Choroby

Pies ma złamany ogon

Mój pies jest bardzo aktywny i jest wszędzie. To było nieszczęście. Mój pies został przypadkowo uszczypniętymi tylnymi drzwiami. Teraz ogon wisi bez życia. Co powinienem zrobić? Podejrzewam, że ogon może być złamany. Jak wpłynie to na zdrowie psa i co będzie dalej? Ogon pozwala dotknąć, jak nic jej nie rani. Może się wyleczyć?

Urazy ogona u psów stanowią poważny problem, dlatego nie należy lekceważyć sytuacji. Radzę skontaktować się z lekarzem weterynarii tak szybko, jak to możliwe, aby zrobić zdjęcie rentgenowskie i dowiedzieć się, jak poważne jest uszkodzenie. Nawet jeśli pies ma złamany ogon, może nie pokazać, że to boli, ale bez wykwalifikowanej pomocy medycznej, ogon pozostanie skręcony lub częściowo straci mobilność. A może jeszcze gorzej. Konieczne jest ustalenie, czy zakończone nerwy są dotknięte chorobą lub czy występuje stan zapalny. Jeśli występuje stan zapalny, konieczne jest wstrzyknięcie antybiotyków, w przeciwnym razie może dojść do zakażenia, a ogon będzie musiał zostać zatrzymany.

Często weterynarze słyszą, że pies złamał ogon, natychmiast zalecił, aby zatrzymać ogon. Ale najpierw spróbowałbym obejść się bez operacji. Możesz spróbować wykonać wstrzyknięcie znieczulające i zastosować szynę. Z prostymi złamaniami ogony psów szybko rosną razem i prawie nie ma śladu złamania. Ale radzę też natychmiast udać się do weterynarza, aby dowiedzieć się, jak skomplikowane jest złamanie i czy występuje przesunięcie kręgów. Konieczne jest natychmiastowy ogon, a następnie konsekwencje można uniknąć, a jeśli nie pójdziesz do weterynarza, ogon może pozostać krzywy na całe życie lub na ogonie będą brzydkie guzy.

W ogonie psa są te same kości i chrząstki, jak w innych częściach ciała. A złamanie, oczywiście, musi być leczone.
Pamiętaj, aby skontaktować się z weterynarzem i niezwłocznie. Tylko weterynarz może ustalić, czy ogon może zostać zabezpieczony przez jego zamocowanie, czy też konieczna jest amputacja. W amputacji ogona nie ma nic strasznego, pies poczuje się dobrze i będzie żył pełnią życia.

Jakimś sposobem ugryzł psa w kłótnię. Ale wszystko wydawało się być w porządku. Przemieszczenie kręgów nie było, nerwy nie zostały naruszone. Weterynarz powiedział, że nie było nic poważnego i położył na nim szynę. Po około trzech tygodniach ogon się zagoił. Teraz prawie niedostrzegalne jest, że doszło do jakiejś kontuzji. Radzę ci iść do weterynarza. Im szybciej pomoże, tym lepiej.

Mamy pokój z psim ogonem. Słyszałem, że to często zdarza się u psów ras, z którymi przerywają ogon, Dobermany, boksery i rottweilery. Może to być nawet wada wrodzona. Wiem, że w tym przypadku pies przechodzi operację plastyczną, po której nic nie będzie zauważalne. Ogon się wyprostuje. Nie wiem, czy warto wykonywać taką operację, czy lepiej nie?

Oczywiście, oczywiście, plastikowe psy ogonowe, które mają hak ogona. Ale ta operacja w niektórych przypadkach może być dość skomplikowana i bolesna, więc jeśli nie ma szczególnie ważnych powodów, nie radziłbym tego robić. Chociaż w każdym przypadku wszystko jest inne. Jeśli hala tylna nie jest mocna, a pies jest jeszcze młody, oprócz tego, że czeka na karierę wystawową, operację można wykonać na skrzyni chrzęstnej. Ale jeśli nie, to nie powinieneś dręczyć psa. Na wystawach hala tylna jest po prostu uważana za wadę, ale nie więcej, ocena w tym przypadku będzie zależała od decyzji sędziów. Jeśli ogon jest zwykle wyprostowany w rękach, nie martw się. Podczas gdy pies jest odsłonięty, ogon może być trzymany w dłoni.

Niedawno eksperci na wystawach stali się trudniejsi, aby poradzić sobie z problemem złamania ogona i złamania ogona. Mogą nawet wyczuć ogony psów za naruszenie integralności, zagnieceń i nierówności. Pies z pewnością nie zostanie zabity, ale cenne punkty mogą zostać utracone. Psy często łamią ogony, czasami psie ogony mogą pęknąć podczas gry lub gdy spadają na ogon, ogon może zostać uszkodzony podczas walki. Jeśli pies złamie ogon, nie oczekuj, że się zagoi. Zabierz psa do weterynarza, aby mógł wykonać zdjęcie rentgenowskie i udzielić pomocy medycznej dla psa. Bardzo często, nawet z powodu drobnych złamań, psy muszą zatrzymać ogon.

Powiedz mi, mam Husky na 7 miesięcy, na ogonie (na początku) spadł na niego guzek ((((Gdy byłeś u lekarza, zrobiłeś zdjęcie rentgenowskie nie złamane, ale guz pozostał na dłużej niż miesiąc. Ten shishi jest krzywo warta, lekarz mówi, że nie możesz nic z tym zrobić, to koszmar, co robić, nie zgadzają się na operację, zwłaszcza, że ​​nie daje 100% gwarancji, jak ogon będzie się zachowywał ! Pomoc (

Mieliśmy podobny problem, ale nie z psem, ale z kotkiem. Upuścił na siebie deskę do prasowania. Ogon złamał się i było to otwarte złamanie: kłująca kość i krew płynęła. Traktowałem jego ogon nadtlenkiem i owinąłem go, przywiązując małą różdżkę. Po chwili ogon się zagoił, ale pozostał nieco krzywy. Myślę, że u psów ogon traktowany jest w ten sam sposób.

Mamy włoskiego Greyhounda z zagniecionym ogonem. Wyjaśnili nam, że jest to wada wrodzona, genetyczna. A ten pies nie może być godnym producentem. Chociaż wzięliśmy własne z dobrej hodowli od tytułów rodziców. Sprzedawca nie zwrócił naszej uwagi na ten pokój, a my sami nie wiedzieliśmy, czego szukać. Widziałem sześć miesięcy później. Poszliśmy do oddziału, powiedział, że nie wykona żadnych operacji, on go nie potrzebował.

Najpierw musisz zdecydować, ile jest uszkodzona, a to tylko weterynarz może się dowiedzieć. Z pewnością istnieje szansa, że ​​uda mu się wyzdrowieć, ale nie licz na to zbyt wiele, jak sądząc po twoim opisie, został ranny przy drzwiach.

Nasz pies został potrącony przez samochód w końcu, kiedy zdjęcie zostało wykonane, jest oczywiste, że na samym początku ogona brakuje jednej chrząstki (prawdopodobnie cofniętej), weterynarz nosi teraz kropelki i wkłada różne zastrzyki. Początkowo powiedziano nam, że ogon powinien zostać amputowany, ale dzisiaj wyglądaliśmy i postanowiliśmy go leczyć. Minął tydzień od wypadku, ogon nie został zresetowany. Weterynarz jest dobry i prawdopodobnie wierzy w cud.
Jest pewna myśl, czy warto kontynuować leczenie ogona i czy istnieje szansa, że ​​zadziała?

Teraz ogon wisi, nie porusza się wcale, pies nie jest bardzo wygodny. Zwykle nie może iść do toalety, ponieważ ogon przeszkadza. O ile rozumiem, ogon nie boli, nawet jeśli go dotkniesz.

Co robić, co robić?

  • Zaloguj się lub zarejestruj, aby dodawać komentarze

Cześć, powiedz mi, proszę, czy nasz pies miał złamany ogon lub wrodzony zgięcie? I co można zrobić? Miejsca na obrazie to odciski palców.

Dog tail fracture

Anatomiczne i topograficzne dane, zaopatrzenie w krew i unerwienie ogona. Leczenie chirurgiczne: fiksacja, ból, zapobieganie infekcjom. Instrumenty, leki, szwy i opatrunki. Leczenie pooperacyjne z podtrzymaniem, karmieniem.

Wysyłanie dobrej pracy do bazy wiedzy jest łatwe. Skorzystaj z poniższego formularza

Studenci, absolwenci, młodzi naukowcy, którzy korzystają z bazy wiedzy w swoich badaniach i pracy będą Ci bardzo wdzięczni.

Wysłane na http://www.allbest.ru/

1. Anatomiczne i topograficzne dane, zaopatrzenie w krew i unerwienie

6. Oznaki kliniczne

7. Ogólne zasady leczenia

8. Leczenie chirurgiczne

8.3 Zapobieganie infekcjom

8.4 Niezbędne narzędzia, leki, szwy i opatrunek

8.5 Technika działania

9. Leczenie pooperacyjne z podtrzymaniem, karmieniem

Lista wykorzystanej literatury

infekcja pooperacyjna

1. Anatomiczne i topograficzne dane, zaopatrzenie w krew i unerwienie

Ogon (Cauda) jest integralną częścią kręgosłupa, sekcji końcowej. Część ogonowa szkieletu jest najbardziej mobilna. Struktura ogona: kości, ścięgna, mięśnie. Ogon psa może być uważany za końcową część kręgosłupa, ponieważ jego anatomiczna struktura jest podobna do struktury kręgosłupa. Podstawą kości ogona są kręgi, najczęściej są to 20-23, rzadziej występują wariacje od 15 do 25. Pierwsze 2-3 ogonowe kręgi są dobrze rozwinięte i mają wszystkie charakterystyczne anatomiczne objawy dla kręgów sakralnych. Pozostałe kręgi ogonowe stopniowo zmniejszają rozmiar, procesy zanikają, następnie łuki i tylko mały korpus, wypukły z końcami tapety, tj. ich części są zmieniane w taki sposób, że ostatnie ogony kręte wyglądają jak małe, matowe stożki. U psów na ciele kręgów ogonowych, po stronie brzusznej, znajdują się nagie łuki, w których kanał przechodzi środkowa tętnica ogonowa. Takie anatomiczne zmiany wynikają z faktu, że w przeciwieństwie do innych części kręgosłupa, ogon psa nie ma specjalnego obciążenia. Ciała kręgów są połączone dyskami międzykręgowymi, które są włóknistą chrząstką. Mięśnie ogona składają się z dwóch głównych grup: grzbietowej (podnośnik) i brzusznej (potomkowie). Każda grupa mięśni składa się z prawej i lewej połowy. Grupa mięśni grzbietowych. Podnośnik z długim ogonem od strony krótkiego podnośnika tylnego. Ta ostatnia znajduje się bliżej środkowej linii strzałkowej. Mięśnie poprzeczne ogona znajdują się pomiędzy poprzecznymi procesami kręgu ogonowego (obracając ogon w bok), brzuszną grupą mięśni. Długie ogony znajdują się w brzusznej powierzchni poprzecznych procesów kręgów krzyżowych i ogonowych, a krótki potomek leży od dłuższego potomka. Mięsień ogonowy jest zwężony, znajduje się przyśrodkowo na kulszowo i brzusznie na poprzecznych procesach 3-4 ogonowych kręgów, obniża ogon, przyciskając go do odbytu, lub odkłada go na boki i brzucha. Powierzchownie mięśnie pokrywają powięź i skórę. Naczynia: środkowe tętnice krzyżowe i żyły ogonowe (żyły) tworzą boczne, grzbietowe i brzuszne tętnice ogonowe. Nerwy łączą się z tętnicami i żyłami ogona i mają te same nazwy. Wypływ chłonki z tkanek odbywa się poprzez powierzchowne i głębokie naczynia limfatyczne, z których pierwsze wchodzą do odbytu, a drugie do zewnętrznych węzłów chłonnych. Cały ogon psa pokryty jest wełną, która z kolei pełni funkcję ochronną.

Złamanie ogona jest urazem, chociaż nieporównywalne z poważnym uszkodzeniem dużych kości kończyn, żeber lub kręgosłupa, ale nadal wymaga udziału weterynarza i egzaminu. W przypadku ciężkiego urazu zwierzę może doznać traumatycznego wstrząsu, dlatego konieczna będzie dodatkowa terapia odbudowująca. Ogon psa jest najważniejszym środkiem komunikacji i pokazuje nastrój psa.

Dog tail fracture

(Dziedziczne patologie układane w macicy i określane na podstawie dwóch tygodni po urodzeniu).

Spontaniczne i patologiczne (na tle zmian patologicznych w tkance kostnej i utracie jej wytrzymałości anatomicznej i fizjologicznej) Na przykład: podczas ciąży, krzywicy, osteomalacji, niedoboru witamin itp.

(pod wpływem działania siły mechanicznej)

Z natury wszystkie złamania są podzielone na otwarte i zamknięte, podczas gdy zewnętrzna powłoka i głęboko leżące tkanki mogą zostać uszkodzone zarówno z zewnątrz - w wyniku mechanicznego uderzenia, jak i od wewnątrz - przez ostre fragmenty kości.

(bolesny obrzęk w miejscu złamania i lokalny wzrost temperatury)

(z naruszeniem integralności powłoki, powikłanej infekcjami i pęknięciem dużych naczyń)

Stopień nasilenia złamania kości dzieli się na pełny i niepełny, a także na wielokrotność.

W większości przypadków patologiczne procesy ogona są wynikiem urazu mechanicznego. Złamanie ogona u psów jest dość powszechne, szczególnie wśród mieszkańców miasta. Przyczyny urazu ogona są liczne. To i nieudane przezwyciężenie drzwi wejściowych, wyposażonych w sprężynę, gdy zwierzę nie ma czasu, aby całkowicie wsunąć się w powstałą szczelinę. To jest walka, często między psami, kiedy część ogona zostaje ukąszona, a niewłaściwą obsługą właściciela zwierzęcia, próbując wyrwać jego zwierzaka spod sofy, szafy lub z łazienki, oczywiście, za ogon, i nieudanym upadkiem z wysokości, i okrucieństwo wobec zwierząt, a także urazy samochodowe. Nie rzadko obserwuje się skrzywienie ogona w wyniku urazu.

Patogeneza to dynamiczny kompleks zaburzeń samoregulacji ciała, który rozwija się w wyniku uszkodzenia funkcjonalnego lub strukturalnego przez ekstremalny bodziec odpowiedniego aparatu odruchowego.

Kiedy traumatyczne naruszenie integralności skóry i tkanek, z reguły, drobnoustroje są wszczepiane w ranę razem z szkodliwym obiektem i z powietrza, tj. Istnieje infekcja rany. Przez zakażenie rany powinniśmy zrozumieć proces zakaźny, który powstał w wyniku infekcji bakteryjnej rany, w której drobnoustroje chorobotwórcze rozmnażają się w uszkodzonych tkankach, aktywnie i głęboko przenikają do zdrowych tkanek i uwalniają toksyny i inne produkty ich życiowej aktywności szkodliwe dla organizmu. Liczba, skład gatunkowy i patogenność drobnoustrojów mogą być bardzo zróżnicowane. W niektórych przypadkach drobnoustroje o niewielkim stopniu złośliwości dostają się do rany, w innych przypadkach drobnoustroje są zjadliwe i można je wykryć w dużych ilościach, w trzecim przypadku drobnoustroje, które dostały się do rany, są zjadliwe, ale izolowane itp. Podstawą chorobotwórczą jest aseptyczne zapalenie. Aseptyczne zapalenie zwykle towarzyszy przekrwieniu, wysiękowi i emigracji leukocytów. Ze względu na charakter wysięku może być surowiczy, surowiczy-fibrynowy, włóknikowy. Jeśli surowiczy wysięk zawiera znaczną ilość krwinek czerwonych, wówczas nazywane jest krwawieniem. Dzięki aseptycznemu gojeniu się rany tkanek miękkich w pierwotnym zamyśle, kość rośnie wraz z zamkniętym złamaniem. Wraz z rozwojem infekcji rany, proces ropny wpływa nie tylko na tkanki miękkie rany, ale także na kości. W niekorzystnych warunkach może wystąpić zapalenie kości i szpiku, które jest spowodowane mieszanym zakażeniem, które dostało się do kości w miejscu złamania na zewnątrz. W tym przypadku ropny proces zapalny nie rozwija się w zamkniętej jamie kanału kości-mózg, ale na końcach złamanej kości i między fragmentami. Szpik kostny jest także uszkadzany i zakażony, ale proces zapalny rzadko rozprzestrzenia się przez kanał szpiku kostnego, ponieważ jest ograniczony do strefy brzegowej i bariery granulacji granicznej.

5. Oznaki kliniczne

Objawy kliniczne zależą od charakteru urazu. Główne objawy złamania ogona u psa to obrzęk, deformacja, upośledzenie funkcji, trzeszczenie kości i ból. Właściciele podejrzewają złamanie ogona u psów, gdy część kręgów poniżej punktu złamania zwisa lub znajduje się pod kątem do nienaruszonej części ogona, w nienaturalnej pozycji. Obrzęk w obszarze złamania jest często gorący i bolesny. Jego nasilenie zależy od anatomicznego umiejscowienia złamania, obecności procesu zapalnego, krwotoku i stopnia przemieszczenia fragmentów. Odkształcenie w miejscu złamania przejawia się zmianą konturów anatomicznej rzeźby. Podczas dziwactwa dochodzi do urazu kręgosłupa i naruszenia integralności skóry. W tym miejscu znajduje się otwarta rana, którą pies ciągle liża i krwawi. Złamanie, przemieszczenie, otwarta rana lub guzek na ogonie u psów nie tylko szkodzi zwierzęciu, ale może również powodować poważne zakłócenia w pracy całego organizmu, ponieważ ogon jest częścią kręgosłupa.

Niestety, w praktyce zdarzają się przypadki, w których trudno rozpoznać złamanie ogona u psa za pomocą objawów klinicznych, w tym przypadku sensowne jest odwołanie się do diagnostyki. Jeśli podejrzewasz złamanie ogona, unieruchom go, ułóż szynę i natychmiast skontaktuj się z weterynarzem, który z kolei wyśle ​​zwierzę na prześwietlenie. Zdjęcie rentgenowskie wyraźnie pokazuje linię złamania. W przypadkach, w których centralna wiązka promieni rentgenowskich przechodzi prostopadle do płaszczyzny pęknięcia, linia pęknięcia kości nie jest widoczna; dlatego zawsze należy robić zdjęcia w dwóch rzutach. I tylko na podstawie szczegółowych zdjęć urazów, weterynarz przepisuje przebieg leczenia.

7. Ogólne zasady leczenia

Zastosuj metody leczenia zachowawczego i chirurgicznego. Wybór leczenia zależy od lokalizacji i złożoności złamania. Zachowawcze metody leczenia są związane z repozycjonowaniem przemieszczonych fragmentów, unieruchomieniem fragmentów kręgów w prawidłowej pozycji, w celu zapewnienia warunków regeneracji i stymulacji gojenia się złamania za pomocą odlewu gipsowego, który jest stosowany w celu utrwalenia fragmentów kości i dwóch sąsiednich stawów. Usuń bandaż na 20-25 dni. Wykonaj zdjęcie rentgenowskie, aby upewnić się, że konsolidacja fragmentów kości. Z otwartym złamaniem po dezynfekcji ran, możliwe jest również zastosowanie opatrunku gipsowego, ale nad raną powstaje okno do systematycznego leczenia i leczenia. Metody operacyjne (osteosynteza) obejmują śródkostne utrwalanie fragmentów kości za pomocą metalowych i biokompatybilnych szpilek polimerowych, utrwalanie płytek płytami Lane i śrubami z drutu oraz osteosyntezę z zewnętrznymi urządzeniami mocującymi. Metoda leczenia złamania ogona u psa, która polega na interwencji chirurgicznej, najczęściej sprowadza się do zatrzymania ogona.

8. Leczenie chirurgiczne

Bandaż unieruchamiający powinien być nałożony na miejsce urazu, a zwierzę powinno być ostrożnie przetransportowane do kliniki. W przypadku silnego krwawienia konieczne jest przerwanie go, stosując opatrunek uciskowy lub opaskę uciskową, powyżej miejsca urazu. Złamanie ogona z naruszeniem integralności kręgu ogonowego (zmiażdżenie), któremu towarzyszy silny ból i krwawienie, ogon traci swój zwykły kształt, ekstremalna ruchliwość jest obserwowana w miejscu złamania lub część ogonowa poniżej uszkodzenia wisi prostopadle do podłoża. Przy takim pęknięciu ogona wymagana będzie awaryjna opieka weterynaryjna.

Psy naprawia na stole w pozycji stojącej lub siedzącej. Aby naprawić zwierzę w takich przypadkach należy ich właściciela. Podczas wykonywania zabiegów leczniczych i profilaktycznych szczęki muszą być związane lub kagańce. Aby przymocować psy na stole operacyjnym w pozycji na brzuchu, kończyny miednicy psów są odsunięte, a klatki piersiowe są związane i przywiązane do stołu. Dodatkowy plecionek trzymany na wierzchu zwierzę jest przymocowane do stołu. Szczęki psa są splatane w następujący sposób, zapętlają się i nakładają na twarz tak, aby końce plecionki znajdowały się na wierzchu. Następnie są opuszczane, wiązane jednym prostym węzłem pod brodą, a po przejściu za uszami łukiem z tyłu głowy. Występuje w weterynarii w przypadkach chirurgicznych, w których konieczne jest unieruchomienie zwierzęcia. Aby to zrobić, użyj środków zwiotczających mięśnie - środków farmakologicznych, które blokują układ cholinergiczny mięśni prążkowanych i powodują ich relaksację, zmniejszając w ten sposób aktywność ruchową do pełnego unieruchomienia. Najbardziej nowoczesne środki zwiotczające mięśnie to następujące leki: rometar 2% (ksylazyna), kalipsol (ketamina), atrocar, narkamon.

W weterynarii w chirurgii istnieją dwa rodzaje znieczulenia - miejscowy i ogólny (znieczulenie), w przypadku złamania ogona u psa, z reguły ogranicza się do znieczulenia miejscowego. Znieczulenie miejscowe dzieli się na trzy rodzaje: powierzchowne, infiltracyjne i przewodzące (regionalne). Powierzchowne (końcowe) znieczulenie powoduje utratę wrażliwości skóry, błon śluzowych, surowicowych, błony maziowej. Środki znieczulające w tych przypadkach stosuje się na ich powierzchni. Znieczulenie infiltracyjne zapewnia zastrzyk warstwowy do tkanki roztworu noworodiny 0,25-0,5% i stężenie 1%, powodujące utratę wrażliwości głębszych warstw. Znieczulenie przewodowe (regionalne) umożliwia znieczulenie strefy unerwienia podczas prowadzenia znieczulenia do pni nerwowych. Podczas przeprowadzania znieczulenia za pomocą 2-5% roztworu noworodiny. Po wstrzyknięciu roztworu noworodiny do otworu międzykręgowego, z którego pochodzą nerwy odcinkowe, wykonywane jest tak zwane znieczulenie przykręgowe. W przypadku podawania doustnego znieczulenia noworodkiem na poziomie końców procesów poprzecznego żebra kręgów lędźwiowych. Rodzajem znieczulenia przewodnictwa jest znieczulenie rdzeniowe (zewnątrzoponowe). W takim przypadku roztwór wstrzykuje się między ścianą kanału kręgowego i opony twardej lub do przestrzeni podpajęczynówkowej. Jako środek znieczulający, Novocain wykazuje wyraźne działanie przeciwbólowe, ma niską toksyczność i nie podrażnia tkanki. Opatentowane znieczulenie dotyczy również znieczulenia miejscowego. W tym celu, przed użyciem środków znieczulających, środki uspokajające (środki uspokajające) służą do oswajania agresywnych i złych zwierząt.

Znieczulenie ogólne (znieczulenie) - metoda ogólnego znieczulenia, zdecydowanie głęboko odwracalna ucisk ośrodkowego układu nerwowego. W zależności od drogi podawania substancji narkotycznej rozróżnia się znieczulenie wziewne i bez inhalacji. Do znieczulenia wziewnego stosuje się lotne, lotne ciecze (eter etylowy, chloroform) lub gazy (fluoroetan, chloroetyl, podtlenek azotu, cyklopropan). Znieczulenie znieczulenia ogólnego wykonuje się przez dożylne, domięśniowe, dootrzewnowe, doustne i doodbytnicze podawanie środków odurzających (heksenal, tiopental sodu, chloralinian, alkohol etylowy, itp.)

Jeśli zachodzi potrzeba znieczulenia, to z reguły stosuje się metodę łączoną dla psów:

a) 1% roztwór morfiny wstrzykuje się pod skórę w dawce 1 ml / kg. Po 15-20 minutach stosuje się inhalację eteru lub chloroformu.

b) 1% roztwór morfiny w dawce 1 ml / kg, a następnie wdychanie z mieszaninami ACE

c) 1% roztwór morfiny w dawce 1 ml / kg i po 15-20 minutach wlać ogrzany roztwór do odbytu za pomocą strzykawki do odbytu do temperatury ciała za pomocą 10% roztworu wodzianu chloralu przygotowanego na bulionie z siemienia lnianego lub w czerwonym wlewie w dawce 10 ml / kg.

Neuroleptanalgezja według V.S. Portnow. Mieszaninę droperidolu z fentanylem podaje się domięśniowo psu.

8.3 Zapobieganie infekcjom

W celu zapobiegania skażeniu mikrobiologicznemu wokół rany należy nasmarować 5% roztworem jodu. Usuń złuszczony naskórek, ślad wysięku z rany sterylną gazą. Następnie pierwotną chirurgiczną operację rany wykonuje się przez wycięcie krawędzi, ścian i dna, co zapewnia sterylność rany. Po leczeniu chirurgicznym ranę spryskuje się złożonym proszkiem (kwas borowy - 7 g, jodoform - 2, biały streptotsid - 1 g).

Infekcja rany jest stałą plagą praktycznych operacji i główną przyczyną ciężkich powikłań pooperacyjnych. Problem zapobiegania i leczenia infekcji chirurgicznych w nowoczesnych warunkach jest istotny w związku ze zmniejszeniem skuteczności antybiotykoterapii. Odporność na antybiotyki mikroflory stała się ważnym problemem nie tylko w chirurgii, ale także w innych działach medycyny weterynaryjnej. Zatem, zapobieganie zakażeniu chirurgicznemu jest rozumiane jako zestaw środków mających na celu zapobieganie przedostawaniu się drobnoustrojów do rany podczas zabiegu chirurgicznego, jak również tłumienie patogennych właściwości drobnoustrojów w ranie. Podstawa tych środków jest aseptyczna i antyseptyczna.

Asepsis to zestaw środków mających na celu niszczenie drobnoustrojów i ich spór o instrumenty, bieliznę chirurgiczną, szwy i materiał opatrunkowy w powietrzu sali operacyjnej, na rękach chirurga oraz w roztworach wprowadzanych do organizmu. Metody aseptyczne dzielą się na trzy grupy:

Dog tail fracture

Często psy bawią się i ranią. Jak się okazało, najczęstsze z nich - złamany ogon. Wiele osób uważa, że ​​to nonsens, a wszystko "sam się wyleczy", ale to duży błąd. W końcu ogon psa jest ułożony jak kręgosłup. Jak możesz patrzeć na psa, który nie może cię spotkać, radośnie machając ogonem?

Możliwe przyczyny złamania

Ty sam. Jeśli twoje zwierzę jest dumnym posiadaczem przepięknego ogona, to w ciemności łatwo na niego nadepnąć, dokładnie tak samo jak na stopie.

Niedokładny spacer. Być może pies nie zdołał z kimś walczyć lub coś złapał, gdyby szedł bez odpowiedniej kontroli.

Drzwi. Jednym z najczęstszych powodów. Nawet jeśli będziesz uważnie obserwować, czy obok niego znajduje się pies, to przed zamknięciem drzwi może przypadkowo zatrzasnąć się przez przeciąg lub zwierzę, które się zamyka. Najlepiej umieścić ograniczniki przed drzwiami, tak jak dla dzieci.

Gry z dziećmi. Dzieci nie zawsze rozumieją, że pociąganie psa za ogon to okrutna rozrywka. Od dzieciństwa naucz swoje dziecko humanitarnych sposobów gry, aby przypadkowo nie skrzywdził zwierzęcia.

Zaburzenia w organizmie. Niektóre czworonogi mają słabe kości od urodzenia, a każdy nieostrożny ruch może prowadzić do kłopotów.

Objawy złamania

Aby zidentyfikować złamanie, na szczęście jest całkiem proste. Ale w każdym razie, dokładne potwierdzenie powinno zostać przekazane przez weterynarza, gdy bierze zdjęcie rentgenowskie. W każdym razie będziesz musiał iść do lekarza, aby przepisał odpowiednie leczenie.

Jak ustalić, że pies złamał ogon:

Nie pozwól jej. Z powodu bólu pies może uciskać lub, przeciwnie, zachowywać się agresywnie.

Drętwienie lub paraliż. Pies nie może poruszyć ogonem, ale wygląda na to, że jest sztucznie przymocowany.

Deformacja ogona. Z powodu przesunięcia ogon staje się krzywy.

Obrzęk lub krwiak.

Trudności z pójściem do toalety

Złamania ogona, podobnie jak inne kości, są zamknięte i otwarte. Bardzo trudno jest nie zauważyć otwartych, i cierpi na nie nie tylko kość, ale także tkanki miękkie. Zamknięte złamanie można obliczyć na podstawie powyższych znaków.

Leczenie

Kiedy zabierasz pacjenta do weterynarza, rób to z najwyższą ostrożnością, aby nie zaszkodzić mu jeszcze bardziej. Najlepiej nałożyć oponę, ale jeśli nie masz tych umiejętności, powinieneś być bardziej ostrożny podczas transportu. Nawet najbardziej doświadczony lekarz wykona prześwietlenie przed postawieniem diagnozy. Samo leczenie zależy od rodzaju złamania, jakie ma zwierzę domowe.

Najbardziej nieszkodliwy jest wtedy, gdy tylko koniec ogona jest uszkodzony, a złamanie jest zamknięte. Przy otwartych uszkodzeniach weterynarz zmyje ranę i usunie fragmenty kości. W każdym przypadku może być wymagana operacja lub prawo. Najprawdopodobniej lekarz przepisze antybiotyki i środki przeciwbólowe, a zwierzę wyjdzie z kliniki bandażowanym ogonem. I można mu przepisać kołnierzyk, aby czworonożny nie mógł dostać się do obolałego miejsca przed upływem terminu.

Rehabilitacja potrwa nieco mniej niż miesiąc, ale wtedy zwierzak będzie "tak dobry, jak nowy". I znowu, na progu będziesz musiał poczekać na radosny machanie ogonem!

Wszystkie główne choroby i urazy ogona u psów, ich przyczyny i metody leczenia

Często w praktyce hodowców psów występują różne traumatyczne urazy ciała zwierzęcia. Ogon najczęściej podlega różnym procesom patologicznym u psów. Oznaki kliniczne zależą od natury traumatycznego procesu.

Po zauważeniu możliwego uszkodzenia ogona zwierzęcia konieczne jest dostarczenie zwierzęcia do kliniki weterynaryjnej tak szybko, jak to możliwe. Na pierwszy rzut oka niewielkie urazy mogą być poważnymi patologiami - przemieszczenie kręgów, złamań, zwojów, które są niezwykle trudne do leczenia.

Poważne choroby i uszkodzenia ogona u psów

W praktyce klinicznej lekarzy weterynarii obserwuje się wyraźne rozmieszczenie patologicznych zmian w ogonie psa. Występują uszkodzenia mechaniczne i procesy wynikające z komplikacji, mechaniczne uszkodzenie ogona następuje z powodu urazu. Różne rany, siniaki, złamania kręgów występują w wyniku ukąszeń, ostrych ogonków i szczypania.

Często zdiagnozowano skrzywienie ogona wrodzonego i nabytego charakteru. W przypadku wrodzonych zniekształceń przyczyną stają się anomalie natury genetycznej. Nabyte powstają w wyniku dyslokacji, złamań i niewłaściwie połączonych tkanek.

Główne urazy ogona psów i patologii:

Obraz kliniczny w większości przypadków jest wyraźnie wyrażony. Tak więc w wyniku urazu ogona, z uszkodzeniem tętnicy ogonowej, występuje poważny krwotok. Uszkodzenia, znajdujące się w pobliżu podstawy ogona, powodują zapalenie tkanki łącznej, rozprzestrzeniając się na sąsiednią tkankę, włókno odbytu. W rezultacie może rozwinąć się phlegmon, przetoka lub paraplegia.

Ze złamaniami kręgów ogona zwierzę praktycznie nie porusza wyrostkiem robaczkowym, a odczuwając lokalizację zmiany, zwierzę doświadcza bólu. Skóra w miejscu złamania ma wyższą temperaturę niż reszta części nieruchomej, która pozostaje zimna z powodu zaburzeń krążenia.

Zwróć uwagę! W przypadku jakichkolwiek naruszeń w ogonie psa należy skontaktować się z wykwalifikowanym specjalistą. Umożliwi to szybką identyfikację patologii i przepisanie odpowiedniego leczenia.

Ogon psa jest wrażliwy, podobnie jak inne organy czworonożnego przyjaciela. Jednym z najczęstszych problemów, które ma pies, jest wrzód. W zależności od stadium rozwoju patologii wyróżnia się kilka rodzajów wrzodów ogona:

  • początkowy;
  • rozwijanie;
  • zaniedbany wrzód.

Każda z form charakteryzuje się pewnymi objawami i symptomami. Tak więc na początkowym etapie właściciel może zauważyć utratę włosów i wystąpienie stanu zapalnego. Rozwijająca się postać owrzodzenia charakteryzuje się rozszerzeniem rany, pokrywając nowe obszary skóry. W zaawansowanych stadiach owrzodzenia wpływa na korzeń ogona, powodując martwicę i śmierć kręgów ogona.

Przyczyny

Nie ma jednej przyczyny wrzodu ogona u psów. Lekarze sugerują, że główne przyczyny tej patologii to:

  • uszkodzenie struktur tkankowych o charakterze mechanicznym;
  • wewnętrzne choroby narządów;
  • reakcje alergiczne w zaawansowanym stadium;
  • naruszenie diety.

Objawy i diagnostyka patologii

Podstawowym objawem początkowej choroby wrzodowej jest utrata sierści w części ogonowej. Wraz z dalszym rozwojem patologii pojawiają się inne charakterystyczne objawy:

  • pojawienie się powierzchni rany;
  • szybkie rozprzestrzenianie się ogniskowego zapalenia;
  • pojawienie się krwawienia z rany;
  • ból zwierzęcia.

W celu postawienia prawidłowej diagnozy i dalszego wyznaczenia odpowiedniego leczenia konieczne jest skonsultowanie się z weterynarzem o specjalizacji z zakresu dermatologii. Dokładną diagnozę przeprowadza się dopiero po przejściu wszystkich niezbędnych badań i sprawdzeniu lekarza weterynarii.

Leczenie owrzodzenia ogona

Aby wyeliminować tę dolegliwość, stosuje się terapię medyczną. Leczenie obejmuje następujące kroki:

  • czyszczenie uszkodzonego obszaru ze skorup, martwych struktur tkankowych;
  • leczenie dotkniętego obszaru roztworem antyseptycznym;
  • stosowanie specjalnych leków przyspieszających proces gojenia i regenerację tkanek;
  • nałożenie maści przeciwdrobnoustrojowych;
  • opatrunku ze stałą zmianą w celu całkowitego wygojenia powierzchni rany.

Z powodu przedwczesnej diagnozy choroby i braku leczenia, owrzodzenie ogona może być początkiem gangreny, której niezwykle trudno się pozbyć.

Zwróć uwagę! Właściwa pielęgnacja skóry i sierści psa, a także higiena, mogą zapobiec możliwym problemom dermatologicznym.

Złamania ogona

Właściciel czworonożnego przyjaciela może zauważyć dziwne zachowanie zwierzęcia i zły stan ogona. Zwierzę staje się nerwowe i dość agresywne. Ogon psa wygląda nienaturalnie, jedna część lekko wystaje. W większości przypadków ranna część leczy się sama. Ale nie we wszystkich przypadkach uzdrowienie jest udane, poza tym nie wyklucza się rozwoju konsekwencji wpływających na ogólne samopoczucie zwierzęcia, a mianowicie procesów o charakterze fizjologicznym. Wynika to z faktu, że kręgi i kości, które są składnikiem ogona, są niezwykle bogate w naczynia krwionośne i włókna nerwowe.

Przyczyny

Zdecydowana większość przyczyn złamań ogona to czynniki zewnętrzne.

Główne powody to:

  • zaciskanie ogona za pomocą drzwi lub okna;
  • pęknięcie fragmentu ogonka z powodu kolizji;
  • walczyć z innymi psami;
  • zakłócenie systemów ciała.

Właściciele ozdobnych ras psów stają się częstymi gośćmi w klinikach weterynaryjnych. Zwierzęta uzyskane w wyniku selektywnej pracy mają atrakcyjny wygląd zewnętrzny, ale zdrowie poświęca się pięknu, a mianowicie sile szkieletu kostnego. Patologiczna kruchość struktur kostnych powoduje złamania z niewielkimi obrażeniami. W praktyce hodowców zwierząt hodowlanych dochodzi również do wrodzonych złamań, które zwierzęta otrzymują w łonie matki.

Typy złamań i objawy

Urazy ogona są widoczne gołym okiem. Często właściciel zwierzęcia może obserwować proces uszkodzenia lub być odpowiedzialnym za obrażenia. Powierzchnia ogona jest silnie wybrzuszona, zwierzę doświadcza silnego bólu, a proces nie porusza się wcale. Istnieje specyficzna klasyfikacja złamań według pochodzenia, lokalizacji, rodzaju uszkodzenia i kierunku w zależności od osi.

Ze względu na rodzaj uszkodzenia:

  • Otwarty - uszkodzenia wpływają nie tylko na struktury kostne, ale także tkanki znajdujące się w pobliżu. Otwarte złamania są komplikowane przez krwotoki i zakaźne zmiany.
  • Zamknięte - nie mają zewnętrznych obrażeń. Pozwala to zachować sterylność, uniknąć infekcji ogona i ułatwić proces gojenia.

Ponadto złamania są rozłożone w zależności od stopnia uszkodzenia struktur kostnych, liczby i charakteru przemieszczenia fragmentów, zgodnie z anatomicznym charakterem.

Główne objawy złamania u psa to:

  • widoczna skrzywienie ogona;
  • silny ból przy próbach dotyku;
  • agresja na palpacje dotkniętego obszaru;
  • całkowita utrata aktywności ruchowej.

Leczenie patologiczne

Po zastosowaniu środków diagnostycznych, w tym badania rentgenowskiego, obliczonego obrazowania rezonansowego i pełnego zbadania zwierzęcia przez lekarza weterynarii, zaleca się właściwe leczenie, w tym techniki zachowawcze i chirurgiczne.

Metoda zachowawcza obejmuje stosowanie środków przeciwbólowych i procedury przygotowania fragmentów (jeśli istnieje taka potrzeba) oraz nałożenie specjalnej szyny i gipsu. Aby uniemożliwić psu dotknięcie jego ogona, zakłada się kołnierz na jego szyję. Ważne jest, aby opatrunek naprawił sąsiednie stawy, a longuet nie ściska naczyń krwionośnych w ogonie. Longeta jest aplikowana przez 2-3 tygodnie. Całkowite złamania implikują nałożenie szyn i plastikowych płytek na okres do 1,5 miesiąca.

W celu uniknięcia procesów zapalnych zaleca się stosowanie leków kortykosteroidowych. Leczenie objawowe obejmuje przyjmowanie środków przeciwbólowych i uspokajających. Ponadto stosuje się leki, które przyspieszają wzrost struktur kostnych i przywracają pobliskie tkanki.

Egzema ogona

Choroba skóry, często rejestrowana u zwierząt domowych - egzema. Jest to zapalenie skóry, które może wpływać na głębokie warstwy skóry. W większości przypadków ten typ patologii obserwuje się u psów w podeszłym wieku i u grubych podszerstków.

Przyczyny

Głównymi przyczynami egzemy u psów są pasożyty skórne, kurz i agresywne substancje. Czynniki, które mogą stać się predysponujące do rozwoju egzemy to:

  • Nieprawidłowa pielęgnacja Twojego pupila - niewystarczająca opieka lub zbyt częste mycie szamponem i odżywkami.
  • Niedożywienie - niezrównoważona dieta może powodować reakcje alergiczne i egzemę.
  • Zaburzenia hormonalne i czynniki stresowe - prowadzą do obciążenia układu nerwowego, powodując problemy zdrowotne.
  • Choroby wewnętrznych układów ciała typów ostrych i przewlekłych.
  • Zwiększona suchość, wywołująca rozwój zapalenia skóry.

Objawy choroby

Obecność pierwszych stadiów egzemy jest trudna do wykrycia. Szczególnie trudno jest dostrzec rozwój patologii u psów o grubej sierści. We wczesnych stadiach wyprysku na korzeniu ogona pojawiają się małe plamki koloru czerwonego. Z biegiem czasu zaczynają się scalać w jedno duże miejsce. Ropień tworzy się pośrodku tego miejsca, pękając i oddziałując na wszystkie duże powłoki znajdujące się w pobliżu.

Ponadto charakterystycznym objawem egzemy ogonowej jest zmiana sierści. W miejscach porażki płaszcz staje się sztywny i bardziej potargany, a następnie zaczyna padać. Pies odczuwa znaczny dyskomfort, ponieważ powstałe ropnie na skórze pękają, uszkadzając nowe obszary, powodując ból.

Leczenie choroby

Podstawą leczenia jest poszukiwanie przyczyny, która stała się podstawą do rozwoju egzemy. Ważne jest, aby niezwłocznie skontaktować się z lekarzem weterynarii bez opóźniania leczenia. Można zlecić dodatkowe badanie obejmujące ultrasonografię, pełną morfologię krwi i mocz. Leczenie chorób obejmuje następujące punkty:

  • leczenie przeciwpasożytnicze pcheł i kleszczy;
  • wyeliminowanie ekspozycji na światło słoneczne i nadmierne ciepło;
  • izolacja zwierzęcia od kontaktu z chemikaliami.

Leczenie polega na przyjmowaniu leków przeciwhistaminowych i środków uspokajających. W czasie terapii zaleca się odizolowanie zwierzęcia od obszaru ogona poprzez założenie specjalnego kołnierza. Jest to konieczne, aby zapobiec stanom zapalnym i wprowadzeniu patogennej mikroflory bakteryjnej.

Przepuklina międzykręgowa

Dyskopatia lub przepuklina międzykręgowa jest dość częstym zjawiskiem występującym u wszystkich gatunków dużych ras psów. Czworonożni przyjaciele od wielu lat hodowli, tacy jak pekińscy, japońscy kwiny i jamniki, podlegają rozwojowi patologii.

Wypukłe dyski pojawiają się między 3 a 8 rokiem życia. Przepuklina międzykręgowa to wypadnięcie części składowych dysku w jamie kanału rdzenia kręgowego. W wyniku procesów zwyrodnieniowych rdzeń kręgowy jest uciskany i rozwijają się zaburzenia typu neurologicznego, zaburzone są funkcje ruchowe psów. Jednym z najczęstszych problemów hodowców psów jest zespół skrzypu.

Przyczyny

Czynniki wywołujące rozwój patologii, podzielone na wrodzone i nabyte. Głównym powodem rozwoju zespołu koniowatych u psów jest przepuklina dysku w okolicy odcinka lędźwiowego. Podobne zjawisko występuje z powodu nadmiernych obciążeń lub urazów. Ponadto, wraz z wiekiem, psy rozluźniają więzadła i rozwijają procesy typu degeneracyjnego w samym kręgosłupie.

Inne przyczyny rozwoju patologii to:

  • nowotwory w rdzeniu kręgowym;
  • wrodzone anomalie;
  • zwężenie w okolicy lędźwiowej;
  • krwotoki w rdzeniu kręgowym.

Objawy i leczenie

U zwierząt z przepukliną międzykręgową występuje znaczny ból w kończynach tylnych, pies może utykać, chodzić nieregularnie. Po prawidłowej diagnozie występuje słabość kończyn tylnych, konieczne jest natychmiastowe leczenie chirurgiczne. Podczas operacji usuń przyczynę patologii. Weterynarz ostrożnie uwalnia korzenie nerwu ze zrostów uformowanych wewnątrz.

Zwróć uwagę! Leczenie rozpoczęte w ciągu pierwszych 2 dni po wystąpieniu charakterystycznych objawów pozwala w pełni przywrócić wrażliwość i funkcje motoryczne zwierzęcia.

Po operacji leczenie obejmuje przyjmowanie leków, co pozwala stopniowo przywracać utracone funkcje narządów znajdujących się w miednicy.

Zgorzel ogona

Poważne powikłania wynikające z wpływów zewnętrznych - zgorzel ogona u psa. Patologii tej towarzyszy śmierć i liza struktur komórkowych skóry. Struktura tkanek jest zaburzona, a narząd traci swoją funkcję funkcjonalną. Ponadto występuje wyraźna zmiana w kolorze skóry. Gangrenie towarzyszy zatrucie całego ciała i silny ból psa.

Zwróć uwagę! Zjadliwy, zlokalizowany w dowolnej części skóry zwierzęcia, może spowodować zatrucie krwi i doprowadzić do śmierci.

Przyczyny rozwoju

Głównymi przyczynami zgorzeli są różne rany, głębokie skaleczenia i zmiażdżenia. Suchy gangren może wystąpić z powodu czynników fizycznych i chemicznych.

Głównymi przyczynami gangreny ogonowej są:

  • penetracja patogennej mikroflory na powierzchni rany;
  • powikłania pooperacyjne;
  • walczy z innymi zwierzętami;
  • gwałtowny spadek lub wzrost temperatury w środowisku.

Objawy i terapia zgorzeli

Dotknięty obszar ogona staje się zimny w dotyku. Po wysuszeniu zgorzeli skóra w ogonie zaczyna wysychać, odrzucając i tworząc rodzaj strupu. Adhezja patogennej mikroflory powoduje zmianę koloru skóry, ogólny stan zwierzęcia dramatycznie się pogarsza. Być może ostra zmiana wskaźników temperatury ciała spowodowana rozwojem sepsy, leczenie takiej patologii oznacza tylko interwencję chirurgiczną. Zwierzę jest w pełni amputowanym ogonem. Dalsze leczenie obejmuje antybiotyki i leki immunostymulujące. Leki są również przepisywane w celu przyspieszenia regeneracji i leczenia kikuta.

Ważne: patologiczne zmiany w zachowaniu psa nie powinny być ignorowane. Bardzo ważne jest, aby skontaktować się z kliniką weterynaryjną w odpowiednim czasie, aby szybko podjąć leczenie zwierzęcia.

Łamanie ogona u kotów i psów

Najczęstsze przyczyny urazu "ogona"

Jak rozpoznać złamany ogon zwierzaka

Leczenie urazów ogona

Obecnie nie ma komentarzy!

Komentarze mogą pozostawiać tylko zarejestrowani użytkownicy.
Logowanie Rejestracja

Jesteśmy w sieciach społecznościowych:

Publikacja sieci Veterinary.rf jest zarejestrowana w Federalnej Służbie Nadzoru w Sferze Telekomunikacji, Technologiach Informacyjnych i Komunikacji Masowej. Zaświadczenie o rejestracji numeru medialnego EL FS 77 - 62521 od 27 lipca 2015 r.

Wszelkie prawa do materiałów na stronie Veterinary.rf są chronione zgodnie z ustawodawstwem Federacji Rosyjskiej, w tym z prawami autorskimi i prawami pokrewnymi. Wymagane jest dowolne wykorzystanie materiałów z linku do strony Veterinary.rf. Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za informacje i opinie wyrażone w komentarzach czytelników i materiałów informacyjnych, opracowanych na podstawie wiadomości od czytelników. Punkt widzenia autorów, opinie ekspertów, opublikowane w dziale "Analityka", mogą nie zgadzać się z opinią redakcji.

Redaktorzy nie ponoszą odpowiedzialności, jeśli informacje dostępne na tej stronie nie są dokładne lub kompletne. Każdy stopień zaufania i polegania na informacjach zawartych w materiałach prezentowanych na stronie jest świadomym ryzykiem.

Dog tail fracture

Często psy bawią się i ranią. Jak się okazało, najczęstsze z nich - złamany ogon. Wiele osób uważa, że ​​to nonsens, a wszystko "sam się wyleczy", ale to duży błąd. W końcu ogon psa jest ułożony jak kręgosłup. Jak możesz patrzeć na psa, który nie może cię spotkać, radośnie machając ogonem?

Możliwe przyczyny złamania:

  • Ty sam. Jeśli twoje zwierzę jest dumnym posiadaczem przepięknego ogona, to w ciemności łatwo na niego nadepnąć, dokładnie tak samo jak na stopie.
  • Niedokładny spacer. Być może pies nie zdołał z kimś walczyć lub coś złapał, gdyby szedł bez odpowiedniej kontroli.
  • Drzwi. Jednym z najczęstszych powodów. Nawet jeśli będziesz uważnie obserwować, czy obok niego znajduje się pies, to przed zamknięciem drzwi może przypadkowo zatrzasnąć się przez przeciąg lub zwierzę, które się zamyka. Najlepiej umieścić ograniczniki przed drzwiami, tak jak dla dzieci.
  • Gry z dziećmi. Dzieci nie zawsze rozumieją, że pociąganie psa za ogon to okrutna rozrywka. Od dzieciństwa naucz swoje dziecko humanitarnych sposobów gry, aby przypadkowo nie skrzywdził zwierzęcia.
  • Zaburzenia w organizmie. Niektóre czworonogi mają słabe kości od urodzenia, a każdy nieostrożny ruch może prowadzić do kłopotów.

Objawy złamania:

Aby zidentyfikować złamanie, na szczęście jest całkiem proste. Ale w każdym razie, dokładne potwierdzenie powinno zostać przekazane przez weterynarza, gdy bierze zdjęcie rentgenowskie. W każdym razie będziesz musiał iść do lekarza, aby przepisał odpowiednie leczenie.

Jak ustalić, że pies złamał ogon:

  • Pisk i jęczeć. Pies jest w szoku, płacze, nieustannie bada ogon i liża go.
  • Nie pozwól jej. Z powodu bólu pies może uciskać lub, przeciwnie, zachowywać się agresywnie.
  • Drętwienie lub paraliż. Pies nie może poruszyć ogonem, ale wygląda na to, że jest sztucznie przymocowany.
  • Deformacja ogona. Z powodu przesunięcia ogon staje się krzywy.
  • Obrzęk lub krwiak.
  • Trudności z pójściem do toalety

Złamania ogona, podobnie jak inne kości, są zamknięte i otwarte. Bardzo trudno jest nie zauważyć otwartych, i cierpi na nie nie tylko kość, ale także tkanki miękkie. Zamknięte złamanie można obliczyć na podstawie powyższych znaków.

Leczenie:

Kiedy zabierasz pacjenta do weterynarza, rób to z najwyższą ostrożnością, aby nie zaszkodzić mu jeszcze bardziej. Najlepiej nałożyć oponę, ale jeśli nie masz tych umiejętności, powinieneś być bardziej ostrożny podczas transportu. Nawet najbardziej doświadczony lekarz wykona prześwietlenie przed postawieniem diagnozy. Samo leczenie zależy od rodzaju złamania, jakie ma zwierzę domowe.

Najbardziej nieszkodliwy jest wtedy, gdy tylko koniec ogona jest uszkodzony, a złamanie jest zamknięte. Przy otwartych uszkodzeniach weterynarz zmyje ranę i usunie fragmenty kości. W każdym przypadku może być wymagana operacja lub prawo. Najprawdopodobniej lekarz przepisze antybiotyki i środki przeciwbólowe, a zwierzę wyjdzie z kliniki bandażowanym ogonem. I można mu przepisać kołnierzyk, aby czworonożny nie mógł dostać się do obolałego miejsca przed upływem terminu.

Rehabilitacja potrwa nieco mniej niż miesiąc, ale wtedy zwierzak będzie "tak dobry, jak nowy". I znowu, na progu będziesz musiał poczekać na radosny machanie ogonem!

Poważne złamanie kręgosłupa u psa: pierwsza pomoc, możliwości leczenia

Złamanie kręgosłupa u zwierząt ze względu na naturę struktury i funkcje życiowe jest śmiertelną patologią wymagającą natychmiastowej interwencji weterynaryjnej. Znajomość objawów patologii, kompetentna pierwsza pomoc dla zranionego zwierzaka, kwalifikowane działania chirurga dają kudłatemu przyjacielowi szansę na przeżycie.

Sukces operacji zależy nie tylko od umiejętności weterynarza, ale także od opieki pooperacyjnej.

Przeczytaj w tym artykule

Przyczyny złamania

Praktyka weterynaryjna pokazuje, że głównymi przyczynami do złamania grzbietu u psów są różne urazy. Jednocześnie eksperci zauważają, że przyczyny uszkodzeń kręgosłupa u ras dużych i karłowatych są różne.

Tak więc, większe zwierzęta domowe są bardziej narażone na wypadki drogowe, ruchome jednostki. Duże rasy psów mogą doznać poważnych obrażeń kręgosłupa podczas walk z kongenerami, nielegalnymi walkami i nękaniem.

Drobne rasy zwierząt domowych są bardziej podatne na zranienia niż ich wysocy bracia. Małe psy często cierpią z powodu urazów kręgosłupa podczas upadku z wysokości, zaciskając się w drzwiach. W przypadku ras karłowatych potencjalnym zagrożeniem jest nie tylko transport drogowy, ale także rowery i motorowery.

Często obrażenia związane ze złamaniem grzbietu skał karłowatych mogą być utrzymane, jeśli spadną na nie jakiekolwiek przedmioty (meble, przedmioty gospodarstwa domowego itp.). Psy myśliwskie i służbowe otrzymują rany postrzałowe, którym towarzyszy złamanie grzbietu.

W oddzielnej grupie przyczyn prowadzących do złamania kręgosłupa lekarze weterynarii to współwystępujące choroby. Poważnym zaburzeniom metabolicznym, zaburzeniom hormonalnym, nowotworom nowotworowym często towarzyszy zniszczenie tkanki kostnej kręgów i naruszenie anatomicznej integralności grzbietu.

Objawy problemów z kręgosłupem psa

Eksperci weterynaryjni zalecają właścicielom zachowanie ostrożności i czujności, gdy następujące objawy kliniczne pojawiają się u czworonożnych przyjaciół:

  • Naruszenie chodu, kulawizny, brak wsparcia na jednej z kończyn. Jeśli kręgosłup szyjny jest uszkodzony, zwierzę traci zdolność samodzielnego poruszania się. Chory zwierzak jest zmuszony do przyjęcia pozycji leżącej lub półsiedzącej.
  • Odkształcenie grzbietu. Złamaniu towarzyszy naruszenie anatomicznej konfiguracji grzbietu zwierzęcia.
  • Obrzęk, krwiaki w obszarze urazu. Z otwartym złamaniem z rany widoczne są fragmenty złamanych kręgów.
  • Bolesność Zwierzę reaguje ostro na próby dotknięcia grzbietu, wykazuje agresję nawet w stosunku do właściciela. Często urazowi kręgosłupa towarzyszy bolesny szok, niebezpieczny dla życia psa.
  • Zmniejszona czułość w okolicy kończyn, z tyłu tułowia.
  • Niekontrolowane oddawanie moczu i defekacja wskazują na poważne naruszenie funkcji neurologicznej kręgosłupa.
  • Niedowład i porażenie kończyn, ogon.

Objawy uszkodzenia zależą w dużej mierze od lokalizacji urazu. Niebezpieczne dla zdrowia i życia zwierzęcia są otwarte złamania grzbietu, złamanie kręgów w szyi i okolicy lędźwiowo-krzyżowej.

W przypadku urazów kręgosłupa u psów, zobacz ten film wideo:

Pierwsza pomoc dla ofiary przy złamaniu kompresyjnym

Poważną patologią jest złamanie kompresyjne, któremu towarzyszy pionowy ucisk kręgosłupa. Uszkodzenia kompresyjne rozwijają się w wyniku uderzenia pojazdów, upadku z wysokości i w wyniku osteoporozy.

Przy złamaniu kompresyjnym skuteczność leczenia zależy w dużej mierze od tego, jak szybko zostanie udzielona wykwalifikowana pomoc. Wynika to z faktu, że uraz prowadzi do obrzęku rdzenia kręgowego i śmierci komórek nerwowych. Ranne zwierzę powinno zostać dostarczone jak najszybciej do wyspecjalizowanej instytucji.

Właściwie udzielona pierwsza pomoc w przypadku urazu rdzenia kręgowego u psa zwiększy szanse na wyleczenie. Po pierwsze, ranny zwierzak musi być unieruchomiony i unieruchomiony. W tym celu zamontuj solidną płaską powierzchnię w postaci desek, sklejki i innych materiałów złomu. Pies powinien być zamocowany w obszarze łopatek i miednicy za pomocą pasów, lin, pasów itp.

Leczenie kręgosłupa

W zależności od ciężkości uszkodzenia rdzenia kręgowego leczenie zachowawcze i chirurgiczne jest praktykowane w weterynarii. Jeśli urazowi nie towarzyszy przemieszczenie kręgów, w miejscu złamania nie występuje ruchliwość, nie stwierdza się kompresji rdzenia kręgowego, lekarz weterynarii przepisuje co do zasady nieinwazyjną terapię.

Leczenie zachowawcze polega na zapewnieniu psu pełnego odpoczynku i ograniczeń ruchowych. W tym celu zwierzę umieszcza się w klatce odpowiedniej wielkości, nie pozwalając zwierzęciu poruszać się swobodnie. Według zeznań można użyć unieruchamiających bandaże, bandaże. Gips jest rzadko stosowany w praktyce weterynaryjnej ze względu na jego nieefektywność.

Terapia lekami

Zachowawcze metody leczenia urazów rdzenia kręgowego u psów polegają nie tylko na unieruchomieniu, ale także na stosowaniu leków. Przede wszystkim środki przeciwbólowe są przepisywane chorym zwierzętom, mające na celu złagodzenie bolesnego szoku: Rimadil, Meloxicam, Amantadine, Tramadol i inne. Długoterminowe leki przeciwbólowe nie są zalecane. Zwierzęta, bez odczuwania bólu, stają się aktywne i mogą wyrządzić sobie krzywdę w postaci przemieszczenia kręgów.

Weterynarze krajowi i zagraniczni zauważyli pozytywny wpływ stosowania preparatów glikokortykosteroidowych na złamania kręgosłupa u psów. Prednizolon, deksametazon - najczęstsze leki przeciwzapalne, które są syntetycznymi analogami hydrokortyzonu.

Leki mają silne działanie przeciwzapalne, przeciwobrzękowe i immunosupresyjne. Leki steroidowe są przepisywane przez kurs i są przyjmowane tylko pod nadzorem lekarza weterynarii.

W celu zmniejszenia negatywnego wpływu na organizm długotrwałego stosowania leków przeciwzapalnych hormonalnych, bloker receptorów histaminowych N-2, taki jak cymetydyna, przepisywany jest chorym zwierzętom.

W celu kontrolowania aktywności pęcherza i jelit, prokinetykom przypisuje się chorego psa - Metoklopramid, Dimetramid i Zerukal. Aby zmniejszyć ryzyko rozwoju infekcji pęcherza z powodu jego porażenia, pozwalają na to leki przeciwbakteryjne o szerokim spektrum działania - penicyliny, tetracykliny, cefalosporyny.

Antybiotyki są również przepisywane w celu zapobiegania procesom zapalnym w krwiakach, zapobieganiu infekcjom ran z otwartymi złamaniami.

Działanie jako szansa na zbawienie

Terapia zachowawcza rzadko jest skuteczna z tak poważną zmianą rdzenia kręgowego, co złamanie. W związku z tym eksperci weterynaryjni zalecają, aby właściciele chorego zwierzaka nie wahali się przed operacją. Przeprowadzić kompleksową manipulację w znieczuleniu ogólnym.

Leczenie złamania kręgosłupa

Interwencja chirurgiczna obejmuje uwolnienie kanału kręgowego z fragmentów kości. Po dekompresji chirurg stabilizuje złamany kręg. W tym celu specjalne igły i śruby są używane w weterynarii. Operacja wymaga nie tylko wysokich kwalifikacji weterynarza, ale także nowoczesnego sprzętu diagnostycznego.

Odzyskiwanie po

Po zaawansowanej technicznie chorobie zwierzę pozostaje w specjalistycznej klinice przez kilka dni. Pies otrzymuje terapię infuzyjną, a także badanie kontrolne rentgenowskie w celu dalszej prognozy i korekty leczenia. Po operacji zwierzę musi ograniczyć ruch. Od leków stosowanych kortykosteroidów.

Kiedy nie da się wyleczyć

Leczenie zachowawcze często prowadzi do nieprawidłowego zespolenia kości kręgosłupa, upośledzenia funkcji motorycznych, rozwoju objawów neurologicznych. Właściciel powinien mieć świadomość, że w przypadku znacznego uszkodzenia tkanki nerwowej zwierzęcia mogą pojawić się powikłania, takie jak mimowolne oddawanie moczu i wypróżnianie.

Często funkcje neurologiczne nie są przywracane. Ze złamaniem okolicy lędźwiowej z pęknięciem rdzenia kręgowego, paraliż kończyn często staje się nieodwracalny.

Złamanie grzbietu z poważnym uszkodzeniem kanału kręgowego w rejonie kręgów piersiowych i szyjnych jest niebezpieczne, jeśli funkcja oddechowa jest osłabiona lub oddech ustaje. W tak ciężkich przypadkach lekarze weterynarii mogą, na podstawie przeprowadzonych badań neurologicznych i badań radiologicznych, doradzić właścicielowi chorego zwierzęcia, aby uciekł się do eutonazji.

Złamanie kręgosłupa u psów jest poważnym urazem związanym z ryzykiem problemów neurologicznych, niewydolności oddechowej i śmierci. Właściwe działania właściciela podczas udzielania pierwszej pomocy poszkodowanemu zwierzęciu, natychmiastowe odwołanie się do wysoko wykwalifikowanego specjalisty da szansę na przeżycie.

Przydatne wideo

Objawy złamania kręgosłupa u psów i okres rehabilitacji po zabiegu można znaleźć w tym filmie:

Jak leczyć złamanie łapy kota.. Główne choroby kręgosłupa u psów i ich objawy. Patologie kręgosłupa u psów domowych są najczęściej destrukcyjne z chrzęstnych struktur krążków.

Jak leczyć złamanie łapy kota.. Co się dzieje i jak leczy się przepuklinę u psa. Trudne leczenie kręgosłupa u psów: co można zidentyfikować w diagnozie i...

Jak leczyć złamanie łapy kota.. Trudne leczenie kręgosłupa u psów: co można zidentyfikować w diagnozie i... Dlaczego zapalenie stawów rozwija się u psów i jak jest leczone.

Czytaj Więcej O Psach

Co karmić Yorkshire Terriera

Choroby Od prawidłowego odżywiania Yorkshire Terriera zależy jego zdrowie i długowieczność, więc kwestię karmienia należy podejść w sposób odpowiedzialny. Zaczynasz karmić psa prawidłowo, potrzebujesz od pierwszego dnia jej życia.

Wszystkie teriery: rasy popularnych przedstawicieli i ich cechy

Choroby Z pewnością dzisiaj nie wszyscy wiedzą, że nazwa terier była używana od czasów jej założenia, aby odnosić się do wszystkich zagrzebanych zwierząt lub innych psów, które mają doskonałe wyniki w norach lub podziemnych tunelach.

Klub Spaniela. Wszystko o spaniele.

Choroby Psy rasy Rosyjskie Spaniele wyróżniają się życzliwością. Wyhodowano je na ptaki myśliwskie, ale ostatnio najczęściej zaczęto je stosować jako zwierzęta domowe.
Postać spaniela jest spokojna.