Szkolenie

Mój pies stróżujący

Martwy chwyt i niesamowity wygląd kryją się za całkowicie odpowiednim i odpornym psem. Amerykański Pit Bull Terrier tylko w nieudolnych rękach zamienia się w okropną broń. Doświadczony treser psów będzie dobrze wyszkolonym i posłusznym przyjacielem z pit bull terriera

Charakterystyka rasy

Przywiązanie rodzinne

Postawa wobec dzieci

Związek z nieznajomymi

Skłonność do trenowania

Pochodzenie rasy pit bull terrier

Rasa została uzyskana w Ameryce, przekraczając Staffordshire Terrier i Bulldog. Rasa została wyhodowana do walki, ale ze względu na swój agresywny charakter, w wielu krajach Unii Europejskiej amerykańskie pit bull teriery są zabronione. Pewnego razu rasa była ścigana w USA zgodnie z prawem, a hodowcy byli surowo karani za hodowlę tych "zabójców". Prześladowania były podsycane przez okropne zdjęcia rozdartych osób, które publikowano w czasopismach.

Pomimo negatywnego nastawienia społeczeństwa, w wielu krajach rasa jest wykorzystywana przez policję. Pies wyróżnia się szybką reakcją i delikatnym zapachem, łatwo znajduje narkotyki lub materiały wybuchowe. Pitbull jest świetnym ochroniarzem i oddanym psem na śmierć.

Opis rasy

Pit Bull Terrier nie jest uznawany za rasę w międzynarodowej organizacji FCI. Wynika to z trudności w dokładnym oszacowaniu wyglądu zewnętrznego i charakteru zwierzęcia. Istnieją dwie linie pit bullów:

Amerykańskie Pit Bull Terriery mogą się znacznie różnić pod względem rozmiaru i zachowania. Pies wyróżnia się uporem, silną wolą i silną szczęką. Rasa będzie odpowiednia tylko dla wykwalifikowanego kynologa, z doświadczeniem w walce psów. Hodowcy określają zwierzę jako dobre i wyjątkowo czyste. Ale życzliwość i poświęcenie dotyczy tylko właściciela i jego rodziny. Do okolicznych amerykańskich Pit Bull Terrierów traktuje się z dużą ostrożnością.

Rasa standardowa (wygląd)

Dog pitbull ma raczej niejasny opis. Ale zewnętrzna strona zwierzęcia nie powinna wychodzić poza następujące ramy:

  1. Głowa. Średniej wielkości i prostokątny, płaski top, rozciągający się do czoła.
  2. Policzki. Mięsiste, wybrzuszone, bez zwisania.
  3. Kufa. Ogromna, w przybliżeniu równa długości i szerokości, może być z wyraźnym i gładkim przejściem od czoła do nosa.
  4. Ugryzienie Opracowano standardowe szczęki nożycowe, mocne.
  5. Uszy. Przycięte lub pozostające nietknięte, podniesione wysoko. Nieotwarte końcówki wisi.
  6. Oczy. Lekko wydłużone, owalne, płytko posadzone. Oczy mogą mieć dowolny kolor, od jasnoniebieskiego do ciemnobrązowego.
  7. Nos. Szeroki płat, okrągły, kolor od czarnego do jasnoróżowego, nozdrza otwarte.
  8. Łopatki Muskularny, szeroko rozstawiony.
  9. Szyja Silne, suche z rozwiniętymi mięśniami.
  10. Ogon. Skrócone, niskie, zwężające się ku końcowi, nie zakręcone.
  11. Brzuch Napięte, skóra jakiegokolwiek koloru, prawie łysa.
  12. Piersi. Średniej wielkości, z rozwiniętymi mięśniami.
  13. Uda. Mocny, z suchymi mięśniami.
  14. Łapy. Średni, z szerokim topem, łokcie proste.
  15. Wełna. Krótki, pilnujący, przylegający do skóry psa.
  16. Kolor Różne od marmuru, pręgowanego do bieli z czarnymi plamami. Norma nie przewiduje żadnych odchyleń, tylko merle jest zabronione.
  17. Waga. To zależy od linii, do której należy pitbulfer, od 11 do 36 kg. Standardowy samiec do 28 kg, samica do 19 kg.
  18. Wzrost w kłębie. Mężczyzna od 46 do 53 cm, kobiety bardziej eleganckie i sięgające od 43 do 50 cm.

Natura rasy walczącej

Walczący pies żąda od właściciela twardości i wytrwałości. Amerykańskie Pit Bull Terriery mają różne cechy charakteru:

  • Uparty we wszystkim. Jeśli pies zdecyduje się coś zrobić, pomimo wszystkich błagań i poleceń właściciela, z pewnością wprowadzi go w czyn.
  • Żartobliwość Rasa uwielbia różne sporty w naturze i w domu. Z pożądaniem biegnie za kijem, ciągnie piłkę i ciężkie opony z samochodu.
  • Psychika po półtora roku staje się niestabilna. W przypadku psa nie zaleca się zostawiać małych dzieci i osób starszych.
  • Nie toleruje samotności i stale potrzebuje towarzystwa właściciela i własnego rodzaju.
  • Zły stosunek do innych zwierząt domowych. Dziwne koty lub małe psy mogą złamać lub udusić, ze względu na hazard.
  • Konieczna socjalizacja od najmłodszych lat.
  • Traktować obcych z podejrzliwością i agresją. Jeśli nieznajomy będzie nalegał na komunikację, pit bull może okazać złość, a nawet ugryźć.
  • Jest trudny do wyszkolenia, dlatego nie nadaje się dla osób o słabym charakterze i dzieci.
  • Wiąże się z właścicielem i, jeśli zostanie odpowiednio pielęgnowany, będzie niezawodnym ochroniarzem i partnerem podczas długich spacerów.

Pies mieszka dobrze w mieszkaniach miejskich, może być trzymany w prywatnym domu, ale nie na ulicy.

Pit Bull Care

Jak każda gładko włosa i miejska rasa, amerykański Pit Bull Terrier jest łatwy w utrzymaniu. Od szczeniaka zaleca się nauczyć psa jego miejsce, które jest wyposażone w specjalną ławkę lub dywanik.

W celu prawidłowego utrzymania psa, właściciel powinien postępować zgodnie z zaleceniami:

  1. Raz w roku zwierzę myje się specjalnym szamponem lub mydłem dla dzieci. Resztę czasu po przejściu pieszo, stopami i brzuchem. Nie zaleca się mycia zwierzęcia więcej niż raz w roku, ponieważ kompozycje mydła zmywają warstwę ochronną ze skóry.
  2. Nie trzeba codziennie czesać psa o gładkich włosach, raz na kilka dni można czesać miękki grzebień z włosiem wykonanym z naturalnego materiału.
  3. Uszy i oczy psa są pocierane co trzy dni. Dla oczu użyj stromych liści herbaty lub ciepłego naparu z rumianku. Uszy są dezynfekowane nadtlenkiem wodoru lub specjalnym środkiem antyseptycznym.
  4. Pies ma zarozumiałą postać, więc podczas spaceru może uszkodzić łapy, skórę, uszy. Zwierzę badano pod kątem uszkodzeń, rany traktowano kompozycją antyseptyczną.
  5. Wiosną od maja do początku czerwca, po każdym spacerze, pies jest sprawdzany pod kątem obecności kleszczy. Raz w roku szczepiona jest piroplazmoza.

Pies uwielbia długie i aktywne spacery, trwające co najmniej 3 godziny.

Funkcje zdrowotne

Pit Bull Terrier nie toleruje zimnej pory roku. Szczeniak jesienią jest podatny na różne choroby wirusowe i bakteryjne. Do 3 miesięcy szczenię otrzymuje pierwsze szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby, zapaleniu jelit, zapaleniu skóry i wściekliźnie. Przed szczepieniem pies jest leczony przeciw pasożytom wewnętrznym i zewnętrznym. Przetwarzanie i szczepienia wykonuje się raz w roku przez całe życie zwierzęcia. Życie amerykańskiego Pit Bull Terriera trwa od 10 do 15 lat. Są długie wątróbki, które żyły do ​​17 lat. Średnia długość życia jest mniejsza dla dużych przedstawicieli rasy walczącej. Małe pitbulle żyją dłużej.

Amerykańskie pit bullterie podlegają patologiom:

  1. reakcja alergiczna na niektóre rodzaje żywności;
  2. postarzone psy rozwijają patologię stawów. Arthrosis rozwija się u zwierząt na nieprawidłowym karmieniu;
  3. U kobiet po 3 latach często występuje piometria. Kiedy macica ulega stanom zapalnym, wewnątrz gromadzą się ropiejące wyładowania. Mniej powszechne u psów po sterylizacji;
  4. z wiekiem pies może rozwinąć się w anomalie psychologiczne, zwierzęta te są uśmiercane.

Szkolenie Pit Bull

Pies walczący potrzebuje ciężkiego treningu. Szkolenie szczeniaka powinno rozpocząć się natychmiast, jak pojawił się w domu. Początkowo zwierzę uczy się podstawowych poleceń i przyzwyczaja się do swojego pseudonimu. W bliższym roku mężczyźni amerykańskiego Pit Bull Terriera będą próbowali odwrócić swojego mistrza i walczyć o przywództwo. Ważne jest, aby w tej chwili nie ulegać zwierzęciu. Kobiety są łatwiejsze do trenowania i mniej agresywne.

Przed rokiem pit bull terrier jest zobowiązany do ukończenia wcześniejszego kursu. Ochronny kurs ochronny dla rasy walczącej jest przeciwwskazany. Po ZKS, bulterier staje się agresywny, zmienia się psyche zwierzęcia.

Szczególną uwagę należy zwrócić na trening sportowy. Zwierzę musi wyrzucić swoją energię, a właściciel jest zobowiązany do zorganizowania dla niego małego treningu siłowego. Ponieważ symulatory używały opon z samochodu. Pies na uprzęży ciągnie oponę, jako dodatkowy ładunek. Kauczuk zawieszony liną do gałęzi drzewa pomoże rozwinąć chwytanie szczęki.

Do szkolenia będziesz musiał kupić ekwipunek:

  • krótka smycz lub łańcuch;
  • rufowy kołnierz;
  • zwykły kołnierz;
  • płócienny pasek do wyciągania grawitacji;
  • kilka symulatorów ze starej opony samochodowej.

Karmienie

Pit Bull Terrier ma dobry apetyt. Dlatego należy kontrolować dawkowanie paszy. Od przejadania się psa rośnie tłuszcz i traci aktywność. Jak karmić pitbulla, suchą żywność, mieszaną lub naturalną żywność, każdy właściciel musi wybrać własną.

Pies potrzebuje białek, białek i aminokwasów, aby utrzymać swoją sprawność. Przydatne makroskładniki i witaminy zawarte są w specjalistycznych paszach: Royal Konin Endurance 4800, Astor Energy.

Dieta psa na naturalnej paszy powinna obejmować zboża: płatki owsiane, grykę, ryż. Stosowanie kaszy pszennej i jaglanej nie jest dozwolone. W tym dniu dorosły pies powinien spożywać co najmniej 200 g chudego mięsa: cielęciny, wołowiny, indyka, mięsa króliczego. Produkty chrząstki są użyteczne: uszy, ogony. Dobrze przetrawione produkty mleczne: twarożek, kefir, ryazhenka.

Dodatkowo do karmy dodawane są witaminy. Odpowiednie marki: Canina Flexan, Beaphar (Beafar) TOP 10, Gelakan Beybi.

Wielkość i liczba porcji dziennie zależy od wieku psa:

  • Od 1 miesiąca do 3 miesięcy szczeniak podaje się z płynną owsianką, najpierw na mleku, następnie na chudym bulionie mięsnym. Liczba porcji od 4 do 6 dziennie. Jedną porcję zastępuje się twarożkiem lub kefirem. Rozmiar porcji nie większy niż 100 g;
  • od 3 do 6 miesięcy - liczba porcji od 3 do 4 dziennie. Objętość nie większa niż 250 g;
  • od 8 miesięcy pies przenosi się do 2-1 posiłków dziennie, objętość porcji nie przekracza 800 g dla małego pitbulla i 1 l dla dużego.

Wideo

Zdjęcia Pitbull

Na zdjęciu największy pies na świecie - pitbull Hulk. Jego waga w półtora roku osiągnęła 78 kg. Pies jest dobroduszny i kocha wszystkich członków rodziny właściciela.

Na zdjęciu biały byk pit, standardowy kolor. Małe ciemne plamy tylko zdobią walczącą rasę.

Czarny wyróżnia się żywością.

Informacje zwrotne od hodowców

Olga: "Jedna z najpoważniejszych ras. Prawidłowe wychowanie sprawia, że ​​ten śliczny pies jest dość rozsądny i posłuszny. Ale nie możesz okazać słabości, pies jest urodzonym dominantą. "

Igor: "Pit bull jest świetnym przyjacielem, ale trening jest konieczny. Pies rasy początkującej z rasą nie może sobie z tym poradzić. W nieudolnych rękach pies zamieni się w prawdziwą broń, która będzie łzawić i gryźć do ostatniego tchu. "

Alexander: "Nie polecam rozpoczynania American Pit Bull Terrier dla rodzin z małymi dziećmi. W wieku do 2-3 lat pies jest wystarczająco przyjazny, ale po dojrzeniu postać zmienia się całkowicie. "

Cena szczeniaka z rodowodem zależy od różnych czynników:

  • kolor i rozmiar rodziców. Szczenięta z dużych amerykańskich Pit Bull Terrier kosztują więcej;
  • obecność paszportu. Rodowód znacząco zmienia koszt. Szczenięta bez dokumentów są tańsze.

Bardziej opłaca się kupić szczeniaka w oficjalnym klubie fanów tej rasy. Specjaliści w klubie powiedzą i nauczą, jak właściwie leczyć psa, jakie szczepienia i kiedy potrzeba pitbulla.

Średnia cena w Rosji wynosi od 7000 rubli, na Ukrainie od 3 400 UAH.

Gdzie kupić psa

Możesz kupić rasowego szczeniaka z amerykańskiego pit-kreskówki z dokumentami w jednym z oficjalnych żłobków:

Każde szczenię jest zaszczepione i towarzyszą mu dokumenty: paszport weterynaryjny i karta szczeniaka. Przez 9 miesięcy, na podstawie karty, pies otrzymuje rodowód.

Pit Bull Terrier jest jednym z najsilniejszych i najodważniejszych psów wszystkich walk, ale jej postać nie pasuje do wszystkich kochanków. Ścisłe wychowanie i większość czasu wolnego gospodarza przyniesie rezultaty, a pit bull terrier zamieni się w inteligentnego i oddanego ochroniarza.

Zabronione kolory u psa: kolor "Merle"

Artykuł jest kontynuacją publikacji "Niezwykłe kolory psów lub mój pies nie wyszedł w kolorze". Porozmawiaj o tym z zakazanymi kolorami u psów. Color Merle - co to jest i jak to wygląda.


Hodowcy twierdzą, że niektóre kolory w wielu rasach powodują choroby genetyczne. Ich zdaniem psy o tym kolorze powinny zostać zdyskwalifikowane i nie mogą się rozmnażać, aby nie zepsuć puli genetycznej rasy.

Zabronione kolory. Dobermany.

Isabella, niebiesko-białe Dobermany są uważane w swojej rasie za małżeństwo według koloru i nie są dozwolone w hodowli.

Białe Dobermany są uważane za częściowe albinosy. Przedstawiciele mają niebieskie oczy i kremowy kolor. Nadwrażliwość białego koloru Dobermann na światło. To bardzo wpływa na zachowanie. Taki pies zaczyna się bardzo denerwować i koliduje z otaczającymi przedmiotami, gdy znajduje się w nieznanych warunkach. Charakter waha się od nieśmiałego do tchórzliwego gryzienia. Te cechy nie spełniają wymagań dla rasy Doberman.


Kolor Isabelli jest produktem czerwonego koloru recesywnego (rozcieńczającego), a niebieski jest recesywnym czarnym genem. Psy koloru niebieskiego i isabella są bardziej podatne na choroby skóry, dysplazję, problemy z tarczycą i ogólnie słabszy stan zdrowia.

Kolor Merle. Pitbull

Innym przykładem jest niedawny pojawienie się pit bullów w kolorze merle, co wywołało kontrowersje wśród społeczności hodowców APBT. Ludzie, którzy kojarzą życie z tą rasą, mają negatywny stosunek do tej innowacji.

Według wielu hodowców psów cały proces tworzenia pigmentu u psów zaczyna się od rozwoju zarodkowego. Komórki pigmentowe są wytwarzane razem z tymi samymi komórkami, z których rozwija się układ nerwowy. Stąd wniosek, że

jeśli pies ma defekty koloru genetycznego, może również mieć nieprawidłowości w układzie nerwowym.

Wszystkie rasy wydalnicze (sprzętowe), w szczególności kolor Merle APBT, są podatne na problemy psychiczne, neurologiczne i / lub immunologiczne występujące u innych ras, które niosą te allele (merle allele).

Merle - nazwa nadana kolorowi, w którym występuje nierówne zabarwienie wełny w postaci ciemniejszych i jaśniejszych obszarów tego samego koloru. Kolor merle uzyskuje się w przypadku heterozygotycznego stanu genu M. Dominuje on w stosunku do pierwotnego tonu.

Lekkie obszary uzyskuje się przez zmieszanie normalnych i rozjaśnionych włosów. Jest to bardziej zauważalne na czarnym tle niż na czerwonym. W stanie homozygotycznym gen merle daje ciągły biały kolor, częściowo lub całkowicie niebieską tęczówkę, często zmniejszoną gałkę oczną, częściową lub całkowitą bezpłodność.

W stanie niepełnym (heterozygotycznym) rozcieńcza (ułatwia) podstawowy kolor psa w losowych obszarach o nieregularnym kształcie (plamach). Gen ten rozcieńcza eumelaninę (czarny pigment), ale nie wpływa na feomelaninę (czerwony pigment). Merle jest dominującym genem (choć technicznie, nie całkowicie dominującym). Pies z pojedynczym genem merle będzie miał normalny kolor merle.

Jeśli merle jest dominujący w stosunku do braku merle, to co się dzieje, gdy są porównywane ze sobą? Naturalnie dominuje "merle"... Wraz z nim powstaje szereg konkretnych problemów. Tutaj wspomnę niektóre z nich.

Wada rozwojowa oka, taka jak Heterochromia Iridis (różnica w kolorze tęczówki oka jest podzielona), więc pies o jednym brązowym oku i jednym niebieskim oku ma Heterochromia Iridis.

Ta wada nie jest obowiązkowa i nie zawsze wskazuje na obecność genu merle, ponieważ może być również obecna u psów z wyraźnym tykaniem.

Oprócz wskaźników powierzchniowych istnieją również wady wzroku, takie jak brak Tapetum Lucidum. Tapetum lucidum wyrównuje powłokę dna psów. Ta refleksyjna struktura działa jak lustro i odbija światło przez siatkówkę, niczym antena satelitarna, dając siatkówce dwie możliwości złapania światła. Psy z brakiem Tapetum Licidum, widzą gorzej w zmierzchu. Nazywa się to "ślepotą wieczorną".

Inną wadą jest brak pigmentu do oczu.
Oprócz oczu, które są głównym wskaźnikiem defektów neurologicznych, istnieją również dowody na wady ucha, które prowadzą do zmniejszenia wrażliwości słuchowej lub do całkowitej głuchoty.

Genetyczne problemy koloru Merle

  • możliwa ślepota, inne problemy ze wzrokiem,
  • głuchota
  • wysoka śmiertelność nowonarodzonych szczeniąt,
  • wysokie prawdopodobieństwo posiadania szczeniąt z deformacjami, takimi jak brak oka lub ucha,
  • narodziny częściowo lub całkowicie bezpłodnych psów,
  • narodziny szczeniąt z poważnymi anomaliami zmysłów, które umierają podczas rozwoju płodu lub krótko po urodzeniu,
  • niedobór plemników.

Oprócz zaspokojenia popytu konsumentów na "ekskluzywne kolory", nie ma absolutnie żadnej korzyści dla rasy American Pit Bull Terrier w nabywaniu kolorów Merle.

Podsumowując, mówimy, jaki kolor będzie miał twój pies: ekskluzywny (zakazany kolor) lub standardowy - to zależy od Ciebie.

Różnorodność dopuszczalnych barw genów Pit Bull: rzadkie i wspólne

Pit bull, a raczej amerykański pit bull terrier, jest dobrze zbudowanym, średniej wielkości psem o potężnej muskulaturze. Jest lojalnym asystentem i czujnym. Po odpowiednim przeszkoleniu i właściwej opiece pit byki stają się elastyczne i dobrze radzą sobie z otaczającym światem. Ich wygląd staje się standardem siły i wytrwałości ducha, niezależnie od koloru pitbulla, który ma wiele odmian pitbullów.

Standardowe kolory ze zdjęciami

Ponieważ żadna federacja psów nadal nie rozpoznaje tej rasy, nie ma żadnych rygorystycznych standardów wyglądu pitbulla. Dlatego każdy kolor z całej odmiany (z wyjątkiem marmuru) uważany jest za standardowy.

Kolory Pit Bull można podzielić na trzy kategorie:

Merle

Kolor pojawił się stosunkowo niedawno i od razu wywołał wiele niezgody w społeczeństwie koneserów rasy. Merle jest genem rozcieńczającym. Rozcieńczając gen barwnika, umożliwia syntezę kolorów, które nie są charakterystyczne dla tej rasy. Problem polega jednak na tym, że komórki pigmentowe powstają wraz z zestawem komórek, z których rozwija się układ nerwowy. Dlatego wraz ze zaktualizowanym kolorem pies może otrzymać:

  • wada rozwojowa oka;
  • całkowita głuchota;
  • poród potomstwa jest przedwczesny, brzydki lub bezpłodny;
  • inne nieprawidłowości neurologiczne, immunologiczne i psychiczne.

Specyfika koloru polega na nierównomiernie barwionej wełnie w postaci mniej lub ciemniejszych obszarów tego samego koloru. Przekraczanie dwóch zwierząt z tym genem jest surowo zabronione. Tak samo z takim genem się nie rodzi.

Pręgowany

Spotyka się dość często. Jest to naturalny kolor. Jest to pasek, który pokrywa całe ciało psa od dołu do góry, lub tylko plamy lub, przeciwnie, wszystko oprócz plam.

Czarny

Często jest mylony z niebieskimi i vice versa. Dzieje się tak z powodu braku doświadczenia lub słabej intensywności czerni. Ludzie odnoszą się do tego koloru niejednoznacznie: niektórzy nie przyjmują go do standardowego koloru tej rasy, inni twierdzą, że byk czarny pit jest bardziej podatny na agresję i mniej adekwatny od innych. To błąd. Kolor płaszcza nie ma nic wspólnego z agresywnością zwierzęcia. Czarne pitbule, mimo że są szczególnie niesamowite, należą do najbardziej kochających psów na świecie. Być może dlatego ten kolor jest bardzo popularny wśród hodowców psów ze Stanów Zjednoczonych.

Niebieski

Inne imię jest niebieskie. Jeden z najrzadszych kolorów w tej rasie. Ale najbardziej popularne wśród tych, którzy chcą kupić pit bull. Ogromne zapotrzebowanie doprowadziło do tego, że pozbawieni skrupułów hodowcy, widząc niekompetencję klienta, sprzedają mu czarnego psa pod przykrywką pożądanego niebieskiego koloru.

Biały

Całkowicie, z wyjątkiem kufy, biały. Istnieją odmiany kolorów jaśniejsze lub odwrotnie, bliższe szaremu. Również biel jest możliwy w postaci plam, a nawet jako trzeci kolor.

Czekolada

Istnieje pięć odmian:

  • czekolada
  • ciemna czekolada
  • lekka czekolada (kakao),
  • biała czekolada,
  • czekolada i podpalana

Lampart

Nosiciele tego koloru są często nazywane bykiem albańskim pitbullem.

To ten sam amerykański Pit Bull Terrier, ale z kolorem lamparta. To wpływ Merle.

Oczywiście kolor nie jest akceptowany przez oficjalny standard i, jak każdy marmurowy kolor, nie jest bezpieczny. Fakt ten nie uniemożliwia takim psom aktywnej hodowli na wzgórzu, ponieważ są tam popyt.

Takie rasy nie powinny istnieć - tak uważa większość psów i zoologów.

Szary

Innymi słowy, płowy. Jak biały piasek. Można go również porównać do czerwieni i czerwieni. Jeśli te kolory są uporządkowane według jasności, będzie to wyglądało następująco:

Zaznacz

Małe plamki (plamki) na białych płatach zwierzęcia nazywane są tykaniem. Główny kolor pitbulla (bez bieli) jest nakrapiany. Jednak, aby zobaczyć, że to nie zadziała, ponieważ jest widoczne tylko na białej wełnie. Przykładem są dalmatyńczyki lub setery angielskie - są one także nieodłączne w drobinach.

Kolory genetyki

Ważnym aspektem przy wyborze zwierzaka jest kolor. Sierść psa jest heterogeniczna i składa się z różnych rodzajów włosów:

  • okładka (pierwsza warstwa),
  • ostevy (druga warstwa),
  • w dół (podszycie).

Zewnętrzne włosy przekazują ton, a dolne włosy - cień. Pigment kontroluje kolor. Przy braku lub braku takiego - włosy są bezbarwne. American Pit Bull Terrier ma trzy kolorowe pigmenty: żółty, brązowy i czarny.

Kolor i skóra oraz włosy można formować tylko za pomocą pigmentu melaniny. Istnieją dwie formy melaniny:

  • eumelanina (czarny, brązowy kolor),
  • feomelanina (żółta, pomarańczowa).

Malowane psy w genotypie mają różne zestawy genów.

Geny odpowiedzialne za kolorowanie i ich symbole:

  • gen C (zdolność ciała do tworzenia pigmentu dowolnego koloru);
  • gen A (rozkład pigmentu we włosach);
  • gen B (tworzenie czarnego pigmentu);
  • c (częściowy albinizm);
  • b (tworzenie brązowego pigmentu).

Ta niezwykła rasa pod każdym względem jest dobra w każdym kolorze. Uosabia siłę, odwagę ducha, oddanie i miłość. A jeśli jesteś zdecydowany zdobyć właśnie takiego psa, nie pozwól nikomu zmienić swojej decyzji. Nie pies maluje człowieka, ale człowieka psa. W każdym razie cała odpowiedzialność spoczywa na Tobie.

American Pit Bull Terrier lub Pit Bull

American Pit Bull Terrier lub Pit Bull (ur. American Pit Bull Terrier), to silna, krótkowłosa rasa psów, których przodkowie byli zarośnięci. Pit Bull Terrier (born pit - pit for fighting) jest tłumaczony jako walczący bull terrier.

Tezy

  1. Amerykańskie Pit Bull Terriery nie nadają się dla tych, którzy nie mogą zwrócić na nie uwagi.

  • Muszą być dobrze wyszkoleni i uspołecznieni od najmłodszych lat, aby przezwyciężyć swoją tendencję do uporu, co razem z siłą może utrudnić im kontrolę.

  • Amerykańskie pitbulle powinny zawsze chodzić na smyczy, aby zapobiec agresji wobec innych psów. Jeśli zaczną walczyć, nie mogą przestać i będą walczyć do końca.

  • Socjalizacja, choć nie zmniejsza tej tendencji, ale pomoże uczynić ją łatwiejszą w zarządzaniu.

  • W różnych krajach prawodawstwo różni się od tej rasy. Należy o tym pamiętać, jeśli zamierzasz podróżować z tym psem.

  • Uwielbiają gryźć i potrzebują wielu mocnych zabawek.

  • Najlepiej pasują do właścicieli o twardym, ale nie wytrzymałym charakterze, potrafiącym trenować i utrzymywać dyscyplinę.

    Historia rasy

    Pit Bull Terriery zostały stworzone przez skrzyżowanie Old English Bulldog i Old English Terrier, aby stworzyć psa łączącego waleczność, szybkość terierów i siłę, atletyzm buldoga. Te pierwsze pitbulle przybyły do ​​Ameryki z Anglii i stały się przodkami współczesnego amerykańskiego pit bull terriera. W Anglii używano ich w bitwach, z bykami i niedźwiedziami. Walki te zostały zakazane w 1835 roku, wraz z rozpoczęciem wprowadzania przepisów dotyczących ochrony zwierząt. Ale, jak walki psów były tańsze i nie zostały określone w prawie, pit byki zaczęły być szeroko stosowane w nich.

    Walka psów nie tylko przyniosła dobre dochody, ale także pozwoliła zidentyfikować najlepszych przedstawicieli rasy. Dziś są one używane do przechowywania i trzymania na wpół dzikiego bydła, dzików, polowań i zwierząt domowych. Wykonują świetną robotę w roli towarzyszy, policji, a nawet w kanistapii. Ale zarówno w Ameryce, jak iw Rosji duża liczba psów nadal uczestniczy w nielegalnych walkach. Ponadto organizacje zajmujące się prawami człowieka zgłaszają, że psy te są wykorzystywane podczas handlu narkotykami, są wykorzystywane przeciwko policji i jako psy bojowe.

    Próbując pozbyć się złej sławy tej rasy, w 1996 r. Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami w San Francisco (Towarzystwo Zapobiegania Okrucieństwu wobec Zwierząt) zmieniło nazwę na "St. Francis Terriers ", w celu rozdania ich rodzinie. Udało nam się rozprowadzić 60 psów, potem program został zamknięty, ponieważ kilka takich zwierząt zabiło koty.

    Podobny program próbował odtworzyć Centrum Opieki nad Zwierzętami i Kontroli w Nowym Jorku, nazywając rasę "Nowymi Yorkami", ale porzucił pomysł po burzy negatywnej opinii.

    W wielu krajach rasa jest zakazana, podczas gdy w innych możliwość posiadania pitbullów jest ściśle ograniczona przez prawo. Australia, Ekwador, Malezja, Nowa Zelandia, terytorium Portoryko, Singapur, Wenezuela, Dania, Izrael, Francja, Niemcy, Norwegia, Polska, Portugalia, Rumunia, Hiszpania i Szwajcaria wprowadziły pewne przepisy mające na celu kontrolę rasy.

    Może to być całkowity zakaz lub zakaz importu lub własności osób prywatnych. American Pit Bull Terrier znajduje się na liście czterech ras zakazanych w Wielkiej Brytanii. Co więcej, nawet w niektórych stanach USA są one zakazane.

    Opis

    Jest prawie niemożliwe, aby opisać te psy, ponieważ ta rasa jest jedną z najbardziej zróżnicowanych pod względem wyglądu wśród wszystkich innych. Jest to wynikiem połączenia trzech czynników:

    • Istnieją dziesiątki rejestrów i klubów, z których wiele ma własne standardy rasy.

  • te psy zostały zabrane z różnymi celami, w różnych latach, które nie mogły nie wpływać na wygląd zewnętrzny

  • Istnieją tysiące niedoświadczonych i niewykształconych hodowców, hodujących swoje własne zgodnie ze swoim zrozumieniem norm
  • Będziemy opierać się na standardzie United Kennel Club (UKC), organizacji pierwszej zarejestrowanej rasy i największej pozostałej w dniu bieżącym. Standardy tej organizacji mają na celu rozwinięcie cech użytkowych pitbullów i są surowo karane za ich naruszenie.

    American Pit Bull Terrier to największy pies spośród wszystkich ras buldoga. W Wielkiej Brytanii o nazwie idealnej wagi dla mężczyzn: od 13 do 27 kg, dla kobiet od 12 do 22 kg. Ale jednocześnie nie penalizują tych psów, których waga przekracza te liczby. Niektórzy hodowcy preferują ogromne psy (i byki krzyżowe z innymi rasami), w wyniku czego są osoby o wadze do 55 kg, co znacznie przekracza średnią wagę.

    Idealny pit bull jest bardzo silny i niezwykle muskularny, ale jednocześnie wysportowany. W zależności od pracy, do której są hodowane, mogą być cienkie i podobne do zbiorników. Wszyscy przedstawiciele rasy są zauważalnie dłużsi niż wzrostowi, zwłaszcza u dziewcząt.

    Ich ogon jest prosty, czasem lekko uniesiony. Chociaż praktyka dokowania ogona nie jest szczególnie powszechna, niektórzy właściciele przycinają je do krótkiego pnia.

    Charakterystyczną cechą jest głowa. Powinna być duża, ale proporcjonalna, prostokątna, płaska szeroka czaszka między uszami. Kufa jest o 50% krótsza od głowy, wystarczająco szeroka i głęboka. Oczy są średniej wielkości, o dowolnym kolorze z wyjątkiem niebieskiego. Psy z niebieskimi oczami są uważane za poważną wadę.


    Kolor nosa odpowiada kolorowi wełny i jest bardzo zróżnicowany. Większość właścicieli pozostawia uszy małe, wąskie i opadające.

    Jest tylko jedna cecha, która jest prawie taka sama we wszystkich amerykańskich pitbulach - wełnie. Jest krótka, lśniąca, twarda w dotyku, bez podszerstka. Ale w kolorach i kolorach istnieje ta sama niekonsekwencja. Dowolny kolor niż merle jest dozwolony, w tym białe plamy.

    Jest czerwona linia, tak zwany "Old Family" Old Family Red Nose (OFRN), psy tego typu mają czerwonawy kolor, z miedziano-czerwonym nosem, włosami, ustami, łapami i brązowymi oczami.

    Postać

    Standard United Kennel Club (UKC) opisuje naturę amerykańskich pit bullterierów w następujący sposób: "Główną cechą rasy jest siła, pewność siebie i zainteresowanie życiem. Psy są chętne do pomocy i są przytłoczone entuzjazmem. Są wspaniałymi towarzyszami rodzinnymi i bardzo kochają dzieci. Ponieważ pitbulle mają wysoki poziom agresji wobec innych psów, a także ze względu na ich wielką siłę, muszą być odpowiednio uspołecznione i przejść ogólny kurs szkoleniowy.

    Zręczność naturalna psów jest wysoka i sprawia, że ​​są one zdolne do wspinania się, tak że wymagane jest wysokie ogrodzenie, gdy zawartość. Pit byki są kiepsko przystosowane do służby wartowniczej, ponieważ są bardzo przyjazne, nawet z nieznajomymi. Agresywne zachowanie wobec ludzi jest nietypowe i wyjątkowo niepożądane. Występują bardzo dobrze w występach, ponieważ są inteligentne i zdolne. "

    We wrześniu 2000 r. Amerykańskie Centra Kontroli i Zapobiegania Chorób CDC opublikowały raport na temat ataków psów na ludzi (powodujących śmierć). Celem badania było: "zidentyfikowanie ras psów, których ataki na ludzi doprowadziły do ​​śmierci, w ciągu 20 lat, do stworzenia odpowiedniej polityki".

    Badanie objęło 238 incydentów w latach 1979-1998. Wykazało, że w 67% przypadków, które doprowadziły do ​​śmierci ludzi, sprawcami byli rottweilery i pitbulle.

    Przyjazny dla rodziny, przyjaciół, nawet nieznajomych. Dzięki silnym nerwom, rozwiniętemu umysłowi, psy te są idealne dla rodzin z dziećmi, ponieważ są tolerancyjne i mogą je chronić. Nie trzeba uczyć ich podstaw ochrony, ponieważ intuicyjnie rozumieją poziom zagrożenia. Bez agresji wobec ludzi są agresywni w stosunku do innych psów, ale poziom agresji jest różny u różnych psów.

    Dobrze wyszkolony pies nie będzie się spieszył, ale nie uniknie wyzwania. Są agresywne wobec małych zwierząt: kotów, królików, fretek domowych, chomików i innych. Agresja na psy i małe zwierzęta nie jest uważana za wadę, ale niekontrolowana agresja jest niedopuszczalna.

    Aktywność

    Te psy są najbardziej szczęśliwe, gdy są aktywne i mają wiele spacerów i ćwiczeń. Długie spacery, jogging, podróżowanie z nimi podczas spacerów, gier, wszystko to jest dla nich niezwykle ważne. Jeśli pit bull nie ma wystarczającej aktywności fizycznej, dowiesz się. Tęsknią, rozpaczają, zaczynają mieć destrukcyjny wpływ na środowisko, przegryzając przedmioty.

    Szkolenie i edukacja

    Szkolenie szczeniaka powinno rozpocząć się jak najwcześniej i zawsze działać spokojnie i pewnie, ponieważ po prostu nie będą reagować na chamstwa. Same treningi powinny być krótkie, ale intensywne, ponieważ pitbagi szybko tracą zainteresowanie, jeśli ćwiczenia są monotonne. Będziesz potrzebował cierpliwości, ponieważ jest to długi proces.

    Nawet dobrze wykształcony pit bull może próbować przekraczać granice tego, co dozwolone, zwłaszcza gdy dorośnie. Nie trzeba się bać i okazywać agresji, raczej spokojnie i pewnie wprowadzać ją w życie, wyglądają jak nastolatki, i po prostu próbować granic.

    Socjalizacja

    Rodziny z dziećmi powinny zaangażować się we wczesną socjalizację, aby szczenięta zrozumiały, że inne dzieci są mile widzianymi gośćmi. Chociaż pitbulle bardzo lubią dzieci, mogą brać udział w swoich grach, agresywnie, myląc bieganie i hałas z niebezpieczeństwem.

    Te psy często rozwijają nudę i depresję, jeśli są zaniedbywane przez długi czas. Jak już wspomniano, w takich momentach mogą stać się destrukcyjne, a twoje mieszkanie może ucierpieć.

    Zawsze pamiętaj o agresji przeciwko innym zwierzętom. Nawet najspokojniejsze pitbulierzy nigdy nie zrezygnują z walki, a jeśli ją rozpoczną, muszą ją skończyć. Jeśli podczas spaceru widzisz agresję wobec swojego psa, lepiej wyjść. Nie warto wspominać o tym, że każdy pit bulla chodzić na smyczy.

    Socjalizacja powinna rozpocząć się jak najwcześniej, wprowadzić szczeniaka w nowe osoby, sytuacje, miejsca, zwierzęta, w przeciwnym razie będzie obawiać się nieznanych działań w przyszłości.

    Ogólnie rzecz biorąc, są dobrodusznymi, dobrymi psami, a ich sława wynikała z winy ludzi.

    Zdrowie

    American Pit Bull Terrier to jeden z najzdrowszych psów rasowych. W dużym stopniu skorzystali z dużej puli genowej i stworzyli ich jako pracowitego, silnego psa. Oczywiście nie są ubezpieczeni od dziedzicznych chorób genetycznych, ale cierpią na nie mniej niż inne rasy.

    Co więcej, długość życia pitbulterów wynosi 12-16 lat, czyli dłużej niż innych ras. Na co warto zwrócić uwagę, to ich zachowanie, ponieważ mają wysoki próg bólu i wiele chorób, które znosili prawie bez ich pokazywania.

    Dwie najczęstsze choroby, na jakie cierpią pit-byki to dysplazja stawów biodrowych i nużyca. Dysplazja powoduje zmiany w stawach, w wyniku czego kości łączą się ze sobą nieprawidłowo. Powoduje dyskomfort, ból i kulawość. Nie ma uniwersalnej recepty na leczenie dysplazji, a w każdym przypadku musisz udać się do weterynarza.

    Minimalna, ponieważ wełna jest krótka i nie wymaga częstego szczotkowania (raz w tygodniu) i tylko w okresowym kąpielisku.

    American Pit Bull Terrier: historia, wygląd, postać i zdjęcie

    Rasa, która jest zakazana w wielu krajach UE, pies uważany za broń białą, zwierzę domowe, na zakup którego przyszły właściciel mieszka w krajach o "obowiązującym prawie", musi zdać testy psychologiczne - to amerykański Pit Bull Terrier. Okazałe psy o zimnych oczach uważane są za niebezpieczne, ale w rzeczywistości Pit Bull Terrier to łatwy do opanowania uniwersalny serwis i pies walczący, który może stać się zagrożeniem tylko w rękach głupiej osoby.

    Tło historyczne

    Hodowla wszystkich ras walczących wiąże się ze zwierzęcymi kaprysami i perwersyjnymi interesami ludzi do krwawego sportu z psami. Na długo przed rozpoczęciem walk powietrznych w czystej formie, korona natury cieszyła się oglądaniem pokazu, w którym czworonożni gladiatorzy atakowali dzikie zwierzęta - niedźwiedzie, byki, dziki lub małpy. Pierwszymi uniwersalnymi bojownikami były psy z rodzaju Mastiffy i Leki, jednak zwierzęta nie były szybkie. Następnym legendarnym "gladiatorem" jest pies Bull lub stary format Buldog angielski, potężny, umięśniony pies o kwadratowej głowie, szerokich oczach i "żelaznym uścisku".

    To jest interesujące! Obraz słynnego artysty Rubensa, napisany w XVI wieku, przedstawia polowanie z psami na dzika. Schwytane psy o podobnej budowie i wyglądzie z nowoczesnym Pit Bull Terrier.

    Po oficjalnym zakazie przynęty byka w Anglii, Old English Bulldogs i ich spadkobiercy Ambuli zostali nieodebranymi. Niektóre psy po prostu zginęły na ulicach, wielu przedstawicieli wpadło w ręce przedsiębiorczych hodowców i zostało wymieszanych z innymi rasami, a tylko niewielka liczba psów pozostała nietknięta.

    Zwróć uwagę! Nazwa zwyczajowa Pitbull nie jest poprawna, ponieważ tłumaczy się jako "walczący byk".

    Z ras ciężkich i odpornych Buldoga z różnymi typami terierów uzyskano psy rasy American Pit Bull Terrier - uniwersalne myśliwce z reakcją błyskawicy i naturalną wytrzymałością, silnie rozwinięte instynkty strzegące, zdolności do polowania, wypasu zwierząt, poszukiwania i pracy uprzęży. Nie ma wątpliwości co do obecności puli genów buldoga staroangielskiego, który został uznany za wielkie wydarzenie i znalazł odzwierciedlenie w sztukach wizualnych, a sylwetki psów gladiatorów bardziej przypominają Pit Bull Terrier niż Ambuley, którego pyski skrócono, krzyżując małych przedstawicieli z mopsami. Jakiego rodzaju teriery oddały część swoich genów, nie mogły dojść do tego. Po pierwsze, w tym czasie większość ras łowieckich była w powijakach, a po drugie, prawie wszystkie gatunki współczesnych terierów żyły w Europie.

    Amerykański Pit Bull Terrier nie jest "pomysłem" Stanów Zjednoczonych. Ustalono, że psy bojowe zostały przywiezione do Nowego Świata w latach 1750-1770. Większości zwierząt towarzyszyli imigranci z Holandii, Anglii i Hiszpanii. Dziedzina oficjalnego zakazu wszelkiego rodzaju krwawych sportów, ogłoszona przez brytyjski rząd w 1835 roku, pomimo faktu, że walki zostały zakazane, popyt na psy bojowe i Pit Bull Terrier dosłownie spadł na krawędzi wyginięcia. Rząd Stanów Zjednoczonych nie spieszył się z powstrzymaniem "bicia cienia" do początku XX wieku, aw 1840 r. Do Ameryki przywieziono pełnoprawne i sprawdzone psy, dzieci i "spadkobierców" najlepszych "gladiatorów". Z już istniejącej "puli genów" amerykańscy hodowcy utworzyli rasę o nazwie American Pit Bull Terrier. Zgodnie z zasadami FCI (Międzynarodowa Federacja Psów), właściciel rasy jest uznawany za kraj, z którego pochodzi linia, jednak "ojczyzna" Pit Bull Terriera nie została oficjalnie ustanowiona.

    Po nałożeniu weta na amerykański krwawy sport, hodowla wszystkich psów bojowych została zakazana w USA, jednak teriery Pit Bull Terrier i Staffordshire Terrier otrzymały "specjalny zaszczyt". Media regularnie pojawiały się wiadomości o ataku na czworonożnych dorosłych i dzieci. W uczciwości zauważamy, że każdy pies ma skłonność do gryzienia (według nieoficjalnych danych, tylko 10% incydentów w Stanach Zjednoczonych wiąże się z rasami walczącymi), ale taka "działalność anty-propagandowa" szybko utworzyła kliszę na temat zabójcy pit-teriera.

    Pełne prace nad socjalizacją rasy rozpoczęły się w latach 70. XIX wieku. Dwie rasy psów zostały wpisane do rejestru Dog Union of America (AKS lub American Kennel Club) - American Staffordshire Terrier (AST) i American Pete Bull Terrier (APBT). Hodowcy nie byli usatysfakcjonowani podobieństwem nazw ras i faktem, że psy były stowarzyszone na tym samym poziomie.

    W 1989 roku, hodowca i fan walki, S. B. Bennett, który zaciągnął się do pomocy prawdziwych miłośników krwawej rozrywki, utworzył United Dog Training Club (UKC), który zajmował się wyłącznie robotnikami walczącymi z amerykańskimi Pit Bull Terrierami. Ze względu na "rozmycie" standardu rasy, AST i APBT zostały podzielone na kilka linii, które są do siebie podobne. Właściciele firm rejestrowali psy w obu klubach, co prowadziło do stałego kazirodztwa, w rzeczywistości do legalnej hodowli lepkiej. Dopiero w 1970 r. UKC oficjalnie zrzekło się udziału oddziałów w walkach psów. Ostry odpływ pitmenów doprowadził do tego, że klub stał się rasą wielu ras.

    Praca amerykańskich hodowców miała na celu zachowanie męskości i zmniejszenie ogólnej agresji przede wszystkim dla ludzi. Nie da się opisać ani przekazać słowami, jak ciężka jest praca tłumienia jednego z podstawowych instynktów działania psa, wystarczy powiedzieć, że praca trwa od 1870 r. Do dzisiaj. Dzięki staraniom amerykańskich klubów, ludzkość miała zaszczyt poznać odważnego, silnego, silnego, lojalnego i wyważonego amerykańskiego Pit Bull Terriera. Być może sukces hodowców mógłby sięgnąć poważniejszej skali, gdyby nie celowe utrudnienie ulepszenia rasy ze strony pozbawionych skrupułów pitmanów - miłośników współczesnych walk psów bez reguł.

    Niestety, zakaz prowadzenia walk powietrznych w Stanach Zjednoczonych nie powstrzymał krwawej działalności, która istnieje do dziś. Właściciele flayers zarabiają na bólu swoich graczy bardziej niż ewentualna kara za trzymanie pojedynku. Ponadto, jak pokazała praktyka, obrońcy praw zwierząt są bezsilni przed sądem, aby udowodnić, że pies umarł na ringu jest prawie niemożliwe. Właściciele zabijają kalekie psy poprzez nakłuwanie serca, które, gdy jest badane, wygląda jak śmierć z niewydolności sercowo-naczyniowej. Potrzeba krwiożerczych ludzi, popycha nieuczciwych hodowców, by zepsuć rasę.

    W 1976 roku w Ameryce istniała oficjalna organizacja, która wspierała hodowlę robotników walczących z Pit Bull Terrierami o nielegalne walki - American Dog Breeders Association (ADBA). Dopiero po śmierci założyciela Guy Mac Cordor i przeniesieniu zjazdów Kate Greenwood (córki pitmana), stowarzyszenie skierowało swoje wysiłki na uspołecznienie rasy w społeczeństwie. Przedstawiciele organizacji prowadzili zajęcia edukacyjne i dosłownie palcami wytłumaczyli Ameryce i całemu światu, że przy odpowiednim wychowaniu, Pit Bull Terrierowie nie stali się mordercami, ale działali jako wierni niezawodni towarzysze. Aby wprowadzić w życie pasmo hazardu właścicieli, ADBA ustanowiła konkursy, w których amerykańskie Pit Bull Terriery mogły walczyć w przewozie towarów lub na zewnątrz.

    Zwróć uwagę! Mecze kontraktowe (zawody z elementami walki) odbywają się dziś między amerykańskimi Pit Bull Terrierami, jednak nie jest to krwawy spektakl, ale sport o bardzo sztywnych ramach i zasadach.

    Wygląd

    Jak wspomniano powyżej, amerykańska rasa Pit Bull Terrier zawsze była psem bojowym, a tylko kilka linii zostało celowo zsocjalizowanych do poziomu wyłącznie towarzyskiego i klasy pokazowej. Hodowla Pit Bull Terrier to niezwykle trudne zadanie ze stałym czynnikiem ryzyka. Faktem jest, że jakość szczenięcia można określić dopiero po zakończeniu dojrzewania psychicznego, w wieku około 2 lat. Krycie "standardowe", ale nieodpowiedni rodzice mogą produkować potomstwo niskiej jakości. W celu zachowania jakości pracy hodowcy uciekają się do pokrewnego krycia. Aby zmniejszyć ryzyko degeneracji, świeża krew powinna być "dodana do linii" i to jest główne ryzyko - jedno nieudane połączenie może "unieważnić" wiele lat pracy. Powiązane krycia doprowadziły do ​​pojawienia się setek linii, które mają wspólną, ale "erodowaną" charakterystykę rasy.

    Standard rasy

    W sensie globalnym zwyczajowo dzielimy klasy robotnicze i klasy pokazowe, a Pit Bull Terriery są podzielone na buldoga, teriera (z wąską kufą) i mieszanego typu. Oceniając wielkość, zwykle skupia się na wadze, która waha się od 12 do 36 kilogramów (suki są mniejsze od samców). Wysokość zależy od wagi i proporcji kręgosłupa psa. Zwróć uwagę, że rozmiar psa nie ma większego znaczenia, o wiele ważniejsza jest harmonia ciała.

    • Głowa jest kwadratowa z płaskim i szerokim czołem. Policzki szerokie, policzki napięte, napięte lub nieznacznie obwisłe, bez fałd. Przejście od czoła do nosa z wyraźnym zgięciem, ale bez ostrego kąta. Nos jest płaski. Dopuszcza się obecność bruzdy między oczami a wyraźnymi oczodołami.
    • Zęby i zgryz - szczęka głęboka, mocna. Zamknięte szczęki tworzą prostokątny format wylotowy. Zęby są duże, szczelne, zamknięte w ciasnym zamku - zgryz nożycowy.
    • Uszy - ustawione wysoko i szeroko. U psów pracujących urodzonych w krajach, w których zatrzymanie nie jest zabronione przez prawo, uszy są przycinane. Naturalny, częściowo wyprostowany wygląd uszu nie jest defektem ani minusem oceny.
    • Oczy są w kształcie migdałów, owalne lub okrągłe. Szeroko rozstawione w stosunku do czoła - niskie.
    • Nos - ciasny, nie wysklepiony z otwartymi i dużymi nozdrzami.
    • Ciało ma format prostokątny. Szyja jest średniej długości, szeroka i muskularna, lekko wygięta w spokojnym stanie. Szerokie ramiona, ramiona podniesione, pochylone do przodu. Klatka piersiowa jest tak głęboka jak to możliwe, ale nie szeroka, żebra są okrągłe, głębokie, wydłużone. Tył jest szeroki i płaski, linia łopatek znajduje się powyżej zadu. Linia pachwinowa jest napięta. Całe ciało psa pokryte jest obcisłą skórą bez fałd.
    • Kończyny - średniej długości, szeroko rozstawione. Wizualnie pies wygląda bardzo stabilnie. Przednie nogi są płaskie, kości są szerokie i okrągłe, łokcie są ściśle równoległe do klatki piersiowej. Biodra wydłużone, szczupłe i muskularne. Tylne nogi są równe długości do przodu, ale w stojaku są rozciągnięte do tyłu. Ręka jest proporcjonalna do łap, palce są "kocie" lub wydłużone, złożone.
    • Ogon jest proporcjonalnie krótki, nisko osadzony, obniżony w stanie spokojnym, w stanie wzbudzonym jest napięty i kontynuuje linię kręgosłupa lub jest podniesiony. Ogon dokowania jest surowo zabroniony.

    Rodzaj płaszcza i koloru

    Amerykańskie Pit Bull Terriery to psy o krótkich włosach. Włosy Ostev są twarde, elastyczne, obcisłe, podszycie jest oczywiście nieobecne. Obszar brzucha jest pozbawiony wełny. Na twarzy, łapach i uszach wełna jest welurowa (krótsza niż główka włosa strażnika).

    Pigmentacja tęczówki, nosa, warg i eyelinera - jednak przy ocenie bierze się pod uwagę harmonię koloru psa. Paleta pigmentacji wełny jest również nieograniczona, dozwolone są białe plamki. Na lokalizacji pigmentacji dopuszczono ciągły, tygrys i cętkowany. Kolor pręgowany, zwykle składa się z palety czerwono-brązowego koloru podstawowego i czarnych pasków.

    Jedynym wyjątkiem, który odrzuca psa od hodowli, jest kolor merle. Zamazany kolor, który znany jest australijskim szpakom z niebieską wełną, jest konsekwencją obecności genu odpowiedzialnego za niepełną barwę wełny. Kolor ten jest zabroniony dla wielu ras, ze względu na możliwe patologie widzenia i słuchu, jednak nie oznacza to, że Pit Bull Terrier z pigmentem merle nie istnieje.

    Charakter i trening

    Wysokiej jakości i czystej krwi Pit Bull Terrier to wszechstronny i oddany pies o przyjaznym charakterze. Cynolodzy zdecydowanie nie zalecają używania rasy jako ochroniarza. Tak, amerykański Pit Bull Terrier ma imponujący, czasami przerażający wygląd, ale rasa musi być przyjazna ludziom. Wystarczająco trudno jest wywołać złość w stosunku do osoby, pod warunkiem, że pies ma stabilną psychikę, ale należy pamiętać, że takie eksperymenty doprowadzą do niekontrolowanego zachowania zwierzęcia, aw rezultacie do tragedii.

    Ważne! Amerykańskie Pit Bull Terriery nie mogą uczestniczyć w programach treningowych związanych z rozwojem agresji wobec danej osoby - taka niewiedza ze strony właściciela prowadzi psa do nierównowagi.

    Psy mają aktywny temperament i fenomenalną wytrzymałość, więc aktywność fizyczna jest kluczem do zdrowia psychicznego oddziału. Zwykle Pit Bull Terrier jest nierzeczywisty, jeśli chodzi o grę z aportem, joggingiem lub podobną rozrywką. Właściciele powinni trenować psa w wybranym sporcie (zwinność, chlupanie, rower i skijing) i, jeśli to konieczne, waga amunicji dla psa - to nie tylko wyczerpuje podopiecznego, ale także sprawia, że ​​jego ciało jest pompowane.

    Pomimo błąkających się mitów, Pit Bull Terrier należy do ras łatwych do nauczenia. Pies jest szybki i łatwy do trenowania i odczuwa przyjemność służenia Panu. Na tle anty-propagandy pojawia się kolejny mit, że Pit Bull Terrier musi zostać pokonany, inaczej nie będzie szanował właściciela - jest to przynajmniej niewiedza w najczystszej postaci. Amerykański Pit Bull Terrier jest szkolony wyłącznie metodą motywacji i motywacji, kara fizyczna może prowadzić do ekstrawagancji lub bojaźliwości, co jednoznacznie dyskwalifikuje psa z pracy hodowlanej.

    Odpowiednio wykształcony amerykański Pit Bull Terrier jest wiernym towarzyszem, towarzyszem i strażnikiem dla całej rodziny. Rasa ma szczególną miłość do małych dzieci. Bądź bardzo uważny na wychowanie psa, jeśli twoja rodzina jest niewinnym dzieckiem;

    Pit Bull Terrier potrafi odróżnić zło od dobra, chętnie spotka gości z ciastem i bez ostrzeżenia spieszy się do walki, aby uchronić właściciela przed przeciwnikami. Bądź ostrożny, jeśli oddział już wszedł do walki, nie powinieneś panikować, czując swój strach, pies straci panowanie nad sobą i stanie się bardziej asertywny w ataku.

    Wybór szczeniaka z klasy pracującej. Test gry

    Wróćmy trochę i rozwodźmy się nad trudnościami z uzyskaniem zwierzęcia pracującego. Jeśli odrzucimy uprzedzenia i konwencje, wszystkie rasowe szczenięta amerykańskiego Pit Bull Terriera są takie same - przyjazne, ciekawe, aktywne i charyzmatyczne. Jeśli planujesz karierę psa w meczach kontraktowych, musisz wybrać szczenię o wysokiej jakości pracy.

    Głównym problemem jest to, że zdolność do pracy zależy od obecności w grze (wola wygrania). Tej jakości nie widać na zdjęciu ani na żywo, obecność gry nie zależy od rodowodu rodziców czy charakteru szczeniaka w młodym wieku. Naturalnie, jeśli kupisz szczeniaka, którego krewni osiągnęli doskonałe wyniki w walkach o kontrakty, szanse na uzyskanie wysokiej jakości psa rosną.

    Po ukończeniu 2 lat lub później, w zależności od stadium dojrzałości moralnej psa, oddział będzie musiał przejść test gry. Wielu współczesnych pitmanów nazywa test gry karą, ponieważ zwierzę będzie musiało walczyć, co będzie trwało, dopóki jeden z przeciwników nie upadnie na ziemię. Już krzyczałeś: "Dlaczego?", Nie spiesz się więc z wnioskami.

    Ważne! Test gry przeprowadzany jest tylko z przeciwnymi płciami Pit Bull Terrierami w tej samej kategorii wagowej.

    Mecz kontraktowy to mecz dwóch psów o tej samej wadze. Celem zawodów nie jest rozlew krwi (choć zdarza się to dość często), psy rywalizują w wytrzymałości. Rywale, którzy pojawili się na ringu, powinni się wyczerpać i nie ustępować pomimo zmęczenia. Po wyczerpaniu psów, trenerzy rzucają swoich przeciwników w zakręty i naprzemiennie wysyłają atak, pierwszy z powrotem z powrotem jest uważany za pokonanego.

    W zależności od taktyki i zachowania psa podczas testu, przewodnik może założyć, czy gra rozwija się u psa i jakiego psa chce:

    • Standard - pies walczy przed nadejściem wyczerpania.
    • Wzmocniony - pies walczy, pomimo chodzących nóg, pitmani charakteryzują ten rodzaj skrzydlatych fraz "czołganie się w ataku".
    • Deadly - Pit Bull Terrier jest gotowy do walki z zatrzymaniem akcji serca. Najrzadszy typ, z oczywistych powodów, takie psy umierają z powodu przeciążenia w młodym wieku.

    Ważne! Przeprowadzanie meczów kontraktowych i testów w grze dozwolone jest tylko pomiędzy psami tej samej rasy, które należą do tej samej kategorii wagowej.

    Konserwacja i pielęgnacja

    Krótkowłosy pies średniej wielkości nie wymaga szczególnej opieki, może być przechowywany w warunkach mieszkania lub domu z prywatną działką. Krótkie włosy powinny być czesane za pomocą szczotki do masażu raz w tygodniu. Pazury są krojone raz na dwa tygodnie. Czyszczenie uszu i kąpiel w razie potrzeby.

    Najważniejszym aspektem zawartości Pit Bull Terriera jest wysokiej jakości i zbilansowane karmienie, szczególnie podczas aktywnego wzrostu. Nie zapomnij o potrzebach psa w pierwiastkach śladowych i witaminach.

    Zdrowie

    Amerykański Pit Bull Terrier ma skłonność do "zawodowych dolegliwości" pracujących ras:

    • Dysplazja stawu biodrowego.
    • Alergia.
    • Zwężenie zastawki aortalnej - najczęściej wykrywane podczas ćwiczeń lub testu gry. Pies pracujący ciężko oddycha i szybko się męczy.
    • Choroby układu hormonalnego, rozerwanie gruczołu tarczycy - prowadzi do szeregu zaburzeń od szybkiego gromadzenia masy tłuszczowej do rozwoju ukrytych patologii przez całe życie.

    Czytaj Więcej O Psach

    Utrata włosów u szczeniąt i psów dorosłych: główne przyczyny

    Szkolenie Strona główna → Dla właścicieli → Wypadanie włosów u szczeniąt i psów dorosłych: główne powodyCzy Twój zwierzak zaczął wypaść z wełny?Cóż, jeśli włosy stały się cienkie, a na ciele pojawiły się bezwłose, to jest to powód do niepokoju.

    Jak karmić sznaucera miniaturowego

    Szkolenie Prawidłowe odżywianie - gwarancja zdrowia każdego psa. Dla miniaturowych sznaucerów, wśród których są psy podatne na alergie pokarmowe i choroby nerek, dieta jest bardzo ważna dla utrzymania zdrowia.

    Worms w psie - helminthiasis

    Szkolenie Helminthiasis (lat Helminthisis) - bardzo wiele chorób pasożytniczych wywołanych przez robaki. Pasożytnicze robaki lub robaki mogą być reprezentowane przez tasiemce, tasiemce, przywry lub przywry z grupy płazińców, a także obleńców lub nicieni.