Karmienie

Łysi (nagi) pies rasy

Psy bez płaszcza, być może najbardziej oryginalne zwierzęta. Jeśli weźmiemy pod uwagę przedstawicieli nagich ras na poziomie genetycznym, to są podobieństwa, pomimo tego, że pojawili się nie tylko w różnych krajach, ale nawet na różnych kontynentach. W sumie są 4 łyse rasy psów, z których każda ma niezwykły wygląd, szczególny urok i urok.

Chiński bezwłosy czubaty pies

Wśród ras łysego, chińskie grzywacze są bardzo popularne. Jaki jest powód takiego zainteresowania tymi psami z najstarszą historią? Ponad 2000 lat temu w Chinach byli czczeni jako święte zwierzęta, ale światowa sława przyszła dopiero pod koniec XIX wieku, kiedy to jeden przedstawiciel rasy został wprowadzony do Wielkiej Brytanii. Później w Ameryce była tendencja - Chińczycy zaczęli likwidować "skandaliczną" skandaliczną sławę.

Charakter rasy

Jeśli mówimy o charakterze, taki zwierzak jest bardzo wrażliwy, posłuszny, nienarzucający się, inteligentny i nie agresywny. Dobrze dogaduje się z dziećmi i innymi zwierzętami. Uwielbia swojego mistrza, słucha bezwarunkowo i szybko zapomina o wyzwiskach. Ale samotność i zimna lub niegrzeczna postawa negatywnie wpływa na jego psycho emocjonalny nastrój.

Dlatego, jeśli członkowie rodziny są często nieobecni w domu, nie zaleca się rozpoczynania szczenięcia - pies będzie wył z tęsknoty i brudnych sztuczek. Ogólnie mówiąc, aby nazwać "grzywaczem", spokojne zwierzę nie zmienia języka - reaguje na hałas, gwałtownie wyrażając radość i inne emocje.

Funkcje szczeniąt chińskich grzywaczy i wybór odpowiedniego dziecka

Jeśli potrzebujesz dziecka jako zwierzaka, możesz rozważyć wszystkie opcje - z drobnymi wadami, bez dokumentów. Ale eksperci ostrzegają - pozbawieni skrupułów hodowcy mogą tworzyć mityzy dla szczeniąt rasowych przy użyciu różnych sztuczek.

Jeśli szczeniak zostanie zakupiony do dalszej hodowli i karierę wystawową, warto podjąć ostrożniejsze podejście do wyboru. Warto przyjrzeć się warunkom, w jakich trzymane są zwierzęta i jak wyglądają dzieci. Zdrowe szczenięta są wesołe, aktywne, mają jedwabiste włosy.

Kiedy właściciel myśli, że lepiej jest zabrać dziewczynę lub chłopca, to pod względem temperamentu, Grzywacz chiński jest bardzo podobny. Często mężczyźni są bardziej serdeczni i towarzyscy. W przypadku "czubatych" przyszli właściciele mają wybór - zabrać nagiego lub szczeniaka. Nawiasem mówiąc, te i inne osoby pojawiają się w miocie każdego z rodziców - natura zadbała o to, aby dzieci wyposażone w futra ogrzewały resztę braci, którzy jej nie mają. Wszystkie puchate szczenięta pojawiają się, gdy oboje rodzice są zarośnięci włosami.

Pufy mają również dokumenty, uczestniczą w wystawach i hodowli. Szczenię w dół zostanie zastąpione płaszczem dla dorosłych, ale nie rozlewa się i nie ma specyficznego zapachu, więc nie będzie żadnych szczególnych problemów. Ponadto, dojrzewające szczenięta tej rasy mogą zmienić kolor wełny i skóry - czarny może stać się niebieski, srebrny, płowy lub biały, a kolorowe punkciki zamieniają się w jedno duże miejsce.

Opiekuj się tak niezwykłym zwierzakiem

Wybierając nagiego lub puszystego zwierzaka, należy pamiętać, że w pierwszym przypadku będziesz musiał zadbać o skórę, aw drugim płaszcz. Pies puchaty nie potrzebuje dodatkowych ubrań, ale łysy pies potrzebuje szafy na chłodne dni.

Bezwłosy "czubaty" może mieć niewielki wzrost w okolicy głowy, kończyn i ogona, lub luksusową grzywę, "buty" i puszysty ogon. Zwierzęta, dobrze wegetowane, mają bardziej spektakularny wygląd, ale jednocześnie opieka nad nimi jest trudniejsza. Możliwe jest karmienie chińskiego gołego grzywacza, zarówno naturalną żywnością, jak i racjami produkcyjnymi, ale jedzenie mieszane nie jest dozwolone.

Meksykański bezwłosy pies

Nazwa rasy jest bardzo oryginalna i trudna do wymówienia - "xoloitzcuintle", a jej historia szacowana jest na kilka tysiącleci. Te azteckie bezwłosy zwierzak był używany przez Azteków w swoich rytualnych działaniach - psy oddawano ogniu wraz z ciałem zmarłego właściciela. Według wierzeń religijnych, psy meksykańskie były psami boga świata zmarłych i towarzyszyły duszy człowieka światu duchów.

Ponadto rodzime plemiona hodowały te zwierzęta w celu spożycia przez ludzi. Kiedy Xolo stało się bardziej powszechne i częściej spotykane na kontynencie, rytuały i jedzenie ich były zabronione, jednak nigdy nie osiągnęły popularności.

Charakter rasy

Xolo - psy o oryginalnym charakterze, są powściągliwe, ale jednocześnie dobroduszne. Mają bardzo uważne spojrzenie, traktują alienerów z niedowierzaniem, przynajmniej po raz pierwszy. Z tych zwierząt otrzymuje się tylko zwierzęta domowe, ale strażnicy i ich strażnicy są tacy, więc maksymalny, jak mogą - głośno szczekają, jeśli istnieje niebezpieczeństwo.

Według rodzaju postaci, Xolo są optymistyczne, są intelektualistami, którzy są w stanie pozostać sami, ale nie powinni się tego denerwować. Zwierzęta mają silny system nerwowy. Dobrze dogadują się ze wszystkimi członkami rodziny, ale uważają właściciela za lidera stada, są mu posłuszni bezwarunkowo i zawsze starają się być blisko siebie. "Meksykanin" może założyć rodzinę z innymi zwierzętami, pies spokojnie zabierze je do stada.

Meksykańskie pieski: cechy wyboru

Dzieci tej rasy są uderzająco odmienne od dorosłych - są grube, krępe i wykazują niezwykłą aktywność. Tak właśnie powinien być wybrany szczeniak - krótki, z tępym pyskiem i wszystkie pokryte fałdami skóry. Później rozciąga się i zamienia w wysokiego, eleganckiego psa.

Na terenie Rosji rzadko można spotkać meksykańskiego nagiego psa, ponieważ jest to raczej rzadkie. A jak wiadomo cena egzotycznych ras jest dość wysoka. W kraju jest tylko kilka hodowli zajmujących się hodowlą Xolo, a jeśli potrzebujesz szczeniaka z dobrym rodowodem, musisz iść na dziecko.

Minimalna cena szczeniaka tej rasy z rodowodem wynosi 60 000 rubli, a zwierzę bez dokumentów kosztuje co najmniej 25 000 rubli. Naturalnie w tym ostatnim przypadku nie ma gwarancji co do pochodzenia czystorasowego i doskonałego zdrowia psa.

Jak dbać o nagiego meksykańskiego psa?

Takie zwierzę nie wymaga specjalnej opieki. A w jedzeniu są bardzo bezpretensjonalne i zjedzą wszystko, co dostaje się do ich miski, więc powinieneś zadbać o zrównoważoną dietę swojego zwierzaka. Istnieje opinia, że ​​gdy psy tej rasy, zjedzone, były tuczone przez rośliny, xolo nie potrzebuje pokarmu mięsnego. Ale to niebezpieczne złudzenie.

Podstawą diety tych zwierząt powinny być mięso i podroby. "Meksykanów" można podawać i karmić, ale premium. I powinieneś wybrać jeden rodzaj jedzenia, nie mieszając, ponieważ możliwe są naruszenia w układzie trawiennym. Dieta o niskiej zawartości węglowodanów jest zalecana w dietach o niskiej zawartości węglowodanów.

Psy tej rasy mają wrażliwą skórę, więc częste noszenie ubrań wykonanych z tkanin syntetycznych może powodować alergie. Bardzo lubią spacery i aktywności, więc jeśli pozwala na to pogoda, możesz zrobić trening.

Nie zaleca się, aby twoja czworonożna przyjaciółka bawiła się większymi psami - możliwe jest trauma zwierzęcia. Nawet drobne rany i zadrapania powinny być natychmiast leczone środkami antyseptycznymi.

American Hairless Terrier

Wiele z tych niesamowitych psów może wydawać się bardzo ładnych, a dodatkowo ich zalety to między innymi doskonały charakter. Przodkami amerykańskich nagich terierów są szczury-pies-szczury i szczur-teriery, a rasa została wyhodowana dla dość pilnych potrzeb - walki z lisami i gryzoniami, szkodząc gospodarstwom brytyjskich rolników.

Przez długi czas psy były hodowane wyłącznie do pracy i nie dbały szczególnie o swój wygląd. Psy współczesnego wyglądu zewnętrznego są wynikiem mutacji genowych w latach 70. XX wieku, kiedy wśród potomnych szczurowatego znalazły się dzieci, które nie miały wełny.

Natura nagich "Amerykanów"

Od dawnych szczurołapów okazali się wielcy towarzysze - energiczni, aktywni, inteligentni, dobrze wyszkoleni i nie uparci. Dzięki przeszłości myśliwskiej zwierzęta te odznaczają się odwagą i nieustraszonością, zdolne stanąć w obronie siebie i swojego pana. Ale bez potrzeby wykazywania tych cech nie będą. Ponadto, współczesni przedstawiciele rasy nie są łowcami, a ich skóra bez włosów jest bardzo wrażliwa.

Te psy rodzą się wyłącznie jako przyjaciele i zwierzęta domowe, kochają dzieci i dobrze dogadują się z innymi zwierzętami. To prawda, że ​​mogą postrzegać małe zwierzęta jako zwierzynę, jednak należy wziąć pod uwagę predyspozycje genetyczne. Amerykańskie nagie teriery muszą się komunikować - bardzo uważnie słuchają właścicieli, a także tych, którzy nie mają wątpliwości, że zwierzęta ich rozumieją.

Szczenięta i jak podejść do wyboru

Podobnie jak w przypadku innych ras bezwłosych, istnieją dwa rodzaje psów - bezwłosy i nagi. W pierwszym przypadku szczeniaki rodzą się z miękkim futrem, które zanika w wieku 1,5-2 miesięcy. U dorosłych wełna pozostaje tylko w bokobrodach, brodzie i brwiach. W tym samym puszystym psie gęsty, miękki płaszcz pokrywa cały tułów.

Szczenięta z poniższym biciem są zdyskwalifikowane: w obecności jednostronnego lub obustronnego wnętrostwa, agresywnego lub tchórzliwego, z jednostronną lub obustronną głuchotą, krótkowłose, ze zwisającymi uszami, albinosy, mające kręconą lub zniszczoną wełnę, koloru marmuru. Wybierając szczeniaka od prywatnego hodowcy, należy zwrócić uwagę na dane dotyczące jakości.

Amerykański nagi terier to rzadki gość w Rosji. Na terenie kraju znajduje się tylko jeden żłobek w Petersburgu, zaangażowany w hodowlę tej niesamowitej rasy. Ponadto, rasa nie jest uznawana we wszystkich krajach, i to powinno być znane przed nabyciem zwierzęcia, jeśli istnieje chęć wystawienia psa na międzynarodowych wystawach. Jednak zainteresowanie rasą wzrasta, co oznacza, że ​​wkrótce może pojawić się w rejestrze międzynarodowym.

Funkcje treści

Wielu właścicieli zgadza się, że ich zwierzę jest jak dziecko i wymaga odpowiedniej opieki. Latem jego skóra jest rozmazana kremem przeciwsłonecznym, zimą zwierzak jest ubrany w ciepłe ubrania i buty. Ponadto skóra tych psów bardzo szybko się brudzi, co oznacza, że ​​będą musieli kąpać swoje zwierzę raz w tygodniu.

Teriery, bez względu na to, czy są nagie, czy wełniane, wymagają regularnego, aktywnego chodzenia. Dla dobrego zdrowia i zachowania sprawności fizycznej powinieneś zdecydowanie poradzić sobie z nimi na specjalnych stanowiskach, aby zwierzę otrzymało niezbędny ładunek.

Peruwiańska orchidea inca

Sama nazwa tych uroczych stworzeń z zabawną kępką na głowie jest intrygująca. W naszym regionie rasa jest najrzadsza, aw jej ojczyźnie w Peru - jest istotą boską, chroniąc dom i jego mieszkańców przed siłami ciemności. Zaskakujący fakt - skóra psów pod wpływem temperatury może zmienić kolor - zimą jest jaśniejsza, a latem staje się różowawa.

Kontrowersje jeszcze nie ustąpiły, jeśli chodzi o pochodzenie rasy - według niektórych danych psy te zostały sprowadzone do Peru przez chińską imigrację tutaj, według innych, pochodzą z Afryki z plemionami koczowniczymi. Ale w każdym razie udowodniono, że peruwiański bezwłosy pies jest jedną z najstarszych ras. Podobne zwierzęta zostały przedstawione na ceramice należącej do cywilizacji, która istniała przed Inkami.

Cechy charakteru

Kupując szczeniaka tej rasy, właściciele stają się właścicielami najbardziej delikatnego i spokojnego stworzenia, które szybko przywiązuje się do członków nowej rodziny. Taki pies zawsze będzie witany szczekającym, wyrażającym w ten sposób radość.

Peruwiańska orchidea to wesoły, szlachetny pies, całkowicie pozbawiony agresji, ale nieufny wobec obcych. Dlatego taki zwierzak potrzebuje wczesnej socjalizacji. W rzeczywistości peruwiański jest nocnym łowcą, który śpi w ciągu dnia, a wieczorem staje się najbardziej aktywny.

Jeśli potrzebujesz zwierzę domowe, zrównoważone i nie wymagające dużo miejsca, przedstawiciel tej rasy będzie idealnie pasował. Jednak, aby zdobyć takiego psa, trzeba będzie poświęcić czas na poszukiwanie i płacenie sumy.

Szczenięta ze storczyków: cechy hodowlane i akwizycyjne

Zanim pójdziesz do przedszkola na egzotyczną orchideę peruwiańską, powinieneś wiedzieć, że istnieją trzy rodzaje ras: miniaturowe psy, których waga nie przekracza 8 kg, średnie ważą maksymalnie 12 kg, a maxi nie przekraczają 25 kg. Ponadto są osoby pokryte włosami i łyse.

"Bezwłosy" gen jest dominujący iw typie homozygotycznym jest w stanie utajonym. Dlatego zdrowe, zdolne do życia potomstwo można uzyskać, łącząc bezwłosy i wełnisty osobnik. W przeciwnym razie szczenięta nie przeżyją. Standard pozwala na inny odcień wełny. Łysa futro psa występuje w postaci kępki, są również frędzle w okolicy uszu i ogona oraz małe obszary na nogach.

Przy pozyskiwaniu szczeniaka zdecydowanie powinieneś spojrzeć na: obecność albinizmu, nieprawidłowego zgryzienia, wełny w miejscach, które nie są oznaczone standardem - są uważane za wady prowadzące do dyskwalifikacji zwierzęcia. W Rosji koszt puszystych i nagich Peruwiańczyków jest zupełnie inny - sprzedawca może dać dziecku wełnę za 5000-10000 rubli, a szczeniak z tego samego miotu, ale goły, za 50000-80000 rubli. Cóż, łysy pies jest drogi egzotyczny.

Jak utrzymać orchideę z Peru?

Podobnie jak inne bezwłose psy, peruwiański nagi musi być chroniony przed słońcem i zimnem. Peruwiański nagi nie jest zalecany do częstego kąpania się, ponieważ pH skóry jest bardzo łatwe do zakłócenia. Najlepiej poszukać specjalnego detergentu odpowiedniego dla tych bezwłosych psów. Co do reszty, opieka jest taka sama, jak w przypadku innych czworonożnych przyjaciół - czyszczenie uszu, zębów, badanie wzroku.

Ogólne zalecenia dotyczące pielęgnacji bezwłosych psów

Jak widać, pomimo ogólnej jakości, psy, które nie mają wełny, mają pewne różnice. Istnieje jednak szereg ogólnych zasad dotyczących ich treści:

  • Większość ras jest rodzimych, czyli hodowanych naturalnie, bez interwencji hodowców. Sugeruje to doskonałą odporność nagich psów. Ale to nie znaczy, że nie potrzebują regularnych szczepień, jest to obowiązkowe.
  • Skóra jest słabym punktem takich zwierząt, zwłaszcza ich bezwłosych partii. Często wysycha, w razie potrzeby smaruje się tłustymi kremami odżywczymi. Warto jednak pamiętać, że olej słonecznikowy nie nadaje się do tych celów i może powodować poparzenia.
  • Niektórzy przedstawiciele takich ras nie mają zębów trzonowych, co oznacza, że ​​żywność należy rozdrabniać i podawać w małych porcjach. W celu wzmocnienia aparatu szczękowego zaleca się regularne podawanie kości z żył.
  • Tak, nie tolerują długotrwałego narażenia na bezpośrednie działanie promieni słonecznych i ekstremalnego chłodu, ale jeśli temperatura nie jest krytyczna, można bezpiecznie iść na spacer - takie zwierzęta nie są zbyt delikatne i wrażliwe.
  • Najlepiej kupować ubrania z naturalnych materiałów - od zwierzęcia może wystąpić reakcja alergiczna na syntetyczne.
  • Częste mycie może powodować zapalenie skóry, suchość i uszkodzenia skóry, dlatego należy zachować ostrożność w tej kwestii.
  • Pod względem żywienia wszyscy nagie i puszyste przedstawicieli rasy wymagają tego samego rodzaju odżywiania - produktów naturalnych lub paszy produkcyjnej. Ponadto, te psy to często alergie pokarmowe.

Właściciele powinni być świadomi cech tych ras i brać je pod uwagę. Decydując się na zakup egzotycznego psa, nie powinieneś polegać wyłącznie na jego rzadkości. Te wyjątkowe zwierzęta wymagają miłości, uczucia, uwagi ze strony właścicieli, a co najważniejsze, uczucia były szczere. Te zwierzęta ostro odczuwają fałsz i przeżywają, nie uzyskując niezbędnych, nie mogą być traktowane niegrzecznie i chłodno. Takie zwierzę staje się nie tylko zwierzęciem, ale prawdziwym przyjacielem i członkiem rodziny.

Rasy psów łysych (bezwłose): imiona, opis i zdjęcie

Bezwodne (łyse) psy pojawiły się u zarania cywilizacji. Przypuszczalnie pochodzą z kontynentu afrykańskiego. Później rasa rozprzestrzeniła się na inne terytoria.

Istnieje wersja, która nie wymaga wełny ze względu na wysokie temperatury. Hipotezę tę potwierdza fakt, że gruczoły potowe takich psów nie znajdują się na języku, jak wszystkie inne, ale na całym ciele, jak na człowieku.

Psy te są szczególnie popularne wśród osób uczulonych na wełnę.

Do tej pory społeczność psów rozpoznaje tylko 3 typy bezwłosych psów:

  • Peruwiański.
  • Chiński Grzywacz.
  • Meksykańska.

Pozostałe zwierzęta pozostają w cieniu, nie uczestniczą w oficjalnych wystawach i nie mają rodowodu, ale także zasługują na szczególną uwagę.

Peruwiański bezwłosy pies

Drugie imię tej rasy, Inca Orchid pochodzi z jej charakteru, mieszanki niezwykłej życzliwości i uporu. W zależności od typu ma małą i średnią wielkość, silną sylwetkę.

Nie tylko nie ma włosów, ale także niewielką liczbę zębów. Kolor od czarnego do jasnoszarego, czasami dostrzegany. Jest to żywy, silny i rozbrykany pies, charakteryzujący się dużą aktywnością fizyczną.

Pies jest bardzo lojalny wobec właściciela, życzliwy. Ponadto doskonały obrońca, który jest nieufny wobec obcych.

Pies jest piękny i pełen wdzięku. Idealny dla rodzin, w których są małe dzieci.

Mexican Hairless Dog (Xoloitzcuintle)

Co dziwne, ale na podstawie nazwy meksykański pies jest dwojakiego rodzaju: nagi i pokryty włosami. Ten ostatni odnosi się również do rasy psów bezwłosych. W tym samym miocie może być jedno i drugie.

Pies Xolo, jak czasami go nazywam, był bardzo szanowany i czczony przez Azteków. Ale w Europie przyznano ją dopiero w połowie XX wieku.

Pies jest bardzo aktywny i zwinny. Dlatego od najmłodszych lat trzeba się z tym uporać.

Nagi American Terrier

Najmłodszy przedstawiciel rasy psów bezwłosych. Pojawił się w latach 80-tych XX wieku z terriernictwa. Naukowcy zajmujący się psami nadal nie rozpoznają tego gatunku jako rasy, ponieważ wierzą, że jest on w trakcie formacji.

Pies ma doskonałą odporność i nie podlega chorobom skóry. Jest świetną przyjaciółką, a jej charakter nie różni się niczym od teriera.

Psy są zabawne i psotne. Znakomicie toleruje aktywność fizyczną. Kolor różowy, różowo-brązowy z plamami w różnych kolorach. Średnia długość życia wynosi od piętnastu do szesnastu lat.

Chiński grzywacz pies

Miniaturowy pies z kępką na głowie, za którą otrzymał pseudonim grzywacza. Zawsze blisko osoby.

Ma dość długie włosy, na rodzaju lwa, na głowie i nogach. Na ogonie jest kutas. Długa wełna, jak dół, wymaga czesania i cięcia.

Pies jest bardzo miły, ale jednocześnie jest dość kapryśny: wymaga stałej opieki, łatwo zapada na różnicy temperatur.

Jeśli nauczysz psa tacę, z łatwością możesz mieszkać w mieszkaniu.

Manchu Naked Dog

Ten gatunek chińskiego grzywacza często znajduje się w chińskim górzystym regionie Mandżurii. Miejscowi nazywają to "tay tai".

Pies ma taką samą postać jak chiński grzywacz. Nie ma charakterystycznego zapachu i absolutnie antyalergennego. Nie podlega inwazji pcheł. Rasa psów nie rozpoznaje tej rasy.

Ekwadorski bezwłosy pies

Najrzadszą rasą nagich psów jest Ekwadorczyk. Ma mniej włosów niż wszystkie inne psy, w tym nagie.

Nagi Dirhound (Scottish Hound)

Ten gatunek szkockiego greyhound był wynikiem naturalnej hodowli. Dziś są bardzo rzadkie.

Mają niedominujący gen "łysienia", który pojawia się dopiero miesiąc po urodzeniu. W przeciwieństwie do peruwiańskich nagich psów mają wszystkie zęby.

Ponieważ głównym celem charta w Szkocji jest polowanie, przedstawiciele rasy są obecnie prawie nieużywani.

Pies jest słaby, ma delikatną skórę, więc nawet podczas spacerów istnieje duże ryzyko zranienia.

Afrykański bezwłosy pies

Przodek Chińskiego Grzywacza. Znikający widok. Pies jest uważany za jadalny. Wcześniej starożytni Aborygeni używali go jako pokarmu. Pies ma zmysłowy węch, cienką budowę, mocną skórę.

Pies odnosi się do średniej, wysokość w kłębie wynosi do 40 cm, włosy są odizolowane. Istnieje debata na temat tego, czy rasa przetrwała do dnia dzisiejszego, czy też całkowicie wyginęła (zasymilowana).

Kolor - cętkowany. Kolor podstawowy - ciemnoszary, plamy białe lub szaro-białe. Uszy są wyprostowane. Bardzo zabawny i mobilny.

Egipski pies bezwłosy (faraon)

Do tej pory wizerunek egipskiego psa otacza halo mitów:

  1. Mit nr 1 pochodzi z Egiptu. Nie, w rzeczywistości pochodzi z Malty. I nazwał ją Egipcjanin z powodu wystających uszu i podobieństw z faraonami.
  2. Mit numer 2. Pies jest łysy. Nie, też. Pies jest krótkowłosy, ale jego płaszcz jest tak krótki, że uważa się go za nagiego.
  3. Mit numer 3 to bardzo sprytny pies. Pies, mimo sprytnego wyglądu, jest dość głupi i trudny do wyszkolenia.

Zasady interakcji z gołymi psami

Dla każdego przedstawiciela gołych skał powinien być szczególny sposób opieki. Ponieważ wszystkie mają delikatną i wrażliwą skórę, powinny być chronione przed zimnym i palącym słońcem w południe. Aby to zrobić, będziesz potrzebował ochrony przeciwsłonecznej i odzieży dla psów. Skóra psa, podobnie jak ludzka skóra, musi być zwilżona kremem.

Nie trzeba koniecznie kąpać psa, ponieważ woda bardzo mocno wysusza skórę, a każdy przeciąg może chłodzić zwierzę. Wykonywanie kąpieli kilka razy w miesiącu będzie wystarczające, chyba że pies jest w jakikolwiek sposób zabrudzony. Po kąpieli należy nasmarować skórę.

Przestrzegając tych prostych zasad, zapewnisz szczęśliwe życie dla swojego psa, a ona odwzajemni się.

Spokój się - peruwiański bezwłosy pies

Pomimo tego, że pies pochodzi z temperamentu Ameryki Łacińskiej, peruwiański niezwykły nagi pies ma zaskakująco spokojną postawę. A co jeszcze jest charakterystyczne dla najbardziej niewzruszonej rasy?

Omówienie rasy

Wiele lat temu pojawił się pies w Peru, którego wełna była całkowicie nieobecna. Mieszkańcy tego kraju nazwali go peruwiańską Orchideą Inków i wierzyli, że pies o niezwykłym wyglądzie może leczyć choroby. Dziś peruwiański bezwłosy pies jest wszędzie znany i prawie nikt nie myśli, że posiada on nadprzyrodzone moce.

Warto zauważyć, że zwierzę tej rasy ma niekompletny rząd zębów, co nie ma wpływu na jego zdrowie. Co więcej, jej "plemię" - peruwiański pies z wełną ma zwyczajną liczbę zębów. Inną cechą tej rasy jest to, że skóra psa jest podatna na zmiany temperatury. Tak więc, w zimie, można zauważyć, że najspokojniejsze zwierzę na świecie staje się lżejsze, a latem można uzyskać zaczerwienienie na ciele.

Nawiasem mówiąc, w przeciwieństwie do swoich bliskich, pies ten nie pocił się językiem, a potem zakrywał całość, jak człowiek! A pies jest najbardziej aktywny w nocy i może nie spać całą noc, w przeciwieństwie do innych ras.

Pochodzenie

Nie da się dokładnie określić, jak ten pies pojawił się w Peru - historia jego pochodzenia kryje się w tajemnicy. Wiadomo, że rasa ta ma starożytne pochodzenie, które jest ściśle związane z psimi pariasami.

Tymczasem lwią część sukcesu tej rasy ma Amerykanin o nazwisku Fred Drew, który zainteresował się psami bez wełny. Konkwistadorzy również odegrali swoją rolę. Gdyby nie oni, peruwiański łysy pies prawie nie znałby poza swoim krajem. To był nielegalny eksport, który przyniósł jej korzyści, a po pojawieniu się w Hiszpanii najbardziej egzotyczny pies Ameryki Łacińskiej wyruszył na podbój całego świata.

Kanał - Nasze zwierzęta

Wygląd

Pies tej rasy ma dwa rodzaje: łysy i wełniany. "Peruwiański" bez wełny inaczej nazywany jest nagim. Ta odmiana może być mała, średnia i duża. Z reguły każdy typ ma swój własny cel. Peruwiański bezwłosy pies to pieszczoch, a przedstawiciel tej rasy z wełną jest zwykle używany do polowania.

Elegancka, smukła, z długimi nogami, peruwiański goły pies przyciąga uwagę wszystkich miłośników zwierząt. Głowa "peruwiańskiego" nieco przypomina wilka, a czaszka ma kształt klina. Oczy mają zazwyczaj kształt migdałów i ciemne kolory. Uszy szerokie i wyprostowane.

Skrzynia zwierzęcia bez włosów jest wystarczająco głęboka, a kończyny są muskularne. Ogon psa ma zazwyczaj średnią długość i niski układ. Kolor Inca Orchid zmienia się od czarnego do ciemnobrązowego, ale może być niebieskawy, grafitowy lub bardzo jasny.

Chociaż pies jest uważany za nagiego, ale resztki włosów na głowie, końce łap i ogon są dozwolone. Czasami pojawia się kilka rzadkich włosów na grzbiecie.

Postać

Przedstawiciel kategorii "Najcichsze rasy psów", peruwiański pies jest naprawdę wyróżniający się życzliwością i cierpliwością. Peruwiańskie psy wyróżniają się niesamowitym spokojem i spokojem. "Peruwiańczycy" są wykształceni i życzliwi, kochają uwagę i oczywiście nie są niechętni do szczekania, wyrażając w ten sposób swoją wielką radość.

Funkcje treści

Najlepszą opcją dla tej rasy są warunki domowe, ponieważ nie mogą być na podwórku. Najbardziej wrażliwym miejscem peruwiańskiego łysego psa jest jego skóra. Że potrzebuje specjalnej opieki. Zimą najlepiej jest ogrzać psa, aby nie doświadczył wszystkich "uroków" mrozu, a latem, aby trzymać go z dala od palącego słońca.

Delikatna skóra zwierzęcia powinna być regularnie smarowana kremem przeciwsłonecznym, jeśli planujesz chodzić w słoneczny dzień. Po kąpieli zwierzę musi być nawilżone olejkami.

Peruwiański nagi pies może mieć problemy z zębami, dlatego ważne jest, aby okresowo je sprawdzać. Konieczne jest również oczyszczenie jej uszu i przemycie oczu roztworem herbaty. Jeśli odpowiednio dbać o psa, jest w stanie żyć wystarczająco długo i zachwyci Cię swoją obecnością.

Galeria zdjęć

Wideo "Niezwykłe zwierzę"

W tym wideo zobaczysz peruwiańskie bezwłose psy chodzące w zimie, przez Aleksandra Arbatova.

Przepraszamy, aktualnie nie ma dostępnych ankiet.

Peruwiańska orchidea inca

Peruwiańska orchidea Inków, "kwiaty lune" i mnóstwo innych epitetów odpowiadają niesamowitemu psu. Niezwykły piesek dla Europejczyków okazał się być zewnętrznie i behawioralnie. Do tej pory Inca Orchid jest uważana za wyjątkową egzotyczną istotę dla psów.

Ogólny opis, historia, charakter

Pierwszy rozebrany pies peruwiański został zauważony przez hiszpańskich kolonizatorów. To starożytna rasa psów, wyhodowanych w Peru setki lat przed naszą erą. Peruwiańska orchidea Inków podzielona jest na dwa podgatunki, pierwszy jest łysy, drugi pokryty wełną. U psa łysego zgodnie z normą dopuszczalne są krótkie włosy na głowie, nogach i na czubku ogona. A aborygeni używali łysego w postaci zwierząt domowych, a psy, pokryte wełną, do polowania. Teraz nagi peruwiański pies, jak to się nazywa w ojczyźnie, jest rzadki.

Indianie z plemienia byli uważani za wielkich łowców i wiele wiedzieli o czworonogach, których powinno się nauczyć polować. Peruwiańska orchidea pozostała psem myśliwskim. Warto zauważyć, że peruwiańskie psy Orchidea Inca, zwane nagimi, żyły w tepees wraz z ich właścicielami i nie brały udziału w polowaniach, a plemiona pokryte wełną hodowano i trzymano w plemionach indiańskich wyłącznie na polowanie.

Zewnętrznie nagi pies przypomina małego jelenia. Pies jest wysoko ceniony w ojczyźnie, uważany jest za narodowy skarb. Wcześniej Inkowie wierzyli, że pies ma wspaniałe właściwości i uzdrawiającą moc. Psy starały się leczyć bóle brzucha, łagodząc przebieg nieuleczalnych chorób, na przykład astmy.

Inwazja hiszpańskich konkwistadorów przyniosła znaczne szkody liczbie unikatowych psów, rasa stopniowo zaczęła ożywiać. Peruwiańska Orchidea Inków stała się pierwszym aborygenem z kontynentu amerykańskiego. Eksport psów do innych krajów jest dokładnie kontrolowany. Miłośnicy psów próbują hodować psy na własną rękę, próbując stworzyć nowe gatunki ras.

Pies koncentruje się na życiu z mężczyzną. Każdy członek rasy jest wyjątkowy, każdy pies ma indywidualny charakter, tak różny od charakteru innych ras psów, że trudno jest uzyskać ogólny obraz. W związku z osobą pies wyraża stopień przywiązania w pewnych granicach. Wczesna socjalizacja umożliwi rozwiązywanie trudności, w tym interakcji z dziećmi, nieznajomymi.

Pies zachował instynkt myśliwski, potrafi ścigać koty i gonić zwierzęta. Dla innych psów w domu peruwiańska orchidea jest tolerancyjna, chce nawet zaprzyjaźnić się. Relacje ze znanymi kotami są dość pokojowe.

Od wczesnego dzieciństwa, edukacja psa musi być przeprowadzana na zasadzie obowiązkowej, poczucie terytorium jest silnie rozwinięte u zwierzęcia. Z jednej strony, jakość psa stanowi doskonałą ochronę, z drugiej strony, pies jest w stanie z najwyższą starannością chronić terytorium i własność przed ingerencją.

Często pies polecany jest osobom uczulonym na sierść psa, które chcą zachować idealnie czyste mieszkanie. Pamiętaj, reakcja alergiczna nie występuje z wełny, ale ze skóry zwierzęcia peruwiańska orchidea jest alergenem, jak każdy pies z wełną!

Nagi pies z Peru jest uważany za sprytnego i bystrego, łatwego do wyszkolenia. Świetne wyniki zostaną osiągnięte przy użyciu metod opartych na miękkim wzmocnieniu (przysmakach).

Nagi peruwiański pies ma niezwykłe właściwości, z wyjątkiem braku wełny, która różni się od innych psów. Na przykład inka orchidea nie pot się z językiem, jak inne psy, ale z ciałem jak człowiek. Pies jest jednym z nocnych zwierząt, staje się aktywny późnym popołudniem, jest w stanie nie zasnąć w nocy.

W plemionach hodowano psy, wybierając przedstawicieli światła i krzyżując je z istniejącymi psami. Teraz kluby hodowli psów w Stanach Zjednoczonych hodują, wzmacniają i hodują nowe odmiany. Peruwiańska odmiana Orchidei Inca została uznana przez Międzynarodowe Stowarzyszenie Kynologiczne, nie ma zbyt wielu przedstawicieli rasy.

Psy są mocno przywiązane do właścicieli. Zmiana właściciela psów jest nie do pomyślenia.

Gatunek, standard

  • Państwo - Peru;
  • Wzrost:
  1. mini - 25-40 cm,
  2. midi - 40-50 cm
  3. maxi - 50-65 cm;
  • Waga:
  1. mini - 4-8 kg,
  2. midi - 8-12 kg
  3. maks. - 12-25 kg;
  • Ciało - kwadratowe;
  • Głowa - struktura wilka;
  • Wełna jest nieobecna;
  • Ugryzienie - nożyczek;
  • Uszy są wyprostowane, gdy pies jest czujny, położył się w spoczynku. Kiedy pies jest czujny, podnosi uszy.
  • Oczekiwana długość życia - 11-13 lat;
  • Grupa - 5 (bez testowania jakości pracy).

Każde odchylenie uważa się za błąd. Jak poważna wada zależy od dotkliwości. Przydzielać defekty, których obecność prowadzi do bezwarunkowej dyskwalifikacji: niewłaściwe ugryzienie (niewystarczające, przodozgryz). Uszy i ogony, które nie spełniają norm. Obecność wełnianego płaszcza, obecność wełny w narządach, gdzie standardy nie są dozwolone. Albinizm jest uważany za dyskwalifikujący.

  1. Istnieją dwa typy psów - nago i osobniki z płaszczem. Psy pokryte wełną będą z pewnością obecne w rasie, nagie zwierzęta są wynikiem mutacji, pozostawiając trwale wełnisty gen we krwi psów. Kiedy krzyżują się dwie nagie osobniki, rodzą się szczenięta pokryte włosami.
  2. Kolor skóry u nagich przedstawicieli jest heterogeniczny. Często pokryte małymi plamami, których kolor jest nieprzewidywalny. W dotyku skóra jest miękka, dość elastyczna. W przedstawieniach nagich głównymi cechami tej rasy są swoista wełniana czapka na głowie. Herb ma często jasny kolor, jest jedynym włosiem na ciele nagiego psa.
  3. Jeśli mówimy o drugim gatunku przedstawicieli rasy, pokryty wełną, kolor zwierząt jest dowolny.
  4. Nos często odpowiada podstawowemu kolorowi skóry.
  5. Łapy są cienkie, mocne, z grubymi klockami.
  6. Zęby - często przedstawiciele rasy nie mają zębów. Przeważnie jest to niepełny rząd zębów. Dorosłe psy są podatne na choroby zębów: uszkodzoną szkliwo, dużą przestrzeń międzyzębową.

Funkcje konserwacji i pielęgnacji

Peruwiańska orchidea inca nie jest przeznaczona dla niedoświadczonych gospodarzy:

  • Trener i właściciel psa muszą zrozumieć naturalny harmonogram psa, lepiej odłożyć trening na wieczór, gdy pies czuje się aktywny.
  • Pies nie toleruje niegrzecznej postawy.
  • Peruwiańska orchidea jest uważana za inteligentnego psa, szybko rozumie wymagania, jest łatwa do nauczenia.

Pies odkrywa przewagę nad plemionami "wełnianymi": nie rzuca, nie wykazuje specyficznego zapachu. Niedoświadczeni hodowcy uważają, że właściwa pielęgnacja peruwiańskiej orchidei inka jest łatwa, ponieważ pies nie ma włosów. W rzeczywistości, odwrotnie. Gorsi przedstawiciele gatunku potrzebują większej opieki niż wełniani współplemieńcy. Gospodarze muszą zrozumieć:

  1. Często niemożliwe jest kąpanie psa, niedopuszczalne jest nadużywanie szamponów, zaburzenie równowagi chemicznej powłoki skóry, co prowadzi do chorób.
  2. Wskazane jest wybranie specjalnych szamponów dla wrażliwej skóry bezwłosych zwierząt. Po umyciu skórę należy nasmarować specjalnym mlekiem lub płynem kosmetycznym.
  3. Potrzebujesz regularnego czesania. Warto zauważyć, że wraz z nadejściem okresu linienia, dorośli tracą tylko puch, wełna sama się trochę wypada.
  4. Dla uszu psa należy uważnie monitorować. Skóra na uszach peruwiańskiego gołego psa ma tendencję do wysychania i pękania. Okresowe smarowanie olejem lub kremem pomoże uniknąć trudności.
  5. U psów bezwłosych, miękka skóra ma skłonność do częstych podrażnień i jest podatna na suchość. Skóra psów musi być regularnie smarowana specjalnymi płynami.
  6. Cięcia i otarcia natychmiast się znoszą!
  7. Zwróć uwagę na zęby. Szczotkuj regularnie zęby i uważnie kontroluj zwierzę.

Hodowcy wiedzą, że gen odpowiedzialny za brak wełny jest dominujący. Krzyż nagiego psa z "wełnianą". Jeśli oboje rodzice są łysi - szczenięta umierają. Jeśli oboje rodzice mają wełnę, szczenięta rodzą się z wełną.

Indyjski pies z Peru doskonale nadaje się do zawartości w mieszkaniu. Bez wchodzenia na świeżym powietrzu nie można:

  • Zatrzymaj się kilka krótkich spacerów, aby obniżyć psa ze smyczy nie jest zalecane.
  • Jeśli stocznia jest zbudowana, spraw by ogrodzenie było wysokie i niezawodne, pies jest w stanie uciec.
  • Na dziedzińcu urządzić zacienione miejsce, orchidea Inków nie jest w stanie utrzymać się na słońcu, ryzykując silną opaleniznę.
  • Peruwiańska orchidea Inków trudno przetrwać we współczesnym społeczeństwie, pies jest wrażliwy na pestycydy, w większym stopniu na insektycydy. Staraj się chronić swojego zwierzaka przed kontaktem z podobnymi chemikaliami.
  • Szczenięta peruwiańskiej Orchidei Inca, podobnie jak dorośli, są hodowane na ulicy w specjalnym ubraniu, pies pozbawiony wełny jest stale zamarznięty, nawet jesienią.

Co karmić zwierzaka

Przedstawiciele rasy są kapryśni w żywności. Wybór diety będzie musiał ćwiczyć.

Rasa psów Peruwiańska Orchidea Inca nie ma dobrego zdrowia. Alergiczny. Jeśli chcesz karmić psa naturalnymi produktami, przygotuj się: często jest możliwe, że Peruwiański, który wczoraj jadł owsiankę z marchewką na oba policzki, po prostu odwróci nos.

Sytuacja nie oznacza, że ​​pies jest chory, tylko dzisiaj zwierzę nie jest w nastroju do jedzenia owsianki. Uzależnienia od psów są indywidualne. Znane osoby, które jedzą wszystko, bez względu na to, co wkładają do miski.

Pożądane jest przestrzeganie następujących niuansów w żywieniu psa:

  • na pewno dajcie psie mięso. Wieprzowina jest wykluczona.
  • drób (kurczak) oferuje ostrożność, możliwe alergie;
  • z produktów mlecznych, twarogu lub kefiru jest preferowane. Mleko lepiej eliminować, zapobiegać problemom z krzesłem;
  • z warzyw najlepiej jest podawać marchewkę i dynię w postaci surowej;
  • ryby dają ostrożnie, obserwując reakcje zwierzęcia.

Rodzaje żywności wyłączone z diety psa: słodkie (we wszystkich formach, pierniki i ciastka nie powinny być podawane), winogrona, kości ptaków lub ryby.

Biorąc pod uwagę kaprysy w żywności, musisz dbać o równowagę naturalnego odżywiania, aby monitorować bogactwo witamin i minerałów. Brak witamin wywołuje trudności w zdrowiu psa.

Dopuszczalne jest kupowanie specjalnej żywności premium. Jedzenie jest już zrównoważone pod względem składu, zawiera duży procent mięsa. Po utuczeniu peruwiańskich szczeniąt Orchidei Inca suchym pokarmem należy rozważyć wiek psa. Jeśli rosnące zwierzę jest w fazie aktywnego wzrostu, będziesz potrzebował specjalistycznego pokarmu przeznaczonego dla młodych psów z określonej grupy wiekowej.

Wady rasy

  1. Peruwiański bezwłosy pies ma skłonność do szybkiej utraty zębów. Przedwczesna utrata zębów jest plagą psów rasowych.
  2. Większość trudności peruwiańskiego storczyka wiąże się z wyjątkowym charakterem - brakiem wełny. Skóra "storczyka" pozbawiona jest osłony, pies nie toleruje zimna i ciepła. Nagi pies może ulec poparzeniu słonecznemu (oparzenia słoneczne). Alergia jest wyrażana na skórze. Inne choroby skóry nie są rzadkością u psów.
  3. Trudności związane z brakiem sierści, stają się tendencją do urazów, zwłaszcza cięć.
  4. Czasami psom towarzyszy zespół jelita drażliwego i epilepsja.

Funkcje szkolenia

Orchidea Inków jest uważana za umiarkowanie aktywnego psa, potrzebuje spacerów, na dziedzińcu z wysokim płotem, gdzie można się bawić i biegać. Niewydana energia jest kierowana do destrukcyjnego kanału. Pies będzie szczekał na zawsze, niszczy wszystko dookoła.

Trening peruwiańskiej orchidei Inków sprowadza się do nauczania psa głównych poleceń i godnego zachowania, a także posłuszeństwa. Biorąc pod uwagę całkowite udomowienie rasy, delikatny cel zdrowotny i dekoracyjny, nie jest konieczne szkolenie psa w określonych zespołach ras myśliwskich lub usługowych.

Łysy pies rasy

Łysie szczenięta są niezwykle popularne i pożądane. Częściowo jest to spowodowane pojawieniem się takich zwierząt, które nie wymagają starannej konserwacji osłony wełny (przycinanie, czesanie, czyszczenie resztek wełny na meblach lub podłodze). Pies nie jest nagradzany specyficznym zapachem i jest dobrze tolerowany przez alergie. Ponadto kochają swoich mistrzów, są mili, lojalni i stają się pełnoprawnymi członkami rodziny.

Jak powstały takie skały

Naukowcy odkryli ślady istnienia ras psów łysego na wszystkich kontynentach planety (z wyjątkiem Australii). Jednak kontynent afrykański (miejsce Wielkiego Jeziora Gorkiego) jest uważany za miejsce narodzin. Wpływ wysokich temperatur oznaczał ważne modyfikacje:

  • owłosienie zniknęło całkowicie lub pozostało na czubku ogona, w głowie, na palcach;
  • gruczoły potowe są rozprowadzane po całej skórze. W rezultacie gatunek ten nie musi wystawać z języka podczas upałów;
  • małe trzonowce (przedtrzonowce) zniknęły, trudno jest żuć twarde kawałki jedzenia łysego zwierzaka (wyjątkiem był nagi amerykański terier).
Ta wersja ma miejsce, ale nie jest całkowicie niezawodna. Istnieje duże prawdopodobieństwo podobnych mutacji skalnych w różnych częściach planety o gorącym klimacie.

Jasni przedstawiciele

Wśród wszystkich ras psów łysych jest kilka najbardziej znanych i popularnych. Każda z nich ma swoje indywidualne cechy.

American Hairless Terrier

Pojawienie się pierwszego łysego szczeniaka (1972) w miocie teriera myśliwskiego dało początek rasie "Amerykański nagi terier".

Waga dorosłego osobnika wynosi blisko 7 kg, a wzrost osiąga 40 cm, a pies jest obdarzony różową skórą z szarymi, czarnymi, złotymi i czerwonawymi plamami rozrzuconymi po całym ciele. Przodkowie współczesnych "łysych amerykańskich terierów" złapali gryzonie, szczury i wyhodowali je dla celów mistrza. Łysi bracia trzymani są w warunkach pokojowych i żyją 15-16 lat. Mają zabawną, poruszającą postać, są czułe, inteligentne i przyjazne dzieciom.

Złe pływaki i nie przystosowane do korzystania z ich instynktów łowieckich ze względu na wrażliwość skóry. Ta rasa ma dobrą odporność na choroby skóry, ale wymaga specjalnej odzieży na zimno i ciepło. Pokazuje zainteresowanie nauką i dziękuje gospodarzowi za naukę. Czasami zwierzęta domowe są uparte, ale nierzadko podrażniają ich szczekanie. Zajmuje pół godziny aktywności fizycznej dla pełnego rozwoju.

Chiński grzywacz pies

Szczególnie popularne są psy rasy chińskiej rasy Bald Crested. Nawet 2000 lat temu zwierzęta miały święte prawa, przynosiły szczęście, dobrobyt, szczęście. We współczesnym świecie nabycie szczeniaka z rodowodem przez skandaliczne gwiazdy stało się modnym trendem. Dorosły pies dorasta do 33 cm i waży 5 kg. Wdzięku pies ma gładką, ciepłą skórę, gdzie tylko ogon, łapy i głowa są otoczone zawoalowanymi włosami. Istnieją dwa rodzaje konstytucji dla psów:

  1. "Typ Oleniy" ma lekki wdzięczny kręgosłup.
  2. "Typ grube" jest wyposażony w cięższe kości.
Przedstawiciele rasy charakteryzują się wesołym usposobieniem, lubią szybkie gry, nie wyrażają złości i gniewu w zachowaniu, idolizują swojego mistrza, uwielbiają dzieci, żywe wyzwalają resentymenty. Nie toleruj samotności, więc nie możesz pozostawić ich na długi czas bez nadzoru i uczucia.

Wśród psów tej rasy w jednym miocie znajdują się nie tylko nagie, ale również puchate szczenięta. Wszystkie mają dokumenty, rodowód i prezentacje na wystawach. Szczenię szczeniaka zastąpi futro, które nie zrzuci i nie wydziela specyficznego zapachu. Szczególną cechą szczeniąt jest zmiana koloru podczas dorastania. Od czarnego do niebieskawego, srebrnego, białawego i drobin może stać się wielkim punktem. Pufy nie wymagają ubrań, a nagich przedstawicieli potrzebują ciepłych ubrań. Wszystkie puchate szczenięta rodzą się, gdy oboje rodzice są pisklęta. Porady tych zwierząt domowych nie są nazywane, to naprawdę boli.

Mexican Hairless Dog (Xoloitzcuintle)

Okres deifikacji meksykańskich bezwłosych psów sięga kilku tysięcy lat. Według starożytnych pism religijnych Azteków, przodkowie tej rasy byli boskimi psami świata zmarłych. To oni towarzyszyli ludzkiej duszy w specjalnym świecie duchów. Aby to zrobić, zostali spaleni wraz z ciałem zmarłego mistrza. Meksykańskie bezwłose psy nazywane są "Xoloyutzkuintli" lub "Soloitzkuintli", trudnymi do zapamiętania i niecodziennymi imionami. Psy mają pełne wdzięku proporcje, rozwiniętą klatkę piersiową, długie nogi i ogon. Standardowa wysokość psów to 45-60 cm, średnia - 36-45 cm, miniatura - 25-35 cm, waga od 11 do 18 kg.

Osoby tej rasy są podzielone na gołe i pokryte wełną. W miocie są tacy i inni. Charakterystyczne jest, że wszystkie mają taką samą strukturę szkieletu i nie powodują alergii, ponieważ nie mają zapachu.

Zwierzęta "Xoloyotskuintli" mają inteligentnie usposobione usposobienie, dobroduszne i nie szczekają bez powodu. Kochają właściciela i przez długi czas patrzą uważnie na nieznajomych. Strażnicy nie mogą być z nich stworzeni, ale stają się uniwersalnymi faworytami. Podobnie jak różne zajęcia i szkolenia.

Szczenięta tej rasy to kosoterapia, gruba, krępa, z wieloma fałdami. Z czasem przekształcają się w piękne, piękne zwierzęta. Zwierzęta są obdarzone wrażliwą skórą, co powoduje, że niedopuszczalne jest używanie tkanin syntetycznych w ubraniach, nawet małe rany i zadrapania wymagają leczenia środkami antyseptycznymi.

Peruwiański łysy pies

Hiszpańscy kolonizatorzy przyczynili się do rozprzestrzenienia niesamowitego nagiego zwierzaka i zapewnili rasie światową sławę "peruwiański łysy". W domu zadeklarowali własność narodu.

Rasa jest podzielona na 3 odmiany:

  • mały (wysokość 40 cm, waga 8 kg);
  • średni (wysokość 50 cm, waga 12 kg);
  • duży (wysokość 60 cm, waga 23 kg).
Przedstawiciele rasy są malowani w różnych kolorach, od czarnego do beżowego. Na czole, ogonie, nogach, wzdłuż grzbietu są monochromatyczne i nierówne, puste i z resztkami wełny. Zwierzęta wykazują jakość doskonałych stróżów, harmonijnie łączą siłę i szybkość. Szczupła, inteligentna, aktywna - takie słowa podkreślają naturę peruwiańskiego łysego. Pędzi do obrony, bez wahania, jeśli dom jest w niebezpieczeństwie, dobrze dogaduje się z dziećmi i bawi się z nimi pod nieobecność dorosłych.

Psy tej rasy o ciemnym kolorze skóry mogą z łatwością przebywać pod promieniami słońca, a nawet opalać się, zmieniając odcień na brąz. Jasne, mniej szczęśliwe, ich skóra potrzebuje więcej troski.

Zauważ, że skórka "peruwiańskich łysych" potów wymaga starannego wycierania lub zmywania potu po spacerze. W przeciwnym razie nie można uniknąć pojawienia się trądziku i stanu zapalnego skóry. Zaleca się, aby cienką i delikatną skórę uszu smarować codziennie specjalnym kremem do pielęgnacji skóry psa. Dostosowuje się dobrze do warunków mieszkalnych i atmosfery wiejskiej rezydencji.

Funkcje pielęgnacyjne dla bezwłosych psów

Pozorna prostota dbania o łysego czworonożnego przyjaciela jest zwodnicza. Rzeczywiście, pomimo faktu, że nie musisz dbać o płaszcz, nadal istnieje wiele aspektów, które wymagają ścisłego przestrzegania:

  • zabiegi wodne przeprowadzane są co najmniej 2 razy w tygodniu przy użyciu specjalnych produktów (szampon, żel);
  • po zabiegu kąpielowym skóra jest rozmazana specjalnymi kremami;
  • latem, przed pójściem na spacer, użyj kremu przeciwsłonecznego, aby nie spalić skóry zwierzęcia;
  • na zimowe spacery dostają ciepłe ubrania i buty;
  • pamiętaj, aby wyposażyć wygodne i ciepłe miejsce do spania dla zwierzęcia, w przeciwnym razie bezustannie znajdziesz je w swoim łóżku;
  • wybieraj ubrania z naturalnych tkanin, syntetyki powodują podrażnienia ich delikatnej skóry;
  • z powodu zaburzeń trawienia, staraj się nie mieszać rodzajów żywności (suchej i naturalnej);
  • paszy w małych dawkach i kawałkach ze względu na brak małych zębów trzonowych, a także dają kości z żył, aby wzmocnić szczęki.
Te rasy psów są bardzo egzotyczne i wymagają specjalnej troski. Ale pokazując uwagę i cierpliwość, dostajesz prawdziwego lojalnego przyjaciela dla całej rodziny.

Peruwiański bezwłosy pies

Stock Foto Peruwiański bezwłosy pies

Krótkie opisy

Każda osoba marzy o tym, aby zawsze mieć wiernego i oddanego przyjaciela, który pomoże mu przezwyciężyć wszystkie trudności w trudnym momencie i sprawi, że będzie się uśmiechał każdego dnia. Więc taki przyjaciel będzie dla ciebie tak niezwykłym psem, który nazywa się peruwiańska Inca Orchid. Uważa się, że te psy zostały odkryte w czasach Imperium Inków; w jaskini, gdzie rosły piękne kwiaty - storczyki. Właśnie dlatego te niezwykłe bezwłose psy mają tak dziwną nazwę. Nagie peruwiańskie psy są wspaniałymi towarzyszami, potrafią sprawić radość wszystkim, którzy ich spotykają, nie można ich przeoczyć, więc z takim zwierzakiem zawsze będziesz w centrum uwagi. Pamiętaj jednak, że peruwiańskie storczyki Inków potrzebują opieki i opieki: uważaj, aby pies nie zamarzał zimą, a latem jego skóra jest zawsze chroniona przed słońcem. Pamiętaj, że najcenniejszą rzeczą dla każdego psa jest Twoja miłość i uwaga.

Historia rasy

Psy tej rasy są narodowym skarbem Peru. Jednak jak dokładnie pojawili się w Peru, nikt nie wie. Przez długi czas żaden z mieszkańców nie był nawet zainteresowany tymi psami. Niektórzy nawet myśleli, że są niezdrowe, ponieważ ludzie zupełnie nie widzą psów, które nie mają wełny. Oficjalne uznanie w ich ojczyźnie, otrzymali dopiero w 1980 roku. Peruwiańskie nagie psy pozostałyby niezauważone, gdyby nie amerykański Fred Drew, który zauważył niezwykłe lokalne psy Peru. Wkrótce zwrócił na to uwagę cynolog José A. Torre Ferrara, który w końcu zdołał opracować pierwszy standard tej rasy. Dzięki wysiłkom tych wspaniałych ludzi te niezwykłe psy nie zniknęły z naszej planety. Peruwiańskie orchidee Inków zostały oficjalnie uznane przez Międzynarodową Federację Handlerów Psów w 1985 roku. Jednak do dziś pozostają jedną z najrzadszych i najbardziej egzotycznych ras na świecie.

Pojawienie się peruwiańskich bezwłosych psów

Peruwiańskie bezwłose psy mogą być duże (50-65 cm.), Średniej wielkości (40-50 cm.) I małe (25-40 cm.). Także wśród miotu nagich szczeniąt peruwiańczyk może urodzić się z futrem. Wszystkie odmiany tej rasy są eleganckie i smukłe, proporcjonalne do budowy. Ich głowa jest typu "wilczego" z szeroką czaszką w kształcie klina. Przejście od czoła do twarzy jest dobrze oznaczone. Tył nosa jest prosty. Dolna szczęka jest słabiej rozwinięta. Usta ciasno. U nagich psów, niekompletny zestaw zębów, u psów z wełną wszystkie zęby są na miejscu. Oczy są średniej wielkości, w kształcie migdałów, czarne lub brązowe. Uszy są duże, szerokie u podstawy, wyprostowane, w spoczynku schowane. Szyja jest średniej długości, lekko zakrzywiona. Plecy są proste, mocne i muskularne. Klatka piersiowa o umiarkowanej szerokości, wystarczająco głęboka z zaokrąglonymi żebrami. Ogon jest niski, średniej długości, w kształcie półksiężyca; może trzymać się z tyłu, ale nigdy nie skręca się w pierścień. Kończyny proste i muskularne. Łapy lekko wydłużone, owalne z mocnymi opuszkami; pazury są lepsze od czarnych, chociaż mogą być lekkie. Skóra jest gładka i elastyczna. Kolor może być czarny, ciemnoniebieski, grafitowy, ciemnobrązowy, słoń, jasny płowy. Różowe oznaczenia można znaleźć na całym ciele. Wełna może być na czole, na czubku ogona, a rzadkie włosy mogą być wzdłuż grzbietu.

Zdrowie, choroby

Niezwykłe peruwiańskie bezwłose psy wymagają opieki i uwagi. Szczególnie uważnie monitoruj zdrowie swoich pupili. Ogólnie rzecz biorąc, psy tej rasy są silne i trwałe, jednak skóra Peruwiańczyków bez wełny jest bardzo wrażliwa. Psy o jasnej skórze są podatne na oparzenia, więc przed pójściem na spacer w słoneczny dzień ich skóra musi być traktowana kremem z filtrem przeciwsłonecznym. Również łyse psy mają często problemy z zębami. Peruwiańskie owłosione psy mogą odziedziczyć epilepsję. Mają także ryzyko raka skóry. Dzięki dobrej genetyce i opiece psy tak rzadkiej rasy żyją wystarczająco długo i nie mają problemów ze zdrowiem.

Treść i opieka

Pies tej rasy musi mieszkać w mieszkaniu miejskim lub w wiejskim domu. Utrzymuj nagiego peruwiańskiego psa na podwórku. Brak wełny u tych psów nie pozwala im przystosować się do warunków pogodowych. Dlatego powinni być w pokoju. Podczas spaceru w lecie skóra peruwiańskich, bezwłosych psów powinna być nasmarowana filtrem przeciwsłonecznym. Zimą spacerowanie psa tej rasy powinno odbywać się w specjalnym ciepłym kombinezonie dla psa. Skóra peruwiańskiego nagiego psa powinna być regularnie pielęgnowana. Zaleca się go nawilżać, szczególnie po kąpieli zwierzęcia. Przydatnymi środkami nawilżającymi są oliwa z oliwek, olejowe roztwory witamin A i E. Szampony powinny być wybierane dla psów o wrażliwej skórze. Zwykle te szampony są naturalne, nie zawierają barwników i innych substancji chemicznych, które mogą uszkodzić delikatną skórę zwierzęcia. Sucha skóra peruwiańskiego nagiego psa na uszach, więc muszą częściej smarować nawilżacze. Nie zapomnij o regularnym czyszczeniu. Zęby Twojego zwierzaka również wymagają czyszczenia. Regularnie płucz psa mocną wywaru z herbaty lub rumianku. Przycinaj jej pazury co miesiąc.

Charakter i temperament

Poświęcone i czuły peruwiański nagi pies będzie doskonałym towarzyszem dla wszystkich członków twojej rodziny. Te psy są miłe, zabawne, dobrze dogadują się z innymi zwierzętami, szybko przywiązują się do wszystkich ludzi, z którymi żyją. Dla nich bardzo ważne jest, aby właściciel zwrócił na nie uwagę, a następnie głaskał je i chwalił tak często, jak to możliwe. W domu peruwiańskie bezwłose psy są spokojne, pełne życia i energiczne na spacer. Ponadto, psy tej rasy są doskonałymi strażnikami, od razu dają głos, jeśli czują zbliżanie się obcych. Nie ufają obcym, więc jeśli w domu są goście, peruwiański pies zawsze będzie ich trzymał w zasięgu wzroku.

Zasilanie

Szkolenie, trening

Teraz peruwiańskie nagie psy nabywane są głównie jako towarzysze, ale w dawnych czasach te psy były doskonałymi myśliwymi. Wciąż mają doskonałe instynkty łowieckie. Są aktywne, energiczne, mają dobry zmysł. Dlatego za pomocą regularnych treningów można osiągnąć bardzo dobre wyniki. Podstawowe polecenia, takie jak "siedzieć", "miejsce", "nie" itp. Peruwiańczycy szybko zapamiętują. Najważniejsze to być wytrwałym i cierpliwym. Psy tej rasy są niezwykle wrażliwe, nie mogą być karane i nieuprzejme, aby je traktować. Najlepszym sposobem nauczenia czegoś peruwiańskiego jest gratka, dzięki której Twój zwierzak będzie posłuszny i wykonawczy. Trening nie powinien być długi i intensywny. Najważniejsze, że są interesujące i ekscytujące.

Czytaj Więcej O Psach

Rodzaje szpicu pomorskiego

Karmienie Pomorskie dzieli się na gatunki ze względu na istnienie kilku podejść do hodowli. Na przykład w Ameryce większą uwagę przywiązuje się do gęstości i puszystości podszerstka psa, podczas gdy w Niemczech hoduje się tylko klasyczny typ rasy, podkreślając jej historycznie uformowane cechy zewnętrznej.

Ile razy dziennie potrzebujesz karmić dorosłego psa?

Karmienie Ile razy dziennie potrzebujesz karmić dorosłego psa?Dorosły pies powinien być karmiony dwa razy dziennie. Czasami, jeśli psy są umieszczane osobno, w klatce na wolnym powietrzu i nie można ich karmić dwa razy dziennie, karmi się je przynajmniej raz dziennie.