Choroby

Dyskomfort u psów: objawy i leczenie

Choroba Plaga lub Kare jest jedną z bardzo groźnych chorób, w większości przypadków prowadzących do śmierci. Czynnikiem sprawczym jest wirus, który dostaje się do narządów i tkanek zwierzęcia przez drogi oddechowe lub przez przewód pokarmowy.

W organizmie wirus z przepływem krwi szybko rozprzestrzenia się w organizmie i infekuje narządy wewnętrzne.

Sposoby przekazywania choroby

Źródła zakażenia od chorych psów do zdrowych:

  • w bliskim kontakcie;
  • w treści niewoli przez ściółkę i podlewanie;
  • z butami - wirus wchodzi do domu z ziemią.

Okres inkubacji jest nieregularny: w niektórych przypadkach możliwe jest zachorowanie od tygodnia do półksiężyca, w innych od kilku dni.

Do grupy ryzyka należą przede wszystkim nieszczepione szczenięta i dorosłe psy o obniżonej odporności. Szczenięta, które dostają mleko od matki, która chorowała na dżumę, stają się odporniejsze i chorują znacznie rzadziej.

Choroba Kare nie ma sezonowego zaostrzenia, ponieważ wirus żyje w temperaturach tak niskich jak -24 °

Oznaki psa distemper

W pierwszych dniach choroby trudno jest rozpoznać, że zwierzę jest trudne do rozpoznania, ponieważ:

  • objawy ogólnego osłabienia;
  • brak apetytu, czasami pojawiają się wymioty;
  • zaczerwienienie oczu;
  • surowicze wydzielina z nosa;
  • fotofobia - pies szuka ciemnych kątów lub pełza pod łóżkiem;
  • wzrost temperatury do 41 °.

Psy pasterskie, rasy ozdobne, husky syberyjskie, pekińczyk są najczęściej chore, a piesi i teriery są najbardziej oporne.

Jak ustalić plagę u psów

Istnieje kilka form destemper:

  1. Płucne - akumulacja wirusa w drogach oddechowych. Objawy: gorączka, kaszel, brak apetytu, pies dużo pije. W późniejszym rozwoju pojawiają się wymioty, biegunka, surowiczo-ropne wydzielina z oczu i nosa.
  2. Jelita - z chorobą pojawia się płynny stolec (żółty o specyficznym zapachu), wymioty, biała tablica na języku i czarne zęby. Zwierzę odmawia karmienia, znacznie osłabione i są przypadki utraty przytomności.
  3. Skóra jest najłagodniejszą postacią choroby. Zwierzę ma wrzody na łapach, na nosie i uszach. W przypadku opóźnionego leczenia na ciele pojawiają się pęknięcia, które ostatecznie przekształcają się w wrzody. Jeśli zwierzę nie jest leczone antybiotykami, umiera z powodu infekcji i wyczerpania.
  4. Postać nerwowa - u psa pojawia się nerwowy tik i drganie kończyn. Zwierzę staje się agresywne i pije dużo. Pies umiera z powodu porażenia układu oddechowego i zatrzymania akcji serca.
  5. Utwardzanie poduszek łapy jest bardzo rzadką postacią choroby, występuje bez gorączki, ale towarzyszą mu wymioty i biegunka. Podczas chodzenia usłyszałem charakterystyczne "kliknięcie" dźwięku.

Rozprysk może płynąć szybko, ostro i może stać się przewlekły.

  1. Szybko - postępuje bez widocznych objawów. Zwierzę może umrzeć w jeden dzień.
  2. Niezwykle ostry - temperatura gwałtownie rośnie, pies traci apetyt. Śmierć następuje w ciągu 2-3 dni, chyba że wszczęto na czas leczenie.
  3. Ostra postać - gorączka, ogólne osłabienie, światłowstręt, biegunka, wymioty. Pojawiają się ropne i ropne wydzieliny z nosa i oczu.
  4. Przewlekłe - może trwać przez kilka miesięcy z okresami ustępowania i pogorszenia.
  5. Najgorsza forma jest nerwowa. W przypadku wystąpienia paraliżu, drgawek i niedowładu, śmiertelny wynik występuje w 90%.

Pies, który doznał choroby, może później mieć zaburzenia nerwowe, kulawiznę, ciemnienie zębów, utratę słuchu i wzroku, a także odporność na całe życie, które są następnie przenoszone na szczenięta.

Objawy szczeniąt są takie same jak u dorosłego psa, ale choroba jest znacznie szybsza i bardziej skomplikowana. Możliwe jest wyleczenie chorego szczeniaka tylko wtedy, gdy natychmiast zwrócisz się o wykwalifikowaną pomoc przy pierwszych objawach choroby.

Każdy kochający właściciel zadaje pytanie: co zrobić, jeśli pies ma środek wygładzający i czy można go wyleczyć?

Leczenie

Kiedy pojawią się pierwsze znaki, musisz najpierw skontaktować się z weterynarzem.

Naukowcy nie wykupili jeszcze specjalnego leku w celu wyeliminowania wirusa, dlatego lekarze zapewniają kompleksowe leczenie.

  • fizyczne roztwór 0,9%;
  • glukoza 40%;
  • witamina C;
  • urotropina 40%;
  • Dimedrol,
  • glukonian wapnia;
  • prozerin - do zapobiegania cięciom;
  • mydocalm - w celu zmniejszenia napięcia mięśni;
  • fenobarbital - z pobudliwością;
  • finlipsin - z epilepsją;
  • antybiotyki - z chorobą w postaci skóry.

Leczenie jest przepisywane wyłącznie przez specjalistę, a dawkę przepisuje się w oparciu o masę zwierzęcia.

Podczas leczenia psa konieczne jest stworzenie sprzyjających warunków:

  • Miejsce, w którym żyje zwierzę, powinno być ciepłe, suche, wolne od przeciągów i osłonięte od światła;
  • Stale prowadzić higienę osobistą zwierząt domowych - wytrzeć oczy i usunąć wydzielinę z nosa;
  • Lecz objawiające się owrzodzenia dezynfekowane;
  • Karmienie powinno być łatwo przyswajalne i wzbogacone witaminami. Do jedzenia dodaje się świeże jajka, owsiankę, twarożek, kefir, drobno posiekane mięso i świeże warzywa.

Leczenie niedoboru u psów w domu

Używanie środków ludowych w domu

Środki stosowane w ludach są stosowane tylko przy głównym leczeniu zaleconym przez lekarza weterynarii.

Metoda ludowa ma na celu karmienie zwierzątka bulionami z ziół leczniczych (ziele dziurawca, rumianek, matka), które pomagają usuwać szkodliwe substancje z organizmu i przywracają funkcjonowanie układu nerwowego.

Wielu hodowców psów, przy pierwszych oznakach odżywiania, podaje swojemu zwierzakowi pół szklanki wódki z dodatkiem jajka i 1 łyżeczki. kochanie. To lekarstwo pomoże tylko, jeśli pies ma silną odporność.

Najbardziej racjonalna decyzja: kiedy pierwsze symptomy nie wymagają samoleczenia w domu i natychmiast skontaktować się z ekspertami, ponieważ rachunek idzie na czas. Im szybciej rozpocznie się odpowiednie leczenie, tym większe prawdopodobieństwo szczęśliwego wyniku i pełnego wyleczenia.

Karmienie psów gorączką

Chory pies potrzebuje oszczędnego karmienia. W diecie dodaj:

  • mięso mielone wytwarzane z mięsa drobiowego lub młodych cieląt;
  • woda ryżowa;
  • gotowana wątroba;
  • mięsne buliony o niskiej zawartości tłuszczu;
  • mleko.

Po odstawieniu na 1 miesiąc należy również przestrzegać diety.

Komplikacje

U chorego zwierzęcia bardzo często pojawiają się komplikacje:

  • naruszenie systemu nerwowego;
  • kulawizna, która pozostaje do końca życia;
  • utrata słuchu;
  • ciemnienie szkliwa zębów;
  • napady padaczkowe.

Wszystkie te powikłania pojawiają się w kilka tygodni po wyzdrowieniu.

Zapobieganie chorobom

Głównym środkiem ostrożności jest szczepienie. Szczepienia są wykonywane wyłącznie dla zdrowych zwierząt. Otrzymuje dwa razy szczeniaka: w wieku 2 miesięcy, a następnie kolejną szczepionkę po 2 tygodniach. W tym okresie szczeniak musi przejść okres inkubacji iw ciągu miesiąca po drugim szczepieniu zabrania się zabierania go na zewnątrz. W przyszłości, aby zmniejszyć ryzyko zachorowania, pies jest szczepiony co roku. Przed szczepieniem konieczne jest podawanie psom środków przeciw robakom przez dwa tygodnie.

Dorosłe psy są znacznie łatwiejsze w tolerowaniu choroby, więc konieczne jest dodawanie witamin do diety w celu zwiększenia odporności.

Pies musi być czysty, po spacerach, wytrzeć łapy wilgotną szmatką, monitorować czystość ściółki i wykonywać codzienne mycie misek.

Hodowcy psów często zastanawiają się, czy zaszczepiony pies może zachorować na dżumę? Niestety, tak. Żadne szczepienia nie dają 100% gwarancji. Szczepienie to tylko przygotowanie systemu immunologicznego organizmu. Zaszczepiony pies choruje znacznie rzadziej i bez powikłań.

Chore zwierzę może przenosić wirusa przez 3 miesiące i dlatego konieczne jest opóźnienie chodzenia z innymi zwierzętami na ten czas. Pies, który doznał gorączki, nabiera odporności na całe życie i przekazuje ją mleku swoim szczeniętom.

Właściciel ponosi wyłączną odpowiedzialność za zdrowie swojego zwierzaka. A zatem, aby zapobiec tej chorobie, właściciel musi zaszczepić swojego zwierzaka w odpowiednim czasie i chronić go przed kontaktem z bezpańskimi psami.

Co to jest u psów, jak rozpoznać objawy i wyleczyć zwierzaka

Wszyscy słyszeliśmy zwrot "jesteśmy odpowiedzialni za tych, którzy oswoili". Każdy szanujący się właściciel zwierząt musi przede wszystkim monitorować stan zdrowia swojego zwierzaka. We współczesnym świecie istnieje ogromna liczba różnych wirusów i chorób, które mogą powodować poważne szkody dla zdrowia nie tylko ludzi, ale także zwierząt. Jedną z najniebezpieczniejszych i najbardziej złożonych chorób jest dżuma, której naukową nazwą jest choroba Carré. W tym artykule dowiemy się, jak niebezpieczny jest ten wirus, jakie są pierwsze oznaki niedoboru u psów i dowiedzieć się, jak traktować distemper u psów i szczeniąt.

Charakterystyka choroby i jej typy

Zaraza (choroba Carré) jest chorobą wirusową, która atakuje błony śluzowe dróg oddechowych i układu trawiennego. Najgorsze jest to, że ten rodzaj wirusa przenoszony jest przez unoszące się w powietrzu kropelki, jak również przez żywność, wodę i produkty przemiany materii, i może szybko rozprzestrzeniać się przez ciało psa, wchłaniając go do krwi iw ten sposób penetrując niemal wszystkie narządy wewnętrzne zwierzęcia.

Formularze

Ze względu na niesamowitą witalność i zdolność przenikania do zwierzęcia, u psów może występować wiele postaci, z których każda ma swoje własne objawy, zagrożenia i cechy leczenia. Główne formy wirusa grypy u psów to:

  • Płucne - ropne wydzielina z nosa, kaszel, katar, duszność. Wirus infekuje układ oddechowy.
  • Jelita - zaparcia, wymioty lub biegunka, czasami zmieszane z krwią. Wirus infekuje układ trawienny i jelitowy.
  • Skóra - występuje ropna wysypka, która może rozwinąć się w krostkowe zapalenie skóry, które może spowodować uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego. Wirus infekuje skórę pod łapami, w uszach, w pobliżu ust i nosa.
  • Nerwowy - wirus infekuje komórki mózgu i rdzeń kręgowy, niszcząc układ nerwowy. Najczęściej ta forma powoduje powikłania w postaci zapalenia opon mózgowych, zapalenia mózgu lub zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych.
  • Uogólniony (mieszany) - najczęstsza forma, która łączy wszystkie powyższe.

Prądy

Okres zakażenia przez dżumę u psów może wynosić od dwóch do trzech do dwudziestu, a czasem nawet do sześćdziesięciu dni. Ale już po pierwszych dniach po wkroczeniu wirusa do ciała zwierzęcia można zaobserwować pierwsze objawy kliniczne: temperaturę i zatrucie. Rano chory pies ma ropne wydzielanie, czasem powieki sklejają się. W piątym, siódmym dniu, zwierzę wydaje się być światłowstrętem - pies ma tendencję do wchodzenia w cień, w chłodnym ciemnym miejscu. Nieco później zaczyna się suchy kaszel, który później, szczególnie jeśli leczenie rozpoczęło się na czas, zamienia się w mokry kaszel. Przedziały nosowe czyste, białe lub zielonkawe.

Te formy przepływu distemper na różne sposoby. Wszystko zależy od terminowości i profesjonalizmu leczenia. Ważne jest, aby rozpoznać objawy na czas i skonsultować się z lekarzem weterynarii w celu odpowiedniego leczenia. Z reguły pierwsze oznaki choroby widoczne są na drugim - trzecim dniu zakażenia. Wśród etapów choroby można zidentyfikować w następujący sposób:

  • infekcja;
  • pojawienie się objawów;
  • pogorszenie stanu ogólnego, możliwa temperatura;
  • jeśli nie jest leczone, obserwuje się komplikację, stan zwierzęcia szybko się pogarsza;
  • po odpowiednim leczeniu zwierzę się regeneruje, ale jeśli choroba została zaniedbana, pewne komplikacje mogą pozostawić trwały ślad.
Na przykład, z postacią nerwową, pies może nie przywrócić funkcji układu nerwowego, a jeszcze gorzej pozostaje sparaliżowany; jeśli leczenie zostało wykonane na czas, pacjent w pełni powraca do zdrowia.

Przyczyny

Psy wszystkich ras są podatne na tak złożoną i groźną chorobę. W przypadku wirusa nie ma znaczenia wiek ani płeć.

  • kontakt z zarażonymi psami;
  • brak szczepień;
  • nieodpowiednia opieka nad zwierzętami;
  • awitaminoza i niewystarczająco silna odporność;
  • późna wizyta u weterynarza.

Pierwsze oznaki i objawy głównych form

Warto podkreślić, że w przypadku tej ciężkiej choroby konieczne jest jak najszybsze rozpoznanie pierwszych objawów infekcji oraz odpowiednie leczenie w porozumieniu ze specjalistą w klinice weterynaryjnej. Jaka jest plaga u psów i jakie objawy odpowiadają różnym formom tej choroby?

Postać płucna

Z reguły na drugim, a czasem na trzecim dniu po zakażeniu, pies wydaje się śluzowobiały lub zielonkawy przedział nosowy. W tym samym czasie cały nosogardziel z płuc do narządów oddechowych jest obrzęknięty i zaczerwieniony, co utrudnia wchodzenie powietrza do zwierzęcia.

Charakterystyczne cechy tej formy zarazy to szybki oddech, parskanie, węszenie psa i ropne wydzielina z nosa, kaszel i katar przypominający nieżyt nosa. Jeśli pojawi się ropne zapalenie płuc, skala infekcji może rozprzestrzenić się na płuca.

Postać jelitowa

W towarzystwie kilku charakterystycznych objawów: zaparcia lub obfite biegunki śluzowe, częste napady wymiotów, podczas których, oprócz niestrawionych resztek jedzenia, występuje spieniony śluz i biała lub lekko żółta żółć. Ponadto od psa wydziela się kwaśny "zarazy" zapach. Traci apetyt, ale nigdy nie odmawia wody. Jeśli naciśniesz na brzuch, pies podejmie go boleśnie, a jama brzuszna będzie napięta, jakby żołądek był pełen jedzenia, chociaż pies niczego nie je. Powikłaniem w postaci jelitowej leku może być wzrost wątroby, co wskazuje na rozwój zapalenia wątroby.

Forma skóry

Jedna z najłagodniejszych form dżumy u psów. Często jest to punkt wyjścia do późniejszego rozwoju form jelita i płuc. Widoczne oznaki plagi skórnej w postaci wysypki można zaobserwować w nosie i ustach, a także w części brzusznej, szczególnie w pachach zwierzęcia. Jeśli na tym etapie nie zwróci się należytej uwagi na chorobę, wówczas wysypki będą pękać dalej i wysychać, przyczyniając się do powstania brązowej skorupy. Wkrótce na jego powierzchni pojawią się nowe formacje - krostkowe zapalenie skóry. Łapy, powieki, nos, uszy, usta również zauważalnie puchną, a obrzęk wkrótce pokryty ropnymi przedziałami.

Nerwowa forma

Jedna z najbardziej niekorzystnych form destemperacji, której towarzyszą rozczarowujące prognozy dla zwierzaka. Ze względu na fakt, że wirus przenika do komórek mózgu i rdzenia kręgowego, w układzie nerwowym psa występują katastrofalne zmiany, które mogą wpływać na jego ogólną kondycję fizyczną i powodować komplikacje, takie jak zapalenie opon mózgowych, zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie rdzenia kręgowego, porażenie kończyn i epilepsja. W drugim - szóstym tygodniu pojawiają się symptomy choroby nerwowej, a mianowicie:

  • ruchy raskordinacji;
  • dezorientacja w przestrzeni;
  • bolesność mięśni i ogólna wrażliwość na dotyk;
  • lękliwość;
  • drgawki, a nawet konwulsje;
  • drżenie;
  • napady padaczkowe;
  • nagła zmiana stanu depresji i depresji na podekscytowaną;
  • gorączka, gorączka niskiego stopnia i więcej.
Postać nerwowa jest niebezpieczna dla jej powikłań, ponieważ wiele z nich pozostaje z psem na całe życie, na przykład paraliż kończyn.

Uogólniona forma

Najbardziej złożona forma zarazy, łącząca objawy wszystkich tych form. Większość konsekwencji pozostaje z psem przez długi czas, a czasem przez całe życie. Konsekwencje te obejmują: drgawki, porażenie, blizny na rogówce, utratę węchu, słuchu, wzroku, epilepsję i inne.

Rozpoznanie niedoboru u psów

Jeśli zauważysz którykolwiek z powyższych objawów szczenięcia u szczenięcia, natychmiast skontaktuj się z weterynarzem, ponieważ bez konsultacji z nim nie można dokładnie ustalić, jaką dolegliwość dotknęła zwierzęcia. W początkowej fazie objawy dżumy u psów i szczeniąt są podobne do innych chorób, takich jak: leptospiroza, parwowirusowe zapalenie jelit, adenovisor, piroplazmoza i wścieklizna, dlatego też leczenie zostanie wybrane w zależności od wyników badania. To weterynarz opracuje ogólny obraz choroby i postawi diagnozę na podstawie objawów klinicznych, zmian patologicznych i wyników laboratoryjnych.

Metody leczenia

Początkowo nadal konieczne jest skonsultowanie się ze specjalistą przed udaniem się na weterynarza i przepisanie leczenia samemu. Pamiętaj, że próbując wyleczyć zwierzaka z własnych zasobów, narażasz zdrowie i życie swojego zwierzaka. Rozważmy więc główne metody leczenia roztoczy u psów i szczeniąt.

Medycyna weterynaryjna

Pierwszymi zadaniami lekarza weterynarza będzie walka z odurzaniem, niedotlenieniem, procesami zapalnymi w przewodzie pokarmowym, usuwaniem obrzęków z błony śluzowej dróg oddechowych i zapobieganiem patologicznym zmianom w układzie nerwowym psa.

Do tego wymagane jest kompleksowe leczenie obejmujące następujące elementy:

  • dieta dietetyczna - głód na początku przez długi okres (do jednego dnia), ale z dostępem do wody. Ryż, kurczak i bulion wołowy są dobre;
  • płukanie jelit z ciepłą lewatywą, która łagodzi ból w przewodzie żołądkowo-jelitowym i sprzyja rozluźnieniu mięśni;
  • system oddechowy jest oczyszczony z wysięku (wydzieliny ropnej), czasami stosuje się krople na bazie antybiotyków;
  • dodatkowo stosuje się wdychanie dróg oddechowych z roztworem dezynfekującym;
  • z częstym i ciężkim kaszlem obejmują leki wykrztuśne;
  • środki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe są również zawarte na liście leków;
  • można także stosować środki przeciwbakteryjne: antybiotyki, pochodne nitrofuranu i sulfonamidy;
  • w przypadku obrzęku płuc stosuje się enzymy proteolityczne, aby wspomóc rozwój dróg oddechowych;
  • w celu odbudowy wątroby przepisano różne hepatoprotektory;
  • obejmują również kompleksy witaminowe w celu wzmocnienia układu odpornościowego i organizmu jako całości.
Czas trwania leczenia i skład leków jest ustalany przez lekarza weterynarii. Wszystkie działania dotyczące leczenia nagiego u psów muszą być z nim skoordynowane, w przeciwnym razie ryzyko utraty bliskiego przyjaciela i zwierzęcia wzrasta wielokrotnie.

Folk sposoby

Jeśli nadal masz zamiar eksperymentować ze środkami ludowymi w leczeniu dżumy, rozważmy niektóre z nich:

  • Metoda jajko plus miód. Zmieszaj do jednolitej konsystencji jedno jajko kurze i łyżkę stojącego miodu. Otrzymaną kompozycję umieszcza się w strzykawce, usuwając igłę. Następnie wyślij zawartość strzykawki pod język zwierzęcia, aby zapobiec opluciu. Okres leczenia wynosi od dwóch do trzech dni. Liczba przyjęć - trzy razy dziennie w tych samych odstępach. Zapewnij również swojemu psu ciepłą wodę pitną i obserwuj objawy tej choroby. Jeśli nie przejdą, nie kontynuuj eksperymentu i skontaktuj się ze swoim weterynarzem.
  • Metoda jaj, miodu i wódki. Ta metoda jest odpowiednia tylko dla zwierząt o silnej odporności i jest stosowana tylko w skrajnych przypadkach. Łyżkę wódki dodaje się do roztworu z poprzedniej metody. Ta kompozycja powinna być podawana tylko raz dziennie, nie częściej, w przeciwnym razie możliwy jest efekt odwrotny. Kurs trwa dwa dni.
  • Metoda ziół leczniczych. Aby zmniejszyć poziom intoksykacji, możesz użyć wywaru z rumianku i hypericum. Wymieszaj łyżeczkę suchego rumianku i ziela dziurawca i zalej 100 ml wrzącej wody, odstaw na trzy do czterech godzin, następnie odcedź i daj zwierzęciu trzy łyżki raz dziennie.
  • Kiedy zaburzenia nerwowe mogą pomóc nalewki z Motherwort. Łyżeczkę trawy na 100 ml wrzącej wody, odcedź i daj trzy łyżki dwa razy dziennie.

Zapobieganie

Oto kilka podstawowych zasad, dzięki którym staniesz się wielkim mistrzem dla swojego zwierzaka, wykonując następujące czynności:

  • Pamiętaj, aby zaszczepić psa. Odbywa się w wieku półtora - dwóch miesięcy, a następnie trzech tygodni kwarantanny i po powtórzeniu procedury. Chociaż szczepienie nie gwarantuje całkowitej ochrony, zmniejsza ryzyko infekcji o 99%.
  • W związku z walką z odpornością psa na infekcję, należy wytrzymać miesiąc ścisłej czystości. Pies nie może się skontaktować z innymi zwierzętami. Konieczne jest przeprowadzanie czyszczenia na mokro przynajmniej raz dziennie, a także czyszczenie butów i ubrań, lepiej nie dopuścić, aby pies przyszedł do domu, dopóki nie przebraje się w odzież domową. Nie twórz przeciągów.
  • Przed kolejnym szczepieniem w ciągu sześciu miesięcy i kolejnych raz w roku konieczne jest oczyszczenie jelit psa za pomocą środków przeciw robakom.

Przestrzegając tych zasad, będziesz chronić swojego zwierzaka przed niebezpieczeństwem zakażenia przez chorobę Carra. Ważne jest, aby rozpoznać chorobę na wczesnym etapie, a konsekwencje będą minimalne. Przeprowadzaj rutynowe kontrole w klinikach weterynaryjnych i pamiętaj o szczepieniu psa. Jeśli twój zwierzak jest chory na dżumę, nie polegaj wyłącznie na lekach ludowych, z reguły nie są w stanie skutecznie rozwiązać problemu, a najmniejsze opóźnienie może być szkodliwe dla zwierzęcia. I pamiętajcie, że jesteście odpowiedzialni za tych, którzy oswoili.

Objawy nieporządek u psów i leczenie w domu: oznaki niedoboru i zagrożenia dla ludzi

Psy to choroba wirusowa, która jest dość odporna na wiele zewnętrznych wpływów. Utrzymuje jędrność w niskiej temperaturze - do dwudziestu czterech stopni ze znakiem minus. W wysokich temperaturach traci funkcjonalność powodującą choroby. Ale możliwe jest również zneutralizowanie wirusa za pomocą 2% roztworu sody kaustycznej, 1% roztworu formaldehydu i roztworu Dempa.

Dog distemper

Młode osobniki są szczególnie wrażliwe na mięśnie - szczenięta w wieku od trzech miesięcy do jednego roku.

W tym okresie następuje zmiana uzębienia, wzrost szkieletu i mięśni jest intensywny, w wyniku czego odporność jest na dość niskim poziomie. Często przyczyną jest zły stan zdrowia i niewłaściwa opieka nad zwierzęciem. Z zasady niemowlęta karmione piersią są chronione przed infekcją, ponieważ przeciwciała przeciwko niemu dostają się do ciała szczenięcia wraz z mlekiem matki, ale są wyjątki.

Często przyczyną destemper staje się zły stan sanitarny.

Rasy psów i temperówki

Dotyczy to wszystkich ras psów.

Dotyczy to całkowicie wszystkich ras. Szczyt patologii występuje wiosną i jesienią. Źródła zakażenia - osoby chore. Przewoźnicy - człowiek, ptak, owad.

Jakie są oznaki i objawy psa z gorączką?

Ukryty prąd wynosi około trzech tygodni.

Kiedy pies jest nieczuły, temperatura ciała wzrasta.

Choroba nie objawia się, a zwierzę nie zmienia zwykłego zachowania. Istnieje kilka form:

  • nadpływające;
  • ostra forma;
  • typ przewlekły;
  • typowa manifestacja;
  • atypowa manifestacja;
  • błyskawica.

Typowe objawy to wzrost temperatury ciała, ale u niemowląt temperatura może nie wzrosnąć. Super-ostra postać oznacza znaczną i ostrą hipertermię ciała, zwierzę przestaje jeść, pojawia się stan śpiączki i przez dwa lub trzy dni zwierzę umiera.

Ostra forma

Postać ostra charakteryzuje się czasem trwania około miesiąca, w zależności od ogólnej odporności zwierzęcia.

Ostra postać choroby charakteryzuje się słabością i apatią u psa.

  • Istnieje stan gorączkowy, temperatura ciała wynosi do czterdziestu jeden stopni, co trwa dziesięć dni lub dłużej.
  • Widoczna słabość, ucisk, apatia.
  • Częściowo lub całkowicie stracił główny refleks.
  • Rozpoczyna się chłód, strach przed głośnym hałasem i światłowstrętem, zwierzę ukrywa się, nie chce się nakarmić.
  • Możliwe nudności i wymioty.
  • Na błonach śluzowych nosa i na zewnętrznej powierzchni widoczne są pęknięcia, pokrywające skorupy.

Uszkodzenie ciała

Charakterystyczne jest, że środek może wpływać na różne systemy ciała. Od tego i symptomy będą nieco różne.

Odżywka u psa może wpływać na różne układy organizmu.

Układ oddechowy

Klęska układu oddechowego charakteryzuje się ropnym wydzielaniem z oczu i jamy nosowej.

Klęska dróg oddechowych charakteryzuje się zablokowaniem kanałów nosowych.

Z powodu ropnej masy kanałów nosowych dochodzi do blokady, w wyniku czego oddychanie jest utrudnione, pies pociąga nosem. Zapalone migdałki, pojawia się histeryczny kaszel. Może wystąpić dalsza biegunka. Temperatura ciała gwałtownie rośnie.

Układ jelitowy

Zmiany jelitowe objawiają się częstym omdleniem, całkowitym brakiem apetytu.

Po porażce układu jelitowego pies często zaczyna pić.

Zwierzę często pije, temperatura jest podwyższona. Ciekły kał o bogatym żółtym zabarwieniu z ostrym, cuchnącym zapachem. Możliwa obecność w kale mas krwi lub pozostałości niestrawionego pokarmu. Z biegiem czasu kał staje się ciemnobrązowy, co wskazuje na powikłanie choroby. Błona śluzowa języka jest pokryta białym nalotem, ciemne plamy pojawiają się na szkliwie zębów. Brodawki lub jamki rozwijają się na podniebieniu, które po odzyskaniu nie znikają nigdzie i pozostają ze zwierzęciem aż do końca życia.

Plaga skóry

Plaga skóry wyraża się w pojawieniu się pęcherzy na "gołych" częściach ciała.

Plaga skórna wyraża się w pojawieniu się pęcherzy.

Temperatura w tej formie przepływu nie podnosi się lub wzrasta do raczej nieistotnego poziomu. Ogólnie rzecz biorąc, pacjent czuje się normalnie i, z wyjątkiem pęcherzy na skórze, nic mu nie przeszkadza. Ten stan rzeczy sugeruje obecność łatwej formy patologii.

Układ nerwowy

Nerwowe pochodzenie tego środka jest wyrażone w znacznym wzroście temperatury ciała, podczas gdy apetyt zostaje zachowany.

Być może początek kulawizny u psa.

  • Zachowanie zwierzęcia ulega zmianie, pojawiają się oznaki załamania nerwowego - agresja, nerwowość, drażliwość.
  • Występują drżenia mięśniowe, skurcze lub konwulsyjne skurcze kurczów. Być może początek kulawości, paraliżu lub niedowładów kończyn - wszystkich czterech, jednego lub kilku. Jeśli paraliż kończyn powoduje paraliż mięśnia sercowego lub oddechowego - nagłą śmierć.
  • Obecność napadów, podobnych do napadów padaczkowych, nieuchronnie prowadzi do śmierci zwierzęcia.
  • Co do zasady, oznaki uszkodzenia nerwowego występują od kilku miesięcy, rzadziej utrzymują się po odzyskaniu zwierzęcia, aż do końca życia, okresowo się manifestując. Zwykle taki stan występuje na końcu dowolnej postaci choroby.

Pierwsze objawy nie rozpoczynają się w czwartym tygodniu lub po pozornej remisji.

Urazy palca

Zdarza się, że gdy pojawią się wszystkie powyższe objawy, niezależnie od rodzaju przepływu środka, opuszki palców mogą stwardnieć. Co więcej, ta cecha jest nieodłączna dla wszystkich typów i może wystąpić na dowolnym etapie choroby.

Koniec palców może stwardnieć.

Cechą szczególną ostrego przebiegu jest zdolność do przejścia na chroniczny typ procesu chorobowego.

Możliwe jest także naprzemienne biegunki i zaparcia. Wielkie wycieńczenie, utrata apetytu lub zmniejszona aktywność i matowe włosy. Wydzieliny do oczu, które wysychają w kącikach oczu i tworzą skorupy. W takim przypadku odzyskiwanie nie występuje, kończy się śmiercią.

Leczenie w domu

Kompleksowe podejście do leczenia jest właściwą drogą do poprawy skuteczności.

Nie ma uniwersalnego środka leczniczego w leczeniu rozpadu, jednak można wybrać kompleks leków, które przy dobrze skoordynowanej interakcji przyczynią się do wyzdrowienia.

Ogólne leczenie w dowolnej formie obejmuje wprowadzenie następujących rozwiązań:

  • urotropina - 40%;
  • glukonian wapnia - 10%;
  • glukoza - 40%;
  • izotoniczny chlorek sodu;
  • Dimedrol - 1%;
  • kwas askorbinowy - 5%.

Leczenie obejmuje wprowadzenie roztworu urotropiny.

Warto zauważyć, że roztwory powinny być przygotowane bezpośrednio przed podaniem, w sterylnych warunkach. Wprowadzono szybkość infuzji 10 dni.

Schemat

Prozerynę stosuje się podskórnie.

  1. Zastosuj podskórną prozerynę, roztwór strychniny do zapobiegania i leczenia niedowładu.
  2. Eliminuje skurcze i skurcze mięśniowe mydocalms.
  3. Zmniejsza ciśnienie śródczaszkowe - roztwór siarczanu magnezu, furosemid.
  4. Uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego eliminuje się poprzez zastosowanie blokady blokującej parowanie, roztworu aminazyny, barbitalu sodowego.
  5. Stan podniecenia zwierzęcia zmniejsza się przez podawanie fenobarbitalu, benzonu, kwasu glutaminowego, kwasu foliowego.
  6. Leczenie trwa nieprzerwanie przez trzy tygodnie.
  7. Równolegle stosuje się podskórne iniekcje z kursu novocaine przez dziesięć dni.
  8. W przypadku napadów padaczkowych zalecane jest leczenie lekiem Finipsin, pagluferal.
  9. Infekcja bakteryjna jest eliminowana przez antybiotykoterapię, która obejmuje leki: chloramfenikol, norsulfazol, streptomycynę, clofaran, kefzol, gentamycynę.
  10. Jako specyficzne leczenie, wstrzykuje się surowicę zawierającą przeciwciała od zwierząt, które były chore, w których doszło do całkowitej remisji.
  11. Aby utrzymać ogólny stan organizmu i wzmocnić układ odpornościowy, zaleca się stosowanie immunomodulatorów i immunostymulantów.
  12. Do celów profilaktycznych zalecane są leki nasercowe - sulfokampococain, cocarboxylase.
  13. Terapia witaminą z grupy B - B1, B6, B12, z jednoczesnym zastosowaniem pantatoma, nikotynamidu.
  14. Ciężkie zatrucia są podatne na dożylne leczenie roztworem Ringera.

Dieta dla psów

Nie zapomnij o specjalnej diecie dla psów.

Karmić psa powinny być małe porcje mięsa mielonego.

  • Karmią drobno posiekane mięso lub mięso mielone, w małych porcjach.
  • Możesz podać surowe jajko, ale nie więcej niż dwa razy w tygodniu.
  • Zaleca się stosowanie niskotłuszczowego twarogu i kefiru.
  • Zaleca się przestrzeganie diety i powrót do zdrowia.
  • Aby uniknąć przejścia do stadium nerwowego choroby można uzyskać wywar z matki.

Szczepienia

Obecnie istnieje skuteczna szczepionka przeciw kamieniowi.

Vanguard - importowana szczepionka przeciw kamieniowi nazębnemu. Sprawdzony.

Krajowy producent - KF-668, EPM. Zaimportowane szczepionki - hexodog, pentodog, vangard, kanvak.

Film o niedoborze u psów

Kupując szczeniaka, hodowca zapewnił, że możliwe jest wytworzenie progestoglikonu iw ciągu 2-3 dni można było wykonać szczepionkę - w klinice weterynaryjnej. W końcu prawie utracony schena. Dziękuję weterynarzu, wyciągnął!

Mój pies właśnie wziął i zmarł. Wtedy weterynarz powiedział, że był środek odurzający, albo natychmiast zabiła psa, albo objawy były ukryte.

po rozpoczęciu działania distemper nie usuniesz go. Już 7 lat, jak wszystkie szczenięta umierają. Żadne szczepionki nie pomagają, ani dieta. Przetwarzanie całego stoczni nie jest możliwe. Pieniądze w tubie.

Przepraszamy za szczenięta - Mutts, nikt nie potrzebuje. Dwie mają zielone oczy - cud natury. Pozostałe cztery mają zwykle kolor oczu, ale wszystko jest piękne. Ciężko jest patrzeć, jak umierają za każdym razem. Nie ma gdzie zakopać się na podwórzu.

Nie chcę zniechęcać ludzi do leczenia roztoczy, ale moim zdaniem wszystkie te leki służą do przelewania pieniędzy. Wirusy nie są leczone. Dlaczego prowadzimy nosem? Dla korzyści.

przestań kopać w ciałach szczeniąt na podwórzu, zrób szczepienie na czas

Ale rzeczywiście, przez to właśnie wkroplenie nadal rozprzestrzeniasz czynnik sprawczy choroby, a przy okazji, nie tylko na twoim podwórku. Wszystkie martwe chore psy muszą być odpowiednio utylizowane. W przeciwnym razie nigdy nie pozbędziesz się wirusa...

Rozprysk jest leczony. Około 15 lat temu nasz szczeniak zachorował. Za radą lekarza weterynarii przewierali naprzemiennie witaminy z grupy B (1,6,12). Prawdopodobnie nastawiony tydzień. Pies wyzdrowiał i zamienił się w cudownego psa. W ubiegłym roku zmarł ze starości.

powiedz mi, jak naprzemiennie? czyli 1 dzień B1 następnego dnia B6 i trzecie B12, więc co?

Witaj, mam rasę psów shytsu Nie wiem, co mój pies ma znak, ale umiera na naszych oczach, zaczął nie jeść i pije tylko wodę, jeśli nawet je natychmiast i wymiotuje krwią, staje się słaby i ledwie może chodzić, proszę o pomoc

Najlepszym lekarstwem na remembers jest wódka.
25-30 ml delikatnie strzykawki do ust. już uratowałem dwa szczeniaki.
karmić po tym świeżym jajku, trochę wstrząsnąć. Powodzenia dla wszystkich.

Jaka jest waga szczeniąt w dawce 25-30 ml?

Zgadzam się, to może i nie zawsze pomaga, ale nasz sąsiad tak bardzo wyleczył owczarka.

Nasz Archi 3 mesyatsa.zabolel tempera, stojące antybiotyki, glyukozoy.ne sodu pomogalo.prochitala gdzieś: kieliszek wódki, domowe jaja, ząbek czosnku, wymieszać wszystko i nie reagują prawie zalivat.schenok już umarł. 2 dni rano nalali mi strzykawki, a potem zacząłem jeść, pić wodę i iść do cichego, myślałem, że nie przeżyję.

I Shepherd Cezar, August 3 roku życia, wszystkie znaki wskazują na temperą choroby, w ubiegłym miesiącu, nic nie jeść, zaczął kuleć, a te dni temperatura wzrosła o 40, zaczął kaszleć, kichanie, wyciek z nosa poleciał matka krwi spowodowane weterynarii, ale lekarz okazał się tak głupi, że popioły zasugerował, że może chce iść z tobą?
to takie głupie, że musisz mówić takie bzdury. a potem zdałem sobie sprawę, że musimy działać samodzielnie, nie spałem przez dwa dni, wspiąłem się po całym Internecie i ponownie przeczytałem wszystko, co mogłem, i upewniłem się, że jedynym sposobem na uratowanie psa jest wódka, jajko i czosnek.. Śpiewaliśmy nasz Cezarik na trzeci dzień, i zobacz wynik. Boże spraw, aby nasz Cezar wyzdrowiał, nie puścimy naszych rąk, potraktujemy go z powodu wszystkich sił, a ty nie puścisz swoich rąk, musisz tylko mieć nadzieję na najlepsze.

Pies

Ostra choroba wirusowa o wysokiej śmiertelności, znana jako choroba psów, choroba Carre lub plaga drapieżników, stała się plagą hodowców psów i ich zwierząt domowych od czasu udomowienia tej ostatniej.

Treść artykułu:

Które psy są zagrożone

W Rosji zakaźna gorączka katarowa (febris catarrhalis infectiosa) po raz pierwszy pojawiła się na Krymie (1762), dlatego nazwano ją chorobą krymską. W roku 1905 francuski badacz Carré udowodnił wirusowy charakter choroby, któremu towarzyszyła gorączka, uszkodzenie OUN, zapalenie płuc, katar błony śluzowej i wysypka skórna.

Zarówno dorośli, jak i młode psy mogą zarazić się zarazą, ale najbardziej niebezpieczny wiek wynosi od 2 do 5 miesięcy. Prawie nigdy nie zachorują szczenięta urodzone od zaszczepionych lub oczywiście mające sukę. Rzadko chorzy i szczenięta w wieku mlecznym: o ile nie ma słabej zawartości / karmienia. Odporność na działanie kolostry chroni lęg przez około kilka tygodni po odstawieniu od piersi matki, a następnie wymagane jest szczepienie.

To jest interesujące! Wrażliwość na wirusa jest określana przez rasę. Rasy hodowlane, w tym psy ozdobne, owczarki południowo-rosyjskie / owczarki niemieckie i syberyjskie, są mniej odporne. Najbardziej odporne teriery i boksery.

Ponadto infekcja przyczynia się do awitaminozy, inwazji robaków, niewłaściwego pożywienia, braku ruchu, mokrej pogody i pokrewnej hodowli.

Oporność na wirus

Mięsożerny wirus dżumy, podobnie jak typowy paramyksowirus, zawiera kwas rybonukleinowy i jest odporny na wiele czynników fizykochemicznych. W temperaturach poniżej zera jest w stanie zachować swoje zjadliwe właściwości przez 5 lat.

W organach martwych zwierząt wirus żyje do sześciu miesięcy, we krwi - do 3 miesięcy, w wydzielinach jamy nosowej - około 2 miesięcy. Wirus niszczy niektóre czynniki fizyczne i proste środki dezynfekujące:

  • światło słoneczne i roztwory formaliny / fenolu (0,1-0,5%) - po kilku godzinach;
  • 2% roztwór wodorotlenku sodu - 60 minut;
  • promieniowanie ultrafioletowe lub 1% roztwór lizyolu - w ciągu 30 minut;
  • ogrzewanie do 60 ° C w ciągu 30 minut.

Kiedy gotowanie patogenu umiera natychmiast.

Sposoby infekcji

Dzikie mięsożerne i bezpańskie zwierzęta są rezerwuarem wirusów dżumy psów, a źródłem patogenu są chore i chore psy, a także te, które są w okresie inkubacji. Wirus jest wydalany z organizmu przez kichanie i kaszel (ze śliną i wydzieliną z nosa / oczu), z kałem, moczem i cząstkami martwej skóry. Pies działa jak nosiciel wirusa przez okres do 2-3 miesięcy.

Ważne! Wirus wchodzi do organizmu przez drogi oddechowe (na przykład podczas wąchania) lub przez przewód pokarmowy. Nie tak dawno temu dowiedziono również, że infekcja wirusem wertykalnym jest przekazywana potomstwu przez łożysko zakażonej suki.

Patogen osadza się na psie ściółce, kagańcach, przedmiotach pielęgnacyjnych, a także na ubraniach i butach właściciela. Wraz z nadejściem seksualnego polowania dramatycznie wzrasta szansa na złapanie psiej zarazy. Częstość występowania w pladze mięsożerców jest nie mniejsza niż 70-100%, a śmiertelność (w zależności od postaci choroby) zmienia się w zakresie 25-75%.

Objawy psa distemper

Wirus wchodzi do organizmu, najpierw dociera do regionalnych węzłów chłonnych, a następnie wnika do krwiobiegu i powoduje gorączkę. Następnie patogen przenika do narządów wewnętrznych, a jednocześnie wpływa na centralny układ nerwowy, co prowadzi do poważnych zakłóceń w trawieniu i oddychaniu.

Okres utajony choroby (od zakażenia do początkowych objawów) trwa od 3 do 21 dni. W tym czasie pies wygląda całkiem zdrowo, ale jest w stanie zarażać resztę psów. Wygładzone objawy powodują, że niezwykle trudno jest zdiagnozować i ustalić datę zakażenia dżumą.

Pierwsze oznaki choroby:

  • łagodna depresja, letarg i zmęczenie;
  • zaczerwienienie śluzowych oczu, ust i nosa;
  • zmniejszenie apetytu;
  • jasne wydzielanie z nosa i oczu;
  • częściowe odrzucenie gier / ćwiczeń;
  • lekka biegunka i wymioty (czasami).
  • potargane wełny.

U niektórych zwierząt objawy są mniej wyraźne, w innych - wyraźniej. Na początku wszystkich chorych psów występuje gorączka (39,5-40), która trwa około 3 dni.

To jest interesujące! Po 3 dniach u najsilniejszych zwierząt temperatura spada do normy, choroba się kończy i następuje powrót do zdrowia. U słabych psów temperatura nadal rośnie wraz z ogólnym pogorszeniem stanu zdrowia.

Uczucie układu nerwowego można zaobserwować zarówno w środku choroby, jak i przy pozytywnej dynamice. Plaga mięsożerna często nietypowa lub nieudana, a także charakteryzuje się ostrym, podostrym, podostrym lub przewlekłym przebiegiem.

Formy choroby

Stopień jasności objawów klinicznych determinuje postać choroby, która może być nerwowa, jelitowa, płucna lub skórna (pozaszpitowa). Rozwój określonej postaci dżumy zależy od zjadliwości patogenu i reaktywności organizmu psa. Jedna postać choroby łatwo przechodzi w inną. Ponadto możliwe jest przejawienie się plagi drapieżników w postaci mieszanej.

Postać płucna

W przypadku prądów ostrych, ta forma gorączki jest związana ze wzrostem temperatury (do 39,5 stopnia), który nie zmniejsza się przez 10-15 dni. Skóra lustra nosowo-wargowego wysycha, a na jego powierzchni pojawiają się pęknięcia (nie zawsze).

Ważne! Po 1-2 dniach od skoku temperatury oczy psa zaczynają obficie rozrywać się z tworzeniem się błony śluzowej, a następnie ropne wyładowania: powieki zwierzęcia sklejają się i oczy zamykają.

Zapalenie błony śluzowej nosa rozpoczyna się, gdy ropny wydzielina wypływa z jam nosowych, nozdrza sklejają się, a skorupy pojawiają się w kieszonkowym lustrze nosowo-wargowym. Oddychaniu towarzyszy wąchanie i pojawia się kaszel, najpierw suchy, ale później wilgotny. Po 2-3 tygodniach zaburzenia nerwowe często łączą się z zaburzeniami niedożywienia, które stają się dominujące.

Postać jelitowa

Jeśli główny wpływ wirusa spadnie na układ trawienny, pies nagle traci apetyt, rozwija zapalenie gardła / zapalenie migdałków i wykazuje oznaki kataru (zwykle ostrej) przewodu pokarmowego. Zapalenie błony śluzowej przewodu żołądkowo-jelitowego objawia się nieżytem biegunkowym z wydzielaniem płynu (szaro-żółtego, a następnie brązowego) kałem z domieszką śluzu i krwi.

W jelitowej postaci zarazy obserwuje się okresowe napady wymiotów z śluzową zawartością żółtego koloru. Jeśli odbytnica jest dotknięta, w miejscu, w którym rozpoczęło się zapalenie krwotoczne, w kale znajdują się krwawe wtręty. Również od chorych psów emanuje obrzydliwy zapach.

Nerwowa forma

Po porażce układu nerwowego dochodzi do krótkotrwałego pobudzenia, a nawet lekkiej agresywności.

Dla nerwowej postaci dżumy objawy mięsożerne, takie jak są charakterystyczne:

  • konwulsje toniczno-kloniczne całego ciała;
  • drgawki poszczególnych mięśni, w tym kończyn i ściany brzucha;
  • drganie mięśni mimicznych;
  • brak koordynacji ruchów;
  • napady padaczkowe, przechodzące w niedowład / porażenie kończyn, odbytnicy, zwieracz pęcherza moczowego i nerw twarzowy.

W niektórych przypadkach po poprawie stanu ogólnego następują nawroty, zwykle po 7-9 dniach. Takie nagłe zaostrzenia kończą się, z reguły, śmiercią zwierzęcia.

Forma skóry

W tej postaci choroby wysypka z plagą lub po prostu wysypka skórna rozwija się, gdy małe czerwone kropki dotykają uszu, nozdrzy, okolicy w pobliżu pyska i uda (wewnątrz i na zewnątrz). Plamki stopniowo przekształcają się w błyszczące bąbelki (z żółtym ropnym / surowym nadzieniem) w rozmiarze od ziarna do monety centowej. Następnie bańki pękają i wysychają, tworząc brązowe skorupy.

Ważne! Czas trwania zapylenia u psów jest bardzo zróżnicowany. Łagodne przypadki kończą się wyzdrowieniem w ciągu tygodnia, poważne są opóźnione o miesiące, a nawet lata.

U niektórych chorych psów występuje hiperkeratoza, w której stwierdza się keratynizację naskórka w fałdach stawowych. Czasami w obszarze zewnętrznego kanału słuchowego dochodzi do płaczu.

Diagnoza i leczenie

Przede wszystkim należy wykluczyć choroby podobne do symptomatologii - choroba Aujeszky'ego, salmonelloza, wścieklizna, zakaźne zapalenie wątroby i pastereloza.

Następnie spójrz na obecność objawów takich jak:

  • porażka dróg oddechowych;
  • dwupasmowy wzrost temperatury;
  • katar błony śluzowej oczu / nosa;
  • uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego;
  • biegunka;
  • nadmierne rogowacenie poduszek łapy;
  • czas trwania choroby wynoszący co najmniej 21 dni.

Cztery z tych objawów wystarczają, aby zasugerować, że pies ma mięsożerną zarazę. Na wczesnym etapie częściej występują następujące pięć objawów: światłowstręt, normalna temperatura z podwyższonym apetytem lub temperatura 39 ° C lub więcej z utratą apetytu, kaszel, objawy uszkodzenia układu nerwowego. W przypadku dwóch z pięciu wymienionych objawów można podejrzewać, że istnieją niedobory, a u trzech - postawić diagnozę.

Leczenie farmakologiczne

Kiedy zaraza występuje u psów, wskazana jest kompleksowa terapia skojarzona lekami specyficznymi i objawowymi.

Najbardziej efektywne konkretne środki uznane:

  • avirokan (psy immunoglobulin przeciwko zapaleniu wątroby, dżumie, parwowirusom i zapaleniu jelit u koronawirusa);
  • immunoglobuliny przeciwko mięsożernym i parwowirusowemu zapaleniu jelit;
  • globulina przeciwko zapaleniu jelit, dżumie i zapaleniu wątroby.

Poliwalentne surowce przeciwko dżumie, wirusowemu zapaleniu wątroby i parwowirusowemu zapaleniu jelit okazały się nieco gorsze. Immunostymulanty szeroko stosują immunofan, kinoron, komedon, anandin, cyklonoferon, myksoferon i rybotan.

Ważne! W przypadku ucisku mikroflory bakteryjnej (wtórnej) przepisywane są leki przeciwbakteryjne o przedłużonym działaniu. Leczenie kursami antybiotykami należy przeprowadzić przy użyciu probiotyków, takich jak bifidbakteria, laktobakteria, enterobifidyna, baktisubtil i inne.

Tradycyjne metody leczenia

Doświadczeni miłośnicy psów, bazując na swoim wieloletnim doświadczeniu, nie ufają szczególnie weterynarzom i często odmawiają leczenia, polegając na prostych metodach. W sercu wszystkich leków, dzięki którym psy zostały wyciągnięte prawie z następnego świata, są silne duchy. Jeden z najbardziej popularnych przepisów wygląda tak: dwa razy dziennie, chore zwierzę ze szkła otrzymuje pół szklanki wódki zmieszanej z jednym surowym jajkiem i łyżeczką miodu. Ostatni składnik nie jest ściśle wymagany. Mieszaninę wstrzykuje się do jamy ustnej ze strzykawki lub dużej strzykawki (bez igły).

Ktoś uratował swojego psa od distempera w droższy sposób, używając dobrego koniaku (łyżeczka 2 razy dziennie), inni właściciele kierowali domowym bimbrem (kieliszek rano i wieczorem) i kimś otpaivala psa banalnym ufortyfikowanym winem.

Kolejny cud na bazie wódki, który przywrócił psa do aktywnego życia: 2 ząbki mielonego czosnku + 1 domowe jajko + wódka (100-120 g). Wszystko jest dokładnie wstrząsane i wylewane z łyżki lub strzykawki. Jest to pojedyncza dawka, która jest powtarzana rano i wieczorem.

To jest interesujące! Niektórzy uzdrowiciele łączyli niekompatybilne (alkohol i antybiotyki), ale wyciągali psy ze szponów śmierci. Pacjenci otrzymywali zastrzyki z penicyliny i dwa razy dziennie z 0,5 szklanki wódki, wstrząsanej parą surowych jaj.

Dorosły owczarek niemiecki (z postacią jelitową środka owczego) udał się na domowe wino czerwone, tak jak zwymiotowała w sklepie. Była pijana z winem przez dokładnie dwa dni, nalewając 2 łyżki rano i wieczorem, a po 1-2 godzinach dawała 1 tabletkę noshpy. Ponadto, pies pasterski był stale podlewane wodą (1 łyżka stołowa) przez cały dzień.

Pies, zgodnie z gospodynią, obudził się energicznie już 3 dnia i stopniowo zaczął jeść płynną zupę (choć nie sobą, ale łyżką). Przez 7 dni pasterz otrzymał również pigułkę noshpy i nie potrzebowała antybiotyków. Tydzień później pies był zdrowy. Buliony dziurawca i rumianku pomogą usunąć nagromadzone toksyny z organizmu. Nieźle i wywar z wisienki, zapobiegając rozwojowi poważnych konsekwencji i uspokajając układ nerwowy.

Środki zapobiegawcze

Nie ma bardziej niezawodnego sposobu ochrony psa przed chorymi na niedotlenienie niż w odpowiednim czasie. Szczepionki przeciwszczepienne są podawane psom w wieku 12 tygodni, 6 i 12 miesięcy, a następnie raz w roku przez okres do 6 lat. Każde szczepienie jest poprzedzone procedurą odrobaczania. W konkretnej profilaktyce stosuje się żywe jednowartościowe (VNIIVViM-88, EPM, 668-KF, szczepionka) i skojarzone (szczepionki wielokanałowe, awangardowe, szesnastkowe, nobiwakowe).

Będzie to również interesujące:

I, oczywiście, konieczne jest wzmocnienie odporności zwierzęcia, co jest niemożliwe bez hartowania i dobrego odżywiania. Ważne jest, aby pies był czysty, a przynajmniej umyć jego ściółkę i umyć łapy po spacerze.

Konsekwencje psa distemper

Większość zwierząt, które od dawna cierpiały na dżumę, często aż do końca życia, pozostają śladami destrukcyjnej pracy wirusa w ciele. Może to być:

  • utrata wzroku, węchu i słuchu;
  • przerost źrenicy i blizny na rogówce;
  • niedowład i paraliż;
  • skurcze mięśni;
  • żółknięcie zębów.

Niektóre zwierzęta mają czasami napady padaczkowe, których sprawcą jest również opóźniona choroba. U psów, które były chore, zwykle tworzy się odporność na całe życie, ale wciąż nie wyklucza się ponownej infekcji.

Zagrożenie dla ludzi

Mięsożerny wirus dżumy zaraża nie tylko psy, ale także inne drapieżniki żyjące na wolności (wilki, szopy, lisy) lub na fermach futrzarskich (norki, sable i inne), ale nie ludzi. Dla niego czynnik sprawczy psa nie jest niebezpieczny.

Dżuma u psów - pierwsze oznaki, objawy i leczenie

Zaraza jest bezlitosną chorobą zakaźną. Ludzkość przeżyła więcej niż jedną epidemię, często pojawiły się pandemie - wtedy walka z "czarną śmiercią" trwała wiele lat, zabierając życie milionom ludzi. Jednak liczba ofiar wśród naszych młodszych braci nie może być liczona - uznano je za nosicieli infekcji i byli najbardziej niechronieni, ponieważ nie mogli sobie pomóc.

Zdjęcie ze strony: VashiPitomcy.ru

Czas minął, lekarze opracowali szczepionkę, aby pozbyć się śmiertelnej infekcji, a jej odkrycie określiło drogi zbawienia. Ale pozostaje faktem: zwierzęta domowe nadal umierają z powodu nieumiejętności, ponieważ ich właściciele nie wiedzą, co i jak leczyć u psów, nie są w stanie rozpoznać symptomów w czasie i tracą cenny czas, gdy sytuacja może zostać naprawiona. Mówiliśmy już o podobnej sytuacji związanej z infekcją piroplazmozą - kolejnym poważnym wyzwaniem dla gospodarza. W tym artykule postaramy się zrozumieć przyczyny wirusa we krwi zwierzęcia i znaleźć odpowiedź na pytanie: czy istnieje jakaś nadzieja na wyleczenie?

Co to jest mięsień żarłoczny u psów: patogeny, objawy i leczenie

Już samo to powoduje strach u większości właścicieli zwierząt domowych - uważa się, że zbawienie jest niemożliwe. Przypadki kończące się odzyskiem zainfekowanego zwierzęcia są niezwykle rzadkie. Pomimo faktu, że istnieją specjalne szczepionki, które chronią zwierzę przed śmiertelnym zakażeniem, a lekarze przeprowadzają skomplikowane procedury mające na celu poprawę stanu czworonożnego pacjenta i dożylne podawanie leków, ryzyko śmierci po zakażeniu jest niewiarygodnie wysokie.

Zdjęcia ze strony: www.pitomec.ru

Aby zrozumieć, co prowadzi do ataku takiej siły na organizm zwierzęcia, przyjrzyjmy się cechom rozwoju stanu patologicznego, poczynając od definicji patogena zarazy lub choroby Carré.

  • Główną przyczyną jest wirus zawierający RNA. Rozprzestrzenia się szybko, wchodząc do krwi i limfy - zwykle przez układ oddechowy lub usta.
  • Po nim mnoży się (w nabłonku przełyku, drogach oddechowych, narządach układu moczowo-płciowego, itp.). Wpływ na ciało zwierzęcia w tym samym czasie prowadzi do niszczących zmian w komórce, przyczynia się do niszczenia zdrowych i pojawienia się patogennej mikroflory, wywołuje poważne zakłócenia narządów wszystkich układów.
  • Organizm dotknięty wirusem staje się boleśnie wrażliwy i podatny na bakterie, wirusy i inne substancje (zarówno niebezpieczne, jak i całkowicie nieszkodliwe), postrzegane jako potencjalne czynniki drażniące. Dlatego leczenie kuraków u psów wymaga apelacji do weterynarza i ciągłego monitorowania stanu zwierzęcia - nawet próby uratowania mogą wywołać pogorszenie.
  • Przezwyciężając barierę oddzielającą układ krwiotwórczy od centralnego układu nerwowego, czynnik sprawczy choroby atakuje mózg i rdzeń kręgowy, powodując ciężkie procesy zapalne. U ciężarnych psów wirus infekuje płód w łonie matki.

Rzadko zarażone zwierzę przez długi czas nie daje niczego z własnej pozycji - objawy kliniczne nie pojawiają się, a właściciel nie wie o ukrytym przebiegu choroby. W takich przypadkach niebezpieczeństwo czai się nie tylko zarażone zwierzę, ale także jego czworonożnych braci, którzy mają z nim kontakt.

Kto jest nosicielem psa i jest on przekazywany ludziom?

Ten wirus masowo atakuje wiele zwierząt. Najczęściej infekują je:

Kto jest zagrożony? Wszystkie psy nie zaszczepione. Szczenięta nie starsze niż 16 tygodni są szczególnie wrażliwe z powodu naruszenia odporności biernej przenoszonej przez mleko matki.

Nosicielem wirusa staje się zwierzę, które uległo zakażeniu i wydziela wiriony podczas okresu inkubacji lub przebiegu klinicznego choroby.

Wcześniej sądzono, że chory pies jest zagrożeniem nie tylko dla jego krewnych, ale także dla ludzi. Teraz okazuje się, że tak nie jest: właściciel nie może martwić się o swoje zdrowie. O wiele ważniejsze jest, aby zwrócić całą uwagę na zwierzaka i zapewnić mu niezawodną ochronę przed wirusem.

Gdzie może być czynnik wywołujący mięsożerną dżumę?

  • W wydzielinie z oczu i nosa.
  • W powietrzu wydobywającym się podczas wydechu.
  • W ślinie.
  • W ekskrementach (w ciągu 10-51 dni).

Najważniejszym zadaniem właściciela jest ochrona zwierzęcia przed chorobą - aby zapobiec jego kontaktowi z zakażonym zwierzęciem, aby monitorować zwierzaka podczas spaceru i chronić go, po zaszczepieniu na czas.

Jak określić distemper u psa: jak manifestuje się w różnych formach

Zdjęcia ze strony: kotopes.ru

Surowość następujących form:

2-3 dni po zakażeniu pojawia się pierwszy objaw - wydzielina z nosa. Mogą być surowe (to znaczy wodniste) na samym początku, po tym, jak stają się białawe lub zielonkawe, z nich wypływa ropa. Po wyschnięciu śluz blokuje otwory nosowe, co prowadzi do zakłócenia naturalnego przepływu powietrza do płuc, powodując obrzęk i stan zapalny. W tym czasie właściciel może zauważyć, jak pies kicha, prycha i próbuje drapać nos, a oddech zwierzęcia staje się ostry, przyspiesza. Inną konsekwencją wirusa w układzie oddechowym jest ropne zapalenie płuc.

Pierwszymi objawami tej postaci zaburzeń u psów są zaburzenia stolca. Jest to nagłe zaparcie lub biegunka (krew jest obecna w kale). Istnieje również wydzielanie mas wymiotnych z domieszką pienistego śluzu, skrzepów żółci i cząstek niestrawionego pokarmu. W przypadku odmowy jedzenia, zwierzę zapada na żółtą lub białą pianę. Główną różnicą między objawami jelitowymi a zapaleniem jelit jest to, że pies próbuje pić, nawet gdy jego stan się pogarsza. Możesz określić chorobę poprzez charakterystyczny kwaskowaty zapach emanujący z ciała zwierzęcia. Możesz spróbować samoblokować żołądek (lepiej powierzyć to lekarzowi) - u zarażonego zwierzęcia jest bolesne i napięte. Również weterynarz może zauważyć zmiany w wielkości wątroby - zwiększa się, co wskazuje na rozwój zapalenia wątroby.

Objawy tej postaci psa (który jest uważany za jeden z najlżejszych) są następujące: powstawanie wysypki na pysku nosa i ust, w uszach, na wewnętrznej powierzchni ud, na brzuchu. Po wysuszeniu grudki zastępuje się skorupami. Na ich miejscu pojawiają się nowe formacje - pęcherzyki, krosty i strupy. Taki rozwój choroby jest szczególnie niebezpieczny dla szczeniąt, którym często towarzyszy uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego. Innym objawem choroby Carre'a w postaci skóry są opuchnięte łapy, powieki, uszy itp. W miejscu obrzęku wydzieliny płynu. Po wyschnięciu tworzą się skórki.

Jeśli pies choruje z dyskomfortem tej postaci, objawy mogą pojawić się nagle. Wszystkie z nich wskazują na ciężko tolerowane procesy zapalne - zapalenie opon mózgowych, zapalenie mózgu, zapalenie rdzenia kręgowego. Możliwy paraliż, występowanie napadów padaczkowych Charakterystyczne objawy mogą wystąpić dopiero w 2-6 tygodniu po zarażeniu zwierzęcia, więc prognozy lekarzy często rozczarowują. Jeśli zwierzę osłabło po chorobie, a jego odporność wynosi zero, objawy pojawiają się bez wcześniejszej gorączki i innych objawów ogólnego zatrucia. Najczęściej obserwowany ból całego ciała, nadwrażliwość, lękliwość, zaburzenia stabilności i koordynacji ruchów. W przypadku zapalenia mózgu obserwuje się wzrost temperatury, zwiększenie przepływu krwi do śluzowych oczu, niezdrowe pobudzenie, szczekanie i wycie w nocy z krótkotrwałą poprawą i sedacją rano. Pies może polować na wyimaginowane muchy, próbować złapać je zębami.

Powyżej przyjrzeliśmy się objawom w różnych postaciach psów, aby wiedzieć, które objawy są pierwszymi objawami choroby. Uogólniony formularz zawiera wszystkie funkcje opisane powyżej. Występuje najczęściej w 90% przypadków. Tak więc powyższy podział można uznać za warunkowy, ponieważ choroba atakuje wszystkie systemy naraz - centralny układ nerwowy, płuca, skórę i przewód pokarmowy.

Jakie są objawy obserwowane u psa z niedoborem (zdjęcie)

Specjaliści mają kilka etapów:

  • W ciągu pierwszych pięciu dni głównym objawem pogorszenia stanu zwierzęcia jest zapalenie spojówek, wydzielina z nosa jest wodnista, biała, zielona. Pies nie może otworzyć oczu, ponieważ są sklejone ropą, istnieje strach przed światłem. Z tego powodu zwierzę osiadło w cieniu, szukając ciemnych, odosobnionych miejsc.

Zdjęcie ze strony: vetserv.ru

  • W jaki sposób w jamie ustnej u psów manifestuje się ostry przebieg choroby i jakie są jej główne objawy? Jest to gwałtowny wzrost temperatury ciała - do 41 stopni, zniekształcony apetyt lub jego brak, silne pragnienie - zwierzę jest ciągle spragnione.

Zdjęcie ze strony: Dogway.ru

  • Dla podostrej postaci charakteryzuje się gorączka, która może trwać do jednego do dwóch tygodni, osłabienie i zmniejszenie ogólnej witalności, suchy i gorący nos, skurcze, strach (pies może bać nawet jego właściciela).

Zdjęcia ze strony: kotopes.ru

  • Objawy (objawy) powikłanej zarazy u psów decydują o jej leczeniu - są bardzo zróżnicowane, oprócz głównych objawów zatrucia mogą wystąpić utrata słuchu, wzrok, porażenie, wzrost narządów wewnętrznych.

Zdjęcie ze strony: Zverivdom.com

Nie zapominaj, że im wcześniej zwrócisz uwagę na zachowanie nietypowe dla twojego zwierzaka, pogorszenie jego zdrowia i zabierzesz go do dobrego lekarza, tym więcej masz szans na uratowanie mu życia. Często zwierzęta, które chorują, mają pewne objawy infekcji - napady padaczkowe, ślepota, drżenie mięśni itp.

Czy zaraza u psów jest leczona i jaki jest jej okres inkubacji?

Wirus nie czuje się u niektórych osób przez 3-4 dni, aw niektórych do 90 dni. To przebiegłość śmiertelnej choroby - dorosły pies lub mały szczeniak już nosi wirion, a jego właściciel nie wie o tym.

Czy leczenie Carré Disease? Tak. Ale wszyscy weterynarze mówią, że nikt nie daje gwarancji, aw większości przypadków tylko na krótko poprawisz stan swojego zwierzaka. Istnieją jednak przykłady, które dają nadzieję - historie tych właścicieli, którym udało się uratować zwierzaka. Czy można pomóc zwierzęciu w stanie krytycznym, kontaktując się ze szpitalem kilka dni po wystąpieniu objawów lękowych? Niestety, twoje opóźnienie jest wyrokiem śmierci dla oswojonej osoby.

Czy istnieje lek, który może wyleczyć psa z golarki, jak go zdobyć? Takie fundusze istnieją, ale są przepisywane tylko przez lekarzy. Niezależne próby uratowania zwierzaka mogą prowadzić do pogorszenia jego zdrowia i zbliżającej się śmierci.

Najczęściej zestaw procedur ma na celu wyeliminowanie śladów zatrucia organizmu zwierzęcia, zmniejszenie stanów zapalnych i zwalczanie zmian zwyrodnieniowych w dotkniętych narządach:

  • Obowiązkowa dieta, w skrajnych przypadkach - poszczenie. W takim przypadku pies powinien zawsze być czystą wodą.
  • Przy silnym wyczerpaniu zaleca się sztuczne karmienie mieszankami odżywczymi bezpośrednio do odbytnicy (poprzedza je klirens jelitowy).
  • We wczesnych stadiach choroby podaje się zastrzyki w celu utrzymania mechanizmów obronnych organizmu i zwalczania infekcji (immunoglobuliny i interferon leukocytów). Stosowane są również leki przeciwhistaminowe i glukokortykoidy. W leczeniu dystrofii psów, antybiotyki są aktywnie wykorzystywane i selekcjonowane w zależności od objawów, witaminy B i C są podawane.
  • W procesach zapalnych wpływających na narządy przewodu pokarmowego zwierzę może otrzymać sztuczny sok żołądkowy przez pewien czas. Wraz z nim lekarz przepisuje leki o działaniu przeciwgorączkowym i przeciwbólowym. Po udoskonaleniu środki przeciwbólowe zastępowane są przez środki ściągające i leki o działaniu przeciwdrobnoustrojowym.
  • Aby zapobiec pladze drapieżników, stosuje się różne szczepionki - niszczą one zarówno czynnik powodujący jedną (jednowartościową), jak i kilka chorób (wielowartościową). Te ostatnie nie są zalecane do kłucia małych szczeniąt - do 6 miesięcy ich ciało jest zbyt wrażliwe.

Zdjęcie ze strony: VashiPitomcy.ru

Najlepsza opcja - leki domowe. Obecnie lekarze weterynarii stosują następujące szczepionki:

Co karmić psa gorączką?

Lekarze zalecają delikatną dietę z wyjątkiem tłustych i trudnych do wchłonięcia pokarmów. Można podać chore zwierzę:

  • mięso mielone z mięsa dietetycznego (może być również po prostu zmielone, unikając spożycia dużych kawałków);
  • wywaru na bazie ryżu z dodatkiem namoczonych krakersów;
  • gotowana wątroba;
  • buliony mięsne - słabe, wołowe lub z kurczaka;
  • mleko.

W pomieszczeniu, w którym znajduje się zarażone zwierzę, powinno być suche i ciepłe. Możesz dezynfekować pomieszczenie przez traktowanie roztworami soli sodowej chloramidu, aldehyd mrówkowy. Miejsce, w którym spał chore zwierzę (ściółka, dywan, leżanka) zostaje zniszczone - spalone.

Czy zaszczepiony pies może zachorować na gorączkę?

Niestety, prawdopodobieństwo złapania śmiertelnego wirusa jest wspaniałe, nawet jeśli zabezpieczyłeś swojego zwierzaka, redukując go do weterynarza na czas. Żaden pojedynczy lek, który istnieje dzisiaj, nie zapewnia stuprocentowej ochrony przed infekcjami - szczególnie jeśli nie stosowałeś się do zasad przygotowania do szczepienia. Zagrożone są również szczenięta - ich ciała nie są wystarczająco silne.

Zaraza jest najmniej niebezpieczna dla dorosłych zwierząt szczepionych. Jednak nie zapominaj o prewencji i miej nadzieję, że dziś lub jutro będziesz "zdmuchnięty" - nie zapominaj, że kontakty ze zwierzętami (nie tylko walki, ale nawet zwykła ciekawość wobec innych takich jak on) z kundelkami są niepożądane. Zabierz szczeniaka na szczepienie, a następnie wstrzyknij ponownie - w celu zmniejszenia ryzyka zakażenia.

Czy warto próbować metod ludowych?

Zdjęcie ze strony: Zverivdom.com

Czy w domu można leczyć gorczycę, jeśli u psa występują objawy choroby, ale nie ufasz lekarzom? Jest wiele opowieści o bohaterskim karmieniu zwierząt koniakiem i wódką. Jednak nie licz na "sprawdzone" środki ludowe - mogą one nie działać w twoim przypadku. Nie zapominaj, że sytuacja jest często zaostrzana przez komplikacje, a pogorszenie stanu Twojego zwierzaka jest łatwiejsze niż kiedykolwiek - nie jesteś lekarzem i nie możesz zareagować na pogorszenie w czasie lub zapobiec temu.

Nasze porady - nie szukaj porady w Internecie, ale skontaktuj się z wykwalifikowanymi specjalistami tak szybko, jak to możliwe. Nie spóźnij się na wizytę u weterynarza: czynnik sprawczy choroby Carré jest najsilniejszym wirusem, zegar działa. W tym artykule powiedzieliśmy ci, czy dana osoba może zarazić się plagą od psa, co zrobić, gdy zwierzę jest chore, a jego stan się pogarsza, jak chronić zwierzę domowe. Twoim zadaniem jest zapobieganie infekcjom.

Czytaj Więcej O Psach

Jak zrobić wolierę dla Alabai własnymi rękami

Choroby Adoratorki takich ras psów jak Alabai są pewne, że najlepiej jest trzymać je w wolierze. Apartamenty są zbyt małe dla gigantów. I na smyczy, a wszystkie psy pasterskie nie są zalecane.

Jack Russell Terrier ze zdjęciem i opisem.

Choroby Charakterystyka rasy Jack Russell TerrierJack Russell Terrier to mała, polująca rasa, pies jest towarzyszem.Często pracuje w parze z innymi rasami myśliwskimi i jest uważany za najlepszego łowcę lisów.

Shar pei

Choroby Shar Pei to zadziwiająca starożytna rasa, która zachowała swoją oryginalność i wygląd. Tak, nie można ich pomylić z żadnym innym psem, a oni wciąż mają jeden temperament - nie prezent w ogóle...