Treść

Zdjęcia z Belgian Shepherd

Belgian Shepherd jest arystokratycznie eleganckim pasterzem.

Owczarki belgijskie różnych odmian.

Historia rasy

O psach, bardzo przypominających obecnego pastucha belgijskiego, wspomniano w XVII wieku. Te psy nie miały monotonnego wyglądu, różniły się rozmiarem, kolorem i jakością wełny. Wielka tylko obszar ich wykorzystania - wypas bydła. Przeważnie wypasali owce, ponieważ hodowla owiec była szeroko rozpowszechniona w Belgii. Psy miały doskonałe cechy pasterskie i ochronne. Oprócz opieki nad stadem, psy chroniły zarówno właściciela, jak i jego dom i mienie.

Współczesny owczarek belgijski zawdzięcza swój wygląd A. Riiul, profesorowi weterynarii, który dosłownie miał obsesję na punkcie stworzenia czystej rasy psów rasy belgijskiej. Był aktywnie zaangażowany w to na skrzyżowaniu 19 i 20 wieku. Profesor zajął się bardzo podobną kompozycją, ale różnił się kolorem i rodzajem futra psa i skrzyżował je.

W wyniku działań Riiulu i jego współpracowników pojawiły się 4 odmiany belgijskich owczarków:

  • czarny długowłosy - groenendael;
  • nie czarny długowłosy - tervuren;
  • krótkowłosy - Malinois;
  • Sznurowaty - Laekenois.
Owczarek belgijski: Groenendael.

W oparciu o międzynarodowy opis, 4 gatunki tworzą jedną rasę psów, ale w niektórych stanach są to różne rasy.

Pierwsza wojna światowa dokonała własnych dostosowań nie tylko w życiu ludzi, ale także psów. Belgijskie psy pasterskie okazały się odważnymi i bezinteresownymi żołnierzami, straciwszy wiele życia podczas wojny. Uratowali rannych, zostali wykorzystani do rozminowywania, dostarczyli ważne ekspedycje. Rasa była na skraju wyginięcia, co oprócz wojny przyczyniło się do ciągłych konfliktów między hodowcami.

Zdjęcie: pasterze belgijscy na polu bitwy.

Współczesna rasa została ostatecznie ukształtowana i otrzymała światowe uznanie pod koniec lat osiemdziesiątych ubiegłego wieku.

Opis rasy

Wysokość w kłębie: kobiety - 55-63 cm, mężczyźni - 61-67 cm, waga: kobiety - 21-26 kg, mężczyźni - 26-32 kg. Średnia długość życia - 12 lat

Dobrze zbudowana mocna głowa ze spadzistym czołem o umiarkowanej szerokości. Głębokie usta zwężające się ku nosowi. Muskularne policzki i kości policzkowe. Potężne szczęki z zgryzem nożycowym, duże białe zęby, ścisłe dopasowanie. Nos ściśle czarny, duży, o znacznych nozdrzach. Olśniewające oczy w kształcie migdałów z czarnymi powiekami. Kolor oczu - ciemnobrązowy. Wysokopoziomowe, duże, trójkątne uszy z mocną chrząstką.

Prostokątne muskularne ciało. Umiarkowanie długa, mocna szyja z arystokratycznym łukiem bez podgardla. Głęboka skrzynia o średniej szerokości. Mocne płaskie grzbiet o znacznej szerokości. Dobrze oznakowane kłębowisko bez zmarszczek. Mocna skóra. Mocne, równe nogi, potężne biodra, wystający zad. Owalne łapy z mocnymi ciemnymi pazurami. Wysoko osadzony silny ogon średniej długości.

Kolor i rodzaj wełny zależy od gatunku rasy, ale wszyscy przedstawiciele wyróżniają się silnym włosiem strażniczym i grubym podszerstkiem.

  • groenendaal - ściśle czarny kolor;
  • lakazy - przeważnie czerwonawe kolory, czasami z szarymi odcieniami;
  • Tevryuren - kolor czerwony z czarnymi oparzeniami;
  • Malinois - prawie taki sam jak Tevryuren, ale z mniej agresywną czernią.
Belgian Shepherd Dog: Photo Laquenoy.

Do malinois potrzebna jest czarna maska.

Postać

Owczarki belgijskie są inteligentne i niezależne. Bardzo mobilny i aktywny. Potrafi podejmować decyzje błyskawicznie. Dobrze nadaje się do treningu. Te psy potrzebują uspołecznienia od najmłodszych lat, aby uniknąć agresji.

Lojalny i odważny. Odpowiedni dla rodzin z dziećmi w wieku szkolnym. Dobrze sobie radzi z innymi zwierzętami.

Posiada doskonałe właściwości ochronne. Idealny jako kompan dla dorosłych aktywnych osób.

Mój pies stróżujący

Dog Blog - My Watchdog

Owczarek belgijski

Belgian Shepherd Dog nie jest dekoracyjnym zwierzakiem, a nie domowym psem kanapowym. Rasa wymaga ręki solidnego mistrza i obowiązkowego szkolenia zawodowego. Jeśli cię to nie przestraszy, to w jej oczach dostaniesz inteligentnego, wyszkolonego, zorganizowanego i zmontowanego psa służbowego, który może stać się twoim niezawodnym towarzyszem. W naszym kraju rasa jest rzadka, ale zainteresowanie nią stale rośnie. Poznajmy wszystkie typy cech belgijskich, rasy i niuanse utrzymania, opieki i edukacji.

Pochodzenie rasy

Przodkami belgijskiego pasterza były psy pasterskie, które pod koniec XVIII wieku strzegły licznych belgijskich pastwisk. Wszystkie różniły się od siebie nawzajem. Grupa entuzjastów amatorów psów postawiła sobie ambitny cel - sprowadzić nową rasę psów pasterskich i uczynić ją narodowym skarbem Belgii. Projekt prowadził Adolph Reul, profesor weterynarii.

W 1891 r. Zaczęli pracować amatorscy hodowcy psów, a ich realizacja zajęła im 6 lat. W wyniku selekcji przyszły na świat cztery odmiany belgijskich owczarków: Malinois, Groenendael, Tervuren, Lachenois. Wszystkie miały podobną charakterystykę, różnica tkwiła w sierści: kolorze, długości i jakości włosów. Normy dla każdego gatunku zostały opublikowane na początku 20 wieku.

Historia pochodzenia nazw ras jest interesująca.

  1. Tervurenov został nazwany na cześć rodzinnego miasta odkrywcy rasy.
  2. Malinois pochodzi od nazwy miasta Malin, w pobliżu którego wywodzi się rasa.
  3. Gruenendalpoluchili swoją nazwę z tytułowego belgijskiego miasta, w którym pracowali hodowcy rasy.
  4. Lakenua zawdzięcza swój wygląd zamkowi Laken - tam żyli hodowcy jednej z ras prekursorów belgijskiego pasterza.

Przez pewien czas w Belgii oficjalnie używano języka francuskiego i jego dialektów, w związku z czym zachowano wymowę nazw w języku francuskim: malinois, laquenoux.

Krótki opis rasy Owczarek belgijski

Niezależnie od przynależności do konkretnego gatunku, owczarki belgijskie różnią się proporcjonalną budową ciała, w eleganckim, potężnym tułowiu średniej wielkości, z dobrze rozwiniętymi mięśniami ulgowymi. Są to pasterze usług powszechnych (bezpieczeństwo, śledzenie, ochrona), wysoko wyszkoleni, z wysoką inteligencją i nienaganną wydajnością.

Standard rasy FCI

  • Zbuduj Suche, harmonijne. Rozmiary są średnie.
  • Powrót. Dość krótki, muskularny, mocny.
  • Kończyny. Proste linie ustawione równolegle. Mocny, ale nie ciężki.
  • Łapy. Przód - "kot", okrągły kształt. Tył - często owalny. Palce - mocno ściśnięte, spłaszczone. Elastyczne grube podkładki z ciemną pigmentacją. Pazury - bardzo silne, ciemne.
  • Chód. Ruch aktywny. Pies może chodzić kłusem, spokojnym tempem i dobrym galopem.
  • Szyja Rozszerzony, z prostą sylwetką, do łopatek rozszerza się. Ustaw wysoko. Muskulatura jest dobrze rozwinięta. Szyja jest lekko zakrzywiona.
  • Głowa. Suche, dobre modelowanie. Wysoko podniesiony, o umiarkowanej długości. Kufa nieco dłuższa niż czaszka. Lądowanie z dumą.
  • Kufa ma średnią długość. Płynnie zwęża się w kierunku nosa. Kształt przypomina wydłużony klin.
  • Czaszka ma średnią szerokość. Proporcjonalna do długości głowy. Brwi i łuki jarzmowe ledwo zauważalne. Guz potyliczny jest słabo zaznaczony.
  • Czoło jest płaskie.
  • Nos. Tył nosa jest prosty. Mocha - czarny.
  • Usta. Cienki, płaski, o bogatej pigmentacji.
  • Ugryzienie Nożyczki. Silne białe zęby znajdują się w rozwiniętych szczękach.
  • Uszy. Mały rozmiar. Ustaw wysoko. Trójkątny kształt z zaostrzonymi końcami.
  • Oczy. Średniej wielkości, w kształcie migdałów. Skośne Brown. Powieka jest ciemna. Sprytnie, energicznie, ciekawie.
  • Ogon. Średniej długości, dobrze osadzony, zagęszczony u podstawy. W spoczynku - opuszczony w dół, końcówka jest lekko zgięta do poziomu stawów skokowych. Po wzbudzeniu - podniesiony w formie zakrzywionej krzywej. Nie powinien być krzywy i zwinięty w kłębek.
  • Skóra. Mocno przylegający, elastyczny. Jaskrawa pigmentacja błon śluzowych oczu i ust.
  • Wzrost w kłębie. Psy - 62 cm suki - 58 cm, dopuszczalne odchylenia: -2 cm, +4 cm.
  • Waga. Mężczyźni - 25-30 kg. Suki - 20-25 kg.

Rodzaje ras w zależności od rodzaju sierści i koloru

Wewnątrz rasy znajdują się cztery podgatunki owczarka belgijskiego, które różnią się od siebie teksturą, długością i kolorem: Malinois, Groenendael, Tervuren i Lakenois.

Ogólna charakterystyka sierści: gruba, gęsta, dobra struktura. Podszerstek jest jedwabisty. Ten rodzaj wełny zapewnia psom niezawodną ochronę przed niekorzystnymi warunkami pogodowymi. W zależności od rodzaju wełny, Belgian Shepherd to:

  • długowłosy: Tervuren i Groenendael;
  • Krótkowzór: Malinois;
  • Sznurowaty: Laekenois.
  1. Grunendal - solidna czysta czerń.
  2. Tervuren - nasycony ciepły płowy z czarnym wzorem; szary z czarną maską i czarnym wzorem. Preferowany jest kolor płowy.
  3. Malinois - bogaty płowy z czarną maską i czarnym wzorem.
  4. Laekenois jest zawsze płowy ze śladami czerni na ogonie i twarzy.

Wszystkie odmiany belgijskiego Pasterza powinny mieć wyraźną maskę, ekscytujące usta, kąciki warg i powiek. Dla wszystkich podgatunków dozwolone są małe białe oznaczenia.

Średnia długość życia w Belgian Shepherd wynosi od 10 do 12,5 lat. Zarejestrowano przypadek długowieczności - 18,3 lat. Aktywność fizyczna wpływa bezpośrednio na ten czynnik. Oczywiście nie można "prowadzić" psa - jego serce może nie wytrzymać, ale całkowity brak aktywnej aktywności fizycznej jest nie do przyjęcia.

Postać rasy

Korzenie pasterskie odcisnęły piętno na postaci "Belgów" - nie są to absolutnie agresywne, energetyczne, aktywne psy o zrównoważonej psychice. Zwierzę jest zawsze czujne - chroni i chroni wszystkich członków rodziny właściciela, jego dzieci i mienie. Dlatego psy pasterskie rasy belgijskiej są często używane w służbie wartowniczej.

Każdy z czterech gatunków ma cechy charakteru związane wyłącznie z tym gatunkiem:

  • Malinois. Hazard, dominujący charakter. Lepiej niż inni stworzyli instynkt "pasterza". Idealni strażnicy i ochroniarze.
  • Grunendal. Bardzo bezpretensjonalne psy. Chętnie wykonamy każdą pracę. Może brać udział w zabawnych wyścigach sztafetowych. Używany w służbach ratowniczych.
  • Laqueno. Różnią się od innych przedstawicieli rasy elastycznością, absolutną dobrocią i posłuszeństwem.
  • Tervuren. Te psy stróżujące, z temperamentem. Nie ma powodu, aby nie atakować. Podczas zagrożenia zachowuj się stanowczo i bez strachu.

Wszystkie cztery gatunki są bardzo przyjazne dla znajomych ludzi. Obcokrajowcy są zarezerwowani bez zamieszania i agresji. Tchórzostwo i nadpobudliwość są podstawą do dyskwalifikacji psa.

The Belgian Shepherd Dogs są bardzo wyszkoleni, psy lubią wykonywać polecenia właściciela. Łatwo znaleźć wspólny język dla wszystkich członków rodziny. Belgowie nie lubią komunikować się z małymi dziećmi, ale słuchają ich bez pytania.

Na spacerze pies włącza tryb "pasterza", monitoruje wszystkich członków firmy - nikt nie może odeprzeć improwizowanego "stada". Belgowie nie lubią się nudzić. Konieczne jest zapewnienie, że zwierzę zawsze miało to miejsce. Możesz poinstruować go, aby nosił torbę, pilnował wózka lub roweru - zwierzak wykona taką pracę z przyjemnością i całą odpowiedzialnością psa.

Opieka i utrzymanie Belgian Shepherd

Rasa nadaje się zarówno do utrzymania ulicy, jak i do zakwaterowania w apartamencie. Owczarki belgijskie są odporne, bezpretensjonalne, znosić ciepło i zimno. Jeśli planujesz zatrzymać psa na ulicy, powinieneś zająć się przestronną ptaszarnią z budą.

Ważne! W łańcuchu "belgijskim" nie można sadzić!

Bez względu na rodzaj treści, będziesz musiał regularnie chodzić z psem, dużo i przez długi czas. Miłośnicy leżą na kanapie w telewizji tak aktywna rasa nie jest odpowiednia.

Opieka nad belgijskim Pasterzem polega na regularnym sprawdzaniu ust, oczu, uszu. Oczy, jeśli to konieczne, umyć słabym wywar z rumianku. Zęby i usta czyścić 2-3 razy w tygodniu. Auricles są oczyszczone z brudu i nagromadzonej siarki. Psy, których pazury same nie miewają, powinny je pociąć.

Powinniśmy również porozmawiać o pielęgnacji włosów zwierzęcia. Każdy podgatunek rasy ma własne niuanse:

  1. Malinois. Nie powodują kłopotów właścicieli - ich krótka wełna jest czesana specjalnym pędzlem lub rękawicą kilka razy w miesiącu. Podczas procedury linowania powtórzyć 2-3 razy w tygodniu.
  2. Grunendal i Tervuren. Psy te mają długie i grube włosy, należy je rozczesać raz na 2-3 dni. Podczas wylinki robisz to codziennie. Częstotliwość linienia długowłosych samców - 1 raz w roku. Suki molt częściej - 2 razy w roku. Strzyżenie przedstawicieli tych ras nie, usuń tylko zarośniętą wełnę między palcami.
  3. Laqueno. Podobnie jak wszystkie bezwłose psy, lenoidy wymagają regularnego przycinania - usuwania martwych włosów. Ich włosy rosną powoli - rasa nie potrzebuje strzyżenia.

W razie potrzeby umyj psy. Szamponem - nie więcej niż 1 raz w miesiącu, aby nie zmyć ochronnej warstwy tłuszczu. Jeśli zastosujesz się do wszystkich zaleceń - Belgowie nie będą mieli żadnych problemów.

Stan zdrowia

Belgian Shepherd jest uważany za rasę stosunkowo zdrową i wytrzymałą. Jednakże, podobnie jak wiele sztucznie hodowanych ras psów, nie są one ubezpieczone na następujące choroby dziedziczne:

  • epilepsja;
  • dysplazja stawów biodrowych i łokciowych;
  • zanik siatkówki i zaćma;
  • problemy w tarczycy;
  • skręt żołądka;
  • udar;
  • choroby onkologiczne.

Najbardziej podatne na choroby genetyczne są laquenois. Inbredowanie było często wykorzystywane podczas rozmnażania tego gatunku - krzyżowanie blisko spokrewnionych osobników.

Bez odpowiedniego wysiłku fizycznego psy pasterskie mogą rozwinąć otyłość. Nadwaga powoduje fizyczny dyskomfort i wpływa na stan psychiczny zwierzęcia. Istnieją reakcje alergiczne na kwitnienie roślin, pyłków i niektórych pokarmów. Z uwagi na zwiększoną aktywność belgijskich urazów kończyn może wystąpić.

Ważne! Owczarek nie będzie zdrowy, bez ścisłego przestrzegania harmonogramu szczepień.

Wychowanie i szkolenie

Szczeniak belgijskiego pasterza to nie tylko mały szczeniak, to prawdziwy skrzep niewyczerpanej energii. Dzieci tej rasy są niezwykle aktywne i dociekliwe - chcą badać wszystko i wypróbować swoje zęby. Dopóki szczenię nie dorośnie, nie należy zostawiać go w spokoju - zawsze należy się nim opiekować. Gdy tylko dziecko zostanie zepsute, musisz rozproszyć jego uwagę zabawkami. Pies musi nauczyć się rozumieć, co można grać i co jest zabronione.

Belgijski Pasterz jest w pełni zorientowany na rodzinę, uważa się za jego część i stara się chronić i chronić w każdy możliwy sposób. Dlatego źle wychowany pies może stanowić prawdziwe niebezpieczeństwo dla osób postronnych. Gdy tylko okaże się, że coś jest nie w porządku, zacznie działać. Jest to manifestacja instynktów stadnych. Konieczne jest nauczenie posłuszeństwa zwierząt i powściągliwości, pies musi podnieść się do obrony właściciela tylko na polecenie.

Rasa potrzebuje stałej interakcji z osobą. Jeśli nie ma wystarczającej komunikacji z właścicielem, pies może stać się krnąbrny i uparty. Uspołecznienie szczenięcia powinno rozpocząć się w młodym wieku, zaraz po zaszczepieniu zwierzęcia. Szczeniak uczy się komunikowania się z nieznajomymi i zwierzętami domowymi, powinien znajdować się w mieście, korzystając z transportu publicznego. Aby utrzymać psa w dobrym stanie fizycznym i być pogodnym - musisz chodzić z nim przez 2-3 godziny dziennie.

Wskazówki dotyczące szkolenia w języku belgijskim:

  1. Na pierwszym etapie edukacji użyj pyska.
  2. Nigdy nie krzycz na owczarka, nie używaj fizycznego uderzenia i nieuprzejmej postawy - Belgowie są bardzo wrażliwi. Maksymalne, na które możesz sobie pozwolić, to skok na smycz.
  3. Nie ignoruj ​​zwierzaka - pies będzie cierpieć.
  4. Psy są wrażliwe na atmosferę panującą w rodzinie - staraj się nie podnosić głosu w domu i nie robić skandali.
  5. Owczarki szybko pojmują podstawowe umiejętności. Nie potrzebują monotonnego napakowania. Ale podstawowy program to za mało - konieczne jest rozwijanie umiejętności psa.
  6. Jeśli pies nie jest używany w serwisie, znajdź inną aktywną aktywność. Na przykład zawody sportowe.

Pies, który nie nauczył się zasad dobrego dźwięku, będzie szczekał na przejeżdżające samochody, koty i przechodniów. Może nawet ugryźć. Dlatego ważne jest, aby rozpocząć socjalizację i szkolenia w odpowiednim czasie.

Jak nakarmić belgijskiego pasterza

Większość belgijskich właścicieli stosuje naturalne żywienie. Szczenięta potrzebują 5 przyjęć dziennie. W ciągu 6-8 miesięcy są przenoszone do trybu dla dorosłych - 2 posiłki dziennie. Naturalne karmienie wymaga od właściciela dużej odpowiedzialności - konieczne jest prawidłowe zbilansowanie diety opartej na produktach mięsnych.

Oprócz mięsa i podrobów menu obejmuje:

  • zboża;
  • warzywa - świeże i gotowane;
  • świeże warzywa;
  • ryby;
  • jaja, lepsza przepiórka;
  • kefir, twaróg i jogurt;
  • owoce

Dzienna dawka pokarmu wynosi 3% masy psa.

Lista zakazanych produktów:

  • wyroby cukiernicze i mączne;
  • kiełbasa, wędzone mięso i solona żywność;
  • tłuste mięso, smalec;
  • pikantne przyprawy i przyprawy.

Jeśli właściciel owczarka nie może gotować naturalnego pokarmu, zwierzę zostaje przeniesione do gotowej paszy przemysłowej.

Ważne! Pasza musi być holistyczna lub super premium.

Lista odpowiednich kanałów:

  1. Dorosłe rasy dużych i gigantycznych rasy guabi dla dużych i olbrzymich ras;
  2. Bosch Adult Maxi;
  3. 1st Choice Adult MediumLarge Breed;
  4. Flatazor ELITE ADULT MAXI;
  5. Arden Grange Adult Large Breed - ze świeżym kurczakiem ryż.

Dzienna stawka suchego jedzenia - 290-300 gr.

Bez względu na rodzaj pożywienia, pies musi mieć całodobowy dostęp do czystej wody. Oczywiście karmione psy otrzymują kompleksy witaminowo-mineralne dla weterynarza.

Wideo

Zdjęcia przedstawicieli rasy

Malinois. Wyczyść czarną maskę. Kolor płowy z czarnym wzorem.

Tervuren. Bogaty płowy z czarnym wzorem.

Tervuren. Szary z czarnym wzorem.

Grunendal. Czysty czarny, jednolity kolor.

Laqueno. Kolor płowy z śladami czarnego wzoru na twarzy i ogonie.

Recenzje właścicieli Belgian Shepherd

Vladimir: "Mam malinę - niesamowitego psa z wielkimi uszami i przeszywającymi oczami. To prawdziwy tajfun w domu. Działalność tego pasterza może tylko pozazdrościć. Dla niej nic nie jest niemożliwe - może nawet skoczyć i wyrwać jabłko z drzewa zębami. Nie możesz przyprowadzić psa do nudy, do jego własnego dobra. Natychmiast zapisałem szczeniaka do profesjonalnego trenera, aby zaszczepił mu niezbędne umiejętności. W przypadku malinois - jest koniecznością. Sześć miesięcy szkolenia z trenerem wykonali swoją pracę - pies zapamiętał cały podstawowy kurs. Nie chciałem trenować dla ochrony, mój Nord szczekał na każdego, kto tak dobrze próbował wejść na dziedziniec.

Renat: "Ja, jako doświadczony właściciel Malinois, powiem jedno - jeśli nie masz doświadczenia w wychowywaniu belgijskiego psa pasterskiego, to nie zaczynaj. Zachowanie takiego strażnika w domu to ogromna odpowiedzialność i codzienna praca. Trzeba dużo chodzić i aktywnie, cały czas, aby zabrać owczarka z jakąś pracą. Obowiązkowe szkolenie zawodowe. Firma jest kłopotliwa i droga. Chcesz żyć w pokoju - nie bierz Belgów. "

Ile kosztuje szczeniak z Belgian Shepherd

Szczenięta belgijskie nie mogą być tanie i nie sprzedają ich na rynku drobiu. Jeśli cena szczeniaka jest niższa niż 30 000 rubli - warto pomyśleć, że starają się go sprzedać.

W Rosji szczenięta w klasie zwierząt domowych (nie nadające się do hodowli i wystaw) kosztowały 30-35 tysięcy rubli. Zwierzęta bez tytułów mistrzowskich, ale dopuszczone do krycia - od 35 000 rubli. Najdrożsi przedstawiciele klasy pokazowej - od 60 000 rubli.

Na Ukrainie podobny zakres cen. Szczenięta można kupić w cenach od 5 000 do 17 000 UAH.

Gdzie kupić szczeniaka

Aby kupić dobrego szczeniaka, musisz poszukać przedszkola o dobrej reputacji lub doświadczonego hodowcy.

Owczarek belgijski

Belgian Shepherd Dogs (angielski owczarek belgijski, o. Chien de Berger Belge) to gatunek średnio dużych psów pasterskich. Owczarki belgijskie to Groenendael, Malinois, Lacenoux i Tervuren. Międzynarodowa Federacja Psów (ICF) uważa je za psy tej samej rasy, ale w niektórych federacjach są uważane za osobne rasy.

Tezy

  1. Owczarki belgijskie potrzebują aktywności, co najmniej godzinę dziennie. Jeśli nie możesz załadować swojego ciała i mózgu w formie gry lub pracy, znajdą rozrywkę dla siebie. Ale drogo cię będą kosztować, a nie jak je.

  • Równoległe równomierne układanie zależy od odmiany.

  • Dobrze dogaduj się z innymi zwierzętami i psami, ale instynkt pasterski powoduje, że ścigają uciekające zwierzę, by wrócić do stada.

  • Są bardzo inteligentni i wrażliwi, dobrze rozumieją język migowy i mimikę twarzy. Mają silny instynkt pasterski i opiekuńczy.

  • Kochają swoją rodzinę i gry. Trening powinien być zabawny, spójny, interesujący, pozytywny.

  • Ze względu na ich inteligencję, wigor i inne cechy, belgijskie psy pasterskie nie są zalecane dla początkujących hodowców.

  • Są to dość popularne psy, ale nie jest łatwo kupić belgijskich pasterzy. Na przykład lacenois jest jednym z najrzadszych wśród nich.
  • Historia rasy

    Współczesne psy pasterskie belgijskie są po raz pierwszy wspomniane w XVII wieku. Reprodukcja szkicu z francuskiej książki czasu zawartej w książce "Owczarek niemiecki w obrazach", opublikowanej w 1923 r. Przez von Stephanieza, twórcę Owczarka niemieckiego. Sugeruje to, że istniały wówczas jako osobny typ.

    Problem polega na tym, że psy pasterskie nie są prestiżową rasą w tym stuleciu. Dawni arystokraci europejscy nie tworzyli klubów, a ich żony nie trzymały tych psów jako zwierząt domowych. Zasada ta dotyczyła również pasterzy belgijskich, którzy byli pomocnikami chłopów. A życie chłopa nie było cenne i interesujące, więc historia rasy jest mniej znana niż innych, bardziej cenionych psów.

    Z zachowanych dokumentów wynika jasno, że Belgowie stosowali metody pasterskie podobne do metod stosowanych przez ich sąsiadów, Francuzów. Belgia była okresowo przejęta i wraz z oddziałami wkroczyły nowe rasy psów. Belgia uzyskała niepodległość w 1831 roku.

    Wraz z początkiem rewolucji przemysłowej gospodarka kraju zaczęła się zmieniać. Były tu koleje, fabryki, nowe technologie. Urbanizacja doprowadziła do zniknięcia pastwisk i odpływu mieszkańców z wiosek do miast. Wpłynęło to na popularność psów pasterskich, dla których nie było pracy.

    Później, w listopadzie 1891 roku, profesor Adolph Rioul (Adolph Reul) zgromadzi 117 przedstawicieli rasy z okolicznych miast. Studiuje je, aby zrozumieć, jaką konkretną rasę można reprezentować dla każdego regionu. W tym czasie nie ma standardów, każdy pies jest wyjątkowy, chociaż dla niektórych istnieją wspólne cechy.

    Chłopi troszczą się trochę o wygląd zewnętrzny, skupiają się na cechach roboczych. Niemniej jednak, Rioul łączy je według typu, a w 1892 tworzy pierwszy standard Belgijskiego Owczarka. Rozpozna trzy warianty: krótkowłosa, długowłosa, szorstkowłosa.

    Owczarki belgijskie są klasyfikowane przez zewnętrzne i regionu, w którym są najbardziej powszechne. Owczarki o długich, czarnych włosach nazywane są Grünendahl na cześć miasta o tej samej nazwie, czerwono-czerwonego turvurena, krótkowłosego czerwonego malinois na cześć miasta Mechelen, owłosionego na cześć zamku Chateau de Laeken lub Lakenois.
    Hodowcy zwracają się do Królewskiego Towarzystwa Świętego Huberta Societe Royale Saint-Hubert (SRSH), największej organizacji rasowej tamtych czasów. W 1892 r. Złożyli wniosek o uznanie rasy, ale została ona odrzucona. Prace nad standaryzacją trwają nadal, aw 1901 r. SRSH rozpoznał rasę.

    Wraz z rosnącą popularnością pokazów, belgijscy hodowcy odrzucają wymagania pracy i koncentrują się na zewnętrznej stronie, która pozwala im wygrać koncert. Z tego powodu pasterze belgijscy są podzieleni ze względu na cel. Długowłosi stają się wystawcami, a krótkowłosy nadal pracują psy pasterskie.

    Nicholas Rose z miasta Grünendahl jest człowiekiem, który stał u podstaw stworzenia tytułowej odmiany belgijskich pasterzy. To on stworzył pierwszą szkółkę Groenendaals - Chateau de Groenendael. Louis Huyghebaert był zaangażowany w popularyzację Malinois i stwierdził, że wymagania dotyczące jakości pracy nie mają znaczenia, ponieważ w Belgii pozostało niewiele owiec.

    Po raz pierwszy te psy pasterskie pojawiły się w Ameryce w 1907 roku, kiedy to Gruenendale zostały przywiezione do kraju. W 1908 roku są wykorzystywane jako psy policyjne w Paryżu i Nowym Jorku. Najbardziej popularnymi wśród belgijskich owczarków są Malinois i Groenendael, które z powodzeniem rozprzestrzeniają się na całym świecie.

    Pomimo faktu, że Belgia musiała znosić dwie wojny światowe i zmarło wiele psów, nie miało to wpływu na ich popularność i pulę genów. Do tej pory są one dość rozpowszechnione i popularne, chociaż ta nierównomierna popularność i niektóre odmiany mają więcej fanów, podczas gdy inne mają mniej.

    Opis

    W Belgii wszystkie cztery odmiany są uznawane za jedną rasę, wyróżniającą się długimi włosami i teksturą. W innych krajach są one uważane za różne rasy. Na przykład American Kennel Club (AKC) rozpoznaje Gruenendal, Turvuren i Malinois, ale w ogóle nie rozpoznaje Laquenois. Nowozelandzki Związek Kynologiczny traktuje je jako osobne rasy, a Australijska Krajowa Rada Kynologiczna, Kanadyjski Związek Kynologiczny, Kennel Club i Kennel Club (UK) podążały za FCI i są uważane za zjednoczone.

    Różnice w kolorze i sierści:

    • Gruenendaal - wełna u psów jest gruba, podwójna, jej konsystencja jest gęsta i twarda, nie powinna być jedwabista, kędzierzawa lub błyszcząca. Wymagany jest gruby podkład. Kolor jest zwykle czarny, chociaż czasami z małymi białymi znaczeniami na klatce piersiowej i palcach.

  • Lachenoos - szorstka i mocna wełna, czerwonawa z plamami bieli. Laekenois nie ma czarnej maski jak malinois, ale standard pozwala na nieco ciemniejszy odcień na pysku i na ogonie.

  • Malinois - krótkowłosy, czerwony kolor z węglem, na twarzy czarna maska ​​i czerń na uszach.

  • Türvüren jest czerwonawym kolorem z "węglem" podobnym do malinois, ale włosy są długie jak u grüendella. Czasami ma białe znaczenia na palcach i klatce piersiowej.
  • W przeciwnym razie są bardzo podobnymi psami. W kłębie mężczyźni osiągają 60-66 cm, kobiety 56-62 i ważą 25-30 kg.

    Postać

    Owczarki belgijskie łączą energię i wytrzymałość pracujących ras z inteligencją i życzliwością, dzięki czemu są idealnymi towarzyszami. Pasterze są żywi, zabawni i energiczni, a belgijskie psy pasterskie nie są wyjątkiem. Urodzili się, aby być odpornymi, szybkimi i zwinnymi, potrzebują aktywnego stylu życia, a potencjalny właściciel musi je prowadzić.

    Nie mogą bez pracy i aktywności, po prostu nie są stworzeni do spokojnego życia i długiego kłamstwa. Nie ma znaczenia, co robić: pasać się, bawić, uczyć się, biegać. Belgian Shepherd potrzebuje porządnego ładunku, co najmniej godzinę dziennie.

    Pasterze charakteryzują się kontrolą innych zwierząt, osiągają je za pomocą poprawek na nogi. Ulepszą wszystkich, którzy wyszli ze stada w ich opinii. Wszelkie poruszające się obiekty przyciągają ich uwagę, ponieważ mogą odnosić się do stada. Samochody, rowerzyści, biegacze, wiewiórki i inne małe zwierzęta mogą rozpraszać owczarka.

    Do utrzymania tych psów najlepiej nadają się prywatne domy z przestronnymi dziedzińcami, gdzie będą mieli możliwość biegania i zabawy. Trzymanie w mieszkaniu lub wolierze nie jest zalecane dla pasterzy belgijskich.

    Owczarki belgijskie są bardzo inteligentne. Stanley Koren w swojej książce "Inteligencja psów" umieszcza je na 15 miejscu i odnosi się do ras o wielkiej inteligencji. Oznacza to, że Belgijski Pasterz pamięta nowe polecenie po 5-15 powtórzeniach i wykonuje je w 85% lub więcej przypadków.

    Jest to jednocześnie problem, ponieważ nie jest łatwo spełnić prostą nogę dla piłki. Ta rasa potrzebuje wyzwania, wyzwania, które wspiera jego intelektualną i fizyczną formę. Jednocześnie łatwo tracą zainteresowanie monotonnymi zadaniami.

    Psy te nie powinny być rozpoczynane przez tych, którzy nie pracują przez długie godziny lub nie mogą spędzać czasu ze swoimi psami. Długo pozostaje bezczynna, sama, bierze się. Rezultatem jest dotknięta właściwość.

    Ze względu na jego wigor i inteligencję, Belgijski Pasterz powinien rozpocząć trening tak wcześnie, jak to możliwe. Te psy naturalnie starają się zadowolić osobę i są szczęśliwe, aby uczyć się nowych poleceń. Wczesne, konsekwentne szkolenia, socjalizacja są ważne dla wszystkich ras, ale w tym przypadku są one krytyczne. Trening powinien być łatwy, przyjemny, interesujący. Pożądane zachowanie należy ustalić za pomocą uwielbienia, delikatności.
    Trudne metody nie są potrzebne i prowadzą do przeciwnych rezultatów. Monotonia i nudy mają również negatywny wpływ na naukę, ponieważ te psy szybko zapamiętują i chwytają wszystko w locie.

    Są nie tylko bardzo energiczne i inteligentne, ale także mają silną wolę. Z uwagi na to, że przez długi czas służyli w policji i wojsku, dobrze rozumieją język migowy i mimikę, i szybko kierują się w nastroju danej osoby. Nie mogą być zalecane dla początkujących właścicieli psów. Owczarek belgijski przewiduje potrzeby właściciela i może próbować przechytrzyć go, będąc ciągle o krok do przodu. Nie wybaczają błędów ani słabości podczas szkolenia.

    Ta inteligentna rasa jest w stanie przewidzieć osobę, a niepożądane zachowanie musi zostać szybko, zdecydowanie i zdecydowanie poprawione. Właściciel musi wykazać się wysokim poziomem dominacji i inteligencji, aby pozostać przy roli alfa. Dla początkujących hodowców psów może to stanowić problem.

    Zanim dana osoba się przyzwyczai, nie ufają mu i patrzą uważnie. Owczarki belgijskie często są zawieszone i podejrzane o nowych ludzi, tak samo jak podejrzane o dźwięki i ruchy. To jest część ich pracy, aby strzec i opiekować się ich trzodą.

    Bardzo dobrze dogadują się z dziećmi, a także dogadują się z innymi psami i zwierzętami, zwłaszcza jeśli dorastały razem z nimi. Ale potem postrzegane jako część pakietu, a pakiet musi być zarządzany. Jeśli zwierzę nie jest im obce, wywołuje takie same uczucia jak nieznana osoba.

    Doświadczony i konsekwentny hodowca, który poświęci wystarczająco dużo czasu swojemu owczarzowi, znajdzie ją zaskakująco inteligentną i posłuszną. Ona po prostu musi ustąpić przed nieskończoną energią i załadować ją intelektualnie, w zamian wykona każde polecenie. Te psy mają silny charakter i taką samą postać, jakiej wymaga od swojego właściciela.

    Istnieją pewne zasady, które są uniwersalne dla wszystkich odmian. Regularna opieka pozwala zidentyfikować początkowe problemy, tak aby badanie uszu, oczu, ust, skóry było regularne.

    Ale pod opieką wełny, każda odmiana ma własne wymagania. Długi, gęsty płaszcz Groenendaer i Tervuren należy przeczesywać dwa do trzech razy w tygodniu. Belgijskie Pasterze psują w ciągu roku, ale dość umiarkowanie. Silne molting u samców Grünändal i Tervuren występuje raz w roku, a suki psują się dwa razy w roku.

    W tej chwili musisz codziennie je czesać. Prawie nie dotykaj wełny, przycinając tylko tę, która rośnie między palcami. W przeciwnym razie pozostają one w naturalnej, naturalnej formie i nie wymagają pielęgnacji.

    Malinois jednak wymaga mniej staranności, ponieważ ich wełna jest krótka i nie wymaga przycinania. Rozrabiają się dwa razy w roku, ale ponieważ wełna jest krótka, często nie jest konieczne jej czesanie.

    Laqueno jest jedną z najciekawszych odmian belgijskich psów pasterskich, ale także najrzadszą. Ich wełna rośnie powoli, a właściciele nie powinni jej ciąć, ponieważ może minąć wiele lat zanim dojdzie do jej poprzedniego stanu. Twarde wełniane lenno wymaga regularnego przycinania, aby pies był w dobrej formie.

    Zdrowie

    Średnia długość życia belgijskiego pasterza (wszystkich odmian) wynosi około 12 lat i 5 miesięcy. To bardzo dużo dla psów rasowych tej wielkości. Najdłuższe życie, oficjalnie zarejestrowane 18 lat i 3 miesiące. Do głównych przyczyn zgonów należą rak (23%), udar mózgu (13%) i starość (13%).

    Rasy psów: Belgian Shepherd

    Belgian Shepherd Dog (Belgium sherhrd) jest jedną z ras pasterskich psów, do której, zgodnie z klasyfikacją ICF, należą odmiany Grünendal, Malinois, Lackenoy i Tervuren. Na terenie niektórych krajów każda z tych odmian jest uważana za odrębną rasę.

    Pochodzenie rasy

    Pod koniec dziewiętnastego wieku belgijski weterynarz i profesor Adolf Riyouli usiłował wyhodować pasterską rasę krajową opartą na psach tego samego typu, które mają uszy średniej wielkości i stojące, ale różnią się kolorem sierści i długością sierści. Pomimo zaleceń profesora Riyula, by oprzeć hodowlę na typowych cechach wełny, preferowano kolor:

    • półdługowaty pasterz powinien mieć czarny kolor - gryunendal;
    • Krótkowłosy Owczarek powinien mieć żółtobrązowy lub węglowy kolor - Malinois;
    • długowłosy pasterz powinien mieć popielaty kolor - lakenoy.

    Odmiana Groenendael została wyhodowana przez hodowcę psów Rose i otrzymała nazwę na cześć miasta, które stało się jego rodzinnym miastem. Wyhodowana odmiana Tervuren ma również swoją nazwę na cześć osady, w której mieszkał pierwszy hodowca tej rasy. Malinois został nazwany na cześć francuskiego miasteczka Malin, a odmiana Laquinoy zawdzięcza swoją nazwę królewskiemu zamkowi Läken, w pobliżu którego osiedlili się pasterze, hodując rasę z grubej i mocnej wełny.

    Opis owczarka belgijskiego

    Owczarki belgijskie wszystkich czterech gatunków w chwili obecnej należą do dość dużych ras oficjalnych.

    Połącz najpopularniejsze, podstawowe cechy najlepszych psów poszukujących i pasterskich.

    Wygląd

    Rasa ma umiarkowane linie, charakteryzuje się harmonijną proporcjonalnością, inteligencją i bezpretensjonalnością, doskonale dostosowaną do zawartości w wolierze na świeżym powietrzu.

    Wszystkie odmiany belgijskiego pastucha są odporne na różne sezonowe zmiany pogody i niekorzystne warunki pogodowe. Ta rasa ma harmonijny kształt i dumne lądowanie głowy, co stwarza wrażenie bardzo eleganckiej fortecy psa.

    Standardy rasy

    Zgodnie z klasyfikacją FCI, Belgian Shepherd Dog należy do pierwszej grupy hodowlanej, Shepherd Dog. Pies jest oceniany w naturalnej postawie, a najważniejsze parametry to:

    • format kwadratowy;
    • umiejscowienie skrzyni na wysokości łokcia;
    • wylot na całej długości jest równy lub nieco większy niż długość głowy.

    Główne standardy każdego typu Owczarek belgijski obejmują:

    • z czystym plastikiem, proporcjonalną i długą, raczej suchą głową z gładkim i płytkim przejściem od linii czoła do kufy;
    • obszar czaszki jest średniej szerokości, proporcjonalny, z kwadratową częścią czołową, nieznaczoną łukami brwiowymi i umiarkowanym zatrzymaniem;
    • kufa jest średniej długości, z dobrą pełnością pod oczami i stopniowym zwężeniem do okolicy nosa;
    • usta są suche i cienkie, z bardzo wyraźną i charakterystyczną pigmentacją;
    • mocne zęby o białym zabarwieniu, umiejscowione na prawidłowo wykształconych szczękach, z ugryzieniem "kleszcze" lub "nożyce";
    • oczy są średniej wielkości, bez silnego zanurzenia i nadmiernego wysunięcia, o lekko migdałowym kształcie, ciemnobrązowy, z powiekami mającymi czarny pigment;
    • uszy o małych rozmiarach, o wysokim kroju, o wyraźnym trójkątnym kształcie, z zaokrągloną skorupą i twardą chrząstką stojącą;
    • dobrze określone, z niewielkim wydłużeniem, raczej pionowe, z dobrym umięśnieniem i szyją sięgającą do ramion, nie ma zawieszenia, a "wyjście" jest dobrze widoczne;
    • ciało potężne, ale bez obciążenia, kwadratowe, o długości od ramion do pośladków równych w przybliżeniu wysokości zwierzęcia w kłębie;
    • z prostą górną linią i jasnym obwodem ramieniowym odcinek lędźwiowy jest krótki i szeroki, z dość dobrą umięśnieniem;
    • obszar grzbietu jest muskularny i krótki, z dobrze umięśnionym i lekko nachylonym, niezbyt szerokim zadem;
    • powierzchnia klatki piersiowej nie jest szeroka i ma wystarczającą głębokość, charakteryzuje się łukowym złączem w górnej części żeber;
    • ogon, dobrze osadzony na mocnej i rzucającej się w oczy podstawie, średniej długości, nie krótszy niż staw skokowy, swobodnie zwisający w spoczynku i lekko wznoszący się podczas ruchu.

    Przednie nogi psa są równoległe, patrząc od przodu, z zaokrąglonymi nogami i ciemnymi, mocnymi pazurami. Kończyny tylne są potężne, ale bez grawitacji, z zaokrąglonymi nogami i wygiętymi palcami.

    To jest interesujące! Zgodnie z ustalonymi standardami, rozmiar dorosłego psa wynosi średnio 61-62 cm, a samica 57-58 cm, o masie odpowiednio 25-30 kg i 20-25 kg.

    Odmiany

    Do chwili obecnej cztery główne gatunki nie są rozróżniane na osobne rasy, ale należą do belgijskiego psa pasterskiego, który różni się znacznie na zewnątrz:

    • Groenendael jest jedną z najbardziej niezwykłych i wszechstronnych odmian używanych jako strażnik i pies policyjny nadający się do pracy w urzędzie celnym. W czasie I wojny światowej odmiany służyły jako ratownik, saper lub człowiek rozbiórki. Osobliwością tej odmiany jest obecność niebiesko-czarnej i miękkiej wełny, która jest dłuższa w szyi i tworzy luksusowy kołnierz. Zgodnie z normami koloryzacja węglowa powinna być nieodłącznie związana z nosem, pazurami, wargami i powiekami. Oczy są ciemnobrązowe;
    • Tervuren to odmiana charakteryzująca się twardymi i krótkimi włosami na głowie, a także długim płaszczem na innych częściach ciała, szczególnie w klatce piersiowej i szyi. Kolor zgodny ze standardami rasy, musi być czerwony z węglem. Jednak w ostatnich latach pojawia się coraz więcej przypadków, które mają płaszcz w odcieniach czerwieni z czarną maską. W tym przypadku mile widziany jest ciepły czerwony kolor, a psy o niewystarczająco jasnym zabarwieniu nie twierdzą, że są oceniane jako "doskonałe";
    • Malinois to popularna odmiana, która może być doskonałym towarzyszem, stróżem i ochroniarzem. Ciało dorosłego psa jest średniej wielkości z wystającymi i dobrze zaznaczonymi mięśniami odciążającymi. Płaszcz gruby i z zauważalną gęstością. Jest czarna i dobrze zdefiniowana maska, która zakrywa usta, powieki i twarz, a główny kolor płaszcza powinien być płowy. Standardy rasy umożliwiły obecność białej piersi;
    • Laekenois - charakteryzuje się czerwoną barwą z pewnym czernieniem, która przejawia się głównie w obszarze kufy i na ogonie. Płaszcz, jakby trochę zaniedbany. Obecność niewielkiej ilości białego koloru w klatce piersiowej, a także na palcach kończyn tylnych. Ten typ owczarka belgijskiego nie jest zbyt popularny wśród krajowych hodowców psów, ale uważa się, że to Laquenois ma najgładszy charakter spośród wszystkich typów "Belgów".

    Ważne! Wybierając gatunek na wystawy i hodowlę, należy pamiętać, że przeprowadzanie jakichkolwiek krzyżówek międzygatunkowych jest zabronione, z wyjątkiem sytuacji niemożliwych do pokonania i obecności zgody wydanej przez oficjalną radę rasy.

    Owczarek belgijski

    Owczarek belgijski, niezależnie od gatunku, ma bardzo bezpośredni i żywy, inteligentny i pytający wygląd. Z charakteru - jest to bardzo aktywny i inteligentny pies o doskonałych właściwościach ochronnych.

    Absolutnie wszyscy "Belgowie" mają doskonałą pamięć, która ułatwia przeniesienie nawet długich kursów specjalnego treningu i edukacji. Pies tej rasy musi koniecznie odczuwać "silną rękę" swojego właściciela, ale obecność nadmiernego chamstwa w hodowli jest niedopuszczalna, ponieważ może wywołać rozwój tchórzostwa lub silnej neurastenii u zwierząt domowych.

    Owczarka belgijskiego nie można nazwać rasą zbyt przyjazną, ale taka rasa jest w pełni zdolna do kontrolowania swojej agresywności. "Belgijczyk" jest często obojętny wobec obcych, chyba że obcy próbuje zaatakować przestrzeń psa lub właściciela.

    Długość życia

    Średnia żywotność belgijskiej odmiany wynosi około jedenastu lub dwunastu lat, co jest wystarczająco dobrą porą dla zwierząt rasowych i rasowych. Niemniej jednak właściwa opieka i przestrzeganie warunków przetrzymywania pozwala zwierzęciu żyć i pozostać aktywnym nawet do piętnastu lat.

    Content Belgian Shepherd House

    Szczenięta owczarka belgijskiego są bardzo ruchliwe, wyróżniają się aktywnością i niezwykłą ciekawością, dlatego pojawienie się takiego zwierzaka w domu musi być wcześniej przygotowane. Najlepszy ze wszystkich, pies takiej rasy czuje się w dość przestronnej ulicznej wolierze, ale nawet w warunkach mieszkalnych to zwierzę nie spowoduje żadnych szczególnych problemów.

    Opieka i higiena

    Pomimo faktu, że opieka nad "Belgiem" jest niezwykle indywidualna i zależy bezpośrednio nie tylko od specyfiki, ale także od cech konkretnej osoby, istnieje wiele ogólnych zaleceń, które pozwalają na zachowanie zdrowia takiego psa przez wiele lat.

    Przede wszystkim właściwa pielęgnacja wymaga regularnej pielęgnacji sierści zwierzęcia, która ma wystarczającą długość i grubość. Regularne czesanie lub czesanie włosów, pozwala na usuwanie martwych włosów i masowanie skóry, co jest szczególnie ważne podczas okresu linienia.

    Ważne! Czesanie ras długowłosych odbywa się dwa lub trzy razy w tygodniu za pomocą specjalnych szczotek do masażu. Wiosną i latem nie należy lekceważyć właściwego traktowania włosów zwierząt domowych przed pasożytami zewnętrznymi.

    Oprócz sierści należy zwrócić szczególną uwagę na stan uszu, oczu, zębów i pazurów. Uszy i oczy powinny być systematycznie sprawdzane i, jeśli to konieczne, oczyszczane. Zęby są czyszczone specjalnymi pastami do zębów, co zapobiega powstawaniu kamienia nazębnego. Okresowo możesz dać psu specjalne kości do żucia. Pazury są przycinane dość regularnie, za pomocą specjalnych pazurów.

    W pełni dba o zdrowie fizyczne i długowieczność belgijskiego Pasterza jest niemożliwe bez zapewnienia takiemu zwierzakowi częstych i bardzo aktywnych spacerów. Zwiedzanie "Belgii" jest wymagane przynajmniej kilka razy dziennie, przydzielając co najmniej kilka godzin na takie wydarzenie. Podczas codziennych spacerów należy bawić się z psem, używając do tego piłki lub innych zabawek.

    Jak nakarmić belgijskiego pasterza

    Szczególną uwagę należy zwrócić na karmienie szczenięcia owczarka belgijskiego, co pozwoli uzyskać dobrze rozwinięte, silne i zdrowe zwierzę. Białko musi zostać spożyte przez psa w postaci surowej wołowiny, bez kości, żywej i filmu. Mięso jest pocięte na nie za małe kawałki. Konieczne jest również karmienie psiej ryb oceanicznych dorszy, w tym rdzawca, dorsza i plamiaka. Filety rybne są również krojone na małe kawałki. Dania mięsne są korzystnie uzupełniane warzywami, które używają sałaty liściastej, cukinii i marchwi.

    Jak pokazuje praktyka, zboża są opcjonalne, to jest opcjonalne jedzenie, ale w razie potrzeby można dać gryczaną belgijską owcę z dodatkiem niewielkiej ilości oleju roślinnego.

    Aby usprawnić proces trawienia, należy uzupełnić dietę o potrawy z fermentowanego mleka, w postaci mieszanki opartej na 1% kefiru i 5% twarogu, a także bio-kefiru lub bio jogurtu.

    Karmienie Owczarka Belgijskiego może być nie tylko produktem naturalnym, ale także suchą paszą przemysłową. Tak zwane "suszenie" dobiera się zgodnie z wiekiem i stanem fizjologicznym zwierzęcia. Producenci produkują racje przeznaczone do karmienia psów aktywnych i dorosłych, a także suk w ciąży i karmiących.

    Wysokiej jakości gotowe racje, z reguły, są całkowicie zbilansowane, więc nie będziesz musiał uzupełniać ich witaminami i minerałami. Ale karmienie psa "naturalka" ma na celu wprowadzenie do codziennej racji specjalnych kompleksów witaminowo-mineralnych.

    Choroby i wady rasowe

    Najczęściej spotykane wady "Belgów" można przedstawić:

    • agresywny lub tchórzliwy temperament;
    • płat nosowy, usta i powieki z pigmentacją;
    • trochę przekroczenia;
    • jasny odcień oczu;
    • nadmiernie proste ramiona;
    • osłabione, spłaszczone stawy skokowe;
    • bardzo luźne łapy;
    • ogon bardzo wysoki lub zaczepiony;
    • brak podszerstka;
    • szary kolor, zbyt ciepłe lub rozmyte odcienie;
    • nierówna lub zbyt mała maska.

    Dyskwalifikujące są wyraźne wady, które można uznać za obecność:

    • wyraźny przodozgryz lub przekąska;
    • wiszące lub sztucznie osadzone uszy;
    • krótki ogon, zadokowany lub amputowany ogon;
    • białe plamki w nieautoryzowanych miejscach;
    • niekontrolowana lub nadmierna agresywność;
    • nadmierna nerwowość i tchórzostwo.

    Najczęstsze choroby ras, na które narażeni są przedstawiciele rasy pasterskiej, to:

    • epilepsja lub drgawki;
    • wzdęcia lub skręty jelit;
    • dysplazja stawu łokciowego lub biodrowego;
    • reakcje alergiczne;
    • pojawienie się nadwagi;
    • zaćma.

    Jak pokazuje praktyka, przy należytej staranności, jak również przy przestrzeganiu reżimu zapobiegania i szczepień, "Belgowie" mają wystarczającą wytrzymałość i bardzo rzadko zachorują. Jednak szczepienie psów jest obowiązkowe. Przed szczepieniem, około dziesięciu dni, konieczne jest podanie zwierzęcia przeciw robakom.

    W półtora miesiąca podaje się szczepionkę PuRPY-novibak, dwa tygodnie po pierwszym szczepieniu, dawcę zaszczepiono lepto-novibac, a po sześciu miesiącach, po zmianie zęba, lekarz jest zaszczepiony lepto-novibak i NOBIVAK-RABI.

    Wychowanie i szkolenie

    Rozwój cech użytkowych psa jest wynikiem prawidłowego wychowania i regularnego treningu z czworonożnym zwierzakiem. Tervurenas nie są zalecane dla niedoświadczonych psów, ponieważ mają zbyt wyraźną osobowość i ostry, niezwykły umysł.

    W warunkach nieudolnych działań taki sprytny zwierzak szybko staje się "przywódcą", co bardzo utrudnia porozumiewanie się z psem i szkolenie go. Jednak wszystkie psy rasy Belgian Shepherd są bardzo dobrze wyszkolone i szybko uczą się wykonywać wszystkie wymagane polecenia.

    Trening to oparty na nauce i celowy, metodyczny, a także systematyczny wpływ na psa, który pozwala rozwijać określone, niezbędne umiejętności i umiejętności w swoim zwierzaku.

    Aby proces szkolenia Owczarka Belgijskiego zakończył się sukcesem, konieczne jest połączenie sygnałów sterujących z pozytywnym wzmocnieniem, które można uznać za łaskę i domek z psimi przysmakami.

    Szczególną uwagę należy zwrócić na ogólny kurs szkolenia, którego różnicą jest obecność surowych wymagań w zakresie zarządzania zwierzętami i wykonywania umiejętności rozwiniętych przez psa.

    Właśnie w procesie edukacji wczesnoszkolnej pastuch belgijski rozwija wszystkie umiejętności dyscyplinujące zwierzę i pozwala kontrolować jego zachowanie nie tylko w codziennym użyciu, ale także w specjalnych czynnościach.

    To jest interesujące! Należy zauważyć, że "Belgowie" wszystkich odmian mogą z łatwością opanować nie tylko ogólny kurs szkolenia i służby ochrony, ale także bardzo łatwo przejść szkolenie zwinności i wielu innych typów sportowych.

    Kup belgijski pasterz

    Zdecydowanie nie zaleca się kupowania żadnego rodzaju Owczarek belgijski od hodowcy bez licencji lub "z rękami". Między innymi bardzo trudno jest niezależnie określić charakter rodowodu wszystkich czterech odmian "belgijskiego", dlatego wskazane jest, aby wybrać zwierzaka za pomocą doświadczonego specjalisty psa.

    Przejęcie rasy musi zostać porzucone przez leniwych i siedzących ludzi, ponieważ belgijscy pasterze potrzebują regularnych, wystarczających obciążeń fizycznych i psychicznych, a przy braku uwagi i braku niezbędnej aktywności szybko manifestuje się destrukcyjne zachowanie zwierzęcia.

    Na co zwrócić uwagę

    Wielu pozbawionych skrupułów hodowców często nie poświęca wystarczającej uwagi hodowaniu zwierząt od pierwszych dni życia, a podczas hodowli psów rasowych kieruje się jedynie dobrym rodowodem.

    Efektem tej działalności jest wdrożenie niewytrenowanych, dzikich i tchórzliwych szczeniąt, które następnie są bardzo trudne do wychowania lub szkolenia.

    Szczenięta powinny zostać odstawione od matki i przyzwyczaić się do nowych warunków życia w wieku około jednego miesiąca. Szczególną uwagę należy zwrócić na warunki nie tylko matki, ale także szczeniąt. Obszar przydzielony musi być suchy, dobrze oświetlony i czysty.

    Ważne! Zaleca się poprosić o całkowitą liczbę szczeniąt w wybranym miocie. Im mniejsza ilość, tym silniejsze są same dzieci, które z reguły otrzymują wystarczającą ilość pokarmu od swojej matki.

    Należy pamiętać, że zdrowe zwierzę musi być aktywne i energiczne, ma dobry apetyt. Sierść szczeniaka powinna być raczej gruba, z charakterystycznym blaskiem, a oczy i uszy powinny być czyste, bez widocznych patologicznych wydzielin. Między innymi przy wyborze "belgijskiego" należy wziąć pod uwagę fakt, że niestety epilepsja i dysplazja są chorobami wrodzonymi, dlatego nie są one leczone.

    Cena psa rasy Belgian Shepherd

    Koszt szczeniaka może być bardzo różny. Ceny z reguły zależą bezpośrednio od tego, jak dobrze utytułowani rodzice są wykorzystywani w kryciu, od popularności hodowcy, a także od "klasyki" szczeniaka, jego wieku i wielu innych czynników.

    Na terenie naszego kraju, obecnie najbardziej rozpowszechnionymi i popularnymi wśród hodowców są odmiany Groenendaal i Malinois, które można łatwo kupić w szkółkach. Pojedynczy hodowca zajmuje się hodowlą lenozaurów i tervurenów, więc kolejki są ustawione na takie odmiany i trudno je kupić.

    Koszt powszechnych odmian jest dość przystępny. Na przykład możesz kupić miesięczny szczeniak gründänd przez reklamę lub "z rękami" za około 15-20 tysięcy rubli. Są też szczenięta z hodowli losowej lub amatorskiej i kosztem 10 tysięcy rubli, ale rodowód i całkowicie zdrowe zwierzę z wyspecjalizowanego przedszkola, nadającego się na wystawy i hodowlę, będzie kosztować potencjalnego nabywcę 35-50 tysięcy rubli lub więcej.

    Opinie właścicieli

    Owczarek belgijski ze swej natury potrzebuje dużej ilości miejsca na aktywność fizyczną. Przechowując je w środowisku mieszkalnym, konieczne jest zapewnienie takiego zwierzaka długich spacerów, a także dodatkowych ćwiczeń.

    To jest interesujące! Belgijskie psy pasterskie charakteryzują się mocnymi i bardzo odpornymi psami, posiadającymi wystarczająco silną odporność i doskonałe zdolności adaptacyjne do różnych warunków pogodowych.

    "Belgowie" każdej odmiany urzekają swoją łaską, wrodzoną inteligencją i niezwykłym umysłem. Taki zwierzak będzie doskonałym towarzyszem i lojalnym strażnikiem. Pomimo pozornej "jednolitości" charakteru, każdy typ belgijskiego psa pasterskiego ma swoje indywidualne cechy:

    • Gruenendaal to wrażliwy, bezpretensjonalny, o dociekliwym umyśle, odmiana idealna do wszelkiego rodzaju "pracy z psami", zaczynając od konkurencji i kończąc na różnych akcjach ratowniczych;
    • Tervuren będzie znakomitym strażnikiem, nigdy nie atakującym bez wyraźnego powodu, ale wyraźnie znającym wszystkie swoje obowiązki;
    • Malinois należy do psów z wyraźnymi cechami ochronnymi i ochronnymi, a także jest najbardziej silnym psychicznie, dominującym ze wszystkich "Belgów";
    • Laqueno jest uważane za najbardziej dobroduszne, posłuszne i spokojne ze wszystkich odmian, dlatego najczęściej jest nabywane przez rodziny z dziećmi i osoby w wieku emerytalnym.

    Według doświadczonych hodowców psów i profesjonalnych opiekunów psów, zanim zaczniesz uczyć się i trenować "belgijski", należy ustanowić relację zaufania między właścicielem a zwierzęciem domowym, która pozwoli psu poczuć się i przyzwyczaić do władzy.

    Przy najmniejszej słabości, Belgijski Pasterz często manifestuje się w umyślnym charakterze, dlatego trzeba bardzo rozsądnie podchodzić do kwestii szkolenia.

    Czytaj Więcej O Psach

    Top 10 ras psów do mieszkania - wybierz z najlepszych

    Treść Warunki przetrzymywania - jeden z kluczowych czynników prawidłowego rozwoju i edukacji psa. W prywatnym domu każda rasa będzie się dobrze czuła. Ale nie każdy czworonożny zwierzak zapuści korzenie w mieszkaniu.

    Jak myć zęby psa tak, aby nikt nie został ranny

    Treść Szczotkowanie zębów to higieniczna procedura, która zapewnia zdrowie jamy ustnej. Bez odpowiedniej opieki w jamie ustnej tworzy się płytka nazębna. Z czasem zamienia się w kamienie, które nieustannie wywierają presję na dziąsła.