Rasy

Szpic pomorski: zdjęcia, opieka, opinie właścicieli

Pomorskie wygląda jak dziecinna zabawka. Ta puszysta piłka stanie się lojalnym przyjacielem, a wraz z głośnym szczekaniem rozjaśni najbardziej pochmurny dzień.

Krótka informacja

  • Nazwa rasy: Szpic pomorski
  • Kraj pochodzenia: Niemcy
  • Pochodzenie rasy: XVIII wiek
  • Waga: 1,4-3,2 kg (najlepiej około 2 kg)
  • Wysokość (wysokość w kłębie): 18-22 cm
  • Długość życia: 12-16 lat

Najważniejsze wydarzenia

  • Szpic pomorski łatwo znajduje wspólny język z właścicielem, dla którego doświadcza nieograniczonej miłości i lojalności.
  • To wspaniały przyjaciel i towarzysz dla świadomych dzieci. Lepiej powstrzymać się od kupowania zwierzęcia dla młodych żartownisiów.
  • Ma doskonałe właściwości ochronne i głośny "dzwonek" powiadamia o przybyciu niespodziewanego gościa.
  • Nie nadaje się do trzymania w wolierze lub na łańcuchu. Mieszkanie lub dom wiejski - idealne miejsce.
  • Pomorskie wymaga dokładnej i regularnej opieki, aktywnego wypoczynku i długich spacerów. Zanim zaczniesz przedstawiciela tej rasy, warto trzeźwo ocenić ich siłę.
  • Psy uwielbiają szczekać, co niepokoi ich sąsiadów, a często także ich właścicieli.
  • Ze słabym charakterem właściciela Szpic jest skłonny do dominacji i uporu, co nie jest łatwe w obsłudze.
  • Rasa nie jest odpowiednia dla początkujących właścicieli psów.

Szpic pomorski to maleńki wiercipięta o ładnej twarzy, która nie wyobraża sobie życia bez aktywnych spacerów na świeżym powietrzu. Rasa łączy niezwykły intelekt i temperamentalny charakter dużych krewnych. Ten pluszowy miś będzie bez lęku pędził do twojej obrony, jeśli zobaczy wroga w przypadkowym piechurze. Mimo lojalności i miłości szpic pomorski nie będzie siedział długo u stóp mistrza. Dla niego leżenie w liściach i wyrzucanie energii w aktywnej grze jest o wiele bardziej interesujące.

Charakterystyka rasy

Historia szpicu pomorskiego

Patrząc na kulistą kulę zwiniętą w fotel, trudno sobie wyobrazić, że jego przodkowie byli kilkakrotnie więksi i żyli na terytorium współczesnych krajów północnoeuropejskich. Dowodem na to jest pochówek archeologiczny z epoki neolitu. Tak zwane torfowe psy były wykorzystywane do ruchu, dzięki wytrzymałości i sile. Warto zauważyć, że ta metoda jest nadal szeroko rozpowszechniona w Islandii i Laponii. Na południu psy te były hodowane w celu ochrony statków w portach lub nieruchomościach. Era Średniowiecza radykalnie zmieniła stosunek do nich: ładny wygląd i niezłomna energia zasługiwały na miłość europejskiej arystokracji. Coraz częściej na imprezach towarzyskich pojawiały się szlachetne damy i osoby w towarzystwie czworonożnych satelitów.

Szczere zainteresowanie rasą, z której przyjechał Szpic Pomorski, po raz pierwszy wyrazili mieszkańcy Niemiec. To tutaj zaczęto hodować psy Spitzkhund, które w XVIII wieku rozprzestrzeniły się w całym średniowiecznym państwie. Przez długi czas trenerzy psów nie mogli dojść do porozumienia: skąd pochodzi szpic pomorski? Laury przeszły do ​​niemieckiego miasta Wirtembergii - centrum hodowli psów, a następnie do Pomorza - prowincji pruskiej. Wielu ekspertów odważnie wypowiadało się, porównując Szpice z psami, które żyły w Chinach, Starożytnym Egipcie i Grecji. W rezultacie prawo do bycia uznanym za miejsce narodzin tej rasy utknęło na Pomorzu.

Pierwsze osobniki ważyły ​​około 15 kilogramów i przekroczyły wielkość nowoczesnych pomarańczy. Chcąc ujednolicić rasę, niemieccy hodowcy psów wybrali najmniejsze okazy do hodowli. Tę sprawę kontynuowano w Anglii, gdzie Pomorze "grało" z nowymi kolorami.

Ważną rolę w rozpoznaniu rasy odegrała królowa Wiktoria. Podobnie jak wielu wcześniej, nie mogła oprzeć się urokowi szpicu Marco - Pomorskiego, który spotkał się z królową we Florencji i wkrótce pojechał z nią do Anglii. Z biegiem czasu sprawiło to, że rasa stała się popularna. Liczne zwycięstwa szpicu królewskiego na różnych wystawach i wystawach spowodowały, że obywatele chcieli zdobyć tak urocze zwierzątka. Pod koniec XIX wieku pomarańczę uznano za rasę, która otrzymała oddzielny klub hodowców psów. Składały się głównie ze szlachcianek, z których wiele założyło pierwsze żłobki, w których hodują i utrzymują Szpice Pomorskie, często o określonym kolorze. Na przykład jedna z szkółek słynęła z zwierząt o wełnie kremowej i białych kolorach, a w drugiej można było znaleźć przykłady czarnych odcieni.

Starania angielskich hodowców psów pozwoliły na zmianę wielkości Szpicu Pomorskiego, który stał się znacznie mniejszy w porównaniu z ich niemieckimi krewnymi. Wszystkie zwierzęta podzielono na dwie grupy: osobniki ważące mniej niż siedem funtów (około 3,1 kilograma). W wyniku wieloletniej hodowli angielskie pomarańcze stały się punktem odniesienia, z którym próbowali się spotkać hodowcy z całego świata. Jednak do dziś najbardziej miniaturową szpicą są po prostu ludzie z Pomorza.

W 1892 r. Rasa ta podbiła mieszkańców Ameryki, gdzie psy przywieziono z angielskich hodowli. Pomimo tego, że Pomorski Szpic nie rozpoznał Amerykańskiego Związku Kynologicznego (AKC) - znanej organizacji psów, która wciąż istnieje - zwierzęta natychmiast zakochały się w swoim entuzjazmie, zabawnym zachowaniu i oczywiście jedwabistych włosach. Wszystko zmieniło się wraz z początkiem XX wieku, kiedy założenie Amerykańskiego Klubu Pomorskiego Szpica postawiło fatalny punkt w procesie rozpoznawania rasy.

Jedenaście lat później odbyła się pierwsza wystawa, w której wielu hodowców Pomorzan rywalizowało o prawo do bycia najlepszym. W tym czasie szpic mógł pochwalić się całą paletą kolorów. Zwierzęta o czarnych, białych, czekoladowych, kremowych i niebieskich odcieniach budziły powszechny podziw, ale tylko jedna pomarańcza zdobyła najwyższą nagrodę. Stali się księciem Banner Charming z wełną szlachetnego czarnego koloru, należącą do pani F. Smith. Znani mistrzowie następujących wystaw to pomorskie szpice psów Dainty Mait (Graceful Baby), Princess Ola i Twilight (Dusk). Wszystkie dały liczne potomstwo.

Pomimo widocznego postępu w hodowli szpicu pomorskiego, amerykańscy hodowcy psów kontynuowali prace nad ulepszeniem rasy, ale wkrótce porzucili próbę uczynienia zwierząt bardziej miniaturowymi. Silny spadek proporcji ciała uniemożliwił kontynuowanie wyścigu, co negatywnie wpłynęło na hodowlę psów. Eksperymentalnie okazało się, że utrzymywanie niebieskiego koloru pomarańczy jest najtrudniejsze, a białe szpice są większe od swoich krewnych o innym kolorze, a zatem rzadziej uczestniczą w wystawach.

Warto zauważyć, że to właśnie na kontynencie amerykańskim poprawna nazwa utkwiła w rasie - Pomeranet. Reszta błędnie nazywa Szpice Niemcem, a potem krasnoludem. Obecnie ten trend jest mniej powszechny, chociaż w klasyfikacji FCI (Międzynarodowa Organizacja Cynologiczna) pomarańcze są nadal rejestrowane pod nazwą "Szpic niemiecki".

Rasa ta ma długą, ale interesującą drogę od obsługi północnych psów do ulubionych znanych osób. Teraz Szpic Pomorski - regularni członkowie różnych wystaw i wydarzeń. Zwierzęta podziwiają ich umysł, dziarski charakter i grube włosy, odziedziczone po przodkach. Kompaktowy rozmiar w połączeniu z dużym sercem sprawiają, że pomarańcze są doskonałymi towarzyszami i prawdziwymi przyjaciółmi.

Wideo: Pomorskie

Wygląd szpica pomorskiego

Pomorskie należy do ras psów karłowatych. Jednak jego gęsta sylwetka i mocna muskulatura nie umniejszają łaski i wdzięku. Standard FCI sugeruje, że wysokość szpicu w kłębie powinna być równa długości jego ciała i wynosić 18-22 cm.

Masa pomarańczy jest proporcjonalna do ich wzrostu i waha się od 1,5 do 3,2 kg. Przedstawiciele ras powinni idealnie ważyć 2 kg.

Głowa i czaszka

Głowa szpicu pomorskiego jest niewielka. Szeroka tylna część czaszki zwęża się do nosa, tworząc w ten sposób klin. Zaokrąglone czoło kontrastuje z niedostatecznie zaznaczonym guzem potylicznym. Kości policzkowe są prawie niewidoczne z powodu spuchniętych policzków.

Kufa

Dobrze zdefiniowany stop jest charakterystyczną cechą wąskiej kufy, która jest dwa razy mniejsza od czaszki. Mały i zgrabny nos jest zawsze czarny (może brązowy w kopiach pomarańczy i imbiru). Sytuacja jest podobna do koloru warg.

Trójkąty uszu "stoją" na zamkniętej koronie. Mieć ostrą i twardą końcówkę. Przy urodzeniu, uszy pomarańczy zwisają, ale "wznoszą się", gdy pies dojrzewa.

Oczy

Małe, ciemne oczy ustawione ukośnie. Kształt ma kształt w kształcie migdałów lub owalny. Powieki czarne; ciemnobrązowa pigmentacja jest akceptowalna u psów o podobnym kolorze. Pomarańcze charakteryzują się żywym, a nawet psotnym spojrzeniem, które nadaje zwierzęcemu podobieństwo do młodego lisa.

Szczęki i zęby

Górna szczęka szpica pomorskiego zachodzi na dolną część, tworząc regularny zgryz nożycowy. Zgryzy proste i cęgowe nie są uznawane za wady. Jest 42 zębów. Brak przedtrzonowców w kolorze pomarańczowym jest bezkrytyczny.

Silna szyja ma lekko zakrzywiony kształt. Długość jest średnia, brakuje tak zwanego zawieszenia. Wysokie lądowanie zamaskowane bujnym "żabotem".

Obudowa

Szyja szpica pomorskiego kończy się w kłębie, a to - z krótkim grzbietem. Z kolei schab przechodzi w krótki, niecięty, zmielony zad. Rozwinęło się piersi. Brzuch powinien być schowany, a żebra muszą być wyczuwalne.

Ogon

Ma średnią długość, znajduje się stosunkowo wysoko. Ze względu na to, że pierścień ogona leży na plecach, pies wygląda miniaturowo i zaokrąglony.

Kończyny przednie

Ustaw szeroko. Ramiona wyróżnia wyraźna muskulatura. Ciasno dopasowane palce kojarzą się z zadbaną stopą kota. Czarne cieniowania i pazury charakterystyczne dla wszystkich członków rasy, z wyjątkiem czerwonego, kremowego i brązowego.

Kończyny tylne

Równolegle do siebie. Uda i nogi są w równej proporcji. Małe łapy nie są tak okrągłe jak przednie. Palce są zaciśnięte i zakończone czarnymi pazurami i klockami (u niektórych psów brązowych).

Sposób poruszania się

Pomeranets poruszają się łatwo i plastycznie. Kończyny tylne dobrze się pchają. Pies jest trochę sprężysty podczas chodzenia.

Wełniana osłona

Pomarańczowy płaszcz kryje w sobie gęsty podszerstek. Krótkie, miękkie włosy pokrywają głowę, wyzywająco wystawiając uszy i przednią część kończyn. Reszta ciała charakteryzuje się długimi prostymi włosami, które nie charakteryzują się lokami i falami. Ramiona i włosy psa są ukryte za grzywą. Puszysty ogon płynnie łączy się z "spodniami" na tylnych kończynach.

Kolor

Rasa pomorska ma dziesięć kolorów wełny: biały, niebieski, czarny, kremowy, pomarańczowy, sable, niebieski lub czarny z brązową, czekoladową i dwukolorową. Kolor pstrej oznacza biel jako kolor tła i równomierną dystrybucję oznaczeń.

Wadą rasy jest każde odchylenie od normy. Wśród nich:

  • ostre zwężenie czaszki od tyłu do nosa;
  • głowa w kształcie jabłka lub zbyt płaska;
  • łzawiące oczy wyłupiaste, ich jasny odcień;
  • pigmentacja powiek, płatów nosa i warg;
  • chód kaczkowaty, "caraco";
  • podwójny pierścień na końcu ogona;
  • wyraźny stop.

Ponadto istnieją również wady eliminacyjne:

  • agresywne lub tchórzliwe zachowanie;
  • nieokreślona wiosna;
  • na wpół wyprostowane uszy;
  • przodozgryz i / lub przekroczenie;
  • odwrócenie lub skręcenie powiek;
  • jasne granice białych plam.

U samców pomarańczy dwie rozwinięte jaja muszą być całkowicie w mosznie.

Szpic pomorski: opis rasy psów, opieka i konserwacja

Miniaturowe rasy zwierząt domowych stały się ostatnio szczególnie popularne. Uważa się, że takie okruchy mogą żyć w mieszkaniu z właścicielami, bez uszczerbku dla tych ostatnich, mają dobry temperament i nie wymagają specjalnej troski. Czy tak naprawdę jest z Szpicem Pomorskim, ulubieńcem dzieci i dorosłych? Jak wybrać szczeniaka, charakter rasy, opiekę i utrzymanie psów - przydatne informacje w naszym artykule.

Opis rasy

Te miniaturowe psy nazywane są pomorskim lub niemieckim szpicem karłowatym. Zasługują na popularność dzięki niewielkiemu wzrostowi, który pozwala rodzinom z każdymi warunkami życia zacząć.

Charakterystyczną cechą tej rasy jest energia, życzliwość i wesołe usposobienie pomarańczy. Łatwo się przystosowują, szybko dogadują się ze wszystkimi członkami rodziny i znajdują z nimi kontakt.

Opierając się na wyglądzie, istnieją trzy rodzaje szpiców:

  • standardowy, lub "lis" - z długim pyskiem, oczami w kształcie migdałów, ostrymi, wyprostowanymi uszami, bez wspaniałej bramy, z cienkimi łapami;
  • Szpic niedźwiedzia typu Pomeranian - o krótkiej spłaszczonej kufie, okrągłych oczach, małych uszach z bujnym kołnierzem, o grubych nogach;
  • Typ pośredni lub "lalkowy" ("Baby Doll") - ma cechy zarówno lisa, jak i niedźwiedzia, ale ma niewielki rozmiar, co powoduje zwiększoną tendencję do chorób i krótkiego trwania życia.

Dla wszystkich przedstawicieli pomarańczy charakterystyczną cechą jest "stojąca" wełna. Właśnie dlatego te puszyste grudki wyglądają tak uroczo.

Historia pochodzenia

Przodkowie nowoczesnych pomarańczy są zwyczajnym Szpicem, który w XV wieku wykonał świetną robotę w branży pasterskiej w europejskich wioskach. Mimo, że wzrost psa nie był zbyt udany, znali swój biznes.

Wśród miotu znalazły się również malutkie szczenięta, które stały się przedmiotem selekcji w XVII wieku. Prace na rzecz poprawy rasy przeprowadzono na Pomorzu - pruskiej prowincji Niemiec na południu Morza Bałtyckiego. Stamtąd przyszło imię małego szpica.

W 1870 roku, gdy niektórzy przedstawiciele tej rasy zostali przywiezieni do Anglii, hodowcy postanowili trochę poprawić psy. Przeprowadzono różne warianty krzyżowania, w wyniku których pojawiły się karłowate puszyste grudki ze ślicznymi małymi twarzami. Nawet królowa Wiktoria nie mogła się oprzeć takim uroczym stworzeniom, dostała sobie pomorskie zwierzątko, z którym nie została rozdarta.

Następnie przedstawiciele nowej rasy mogli zdobyć popularność za granicą, w Ameryce i Kanadzie. To właśnie tam przylgnęła do nich nowoczesna nazwa - Szpic Pomorski.

Długość życia

Chociaż psy są bardzo małe, mogą żyć nawet dłużej niż niektóre większe rasy. Średni wiek pomarańczy osiąga 12-15 lat.

Ale zdarzały się przypadki, gdy szpice osiągnęły dwudziestą. Odpowiednia opieka i dobre odżywianie przyczyniają się do długowieczności zwierząt domowych.

Cel i charakter psa

Te urocze stworzenia są idealne dla treści w mieszkaniu, ponieważ nie zajmują dużo miejsca, nie wymagają specjalnych warunków i nie są wybredne.

Dwarf Spitz - inteligentne i bystre psie, są zabawne i zabawne.

Łatwo jest znaleźć kontakt z dziećmi, które traktują je dobrze. Ale jeśli dziecko nie wie, jak poprawnie komunikować się z pomarańczą, może stać się na niego zły, stać się agresywnym. Dlatego dorośli muszą wyjaśnić zasady zachowania z zwierzakiem. Lepiej też dla bezpieczeństwa lasu nie kupować psa, dopóki dziecko nie będzie starsze.

Spitz to aktywny fidget, więc uwielbia grać, biegać wszędzie dla swoich mistrzów. Niewielki rozmiar pozwala na zabranie psa na drogę, z łatwością podróżuje i dostosowuje się do każdych warunków.

Pomorze zawsze stara się zadowolić właściciela, wiernie go chroni, dlatego nieustannie szczeka na obcych, inne zwierzęta. Jego głos jest bardzo dźwięczny, co może być denerwujące. Dlatego konieczne jest odzwyczajenie szczeniaka od takiego nawyku. Z pomocą ubioru jest to łatwe, szpice psów uwielbiają być chwalone i starają się zadowolić.

Pies potrzebuje aktywnego ruchu: biegania, zabawy, pływania, regularnych spacerów. Dla niej bardzo ważne jest, aby właściciel był na miejscu, ponieważ szpic czuje się nieswojo sam.

Pomorskie jest bardzo zazdrosne o pojawienie się innych zwierząt domowych w domu. Przed podjęciem decyzji powinieneś pomyśleć o reakcji psa na nowego zwierzaka kilka razy. Mogą po prostu nie dogadać się.

Wzorzec rasy i dobór szczeniąt

Kupując psy, musisz wziąć pod uwagę cechy rasy i jej obowiązkowe normy:

  • wysokość - od 18 do 22 cm w kłębie;
  • głowa jest mała, szersza między uszami i zwęża się ku dołowi, szerokie czoło;
  • kufa - jedna trzecia krótsza niż czoło, nieostrzona;
  • usta - suche, czarne, bez fałd;
  • zęby - małe, z ugryzieniem nożycowym (możliwe i proste);
  • nos jest mały, czarny lub brązowy;
  • oczy - małe, ciemne, owalne, skośne;
  • uszy - małe, w kształcie trójkątów, wyprostowane, ściśle rozstawione;
  • szyja jest średniej długości, ale prawie niewidoczna pod puszystymi włosami;
  • ciało - proste plecy, szeroka klatka piersiowa, krótka wypukła talia;
  • ogon - wysoki, niezbyt duży, z zawinięciem (być może z dwoma);
  • stopy - proste, równoległe, stojące, małe, pazury czarne;
  • włosy są puszyste, podszerstek krótki i gruby, nie kręcony, prosty, stały.

Psy tej rasy mogą mieć więcej niż dziesięć różnych kolorów, jednokolorowe i dwukolorowe, nakrapiane.

Najczęściej spotykane są kolor czarny, czekoladowy, pomarańczowy i kremowy. Ale białe, niebieskie lub sable pomarańczowe nie są tak powszechne.

Jeśli w przyszłości właściciel planuje wystawić zwierzaka, musi koniecznie wziąć pod uwagę wszystkie te parametry w momencie zakupu.

Ponadto, wybierając czworonożnego "niedźwiedzia", ​​należy wziąć pod uwagę inne kryteria.

  1. Ważne jest, w jakich warunkach szczeniak jest u hodowcy i co je - jego zdrowie zależy od niego. Pomieszczenie musi być suche i czyste, a jedzenie musi być pożywne.
  2. Pies nie powinien wyglądać na ospałego, ale energiczny i zdrowy.
  3. Dokumenty muszą być dostępne - paszport weterynaryjny ze szczepieniami i rodowodem (jeśli taki istnieje).
  4. Wielkość szczeniaka w tym wieku nie ma znaczenia.
  5. Chłopcy są z natury bardziej zarozumiali i trudniej trenować niż dziewczęta.

Koszt pomarańczy zależy również od grupy, do której należy szczeniak.

Są tylko trzy z nich:

  • klasa pokazowa - specjalne piękności, które twierdzą, że wygrywają na wystawach;
  • Klasa rasowa - szczenięta o dobrym rodowodzie, dobrze nadające się do dalszej hodowli;
  • klasa zwierząt domowych - skromne zwierzęta domowe.

Treści, opieka i karmienie

Życie w szpiku karłowatym zależy od atmosfery, w której mieszka pies. W końcu, jeśli odpowiednio i regularnie opiekujesz się swoim zwierzakiem, aby zapewnić mu pełnowartościową, zrównoważoną dietę, zwiększy to szanse na długotrwałą wątrobę wśród przedstawicieli jej rasy.

Dbanie o puszyste grudki nie jest trudne, ale w tym celu trzeba przeznaczyć około pół godziny każdego dnia.

  1. Szczególną uwagę należy zwrócić na dumę z pomarańczy - grubej wełny. Powinien być codziennie wyczesywany, tak aby nie staczał się i nie przewracał wszystkich zakamarków mieszkania. Regularne zabiegi fryzjerskie sprawią, że płaszcz będzie lśniący i atrakcyjny.
  2. Procedury wodne powinny być przeprowadzane 5 - 6 razy w roku, nie częściej. Oczywiście, jeśli podczas spaceru pomorskie płynie w kałuży, to trzeba będzie natychmiast się kąpać. Do mycia stosuje się specjalny szampon zmiękczający, który delikatnie działa na delikatną skórę psów. Doświadczeni hodowcy zalecają zakup suchego środka czyszczącego, aby kąpiel nie była zbyt wrażliwa na wrażliwą skórę.
  3. Uszy i oczy szpica wymagają częstego czyszczenia, gdy tylko pojawi się brud.
  4. Od czasu do czasu należy myć zęby psom, jako pojawienie się nieprzyjemnej płytki nazębnej.
  5. Pazury pomarańczy doskonale się kroją, spacerując po asfalcie w ciepłym sezonie. Ale w zimie procedura dbania o pazury musi wykonać właściciel.
  6. Codzienne spacery są wymagane dla wszystkich pomarańczy. Nie powinny być zbyt długie, psy szybko gromadzą swoją dawkę kilometrów. W niekorzystnych warunkach pogodowych można i nie wpuszczać Spitza na ulicę, biegną przez mieszkanie w ciągu jednego dnia. Ale nie możesz tego zrobić zbyt często.

Odżywianie psów jest ważnym elementem właściwej pielęgnacji, zapewniającym zdrowie małych zwierząt domowych.

Możesz karmić pomarańcze suchym jedzeniem lub naturalną żywnością. Ważne jest, aby od razu określić sposób odżywiania i nie zmieniać go w przyszłości.

Wśród pasz sklepowych należy zatrzymać wybór produktów premium o zrównoważonej zawartości witamin i minerałów. Dobre jedzenie zawiera mięso, ryby, podroby i zestaw witamin. Dodatkowo hodowcy zalecają podawanie owoców, produktów mlecznych i gotowanych warzyw.

Karmienie szpica naturalnymi produktami powinno również spełniać kryteria równowagi, bezpieczeństwa i użyteczności.

Idealna proporcja dzienna: białka (mięso i ryby) - 50%, zboża - 30%, warzywa i owoce - 20%.

Ważne jest, aby podawać nie gorące i niezbyt zimne jedzenie, powinno być w temperaturze pokojowej.

W żadnym przypadku nie należy wchodzić w dietę takich produktów pomarańczy:

  • wyroby cukiernicze, słodycze;
  • wieprzowina;
  • kiełbasa;
  • wędzone mięso;
  • słone jedzenie;
  • tłuste mleko;
  • rośliny strączkowe (fasola, groch);
  • biała kapusta.

Pamiętaj, aby zapewnić miniaturowy szpic w trybie picia. Powinny mieć 24/7 bezpłatny dostęp do czystej wody.

Jak szkolić i kształcić szpic pomorski

Jak wspomniano powyżej, aby złagodzić gorący temperament i życzliwość psów, muszą być odpowiednio wykształcone.

Pomarańcze są bardzo sprytne, a poza tym podobają się, gdy właściciel pożera ich. Dlatego zwierzęta domowe starają się zadowolić wszystkim, tylko po to, by zdobyć tę pochwałę. Uważnie słuchają żądań i poleceń, aby zrozumieć, czego się od nich wymaga.

Szczególnie ważne jest, aby pies odkaszlnął, głośno szczekając. W tym przypadku właściciele muszą wykazać szczególną cierpliwość i wskazać zwierzęciu, że nie należy tego robić. W przeciwnym razie goście rzadko pojawią się w domu, zwłaszcza małe dzieci.

W żadnym przypadku nie należy przerwać szkolenia. Faktem jest, że szpice natychmiast czują się, gdy właściciel jest osłabiony w swoich żądaniach. Dlatego konieczna jest ciągła wytrwałość, aby pies nie ignorował poleceń.

Ważne jest, aby wszyscy członkowie rodziny przestrzegali tych samych zasad dotyczących edukacji szczeniąt Spitzu Pomorskiego, aby uzyskać efektywny efekt szkolenia.

Należy również przypomnieć, że psy te żyją blisko ludzi, a używanie łańcuchów, klatek lub innych środków ograniczania ich wolności jest niedopuszczalne. W przeciwnym razie zwierzęta będą szczególnie agresywne, a od wiarygodnych i przyjaznych przyjaciół zamieni się w niebezpieczne i nieprzewidywalne zwierzęta.

Zalety i wady rasy

Jeśli po otrzymaniu informacji o tych miniaturowych zwierzętach, wahasz się w swojej decyzji dotyczącej zakupu czworonożnego przyjaciela, postaramy się podsumować wszystko, co zostało powiedziane powyżej.

Szpice mają znaczące pozytywne cechy:

  • są inteligentni i łatwo się trenują;
  • nie wymagają specjalnych warunków życia;
  • szybko opanowany w nowym miejscu;
  • oni są dobrymi strażnikami;
  • stać się towarzyszami w podróżach i kampaniach;
  • są szczególnie energiczne;
  • umieć szybko pocieszyć;
  • mogą mieszkać w rodzinach, w których są dorosłe dzieci.

W przeciwwadze dla tych funkcji pomarańcze mają minusy.

Wśród nich:

  • krótki temperament;
  • głośne długie szczekanie;
  • trudności w komunikowaniu się z małymi dziećmi;
  • niechęć do innych zwierząt (w domu lub na ulicy).

Wiele rodzin, ważących wszystkie za i przeciw, staje się szczęśliwymi posiadaczami tych emocjonalnych towarzyskich i energicznych zwierząt.

Ile wynosi szpic pomorski

Koszt popularnych puszystych grudek zależy od kilku czynników:

  • pół szczenięta (tańsze suki);
  • klasa zwierząt;
  • dostępność dokumentów rodowodowych;
  • tytuły dla rodziców.

Jeśli chcesz mieć prostego zwierzaka, aby dzieci mogły się z nim bawić, zakup będzie kosztować około 20-40 tysięcy rubli.

A jeśli masz widok Szpicla, aby w przyszłości mógł on zrobić karierę wystawową, powinieneś zdobyć szczeniaka z utytułowanych rodziców, z wszystkimi niezbędnymi dokumentami i idealnymi cechami. Taki pies będzie kosztował większą kwotę - od 50 do 150 tysięcy.

I nie zapominaj, że niezależnie od obecności lub braku tytułów i nagród, zwierzak potrzebuje miłości i uczucia. Wtedy Pomeranets będzie wiernym i wdzięcznym przyjacielem, zawsze gotowym do rozweselić swojego mistrza.

Szpic pomorski: pochodzenie, opis i charakter psa

Śliczny bezczelny - taki właśnie pseudonim można opisać pomeranian miniaturowy szpic. Ten czarujący pies, jak kurant, może czarować dosłownie każdego, stając się ulubionym zwierzakiem wszystkich członków rodziny. Ale charakter małego puszystego nie jest tak potulny, jak byśmy chcieli.

Przyjrzyjmy się bliżej karzełkowi pomorskiemu jako rasie.

Trochę historii

Rasa ta otrzymała oficjalną nazwę na cześć historycznej dzielnicy, która znajduje się na wybrzeżu Morza Bałtyckiego. Obecnie nie jest znane dokładne miejsce, w którym te atrakcyjne psy pojawiły się po raz pierwszy. Jednak niektóre badania pokazują, że ich wygląd jest związany z północną częścią Europy, skąd pochodzi szpic niemiecki. Rasa stała się szeroko rozpowszechniona dopiero w XVIII wieku, będąc zwierzętami domowymi zwykłych ludzi. Jednak po pewnym czasie te psy były w arystokratycznych i królewskich rodzinach.

W 1860 roku popularność pomarańczy została przyćmiona przez Pekińczyka, który przybył na terytorium krajów europejskich z Chin. Ale to tylko chwilowe zaćmienie. Kiedy szpic stał się ulubionym zwierzakiem królowej Wiktorii, ta rasa przyciągnęła uwagę angielskiego klubu hodowlanego. Wówczas hodowcy starali się pokazywać mniejsze odmiany psów, ponieważ podczas udziału w wystawach i zawodach istniało ograniczenie wagowe.

Galeria: Pomeranian (25 zdjęć)

Ogólny opis rasy

Oczywiście, dziś Szpic Pomorski może się nieznacznie różnić od psów z XIX wieku, ale w szczególności odnosi się do wielkości, ale współczesne zwierzęta domowe nie straciły swojego uroku. Dziś te małe stworzenia o puszystych ogonach w kształcie pierścienia i uroczych oczach wyglądają jak pluszowa zabawka. Standardy rasy mają następujące parametry:

  • Głowa psa szpic średniego wzrostu, zarówno u chłopca, jak iu dziewczynki, wyraźnie pokazuje przejście od czoła do kufy. Czoło jest zaokrąglone, raczej szerokie.
  • Kufa jest krótsza niż czoło, ale nie spiczasta, ma suche, obcisłe usta, które są pigmentowane czarnym kolorem.
  • Zęby przedstawicieli tej rasy o niewielkich rozmiarach, istnieje zgryz nożycowy.
  • Uszy o trójkątnym kształcie, blisko posadzone, wyprostowane.
  • Oczy średniej wielkości, lekko skośne, co nadaje zwierzęciu chytry wygląd.
  • Szyi nie można nazwać krótkim, ale z powodu grubego futra wydaje się bardzo mały.
  • Klatka piersiowa jest dość głęboka i szeroka.
  • Z tyłu tworzy się prosta linia, która przechodzi w krótki odcinek lędźwiowy.
  • Łapy tylne i przednie proste, równoległe do siebie, zaokrąglone, kompaktowe.
  • Ogon jest wysoki, średniej długości.

Warto zauważyć, że przedstawiciele tej rasy muszą przestrzegać wyżej opisanych cech. Jeśli pies ma jakieś nieprawidłowości, jest uważany za niską rasę i nie może brać udziału w wystawach.

Szpic pomorski ma główną cechę wyróżniającą - wełnę, która stoi wyprostowana, co nadaje puszystości psom. Jeśli mówimy o kolorze szpica, jest ich 12.

Warto zauważyć, że pełny kolor sierści i opalenizny mogą pojawić się dopiero w wieku sześciu miesięcy, kiedy szczenię po raz pierwszy zostanie dotknięte linieniem.

Główne klasy otwarte dla koloru sierści obejmują następujące osoby:

  • Jasnoczerwony.
  • Biały.
  • Pomarańczowy.
  • Kremowy
  • Sable.
  • Czarny.
  • Brązowy (czekolada).
  • Niebieski

Rzadkim zjawiskiem jest biały Szpic Pomorski, ale jednocześnie powinien być śnieżnobiały, bez obecności żółtych plam.

Główne odmiany pomarańczy są następujące:

Charakter i nawyki

Te małe i urocze psy są bardzo aktywne. Podobnie jak na ulicy, w domu, psy Spitza lubią się bawić, skakać, biegać, komunikować się z innymi.

Te futrzane pieski uwielbiają poznawać nowe zwierzęta i ich właścicieli. Pomarańcze są uważane za całkiem posłuszne zwierzęta, a jeśli istnieje potrzeba pozostawienia psa z przyjaciółmi lub znajomymi, to z reguły nie pojawiają się z tym problemy. Te psy są dobrze posłuszne jako ich właściciele i obcy.

Ale takie posłuszeństwo odnosi się tylko do ludzi, a wśród innych psów szpice będą wykazywać cechy przywódcze i nie będą mogły brać pod uwagę wielkości swoich rywali. Szpice są dość zazdrosne o zajmowane przez nich terytorium. Człowieku, mogą tu spokojnie zaatakować, ale nie tolerują innych zwierząt i nieproszonych gości. Na obcych czeka małe i ostrzegawcze pluje od szpicla.

Większość pomarańczy woli komunikować się z ludźmi, ale ta cecha czasami manifestuje się w odniesieniu do innych zwierząt domowych, które nie są skłonne prowadzić. Szpice z takimi zwierzętami nie tylko mają kontakt, ale mogą bez problemu żyć pod jednym dachem. Ale warto zauważyć, że pomarańcze nie są zbyt ciepłe dla kotów. Psy mogą wściekle szczekać na te futrzaste zwierzęta. Jeśli zdecydujesz się na pomorskie szczenię, warto pamiętać, że te zwierzęta są dość wymagające. Brak przywiązania i uwagi może wywoływać drażliwość psa.

Szpice bardzo lubią młodszych członków rodziny, zwłaszcza dzieci poniżej 5 roku życia. To w tym wieku, że dwa pasują do siebie doskonale jako towarzysze do gier. Ponadto, szpice psie z dziećmi mogą ćwiczyć wszystkie swoje cechy ochronne i ochronne, które są osadzone w ich krwi.

Wychowanie i szkolenie

Szpice pomorskie mogą być dobrze wyszkolone i przeszkolone. W tym przypadku właściciel nie musi stosować żadnych ścisłych metod, ponieważ zwierzę rozumie wszystko naraz. Właściciele tych miniaturowych psów są zgodni co do tego, że ich pupile są w stanie zaskoczyć, pokazując jednocześnie niezwykłą przenikliwość i niezwykłe talenty.

Jeśli chcesz, aby twój szczeniak w pełni się rozwijał i rozwijał, przechodził przez socjalizację, musi żyć w kręgu ludzi, ponieważ klatki na świeżym powietrzu, łańcuchy, odległe pomieszczenia są niedopuszczalne dla szpic-psa.

Jeśli nie zastosujesz się do tych zasad, dorosły pies może dostarczyć właścicielowi pewną liczbę pewnych trudności. Te niedociągnięcia w zachowaniu obejmują wyraźną dominację psa i głośne szczekanie.

Ze względu na wysoką aktywność tych zwierząt może szczekać przez długi czas i dosłownie z jakiegokolwiek powodu.

Podobnie jak inne aktywne psy, szpice wykazują również nieprzyjemne cechy behawioralne. Dotyczy to w szczególności okresu, w którym pomarańczowy nie otrzymuje niezbędnej aktywności fizycznej. Dlatego zaleca się regularne zabieranie swojego zwierzaka na długie spacery, wycieczki, prowadzenie zajęć sportowych, zabawę z nim.

Funkcje karmienia

Jeśli kupiłeś psa od hodowcy, nie zaleca się już zmiany jego zwyczajowej diety. I tę ważną kwestię należy omówić podczas zakupu szczenięcia z hodowcą. Jeśli nie można zaobserwować tego stanu, należy stopniowo wprowadzać inny pokarm do małych porcji. Okres przejściowy powinien trwać od 7 do 10 dni.

Jeśli zamierzasz karmić psa suchym pokarmem, powinieneś wybrać markowe produkty wysokiej jakości. Skład paszy powinien obejmować dużą liczbę białek, zarówno zwierzęcych, jak i roślinnych. Ponadto kompozycja musi zawierać suplementy witaminowe. Zdecydowanie nie zaleca się karmienia psa ze stołu, ponieważ może to prowadzić do różnych problemów zdrowotnych.

Nie zaleca się zmiany wybranej marki gotowego paszy, o ile nie ma takiej potrzeby. Kompleksy witaminowo-mineralne, a także inne dodatki, mogą wchodzić w dietę Twojego zwierzaka tylko za zgodą specjalisty. Możesz zróżnicować dietę, włączając naturalne produkty, takie jak owoce i świeże warzywa, mięso, produkty mleczne.

Warto zwrócić uwagę na to, że psy nie są zalecane do jedzenia na zimno lub na ciepło. Zapewnij zwierzęciu przez całą dobę dostęp do wody pitnej.

Następujące produkty mogą zaszkodzić szpicowi Pomorskiemu:

  • Wieprzowina
  • Słodycze.
  • Kiełbasy.
  • Słone potrawy.
  • Produkty wędzone.

Ponadto, dorosłym psom nie zaleca się stosowania pełnego mleka. Biała kapusta i rośliny strączkowe mogą powodować wzdęcia.

Opieka nad zwierzętami

Aby Twoje małe zwierzątko czuć się świetnie i dobrze wyglądać, musi poświęcić trochę uwagi i zapewnić staranną opiekę. Główną cechą przedstawicieli tej rasy jest gęstość wełny, jej połysk i puszystość. Dlatego płaszcz wymaga szczególnej troski, ale nie jest szczególnie trudny. Aby to zrobić, co 4 dni musisz rozczesać psa specjalnym pędzelkiem, a następnie prostym grzebieniem. Codziennie czesanie szpica nie jest konieczne, ponieważ może to prowadzić do tego, że twoje zwierzę straci dolną warstwę wełny.

Należy również zauważyć, że psy te nie wymagają częstego mycia, powinny być kąpane tylko wtedy, gdy są silnie zanieczyszczone, przed udziałem w ważnych zawodach, a także podczas linienia.

Przed kąpielą pies musi być dobrze zaczesany, aby ułatwić dalszą pielęgnację skóry głowy. Jak większość małych psów słabym punktem tej rasy są zęby.

Zęby wymagają regularnej pielęgnacji, ich czyszczenie powinno odbywać się za pomocą specjalnego pędzla i pasty. Taka opieka może zapobiec rozwojowi takich chorób, jak choroby przyzębia.

Uszy i oczy zwierząt domowych należy również sprawdzać co tydzień, a jeśli to konieczne, czyścić tamponem, który jest wstępnie zwilżony ciepłą przegotowaną wodą. Pomarańcze są dość zwartymi zwierzętami, więc te zwierzęta można nauczyć chodzić na tacy. Są w stanie przyzwyczaić się do takich obiektów w jak najkrótszym czasie, co oznacza, że ​​psy nie potrzebują codziennych spacerów.

Koszt szczeniąt Szpic pomorski

Ponieważ ta rasa jest obecnie w szczytowej chwili popularna, nie należy spodziewać się tanich szczeniąt. Warto zauważyć, że koszt szczeniaka zależy bezpośrednio od płci, tytułów rodziców, odmiany, dostawy i transportu, a także od innych niuansów. Ponadto na koszt wpływa fakt, że samica ma tylko od jednego do trzech szczeniąt.

Szczenięta, które są używane wyłącznie jako zwierzak, kosztują z reguły od 18 tysięcy do 38 tysięcy rubli. Jeśli zdecydujesz się na zwierzaka z rodowodem, jego koszt będzie droższy.

Szczenięta od utytułowanych rodziców są uważane za najdroższe. W końcu te psy mają idealne cechy i są uważane za godnych pozazdroszczenia kontynuatorów tego rodzaju. Ponadto te szczenięta w przyszłości czekają na wspaniałą karierę wystawową. Jeśli uda ci się zdobyć takiego szczeniaka w przedziale 70 tysięcy rubli, to będzie to wielkim sukcesem, ponieważ średni koszt obiecujących szczeniaków szpicowych wynosi od 150 tysięcy do 170 tysięcy rubli.

Jeśli chcesz znaleźć zwierzaka bez dokumentów i rodowodu, będzie cię to kosztować znacznie taniej. Zawsze można znaleźć reklamy w Internecie. Ale jednocześnie warto zwrócić uwagę na to, że w tym przypadku trudno będzie ocenić czystą rasę szczenięcia.

Podsumowując, warto zauważyć, że Szpic Pomorski to pies, którego po prostu trzeba kochać. W takim przypadku zwierzak zapewni ci pełną wzajemność.

Ci futrzani przyjaciele naprawdę doceniają dobre podejście do siebie, uczucia i troski. Ale oni sami naprawdę tego potrzebują.

Czytaj Więcej O Psach

Pseudonimy dla chłopca z labradora

Rasy Większość początkujących, a nawet doświadczonych właścicieli psów od jakiegoś czasu dyskutuje i myśli o nazwie swojego nowego lub planowanego psa. Zgadza się, bo pseudonimy i imiona naszych psów mogą wiele powiedzieć o sobie, o naszym charakterze, myślach, pomysłach, a nawet poczuciu humoru.