Choroby

Rasy psów: pekińczyk

Pekińczyk lub święty pies należący do chińskich cesarzy był hodowany ponad dwa tysiące lat temu w starożytnych Chinach. Nazwa została nadana na cześć miasta Pekin, ale mieszkańcy tego kraju wciąż nazywają pekińczykiem psa Fu.

Pochodzenie rasy

Istnieją niezliczone wersje pochodzenia rasy. Niektóre z nich są całkowicie śmieszne, a niektóre powodują mimowolny uśmiech. Jednak najczęściej pochodzenie pekińczyków jest związane z Buddą.

To jest interesujące! Testy DNA wykazały, że pekińczyk dzieli korzenie z rasami takimi jak chihuahua, papillon i mopsy, ale udokumentowanie tego związku do tej pory nie jest możliwe.

Według naukowców "mini-lwy" lub pekińczyk były zdecydowanie hodowane, ale plemienne książki potwierdzające ten fakt są obecnie całkowicie nieobecne. Jak sugerują historycy i kynolodzy, zapisy dotyczące psów towarzyszących chińskim cesarzom były oczywiście przechowywane, ale z jakiegoś powodu nie zostały zachowane, zaginęły lub nie zostały odkryte do tej pory.

Opis i wygląd pekińczyka

Pekińczycy mają szlachetny wygląd, mają luksusową i bardzo puszystą wełnę. Na tle standardowych psów występuje bardzo duża liczba zwierząt tej rasy, które nazywane są rasami czystymi, ale nie spełniają absolutnie ustalonych standardów dla wielu wymagań.

Poświęcanie hołdu modzie, wielu hodowcom, biznesmenom, włożyło wiele wysiłku w "zdegenerowaną" rasę, co spowodowało ogromną liczbę problemów w zakresie zdrowia, a także poważnego ryzyka identyfikacji zepsutych szczeniąt, nawet w miotach wysokiej jakości.

Standardy rasy

Zgodnie ze standardami ustanowionymi przez FCI nr 20, pekińczyk ma niezwykły wygląd lwa i sprytny, uważny wyraz kufy, a także ma następujące cechy rasowe:

  • raczej duży rozmiar, szeroka głowa z umiarkowanie przestronną czaszką i szeroko otwarte oczy. Konieczna jest czarna pigmentacja nosa, warg i powiek;
  • nos szeroki, z dużymi i otwartymi nozdrzami, nie nadmiernie krótki. Od kości policzkowych po grzbiet nosa, fałd w kształcie litery V składa się;
  • kufa krótka i szeroka. Żuchwa jest silna. Oczy są okrągłe, czyste i błyszczące, ciemne plamy;
  • uszy mają kształt serca, osadzone na poziomie czaszki, ściśle przylegające do głowy, z długimi włosami;
  • szyja powinna być krótka i wystarczająco gruba;
  • stosunkowo krótkie ciało ma wyraźną talię i szeroką, z dość zakrzywionymi żebrami, klatką piersiową;
  • ogon wysoki powinien dotykać regionu kręgosłupa i ma długi, ozdobny płaszcz.
  • stosunkowo krótkie i grube kończyny przednie mają mocne kości i duże rozmiary, płaskie, ale nie okrągłe łapy;
  • silne kończyny tylne mają dobrze rozwinięte, ale nie nadmierne mięśnie z umiarkowanymi kątami artykulacji.

Ruch jest niespieszny, stateczny, kaczkowaty, nie ukryty przez nadmierne lub zbyt obfite włosy. Płaszcz umiarkowanie długi, prosty, z obecnością obfitej grzywy, która tworzy kołnierzyk, ale nie wykracza poza obszar szkaplerza. Zewnętrzna warstwa powinna być dość sztywna, a podszerstek gruby i miękki. Na uszach, w obszarze kończyn tylnych, na palcach i ogonie, wyraźnie widać pióra.

To jest interesujące! Dziewięcioletni pekiński mężczyzna o imieniu Puggy został rekordzistą długości języka. Ten zwierzak z Ameryki miał język dłuższy niż jedenaście centymetrów.

Normy dopuszczały dowolny kolor, z wyjątkiem wątroby i albinosów. Spotted kolory charakteryzują się jednolitym rozkładem koloru. Najlepiej, by dorosły pekińczyk nie przekroczył 5,0 kg, a suki 5,4 kg. Cechą rasy jest obecność silnych kości i dość silnej struktury ciała.

Pekińska postać

Rasa jest zrównoważona, lojalna, zawsze trzyma się z godnością, bystry, ale czasami świadomy. Niektóre zastrzeżone skłonności mogą być obecne. Jednak z niewłaściwym wychowaniem lub jego brakiem, często początkujący hodowcy amatorów mogą stać się bardzo uparci, nieposłuszni, czasami agresywni, a nawet obojętni wobec tych wokół psa.

Pekińczycy nie są wybredni i nie nachodzą na siebie, znają sytuację bardzo dobrze. W zależności od nastroju właściciela, ta rasa może być zabawna i radosna, lub rozmyślać i uspokoić. Rasa, w przeważającej części, jest życzliwa i pobłażliwa wobec innych, ale może być odważna w lekkomyślności w stosunku do większych ras psów.

Takie zwierzę nie wymaga długich spacerów, więc rasa jest idealna dla osób w wieku lub właścicieli, którzy nie mają dużej ilości wolnego czasu.

Długość życia

Rasa Pekińska należy do pozornie długich wątrób. Przy odpowiedniej pielęgnacji okres życia bardzo często waha się od 18 do 22 lat. Niemniej jednak ważne jest przestrzeganie optymalnej diety, a także przestrzeganie środków zapobiegawczych i kalendarza szczepień.

Zawartość pekińska w domu

W domu pekińczyk wymaga bardzo uważnej uwagi i właściwej opieki, niezależnie od wieku. Nie tylko stan zdrowia, ale także długość życia zwierzęcia zależą od ścisłego przestrzegania zasad utrzymania.

Opieka i higiena

Codzienna i systematyczna kompetentna opieka nad pekińczykami obejmuje zestaw obowiązkowych działań:

  • Prawidłowe pielęgnowanie psa takiej rasy powinno odbywać się regularnie, od najmłodszych lat. Szczególną uwagę należy zwrócić na obszar kufy, obwódkę na uszach i wełnianą osłonę w klatce piersiowej. To tutaj najczęściej formuje się kleszcze, dlatego czesanie powinno odbywać się codziennie. Musisz umyć swoje zwierzę w ciepłej wodzie za pomocą szamponu przeznaczonego do kąpieli długowłosych ras. Suszenie odbywa się za pomocą suszarki do włosów, która pozwala wyprostować trochę wełny;
  • Codzienna pielęgnacja oczu polega na usuwaniu naturalnych wydzielin za pomocą wilgotnej gazi lub wacika. Okresowo może być konieczne oczyszczenie oczu 1% roztworem kwasu borowego i wkroplenie sterylnego oleju rycynowego;
  • regularnie wymagane jest dokładne zbadanie ust psa, co pozwoli wykluczyć poważne patologie, a także pomoże wykryć próchnicę lub choroby zapalne zębów i dziąseł na początkowym etapie;
  • cotygodniowe pielęgnowanie uszu zaleca się stosować specjalne preparaty farmaceutyczne, które łatwo rozpuszczają siarkę, co jest bardzo łatwe do usunięcia.

Okresowo wymagane jest obcinanie pazurów domowego psa specjalnymi pazurami, a także wizyta w profesjonalnej maszynie pielęgnacyjnej. Chodzenie po pekińsku w każdym wieku najlepiej nie jest w uprzęży, ale w skórzanym bezszwowym kołnierzu.

Dieta - jak karmić pekińczyka

Najprostszą i najbardziej poprawną uważa się za żywienie pekińskie w wieku do roku przygotowanej specjalnej żywności, która może być reprezentowana przez żywność w puszkach, suchą i półsuchą.

Tryb karmienia zależy od wieku zwierzęcia:

  • 1,5-2 miesiące - sześć razy dziennie;
  • 2-3 miesiące - pięć razy dziennie;
  • 3-6 miesięcy - cztery razy dziennie;
  • od sześciu miesięcy do roku - trzy razy dziennie.

Dwumiesięczny szczeniak zjada około 250-300 g naturalnej żywności, a sucha i mokra karma gotowa powinna być dozowana zgodnie z instrukcjami dostarczonymi przez producenta. W przypadku naturalnego żywienia musisz skupić się na następujących zasadach:

  • w pierwszych dwóch miesiącach podstawą odżywiania jest serek wiejski, mięso gotowane o niskiej zawartości tłuszczu, warzywa łatwo przyswajalne, ryby morskie, kasza gryczana lub mleko ryżowe;
  • w ciągu czterech miesięcy mleko należy zastąpić sfermentowanymi produktami mlecznymi;
  • w ciągu sześciu miesięcy uwzględnione są surowe warzywa, a także owoce i różnorodność zieleni.

Ważne! Należy pamiętać, że niezależnie od wieku, świeża czysta woda powinna być zawsze dostępna dla zwierząt domowych, a ilość żywności białkowej powinna być dwa razy wyższa od ziołowych. Temperatura żywności powinna wynosić około 25-30 o C.

Skład diety pekińskiej nie może być zmieniany zbyt często. Wybierając gotową suchą karmę, zaleca się preferowanie produktów wysokiej jakości oznaczonych "dla małych psów".

Od ósmego roku życia konieczne jest usunięcie z diety około 20% pokarmów roślinnych i kaszek mlecznych, zastępując je piersią z kurczaka, chudą wołowiną lub najlżejszymi produktami ubocznymi.

Choroby i wady rasowe

Genetyczne predyspozycje Pekińczyków do chorób spowodowane są dziedziczną charakterystyką rasy. Wrodzone i dziedziczne choroby takiego zwierzaka mogą być reprezentowane:

  • zaćma, która polega na zmianie struktury soczewki oka i jej zmętnieniu;
  • dystychoza lub nieprawidłowy wzrost rzęs;
  • inwersja i inwersja wieku;
  • zapalenie skóry w fałdach na twarzy;
  • niedokrwistość hemolityczna spowodowana niepowodzeniem procesów autoimmunologicznych;
  • hipoplazja zęba powodująca unieruchomienie zwierzęcia;
  • niedoczynność tarczycy, której towarzyszy niedostateczna ilość hormonów tarczycy;
  • przepuklina pachwinowa;
  • patologie krążków międzykręgowych;
  • zapalenie rogówki i rogówki i spojówek;
  • atrezja przewodów łzowych i przemieszczenie soczewki;
  • postępujący zanik siatkówki;
  • wrzodziejące zapalenie rogówki;
  • przepuklina pępkowa.

Według weterynarzy, istnieje wiele "rdzeni" wśród psów i psów z poważnymi problemami oddechowymi. Powszechne są również choroby stawowe i problemy z oczami, które są charakterystyczne dla zwierząt domowych z grupy brachycefalicznej.

Kup Pekińczyk - wskazówki, rekomendacje

Wybierając pekińczyka, należy zwracać uwagę na wygląd i stan zdrowia rodziców szczeniaka, a także oceniać ruchy psa. Całkowicie zdrowy szczeniak nie powinien być bezwładny.

Ważne jest, aby ocenić poziom otwarcia nozdrzy, który powinien być na tyle szeroki, aby nie zakłócać wdechu i wydechu. Wymagane jest również prawidłowe określenie głębokości stopy. Wada rasy to za krótki mostek nosa lub za mało płaskiej twarzy.

Gdzie kupić i na co zwrócić uwagę

Aby kupić rasowe i zdrowe zwierzę, musisz przestrzegać następujących zaleceń:

  • konieczne jest nabycie szczenięcia pekińskiego w szkółkach lub od doświadczonych, doświadczonych hodowców;
  • w procesie selekcji pożądane jest jednoczesne oglądanie kilku miotów tej rasy w różnych szkółkach;
  • wiek wprowadzonego zwierzęcia nie powinien być krótszy niż dwa miesiące;
  • Przed zakupem należy się dowiedzieć, czy przeprowadzono odrobaczanie i szczepienia zgodnie z wiekiem;
  • Warunkiem obowiązkowym jest zawarcie umowy, w której przewidziana jest odpowiedzialność dwustronna, oraz klauzuli o możliwości zwrotu zwierzęcia w określonym czasie.

Ważne! Doświadczeni hodowcy nie będą gwarantować przynależności szczenięcia w "klasie wystawowej" do ukończenia sześciu miesięcy.

Ważne jest, aby pamiętać, że jeśli planowane jest nabycie zwierzęcia wystawowego lub uczestniczącego w hodowli, konieczne jest zabezpieczenie gwarancji hodowli. Należy również wziąć pod uwagę, że jedynym oficjalnym przedstawicielem FCI w naszym kraju jest RKF.

Cena Pekińskiego psa

Koszt szczenięcia w hodowli może się znacznie różnić w zależności od klasy zwierzęcia, a także od popularności hodowców i ich lokalizacji.

Na przykład w Krasnodarze pekińska szczeniaczka "klasy pokazowej" z hodowli RKF kosztuje około 30-35 tysięcy rubli. W stolicy i Sankt Petersburgu ceny są nieco wyższe. Zwierzę bez dokumentów można kupić znacznie taniej, ale nie da się zagwarantować zdrowia takiego szczeniaka i jego rasy.

Opinie właścicieli

Wełna pekińska wygląda szczególnie pięknie w "puchowej" formie, ale jak pokazuje praktyka hodowania tej rasy, podczas prania z dużą ilością szamponu, wełna może stracić swoją naturalną twardość i puszystość. Z tego powodu doświadczeni hodowcy psów nie zalecają kąpieli psa w przeddzień wystawy.

W edukacji Pekińczyków najważniejsza jest konsekwencja i równowaga zachowania właściciela. Takie zwierzę w młodym wieku wymaga codziennej komunikacji, a także odpowiedniego wychowania i szkolenia, które musi wykonać doświadczony instruktor-cynolog. Tylko w tym przypadku możliwe będzie uzyskanie wiernego i niezawodnego, inteligentnego i wykształconego psa towarzyszącego.

Pekińska rasa psów: jak dbać o zwierzaka cesarzy z Chin, który jest "na głowie"

Urocze, urocze i nieco niezdarne pekińczyk - rasa ozdobna o bogatej historii i nieoczekiwanych zaletach. Nigdy nie zaganiali bydła, nie pilnowali majątku i nie polowali. Ich głównym zadaniem jest ochrona spokoju ducha i rodzinnego ogniska właścicieli. Jaka powinna być opieka nad pekińczykiem?

Pekińczyk - azjatyccy arystokraci z psiego świata. Starożytna rasa, hodowana wyłącznie dla cesarzy z Państwa Środka, w innych krajach znanych od mniej niż dwóch wieków. Ale ten Pekińczyk wystarczy, by podbić świat i zdobyć tysiące fanów.

Wizytówka

Pekińczyk - ozdobna rasa psów, otrzymywana wyłącznie w roli zwierzęcia domowego i towarzysza rodziny. Dla przedstawicieli tej rasy są charakterystyczne:

  • masywny tułów i krzywe łapy - z powodu tego, co pekińczyk chodził, jak gdyby kipiąc;
  • szeroki kufa - z wystającą żuchwą i dużymi wybrzuszonymi oczami;
  • ogon lekko zakrzywiony w ostatniej części - z długimi pięknymi włosami.

Z powodu grubych, wydłużonych rudych włosów z charakterystycznym kołnierzem, pekińczyk wygląda jak mały lew. Międzynarodowe standardy zawierają następujący opis rasy pekińskiej.

  • Waga Do 5 kg, ale w przypadku "dziewcząt" dopuszczalny jest margines do 5,4 kg.
  • Wzrost 15-23 cm
  • Długość życia. Średnio - 13-15 lat. Ale w rasie są długowieczne, dlatego pekińczyk żyje i 20-22 lat.
  • Kolor Różne odcienie czerwieni, płowe, szare, czarne i czarne podpalane. Prawidłowe są wszystkie kolory i znaki, z wyjątkiem pieczonego (ciemnobrązowy) i przypadków narodzin albinosów. Białe pekińskie są uważane za odpowiednie standardy rasy, jeśli mają ciemny nos i linię wokół oczu i ust.
  • Postać. Pekińscy egości i żonkile. Psy tej rasy wymagają maksymalnej uwagi od swoich właścicieli i mogą zorganizować "scenę zazdrości" lub po prostu oszukać, jeśli uznają, że zostali oszukani przez uczucie. Ale generalnie są to przyjazne i nieagresywne psy, gotowe podzielić się z właścicielem zarówno radością umiarkowanego spaceru, jak i błogością na kanapie. Ponieważ Pekińczycy nie mają instynktu łowieckiego, często nie kłócą się z innymi zwierzętami w domu.
  • Intelekt Mówienie o szkoleniu w przypadku Pekińczyków jest niewłaściwe, ale są inteligentne, zaradne i całkiem podatne na edukację.
  • Bezpieczeństwo i potencjał strażniczy. Co dziwne dla psa ozdobnego, Pekińczyk ma instynkt obronny. Są to odważne psy, które zawsze są gotowe chronić właściciela, choć z wątpliwym skutkiem.

Zalety i wady rasy można oszacować na podstawie poniższej tabeli.

Tabela - Zalety i wady rasy pekińskiej

Historia pochodzenia i ciekawe fakty

Historia rasy pekińskiej ginie w mroku czasu i, jak to było w zwyczaju na Wschodzie, zaczyna się od pięknej legendy miłości odważnego lwa do zabawy małpy, dla której król zwierząt poświęcił swoją moc i moc. Owocem tej miłości był pies, który odziedziczył wspaniałą sylwetkę lwa, a także wesołość i ciekawość małpy.

Ale nauka mówi inaczej: pekińczyk jest jedną z pierwszych ras stworzonych nie z natury, ale przez człowieka. Psy, podobne do lwów karłów, które żyły na dworze chińskich cesarzy, są już wspomniane od drugiego tysiąclecia pne. Współcześni naukowcy, którzy badali DNA pekińczyka, wierzą, że rasa wywodzi się z szerokiego kufa Toyev, ma powiązania z mopsami, shih-tzu, chihuahuami i papillonami.

Pekińczyk, którego nazwa pochodzi od stolicy Państwa Środka, był psem wyłącznie wysokiego społeczeństwa. Nawet nie każdy mógł na to patrzeć. Wyjątkiem były być może klasztory buddyjskie, w których mnisi, czasem w tajemnicy przed władzami świeckimi, wyhodowali własnego pekińczyka, charakteryzującego się czarnym kolorem z szarym paskiem na głowie.

Osobna służba zaczęła pekińczykom, karmiła szczenięta mlekiem kobiecym, a właściciele dobierali swój wakacyjny strój, aby pasował do koloru zwierzęcia. Jednak takie zakotwiczenie w stylu mogło być uzasadnione czysto praktycznym niuansem - te psy były noszone w kimonowych rękawach. Ale generalnie czcili oni Pekińczyka. Poświęcili się wierszom i to oni uosabiali wielkość i potęgę cesarzy Chin.

Jeden z cesarskich pekińczyków ogłosił nawet wcielenie Buddy. Uważano, że psy podobne do lwów będą chronić ducha właściciela, aż do przeniesienia się do życia po życiu. Jest wiele rzeźb i obrazów tych psów, świadczących o najwyższym statusie rasy pekińskiej w starożytnym chińskim społeczeństwie.

W kompletnym zapomnieniu dla innych światów, status "cesarzy pod panowaniem cesarzy" był utrzymywany przez pekińczyków od stuleci. Aż do 1860 roku Pekin nie został podbity przez Imperium Brytyjskie. Aby uniemożliwić świętym psom dotarcie do barbarzyńców Gadzin, władca pokonanych Chin nakazał zabicie całego Pekińczyka. Na szczęście nie miał czasu.

Pięć psów zabrano do Anglii i przedstawiono królowej Wiktorii, która była zapaloną miłośniczką psów. Z tą piątką rozpoczęło się nowe "panowanie" Pekińczyka - w 1893 roku "Pekinowe psy" po raz pierwszy biorą udział w wystawie angielskiej. W 1900 r. Pojawiły się pierwsze pekińskie żłobki w Niemczech, aw 1909 r. Otwarty został pierwszy klub tej rasy w Ameryce.

Odmiany

Ze względu na to, że standard rasy pozwala na niemal dowolny kolor, Pekińczyk może wyglądać inaczej. Ale, co dziwne, oficjalny podział na gatunki lub typy nie istnieje. Miłośnicy również wyróżniają następujące elementy.

  • Krasnolud. Są mini-pekińczykami lub wężami, kieszeń Pekińska. Nie są uważane za osobny gatunek, ponieważ rodzą się od całkowicie zwykłych rodziców, a wielkość miniatur określa defekt genetyczny, który objawia się tylko przez osiem miesięcy. W przeciwnym razie te psy spełniają wszystkie standardy rasy, ale oczywiście nie biorą udziału w hodowli. Jednocześnie wielu miłośników krasnoludów jest przekonanych, że takie psy są jeszcze mądrzejsze i bardziej towarzyskie niż ich pełnowymiarowe odpowiedniki.
  • Królewski lub imperialny. Oba są rasowym standardem pekińskim. Hodowcy tytułów dodają po prostu chwyt marketingowy.

Wymagania dotyczące zawartości pekińskiej

Opieka nad pekińczykiem nie jest trudniejsza niż dla innych psów ozdobnych, a na pewno łatwiejsze niż dla większych zwierząt. Od pierwszego dnia w mieszkaniu Twoje małe zwierzątko będzie potrzebować:

  • własne miejsce do spania;
  • naczynia do jedzenia;
  • miska z wodą (zawsze powinna być dostępna);
  • specjalne zabawki dla psów.

Pekińczycy nie są zbyt aktywni i potrzebują trochę miejsca. O wiele ważniejsze dla nich - uwaga właścicieli, więc byłoby lepiej, gdyby łóżko zwierzaka znajdowało się w pobliżu rodzinnego obszaru rekreacyjnego. Nie należy "składać" psa w łazience, korytarzu lub kuchni. Nie można umieścić jej ściółki w przeciągu lub w miejscu, gdzie wilgoć jest możliwa.

Jak dbać o wełnę

Zawartość pekińska to prosta nauka: te psy są dość bezpretensjonalne w codziennym życiu. Główny wysiłek właściciela będzie musiał podjąć, troszcząc się o jego długie włosy. Może dla innych ras uwodzenie jest rozpieszczające, ale dla Pekińczyków kompleksowe pielęgnowanie jest po prostu koniecznością.

  • Czesanie Przeprowadza się ją codziennie za pomocą specjalnego pędzelka. Gdy wełna jest dłuższa, można użyć grzebienia o rzadkich zębach. Upewnij się, że nie ma guzków i splątanych grudek.
  • Umyć. Po przejściu zwierzęcia należy umyć łapy, aw razie potrzeby wytrzeć je wilgotną szmatką. Kąpiel psa szamponem jest nie więcej niż dwa lub trzy razy w roku.
  • Tracenie. W tym okresie, oprócz codziennego szczotkowania, wełnę od zwierzęcia zbiera się za pomocą wilgotnej szmatki lub ręki. Pekińskie rzuca dwa razy w roku.
  • Fryzura W gorącym sezonie - jest to dopuszczalne, aw przypadku silnego gorąca - jest to konieczne, ponieważ dzięki gęstym i długimi włosami Pekińczyk może się przegrzać. Łysy Pekińczyk może i będzie wyglądał absurdalnie, ale nie otrzyma udaru cieplnego.

Co karmić

Pekińczyk nie jest cienki według standardów rasy i ma skłonność do przejadania się i zyskania dodatkowej wagi. Dlatego dieta zwierzęcia powinna być nie tylko zrównoważona, ale także obliczona pod względem żywienia. Możliwe jest karmienie pekińczyków specjalnymi karmami, a jest to możliwe z naturalną żywnością, która musi zawierać:

  • mięso (wołowina, cielęcina, indyk, kurczak);
  • sfermentowane produkty mleczne;
  • zboża (ryż, gryka, płatki owsiane);
  • jaja.

Pytania szkoleniowe

Poważnie mówiąc o szkoleniu psów ozdobnych mogą tylko ci, których zwierzaki ze względu na ożywienie natury, sami "chętni do walki". Ci, w tym ci z rasy pekińskiej, są nieliczni. Ale na ogół Pekińczycy są uważani za w pełni wyszkolonych psów, zdolnych do zaakceptowania zasad zachowania w domu i na ulicy. Warto zacząć edukację szczenięcia pekińskiego od pierwszych dni wspólnego życia, ustalając jasne granice tego, co dozwolone, i powstrzymując próby ich przejścia.

Spacery

Konieczne jest przeszkolenie szczenięcia, aby chodził stopniowo i dopiero po niezbędnym szczepieniu i leczeniu zapobiegawczym przeciw pchłom i kleszczom (w zimie nie jest konieczne). Nawet dorosłe psy tej rasy nie lubią długich wędrówek, wolą często wychodzić, ale nie na długo. Te psy są bardzo przywiązane do właściciela i rzadko próbują uciec, ale konieczne jest chodzenie po pekińsku na smyczy lub w uprzęży. Ze względu na naturalną odwagę i instynkt obronny, twój zwierzak może nagle okazać agresję innym psom, szczególnie jeśli starają się zbliżyć do ciebie. Pekińscy przeciwnicy mogą wybierać o wiele większe zwierzę, które stworzy kłopoty dla ciebie i dla niego. Ponadto pies może być zainteresowany suką podczas upału, jeśli jest w pobliżu.

Toaleta

Zanim spacer stanie się regularny, toaleta dla szczeniaka będzie punktem w twoim mieszkaniu. Aby nauczyć psa, aby ulżyć w potrzebie na ulicy, musisz zabrać go na spacer natychmiast po jedzeniu i zachęcić do każdej udanej próby poza domem.

Poważną zaletą niewielkich rozmiarów pekińskiego jest możliwość przyzwyczajenia się do tacy, tak jak ma to miejsce w przypadku kotów. Wcześniej ustal miejsce w mieszkaniu, w którym znajduje się toaleta dla psa, i kup odpowiednią tacę w sklepie zoologicznym. Jako doświadczeni właściciele pekińscy zwracają uwagę, lepiej jest, aby taca była specjalnie dla psów i niskich boków, w przeciwnym razie szczeniak nie zaakceptuje go jako miejsca do spania.

Uważnie obserwuj szczeniaka i jak tylko zauważysz, że zaczyna się podniecać, poruszaj się chaotycznie po mieszkaniu i skomlej, należy go umieścić na tacy. Po udanej próbie pamiętaj, aby pogłaskać i pochwalić. Z należytą uwagą i starannością przez kilka miesięcy, szczeniak przyzwyczai się do wykonywania całej swojej działalności w przewidzianej przestrzeni.

Choroby i leczenie

Pekińczyk uważa się za dość zdrową rasę o dobrej odporności, ale nie bez potencjalnego ryzyka. Zatem słabe jelito i tendencja do przybierania na wadze wymagają stałej kontroli nad dietą psa. Ze względu na specyficzną strukturę tułowia i głowy, choroby stawów i serca mogą pojawiać się z wiekiem. Na przykład, deformacja krążków międzykręgowych lub rozciąganie zastawek serca, powszechne w wielu ozdobnych skałach. Powszechną chorobą tej rasy jest wrodzona lub związana z wiekiem wada przegrody międzykomorowej, dlatego serce nie działa tak, jak powinno, i nie w pełni zaopatruje organizm w tlen.

Uwaga: chrapanie, wąchanie, ciężki oddech i wydzielina z nosa nie są normą dla Pekińczyka. Ze względu na strukturę czaszki z krótkim przejściem nosowym, rasa jest podatna na choroby układu oddechowego, może złapać przeziębienie podczas chodzenia w zimie, jest wrażliwa na podrażnienia (dym tytoniowy, kurz itp.) W powietrzu. Jeśli wystąpią objawy, należy skontaktować się z weterynarzem.

Osobną grupą ryzyka dla Pekińczyków są następujące choroby oczu.

  • Zapalenie rogówki Choroba rogówki. Często jest to wynikiem zakażenia i bez leczenia prowadzi do powstania zaćmy lub rozwoju innych chorób.
  • Zaćma Niewyraźne soczewki oka. Choroba może rozwinąć się wystarczająco długo, a właściciel zwierzęcia nie od razu zauważa zmianę. Jeśli wydaje ci się, że zwierzak stał się niedobry do zobaczenia - skontaktuj się z weterynarzem.
  • Zwichnięcie gałki ocznej. Ze względu na słabość więzadeł pies dosłownie ma oczy. W takim przypadku należy zasłonić oczy czystą szmatką zwilżoną roztworem soli fizjologicznej i niezwłocznie dostarczyć psa do kliniki weterynaryjnej.

Ponadto możliwe są pekińskie przypadki epilepsji. Zazwyczaj choroba objawia się od sześciu do ośmiu miesięcy, ale może później, na przykład, w stresie. Podczas ataku pies zaczyna kurczeć, a piana wychodzi z jego ust.

Niektóre psy mają alergię - nadwrażliwą reakcję na drażniące. Na przykład:

  • pasza lub jeden z jej składników;
  • ukąszenia owadów;
  • leki;
  • substancje środowiskowe (kurz, pleśń, pyłki niektórych roślin).

Szczepienia

Podobnie jak inne psy, pekińczyk zaszczepił się od:

  • plaga drapieżników;
  • parwowirusowe zapalenie jelit;
  • adenowirusowe zapalenie wątroby;
  • zapalenie nosa i tchawicy;
  • leptospiroza;
  • infekcja koronawirusowa;
  • wścieklizna.

Biorąc szczeniaka od hodowcy, nie zapomnij uzyskać informacji o dacie szczepień i szczepionek. Pierwsze szczepienie podaje się szczeniętom w wieku 2-2,5 miesiąca, drugie po ośmiu miesiącach, a następnie raz w roku.

Najlepszy pseudonim

Wybór nazwisk dla Pekińczyków jest prawie nieograniczony. Majestatyczna postawa, starożytne pochodzenie i krnąbrny charakter często popychają właściciela do arystokratycznego, dźwięcznego przezwiska, odzwierciedlającego historię, starożytne Chiny i wybitne osobistości. Z drugiej strony, zabawny spacer, entuzjazm i morze uroku wymaga po prostu od właścicieli, aby w pseudonimie okazywali całą czułość zwierzęciu.

Internauci sugerują, że nazywają chłopca pekińczykiem w ten sposób:

Możesz zadzwonić do pekińskiej dziewczyny:

Przegląd zdjęć

Na zdjęciu szczeniąt i psów pekińskich można wyraźnie zobaczyć ich "imperialną przeszłość". Majestatyczna postawa w połączeniu z usposobieniem dobrodusznym i ciekawskim charakterem nie pozostawi nikogo obojętnym.

Koszt i miejsce zakupu

Pekińczyk - typowa i stosunkowo niedroga rasa, jeśli nie mówimy o psach hodowlanych klasy pokazowej, której cena jest kształtowana zgodnie z własnymi zasadami.

W Moskwie cena szczeniaka po pekińsku wynosi od 10 do 40 tysięcy rubli, w zależności od klasy rodowodowej i szczeniąt (spełniającej wszystkie standardy rasy). Na Terytorium Krasnodarskim podobne pekińskie szczenię kosztuje do 10 tysięcy rubli (dane za grudzień 2017 r.).

Szczeniaka bez rodowodu, z nieplanowanego krycia lub z innymi czynnikami, które nie pozwalają mu na karierę wystawową, można kupić taniej.

Rodzinne żłobki

W prawie każdym mieście w Rosji i innych krajach są zawodowi hodowcy, psiarnie i pekińskie kluby dla psów. Oto tylko przykładowa lista.

  • hodowla "Aisingioro" w Moskwie - http://www.aisingiorokennel.ru/dog.html;
  • Szkółka LAZOLINA STAR na Krymie - https://lazolinastar.jimdo.com;
  • przedszkole "Walc kwiatów" w Dniepropietrowsku (Ukraina) - http://www.vals.altervista.org/Intro.html;
  • Hodowla chińskich grzywaczy i pekińczyk "IMPEL TO LIVE" w Połocku (Białoruś) - https://impeltolive.jimdo.com.

Jeśli nadal nie jesteś zdecydowany, czy pies rasy pekińskiej jest odpowiedni dla Ciebie, przeczytaj recenzje właścicieli zwierząt tej rasy.

Opinie właścicieli

To słodkie stworzenie natychmiast staje się członkiem rodziny. Moja żona właśnie zachwycała się pekińczykiem. A pięć lat temu (kiedy nie byliśmy jeszcze zarejestrowani) kupiłem miesięczne dziecko za 100 USD i przedstawiłem je jej. Przekazywanie tej radości słowami jest po prostu niemożliwe. Potrząsnęła nim tak, jakby była dzieckiem, była chora i kochana. Tak, i zgadzam się, że to z czego. Zabawne, kochające dziecko pekińskie nie pozwoliło się ani nudzić, ani zrelaksować. Od pierwszego dnia stał się prawdziwym członkiem rodziny. Żona zwracała na niego więcej uwagi niż ja. Nie myśl, że jest zazdrosny. Zrozumiałem doskonale, że miałem więcej czasu w pracy, nie było jeszcze dzieci, konieczne było, aby ktoś porzucił ich ciepło i uczucie. Niestety, dziecko zostało nam skradzione dwa lata później. Teraz mamy pekińską Bonitę. Ten sam słodki, kochający. Ten sam równy członek rodziny. Moje dziewczyny, córka i żona, ich dusze nie są zakochane. I jestem pewien, że gdyby zaproponowano im zmianę na inną, nawet bardzo kosztowną, nie zgodziliby się z tym.

Najprawdopodobniej moja recenzja będzie jedną z niewielu krytycznych. Od dawna chciałem psa z tej rasy, ale nie odważyłem się go kupić. Co więcej, polowanie zniknęło, gdy pieska tej rasy została przejęta przez moją dziewczynę. Kiedy pies był jeszcze dość mały, nie odczuwaliśmy z niego specjalnego zapachu. Trzeba było często czesać, nawet więcej niż dwa razy dziennie. Kiedy dziewczynka dorastała, problemy zaczęły się od okropnego zapachu psa. Mój przyjaciel kupił dla niej różne szampony i produkty zapachowe. Ale niestety. Nic nie pomogło. I pojechaliśmy jej dziewczyną do weterynarza. Często nie można kąpać psów. Ale nie w tym przypadku. Mój przyjaciel musiał to robić dość często. Poza tym czesanie jest trudne po kąpieli. Moje wrażenia na temat tej rasy nie były zbyt dobre.

Ryzykuję nabawieniem się gniewu wszystkich miłośników pekińskiego, ale wciąż mówię: pomyśl 10 razy zanim zaczniesz pekińczyk! Nie lubią małych dzieci! Byłem pekińczykiem przez 6 lat. Pies na spacerach nieustannie rzucał się na dzieci. Czasami układała całe napady złości, zatrzymując się przy korze, po prostu słysząc dziecięcy śmiech i pisk. Moja Bonia (w skrócie Bonifacy) miała ukąszenie dla wszystkich członków rodziny. Kochałem go i nie zauważyłem tego oczywistego - pies jest agresywny, nienawidzi wszystkich poza sobą. Raz ugryzł mojego ojca, kiedy dawał mu jedzenie. Potem zwróciła się do specjalistów od hodowców, że pomogli poprawić charakter psa. Dali mi literaturę, wskazówki z osobistych doświadczeń itp. Ale nic nie pomogło. A potem coś się stało. Oglądałem telewizję wieczorem. I nagle moja Bonia wskakuje na sofę i natychmiast gryzie moją twarz! Przez kilka pierwszych sekund nie odczuwałem bólu, słyszałem, że płynie krew i poszedłem do łazienki, żeby sprawdzić, czy jestem bardzo twardy? I prawie zemdlałem, po prostu odgryzłem lewe nozdrze i dwa procesy na lewym policzku. Blizna pozostała. A blizny na duszy tego stworzenia pozostawiły poważne!

Cechy wyglądu i charakteru rasy psów pekińskich

Pekińczyk to mały, zabawny pies. Wcześniej pekińczycy byli uznawani za zwierzęta cesarskie. Żyli tylko w pałacach najwyższej szlachty i uznawani byli za święte. Jeśli zwykły śmiertelnik przyniósł mu taki cud do domu, został skazany na śmierć. Te piękne dzieła są wciąż popularne. Są świetnymi towarzyszami. Często są używane jako psy wystawowe. Jak wygląda pekińczyk, jaka jest jego postać, jakie typy istnieją, gdzie je zdobyć, ile kosztuje - artykuł opowie o tym wszystkim.

Jaka jest historia tej rasy?

Historia tak niesamowitej rasy jak pekińczyk ma ponad 4000 lat. Przodkowie z Pekinu to azjatyckie wilki. Potwierdza to analiza DNA. Ojczyzną jest Pekin. W Europie te psy były w 1860 roku. Brytyjskie wojska zdobyły Pałac Cesarski i podczas poszukiwań znalazły tam 5 zabawnych zwierzątek. Zostali przetransportowani do Wielkiej Brytanii.

Pekińczycy zostali sprowadzeni do Ameryki w 1898 roku. Odbyła się tam pierwsza wystawa tej rasy. Śmieszne zwierzęta szybko zyskały światową popularność. Ale w Chinach w tym okresie prawie zniknął. Zaczęli sprowadzać je z krajów europejskich. W 1898 r. Stworzono standard rasy. W 1904 r. Pojawił się pekiński klub Anglii i angielska pekińska hodowla.

Zebrałem wiele psów po pekińsku, wiele legend. Według jednego z nich lew zakochał się w małpce i poprosił czarodzieja, aby stał się tak mały jak jego ukochany. Wniosek został spełniony. A para miała urocze niemowlę - psa z małpowatym pyskiem i lwim sercem. Zobacz artykuł: Jakie są małe rasy psów zwanych "sofami"?

Jaka jest specyfika pekińskiego?

Pekińczyk uwielbiał wielu z nich za ich zabawny wygląd i wyjątkowy charakter. Co więcej, szczególne zmiany w wyglądzie od czasów starożytnych, gatunek nie przeszedł. Dziś wyglądają prawie tak samo jak wiele wieków temu. Temperament tych psów jest dość osobliwy. Dlatego przed zakupem szczeniaka charakterystyka rasy pekińskiej powinna być dokładnie przestudiowana.

Wygląd

Obecny standard rasy został zatwierdzony w 2009 roku. Zwierzę ma bardzo kompaktowy rozmiar. Wzrost jest niewielki - od 15 do 23 centymetrów. Wszystko zależy od płci. Kobiety są nieco większe od mężczyzn. Waga psa osiąga 5 kilogramów. Suka może przybrać na wadze od 3,5 do 6 funtów.

Według standardu pies pekińczyk wygląda tak:

  • Zbuduj masywny. Ramiona są znacznie szersze niż miednica.
  • Ciało jest krótkie. Waist wymawiane. Skrzynia szeroka. Tył jest płaski.
  • Kufa jest krótka i płaska.
  • Żuchwa jest wystarczająco silna. Na ustach jest czarna pigmentacja.
  • Szyja jest krótka.
  • Uszy są wysokie, średniej wielkości. W kształcie serca. Czasami wyglądają długo z powodu wełny.
  • Oczy są duże, wybałuszone i ciemne. Wokół oczu jest czarny obwód.
  • Nos jest czarny z otwartymi nozdrzami. Szeroki i krótki
  • Łapy są dość potężne, krótkie. Przednie kończyny są nieco szersze niż tylne. Przednie nogi mają masywne kości i są lekko wysklepione. Tył jest nieco lżejszy. Ale także silny i stabilny. Są płaskie i duże, skierowane do przodu.
  • Ruch kołyszącego się zwierzęcia jest majestatyczny i niespieszny.
  • Ogon jest pokryty długimi włosami, zwiniętymi wokół grzbietu. Ciasno dopasowany do ciała.
  • Pekińska gładka sierść, ma gęsty podszerstek. Włosy proste, umiarkowanie długie. Wokół szyi wełna tworzy kołnierz. Na uszach, grzbiecie kończyn i ogonie występują pióra.

Kolor według normy jest dowolny. Z wyjątkiem wątroby. Albinosy również nie są dozwolone. Mogą być plamy na ciele. Najważniejsze jest to, że są one dystrybuowane równomiernie. Najczęściej spotykane są czerwone pekińskie. To chyba klasyczny kolor. Większość psów tego koloru. Różnią się jasnością. Ta wełna nie ma zdolności do zaniku. Czarny kolor jest mniej powszechny. Ale w ostatnich latach pekińska czerń stała się coraz bardziej popularna.

Czarno-biały jest dość rzadki. Osoby z kolorem sierści są uważane za elitarne. Dlatego cena jest wyższa. Ale biały pekińczyk jest rzadkością. Mimo tak jasnego odcienia kufa powinna być nadal czarna. Ponadto są przedstawiciele płowe, kremowe i czarno-czerwone.

Zgodnie z długością życia, rasy pekińskiej należy do długich wątrób. Średnio zwierzę żyje do 13-15 lat. Ale są przypadki, kiedy życie trwało 20 lat. Wszystko zależy od stanu zdrowia zwierzaka, od troski i miłości właściciela.

Postać

Po przestudiowaniu opisu rasy pekińskiej, warto przystąpić do rozważenia natury tych zabawnych stworzeń. Mają dość trudny temperament. Są bardzo przywiązani do swojego pana. Mogą być zazdrosne o innych członków rodziny, inne zwierzęta domowe. Dla dzieci pies jest dość lojalny. Nie toleruje jednak nadmiernych wybryków i zastraszania.

Pekińczycy są dobrymi towarzyszami, potrafią stać się lojalnymi i oddanymi przyjaciółmi. Ale potrzebują uwagi. A z jego brakiem zaczną próbować przyciągnąć właściciela różnych wybryków.

Poniżej znajduje się charakterystyka pekińska, na którą składają się recenzje właścicieli tego cudu:

  1. Dumny.
  2. Poczucie własnej wartości.
  3. Dotykanie Ale w tym samym czasie, szybki powrót.
  4. Niezależność
  5. Opinia osób wokół nich nie jest szczególnie ważna. Robią, co chcą.
  6. Kochają chronić swoje terytorium. W związku z tym są uważani za dobrych strażników. Należy zauważyć, że pomimo niewielkich rozmiarów, Pekińczyk szczeka imponująco.
  7. Niezbyt aktywny. Szczenięta są bardzo zabawne i zabawne. Ale osoby dorosłe są flegmatyczne.
  8. Wysokie zdolności intelektualne. To prawda, że ​​trening jest słaby. Ale to raczej ze względu na ich niezależność i niechęć do posłuszeństwa. Zwierzęta są dość trudne.
  9. Wysoka czułość. Dlatego potrzebują większej uwagi, pieszczoty. Nie toleruj, kiedy podnoszą głos, nieuprzejmy apel.
  10. Jakiś upór.
  11. Samolubstwo. Zwłaszcza jeśli chodzi o rzeczy i jedzenie.

Dlatego dla miłośników ciszy takie psy nie są odpowiednie. Na rasy Pekińskiej - recenzje właścicieli są dość sprzeczne. Dla niektórych jest to zabawne, miłe i słodkie dzieło. A dla innych - złego i samolubnego psa. W rzeczywistości wszystko zależy od wychowania i stosunku do zwierzaka. Zaleta jego opinii jest nadal pozytywna. Przecież zabawny wygląd Pekińczyka zaćmiewa ich złożoną naturę. Zobacz artykuł: Odzież dla małych psów: proces samoprodukcji.

Plusy i minusy Pekińczyk

Każda rasa ma swoje pozytywne i negatywne strony. Dotyczy to również Pekińczyków. Dlatego warto rozważyć zalety i wady rasy pekińskiej przed zakupem szczeniaka tej interesującej odmiany.

Zalety powinny obejmować:

  • Spektakularny wygląd (szczególnie w chińskim pekińsku).
  • Dobry stan zdrowia.
  • Oddanie.
  • Pies nie boi się zimna.
  • Dobra umiejętność watchdog.
  • Łatwa konserwacja i pielęgnacja.
  • Bezpretensjonalne karmienie.

Wśród wad właścicieli ras należy zwrócić uwagę na następujące kwestie:

  1. Wysokie koszty. Przeciętnie cena Pekińczyków jest bardzo wysoka.
  2. Trudności w treningu toaletowym.
  3. Zwierzę ze względu na gruby płaszcz nie toleruje upałów. Musi być chroniony przed przegrzaniem.
  4. Regularne wydalanie.
  5. Słabe serce Niewydolność serca jest częstą przyczyną śmierci.
  6. Ze względu na strukturę twarzy, możliwe są problemy z oddychaniem.
  7. Podczas snu często chrapią.
  8. Ponieważ pies jest mały, jest idealnym wyborem do mieszkania w mieście.

Jakie rodzaje istnieją?

W ludziach jest wrażenie, że istnieje królewski pekińczyk i miniaturowy wygląd. W rzeczywistości to tylko mit. Powstało w wyniku masowego przekraczania rasy pekińskiej z innymi psami w czasach sowieckich. W tym czasie do królewskich zwierząt dodano tybetańskie teriery. Potomstwo okazało się wyższe, z podłużną głową i mniej obszernymi włosami.

Nie ma oficjalnego podziału gatunków pekińskich na podgatunek. Istnieją jednak przypadki, że dwoje rodziców, którzy spełniają wszystkie normy, rodzi małe szczenięta. Oprócz wielkości wszystkich innych norm, dzieci odpowiadają. Takie osoby nazywane są karzełami pekińskimi lub mini. W hodowli takich zwierząt nie stosuje się. W końcu są uważane za plemienne małżeństwo. Bez skrupułów kupcy często używają niewiedzy i łatwowierności kupujących, udając małego Pekińczyka jak rzadsze i cenniejsze stworzenia.

Należy jednak zauważyć, że wielu hodowców psów lubi te okruchy bardziej, jak im się podoba. Dlatego mini pekińczyk cieszy się dużą popularnością wśród tych, którzy nie chcą uczestniczyć w wystawach i konkursach, ale potrzebują małego i lojalnego przyjaciela.

Jaki jest koszt?

Pytanie, jak bardzo jest Pekińczyk, martwi wielu ludzi, którzy chcą mieć takiego zabawnego zwierzaka w domu. W Rosji ta rasa jest bardzo popularna wśród długowłosych psów ozdobnych. W Moskwie jest nawet klub narodowy tej odmiany. Istnieją regularne wystawy.

Zależy to od tego, ile kosztuje pies pekiński od miejsca zakupu. Tak więc w żłobkach zwierzę będzie kosztowało dużą sumę pieniędzy - od 10 000 do 30 000 rubli. Ale cena szczeniaka z tej rasy wystawowej często przekracza 30 000 rubli. Na rynkach ptaków kupowanie zwierząt będzie znacznie tańsze. Istnieje jednak ryzyko, że kupisz osobę, która nie jest spokrewniona. Na przykład krzyż pomiędzy szpicem a pekińczykiem lub krzyż pomiędzy pekińczykami i innymi rasami. Odtwarza rolę i dostępność dokumentów. Na przykład szczeniak bez paszportu będzie niedrogi - około 5000-9000 rubli.

Dlatego też ci, którzy planują wziąć udział w wystawach, powinni skontaktować się z pekińskim żłobkiem, który hoduje tę rasę. W wielu miastach istnieją podobne organizacje. Jest więc coś do wyboru. Ewentualnie możesz skontaktować się z hodowcą. Najważniejsze, że miał dobrą reputację i wszystkie dokumenty na szczeniaku.

Jak dbać o psa?

Szczenięta po pekińsku mają duże zapotrzebowanie wśród osób starszych i rodzin z dziećmi.

W końcu opieka nad psem nie jest wcale skomplikowana. Długie spacery nie są wymagane. Komfortowe warunki mieszkaniowe są dość proste.

Składa się z opieki nad zwierzęciem podczas regularnego czesania, cięcia włosów na nogach i przycinania pazurów. Powinieneś również umyć oczy i oczyścić uszy. Wymagane jest kąpanie tych stworzeń 2 razy w roku. Aby to zrobić, użyj specjalnego szamponu.

Podczas karmienia pekińczyk jest bezpretensjonalny. Niektórzy właściciele wolą podawać swoim zwierzętom suchą żywność. Inni - dokonują wyboru na rzecz naturalnego, domowego jedzenia. Należy pamiętać, że racja powinna zawierać płatki zbożowe z ryżu, płatków owsianych i gryki, produktów mlecznych i twarogu, mięsa drobiowego, wołowiny, królika, świeżych warzyw i owoców.

Ważne jest regularne badanie u weterynarza. Chociaż rasa ma zdrowie i dobre, ale z wiekiem często powoduje problemy z sercem i kręgosłupem, oczami.

Tak więc pekińczyk to zabawny pies o wyjątkowym charakterze. Są bardzo popularne wśród mieszkańców miast. Często wybierają je rodziny z dziećmi i osoby starsze. Opieka nad zwierzętami jest łatwa. Najważniejsze dla zwierzęcia jest zwiększona uwaga, miłość i troska. Warto dużo rasy. Wszystko zależy jednak od miejsca zakupu i czystej krwi zwierzęcia, dostępności dokumentów.

Opis i zdjęcie rasy pekińskiej

Pekińczyk to chiński pies cesarski o starożytnej historii, świętej rasie o charakterze "posłańca bogów".

Pies rasy pekińskiej

Historia

Kiedyś odważny lew zakochał się w figlarnej małpce. Ale schlebiający kochanek odmówił zjednoczenia się z nim, obawiając się dużej różnicy w wielkości i zaoferował mu braterską przyjaźń. Odrzucony król zwierząt pogrążył się w najgłębszej tęsknocie. Nie wiedząc, jak pozbyć się smutku, zwrócił się o poradę do buddyjskiego mnicha, który studiował język zwierząt w ich rodzimym lesie. Mędrzec zapytał lwa, czy jest gotowy poświęcić swoją wielką moc dla dobra Miłości. Król zwierząt zgodził się bez wahania. Następnie mnich odczytał magiczną modlitwę, z której potężna bestia zmniejszyła się. Wkrótce małpa i miniaturowy lew pobrali się. Owocem ich związku był szlachetny pies, który odziedziczył lwią pychę, spokój, odwagę, małpie wesołe usposobienie i mądre oczy.

To nie jedyna legenda, która mówi o pochodzeniu niesamowitego Pekińczyka. Historia rasy sięgającej ponad tysiąclecia jest pokryta gęstą zasłoną tajemnic, fikcji i wspaniałych bajek. Nikt nie wie na pewno, w którym roku pojawił się pierwszy lew. Wiadomo jednak, że jego ojczyzną były "niebiańskie" Chiny - jedno z najstarszych i najbardziej egzotycznych krajów świata, a protoplasta był szerokim kundlem - dzieckiem Dalekiego Wschodu. Naukowcy uważają, że palce u nogi zostały oswojone w północnej części stanu i dzięki starannej selekcji wyhodowali długowłosego i arystokratycznego psa.

Inna legenda mówi, jak jaszczurki pożerające ogień oblegały cesarskie pałace i świątynie. Władcy wydali dekret o eksterminacji przerażających gadów. Wtedy jeden ze smoków, który czekał na potomka, zwrócił się do boga gór, aby otrzymać zbawienie. Bóstwo zlitowało się i zamieniło małe szczeniaczki w puszyste i nieustraszone psy po pekińsku, które wojowniczy Chińczyk kochał całym sercem.

Liczne rzeźby w zachowanych świątyniach, pałacach i ogrodach świadczą o orientalnym pochodzeniu Pekińczyków. Przy każdym głównym wejściu do majestatycznych mieszkań starożytnych chińskich elit, siłą napędową jest rodzina lwów z brązu lub kamienia. Jedna rzeźba zwykle trzyma piłkę łapą, pochłania moc i chwałę, a druga chroni młode - symbol szczęścia i radości.

Liczby i obrazy Pekińczyków można znaleźć we wnętrzach starożytnych chińskich pałaców. Naukowcy wciąż znajdują swoje małe rzeźby z kości słonia, emaliowanego złota, porcelany, brązu i jadeitu.

Odniesienia do rasy często pojawiają się w chińskiej literaturze, ale jeszcze częściej w malarstwie. Pełni wdzięku pekińczycy są przedstawiani na obrazach w uroczystym otoczeniu: biegną wdziękiem, toczą się po podłodze lub kuszą podekscytowani. Co więcej, pies pekiński jest prawie jedynym zwierzęciem domowym na płótnach wielkich artystów chińskich.

Chociaż Pekińczycy byli wyłącznym przywilejem cesarskich rodzin w Chinach, inni właściciele również mieli psy lwów. Mnisi buddyjskich świątyń wyhodowali specjalny rodzaj miniaturowych psów, ukrytych przed arystokracją, jako religijny symbol. Klasztorny Pekińczyk miał czarne futro z srebrnym płasko na czole.

Niewiele ras psów może pochwalić się takim imponującym rodowodem. Różnorodne legendy i artefakty starożytności podkreślają nieziemskie piękno, święte pochodzenie, dumny temperament i silny charakter psów po pekińsku.

Jednak niewiele wiadomo o historii ich hodowli. Przez stulecia istota o tak szlachetnych cechach była ulubieńcem cesarzy i rozwodziła się w warunkach szczęścia i luksusu w pałacu.

Tylko osoby królewskie miały prawo zawierać pekińczyk. A życie arystokratyczne tych małych stworzeń było tajemnicą zapieczętowaną siedmioma pieczęciami. A próby rozwikłania go, a zwłaszcza noszenie psów z psiarni były karane śmiercią.

Wiadomo, że chińscy monarchowie mieli na sobie zwierzęta. Oczywiście, pekińczycy byli uważani za przyjaciół samego Buddy - boskich psów. W związku z tym powołano specjalnego ministra, aby się nimi zajął. A niektóre osoby, które na mocy cesarza otrzymały wysokie stopnie, miały osobistych pracowników.

Życie pałacowe w Pekinie skończyło się w 1860 roku. Chłopi chińscy zbuntowali się przeciwko swoim władcom, osłabiając potęgę militarną swojego kraju. Następnie Francja i Anglia sprowadziły wojska do Chin i zaatakowały Zakazane Miasto - letni pałac cesarza.

Zaskoczeni arystokraci zostali zmuszeni do ucieczki. Nie chcieli zostawić świętego zwierzęcia "obcym diabłom". Dlatego przed opuszczeniem kraju wydali rozkaz zniszczenia wszystkich psów pekińskich.

Na szczęście spanikowani służący nie zdążyli ukończyć pracy. A w płonących, splądrowanych komnatach jednego z cesarskich krewnych wśród pyłu, krwi i dymu Europejczycy po raz pierwszy zobaczyli niesamowitego Pekińczyka.

Pies zamiast diamentu

Trofeum Pekingowe psy zostały zabrane do Anglii i zaprezentowane Queens of Victoria. Minęło kilka dziesięcioleci - a czarujący Pekińczyk, bez prochu i bagnetów, zajmował większość Europy.

Trzymanie małego psa o dumnej postaci było uważane za dobrą formę. Początkowo kosztowała fortunę i często jest cennym kamieniem szlachetnym dla kobiet. Dotknięte gospodynie za wszelką cenę nie chciały rozstać się ze swoimi puszystymi zwierzętami.

Historycy tej rasy wspominają o interesującym fakcie. W 1907 roku słynny amerykański przemysłowiec J. Morgan chciał kupić od Angielki Clarissa Cross pekińskiej Czerkasy. Ofiarował tej pani astronomiczną sumę - 32 tysiące funtów szterlingów. Ale szlachetny człowiek odmówił. Wtedy uparty dżentelmen pozwolił jej ustalić cenę za psa i... znowu odmówiono!

Po przewrocie wojskowym Chiny utraciły status centrum hodowli pekińskiej. Co więcej, dawniej święta rasa przestała być uprawiana w tym kraju. Znaleziono tam teraz psy pekińskie z Europy. Pod wieloma względami różnią się one od swoich imperialnych poprzedników. Nowoczesny angielski pekińczyk ma dłuższe włosy, a podszerstek jest bardziej obfity. Ponadto jest większy niż chińskie zwierzęta domowe. Jest to idealnie zrównoważony i gęsty pies o luksusowej głowie. I nie dajcie się zwieść jego dekoracyjności: standardowa waga tych krzepkich mężczyzn wynosi około 5 kilogramów. Nie tak mało dla dziecka!

Zdjęcie: Muzzle Pekingese

Pekińska postać

Natura Pekińczyka pasująca do jego majestatycznego umysłu. Jeśli nie jesteś gotowy na utrzymanie cesarskiego psa i posłańca bogów w domu, lepiej odmówić w ogóle zakupu psa pekińskiego. W końcu jest pełen dumy, aroganckiego spokoju, uwielbia kąpać się w pieszczotach i uwagi.

Ale jeśli pekińczyk przyszedł do ciebie, przygotuj się na to, aby kochać dzielnego syna Państwa Środka i nie dopuść do pewnych jego wad.

Ten prawdziwy arystokrata jest czytelny w jedzeniu i preferuje tylko naturalne mięso. Może nie przepadać za miską jedzenia.

Chrapie dość głośno podczas snu. Ma również swój własny pogląd na stan rzeczy, a on sam wybiera czas, kiedy igrać i bawić się, a kiedy odpoczywać w królewskiej pozie na wygodnym krześle. I, oczywiście, jak każdy monarcha, łatwo się obraża, gdy jest rozproszony podczas śniadania lub odpoczynku. Taki pies nie będzie tolerował znajomej relacji i zacznie bić w odpowiedzi, ustalając własny porządek w domu. Dlatego psy w Pekinie często nie dogadują się z dziećmi, które starają się przytulać puch.

Niespokojny podróżnik

Znana brytyjska aktorka Beatrice Campbell uwielbiała opowiadać ciekawą historię o swoim pekińczyku. Kochała zwierzaka tak bardzo, że nigdy nie rozstawała się z nim przez minutę. Pewnego razu podczas podróży próbowała przeprowadzić go przez obyczaje, ukrywając ręce pod płaszczem. Czek minął bez incydentu, ale potem jej kurtka nagle szczekała głośno...

Kiedy cesarz jest zadowolony

Jednak nawiązanie przyjaznych stosunków z osobą królewską jest łatwiejsze, niż mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka. Traktuj Pekińczyka z szacunkiem - a dumny maluch spłaci się z miłością, zabawnymi grami i niesamowitym uczuciem. Co więcej, jego treść nie wydaje się nudna.

Pekińczyk uwielbia biegać i bawić się z natury. Ale nie będziesz musiał go długo chodzić, ponieważ męczy go szybka pogoń. Wystarczą dwie półgodzinne spacery dziennie. Możesz nawet przyzwyczaić dziecko do tacki dla kota. Wtedy nie musisz wychodzić na złą pogodę i martwić się o zwierzaka, pozostając w pracy.

W życiu codziennym pekińczyk jest bardzo schludny i uporządkowany. Nie będzie gryzował mebli, drutów, kory bez powodu, nie będzie narzucać i przekierowywać właścicieli z naprawdę ważnych rzeczy. Ta niezagospodarowana rasa jest idealna do trzymania w małych mieszkaniach.

Poezja i tylko!

Pierwszym autorem niezwykłego opisu rasy był chiński władca Tsu-Hee. To cytat z jej wiersza, w którym opisała, jak wygląda prawdziwy królewski pies:

"Niech będzie wyrafinowana w swoich pasjach, aby poznali ją jako psa cesarskiego! Niech zachowa w ten sposób sens jej wybrania i godności... "

Opieka Pekińska

Jedyne, z czym musisz sobie poradzić, to długie futro z futra. Po rozpoczęciu linienia wszystkie sofy i poduszki pokryte są grubą warstwą sierści psa. Łatwo jest go jednak zmontować wilgotną gąbką.

Luksusowa wełna pekińska wymaga starannej konserwacji. Musisz przeczesać psa co najmniej cztery razy w tygodniu. Jednak częste zabiegi wodne są dla niego przeciwwskazane, ponieważ woda z kranu zaburza równowagę chemiczną skóry.

Idealny płaszcz jest twardy, nie przewraca się, łatwo się rozczesuje. Specjalne suche szampony i talk są odpowiednie do czyszczenia. Aby utrzymać spektakularny widok na wystawę, psy z Pekinu używały specjalnych kosmetyków. Ale zanim zaczniesz go używać, zawsze powinieneś skonsultować się z weterynarzem.

Z taką samą uwagą jak w domu, powinieneś opiekować się pekińczykiem na ulicy. Jak wszystkie małe psy, pies pekiński jest wyjątkowo pewny siebie. Nie jest w stanie oszacować rozmiarów ludzi i zwierząt, więc jeśli czegoś nie lubi, złośliwy człowiek może z łatwością, z żarliwym szczekaniem, zaatakować nawet byka.

Wojowniczy charakter chińskiego psa cesarskiego stał się silniejszy, gdy dotarł do Wielkiej Brytanii. Tutaj pekińczyk wraz z groźnymi pasterzami pasł owce, a nawet polował na kozice.

Ludzie na całym świecie wciąż są zszokowani historią psa San Et Sen. Ten odważny człowiek wszedł na pokład niesławnego "Titanica" z właścicielem Henry Harper. Kiedy statek zaczął tonąć, inteligentne zwierzę odnalazło właściciela i bezpiecznie ewakuowano w łodzi numer 3.

Mały obrońca

Niesamowita historia przypadła moskiewskiej Larice Suytenko. Złodzieje wkradli się do jej mieszkania, otwierając drzwi kluczem głównym. Kiedy, grożąc pistoletem, zażądali oszczędności rodziny od kobiety, Glasha wyskoczyła z pokoju obok - młodego puszystego pekińskiego psa. Złapała się u stóp jednego z łajdaków mocnym uściskiem. W tym momencie na schodach rozległy się głosy, a zaskoczeni bandyci pospieszyli do wyjścia. Odważny Pekińczyk musiał wyleczyć zwichniętą łapę i podwójne złamanie żebra. Ale policja i gospodyni wciąż są zachwycone wielkim wyczynem odważnego człowieka.

Doktor i maskotka

Niesamowite historie i legendy wciąż mówią o odważnym, tajemniczym Pekińczyku. Uważa się, że pies pekiński chroni swój dom przed złymi duchami. Ponadto nazywa się go uzdrawiającym psem i często wychowuje się w domach opieki, aby rozjaśnić życie osób starszych.

Wystarczy pomyśleć, dosłownie przez kilka dziesięcioleci, piękny Pekińczyk, potajemnie roztrzęsiony w cesarskich komnatach w Chinach, zdobył dzięki Brytyjczykom za miłość całego świata. Nawyk i ty jesteś małym obcym lwem, który utracił swoją ojczyznę - i stanie się prawdziwym cesarzem twojego serca.

Cena. Ile kosztuje pekińczyk?

Koszt pekińskiego zależy od klasy psa. Tak więc, powszechną praktyką dla hodowców jest rozróżnianie pomiędzy klasą zwierząt domowych, rasą i klasą wystawową. Klasa zwierząt domowych obejmuje psy, które nie biorą udziału w hodowli i wystawach. Przede wszystkim są to zwierzęta dla duszy, zwykłe zwierzęta domowe.

Klasa rasowa to osobniki, które zamierzają wykorzystać do hodowli i dalszego ulepszania rasy. W Rosji są to zazwyczaj psy, których tytuł nie jest niższy od tytułu Mistrza Rosji.

I wreszcie klasa show. To jest klasa mistrzów. Psy należące do tego wysokiego poziomu sprzedawane są nie wcześniej niż w wieku 6 miesięcy. Przecież dopiero od 6 miesięcy można dokładnie ocenić, że szczeniak nie ma oczywistych wad i może być dumą swojej żłobka w przyszłości.

Obecnie w Moskwie i St. Petersburgu ustalono następujące ceny rynkowe dla psów tej rasy.

Szczenięta z kategorii zwierząt domowych można kupić za jedyne 10.000 rubli, szczenięta w kategorii rasy są w sprzedaży od 15 000, a zwykle do 30 000 rubli. Koszt klas Pokaż Pekińskiej zaczyna się od 30 000 rubli.

Czytaj Więcej O Psach

Mój pies stróżujący

Choroby Dog Blog - My WatchdogRottweilerMoc, powaga, męskość, poświęcenie to cechy, które ułatwiają rozpoznanie psa rasy Rottweiler. Te psy uczestniczyły w bitwach w starożytnym Rzymie i wolały raczej zgubę niż wstydliwe odwroty.

Mój pies stróżujący

Choroby Dog Blog - My WatchdogWszystkie rasy psów ze zdjęciami i nazwamiNa świecie istnieje kilka dziesiątek tysięcy ras psów, które różnią się nie tylko wielkością, ale także długimi włosami, nawykami, charakterem i warunkami życia.

Mój pies stróżujący

Choroby Dog Blog - My WatchdogPinczer miniaturowy (Pinczer miniaturowy)Pinczer miniaturowy (Pinczer miniaturowy) to jedna z najpopularniejszych ras w Europie. Te zwierzęta mają energetyczny charakter, elegancki wygląd, siłę i wytrzymałość, które podziwiali sławni pisarze i artyści, czyniąc z tych miniaturowych psów bohaterów swoich dzieł.