Rasy

Pyometra u psów - objawy, leczenie i zapobieganie

Pyometra (zapalenie macicy, ropne zapalenie błony śluzowej macicy) - jest jednym z najczęstszych i najpoważniejszych zaburzeń reprodukcyjnych występujących u kobiet.
Choroba charakteryzuje się zapaleniem macicy z nagromadzeniem w niej ropy (przy zamkniętym kanale szyjnym), a także błoną śluzową macicy, endometrium. W przypadku braku szybkiego leczenia pyometra może powodować różne układowe zaburzenia, które z kolei mogą nawet doprowadzić do śmierci psa.

W zależności od stanu szyjki macicy istnieją dwie formy pyometry - otwarte i zamknięte. W postaci otwartej ropa wypływa z pętli w postaci wyładowania, z zamkniętą formą - gromadzi się w macicy. Zdarzają się przypadki, gdy ilość ropy w macicy osiągnęła 5 litrów.

Pyometra jest bardzo niebezpieczną chorobą, która diagnozuje, który pies potrzebuje natychmiastowego leczenia. Leczenie farmakologiczne pomaga przez krótki czas lub nie działa wcale ze względu na niektóre cechy endokrynologiczne i anatomiczne psów, dlatego aby uniknąć śmierci zwierząt, konieczna jest interwencja chirurgiczna.

Jeśli pies nie zapewni niezbędnej pomocy w odpowiednim czasie, macica zostanie zerwana, a zwierzę umiera z powodu wtórnego zapalenia otrzewnej. Nawet awaryjna operacja nie może pomóc w tej sytuacji. Przyczyną śmierci może być również uszkodzenie septyczne - ropne zapalenie dróg żółciowych, ropień wątroby itp.

Przyczyny choroby

Dokładne przyczyny pirometrów u psów nie są znane. Uważa się, że są one ściśle związane ze zmianami hormonalnymi zachodzącymi w okresie su w cyklu reprodukcyjnym.

Technicznie, pyometra wynika z przenikania zakażenia bakteryjnego do macicy podczas rui, kiedy kanał macicy jest otwarty. Często własna normalna flora bakteryjna psa staje się źródłem infekcji. W rezultacie w macicy rozpoczyna się stan zapalny i nagromadzenie ropy.

Często pyometra występuje u psów z torbielowatym rozrostem endometrium, gdy gruczoły macicy, pod wpływem progesteronu, zwiększają i zaczynają wydzielać sekret, płyn gromadzi się wewnątrz gruczołów i prowokuje tworzenie torbieli.

Środki hormonalnej antykoncepcji z zawartością hormonu estrogenu mogą również powodować choroby. Psy, którym podawano okresowo "pigułki ciążowe" po niechcianym kryciu, a także leki, które pozwalają na przesunięcie rui, są szczególnie narażone na rozwój pyometry.

Objawy pyometra

Objawy pyometra u psów różnią się, aw niektórych przypadkach są całkowicie nieobecne. Obserwowanie psa w "niebezpiecznym okresie" i zwracanie uwagi na wszelkie przejawy złego stanu zdrowia zwiększa szanse na wykrycie choroby we wczesnym stadium.

Twój pies jest zagrożony, jeśli:

- nigdy nie rodziły lub, odwrotnie, dzianiny niekontrolowane;

- pies niedawno wyczerpał się;

- pies często wykazuje oznaki fałszywego whelping.

Dodatkowymi czynnikami wpływającymi na pojawienie się choroby jest niewłaściwa dieta i brak witamin.

Z reguły u pacjentów w wieku od 4 lat po kilku nieszczelnościach diagnozuje się pyometrię, gdy ciąża nie występuje. Jednak w ostatnich latach choroba występuje u młodych zwierząt w wieku 2 -3 lat. W celu szybkiego wykrycia pyometry, właściciele powinni szczególnie uważać, aby monitorować sukę przez 2 do 3 miesięcy po zakończeniu upału.

Objawy choroby pojawiają się stopniowo, gdy ropa wypełnia macicę. Psy stają się letargiczne i apatyczne, mniej aktywne i mobilne. Zwierzęta mają depresję i depresję, mogą odmówić jedzenia. W otwartej postaci choroby, po pewnym czasie od pojawienia się pierwszych objawów, pojawia się wydzielina z pochwy, której liczba i charakter mogą się różnić w zależności od czystości psa i stopnia otwarcia szyjki macicy. Zarówno czysty ropny, jak i kawa, krem, a także ropne krwawe zrzuty mogą być obserwowane. Czasami bardzo czyste psy często zaczynają lizać i pomaga zwrócić uwagę na wypływ, nawet jeśli są one nieznaczne. W niektórych przypadkach wyładowanie nie pojawia się po pewnym czasie, ale trwa tak, jakby pies nie zabrakło ciepła (pętla z piktometrem czasami również wygląda na spuchniętą).

Przy zamkniętej formie wypisu może nie być to możliwe, a często pies trafia do kliniki weterynaryjnej, gdy bardzo trudno jest go uratować. W związku z tym niemożliwe jest wykluczenie pirometru tylko z tego powodu, że właściciel nie zauważa upławów od swojego psa.

Bardzo często u psów z pyometrą dysfunkcję nerek diagnozuje się również w różnym stopniu. Dlatego jednym z objawów choroby jest zwiększone pragnienie i częste oddawanie moczu. W niektórych przypadkach wymioty i zaburzenia jelitowe.

Temperatura pyometry może być zwiększona na początku choroby, ale potem spada do normy lub do niskiego poziomu.

Jeśli po rui bez krycia na tle powyższych objawów, pies ma powiększony brzuch, konieczne jest pilne sprawdzenie przez lekarza. Ponadto, w niektórych przypadkach, gdy pyometra jest zamknięta, obszar pomiędzy odbytem a pętlą zaczyna nieznacznie wystawać z psa.

To ważne. Intensywne palpacje w jamie brzusznej psa są niebezpieczne, ponieważ istnieje ryzyko pęknięcia macicy!

Diagnostyka pyometra

Aby ustalić diagnozę, przeprowadza się ogólną analizę objawów klinicznych, przeprowadza się badanie cytologiczne rozmazu pętli i przeprowadza się również ręczne badanie psa przez weterynarza - może stwierdzić, że macica jest powiększona. Aby wykluczyć inne przyczyny niedyspozycji, przeprowadza się ogólną i biochemiczną analizę krwi i moczu. Jednak najbardziej niezawodnym sposobem diagnozowania pirometrów są ultradźwięki i zdjęcia rentgenowskie. Ponadto przy użyciu ultradźwięków możliwe jest rozróżnienie między pirometrią a ciążą z najwyższym prawdopodobieństwem, co odgrywa znaczącą rolę, ponieważ niektóre oznaki pyometry (takie jak letarg, brak lub utrata apetytu, zmniejszona ruchliwość, a nawet wydzielina z narządów płciowych) można zaobserwować u suk i normalny przebieg ciąży.

Jak leczyć pyometra u psów

Leczenie pyometra jest absolutnie skuteczne tylko w przypadku chirurgicznej owariohysterektomii - czyli chirurgicznej sterylizacji psa. Istnieją przypadki wyzdrowienia po leczeniu medycznym (zachowawczym), w szczególności w wyniku stosunkowo nowej metody złożonej terapii z włączeniem gamavita, ale mają dziesiątki zgonów psów, które miały nawrót lub komplikacje. Pyometra nie jest podatna na leczenie antybiotykami, a zatem nawet jeśli mówimy o sukach cennych dla hodowli, całkowite usunięcie macicy i jajników jest w większości przypadków jedynym sposobem na uratowanie życia zwierzęcia (wiadomo, że nawet lewy fragment jajnika lub "kikut" macicy może prowokować powikłania i nawrót choroby).

Najczęściej operację przeprowadza się w znieczuleniu zewnątrzoponowym, co zmniejsza ryzyko znieczulenia. Następnie przepisywany jest kurs rehabilitacyjny antybiotyków i, co do zasady, zwierzę zaczyna czuć się dobrze już 2-3 dni po zabiegu. W rzadkich przypadkach, dla bardzo starego psa z pirometrią, eutanazja może być jedynym rozwiązaniem.

Leczenie lekiem pyometra obejmuje stosowanie prostaglandyny F2 alfa, a także oksytocyny. Leczenie prostaglandynami samo w sobie jest obarczone ryzykiem pęknięcia macicy, szczególnie w zamkniętej postaci choroby. Skurcze macicy pod działaniem hormonów czasami powodują otwarcie szyjki macicy i przyczyniają się do uwolnienia ropnej tkanki, ale nie zawsze tak się dzieje, a następnie ryzyko pęknięcia zwiększa się kilka razy, a ponadto istnieje ryzyko uwolnienia ropnej treści z macicy przez jajowody do jamy brzusznej, co spowoduje do katastroficznego zapalenia otrzewnej. Ponadto, nawet po udanym leczeniu pirometrów, możliwy jest nawrót choroby. Dlatego dzisiaj najbardziej skuteczną metodą leczenia psów z pyometry jest nadal sterylizacja.

Zapobieganie pyometra

Najbardziej niezawodnym sposobem ochrony zwierzaka przed tą niebezpieczną chorobą jest sterylizacja. Jeśli z jakiegoś powodu pies nie jest wysterylizowany, konieczne jest podjęcie działań zapobiegających chorobie.

Przede wszystkim nie należy stosować hormonalnych środków antykoncepcyjnych w celu powstrzymywania suk w rui - zwiększa to ryzyko rozwoju pyometry. Ważne jest również zmniejszenie ryzyka pojawienia się psa w okresie po rui. Aby to zrobić, potrzebujesz:

1) w celu kontrolowania diety (wielu hodowców zaleca ograniczenie psa w żywności i wodzie w ciągu 2 miesięcy po rui, a także wykluczenie produktów mlecznych z diety);

2) zwiększyć aktywność fizyczną dla psa (innymi słowy "pościg").

Bardzo ważne jest, aby pamiętać o niebezpieczeństwie z pyometra dla życia psa, uważnie obserwować zwierzę w okresach zwiększonego ryzyka tej choroby iw żadnym przypadku nie opóźnić czasu kontaktu z weterynarzem, gdy wykryte zostaną pierwsze objawy. Weterynarz będzie w stanie zdiagnozować chorobę i zalecić właściwe leczenie, monitorując stan psa, a jeśli to konieczne, przeprowadzić niezbędną operację. Pamiętaj, że nie można samemu wyleczyć pyometra - może to doprowadzić do śmierci psa.

Dog pyometra

Układ rozrodczy psów wymaga bardzo uważnej uwagi. To dolegliwości tego obszaru narządów często stanowią śmiertelne zagrożenie dla zwierzęcia. Jak zapewnić godną prewencję lub rozważyć chorobę na początkowym etapie skutecznego leczenia - dowiedz się w tym artykule.

Treść artykułu:

Co to jest niebezpieczna choroba

Aby zrozumieć, jak niebezpieczna jest ta choroba dla zwierzęcia, powinieneś zrozumieć, co to jest. Pirometria lub zapalenie pęcherza (tłumaczone z języka greckiego) oznacza ropne zapalenie błony śluzowej macicy. Jest to choroba, która najczęściej występuje u psów w drugiej połowie ich cyklu życia, starszych niż pięć lat. Ale taka uciążliwość może wystąpić w młodszym wieku.

Gdy pies rozpoczyna ruję bez kolejnej ciąży, poziom progesteronu w organizmie pozostaje podwyższony przez osiemdziesiąt tygodni. Zjawisko to pogrubia błony śluzowe macicy, aby przygotować się na nadchodzącą ciążę. W tym okresie osłony zwierzęcia osłabiają się. Czynnik ten, podobnie jak otwarte przejście do jamy macicy, często powoduje zakażenie i rozwój pyometra u samic psów.

W prawidłowym, zdrowym stanie macica nie jest szczególnie podatna na infekcje bakteriami. Jednak powyższe czynniki, takie jak obecność torbieli w tle ogólnej nierównowagi hormonalnej, mogą zwiększyć szanse na rozwój choroby. To właśnie może wywołać wytwarzanie sekrecji w zwiększonej objętości, co prowadzi do hiperplazji. Na tym tle ropnie często rozwijają się w jamie macicy. Zasadniczo, stosowanie leków osłabionych seksualnie u psów podczas rui przyczynia się do rozwoju takich chorób, jak pyometra. Ponieważ te leki mają charakter hormonalny i są w stanie powalić zwykłe funkcjonowanie organizmu.

Niezdrowa jamka macicy jest wypełniona patogennymi wydzielinami. Jednocześnie temperatura ciała zwierzęcia, wraz z brakiem cyrkulacji powietrza w macicy, stwarza idealne warunki do wzrostu i reprodukcji bakterii. Zwiększenie ich liczby może prowadzić do infekcji macicy lub rozwoju pyometry.

Ważne! Istnieją dwa rodzaje pyometrów: otwarte i zamknięte.

  • Otwarta ropometra - pojawia się, gdy szyjka macicy jest uchylona, ​​co pozwala wypłynąć na zewnątrz.
  • Zamknięta pirometra występuje odpowiednio, gdy szyjka macicy jest szczelnie zamknięta. Ta sprawa jest znacznie trudniejsza, ponieważ eliminuje wypuszczanie na zewnątrz. Macica nadal wypełnia się płynem, co prowadzi do zatrucia bakteriami.

Przy silnym zwiększeniu objętości takie zapalenie może prowadzić do pęknięcia macicy. Może to spowodować rozwój infekcji septycznej, a nawet śmierć. Jeśli w pierwszym przypadku nadal istnieje możliwość leczenia farmakologicznego choroby, wówczas wraz z rozwojem zamkniętej pirometry pomoże tylko operacja z usunięciem macicy.

Przyczyny pyometra

Wiele przyczyn może prowadzić do rozwoju pyometra, ale głównym jest połączenie zmian hormonalnych, które występują w okresie dojrzewania i rui psa. Każdy cykl prowadzi do naturalnego zmniejszenia białych krwinek macicy, w celu zapewnienia bezpiecznego przejścia plemników. W tym celu zmniejsza się poziom naturalnej obrony organizmu, co zapobiega aktywnemu stawianiu ciała atakującej infekcji. U większości psów ruja występuje zwykle dwa razy w roku, po ich wygaśnięciu ważne jest przyjrzenie się zachowaniu zwierzęcia.

Przyjmowanie leków hormonalnych, liczne fałszywe ciąże lub ich całkowity brak, niekontrolowany lub nieobecny zawsze może prowadzić do rozwoju pyometry. Również doświadczeni weterynarze są zdania, że ​​zła dieta, brak składników odżywczych w ciele, nieodpowiednia opieka i niezdrowy tryb życia zwierzęcia pośrednio przyczyniają się do potencjalnego rozwoju choroby.

Mikroorganizmy wytwarzające stan zapalny mogą wejść z zewnątrz. Na przykład, podczas upałów lub w trakcie nieprzestrzegania warunków sanitarnych podczas porodu, na przykład, aby uzyskać od niewystarczającej ilości sterylnej ściółki. Lub infekcja rozwija się ze względu na mikroflorę pochwy zwierzęcia. Według weterynarzy istnieje pewna grupa ryzyka, która obejmuje osoby dojrzałe w wieku od 4 do 8 lat. Psy z nadwagą i innymi niesterylnymi samicami są również bardziej podatne na rozwój.

Objawy pyometra u psa

Objawy pyometry mogą pojawić się w dowolnym czasie od dwóch do ośmiu tygodni po zakończeniu cyklu u psa. Objawy otwartych pirometrów obejmują nadmierne lizanie okolicy narządów płciowych. W ten sposób, podczas otwartego pyometra, zwierzę próbuje pozbyć się irytującego dyskomfortu. Zachowanie to jest spowodowane pojawieniem się wydzieliny z pochwy, zwykle białej, żółtawej lub zielonej. Mogą również pojawić się wysypane krwią zrzuty. Zwierzę odczuwa złe samopoczucie podczas rozwoju choroby, co skutkuje "leniwym lub powolnym", biernym zachowaniem.

Kochający pies może próbować szukać samotności, a kobieta o niezależnym temperamencie coraz częściej potrzebuje towarzystwa goszczącego w poszukiwaniu pomocy. Zwierzę może również wykazywać oznaki depresji lub agresji, zwłaszcza w stosunku do innych zwierząt. Wypełnianie jamy macicy płynem daje fizyczny dyskomfort, w wyniku którego pies może skomleć od dotknięcia tego obszaru lub nie dać się w ogóle dotknąć. Zwierzę może wykazywać zwiększone zainteresowanie piciem, nie jeść.

Ważne! Objawy cięższej - zamkniętej pirometry obejmują ciągły ospałość, osłabienie, niechęć do pójścia na spacer. Oddech psa jest zdezorientowany, zaczyna się dusić w ruchu, dręczy go ciągłe pragnienie.

Zwierzę może wyglądać na znacznie cieńsze lub odwrotnie, aby mieć ciążę z powodu wzdęć. Temperatura wzrasta do 40 stopni Celsjusza, czemu towarzyszą wymioty gorączkowe. Zwierzę dręczy gorączka, która powoduje niestabilny chód, ból mięśni i skurcze. Jeśli którykolwiek z tych objawów został zauważony po ustaniu rui, należy natychmiast zwrócić się o pomoc do kliniki weterynaryjnej.

Diagnoza i leczenie

Wrażliwy i uważny stosunek do zmian w stanie zwierzęcia odgrywa kluczową rolę w diagnozowaniu i leczeniu tak groźnej choroby. W przypadku podejrzenia rozwoju jakiejkolwiek choroby lub po prostu odchyleń od normalnych norm zachowania zwierząt, ważne jest natychmiastowe poszukiwanie wykwalifikowanej pomocy.

Pies powinien być dokładnie zbadany przez weterynarza. Takie badanie obejmuje badanie szyjki macicy i pochwy. Próbki pobierane są z wnęki kanału szyjki macicy. Zaleca się również wykonanie USG i wykonanie pełnej krwi. Jest to ultradźwięk, który może pokazać rozmiar i stan macicy, aby wykluczyć ewentualną ciążę, określić zakres choroby i ilość płynu w środku.

Jeśli u psa pojawi się pyometra, decydujące zwiększenie liczby białych krwinek będzie zwykle wskazywane podczas dekodowania badania krwi. Istnieje również pewien rodzaj białka wytwarzanego przez układ odpornościowy zwany globuliną, który również może być zwiększony. Im szybsza jest prawidłowa diagnoza, tym lepsze i bardziej radosne rokowanie w leczeniu.

Przed zaleceniem planu leczenia lekarz musi upewnić się, że serce pacjenta jest zdrowe. W tym celu przeprowadza się badanie EKG, którego wyniki służą jako pomocnicze wsparcie przyszłych wizyt. Leczenie jest dwojakiego rodzaju: leki i chirurgiczne. Pierwszą stosuje się tylko z otwartym przebiegiem choroby, kiedy wyładowanie wychodzi. Lekarz wybiera grupę antybiotyków jako narkotyków, w zależności od stopnia uszkodzenia.

W przypadku nieskuteczności wybranego leku może zostać przepisany inny lek lub wskazana jest operacja. Używane są również prostaglandyny i antyprogestyny. Rola pierwszego polega na niszczeniu żółtych ciał i redukcji mięśni ścian macicy. Ich działanie łagodzi napięcie szyjki chorego zwierzęcia, znacznie łagodząc jego stan. Ich odbiór jest możliwy tylko w placówce medycznej, ponieważ lek ma wiele skutków ubocznych.

Ważne! Antyprogestyny, eliminując efekt progesteronu, pozwalają na otwarcie szyjki macicy i przywrócenie naturalnej obrony immunologicznej.

Podczas zabiegu lekarz usuwa jajniki od pacjenta, wraz z jamą macicy wypełnioną płynem. W przypadku zamkniętej pyometry niestety operacja jest jedynym sposobem na uratowanie życia zwierzęcia. Pod koniec tego leczenia, możliwość ponownego rozwoju choroby jest zredukowana do zera. Jako pooperacyjne zapobieganie rozwojowi zakażeń, lekarz może przepisać antybiotyk reasekuracyjny.

Istnieją również pewne przeciwwskazania do operacji, na przykład chęć dalszego przekazywania materiału genetycznego od pacjenta. Ryzyko powikłań pooperacyjnych jest również wysokie. Wśród nich, na przykład, nietrzymanie moczu u zwierząt, które można później wyleczyć za pomocą leków hormonalnych przepisanych przez lekarza weterynarii.

Leczenie farmakologiczne również ma swoje problemy. To nie przyniesie żadnych korzyści w obecności cyst i innych edukacji w narządach miednicy. Leczenie zachowawcze stanie się bombą zegarową dla patologicznie cienkich ścian macicy zwierzęcia. W wyniku ich pęknięcia ropna treść macicy wpada do obszaru narządów wewnętrznych, co nieuchronnie prowadzi do powikłań. Ponadto łagodna terapia jest niebezpieczna, jeśli nie ma wystarczającej funkcji nerek.

Zapobieganie pyometra

Szczególną ostrożność należy zachować dla zwierząt w powyższej grupie ryzyka. Mogą również obejmować psy, których pożądanie seksualne jest regularnie tłumione za pomocą preparatów hormonalnych i zwierząt, które nie chodzą wystarczająco. Na przykład mniej niż 2 razy dziennie. Odpowiednia opieka i zbilansowana dieta - najlepsze zapobieganie prawie każdej chorobie zarówno u ludzi, jak iu psów.

Będzie to również interesujące:

Pyometra nie jest wyjątkiem. Ważne jest odpowiednie spożycie białek zwierzęcych, węglowodanów i tłuszczów, a także innych pierwiastków śladowych niezbędnych do pełnego funkcjonowania wszystkich narządów i układów. Wiosną można skonsultować się z weterynarzem, aby dodać do menu kompleksy witaminowe, dawkę i zasady podawania.

Ważne! Pamiętaj, że najczęstszym czynnikiem sprawczym tej choroby są bakterie. Dlatego należy zwrócić szczególną uwagę na warunki sanitarne psa. Musisz również sprawdzić "wybór przyjaciół" kota. Brudne, chore, niewiarygodne bezpańskie koty i psy - zakazany kontyngent dla porządnej dziewczyny.

Pies musi być czysty i zaczesany, aby uniknąć tworzenia się mat. Najlepiej, aby poród był podejmowany przez lekarza, aby niezawodnie kontrolować bezpłodność w ich stanach. Jeśli zwierzę nie jest planowane jako producent potomstwa, lepiej go wysterylizować. Jeśli nie możesz uciec od przyjmowania leków hormonalnych, ważne jest, aby kontrolować ich równowagę w organizmie za pomocą specjalnych testów. A w przypadku braku równowagi natychmiast rozpocząć leczenie.

Zagrożenie dla ludzi

W przypadku pojawienia się choroby u mężczyzny, a mianowicie u kobiety, musi istnieć zator szyjki macicy, po którym rozwija się infekcja z powodu niemożności wydalenia. Taka blokada może być spowodowana fizjologicznymi lub hormonalnymi cechami konkretnej kobiety. Pyometra nie jest chorobą zakaźną. Jednakże, gdy w domu przebywa chory pies, konieczne jest uważne obserwowanie wszystkich możliwych środków sanitarnych, ponieważ wydaliny są pełne bakterii, które same w sobie mogą stanowić zagrożenie dla ogólnego zdrowia człowieka. Lepiej, jeśli zwierzę jest izolowane od strefy dostępu dzieci i osób o osłabionej odporności.

Pyometra u psów: przyczyny, oznaki i leczenie

Pyometra u psów jest złożonym procesem patologicznym o ropnym zapaleniu, który występuje w macicy. Ropne zapalenie błony śluzowej macicy jest niebezpieczną chorobą, która bez udzielania w odpowiednim czasie pomocy wykwalifikowanej prowadzi do śmierci kobiety. Nagromadzenie ropnego wysięku w macicy wynika z reprodukcji patogennej mikroflory bakteryjnej.

Korzystne warunki do rozpoczęcia pyometry pojawiają się w okresie polowań (upał), po urodzeniu oraz w przypadku zapalenia pochwy. Uważa się, że u kobiet, które rodziły wiele razy, ryzyko ropnego zapalenia błony śluzowej macicy znacznie się zwiększa. W rzeczywistości jest to mit i nie ma różnicy między zrodzeniem dziwki a brakiem radości z macierzyństwa.

Ale naukowcy wykazali, że ryzyko rozwoju patologii wzrasta kilkakrotnie przy użyciu leków hormonalnych, które zatrzymują lub zatrzymują ruję. Jednym z głównych prowokatorów rozwoju pyometry u psów jest brak równowagi hormonów płciowych.

Przyczyny rozwoju pyometry

Pyometra jest jedną z najczęstszych dolegliwości wpływających na układ rozrodczy samic. Patologia charakteryzuje się procesem zapalnym, który występuje w macicy psa z dużą kumulacją ropnego wysięku (z zamkniętym kanałem szyjki macicy). Błona śluzowa wyściełająca jamę narządu rodnego również podlega procesom degeneracyjnym.

W przypadku późnej diagnozy i leczenia, zwierzę umiera z pęknięcia macicy i wypływu ropy do jamy brzusznej.

Przyczyny śmierci psa z pyometrą obejmują także zakażenie krwi, zapalenie dróg żółciowych (ropień dróg żółciowych) o ropnym charakterze i ropnie wątroby.

Specjaliści weterynarii nie znają dokładnych przyczyn występowania pyometrów u psów. Uważa się, że patologiczny proces jest ściśle związany ze zmianami poziomu hormonalnego, które występują u kobiet w początkowym okresie cyklu reprodukcyjnego.

Ponadto istnieją czynniki, które mogą wywoływać zaburzenia w układzie rozrodczym:

  • pierwsze 2 miesiące po rozpoczęciu rui;
  • zaburzenia hormonalne;
  • procesy zapalne w endometrium;
  • stosowanie leków hormonalnych do tłumienia polowań;
  • hiperplazja torbieli w endometrium.

W okresie dojrzewania w krwiobiegu suka gwałtownie zwiększa liczbę żeńskich hormonów płciowych - estrogenu. Pod wpływem określonych substancji hormonalnych endometrium zaczyna gęstnieć i pęcznieć (proces ten jest niezbędny do przymocowania komórki jajowej do błony śluzowej macicy podczas zapłodnienia). Następny etap charakteryzuje się wytwarzaniem progesteronu, co wywołuje początek wydzielania. W przypadku naruszenia tła hormonalnego, ilość określonego sekretu jest tak duża, że ​​nie ma czasu na wydostanie się przed całkowitym zamknięciem kanału szyjki macicy.

Przenikanie patogennej mikroflory bakteryjnej do jamy macicy wywołuje początek stanu zapalnego, a sekret i środowisko w narządach płciowych są idealne do ich rozwoju. Początkowo rozwija się normalne zapalenie błony śluzowej macicy, aw zaawansowanych przypadkach powoduje ropne zapalenie.

Pyometra jest często diagnozowana u kobiet natychmiast po 1-2 tygodniach od zakończenia porodu. Występuje w wyniku naruszenia zasad aseptyki podczas pomocy położniczej, a także podczas pęknięć i pęknięć błony śluzowej macicy przy narodzinach dużych szczeniąt. Naruszenie kurczliwej funkcji macicy może również wpływać na początek pyometry. Endometrium nie może wyjść normalnie, pozostaje popręg, co prowadzi do wystąpienia procesów gnilnych.

Specjaliści weterynarii to niektóre psy narażone na ryzyko ropnego zapalenia błony śluzowej macicy. Czynnikami ryzyka rozwoju pyometra u psów są:

  • nie wysterylizowane suki;
  • wiek żeński powyżej 4 lat;
  • nigdy nie rodzi samic;
  • ciąży na każdym rui;
  • zwierzęta z rozpoznaną fałszywą ciążą;
  • z naruszeniem diety i braku suplementów witaminowych w paszy (słaba odporność).

Objawy pyometra

W zależności od indywidualnych cech organizmu każdej samicy, objawy pyometry będą miały swoje różnice. Istnieją przypadki kliniczne, w których oznaki pyometry u psa były całkowicie nieobecne. Właściciel psa powinien zawsze zwracać uwagę na zwierzaka, a w przypadku jakichkolwiek dolegliwości lub zmian zachowania skontaktować się z przychodnią weterynaryjną.

W przytłaczającej większości przypadków klinicznych ropne zapalenie błony śluzowej macicy stwierdza się u kobiet po 4 roku życia, gdy przechodzi kilka lepkich przecieków, ale ciąża nie występuje. Rzadko, ale zdarza się, że pyometra zaczyna się rozwijać u młodych zwierząt w wieku od 2 lat.

Zwróć uwagę! Właściciele samic powinni dokładnie monitorować stan zdrowia zwierzęcia w ciągu pierwszych 2 miesięcy po okresie rui.

Objawy patologicznego procesu zapalnego mogą pojawić się stopniowo. Wynika to z faktu, że ropny wysięk nie wypełnia bezpośrednio jamy macicy. Zwierzę nie chce jeść, ich stan jest przygnębiony i apatyczny.

Oddziel pyometrę na dwie formy:

Otwarta forma pyometra charakteryzuje się obecnością specyficznego wydzieliny pochwowej.

Ich konsystencja i skład mogą się różnić. Przede wszystkim zależy od samego zwierzęcia - jak często i dokładnie go liże, a także od stopnia otwarcia kanału szyjki macicy.

Właściciel musi ostrzec wypływ z otworu pochwy, przypominający grubą kawę lub krem. Często ropa zaczyna się wyróżniać w czystej postaci i trudno ją pomylić z czymś innym.

Patologiczne wydzieliny nie występują po pewnym okresie czasu po rui. Wygląda na to, że rdza nadal trwa, ale zmienia się kolor i charakter wydzielania.

Warto pamiętać, że pętla, obrzęk i obrzęk podczas rui, może pozostać tak z ropnym zapaleniem błony śluzowej macicy.

Zamknięta forma pyometry charakteryzuje się brakiem wydzielin. Ropny wysięk gromadzi się w jamie narządu rozrodczego, bez możliwości znalezienia wyjścia.

Rozciągając ściany macicy od wewnątrz, duża ilość ropy powoduje pęknięcia ciała i jego wyjście do jamy brzusznej.

Grozi zapaleniem otrzewnej i zatruciem krwi. Z reguły rzadko można ratować przychodzące zwierzęta za pomocą zamkniętej formy pirometrów, ponieważ proces infekcyjny rozwija się niemal z prędkością błyskawicy.

Czasami w niecały dzień ilość nagromadzonej ropy osiąga dwa litry.

Zwróć uwagę! Właściciele dużych, grubych i starszych kobiet muszą być bardzo uważni. Nieustanne zapalenie otrzewnej może doprowadzić do śmierci zwierzęcia w ciągu kilku godzin i nie można tego zrobić bez pilnej interwencji chirurgicznej.

Dość często u suk z ropnym zapaleniem endometrium dochodzi do naruszenia struktur nerek. Częste oddawanie moczu i zwiększone pragnienie mogą również wskazywać na pyometra u psów.

Główne objawy pyometry u psów to:

  • stan depresji;
  • brak apetytu;
  • apatia;
  • zaburzenia dyspeptyczne (erupcja żołądka, zaburzenie stolca);
  • wysoka temperatura, z czasem spada poniżej normy;
  • bolesny żołądek (zwierzę stara się nie kłaść na brzuchu, unika dotykania tego obszaru).

Jeśli po zakończeniu rui bez krycia pies rozwija kilka opisanych powyżej objawów, a brzuch jest powiększony, konieczne jest jak najszybsze skontaktowanie się z lekarzem weterynarii w celu dalszego zbadania. W żadnym przypadku nie zaleca się samodzielnego leczenia i przeprowadzania badania palpacyjnego w jamie brzusznej. W niektórych przypadkach prowadzi to do pęknięcia macicy i zapalenia otrzewnej.

Rozpoznanie pyometra obejmuje:

  • podejmowanie historii (ostatnia ruja, okres i charakter zmian w zwierzęciu);
  • Test rozmazu w pętli cytologicznej;
  • badanie przez weterynarza;
  • pełna morfologia krwi i mocz;
  • biochemiczne badanie krwi;
  • badanie ultrasonograficzne.

Badania krwi za pomocą pyometry są konieczne, aby poznać stan organizmu zwierzęcia. W badaniu biochemii krwi można wykryć patologiczne warunki psa. Badanie ultrasonograficzne psa z podejrzeniem pyometry jest jednym z najważniejszych przy dokonywaniu prawidłowej diagnozy. Podczas przeprowadzania badania diagnostycznego możliwe jest z dużym prawdopodobieństwem odróżnienie początku ropnego zapalenia błony śluzowej macicy od ciąży. Ważne jest przeprowadzenie diagnostyki ultradźwiękowej sterylizowanych suk z podejrzeniem kikuta pyometry. W pozostałej części macicy może rozpocząć się proces zapalny z ropnym wysiękiem. Trudno jest rozpoznać ropne zapalenie błony śluzowej macicy u sterylizowanych suk, które zwykle nie są brane pod uwagę podczas badania.

Dowiedz się także o innych możliwych przyczynach czerwonego moczu u psa.

Leczenie pyometra u psów

Leczenie ropnego zapalenia błony śluzowej macicy u psów w większości przypadków wymaga interwencji chirurgicznej. Niektórzy właściciele nie zgadzają się na wymuszone usunięcie jajników i macicy w ich hodowli. Leczenie pyometra u psów bez zabiegów chirurgicznych jest możliwe w nieskomplikowanych przypadkach. Leczenie zachowawcze polega na przyjmowaniu prostaglandyn F2 alfa za pomocą oksytocyny. Obowiązkowy kurs antybiotyków trwający od 3 do 4 tygodni. Prostaglandin F2 alpha to hormonopodobna substancja, która przyczynia się do redukcji lub rozluźnienia mięśni gładkich. Ponadto naczynia krwionośne zwężają się i następuje modulacja procesu zapalnego.

Skuteczność leczenia uzależnienia od narkotyków wynosi tylko około 13% i tylko wtedy, gdy rozpoczyna się leczenie już na pierwszych etapach rozwoju procesu zapalnego w endometrium. Ważne jest, aby pamiętać, że bez usuwania ogniska zakaźnego u psa istnieje niewielka szansa na przeżycie. Po pomyślnym leczeniu zaburzona jest funkcja rozrodcza, a suka prawdopodobnie nie będzie w stanie zajść w ciążę później.

Największym niebezpieczeństwem leczenia lekiem pyometra u psów jest to, że leczenie prostaglandynami może powodować pęknięcie ściany macicy. Jest to szczególnie prawdziwe w przypadku zdiagnozowanej zamkniętej postaci pyometry. Ogniska infekcji mogą pozostać w macicy, dając się poznać przez nowe nawroty z początkiem następnego upału.

Przy silnym odurzeniu ciała psa, gdy ropna zawartość macicy zaczyna wchłaniać się do krwioobiegu, konieczne jest przeprowadzanie dożylnych wlewów leków, które pomagają złagodzić stan zwierzęcia, wspierać nerki i uniknąć możliwych konsekwencji dla organizmu.

Zaleca się chirurgiczne leczenie pyometrów u psów, a specjaliści weterynaryjni zalecają, aby właściciele przeprowadzili je bez opóźnień. Operacja usunięcia pyometry u psów polega na resekcji macicy za pomocą ropnej treści i jajników. Nawet w przypadku suk, które mają wartość hodowlaną, zaleca się usunięcie ovariohisterektomii (usunięcie macicy i przydatków) w celu ratowania życia zwierzęcia.

Operację z pyometrą u psów przeprowadza się w znieczuleniu ogólnym. W niektórych przypadkach stosuje się znieczulenie zewnątrzoponowe, ponieważ zmniejsza to ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak znieczulenie ogólne. Po operacji zaleca się pozostawienie zwierzęcia w szpitalu na czas obserwacji. Młode i zdrowe psy, które nie mają chorób przewlekłych, wracają do normy przez 2-3 dni po operacji.

Opieka pooperacyjna dla zwierzęcia powinna obejmować całkowity odpoczynek, przestrzeganie dietetycznej diety. Ważne jest, aby stosować terapię rehabilitacyjną w celu szybszego powrotu do zdrowia po operacji.

W okresie pooperacyjnym zwierzę musi być w specjalnym tyłku do całkowitego wyleczenia szwu. Pomoże to uniknąć możliwego obluzowania i uszkodzenia w obszarze szwu chirurgicznego. Pożądane jest posiadanie dwóch kocy w celu ich zmiany i częstszego mycia. Szew traktowany jest codziennie przy pomocy antyseptycznego (który jest lepszy, powinien być zalecany przez weterynarza), a także smarować gojącą się maścią. Szwy wstępne należy czyścić ze skorup, mocząc je roztworem antyseptycznym. Ostrożne podejście do zwierzaka pozwoli uniknąć komplikacji po operacji.

Zapobieganie

Zapobieganie, a także leczenie psów pyometra, to prowadzenie kastracji. Konieczne jest usunięcie macicy wraz z przydatkami, bez opuszczania kikuta macicy. Weterynarze nie zalecają stosowania specyficznych preparatów hormonalnych, które tłumią ruję niesterylnym zwierzętom. Ryzyko wystąpienia ropnego zapalenia błony śluzowej macicy znacznie wzrasta. Ponadto ważne jest monitorowanie diety zwierzęcia. Dlatego profesjonalni hodowcy zalecają ograniczenie zwierząt w wodzie i pożywieniu przez 3-4 tygodnie po zakończeniu polowania. Ważną rolę odgrywa aktywny, wysiłek fizyczny.

Pyometra jest niebezpieczną i poważną chorobą charakteryzującą się nagłym rozwojem. Po zauważeniu podejrzanych wydzielin z pętli po rui lub zmian w ogólnym stanie zdrowia, należy skonsultować się z lekarzem weterynarii tak szybko, jak to możliwe. Nie powinieneś sam się leczyć i czekać, aż przejdzie sam. W przeciwnym razie stracony zostanie cenny czas, a pies będzie trudniejszy do ratowania przed śmiercią.

Pyometra u psów - przyczyny, objawy i leczenie zakażenia

Termin "pyometra" odnosi się do potencjalnie śmiertelnego stanu, gdy macica psa zapala się i stopniowo napełnia się ropą. Wielu właścicieli psów nie zna tej choroby, ale specjaliści weterynarii zdają sobie sprawę z tych objawów: zmiany zachowania, osłabienie, apatia, zwiększone pragnienie, częste oddawanie moczu i utrata apetytu należą do najwcześniejszych objawów. Gdy infekcja się rozpadnie, zacznie się rozciąganie brzucha, a wyładowanie z sromu stanie się dobrze widoczne. Bez natychmiastowej opieki weterynaryjnej stan Twojego zwierzaka może szybko ulec pogorszeniu, co ostatecznie doprowadzi do jego śmierci w wyniku infekcji lub pęknięcia macicy. Możesz być zaskoczony: co może spowodować ta straszna choroba i dlaczego jest tak niebezpieczny? Jak leczyć pyometrę i jaki jest koszt operacji, jeśli została zdiagnozowana? Jak zapobiegać? Przeczytaj wszystkie odpowiedzi poniżej.

Przyczyny i rodzaje pyometry

Pyometra rozwija się, gdy bakterie przenikają do macicy przez szyjkę macicy, która otwiera się podczas rui i kolejnej ciąży. Zakażenie może wystąpić u kobiet w każdym wieku, ale psy są bardziej podatne, jeśli nie zostały wysterylizowane, w średnim lub starszym wieku lub regularnie otrzymują preparaty hormonalne. Suki, które pasują do jednego lub więcej z powyższych kryteriów, powinny być zbadane bardzo ostrożnie: w ciągu kilku tygodni po rui i po porodzie, ponieważ są najbardziej wrażliwe w tym czasie.

Istnieją trzy różne rodzaje pyometrów:

  • Zamknięty jest bardzo niebezpiecznym stanem, gdy zamknięcie szyjki macicy powoduje nagromadzenie ropnego wydzieliny w macicy. Jeśli tak się stanie, Twój pies będzie się wyłączał coraz częściej, a objawy choroby pogorszą się w krótkim czasie. Z uwagi na fakt, że nie nastąpi zwolnienie, właściciel może zdecydować się na poczekanie przed skontaktowaniem się z lekarzem weterynarii. Niestety, zwiększa to ryzyko, że macica będzie się stale rozszerzać, aw końcu doprowadzić do pęknięcia w ciele, lub nerki po prostu zawodzą. Około 1/3 ofiar pyometry zalicza się do tej kategorii.
  • Otwarty jest rodzajem pyometra, gdy szyjka macicy pozostaje otwarta po infekcji. W takim przypadku z reguły obserwuje się wyładowanie na sromie, które można łatwo pomylić z postępującą rui. Chociaż macica nie pęcznieje ani nie rozszerza się, otwarta pyometra może być bardzo niebezpieczna ze względu na ryzyko uszkodzenia narządów wewnętrznych - zwłaszcza nerek. Wczesna diagnoza choroby Twojego zwierzaka pozwoli ci zwiększyć prawdopodobieństwo jej skutecznego wyleczenia.
  • Kikut pyometra to poważna choroba występująca u wysterylizowanych suk (po usunięciu jajników). W tym stanie reszta macicy ulega infekcjom i stanom zapalnym. Objawy przypominają zwykłą pirometrę. Rozpoznanie kikuta pyometry może być trudne, ponieważ u psów poddanych sterylizacji pyometra często nie jest brana pod uwagę.

Infekcje macicy są niebezpieczne nie tylko dlatego, że mogą spowodować pęknięcie, ale także dlatego, że dotykają najbliższych narządów, zwłaszcza nerek. Kobiety cierpiące na infekcję macicy, piją duże ilości wody, ponieważ zmniejsza się zdolność nerek do wchłaniania wody. Rezultatem jest prawie zawsze odwodnienie, które samo w sobie stanowi duże zagrożenie dla zdrowia, inne niż możliwy rozwój niewydolności nerek. To znacznie wpływa na możliwy rodzaj leczenia pyometra.

Leczenie pyometra i koszt operacji

Najczęstszą formą leczenia pyometrą jest nagła wycięcie jajników lub sterylizacja, co oznacza, że ​​weterynarz usunie jajniki i macicę, aby zapobiec dalszemu zakażeniu. Przed postawieniem diagnozy weterynarz będzie musiał zbadać sukę, aby ustalić, czy szyjka macicy jest otwarta. Następnym krokiem jest ustalenie statusu swojego zwierzaka. W niektórych przypadkach wystarczy jedynie badanie macicy w jamie brzusznej, ale czasami można zastosować ultradźwięki lub prześwietlenia. Czasami badania krwi mogą być również potrzebne, aby potwierdzić obecność białych krwinek - oznaka infekcji.

Jeśli infekcja i diagnoza zostaną określone na wczesnym etapie, leczenie antybiotykami może być wystarczające. W ciężkich przypadkach pacjent może zostać skierowany do stołu operacyjnego bezpośrednio po diagnozie, w dzień lub w nocy. Skuteczne usunięcie jajników może nie oznaczać zagwarantowanego przeżycia, ponieważ postępująca infekcja może prowadzić do nieodwracalnych uszkodzeń ważnych organów. Dlatego lekarz weterynarii musi podjąć niezbędne środki ostrożności, aby chronić zwierzę przed działaniem środków znieczulających i przed samą operacją.

Jak pewnie się domyślacie, awaryjna operacja weterynaryjna będzie znacznie droższa niż zaplanowane usunięcie jajników. Na ostateczny koszt leczenia mogą mieć wpływ następujące czynniki:

  • leki
  • masa zwierzęcia
  • testy diagnostyczne i analizy
  • znieczulenia
  • hospitalizacja
  • stosowanie materiałów do szycia
  • każde kolejne leczenie

Jeśli potrzebujesz chirurgii ratunkowej, łączna kwota wydatków może rosnąć wykładniczo. Ogólnie rzecz biorąc, możesz liczyć na całkowitą kontrolę od około 8 000 do 15 000 rubli.

Zapobieganie pyometra

Dobrą wiadomością jest to, że można zapobiec piromaniom. Jeśli Twój pies zostanie skutecznie wysterylizowany przed pierwszym ciepłem, będzie o wiele lepiej chroniony przed chorobami układu rozrodczego. Warto również pamiętać, że młode i zdrowe psy szybciej po sterylizacji regenerują się szybciej niż dorośli czy starsze. Właściciele psów rodowodowych mogą chronić swoje cenne zwierzęta, jeśli dokładnie monitorują stan i wszelkie zmiany w zachowaniu zwierzęcia podczas rui i koleinowania (okres godowy).

Wykład: Terapia konserwatywna pyometrów u psów, wskazania, skuteczność i rokowanie

Home → Publikacje dla specjalistów weterynarii → Wykład: Terapia konserwatywna pyometrów u psów, wskazania, skuteczność i rokowanie

Wśród chorób układu rozrodczego psów i kotów żyjących w mieście, jedno z pierwszych miejsc zajmuje pyometra - ropne zapalenie macicy. Ta podstępna choroba najczęściej dotyka nasze zwierzęta w wieku dojrzałym i starszym, ale dziś specjaliści weterynarii coraz częściej stają wobec "odmłodzonej pyometry", którą zwierzęta otrzymują w wieku 2 lat.

Niektóre z tych zwierząt są cenne z punktu widzenia hodowli, i naturalnie właściciele zwierząt bardzo chcieliby zachować funkcje reprodukcyjne swoich zwierząt domowych.

Jednak do niedawna w weterynarii domowej istniała raczej konserwatywna opinia, że ​​konieczne jest leczenie pyometra tylko chirurgicznie, poprzez tzw. Ovariohysterektomię, czyli chirurgiczne usunięcie macicy z jajników.

W tym samym czasie zagraniczni specjaliści proponowali różne metody leczenia zachowawczego dla pyometrów w ciągu ostatnich 10-15 lat. Jednocześnie istnieją jasne kryteria, dla których zwierzęta mogą być traktowane zachowawczo, a które tylko funkcjonalnie. Wskazano na leczenie zachowawcze psów z pyometrą, istnieją dane statystyczne dotyczące skuteczności tej terapii i rokowania długoterminowego.

Czym więc jest pyometra?

Dzisiaj są jasne odpowiedzi na to pytanie.

Pyometra u psów (kompleks endometrium-pyometra, przerost gruczołowo-torbielowaty - kompleks endometrium-pyometra) - choroba dorosłych psów charakteryzująca się stanem zapalnym błony śluzowej macicy z nagromadzeniem ropy w jej jamie, zwykle rozwija się w fazie luteinowej cyklu seksualnego. Większość autorów wiąże występowanie pyometrów ze zmianami hormonalnymi z jednoczesnym zakażeniem wewnątrzmacicznym.

Mechanizm odpowiedzialny za rozwój pyometry jest ściśle związany z normalnymi zmianami, które występują u psów podczas cyklu reprodukcyjnego. Podczas każdej fazy cyklu reprodukcyjnego w odpowiedzi na stymulację hormonalną zmienia się wyściółka macicy. Tak więc, w prootrus - pierwszej fazie cyklu seksualnego, na układ rozrodczy ma wpływ estrogen. Kiedy suka wkracza w okres polowania (ruja), poziom estrogenu zaczyna spadać, a progesteron - wzrastać.

Owulacja występuje podczas rui w odpowiedzi na uwolnienie określonego hormonu. Wkrótce potem suka wchodzi w fazę diestrus, która charakteryzuje się wysokim poziomem progesteronu. Dzieje się tak niezależnie od tego, czy suka jest w ciąży, czy nie. Właśnie podczas tego długiego okresu stymulacji układu rozrodczego przez progesteron rozwija się pyometra.

Progesteron powoduje wiele zmian, z których wiele przyczynia się do rozwoju pyometry:

  1. radykalnie zmniejsza lokalną odporność błony śluzowej macicy, która jest niezbędna do skutecznego zagnieżdżenia (wszczepienia) zapłodnionego jaja (wszak jest to obcy organizm dla samicy);
  2. powoduje atonię macicy, macica przestaje się kurczyć, co jest również konieczne do prawidłowego rozwoju zapłodnionego jaja, w przeciwnym razie po prostu opuści macicę;
  3. pobudza wydzielanie gruczołów macicznych, których sekret odżywia zapłodnione jaja we wczesnych stadiach rozwoju;
  4. zamyka szyjkę macicy.

Pod wpływem progesteronu gruczoły w wyściółce macicy zaczynają się rozwijać i wytwarzają płyn odżywczy. Jeśli bakterie dostaną się do tego środowiska, rozwija się pyometra, ponieważ lokalna odporność macicy w tym okresie ulega znacznemu zmniejszeniu.

Tak więc, pyometra rozwija się, gdy bakterie dostają się do macicy, która została już zmieniona przez progesteron. Zwykle źródłem infekcji bakteryjnej są bakterie zwierzęce, które dostają się do pochwy, a następnie do macicy z przewodu pokarmowego.

Pyometra może być wywołana przez zażywanie egzogennych hormonów. Naturalny poziom estrogenu u suki stymuluje produkcję dodatkowych receptorów estrogenu i progesteronu w wyściółce macicy. To znacznie wpływa na to, w jaki sposób wyściółka macicy reaguje na dodatkowy estrogen lub progesteron. Nadmierna stymulacja przez egzogenne estrogeny może zwiększyć przerostowe działanie progesteronu na macicę i jej gruczoły, co prowadzi do ich degeneracji torbielowatej.

Tak więc, psy otrzymujące estrogeny do leczenia niepłodności lub indukowania rui są bardziej narażone na rozwój pyometry. Czasami, aby zahamować cykle rui, suki otrzymują naturalny i syntetyczny progesteron (octan megestrolu (Ovaban), metdroksyprogesteron). Jednak wzrost poziomu progesteronu we krwi w wyniku zażywania tych leków stanowi o wiele większe ryzyko wystąpienia przerostu błony śluzowej trzonu macicy u suki, ponieważ powoduje nadmierne wydzielanie gruczołów. W takim przypadku powstały sekret nie ma czasu na opuszczenie gruczołu macicy, co prowadzi do gwałtownego wzrostu. Jeśli tak się stanie, dalszy rozwój pyometry jest bardzo prawdopodobny.

  • Pierwszym warunkiem wystąpienia pyometry jest rozrost błony śluzowej macicy lub przerost gruczołowo-torbielowaty, który jest spowodowany:
    • wysokie poziomy estrogenu lub zwiększona odpowiedź endometrium na normalne poziomy estrogenu;
    • nadmierne wydzielanie gruczołów macicy po zwiększonej stymulacji endometrium przez estrogeny pod wpływem progesteronu lub nienormalnie silnej odpowiedzi hipersekrecyjnej endometrium do normalnego poziomu progesteronu.
  • Bakteryjna infekcja macicy - drugi warunek konieczny do wystąpienia pyometry.

Bakterie przenikają przez szyjkę macicy do macicy podczas rui. Wraz z rozwojem przerostu błony śluzowej trzonu macicy, macica nie jest zdolna do samosterylizacji po rdzewieniu, a bakterie łatwo przeżywają w płynie torbielowatym zmodyfikowanego endometrium. Najczęstszą bakterią, która kolonizuje macicę w okresie rui, jest Escherichia coli, tj. E. coli, warunkowo patogenna bakteria - zwykły mieszkaniec przewodu pokarmowego zwierzęcia. Innymi słowy, źródłem infekcji macicy jest z reguły samo jelito psa.

Stopień przerostu endometrium jest wprost proporcjonalny do prawdopodobieństwa rozwoju pyometry. Innymi słowy, im większy wpływ progesteronu na endometrium, tym większa możliwość rozwoju pyometry.

Sama Pyometra jest niczym innym jak endometriozą, rozwiniętą na tle diestrus. Dla wygody lekarzy przyjęto następujące kryteria ultrasonografii w przypadku rozrostu gruczołowo-torbielowatego, zapalenia błony śluzowej macicy i pyometry:

  • gruczołowej hiperplazji torbielowatej, diagnoza jest wykonywana, gdy powiększony macicy są wykrywane za pomocą ultradźwięków. W tym przypadku infekcja macicy nie jest oznaczona
    • zwiększenie gruczołów macicznych z powstawaniem cyst, które mogą wynosić od 1 mm do ponad 1 cm
  • zapalenie błony śluzowej macicy rozpoznaje się w obecności klinicznych objawów zakażenia macicy, ale przy badaniu ultrasonograficznym wewnętrzne światło macicy nie jest powiększone
    • zakażenie macicy średnicą domaciczną poniżej 1 cm
  • Rozpoznanie pyometry dokonuje się w obecności klinicznych objawów zakażenia macicy i zwiększenia wewnętrznego światła macicy wypełnionej ropą.
  • Infekcja macicy o średnicy światła wewnątrzmacicznego większej niż 1 cm

W zależności od poziomu progesteronu i wrażliwości szyjki macicy na ten hormon, szyjka macicy z pyometrą może być otwarta lub zamknięta.

Kiedy szyjka macicy jest otwarta, jest nieco rozluźniona, a ropny wydalany z rany okrężnicy stopniowo wypływa z macicy przez kanał. Ogólny stan zwierzęcia z takim obrazem może być zadowalający. A jeśli suka jest dobra w lizaniu obszaru sromu, to choroba może pozostać niezauważona przez długi czas przez właścicieli zwierząt. Macica z niewielką selekcją zwiększyła się umiarkowanie.

U dużych psów wysięk zaczyna występować obficie, jeśli zwierzę leży. Gdy szyjka macicy jest zamknięta, wysięk gromadzi się w macicy, czasem w znacznych ilościach, często rozwijając ciężki stan septyczny.

Zatem przy otwartym piomierzu stałym znakiem klinicznym będzie upławy, które jest nieobecne po zamknięciu pirometru.
Ogólnie obraz kliniczny jest dość typowy i zwykle rozwija się w ciągu 1-2 miesięcy po rui. Objawy te wystarczają do podejrzenia pirometru i przepisania laboratoryjnych badań krwi.

Anoreksja, depresja, do stanu letargicznego, najbardziej wyraźna rozwija się z zamkniętą pirometrą. Polidypsja-wielomocz jest związany z uszkodzeniem nerek przez endotoksyny E. coli, jest dobrze wyrażony w zadowalającym stanie klinicznym i zatrzymuje się w poważnym stanie, gdy zwierzę nie może już chodzić, w tym okresie wyraźnie widać, że turgor skóry spada i jej elastyczność zmniejsza się ostro. Okresowo suka z pyometrą może mieć wymioty lub biegunkę, a powiększony brzuch jest z reguły obserwowany z zamkniętym pyometrem.

Należy jednak pamiętać, że niektóre psy mogą rozwijać wzdęcia, które są również wizualizowane jako powiększony brzuch.

Ważne jest, aby pamiętać, że w przypadku torbielowatego zwyrodnienia endometrium macica nie jest znacznie powiększona, ale kliniczne objawy zapalenia endometrium mogą być wyraźne. I, przeciwnie, z ostro powiększoną macicą, w której gromadzi się śluz, kliniczne objawy zapalenia błony śluzowej macicy mogą zostać usunięte, podczas gdy zwierzę może mieć powiększony brzuch. Wielu autorów uważa, że ​​licznik mąki często rozwija się w wyniku resorpcji owoców na wczesnym etapie brania.

Z zainfekowanym licznikiem mąki, objawy endometrium (stan septyczny) zaczynają szybko rosnąć.

W zaawansowanych przypadkach, pyometra utrudniają ustalenie ostatecznego stanu macicy (ciąża lub pusta "diestrus"), błona śluzowa macicy ulega zniszczeniu, a jej ściana staje się cieńsza. Funkcje bariery narządu upadają po długim okresie kompensacji, a chroniczna sepsa może szybko zacząć się pogarszać w stanie zwierzęcia, a zwierzę umiera bez pilnej operacji. Nie zaleca się leczenia zachowawczo zaawansowanego piometru ze względu na wysokie prawdopodobieństwo pęknięcia ściany narządu.

W ponad połowie przypadków diagnoza "pyometra" jest umieszczona w diestrusie. Ale w przypadku długiego przebiegu choroby aktywność jajników może się zmniejszyć, a podczas operacji pies ma anestrus, czyli jajniki pozostają w spoczynku. Z reguły są to psy z zaawansowaną pirometrią, macica jest ostro powiększona, jej ściany są przerzedzone, a masa macicy wraz z jej zawartością może przekraczać 1/3 masy zwierzęcia.

W niektórych przypadkach, zgodnie z danymi klinicznymi i danymi ultrasonograficznymi związanymi z połączeniem badań hormonalnych lub badań kolpocytologicznych, można je zdiagnozować u pacjentów z cukrzycą w okresie rui. Ale z reguły kończy się ruja i manifestują kliniczne manifestacje pyometry. Jednak u około 6% zwierząt, pyometra debiutuje w rui, a kolejne 6%, jeśli ma patologiczny cykl seksualny. U około 15% zwierząt pyometra występuje na tle terapii hormonalnej.

Suki starsze niż 5 lat są predysponowane do zmian torbielowatych w endometrium i dlatego po postawieniu takiej diagnozy jest bardziej prawdopodobne, że wystąpią pyometra. Dlatego, jeśli właściciel zwierzęcia nie planuje posiadania szczeniąt ze swojego zwierzęcia, ryzyko wystąpienia pyometry powinno stanowić dodatkowy powód na korzyść wczesnej owariohisterektomii.

Jak powiedzieliśmy, pirometra z reguły rozwija się w diestrus. Ale to jest, jeśli zwierzę nigdy nie urodziło, nie ma żadnych naruszeń cyklu seksualnego, a jajniki działają jak zdrowe zwierzę w cyklach. Jednak nie zawsze tak jest, w niektórych przypadkach z różnymi zaburzeniami cyklu seksualnego, objawy pyometry mogą rozwijać się do końca rui, a także na tle przedłużonej rui i innych zaburzeń cyklu seksualnego, a także po zastosowaniu leków hormonalnych.

W tym samym czasie nie ma danych w literaturze, że psy cierpiące na fałszywe whelping są podatne na pyometra (ale według naszych danych, takie zwierzęta często rozwijają guzy gruczołu sutkowego).

Na podstawie objawów klinicznych możemy jedynie podejrzewać pyometrę. Pomimo faktu, że wydzielina z pochwy występuje u ponad 85% zwierząt z pirometrią, mogą również wystąpić z zapaleniem błony śluzowej macicy, guzami pochwy, macicy, urazami, obecnością ciał obcych i innymi schorzeniami. Letarg i depresja z anoreksją są częstymi klinicznymi objawami parakonkologicznych, septycznych stanów i specyficznych chorób zakaźnych i pasożytniczych.

Poliuria, polidypsja i nokturia występują u jednej trzeciej psów z pirometrią, ale objaw ten jest oznaką uszkodzenia nerek, ale nie dotyczy macicy i naturalnie wystąpi w pyometrze oraz w zapaleniu nerek, cukrzycy i niektórych chorobach onkologicznych.

Uszkodzenie przewodu żołądkowo-jelitowego z wymiotami i biegunką występuje tylko u co dwudziestego psa z pyometrą. Oprócz tych objawów u niektórych zwierząt na początku choroby może wystąpić wzrost temperatury ciała. Ale z reguły gorączkę odnotowuje się na końcu rui, poprzedzającej diestrus, w którym rozwija się pyometra. Wraz z rozwojem klinicznych objawów samej pyometra, gorączka jest nieobecna.

Tak więc wszystkie kliniczne objawy pyometry są niespecyficzne i powinny służyć jako wskazówka do dalszych badań. Podstawą diagnozy jest ultrasonografia macicy.

Kryterium rozpoznania jest zwiększony prześwit macicy z gromadzeniem się w niej płynu. Ponadto USG pozwala wnioskować, że torbielowaty przerost endometrium bez rozwoju pyometra. W tym przypadku nasilenie objawów klinicznych i zmian laboratoryjnych pozwala przewidzieć rozwój pyometra i obecność endometrium.

Kryterium rozpoznania pyometra jest średnica macicy powyżej 1 cm.

Grube ściany z pyometrem pozwalają wybierać zwierzęta do leczenia zachowawczego. Ostro powiększone echo rany macicy z cienką ścianą są przeciwwskazaniem do konserwatywnej terapii pyometry.

Ponadto ultrasonografia umożliwia rozpoznanie współistniejących zmian jajników, torbielowatych zmian jajników, nowotworów oraz ich gwałtowny wzrost, co podważa skuteczność leczenia zachowawczego.

Po wyjaśnieniu obecności płynu w macicy w celu zidentyfikowania jej charakteru i potwierdzenia, że ​​jest to ropa, należy przeprowadzić badanie cytologiczne wydzieliny z macicy.
Wyładowanie z macicy jest konieczne, aby zbadać nie tylko organoleptycznie, ale także przeprowadzić analizę laboratoryjną.

Najłatwiej jest przygotować smugi i pomalować je według Grama i Romanowskiego-Giemsy. Podczas badań stanie się jasne, z czym mamy do czynienia - ropą, śluzem, krwią lub nowotworem. Będzie można zobaczyć, jaka mikroflora przeważa w rozmazie, co pomoże, w nagłych przypadkach, przepisać empiryczną antybiotykoterapię i potwierdzić diagnozę - infekcję macicy.
Dalsze badania laboratoryjne powinny wykazać obecność zmian w narządach miąższowych.

Natychmiast po podejrzeniu pirometru pobiera się krew ze zwierzęcia w celu wykonania pełnej krwi i badań biochemicznych. Analizy te są również niespecyficzne, ale dostarczają ważnych informacji. Gdy znakami stałymi pyometry są niskie stężenie hemoglobiny i hematokryt, jako przejaw niedokrwistości redystrybucyjnej (septycznej) i oznaką niedoboru erytropoetyny w nerkach, wysokich wartości azotu, mocznika i kreatyniny, jako znaku wtórnego uszkodzenia nerek przez endotoksyny z Escherichia. ALT i AST mogą występować jako objaw wtórnego uszkodzenia wątroby i serca. U psów z pyometrą leukocytoza jest stale obserwowana z przesunięciem jądra w lewo.

Nasilenie wszystkich tych zmian wyraźnie koreluje z ciężkością choroby, a weterynarz służy jako wiarygodne kryterium oceny. W przypadku tych wskaźników zostanie podana infuzja i inne leczenie objawowe, a także określona zostanie ich objętość i czas trwania. Ponadto ciężkie uszkodzenie nerek, a także wątroby i serca są przeciwwskazaniem do leczenia zachowawczego.

Tak więc, podstawą do postawienia diagnozy jest wzrost wielkości macicy, a także zmiany jej ściany w postaci degeneracji torbielowatej. Ponadto, znak różnicowy to wewnętrzna średnica rogów macicy, jeśli jest większa niż 1 cm, ropa jest uwalniana z pochwy i istnieją kliniczne i laboratoryjne objawy charakterystyczne dla pyometry, wtedy diagnoza jest oczywista.

I tutaj niektórzy weterynarze i wszyscy właściciele zadają to samo pytanie, jak pilny jest stan pyometra.
Uważamy, że pirometr należy zawsze traktować jako pilny warunek, który wymaga pilnej terapii.

A jeśli zostanie podjęta decyzja o leczeniu zachowawczym z zachowaniem funkcji rozrodczej macicy, to zwierzę musi być pod stałym nadzorem weterynarzy. Jednocześnie należy monitorować funkcje życiowe, a także monitorowanie ultrasonograficzne stanu ściany macicy, a jeśli podejrzewa się, że jest ono cieńkie, należy niezwłocznie przeprowadzić operację. Wskazaniami do przerwania leczenia zachowawczego są nietolerancja składników terapii, wzrost leukocytozy, mocznika i brak efektu podanego leczenia.

Jakie są więc kryteria wyboru zwierząt do leczenia zachowawczego.

Jeszcze przed podjęciem decyzji o zachowawczym leczeniu za pomocą glukometru należy podjąć wszelkie środki diagnostyczne, w tym badanie ultrasonograficzne macicy. Dane uzyskane podczas wstępnej diagnozy będą punktami wyjściowymi do oceny skuteczności terapii w trakcie jej realizacji.

Po podjęciu decyzji o leczeniu zachowawczym konieczne jest przeprowadzenie korekty ogólnego stanu zwierzęcia, czyli pilnego rozpoczęcia leczenia objawowego.
Oczywiście leczenie piromanów jako nagłego stanu septycznego należy rozpoczynać od terapii infuzyjnej i antybiotykoterapii.

Początkową terapię infuzyjną przeprowadza się za pomocą roztworu Ringer-Locke. Objętość i szybkość terapii infuzyjnej należy wykonywać zgodnie ze wskaźnikami charakteryzującymi brak płynu w ciele i korektą elektrolitów po badaniach jonometrycznych.

Należy pamiętać, że gdy pirometra, z powodu uszkodzenia nerek przez endotoksyny E. coli, uszkodzenia cewek nerkowych rozwijają się z zaburzoną zdolnością do tworzenia stężonego moczu, co prowadzi do utraty wolnej wody, jonów sodu i wodoru. Klinicznie, jest to wyrażone przez polidypsja-wielomocz z rozwojem hipowolemii, hiponatremii i czasami zdekompensowanej zasadowicy, wszystkie te zaburzenia wymagają korekty.

Cefalosporyny, amoksycylina chroniona przez kwas klawulonowy i fluorochinolony są tradycyjnie stosowane w pyometrze.

Prostaglandyny PGF2α były specyficznym leczeniem pirometrów u psów przez ostatnie 20 lat.

Do leczenia lekiem pyometra u psów stosuje się prostaglandynę PGF2α (dinoprost). Zazwyczaj schemat leczenia polega na podawaniu zastrzyków prostaglandyn 2 razy dziennie przez 3-5 dni. Prostaglandyny to hormony stymulujące kurczenie się mięśni macicy i wydalanie jakichkolwiek treści z macicy. Ponadto prostaglandyna PGF2α powoduje regresję ciałka żółtego (luteolizy), eliminując w ten sposób źródło progesteronu. Jednak wrażliwość ciałka żółtego na prostaglandynę zależy od wieku, dawki leku i czasu trwania leczenia. Dlatego luteoliza może być lub może nie być. Jest oczywiste, że przed przepisaniem suki prostaglandynowej PGF2α bardzo ważne jest całkowite wyeliminowanie ciąży, aby nie spowodować aborcji.

Prawie wszystkie psy, w zależności od dawki leku, odczuwają skutki uboczne układu trawiennego, oddechowego i moczowego. Wynika to z faktu, że działanie prostaglandyn nie jest specyficzne. Również dobrze stymulują skurcz mięśni wyżej wymienionych dróg, a także macicy.

W konsekwencji u psów leczonych prostaglandyną często występują takie objawy jak wymioty, defekacja, wydalanie z moczem i duszność. Jednak te działania niepożądane rzadko są tak silne, że z powodu nich musiałyby zostać usunięte z leku. W większości przypadków objawy te znikają same w ciągu godziny po podaniu leku. Ponadto intensywność działań niepożądanych zmniejsza się przy każdym kolejnym wstrzyknięciu.

Jednak u niektórych psów można wymienić działania niepożądane: tachykardię, niewydolność serca, blok przedsionkowo-komorowy II, arytmię komorową, bradykardię; zatrzymanie akcji serca, reakcje alergiczne, duszność, kaszel, hiperwentylacja płuc, pęknięcie macicy, DIC, zatorowość płucna, wybroczyny, utrata przytomności, brak koordynacji, osłabienie, zwężenie źrenic, nietrzymanie moczu, bolesne oddawanie moczu, krwiomocz, atonia lub nadciśnienie pęcherza, hipowolemia szok, skurcze mięśni, pragnienie.

Głównym zagrożeniem związanym z leczeniem prostaglandyną PGF2α jest możliwość pęknięcia macicy. Zazwyczaj ciśnienie wywołane skurczem macicy w połączeniu z działaniem hormonów powoduje, że szyja odpręża się i otwiera. Jeśli z jakiegoś powodu szyjka macicy nie otworzy się wystarczająco szybko lub wystarczająco szeroko, ryzyko pęknięcia staje się bardzo duże. Nawet jeśli pęknięcie nie nastąpi, ropa może dostać się do jamy brzusznej przez rurki jajnika. W obu przypadkach końcowym rezultatem będzie katastrofalne zapalenie otrzewnej.

Leczenie zachowawcze w anegre, jeśli od rozpoczęcia rui minęło ponad 2,5 miesiąca.

Dinoprost - prostaglandyna F2 alfa. Wywiera wyraźny efekt stymulujący na myometrium z dowolnym rozszerzeniem szyjki macicy Dinoprost przepisywany jest domięśniowo w dawce 20-30 μg / kg masy ciała trzy razy dziennie. Lek ten w zalecanej dawce rzadko powoduje działania niepożądane. Czas trwania leczenia do całkowitego opróżnienia macicy wynosi od 5 do 8 dni (6).

Ponadto antybiotyki o szerokim spektrum działania są przepisywane przez 3 tygodnie, a terapia infuzyjna jest przeprowadzana zgodnie z zaleceniami. Tydzień po rozpoczęciu terapii konieczne jest wykonanie USG macicy w celu monitorowania skuteczności leczenia.

Leczenie zachowawcze w meestrus, jeśli suka zacznie być leczona w ciągu 2,5 miesiąca po rozpoczęciu rui.
W tym okresie stosuje się terapię skojarzoną z antagonistą progesteronu (aglepriston) i prostaglandyną F2α.

Aglepriston blokuje receptory progesteronu, w tym macicę, a tym samym zapobiega przyleganiu bakterii na powierzchni endometrium. W tym samym czasie aglepriston (Alizin®, Virbak) otwiera szyjkę macicy.

Lek podaje się w dawce 10 mg / kg masy ciała w dniach 1, 2 i 7 leczenia.

Dinoprost przepisuje się w dawce 20-30 mg / kg masy ciała trzy razy dziennie domięśniowo przez 5-8 dni.
Ponadto antybiotyki o szerokim spektrum działania przez 3 tygodnie. Tydzień po rozpoczęciu terapii konieczne jest wykonanie USG macicy w celu monitorowania skuteczności leczenia.
Należy pamiętać, że żółte ciało nie jest wrażliwe na prostaglandyny przez pierwsze 2 dni po utworzeniu.

Tak więc główni antagoniści (antyprogestyny), syntetyczne steroidy, które hamują biosyntezę, wydzielanie, transport progestyn lub ich wpływ na określone receptory, są "protagonistami" leku z pyometry, a także prostaglandyn. Mechanizm tego działania polega głównie na blokowaniu specyficznych receptorów progesteronu, któremu towarzyszy stopniowy wzrost skurczów macicy i prowadzi do jego opróżniania.

Jednak wyniki licznych badań eksperymentalnych i klinicznych w ostatnich latach wykazały, że mechanizm anty-progestatywnego działania antagonistów progesteronu, w szczególności aglepristonu, jest znacznie bardziej skomplikowany niż tylko blokowanie receptorów progesteronu. Ustalono, że nie tylko receptory progesteronu są blokowane, ale także jego stężenie we krwi jest znacznie zmniejszone. Szczególną uwagę przyciąga zdolność antyprogestyn do stymulowania syntezy prostaglandyn w endometrium.

Wzrost syntezy prostaglandyn w endometrium, obserwowany po podaniu skutecznych dawek antyprogestyn, może być uważany za jeden z możliwych mechanizmów wywołujących skurcze macicy, a co za tym idzie, wydalenie jego zawartości. Tak więc antyprogestyny ​​i prostaglandyny mają działanie synergistyczne w działaniu na macicę. Na przykład ustalono, że zdolność mifepristonu do powodowania skurczów macicy i jej opróżniania w połączeniu z prostaglandynami wzrasta 2-3 razy.

Jak stwierdzono, progestyny ​​(progesteron) są wymagane w przypadku suk z prawidłową funkcją reprodukcyjną. Badania nad zawartością estrogenu i receptorów progesteronu w prawidłowej tkance mięśniówki macicy wykazały związek między poziomem hormonów steroidowych a prawdopodobieństwem rozwoju pyometry.

Niektórzy badacze zidentyfikowali estrogeny i progesteron w tkankach prawidłowego miometrium i macicy macicznej z pyometrą (Wilson i wsp., 1980, Soules i McCarty, 1982). W 1987 r. Sadan i in. zauważyli, że progesteron znajduje się w wyższym stężeniu w tkankach mięśniówki macicy, na którą ma wpływ pyometra, w porównaniu z prawidłowym mięśniem macicy. Friedman i wsp. W 1988 r. W swoich pracach porównali wpływ leczenia pyometra na dwa różne sposoby - prostaglandyny i prostaglandyny z antyprogestynami.

Na tle prostaglandyn i antyprogestyny ​​wielkość macicy z pirometrią zmniejszała się szybciej niż przy leczeniu prostaglandynami. Dlatego antyprogestyny ​​są bardzo obiecującą klasą nowoczesnych leków do leczenia pyometrów u psów.

Należy jednak zauważyć, że stosowanie antyprogestyn pokazano z wysokim poziomem progesteronu w surowicy i / lub tkankach macicy, co obserwuje się przy aktywnie funkcjonującym żółtym ciele. W przypadku braku aktywnie funkcjonującego żółtego ciała antyprogestyny ​​nie przyspieszają opróżniania macicy.

Leczenie zachowawcze na rurze, jeśli suka zaczyna być leczona w ciągu 2,5 miesiąca po rozpoczęciu rui, z niewystarczającą skutecznością terapii z antagonistą progesteronu i prostaglandyną F2α

W tym okresie stosuje się terapię skojarzoną z F2α prostaglandyną, antyprolaktynami i antagonistą progesteronu.

Dinoprost, tak jak w poprzednich przypadkach, jest przepisywany domięśniowo w dawce 20-30 μg / kg masy ciała trzy razy dziennie, a ponadto antybiotyki o szerokim spektrum działania są przepisywane przez 3 tygodnie, a leczenie infuzyjne wykonuje się zgodnie ze wskazaniami.

Spośród antyprolaktyn, galastop (kabergolina) jest przepisywany w dawce 0,005 mg / kg masy ciała raz dziennie przez 7 dni.
Tydzień po rozpoczęciu terapii konieczne jest przeprowadzenie ultrasonografii macicy w celu monitorowania skuteczności leczenia, a jeśli to konieczne, kontynuowania przebiegu leczenia galastopem aż do całkowitego opróżnienia się zawartości macicy.

Prolaktyna jest głównym czynnikiem wspierającym funkcjonowanie ciałka żółtego w fazie lutealnej u zwierząt ciężarnych i nieciężarnych. Początkowo ciałko żółte istnieje autonomicznie, ale począwszy od 20 dnia stężenie prolaktyny stopniowo wzrasta, utrzymując czas trwania fazy lutealnej. Zastosowanie antagonistów prolaktyny prowadzi do szybkiego zmniejszenia stężenia prolaktyny i następującego po niej zmniejszenia stężenia progesteronu w surowicy.

W wyniku przedłużonego hamowania wytwarzania prolaktyny, faza lutealna zatrzymuje się i pojawia się anestrus. Ciągłe podawanie antagonistów prolaktyny podczas anestrus prowadzi do jego zmniejszenia i wcześniejszego rozpoczęcia rui. Mechanizm indukcji rui w tym przypadku nie jest znany.

Bromokryptyna i kabergolina, pochodne alkaloidów sporyszu, hamują produkcję prolaktyny poprzez stymulację receptorów dopaminergicznych komórek wytwarzających prolaktynę w przednim płacie przysadki mózgowej. Kabergolina jest prawdopodobnie bardziej specyficznym lekiem i ma mniej skutków ubocznych związanych ze stymulacją dopaminergiczną ośrodkowego układu nerwowego.

Niekorzystne skutki. Nudności i wymioty wynikające ze stymulacji dopaminergicznej są częstymi działaniami niepożądanymi związanymi z bromokryptyną, a także ospałości i zaparć. W przypadku kabergoliny takie efekty są nietypowe. Aby ograniczyć działania niepożądane podczas stosowania bromokryptyny, zaleca się przepisanie minimalnych skutecznych dawek i podanie leku po karmieniu (lub zmieszaniu z jedzeniem). Leki przeciwwymiotne, takie jak metoklopramid, mogą zapobiegać wymiotom, ale ich stosowanie nie ma sensu z farmakologicznego punktu widzenia, ponieważ działają one również na poziomie receptorów dopaminy.

W całym okresie leczenia zachowawczego suka wymaga codziennego monitorowania. Oprócz badań klinicznych zaleca się wykonywanie pełnej morfologii krwi każdego dnia i selektywnej analizy biochemicznej co najmniej co drugi dzień. Obecna częstotliwość badań podyktowana jest potrzebą śledzenia możliwego występowania sepsy. Z ostrą leukocytozą i pojawieniem się markerów stanu zapalnego we krwi, powracają oni do kwestii ovariohisterektomii.

Monitorowanie skuteczności terapii odbywa się za pomocą ultradźwięków, w pierwszym dniu terapii macica powinna zacząć aktywnie pozbywać się zawartości, a rogi maciczne podczas USG zmniejszą się o co najmniej 30-50% średnicy początkowej.

Tydzień po rozpoczęciu leczenia zachowawczego średnica rogów macicy nie powinna przekraczać 1-1,5 cm, ale nawet po skutecznym leczeniu zachowawczym możliwy jest nawrót, a prawdopodobieństwo obrzęku pozostaje niższe niż u zdrowych suk.

Według różnych autorów, co najmniej 20% kobiet może doznać nawrotu po leczeniu zachowawczym, stosowanie antagonistów progesteronu i antagonistów prolaktyny poprawia skuteczność leczenia zachowawczego.

Czytaj Więcej O Psach

Toy Terrier

Rasy miniaturowe zjada mało łatwe do pociągu nie lubi dzieci boisz się zimnaOpis rasyToy Terrier to wyjątkowa rasa psa. Główną cechą toya jest miniatura. Należące do ras ozdobnych należą do klasy najmniejszych psów.

Karmienie szczenięta rasy kaukaskiej

Rasy Owczarek kaukaski jest jednym z przedstawicieli największych ras psów, które wyróżniają się wytrzymałością i dobrym zdrowiem. Mieszkańcy Kaukazu są bezpretensjonalni w jedzeniu, mają wielki apetyt i chętnie używają wszystkiego, co daje im właściciel.