Karmienie

Demo silnika Datalife

Mały puszysty pies, bardziej przypominający kurka, który wydaje się uśmiechać do wszystkich wokół - to jest pomorskie, albo krasnolud, szpic. Odnosi się do ras ozdobnych. Niektóre federacje zajmujące się psami, takie jak MFF, uważają Szpic Pomorski za typ niemieckiego. Inne, takie jak AKC, są wyodrębnione jako osobna rasa.

W rzeczywistości można go pomylić z niemieckim, ale wełna pomorska jest bardziej miękka, a kufa krótka. Szpic pomorski może być miniaturowy (miniaturowy szpic) lub mały, bardzo rzadko - średni.

Historia szpicu pomorskiego

Nazwa pochodzi z obszaru Niemiec - Pomorza, skąd pochodzi rasa. W 1870 roku szpice z tego obszaru przybyły do ​​Anglii, gdzie rozpoczęto tworzenie formy karła. Piękno i elegancja Pomorzan z Anglii i Ameryki miało znaczny wpływ na hodowców na całym świecie, więc szpice i inne kraje zaczęły się zmieniać, zbliżając się do kształtu odniesienia.

Tak się złożyło, że w rosyjskim standardzie nie ma definicji szpicu pomorskiego - wszystko zgodnie z rodowodem są niemieckie. Jest tylko podział na małego i karła.

Wygląd

Kufa i głowa przypominają lisa, z zaokrągloną czaszką i małymi, wąsko rozstawionymi uszami. Ciało jest krótkie, klatka piersiowa jest głęboka, żebra są zaokrąglone. Istnieje dwanaście kolorów: biały, czarny, czarny podpalany, niebieski podpalany, niebieski, brązowy, pomarańczowy, kremowy, ciemny brąz, czekolada, czerwony z czarnym (sable), dwukolorowy.

Wysokość w kłębie - 18-22 cm, waga - od 1 do 3,5 kg, wysokość - 18-30 cm, pomarańcze żyją przez około 12-15 lat. Proporcja długości ciała do wzrostu wynosi 1: 1.

Nos okrągły, mały, czarny lub brązowy (w odmianach brunatnych).

Kupowanie szczeniaka

Szpic pomorski jest rasą bardzo "wygodną". Jest dobrze dostosowany do konserwacji w mieszkaniu, w warunkach miasta. To świetny towarzysz, że możesz zacząć nawet niedoświadczonych, początkujących miłośników psów. Jednak wybór szczenięcia nie musi być lekceważony. Oto kilka wskazówek, które należy rozważyć dla tych, których wybór jest na czarującej pomarańczy.

Gdzie kupić

Przede wszystkim należy rozumieć, że szanujący się hodowcy nie będą sprzedawać szczeniąt w metrze lub na rynku drobiu. Dlatego szczenięta, które są sprzedawane w takich miejscach, mogą zostać przelicytowane bez dokumentów, a szczeniaki są podrobione później. Jednocześnie nie ma gwarancji, że szczenięta zostały właściwie przebadane, potraktowane preparatami z pasożytów jelitowych i zaszczepione. A to jest obarczone chorobą i innymi problemami. Nie ma również gwarancji, że szczeniak nie jest schłodzony, i że na ogół należy do tej rasy, a nie tylko wygląda jak szpic-pies.

Dlatego jeśli chcesz mieć szczenię rasową, a jest to szpic pomorski, lepiej skontaktować się z klubem, żłobkiem, hodowcą. W klubie musisz upewnić się, że w hodowli znajduje się certyfikat RKF, z wyjątkiem RKF, zaświadczenie o rejestracji z FCI, wydawane na nazwisko właściciela psa. Nie wstydź się, prosząc o dokumenty potwierdzające pozycję przedszkola lub tożsamość właściciela. W końcu pies nie wystartuje na jeden dzień. Następnie powinieneś zobaczyć rodowody rodziców, które powinny być ostemplowane RKF.

Kogo kupić

Kolejna decyzja, którą należy podjąć, to chłopiec czy dziewczynka? Tutaj oczywiście nikt nie decyduje o tym właściciel. Należy jednak pamiętać, że dwa razy w roku suka będzie w upale, podczas której musi być chroniona przed mężczyznami i własnymi meblami - przed plamami. Jeśli plany na dalsze potomstwo, do tego również powinny być przygotowane psychicznie. Ten okres jest dość trudny i wymaga od właściciela dużej siły i cierpliwości. Jednak pies może żyć bez szczeniąt, a opinia, że ​​wpłynie to na zdrowie, nie jest prawdziwa: mogą zachorować zarówno od kobiety, jak i od kobiety.

Zaletą suki jest jednak to, że mogą przywyknąć do tacy lub pieluchy - i niekoniecznie stale wychodzić na ulicę. Ale pies, z racji fizjologii, musi podnieść łapę, dlatego nie będzie można uniknąć spacerów. Ponadto wizyta u psa jest najeżona faktem, że pozostawi znaczniki na cudzych rzeczach lub meblach.

Samce mogą być na zewnątrz spektakularne, ale kształcą je znacznie trudniej. Suki są znacznie bardziej atrakcyjne i nie wymagają wiele uwagi. Ponadto, wyczuwając ciepło, pies może uciec.

Kiedy kupić

Po tym, jak szczeniak ma półtora do dwóch miesięcy, jest całkiem możliwe, aby go zdobyć. Ale musisz się upewnić, że już przeszedł na solidne jedzenie i zjada samego siebie. Nie należy obawiać się dorosłych psów: łatwiej dostrzec nie tylko dane zewnętrzne, ale także charakter. Przy okazji, jeśli pies nie jest sprzedawany, nie oznacza to, że jest zły. Często przeciwnie, hodowca zostawia w końcu najlepszego szczeniaka o najlepszych cechach. W końcu, jeśli nie wszystkie szczeniaki zostaną sprzedane, ostatnia pozostanie u hodowcy.

Nawet dorosłe psy szybko dostosowują się do nowych warunków. Najważniejsze, jak zawsze, uczucie i miłość.

Jak wybrać

Ponadto ważne jest, aby ustalić, czy szczeniak zaczyna się, aby wziąć udział w wystawach, czy po prostu jako zwierzak. Przy tej okazji lepiej skonsultować się z hodowcą, aby właściwie rozważyć system dentystyczny, nogi, możliwą przepuklinę i zgodność z normami.

Aby wybrać zdrowego szczeniaka, musisz go dokładnie obejrzeć, gdy go kupisz.

  • Szczeniak powinien zachowywać się zwinny, aktywny, zabawny. Jeśli jest po prostu na jawie, powinien poczekać, aż się przyzwyczai i będzie mógł wyrazić siebie.
  • Zęby muszą być zdrowe, bez ran i czyraków. Zgryz nożycowy, ale proste jest również dozwolone.
  • Nie powinno być żadnych czarnych ani czerwonych plam na wewnętrznej stronie uszu, powierzchnia powinna być gładka, bez nieprzyjemnego zapachu lub rozładowania. Nie chodzi o proste zadrapania, ale o możliwe choroby, takie jak roztocza ucha, sarkoptoza lub porost.
  • Sierść szczenięcia jest czysta i nie lepka, nie powinno być grubego łupieżu - wskazuje na robaki lub choroby skóry. W przypadku bardzo grubej wełny dozwolony jest drobny łupież. To złuszcza naskórek dziecka. Łupież może również być reakcją na stres po ruchu - w takim przypadku wkrótce przejdzie.
  • Należy dokładnie zbadać skórę pod kątem zadrapań, ran (szczególnie ropnych), nowotworów lub łysych plam, zaczerwienienia lub wysypki. Wszystko to wskazuje na choroby, aw takim domu żaden szczeniak lepiej nie kupować wcale. Należy zauważyć, że wysypka może być uczulona podczas zmiany karmienia. W takim przypadku możesz wraz z hodowcą wykonać skrobanie w najbliższej przychodni weterynaryjnej, aby ustalić, czy ta reakcja ma charakter alergiczny.
  • Na brzuchu, w okolicy pachwiny lub pępka, nie powinno być wystających guzów - przepuklin. Jeśli w pępku nadal można wykonać prostą operację, operacje w okolicy pachwiny są wykonywane nie wcześniej niż 6 miesięcy. Jeśli suka zostanie wybrana do sprowadzania szczeniąt, lepiej nie podejmować tego problemu. Jest zwykle dziedziczna i może być przekazywana szczeniętom.
  • Oczy powinny być czyste, lśniące, zabawne, bez zmętnienia lub rozładowania. Jeśli przejście do czoła od nosa jest duże, mogą przeciekać - w takim przypadku będą musiały być monitorowane i spłukiwane specjalnymi środkami do oczu.
  • Nos powinien być zimny, bez rozładowania.
  • Język jest różowy i przejrzysty. Jeśli dziąsła są lekkie lub białawe, pies może mieć robaki lub problemy z sercem.
  • Trzeba wziąć pod uwagę nogi: szczeniak powinien być łatwy, swobodny do poruszania się, siadania i leżenia. Nie utykaj, nie podołkuj łapami. Tylne nogi powinny być swobodnie schowane, zarówno w tym samym czasie, jak i prawie równolegle do ciała.
  • Tył powinien być płaski i pozbawiony garbu.
  • Szczeniak powinien otrzymać zaświadczenie o szczepieniu przysłane przez sprzedającego (pierwsza jest wykonywana w ciągu 4-6 tygodni lub natychmiast hodowana w ciągu 8 tygodni). Po szczepieniu należy przyjąć co najmniej 7-10 dni, w przeciwnym razie pies może zachorować.

Aby nosić szczeniaka, potrzebujesz pieluchy, ponieważ może być pompowana. Musi być trzymany na rękach lub w specjalnym wózku - aby nie upaść na przykład z siedzenia samochodu. W chłodne dni trzeba będzie przykryć je czymś ciepłym. Uważaj na przeciągi lub klimatyzatory. Jeśli przed nami jest długa droga, potrzebna będzie również miska na wodę i żywność, transport do spania, jedzenie (takie samo jak hodowcy), woda i zabawki. Dawanie na drodze nieznanego jedzenia jest niemożliwe.

Należy pamiętać, że szczeniak potrzebuje czasu na przystosowanie się - do nowych ludzi, nowych warunków, nowego jedzenia i wody.

I jeszcze jedna ważna kwestia: pomarańcze nie są zbyt dobrze dostosowane do rodzin z małymi dziećmi. Z powodu niewłaściwej obsługi mogą stać się nerwowe, drażliwe. Ponadto są bardzo delikatne, a dziecko może przypadkowo zranić.

Ponadto szpice lubią szczekać, a ich głos dzwoni, co może denerwować, zwłaszcza osoby starsze. Jednak można sobie z tym poradzić, jeśli zaczniesz uczyć się od szczeniaka.

Pomorskie: wychowanie psa

Wybierz zwierzaka - to tylko pierwszy krok na drodze wspólnego życia. Oto mały puszysty cud już w domu, a teraz osoba, która jest jego właścicielem, jest za to odpowiedzialna.

Szpice pomorskie nie lubią samotności, ale zawsze cieszą się z właściciela. Ponadto nie zawsze są świadomi swojego rozmiaru i mogą rzucić się na większego psa, którego musisz nieustannie monitorować. Szczeniak łatwo dogaduje się z innymi zwierzętami, ale dorosły pies może stwarzać problemy w tym zakresie z powodu chęci dominacji.

Temperament

Charakter pomarańczy jest wesoły i zabawny, energiczny i aktywny, charakter bhakty, doskonały słuch. Potrafi grać bez końca, a jednocześnie jest dość posłuszny. Różni inteligencję i pomysłowość. Bardzo sprytny i doskonale wyszkolony. Pomimo wyglądu i wielkości szpic pomorski ma wszelkie zalety prawdziwego psa, jest gotowy bronić właściciela i realizować swoje zamówienia.

Opieka i karmienie

Ważne jest, aby pamiętać, że nagła zmiana jedzenia może powodować rozstrój żołądka u szczeniąt, a następnie bardzo szybko odwodnienie, które jest obarczone wieloma chorobami. Jeśli nie można zostawić szczenięcia w poprzednim karmieniu, należy je przenieść na inny nie później niż tydzień później.

Spitz może być karmiony suchym pokarmem, który jest zbilansowany i zaopatrzony w niezbędne witaminy i minerały. W przypadku żywienia naturalnymi produktami należy pamiętać, że może to nie być korzystne dla zwierzęcia, które jego właściciel. Wraz z bilansem niezbędnych substancji, dla pomarańczy nadal jest lepsza mono-dieta.

Jeśli chodzi o suchą paszę - tutaj należy przede wszystkim zwrócić uwagę na składniki. Nie trzeba wybierać jedzenia, gdzie poniżej 25% białka (białka), i powinno to być nie tylko zwierzę, ale także warzywo. Dobre karmy zawierają mięso, ryby, wątrobę i inne produkty uboczne, powinno również być wystarczająco dużo witamin A i grupy B.

Wybierając jedzenie, lepiej go nie zmieniać, chyba że jest to absolutnie konieczne. Dodatki paszowe będą potrzebne tylko w przypadku choroby, niedożywienia lub psa ze szczeniętami. Nie należy podawać witamin i minerałów, jeśli nie zaleci ich weterynarz - nadmierna ilość może być gorsza niż brak.

Możesz karmić psa jednym karmieniem lub w kilku - dwóch lub trzech, ponieważ jest to wygodne. W odniesieniu do ilości paszy należy postępować zgodnie z instrukcjami na opakowaniu.

Czasami do suchych owoców można dodać świeże owoce i gotowane warzywa, produkty mleczne lub gotowane mięso. Zwolennicy wyłącznie naturalnej żywności powinni pamiętać, że:

  • Jedzenie nie powinno być zimne ani gorące - tylko w temperaturze pokojowej.
  • Słaba woda przyczynia się do zaburzeń metabolicznych, a gotowanie nie jest odpowiednie.
  • Spitz nie powinien otrzymywać wieprzowiny (jest za gruby).
  • Zabronione słodycze, kiełbaski i wędzone lub solone potrawy.
  • Mleko lub nie dawaj lub dawaj bardzo rzadko i monitoruj krzesło.
  • Kapusta, fasola, groch może powodować wzdęcia i skurcze. Wyjątkiem może być kapusta kiszona.

Szpice powinny być regularnie szczotkowane, ale rzadko można się kąpać, co jest zdecydowanym plusem. Nie zapominaj również o terminowym leczeniu pcheł i kleszczy.

Należy dodać, że odpowiednie zabawki nie powinny pękać. Żadnych gier z polietylenem, z których kawałek może połknąć i umrzeć.

Dodatkowo powinieneś starannie rozważyć dobór obroży tak, aby szpic nie mógł się z niej wydostać. Szczeniak lepiej zrobić na rękach i położyć na ziemi w bezpiecznym miejscu. Jeśli planowana jest kariera wystawowa, szczeniak powinien uczyć się dużych skupisk ludzi i chodzić w hałaśliwych miejscach. Nie zapominaj, że szpice nie boją się nawet dużych psów i nie pozwalają im na konflikty.

Powinieneś bardzo uważać na świąteczne saluty lub petardy, ponieważ pies może się bardzo przestraszyć. Nie możesz zostawić psa samego w samochodzie, szczególnie w upale - może to spowodować udar cieplny.

Szkolenie i edukacja

Dzięki zrozumieniu szpic pomorski nie potrzebuje ciągłego treningu. W wieku około pięciu miesięcy może z łatwością przyswoić sobie wszystkie zespoły. Ta rasa jest doskonale zorientowana w sytuacjach i jest gotowa na wszystko do zatwierdzenia przez właściciela. Większość zespołów, które rozumie po raz pierwszy, a dyscyplina, z reguły w treningach, prawie nie jest potrzebna.

Jeśli jest szansa spędzenia dużo czasu z szczeniakiem na ulicy, uprawianiem sportu i zajmowaniem swoich drużyn, będzie doskonałym towarzyszem drużyny, a jego charakter nie zostanie zepsuty przez brak uwagi i zatrudnienia.

Funkcje

Te małe psy nie mogą skakać jak koty - biorąc je w ramiona, muszą być ostrożnie umieszczone na podłodze. I nigdy nie zostawiaj mebli. W przeciwnym razie gwarantowane są obrażenia i szkody. Nie trzeba ich dopuścić do przewodów elektrycznych i tak małych przedmiotów, jak igły czy spinacze. Najlepiej jest mieć specjalny kojec dla szczenięcia.

Główną ozdobą tej rasy jest wełna, którą trzeba się zająć. Zaleca się czesać dwa razy w tygodniu za pomocą "pukherki" i zwykłego grzebienia. Codzienne czesanie nie jest konieczne, aby nie pozostawić zwierzęcia bez podkładu.

Myj mniej rzadziej, przed pokazem, lub jeśli pies się brudzi, a także w okresie linienia. Przed praniem - dokładnie przeczesz. Jeśli to konieczne, przetrzyj oczy wacikiem i przegotowaną wodą.

Jeśli chodzi o krycie, musisz odpowiednio podejść do wagi: suka - 2,5 kg, samiec - 2-2.2 kg. Z powodu niskiego wzrostu mogą pojawić się problemy z porodem szczeniąt. Z reguły w miocie jest ich do trzech. Jeśli suka jest agresywna dla psa, nie jest gotowa do krycia. Dzień 11-13 ruję jest optymalny do zapłodnienia, chociaż indywidualne cechy nie mogą być ignorowane. Ciąża trwa do 63 dni.

Zdrowie i choroba

Po 12 tygodniach wykonuje się ostatnie szczepienie, a następnie trzytygodniową kwarantannę - i dopiero po tym można wyjść na zewnątrz z szczeniakiem. Należy pamiętać, że można szczepić tylko zdrowe szczenięta, a dwa tygodnie przed szczepieniem należy pozbyć się robaków. Następuje szczepienie rocznie, po zmianie zębów, a następnie co roku. Robaki powinny być nie więcej niż 4 razy w roku.

Normalna temperatura ciała wynosi 38-39 stopni (mierzona za pomocą termometru doodbytniczego), puls to 180 uderzeń na minutę.

Rasy karłowate mają tak powszechny problem, jak naruszenie zmiany uzębienia. Może to prowadzić do kamienia nazębnego, próchnicy, wad zgryzu i tak dalej. Zarówno naturalna predyspozycja, jak i nieprawidłowe żywienie (w szczególności brak witamin i stałego pokarmu) odgrywają tu ważną rolę.

W przypadku zębów konieczna jest regularna opieka, aby choroba przyzębia nie rozwinęła się. Szczotkuj zęby specjalną szczoteczką i wklej.

Pomarańcze najczęściej mogą zranić:

  • Nadwichnięcie atlantycko-skapitalne;
  • przyśrodkowe zwichnięcie rzepki;
  • niedoczynność tarczycy;
  • wnętrostwo;
  • zapaść tchawicy;
  • guzy jąder;

Mniej często psy tej rasy mogą zachorować:

  • chory zespół zatokowy;
  • wrodzone zwichnięcie stawu łokciowego;
  • zaćma;
  • entropion;
  • postępujący zanik siatkówki.

Opis rasy i charakteru szpicu pomorskiego

Rasa Pomorska, zwana także karzełkiem, jest dekoracyjna i należy do małych ras. Niektórzy eksperci uważają, że jego rasa jest rodzajem szpiców niemieckich, podczas gdy inni eksperci uważają Szpic Pomorski za odrębną rasę. W tym artykule dowiesz się wszystkiego na temat rasy szpica pomorskiego, jego głównych cech, tego, ile lat te psy żyją, jak odnoszą się do dzieci, jaki jest ich charakter i wiele innych ciekawych i przydatnych rzeczy.

Krótki opis i funkcje:

  • długość życia: 12-14 lat;
  • wzrost: samiec - 18-22 cm, suka - 16-20 cm;
  • waga: samiec - 1,8-2,3 kg, samica - 1,4-3,2 kg;
  • Kolor: 12 odmian;
  • aktywność: wysoka;
  • złożoność edukacji: poniżej przeciętnej;
  • złożoność szkolenia: poniżej średniej;
  • żartobliwość: niezwykle zabawny;
  • stosunek do dzieci: normalny;
  • dziecko może być zaangażowane: 8-10 lat;
  • stosunek do nieznajomych: z niedowierzaniem;
  • stosunek do psów: łobuzy duże psy, ponieważ uważa się za dużego psa.
  • związek z innymi zwierzętami: potrzeba adaptacji;
  • miejsce docelowe: przyjaciel rodziny.

Wygląd

Opis rasy Pomorskie. Jest to pies o małej posturze, mocnej budowie i obszernej piersi. Głowa szpica, podobna do głowy lisa, ma zaokrągloną czaszkę z małymi uszami, które nie są bardzo szeroko rozstawione. Na krótkiej pysku jest okrągły nos, czarny lub brązowy, w zależności od koloru płaszcza.

Przednie nogi psa są proste, szeroko osadzone, tylne są proste, równoległe do siebie.

Ciało psa jest kwadratowe, to znaczy długość ciała odnosi się do wysokości w kłębie jeden do jednego.

To przedstawiciele tej rasy, którą można podzielić na pierwszy rzut oka na chłopców i dziewczynki, jak pies, choć mniej piękny i elegancki, ale ze względu na swoją gęstość i masywność, odzwierciedla potencjał rasy.

Opis rasy zawiera ważne pytanie: do jakiego wieku rosną te psy? Ich ostateczny rozmiar osiąga już pół roku.

Wełniana osłona

Sztywne plecy są prostopadłe do ciała dzięki puszystemu i grubemu podszerstkowi. Podwójny płaszcz Pomorza nie zamraża na mrozie z powodu "futra". Oczywiście, jeśli zimno nie jest zbyt silne.

Ponadto Spitz ma elegancki "kołnierz" i puszyste "spodnie" na tylnych nogach. Skręcony ogon pokryty jest grubymi włosami.

Kolory

Odpowiadając na pytanie: ile cieni ma szpic, możesz się zgubić. W sumie jest około dwunastu kolorów, ale warto zauważyć, że ostateczny odcień zostanie uformowany dopiero po sześciu miesiącach, po pierwszym roztopieniu.

Główne klasy otwarte w barwach Szpicu Pomorskiego to:

  • jasny czerwony, pomarańczowy, kremowy, sable;
  • czarny, brązowy, niebieski;
  • inne poprawne kolory.

Krótka historia

Pochodzenie szpicu pomorskiego zakorzenione jest w historii północnej Europy. Na wybrzeżu Bałtyku w Niemczech jest region Pomorza, gdzie hodowano tę rasę. Stamtąd pies ma swoją nazwę. Przodkowie szpicu pomorskiego były znacznie większe, ważące 10-15 kg.

Królowa Wiktoria z Wielkiej Brytanii odwiedziła Florencję na początku XIX wieku, gdzie poznała tę rasę, którą od razu polubiła. W ten sposób szpic pomorski przybył do Anglii, gdzie znani hodowcy rozpoczęli prace nad hodowlą innego rodzaju rasy z ulepszoną osłoną wełny i mniejszymi rozmiarami.

W Ameryce szpic pomorski przybył w 1892 roku, po przekroczeniu Oceanu Atlantyckiego. Tam ta wykwintna rasa zaczęła uczestniczyć w różnego rodzaju wystawach.

Do tej pory Amerykański Związek Kynologiczny zarejestrował Szpic Pomorski na piętnastym miejscu wśród innych znanych ras.

Więcej na ten temat można przeczytać w artykule "Historia szpica pomorskiego".

Temperament

Charakter Szpicu Pomorskiego wyróżnia się dobrą przyrodą i radością. Będzie świetnym towarzyszem w grach i przyjacielem w życiu, nie tylko dla dorosłych, ale także dla dzieci. Psy traktują dzieci z wyjątkową miłością, z wielką przyjemnością są gotowe do zabawy. Należy jednak uważać, aby dziecko nie zraniło szpicla.

Pomimo tego, że Szpice Pomorskie mają bardzo silną psychikę, subtelnie wyczuwają wahania nastroju swojego mistrza.

Niewielki rozmiar i stosunek do dekoracyjności tej rasy nie oznacza wcale, że ten pies nie ma zadatków na prawdziwego psa. Zawsze podąża za swoim mistrzem i jest gotów bronić go w razie jakiegokolwiek niebezpieczeństwa. Dlatego dominującą postacią szpica, jeśli na jej terytorium pojawi się ktoś z zewnątrz, szybko powiadomi o tym właściciela z głośnym szczekaniem.

Zdrowie psa

To, jak dużo Szpic Pomorski żyje średnio zależy od warunków życia i jakości opieki. Żywotność psów tej rasy wynosi około czternastu lat, ale przy odpowiedniej dbałości o kondycję fizyczną psa, będzie mogła żyć znacznie dłużej.

Jest to rasa stworzona sztucznie, dzięki długiej pracy genetyków, więc głównie choroby szpicu pomorskiego są związane z jej niewielkim wzrostem. Zobaczmy, które choroby są najczęściej dotknięte przez psy tej małej rasy.

Po pierwsze, prawie każdy właściciel szpica będzie dotknięty problemem zębów zwierzęcia, ponieważ jego zęby dziecięce mają zbyt długi korzeń. Z tego powodu wypadają one długo i z powikłaniami, utrudniając naturalny rozwój zębów trzonowych. W takim przypadku będziesz musiał skonsultować się z lekarzem, aby usunąć zęby mleczne. Ponadto, zwierzęta domowe często mają kamień nazębny - nieświeży oddech, który również należy leczyć na czas.

Po drugie, ze względu na swój mały rozmiar, Szpic ma problemy ze stawami. Jeśli podczas gry zwierzę ma zauważalne utykanie, możliwe jest, że zachorował na choroby takie jak osłabienie więzadeł kończyn lub podwichnięcie stawu kolanowego.

Po trzecie, może dojść do kolizji z problemami przewodu pokarmowego. Pomimo tego, że szpic pomorski jest bezpretensjonalny w jedzeniu, mają bardzo dobry apetyt. Jeśli jest karmiony zbyt często, szpic staje się bardzo gruby, co prowadzi do niestrawności.

Po czwarte, Spitz często ma skurcz chrząstki krtaniowej po chodzeniu lub jedzeniu, co prowadzi do kaszlu.

Po piąte, u tych zwierząt często występuje wydzielanie z oczu wraz z łzawieniem. Jest to szczególnie zauważalne po chodzeniu w wietrzną pogodę lub w suchą, gorącą pogodę.

Mimo obecności charakterystycznych chorób u tej rasy, jeśli odpowiednio się opiekujesz i stale monitorujesz szpic pomorski, pierwsze objawy choroby można zauważyć na czas i skontaktować się z weterynarzem w celu szybkiego leczenia.

Pielęgnacja

Mimo puszystego i długiego płaszcza szpicu pomorskiego nie trzeba go stale pielęgnować. Wystarczy przestrzegać kilku zasad dotyczących pielęgnacji sierści i nie będzie problemów, ponieważ gęstość podszerstka doskonale mieści się zarówno w tobie, jak iw kosmkach strażnika.

Czesanie psa musi odbywać się dwa razy w tygodniu. Zbyt częste szczotkowanie może usunąć podkład. Codzienna pielęgnacja będzie potrzebna podczas zrzucania i tylko za pomocą pędzla do masażu.

Należy kąpać zwierzaka tylko przy silnym zanieczyszczeniu, ale nie częściej niż raz w miesiącu. W innych przypadkach możesz użyć szamponów z suchego psa, a następnie delikatnie rozczesać płaszcz.

Po przejściu wystarczy przetrzeć nogi szpica wilgotną szmatką i łatwo można chodzić szczotką na płaszcz.

Funkcje treści

Szpic pomorski doskonale nadaje się do zamieszkania zarówno w prywatnym domu, jak i w mieszkaniu. Określając siedlisko szpicu pomorskiego, trzeba dać temu ruchomemu psu dużo przestrzeni.

Wychowanie i szkolenie

Jak tylko szczeniak dostanie się do domu, musisz natychmiast rozpocząć jego właściwe wychowanie. Pierwszą rzeczą jest pozwolić na to, co jest możliwe, i zabronić tego, co jest niemożliwe.

Zawsze należy chwalić zwierzaka za posłuszeństwo i besztać, jeśli jest niegrzeczny. Szpic pomorski jest bardzo sprytny i łapie wszystko w locie, więc nie krzycz na niego. Ale nie należy dawać żadnych odpustów - szpic szybko zrozumie, że może osiągnąć wszystko, czego chce.

Bardzo ważne jest, aby zwracać uwagę na zwierzaka, komunikować się i bawić się z nim. W przeciwnym razie istnieje ryzyko, że niezabezpieczony i agresywny pies będzie rósł.

Po rozpoczęciu pomorskiego szpicla, nie będziesz musiał zmieniać swoich przyzwyczajeń - lubi podobać się właścicielowi, więc nie będzie żadnych specjalnych problemów ze szkoleniem. Już za pięć miesięcy pies może nauczyć się podstawowych poleceń.

Powiedz nam, jak wygląda Twój zachodniopomorskie i jak się zachowuje? Ile on ma lat

Szpice - rasy: zdjęcia, filmy, opis rasy i jej gatunku

Jeden z najpopularniejszych psów ozdobnych należy do rodziny Spitzów. Te urocze zwierzęta zyskały uniwersalną miłość ze względu na podwyższony poziom "nyashnost", z powodu grubego i puszystego futra, ładnej twarzy i uderzającego podobieństwa do pluszowego misia.

Opis cech rodziny szpiców

Rodzina Spitzów kojarzona jest najczęściej z "kanapowymi psami" - Szpicem Pomorskim. Rasa jest jednak znacznie bardziej zróżnicowana i obejmuje gatunki, których wzrost w kłębie dochodzi do ponad 50 cm, dlatego rasa, biorąc pod uwagę wszystkie jej odmiany, zasługuje na bardziej szczegółowy opis.

Jeśli chodzi o wielkość i proporcje, zwierzęta te są proporcjonalnie proporcjonalne. Postać psa na ogół przypomina kwadrat - to znaczy, wysokość zwierzęcia w kłębie jest w przybliżeniu równa długości jego ciała, więc wydaje się, że szpic może zostać wpisany w wyimaginowane kwadratowe ramy.

Te psy różnią się w większości przypadków małymi rozmiarami i bardzo puszystym futrem. Mają bardzo gruby i ściśle przylegający podkład, ale zewnętrzna warstwa jest reprezentowana przez długi i nie sąsiadujący płaszcz ochronny.

U szpiców kolorystyka najczęściej zdominowana jest przez biały, czerwony, brązowy lub szary, który czasem jest rozcieńczony jasnymi lub ciemnymi plamami. Ważne jest, aby rozmieszczenie plamek w całym płaszczu było jednolite.

Ponadto kolor może być pomarańczowy, czarny, strefowo-szary i sable. Mniej popularni przedstawiciele o kolorze kremowym lub czarnym podpalanym. Dzięki niewielkim rozmiarom szpic może poruszać się płynnie i cicho. Z powodu długiej wełny powietrza z boku wydaje się, że jest to śmieszna puszysta kula, która unosi się nad ziemią. Są bardzo szybcy i aktywni, dużo skaczą i głośno szczekają.

Ogon zwierzęcia przypomina zabawny precel, zabawa do góry nogami, w kierunku tyłu. Kufa ma podniesiony lisowaty nos, a na górze figlarne uszy wysoko postawione. Taki ładny wygląd szpica bardzo podnosi na duchu i wzrusza.

Oprócz tego, że jest bardzo urocza, zwierzę może z łatwością służyć jako domowy stróż. Mają bardzo zmysłowy węch i doskonały słuch, dzięki czemu mogą wyczuć obcych z daleka i podchodząc do nich głośno szczekają. Początkowo, gdy pojawiła się tylko rasa, był używany jako domowy "alarm".

Charakter psa jest bardzo przyjazny, niegrzeczny i zabawny. Są mocno przywiązani do mężczyzny i naprawdę stają się jego wiernym przyjacielem.

Dodatkowo, szpice są dobrze wyszkolone i dobrze radzą sobie ze wszystkimi poleceniami. Są właścicielami dość ostrego umysłu i bardzo sprytnego.

Ludzie kochają te zwierzęta, mocno przywiązane do rodziny, w której żyją, i traktują ją z czcią. Mają dobrze rozwinięte intuicyjne odczucia w stosunku do emocji domowych, więc zawsze dostosowują się do swojego nastroju.

To wesołe zwierzę, które nawet w dorosłym wieku nie traci swojego niegrzecznego i dobrodusznego charakteru. Uwielbiają dużo grać i lekkomyślnie podejmują wszelkie proponowane rozrywki. Również bardzo cierpliwy z ludzkimi dziećmi. Nawet jeśli dziecko jest nieostrożne ze zwierzęciem i rani, szpic nigdy nie ugryzie dziecka i nie będzie nawet kopać, ale pokornie zniesie dyskomfort.

Dlatego właściciele muszą zawsze monitorować komunikację dzieci z tymi zwierzętami, aby zwierzęta nie doznały obrażeń.

Pochodzenie rasy i cel

Ta rasa psów jest bardzo stara i pochodzi z czasów starożytnego Rzymu i starożytnej Grecji. Jednak wzmianka o Szpice była dość rzadka.

Uważa się, że rasa po raz pierwszy zaczęła pojawiać się w Niemczech, ale nie jest to do końca prawdą, ponieważ w tym czasie była aktywnie selekcjonowana w Finlandii, Danii i Holandii. Co więcej, w tym czasie na ziemiach syberyjskich zaczęli wytwarzać nawet husky podobne do szpiców. Początkowo szpice nie miały dekoracyjnego celu, a roślina jako stróżujący. Strzegli podwórek i domów. Zostały również zabrane w celu ochrony różnych statków i barek. A czasami używano ich podczas polowania na zagrody dzikich zwierząt.

I dopiero na początku XIX wieku zaczęły brać małe psy do domu tylko w celach dekoracyjnych. Szybko zamieszkali w domach szlachty i szlachty i stali się tak zwanymi "damskimi psami".

Zalety i wady rasy

Jak każda inna rasa, Spitz ma swoje zalety i wady.

Plusy to:

  • wesoła i psotna natura zwierzęcia, nigdy się nie znudzi;
  • ładny wygląd, który przyciąga uwagę innych i dotyka ludzi;
  • łagodny temperament i umiejętność współżycia z wieloma innymi zwierzętami;
  • ogromna ilość energii, dzięki której nie znudzi Cię pies, dlatego najlepiej nadaje się dla właścicieli, którzy prowadzą aktywne i różnorodne życie;
  • dzięki ciepłym i gęstym włosom zwierzę nigdy nie marznie w zimnych porach roku i chodzi z przyjemnością na śniegu;
  • zjada mało i prawie wszystko.

Szpic ma jednak pewne wady:

  • przyjacielski pies, który nie może znieść rozłąki z domem, więc nie można zostawić zwierzęcia w domu ani go wyrzucać na dłuższy czas;
  • nadmiernie głośny pies, który ignorując jego mały rozmiar, szczeka nawet u dużych psów iw ogóle ogłasza każdy nastrój głośnym szczeknięciem;
  • Zdarza się, że bardzo lubi gry i potrafi przegryźć rzeczy w upale;
  • w dzieciństwie zwierzę jest kruche i podatne na złamania kości, a czasami dochodzi do złego ugryzienia;
  • Ze względu na rosnącą hodowlę, małe rasy szpic niedźwiedzia mają problemy z narządami oddechowymi, ponieważ hodowcy coraz częściej skracają swoje twarze, co może powodować deformacje nosogardzieli i tchawicy.

Wygląd, plusy i minusy gatunków szpic

Szpice mają kilka gatunków o różnej wielkości od małych do średnich. Charakterystyka rasy nie różni się jednak zbytnio.

Wszystkie rodzaje tych zwierząt domowych mają wspólne cechy zewnętrzne:

  • kompaktowy format kwadratowy;
  • silne nogi;
  • głęboka skrzynia;
  • prosta oś grzbietowa;
  • gruby, ciepły i puszysty futro, składający się z 2 warstw - długi zewnętrzny i gruby podszerstek;
  • szeroka gama kolorów;
  • duża czaszka z kufą w kształcie lisa, zwłaszcza u małych psów;
  • trójkątne małe uszy, które znajdują się wysoko na koronie i znajdują się blisko siebie;
  • czarny mały nos z okrągłym policzkiem;
  • lekko paciorkowate paciorkowate oczy przypominające czarne pluskwy;
  • w obszarze głowy wełna jest krótka i aksamitna;
  • wełna na piersi jest dłuższa i tworzy rodzaj futrzanego kołnierza;
  • ogon jest zawsze składany w preclu w kierunku tyłu i pokryty długimi włosami.

Niemiecki szpic

Gatunek ten należy do jednego z pierwszych, a jego korzenie pochodzą z czasów jego odległych przodków - psów torfowych.

Uważa się, że to zwierzę to krew spokrewniona ze "Szpicem Pile" - jedną z najstarszych europejskich ras.

Dziś jest kilka rodzajów tej rasy:

  • Wolfspitz, lub Keeshond - to duża osobnik, osiągający 55 cm w kłębie. Keeshond przypomina swojego dalekiego przodka - wilka. Ich kolor jest często czarny zonarno z ciemniejszymi w obszarze kufy. To pies dla rodziny i dla ochrony. Są przyjazne i przyjazne, mogą opiekować się innymi zwierzętami lub dziećmi.
  • Duże, lub Grossshpity, rozmiary w kłębie wynoszą od 42 do 51 cm Przedstawiciel ten może być zarówno biały jak i czarny, a także brązowy i bez plam. Pies ma dobroduszny charakter i jest bardzo przywiązany do właścicieli, ale w razie potrzeby może chronić je przed złymi życzeniami. Ma wysokie zdolności umysłowe. Używany jako towarzysz i jako obrońca.
  • Średnia lub Mittelspitz - rozmiar 30-38 cm, to raczej rzadki pies. Jest to środkowe ogniwo pomiędzy dużymi i małymi przedstawicielami rasy. Może to stanowić rodzaj kompromisu, jeśli członkowie rodziny nie zgadzają się co do tego, jaki pies ma mieć - wielkiej straży lub małego ozdobnego chłopaka.
  • Mały, lub Klyainspitz - 23-29 cm Pomimo miniaturowego rozmiaru szpic spełnia wszystkie funkcje, które posiada pies. Dobrze radzi sobie z ochroną domu, ma głośny głos i szybko reaguje na nieznajomych. Jednocześnie uwielbia właścicieli i jest świetnym przyjacielem. Dobry stan zdrowia i brak skłonności do histerii są jej zaletami. Wśród minusów można rozpoznać zbyt dźwięczne szczekanie.

Wszystkie odmiany niemieckiego szpica wykonują doskonałą robotę z zadaniami towarzysza i strażnika.

Obecność dobrego zdrowia i odporności zapewnia zwierzętom długą żywotność od 12 do 16 lat.

Szpic pomorski (pomarańczowy)

Pomorskie to także szpic niemiecki. Po raz pierwszy gatunek ten został wyhodowany w województwie pomorskim, które znajduje się w Niemczech. Najczęściej pomarańcze pojawiły się od końca XIX wieku w Wielkiej Brytanii.

Postać tej rasy jest bardzo dziarska i przyjazna. Są bardzo energiczni, zawsze gotowi do gry. Właściciele inteligentnego umysłu, dobrze nadają się do edukacji i posłusznie wykonują polecenia. Pomorskie jest bardzo przywiązane do swego pana i potrzebuje jego uwagi. To zwierzę jest dekoracyjnym psem. Ale nie wszystko jest takie proste. Nadmierna aktywność nie pozwala długo czekać pomarańczowi w rękach właściciela - musi się ruszać i igrać.

Co więcej, gatunek ten jest bardzo nieufny wobec obcych, więc jeśli ktoś z ulicy podchodzi do niego i próbuje go pogłaskać, pies może nie tylko szczekać, ale i uderzyć. Ale poza tym jest wspaniałym psem na kolanach, wspaniałym towarzyszem, a także wrażliwym obrońcą i głośną syreną.

Życie pomarańczy osiąga około 12-15 lat.

Japoński szpic

Progenitorami tego gatunku są Samoyedowie, a ta rasa została po raz pierwszy wyhodowana w Japonii w latach 20-30 XX wieku. Zakłada się, że szpic japoński pojawił się z powodu skrzyżowania szpic niemieckiego i samoyed husky.

Rozmiary tych psów nie są zbyt duże, a ich wysokość sięga około 38-40 cm, mają krępą i zwartą sylwetkę. Jednak najbardziej uderzającą cechą tego gatunku jest wyłącznie biało-biały kolor ich luksusowego grubego futra. Z natury tych śnieżnobiałych zwierząt, jak każdy szpic, bardzo dobroduszny i wesoły. Kochają dzieci i mogą bawić się z nimi przez długi czas.

To zwierzę żyje od około 10 do 16 lat.

Szpic fiński

Jak pokazuje nazwa rasy, wyhodowano ją w Finlandii. Stało się to dokładnie w momencie, gdy szpic aktywnie rozprzestrzenił się po całym świecie, a mianowicie w XIX wieku.

Przedstawiciele tego gatunku są dość spore - ich waga waha się od 40 do 50 cm, w zależności od płci (suki są mniejsze, a samce są większe). Waga osiąga więcej niż 10 kg.

Te psy są niezależne w charakterze, aktywne i energiczne. Są głośne i niespokojne, ale jednocześnie charakteryzują się oddaniem właścicielowi i dobrą przyrodą. Najczęściej gatunek ten jest używany podczas polowania. Oczywiście nie będziesz chodził z tym psem do dużego zwierzęcia, ale z przyjemnością przyjmujesz małe zwierzęta lub ptaki.

Średnia długość życia wynosi 12-14 lat.

Amerykański szpic Eskimo

Hodowane te zwierzęta na terytorium Ameryki w tym samym XIX wieku, a oni, podobnie jak "Niemcy", mają kilka gatunków wielkości, a mianowicie 3: szpic zabawki (22-30 cm), miniaturowe (32-38 cm) i standard (38-49 cm).

Dobrze się trenuje i chętnie wykonuje polecenia. Wykonuj rolę prawdziwego przyjaciela człowieka. Zabawny i wesoły usposobienie.

Można używać psa zarówno jako zwierzęcia domowego, jak i na polowaniu iw pracy - od tej rasy pozyskuje się dobrych detektywów lub sportowców. Ich zdrowie jest zazwyczaj dobre, ale czasami słabe widzenie lub ślepota przekazywane jest przez dziedziczenie. Żyj od 15 lat i więcej.

Szpic włoski Volpino

Był taki słodki pies z Florencji we Włoszech. Rasa jest rzeczywiście dość stara, jej korzenie sięgają IX wieku, ale ostatecznie Volpino rozdzieliło się dopiero w średniowieczu i stało się samodzielną gałęzią.

Wzrost psów zwykle osiąga 25-30 cm, jeśli mierzy się kłębie. Waga jest nieznaczna, nie więcej niż 5 kg.

Volpino ma gorący temperament, szybko się podnieca i równie szybko się uspokaja. Kochają życie i są przyjaźnie nastawieni do ludzi. Są jednak niespokojne, a czasami zbyt głośne, ponieważ reagują na wszystko za pomocą kłującej korą. Czasami przejmuje się charakter psa i pokazuje nieposłuszeństwo. Żywy szpic włoski średnio około 13 lat.

Szpic zwyczajny

Rasa ta została niedawno wyhodowana - dopiero w połowie XX wieku. Ten pies okazał się dzięki skrzyżowaniu keeskhond i chow-chow.

W przeciwieństwie do innych typów Szpiców, Eurasier jest dobrze utrzymany, poprawny i spokojny. Jest przyjazny, ale jednocześnie chroni rodzinę, w której żyje.

Ale nie zaatakuje ani nie szczeka na wszystkich obcokrajowców, eurazjata oddaje głos tylko wtedy, gdy nieznajomi stanowią zagrożenie dla niego lub jego rodziny. W ten sposób pies stanie się nie tylko dobrym przyjacielem, ale także niezawodnym, powściągliwym obrońcą.

Wzrost Eurasiera wynosi pół metra - około 50-60 cm, a średnia długość życia jest nieco krótsza niż innych gatunków szpiców - od 11 do 13 lat.

Pies grenlandzki

Jest to jedna z najstarszych ras psów zaprzęgowych. Został wyhodowany dawno temu na Grenlandii i dotarł do Europy dopiero w latach 30. XIX wieku.

Z wyglądu pies Grenlandii wygląda bardziej jak klasyczny husky: jest raczej duży, z rozwiniętymi mięśniami i osiąga wysokość od 55 do 60 cm w kłębie.

Wcześniej rasa ta była wykorzystywana jako sanki lub myśliwskie, z nią poszła do niedźwiedzi, fok i reniferów, ale teraz jest to nieco stracone znaczenie, więc grenlandzki pies stał się dobrym towarzyszem człowieka.

Zwierzę to ma godną pozazdroszczenia odwagę i odporność, jest bardzo odporne, ale jest pełne temperamentu i nieskrępowane. Czasami jednak żywy charakter nie przeszkadza psem Grenlandii być najlepszym przyjacielem właściciela i kochać człowieka.

Kolor tego gatunku jest najbardziej zróżnicowany, a standardowa długość życia szpaków wynosi 12-15 lat.

Kareliańsko-fińska Laika

Wcześniej ta rasa nazywała się "Szpic fiński", ale w 2009 roku została uznana pod nazwą "Karelian-fińska Laika". Ten pies miał największą popularność w Związku Radzieckim, mimo że był hodowany w Finlandii.

Wzrost tych husky sięga od 42 do 50 cm, mają dobry stan zdrowia, rozwinięte mięśnie i są bardzo odporne.

Postać Karelian-Finów jest wesoła i radosna. Doskonale spełniają rolę bezpieczeństwa, pozostając dobrym towarzyszem dla człowieka.

Używają tego husky nie tylko jako przyjaciela, ale także jako dobrego łowcę, jeśli musisz udać się na kopytne, na przykład do dzika.

Mieszka od 12 do 15 lat.

Niedźwiedź karelski lub niedźwiedź karelski

Podobnie jak poprzednia rasa została wyhodowana na ziemiach Finlandii. Jej pochodzenie jest starsze i bierze początek z genotypu niedźwiedzia husky.

To duży pies, w kłębie osiąga wysokość do pół metra. Wygląda bardziej jak husky. Nie jest już tak kwadratowy i ma lekko podłużne ciało. Jej gładki płaszcz nie jest tak długi, jak standardowy Spitz, a kolor jest zdominowany przez głównie ciemne kolory - czarny, czasem z brązowym połyskiem.

Pies jest przyjazny dla osoby, ale potrzebuje wczesnego zaangażowania w socjalizację. Wciąż nie uległa degeneracji instynktów myśliwskich - jest aktywna, żartobliwa, często bezpretensjonalna do jedzenia lub stylu życia i ma dużą odwagę.

Jednak ze względu na swój charakter, bez odpowiedniego treningu, który powinien rozpocząć się już w wieku szczeniąt, jest agresywny w stosunku do innych zwierząt lub ich kolegów. Najczęściej ta rasa może być używana jako pies tropiący, ponieważ ma bardzo cienki zapach i intuicyjny zmysł, lub dobrze jest polować na dużą bestię.

Mieszka karelski niedźwiedź husky około 12-14 lat.

Charakter, szkolenie i edukacja

Szpice od dawna zapuszczają korzenie w ludzkich domach, ponieważ są przyjazne, zabawne, przystojne, a także doskonałymi strażnikami, a czasem doskonałymi myśliwymi.

Ale zanim dostaniesz takiego zwierzaka, musisz wiedzieć wszystko o rasie, ponieważ może nie pasować do wszystkich.

Natura tych zwierząt jest niegrzeczna i zabawna. U większości gatunków są niespokojne, aktywne i energiczne. Często są głośne z głośnym szczekaniem.

Niektóre rasy wymagają wczesnej socjalizacji ze względu na to, że jeśli nie przyzwyczaisz ich do miękkiego, ale wytrwałego treningu, stają się zbyt samolubne, samolubne, a czasem nawet agresywne. Ale jeśli wszystko jest w porządku, to te psy stają się doskonałymi towarzyszami nie tylko dla rodzin z dziećmi, ale także dla samotnych osób starszych. Szpice są monogamiczne i generalnie bardzo znudzone same i bardzo potrzebują uwagi ich właściciela.

Rozwinięta inteligencja pomaga im w skutecznej nauce. Jednak niemożliwe jest przeprowadzenie szkolenia pod ścisłą kontrolą. Twoje wysiłki powinny być miękkie, ale trwałe. Nie skarżysz psa i nie bijesz go, ale nie pozwól mu uchylać się od drużyny.

Spędź co najmniej 3 dni na studiowanie dowolnej drużyny, ale musisz uczyć się codziennie przez godzinę. Ponadto zasady i polecenia muszą pozostać niezmienione: czasami nie możesz ich wykonać, a czasami nie. Zasada jest regułą, w innym przypadku pies po prostu nie zrozumie tego, czego chce od niego.

Który właściciel jest odpowiedni w zależności od typu?

Szpice małych i średnich rozmiarów najlepiej nadają się dla osób, które nie lubią się nudzić. To nie są zwierzęta, które można nosić pod pachą. Są aktywni i dociekliwi, potrzebują długich spacerów na ulicy. Kochają grać. Dlatego właściciel takiego psa musi być kochający życie i równie energiczny.

Szpice wszelkiego rodzaju nie są odpowiednie dla flegmatycznych i melancholijnych ludzi. Potrzebują opieki i stałej komunikacji.

Jeśli lubisz moczyć się w łóżku, a jeśli lubisz chodzić po parku wolisz spędzić kilka godzin z książką i filiżanką herbaty, to taki pies nie pasuje do ciebie. Na pewno nie będzie kłamać, zwierzak na pewno nie będzie.

Małe rasy są odpowiednie dla osób starszych, które, mimo że są towarzyszami w starszym wieku, ale jeśli ze względów zdrowotnych osoba nie może zapewnić odpowiedniej opieki, lepiej wybrać zwierzę spokojniejsze.

Treści, pielęgnacja i uwodzenie

Szpice potrzebują opieki osobistej i wymagają pewnych zasad konserwacji. Rasa ta jest podatna na otyłość, która jest dla niej bardzo szkodliwa, więc zwierzę musi być karmione w wystarczających ilościach, ale nie należy go przekarmiać.

Pamiętaj, że w diecie Spitz musi zawierać mięso i produkty mleczne. Chociaż najlepiej jest zrobić menu zwierząt domowych u weterynarza, ponieważ psy te mają czasami skłonność do alergii, a ponadto jedzenie wpływa na stan ich sierści.

Pielęgnacja płaszcza oznacza okresowe czesanie około raz w tygodniu. Ale pływanie najlepiej zrobić 1 raz w ciągu kilku miesięcy, choć w razie potrzeby jest to możliwe częściej.

Puszyste uszy należy czyścić wacikiem, gdy się zabrudzą. Ale ostrzyżenie maszyny jest przeciwwskazane. Najważniejsze to nie dotykać dolnego podkładu, ponieważ rośnie bardzo wolno. Zgodnie ze zwyczajem obcięli oni szpice tylko po to, by uformować futro, tnąc tylko miejscami, aby kształt wełny przypominał piłkę.

Zdrowie i charakterystyczne choroby

Ile żyją różne rasy szpiców, jeśli ich zdrowie jest w porządku? Średnio czas ich życia wynosi 12-13 lat. Często te psy mają dobrą odporność i dlatego rzadko zachorują.

Ale czasami szpice są podatne na pewne choroby charakterystyczne tylko dla tej rasy.

Ze względu na swój niewielki rozmiar, te psy mają skłonność do zranienia się, ponieważ mają słabe więzadła i cienkie kości. Czasami występują odchylenia w postaci zbyt małych rozmiarów, a nawet karłowatości, która jest patologią, a mianowicie niedorozwojem przysadki mózgowej.

Występują problemy ze szpicem, oczami, nosem, gardłem i uszami. W dzieciństwie może występować nienormalny zgryz i różne problemy stomatologiczne. Tendencja do alergii u psów powoduje zwiększoną płaczliwość, a wybrzuszenie zewnętrznego kształtu gałek ocznych zwiększa ryzyko urazu i nadmiernej suchości.

Często zdeformowany z powodu serii wyborów krtani Spitz również staje się problemem.

Jej niezamknięta chrząstka powoduje, że zwierzak ma specyficzny kaszel, który pojawia się w stresującej sytuacji - zwierzę wydaje się, że coś utknęło mu w gardle i próbuje go wykaszlać, chociaż w rzeczywistości nic tam nie ma.

Jak wybrać szczeniaka i ceny dla członków rodziny

Wybierając szpic, warto wziąć pod uwagę kilka punktów:

  • Szczeniak nie powinien mieć mniej niż 2 miesiące, ale lepiej, jeśli ma 2 miesiące;
  • powłoka powinna być gruba i błyszcząca;
  • nos jest mokry;
  • oczy są genialne;
  • ciało proporcjonalne i kwadratowe;
  • szczeniak musi być aktywny i dociekliwy;
  • jednolity kolor płaszcza.
Przy zakupie zwierzaka należy dołączyć rodowód i paszport weterynaryjny.

Ile kosztują psy rasy szpic? Ceny zwykle zależą od wielu czynników: czystości rasy, zgodności ze standardem, płci i rodowodu. Im lepszy rodowód, tym rzadszy jest szczeniak, który chcesz kupić, tym droższe będzie go kosztować.

Koszt różnych rodzajów szpicu może wynosić od 100 $ (na przykład, dla lisów bez rasy lisów) i do 3000 $ dla psa rasowego i klasy pokazowej ze słynnymi przodkami i rzadkimi kolorami.

Dojrzewanie i krycie

Szpic dojrzewania u samic występuje w przybliżeniu w 9 miesiącu życia, u samca - a nawet wcześniej. W tym czasie suki zaczynają suk. Nie oznacza to jednak, że dziewczynka jest gotowa do krycia.

Ciąża i poród to skomplikowany proces dla szpiców, zwłaszcza dla małych ras. Złożoność wynika z ich miniaturowego rozmiaru. Najlepiej jest kojarzyć mężczyznę w około 12 miesiącu życia, a samica nawet później - w 15. miesiącu.

W tym czasie suka powinna już mieć regularny cykl.

Krycie powinno nastąpić, gdy psy są już w pełni dojrzałe, z wyglądu są całkowicie podobne do dorosłych przedstawicieli i spełniają standard. Atmosfera podczas krycia powinna być życzliwa. Psy nie powinny znajdować się w niekorzystnych warunkach lub w stanie stresu, w przeciwnym razie mogą wystąpić problemy z ciążą i porodem, a krycie w ogóle nie będzie mieć miejsca.

Szpice są doskonałym towarzyszem dla ludzi, doskonałym strażnikiem lub budzikiem. Co więcej, wyglądają bardzo ładnie i wywołują tylko pozytywne emocje. Puszyste i zabawne, są bardzo podobne do mleczy.

Wesoły i niegrzeczny charakter wyścigu Spitzów rozweseli, a ich posłuszeństwo i ostry umysł sprawią, że będą cudownymi zwierzętami.

Rodzaje szpiców: typy ras, cechy, w szczególności zawartość

Słowo "Spitz" (Spitz) jest tłumaczone z niemieckiego jako "ostry" i trafnie opisuje wygląd grupy ras psów o szpiczastym "lisim" pysku i uszach, gęstych włosach i napiętym, zakrzywionym ogonie na grzbiecie.

Niemiecki szpic

Jest to pies kompaktowy w kształcie kwadratu z szeroką klatką piersiową i muskularnymi kończynami tylnymi. Długie proste włosy z grubym podszerstkiem nie chowają się i podkreśla harmonijne dodanie niemieckiego szpica. Włosy na głowie są krótsze, na szyi jest luksusowa grzywa, tylne nogi są w puszystych spodniach.

Średnia wysokość psa w kłębie wynosi od 18 do 35,5 cm, kufa jest wydłużona, uszy małe, trójkątne, z ostrymi końcówkami, wysoko osadzone i blisko siebie.

  • czysta biel;
  • czarny, czarny podpalany;
  • śmietankowy, kremowy i sable;
  • ciemny brąz;
  • pomarańczowy-sable;
  • Particolor (dwukolorowy) z podstawową bielą.

Dobre zdrowie, ostry umysł i zrównoważony charakter to główne cechy szpiców niemieckich. W rasie występuje kilka odmian różniących się wysokością i kolorem.

Wolfspitz (keeshond)

Jest to największy przedstawiciel grupy, znany również jako Holenderski Szpic Wilczy. Ze względu na wyrazisty "wilczy" kolor tych psów nie może być mylony z innymi szpicami.

Charakterystyczne cechy keeskhond:

  1. Mocny dodatek i duży rozmiar: średnia wysokość w kłębie / waga samców - 42-47 cm, 20 kg, suki - 40-45 cm 16 kg, odpowiednio;
  2. Strefa-szary kolor z czarną "maską" na twarzy, czarnymi uszami i czarną końcówką ogona;

3. Średnia długość życia 16-17 lat.

W Niemczech i Holandii Wolfschitz jest używany jako stróż i pies pasterski. Inteligentne i uważne, te psy są wspaniałymi towarzyszami, nieznajomymi okazują czujność i agresję.

(duży szpic)

Drugi największy szpic jest silny i muskularny jak kesshond. Niektóre wady rasy obejmują naiwność i dobroduszne nastawienie tych psów do nieznajomych.

Charakterystyczne cechy błotnika:

  • wzrost w kłębie od 40 do 46 cm, waga od 17 do 20 kg;
  • jednolite białe, czarne lub brązowe kolory;
  • u samców zdobiące włosy są dłuższe;
  • średnia długość życia 14-16 lat.

Grosshpitz - najstarsza i najrzadsza odmiana szpic niemiecki. Średni koszt szczeniaka w szkółkach na świecie wynosi 700-1000 euro. Najdroższe psy są pomalowane na biało.

Mittelspitz (środkowy szpic)

Szpic środkowy jest typowym przedstawicielem rasy typu lisiego. Charakterystyczne cechy małego szpicla:

  • wysokość w kłębie samców 32-35 cm, suki 29-30 cm, waga 10-12 kg;
  • kolory: monofoniczny biały, czarny, brązowy, "wilk", pomarańczowy, kremowy, cętkowany, sable;
  • średnia długość życia wynosi 12-15 lat.
Mittenspitz

Mittelshpits - żarliwy i energiczny pies, doskonały strażnik, czujny i nieufny, nietolerancyjny wobec obcych.

Kleinspitz (mały szpic)

Jest to miniaturowy pies o odważnym sercu i doskonałych cechach strażników, dzięki czemu Kleinspitz nazywany jest "stróżem - dzwonkiem".

Charakterystyczne cechy Kleinspitza:

1. Wzrost w kłębie od 23 do 29 cm, waga 5-10 kg.

2. Kolory: biały, czarny, brązowy, pomarańczowy, "wilk", kremowy, cętkowany i inne.

3. Średnia długość życia 14-15 lat.

Ze względu na podobne kolory Kleinspitz można pomylić z młodym lub cieńszym mittpitzem.

Cechy zawartości szpic niemiecki

Żartobliwe usposobienie i naturalna ciekawość szpic niemiecki mogą spowodować obrażenia szczeniaka, więc dom musi być przygotowany na spotkanie ze zwierzakiem. Druty są usuwane z podłogi, nisze pod meblami są czasowo zamknięte. Jako łóżko można kupić miękki dom lub materac.

Psy ruchome z luksusowym płaszczem wymagają przestrzegania obowiązkowych zasad opieki:

  • regularne szczotkowanie jest konieczne, szczególnie w okresie linienia;
  • Nie zaleca się bardzo krótko wycinać szpic niemiecki, płaszcz psa o każdej porze roku zapewnia organizmowi termoregulację;
  • codzienna inspekcja i czyszczenie w razie potrzeby wymagają oczy, uszy i zęby;
  • energiczne psy potrzebują wolnej przestrzeni, aktywnych gier, spacerów na świeżym powietrzu;
  • średnie i duże szpice są często trzymane w izolowanych obudowach ulicznych.

Kopie wystawowe wymagają kąpieli specjalnymi kosmetykami i regularnym pielęgnowaniem.

Co karmić szpic niemiecki

O tym, czy zwierzę karmione jest naturalną żywnością, czy przygotowanymi karmami, decyduje indywidualnie każdy właściciel. Ale nie można mieszać racji, można alternatywnie: rano - naturalne jedzenie, suche wieczorem. Jeśli wybór zostanie dokonany na rzecz "suszenia", powinien on być co najmniej karmą najwyższej jakości, a naturalna dieta szpic niemiecki obejmuje następujące produkty:

- chude mięso i ryby, lepiej ugotowane;

- zboża: kasza gryczana, ryż (dla psów w domkach zimą gotują i kasza jaglana);

- sfermentowane produkty mleczne o niskiej zawartości tłuszczu: kefir, twaróg, jogurt, niesłodzony jogurt;

- duszone lub drobno siekane warzywa: marchew, cukinia, dynia, sałatka;

- Witaminy, wybrane w zależności od wieku i stanu zdrowia psa.

Niemiecki szczeniak szpic jest karmiony 6 razy dziennie, dorosły pies 2 razy dziennie, najlepiej w tym samym czasie. Zauważono, że w przypadku alergii na żywność przyczyną najczęściej staje się kurczak lub proso.

Choroby szpic niemiecki

Przedstawiciele starożytnej rasy mają naturalnie silną odporność, wspieraną przez zbilansowaną dietę i odpowiednią opiekę. Niektóre cechy są jednak charakterystyczne dla szpiców niemieckich:

  • wady zgryzu przy zmianie zębów mlecznych, kamienia nazębnego;
  • problemy z kościami i stawami, słabe aparaty więzadeł (zwłaszcza u małych psów);
  • dysbakterioza w przypadku przekarmienia, otyłość w małych odmianach;
  • nanizm (karłowatość) - wrodzona patologia spowodowana naruszeniem rozwoju przysadki i słabą produkcją hormonu wzrostu.

Terminowe szczepienia i badania profilaktyczne uratują zwierzę od problemów zdrowotnych.

Niemiecki trening szpic

Inteligencja i pomysłowość szpiców niemieckich nie wyklucza szkolenia. Naturalny potencjał zwierzęcia i tendencja do dominacji od wczesnego dzieciństwa muszą być skierowane we właściwym kierunku. Niemieckie szpice chętnie się szkolą, a wyuczone polecenia są wykonywane bez pytania.

Zespoły "Miejsce", "Nie", "Dla mnie" zaczynają trenować z 2-4 miesiącami. Specjalne zespoły treningowe i pokazowe wymagają cierpliwości, specjalnego sprzętu treningowego i socjalizacji psa.

Szpic niemiecki i inne zwierzęta

Wstrętny, ale nie złośliwy, szpic niemiecki nie wykazuje agresji wobec innych psów i nie przegapi okazji do udziału w grach kooperacyjnych, ale mały szpic może przecenić ich siłę i zostać przypadkowo ranny. Dobrze dogadują się z kotami, ale mogą cierpieć z powodu ich naturalnej ciekawości i wesołego temperamentu.

Szpic pomorski (synonimy: miniaturowy szpic, szpic krasnolud, miniaturowy szpic)

W przeciwieństwie do szpic niemiecki, pomarańcze mają miękkie, "watowane" futro, które niewiele rzuca i ma krótką twarz. W zależności od wielkości występują 2 rodzaje pomarańczy:

  • mały szpic: wzrost w kłębie 23-29 cm, waga od 2 do 4,5 kg;
  • Miniaturowy szpic: wzrost samców od 18 do 22 cm, waga 1,8-2,3 kg, wzrost suk od 16 do 20 cm, waga 1,4-3 kg.

Obecnie istnieją 3 rodzaje pomarańczy, które różnią się jedynie kształtem głowy i są identyczne pod każdym innym względem.

Typ Fox

Pomarańcze - "kurki" są jedynymi, które spełniają standard. Są to psy o bardzo wydłużonym pysku, oczach w kształcie migdałów i wąskim podbródku.

Rodzaj zabawki lub lalki (baby doll)

Typ pośredni z krótszą i szeroką kufą, wysokim uniesieniem, okrągłymi, dość szeroko rozstawionymi oczami.

Rodzaj zabawki lub lalek

Miś

Najbardziej popularna odmiana pomarańczy o całkowicie okrągłej główce, krótkiej, spłaszczonej i szerokiej kufie. Oczy "młodych" są blisko zasadzone, a dzięki gęstym włosom na kościach policzkowych wydaje się, że psy mają spuchnięte policzki. Ze względu na nieco uniesioną dolną szczękę i nos "zadarty nos", psy przypominają chow-chow lub małego misia.

W przeciwieństwie do szpic niemiecki, pomarańcze mają dłuższe kończyny, a wełna, przeciwnie, jest krótsza.

Dopuszczalne kolory pomarańczy:

  • biały;
  • czarny, czarny podpalany, czekolada;
  • biały, kremowy, pomarańczowy;
  • dwukolorowy.

Przy urodzeniu wszystkie pomarańcze wyglądają tak samo i dopiero w ciągu roku można zrozumieć, do jakiego psa należy pies. Za pomocą pielęgnacji standardowej lisiej pomarańczy możesz sprawić, że będzie wyglądała jak "niedźwiadek".

Żywotność szpicu pomorskiego trwa od 12 do 15 lat. Psy o niedźwiedzich twarzach z nadmiernie krótką kufą są czasami podatne na patologie serca i tchawicy, dzięki czemu mogą żyć mniej.

Cechy szpicu pomorskiego

Dwarf Pomeranian Spitz jest idealną rasą do trzymania w domu. Pomarańcze w wieku szczeniąt są ruchliwe i ciekawe, przez pierwsze miesiące psy usuwają druty, detergenty ze strefy zasięgu, zamykają szczeliny pod meblami i na balkonie. Po raz pierwszy możesz kupić kojec. Sleeps - łóżka i domy, może kilka, zabawki są wymagane. Opieka jest następująca:

  • regularne odrobaczanie i szczepienia;
  • czesanie co najmniej raz w tygodniu;
  • kąpiel nie więcej niż 1 raz w ciągu 2-3 miesięcy;
  • mycie zębów 2-3 razy w tygodniu;
  • higiena uszu 1 raz w tygodniu;
  • strzyżenie pazurów

Pomarańcze dobrze przyzwyczajają się do tacy, ale to nie wyklucza spacerów na świeżym powietrzu. W deszczową i zimną pogodę pies jest ubrany w kombinezon.

Jak karmić szpic pomorski

Zbilansowane odżywianie - gwarancja zdrowia małego zwierzaka. Istnieją trzy sposoby karmienia pomarańczy:

  • mała karma dla psów premium premium, super premium i holistyczna;
  • naturalna żywność: chude mięso i ryby, surowe lub gotowane na parze warzywa z olejem roślinnym, zboża (gryka, płatki owsiane), niesłodzone sfermentowane produkty mleczne;
  • dieta złożona: w jednym posiłku sucha żywność, w drugiej - żywność naturalna.

Na początku szczeniak karmi się zgodnie z zaleceniem hodowcy, następnie wybiera się odpowiednią dietę, przydatną dla zwierzaka i wygodną dla właścicieli.

Choroby szpicu pomorskiego

Pomarańcze podlegają wielu specyficznym chorobom charakterystycznym dla psów ras karłowatych:

  • zaburzenia metaboliczne, niedoczynność tarczycy, otyłość;
  • zapalenie żołądka, wrzód żołądka, niedrożność jelit;
  • patologia układu oddechowego;
  • podwichnięcie kolana, aparat słabo więzadłowy;
  • łzawienie.

Profilaktyczne szczepienia, regularne procedury higieniczne i prawidłowe odżywianie znacznie zmniejszają ryzyko wystąpienia ewentualnych chorób.

Szkolenie szpic pomorski

Pomarańcze są szybkie i łatwe do opanowania, sukces treningu zapewnią regularne treningi z szczeniakiem w połączeniu z grą, z zachętą do uwielbienia i delikatności. Krasnoludskie szpice są podatne na dominację, więc nie można zaakceptować pobłażania i folgowania psim zachciankom.

Pomorskie i inne zwierzęta

W odniesieniu do innych psów, pomarańcze często wykazują naturalną dominację i są agresywne, szczególnie w stosunku do mężczyzn. Koty i szpice karłowate dogadują się dobrze, jeśli właściciele nie dają zwierzętom powodu do zazdrości sobie nawzajem.

Warto zauważyć, że niektóre federacje psów (na przykład ICF) uważają Pomorskie za typ szpic niemiecki, inne (np. AKC) odróżniają go od osobnej rasy.

Szpic japoński (Nihon Supittsu)

Rasa psów - towarzyszy, wyhodowanych w Japonii od białego szpic niemieckiego. Szpic japoński jest rozpoznawany przez wszystkie stowarzyszenia osób zajmujących się psami innych niż AKC (ze względu na podobieństwo z amerykańskim psem eskimoskim). Rasa dekoracyjna jest ceniona przede wszystkim ze względu na luksusową śnieżnobiałą wełnę.

Charakterystyczne cechy japońskiego szpica:

  • harmonijna konstytucja, mężczyźni bardziej krępi, suki bardziej eleganckie;
  • stosunek wysokości i długości ciała wynosi 10: 11;
  • wzrost w kłębie samców nie więcej niż 40 cm, waga do 10 kg, wzrost suk do 35 cm, waga około 6-7 kg;
  • puszysty kołnierz;
  • wskazał kaganiec;
  • wysoko osadzone uszy o trójkątnym kształcie;
  • małe, lekko skośne oczy w kształcie migdałów;
  • ustawił wysoki ogon rzucony na plecy, ale nie skręcony w pierścień.

Rzadka cecha dla grupy ras - szpice japońskie są niezwykle małomówne i kory tylko w przypadku silnego lęku.

Osobliwości trzymania szpic japoński

Śnieżnobiały płaszcz psów odpycha brud i nie wymaga szczególnej opieki. Pełne wytrawianie występuje raz w roku, grube futro wymaga regularnego szczotkowania z puhoderka. Kąpiel 1 raz w ciągu 2 miesięcy z użyciem produktów zawierających naturalne oleje. Gdy rosną, paznokcie są starannie przycięte.

Pies mobilny musi chodzić przez co najmniej pół godziny, rano i wieczorem, to dobrze, jeśli możesz spacerować ze swoim zwierzakiem na działce bez smyczy.

Dieta japońskiego szpica

Postanawiając karmić zwierzę suchym pokarmem, preferowane są produkty klasy super-premium dla małych ras psów. Naturalna dieta powinna być zrównoważona. Surowe chude mięso, gotowany kurczak lub ryba dodaje się do gryki lub ryżu.

Mięso można podawać z gotowanymi warzywami, drobno posiekanymi lub tartymi. Nieocenione produkty mleczne są mile widziane: twarożek i kefir, podawaj jajko 2 razy w tygodniu. Okresowo dodawaj olej rybny do owsianki. Dieta dorosłego psa - 2-3 razy dziennie.

Japońskie choroby szpiców

Szpice japońskie nie są narażone na niebezpieczne patologie genetyczne, ale ustalono szereg chorób nieodłącznie związanych z rasą:

  • zwichnięcie rzepki;
  • łzawienie na tle reakcji alergicznej lub stresu.

Dzięki godnej opiece, odpowiedniemu odżywianiu i edukacji japoński szpic żyje od 10 do 16 lat.

Szkolenie szpicami japońskimi

Cierpliwość i wytrwałość właścicieli udaje się przywołać posłuszne, bezproblemowe psy. Japoński spitz z przyjemnością uczy się nowych drużyn i sztuczek, psy te są inteligentne i niestrudzone, nie mają inteligencji, są dosłownie stworzone z myślą o zwinności i długotrwałym treningu.

Szpic japoński: związek z innymi zwierzętami

Właściciel szpic japoński - idol. Ale miniaturowy "dowódca" może próbować podporządkować sobie inne zwierzęta w domu. Z natury, towarzyskie i życzliwe, japońskie szpice mogą znaleźć wspólny język z innymi zwierzętami, ale częściej - jako przywódca stada.

Inne gatunki rodziny w kształcie szpica

Amerykański szpic Eskimoski (amerykański pies eskimoski) ma wygląd zewnętrzny podobny do szpicu japońskiego, ale ich białe futro ma czasami kremowy odcień.

Szpic fiński w Rosji jest lepiej znany pod nazwą karelian-fiński husky i jest używany jako uniwersalna rasa do polowania na większość gatunków łownych.

Pies z Grenlandii jest silnym, wytrzymałym zwierzęciem, najstarszym koniem na Grenlandii.

Karelian Bear Like pochodzi z Finlandii, jest bardzo niezależnym i upartym psem, odpornym i bezpretensjonalnym, doskonałym myśliwym dla dużego zwierzęcia.

Akita Inu lub japoński pies Akita - duży przedstawiciel szpicopodobny, używany jako strażnik i myśliwy.

Samoyed to jedna z nazw najstarszych ras psów o pięknym wyglądzie i tajemniczym pochodzeniu.

Eurasier to rasa psów z Niemiec, których przodkami był Wolfschitz, czarny i czerwony chow-chow.

Volpino Italiano lub włoski Spitz pochodzi z Florencji - psa towarzyszącego, który może być czujnym strażnikiem.

Koreański Chindo jest narodowym skarbem Korei Południowej, oddanym i odważnym psem, który służy jako łowca, strażnik, a także w służbie poszukiwawczej i ratowniczej.

Czytaj Więcej O Psach

Chihuahua: opis rasy, rozmiar, charakter, cena

Karmienie Z obaki, Chihuahua są prawdziwymi i lojalnymi przyjaciółmi, którzy szczerze przywiązują się do swojego mistrza i wolą jego ramiona od różnorodnych gier i rozrywki.

Maść Vishnevsky w każdym zestawie pierwszej pomocy

Karmienie Maść Vishnevsky to sprawdzona i wielopokoleniowa medycyna. Pomaga radzić sobie z różnymi chorobami skóry. Najczęściej, ale daleko od jedynej dolegliwości, z którą ten lek skutecznie walczy, jest nieokiełznana formacja skóry.

Psy i szczenięta labradorskie w Irkucku

Karmienie Szczenięta Labrador Retriever na sprzedaż. Urodzili się 16 stycznia 2015 r. - 3 chłopców i 4 dziewczynki, kolor płowy. Tato szczeniaki Arthur brutalny przystojny, polecam.