Choroby

Pekińczyk - zdjęcie, opieka i treść

Pekińczyk lub święty pies należący do chińskich cesarzy był hodowany ponad dwa tysiące lat temu w starożytnych Chinach. Nazwa została nadana na cześć miasta Pekin, ale mieszkańcy tego kraju wciąż nazywają pekińczykiem psa Fu.

Pochodzenie rasy

Istnieją niezliczone wersje pochodzenia rasy. Niektóre z nich są całkowicie śmieszne, a niektóre powodują mimowolny uśmiech. Jednak najczęściej pochodzenie pekińczyków jest związane z Buddą.

To jest interesujące! Testy DNA wykazały, że pekińczyk dzieli korzenie z rasami takimi jak chihuahua, papillon i mopsy, ale udokumentowanie tego związku do tej pory nie jest możliwe.

Według naukowców "mini-lwy" lub pekińczyk były zdecydowanie hodowane, ale plemienne książki potwierdzające ten fakt są obecnie całkowicie nieobecne. Jak sugerują historycy i kynolodzy, zapisy dotyczące psów towarzyszących chińskim cesarzom były oczywiście przechowywane, ale z jakiegoś powodu nie zostały zachowane, zaginęły lub nie zostały odkryte do tej pory.

Opis i wygląd pekińczyka

Pekińczycy mają szlachetny wygląd, mają luksusową i bardzo puszystą wełnę. Na tle standardowych psów występuje bardzo duża liczba zwierząt tej rasy, które nazywane są rasami czystymi, ale nie spełniają absolutnie ustalonych standardów dla wielu wymagań.

Poświęcanie hołdu modzie, wielu hodowcom, biznesmenom, włożyło wiele wysiłku w "zdegenerowaną" rasę, co spowodowało ogromną liczbę problemów w zakresie zdrowia, a także poważnego ryzyka identyfikacji zepsutych szczeniąt, nawet w miotach wysokiej jakości.

Standardy rasy

Zgodnie ze standardami ustanowionymi przez FCI nr 20, pekińczyk ma niezwykły wygląd lwa i sprytny, uważny wyraz kufy, a także ma następujące cechy rasowe:

  • raczej duży rozmiar, szeroka głowa z umiarkowanie przestronną czaszką i szeroko otwarte oczy. Konieczna jest czarna pigmentacja nosa, warg i powiek;
  • nos szeroki, z dużymi i otwartymi nozdrzami, nie nadmiernie krótki. Od kości policzkowych po grzbiet nosa, fałd w kształcie litery V składa się;
  • kufa krótka i szeroka. Żuchwa jest silna. Oczy są okrągłe, czyste i błyszczące, ciemne plamy;
  • uszy mają kształt serca, osadzone na poziomie czaszki, ściśle przylegające do głowy, z długimi włosami;
  • szyja powinna być krótka i wystarczająco gruba;
  • stosunkowo krótkie ciało ma wyraźną talię i szeroką, z dość zakrzywionymi żebrami, klatką piersiową;
  • ogon wysoki powinien dotykać regionu kręgosłupa i ma długi, ozdobny płaszcz.
  • stosunkowo krótkie i grube kończyny przednie mają mocne kości i duże rozmiary, płaskie, ale nie okrągłe łapy;
  • silne kończyny tylne mają dobrze rozwinięte, ale nie nadmierne mięśnie z umiarkowanymi kątami artykulacji.

Ruch jest niespieszny, stateczny, kaczkowaty, nie ukryty przez nadmierne lub zbyt obfite włosy. Płaszcz umiarkowanie długi, prosty, z obecnością obfitej grzywy, która tworzy kołnierzyk, ale nie wykracza poza obszar szkaplerza. Zewnętrzna warstwa powinna być dość sztywna, a podszerstek gruby i miękki. Na uszach, w obszarze kończyn tylnych, na palcach i ogonie, wyraźnie widać pióra.

To jest interesujące! Dziewięcioletni pekiński mężczyzna o imieniu Puggy został rekordzistą długości języka. Ten zwierzak z Ameryki miał język dłuższy niż jedenaście centymetrów.

Normy dopuszczały dowolny kolor, z wyjątkiem wątroby i albinosów. Spotted kolory charakteryzują się jednolitym rozkładem koloru. Najlepiej, by dorosły pekińczyk nie przekroczył 5,0 kg, a suki 5,4 kg. Cechą rasy jest obecność silnych kości i dość silnej struktury ciała.

Pekińska postać

Rasa jest zrównoważona, lojalna, zawsze trzyma się z godnością, bystry, ale czasami świadomy. Niektóre zastrzeżone skłonności mogą być obecne. Jednak z niewłaściwym wychowaniem lub jego brakiem, często początkujący hodowcy amatorów mogą stać się bardzo uparci, nieposłuszni, czasami agresywni, a nawet obojętni wobec tych wokół psa.

Pekińczycy nie są wybredni i nie nachodzą na siebie, znają sytuację bardzo dobrze. W zależności od nastroju właściciela, ta rasa może być zabawna i radosna, lub rozmyślać i uspokoić. Rasa, w przeważającej części, jest życzliwa i pobłażliwa wobec innych, ale może być odważna w lekkomyślności w stosunku do większych ras psów.

Takie zwierzę nie wymaga długich spacerów, więc rasa jest idealna dla osób w wieku lub właścicieli, którzy nie mają dużej ilości wolnego czasu.

Długość życia

Rasa Pekińska należy do pozornie długich wątrób. Przy odpowiedniej pielęgnacji okres życia bardzo często waha się od 18 do 22 lat. Niemniej jednak ważne jest przestrzeganie optymalnej diety, a także przestrzeganie środków zapobiegawczych i kalendarza szczepień.

Zawartość pekińska w domu

W domu pekińczyk wymaga bardzo uważnej uwagi i właściwej opieki, niezależnie od wieku. Nie tylko stan zdrowia, ale także długość życia zwierzęcia zależą od ścisłego przestrzegania zasad utrzymania.

Opieka i higiena

Codzienna i systematyczna kompetentna opieka nad pekińczykami obejmuje zestaw obowiązkowych działań:

  • Prawidłowe pielęgnowanie psa takiej rasy powinno odbywać się regularnie, od najmłodszych lat. Szczególną uwagę należy zwrócić na obszar kufy, obwódkę na uszach i wełnianą osłonę w klatce piersiowej. To tutaj najczęściej formuje się kleszcze, dlatego czesanie powinno odbywać się codziennie. Musisz umyć swoje zwierzę w ciepłej wodzie za pomocą szamponu przeznaczonego do kąpieli długowłosych ras. Suszenie odbywa się za pomocą suszarki do włosów, która pozwala wyprostować trochę wełny;
  • Codzienna pielęgnacja oczu polega na usuwaniu naturalnych wydzielin za pomocą wilgotnej gazi lub wacika. Okresowo może być konieczne oczyszczenie oczu 1% roztworem kwasu borowego i wkroplenie sterylnego oleju rycynowego;
  • regularnie wymagane jest dokładne zbadanie ust psa, co pozwoli wykluczyć poważne patologie, a także pomoże wykryć próchnicę lub choroby zapalne zębów i dziąseł na początkowym etapie;
  • cotygodniowe pielęgnowanie uszu zaleca się stosować specjalne preparaty farmaceutyczne, które łatwo rozpuszczają siarkę, co jest bardzo łatwe do usunięcia.

Okresowo wymagane jest obcinanie pazurów domowego psa specjalnymi pazurami, a także wizyta w profesjonalnej maszynie pielęgnacyjnej. Chodzenie po pekińsku w każdym wieku najlepiej nie jest w uprzęży, ale w skórzanym bezszwowym kołnierzu.

Dieta - jak karmić pekińczyka

Najprostszą i najbardziej poprawną uważa się za żywienie pekińskie w wieku do roku przygotowanej specjalnej żywności, która może być reprezentowana przez żywność w puszkach, suchą i półsuchą.

Tryb karmienia zależy od wieku zwierzęcia:

  • 1,5-2 miesiące - sześć razy dziennie;
  • 2-3 miesiące - pięć razy dziennie;
  • 3-6 miesięcy - cztery razy dziennie;
  • od sześciu miesięcy do roku - trzy razy dziennie.

Dwumiesięczny szczeniak zjada około 250-300 g naturalnej żywności, a sucha i mokra karma gotowa powinna być dozowana zgodnie z instrukcjami dostarczonymi przez producenta. W przypadku naturalnego żywienia musisz skupić się na następujących zasadach:

  • w pierwszych dwóch miesiącach podstawą odżywiania jest serek wiejski, mięso gotowane o niskiej zawartości tłuszczu, warzywa łatwo przyswajalne, ryby morskie, kasza gryczana lub mleko ryżowe;
  • w ciągu czterech miesięcy mleko należy zastąpić sfermentowanymi produktami mlecznymi;
  • w ciągu sześciu miesięcy uwzględnione są surowe warzywa, a także owoce i różnorodność zieleni.

Ważne! Należy pamiętać, że niezależnie od wieku, świeża czysta woda powinna być zawsze dostępna dla zwierząt domowych, a ilość żywności białkowej powinna być dwa razy wyższa od ziołowych. Temperatura żywności powinna wynosić około 25-30 o C.

Skład diety pekińskiej nie może być zmieniany zbyt często. Wybierając gotową suchą karmę, zaleca się preferowanie produktów wysokiej jakości oznaczonych "dla małych psów".

Od ósmego roku życia konieczne jest usunięcie z diety około 20% pokarmów roślinnych i kaszek mlecznych, zastępując je piersią z kurczaka, chudą wołowiną lub najlżejszymi produktami ubocznymi.

Choroby i wady rasowe

Genetyczne predyspozycje Pekińczyków do chorób spowodowane są dziedziczną charakterystyką rasy. Wrodzone i dziedziczne choroby takiego zwierzaka mogą być reprezentowane:

  • zaćma, która polega na zmianie struktury soczewki oka i jej zmętnieniu;
  • dystychoza lub nieprawidłowy wzrost rzęs;
  • inwersja i inwersja wieku;
  • zapalenie skóry w fałdach na twarzy;
  • niedokrwistość hemolityczna spowodowana niepowodzeniem procesów autoimmunologicznych;
  • hipoplazja zęba powodująca unieruchomienie zwierzęcia;
  • niedoczynność tarczycy, której towarzyszy niedostateczna ilość hormonów tarczycy;
  • przepuklina pachwinowa;
  • patologie krążków międzykręgowych;
  • zapalenie rogówki i rogówki i spojówek;
  • atrezja przewodów łzowych i przemieszczenie soczewki;
  • postępujący zanik siatkówki;
  • wrzodziejące zapalenie rogówki;
  • przepuklina pępkowa.

Według weterynarzy, istnieje wiele "rdzeni" wśród psów i psów z poważnymi problemami oddechowymi. Powszechne są również choroby stawowe i problemy z oczami, które są charakterystyczne dla zwierząt domowych z grupy brachycefalicznej.

Kup Pekińczyk - wskazówki, rekomendacje

Wybierając pekińczyka, należy zwracać uwagę na wygląd i stan zdrowia rodziców szczeniaka, a także oceniać ruchy psa. Całkowicie zdrowy szczeniak nie powinien być bezwładny.

Ważne jest, aby ocenić poziom otwarcia nozdrzy, który powinien być na tyle szeroki, aby nie zakłócać wdechu i wydechu. Wymagane jest również prawidłowe określenie głębokości stopy. Wada rasy to za krótki mostek nosa lub za mało płaskiej twarzy.

Gdzie kupić i na co zwrócić uwagę

Aby kupić rasowe i zdrowe zwierzę, musisz przestrzegać następujących zaleceń:

  • konieczne jest nabycie szczenięcia pekińskiego w szkółkach lub od doświadczonych, doświadczonych hodowców;
  • w procesie selekcji pożądane jest jednoczesne oglądanie kilku miotów tej rasy w różnych szkółkach;
  • wiek wprowadzonego zwierzęcia nie powinien być krótszy niż dwa miesiące;
  • Przed zakupem należy się dowiedzieć, czy przeprowadzono odrobaczanie i szczepienia zgodnie z wiekiem;
  • Warunkiem obowiązkowym jest zawarcie umowy, w której przewidziana jest odpowiedzialność dwustronna, oraz klauzuli o możliwości zwrotu zwierzęcia w określonym czasie.

Ważne! Doświadczeni hodowcy nie będą gwarantować przynależności szczenięcia w "klasie wystawowej" do ukończenia sześciu miesięcy.

Ważne jest, aby pamiętać, że jeśli planowane jest nabycie zwierzęcia wystawowego lub uczestniczącego w hodowli, konieczne jest zabezpieczenie gwarancji hodowli. Należy również wziąć pod uwagę, że jedynym oficjalnym przedstawicielem FCI w naszym kraju jest RKF.

Cena Pekińskiego psa

Koszt szczenięcia w hodowli może się znacznie różnić w zależności od klasy zwierzęcia, a także od popularności hodowców i ich lokalizacji.

Na przykład w Krasnodarze pekińska szczeniaczka "klasy pokazowej" z hodowli RKF kosztuje około 30-35 tysięcy rubli. W stolicy i Sankt Petersburgu ceny są nieco wyższe. Zwierzę bez dokumentów można kupić znacznie taniej, ale nie da się zagwarantować zdrowia takiego szczeniaka i jego rasy.

Opinie właścicieli

Wełna pekińska wygląda szczególnie pięknie w "puchowej" formie, ale jak pokazuje praktyka hodowania tej rasy, podczas prania z dużą ilością szamponu, wełna może stracić swoją naturalną twardość i puszystość. Z tego powodu doświadczeni hodowcy psów nie zalecają kąpieli psa w przeddzień wystawy.

W edukacji Pekińczyków najważniejsza jest konsekwencja i równowaga zachowania właściciela. Takie zwierzę w młodym wieku wymaga codziennej komunikacji, a także odpowiedniego wychowania i szkolenia, które musi wykonać doświadczony instruktor-cynolog. Tylko w tym przypadku możliwe będzie uzyskanie wiernego i niezawodnego, inteligentnego i wykształconego psa towarzyszącego.

Pekińska rasa psów: jak dbać o zwierzaka cesarzy z Chin, który jest "na głowie"

Urocze, urocze i nieco niezdarne pekińczyk - rasa ozdobna o bogatej historii i nieoczekiwanych zaletach. Nigdy nie zaganiali bydła, nie pilnowali majątku i nie polowali. Ich głównym zadaniem jest ochrona spokoju ducha i rodzinnego ogniska właścicieli. Jaka powinna być opieka nad pekińczykiem?

Pekińczyk - azjatyccy arystokraci z psiego świata. Starożytna rasa, hodowana wyłącznie dla cesarzy z Państwa Środka, w innych krajach znanych od mniej niż dwóch wieków. Ale ten Pekińczyk wystarczy, by podbić świat i zdobyć tysiące fanów.

Wizytówka

Pekińczyk - ozdobna rasa psów, otrzymywana wyłącznie w roli zwierzęcia domowego i towarzysza rodziny. Dla przedstawicieli tej rasy są charakterystyczne:

  • masywny tułów i krzywe łapy - z powodu tego, co pekińczyk chodził, jak gdyby kipiąc;
  • szeroki kufa - z wystającą żuchwą i dużymi wybrzuszonymi oczami;
  • ogon lekko zakrzywiony w ostatniej części - z długimi pięknymi włosami.

Z powodu grubych, wydłużonych rudych włosów z charakterystycznym kołnierzem, pekińczyk wygląda jak mały lew. Międzynarodowe standardy zawierają następujący opis rasy pekińskiej.

  • Waga Do 5 kg, ale w przypadku "dziewcząt" dopuszczalny jest margines do 5,4 kg.
  • Wzrost 15-23 cm
  • Długość życia. Średnio - 13-15 lat. Ale w rasie są długowieczne, dlatego pekińczyk żyje i 20-22 lat.
  • Kolor Różne odcienie czerwieni, płowe, szare, czarne i czarne podpalane. Prawidłowe są wszystkie kolory i znaki, z wyjątkiem pieczonego (ciemnobrązowy) i przypadków narodzin albinosów. Białe pekińskie są uważane za odpowiednie standardy rasy, jeśli mają ciemny nos i linię wokół oczu i ust.
  • Postać. Pekińscy egości i żonkile. Psy tej rasy wymagają maksymalnej uwagi od swoich właścicieli i mogą zorganizować "scenę zazdrości" lub po prostu oszukać, jeśli uznają, że zostali oszukani przez uczucie. Ale generalnie są to przyjazne i nieagresywne psy, gotowe podzielić się z właścicielem zarówno radością umiarkowanego spaceru, jak i błogością na kanapie. Ponieważ Pekińczycy nie mają instynktu łowieckiego, często nie kłócą się z innymi zwierzętami w domu.
  • Intelekt Mówienie o szkoleniu w przypadku Pekińczyków jest niewłaściwe, ale są inteligentne, zaradne i całkiem podatne na edukację.
  • Bezpieczeństwo i potencjał strażniczy. Co dziwne dla psa ozdobnego, Pekińczyk ma instynkt obronny. Są to odważne psy, które zawsze są gotowe chronić właściciela, choć z wątpliwym skutkiem.

Zalety i wady rasy można oszacować na podstawie poniższej tabeli.

Tabela - Zalety i wady rasy pekińskiej

Historia pochodzenia i ciekawe fakty

Historia rasy pekińskiej ginie w mroku czasu i, jak to było w zwyczaju na Wschodzie, zaczyna się od pięknej legendy miłości odważnego lwa do zabawy małpy, dla której król zwierząt poświęcił swoją moc i moc. Owocem tej miłości był pies, który odziedziczył wspaniałą sylwetkę lwa, a także wesołość i ciekawość małpy.

Ale nauka mówi inaczej: pekińczyk jest jedną z pierwszych ras stworzonych nie z natury, ale przez człowieka. Psy, podobne do lwów karłów, które żyły na dworze chińskich cesarzy, są już wspomniane od drugiego tysiąclecia pne. Współcześni naukowcy, którzy badali DNA pekińczyka, wierzą, że rasa wywodzi się z szerokiego kufa Toyev, ma powiązania z mopsami, shih-tzu, chihuahuami i papillonami.

Pekińczyk, którego nazwa pochodzi od stolicy Państwa Środka, był psem wyłącznie wysokiego społeczeństwa. Nawet nie każdy mógł na to patrzeć. Wyjątkiem były być może klasztory buddyjskie, w których mnisi, czasem w tajemnicy przed władzami świeckimi, wyhodowali własnego pekińczyka, charakteryzującego się czarnym kolorem z szarym paskiem na głowie.

Osobna służba zaczęła pekińczykom, karmiła szczenięta mlekiem kobiecym, a właściciele dobierali swój wakacyjny strój, aby pasował do koloru zwierzęcia. Jednak takie zakotwiczenie w stylu mogło być uzasadnione czysto praktycznym niuansem - te psy były noszone w kimonowych rękawach. Ale generalnie czcili oni Pekińczyka. Poświęcili się wierszom i to oni uosabiali wielkość i potęgę cesarzy Chin.

Jeden z cesarskich pekińczyków ogłosił nawet wcielenie Buddy. Uważano, że psy podobne do lwów będą chronić ducha właściciela, aż do przeniesienia się do życia po życiu. Jest wiele rzeźb i obrazów tych psów, świadczących o najwyższym statusie rasy pekińskiej w starożytnym chińskim społeczeństwie.

W kompletnym zapomnieniu dla innych światów, status "cesarzy pod panowaniem cesarzy" był utrzymywany przez pekińczyków od stuleci. Aż do 1860 roku Pekin nie został podbity przez Imperium Brytyjskie. Aby uniemożliwić świętym psom dotarcie do barbarzyńców Gadzin, władca pokonanych Chin nakazał zabicie całego Pekińczyka. Na szczęście nie miał czasu.

Pięć psów zabrano do Anglii i przedstawiono królowej Wiktorii, która była zapaloną miłośniczką psów. Z tą piątką rozpoczęło się nowe "panowanie" Pekińczyka - w 1893 roku "Pekinowe psy" po raz pierwszy biorą udział w wystawie angielskiej. W 1900 r. Pojawiły się pierwsze pekińskie żłobki w Niemczech, aw 1909 r. Otwarty został pierwszy klub tej rasy w Ameryce.

Odmiany

Ze względu na to, że standard rasy pozwala na niemal dowolny kolor, Pekińczyk może wyglądać inaczej. Ale, co dziwne, oficjalny podział na gatunki lub typy nie istnieje. Miłośnicy również wyróżniają następujące elementy.

  • Krasnolud. Są mini-pekińczykami lub wężami, kieszeń Pekińska. Nie są uważane za osobny gatunek, ponieważ rodzą się od całkowicie zwykłych rodziców, a wielkość miniatur określa defekt genetyczny, który objawia się tylko przez osiem miesięcy. W przeciwnym razie te psy spełniają wszystkie standardy rasy, ale oczywiście nie biorą udziału w hodowli. Jednocześnie wielu miłośników krasnoludów jest przekonanych, że takie psy są jeszcze mądrzejsze i bardziej towarzyskie niż ich pełnowymiarowe odpowiedniki.
  • Królewski lub imperialny. Oba są rasowym standardem pekińskim. Hodowcy tytułów dodają po prostu chwyt marketingowy.

Wymagania dotyczące zawartości pekińskiej

Opieka nad pekińczykiem nie jest trudniejsza niż dla innych psów ozdobnych, a na pewno łatwiejsze niż dla większych zwierząt. Od pierwszego dnia w mieszkaniu Twoje małe zwierzątko będzie potrzebować:

  • własne miejsce do spania;
  • naczynia do jedzenia;
  • miska z wodą (zawsze powinna być dostępna);
  • specjalne zabawki dla psów.

Pekińczycy nie są zbyt aktywni i potrzebują trochę miejsca. O wiele ważniejsze dla nich - uwaga właścicieli, więc byłoby lepiej, gdyby łóżko zwierzaka znajdowało się w pobliżu rodzinnego obszaru rekreacyjnego. Nie należy "składać" psa w łazience, korytarzu lub kuchni. Nie można umieścić jej ściółki w przeciągu lub w miejscu, gdzie wilgoć jest możliwa.

Jak dbać o wełnę

Zawartość pekińska to prosta nauka: te psy są dość bezpretensjonalne w codziennym życiu. Główny wysiłek właściciela będzie musiał podjąć, troszcząc się o jego długie włosy. Może dla innych ras uwodzenie jest rozpieszczające, ale dla Pekińczyków kompleksowe pielęgnowanie jest po prostu koniecznością.

  • Czesanie Przeprowadza się ją codziennie za pomocą specjalnego pędzelka. Gdy wełna jest dłuższa, można użyć grzebienia o rzadkich zębach. Upewnij się, że nie ma guzków i splątanych grudek.
  • Umyć. Po przejściu zwierzęcia należy umyć łapy, aw razie potrzeby wytrzeć je wilgotną szmatką. Kąpiel psa szamponem jest nie więcej niż dwa lub trzy razy w roku.
  • Tracenie. W tym okresie, oprócz codziennego szczotkowania, wełnę od zwierzęcia zbiera się za pomocą wilgotnej szmatki lub ręki. Pekińskie rzuca dwa razy w roku.
  • Fryzura W gorącym sezonie - jest to dopuszczalne, aw przypadku silnego gorąca - jest to konieczne, ponieważ dzięki gęstym i długimi włosami Pekińczyk może się przegrzać. Łysy Pekińczyk może i będzie wyglądał absurdalnie, ale nie otrzyma udaru cieplnego.

Co karmić

Pekińczyk nie jest cienki według standardów rasy i ma skłonność do przejadania się i zyskania dodatkowej wagi. Dlatego dieta zwierzęcia powinna być nie tylko zrównoważona, ale także obliczona pod względem żywienia. Możliwe jest karmienie pekińczyków specjalnymi karmami, a jest to możliwe z naturalną żywnością, która musi zawierać:

  • mięso (wołowina, cielęcina, indyk, kurczak);
  • sfermentowane produkty mleczne;
  • zboża (ryż, gryka, płatki owsiane);
  • jaja.

Pytania szkoleniowe

Poważnie mówiąc o szkoleniu psów ozdobnych mogą tylko ci, których zwierzaki ze względu na ożywienie natury, sami "chętni do walki". Ci, w tym ci z rasy pekińskiej, są nieliczni. Ale na ogół Pekińczycy są uważani za w pełni wyszkolonych psów, zdolnych do zaakceptowania zasad zachowania w domu i na ulicy. Warto zacząć edukację szczenięcia pekińskiego od pierwszych dni wspólnego życia, ustalając jasne granice tego, co dozwolone, i powstrzymując próby ich przejścia.

Spacery

Konieczne jest przeszkolenie szczenięcia, aby chodził stopniowo i dopiero po niezbędnym szczepieniu i leczeniu zapobiegawczym przeciw pchłom i kleszczom (w zimie nie jest konieczne). Nawet dorosłe psy tej rasy nie lubią długich wędrówek, wolą często wychodzić, ale nie na długo. Te psy są bardzo przywiązane do właściciela i rzadko próbują uciec, ale konieczne jest chodzenie po pekińsku na smyczy lub w uprzęży. Ze względu na naturalną odwagę i instynkt obronny, twój zwierzak może nagle okazać agresję innym psom, szczególnie jeśli starają się zbliżyć do ciebie. Pekińscy przeciwnicy mogą wybierać o wiele większe zwierzę, które stworzy kłopoty dla ciebie i dla niego. Ponadto pies może być zainteresowany suką podczas upału, jeśli jest w pobliżu.

Toaleta

Zanim spacer stanie się regularny, toaleta dla szczeniaka będzie punktem w twoim mieszkaniu. Aby nauczyć psa, aby ulżyć w potrzebie na ulicy, musisz zabrać go na spacer natychmiast po jedzeniu i zachęcić do każdej udanej próby poza domem.

Poważną zaletą niewielkich rozmiarów pekińskiego jest możliwość przyzwyczajenia się do tacy, tak jak ma to miejsce w przypadku kotów. Wcześniej ustal miejsce w mieszkaniu, w którym znajduje się toaleta dla psa, i kup odpowiednią tacę w sklepie zoologicznym. Jako doświadczeni właściciele pekińscy zwracają uwagę, lepiej jest, aby taca była specjalnie dla psów i niskich boków, w przeciwnym razie szczeniak nie zaakceptuje go jako miejsca do spania.

Uważnie obserwuj szczeniaka i jak tylko zauważysz, że zaczyna się podniecać, poruszaj się chaotycznie po mieszkaniu i skomlej, należy go umieścić na tacy. Po udanej próbie pamiętaj, aby pogłaskać i pochwalić. Z należytą uwagą i starannością przez kilka miesięcy, szczeniak przyzwyczai się do wykonywania całej swojej działalności w przewidzianej przestrzeni.

Choroby i leczenie

Pekińczyk uważa się za dość zdrową rasę o dobrej odporności, ale nie bez potencjalnego ryzyka. Zatem słabe jelito i tendencja do przybierania na wadze wymagają stałej kontroli nad dietą psa. Ze względu na specyficzną strukturę tułowia i głowy, choroby stawów i serca mogą pojawiać się z wiekiem. Na przykład, deformacja krążków międzykręgowych lub rozciąganie zastawek serca, powszechne w wielu ozdobnych skałach. Powszechną chorobą tej rasy jest wrodzona lub związana z wiekiem wada przegrody międzykomorowej, dlatego serce nie działa tak, jak powinno, i nie w pełni zaopatruje organizm w tlen.

Uwaga: chrapanie, wąchanie, ciężki oddech i wydzielina z nosa nie są normą dla Pekińczyka. Ze względu na strukturę czaszki z krótkim przejściem nosowym, rasa jest podatna na choroby układu oddechowego, może złapać przeziębienie podczas chodzenia w zimie, jest wrażliwa na podrażnienia (dym tytoniowy, kurz itp.) W powietrzu. Jeśli wystąpią objawy, należy skontaktować się z weterynarzem.

Osobną grupą ryzyka dla Pekińczyków są następujące choroby oczu.

  • Zapalenie rogówki Choroba rogówki. Często jest to wynikiem zakażenia i bez leczenia prowadzi do powstania zaćmy lub rozwoju innych chorób.
  • Zaćma Niewyraźne soczewki oka. Choroba może rozwinąć się wystarczająco długo, a właściciel zwierzęcia nie od razu zauważa zmianę. Jeśli wydaje ci się, że zwierzak stał się niedobry do zobaczenia - skontaktuj się z weterynarzem.
  • Zwichnięcie gałki ocznej. Ze względu na słabość więzadeł pies dosłownie ma oczy. W takim przypadku należy zasłonić oczy czystą szmatką zwilżoną roztworem soli fizjologicznej i niezwłocznie dostarczyć psa do kliniki weterynaryjnej.

Ponadto możliwe są pekińskie przypadki epilepsji. Zazwyczaj choroba objawia się od sześciu do ośmiu miesięcy, ale może później, na przykład, w stresie. Podczas ataku pies zaczyna kurczeć, a piana wychodzi z jego ust.

Niektóre psy mają alergię - nadwrażliwą reakcję na drażniące. Na przykład:

  • pasza lub jeden z jej składników;
  • ukąszenia owadów;
  • leki;
  • substancje środowiskowe (kurz, pleśń, pyłki niektórych roślin).

Szczepienia

Podobnie jak inne psy, pekińczyk zaszczepił się od:

  • plaga drapieżników;
  • parwowirusowe zapalenie jelit;
  • adenowirusowe zapalenie wątroby;
  • zapalenie nosa i tchawicy;
  • leptospiroza;
  • infekcja koronawirusowa;
  • wścieklizna.

Biorąc szczeniaka od hodowcy, nie zapomnij uzyskać informacji o dacie szczepień i szczepionek. Pierwsze szczepienie podaje się szczeniętom w wieku 2-2,5 miesiąca, drugie po ośmiu miesiącach, a następnie raz w roku.

Najlepszy pseudonim

Wybór nazwisk dla Pekińczyków jest prawie nieograniczony. Majestatyczna postawa, starożytne pochodzenie i krnąbrny charakter często popychają właściciela do arystokratycznego, dźwięcznego przezwiska, odzwierciedlającego historię, starożytne Chiny i wybitne osobistości. Z drugiej strony, zabawny spacer, entuzjazm i morze uroku wymaga po prostu od właścicieli, aby w pseudonimie okazywali całą czułość zwierzęciu.

Internauci sugerują, że nazywają chłopca pekińczykiem w ten sposób:

Możesz zadzwonić do pekińskiej dziewczyny:

Przegląd zdjęć

Na zdjęciu szczeniąt i psów pekińskich można wyraźnie zobaczyć ich "imperialną przeszłość". Majestatyczna postawa w połączeniu z usposobieniem dobrodusznym i ciekawskim charakterem nie pozostawi nikogo obojętnym.

Koszt i miejsce zakupu

Pekińczyk - typowa i stosunkowo niedroga rasa, jeśli nie mówimy o psach hodowlanych klasy pokazowej, której cena jest kształtowana zgodnie z własnymi zasadami.

W Moskwie cena szczeniaka po pekińsku wynosi od 10 do 40 tysięcy rubli, w zależności od klasy rodowodowej i szczeniąt (spełniającej wszystkie standardy rasy). Na Terytorium Krasnodarskim podobne pekińskie szczenię kosztuje do 10 tysięcy rubli (dane za grudzień 2017 r.).

Szczeniaka bez rodowodu, z nieplanowanego krycia lub z innymi czynnikami, które nie pozwalają mu na karierę wystawową, można kupić taniej.

Rodzinne żłobki

W prawie każdym mieście w Rosji i innych krajach są zawodowi hodowcy, psiarnie i pekińskie kluby dla psów. Oto tylko przykładowa lista.

  • hodowla "Aisingioro" w Moskwie - http://www.aisingiorokennel.ru/dog.html;
  • Szkółka LAZOLINA STAR na Krymie - https://lazolinastar.jimdo.com;
  • przedszkole "Walc kwiatów" w Dniepropietrowsku (Ukraina) - http://www.vals.altervista.org/Intro.html;
  • Hodowla chińskich grzywaczy i pekińczyk "IMPEL TO LIVE" w Połocku (Białoruś) - https://impeltolive.jimdo.com.

Jeśli nadal nie jesteś zdecydowany, czy pies rasy pekińskiej jest odpowiedni dla Ciebie, przeczytaj recenzje właścicieli zwierząt tej rasy.

Opinie właścicieli

To słodkie stworzenie natychmiast staje się członkiem rodziny. Moja żona właśnie zachwycała się pekińczykiem. A pięć lat temu (kiedy nie byliśmy jeszcze zarejestrowani) kupiłem miesięczne dziecko za 100 USD i przedstawiłem je jej. Przekazywanie tej radości słowami jest po prostu niemożliwe. Potrząsnęła nim tak, jakby była dzieckiem, była chora i kochana. Tak, i zgadzam się, że to z czego. Zabawne, kochające dziecko pekińskie nie pozwoliło się ani nudzić, ani zrelaksować. Od pierwszego dnia stał się prawdziwym członkiem rodziny. Żona zwracała na niego więcej uwagi niż ja. Nie myśl, że jest zazdrosny. Zrozumiałem doskonale, że miałem więcej czasu w pracy, nie było jeszcze dzieci, konieczne było, aby ktoś porzucił ich ciepło i uczucie. Niestety, dziecko zostało nam skradzione dwa lata później. Teraz mamy pekińską Bonitę. Ten sam słodki, kochający. Ten sam równy członek rodziny. Moje dziewczyny, córka i żona, ich dusze nie są zakochane. I jestem pewien, że gdyby zaproponowano im zmianę na inną, nawet bardzo kosztowną, nie zgodziliby się z tym.

Najprawdopodobniej moja recenzja będzie jedną z niewielu krytycznych. Od dawna chciałem psa z tej rasy, ale nie odważyłem się go kupić. Co więcej, polowanie zniknęło, gdy pieska tej rasy została przejęta przez moją dziewczynę. Kiedy pies był jeszcze dość mały, nie odczuwaliśmy z niego specjalnego zapachu. Trzeba było często czesać, nawet więcej niż dwa razy dziennie. Kiedy dziewczynka dorastała, problemy zaczęły się od okropnego zapachu psa. Mój przyjaciel kupił dla niej różne szampony i produkty zapachowe. Ale niestety. Nic nie pomogło. I pojechaliśmy jej dziewczyną do weterynarza. Często nie można kąpać psów. Ale nie w tym przypadku. Mój przyjaciel musiał to robić dość często. Poza tym czesanie jest trudne po kąpieli. Moje wrażenia na temat tej rasy nie były zbyt dobre.

Ryzykuję nabawieniem się gniewu wszystkich miłośników pekińskiego, ale wciąż mówię: pomyśl 10 razy zanim zaczniesz pekińczyk! Nie lubią małych dzieci! Byłem pekińczykiem przez 6 lat. Pies na spacerach nieustannie rzucał się na dzieci. Czasami układała całe napady złości, zatrzymując się przy korze, po prostu słysząc dziecięcy śmiech i pisk. Moja Bonia (w skrócie Bonifacy) miała ukąszenie dla wszystkich członków rodziny. Kochałem go i nie zauważyłem tego oczywistego - pies jest agresywny, nienawidzi wszystkich poza sobą. Raz ugryzł mojego ojca, kiedy dawał mu jedzenie. Potem zwróciła się do specjalistów od hodowców, że pomogli poprawić charakter psa. Dali mi literaturę, wskazówki z osobistych doświadczeń itp. Ale nic nie pomogło. A potem coś się stało. Oglądałem telewizję wieczorem. I nagle moja Bonia wskakuje na sofę i natychmiast gryzie moją twarz! Przez kilka pierwszych sekund nie odczuwałem bólu, słyszałem, że płynie krew i poszedłem do łazienki, żeby sprawdzić, czy jestem bardzo twardy? I prawie zemdlałem, po prostu odgryzłem lewe nozdrze i dwa procesy na lewym policzku. Blizna pozostała. A blizny na duszy tego stworzenia pozostawiły poważne!

Mój pies stróżujący

Dog Blog - My Watchdog

Pekińczyk

Pekińczyk - królewska rasa psów, które wcześniej mogły jedynie posiadać członków rodziny chińskiego cesarza, a także kradzież cesarskiego psa mogła nawet zostać poddana karze śmierci.

Charakterystyka rasy

Przywiązanie rodzinne

Postawa wobec dzieci

Związek z nieznajomymi

Skłonność do trenowania

Historia pochodzenia

Rasa ta została wyhodowana w Chinach ponad dwieście lat temu, a nawet nazwa tej rasy pochodzi od słowa Pekin, które jest historyczną ojczyzną pekińczyka. Chiński pekińczyk, mops i japoński podbródek wywodzą się od jednego przodka, szeroko rozlewnego Toya i są często porównywane do rasy takiej jak pinczer. Dotarłem do Europy dopiero po zdobyciu Pałacu Letniego w Pekinie w 1860 roku przez Brytyjczyków. Pekińczyk przywieziony do Anglii w swojej nowoczesnej formie nazywany jest angielskim pekińczykiem.

Opis rasy rasy pekińskiej

W całym okresie rozwoju pekińczyk bardzo się zmienił, współczesny Pekińczyk znacznie różni się od starożytnego chińskiego zwierzaka. Ta rasa ma dość kompaktowy rozmiar i niewielki wzrost. Waga dorosłego psa u samców wynosi od 3 do 5 kg, suki - od 3,5 do 6 kg.

Psy tej rasy są długimi wątróbkami. Średnia długość życia wynosi od 14 do 20 lat.

  1. Wełna u tych psów jest najczęściej długa i średnio krzaczasta, jednak znajdują się również gładkie włosy. Na jakość sierści takich psów wpływa nie tylko urodzaj, w której się urodzili, ale także ich zrównoważone żywienie. Zrzucanie średnio odbywa się dwa razy w roku. Jak prać i jak dbać o wełnę w tym okresie stają się kluczowymi kwestiami.
  1. Kufa jest raczej szeroka i krótka, ma fałd i mocną, szeroką dolną szczękę. Ale standard nie określa kształtu fałdu na twarzy, wielu ekspertów uważa, że ​​może być absolutnie dowolny: nawet solidny, nawet przerywany. Jedynym warunkiem jest to, że fałda powinna harmonijnie wyglądać z całą powierzchnią pyska, a zatem nie powinna być gruba ani wystarczająco ciężka.
  1. Standardy rasy mają bardzo surowe zasady dotyczące ogona. Długość ogona, jego położenie i kształt są tutaj bardzo ważne. Jeśli ogon jest wysoko osadzony, pasuje wystarczająco do tylnej części zwierzęcia, a będąc nieznacznie pochylony, opuszczony na bok, idealnie dopasowuje się do międzynarodowego standardu.
  1. Uszy powinny być małe i sercowate. Włosy na uszach są zwykle długie i sprawiają wrażenie wiszących uszu z wełnianymi frędzlami.
  2. Oczy są ciemnobrązowe. Białe oczy są najczęściej niewidoczne. Źle za ciemne oczy i biały kolor oczu są brane pod uwagę.
  3. Zęby są równe, białe i błyszczące. Są małe i szczelnie zamknięte. Szachy szachowe nie są odrzucane. Zmiana zębów następuje zwykle, gdy zwierzę opuszcza wiek szczenięcia i nie powraca przez całe życie zwierzęcia.
  4. Schab jest nieco węższy niż grzbiet. W kłębie są muskularne, wyraźne i mają dobrze rozwinięte mięśnie. Ostrza najczęściej ustawiane ukośnie. Nie wystają i pasują ciasno do pleców. Sam grzbiet jest płaski i długi. Zad jest lekko nachylony i niezbyt szeroki (nie może być szerszy niż w talii). Brzuch jest elastyczny i napięty.
  5. Łapy są zwykle dość duże i owalne. Przednie łapy nieco większe niż tylne.

Kolory

Główną cechą rasy pekińskiej jest to, że istnieją wszystkie warianty kolorów, które istnieją w świecie psów, z wyjątkiem koloru wątroby. Ponadto jest to jedyna rasa psów na świecie, w których może się urodzić albinos.

  1. Najbardziej klasyczne kolory to czerwony i płowy. Psy w tym kolorze, z reguły większość. Ten kolor wyróżnia się jasnością i nie blaknie.
  2. Czarno-białe kolory są dość powszechne. Barwy te są coraz bardziej preferowane w ostatnich latach.
  3. Metys i czarno-białe są rzadkością. Takie kolory są uważane za droższe i elitarne, są oceniane wyżej na wystawach, a krycia z psami o takich barwach nie przeprowadza się ze zwykłymi czerwonymi i czarnymi psami. Taka dokładność w doborze kandydatów do krycia nie jest daremna, ponieważ zależy od tego, jak szczenię opiekuje się z miotu.

Postać

Tak się złożyło, że przez wiele lat psy tej rasy siedzieli w ramionach królewskich, aw czasach współczesnych odmawiają przyjęcia jakiegokolwiek innego statusu. Z reguły Pekińczycy nie są zbyt wybredni i nie są narzucani. Doskonale zdają sobie sprawę z otaczającej sytuacji i zawsze czują, kiedy chcą się z nimi bawić, natychmiast stają się figlarni i złośliwi, a przeciwnie, rozumieją, kiedy właściciel jest zmęczony. Bardzo przyjazny i pobłażliwy wobec ludzi, ale jednocześnie odważny i lekkomyślny w kontaktach z innymi psami.

Psy tej rasy wyróżniają się także wrażliwością, ale jednocześnie nie szczekają, jeśli nie ma takiej potrzeby. Ponadto pekińczyk nie potrzebuje długich spacerów, wystarczy pół godziny dwa razy dziennie. Te psy są bardzo energiczne i mają dobre zdrowie. Mogą dobrze dogadać się z małymi dziećmi, ale tylko wtedy, gdy traktują je z szacunkiem i nie udają osobistej przestrzeni zwierzęcia.

WAŻNE! Nie zaleca się rozpoczynania pekińskich rodziców bardzo małych dzieci, które jeszcze nie wiedzą, jak radzić sobie ze zwierzętami.

Ale, pomimo wrodzonej dumy, psy tej rasy mogą być bardzo wrażliwe i wymagają ciągłej uwagi ze strony właścicieli. Nie tolerują oni ani krzyczenia ani nieuprzejmego traktowania, mogą też być podatni na zazdrość, a jeśli w domu są inne zwierzęta, mogą zacząć agresywnie konkurować z nimi, zwracając uwagę właścicieli. Jednak, pomimo swojego niezwykłego charakteru, jest doskonały zarówno dla doświadczonych hodowców, jak i dla początkujących.

Czytaj także:

Szkolenie

Pekińczycy są bardzo przyjaźni i spokojni, ich wychowanie i trening zazwyczaj nie sprawia żadnych trudności. Ale szkolenie tych psów wymaga dużo cierpliwości od właścicieli. Choć są one raczej dyskretne i posłuszne, upór jest również ich główną cechą, co jest bardzo wyraźne, gdy szczenięta uczą się być na smyczy.

Możesz tresować psy tej rasy w domu. Aby uzyskać gwarantowany wynik, lepiej rozpocząć trening od szczenięcia i ćwiczyć codziennie, aż zwierzę automatycznie wykona polecenia. Czasami są szczeniaki o szczególnie upartym usposobieniu, a jeśli właściciele nie wiedzą, jak wychowywać takie szczenięta, to lepiej dać je na trening w specjalnych klubach kynologicznych.

Opieka i konserwacja

Bardzo puszyste i długie włosy są nie tylko główną zaletą tej rasy psów, ale także główną wadą ich pielęgnacji. Często psują się, a ich wełna będzie musiała być ciągle usuwana.

Pielęgnacja to w przybliżeniu to samo, co pielęgnacja wszystkich długowłosych psów. Głównymi warunkami dla zadbanej wełny są regularne czesanie i czyszczenie. Na ciele psa należy czesać szczoteczkami do masażu, a za uszami grzebieniami z małymi zębami.

Kąpiel więcej niż raz w roku nie powinna być, jeśli nie jest to konieczne. Jeśli pies ma tendencję do zbyt częstego zakażenia, możesz użyć specjalnego suchego szamponu. Oczy są myte zwykłymi mokrymi wacikami bawełnianymi. Powinieneś również regularnie czyścić suchą ściereczką lub wacikiem nos i uszy. Mokre uszy psa są wyjątkowo przeciwwskazane, aby uniknąć wniknięcia wody i głuchoty.

WAŻNE! Jeżeli uszy zwierzęcia są zaczerwienione lub mają obfite ciemne wydzieliny, może to wskazywać na początek procesu zapalnego.

Zdrowie

Często zdarzają się takie choroby:

  • choroba krążka międzykręgowego;
  • kamica nerkowa;
  • choroba zastawki serca;
  • rak aorty;
  • wady przegród komorowych;
  • choroby skóry.

WAŻNE! Pekińczycy są bardzo łagodnymi zwierzętami, z pierwszymi objawami wymienionymi powyżej, zaleca się natychmiast udać się do kliniki weterynaryjnej, a nie do samodzielnego leczenia zwierzęcia.

Ponadto, bardzo ważnym elementem zdrowia tej rasy psów jest szczepienie, wszystkie szczepienia muszą być zawsze wykonane na czas.

Ponadto, psy te są podatne na słabą tolerancję na znieczulenie, lepiej jest unikać wprowadzania zwierząt do znieczulenia, o ile istnieje taka możliwość.

Co karmić

Jednym z najbardziej popularnych pytań dla nowych właścicieli jest karmienie szczenięcia? Jak ustalić, jaki rodzaj jedzenia mu odpowiada? Które treści powinny zawierać idealną dietę? Pokarm dla psa bezpośrednio wpływa na jego zdrowie i kondycję sierści, dieta zwierzęcia powinna być zawsze tak zrównoważona, jak to tylko możliwe.

Psy powinny zawsze być obecne w diecie:

  • białka nasycone (takie jak produkty mięsne i jaja);
  • szybkie i wolne węglowodany (owoce, warzywa, różne rodzaje zbóż).

Jest bardzo mile widziany i włączenie do diety zwierząt gotowych super premium klasy sklep spożywczy.

Skład tych kanałów zazwyczaj obejmuje:

  • różne rodzaje mięsa i białka zwierzęcego;
  • warzywa;
  • owoce;
  • użyteczne zioła.

Węglowodany w paszy premium minimum. Takie pokarmy przyczyniają się do aktywności psa i zachowują jego zdrowie, ponieważ są doskonale zrównoważonymi białkami, tłuszczami, węglowodanami i witaminami niezbędnymi dla Pekińczyka.

Wideo

Zdjęcie Pekińczyk

Ile kosztuje szczeniak

Średnia cena szczeniaka po pekińsku to 18-20 tysięcy rubli. Szczeniaka bez paszportu można kupić tanio, 5-9 tysięcy rubli.

Szkółki

Niezawodną opcją nabycia pekińskiego szczeniaka jest żłobek i hodowca, najważniejsze jest to, że mają dobrą reputację i pozytywne opinie.

Czytaj Więcej O Psach

Pies na psach

Choroby To też jest interesujące!Kiedy suka osiąga dojrzałość, jej ciało sygnalizuje, że jest gotowa do poczęcia i rodzenia potomstwa. Przy cyklicznej periodyczności u psa rozwija się ruja, podczas której jego jajeczko jest gotowe do zapłodnienia przez męską spermę poprzez stosunek seksualny.

Jak i co wyczyścić uszy psa w domu

Choroby Dlaczego jest to ważne?Niektórzy właściciele uważają, że nie trzeba wykonywać takiej procedury - czyszczenie uszu, ponieważ w dzikiej przyrodzie psy mogą się bez niego obejść.

Nawet psy mają hemoroidy: jak leczyć?

Choroby Przyczyny rozwoju i cechy chorobyHemoroidy są chorobą odbytnicy, która atakuje żyły. Prowadzi to do ich zakrzepicy, zapalenia, tworzenia się grudek i szeregu objawów, które zakłócają normalne funkcjonowanie zwierzęcia.