka

Ogólnie karmienie tych psów nie różni się zbytnio od karmienia innych ras. Nie ma zaleceń, które znacząco odróżniałyby jego dietę od innych. Jedyną ważną zasadą jest zapobieganie spożywaniu żywności z ludzkiego stołu, ponieważ jest ona szkodliwa dla postaci, a nie wszystkie pokarmy dla ludzi są równie odpowiednie dla tych psów.

Dieta szczeniąt

W młodym wieku papilony powinny jeść co najmniej 5-6 razy dziennie. Nie ma zasadniczej różnicy w tym, czy chodzi o suchą, czy standardową żywność, najważniejsze jest zapewnienie, że jest dobrze wyważona, to znaczy zawartość składnika roślinnego w niej nie przeważa nad zwierzętami.

Karmienie psa dyscypliną pomoże zaplanować karmienie. Liczba posiłków powinna być stopniowo zmniejszana, a po sześciu miesiącach konieczne będzie zwiększenie ich liczby do 2-3 razy dziennie. Szczeniak musi być zawsze w obecności świeżej i czystej wody.

Menu Adult Spaniel z zabawkami

Głównym sekretem prawidłowego odżywiania tego psa jest jego umiarkowane żywienie. Po każdym posiłku, zaleca się, aby zwierzę miało dobry wypoczynek. Bardzo pożądane jest dodawanie wzmacnianych suplementów i minerałów do karmy, co będzie miało bardzo pozytywny wpływ na procesy utrzymania normalnego tonu ciała psa.

W żadnym wypadku nie można podawać tym psom słodkich pokarmów, które zawierają dużą ilość przypraw, cebuli i dołów. Miskę jedzenia dla utrzymania zdrowej postawy zaleca się instalować na małej wysokości, tak aby pies nie musiał przechylać głowy podczas posiłku.

Szkolenia i szkolenia

Papilony są doskonale wyszkolone, jednak aby pies mógł rozpoznać Cię jako "lidera" i właściciela domu, konieczne jest przekazanie wszystkich poleceń w sposób jasny i donośny, podnosząc w ten sposób szacunek psa względem ciebie.

Pierwszą rzeczą jest nauczyć psa, aby zaspokoił wszystkie swoje naturalne potrzeby w jednym miejscu w domu, wtedy konieczne jest, aby pies nauczył się jego pseudonimu i najprostszych poleceń, aby "usiąść" i "położyć się". Następnie możesz przejść do bardziej złożonych zespołów, takich jak "aport", "głos", "czekaj" i "blisko".

O zdrowiu

Istnieje niewielka lista chorób, które są charakterystyczne dla tej rasy psów, większość z nich można rozpoznać po dokładnym zbadaniu przed zakupem lub powstają już w starszym wieku.

Typowe choroby

Ten pies ma następujące choroby:

  • Entropium (volvulus) jest chorobą, która często atakuje urodzone szczenięta, co jest spowodowane nadmiernym skurczem mięśni, w wyniku czego powieka jest skręcona na zewnątrz, a pies nie może całkowicie zamknąć oka.
  • Zaćma to choroba, która rozpoczyna się po 10-letnim psie, które charakteryzuje się pojawieniem zmętnienia soczewki oka.
  • Dystrofia rogówki jest patologicznym procesem charakterystycznym dla psów starszych niż 1 rok, który polega na zmniejszeniu przezroczystości rogówki, postępuje z upływem czasu i prowadzi do utraty wzroku w starszym wieku.
  • Wrodzona głuchota.

Harmonogram szczepień

Harmonogram szczepień dla tej rasy psów obejmuje następujące szczepienia:

  • Przeciw wściekliźnie - w wieku 12-13 tygodni, a następnie corocznego ponownego szczepienia.
  • Przeciw pladze - po 8-10 tygodniach, potem innym w miesiącu i po rocznym ponownym szczepieniu.
  • Zakaźne zapalenie wątroby - po 8-10 tygodniach, następnie ponowne wprowadzenie po 30 dniach i roczne ponowne szczepienie.
  • Poliowakolina (przeciwko zapaleniu jelit, paragrydom psów, leptospirozie, trichofitozie i mikrosporii) - w wieku 1-6 miesięcy, następnie miesiąc później i z powtarzanym corocznym ponownym szczepieniem.

Mamy więc nadzieję, że ten artykuł pomógł ci znaleźć wszystkie niezbędne informacje dotyczące takiej rasy psów, jak kontynentalny toy-spaniel. Kochaj, szanuj i kochaj swojego zwierzaka, a na pewno zachwyci Cię swoim zdrowym wyglądem i radosnym szczekaniem przez wiele lat!

Najbardziej uroczy: Papillon i Falen.

Co musisz wiedzieć

Papillon pies powoduje emocje u wielu, którzy go widzą. I nie jest to zaskakujące, ponieważ te małe puszyste psy o charakterystycznym wyglądzie i kolorze są jak zabawki. Ze względu na niewielkie rozmiary i spokojną, pogodną naturę doskonale nadają się do mieszkania w apartamentach miejskich. Papilony mają inne zalety - są bezpretensjonalne, lojalne i wierne, szybko i na zawsze przywiązane do właścicieli, dzieci i innych zwierząt domowych. Do tego są nazywane psami towarzyszącymi. W tym artykule można przeczytać o historii tej rasy, o tym, jak powinni wyglądać papilloni, o tym, jaki mają charakter i jak odpowiednio je wychowywać i kształcić.

O historii rasy

Te małe, pełne wdzięku lap-pieski są znane w Europie od średniowiecza (11-12 wieków). Ale największą popularność przyniosły im w XIV wieku, kiedy zaczęto je uprawiać we Francji.

Tam rasa otrzymała również swoją nazwę - "Papillon", czyli "motyl". Tak zwane różne psy z wyprostowanymi uszami. Dla okopów wynaleziono inną nazwę - "falen", co oznacza "ćmę". Takie imiona są nadawane tej rasie dla niezwykłych uszu, podobnych do skrzydeł motyla. Oficjalna nazwa rasy jest inna - Continental Toy Spaniel.

W pewnym momencie rasa psów Papillon była niezwykle popularna wśród królewskiej rodziny Francji i rodzin arystokratycznych. Wdzięczne psy należące do królowych, królów i ich ulubionych. Obrazy tych zwierząt były wielokrotnie uchwycone na płótnach przez artystów renesansu i reformacji. W tym czasie popularność i popularność papilionów wśród szlachty była tak wielka, że ​​istniała specjalna norma do przedstawiania znanych osobistości na płótnach - bez papillon, obraz uznano za niedokończony.

Warto zauważyć, że istnieją dwie wersje pochodzenia rasy Papilon:

Według drugiej wersji, pierwszy papillon został sprowadzony do ziemi francuskiej przez księżniczkę z Włoch, która poślubiła króla. Dziewczyna była mocno przywiązana do swojego zwierzaka i dlatego nie chciała się z nią rozstać.

Od XV wieku papilię przechowywano w królewskich i arystokratycznych domach innych krajów europejskich - w Polsce, Szwecji i Danii.

Tutaj stały się zwierzętami bogatych i wpływowych kobiet.

Po zniesieniu monarchii we Francji papiliony zaczęły stopniowo zanikać. Nie chcieli ich zatrzymać, ponieważ byli związani z arystokracją, bogactwem i władzą. Stawały się coraz mniej. W XIX wieku w Belgii znaleziono psy podobne do papillonów, ale z wyglądu nie były one podobne do ich francuskich przodków.

W połowie tego stulecia francuscy i belgijscy hodowcy postanowili ożywić Papillon w jego oryginalnej formie. Wykonali wspaniałą robotę przywracając rasę i poradzili sobie z zadaniem. Początkowo hodowcom udało się przywrócić psowate, po czym na podstawie ich potomstwa powstały odmiany z częściowo wyprostowanymi i wyprostowanymi uszami. Ten ostatni gatunek nazwano "Papillon". Tak zwane te psy i wciąż.

Z czasem pojawiły się duże zapotrzebowanie na Papiliony, ale było niewielu przedstawicieli tego gatunku i niezwykle trudno było wybrać odpowiednie pary do hodowli. W związku z tym w 1987 r. W Mexico City na zwyczajnym posiedzeniu Prezydium FCI zezwolono na wyhodowanie obu opcji w celu ich zachowania.

W XX wieku angielscy hodowcy również zaczęli hodować papilie. Podjęli decyzję o poprawie sierści spaniela i dodano trochę krwi szpic. Wybór był bardzo udany, w wyniku czego można poprawić nie tylko włosy psów, ale także grzywkę na uszach i krzaczasty ogon.

Postać Papillona

Przedstawiciele rasy wyróżniają się inteligencją i życzliwością. Aktywność i optymizm łączą się w nich z prawdziwie królewską godnością i dostojeństwem. Te psy nie są agresywne i dobrze dogadują się z krewnymi i innymi zwierzętami, ale nie mają takiej komunikacji, więc potrzebują długotrwałego kontaktu z osobą.

Papiliony kochają ludzi, zwłaszcza małe dzieci, z którymi lubią się bawić. Są bardzo inteligentni i inteligentni i nigdy nie gryzą człowieka. Są spokojne, zrównoważone, w przeciwieństwie do wielu małych psów. Te cechy pozwalają kręgielniom stać się niezbędnymi towarzyszami.

Papillony są szybkie i uważane za jedną z najbardziej inteligentnych ras psów - w zawodach agility zajęły 9 miejsce wśród prawie 80 uczestniczących ras, a wśród przedstawicieli swojej klasy - psów dekoracyjnych - 1. Papilons uwielbiają uczyć się i uczyć się nowych rzeczy. Mogą rozwiązywać zadania, w których musisz zapamiętać słowa lub znaleźć właściwą odpowiedź w trudnej sytuacji. Te psy nie różnią się pasją do gryzienia mebli i rzeczy, dzięki czemu można je przechowywać nawet w drogich mieszkaniach, bez obawy o zainstalowane w nich meble.

Szczenięta Papillon muszą komunikować się w bardzo młodym wieku - nawet przed chwilą, gdy otworzyły oczy. Konieczne jest rozwinięcie właściwego charakteru. Tylko w obecności wczesnej socjalizacji papilie spokojnie i ufnie traktują właścicieli i ludzi w ogóle. W przypadku braku komunikacji, motyle mogą rosnąć nerwowo i nieśmiało, nieodpowiednio reagować na to, co się dzieje, jeśli się boją.

Standard rasy

Wygląd papilii jest tak niezwykły, że gdy je zobaczysz, nie będziesz mylić z żadną inną rasą. Są to harmonijnie złożone małe zwierzęta o lekko wydłużonym ciele. Opis rasy daje jasny przykład tego, jak powinni wyglądać. Rasowe brodawki powinny mieć:

  1. Mała i lekka głowa, ze spiczastym krótkim pyskiem.
  2. Wypukłe czoło, z dobrze ukształtowanym przejściem do twarzy, szczególnie u małych osób.
  3. Mały i okrągły nos, z prostymi grzbietami, zawsze czarny.
  4. Wąskie wargi ciemne, ściśle przylegające do szczęk.
  5. Zgryz nożycowy.
  6. Duże i wyraziste oczy w kształcie migdałów w ciemnym kolorze.
  7. Szeroko rozstawione duże stojące uszy z zaokrąglonymi krawędziami i grubą frędzlą z długimi, wiszącymi włosami na brzegach (dla odmiany papillon). Dla falen - osadzony wysoko, ale jednocześnie poruszający się, a także z obrzeżem wełny na krawędziach.
  8. Umiarkowanie długa szyja, lekko wygięta w tył głowy.
  9. Mocny i prosty tors z głęboką klatką piersiową.
  10. Lekko napięty brzuch.
  11. Wystarczająco długi ogon z długimi doskonałymi włosami. Nie powinien leżeć na plecach, ale tylko lekko dotykać go swoją krawędzią. Niedopuszczalne jest również, gdy ogon jest skręcony w pierścienie.
  12. Proste i mocne kończyny, proporcjonalne do ciała.
  13. Wystarczająco długie nogi, tak zwane "zające", z mocnymi i wytrzymałymi pazurami. Płaszcz na nogach powinien być taki sam, jak na przypadku. Między palcami łap powinny rosnąć miękkie i jedwabiste włosy.

Wełna Papillon składa się z długiej i grubej markizy, bez podszerstka. Powinien być lekko pofalowany, ale nie zwinięty w loki, z jedwabistym połyskiem. Powinien być krótki na głowie, przedniej stronie przednich nóg i na spodzie grzbietu. Ciało jest dłuższe. Plecy wszystkich gałęzi papilii muszą być silnie owłosione, a od tylnych kończyn od zadu do stawu skokowego, aby mieć długie włosy.

Kolor papillon jest biały, z dużymi plamami w 4 kolorach (brązowy, czerwony, szary i czarny). Włosy na głowie muszą być zabarwione na ciemno, między oczami może być biały rowek. Całkowicie biała głowa papillon jest uważana za poważną wadę. Waga papilii, zarówno samców, jak i suk, powinna wynosić 1,5-5 kg, wysokość w kłębie - nie więcej niż 28 cm.

Osobliwości konserwacji i pielęgnacji papillon

"Motyle", jak wszystkie inne psy, powinny mieć stałe miejsce w domu. Może to być łóżko lub mały domek, w którym pies odpoczywa i nikt jej nie zakłóci. Powinien znajdować się z dala od baterii i przeciągów, aby psy nie przegrzewały się i nie chłodziły. Zawsze powinny znajdować się zabawki w pobliżu szczeniąt Papillon, gdy dorosną, inaczej zaczną pracować jako mistrzowie trampki i inne rzeczy, które lubią.

Motylowe psy to małe zwierzęta, wielkości kota, więc możesz postawić tacę, w której będą chodzić w potrzebie. Ale to nie znaczy, że papiliony nie muszą chodzić. Wychowywanie psów na spacer jest konieczne, przynajmniej raz dziennie, aby mogły biec na świeżym powietrzu. Warunkiem chodzenia jest użycie smyczy, która uratuje zwierzę z nieprzewidzianych sytuacji.

Od młodego wieku szczeniak Papillon musi zostać wprowadzony do niezbędnych procedur higienicznych:

  • kąpiel;
  • czesanie wełny;
  • mycie łap po spacerze;
  • czyszczenie uszu;
  • przycinanie pazurów.

Zwłaszcza te psy wymagają regularnego pielęgnacji. Należy go czesać co najmniej 2 razy w ciągu tygodnia, tak aby zawsze pozostawał w doskonałym stanie. Podczas okresów linienia, wiosną i jesienią, należy zwiększyć częstotliwość czesania papillon. Konieczne jest kąpanie psów specjalnym szamponem dla psów, który nie powinien pozostawiać żółtego odcienia na śnieżnobiałej wełnie. Ważne jest, aby dokładnie zmyć szampon ciepłą wodą, aby nie było śladu tego produktu na wełnie.

Karmienie okruchów Papillon nie różni się zbytnio od karmienia innych psów. Jego podstawą powinna być żywność białkowa - mięso lub ryba, ale karmione psy tylko one nie mogą. Idealny stosunek produktów powinien wynosić:

  • 1/3 chudego mięsa lub ryb morskich;
  • 1/3 owsianki z dodatkiem świeżych lub gotowanych warzyw i owoców;
  • 1/3 fermentowane produkty mleczne i jajka na twardo.

Ważne jest, aby dieta zwierzęcia była kompletna i zrównoważona niezbędnymi składnikami odżywczymi. Przesycone pokarmy białkowe często prowadzą do rozwoju alergii i zakłóceń w prawidłowym funkcjonowaniu układu trawiennego psów. Rozumiem, że dieta jest wybrana prawidłowo, jest to możliwe w oczach zwierzaka - będą nawadniać. Aby nie kłopotać się właściwym doborem wszystkich składników, możesz karmić Papillon gotowym suchym jedzeniem, które jest przeznaczone oddzielnie dla szczeniąt, juniorów i dorosłych.

Wspierać motyle

Aby wychować małego szczeniaczka Papillon jest niezbędny już w pierwszych dniach po przejęciu. Najpierw musisz wybrać dla niego pseudonim i nauczyć go jej. W tym celu należy wymawiać jego imię, ilekroć trzeba go nakarmić lub odebrać. W tym samym czasie, małe zwierzątko musi zostać nauczone na tacy lub że powinien iść do toalety tylko na ulicy. Aby to zrobić, musisz go częściej wyjmować i upewnić się, że nie sra w pokoju. Jeśli jednak zwierzę zrobiło kałużę w niewłaściwym miejscu, musi zostać upomniane, ale w żadnym przypadku nie zostanie trafione.

Konieczne jest również zapewnienie, że szczeniak nie dotyka rzeczy w domu, nie gryzie mebli i nie śpi w łóżkach mistrza, które uwielbiają papiliony. Dlatego, jeśli nie jest ona zawarta w planach właściciela, konieczne jest zatrzymanie takich prób w każdy możliwy sposób. Musisz również nauczyć Papillona, ​​aby nie napominał gości i nieznajomych, ale po cichu ich witał.

Funkcje karmienia motyli psów

Ich zdrowie, kondycja wspaniałej sierści i samopoczucie zależą od sposobu karmienia psów ozdobnych. Dieta papilii w każdym wieku powinna być zróżnicowana - produkty zwierzęce powinny stanowić podstawę, a reszta powinna być produktami roślinnymi. Tylko w tym przypadku trawienie psów będzie działało prawidłowo.

Szczenięta papillonów od urodzenia do 5-6 miesięcy powinny być karmione co najmniej 5-6 razy dziennie ściśle w określonym czasie, aby były przyzwyczajone do ustalonego harmonogramu.

Od 8 miesiąca życia psy mogą być transportowane do 3 posiłków dziennie. Taki plan odpowiada karmieniu dorosłych zwierząt.

Szczenięta w wieku od dwóch do trzech miesięcy muszą być karmione:

  • kawałki gotowanego chudego mięsa i podrobów (cielęciny, kurczaka, nerki, serca);
  • gotowana ryba;
  • owsianka lub kasza ryżowa z dodatkiem sezonowych warzyw;
  • niskotłuszczowy twarożek, kefir.

Od 4 miesiąca życia papillonowe szczenięta mogą dodawać świeże tarte owoce, gotowane jajka do jedzenia i stopniowo je trenować na surowe mięso. Można również karmić je suchymi granulkami, ale przed podaniem należy je namoczyć. Mogą dodać 1 łyżkę oleju roślinnego i świeże, tarte warzywa. Nie można mieszać suchego jedzenia z innymi naturalnymi produktami. Generalnie, w każdym przypadku musisz zapewnić swojemu zwierzęciu niezbędną ilość czystej wody i monitorować czystość miseczki. Nie można podawać papillonów solonych i pikantnych potraw, wędzonych mięs, kości, zbyt tłustych potraw, wszelkiego rodzaju słodyczy i pieczenia.

Cechy treningu papillon

Wszystkie papiliony są łatwo szkolone i ćwiczone z przyjemnością, ale musisz wiedzieć, jak zrobić to poprawnie. Rozpoczęcie nauczania szczenięcia w tradycyjnych zespołach jest konieczne, gdy jest on wystarczająco duży, to jest nie wcześniej niż 4-7 miesięcy. Najlepszy czas na trening psa przychodzi w momencie zbliżania się do kolejnego karmienia. Do treningu niezbędny jest kołnierz, smycz i delikatny przysmak.

Aby uczyć komend szczeniaka, musisz najpierw zadzwonić do niego po imieniu, a następnie wypowiedz polecenie, na przykład "Siedzieć" lub "Kłamać". Po prawidłowym wykonaniu szczeniaka chwal go spokojnym głosem i poczuj smakołyk. Powtórz wszystkie działania 5-7 razy, aby szczeniak dobrze pamiętał wszystko. Nie musisz krzyczeć na zwierzę, jeśli nie zrozumie poleceń po raz pierwszy. Wszystko to, co można osiągnąć dzięki takiemu zabiegowi, to zniechęcenie psa do chęci dalszej nauki.

W ten sam sposób musisz wyszkolić Papillona na resztę drużyn, których standardowy zestaw jest znany każdemu właścicielowi psa. Ważne jest, aby nie przesadzić i trenować tylko jeden zespół naraz. Czas trwania "lekcji" po raz pierwszy nie powinien przekraczać 20 minut, aby nie przesadzić z tym szczeniakiem. W przyszłości można go zwiększyć do 40 minut. Pod koniec każdej lekcji powinieneś powtórzyć już nauczone polecenia i pochwalić zwierzaka za wysiłek.

Jak wybrać szczeniaka Papillon

Najłatwiej jest kupić rasowego szczeniaka motyla w pokoju dziecinnym. Istnieje gwarancja, że ​​zwierzę będzie rasowe, co oznacza, że ​​będzie miało wszystkie cechy charakterystyczne rasy. Można to potwierdzić w linii papilonowej, w której zaznaczono wszystkich jej przodków. Pożądane jest, aby wśród nich znaleźli się zwycięzcy konkursów i wystaw.

Sam szczeniak musi być w pełni zgodny ze standardami rasy, proporcjonalnie składany, bez fizycznych wad i wad, zdrowy, aktywny i dobrze odżywiony.

Nie powinien być agresywny i nerwowy, nie powinien obawiać się ludzi, łatwo nawiązać z nimi kontakt. Z tak zrównoważonych i spokojnych zwierząt wyrastają wierne i lojalne psy towarzyszące.

Papillon - "motyl" uszu

Papillon jest często pieszczotliwie nazywany eleganckim francuskim kwiatem. Jest również nazywana motylem, a to dlatego, że jej uszy są bardzo podobne do pięknych skrzydeł motyla w wyprostowanej formie. Jest to jej najbardziej niezwykła i charakterystyczna cecha. Ogólnie rzecz biorąc, rasa ta ma wiele nazw: pierwsza, która wiąże ją z korzeniami, jest karłowatą zabawka-spaniela, ale główną nazwą, która znalazła swoje miejsce wśród wszystkich miłośników i hodowców psów, jest papillon (lub papillon). Ale bez względu na to, jak nazywasz tego psa, jego główną zaletą był i będzie jasny efektowny wygląd i niezrównana inteligencja.

Zdjęcie: Papillon (Papillon). Continental Toy Spaniel

Historia pojawienia się papillon- "motyla"

Pierwsze psy ze stojącymi uszami jak skrzydłami motyla pojawiły się około 800 lat temu. Potem została nazwana kontynentalnym toy-spanielem. Ale już wtedy pojawiła się nowoczesna nazwa Papillon. Wciąż są phalenes. Są to te same karły-zabawki-spaniela, ale tylko z wiszącymi uszami. Warto zauważyć, że naukowcy i eksperci wciąż nie mogą dojść do wspólnej opinii, w którym roku pojawiła się ta wspaniała rasa. Ale ze wszystkich założeń i przypuszczeń można wyróżnić dwa podstawowe: pierwszy - Papillon powstał w XIV wieku, druga wersja ma dowód - podczas następnej krucjaty w 1099 r. Książę Gottfried z Dolnej Lotaryngii przywiózł zabawnego karła do Jerozolimy, psa "ćmy".

Nie można dokładnie powiedzieć o czasie wystąpienia, ale można bezpiecznie mówić o bliskim związku Papillona z królewskimi dynastiami i tajemniczymi opowieściami o pałacu. Istnieje nawet taka legenda, że ​​król francuski Henryk III tak bardzo uwielbiał małe motyle, że wydał na zakup i utrzymanie bajecznych sum od skarbu państwa. I w tym momencie, kiedy mnich odwiedził króla, chcąc w rzeczywistości podjąć próbę jego życia, faworyt Henryka podniósł tak silne szczekanie, jakby poczuła, że ​​jej pan wkrótce będzie miał kłopoty. Pies został natychmiast wyrzucony z królewskich komnat, a próba ostatecznie miała miejsce.

Po Heinrichu miłość do papilii została podekscytowana przez Ludwika 14, a także przez Ludwika 15 i 16, ostatnią królową Francji - Marię Antoninę i najsłynniejszą ulubienicę Ludwika 15 - markiza de Pompadour. Rasa osiągnęła ogłuszający i długotrwały sukces. W tamtych czasach Papillon nosił dumne imię psa pokojowego królów i królów.

Co ciekawe, nowoczesny wygląd i niektóre standardy dotyczące wyglądu papillon są dosłownie "spisane" z portretu namalowanego przez Tycjana "Córka Roberto Strozzi". Obraz powstał w 1542 roku, przedstawia czarującą dziewczynę i nie mniej czarującego psa z charakterystycznymi wyprostowanymi uszami, między którymi znajdował się protoman między głową. Jest to zabawne, ale jednocześnie elegancka istota stała się wzorem do zatwierdzenia standardu wyglądu papillonów w 1934 roku.
Na początku XX wieku angielscy hodowcy postanowili "wymieszać" papillon ze szpicem. To był ich największy sukces w hodowli. W wyniku tej krzyżówki spaniel znacznie poprawił swoje włosy, stał się znacznie bogatszy i zdrowszy, a pojawił się połysk i gęstość. Ponadto, teraz ogon psa "przeniósł się" do tyłu. Odtąd głównymi cechami charakterystycznymi papillon były dobrze owłosione uszy, ogon i wspaniały główny płaszcz.

Postać Papillona

Zanim opowiem o jej cechach charakteru, chciałbym zauważyć, że od kilku dziesięcioleci Papillon nie pozostawił oceny "najmądrzejszych" psów na planecie. I zajmuje tam 8 miejsce! To miejsce należy do niej prawicą. W końcu ten pies jest szczęśliwym posiadaczem wyjątkowej i wyjątkowej inteligencji. Dlatego nie lekceważ jej i myśl, że skoro ten pies jest "miniaturowy", to z radością stanie się ręcznie robioną zabawką.

Papillon jest szalenie lojalnym, lojalnym i przyjaznym zwierzęciem. Ze względu na swój mały rozmiar są bardzo żywiołowi, aktywni i zabawni. Można je nazwać "wiecznymi dziećmi". Ale nigdy nie będą siedzieć w jednym miejscu i obojętnie obserwować, co się dzieje wokół nich, nawet jeśli są to ciepłe ręce ich właściciela. Tu nie chodzi o ich charakter. Po prostu uwielbiają igraszki i niestrudzenie eksplorować świat swoją różnorodnością. Obejmuje to polowanie na gry hazardowe na małą zdobycz, takie jak myszy lub owady latające.

Mimo całej zabawy i zabawy, te psy naprawdę potrzebują terminowej i właściwej socjalizacji. W przeciwnym razie nie będzie śladu ich przyjaznego i przyjaznego wyglądu. Szybko przekroczą linię od gry do agresji i mogą nawet ugryźć. I to wchodzi w nawyk. Rozpoczęcie nauczania wszystkich zasad komunikacji jest konieczne od samego wieku szczenięcia. Jeśli zrobisz to dobrze, ta kudłata mała kulka będzie wspaniałym i wesołym przyjacielem dla ciebie i twojej rodziny.

Papillon jest pełen optymizmu i wiecznej zabawy. Będzie mógł rozweselić swojego mistrza nawet w najbardziej ponury dzień. Inną cechą motyla jest to, że potrafi przewidzieć i uchwycić nastrój swoich właścicieli. Na przykład, jeśli wszyscy chcą spokoju i spokojnej rozrywki, Papillon również dostroi się do tej fali. Z przyjemnością stworzy firmę w grze z dziećmi.

Należy zauważyć, że zwierzęta tej rasy są bardzo przywiązane do swoich właścicieli. Czasami to przywiązanie można nazwać "chorym". Dlatego Papillon nie jest zalecany do opuszczenia jednego. Jeśli jego dwunożny przyjaciel nie będzie w pobliżu zbyt długo, będzie bardzo zmęczony, odczuje dyskomfort psychiczny i może nawet zachorować. Pod tym względem Papillon nigdy nie będzie tolerował okrutnego traktowania, brutalnej intonacji i fizycznej kary. Są tak wrażliwe, że mogą być urażone nawet przez małe przekleństwo lub krzyk.

Można powiedzieć, że Papillon ma ludzki charakter. Oprócz inteligencji natura nagrodziła ją nienaganną pamięcią. Są drażliwi i otwarci, zabawni i dociekliwi. Istnieje nawet taka "ludzka" cecha, jak zazdrość. Tak, może być o ciebie zazdrosna nie tylko o inne zwierzęta domowe, ale także o ludzi, a nawet krewnych i przyjaciół. Ale co dokładnie nie zrobi, to szczeka bez powodu. Jeśli pies postanowił zawracać sobie głowę kimś lub czymś, wtedy będą ku temu najważniejsze powody.

Standardowa rasa Papilon

Ogólny wygląd

Papillon wygląd - "motyle" można nazwać luksusowym. Ten miniaturowy spaniel był obdarzony naturą, w której wszystko jest ze sobą w harmonii: kufa jest cienka i elegancka, nieco krótsza niż czaszka, kręgosłup jest bardzo mocny, ale jednocześnie wizualnie delikatny, a ruchy psa są lekkie i pełne wdzięku, nasycone szlachetnością i niektórymi arystokratami. Jej tors jest krótki, ale długi. Wielką zaletą był bogaty i zdrowy płaszcz oraz, oczywiście, słynne motyle i włochaty ogon.

Głowa papillon różni się od zwykłych spanieli swoją lekkością i małymi rozmiarami. Jest to jednak zgodne z rozmiarem ciała. Czaszki nie można nazwać idealnie okrągłą. Linia przejścia od czoła do twarzy jest wyraźna.

Nos tej rasy powinien być mały, zaokrąglony, czarny. Jeśli spojrzysz z góry, może się wydawać, że jest nieco spłaszczony, ale jego grzbiet jest równy i prosty. Kufa jest trochę spiczasta i nieco spięta. Wargi papillon charakteryzują się silną pigmentacją, są zwarte do szczęki, ciasne i cienkie. Przy okazji szczęki psów tej rasy są bardzo silne, ich chwyt jest silny i mocny. Ukąszenie powinno być podobne do nożyczek. Jeśli chodzi o język, powinien być starannie ukryty za zębami. Jeśli wystaje i nie wsuwa się do jamy ustnej, jest to poważna wada.

Oczy powinny być dobrze otwarte, duże i w kształcie migdałów, ale szerokie. Może się wydawać, że są one sadzone zbyt nisko, ale co najważniejsze - oczy nie powinny być wybrzuszone. Papillon ma bardzo ekspresyjny wygląd, kolor oczu powinien być ciemny, powieka jest również pigmentowana.

Wreszcie najważniejszą rzeczą są uszy. Są duże, ale ustawione dość mocno. Istnieją wspólne standardy dotyczące wiszących i stojących uszu. Na przykład w obu przypadkach końcówka ucha nie powinna kończyć się twardą chrząstką. Uszy powinny być lekko przesunięte w tył głowy. Muszą również znajdować się w pewnej odległości od siebie, aby wyraźnie widzieć zaokrąglony kształt czaszki psa.

Należy zauważyć, że istnieją 2 odmiany miniaturowych spanieli: papillon i padłych. Ich znacząca różnica polega na tym, że uszy Papillona są wyprostowane, a uszy Falleena opadają. Teraz mówimy o Papillon z wyprostowanymi uszami, więc dla niego istnieje osobny standard z własnymi niuansami. Ucha Papillona powinny być odpowiednio wysoko osadzone, a muszle otwarte i odwrócone na boki. Ucho na zewnątrz jest dobrze przykryte wełną, a najdłuższe jest bliżej krawędzi.

Jeśli chodzi o szyję, nie jest ona zbyt długa, a z tyłu głowy ma lekko zakrzywiony kształt. Ogon jest dobrze przycięty, ustawiony wystarczająco wysoko na linii grzbietu. Wizualnie ogon papillonu przypomina niesamowitą płynącą fontannę. W stanie wzbudzonym ogon powinien być rzucony na grzbiet lub na udzie psa. Jeśli ogon zostanie złożony w pierścień lub półpierścień, a także leży płasko na plecach, zostanie to uznane za poważne odstępstwo od normy.

Łapy motylka papillon są uważane za długie w stosunku do jego ciała. Są nawet porównywane do łap łap. Pazury powinny być grube, mocne, a najlepiej czarne. Jeśli pies tej rasy ma przeważnie biały kolor, to w tym przypadku dozwolone są białe szpony. Palce na wszystkich łapkach są ruchome, między nimi są długie włosy. Papillon odróżnia się od innych ras gładkimi, niezwykle lekkimi, eleganckimi i jednocześnie dumnymi ruchami. Jej chód jest pełen pewności siebie i arystokracji.

Opieka i konserwacja papillon

Na pierwszy rzut oka może się wydawać, że opieka i utrzymanie papillonów jest procesem złożonym i żmudnym. Ale to nie jest do końca prawdą. Opiekę można nazwać łatwą, ale mimo to będziesz musiał trochę popracować dla dobra psa.

Jeśli mówimy o szczeniaku, najważniejszą rzeczą jest tutaj uwaga i troska. Ale nikt jeszcze nie anulował odpowiedniej opieki. Szczenięta "Butterfly" są bardzo uroczymi stworzeniami przypominającymi wełnianą piłkę, która bardzo potrzebuje ciepła i troski. Małe toty są wrażliwe i wrażliwe, więc natychmiast odczuwają nastrój i nastawienie ich właściciela.

Właściwa opieka nad szczeniętami papilonov obejmuje kilka punktów:

  • czystość i schludność - wełna, uszy, nos, oczy powinny zawsze być czyste i zadbane;
  • Codzienne spacery na świeżym powietrzu - nawet jeśli masz niedobór czasu, nadal warto dać psu co najmniej 20-30 minut, to wystarczy, by szczeniak wydał trochę energii i był zadowolony. W dniu takich spacerów powinno być co najmniej 2;
  • regularna, zdrowa i zdrowa żywność - dla rosnącego ciała jest to najbardziej niezbędne. W przypadku szczeniąt papillon istnieje specjalna dieta, a także zasady żywienia, dlatego najlepiej skonsultować się z weterynarzami;

Jeśli mówimy o dorosłym zwierzaku, to opieka nie powoduje żadnych szczególnych problemów i nie wymaga dużego wysiłku. Najważniejszą rzeczą, na którą powinien zwrócić uwagę właściciel, jest wełna. Sierść odzwierciedla zdrowie psa, dlatego musi być gęsta, czysta i lśniąca. Jeśli wełna nagle stała się nudna, to jest to alarmujący "dzwonek", który wskazuje na niekorzystne zmiany w ciele psa.

Wełna papillon jest jego dumą i wyróżniającą się cechą, więc trzeba o nią dbać każdego dnia. Do czesania używać specjalnych grzebieni i rękawiczek. Gdy zwierzę staje się zanieczyszczone, konieczne jest wykąpanie szamponu dla psa.

Warto zauważyć, że proces pielęgnacji włosów papillonowych jest bardziej złożony niż w przypadku innych ras. Ale nie jest to takie trudne. Konieczne jest rozczesywanie co najmniej 2-3 razy w tygodniu, a podczas okresu rozrodu (wiosna i jesień) - każdego dnia. Czesanie uratuje nie tylko Ciebie i Twój dom przed ciągłym lataniem i przywieraniem wełny, ale także Twojego psa z powodu dyskomfortu. Ze względów higienicznych lekarze weterynarii zalecają przycinanie włosów wokół opuszek na nogach oraz na brzuchu.

Możliwe jest kąpanie psa jak zwykle ludzkiego szamponu i specjalnego psa. Niemniej jednak zaleca się stosowanie specjalnych. Pomoże to zachować naturalny zdrowy połysk i odcień wełny.

Oprócz wełny należy zachować ostrożność w przypadku pazurów. Regularna kontrola, usuwanie wzrostu i strzyżenie. Między pazurami papilii jest wiele długich i gęstych włosów, które muszą być okresowo odcinane.

Wychowywanie Papillon

Rasa papillon- "motyl" jest często określana jako jedna z najłatwiej wykształconych ras. Są bardzo dociekliwi, uwielbiają wszystko nowe i interesują się prawie wszystkim. Ale są pewne cechy tej rasy, gdzie jest to kwestia pragnienia Papillona, ​​aby zdominować inne zwierzęta, a nawet ludzi. Dlatego też kształcenie i szkolenie powinno rozpocząć się natychmiast po pojawieniu się szczeniaka w domu.

Co wywołuje Papillon? Przede wszystkim jest to rozwój podstawowych umiejętności behawioralnych. Trzeba rozwijać te umiejętności już od pierwszych miesięcy życia szczeniaka, im szybciej, tym lepiej. Pomimo swojego wieku szczupak bardzo szybko zdaje sobie sprawę z tego, czego się od niego oczekuje.

Jak wspomniano powyżej, papiliony należą do najbardziej inteligentnych psów na świecie. Wydawałoby się, że ten pies o wiecznie dziecinnym charakterze, nieustannie pragnie się igrać i "oszukiwać", ale na poważnych konkursach i wystawach Papillony pokazują najlepsze wyniki, którym niewiele osób potrafi pokonać.

Właściciel musi jasno i pewnie uświadomić zwierzęciu, czego chce, co może zrobić, a co nie. W tym celu należy poprawnie wykonywać polecenia i akcje. Konieczne jest wyjaśnienie psu, że znajduje się on w twoim domu, a właściciel jest tutaj.

Ogólnie papillony są doskonale przystosowane do dostosowania edukacji, często nawet nie trzeba ich dowodzić, będą rozumiały tylko słowa. Jak każda inna rasa, Papillon powinien być zachęcany do każdego pozytywnego wyniku, dla każdego zespołu wykonanego. To może być miłe słowo, głaskanie lub delikatność. Wszystkie psy doceniają dobre podejście.

Pies tej rasy może przystosować się do każdej sytuacji. Z łatwością przyswoi wszystkie twoje wymagania i zasady postępowania. Bez agresji, a nawet z niezadowolenia z jej strony. Zawsze należy pamiętać o zazdrości. Przybycie gości może wywołać u Papillon burzę oburzenia i zazdrości. Spróbuj to zatrzymać.

Jeśli zrobisz wszystko dobrze, to edukacja Papillon powinna dawać ci tylko przyjemność i ładować pozytywne. Pomimo tego, że cały proces edukacyjny odbywa się w zabawny sposób, należy upewnić się, że Papillon bierze wszystkie lekcje z tej gry. W żadnym wypadku nie poddawaj się psu, w przeciwnym razie natychmiast "wejdzie" na twoją szyję i "zawiesi łapy".

Jak i czym karmić papillon

Karmienie papilii nie różni się zbytnio od karmienia innych ras. Brak specjalnych funkcji lub specjalnych zasad żywieniowych. Pies nie powinien jeść z ludzkiego stołu. Powinien to być oddzielny, zrównoważony i zdrowy pokarm. Jego zdrowie i długowieczność zależą od jedzenia Papillon.

Jeśli mówimy o wieku szczenięcia, następnie karmić dziecko musi być co najmniej 5-6 razy dziennie. Jedzenie może być zarówno suche, jak i standardowe, ale co najważniejsze, powinno być zrównoważone. Użyj harmonogramu karmienia. Jedzenie w określonych godzinach pies szybko nauczy się dyscypliny. Później należy zmniejszyć liczbę posiłków, a po sześciu miesiącach pies powinien zostać przeniesiony na 2-3 posiłki dziennie.

Dieta powinna zawierać pokarm dla zwierząt i roślin. Szczeniak powinien jeść tylko świeżą żywność. To normalizuje wnętrzności. Oprócz jedzenia pies musi zawsze mieć dostęp do czystej i świeżej wody.

Osobliwością karmienia papilii jest to, że nie można jej przekarmić. Po obfitym lunchu pies musi odpocząć. W paszy pożądane jest dodawanie witamin i minerałów, które są tak niezbędne dla wzrostu i zdrowia. Ale sucha żywność, najczęściej zawiera już wszystko, czego potrzebujesz.

W każdym razie, jak inne psy, papillony nie powinny być karmione słodyczami, żywnością z przyprawami, cebulą, kościami, żywnością z twojego stołu.

Aby uzyskać zdrową i równą postawę, zaleca się umieszczenie miski psa na wzgórzu. Aby pies nie schylał się podczas jedzenia lub picia. Papillon nie może być doprowadzony do otyłości. Jeśli szczeniak powinien być lekko pulchny, wówczas dorosły zwierzak może dobrze odczuć żebra.

Trening Papillon

Jeśli zdecydujesz się zostać szczęśliwym posiadaczem Papillon, a poza tym był wykształcony i oddany, to musi zostać przeszkolony.

Szkolenie, a także edukacja powinny być przyjemnością. Bądź cierpliwy i możesz kontynuować. Możesz trenować psa zarówno na ulicy, jak iw domu. Najważniejszą rzeczą, której musisz nauczyć szczeniaka, to poznać swoje miejsce w domu.

Ponieważ "motyle" są bardzo wrażliwymi i drażliwymi zwierzętami, nie powinieneś na nie krzyczeć. Chociaż wszystkie polecenia muszą być wymawiane jasno, jasno i pewnie. Po tym jak szczeniak nauczył się swojego miejsca, czas nauczyć go toalety. W domu powinien robić interesy tylko w jednym miejscu.

Powinieneś również zacząć uczyć szczeniaka do obroży i smyczy. Ale nie powinno to być uciążliwe i gwałtowne. Musisz postarać się zrobić to tak delikatnie, jak to możliwe, nie kalecząc psychiki małego stworzenia. Jeśli podczas spaceru zauważysz, że szczeniak jest bardzo przestraszony i drży, a następnie podnieś go i znajdź miejsce, w którym nie będzie wielu ludzi i hałasu. Tam mały papillon będzie mógł samodzielnie dostosować się do środowiska zewnętrznego.

Podczas szkolenia papillon musisz sam zrozumieć i wyjaśnić mu, że jesteś "przywódcą" stada i głową domu. Musisz stać się dla niego autorytetem, nauczycielem, który naucza wszystkiego i prowadzi cię w razie potrzeby.

Pierwszą rzeczą, której szczeniak powinien się nauczyć i zapamiętać, jest jego przydomek, a także takie podstawowe polecenia jak "leżeć" i "siedzieć". Potem możesz zacząć uczyć się "głosu", "blisko" i "czekaj". Nie denerwuj się, jeśli nic się nie zdarzyło. W końcu pies nie jest zegarem ani innym mechanizmem, który tylko trzeba uruchomić, jest żywą istotą, a już osobą. Poświęć trochę czasu i cierpliwości, a ona na pewno zrozumie, czego od niej chcesz.

Jak wybrać szczeniaka Papillon

Na początek zadaj sobie pytanie, czy chcesz zostać mistrzem papillon. Jeśli odpowiedź jest jednoznaczna i pewna siebie, należy natychmiast udać się do najbardziej niezawodnego i sprawdzonego przedszkola. Istnieje kilka wskazówek i zasad, które pomogą ci dokonać właściwego wyboru.

To prawda, że ​​jeśli mówimy o amatorach piękna estetycznego lub tych, którzy po prostu postanowili rozpocząć papillon dla własnej przyjemności, to nie ma specjalnych kryteriów. Możesz skupić się na wyglądzie, ktoś chce bardziej puszysty, ale ktoś lubi orzeszki ziemne o atrakcyjnej, atrakcyjnej twarzy. Kolejna rzecz, jeśli postanowisz profesjonalnie zająć się swoim zwierzakiem i poprowadzisz go na różne wystawy i konkursy. Tutaj należy wziąć pod uwagę wiele czynników i kryteriów:

  • rodzice szczenięcia powinni mieć dobry rodowód, pożądane jest, aby już zdobyli nagrody w konkursach lub mieli nagrody i certyfikaty;
  • pełna zgodność ze standardami rasy (kolor, uszy itp.);
  • wygląd i dane fizyczne muszą spełniać wiek szczenięcia i wszystkie normy;
  • proporcjonalność wszystkich części ciała i głowy;
  • prawidłowe położenie ogona i kończyn;
  • brak agresji i nerwowości;

Jeśli potrzebujesz niezawodnego strażnika, a Papillon może być taki, to zwróć uwagę na temperament szczeniaka. Nie powinien reagować na twoje prowokacje, być powściągliwym i trochę chłodnym. Od takiego malucha będzie można wychować odważnego psa, który stanie się Twoją obroną.

Wybierz tylko sprawdzonych hodowców. Żłobki powinny być słuchane, mieć pozytywne opinie. Hodowca musi dostarczyć Ci wszystkie odpowiednie certyfikaty i dokumenty dla psa.

A co najważniejsze - nie spiesz się do etapu wyboru. To najważniejszy i najważniejszy moment. Poświęć trochę czasu, spójrz na szczeniaka, obserwuj jego zachowanie i apetyt. Tylko wtedy możesz dokonać właściwego wyboru.

Cena Papillon szczenięta

Nie jest to bardzo popularna rasa, dlatego też szczenięta papillonowe kosztują od 500 do 1200 dolarów.

Papillon

Papillon - przetłumaczony z francuskiego oznacza "motyl", ale rasa ma inną poważniejszą nazwę - kontynentalny toy-spaniel. Reprezentantem rasy jest delikatny, mały pies, któremu uszy skrzydła nadają szczególny urok. Dla przyszłych właścicieli ważne jest, aby pamiętać, że pomimo miniaturowych wymiarów konieczne jest traktowanie Spaniela jak każdego innego psa - z miłością i wyrzeczeniem.

Pochodzenie rasy

Istnieje kilka wersji tego, skąd pochodzą te piękne psy, ale większość ekspertów skłonnych jest sądzić, że przodkowie Papillonów byli karłowatymi spanielami. Na korzyść tego, jak mówią, i liczne obrazy, które przedstawiały małe psy, podobno do nich podobne.

Jednak niektórzy naukowcy zajmujący się zoologią wiążą papilię z japońskim podbródkiem, uważając te rasy za blisko spokrewnione. To prawda, że ​​do tej pory azjatyckie pochodzenie motyli nie zostało potwierdzone.

Pierwsi, którzy zasłużenie docenili swoją łaskę i wdzięk, stali się Francuzami. Przedstawiciele tej rasy niemal natychmiast stali się mieszkańcami monarchicznych rezydencji, harmonijnie wtapiając się w luksusowe apartamenty.

Jest jeszcze jeden gatunek kontynentalnych spanieli-zabawek - fallen-paws-ćmy, główna różnica między nimi to uszy - na papillonach, które stoją, na falen - zwisają.

Opis rasy Papilon

W standardzie pierwszą rzeczą, o której mówią przedstawiciele rasy, są "luksusowe małe spaniele". Całkiem trafna definicja tych psów z uszami, skrzydłami i ładną buzią. Wygląd - to, co jeszcze przyciąga te zwierzęta, jest inteligentny, żywy, zainteresowany.

Od papilno i ciosów arystokracji i poczucia własnej wartości, a elegancki chód tylko podkreśla te niesamowite cechy. Wysokość papilonu nie powinna przekraczać 28 cm, waga waha się od 2,5 do 5 kg. Norma opisuje następujące próbki czystej krwi:

  1. Głowa jest proporcjonalna, z umiarkowanie wypukłym czołem, z płytką bruzdą. Przestań dobrze widoczne, ale nie powinno być ostre. Tylna część nosa jest płaska, zwęża się bliżej płatka, ostrze kufy jest spiczaste.
  2. Wargi są cienkie, dobrze dopasowane do szczęki, całkowicie pigmentowane. Często zdarzają się osoby tej rasy, w których czubek języka ciągle wisi w ustach - jest to uważane za małżeństwo. Jeśli pies chowa język, gdy go dotknie, oznacza to, że nie ma wady.
  3. Szczęki są głębokie, z mocnym chwytem i pełnym zestawem zębów, zgryz jest prawidłowy, jak nożyczki.
  4. Nos jest mały, okrągły, z okrągłymi, otwartymi nozdrzami.
  5. Oczy mają kształt migdałów, nie wypukłe, naturalnie błyszczą, powieki są całkowicie pokryte pigmentem. Kolor oczu jest brązowy, pierwszeństwo mają najciemniejsze, najgłębsze odcienie.
  6. Uszy są duże, rozstawione szeroko, z twardymi chrząstkami i zaokrąglonymi końcami. W przeciwieństwie do upadłej, stojącej pozycji, w dorosłych uszach piesekki pokryte ozdobą włosów w formie grzywki. Nie ma zakazu krzyżowania dwóch rodzajów "kontynentalnych", ale często takie potomstwo ma wadę - wyrastają chrząstki ucha.
  7. Pień w formacie prostokątnym, lekko wydłużony. Szyja jest krótka, ma zauważalny zgięcie. Pas lędźwiowy z kłębem łagodne grzbiety skrócone, ale muskularne.
  8. Mostek umiarkowanie głęboki, opadający na łokcie, szeroki, o zaokrąglonym przekroju i lekko zauważalnym kilu. Linia pachwinowa nie jest zaznaczona.
  9. Kończyny są harmonijne, z dużymi stawowymi przegubami, szerokie, proste, z wydłużonymi, lekko zanikającymi łopatkami. Ręce "zające", pazury są silne, często pomalowane na czarno, palce są wydłużone.
  10. Ogon jest płaski, z lekkim zgięciem na czubku, ale nie zwinięty w pierścień. Wysoko osadzone, przenoszone z tyłu lub na poziomie części udowej. Pokryty długim, zdobionym płaszczem, gdy pies biegnie, staje się jak fontanna.

Jakość wełny i możliwe kolory

Papilony mają długie, grube włosie składające się z elastycznych włosów osłonowych, dolna warstwa jest nieobecna. W różnych częściach ciała długość płaszcza zmienia się w różnych granicach:

  • krótki - w rejonie głowy, na zewnętrznej części przednich kończyn, w dolnej części tylnej części ciała;
  • średniej długości - na ciele, szyi i klatce piersiowej w formie luksusowego kołnierzyka z przodu koszulki, w niektórych obszarach jego długość sięga 7,5 cm;
  • długi - po wewnętrznej stronie przednich kończyn w postaci luksusowych kabli - spodnie;
  • dłużej niż reszta (do 15 cm), te psy mają włosy na ogonie.

Kontynenty są podobne do motyli, nie tylko ze względu na kształt uszu, ale także w różnych kolorach. Standard pozwala na obecność plam o dowolnym kolorze z wyjątkiem niebieskiego odcienia. Ale jest warunek - główne tło powinno być białe i dominować nad wełną innych odcieni.

Istnieją również specjalne wymagania dotyczące kolorów płaszczyk Papillon:

  • biała wełna powinna być głównym ciałem i łapami;
  • najlepiej białe plamy, przypominające gwiazdę, na głowie;
  • dozwolony jest biały rowek w dolnej części głowy;
  • uszy czystej bieli są wadą;
  • symetria wielokolorowych plam na twarzy i głowie nie jest warunkiem wstępnym, ale pożądanym.

Norma identyfikuje 3 główne kolory miniaturowych papilii:

  • połączenie czarnej i białej wełny;
  • biało-czerwony (biały z sable i sable);
  • biały z tan - czarny, czerwony kolor (kolor nazywany ogarem tricolor).

Rzadziej spotykane są czarno-sable, cytrynowe, cytrynowo-sable, a także papillony ze śnieżnobiałym futrem. Czy hodowcy bardziej cenią toi z dwukolorowym kolorem.

Cechy postaci papilonowej

Zwierzęta te są bardzo lojalne i zależne od osoby. Wracając do domu kontynentalnego, rodzina otrzymuje pozytywnego, wesołego małego pieska, który będzie z wielką radością towarzyszył swojemu panu wszędzie. Ale takie przywiązanie ma wady - kiedy zostanie sam, pies będzie smutny, smutny, a nawet odczuwał stres i szok psycho-emocjonalny.

Szczeniak Papillon to skrzep energii, który może sam grać godzinami. Jednak właściciel powinien często zwracać uwagę na swojego zwierzaka, więc dorastał samowystarczalny i zrównoważony.

Aktywność motyli jest przytłaczająca, uwielbia długie spacery i zabawy na świeżym powietrzu. Nawet w domu pies szuka zawodu. Dlatego pożądane jest zapewnienie zwierzaka z arsenałem różnych, ciekawych zabawek, regularnie aktualizujących zasięg.

Wielu właścicieli papillonów docenia ich pozytywność. Są energiczne, pogodne i optymistyczne prawie 24 godziny na dobę. Taki zwierzak chętnie udzieli publicznego głosu, demonstrując swoje talenty. I może nauczyć się sztuczek łatwo i bez problemów.

Spaniel z zabawkami bardzo czule przyłapuje nastrój ludzi, kocha dzieci i jest przyjazny dla innych zwierząt. W tym drugim przypadku wyjątek stanowi potencjalne wydobycie.

Ogólnie rzecz biorąc, kontynenty mają uspokajający, optymistyczny charakter, ale warto pamiętać, że zwierzę może nie mieć dnia. Jeśli zazwyczaj aktywne dziecko przeszło na emeryturę i nie chce uczestniczyć w ogólnych zajęciach, mogą istnieć dwa powody - są one albo złe, albo po prostu chcą się trochę zatrzymać i odpocząć.

Istnieją legendy o agresji papilii, w których wciąż jest trochę prawdy. Bez szybkiej socjalizacji, ten delikatny okruch może się naprawdę wściekły, jeśli coś go denerwuje. Ale uratowanie psa przed takim zachowaniem może być właściwą edukacją.

Edukacja i szkolenie kontynentalne Toy Spaniel

Nawet nowicjusz może wychować psa z tej rasy, ponieważ pies motyli jest bardzo ciekawy, interesuje się wszystkim, co nowe, a jednocześnie szanuje swojego właściciela. Ale tendencja papilii do dominacji może zostać zanegowana, dlatego ważne jest, aby właściciel pokazał swoje cechy przywódcze i stał się liderem dla psa.

Szczenięta można trenować w formie gry, dzięki czemu lepiej przyswoją sobie drużynę, a zajęcia nie będą przeszkadzały. Dzięki odpowiedniemu podejściu, zwierzę może pokazywać doskonałe wyniki na wystawach i imprezach sportowych.

Jednym z błędów początkujących jest nadmierna czułość czworonożnego przyjaciela i przebaczenie wszystkich jego wybryków. Pies jest bardzo inteligentny, aby zrozumieć jego zalety i aktywnie z nich korzystać w przyszłości. Ekspertom psów zaleca się natychmiastowe pokazanie nowemu czworonożnemu przyjacielowi, co można zrobić i co jest surowo zabronione.

Podczas nauczania nie możesz używać grubiaństwa, surowego tonu ani zaniedbania, nie zapomnij o promocji - słowami, głaskaniem, przekąskami. Jeśli znajdziesz odpowiednie podejście do zwierzaka, trening może być skuteczny. Miniaturowe spaniele mogą nawet wykonywać trudniejsze akrobacje.

Pomimo swojej miłości do natury i aktywności, pies może okazać niezadowolenie - jest bardzo zazdrosny, a goście nie zawsze są z niego zadowoleni.

Opieka nad zwierzętami i zdrowie

Fakt, że pies jest zdrowy, mówi jego lśniące, jedwabiste włosy. Właściciel powinien się martwić, jeśli straci swój blask, został zarośnięty lub rozszczepiony. Papilony tradycyjnie psują się dwa razy w roku - wiosną i jesienią czas zmiany wełny waha się od 7 do 14 dni.

Jeśli zwierzę nie występuje w ringu wystawowym, możesz zrobić to higieniczne uwodzenie. W tym przypadku włosy są skracane na uszach, nogach iw obszarze odbytu. W czasie upałów pies jest całkowicie przycięty, wybierając fryzurę do woli.

Często nie zaleca się kąpać psa, w przeciwnym razie jego skóra może wyschnąć, a sierść straci naturalne pokrycie. Aby ułatwić pielęgnację sierści Twojego pupila, możesz użyć specjalnego sprayu, który upraszcza rozczesywanie włosów. Czesanie dziecka zaleca się co najmniej raz na 3 dni przy użyciu specjalnego grzebienia.

Sprawdzić uszy i oczy zwierzęcia powinny być regularnie i czyszczone w razie potrzeby. Traktuj uszy lepiej za pomocą bawełnianego wacika, a nie pałeczek, zwilż go olejem. Jeśli na powierzchni pojawi się tablica, najprawdopodobniej jest to infekcja, a psa powinno się pokazać lekarzowi weterynarii. Oczy są myte specjalnym balsamem lub słabym wywaru z rumianku.

Zęby Papillon należy czyścić dwa razy w tygodniu szczoteczką silikonową, aby zapobiec tworzeniu się płytki nazębnej i kamienia nazębnego. Takie zabiegi oszczędzą Cię przed różnymi infekcjami i utrzymają zdrowie Twojego zwierzaka na równi.

Choroby rasowe

Papilony nie mają najsilniejszego zdrowia, często rozwijają następujące choroby:

  • zmiany zanikowe siatkówki - mogą być dziedziczne, nabyte, ale częściej występują u starszych zwierząt;
  • zaćma - proces ten trwa długo, powodując uszkodzenie soczewki;
  • entropia (volvulus) wiek - patologia, w której struktura wieku jest zerwana. W niektórych przypadkach wymagana jest operacja;
  • wrodzone zwichnięcia lub podwichnięcia rzepki - choroba dziedziczona z powodu osłabienia aparatu więzadłowego.
  • głuchota - słuch może ulec pogorszeniu lub całkowicie zniknąć.

Ponadto kontynenty są podatne na oddychanie paroksymalne - odwrotne kichanie, odwracalny kaszel, zwierzę może wdychać ostro, przez krótki czas, a jednocześnie "narzekać". Takim stanom mogą towarzyszyć skurcze mięśni i obfite wydzielanie śliny. To naruszenie nie zagraża życiu, ale istnieje wiele sposobów na przywrócenie zwierzęcia do normy. W tej kwestii zaleca się konsultację z lekarzem weterynarii.

Tryb i karmienie pokarmem

Mini-spaniele prowadzą aktywny tryb życia, więc pobierają dużo energii i potrzebują wysoko kalorycznego jedzenia, które szybko się wchłania. Konieczne jest przestrzeganie zasad obowiązujących wszystkich przedstawicieli skał ozdobnych:

  • dać zwierzęciu lepszą, ciepłą żywność;
  • jedzenie ze stołu mistrza mieści się na liście zakazanych pokarmów;
  • Podczas karmienia zwierzęcia racjami przemysłowymi ważne jest, aby dostarczyć psu dużo świeżej, pitnej wody;
  • papillony słabo wchłaniają surowe mięso, jeśli nie dodaje się warzyw;
  • po zjedzeniu zwierzę musi trochę odpocząć, nie można go natychmiast zabrać na zewnątrz ani bawić się z nim;
  • pies powinien otrzymać wszystkie niezbędne składniki, pokarm powinien być zrównoważony;
  • pasza powinna być starannie dobrana, powinna być wysokiej jakości i odpowiednia dla miniaturowych ras mobilnych.

Warto zauważyć, że podczas upałów te dzieci są mniej aktywne, można więc zmniejszyć objętość porcji, a woda lać więcej.

Osobliwości zwierząt domowych

Spaniele z kontynentalnych zabawek nadają się do mieszkania tylko w domu lub mieszkaniu. Jeśli zwierzę ma możliwość swobodnego poruszania się po okolicy, jest to raczej duży plus. Ale pies nie potrzebuje dużo miejsca i można go wykończyć nawet w skromnych warunkach.

Często psy nie śpią na własnym leżaku, ale w łóżku mistrza. Jest to jednak w gestii właściciela, jeśli co najmniej raz spuścisz chytrego, na pewno nie będzie chciał wrócić do siebie.

Zdjęcie papillon

Wideo o papillon

Kupowanie szczeniaka Spanieli Continental

Na tle ogólnej popularności małych psów domowych papilony są szeroko stosowane, więc nie będzie problemów z zakupem szczeniaka. Najważniejsze jest, aby wybrać doświadczonego hodowcę lub żłobek, który jest poważnie zaangażowany w hodowlę tej rasy, biorąc pod uwagę wszystkie cechy.

Najlepsze przedszkola w Rosji i na Ukrainie to:

  • Inter Win Moscow http://www.kennel-interwin.com/;
  • Peperuda Moscow https://www.peperuda.net/%D1%89%D0%B5%D0%BD%D0%BA%D0%B8%%%%%%%%%BD%D0%B0-%D0%BF%D1 % 80% D0% BE% D0% B4% D0% B0% D0% B6% D1% 83 /;
  • "Fleurdeagness" Kijów http://www.fleur-deagness.com.ua/contact_us/.

Kupując szczeniaka z ręki, przyszły właściciel jest bardzo narażony na ryzyko choroby lub odstępstwa od normy. Średni koszt potomstwa bez dokumentów wynosi 12 000 rubli, cena szczeniaka z przedszkola jest znacznie wyższa i wynosi średnio 40 000 rubli. Dla dzieci z doskonałymi danymi przyszły mistrz będzie musiał zapłacić do 80 000 rubli.

Papillon to mały dekoracyjny pies, który staje się nie tylko zwierzęciem domowym, ale także zwierzęciem domowym, a nawet członkiem rodziny. Ale wymaga to uwagi i szkolenia, które sprawią, że dziecko będzie przyjemne i posłuszne.

Czytaj Więcej O Psach

Najlepszy pies na świecie

Karmienie Jeśli chcesz wiedzieć, który pies jest najlepszy na świecie, będzie to bardzo trudne. W końcu dla każdego psa jego pupila jest najlepsza. Jednak wciąż istnieją kryteria, dzięki którym można ustalić, które rasy psów są najlepsze na świecie.

Znaki początku pracy u psa

Karmienie Poród u psów jest złożonym i odpowiedzialnym procesem. Właściciele muszą wiedzieć, w jaki sposób pojawiają się oznaki porodu u psa i jak przebiega sam proces. Pomoże to zwierzęciu lub, jeśli szczenięta będą pod kontrolą weterynarza, w udzieleniu pomocy lekarzowi.

Dlaczego pies pije dużo wody

Karmienie Polidypsja u psów jest zjawiskiem wyrażającym się w tym, że zwierzę absorbuje wodę w ogromnej ilości, znacznie przekraczającej dzienne zapotrzebowanie organizmu na płyny. Czasami to zjawisko może być związane z faktem, że samica jest w ciąży lub w okresie karmienia, ale w większości przypadków, jeśli zaczęła pić dużo wody, jest to znak, że procesy chorobotwórcze zachodzą w jej ciele.