Szczepienia

Demo silnika Datalife

Mały puszysty pies, bardziej przypominający kurka, który wydaje się uśmiechać do wszystkich wokół - to jest pomorskie, albo krasnolud, szpic. Odnosi się do ras ozdobnych. Niektóre federacje zajmujące się psami, takie jak MFF, uważają Szpic Pomorski za typ niemieckiego. Inne, takie jak AKC, są wyodrębnione jako osobna rasa.

W rzeczywistości można go pomylić z niemieckim, ale wełna pomorska jest bardziej miękka, a kufa krótka. Szpic pomorski może być miniaturowy (miniaturowy szpic) lub mały, bardzo rzadko - średni.

Historia szpicu pomorskiego

Nazwa pochodzi z obszaru Niemiec - Pomorza, skąd pochodzi rasa. W 1870 roku szpice z tego obszaru przybyły do ​​Anglii, gdzie rozpoczęto tworzenie formy karła. Piękno i elegancja Pomorzan z Anglii i Ameryki miało znaczny wpływ na hodowców na całym świecie, więc szpice i inne kraje zaczęły się zmieniać, zbliżając się do kształtu odniesienia.

Tak się złożyło, że w rosyjskim standardzie nie ma definicji szpicu pomorskiego - wszystko zgodnie z rodowodem są niemieckie. Jest tylko podział na małego i karła.

Wygląd

Kufa i głowa przypominają lisa, z zaokrągloną czaszką i małymi, wąsko rozstawionymi uszami. Ciało jest krótkie, klatka piersiowa jest głęboka, żebra są zaokrąglone. Istnieje dwanaście kolorów: biały, czarny, czarny podpalany, niebieski podpalany, niebieski, brązowy, pomarańczowy, kremowy, ciemny brąz, czekolada, czerwony z czarnym (sable), dwukolorowy.

Wysokość w kłębie - 18-22 cm, waga - od 1 do 3,5 kg, wysokość - 18-30 cm, pomarańcze żyją przez około 12-15 lat. Proporcja długości ciała do wzrostu wynosi 1: 1.

Nos okrągły, mały, czarny lub brązowy (w odmianach brunatnych).

Kupowanie szczeniaka

Szpic pomorski jest rasą bardzo "wygodną". Jest dobrze dostosowany do konserwacji w mieszkaniu, w warunkach miasta. To świetny towarzysz, że możesz zacząć nawet niedoświadczonych, początkujących miłośników psów. Jednak wybór szczenięcia nie musi być lekceważony. Oto kilka wskazówek, które należy rozważyć dla tych, których wybór jest na czarującej pomarańczy.

Gdzie kupić

Przede wszystkim należy rozumieć, że szanujący się hodowcy nie będą sprzedawać szczeniąt w metrze lub na rynku drobiu. Dlatego szczenięta, które są sprzedawane w takich miejscach, mogą zostać przelicytowane bez dokumentów, a szczeniaki są podrobione później. Jednocześnie nie ma gwarancji, że szczenięta zostały właściwie przebadane, potraktowane preparatami z pasożytów jelitowych i zaszczepione. A to jest obarczone chorobą i innymi problemami. Nie ma również gwarancji, że szczeniak nie jest schłodzony, i że na ogół należy do tej rasy, a nie tylko wygląda jak szpic-pies.

Dlatego jeśli chcesz mieć szczenię rasową, a jest to szpic pomorski, lepiej skontaktować się z klubem, żłobkiem, hodowcą. W klubie musisz upewnić się, że w hodowli znajduje się certyfikat RKF, z wyjątkiem RKF, zaświadczenie o rejestracji z FCI, wydawane na nazwisko właściciela psa. Nie wstydź się, prosząc o dokumenty potwierdzające pozycję przedszkola lub tożsamość właściciela. W końcu pies nie wystartuje na jeden dzień. Następnie powinieneś zobaczyć rodowody rodziców, które powinny być ostemplowane RKF.

Kogo kupić

Kolejna decyzja, którą należy podjąć, to chłopiec czy dziewczynka? Tutaj oczywiście nikt nie decyduje o tym właściciel. Należy jednak pamiętać, że dwa razy w roku suka będzie w upale, podczas której musi być chroniona przed mężczyznami i własnymi meblami - przed plamami. Jeśli plany na dalsze potomstwo, do tego również powinny być przygotowane psychicznie. Ten okres jest dość trudny i wymaga od właściciela dużej siły i cierpliwości. Jednak pies może żyć bez szczeniąt, a opinia, że ​​wpłynie to na zdrowie, nie jest prawdziwa: mogą zachorować zarówno od kobiety, jak i od kobiety.

Zaletą suki jest jednak to, że mogą przywyknąć do tacy lub pieluchy - i niekoniecznie stale wychodzić na ulicę. Ale pies, z racji fizjologii, musi podnieść łapę, dlatego nie będzie można uniknąć spacerów. Ponadto wizyta u psa jest najeżona faktem, że pozostawi znaczniki na cudzych rzeczach lub meblach.

Samce mogą być na zewnątrz spektakularne, ale kształcą je znacznie trudniej. Suki są znacznie bardziej atrakcyjne i nie wymagają wiele uwagi. Ponadto, wyczuwając ciepło, pies może uciec.

Kiedy kupić

Po tym, jak szczeniak ma półtora do dwóch miesięcy, jest całkiem możliwe, aby go zdobyć. Ale musisz się upewnić, że już przeszedł na solidne jedzenie i zjada samego siebie. Nie należy obawiać się dorosłych psów: łatwiej dostrzec nie tylko dane zewnętrzne, ale także charakter. Przy okazji, jeśli pies nie jest sprzedawany, nie oznacza to, że jest zły. Często przeciwnie, hodowca zostawia w końcu najlepszego szczeniaka o najlepszych cechach. W końcu, jeśli nie wszystkie szczeniaki zostaną sprzedane, ostatnia pozostanie u hodowcy.

Nawet dorosłe psy szybko dostosowują się do nowych warunków. Najważniejsze, jak zawsze, uczucie i miłość.

Jak wybrać

Ponadto ważne jest, aby ustalić, czy szczeniak zaczyna się, aby wziąć udział w wystawach, czy po prostu jako zwierzak. Przy tej okazji lepiej skonsultować się z hodowcą, aby właściwie rozważyć system dentystyczny, nogi, możliwą przepuklinę i zgodność z normami.

Aby wybrać zdrowego szczeniaka, musisz go dokładnie obejrzeć, gdy go kupisz.

  • Szczeniak powinien zachowywać się zwinny, aktywny, zabawny. Jeśli jest po prostu na jawie, powinien poczekać, aż się przyzwyczai i będzie mógł wyrazić siebie.
  • Zęby muszą być zdrowe, bez ran i czyraków. Zgryz nożycowy, ale proste jest również dozwolone.
  • Nie powinno być żadnych czarnych ani czerwonych plam na wewnętrznej stronie uszu, powierzchnia powinna być gładka, bez nieprzyjemnego zapachu lub rozładowania. Nie chodzi o proste zadrapania, ale o możliwe choroby, takie jak roztocza ucha, sarkoptoza lub porost.
  • Sierść szczenięcia jest czysta i nie lepka, nie powinno być grubego łupieżu - wskazuje na robaki lub choroby skóry. W przypadku bardzo grubej wełny dozwolony jest drobny łupież. To złuszcza naskórek dziecka. Łupież może również być reakcją na stres po ruchu - w takim przypadku wkrótce przejdzie.
  • Należy dokładnie zbadać skórę pod kątem zadrapań, ran (szczególnie ropnych), nowotworów lub łysych plam, zaczerwienienia lub wysypki. Wszystko to wskazuje na choroby, aw takim domu żaden szczeniak lepiej nie kupować wcale. Należy zauważyć, że wysypka może być uczulona podczas zmiany karmienia. W takim przypadku możesz wraz z hodowcą wykonać skrobanie w najbliższej przychodni weterynaryjnej, aby ustalić, czy ta reakcja ma charakter alergiczny.
  • Na brzuchu, w okolicy pachwiny lub pępka, nie powinno być wystających guzów - przepuklin. Jeśli w pępku nadal można wykonać prostą operację, operacje w okolicy pachwiny są wykonywane nie wcześniej niż 6 miesięcy. Jeśli suka zostanie wybrana do sprowadzania szczeniąt, lepiej nie podejmować tego problemu. Jest zwykle dziedziczna i może być przekazywana szczeniętom.
  • Oczy powinny być czyste, lśniące, zabawne, bez zmętnienia lub rozładowania. Jeśli przejście do czoła od nosa jest duże, mogą przeciekać - w takim przypadku będą musiały być monitorowane i spłukiwane specjalnymi środkami do oczu.
  • Nos powinien być zimny, bez rozładowania.
  • Język jest różowy i przejrzysty. Jeśli dziąsła są lekkie lub białawe, pies może mieć robaki lub problemy z sercem.
  • Trzeba wziąć pod uwagę nogi: szczeniak powinien być łatwy, swobodny do poruszania się, siadania i leżenia. Nie utykaj, nie podołkuj łapami. Tylne nogi powinny być swobodnie schowane, zarówno w tym samym czasie, jak i prawie równolegle do ciała.
  • Tył powinien być płaski i pozbawiony garbu.
  • Szczeniak powinien otrzymać zaświadczenie o szczepieniu przysłane przez sprzedającego (pierwsza jest wykonywana w ciągu 4-6 tygodni lub natychmiast hodowana w ciągu 8 tygodni). Po szczepieniu należy przyjąć co najmniej 7-10 dni, w przeciwnym razie pies może zachorować.

Aby nosić szczeniaka, potrzebujesz pieluchy, ponieważ może być pompowana. Musi być trzymany na rękach lub w specjalnym wózku - aby nie upaść na przykład z siedzenia samochodu. W chłodne dni trzeba będzie przykryć je czymś ciepłym. Uważaj na przeciągi lub klimatyzatory. Jeśli przed nami jest długa droga, potrzebna będzie również miska na wodę i żywność, transport do spania, jedzenie (takie samo jak hodowcy), woda i zabawki. Dawanie na drodze nieznanego jedzenia jest niemożliwe.

Należy pamiętać, że szczeniak potrzebuje czasu na przystosowanie się - do nowych ludzi, nowych warunków, nowego jedzenia i wody.

I jeszcze jedna ważna kwestia: pomarańcze nie są zbyt dobrze dostosowane do rodzin z małymi dziećmi. Z powodu niewłaściwej obsługi mogą stać się nerwowe, drażliwe. Ponadto są bardzo delikatne, a dziecko może przypadkowo zranić.

Ponadto szpice lubią szczekać, a ich głos dzwoni, co może denerwować, zwłaszcza osoby starsze. Jednak można sobie z tym poradzić, jeśli zaczniesz uczyć się od szczeniaka.

Pomorskie: wychowanie psa

Wybierz zwierzaka - to tylko pierwszy krok na drodze wspólnego życia. Oto mały puszysty cud już w domu, a teraz osoba, która jest jego właścicielem, jest za to odpowiedzialna.

Szpice pomorskie nie lubią samotności, ale zawsze cieszą się z właściciela. Ponadto nie zawsze są świadomi swojego rozmiaru i mogą rzucić się na większego psa, którego musisz nieustannie monitorować. Szczeniak łatwo dogaduje się z innymi zwierzętami, ale dorosły pies może stwarzać problemy w tym zakresie z powodu chęci dominacji.

Temperament

Charakter pomarańczy jest wesoły i zabawny, energiczny i aktywny, charakter bhakty, doskonały słuch. Potrafi grać bez końca, a jednocześnie jest dość posłuszny. Różni inteligencję i pomysłowość. Bardzo sprytny i doskonale wyszkolony. Pomimo wyglądu i wielkości szpic pomorski ma wszelkie zalety prawdziwego psa, jest gotowy bronić właściciela i realizować swoje zamówienia.

Opieka i karmienie

Ważne jest, aby pamiętać, że nagła zmiana jedzenia może powodować rozstrój żołądka u szczeniąt, a następnie bardzo szybko odwodnienie, które jest obarczone wieloma chorobami. Jeśli nie można zostawić szczenięcia w poprzednim karmieniu, należy je przenieść na inny nie później niż tydzień później.

Spitz może być karmiony suchym pokarmem, który jest zbilansowany i zaopatrzony w niezbędne witaminy i minerały. W przypadku żywienia naturalnymi produktami należy pamiętać, że może to nie być korzystne dla zwierzęcia, które jego właściciel. Wraz z bilansem niezbędnych substancji, dla pomarańczy nadal jest lepsza mono-dieta.

Jeśli chodzi o suchą paszę - tutaj należy przede wszystkim zwrócić uwagę na składniki. Nie trzeba wybierać jedzenia, gdzie poniżej 25% białka (białka), i powinno to być nie tylko zwierzę, ale także warzywo. Dobre karmy zawierają mięso, ryby, wątrobę i inne produkty uboczne, powinno również być wystarczająco dużo witamin A i grupy B.

Wybierając jedzenie, lepiej go nie zmieniać, chyba że jest to absolutnie konieczne. Dodatki paszowe będą potrzebne tylko w przypadku choroby, niedożywienia lub psa ze szczeniętami. Nie należy podawać witamin i minerałów, jeśli nie zaleci ich weterynarz - nadmierna ilość może być gorsza niż brak.

Możesz karmić psa jednym karmieniem lub w kilku - dwóch lub trzech, ponieważ jest to wygodne. W odniesieniu do ilości paszy należy postępować zgodnie z instrukcjami na opakowaniu.

Czasami do suchych owoców można dodać świeże owoce i gotowane warzywa, produkty mleczne lub gotowane mięso. Zwolennicy wyłącznie naturalnej żywności powinni pamiętać, że:

  • Jedzenie nie powinno być zimne ani gorące - tylko w temperaturze pokojowej.
  • Słaba woda przyczynia się do zaburzeń metabolicznych, a gotowanie nie jest odpowiednie.
  • Spitz nie powinien otrzymywać wieprzowiny (jest za gruby).
  • Zabronione słodycze, kiełbaski i wędzone lub solone potrawy.
  • Mleko lub nie dawaj lub dawaj bardzo rzadko i monitoruj krzesło.
  • Kapusta, fasola, groch może powodować wzdęcia i skurcze. Wyjątkiem może być kapusta kiszona.

Szpice powinny być regularnie szczotkowane, ale rzadko można się kąpać, co jest zdecydowanym plusem. Nie zapominaj również o terminowym leczeniu pcheł i kleszczy.

Należy dodać, że odpowiednie zabawki nie powinny pękać. Żadnych gier z polietylenem, z których kawałek może połknąć i umrzeć.

Dodatkowo powinieneś starannie rozważyć dobór obroży tak, aby szpic nie mógł się z niej wydostać. Szczeniak lepiej zrobić na rękach i położyć na ziemi w bezpiecznym miejscu. Jeśli planowana jest kariera wystawowa, szczeniak powinien uczyć się dużych skupisk ludzi i chodzić w hałaśliwych miejscach. Nie zapominaj, że szpice nie boją się nawet dużych psów i nie pozwalają im na konflikty.

Powinieneś bardzo uważać na świąteczne saluty lub petardy, ponieważ pies może się bardzo przestraszyć. Nie możesz zostawić psa samego w samochodzie, szczególnie w upale - może to spowodować udar cieplny.

Szkolenie i edukacja

Dzięki zrozumieniu szpic pomorski nie potrzebuje ciągłego treningu. W wieku około pięciu miesięcy może z łatwością przyswoić sobie wszystkie zespoły. Ta rasa jest doskonale zorientowana w sytuacjach i jest gotowa na wszystko do zatwierdzenia przez właściciela. Większość zespołów, które rozumie po raz pierwszy, a dyscyplina, z reguły w treningach, prawie nie jest potrzebna.

Jeśli jest szansa spędzenia dużo czasu z szczeniakiem na ulicy, uprawianiem sportu i zajmowaniem swoich drużyn, będzie doskonałym towarzyszem drużyny, a jego charakter nie zostanie zepsuty przez brak uwagi i zatrudnienia.

Funkcje

Te małe psy nie mogą skakać jak koty - biorąc je w ramiona, muszą być ostrożnie umieszczone na podłodze. I nigdy nie zostawiaj mebli. W przeciwnym razie gwarantowane są obrażenia i szkody. Nie trzeba ich dopuścić do przewodów elektrycznych i tak małych przedmiotów, jak igły czy spinacze. Najlepiej jest mieć specjalny kojec dla szczenięcia.

Główną ozdobą tej rasy jest wełna, którą trzeba się zająć. Zaleca się czesać dwa razy w tygodniu za pomocą "pukherki" i zwykłego grzebienia. Codzienne czesanie nie jest konieczne, aby nie pozostawić zwierzęcia bez podkładu.

Myj mniej rzadziej, przed pokazem, lub jeśli pies się brudzi, a także w okresie linienia. Przed praniem - dokładnie przeczesz. Jeśli to konieczne, przetrzyj oczy wacikiem i przegotowaną wodą.

Jeśli chodzi o krycie, musisz odpowiednio podejść do wagi: suka - 2,5 kg, samiec - 2-2.2 kg. Z powodu niskiego wzrostu mogą pojawić się problemy z porodem szczeniąt. Z reguły w miocie jest ich do trzech. Jeśli suka jest agresywna dla psa, nie jest gotowa do krycia. Dzień 11-13 ruję jest optymalny do zapłodnienia, chociaż indywidualne cechy nie mogą być ignorowane. Ciąża trwa do 63 dni.

Zdrowie i choroba

Po 12 tygodniach wykonuje się ostatnie szczepienie, a następnie trzytygodniową kwarantannę - i dopiero po tym można wyjść na zewnątrz z szczeniakiem. Należy pamiętać, że można szczepić tylko zdrowe szczenięta, a dwa tygodnie przed szczepieniem należy pozbyć się robaków. Następuje szczepienie rocznie, po zmianie zębów, a następnie co roku. Robaki powinny być nie więcej niż 4 razy w roku.

Normalna temperatura ciała wynosi 38-39 stopni (mierzona za pomocą termometru doodbytniczego), puls to 180 uderzeń na minutę.

Rasy karłowate mają tak powszechny problem, jak naruszenie zmiany uzębienia. Może to prowadzić do kamienia nazębnego, próchnicy, wad zgryzu i tak dalej. Zarówno naturalna predyspozycja, jak i nieprawidłowe żywienie (w szczególności brak witamin i stałego pokarmu) odgrywają tu ważną rolę.

W przypadku zębów konieczna jest regularna opieka, aby choroba przyzębia nie rozwinęła się. Szczotkuj zęby specjalną szczoteczką i wklej.

Pomarańcze najczęściej mogą zranić:

  • Nadwichnięcie atlantycko-skapitalne;
  • przyśrodkowe zwichnięcie rzepki;
  • niedoczynność tarczycy;
  • wnętrostwo;
  • zapaść tchawicy;
  • guzy jąder;

Mniej często psy tej rasy mogą zachorować:

  • chory zespół zatokowy;
  • wrodzone zwichnięcie stawu łokciowego;
  • zaćma;
  • entropion;
  • postępujący zanik siatkówki.

Szpic pomorski

Funkcja:

Pomarańcze (te same - miniaturowe psy) - mała rasa psów, która zyskała ogromną popularność w ostatnich latach, w Stanach Zjednoczonych wśród dwudziestu najliczniejszych. Te dzieci również zafascynowały światowych celebrytów: takie zwierzęta są w Paris Hilton i Kelly Osborne, Lisa Minnelli i Maria Sharapova, Anna Semenovich i Sylvester Stallone.

Funkcje zewnętrzne

Dwarf Pomeranian Spitz przypomina czerwonego niedźwiedzia lub kurka, a czasem - pluszową zabawkę. Ich wysokość nie przekracza 23 cm, a waga - 3,2 kg. Najczęstszym kolorem jest czerwony, ale są to ludzie kremowi, brązowi, zona-szary, piaskowaci, biali, czarni i dwutonowi. Sierść jest twarda i prosta, podszerstek jest gruby i miękki. Pożądany bujny kołnierz, obraca się na udach i przedramionach, krzaczasty ogon.

Kufa jest elegancka, niezbyt szeroka, ale nie spiczasta. Dozwolony jest tylko zgryz nożycowy. Uszy są trójkątne, muszą stać. Wiszące uszy to imadło.

Ogon jest wysoko osadzony, przylega do pleców, może być skręcony pierścień.

Czasem mówią o typie "niedźwiedzia", ​​odnosząc się do gwiazdy Internetu - Szpice o imieniu Boo. Ale musimy pamiętać, że starając się o szczeniaki z wyjątkowo krótkimi pejczami, hodowcy posuwają się za daleko, poświęcając zdrowie zwierząt gospodarskich. "Młode niedźwiedzie" często cierpią na choroby układu oddechowego i serca, w niektórych przypadkach występują nieprawidłowości w rozwoju rdzenia kręgowego. Więcej na ten temat.

Dzięki odpowiedniej fryzurze "mały miś" może być zrobiony z pomarańczy klasycznego gatunku, bez poświęcania zdrowia zwierzęcia.

Historia pochodzenia

Północne psy zaprzęgowe były ich przodkami, psy Samoyed i Eskimo są jednymi z najbliższych krewnych. Pochodzą one od Spitza z Laponii i Islandii, ale główna uprawa pomeranianów miała miejsce najprawdopodobniej w homonimicznej niemieckiej prowincji - Pomorze. Początkowo waga tych psów wynosiła około 14 kg, a najbardziej powszechne kolory to biały, czarny i kremowy.

W Niemczech psy te szybko zyskały popularność wśród mieszkańców miast. Ponieważ małe zwierzęta są bardziej odpowiednie do życia w mieście, do hodowli używano głównie miniaturowych osobników. W ten sposób niemieccy hodowcy otrzymali inwentarz, którego średnia waga wynosiła około 9 kilogramów. Oprócz miniaturyzacji, znaczące działania zmierzające do rozcieńczenia miały na celu poprawę koloru i jakości sierści. Stopniowo te psy rozprzestrzeniały się w całej Europie, a na początku XIX wieku, dzięki angielskiej królowej Wiktorii, jej pierwsi przedstawiciele zostali wysłani do Anglii.

Kolejny etap rozwoju rozpoczął się w Anglii, angielscy hodowcy kontynuowali selekcję karłowatego szpica, w wyniku czego hodowano dwie odmiany o wadze do 3,2 kg lub więcej. W przyszłości osoby powyżej 3,2 kg zostały odrzucone, nie zostały dopuszczone do wystawy i hodowli.

W 1870 roku przyjęto standard rasy. W Rosji National Club pojawił się w 1996 roku.

Główna troska o szpika pomorskiego polega na cotygodniowym czesaniu za pomocą grzebienia i puhoherki.

[wskazówka] Umyć je tylko w razie potrzeby lub przed wystawą. Jednocześnie kategorycznie nie zaleca się mycia podczas linienia, ale jeśli zajdzie taka potrzeba, należy najpierw rozczesać podszerstek.

Okresowo konieczne jest przycinanie włosów na ogonie, nogach i ciele, tak aby nie było oddzielnych włosów wystających. Jeśli właściciel chce, aby zwierzak był podobny do znanych przedstawicieli Pomorza - Bu lub Shunsuke, musisz skontaktować się z profesjonalnym groomerem, który tnie dziecko, skraca płaszcz ochronny i nadaje mu właściwy kształt. Pielęgnacja lub golenie są surowo zabronione, ponieważ bogata warstwa pomarańczowa powstała na przestrzeni lat, a jej odnowienie zajmie dużo czasu.

Dwie opcje strzyżenia miniaturowego szpica: typ niedźwiedzia i "kurki"

Aby nie uszkodzić grubych włosów na obroży, zaleca się zabrać zwierzaka na spacer w cienkim skórzanym kołnierzu, nie używać metalowych łańcuchów ani uprzęży.

Aby karmić pomarańcze, konieczne jest karmienie klasy premium lub super premium, ale nie przekarmianie, ponieważ są one podatne na otyłość. Konieczne jest, aby zwracać uwagę na zdrowie jamy ustnej, należy okresowo czyścić je specjalną pastą do profilaktirovat rozwój choroby przyzębia.

Cechy charakteru

Szpic Pomorski - figlarny, radosny towarzysz, idealny towarzysz podróży i długich wędrówek. Może być ograniczony do krótkich spacerów, łatwo nauczyć się chodzić do toalety na tacy, jak kot.

Główną wadą może być nadmierne szczekanie, aby poradzić sobie z tym, będzie wymagało regularnego szkolenia. Warto zwrócić uwagę na tendencję do dominacji: być może małe zwierzątko sprowokuje walki ze zwierzętami o wiele większymi niż oni sami.

Kategorycznie niedopuszczalne jest, aby przykuty "zwierzę" z pomarańczy potrzebuje regularnej komunikacji z ludźmi.

Dobrze się dogadują z innymi zwierzętami domowymi i dziećmi. Ale małe dzieci nie są najlepszą firmą dla takiego dziecka, ponieważ mogą nieumyślnie upuścić lub zranić go. Ale młodsze dzieci w wieku szkolnym i starsze będą wiernym towarzyszem towarzysza, razem mogą opanować różne rodzaje dyscyplin sportowych, takich jak zręczność lub taniec.

Problemy weterynaryjne

Szpic pomorski charakteryzuje się chorobami wszystkich gatunków ozdobnych. Należą do nich przede wszystkim zaćma, zapaść tchawicy, zwykle spowodowana urazem chrząstki tchawicy i dystychią (dodatkowy rząd rzęs). Zaobserwowano również ataki serca i zwichnięcia rzepki.

Ponadto szczególnie małe osobniki mogą odczuwać oznaki karłowatości - wybrzuszenia oczu, ubytki szkieletu, trudności w oddychaniu i niezdolność do porodu w naturalny sposób.

Ogólnie, szpice są długowieczne, ich średnia długość życia wynosi 12-14 lat. Zwykle pozostają aktywne i entuzjastycznie nastawione przez całe życie.

Szpic pomorski

Śliczne "bezczelne" - tak można krótko opisać pomorski miniaturowy szpic. Ten uroczy pies może czarować każdego, stając się ulubieńcem wszystkich członków rodziny, jednak jego postać nie jest tak atrakcyjna. Co powinni wiedzieć przyszli właściciele o puszystej pomarańczy?

Pochodzenie rasy

Rasa otrzymała oficjalną nazwę na cześć historycznej dzielnicy Pomorza, która znajduje się na wybrzeżu Bałtyku. Dokładne miejsce pochodzenia tych psów nie jest znane, ale niektórzy badacze przypisują swój wygląd części północnoeuropejskiej - skąd pochodzi szpic niemiecki. Pomarańcze były powszechnie znane w XVIII wieku, będąc zwierzętami domowymi zwykłych ludzi, a po uderzeniu w rodziny arystokracji i królewskich pałaców.

W 1860 roku popularność pieska została przyćmiona przez Pekińczyka, uwięzionego z Chin do państw europejskich, ale tylko tymczasowo. Gdy Spitz stał się ulubieńcem królowej Wiktorii, hodowla otrzymała szczególną uwagę od Angielskiego Związku Kynologicznego. Następnie hodowcy zaczęli dążyć do uzyskania mniejszych przedstawicieli, ponieważ limit wagowy do udziału w wystawach.

Opis rasy Pomorskie

Oczywiście, współczesne psy szpicowe z Pomorskiego różnią się nieco od psów z XIX wieku, ale to bardziej odnosi się do wielkości, ale w ogóle nie straciły one swojego uroku. Dziś są to małe psy z puszystym pierścieniem na ogon i lisimi oczami wyglądającymi jak pluszowa zabawka.

Zgodnie z normą, zwierzęta tej rasy mają silną budowę:

  • Głowa jest średniej wielkości, przejście od czoła do twarzy jest wyraźne. Czoło jest okrągłe, szerokie.
  • Kufa jest krótsza niż przednia, ale nie spiczasta, z suchymi, obcisłymi ustami, pigmentowana na czarno.
  • Zęby są małe, z zgryzem nożycowym. Uszy są trójkątne, ustawione blisko siebie, stojące.
  • Oczy są średnie, lekko skośne, nadają zwierzęciu nieco sprytny wygląd.
  • Szyja nie jest krótka, ale z powodu bogatego futra wydaje się dość mała. Klatka piersiowa ma inną głębokość i szerokość. Grzbiet tworzy linię prostą i przechodzi w krótki odcinek lędźwiowy.
  • Przednie i tylne kończyny są proste, ustawione równolegle względem siebie. Łapy kompaktowe, zaokrąglone.
  • Ogon z wysokim podestem, średniej długości.

Należy zauważyć, że dla przedstawicieli tej rasy ważne jest przestrzeganie ustalonych standardowych cech - wzrostu, masy ciała i innych wskaźników. Jeśli pies ma jakiekolwiek odchylenia, zostanie uznany za niską rasę.

Pomorskie szpice kolorów

Szpice pomorskie mają charakterystyczną cechę - wełnę, stojącą pionowo i czyniącą psa tak atrakcyjnie puszystym. Jeśli mówimy o kolorach, jest ich kilkanaście. Jednak kolor sierści objawia się w pełni dopiero po pół roku, kiedy szczeniak po raz pierwszy przekaże przelewanie.

Główne otwarte klasy pod względem barwy obejmują następujące osoby:

Białe szpice pomorskie są rzadkie, ale powinny być śnieżnobiałe, bez żółtawych plam.

Charakter przedstawicieli rasy Szpic pomorski

Te małe urocze psy są aktywne. Co jest w domu, to na szpice ulicy z radością będzie igraszki, skakać, biegać, komunikować się z innymi. Psy uwielbiają spotykać się z innymi zwierzętami i ich właścicielami. Pomarańcze są całkiem przyjemne i jeśli konieczne będzie zostawienie zwierzaka znajomym lub znajomym, nie będzie z tym żadnych problemów. Pies będzie słuchał zarówno innych, jak i własnych.

Ale dotyczy to tylko osoby, wśród innych psów ten mały pies pokaże cechy przywódcze, a wielkość jego rywali nie jest dla niego ważna. Również zazdrosny szpic będzie miał zastosowanie do terytorium przez niego zajętego. Osoba może łatwo najechać tutaj, ale czworonożni nieproszeni "goście" czekają na małe, ostrzegawcze uderzenie.

Przede wszystkim pomarańcze uwielbiają komunikować się z osobą, ale także z innymi zwierzętami, które nie są skłonne prowadzić, są w stanie nie tylko nawiązać kontakt, ale także żyć pod jednym dachem. Kto nie jest tak ciepło postrzegany przez Szpic Pomorski, tak jak i koty. Mogą na nie szczekać przez długi czas. Jeśli planuje się mieć szczeniaka szpiclaka z Pomorza, należy pamiętać, że psy te są dość wymagające - bez pieszczoty, wzmożonej uwagi i komunikacji stają się drażliwe.

Uwielbiają młodszych członków rodziny, zwłaszcza jeśli chodzi o dzieci w wieku 4-5 lat i starsze. To w tym wieku idealnie nadają się jako towarzysze do gier. Ponadto, dzięki takiemu dziecku szpic może wykonywać wszystkie swoje cechy strażnicze i ochronne, które są osadzone w jego krwi. W końcu dzieci nie będą traktować małych odważnych z pogardą.

Cechy szkolenia i edukacji

Szpic pomorski może być dobrze wyszkolony i przeszkolony bez trudności. A właściciel nie musi stosować restrykcyjnych metod - wystarczy, aby zwierzak powiedział to raz, aby wszystko zrozumiał. Właściciele tych małych psów są zgodni - zwierzęta są w stanie zaskoczyć, pokazując niezwykłą przenikliwość i bezwarunkowe talenty.

Aby szczeniak mógł się w pełni rozwinąć i przejść przez socjalizację, musi żyć w kręgu ludzi - łańcuchy, klatki, odległe pomieszczenia nie są dla niego. W przeciwnym razie, jako dorosły, pies może powodować pewne trudności. Wady zachowania obejmują wyraźną dominację i "głośność" - ze względu na wysoką pobudliwość i aktywność, może ona szczekać przez długi czas iz dowolnego powodu.

Podobnie jak w przypadku innych aktywnych psów, nieprzyjemne cechy behawioralne są szczególnie wyraźne, gdy pomeranety nie otrzymują niezbędnego wysiłku fizycznego. Jeśli prowadzisz zajęcia sportowe, zabierz swojego zwierzaka na długie spacery, podróżuj, baw się z nim, a potem odwzajemni się, co przejawia się w formie dobrego zachowania.

Jak i czym karmić szpic pomorski

Kiedy dziecko dostaje od hodowcy do nowej rodziny, zaleca się, aby nie zmieniać żywności już mu znanej. To ważne pytanie powinno zostać wyjaśnione podczas zakupu szczeniaka. Jeśli nie jest to możliwe, należy stopniowo wprowadzać inny pokarm do diety, okres przejściowy trwa 7-10 dni.

Podczas karmienia suchymi racjami żywnościowymi należy wybierać marki wysokiej jakości. Pasza musi zawierać dużą liczbę składników białkowych - zwierzęcych i roślinnych. Wymagana była również obecność suplementów witaminowych w wybranej paszy. Nie zaleca się karmienia zwierzaka ze swojego stołu, jest on pełen różnych problemów zdrowotnych.

Wybranej marki gotowych racji nie zaleca się zmieniać, o ile nie ma specjalnej potrzeby. Kompleksy witaminowo-mineralne i inne dodatki można podawać osobnikowi osobno, tylko za radą lekarza. Menu można zmieniać, dodając produkty naturalne: nabiał, świeże warzywa i owoce, mięso. Nie zaleca się podawania gorącej i zimnej karmy. Zwierzę domowe powinno mieć zapewniony całodobowy dostęp do wody pitnej.

Szkodliwość dla zdrowia psów może powodować słodycze, wieprzowinę, kiełbaski, wędzone i solone potrawy. Również dorosłym psom nie należy podawać mleka pełnego. Rośliny strączkowe i biała kapusta mogą powodować wzdęcia.

Opieka nad zwierzętami

Aby czuć się wspaniale i dobrze wyglądać, pomorskie Pomorza potrzebują uwagi i staranności. Główną chlubą przedstawicieli rasy jest ich gęsty, lśniący, puszysty płaszcz. Dlatego wymaga opieki, choć nie jest to trudne. Wystarczy co 3-4 dni przeczesywać zwierzę z "puhoderka", a następnie zwykłym grzebieniem. Ale z codziennych procedur należy zrezygnować, ponieważ może to prowadzić do tego, że pies pozostanie bez dolnej warstwy wełny.

Psy nie potrzebują częstego mycia, są kąpane w przypadku silnego zanieczyszczenia, przed udziałem w ważnych wydarzeniach i podczas linienia. Przed zażyciem kąpieli zwierzęcej należy ostrożnie zaczesać, ułatwi to dalszą pielęgnację sierści. Jak wiele małych psów rasy, słabym punktem małego szpica są zęby. Należy je regularnie pielęgnować, czyszcząc je specjalną pastą i pędzlem. To uratuje zwierzę przed rozwojem choroby przyzębia.

Oczy i uszy zwierząt domowych powinny być kontrolowane co tydzień, jeśli to konieczne, czyścić je wacikiem zamoczonym w ciepłej przegotowanej wodzie. Pomarańcze są zwarte i takie psy można nauczyć chodzić "na uboczu" na tacy. Szybko przyzwyczajają się do takich obiektów, w tym przypadku pies nie potrzebuje codziennych biegów.

Zdjęcie Szpic pomorski

Wideo szpicu pomorskiego

Ile kosztuje pomorskie szczenię?

Ta rasa jest na szczycie popularności, więc nie spodziewaj się niskich kosztów. Ponadto cena będzie zależeć od płci, odmiany, tytułów rodziców, transportu i dostawy oraz innych niuansów. Ponadto na cenę ma wpływ fakt, że jest kilka pomorskich szczeniąt, tylko 1-3 szczeniąt rodzi się z kobiet.

Szczenięta, których można używać wyłącznie jako zwierząt domowych, kosztują od 18 000 do 38 000 rubli. Naturalnie mówimy o potomstwie z niezbędnymi dokumentami. Będzie kosztować więcej zwierząt domowych, które mogą brać udział w hodowli, mieć rodowód, ale z powodu niewielkich odchyleń od standardowych cech nie będzie w stanie zdobyć nagród na wystawach. Ponadto jego rodzice nie mogą pochwalić się dużą liczbą nagród i tytułów (a to, jak wiemy, wpływa na koszt zwierząt z rodowodem).

Drożej niż reszta będzie kosztować szczeniaka od utytułowanych rodziców - championów. Ma idealne cechy, będzie godnym pozazdroszczenia kontynuatorem tego rodzaju i będzie miał doskonałą karierę wystawową. Wielkim szczęściem będzie kupienie takiego dziecka za 60000-70000 rubli, ale koszt obiecujących szczeniąt jest zwykle wyższy i może sięgnąć 150000-170000 rubli. Poza tym zawsze istnieje możliwość zakupu zwierzęcia taniej poprzez znalezienie reklamy w Internecie. Ale ponieważ większość psów nie ma rodowodu, trudno jest ocenić czystą rasę szczenięcia.

Szpic Pomorski to piesek, którego po prostu trzeba kochać, a następnie gwarantuje się całkowitą wzajemność! Przedstawiciele tej rasy doceniają dobre podejście, troskę i sympatię, naprawdę tego potrzebują.

Zobacz także: inne długowłose psy.

Opis rasy i charakteru szpicu pomorskiego

Rasa Pomorska, zwana także karzełkiem, jest dekoracyjna i należy do małych ras. Niektórzy eksperci uważają, że jego rasa jest rodzajem szpiców niemieckich, podczas gdy inni eksperci uważają Szpic Pomorski za odrębną rasę. W tym artykule dowiesz się wszystkiego na temat rasy szpica pomorskiego, jego głównych cech, tego, ile lat te psy żyją, jak odnoszą się do dzieci, jaki jest ich charakter i wiele innych ciekawych i przydatnych rzeczy.

Krótki opis i funkcje:

  • długość życia: 12-14 lat;
  • wzrost: samiec - 18-22 cm, suka - 16-20 cm;
  • waga: samiec - 1,8-2,3 kg, samica - 1,4-3,2 kg;
  • Kolor: 12 odmian;
  • aktywność: wysoka;
  • złożoność edukacji: poniżej przeciętnej;
  • złożoność szkolenia: poniżej średniej;
  • żartobliwość: niezwykle zabawny;
  • stosunek do dzieci: normalny;
  • dziecko może być zaangażowane: 8-10 lat;
  • stosunek do nieznajomych: z niedowierzaniem;
  • stosunek do psów: łobuzy duże psy, ponieważ uważa się za dużego psa.
  • związek z innymi zwierzętami: potrzeba adaptacji;
  • miejsce docelowe: przyjaciel rodziny.

Wygląd

Opis rasy Pomorskie. Jest to pies o małej posturze, mocnej budowie i obszernej piersi. Głowa szpica, podobna do głowy lisa, ma zaokrągloną czaszkę z małymi uszami, które nie są bardzo szeroko rozstawione. Na krótkiej pysku jest okrągły nos, czarny lub brązowy, w zależności od koloru płaszcza.

Przednie nogi psa są proste, szeroko osadzone, tylne są proste, równoległe do siebie.

Ciało psa jest kwadratowe, to znaczy długość ciała odnosi się do wysokości w kłębie jeden do jednego.

To przedstawiciele tej rasy, którą można podzielić na pierwszy rzut oka na chłopców i dziewczynki, jak pies, choć mniej piękny i elegancki, ale ze względu na swoją gęstość i masywność, odzwierciedla potencjał rasy.

Opis rasy zawiera ważne pytanie: do jakiego wieku rosną te psy? Ich ostateczny rozmiar osiąga już pół roku.

Wełniana osłona

Sztywne plecy są prostopadłe do ciała dzięki puszystemu i grubemu podszerstkowi. Podwójny płaszcz Pomorza nie zamraża na mrozie z powodu "futra". Oczywiście, jeśli zimno nie jest zbyt silne.

Ponadto Spitz ma elegancki "kołnierz" i puszyste "spodnie" na tylnych nogach. Skręcony ogon pokryty jest grubymi włosami.

Kolory

Odpowiadając na pytanie: ile cieni ma szpic, możesz się zgubić. W sumie jest około dwunastu kolorów, ale warto zauważyć, że ostateczny odcień zostanie uformowany dopiero po sześciu miesiącach, po pierwszym roztopieniu.

Główne klasy otwarte w barwach Szpicu Pomorskiego to:

  • jasny czerwony, pomarańczowy, kremowy, sable;
  • czarny, brązowy, niebieski;
  • inne poprawne kolory.

Krótka historia

Pochodzenie szpicu pomorskiego zakorzenione jest w historii północnej Europy. Na wybrzeżu Bałtyku w Niemczech jest region Pomorza, gdzie hodowano tę rasę. Stamtąd pies ma swoją nazwę. Przodkowie szpicu pomorskiego były znacznie większe, ważące 10-15 kg.

Królowa Wiktoria z Wielkiej Brytanii odwiedziła Florencję na początku XIX wieku, gdzie poznała tę rasę, którą od razu polubiła. W ten sposób szpic pomorski przybył do Anglii, gdzie znani hodowcy rozpoczęli prace nad hodowlą innego rodzaju rasy z ulepszoną osłoną wełny i mniejszymi rozmiarami.

W Ameryce szpic pomorski przybył w 1892 roku, po przekroczeniu Oceanu Atlantyckiego. Tam ta wykwintna rasa zaczęła uczestniczyć w różnego rodzaju wystawach.

Do tej pory Amerykański Związek Kynologiczny zarejestrował Szpic Pomorski na piętnastym miejscu wśród innych znanych ras.

Więcej na ten temat można przeczytać w artykule "Historia szpica pomorskiego".

Temperament

Charakter Szpicu Pomorskiego wyróżnia się dobrą przyrodą i radością. Będzie świetnym towarzyszem w grach i przyjacielem w życiu, nie tylko dla dorosłych, ale także dla dzieci. Psy traktują dzieci z wyjątkową miłością, z wielką przyjemnością są gotowe do zabawy. Należy jednak uważać, aby dziecko nie zraniło szpicla.

Pomimo tego, że Szpice Pomorskie mają bardzo silną psychikę, subtelnie wyczuwają wahania nastroju swojego mistrza.

Niewielki rozmiar i stosunek do dekoracyjności tej rasy nie oznacza wcale, że ten pies nie ma zadatków na prawdziwego psa. Zawsze podąża za swoim mistrzem i jest gotów bronić go w razie jakiegokolwiek niebezpieczeństwa. Dlatego dominującą postacią szpica, jeśli na jej terytorium pojawi się ktoś z zewnątrz, szybko powiadomi o tym właściciela z głośnym szczekaniem.

Zdrowie psa

To, jak dużo Szpic Pomorski żyje średnio zależy od warunków życia i jakości opieki. Żywotność psów tej rasy wynosi około czternastu lat, ale przy odpowiedniej dbałości o kondycję fizyczną psa, będzie mogła żyć znacznie dłużej.

Jest to rasa stworzona sztucznie, dzięki długiej pracy genetyków, więc głównie choroby szpicu pomorskiego są związane z jej niewielkim wzrostem. Zobaczmy, które choroby są najczęściej dotknięte przez psy tej małej rasy.

Po pierwsze, prawie każdy właściciel szpica będzie dotknięty problemem zębów zwierzęcia, ponieważ jego zęby dziecięce mają zbyt długi korzeń. Z tego powodu wypadają one długo i z powikłaniami, utrudniając naturalny rozwój zębów trzonowych. W takim przypadku będziesz musiał skonsultować się z lekarzem, aby usunąć zęby mleczne. Ponadto, zwierzęta domowe często mają kamień nazębny - nieświeży oddech, który również należy leczyć na czas.

Po drugie, ze względu na swój mały rozmiar, Szpic ma problemy ze stawami. Jeśli podczas gry zwierzę ma zauważalne utykanie, możliwe jest, że zachorował na choroby takie jak osłabienie więzadeł kończyn lub podwichnięcie stawu kolanowego.

Po trzecie, może dojść do kolizji z problemami przewodu pokarmowego. Pomimo tego, że szpic pomorski jest bezpretensjonalny w jedzeniu, mają bardzo dobry apetyt. Jeśli jest karmiony zbyt często, szpic staje się bardzo gruby, co prowadzi do niestrawności.

Po czwarte, Spitz często ma skurcz chrząstki krtaniowej po chodzeniu lub jedzeniu, co prowadzi do kaszlu.

Po piąte, u tych zwierząt często występuje wydzielanie z oczu wraz z łzawieniem. Jest to szczególnie zauważalne po chodzeniu w wietrzną pogodę lub w suchą, gorącą pogodę.

Mimo obecności charakterystycznych chorób u tej rasy, jeśli odpowiednio się opiekujesz i stale monitorujesz szpic pomorski, pierwsze objawy choroby można zauważyć na czas i skontaktować się z weterynarzem w celu szybkiego leczenia.

Pielęgnacja

Mimo puszystego i długiego płaszcza szpicu pomorskiego nie trzeba go stale pielęgnować. Wystarczy przestrzegać kilku zasad dotyczących pielęgnacji sierści i nie będzie problemów, ponieważ gęstość podszerstka doskonale mieści się zarówno w tobie, jak iw kosmkach strażnika.

Czesanie psa musi odbywać się dwa razy w tygodniu. Zbyt częste szczotkowanie może usunąć podkład. Codzienna pielęgnacja będzie potrzebna podczas zrzucania i tylko za pomocą pędzla do masażu.

Należy kąpać zwierzaka tylko przy silnym zanieczyszczeniu, ale nie częściej niż raz w miesiącu. W innych przypadkach możesz użyć szamponów z suchego psa, a następnie delikatnie rozczesać płaszcz.

Po przejściu wystarczy przetrzeć nogi szpica wilgotną szmatką i łatwo można chodzić szczotką na płaszcz.

Funkcje treści

Szpic pomorski doskonale nadaje się do zamieszkania zarówno w prywatnym domu, jak i w mieszkaniu. Określając siedlisko szpicu pomorskiego, trzeba dać temu ruchomemu psu dużo przestrzeni.

Wychowanie i szkolenie

Jak tylko szczeniak dostanie się do domu, musisz natychmiast rozpocząć jego właściwe wychowanie. Pierwszą rzeczą jest pozwolić na to, co jest możliwe, i zabronić tego, co jest niemożliwe.

Zawsze należy chwalić zwierzaka za posłuszeństwo i besztać, jeśli jest niegrzeczny. Szpic pomorski jest bardzo sprytny i łapie wszystko w locie, więc nie krzycz na niego. Ale nie należy dawać żadnych odpustów - szpic szybko zrozumie, że może osiągnąć wszystko, czego chce.

Bardzo ważne jest, aby zwracać uwagę na zwierzaka, komunikować się i bawić się z nim. W przeciwnym razie istnieje ryzyko, że niezabezpieczony i agresywny pies będzie rósł.

Po rozpoczęciu pomorskiego szpicla, nie będziesz musiał zmieniać swoich przyzwyczajeń - lubi podobać się właścicielowi, więc nie będzie żadnych specjalnych problemów ze szkoleniem. Już za pięć miesięcy pies może nauczyć się podstawowych poleceń.

Powiedz nam, jak wygląda Twój zachodniopomorskie i jak się zachowuje? Ile on ma lat

Charakterystyka szpicu pomorskiego

Wygodne jest trzymanie małych psów ras ozdobnych w przestronnym wiejskim domu i małym mieszkaniu w mieście. Stają się dobrymi towarzyszami i lojalnymi przyjaciółmi. Ale charakter szpicu pomorskiego i jego cechy najlepiej jest poznać przed szczeniakiem w domu.

Pozytywne cechy

Przedstawiciele rasy przyciągają swoją energią i otwartością, a oni:

  • Przyjazny i przyjazny. Hodowcy nazywają ich "uśmiechniętymi psami" ze względu na ich szczególną radość i wesołe usposobienie. Pomarańcze są bardzo wrażliwe, dobrze chwytają intonację i nastrój w głosie właściciela, łatwo dostosowują się do jego temperamentu.
  • Bardzo aktywny. Mają ogromną ilość energii, mogą grać godzinami. Małe psy uwielbiają zajęcia na świeżym powietrzu, długie spacery, uwielbiają pływać w wodzie, nurkować w śniegu.
  • Dedykowane właścicielowi, zawsze gotowe do obrony, zaczynają odczuwać smutek i przygnębienie pod jego nieobecność. Rodzina jest postrzegana jako stado i odczuwa szczere uczucie dla wszystkich swoich członków.
  • Łatwo dostosowuj się do nowych warunków. Przystosowują się do trybu właściciela, idą spać i wstawać rano w tym samym czasie co on. Aby uruchomić szpic pomorski, nie trzeba zmieniać nawyków.
  • Mieć dobry instynkt strażniczy, bardzo spostrzegawczy i zaradny.
  • Schludny w każdym wieku. Dzięki temu kryterium można je porównać z kotami.

Psy tej rasy są chętne do bycia w centrum uwagi i gotowe do wykonania różnych sztuczek. Są często używane w przedstawieniach cyrkowych ze względu na wysoką inteligencję, kunszt i miłość do aktywnego spędzania wolnego czasu.

Są niezwykle inteligentni, zachowują się raczej powściągliwie z dorosłymi i pozwalają sobie na zabawę z dziećmi. Ale w odniesieniu do zwierząt często wykazują dominujące cechy.

Wady rasy

Negatywne cechy szpicu pomorskiego obejmują:

  • Hałas Lubią szczekać głośno, gdy pojawiają się różne czynniki drażniące lub przyciągają uwagę. Nawyk jest szczególnie dotkliwy, jeśli zwierzę zostanie pozostawione samemu, ponieważ z powodu ogromnego przywiązania do właściciela jest pod silnym stresem pod jego nieobecność. Z wiekiem prawidłowo wychowany pies staje się zupełnie niezależny i zachowuje się dobrze, podczas gdy nikt nie jest w domu.
  • Tendencja do dominacji. Jakość często staje się przeszkodą z niewłaściwym wychowaniem, prowadzącą do nieposłuszeństwa i samowoli. W odniesieniu do innych zwierząt jest szczególnie wyraźny. Typowe dla pomarańczy jest podejmowanie niezależnych decyzji, a nie czekanie na polecenie właściciela, które jest korygowane przez trening.
  • Mając się - pomarańcze uważają się za duże psy, podczas gdy na spacerze nieustannie wywołują konflikty z większymi zwierzętami. Niezależność i determinacja odziedziczyli po przodkach żyjących w trudnych warunkach na północy.
  • Wymóg stałej uwagi. Są trwałe i nadpobudliwe, z brakiem własnych zabawek, opieki i autorytetu właściciela zaczynają bawić się rzeczami właściciela, grzebiąc wszystko, co rzuca się w oczy.
  • Rozmyślność. Zwierzę może zrobić coś godzinami, jeśli tego chce, nie lubi narzuconej uwagi. Spitzowi trudno jest wymusić wykonanie poleceń, ale możesz się zgodzić z jego pomysłowością.

Jeśli szczeniak nie nauczy się komunikować z innymi ludźmi, wykazuje silną nieufność, staje się podejrzliwy i nieufny, gdy się pojawiają. Od wczesnego dzieciństwa potrzebuje regularnej przyjemnej komunikacji z nieznajomymi.

Cechy edukacji

Przejawy pozytywnych i negatywnych cech każdego psa indywidualnie zależy w dużej mierze od właściciela i prawidłowego wykształcenia. Powinno zacząć się natychmiast, gdy pojawi się szczeniak w domu, inaczej w przyszłości będzie to powodować wiele problemów.

Edukacja to połączenie uczucia, uwielbienia i twardości. Należy wziąć pod uwagę trudny charakter Szpic i zwrócić uwagę na następujące punkty:

Z powodu swojej przenikliwości bardzo subtelnie wyczuwają słabości tych, którzy są wokół nich i są w stanie użyć tego do poprowadzenia "trzody".

Konieczne jest wychowanie psa od najmłodszych lat i nie pozwalanie mu dominować. Jeśli dasz ulgę zwierzakowi, szybko zrozumie, jak sobie poradzić, może manipulować właścicielem.

Odwaga i konflikt w stosunku do innych zwierząt utrudniają wiele spacerów. Konieczne jest wybranie ciszej miejsc i nie pozwalanie na kontakt z innymi psami.
Od wczesnego dzieciństwa musisz zrozumieć, co powoduje, że pies reaguje w postaci zalanego szczekania. Konieczne jest odzwyczaić szczeniaka od tego nawyku, tak aby w przyszłości spowodowało to mniej kłopotów.

Lubią bawić się z dziećmi, zwłaszcza jeśli dorastają razem z nimi. Ale bardzo małe dziecko może przypadkowo zranić czworonożnego przyjaciela. Niedbałe lub pozbawione szacunku podejście ze strony maluchów doprowadzi do jego drażliwości i agresywności.

Przedstawiciel rasy może dogadać się z innymi zwierzętami, ale problemy są możliwe z powodu tendencji do dominacji.

Szpice pomorskie są bardzo inteligentne, co ułatwia ich trening. Zazwyczaj uczą się poleceń w wieku 5 miesięcy. Ze względu na ich mobilność, "Aport!" Jest najbardziej lubiany, a oni są mniej skłonni do wykonania "Sit!" Lub "Połóż się!".

Wymagany jest minimalny zestaw poleceń, aby zwierzę było bardziej podatne na kontrolę. Z konsystencją i wytrwałością, łatwo jest odzwyczaić ich od zepsucia rzeczy, gryzienia rąk lub pójścia do toalety obok tacki.

Aby to pasowało

Szpic Pomorski będzie doskonałym towarzyszem dla miłośników aktywnego wypoczynku i zdrowego stylu życia. On jest szczęśliwy, aby przejść na długie wędrówki i spacery w przyrodzie. Dzięki wytrzymałości i dobrej sierści łatwo dostosowuje się do różnych warunków pogodowych.

Taki pies nie jest odpowiedni dla zapracowanej osoby, ponieważ potrzebuje regularnych długich spacerów, aktywnych gier oraz dużej uwagi i pieszczot. W przeciwnym razie zwierzak stanie się niepewny i bardzo agresywny.

Właściciel musi mieć wystarczająco dużo czasu na edukację, w przeciwnym razie Pomorskie - którego charakter może być trudny, zamieni się w niedopuszczalne i nieposłuszne dziecko.

Lepiej nie kupować go rodzinie z małym dzieckiem, ale dla młodszych dzieci powyżej 8 roku życia będzie to doskonały prezent i dobry przyjaciel. Jednocześnie ważna jest pomoc i udział dorosłych, którzy są gotowi zaproponować właściwe decyzje dotyczące wychowania psa.

Zwierzę potrzebuje przyjaznej postawy i dyscypliny. Nie toleruje okrzyków i chamstwa, a właściwe podejście pomoże stworzyć nawyki, które z wiekiem zmienią się w postać.

Szpic pomorski: wszystko o rasie i cechach pielęgnacyjnych

Wybierając zwierzaka, wielu miłośników psów kieruje się nie tylko wyglądem, ale także naturą zwierzęcia, jego zdolności do przywiązania się i przyjaźnienia z właścicielem i jego otoczeniem. Towarzyszy temu towarzyski, przyjazny i wierny Pomorzan. Dzisiaj omówimy najpopularniejszy typ tej rasy - karzeł lub niedźwiedzia, szpic.

Opis rasy

Zgodnie z ogólnym standardem rasy, długość wzrostu w kłębie i długość ciała są równe, dzięki czemu korpus Szpicu Pomorskiego wygląda kwadratowo. Klatka piersiowa jest szeroka, głowa jest zaokrąglona, ​​uszy nie są zbyt szeroko rozstawione, ich końce są ostre, kształt kufy wydłużony, jak u lisa. Włosy na szyi są długie, przypominają lwią grzywę, podstawa szyi jest mocna i szeroka. Przednie nogi są nieco szersze niż tylne kończyny, ogon jest zgięty ponad grzbietem w pierścień, czasami podwójny, co jest dopuszczalne zgodnie ze standardem. Szczenięta w rozmiarach standardowych osiągają sześć miesięcy. Pies ma prawidłowy zgryz, powiedzmy również cęgowy. Nos, wargi i łapy w kolorze odpowiadają kolorowi podstawowemu, często brązowemu lub czarnemu.

  • Kraj pochodzenia rasy: Niemcy.
  • Grupa: Szpice-psy.
  • Wzrost: w kłębie u psów i suk od 18 do 28 ss.
  • Waga: do 4 kg.
  • Długość życia: do 15 lat.
  • Wełna: gruba, puszysta z bogatym miękkim podszerstkiem.
  • Kolor wełny: standardowa rasa szpicu dopuszcza 12 rodzajów koloru, w tym: czarny, brązowy, brązowy, biały, kremowy, rzadki,
  • brzoskwinia. W przypadku próbek nakrapianych główny kolor powinien być biały, a rozmieszczenie plamek jest równomierne w całym ciele. Wełna niebieskawa lub płowa jest odchyleniem od normy dozwolonej na wystawach.
  • Okresy linienia: u suk - okresy rui i ciąży, regularny molt - okres wiosenno-jesienny.
  • Kto rozpoznał rasę: AKC, UKC, KCGB, CKC, ANKC. Zalety rasy: lekki i przyjazny charakter, pies jest wesoły, dobrze dogaduje się z dziećmi. Mimo, że nie jest wcale przerażający pod względem wyglądu i wielkości, jest gotów popędzić do obrony właściciela, nawet do psa, który jest o wiele większy niż on sam.
  • Możliwe trudności: dominującym zachowaniem w stosunku do innych zwierząt domowych w domu, z odchyleniami od zasad opieki mogą być problemy zdrowotne.

Historia rasy

Spitz, według wielu danych, pochodził od psów pasterskich, odpornych, nieustraszonych, gotowych chronić stado przed drapieżnikami kosztem własnego życia. Gęste, długie włosy, odziedziczone przez współczesne osoby, ogrzewały zwierzęta nocą w zimnych górach, a najbliżej osadzone uszy chwytały najmniejszy szelest. Aby poprawić rasę, aby nadać jej bardziej zwarty wygląd, Finowie i Niemcy podjęli się. Ze względu na arystokratyczną modę na psy towarzyszące na Pomorzu powstała ostateczna rasa, nazwana na cześć historycznego regionu Niemiec ze Szpicem Pomorskim. Dzięki królowej Wiktorii, która kochała małe psy, rasa przyjechała do Wielkiej Brytanii, a następnie do innych krajów europejskich, szybko zyskała popularność. Skrupulatni angielscy hodowcy również przyczynili się do poprawy charakterystyki rasy.

Wybór szczeniaka

Zawsze lepiej kupić rasowego szczeniaka nie z rąk, ale w żłobku lub z hodowców. W takim przypadku będziesz mógł dowiedzieć się szczegółów na temat stanu zdrowia rodziców, a także jesteś zobowiązany do przedstawienia przez weterynarza nowego wniosku o stanie zdrowia szczeniąt. Przy zakupie wskazane jest, aby dowiedzieć się, jakie problemy zdrowotne mieli rodzice, jak zachowują się podczas wizyt lekarskich, podróży lub długich podróży, postaw wobec szczepień, reakcji na leki, czy istnieje alergia na jakiekolwiek leki lub produkty.. Wybierając szczeniaka, zbadaj jego uszy i oczy, powinny być czyste, sierść gruba i ze zdrowym połyskiem, miękka. Rasa jest ciekawa, więc zdrowy szczeniak będzie bardzo aktywny, zabawny i hałaśliwy.

Cena szczeniąt waha się od 400 do 4000 dolarów, to zależy od przestrzegania standardów, cech rodziców.

Warunki przetrzymywania

Dziś krasnoludny szpic pomorski, lub tak zwany niedźwiedź, jest dziś bardzo popularny. Ze względu na swój mały rozmiar, ten rodzaj rasy wymaga większej uwagi podczas opieki i niektórych funkcji w utrzymaniu domu.

Przede wszystkim należy zadbać o usunięcie z pola widzenia i dostęp szczenięcia do wszystkich obiektów niebezpiecznych dla niego, na przykład przewodów. Przygotuj się na to, że ten futrzany com dosłownie podąży za tobą, wymagając uwagi i dobrej zabawy. Wskazane jest wyposażyć go w narożnik z zabawkami, które będą bawić zabawną drobiazg. Wybierając zabawki, upewnij się, że są one bezpiecznym, nietoksycznym materiałem, z którego są wykonane. Podczas wyposażania śpiącego psa, upewnij się, że ściółka jest wykonana z naturalnych tkanin, bez piankowej gumy i piór. Regularnie czyść i zmieniaj miot.

Zwrot, że pies jest podobny do właściciela, pasuje do pomarańczy: przyjmują zachowania i cechy charakteru swoich właścicieli. Jeśli właściciel jest aktywny, energia splatters we wszystkich kierunkach, a następnie zwierzątko będzie głośno i zarozumiały; w powściągliwej osobie, która preferuje ciche spacery do aktywnej rozrywki, szpice będą bardziej zrelaksowane.

Opieka nad psem zawiera zestaw procedur, które muszą być wykonywane ściśle, jeśli martwisz się o zdrowie i dobre samopoczucie swojego zwierzaka.

Wełna

Pomimo grubości i długości wełny codzienne czesanie jest konieczne tylko podczas okresu linienia. W innym czasie trzy razy w tygodniu wystarczy chodzić miękką szczotką wygładzającą wełnę. Uważają, że podszycie psa jest bardzo delikatne, procedura powinna być wykonywana delikatnie, najlepiej za pomocą pędzla do masażu, aby nie usunąć podszerstka.

Konieczne jest przecięcie włosów między palcami, w pobliżu uszu i odbytu. Wełna rosnąca w uszach zapobiega przedostawaniu się powietrza do małżowiny usznej, co zakłóca dobre właściwości słuchowe. Jeśli obawiasz się zaszkodzić psu, zapoznaj się z usługami groomer.

Uszy, oczy, zęby, pazury

Aby utrzymać oczy i uszy w czystości, kup specjalne rozwiązania dla swojego zwierzaka. Po zwilżeniu wacika roztworem dla uszu, wytrzyj część uszu, która jest otwarta od wełny, ponieważ się brudzi, ale nie dociera do małżowiny usznej.

Aby umyć oczy, zwilż bawełniany wacik w krople do oczu dla psów, delikatnie usuń śluz z zewnętrznego rogu do wewnętrznego rogu. Lekkie kwaśne oko - jest to normalne dla rasy.

Szpice mają jeden problem - chorobę przyzębia, więc muszą myć zęby. Aby to zrobić, apteki weterynaryjne mają wszystko, czego potrzebujesz: szczotkę, pastę do zębów, pałeczki i haczyki do usuwania kamieni. Podczas pierwszej procedury czyszczenia lepiej udać się do weterynarza, aby zobaczyć, jak zrobić to poprawnie. Raz na miesiąc szpic musi zostać obszyty szponami, gdy tylko usłyszysz stukot na podłodze - czas go wyciąć. Rysunek pokazuje, jak właściwie przyciąć nadmiar, aby nie uszkodzić naczynia krwionośnego.

Kąpiel

Zbyt często pies nie powinien kąpać się, wystarczy raz w miesiącu, a potem przy dużym zanieczyszczeniu.

Każdego dnia, po spacerze, myjesz swoje łapy i oglądasz futro na chwytane kolce lub słomki trawy. Przed procedurą kąpieli zwierzę musi się zaczesać, kąpać za pomocą szamponów dla psów. Po kąpieli, zmyj włosy miękkim ręcznikiem i wysusz suszarką do włosów w trybie suszenia na zimno.

Spacery

Długie spacery nie są pożądane dla szczeniąt, które nie osiągnęły pół roku, a dla dorosłych psów dwie godziny spędzania czasu w powietrzu są potrzebne do normalnego rozwoju. Pożądane jest, aby spacerowi towarzyszyły gry w piłkę lub bieganie z małymi przeszkodami. W zimnym sezonie dla zwierząt domowych musisz kupować ubrania, aby uniknąć przeziębień.

Zasilanie

Karma sucha klasy premium nadaje się do karmienia psa, jest droższa niż karma ekonomiczna, ale jest wykonana z wysokiej jakości produktów i jest zrównoważona witaminami i minerałami niezbędnymi dla zwierzęcia.

Jeśli zdecydujesz się na karmienie naturalnymi produktami, pamiętaj, że musisz dodać kompleksy witaminowo-mineralne (weterynarz dokładnie ci powie), musisz gotować codziennie, jedzenie powinno być świeże.

W przypadku pełnego wyżywienia w diecie powinny być obecne następujące środki spożywcze:

  • mięso (w kawałkach, nie mielone mięso), podroby - gotowane;
  • gotowana bez kości ryba;
  • jedna dziesiąta racji składa się ze zbóż, z wyjątkiem wabienia, jęczmienia i prosa;
  • gotowane na parze lub gotowane warzywa, owoce mogą być surowe;
  • jajka na twardo:
  • sfermentowane produkty mleczne, szczególnie potrzebują szczeniąt do wzrostu.
Upewnij się, że pies ma zawsze świeżą wodę, nie pozostawiaj resztek jedzenia w misce, jeśli wszystko nie jest zjedzone, potrzebne są mniejsze porcje. Zaleca się karmić dorosłego szpica dwa razy dziennie, do pół roku - 3-4 razy dziennie, dzieci do trzech miesięcy - 5-6 razy dziennie. Zauważ, że małe psy są podatne na otyłość.

Szkolenia i szkolenia

Spitz jest świetną umiejętnością uczenia się, ponadto zawsze chce zadowolić swojego mistrza. Szczeniak powinien natychmiast nauczyć się zasad postępowania, zakazać skubania wszystkiego, oszukiwania i przyzwyczajenia się do tacy.

Od ukończenia pięciu miesięcy możesz uczyć zespoły. Nie powinieneś krzyczeć na zwierzę, jeśli pokazujesz mu kilka razy, czego od niego chcesz, i chwaląc za zrozumienie i spełnienie polecenia, on to zapamięta.

Postaraj się ubrać trening w formę gry, w grze zwierzę odpręża się i lepiej zapamiętuje i przyswaja polecenia. Zasadniczo gry są niezbędne dla psa mobilnego, w przeciwnym razie stanie się on agresywny i nie będzie towarzyski.

Zdrowie i charakterystyczne choroby

Każda rasa posiadająca odpowiednią opiekę i właściwą pielęgnację będzie różna pod względem zdrowia i stosunkowo długiego życia. Problemy z zębami i oczami (zapalenie spojówek) nie będą omawiane, ich obecność lub nieobecność leży całkowicie w sumieniu właściciela. Są inne problemy zdrowotne, które są charakterystyczne dla pomarańczy.

Niewielkie postury powodują problemy ze stawami, z zamiłowaniem do gier mobilnych i niepohamowanej energii, dzieci często ranią więzadła i stawy kolanowe. Podczas spaceru obserwuj zwierzaka i przy najmniejszej nawet kulawości, zanieś go do weterynarza. Jeśli twój zwierzak nagle kaszle - nie powinieneś się bać, psy mają skurcze w gardle, co jest spowodowane przez strukturę chrząstki w krtani. Pies odchrząkuje i wraca do normy. Bardzo rzadko, ale jest zapaść krtani, w tym przypadku kaszel przyspiesza i zacieśnia, pies może się udusić, potrzebna jest pomoc weterynarza.

Ogólnie rzecz biorąc, szpice są dobrymi towarzyszami, dobrze radzą sobie z dziećmi, wiedzą, jak zaprzyjaźnić się z innymi zwierzętami. To puszysta, oddana kula pozytywnego i dobrego nastroju.

Czytaj Więcej O Psach

Ile miesięcy chodzą psy w ciąży

Szczepienia Okres i funkcje Fakt: Normalny czas trwania ciąży wynosi 56 do 66 dni. Fakt 2: Widoczne oznaki ciąży stają się zauważalne po około miesiącu. Fakt 3: Nie należy nadmiernie karmić psa szczeniaka. Fakt 4: Fałszywe mięso najczęściej występuje z powodu nieprawidłowo obliczonego czasu krycia.<

Buldog francuski: zdjęcie, charakter, opieka i utrzymanie

Szczepienia Charakterystyka rasy Buldog francuskiBuldog francuski to malutki reproduktor o ostrym sposobie myślenia i wesołym usposobieniu.Słynie z dobrego zdrowia, rzadko jest narażone na różne choroby, nie przyniesie Ci żadnych szczególnych problemów pielęgnacyjnych, nie wymaga dużo przestrzeni, ale będzie dobrą ochroną i ulubionym dla Ciebie.