Szkolenie

Dlaczego pies biegnie za ogonem

Większość psów jest aktywnych i nie przegap okazji, aby bawić się ze sobą lub z właścicielem. Czasami jednak bieg zwierzęcia za własnym ogonem, choć wydaje się zabawny z zewnątrz, wcale nie jest oznaką żartobliwego zachowania.

Właściciel powinien poważnie zastanowić się nad zajęciem takiego zwierzęcia, ponieważ pogoń za własnym ogonem może być sygnałem możliwych problemów ze zdrowiem psa.

Powody, dla których pies biegnie za ogonem

Najprostszym powodem, dla którego możesz się zidentyfikować, jest obecność ciał obcych u podstawy ogona. Przylegające łopiany (kosze nasienne), kleszcze, przylegające do wełny i wysuszone odchody w okolicy odbytu mogą przeszkadzać zwierzęciu.

Z zapaleniem gruczołów paranalnych, a także z pchłowym zapaleniem skóry, zwierzę swędzi, dlatego próbuje biegać wokół ogona, często lizać pod nim.

Przyczyną mogą być robaki, z których zwierzę odczuwa dyskomfort w odbycie i może biegać po ogonie, jeździć po papieżu.

Szczenięta z zadokowanym ogonem mogą śledzić swój ogon z powodu dyskomfortu dostarczonego przez odłamki kręgu pozostawione w wyniku nieprawidłowego działania.

Aktywne psy znajdujące się w klatce na wolnym powietrzu lub w łańcuchu mogą odczuwać podniecenie. W rezultacie ścigają ogon, skacząc na płot, nerwowo przebiegając przez wolierę.

Zbyt niepokojące psy również ścigają ogon, ale niepokój może przejawiać się także w innym, na przykład w częstym szczekaniu, próbach pójścia do toalety pod nieobecność właściciela.

Z obsesyjną nerwicą pies może przez długi czas (do kilku godzin) zrobić jedno, na przykład, goniąc swój ogon, liżąc swoją stronę, gryząc łapę.

Znudzone psy zbyt długo samotne też rzadko biegają za ogonami, chcąc zwrócić na siebie uwagę właściciela.

Jeśli zwierzę źle się czuje, ma słabość, wymioty i brak koordynacji, a bieganie w kółko może być objawem poważnych chorób narządów wewnętrznych, takich jak wątroba.

Jak postępować, jeśli pies ściga ogon

Przede wszystkim należy zbadać zwierzę pod kątem identyfikacji i eliminacji zewnętrznych bodźców - ciernistych nasion, uszkodzenia ogona i kleszczy.

Kiedy pojawia się zapalenie gruczołów paranalnych, pojawia się nieprzyjemny zapach, zwierzę próbuje pocierać łupem o ziemię, podłogę. Jeśli masz pewność, że przyczyną jest zapalenie gruczołów, powinieneś sam je wyczyścić, jeśli masz już umiejętności i doświadczenie w czyszczeniu, w przeciwnym razie powinieneś skontaktować się z weterynarzem.

Jeśli pies biegnie w kręgu z powodu lęku, konieczne jest zidentyfikowanie przyczyny tego lęku i, jeśli to możliwe, wyeliminowanie go, a także otoczenie zwierzęcia uwagą i troską, tak aby nie czuł się samotny. Być może zwierzę jest przestraszone, na przykład, głośnymi dźwiękami, pobliskimi obiektami, może jest zdenerwowana, gdy zostaje sama.

Nie reaguj natychmiast na zachowanie zwierzęcia, jeśli jego celem jest zwrócenie na siebie uwagi. Pies może pomyśleć, że za takie zachowanie właściciel na pewno będzie zwracał na to uwagę, aw przyszłości będzie specjalnie pobiegł za ogonem.

Pies biegnie za ogonem: dlaczego i co to znaczy?

Wielu hodowców zadaje pytanie - dlaczego pies biegnie za ogonem? Najczęściej uważa się, że jest to prosta gra, zabawna od nudy. Niestety, sugeruje to, że pies ma problemy zdrowotne. Jest kilka powodów tego działania.

Przyczyny biegu za ogonem

Jeśli wcześniej pies nie wykazywał zainteresowania ogonem, nie pociągał psa, aby ugryźć i polizać, wówczas właściciel powinien zwrócić uwagę na obszar ogona. Najpierw sprawdź, czy nie ma ran, kolców, tyknięć. Jeśli ten problem nie jest zauważalny, zaleca się zabranie zwierzęcia do weterynarza.

Swędzenie w okolicy ogona lub odbytu może wskazywać na obecność pasożytów w odbytnicy lub procesy zapalne w obrębie gruczołu pruskiego. Nie każdy dogman może prowadzić badania nad obecnością pasożytów i procesów zapalnych, przepisać prawidłowe leczenie. Dlatego zaleca się zabranie psa do weterynarza lub wezwanie go do domu. Specjalista spokojnie zbierze materiał biologiczny do badań i oczyści gruczoł. Jeśli zajdzie potrzeba przepisania leczenia, zaleci specjalne leki. W celu zapobiegania pasożytom w jelicie, zaleca się stosowanie leków przeciw robakom kilka razy w roku. Aby wykluczyć robaki pasożytnicze, materiał biologiczny przechodzi dwa dni z rzędu.

Powodem może być okres pooperacyjny. Często małe szczenięta są usuwane całkowicie lub częściowo z ogona. Ta procedura nie zawsze kończy się sukcesem. Czasami weterynarze opuszczają część grzbietu lub odwrotnie - nie pozostawiają wystarczającej masy mięśniowej i łącznej. Staje się to główną przyczyną obrażeń w okolicach, co jest przyczyną niekończącego się biegu po ogonie. W tym momencie zaleca się pokazać psu dobrego lekarza. Najczęściej ten problem można rozwiązać tylko szybko.

Pies ściga ogon z powodu kontuzji

Jeśli zwierzę biegnie za ogonem, a jego koordynacja jest zakłócona, spada, może to świadczyć o nieprawidłowym funkcjonowaniu móżdżku. Jeśli u psa wystąpi letarg, wymioty i zaburzenie stolca oraz brak koordynacji ruchów, może to wskazywać na chorobę wątroby. Również słaba koordynacja może wskazywać, że zwierzę ma wysoki poziom glukozy we krwi. Dotyczy to głównie psów małych ras.

Większość właścicieli psów uważa to zachowanie za grę. Aby sprawdzić, czy to naprawdę zabawne, możesz zmienić sytuację i zacząć grać ze swoim zwierzakiem. Jeśli pies powróci do swojej firmy po grze lub też zostanie rozproszony w czasie, może to oznaczać naruszenie.

Nieszkodliwe powody

Dla psów ważna jest komunikacja z osobą. Ale nie zawsze mają odpowiednią ilość uwagi i zaczynają żądać tego w inny sposób. Na przykład mogą iść do toalety w niewłaściwym miejscu, więc kapcie, a nawet ugryźć właściciela. To sprawia, że ​​człowiek płaci przynajmniej trochę uwagi psu. Nawet jeśli to nie pomoże, to zwierzę zaczyna grać ogonem, histerycznie krąży po okręgu, ponieważ nie wie, co się stanie, będzie zbesztane, a wręcz przeciwnie, będzie chwalone i głaskane. Jeśli pies zdobył w ten sposób uwagę, to w przyszłości będzie się zachowywał. Ale pamiętaj o tym: pies zachowuje się tak z powodu braku uwagi, lub naprawdę ma jakąś chorobę.

Również pies może przez to zachowanie wykazywać zwiększony niepokój. Oprócz histerycznego joggingu, mogą stać się agresywni i mimowolnie pójść do toalety w niewłaściwym miejscu. Może biegać w towarzystwie szczekania, niszczenia mienia domowego, wycie. Podczas tego zachowania pies ma zwiększone ruchy oddechowe, źrenice stają się znacznie szersze, ślinę uwalnia się nieco bardziej niż wcześniej, uszy skierowane są do tyłu. Istnieje wiele powodów do niepokoju. Na przykład, jeśli drażni się psa podczas jedzenia, to w dalszej części posiłku zawsze będzie tak zachowywać się. W tym przypadku bieganie po ogonie wskazuje, że pies łagodzi napięcie.

Aby rozwiązać ten problem, zaleca się, aby zwierzę zmieniło sytuację i radykalnie zmieniło całą sytuację podczas karmienia. Zaleca się oddanie szczeniakowi osobnej miseczki i prowadzenie karmienia oddzielnie od wszystkich.

Ponadto, psy boją się głośnych głośnych dźwięków, które pokazują ich niewłaściwy wygląd. Czynnikiem prowokującym może być każdy głośny dźwięk - budzik, muzyka, a nawet spadający obiekt. Zwierzę może przerazić się niespodziewanym pukaniem do drzwi, szczekaniem psów innych ludzi i płaczem dziecka. W tym przypadku występuje niezrozumiała, podwyższona aktywność, na którą należy zwrócić uwagę i podjąć pewne kroki, aby uspokoić psa. Nie zapominaj, że jeśli masz psa, to jest on także członkiem rodziny i musisz poświęcić mu wystarczającą uwagę.

Jeśli zwierzę zacznie ssać łapę, gryźć nieistniejące pchły, wyciągać wełnę, jeść rzeczy niejadalne, to nie jest tylko gra, ale pierwsze oznaki stanu nerwowego. Po nabyciu psa ludzie często zamykają go na dzień w wolierze lub ciemnym miejscu. Może to być również przyczyną histerycznego biegania po ogonie.

Pomoc weterynaryjna

Niewłaściwe zachowanie psa można zapobiec, ale nie poprawia jego stanu psychicznego. W przypadku takiego zachowania nie wolno karcić zwierzaka. Ważne jest, aby znaleźć czynnik prowokujący i pozbyć się go. Pies musi zrozumieć, że jest ważny dla właściciela i chce jej pomóc.

W tym zabiegu nie należy przesadzać, jeśli pies zaczyna objawiać się negatywnie - musisz zatrzymać się i powrócić kilka kroków w tył. Aby wynik był przydatny, ważne jest, aby zwierzak chwalił i dawał różne gadżety po każdym udanym kroku. Pies sam decyduje, jakie ćwiczenia są konieczne, aby pies przyzwyczaił się do określonej sytuacji, a kiedy lepiej dla niego przejść do następnego kroku. Trening zwierząt domowych trwa około miesiąca.

Równolegle z tym szkoleniem lekarze weterynarii powinni podawać psom leki, ponieważ może to wskazywać na poważne zaburzenia ze strony zwierząt lub pojawianie się pasożytów w przewodzie żołądkowo-jelitowym. Nie zapominaj również o corocznej rutynowej kontroli zwierząt domowych pod kątem jakichkolwiek chorób. Pomoże to uniknąć niebezpiecznych komplikacji.

Dlaczego pies biegnie za ogonem - normalne zachowanie lub alarmujący objaw?

Wielu właścicieli psów widziało to zdjęcie, gdy czworonożne zwierzę zaczęło aktywnie biec po ogonie i gryźć. Na pierwszy rzut oka wydaje się, że takie zachowanie jest bardzo zabawne i, co do zasady, właściciele nie zwracają na to wystarczającej uwagi. Ale w rzeczywistości może to być objaw jakiejś niebezpiecznej choroby.

Dlaczego pies atakuje własny ogon

Jak wspomniano powyżej, nie zawsze można powiedzieć, że zwierzę po prostu dobrze się bawi. W rzeczywistości powodem może być obecność pewnej patologii. Faktem jest, że w ten sposób pies próbuje usunąć to, co go zatrzymuje - może to być obce ciało, ból, swędzenie itp.

Przyczyny, które prowokują psa do ścigania ogona, można podzielić na dwie kategorie:

Przyczyny psychologiczne

Psy, ze swej natury, są bardzo energicznymi, aktywnymi i wesołymi zwierzętami. Z reguły lubią grać bardzo, lubią swoje jednostki, aby zwrócić na siebie dużą uwagę. Nadmierna aktywność układu nerwowego może wywołać nadmierną stymulację. W takim przypadku zwierzę będzie się śpieszyć jak szalony dom lub klatka pod gołym niebem, skakać gdziekolwiek i, w tym, atakować ogonem.

To zachowanie nie różni się pod względem czasu trwania. Ponadto można go zatrzymać, oblegając psa, chociaż będzie mu trudno się uspokoić.

Kolejnym klasycznym powodem psychologicznym jest nerwica. Termin ten jest obsesyjnym stanem, w którym zwierzę próbuje poradzić sobie z monotonnymi czynnościami. Na przykład zwierzę może leżeć godzinami i polizać łapę lub biegać wokół ogona i gryźć go.

Wielu właścicieli psów zaobserwowało taki obraz, gdy ich czworonożne zwierzę zaczęło aktywnie biec po ogonie i gryźć go.

Sam pies może być alarmujący, ponieważ nie wszystkie z nich mogą się poszczycić silnym układem nerwowym.

Takie zwierzęta prawie zawsze są niespokojne. To się manifestuje, łącznie z próbami gryzienia się ogonem.

Powinieneś również zrozumieć, że czworonożny przyjaciel może po prostu znudzić się swoim mistrzem. Zwłaszcza jeśli nie ma go w domu lub nie zwraca na niego wystarczającej uwagi. Zwierzę próbuje "zawołać" właściciela za pomocą szczekania lub wycie, a także przyciągnąć uwagę poprzez aktywne polowanie na własny ogon, jakby pokazując, że chce się bawić.

Możliwe problemy zdrowotne

Nie możesz tego wykluczyć. Ponadto ryzyko, że pies biegnie za ogonem i próbuje go ugryźć z powodu choroby, jest wystarczająco wysokie, dlatego należy zwrócić na to szczególną uwagę.

Kleszcza, jak wiadomo, może pozostać prawie wszędzie, ale z reguły wybiera obszar, w którym wełna nie jest tak gruba, na przykład w pobliżu odbytu. Poza tym pies jest bardzo trudny do zdobycia, aby pozbyć się nieproszonego gościa. Dlatego głównie osiedlają się tutaj pchły, które przyciągają również gruczoły łojowe znajdujące się na tym obszarze.

Pamiętaj, aby być leczonym z powodu pasożytów zewnętrznych, szczególnie kleszczy, które mogą powodować tak niebezpieczną chorobę, jak nużyca.

Dlaczego pies chce ugryźć ogon, jeśli ma robaki? Faktem jest, że niektóre odmiany robaków składają jaja w bezpośrednim sąsiedztwie odbytu. Aktywny ruch pasożytów wywołuje nieuleczalne swędzenie, które jest bardzo denerwujące dla twojego zwierzaka.

Nie tylko żywność, jakiekolwiek leki lub pasożyty, ale także bardzo nietypowe rzeczy mogą stać się potencjalnymi alergenami. Na przykład pościel dla psów wykonana z niskiej jakości materiałów syntetycznych. Przyczynami alergii mogą być ubrania dla psów, chemia, a nawet potrawy.

Jeśli bieganie w kółko i próba zaatakowania ogona towarzyszą objawom, takim jak osłabienie, brak apetytu, biegunka, nadmierne ślinienie się, wymioty, może to wskazywać na poważne problemy z narządami wewnętrznymi, takimi jak żołądek, jelita, wątroba itp.

Pies musi być leczony z powodu pasożytów zewnętrznych, zwłaszcza kleszczy, które mogą powodować tak niebezpieczną chorobę jak nużycę.

Uwaga - jeśli twoje zwierzę ma zadokowany ogon, może spróbować go zaatakować, ponieważ nie rozpozna jego części ciała. To pragnienie psa musi być zdecydowanie zatrzymane.

Co musi zrobić właściciel

Oczywiście, właściciel psa może pomóc swojemu zwierzakowi, i to musi być zrobione. Działania właściciela zależą bezpośrednio od tego, jaki powód wywołuje takie zachowanie psa:

  • momenty psychologiczne - spróbuj poświęcić wystarczająco dużo czasu swojemu zwierzakowi. Regularnie chodź z nim, graj. Wyeliminuj czynniki zewnętrzne, które mogą zaalarmować psa. Może to być na przykład osoba z zewnątrz, inne zwierzęta, dzieci, które nie zawsze rozumieją, co robią z psem;
  • kleszcze, pchły itp. - dokładnie zbadaj obszar odbytu psa. Jeśli zobaczysz, że biegnie tyka lub pchła, musisz z nimi walczyć. Szczypce wyjmuje się bardzo ostrożnie, aby nie pozostawić głowy w ranie. Pchły można wyeliminować za pomocą odpowiednich szamponów lub obroży;
  • robaki - będziesz musiał wykonać analizę, która pomoże określić rodzaj pasożyta i przepisać odpowiednie leczenie. Aby uniknąć ponownej infekcji, trzeba od czasu do czasu podawać zwierzęce leki przeciwrobacze jako środki zapobiegawcze;
  • zapalenie gruczołów paraanal - można je wyczyścić samodzielnie, weterynarz powie Ci, jak to zrobić. I po raz pierwszy powinieneś zawsze skontaktować się ze specjalistą, a im wcześniej tym lepiej;
  • Alergie - Chroń swojego zwierzaka przed alergenami. Będziemy musieli dowiedzieć się, co wywołuje reakcję alergiczną organizmu zwierzęcia;
  • choroby skóry - skonsultuj się z weterynarzem, który określi rodzaj schorzenia i przepisze odpowiednie leczenie.

Zależność tego zachowania od rasy

Czy istnieje związek między pragnieniem psa, aby ścigał swój ogon i gryźć go rasą? Częściowo tak. Nie jest tajemnicą, że psy jednej rasy mogą być spokojniejsze niż inne. Im spokojniejsze zwierzę, tym mniejsze prawdopodobieństwo takiego zachowania.

Ważne jest, aby zrozumieć, że wszystkie psy są dotknięte w pewnym stopniu, niezależnie od rasy. Więc nie ma różnicy. Na przykład, owczarki niemieckie i szpice japońskie są równie chore. W każdym razie będziesz musiał znaleźć przyczynę tego zachowania i wyeliminować je, ponieważ to decyduje o dobrym zdrowiu i nastroju twojego czworonożnego przyjaciela.

Pies biegnie za ogonem: przyczyny zachowań i sposób odstawienia od piersi

Właściciele psów często zastanawiają się, dlaczego czasami biegnie po ogonie, co było przyczyną jej wole? Niektórzy uważają niezwykłe zachowanie zwierzęcia za zabawne, w przeciwnym razie wydaje się, że pies bawi właściciela zabawną sztuczką.

Co naprawdę kryje się za zachowaniem "rotacyjnym"? Jeśli zły nawyk, jak go pokonać, czy choroba, niż leczyć? Aby odpowiedzieć na te pytania, musisz uważnie obserwować szczekającego przyjaciela.

Aspekt medyczny

Weterynarze wiedzą: pies biegający po ogonie nie jest dla zabawy. Zabawne zachowanie zwierzęcia często ukrywa poważne problemy zdrowotne.

Uszkodzenia mechaniczne

Jeśli pies biega po ogonie, próbując go polizać lub ugryźć, warto zbadać obszar odbytu zwierzęcia. Winowajcą niepokoju może być haczykowaty łopian, matowy z filcowanej wełny i rana na skórze.

Helminthiasis

Swędzenie w odbycie może powodować robaki. Pasożyty tak denerwujące psa, że ​​obraca się i gryzie ogon. Aby uratować zwierzę od dyskomfortu, konieczne jest przeniesienie jego kału do badań w laboratorium. Określają rodzaj robaków i przepisują lek do odrobaczania. Zaleca się zwalczanie szkodników raz na 3 miesiące.

Zapalenie gruczołów odbytu

Przyczyną niepokoju psa jest często zablokowanie gruczołów znajdujących się pod ogonem przy odbycie. Lepiej jest powierzyć ich rehabilitację weterynarzowi. W przypadku ropnia należy wykonać antybiotykoterapię i drenaż. Zapobieganie problemom z gruczołami to higiena, odżywianie, aktywność ruchowa i seksualna zwierzęcia.

Złe przycinanie ogona

Operacja skrócenia "widocznej" części ciała szczenięcia może mieć niepożądane konsekwencje: uszkodzone tkanki, uszkodzone nerwy, nieodzyskane fragmenty kręgów. Dzieciak biegnie za przyciętym ogonem, próbując polizać go lub skubać, aby wyeliminować ból. Ponowna operacja pomoże odciążyć chłopaka z krótkimi ogonami od cierpienia.

Problemy z koordynacją motoryczną

Jednym z możliwych wyjaśnień, dlaczego pies biegnie wokół ogona jest utrata zwierzęcej konsystencji ruchów. Zaburzenie to jest charakterystyczne dla zespołu przedsionkowego, glikemii i chorób wątroby.

Większość takich małych psów cierpi na takie choroby. Problemy z wątrobą mają dodatkowe objawy: wymioty i biegunkę. Te patologie wymagają nadzwyczajnej opieki weterynaryjnej.

Aspekt psychologiczny

Czasami łatwiej jest zrozumieć dziwne zachowanie chorego psa, niż zrozumieć, dlaczego zdrowy pies biegnie za ogonem. Nie można obejść się bez zoopsychologii. Ona daje kilka wyjaśnień dziwnego zachowania zwierząt domowych.

Brak uwagi

Pies jest istotą społeczną. Kontakt z krewnymi lub człowiekiem - jej najważniejsza potrzeba. Kiedy psy domowe są pozbawione uwagi, są "wyczerpane" przed właścicielami w celu osiągnięcia lokalizacji. Jeden "sprytny człowiek" ciągnie trampki, drugi robi podpórkę, trzeci goni za ogonem i ktoś, kto jeszcze częściej wyje.

Warto zachęcać do psich sztuczek - pogłaskać futro, brać je w dłonie, rozpieszczać je kością - i zawsze będzie używać wynalezionego "instrumentu wpływu". Odstawienie psa do ucieczki za ogon pomoże zignorować psotę i uwagę na jego prawdziwe potrzeby. Aktywna komunikacja, gry, pieszczoty - skuteczne środki na tęsknotę za sympatycznym towarzyszem.

Zwiększony niepokój

Niepokój jest częstą przyczyną nieodpowiednich zachowań zwierząt. Poruszony pies pędzi, biegnie za ogonem, zasysa łapę, chowa się. W chwilach napięcia następuje intensywne ślinienie, rozszerzone źrenice, szybki oddech i uciskanie uszu.

Niedoświadczeni hodowcy próbują odzwyczaić zwierzęta od złych nawyków za pomocą klatki, łańcucha, obroży ochronnej. Ale wszelkie ograniczenia tylko pogłębiają problem. Jeśli nie można wykonać zwykłych czynności, poziom lęku u psa dramatycznie wzrasta. Z czasem może rozwinąć się zespół obsesyjno-stanowy.

Właściciele muszą zainstalować bodziec (głośny dźwięk, głód, ingerencję w proces karmienia) i go wyeliminować. Co zrobić, jeśli czynnik prowokujący jest ważnym atrybutem komfortu domu: dzwonek do drzwi lub walka na zegar? W takim przypadku zoopsycholodzy radzą, aby oswoić zwierzę, aby spokojnie zareagował na bodziec. Proponuje się, aby najpierw wykonać polecenie "kłamstwo" lub "siedzieć", a następnie, za pomocą tych poleceń, wprowadzić drażniące, stopniowo zwiększając jego intensywność.

Do manifestacji samokontroli psa należy oczywiście zachęcać. Takie ćwiczenia wymagają cierpliwości mentora, zdolności do nie zmuszania rzeczy, ale w wolnym tempie - przez kilka tygodni - do osiągnięcia pożądanego rezultatu. Czasami leki są włączone w rozwój konkurencyjnych reakcji zastępczych.

Prawdziwa opieka nad zwierzętami pomoże uniknąć wspomnianych problemów medycznych i psychologicznych. Pies nie jest żywą zabawką. To stworzenie wymagające stałej uwagi. Nie twórz warunków "psa" dla psa. Wtedy nie będzie ścigał ogona i machał nimi z radością.

Dlaczego szczeniak lub pies ściga swój ogon

Każda forma zachowania psa ma swoją własną motywację. Wiele osób zna sytuację, gdy pies ściga swój ogon, a chwytając go, zaczyna go dręczyć i gryźć. Co tłumaczy taki zgiełk? Przyczyn może być sporo i nie wszystkie są nieszkodliwe. W niektórych przypadkach zachowanie to wskazuje, że pies jest poważnie chory i dlatego potrzebuje opieki weterynaryjnej. Patologia nazywa się "syndromem łapania ogona". Z tego artykułu dowiesz się, dlaczego pies zachowuje się w podobny sposób i jak odzwyczaić go od tego złego nawyku.

Główne powody

Powody, dla których pies ściga ogon, mogą być dość zróżnicowane. Są to trzy główne kategorie:

  • Pierwszy obejmuje wzorce behawioralne, kiedy "łapanie ogona" jest reakcją behawioralną psa na różne sytuacje.
  • Druga grupa przyczyn jest taka: pies reaguje na fizyczny dyskomfort w tylnej części ud i odbytu.
  • Trzecia kategoria składa się z różnych patologii, których objawem jest ból i swędzenie w tym obszarze.

Osobną i najpoważniejszą przyczyną są problemy psychologiczne. Choroba nosi nazwę "ogonowy syndrom połowowy" i jest niezależną patologią.

Zachowanie psa

Zastanów się, dlaczego zdrowy pies ściga swój ogon. Głównymi sytuacjami, które mogą powodować takie zachowanie, są:

  1. Manifestacja młodego instynktu łowieckiego. Szczenię interesuje każdy poruszający się obiekt, w tym jego ogon. Po prostu nie może ścigać uciekającego celu.
  2. Nuda. W przypadku, gdy zwierzę rzadko chodzić, nie bawić się z nim, rekompensuje brak aktywności fizycznej poprzez rodzaj pościgu. Jest to okazja do zabawy i zabawy na małej przestrzeni.
  3. Chęć przyciągnięcia uwagi właściciela. Być może czuje się samotna iw tak niecodzienny sposób stara się zwrócić na siebie uwagę, wywołać reakcję gospodarza - negatywną lub pozytywną.

Fizyczny dyskomfort

Wszystko, co powoduje ból zwierzęcia lub inny dyskomfort w okolicy ogona lub zadu, powoduje próbę pozbycia się ich, co robi pies, próbując dotrzeć do obszaru problemowego. Może to być:

  • powtórzyć, utknąć w długim płaszczu i szyciu skóry lub wełnie sklejonej w maty z tyłu ciała;
  • podrażnienie i swędzenie skóry w ekstremalnych temperaturach, szczególnie w obecności grubej wełny;
  • z niewłaściwym dokowaniem ogona, ostrymi krawędziami kikuta, może nacisnąć i zranić skórę;
  • urazy ogona mogą prowadzić do rozerwania zakończeń nerwowych i bólu w tym obszarze.

Bolesne stany organizmu

Jeśli pies często biegnie za ogonem, może to wskazywać na różne choroby i stany patologiczne organizmu. Mają objawy bólu lub silnego świądu w odbycie i w tylnej części ud:

  1. Reakcje alergiczne, które powodują wysypki czasami lokalizują się w okolicy odbytu i powodują silne swędzenie.
  2. Hormonalne awarie podczas rui u kobiet mogą być przyczyną stanów psychicznej niestabilności, przejawiających się w podobny sposób.
  3. Zapalenie gruczołów para-odbytu w wyniku ich zablokowania powoduje silny ból. Chcąc złagodzić swój stan, pies próbuje dotrzeć do miejsca lokalizacji bólu.
  4. Robaki, które żyją w odbytnicy, również powodują swędzenie w odbycie. Pies, próbując wyeliminować nieprzyjemne uczucie, podejmuje różne działania. Oprócz okrążenia w jednym miejscu może jeździć na papieżu na podłodze. Helminthiasis jest szczególnie częstą przyczyną "łapania ogona", jeśli pies prowadzi uliczne życie, a jego dieta zawiera surowe mięso.
  5. Hipowitaminoza jest kolejną z możliwych przyczyn swędzenia i wirowania wokół.
  6. Zespół przedsionkowy rozwija się w wyniku procesów zapalnych występujących w uchu wewnętrznym lub wpływających na nerw słuchowy. W rezultacie pies traci orientację przestrzenną, cierpi na silne zawroty głowy.
  7. Zaburzenia wątroby można podejrzewać, jeśli objawom temu towarzyszy pogorszenie ogólnego stanu zwierzęcia, zażółcenie błon śluzowych, brak apetytu, nudności i nieprawidłowy stolec.
  8. Późna kastracja obarczona jest zaburzeniami hormonalnymi, a więc wzorami behawioralnymi, które mogą manifestować niepokój, a także krążyć w miejscu.

Problemy psychologiczne

W niektórych przypadkach choroba, w której zwierzę ściga ogon, jest niezależną patologią i nazywa się "syndromem łapania ogona".

Patologia ma charakter genetyczny i jest zaburzeniem obsesyjno-kompulsywnym (obsesyjne pragnienia, zamieniające się w powtarzalne działania).

Choroba jest diagnozowana we wczesnym wieku i rozwija się wraz z upływem czasu. Możliwe jest korekta poprzez zapewnienie pomocy psychologicznej i stosowanie terapii uspokajającej, ale całkowite wyeliminowanie objawów nie występuje. Psy o podobnej patologii są wyłączone z programów hodowlanych, ponieważ są dziedziczone. Nie biorą udziału w wystawach.

Patologia jest objawem obsesyjnej nerwicy i towarzyszy jej zwiększony poziom niepokoju u zwierząt domowych. Przejawia się to atakami bez utraty przytomności, spowodowanymi przez obszary nieprawidłowej aktywności elektrycznej w płatach skroniowych mózgu odpowiedzialnych za zachowanie zwierzęcia. Okresy krążenia wokół jego osi mogą zwykle trwać do 10 minut. Wcześniej chory pies wpatruje się uważnie w ogon, towarzyszący akcji z krzykiem lub pomrukiem. Nieuzasadnione lęki, halucynacje, bolesna agresja mogą się przyłączyć. Choroba zaostrza się, jeśli zwierzę trzyma się przez długi czas w zamkniętej przestrzeni (w zamkniętym pomieszczeniu), co powoduje wzrost lęku. Inne czynniki drażniące mogą również wywołać atak: głośne dźwięki, inne psy na jego terytorium, ostre krzyki.

To zaburzenie psychiczne, oprócz "łapania ogona", ma wiele symptomów:

  • stałe łapy lizanie;
  • obgryzanie własnej wełny do tworzenia łysych łat;
  • trzaskanie zębów;
  • nieprzewidywalna agresja;
  • koprofagia (zjedzenie własnego lub cudzego odchodów);
  • spójrz na jeden punkt.

Pierwsze oznaki choroby mogą pojawić się w okresie dojrzewania, podczas zmiany hormonalnej organizmu.

Jak pozbyć się niechcianych nawyków

Przede wszystkim należy dowiedzieć się, z jakich powodów pies się rzuca.

Funkcje behawioralne można łatwo rozpoznać. W przypadku, gdy pies lub szczeniak robi to jako rozrywka, ruch nie jest inwazyjny. Łatwo o nim zapominają, gdy tylko właściciel zaoferuje im bardziej ekscytujące doświadczenie.
Właściciel musi dokładnie zbadać tylną część ud, zadzie i okolicy odbytu, ze względu na możliwy dyskomfort (problemy z włosami, nieprawidłowo zadokowany ogon i inne).

Jeśli dyskomfort jest spowodowany jakąkolwiek patologią wewnętrzną, pomocne może być tylko określone leczenie:

  • leki przeciwhistaminowe są stosowane w przypadku reakcji alergicznych;
  • stany zapalne gruczołów para-odbytniczych są eliminowane poprzez oczyszczanie ich środkami przeciwzapalnymi i antyseptycznymi;
  • zapobieganie helmishiasis jest regularnym odrobaczeniem specjalnych złożonych środków.

Terapia zespołu łapania łap jest najtrudniejsza. Niemożliwe jest całkowite pokonanie go, ponieważ ma genetyczne pochodzenie. Wszystkie zastosowane środki terapeutyczne mają charakter objawowy, a jeśli zostaną anulowane, nawrót choroby zostanie powtórzony. Ponadto bezużyteczne jest nakładanie kar na psa, kaganiec. Obsesyjne pragnienie wykonania tego lub tego działania nie zniknie.

Głównym celem właściciela jest zmniejszenie zwiększonego poziomu lęku i wyeliminowanie powstałego złego nawyku. W spokojnym otoczeniu dokonuje się dostosowania zachowania, mającego na celu odwrócenie uwagi zwierzęcia od działań inwazyjnych poprzez pozytywne wzmocnienie i opracowanie nowej reakcji na czynnik drażniący. Zastosuj trening do zachowania konkurencyjnego, gdy po wznowieniu okrążenia pies otrzyma polecenia, że ​​został już przeszkolony. Po osiągnięciu ich spełnienia, pies jest wspierany przez uczucie lub delikatność, stopniowo odsuwając niepożądane działania i zapewniając pozytywny związek.

Więc zorientowaliśmy się, dlaczego pies biega po ogonie. Działanie to może być wariantem normy i może wskazywać na patologię. Ale we wszystkich przypadkach życie psa powinno być wypełnione pozytywną komunikacją z właścicielem i ciekawymi zajęciami, które również służą jako czynnik rozpraszający uwagę. Mogą to być spacery, wspólne działania, które pomagają w realizacji instynktu myśliwskiego w postaci biegu dla mechanicznego zająca lub oceny.

Dlaczego pies biegnie za ogonem?

Pies, ożywiony wirując wokół własnej osi, próbując złapać własny ogon, wygląda śmiesznie. Czasem nawet właściciele, którzy dobrze znają swojego zwierzaka, przyjmują to zachowanie za grę. Jednak eksperci mówią: zwierzę w tej chwili może nie być zabawne. Często próby uzyskania tylnej części ciała za pomocą zębów mówią o różnych problemach zdrowotnych.

Dlaczego pies biegnie za ogonem?

Dlaczego pies biegnie za ogonem?

Jeśli szczeniak lub dorosły pies ma nowy zwyczaj biegania po własnym ogonie, jest to powód, aby przyjrzeć mu się bliżej. Istnieje kilka powodów, które mogą zachęcić zwierzę do zrobienia tego:

  1. Nuda i chęć rozrywki. W tym przypadku nie ma się czego obawiać, ale trzeba wybrać właściwy sposób postępowania, aby ta zabawa nie stała się złym nawykiem. Nie należy zachęcać zwierząt, chwalić, prasować ani leczyć. W przeciwnym razie stanie się jego ulubionym sposobem manipulowania gospodarzem.
  2. Czuje się źle. Jeśli coś przeszkadza psu w obszarze ogona, spróbuje rozwiązać problem sam. Zęby docierające do trudno dostępnego miejsca mogą wywoływać swędzenie, pieczenie, bolesność lub inny rodzaj fizycznego dyskomfortu.
  3. Problemy natury psychologicznej. Psy podlegają im nie mniej niż ludzie. Nierozsądne obsesyjne pragnienie złapania własnego ogona wskazuje, że w głowie psa jest zaburzenie. Natychmiast rozwiązuj problem, którego potrzebujesz.

Pies może ścigać ogon z powodu problemów psychologicznych.

W obliczu takiego zachowania najpierw musisz sprawdzić stan zdrowia psa. Rozważ choroby, które mogą sygnalizować, że pies próbuje złapać ogon.

Uwaga, proszę! Czasami problem jest rozwiązywany bardzo prosto. Dyskomfort może spowodować łopian, utknięcie w ogonie lub przyklejenie kurzu. Wystarczy usunąć środek drażniący, a zwierzę uspokoi się.

Infekcja Helminth

Pasożyty żyjące w odbytnicy często powodują swędzenie wokół odbytu. Tak więc pies może w ten sposób spróbować porysować dotknięte miejsce.

Następujące objawy wskazują również na obecność pasożytów w organizmie:

  • ujeżdżanie kapłana na podłodze;
  • problemy z wypróżnianiem;
  • krew w kale;
  • wzrost brzucha na tle ogólnej utraty wagi;
  • opóźnienie wzrostu i masy ciała od norm istniejących w danej rasie.

Proces infekowania psów robakami

Niestety niemożliwe jest całkowite zabezpieczenie zwierzęcia przed infekcją robakami pasożytniczymi. Mogą wchodzić do ciała podczas chodzenia, komunikowania się z innymi zwierzętami lub w wyniku karmienia surowego mięsa. Możesz zminimalizować ryzyko, regularnie podając swojemu psu leki przeciwpasożytnicze. Zaleca się to robić co najmniej dwa razy w roku.

Zespół przedsionkowy

Do koordynacji w przestrzeni w każdym żywym organizmie jest odpowiedzialny aparat przedsionkowy. Jego "centrum" znajduje się w mózgu, "peryferie" - w środku i w uchu wewnętrznym. Jak tylko zachodzi nierównowaga w jego pracy, zwierzę zaczyna zachowywać się dziwnie. Bieganie po własnym ogonie jest tylko jedną z możliwych manifestacji.

Ta choroba jest bardzo poważna. Może wystąpić w wyniku urazu głowy, pojawienia się guzów i polipów, zaburzeń hormonalnych lub procesów zapalnych. Jeśli nie rozpoczniesz leczenia na czas, wyniki mogą być katastrofalne. Zwierzę zacznie się potykać i upadać, a potem zupełnie przestanie orientować się w kosmosie, zacznie bronić potrzeby siebie, a po jakimś czasie zamieni się w inwalidę lub umrze.

Uruchamianie po własnym ogonie możliwej manifestacji problemów z aparatem przedsionkowym

Inne objawy zespołu przedsionkowego mogą być:

  • zmiana nachylenia głowy, częste upadki;
  • drżenie oczu;
  • wymioty, biegunka;
  • drgawki;
  • utrata słuchu;
  • brak apetytu.

Jeśli znajdziesz co najmniej 2-3 z powyższych objawów, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem weterynarii. Opóźnienie w tym przypadku jest obarczone poważnymi konsekwencjami. U młodych, silnych fizycznie psów szanse na pokonanie choroby są dość wysokie, ale tylko pod warunkiem, że starają się o pomoc w odpowiednim czasie.

Hormonalne zakłócenia

Mogą również powodować swędzenie wokół odbytu. W tym przypadku pies, który doświadcza innego dyskomfortu, stanie się nerwowy i drażliwy.

Tylko weterynarz może stabilizować pracę hormonów psich.

Hormonalne zakłócenia mogą być spowodowane z różnych powodów. Często występują u suk w okresie rui lub u samców, wykastrowane w wieku dorosłym.

Pozbądź się dyskomfortu zwierząt domowych będzie łatwe. Właściwy weterynarz zaleci leczenie, które usunie wszystkie nieprzyjemne odczucia.

Alergia

Reakcje alergiczne mogą również wystąpić w odbycie, powodując swędzenie i podrażnienie. Wyłączenie tej opcji pomoże w kontroli zwierzęcia. W takim przypadku można łatwo wykryć inne oznaki choroby: wysypki, pojawienie się łysych plam, pogorszenie jakości wełny.

Ten problem jest rozwiązywany dość łatwo. Konieczna jest zmiana żywności, wybierając taką, która nie zawiera "niebezpiecznych" składników, a za kilka dni pies uspokoi się i zapomni o złym nawyku.

Objawy alergii u psów

Uwaga, proszę! Najczęstsza alergia u psów przejawia się w kurczakach, rybach i produktach mlecznych.

Urazy

Urazy psa mogą również spowodować obrażenia. Zauważywszy, że zwierzę próbuje złapać swój ogon, powinieneś go obejrzeć. Być może ucierpiał podczas walki lub gry z własnym rodzajem, lub gdzieś uszczypnął swoją piątą kończynę.

Konieczne jest odczuwanie ogona, aby upewnić się, że wszystkie kręgi są dokładnie zlokalizowane, nie ma guzów, przemieszczeń, ran.

Szczególną uwagę należy zwrócić na szczenięta, które niedawno przeszły operację bańki. W wyniku złego działania weterynarza brzegi kikuta mogą pozostać ostre i zranić skórę. W takim przypadku dziecko będzie nieustannie odczuwać ból. Aby go uratować, musisz ponownie zwrócić się do specjalisty.

Dog tail fracture

Syndrom łapów

Jest to choroba psychiczna, na którą psy domowe mogą mieć wpływ. Ta patologia odnosi się do zaburzeń obsesyjno-kompulsywnych. Mówiąc najprościej, zakłada obecność obsesyjnych pragnień, które nawet dobrze wyszkolony pies prędzej czy później zacznie spełniać.

Łapanie ogona tą chorobą wygląda wyjątkowo. Na początku zwierzę próbuje spojrzeć na jego grzbiet. Jednocześnie może wydawać różne dźwięki: ryk, pisk, kora. Potem zaczyna się kręcić, próbując złapać ogon zębami. To działanie może trwać do dziesięciu minut i być powtarzane kilka razy dziennie.

Uwaga, proszę! Zespół łapów ogonowych najczęściej dotyka przedstawicieli takich ras, jak bull terrier, collie, Jack Russell Terrier, owczarek niemiecki.

Niektóre rasy są bardziej podatne na syndrom złapania ogona.

Łapanie ogona zdiagnozowano, zwykle w dość młodym wieku. Przedmioty do niego są natychmiast wyłączone z hodowli, ponieważ choroba jest przenoszona genetycznie. Inne znaki to:

  • zwiększona nerwowość;
  • częste lizanie łap;
  • gryzienie własnej wełny;
  • jedzenie ekskrementów, zarówno własnych, jak i innych;
  • agresja.

Zwierzę z tą chorobą wymaga szczególnej opieki i regularnego monitorowania przez weterynarza. Potrzebuje większej uwagi, powinien być chroniony przed stresującymi sytuacjami. Całkowite wyleczenie tego zespołu nie jest możliwe, ale możliwe jest zredukowanie jego objawów do minimum.

Uwaga, proszę! Z czasem problem może się pogorszyć. W ciężkich przypadkach pies nie będzie ścigał ogona, ale zacznie go gryźć, raniąc się i ryzykując infekcję.

Wideo - Pies biegnący za ogonem: problem psychologiczny

Łapanie ogonów jako sposób na dobrą zabawę

Czasami całkowicie zdrowe zwierzę można bawić ogonem. Jednak dla właściciela nie jest to powód do relaksu. Jeśli w wyniku inspekcji nie wykryto żadnych chorób, ale pies nadal uporczywie bawi się łapaniem kończyny, popełniono błędy w treści.

Często młode psy, a nawet szczenięta zaczynają łapać własny ogon. W związku z tym mają instynkt myśliwski, który sprawia, że ​​łapią wszystko, co się rusza. Jednak szczeniak, który otrzymuje odpowiedni wysiłek fizyczny, rzadko jest uwiedziony taką ofiarą jak częścią własnego ciała. Oznacza to, że jest to pierwszy sygnał dla właściciela, że ​​pies nie ma wystarczająco dużo gier i rozrywki. Jeśli nie zatrzymasz tej czynności natychmiast, może stać się nawykiem.

Czasami nawet dorosłe psy zaczynają łapać ogon. Powód jest taki sam - nuda i brak obciążenia. Ponadto w ten sposób mogą próbować przyciągnąć uwagę właściciela. Logika zwierzęcia jest bardzo prosta: jeśli uda mu się raz wzbudzić zainteresowanie takim zachowaniem, będzie ją powtarzać raz za razem.

Instynkt myśliwski może przejawiać się w postaci ścigania ogona

Najlepszą rzeczą, jaką może zrobić właściciel psa, jest ogon myśliwego, który ma zacząć spędzać z nim więcej czasu: chodzić dłużej, chwalić się i częściej czuć, wydawać polecenia, grać.

Jak odzwyczaić psa od złego nawyku

To, że bieganie po ogonie jest złym nawykiem, nie budzi wątpliwości u psów. Po pierwsze, chęć oddania się ulubionej aktywności może wystąpić w dowolnym momencie. Czasami jest to bardzo niewygodne. Na przykład podczas wystawy lub na spacerze. Po drugie, polowanie na siebie rzadko odbywa się w ciszy. Częściej towarzyszy mu szczekanie lub warczenie. A to może już wywołać negatywną reakcję u sąsiadów.

Pies od tego może być, ale będzie musiał wytrwać. Właściciel takiego zwierzęcia jest zalecany:

  • kupuj nowe zabawki;
  • częściej spędzaj czas ze swoim zwierzakiem, baw się i chodź;
  • zignoruj ​​to podczas takich gier.

Jak sobie poradzić z tym problemem

Ale kara lub restrykcje nie przyniosą pożądanych owoców. Dowiedziawszy się, jakiego rodzaju polowanie może dostać gazeta na papieża, pies zacznie potajemnie wychodzić, to znaczy, gdy nie będzie właściciela.

Uwaga, proszę! Psy rozpaczliwie potrzebują uwagi właściciela. Z ich punktu widzenia nawet kara jest lepsza niż ignorowanie. Pozbawiony psa zrobi wszystko, co możliwe, aby zwrócić na to uwagę. W skrajnym przypadku będzie wymagało popełnienia czynów, za które jest karany.

Jeśli umieścisz go w klatce lub przyśle na miejsce, wtedy nuda będzie tylko gorsza. Oznacza to, że skorzysta z pierwszej sposobności, aby ją odpędzić i zacząć bawić się tym, co jest dostępne w tej chwili. I to jest dokładnie twój własny ogon.

W każdym razie złapanie ogona jest dla właściciela sygnałem, że nie wszystko dobrze w życiu zwierzęcia. Łapiąc psa za taki zawód, powinieneś uważnie przyjrzeć się jego zdrowiu i zacząć zwracać większą uwagę.

Pies biegnie za ogonem: zabawna sztuczka zwierzęcia lub powód do pilnowania

Czy martwi się, jeśli pies biegnie za ogonem? Trudno w to uwierzyć, ale kwestia ta jest ciągle i bardzo gorąco omawiana na forach psich. Okazuje się, że właściciele mają do czynienia z tym dziwnym zwyczajem zwierząt domowych rok po roku. Powody i wnioski są dość różnorodne. Z technikami korekcji behawioralnej jest jeszcze trudniejsze. Nie wyprzedzajmy siebie, ustalmy to w odpowiedniej kolejności.

Zabawny nawyk?

Co jeśli pies biegnie za ogonem? Na początku wystarczy obserwować i śledzić wyzwalacze. Twoim zadaniem jest zrozumieć, co popycha zwierzę do wirowania i ścigania. Jeśli problem nie jest regularny, najprawdopodobniej nie ma się czym martwić. Bez względu na to, jak kategoryczne są psy, normalne jest, że czasami psy (!) Bawią się własnymi częściami ciała.

Jednak statystyki pokazują, że jeśli szczeniak biegnie za ogonem i ten nawyk nie mija, nie chodzi o "osobliwości", ale o problemy zdrowotne. Jeśli w jakimkolwiek momencie życia pies zaczyna nadmiernie często ścigać ogon, gryźć go lub okazywać inne, obsesyjne zainteresowanie, musisz być czujny. Z nieszkodliwych, tak zwanych, nabytych przyczyn można zidentyfikować:

  • Nasiona, kolce lub maty w futrze zwierzątka - być może pies jęczy i goni miejsce przyczynowe, które powoduje dyskomfort. Ponieważ zwierzę nie jest w stanie dosięgnąć grzbietu ud, wygląda na to, że ściga ogon.
  • Podrażnienie skóry odbytu jest częstą konsekwencją biegunki, alergii, niewielkich obrażeń. Tkanki, które leczą, swędzenie i pies, aby wyeliminować dyskomfort. W tym przypadku ponownie zwierzę nie ściga ogona, ale z powodu niedogodności.
  • Blokada lub zapalenie gruczołów odbytu powoduje silne swędzenie, ból, dyskomfort i ogólny dyskomfort. Otwieranie analu tak bardzo swędzi, że niektóre zwierzęta jeżdżą łupem po dywanach i seksie. Nie ma w tym nic dobrego, problem sam się nie rozwiązuje, a jeśli go zignoruje, to się pogorszy.

Ważne! Czyszczenie gruczołów odbytowych powinno być wykonywane przez lekarza po odpowiedniej diagnozie!

Jeśli zignorujesz zasady zapobiegania pasożytom, na psa mogą mieć wpływ pchły, kleszcze i robaki. Grzyby to kolejna przyczyna swędzenia, której nie można uniknąć. Tak więc, jeśli zwierzę nie otrzymało przeciwrobaczych przez długi czas, jego ciało staje się naczyniem dla setek różnych robaków. Pasożyty żyją w jelitach i całym ciele. Niektóre robaki składają tak małe jaja, że ​​dostają się do krwioobiegu, a wraz z nią do innych narządów... ale cofamy się. Silna inwazja robaków żyjących w jelitach prowadzi do:

  • Wyczerpanie.
  • Awitaminoza.
  • Pogorszenie się skóry i sierści.
  • Swędzenie i wygięcie w odbycie.

Zwróć uwagę! Pasożyty ssące krew wolą żyć na obszarach skóry o delikatniejszej skórze. Jedną z bardzo udanych lokalizacji jest podstawa ogona, gdzie zbierają się fałdy. Jeśli pies ciągle drapie się po ogonie, warczy, a nawet gryzie, badaj zwierzaka pod kątem pcheł.

Zaburzenia psychiczne

W innych przypadkach regularne wyścigi ogonowe są patologią, ponadto genetycznie zdeterminowaną. Jest to choroba psychiczna, którą można zdiagnozować w dość młodym wieku. Niestety, w tym przypadku niemożliwe jest odsadzenie psa, by biegał za ogonem. Zachowanie można częściowo regulować za pomocą środków uspokajających i treningów, ale nie można go całkowicie zatrzymać.

Ważne! Psy z zaburzeniami psychicznymi są wyłączone z hodowli, niezależnie od ich wartości hodowlanej. Jeśli pies ściga ogon, a powodem tego jest psychika, naruszenie zostanie przekazane kolejnym pokoleniom.

Trudność polega na tym, że zaburzenie psychiczne przejawia się w pełni u szczeniąt starszych niż 3 miesiące, to znaczy po przeprowadzce do nowego domu. Właściciel myśli, że dziecko po prostu gra i ignoruje problem. Drugą trudnością jest brak ostrożności w tym problemie. Ludzie od lat postrzegali ogon prognozy jako grę lub funkcję. Dziś zaburzenia psychiczne są wykrywane natychmiast, tylko jeśli szczeniak mieszka z doświadczonymi właścicielami, którzy stale podnoszą swoją wiedzę.

Przyczyną problemu jest to, że obsesyjne stany psychiczne nie były od dawna uznawane za odrębną diagnozę. Obszar ten nie zwrócił uwagi weterynarzy i osób zajmujących się psami, a zatem pozostaje słabo zrozumiany do dziś. Pogoń za ogonem nie jest jedynym genetycznym zaburzeniem, które zostało zignorowane i zainwestowane w następną generację psów hodowlanych. Na przykład, niektóre zwierzęta często klikają szczęki, powodem tego jest genetyka, a nie choroba oczu lub centralny układ nerwowy, jak wcześniej sądzono.

Problem pogłębia fakt, że weterynarz i specjalista od korekty behawioralnej (zoopsycholog, zoopioterapeuta) to zupełnie inne dziedziny. Istnieje bardzo niewielu specjalistów, którzy badają i leczą psychikę zwierząt, a wśród tych, którzy praktykują, jest wielu (mówiąc delikatnie) szarlatanów. Bardzo interesujące jest również to, że eksperci nie powiązali objawów z jednym schematem. Dzisiaj nikt nie twierdzi, że połączenie dwóch lub więcej objawów z poniższej listy wskazuje na zaburzenie psychiczne psa:

  • Kliknięcie szczęk.
  • Bieganie w kółko (wokół własnej osi) za ogonem lub bez próby złapania go.
  • Obsesyjne lizanie i ssanie części ciała, zwłaszcza łap.
  • Gryząca wełna wydaje się łapać pchły, których nie ma.
  • Spożywanie niejadalne, w tym kał.
  • Niekontrolowana lub nieprzewidywalna agresja.
  • Agresja psów na konarze.

Ważne! Jeśli Twój pies ma jeden lub więcej objawów, masz do czynienia z poważnym problemem. Aby pomóc niedoświadczonym właścicielom, musisz skonsultować się z weterynarzem i (!) Specjalistą od psów lub doświadczonym zoopsychologiem.

Regularne pościg ogonowy jest patologią.

Patologia rozwija się w określony sposób u absolutnie wszystkich psów, różnią się tylko czas i długość etapów. Próby dogonienia ogona są jak gra, dopóki nie zaczną im towarzyszyć problemy z warknięciem i oddychaniem. Przed wyizolowaniem tej patologii u psów zdiagnozowano zaburzenie ośrodkowego układu nerwowego... i tylko jedno "ale" leczenie zgodnie z protokołem, choroba ta nie odpowiedziała.

Dogłębniejsze przestudiowanie tej kwestii doprowadziło do wniosku, że patologia jest nie tylko dziedziczona, ale także pogarsza się wraz z wiekiem. Niektóre metody leczenia starego typu dawały wyniki, a pies przestał ścigać ogon, ale gdy tylko leki zostały anulowane, objawy nasilały się i były uzupełniane nowymi odchyleniami.

Po raz pierwszy pogoń za ogonem, jako chorobą, zaczęła mówić w latach 50. XX wieku. Pacjentem był mały pies myśliwski, który trzymano w bardzo małej i ciągle zamkniętej przestrzeni (jest to praktykowane na nowoczesnych hodowlach psów). Wyjaśniając okoliczności, stało się jasne, że właściciele hodowali szczenięta w klatkach (!) Do 10 miesiąca życia. Nie chodzili z psami, nie byli uspołecznieni i jedyną czynnością, jaką mogły zrobić szczenięta, było obracanie się.

Weterynarz pochwycił psa od niefortunnych właścicieli (nie bez policji) i obserwował ją przez długi czas. Będąc wolnym, szczeniak kontynuował powtarzanie tych samych czynności: krąży - zatrzymując się - badając ogon - warcząc - krąży. Równolegle do głównych objawów, weterynarz zauważył zachmurzone spojrzenie, apatię na doznania smakowe i smakowe, ataki agresji.

Można powiedzieć, że z tego aktu humanizmu zrodziła się fala. Gdy weterynarz podzielił się swoim doświadczeniem na konferencji, okazało się, że prawie wszyscy jego koledzy mieli do czynienia z takim zaburzeniem, ale nie wiedzieli, co dalej. Bardziej szczegółowe badanie problemu (w tym samym regionie) dało niesamowite wyniki. Większość chorych psów wykazywała rodzinne więzi. Następnie weterynarze zaczęli szukać oznak genetycznego dziedzictwa i, jak rozumiecie, znaleźli.

Badanie zachowania dorosłych psów i badanie aktywności falowej ich mózgu podczas wirowania za pomocą ogona dało oczekiwane i bardzo rozczarowujące wyniki. Kiedy pies biegnie wokół ogona, jest w stanie napadu drgawkowego, który wskazuje na pełną manifestację obsesyjno-kompulsywnej nerwicy.

W raporcie odnotowano, że stan psów, szczególnie tych aktywnych, pogorszył się poważnie, z ograniczoną wolą lub mobilnością. Najprawdopodobniej pogorszenie jest związane ze wzrostem poziomu lęku i ogólnego stresu. Napady występowały również w reakcji na drażniące: kara, głośny dźwięk, obecność innego psa, płacz mężczyzny itp.

Jak pomóc?

Oficjalnie zatwierdzone leczenie zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych, które wyraża się za wirowaniem za ogonem, nie zostało jeszcze opracowane. Psy traktowane są symptomatycznie i intuicyjnie. Zgodnie z doświadczeniem weterynarzy i właścicieli, możliwe jest wyciągnięcie jednoznacznego wniosku, że absolutnie bezużyteczne jest zapobieganie fizycznemu obracaniu się psa. Więc zatrzymujesz konsekwencje, ale pogarszasz sprawę, ponieważ zwierzę nie może się uspokoić w zwykły sposób. Jedyną skuteczną metodą, która daje wynik 100%, jest określenie pierwotnej przyczyny nabytego zaburzenia (jak w przypadku komórek opisanych powyżej).

Ważne! Jeśli zespół obsesyjno-nerwowy jest spowodowany przez genetykę, lęk można zatrzymać tylko częściowo.

Każdy nawyk (nawet najbardziej szkodliwy) może być poprawiony, a nabytym sposobem ścigania ogona jest nawyk. Praca opiera się na rozproszeniu, czyli gdy pies zaczyna się obracać, pokazujesz mu zabawkę lub wydajesz prostą komendę. Za chowanie lub rozpraszanie w inny sposób, chwalone jest zwierzę domowe. Z biegiem czasu pozytywne wzmocnienie da wyniki i rozwinie nowy nawyk. Na przykład, gdy zwierzę jest bardzo zdenerwowane, złapie zabawkę.

Ważne! Wstępna regulacja zachowania odbywa się tylko w całkowitym odpoczynku, lepiej w domu, gdy oprócz ciebie i psa nie ma nikogo. Krążąc podczas spaceru w tym okresie, nie należy koncentrować uwagi, po prostu czekać lub rozpraszać zwierzątko w grze, ale nie uspokajaj się i nie żałuj.

Czytaj Więcej O Psach

Opis rasy psów

Szkolenie Laika jest rasą polującą stosunkowo niedawno hodowaną przez hodowców psów, która jest najbliższa typowi wilka niż inne rasy psów.Te psy mają wyjątkowy charakter, dobrze rozwinięty wzrok, słuch, ostry zapach, który jest niezbędny do polowania na wysokiej jakości.

Imiona i pseudonimy dla chłopców owczarków

Szkolenie Większość z nas spędza dużo czasu na omawianiu i myśleniu o nazwie naszego nowego zwierzaka. Imię psa pokaże, jak na nią patrzysz, jak również twój związek z nią.

Rasa psa yorkshire terrier

Szkolenie Pies Yorkshire terrier jest jedną z najpopularniejszych ras dekoracyjnych. Dzięki ekspresyjnemu i uroczemu wyglądowi małe Yorki zyskały sympatię hodowców, ale mimo to mają bardzo sprzeczny charakter.