Choroby

Wścieklizna u psów

Szczeniak w domu - dużo kłopotów, czasem przyjemnych, ale czasem dość trudnych. Spacery, gry - wszystko wygląda bardzo prosto z zewnątrz. A kiedy zwierzę zaczyna boleć, właściciel cierpi z pytaniem: jak pomóc rodzinnemu zwierzakowi? Niektóre choroby są spowodowane złym odżywianiem, inne słabą lub niewystarczającą opieką, a istnieje kategoria chorób, które występują z powodu nieprzewidzianych okoliczności. Wścieklizna u psów jest wyraźnym przykładem takiego problemu.

Przyczyny wścieklizny

Wściekliźnie wywołuje się u zwierząt ciepłokrwistych specjalnym wirusem, który dostaje się do organizmu po ukąszeniu przez chore zdrowe zwierzęta. Wirus jest w ślinie psa. Istnieją przypadki zakażenia tym wirusem nie tylko przez zgryz, ale także podczas normalnego kontaktu, jeśli na skórze występują mikropęknięcia. W takim przypadku ślina może przedostać się przez nie do ciała zdrowego zwierzęcia lub osoby.

Nie powinieneś beztrosko myśleć, że ślinienie się w zwierzęciu jest spowodowane innymi czynnikami. Pracując z takim psem, należy przestrzegać środków bezpieczeństwa. W końcu wirus znajduje się w płynie ślinowym i może być wszędzie: na futrze, kończynach, pazurach, a nawet na podłodze, obok zwierząt domowych.

Jeśli występują jakiekolwiek anomalie w zachowaniu się zwierzęcia, zwierzę wygląda zbyt agresywnie lub, wręcz przeciwnie, jest apatyczne, powinieneś pokazać je weterynarzowi. Przecież nie tylko psy i koty umierają na wściekliznę, śmierć człowieka i śmierć dzieci są całkiem realne.

Bez względu na to, jak rodzina jest przywiązana do zwierzaka, ale jeśli ma wirusa wścieklizny, będzie musiał zostać uśpiony. Dlatego ważne jest przestrzeganie zaleceń weterynarza i wykonywanie profilaktycznych szczepień.

Przeczytaj artykuł: sterylizacja psów.

Objawy wścieklizny u psów

Wścieklizna u psów na początkowym etapie ma ukryte objawy. Okres inkubacji może być krótki (kilka dni) i może trwać dość długo - kilka miesięcy. Średni czas trwania formy przemocy - od 5 dni do 2 tygodni.

Istnieje kilka rodzajów choroby, z których każda wyróżnia się właściwymi dla niej cechami.

Najbardziej rozpowszechnioną formą wścieklizny jest żywiołowy, ale istnieją następujące formy:

Gwałtowna forma choroby jest konwencjonalnie podzielona na 3 etapy, rozpatrujemy charakterystyczne dla nich znaki:

  • Stadium prodromalne. W pierwszych stadiach po zakażeniu objawy pozostają ledwo zauważalne dla gospodarza. Wygląda na to, że pies jest zmęczony lub obrażony: przestaje biegać, często kłamie, nie próbuje komunikować się z ludźmi. Poprzednio posłuszny pies przestaje wykonywać polecenia, reagując na dźwięki i głos gospodarza. Z drugiej strony, obraz początku choroby może być zupełnie odwrotny: niesforne zwierzę nagle zaczyna wymagać zwiększonej uwagi do siebie, liże ręce właściciela, ogólnie rzecz biorąc, nie zachowuje się jak zwykle. Dlatego nagła zmiana zachowania powinna być pierwszym alarmem, na który należy odpowiedzieć. Po 2., maksimum 3 dnia, pies ma wyraźne objawy wścieklizny, których doświadczony hodowca psów nie będzie mógł przegapić. Jest to zwiększone wydzielanie śliny, problemy z oddychaniem. Zwierzę ciągle ziewa, czuje, że nie ma wystarczającej ilości tlenu, gorączkowo próbując nabrać powietrza z ust.
  • Maniakalna scena. Znaki wścieklizny są wyraźnie widoczne: pies staje się agresywny i może nagle zaatakować osobę, chociaż w zdrowym stanie zwierzę zawsze było niezwykle czułe i życzliwe. Ten etap jest niebezpieczny, ponieważ zwierzę traci kontrolę nad swoimi emocjami. Może nagle ugryźć członka rodziny, dziecko. Zwierzę ma pragnienie przedmiotów niejadalnych, można go złapać gryząc kawałki mebli, ubrania, ściany. Ponadto zwierzak może w pewnych momentach chować się w ciemnych miejscach. Na tym etapie dochodzi do częściowego porażenia mięśni krtani i żuchwy, głos psa staje się nierozpoznawalny, ochrypły. Czasami można zaobserwować napady drgawkowe, którym towarzyszy ruch oczu lub zeza. W tym momencie pies nie jest już szalony. Nastąpiła spokojna faza - zwierzę jest apatyczne, oddech jest ciężki, pojawiają się oznaki braku powietrza. Etap trwa maksymalnie 5 dni, ale trzeciego dnia można zauważyć przejście do następnego etapu.
  • Stopień całkowitego paraliżu, któremu towarzyszy przede wszystkim lęk przed wodą i całkowity paraliż aparatu do połykania. Agresja prawie na tym etapie nie jest zauważalna. Oprócz paraliżu krtani cierpią również mięśnie kończyn. Pies może utykać lub całkowicie przeciągać tylne nogi. Z powodu niemożności przełknięcia śliny, występuje stałe ślinienie się. Trzeciego dnia paraliż chwyta narządy wewnętrzne zwierzęcia, najczęściej zwierzę zapada w śpiączkę i nie opuszcza go aż do śmierci.

Inne formy wścieklizny charakteryzują się również pewnymi przejawami. Należą do nich:

  • Długotrwały przebieg choroby (od 3 miesięcy do 6 miesięcy), brak agresji jest charakterystyczny dla nietypowej postaci choroby. Pies cierpi na wymioty, biegunka, która się pojawia, prowadzi zwierzę do opłakanego stanu. Ukochana rodzina słabnie i grzęźnie na naszych oczach, wygląda na bardzo wyczerpaną.
  • W przypadku postaci depresyjnej, która zachodzi dość szybko (około 5 dni), charakterystyczne jest: szybkie pogorszenie stanu, kaszel psa, nasilenie ślinienia. Śmierć następuje 3 lub 5 dnia, a przyczyną jest paraliż narządów wewnętrznych.
  • Forma zwrotna charakteryzuje się napadowym przebiegiem choroby. Ataki, które powstają, a następnie znikają, aby powstać z zemsty. Zwierzę ginie. To zajmuje tylko kilka dni. Jednak w niektórych przypadkach występuje dość długa przerwa między kilkoma tygodniami między napadami choroby.
  • Forma nieudana jest słabo rozumiana. Zwierzę, które ma oczywiste oznaki wścieklizny nagle odzyskuje przytomność. Zdarza się tak rzadko, że nie można mieć nadziei na cud.

Czy leczenie jest możliwe

Jeśli podejrzewa się wściekliznę, szczególnie gdy zwierzę miało kontakt z nieznanym (zabłąkanym) zwierzęciem lub zostało przez niego ugryzione, zwierzę jest izolowane i stosowane do służby weterynaryjnej. Zwierzę zostaje umieszczone w kwarantannie. Ludzie i zwierzęta, które miały kontakt z zakażoną osobą, są zaszczepione.

Nie warto się uspokajać, zwierzę, które wykazuje wyraźne oznaki wścieklizny, nie może być leczone. Wirus, który dostał się do organizmu, ma niszczycielską moc. Szybko się rozmnaża i uszkadza zdrowe komórki. Docierając do komórek mózgu, wirus powoduje w nim zapalenie, a to prowadzi do paraliżu i śmierci.

Możesz chronić psa, jeśli będziesz słuchać wymagań weterynarzy i uodpornić zwierzę.

Środki zapobiegawcze

Choroba jest nieuleczalna, dlatego ważne jest, aby chronić swojego ukochanego psa przed zakażeniem wścieklizną. Oto kilka wskazówek, jak unikać wścieklizny:

  • Szczepienia przeciwko wściekliźnie należy podawać w odpowiednim czasie. Dotyczy to zwłaszcza dużych psów, które właściciele spuszczają ze smyczy, aby bawiły się na trawniku w parku lub lesie. Dzikie zwierzęta i ich ukąszenia mogą być śmiertelne dla zwierząt domowych.
  • Jeśli ugryzienie nieznanego zwierzęcia wystąpiło przed właścicielem psa, natychmiast przemyj ranę ciepłą wodą i gęstym roztworem mydła. Następnie przetnij brzegi rany. Aby to zrobić, najlepiej jest użyć roztworu jaskrawozielonej (Zelenka). Następnie idź szybko do weterynarza. Wykona wszelkie niezbędne manipulacje z raną, sprawdzi znak szczepienia, powie ci, jak postępować. Nieszczepiony pies zostanie odizolowany.

Wścieklizna jest bardzo niebezpieczną śmiertelną chorobą. Wszyscy właściciele psów powinni być tego świadomi i odpowiednio uodpornić swojego zwierzaka. Na tym zależy nie tylko jego życie, ale także życie wszystkich członków rodziny!

Wścieklizna u psów: objawy i zapobieganie

Wścieklizna jest śmiertelną chorobą zwierząt stałocieplnych.

Pies może zostać zarażony wirusem z bezpańskich krewnych, którzy z kolei stają się źródłem infekcji po kontakcie z dzikimi zwierzętami.

Wirus jest przenoszony głównie w momencie ukąszenia, ale zdarza się również, że wnikanie śliny na otwarte rany prowadzi do rozwoju niebezpiecznej choroby.

Okres inkubacji wścieklizny u psów

Czynnikiem sprawczym tej choroby jest neurotropowy wirus, który atakuje mózg. Okres inkubacji rozwoju wirusa osiąga trzy miesiące.

U pozornie zdrowego, ale już zarażonego psa, wirus w ślinie jest określany 5-10 dni przed pojawieniem się pierwszych objawów klinicznych. Dlatego należy chronić zwierzę przed kontaktem ze wszystkimi zabłąkanymi psami.

Objawy, oznaki wścieklizny

Psy mają gwałtowną, cichą, nawracającą i nieudaną formę wścieklizny.

Gwałtowna forma choroby

Gwałtowna forma choroby trwa od 5 do 11 dni i dzieli się na trzy etapy:

Prodromal

Etap prodromalny trwa do trzech dni.

  • Charakterystyczne dla zwierzęcia jest apatia, pies może chować się w zacisznych miejscach, nie reaguje, a wręcz przeciwnie, próbuje pieścić, polizać dłonie.
  • Widoczne są chwytliwe ruchy jamy ustnej, czasem odnotowuje się pogorszenie połykania i ślinotok.
  • Pies w tym okresie wypuszcza dużą liczbę wirusów.

Maniakalny

Maniakalny etap trwa również do trzech dni.

  • Apatia zostaje zastąpiona przez agresję, zwierzę może zaatakować swojego właściciela, wściekle chwyta otaczające go przedmioty.
  • Ruchy chwytające charakteryzują się ogromną siłą, która często prowadzi do złamania szczęk.
  • Łamiąc smycz, pies może przebyć znaczną odległość, gryząc i zarażając inne zwierzęta po drodze. Charakterystyczne jest, że pies z wściekliźnie atakuje bezgłośnie, bez uprzedniego szczekania.
  • Są oznaki paraliżu krtani - zwierzę sprawia, że ​​dźwięki przypominają wycie.
  • Widocznie silny, spieniony ślinotok.
  • Ataki przemocy zostają zastąpione przez apatię, ale jakiekolwiek zewnętrzne podrażnienie może ponownie doprowadzić do ostrej agresji.

Paralityczny

Etap paralityka trwa do 7 dni.

  • W przypadku psów charakterystyczne są poważne trudności w połykaniu, rozwija się paraliż kończyn tylnych.
  • Pies zapada w śpiączkę i umiera za kilka dni.

Zapalenie jelit to kolejna potencjalnie śmiertelna choroba. Przeczytaj o objawach zapalenia jelit u psów io tym, jak pomóc swojemu zwierzakowi.

Podejrzewasz swojego psa o fałszywą ciążę? Dowiedz się, jak rozpoznać łyżkę w naszym artykule.

Cicho

Cicha forma odnosi się do nietypowego wariantu rozwoju wścieklizny.

  • Pies nie jest agresywny, apetyt zostaje uratowany, mogą wystąpić trudności w połykaniu, podobnie jak w przypadku, gdy zwierzęta są miażdżone kośćmi.
  • Istnieje paraliż gardła, żuchwy, kończyn tylnych.
  • Chory pies może doświadczyć niestałego chodu, czasami w nietypowej postaci, zwierzę je całkowicie niejadalne przedmioty i rozwija się wydzielanie śliny.

Zwrotny

Powtarzająca się forma wścieklizny charakteryzuje się całkowitym wyleczeniem, które po dwóch lub trzech tygodniach jest ponownie zastępowane wszystkimi objawami choroby.

Nieudane

Nieużywana forma wścieklizny kończy się odzyskiem zwierzęcia w drugim etapie choroby. Ta forma wścieklizny jest bardzo rzadka i wielu badaczy nadal ją bada.

Nietypowy

Nietypowe wściekliźnie mogą również objawiać się objawami zapalenia żołądka i jelit - krwawą biegunką i wymiotami. Ta forma choroby najczęściej pozostaje bez odpowiedniej opieki, a chory pies może zarazić osobę.

Jak ustalić wściekliznę

Przejawy wścieklizny u psów można określić przez to, że wygląda na przerzedzone, ma wydzielanie śliny z jamy ustnej, zauważalny wypadanie języka i rozwija się zeza i zmętnienie rogówki.

W miarę rozwoju choroby rozwija się paraliż kończyn tylnych, a następnie mięśnia sercowego i oddechowego, powodując śmierć zwierzęcia.

Konieczne jest różnicowanie wścieklizny z postacią układu nerwowego, z zapaleniem mózgu i chorobą Aujeszky'ego. Dog distemper objawia się również paraliżem i napadami padaczkowymi, ale wraz z ich rozwojem nigdy nie dochodzi do paraliżu mięśni żuchwy. A przy wścieklizny nie ma zapalenia spojówek i nieżytu nosa.

Choroba Aujeszky'ego lub pseudo-szaleństwo charakteryzuje się wyraźnym swędzeniem i drapaniem, śmierć następuje w krótkim okresie - w 2-3 dni. W chorobie Aujeszky'ego psy mają agresywność wobec przedmiotów i zbliżających się zwierząt, ale nie ma agresji skierowanej na ludzi.

Czy leczy się wścieklizny?

Należy pamiętać, że wścieklizna u psów nie jest leczona. Jeśli podejrzewasz rozwój choroby u swojego zwierzaka, musisz pokazać go weterynarzowi i miejsce w kwarantannie. Pies musi znajdować się w wolierze, w której wykluczony jest kontakt z innymi zwierzętami.

Kwarantanna trwa dziesięć dni, podczas których wszystkie oznaki wścieklizny zwykle rozwijają się lub nie rozwijają. Weterynarz może również wykonać testy, za pomocą których będzie możliwe zidentyfikowanie wirusa lub innego patogenu.

Zapobieganie

Jedynym sposobem zapobiegania wściekliźnie jest szczepienie, które odbywa się co roku.

Odporność odporna jest rozwijana mniej więcej po trzecim szczepieniu, aż do tego czasu ugryzienie wściekłego zwierzęcia może prowadzić do rozwoju choroby nawet u zaszczepionych osób.

Co jeśli twój pies jest ugryziony?

Najważniejsze, żeby nie wpadać w panikę, właściwe działania uratują życie twojego zwierzaka i nie pozwolą na infekcję.

Jeśli zauważysz, że twoje zwierzę zostało ugryzione przez bezpańskiego psa, musisz postępować w następujący sposób:

  1. Konieczne jest doprowadzenie psa do domu, podczas gdy niemożliwe jest sprawdzenie rany bez użycia sprzętu ochronnego.
  2. W domu trzeba nosić ochronne rękawiczki i pysk psa.
  3. Włosy wokół rany są odcięte, a ranny obszar jest obmyty dużą ilością mydlanej wody. Wskazane jest, aby robić to pod ciśnieniem, to znaczy, aby w strzykawce umieścić gęsty roztwór mydła i wypłukać wszystkie rany pod ciśnieniem.
  4. Po wstępnym leczeniu należy zadzwonić do weterynarza w domu.
  5. Jeśli pies nie jest zaszczepiony, należy natychmiast umieścić szczepionkę przeciw wściekliźnie. Ponowne szczepienie powtarza się dwa tygodnie po pierwszym szczepieniu.
  6. Zwierzęta muszą być uważnie obserwowane przez co najmniej 10 dni.

Znalazłeś kleszcza po spacerze? Pamiętaj, aby sprawdzić u psów objawy piroplazmozy i podjąć działania zapobiegawcze.

Zarówno dorośli, jak i małe szczenięta są podatne na infekcję przez robaki. Wszystko o różnych typach robaków i odrobaczaniu w tym artykule.

Należy pamiętać, że jeśli pies zostanie ugryziony przez kilka bezpańskich zwierząt naraz, to objawy wścieklizny mogą rozwinąć się u niej w ciągu dwóch lub trzech dni. W przypadku, gdy pies jest porysowany podczas walki, istnieje duże prawdopodobieństwo, że objawy wścieklizny pojawią się w ciągu dwóch lub więcej tygodni. W bardzo rzadkich przypadkach wirus w ciele zwierzęcia może przeżyć nawet sześć miesięcy, a dopiero potem zaczyna się zamanifestować.

Poprzez umieszczenie szczepionki po możliwej infekcji, chronisz siebie i swojego zwierzaka.

Co jeśli pies ugryzł osobę?

Wścieklizny, które rozwinęły się u ludzi, odnoszą się również do chorób śmiertelnych.

Osobę można wyleczyć po infekcji tylko wtedy, gdy przed pierwszymi oznakami choroby może dojść do szczepienia profilaktycznego.

Jeśli zostaniesz ugryziony przez nieznanego psa, a także lisa, jeża lub inne dzikie zwierzę, należy wykonać kilka kroków:

  1. Myj obficie w ranie lub obszarze sedymentacji grubą wodą z mydłem. Następnie potraktuj skórę nadtlenkiem i nałóż bandaż.
  2. Pamiętaj, aby odwiedzić lekarza, który przepisze szczepionkę przeciw wściekliźnie.
  3. Całą obróbkę należy przeprowadzić do końca. Kilka dekad temu w ścianie brzucha znajdowało się do 40 zastrzyków, obecnie stosuje się do 7 szczepionek, a obszar barku służy do ich umieszczenia.

Po wystąpieniu objawów wścieklizny nie zostanie wyleczony z tego powodu, więc psy są spać tylko. Nie możemy pozwolić, aby chore zwierzę miało czas na zarażenie swoich bliskich i pobliskich ludzi.

Pierwsze oznaki wścieklizny u psa

Być może nie ma nic gorszego niż utrata zdrowia. Choroba, szczególnie ciężka, zawsze jest ciosem, rozczarowaniem. A jeśli choroba dotknie mózg, to jak go zrozumieć? Nasi młodsi bracia są znacznie bardziej narażeni na zarażenie wścieklizną i znacznie rzadziej dochodzi do siebie niż osoba. Jak uratować wiernego przyjaciela? Jak przewidzieć rozwój choroby? Jak rozpoznać objawy wścieklizny u psa?

Typowa historia

Jeśli mieszkasz w mieszkaniu i masz małego psa, jesteś praktycznie bezpieczny. Nie wypuszczasz ulubionej na ulicę bez butów i kombinezonu, kupujesz jej jedzenie w specjalnym sklepie i raz w tygodniu zabierasz ją do fryzjera i manikiurzystki. Twoje zwierzę żyje w szczęśliwym otoczeniu przypominającym inkubator. Nie widzi prawdziwego życia, nie czuje ryzyka. Kolejna rzecz, jeśli masz dużego psa. Będzie musiała chodzić co najmniej dwa razy dziennie. Będzie musiała grzebie i myć się w wannie. Będzie musiała kupić kaganiec i grubą smycz. Ale na spacerach pragnie wolności. Będzie przepychać się przez pola i drogi, szczekając ptaki i próbując złapać królika, pod warunkiem, że odejdziesz od miasta. A kto ochroni twojego psa przed wściekłymi lisami, nietoperzami czy szczurami? Jeden kęs i zwierzę w niebezpieczeństwie.

Co czuje ten zwierzak?

Pierwszym objawem wścieklizny u psów jest poczucie winy. Pies staje się ponury, obniża głowę, patrzy na właściciela smutnymi oczami. Takie zachowanie zauważają prawie wszyscy miłośnicy psów, którzy mają podobny problem. Pies nie rozumie swojej winy, ale wyraźnie to odczuwa. Dlatego próbuje przejść na emeryturę, leży na długi czas, ma ciągłe pragnienie. Objawy wścieklizny u psa można zauważyć gołym okiem, ale pod warunkiem, że patrzysz na swojego zwierzaka, zauważysz zmiany w jego zachowaniu. Brak apetytu jest niepokojącym dzwonkiem, szczególnie jeśli twój pies zazwyczaj lubi jeść. Zasadniczo każda zmiana sygnalizuje coś, i to jest w twojej mocy, by skonsultować się z doktorem w czasie i spróbować uratować życie czworonożnego przyjaciela.

Fatalny wirus

Weterynarze zaznaczają wirusowe pochodzenie wścieklizny i wzruszają ramionami, gdy pytają o uleczenie. Niestety, dzisiaj medycyna jest bezsilna w leczeniu choroby, a wyjątki tylko potwierdzają regułę. Jeśli zauważysz wczesne objawy wścieklizny u psów, istnieje niewielka szansa na uratowanie zwierzęcia. Kłopot w tym, że ta choroba ma długi okres inkubacji. Pierwsze objawy zakażenia wścieklizną u psów pojawiają się znacznie później niż w momencie zakażenia. W tym okresie nie możesz już pomóc. Jedynym wyjściem może być zapobieganie, w szczególności szczepionka roczna.

Przewoźnicy wśród nas

Ciepłokrwiste zwierzęta mogą być odsłonięte przez krew, ślinę i inne kontakty. Dość lekkiego ugryzienia, a nawet zadrapania. Najstraszniejsza jest porażka centralnego układu nerwowego, czyli ukąszenie nosa lub ucha. To pewna śmierć dla psa. Niewielka koncentracja na uszkodzeniu ciała powoduje szybką porażkę całego ciała i bolesną śmierć. Dlaczego wścieklizna psa jest tak niebezpieczna, oznaki? Początkowy etap nie charakteryzuje się jeszcze większą agresywnością ze strony zwierzęcia, osoba może uniknąć ataku. Oprócz bezpośredniego uszkodzenia fizycznego ze strony wściekłego psa, osoba jest narażona na infekcję wirusową. Każdego roku odnotowuje się ogromny odsetek zgonów z powodu wścieklizny. Najczęściej przenoszoną infekcją jest pies. W linii do traumatologa są ludzie z dziećmi, ugryziony na ulicy. Dzieci rzadko rozpoznają zagrożenie ze strony zwierzęcia i starają się pieścić puszyste.

Etapy wścieklizny

Pierwszy objaw wścieklizny u psa pojawia się po okresie inkubacji - jest to nieprzyjemny wygląd, dziwne zachowanie i strach. Rzadko, wścieklizna jest rozpoznawana na podstawie tych objawów. Weterynarze zidentyfikowali trzy warunkowe stadia choroby, klasyfikując je według objawów. Jakie są oznaki wścieklizny u psów na pierwszym etapie, zdaniem lekarzy? Muszę powiedzieć, że pierwszy etap nazywa się zwiastunem choroby lub stadium prodromalnym. Jak już wspomniano, obserwuje się zmianę zachowania. Może wystąpić agresja lub, odwrotnie, pies stanie się bardzo czuły. Układ nerwowy zwierzęcia cierpi, światło dzienne jest nie do zniesienia. Pies chowa się w cieniu, unika kontaktu, boi się hałasu i cieni. Dziki pragnienie wysusza zwierzę, ale nie może pić, ponieważ smak wody staje się obrzydliwy dla niego. Od bezsilności pies kopie ziemię, gryzie na przedmiotach, wyje. Nagle może ujawnić się pociąg seksualny do umysłu. Maksymalnie trzy dni trwa pierwszy etap. Na zakończenie zwierzę doświadcza silnego swędzenia w miejscu ugryzienia i ściera ranę.

Drugi etap

To jest etap zamieszek lub podniecenia. Na tym etapie objawy wścieklizny u psa są oczywiste. Zwierzę całkowicie traci kontrolę nad sobą, doświadcza ostrych bólów głowy, w wyniku czego ma tendencję do niszczenia jakichkolwiek przedmiotów w pobliżu. Gry nie przyciągają, ulubione zabawki są rozdarte na strzępy, szczekanie staje się niegrzeczne, a zachowanie agresywne i gwałtowne. Pies jest bardziej skłonny do gryźć ludzi i inne zwierzęta w pobliżu. Zainfekowane zwierzęta często próbują uciec od bólu i nie mogą rozróżniać dróg, więc najlepiej nie stać na ich drodze. To jest ostatni etap, kiedy zwierzę może rozpoznać właściciela, a przynajmniej nie wyrządzić mu krzywdy. Faza agresji może zmienić stan apatii wobec otaczającego go świata, doprowadzić do całkowitej obojętności wobec wszystkich wynikających z tego konsekwencji. W szczególności szczęka psa spada, płynie bez końca, jego oczy są czerwone i rozpalone.

Trzeci etap: porażenie

To jest ostatni etap, który jest tylko fatalny. Układ nerwowy psa ulega całkowitemu uszkodzeniu. Pies postrzega otaczający świat w kawałkach, pod warunkiem, że jest świadomy. Z dzikich bólów zwierzę może szczekać lub wyć głośno. Głównymi objawami wścieklizny u psa na tym etapie są skurcze i paraliż. Zwierzę nie może wykonywać pełnych akcji i ruchów. Ogólnie rzecz biorąc, dla osoby nie jest to obecnie niebezpieczne. Temperatura ciała wzrasta, oczy toczą się, łapy drgają mimowolnie. Pies może oddychać, sapać, szczekać zęby. W końcu oddech jest sparaliżowany i następuje śmierć z uduszenia.

Czasami przyczyną śmierci może być niewydolność serca.

Traktuj lub ostrzegaj

Jeśli podejrzewasz objawy wścieklizny u psów w twoim domu lub na podwórzu, nie wahaj się, ale natychmiast skontaktuj się z weterynarzem i, jeśli to możliwe, przetransportuj zwierzę. Lekarz przeprowadzi pełne badanie i ustali możliwe choroby. Jeśli pies jest naprawdę zainfekowany, nie ma prawie żadnej nadziei, że zostanie uratowany, ale będziesz w stanie chronić siebie, swoich bliskich i innych przed kontaktem i dalszą infekcją. Jeśli chodzi o zwierzę domowe, można temu zapobiec, za co co roku szczepione. Przy okazji, byłoby dobrze zrobić nie tylko szczepienie przeciw wściekliźnie, ale także przeciwko dżumie, zapaleniu wątroby, paragrypy i innym niezbyt przyjemnym rzeczom.

Twój szczeniak

Jeśli wziąłeś małego szczeniaka, szczepienia powinny być pierwszym przedmiotem pod względem merytorycznym. Należy pamiętać, że istnieje więcej niż jedna szczepionka opracowana i przystosowana do różnych rodzajów zwierząt domowych. Możesz zażyć jednomiesięcznego szczeniaka na szczepienie, jeśli jest silny, chodzi i spożywa samodzielnie. Ponowne wstrzyknięcie będzie musiało zostać wykonane według harmonogramu wyrażonego przez lekarza. Jest to jedyny sposób na osiągnięcie 100% ochrony. Naturalnie, szczepionka jest pokazywana tylko zdrowym zwierzętom, a zakażona osoba nie może już być uratowana za jej pomocą. Działanie szczepionki wyraża się w nabyciu trwałej odporności na wirusa wścieklizny, a efekt jest zapewniony nawet pod warunkiem, że zwierzę zostało bardzo skradzione przez swoich kongenerów. Średnio cena szczepionki za 1 ml waha się od 150 do 300 rubli. Prywatni właściciele są obciążani za samą szczepionkę. Oznacza to, że nadal musisz wydawać pieniądze, ale będziesz pewny bezpieczeństwa i nie będziesz szukał śladów wścieklizny u psów.

Fałszywe objawy

Niektórzy szczególnie wrażliwi gospodarze zaczynają siać panikę zbyt szybko. Cóż, oczywiście, kiedy twój pies jest czysty, nakarmiony, a po spacerze myjesz swoje łapy szamponem, ale musisz dać mu psa i igraszki, inaczej stanie się całkowicie rozpieszczony, a wtedy faktycznie pojawi się ryzyko zachorowania. W budynkach mieszkalnych, gryzonie i owady mogą stać się nosicielami infekcji. Nietoperze mogą zamieszkiwać na strychach. Czy twój pies tam idzie? Wtedy jesteś zagrożony. Ale w jaki sposób psy wykazują objawy wścieklizny w swoich mieszkaniach? Objawy mogą się nieznacznie różnić od wcześniejszych głosów. Pies jest znudzony, zacznie unikać właściciela. Może mieć wodniste oczy i nos. Zwiększy się również ślinienie. Agresja nie zawsze jest obowiązkowym czynnikiem behawioralnym u zarażonych psów. Zwierzę może, przeciwnie, nieustannie chować się pod opieką właściciela, cierpieć z powodu nieuwagi. Możesz oglądać grę zwierząt. Czy rozrywa swoją ulubioną zabawkę? Swędzi zęby, wydaje ci się. Powody mogą być znacznie poważniejsze.

Formy choroby

Warunkowo można rozróżnić cztery formy choroby: przemoc, milczenie, zwrotność i poronienie. Pierwszy, który omówiliśmy powyżej. Cicha forma charakteryzuje się apatycznym stanem zwierzęcia, brakiem zainteresowania życiem. Apetyt może się utrzymywać, chociaż występują trudności w połykaniu. Pies często dusi się. Może wystąpić paraliż gardła. Chód jest chwiejny i niepewny. Pies może łapczywie jeść absolutnie niejadalne przedmioty.

Zwrotna forma wścieklizny jest najbardziej podstępna, ponieważ wydaje się, że pies w pełni wyzdrowiał, ale po dwóch lub trzech tygodniach wszystkie objawy wścieklizny powracają i doprowadzają zwierzę do śmierci.

Wreszcie, nieudana forma wścieklizny charakteryzuje się odzyskiem zwierzęcia w drugim etapie choroby. Jest to bardzo rzadka forma i, oczywiście, najbardziej udana dla chorego psa, dla której zapewniona jest odpowiednia opieka. Nietypowa postać jest związana z objawami zapalenia żołądka i jelit, tj. Z krwawymi wymiotami i biegunką. Chory pies może przekazać wirus osobie, więc przestrzegaj zasad higieny i lepiej powstrzymaj się przed głaskaniem psa na zewnątrz.

Objawy zewnętrzne

Jeśli idziesz ulicą, trudno jest patrzeć na zwierzęta i rozpoznawać u psów wyraźne oznaki wścieklizny. Zdjęcia naocznych świadków i właścicieli takich niefortunnych osób pomagają zidentyfikować zewnętrzne oznaki, które powinny ostrzec. Nawet podczas wieczornego spaceru z przyjaciółmi lepiej jest mieć oko na świat zewnętrzny, aby chronić siebie i ludzi przed niebezpiecznym wirusem. Więc chory pies wydaje się przerzedzony. Jest torturowana, niesamowicie chuda, nawet jeśli jest to duży pies. Wygląda na to, że wełna wisi na psie, a wraz z nią - na skórze. Jej język może wypaść, a oczy będą kosić. Chroni chwiejny chód i tępe czerwone oczy. Pies oddycha bardzo często, a ty będziesz w stanie to zobaczyć, ponieważ wychudzone osobniki mają silne żebra. Jeśli widzisz psa ulicznego z tymi objawami, nie trzymaj się z dala. Skontaktuj się z lekarzem. W ten sposób możesz uratować kilka istnień. Jeśli podejrzewasz wściekliznę u swojego zwierzaka, nie połykaj problemu. Pamiętaj, że wścieklizna nie jest leczona, ale podobne objawy występują w wielu innych chorobach. Jeśli Twój pies został ugryziony na ulicy, przed pójściem do kliniki umyć ranę grubym roztworem mydła, obcinać włosy i dezynfekować nadtlenkiem wodoru. Im szybciej skonsultujesz się z lekarzem, tym większa szansa dla Twojego zwierzaka.

Wścieklizna u psów - objawy

Pierwsza wzmianka o tej chorobie została odnotowana w XVI wieku. Choroba została nazwana hydrofobią lub hydrofobią. Wraz z rozwojem mikrobiologii okazało się, że czynnikiem sprawczym jest śmiertelny wirus, który atakuje mózg wszystkich ciepłokrwistych zwierząt, w tym ludzi. Zwierzęta są zarażone przez zabłąkanych braci, którzy zarażają się leśnymi mieszkańcami. Choroba jest niebezpieczna, ponieważ wścieklizna we wczesnych stadiach psa czasami pozostaje niezauważona. Ważne jest, aby nie lekceważyć zapobiegania, które może uratować życie czworonożnego zwierzaka i całej rodziny.

Co to jest wścieklizna u zwierząt

Wścieklizna jest chorobą wirusową charakteryzującą się poważnym uszkodzeniem obwodowego układu nerwowego. Zakażenia są podatne na zwierzęta stałocieplne, w tym na zwierzęta gospodarskie i domowe, większość ptaków i ludzi. Wirus jest odporny na chemiczne środki dezynfekujące i niską temperaturę. Może trwać w ciałach zmarłych przez kilka lat. Umiera natychmiast w temperaturze 100 stopni i przez 10-15 minut pod wpływem promieniowania ultrafioletowego.

Zakażenie wirusem wścieklizny prowadzi nieuchronnie do śmierci. Nie ma lekarstwa, więc właściciele zwierząt muszą podjąć środki zapobiegawcze. W ich naturalnym środowisku nosicielami wirusa są dzikie zwierzęta mięsożerne: lisy, wilki, szopy, szakale, jeże, gryzonie, nietoperze. W mieście zakażenie rozprzestrzeniają się bezpańskie koty i psy. Przypadki infekcji wścieklizną są okresowo rejestrowane we wszystkich krajach świata.

Jak to jest transmitowane

Choroba wywoływana jest przez wirus RNA należący do rodziny Rhabdoviridae (rabdowirusy). Wewnątrz organizmu patogen jest zlokalizowany w węzłach chłonnych i gruczołach ślinowych. Stamtąd rozprzestrzenia się na inne narządy. Penetrując rdzeń kręgowy i mózg, wirus powoduje nieodwracalne zmiany w funkcjonowaniu ośrodkowego układu nerwowego. Przenoszenie patogenu do środowiska ze śliną jest główną przyczyną rozprzestrzeniania się wścieklizny.

Może wystąpić infekcja:

  • przez bezpośredni kontakt z chorym zwierzęciem w momencie ukąszenia;
  • kiedy ślina zakażonego osobnika dostaje się do otwartych ran, przez ślinienie się śluzówek jamy ustnej i nosa;
  • unoszące się w powietrzu kropelki;
  • pokarmowe, gdy infekcja dostanie się do organizmu przez usta z pokarmem lub przez lizanie przedmiotów;
  • przez przenoszenie przenoszone, to znaczy przez ukąszenia owadów.

Chociaż możliwe są te liczne sposoby rozprzestrzeniania się wirusa, jedyną istotną, wielokrotnie sprawdzoną metodą infekcji pozostaje bezpośredni zgryz. Prawdopodobieństwo zakażenia zależy od liczby i głębokości otrzymanych ran, od specyficznej wirulencji patogenu i od indywidualnej podatności organizmu.

Grupa ryzyka obejmuje zwierzęta domowe żyjące w pobliżu lasów. Coroczne szczepienie przeciwko wściekliźnie jest skutecznym sposobem zapobiegania temu. Odporność odporna jest ustalana po trzecim szczepieniu. Szansa na zarażenie przez zaszczepionego psa jest znikoma. To tylko 2%. Zwierzęta o obniżonej odporności, zakażone jakąkolwiek inną infekcją lub osłabione chirurgicznie mogą zachorować.

Czy szczeniak może być chory na wściekliznę

Wścieklizny rozwija się szybciej u szczeniąt niż u dorosłych. W niektórych pierwszych objawach pojawiają się piątego dnia po zakażeniu. Szybkie rozprzestrzenianie się infekcji jest związane ze słabą odpornością i niewielkim rozmiarem ciała. Czynnik sprawczy wścieklizny należy do grupy wirusów zapalenia mózgu. Rozprzestrzenia się przez neurony w pewnym tempie. Długość łańcuchów nerwowych u niemowląt jest mniejsza, więc wirus szybko dostaje się do mózgu. Z tego samego powodu ukryty etap u małych ras jest krótszy niż w dużych.

Okres inkubacji

Inkubacja lub, w inny sposób, okres ukryty, gdy choroba nie objawia się zewnętrznie, waha się od jednego do trzech miesięcy, ale zdarzają się przypadki, gdy objawy choroby pojawiły się po sześciu miesiącach lub nawet roku od momentu zakażenia. Taka różnica jest związana ze stabilnością odporności, wielkością ciała i cechami organizmu zakażonego osobnika. U pozornie zdrowego, ale już zarażonego psa, wirus wykrywa się w ślinie 5-10 dni przed wystąpieniem klinicznych objawów choroby. W tym czasie staje się zaraźliwy.

Formy manifestacji

W zależności od objawów i charakteru przebiegu choroby istnieje kilka postaci choroby. Ich funkcje wymieniono w tabeli:

Płynie w sposób falowy z przerwą między atakami trwającymi kilka tygodni.

Najbardziej znana i powszechna forma. Zmiany w zachowaniu są wyraźne. Apatia ustępuje miejsca silnej agresji, a następnie paraliżowi

Agresja jest prawie nieobecna. Pogorszenie następuje szybko

Powtarzające się przejście od apatii do agresji z przerwami między atakami

Rzadka i źle zbadana forma, zakończona wyzdrowieniem.

Objawy charakterystyczne są nieobecne. Choroba ma objawy zapalenia żołądka i jelit: wymioty, biegunka. Z tego powodu często nie jest rozpoznawany.

Pierwsze znaki

Niezależnie od postaci choroby, pierwsze objawy wścieklizny u psów, z reguły, są ledwo zauważalne dla właścicieli i nie mają nic wspólnego z obrazem, który większość ludzi reprezentuje odnosząc się do choroby. Zwierzę staje się nieaktywne, nie gra, nie biegnie podczas chodzenia, kłamstwa, próbuje ukryć się przed światłem. Zwierzę dużo pije, odmawiając jedzenia.

Drugiego lub trzeciego dnia, ślina zaczyna płynąć, pojawiają się problemy z oddychaniem. Niektóre psy zaczynają jeść ziemię, kamienie, patyki i inne niejadalne przedmioty. Możesz zaobserwować problemy z przyjmowaniem wody i jedzenia, zwierzak często dławi. To jest cichy etap choroby. To samo dotyczy wszystkich postaci wścieklizny, z wyjątkiem nietypowych. Dalszy przebieg choroby jest inny. Nietypowa postać ma niewyraźny objaw podobny do zatrucia pokarmowego, dlatego często infekcja pozostaje niezidentyfikowana.

Objawy

Weterynarze wydzielają kilka postaci choroby. Objawy i zachowanie wściekłego psa z różnymi typami dolegliwości są różne. Najczęstszą jest gwałtowna forma infekcji. Jego objawy stanowią dobrze znany obraz choroby. W sumie istnieje 5 form wścieklizny:

Gwałtowna forma choroby

Objawy w postaci przemocy trwają od 5 do 12 dni. Choroba przebiega w trzech etapach:

  • prodromalny;
  • maniakalny;
  • paralityk.

Pierwszy etap choroby trwa około trzech dni. Objawy wścieklizny u psów na etapie prodromalnym mogą pozostać niezauważone, ale w tym okresie maksymalna ilość wirusa jest uwalniana do środowiska. Powinieneś zwrócić uwagę na wszelkie zmiany w zachowaniu zwierzaka. Pies chowa się w zacisznych miejscach, unika światła. Posłuszny zwierzak przestaje odpowiadać, odpowiadając na polecenia. Czasami przeciwnie, pies wymaga zwiększonej uwagi, łasi się, liże ręce.

Zwierzęta lizały, przeczesują ugryzienie pazurami, rany i zadrapania pojawiają się na ciele. W miarę postępu choroby wzrasta niepokój. Objawy stają się wyraźne. Stopniowo dochodzi do paraliżu mięśni krtani, co prowadzi do trudności w połykaniu i nadmiernego wydzielania śliny. Pies nie ma wystarczającej ilości powietrza. Ziewnęła, wykonując ruchy chwytające ustami.

Następnie choroba wchodzi w stan wzbudzenia lub, w inny sposób, maniakalny, który trwa 3-4 dni. Zwierzęta przestają rozpoznawać właścicieli, są bezprzyczynową agresją. Reakcje są niewystarczające, wściekła bestia je ziemię, śmieci, ataki na przedmioty nieożywione. Ruchy chwytające odznaczają się niezwykłą siłą, która czasami prowadzi do złamania szczęk. Ataki agitacji zostają zastąpione okresami apatii.

Zwierzę traci apetyt, traci na wadze. Istnieje strach przed wodą, ze względu na niezdolność do połknięcia płynu z powodu skurczów połykania mięśni. Występuje niewielki wzrost temperatury. Usta psa są stale otwarte, a ślinka wydala silnie piany. Z powodu paraliżu języka i mięśni krtani, barwa głosu zmienia się, staje się chrapliwy. Źrenice są rozszerzone, nie reagują na światło, czasami mruży się, traci orientację w przestrzeni.

Etap paralityka trwa od jednego do sześciu dni. W tym czasie widoczne jest zaburzenie centralnego układu nerwowego. Występuje paraliż kończyn tylnych, ogona, narządów wewnętrznych, co prowadzi do spontanicznego oddawania moczu, defekacji. Dźwięk płynącej wody wywołuje panikę. Temperatura wzrasta o 1-2 stopnie. Liczba leukocytów we krwi spada. Wyczerpany zwierzak przestaje reagować na bodźce, zapada w śpiączkę i umiera.

Cicho

Przygnębiona lub cicha postać choroby charakteryzuje się szybkością: zwierzę umiera trzeciego lub piątego dnia. Dla chorych psów charakteryzujących się apatią, nadmierną tkliwością, naprzemiennie z czasem rosnącym niepokojem. Agresja jest nieobecna. Źrenice rozszerzyły się. Szybko rozwijający się paraliż języka i gardła powoduje trudności w połykaniu, nadmierne ślinienie. Jest niestały chód. Pogorszenie następuje szybko, pies cierpi kaszel. Czasami występują drgawki. Śmierć pochodzi z porażki narządów wewnętrznych.

Zwrotny

Choroba w formie powrotnej charakteryzuje się falistym przebiegiem. Na początku wszystkie przejawy infekcji odchodzą. Choroba ustępuje, ale po pewnym czasie następuje zaostrzenie i objawy powracają. Choroba zwierząt charakteryzuje się bezczynnością, która zostaje zastąpiona przez agresję, zwiększone wydzielanie śliny, zaburzenia apetytu. Przejście od cichego do brutalnego etapu powtarza się wiele razy. Chociaż może minąć kilka tygodni między atakami, zwierzę jest skazane na zagładę. Za każdym razem, gdy objawy nasilają się. Śmierć jest nieunikniona.

Nieudane

Ta mało zbadana i rzadka forma infekcji nazywa się abortive, czyli jest przerwana. Przed drugim etapem postępuje w typowy sposób, a następnie pies odzyskuje, mając wszystkie oznaki wścieklizny. Dlaczego tak się dzieje dla lekarzy weterynarii pozostaje tajemnicą. Uważa się, że nieudana forma występuje tylko u 1-2% zakażonych. Uważa się, że gdyby wściekłe zwierzęta nie zostały uśpione we wstępnych stadiach, ten odsetek byłby większy.

Nietypowy

Nietypowe postacie charakteryzują się stopniowym pogorszeniem i długotrwałym przebiegiem choroby: od trzech miesięcy do sześciu miesięcy. Agresja jest nieobecna. Charakterystyczne są zaburzenia układu trawiennego: brak apetytu, wymioty, krwawa biegunka, prowadząca do wyczerpania i śmierci. Zdarza się, że ze względu na nietypowy przebieg, właściciele nie rozpoznają w chorobie wścieklizny psa, a zwierzę zainfekowane śmiercionośnym wirusem może zarazić niczego nie podejrzewających właścicieli.

Analiza wścieklizny u psów

Jeżeli podczas zewnętrznego badania zostanie stwierdzony ślad ukąszenia, a szczepienie przeciwko wściekliźnie nie zostało przeprowadzone, zwierzę musi zostać przebadane na obecność śmiercionośnego wirusa. Kiedy objawy kliniczne choroby już się pojawiły, diagnostyka laboratoryjna pomoże wyeliminować inne choroby zakaźne o podobnych objawach: choroba Aujeszkyego, zapalenie mózgu i rdzenia, dżuma.

Śmiertelny wirus rozprzestrzenia się przez łańcuchy nerwowe i jest rzadko wykrywany we krwi, dlatego, jeśli podejrzewa się zakażenie, bardziej celowe jest zbadanie płynu mózgowo-rdzeniowego. W ciągu 10 dni, podczas gdy wyniki są przetwarzane, zwierzę musi zostać odizolowane, umieszczone w kwarantannie w pojedynczej klatce i wyjęte na spacer wyłącznie na smyczy, unikając kontaktu z innymi psami. Jeśli infekcja zostanie potwierdzona, niestety bestia zostanie uśpiona.

Aby ustalić, czy pies ma odporność po szczepieniu, istnieje test na obecność we krwi określonych przeciwciał przeciwko wściekliźnie. Analizę przeprowadza się wyłącznie w akredytowanych laboratoriach, które znajdują się w niektórych klinikach weterynaryjnych. Koszt procedury jest wysoki, ale ten test jest konieczny przy eksporcie psa za granicę. Wiele krajów zakazuje przywozu na ich terytorium zwierząt, które nie mają wyników takiej analizy.

Sensowne jest wykonanie kosztownego testu miesiąc po szczepieniu przeciw wściekliźnie, gdy powstaje szczepienie i nie później niż 30 dni przed drugim szczepieniem. Wyniki będą gotowe za 10-20 dni. Jeżeli ilość przeciwciał przeciw wściekliźnie jest mniejsza niż jest to konieczne, zwierzę jest ponownie zaszczepione i po miesiącu zostaje poddane ponownej analizie.

Czy leczy się wścieklizny

W tej chwili nie ma leczenia. Zwierzę, które wykazywało oznaki choroby, jest skazane na zagładę. Wirus mnoży się szybko i poruszając się obwodami nerwowymi dociera do mózgu i wywołuje w nim stan zapalny, prowadząc do paraliżu i śmierci zwierzęcia. Aby nie torturować zarażonego zwierzęcia i wykluczyć zakażenie innych zwierząt domowych i ludzi, najbardziej humanitarną metodą jest bezbolesne uśpienie leków weterynaryjnych.

Pierwsza wzmianka o infekcji wirusem wścieklizny, znaleziona w annałach XVI wieku. Od tego czasu lekarze i naukowcy próbują znaleźć lekarstwo na to. W dwudziestym pierwszym wieku wściekliznę próbowano leczyć śpiączką, w którą pacjent został sztucznie wstrzyknięty. Pierwsze i jedyne udane doświadczenie takiego leczenia odnotowali amerykańscy lekarze w 2005 roku.

Znaczenie tej techniki jest następujące: kiedy większość układu nerwowego jest wyłączona, organizm ma czas na wytworzenie niezbędnej ilości przeciwciał. Przy wielokrotnym leczeniu sukces był tylko w 1 z 24 przypadków. Pacjenci mogli mieć nieskuteczną formę choroby, a powrót do zdrowia nie jest związany z działaniami lekarzy. Metoda nie była testowana na zwierzętach. Jest tylko aktywna szczepionka.

Zapobieganie

Twórcą szczepionki przeciwko wściekliźnie jest Louis Pasteur, francuski mikrobiolog. W 1880 roku naukowiec, dotknięty udręką dziecka umierającego na śmiertelnego wirusa, rozpoczął długie eksperymenty nad stworzeniem inokulum. Eksperymentował z królikami, izolując wirusa od mózgu i poddając go specjalnemu leczeniu. Po raz pierwszy szczepionka została przetestowana na psach. 50 osób zostało zaszczepionych. Te same zwierzęta pozostawiono do kontroli.

Wszystkim psom jednocześnie podawano patogen wścieklizny. Wyniki były niesamowite: żadne ze szczepionych zwierząt nie zachorowało. Szczepionkę zbadano na ludziach w 1885 roku. Dziewięcioletniego chłopca ugryzł wściekły pies. Lekarze jednogłośnie oświadczyli, że dziecko jest skazane na zagładę. Potem Louis przedstawił swoją szczepionkę. Chłopiec nie zachorował, co przyniosło Pasteurowi ogólnoświatową sławę.

Szczepionki przeciw wściekliźnie produkcji krajowej i zagranicznej są z powodzeniem stosowane w celu zapobiegania rozprzestrzenianiu się niebezpiecznego wirusa. Program lekowy i szczepienia jest wybierany przez lekarza. Zaszczepić zdrowe zwierzęta. Kobiety w ciąży i karmiące, osoby osłabione nie są szczepione. Leki przeciw robakom są podawane psu przed szczepieniem.

Szczepienia przeciw wściekliźnie przeprowadza się w kilku etapach:

  1. pierwsze szczepienie otrzymuje szczenięta w wieku dwóch miesięcy;
  2. drugi po 3 tygodniach;
  3. Trzecią dawkę leku podaje się szczeniętom po zmianie zębów mlecznych.

Następnie pies zyskuje trwałą odporność. Ponowne szczepienie odbywa się co roku w tym samym czasie. Po wprowadzeniu szczepionki lekarz dokonuje oznaczenia na szczepieniu w paszporcie weterynaryjnym. Bez tego dokumentu zwierzęta nie mogą uczestniczyć w wystawach, zawodach, transporcie w samolotach i pociągach. Właściciele są surowo zabronione do wywiezienia niezaszczepionych zwierząt domowych na polowanie. Stanowe kliniki weterynaryjne zapewniają szczepienia za darmo.

Gdy nieszczepiony pies jest gryziony, lek jest wstrzykiwany w trybie pilnym. Chorobie można zapobiec, jeśli w ciągu kilku miesięcy po pilnym szczepieniu, aby zapobiec hipotermii lub przegrzaniu zwierzęcia, nadmiernemu zmęczeniu i napięciu nerwowemu. Te czynniki ryzyka osłabiają działanie szczepionki. Wszystkie przedmioty mające kontakt z chorymi zwierzętami, pościelą, zabawkami, miskami powinny zostać spalone.

Co zrobić, jeśli pies zostanie ugryziony

Jeśli twoje zwierzę stało się ofiarą bezpańskich psów, nie należy wpadać w panikę. Pamiętaj, że wszystkie manipulacje powinny być wykonywane przy użyciu sprzętu ochronnego: gumowych rękawic i maski. Ślina zwierząt wścieklizny, uderzająca z rany zwierzęcia na uszkodzoną skórę lub błony śluzowe osoby, może spowodować zakażenie gospodarza. Aby pomóc swojemu zwierzakowi, musisz postępować w następujący sposób:

  1. Zabrać psa do domu, nałożyć na niego kaganiec i maskę ochronną i gumowe rękawice.
  2. Ogolić włosy wokół rany.
  3. Umyj miejsce dużą ilością wody z mydłem. Wskazane jest używanie mydła i strzykawki do wytworzenia silnego ciśnienia strumienia.
  4. Zabierz zwierzę do weterynarza. Lekarz przepisze leki immunostymulujące, które wzmacniają działanie szczepionki.
  5. Jeśli kot nie został zaszczepiony, należy pilnie wprowadzić lek przeciw wściekliźnie i umieścić zwierzę w kwarantannie. Po 2 tygodniach spędzaj ponowne szczepienie.
  6. W każdym razie pies musi być uważnie obserwowany przez co najmniej dwa tygodnie.

Co zrobić, jeśli ugryziony przez wściekłego psa

Dla ludzi wścieklizna jest śmiertelną chorobą. Zakażona osoba przeżyje tylko wtedy, gdy podejmie szczepienie ochronne w odpowiednim czasie, zanim pojawią się pierwsze objawy choroby. Zakażenie następuje przez ślinę. Choroba może rozwijać się z prędkością błyskawicy, jeśli otwory wejściowe dla wirusa są ranami twarzy i szyi. Ukąszenia rąk są najbardziej niebezpieczne, ponieważ koncentruje się tam wiele zakończeń nerwowych. Przenikanie wirusa do organizmu poprzez rany na nogach odpowiada długiemu okresowi inkubacji.

Jeśli zostaniesz ugryziony przez nieznanego psa, a także jeż, mysz, lis lub inne dzikie bestie, musisz wykonać następujące czynności:

  1. Umyć ranę mydłem.
  2. Potraktuj ukąszenie nadtlenkiem wodoru i bandażem.
  3. Zadzwoń do najbliższej izby przyjęć, aby zaplanować przebieg szczepionki przeciwko wściekliźnie.

Pamiętaj, że nie ma potrzeby odwiedzania kliniki w miejscu rejestracji. Każdy oddział urazowy jest zobowiązany do udzielenia pomocy osobie po ukąszeniu przez zwierzęta, nawet w przypadku braku paszportu i polisy ubezpieczeniowej. Emergency room działa przez całą dobę. Poprzednio, jeśli podejrzewano wirusa wścieklizny, pacjentowi przepisano 30-40 iniekcji do mięśni brzucha. Teraz zastosuj do 7 dawek szczepionki, która nakłuwa okolice barku.

Wścieklizna u psów: pierwsze objawy i objawy, zapobieganie i leczenie

W lipcu tego roku ukąszenie psa wściekłego w Kazachstanie doprowadziło do śmierci ojca rodziny. Odsunął psa od swojego 2-letniego syna, który poniósł sam siebie. Ci, którzy zostali ugryzieni na obozie pasterskim w dzielnicy Uille, poprosili o pomoc medyczną. Uratowała dziecko. Mój ojciec nie zastosował się do zaleceń lekarzy, zaczął dostrzegać oznaki wścieklizny. Choroba doprowadziła do śmierci.

Tak silny wpływ infekcji na osobę sprawia, że ​​patrzy się na psy nie tylko jako przyjaciele, ale także na wrogów. Nauczymy się oddzielać je od całkowitej masy czworonożnych, zrozumieć, jak rozpoznać chorobę i chronić przed nią i jej nosicielem.

Okres inkubacji wścieklizny u psów

Inaczej nazywa się ukryty, czyli ukryty. Choroba zyskuje siłę wewnątrz ciała, nie manifestując się zewnętrznie. Podobnie jak większość infekcji, inkubacja wścieklizny ma niewyraźne granice od 21 do 42 dni. Po pojawieniu się objawów choroby.

Możesz zostać zainfekowany 3-5 dni przed końcem etapu utajonego. Patogen jest już aktywny we krwi, moczu, kale i ślinie zwierzęcia. Dlatego ważne jest, aby zapamiętać objawy wścieklizny, przechwytując pierwsze, wciąż nieistotne objawy choroby.

Ugryzienie - główna metoda infekcji. Jeśli jednak na ciele znajdują się otwarte rany, choroba może przeniknąć przez nie wraz z fizjologicznymi płynami, które są uszkodzone. Okres utajony dla alternatywnej infekcji pokrywa się z normą. Wszędzie są jednak wyjątki.

Zdarzają się przypadki, gdy choroba objawia się w ciągu 2-3 miesięcy. Dotyczy to dorosłych psów. Szczenięta ustawiają rekordy odwrotne. W niektórych przypadkach choroba objawia się już w piątym dniu.

Szybkie rozprzestrzenianie się zakażeń u młodych zwierząt polega na niestabilności odporności i niewielkich rozmiarach ofiar. Wirus wścieklizny należy do grupy zapalenia mózgu, transportowanej przez neurony z prędkością 3 milimetrów na godzinę. Długość obwodów nerwowych u szczeniąt jest mniejsza niż u dorosłych psów. Z tego samego powodu ukryty okres choroby w dużych czworonogach jest dłuższy niż u gatunków karłowatych.

Objawy wścieklizny u psów

Pierwsze objawy wścieklizny u psów są dalekie od dobrze znanego obrazu choroby w jej fazie aktywnej. Zwierzę zaczyna sprawiać wrażenie winnego, podchodzi do ziemi i patrzy ze smutkiem. Jakby uciekając przed poczuciem winy, pies się wycofuje, przestaje igrać. Rozpoczyna długie dojrzewanie. W tym samym czasie zwierzak lub dziedziniec zaczyna dużo pić. Tak więc pragnienie jest pierwszym objawem wścieklizny u psów.

Silne pragnienie można uznać za jedną z pierwszych oznak wścieklizny u psa.

Wobec braku wody, osoba zarażona nie odczuwa podobnego pragnienia jedzenia. Brak apetytu, szczególnie u żarłocznego psa, jest alarmującym znakiem. W niektórych postaciach wścieklizny nawyki żywieniowe pozostają takie same, ale połykanie jest trudne. Pies zaczyna się często dusić, a nie tylko kości i duże kawałki jedzenia.

Istnieje trzecia zmiana w diecie zwierzęcia. Niektóre osoby zaczynają jeść kamienie, drewno i inne przedmioty, które nie nadają się do spożycia.

Pierwszymi objawami wścieklizny u psów są również:

  • Biegunka
  • Chrapliwy i ochrypły głos
  • Dreszcze
  • Zmysłowość i drażliwość
  • Unikanie jasnego światła
  • Utrata włosów poza linieniem

Następnie pojawia się obraz kliniczny późnego okresu wścieklizny. Choroba jest wirusowa. Patogen wpływa na mózg zwierzęcia. Związane z tym jest rosnąca nieadekwatność zachowania i utrata kontroli nad ciałem. Tak więc rozpoznajemy aktywną fazę choroby poprzez:

  • Panic Fear of Water
  • Odpływ piany i śliny z ciągle otwartych ust z złym uśmiechem
  • Próby skubania własnego ogona, łap
  • Ataki na zwierzęta i ludzi bez powodu

Gniewny uśmiech z obfitą śliną również wskazuje na chorobę psa.

Przed śmiercią przestaje wykazywać agresję i nie może więcej. Ciało jest paraliżujące. Pierwsze tylne nogi są unieruchomione. Paraliż powoli "czołga się" w głowę. Jednak wściekła bestia umiera, zwykle z poruszającymi się przednimi nogami, szyją i głową.

Gwałtowna forma choroby

W rzeczywistości jest to aktywny etap w przebiegu wirusa. Ten okres ma pod-kroki. Jest ich trzech. Na pierwszym psie unika komunikacji, przestaje odpowiadać na pseudonim. Jeśli nadal idziesz do psa, on łka i się smuci.

W agresji łasica przechodzi w drugi etap brutalnej wścieklizny. Objawy psa w tym okresie zostają zredukowane do nieuzasadnionych:

  • Drażliwość
  • Nieśmiałość
  • Atakuje nie tylko na żywe istoty, ale także przedmioty nieożywione

W trzecim etapie gwałtownej wścieklizny krtań jest zablokowana. Wynik - sapanie i obwisanie żuchwy. Ślina zaczyna płynąć swobodnie z ust, wyróżniając się w zwiększonej ilości. Piana powstaje w pobliżu ust. Brutalne stworzenie nieustannie wyje.

Ostatni etap gwałtownej choroby nazywany jest paralitykiem lub depresyjnym weterynarzem. Poprzedza go maniakalny etap, a pierwszy etap nazywamy prodromalnym lub melancholijnym. Całkowity czas trwania wściekłych wścieklizny - 5-13 dni.

Cicha forma choroby

Jest to mylone z chorobą Aujeszky'ego. Jest również nazywany pseudo-szaleństwem. Wpływa również na drogi oddechowe. Kiedy Aujeszky zaczyna świerzb, co prowadzi do drażliwości. Mózg zwierzęcia cierpi nie mniej niż z wścieklizną. Dla psa nie ma żadnej szczególnej różnicy. Oba wirusy są śmiertelne. Człowiek jest słabo otwarty na Aujeszky'ego. Wścieklizna dotyka ludzi o takiej samej intensywności jak zwierzęta.

W jednym z etapów cichej formy wścieklizny zwierzę odmawia jedzenia, traci na wadze i słabnie

Cicha postać choroby trwa 2-4 dni. Pies pozostaje potulny, normalnie je. Wirus zaczyna objawiać się biegunką, wymiotami i bólem brzucha. Powoduje to zamieszanie z zapaleniem jelit i innymi infekcjami przewodu żołądkowo-jelitowego. Zainfekowane schudnąć i osłabić.

Czasami, w spokojnej fazie wścieklizny, zaczyna się paraliż krtani. Zewnętrznie pies zdawał się dusić na kości. Na korzyść tej wersji mówić kaszel, łyk. Właściciele psów domowych często wchodzą do buzi. Nie znajdując tam kości, ludzie zarażają się przez ślinę zwierzęcia.

Nietypowa choroba

Niektóre źródła wyróżniają się w osobnym podgatunku wścieklizny. Oficjalnie choroba nietypowa jest równoznaczna z cichą postacią choroby. Nietypowy, pochodzi od niewyraźnego obrazu objawów. Jeśli nawet amatorzy rozpoznają gwałtowne wściekliźnie, weterynarze mylą spokój z innymi chorobami.

Oprócz Ausenki i zaburzeń żołądkowo-jelitowych, wściekłym psom przypisuje się rodzaj nerwowej zarazy. Prowadzi to również do paraliżu i napadów padaczkowych. Zwierzę staje się drażliwe i agresywne. Na wyjściu "czystej wody":

  • Brak blokady żuchwy
  • Rozwój surowiczego zapalenia spojówek

W przypadku wścieklizny paraliż szczęki jest obowiązkowy, może nie pojawić się we wczesnym stadium choroby, ale z czasem pomoże w ustaleniu trafnej diagnozy.

Nawracająca postać choroby

Różni się pofałdowany, cykliczny rozwój. Przejście od cichego do brutalnego etapu powtarza się wiele razy. Za każdym razem wzrasta apatia i zwiększa się agresja.

Zwrot zwrotny zwany jest także zwrotem. Początkowo pojęcie to było używane do zmiany temperatury ciała w ciągu dnia podczas gorączki. Zazwyczaj redukcja ciepła do 37,3-37,5 stopni z powtarzającym się wzrostem i ponownie zastąpienie go spadkiem.

Czasami nawracające cykle wścieklizny wywołują wrażenie ostrej choroby, a następnie szybkiego powrotu do zdrowia. Wrażenie jest fałszywe. Pies jest skazany na zagładę. Z setek osób przeważnie przeżywa się. Co więcej, rodzaj choroby u tej osoby definiuje się jako nieskuteczną. W następnym rozdziale dowiedz się, co to oznacza.

Przerwana choroba

Przed ostry etap przebiega typowo. Potem następuje szybki powrót do zdrowia. Jego mechanizm jest tajemnicą dla lekarzy. Pojęcie "abortive" oznacza "interrupted". Choroba zostaje przerwana u 1-2% zakażonych. Być może odsetek byłby duży, nie uciszaj weterynarzy wściekłych psów. Zostaje złapany i doprowadzony do zastrzyków w celu ochrony siebie i innych zwierząt przed zakażeniem.

Nieprzestrzeganie postaci wścieklizny obserwuje się również u ludzi. Jednym ze świadectw jest kontakt z bezdomną kobietą w szpitalu w Teksasie. Analiza jej krwi potwierdziła infekcję lissawirusem. Jest to nazwa naukowa czynnika sprawczego wścieklizny. Jednak możliwe było zdiagnozowanie choroby za pomocą zewnętrznych znaków. Choroba weszła w ostrą fazę. Tymczasem hospitalizowani przeżyli, szybko opuszczając szpital z powodu niemożności zapłaty za usługi medyczne.

Istnienie poronionego typu wścieklizny daje nadzieję, ale nie powinno być bodźcem do bezczynności. Wirus należy do grupy "rebies", czyli jest szczególnie niebezpieczny. Ważne jest, aby szybko i poprawnie zidentyfikować chorobę. Jak to zrobić, opowiadamy w następnym rozdziale.

Jak ustalić wściekliznę

Niezawodnie "obliczyć" wirusa, wykonując badanie krwi od zwierzęcia. Podczas przetwarzania zwierzę jest poddawane kwarantannie i po prostu w pojedynczej klatce lub zamkniętej obudowie. Bez badania krwi, pies jest widziany zamknięty przez około 2 tygodnie. Okres ten jest wystarczający do zweryfikowania diagnozy lub do jej obalenia, bez uciekania się do badań płynów fizjologicznych.

Dodatkowym dowodem na wściekliznę podczas zewnętrznego badania zwierzęcia może być ślad ugryzienia. Jest on powodem do szczepienia zwierzęcia, jeśli obraz kliniczny choroby jeszcze się nie ujawnił.

Upewnij się, że pies jest zarażony wścieklizną może przejść badania krwi

Czy leczy się wścieklizny

Choroba jest nieuleczalna. Poszukuję medycyny na pół tysiąclecia. Pierwsze wzmianki o infekcji lissawirusem znaleziono w zapisach z XVI wieku. Do tej pory opracowano tylko szczepionkę. Jego twórcą jest Louis Pasteur. To francuski mikrobiolog. W 1885 roku wynalazł szczepionkę przeciw wściekliźnie.

Lekarstwo na lissawirus zostało "zmartwychwstałe" tylko w XXI wieku. Lekarstwo jest dalekie od klasycznego. Wścieklizna próbuje leczyć ze śpiączką. Pacjenci są sztucznie do niego wstrzykiwani. Pierwsze doświadczenie dotyczy roku 2005. Następnie amerykański Jean Gis został przyjęty do szpitala z pierwszymi oznakami infekcji. Do kogo została wprowadzona dziewczynka na podstawie tego, że patogen tymczasowo blokuje układ nerwowy, nie powodując jej nieodwracalnych zmian.

Po wyłączeniu większości mózgu pacjenta lekarze dali ciału możliwość wyprodukowania odpowiedniej ilości przeciwciał. Równolegle lekarze podawali leki immunostymulujące gen. Po tygodniu w śpiączce dziewczyna poszła dalej.

Przełom ze śpiączką jest warunkowy. Metoda próbowała ponownie. Sukces osiągnięto tylko w pierwszym z 24 przypadków. Sugeruje to, że odzyskane tajemnicze wady wścieklizny, niezależnie od pracy lekarzy.

Ze względu na "mgławicę" i wysokie koszty, metoda leczenia śpiączki i immunostymulanty nie były testowane na zwierzętach. Ponieważ pytanie dotyczy pieniędzy, kochający właściciel może zapłacić, organizując próbę wyleczenia zwierzęcia. Do tej pory nikt nie był chętny.

Przyczyna prawdopodobnie leży w szczepieniu przeciw wściekliźnie, planowanym do umieszczenia psów domowych. Ponadto mają mniejsze szanse na bycie ugryzionym niż dzikie. Nawiasem mówiąc, na wolności większość nosicieli wirusa tego typu zamieszkuje:

W rosyjskich otwartych przestrzeniach głównymi nosicielami choroby są lisy i wilki. Dołączyły do ​​nich dzikie koty. Jednak również wścieklizna domowa jest narażona.

Ukąszenia dzikich zwierząt mogą powodować zakażenie wścieklizną.

Zapobieganie i leczenie wścieklizny u psów

Zapobieganie chorobom - szczepionka. Hodowane okazy zaszczepione w nim bezbłędnie. Arkusze szczepień wymagają na przykład sprzedaży biletów kolejowych i lotniczych czteronożnych.

Zaszczepione psy, gryzione przez zarażone zwierzę, zachorują tylko w 2% przypadków. Zwykle są to osoby z osłabioną odpornością, już cierpiące na inne infekcje lub wyczerpane po operacji.

Podobnie jak zapalenie mózgu, szczepionkę przeciw wściekliźnie podaje się w kilku etapach:

  • Pierwsze spędzają 2-miesięczne szczenięta
  • Drugą dawkę szczepionki podaje się po 3 tygodniach.
  • Trzecią dawkę leku umieszcza się po zmianie młodych zębów

Po głównym programie szczepienia są nadal aktualizowane raz w roku. Lek podaje się w tym samym czasie, na przykład na wiosnę.

Psy zaszczepione w celu zapobiegania wściekliźnie rzadziej się zarażają.

Jeśli zwierzę zostanie ugryzione, ale nie zostanie zaszczepione, szczepionka jest natychmiast wstrzykiwana. W tym samym czasie są warunki. Kilka miesięcy po otrzymaniu leku zwierzę nie powinno przepracowywać, przechłodzić ani przegrzewać. Nerwowe wstrząsy są również przeciwwskazane. Czynniki ryzyka osłabiają układ odpornościowy, prowadzą do zmęczenia fizycznego i nerwowego - idealne warunki do rozwoju choroby.

Co zrobić, jeśli twój pies jest ugryziony?

Ważne jest, aby wykluczyć samoleczenie. Zwierzęta pilnie dostarczone do kliniki weterynaryjnej. Musisz się spieszyć, nawet z czworonożnym szczepionym. Lekarz przepisze leki immunostymulujące, które wspomagają działanie szczepionki. Nie zapominaj, że 2% zaszczepionych psów jest zarażonych. Szczepionka, nawiasem mówiąc, jest bezpłatna w państwowych klinikach weterynaryjnych i prywatnych grosheva. Kieszeń na szczepionkę nie opróżni się, a zwierzę będzie chronione.

Bez względu na to, czy ukąszony pies zostanie wszczepiony, czy nie, jest natychmiast izolowany, eliminując kontakt z innymi zwierzętami domowymi, bydłem i ludźmi. Jeśli czworonożny przyjaciel jest zainfekowany, jest mało prawdopodobne, że zostanie zapisany. Priorytetem jest zapobieganie dalszemu rozprzestrzenianiu się choroby.

Co zrobić, gdy pies z wściekliźnie ugryzł osobę?

Zalecane pilne leczenie w szpitalu chorób zakaźnych. Szczepionka zostanie podana ukąszonemu i ewentualnie będzie podawana wraz z antybiotykami wraz ze środkami immunostymulującymi. Wiadomo, że te ostatnie zabijają wszystkie mikroorganizmy, w tym wirusy. Ofiara pożytecznej mikroflory jest uzasadniona, gdy życie i śmierć są na szalach.

Czekając na wizytę u lekarza, można zauważyć pierwsze objawy infekcji. Pierwsze oznaki wścieklizny u osoby po ugryzieniu psa:

  • Ból i pieczenie w miejscu ukąszenia
  • Po wygojeniu rany puchną i zaczerwienią się ponownie.
  • Temperatura wzrasta do 37,5, czasami wzrasta do 38 stopni
  • Występuje duszność, uczucie braku powietrza.
  • Trudne połknięcie
  • Ból głowy
  • Słabość "rozprzestrzenia się" poprzez ciało

Jeśli dana osoba jest gryziona przez psa, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Zauważenie wymienionych objawów pozostaje nadzieją na cud. W przypadku szybkiej opieki medycznej szansa na przetrwanie sięga 90%. Umieranie z zasady nie jest zgodne z zaleceniami lekarzy.

Na przykład mężczyzna z Kazachstanu, który bronił swojego syna przed wściekłym psem, nadal pracował na budowie, podnosząc ciężary i wystawiając się na palące słońce. To, według lekarzy, osłabiło odporność organizmu na wirusa i działanie szczepionki na niego.

Czytaj Więcej O Psach

Mój pies stróżujący

Choroby Dog Blog - My WatchdogRosyjski toy terrierNiegrzeczna mała zabawka, która wygląda bardziej jak pies kieszonkowy, ma nieustraszony charakter i wytrzymałość poważnej rasy. Rosyjski toy terrier jest oddanym partnerem i lojalnym przyjacielem, który będzie nieustraszony chronić swojego pana, ale pod warunkiem, że pies jest odpowiednio wykształcony.

Mój pies stróżujący

Choroby Dog Blog - My WatchdogPsy rasowe z filmu "Hachiko"Prawdopodobnie każdy z nas oglądał film "Hachiko", w którym główną bohaterką był wspaniały, lojalny pies. Ale niewiele osób wie, jaka rasa psa w filmie "Hachiko", jak się nazywa i jaka jest jego cena.

30 produktów zabronionych przez psy

Choroby Co nie może jeść psów? W tej publikacji spróbuję wymienić najbardziej niebezpieczne produkty dla psów i wyjaśnić, dlaczego nie powinny być one podawane psom.Kiedyś na stronach mojego bloga, już dyskutowałem na temat - Jak karmić psa?