Szczepienia

Mój pies stróżujący

Północne rasy psów to zwierzęta domowe, które z łatwością wytrzymują wszelkie warunki klimatyczne, a zwłaszcza mróz, są odporne, mają grubą sierść i dobry zapach. Co ciekawe, wiele odkryć w Arktyce wykonano przy pomocy północnych psów i ras jeździeckich. Ponieważ przynieśli go do pracy na uprzęży.

Najpopularniejsze rasy to:

  • Siberian Husky;
  • Alaskan Malamute;
  • Samoyed.

Siberian Husky

Siberian Husky jest na zewnątrz podobny do Malamute, ale mniej. Rasa była hodowana przez hodowców, wcześniej używanych przez plemiona północy, jako myśliwych i konnych, ale z dużymi ładunkami. Nazwa pochodzi od słowa "eski", jak stylizowane plemiona Arktyki. Rasa jest wyjątkowa, ponieważ może przenosić ciężkie ładunki na duże odległości. Mają także niebieskie oczy, gęste włosy i ważą do 30 kg. W tej chwili zwierzak jest używany jako towarzysz i pies cyrkowy na pokaz.

Alaskan Husky

Alaskan Huskies nadal nie są ujęte w klasyfikacji FCI, ale uważa się, że jest przodkiem husky syberyjskiej. Rasa sama pojawiła się w naturalny sposób, ma wiele wspólnego z nowym północnym Husky, choć jego rozmiar jest nieco mniejszy, do 25 kg. Plemiona użyły Alaski Husky, aby zapolować i strzec swoich domów. Wełna - gruby, szary, biały, brązowy kolor.

Alaskan Malamute

Alaskan Malamute został wyhodowany na północy przez bardziej dzikie plemiona ponad trzy tysiące lat temu, wśród jego przodków jest wilk polarny. Nazwa pochodzi od nazwy plemienia "malemut". Używany do jazdy w uprzęży, w transporcie i w ochronie domu. Wełna - gruba z podszerstkiem, kolor - wilk. Zwierzę domowe wymaga uwagi i stałego treningu fizycznego.

Samoyed pies

Samoyeds - jeden z najpopularniejszych psów na świecie, wygląda jak słodki miś. Nazwa pochodzi od plemienia Samoyed. Wcześniej używany do wypasania zwierząt, rzadko brał udział w jeździe. Dopiero po rozpoczęciu wypraw do Arktyki pies Samoyed zaczął być używany do jazdy w uprzęży. Rasa wyróżnia się wytrzymałością, aktywnością i bezpretensjonalnością w kwestii odżywiania. Wełna - puszysty biały kolor, średnia wielkość - do 30 kg.

Karelski Niedźwiedź

Zewnętrznie, karelski niedźwiedź ma wiele wspólnego z rosyjskim husky, chociaż ta rasa jest bardziej powszechna. Używane do polowań, śledzenia dużych zwierząt i ochrony domu. Doskonałe zapachy i cechy myśliwskie są genetycznie ułożone, ale konieczne jest ciągłe kształcenie i tresowanie niedźwiedzia. Wełna - gruby, puszysty, czerwony kolor.

Jakut Jak

Jakut Laika pojawił się na północnym wschodzie Rosji w rejonie "psich rzek". Zwierzęta były wykorzystywane do jazdy na sankach, polowania na duże zwierzęta. Zewnętrznie, husky typu Yakut ma średnią wielkość, mocne łapy, gruby płaszcz koloru plamistego (biały i czarny, czarny i czerwony). Zwierzę domowe z łatwością toleruje wszelkie warunki klimatyczne, dość odporne.

Greenland Sled Dog

Pies zaprzęgowy Grenlandii jest w naszym czasie rzadką rasą, pojawił się na Grenlandii, był używany do jazdy na uprzęży i ​​na polowaniu. Na zewnątrz - to silny, wytrzymały, umięśniony pies. Wełna - gruba, kolor - biała, cętkowana, szara, brązowa. Osobliwością jest to, że pies zaprzęgowy Grenlandii dostosowuje się do wszystkich warunków życia, ale lepiej nie mieć mieszkania.

East Siberian Like

Istnieje kilka podtypów psów we wschodnim Syberyjskim husky, które wciąż się rozwijają i przekształcają na zewnątrz. Zwierzęta były w Rosji, zostały wycofane przez starożytne osady wschodniej części kraju. Zewnętrznie są to duże psy ważące do 50 kg, wełna jest gruba z podkładem. Husky byli wykorzystywani jako jeźdźcy i myśliwi. Łajka wschodnia Syberia ma twardy charakter, ale łatwo znosi mróz i zimno.

West Siberian Like

Syberyjski husky występował również na północy, na Syberii, ale w zachodniej części. Zwierzęta te są świetnymi łowcami dużych gier, nigdy nie były używane do transportu ładunków. Teraz może być używany jako strażnik dla domu. Wysokość - do 55 cm, waga 30 kg, wełna - gruby, jasny, czarny lub brązowy.

Russo-European Like

Rosyjsko-europejski husky został sztucznie wyhodowany na terytorium Rosji, używany do polowania i zagrody dużej bestii, ale po specjalnym treningu. Zewnętrznie - duży, mocny pies do 60 cm wzrostu, warstwa średniej grubości, z podszerstkiem, kolor czarny, biały, cętkowany, brązowy. Teraz rosyjsko-europejska Łajka służy jako strażnik lub towarzysz.

Co ciekawe, wiele ras psów husky zostało sztucznie wyhodowanych po selekcji najlepszych ras rdzennych z rozległych terenów Syberii. Dlatego każdy gatunek ma inny rozmiar, kolor i cel.

Kareliańsko-fińska Laika

Kareliańsko-fińska laika lub szpic fiński to rasy, które mogą żyć nie tylko na północy, ale także w mieście. Zewnętrznie pies ma mały rozmiar, puszystą i grubą sierść, kolor czerwony. Używany jako towarzysz, strażnik i myśliwy, ale wymaga szkolenia i treningu.

Szpic Norbotten

Norbotten Spitz po raz pierwszy pojawił się w Szwecji, teraz należy do zagrożonych ras psów, ale hodowcy zajmują się zdrowiem. Wcześniej szpic był używany jako myśliwy i psiak, teraz - dla ochrony i jako towarzysz. Zewnętrznie, zwierzę ma mały rozmiar, mocne łapy, gruby płaszcz biało-czerwony kolor.

Norweski Lundehund

Norweska Lundehund jest teraz na krawędzi wymarcia, wykorzystując rasę do polowania na skały lub w wodzie, teraz jako towarzysz. Lundehund jest popularny w Norwegii i wszystkich krajach północnych, wymaga uwagi i szkolenia. Zewnętrznie - średniej wielkości, masywne łapy, duże stojące uszy. Wełna - gruba, ma podszerstek, kolor - szary, biały, czerwony, waga do 8 kg.

Emthund (po szwedzku)

Emthund lub szwedzki husky został wyhodowany w Szwecji, aby polować na duże zwierzęta, ponieważ rasa ma wytrzymałość, dobry zapach, agresję i wytrwałość. Emhund nie zapuszcza korzeni w mieszkaniu i warunkach miasta, wymaga stałego szkolenia. Przy odpowiednim przeszkoleniu może działać jako strażnik lub towarzysz. Zewnętrznie - pies o średniej wielkości, szarym lub wilczym kolorze z muskularnymi nogami.

Norweski Elkhound

Norweski Elkhound pojawił się w Norwegii, podobnie jak szwedzki husky, został wyhodowany na polowanie. Zewnętrznie ma duży rozmiar, wysokość do 55 cm, gruby płaszcz z podkładem, szary, biały i cętkowany kolor. Lepiej nie trzymać się w mieszkaniu, zajmuje dużo miejsca na trening i spacery.

Westgot Spitz (Swedish Walchund)

Visigothic Spitz lub szwedzki Walchund został wyhodowany na wypas bydła, pojawił się na północy szwedzkich osad. Może być stosowany do schronienia dla zwierząt i bezpieczeństwa w domu. Zewnętrznie - krótkowłosy, mały pies o grubej sierści, białym, cętkowanym kolorze. Wymaga edukacji i szkoleń.

Norweski Buchund

Norweski Bukhund pojawił się na Islandii, ma rodzinne związki z islandzkim pasterzem. Wcześniej używany do wypasu i schronienia dla zwierząt, teraz - jako towarzysz. Możesz zatrzymać się w mieszkaniu, jeśli dużo chodzisz i trenujesz, cechy strażnika i myśliwego są szczepione od urodzenia. Zewnętrznie - jest to duża rasa z mięśniami nóg, grubą warstwą jasnego koloru.

Lapinporokoyra

Pies Lapinporokora lub Lopar deer legged pojawił się sztucznie po selekcji rdzennych psów myśliwskich na północy. Po tym, jak starożytne plemiona zaczęły hodować duże zwierzę, zaczęli używać psa reniferów do wypasu, jeżdżąc w drużynach. Przez pewien czas rasa znajdowała się na granicy wymarcia. Zewnętrznie ma średnią wielkość, muskularne łapy, gruby płaszcz w kolorze czarnym.

Suomenlapinkure (fiński Lapphund)

Suomenlapinkayra lub fiński lapphund pojawiły się w Finlandii na polowanie, wypas i schronienie dla zwierząt, chroniąc domy przed dzikimi zwierzętami. Wygląda jak niedźwiedź do 20 kg, ma gruby i puszysty płaszcz w kolorze szarym, białym, plamistym. Lapphund pojawił się w naturalny sposób, jest uważany za potomka wilków. Może znajdować się w mieszkaniu, ale wymaga edukacji.

Szwedzki Lapphund (Lapis-Spitz)

Szwedzki Lapphund lub szpic Laponii wyhodowano w otwartych przestrzeniach Laponii na pastwiska i pastwiska, obecnie używane jako pies towarzyszący lub ozdobne. Zewnętrznie ma mały rozmiar, masywne łapy, grubą i błyszczącą wełnę, czarny kolor. Może być używany jako strażnik, ale z odpowiednim wychowaniem.

Co ciekawe, większość północnych ras psów ma miły, potulny charakter, mimo że są one wykorzystywane do ochrony i ochrony. Takie cechy jak agresja, gniew i całkowita niezależność, nie są nieodłączne.

Psy zaprzęgowe, północne rasy psów

Istnieje ogromna różnorodność psów zaprzęgowych, które są przeznaczone do jednego z najbardziej ekscytujących, ekscytujących i przyjemnych sportów. Wiele z nich jest w stanie przetrwać w niezwykle trudnych warunkach, poradzić sobie z ekstremalnymi temperaturami i pokonać ogromne odległości, przesuwając sanie z narciarzem do ostatecznego znaku na długim torze. Co wiadomo o najbardziej zadziwiających rasach północnych psów, które wyróżniają się wyjątkowym charakterem, wytrzymałością i oddaniem dla właściciela?

Eskimo Like

Jedną z najbardziej niesamowitych ras psów północnych jest husky Eskimo. Wyróżnia się dużym rozmiarem i należy do grupy zwierząt wierzchowych, które wielokrotnie ratowały ludzi przed zbliżającą się śmiercią, dostarczały cenne szczepionki i inne towary do odległych miejsc na północy, rozwiązując wiele problemów transportowych w strefie arktycznej. Nazywanie tej rasy zwierzęciem jest problematyczne, ponieważ nawet po długim pobycie z mężczyzną, ci futrzani przyjaciele pozostają nieufni. Z tego powodu eksperci nie zalecają hodowania takiego psa w domu, preferując kraj w pomieszczeniach zamkniętych.

Przedstawiciele tej rasy są uważani za najlepsze zwierzęta do życia w trudnych warunkach, w których temperatura spada do skrajnie niskich poziomów. Tam pies pełni rolę pracy, radząc sobie z silnymi mrozami, wiatrem, śniegiem i innymi problemami pogodowymi.

Uważa się, że pierwsze osobniki Eskimo husky pojawiły się na Dalekiej Północy, Alasce lub Syberii Wschodniej. Istnieją również opinie, że pies był hodowany na Grenlandii, a nawet w Niemczech. Niestety, ta odmiana nie jest częstym gościem na różnych wystawach, pozostając słabo zrozumianym.

Rasa jest określana jako pies w kształcie szpica, chociaż zachowuje wiele cech wilka. Eskimo husky wygląda po prostu na nieodpartą, uderzając wszystkich wokół z gracją, potężną sylwetką, ostrym i bezkompromisowym wyrazem pyska;

Tworzenie się skały nastąpiło w ekstremalnych warunkach na dalekiej północy. To właśnie ten czynnik wpłynął na siłę życiową psa. Musiała dostarczać ciężkie ładunki do odległych północnych wiosek, wykonywać pracę i przetrwać w nieludzkim środowisku. Najważniejsze zalety rasy:

  1. nieco niesamowity wygląd;
  2. o silnej woli, ale upartym charakterze;
  3. poświęcenie dla mistrza;

W Grenlandii i na Alasce psy były eksploatowane jako działające góry, gdzie musiały radzić sobie z ciężką pracą fizyczną, polowaniem i pracą w innych sferach ludzkiej działalności.

Galeria: psy zaprzęgowe (25 zdjęć)

Rodzaje i standardy Eskimo husky

Zwierzę ma niewielkie rozmiary, ale harmonijną sylwetkę i dobrze rozwinięte mięśnie, z potężnymi kończynami i szerokimi ostrzami. Lądowanie ogon Eskimo husky wysoko. Jest on zaokrąglony na plecach i wygląda bardzo zgrabnie.

Jeśli chodzi o strukturę sierści, jest ona reprezentowana przez długi płaszcz ochronny z grubym, gęstym podszerstkiem. Dwuwarstwowa struktura zapewnia psu niezawodną ochronę przed zamarzaniem w ostre zimy.

Charakterystyki husky Eskimo są reprezentowane przez następujące parametry:

  1. Kraj pochodzenia - Daleki Wschód, Arktyka;
  2. Wysokość w kłębie - od 51 do 69 centymetrów;
  3. Waga - 27-48 kg;
  4. Ciało jest lekko rozciągnięte;
  5. Kolor - nie jest ograniczony do standardu;
  6. Głowa jest duża z pyskiem w kształcie klina;
  7. Ugryzienie - nożyczek;
  8. Średnia długość życia wynosi od 10 do 14 lat;

Zewnętrznie, te husky są bardzo podobne do wilków. Ponadto psy są podobne do swoich bliskich krewnych i charakteru.

Dzięki dobrze rozwiniętym mięśniom, mocnej klatce piersiowej i długimi łapami zwierzęta te swobodnie transportują ładunki na duże odległości. Pokonanie 40 kilometrów śnieżnej Alaski z ciężkim ładunkiem podczas strasznych mrozów jest regularną rozgrzewką dla rasy.

Inne popularne rasy północnych psów do jazdy w uprzęży

Kilka dekad temu, takie rasy psów były przeznaczone do trudnych prób w trudnych warunkach klimatycznych, dziś odgrywają rolę zwierząt domowych i rzadko są wykorzystywane do różnych zawodów jeździeckich.

Zanim kupisz zwierzaka, powinieneś zrozumieć, że północne psy nie mogą mieszkać w południowym klimacie, ze względu na gruby płaszcz pokrywający ciało w celu ochrony przed ekstremalnym chłodem, trudno jest im znieść upał.

Jeśli mówimy o najpopularniejszych rasach psów o północnym rodowodzie, wiodącym miejscem zajmie się Siberian Husky. Mieszkańcy dużych miast często trzymają takie zwierzę w swoim mieszkaniu, co wiąże się z bezpretensjonalnością wyboru habitatu. Psy syberyjskie znalazły duże zapotrzebowanie w Rosji, na Ukrainie, w krajach europejskich, Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. Jednak Daleki Wschód Rosji uważa się za miejsce narodzin rasy, chociaż oficjalnie zarejestrowano ją w Ameryce.

Dla Siberian Husky typowe są średniej wielkości, zwarte ciało i niezbyt długie włosy z gęstym i gęstym podszerstkiem. Do niedawna pies był używany do celów jeździeckich, ale dziś jest głównym uczestnikiem wystaw pokazowych, a także służy jako towarzysz rodziny. Standard rasy nie oznacza obecności określonego koloru, więc zmienia się od szaro-białej do czarnej i białej, od monochromatycznej do cętkowanej.

Norweskie metys są również bardzo popularne. Twórcą rasy był słynny pies Niels Andreas Hansen, który pracował nad hodowlą uniwersalnego zwierzęcia do zawodów. Podstawą nowego gatunku byli więksi niemieccy Kurtzhaars i najlepsze Greyhounds z Półwyspu Skandynawskiego. Dorosłe szczenięta mogły rozwinąć wysokie prędkości, ale nie były bardzo silne. Aby rozwiązać ten problem, naukowiec dodał krew sportowego kurtshaara i mestizo. Jednak stały się agresywne w stosunku do innych zwierząt.

Gotowe kopie stały się znane jako "grawiści", po czym zaczęli robić na drutach włoskie wskazówki. W rezultacie udało się zgromadzić potężnego psa, który swobodnie ciągnie narciarzy lub sanki. Współczesne psy nieustannie biorą udział w bikejouringu i nurkowaniu na nartach.

Samoyed Like

Samoyed jest kolejnym bardzo popularnym psem dla północnego klimatu. Rasa charakteryzuje się wieloma wyjątkowymi właściwościami, w tym:

  1. życzliwość;
  2. czułość;
  3. oddanie;
  4. wytrzymałość;
  5. pełen wdzięku wygląd;

Samoyedowie mogą stać się doskonałymi zwierzętami domowymi i towarzyszami, którzy sumiennie wykonują swoje zadania i chronią rodzinę przed wszelkimi niebezpieczeństwami.

Takie figlarne psy mają wielki zapał entuzjazmu i zabawy. Aby znaleźć wspólny język z nowym właścicielem, nie potrzebują dużo czasu. Pomimo głośnego szczekania, które z reguły wydaje się tylko wtedy, gdy jest to konieczne, Samoyedowie są szczególnie ufni i przyjaźni. Dlatego też, jako osłony, są używane niezwykle rzadko.

Nie jest tajemnicą, że Samoyed lubi spędzać dużo czasu z właścicielem i jego otoczeniem, będąc w gąszczu rzeczy. Brak uwagi sprawi, że pies się nudzi, więc jeśli nie zamierzasz spędzać dużo czasu ze swoim zwierzakiem, lepiej nie kupować takiej rasy.

Ponadto husky Samoyed mają skłonność do lęku, co przejawia się w strachu przed rozłąką. Pozostawienie ich w spokoju przez długi czas może powodować problemy behawioralne.

Samoyedowie zawsze byli sławni ze swojej inteligencji i doskonałej skłonności do uczenia się. Jednak niektóre psy są niezależne i uparte, więc muszą wykazywać silne i pewne siebie podejście. Takie husky są odpowiednie dla osób, które mają już doświadczenie w utrzymywaniu i szkoleniu psów.

Zwierzę doskonale dogaduje się z dziećmi, a jednocześnie nie walczy z innymi zwierzętami. Jeśli chcesz mieć spokojnego, spokojnego i zrównoważonego psa - to nie jest opcja.

Dbaj o samoyed husky

Nie jest tajemnicą, że Samoyedowie mają duże zapasy wełny, ale to nie komplikuje opieki nad zwierzakiem. Aby przeczesać psa, wystarczy oddzielić wełnę jedną ręką i trzymać ją w kierunku przeciwnym do wzrostu, rozczesując ją drugą ręką. Jeśli na sierści są plamy zaplątane, nie zapomnij ich rozczesać.

Nie zaleca się golenia ani cięcia psa. Ważne jest, aby zrozumieć, że ze względu na naturalną długość sierści, zwierzę jest niezawodnie chronione przed agresywnym działaniem zimna, gorąca lub oparzeń słonecznych. W celach higienicznych możesz skrócić włosy w górnej części łap w okolicy odbytu, a także wyciąć włosy między opuszkami.

Pieprzona rasa jest szczególnie intensywna i występuje raz lub dwa razy w roku. W tym czasie pies całkowicie pozbywa się podszerstka.

Jeśli chodzi o kąpiel, działanie to jest szczególnie złożone ze względu na obecność grubej wełny. Często właściciele używają suchego szamponu do zabiegów kąpielowych.

Dla normalnego wzrostu i rozwoju Samoyed powinien mieć wystarczającą ilość aktywności fizycznej. Jeśli nie prowadzą aktywnego trybu życia, spowoduje to hałaśliwe i drażliwe zachowanie.

Piesze wędrówki powinny być codzienne. Rasa nadaje się do trzymania w chłodnym klimacie. Nie zapominaj, że był pierwotnie używany do celów pracy, więc musi spędzić jak najwięcej czasu na zewnątrz. Bądź gotów zrobić wszystko, aby zapewnić samoyedowi husky wystarczająco dużo ciężarów i pracy. W przeciwnym razie jej postać stanie się bardzo kapryśna i nie do zniesienia.

Chukchi jeździ

Mieszkańcy Dalekiej Północy uważają, że husky są bardzo cenne. Tam są nie tylko środkiem przemieszczania się w odległych obszarach lub polowaniu, ale także niezbędnym atrybutem lokalnej kultury.

Przez setki lat ściśle współpracowali z rasą ludzką, zyskując sławę bezdyskusyjnych asystentów i lojalnych towarzyszy, którzy zawsze będą gotowi pomagać osobie w trudnych sytuacjach, gdy znajdzie się na krawędzi życia i śmierci.

To zwierzę może transportować ciężkie ładunki na duże odległości, znaleźć drogę do domu w złych warunkach widoczności, chronić domostwa i rodziny przed nieprzewidzianymi atakami drapieżników, a także towarzyszyć właścicielowi podczas polowania na różne gry.

Pomimo szybkiego rozwoju cywilizacji, rasy jeździeckie są nadal bardzo poszukiwane i odgrywają bardzo ważną rolę w życiu północnych ludzi. Nawet najbardziej zaawansowane osiągnięcia nauki i technologii są bezsilne przed kaprysami arktycznego terenu, ale husky swobodnie przeżywają w tak nieludzkich warunkach, a jednocześnie sprawiają, że życie ludzi jest bardzo wygodne i produktywne. Zespoły psich zaprzęgów są prawdopodobnie jedynymi i najbardziej praktycznymi środkami transportu na dalekiej północy.

Należy zauważyć, że przedstawiciele tej rasy wielokrotnie brali udział w wielu wyprawach polarnych i wnieśli wielki wkład w rozwój Arktyki. Dzięki tym osiągnięciom stały się popularne w wielu innych krajach na całym świecie, w tym na Alasce, gdzie psy okazały się być dzięki amerykańskim poszukiwaczom.

Nie jest tajemnicą, że sanie Chukchi, podobnie jak inne, mają niezależny charakter. Nie okazują sentymentalnej i fanatycznej miłości ani czułości wobec swoich mistrzów, ale też nie są agresywni. Należy rozumieć, że ta rasa ma inny cel roboczy, a nie dekoracyjny.

Prawdziwi przyjaciele i pojazd: opis i zdjęcie ras psów

Cechujące się wysokim poziomem twardnienia, wytrzymałości, siły i aktywności, psy zaprzęgowe zaczęły cieszyć się rosnącym zapotrzebowaniem ze strony współczesnych hodowców psów. Oprócz funkcji estetycznej, a także roli prawdziwego przyjaciela ich właściciela, zwierzęcia całej rodziny, zwierzęta te mogą wykonywać szereg innych obowiązków. Niektóre z tych psów opanowują nawet zawody, które w niektórych przypadkach są niedostępne dla ludzi i środków technicznych. Obecnie znanych jest do dwóch tuzinów ras psów zaprzęgowych, ale niektóre z nich zasługują na szczególną uwagę.

Alaskan Malamute

Ta niesamowita, piękna i szlachetna rasa psów z Arktyki jest jedną z najstarszych ras konnych wykorzystywanych w saniach, czasami nazywana jest nawet "północnym pociągiem na śnieg". Alaskan Malamute ma doskonałą zdolność do przystosowania się do wszelkich, nawet bardzo trudnych warunków. Jest w stanie przewozić na sobie sanie z mężczyzną lub ładunkiem na odległość kilku kilometrów. Rasa otrzymała nazwę od plemienia żyjącego w zachodniej części Alaski. Alaskan Malamut prawie zawsze staje się prawdziwym członkiem rodziny, uniwersalnym ulubieńcem domu. Te psy są przyjazne, towarzyskie, uwielbiają bawić się z dziećmi, potrzebują uwagi ze strony właścicieli.

Mają niezwykłe zdolności umysłowe, ale są też raczej upartymi zwierzętami, co powoduje ich częste pragnienie dominacji innych zwierząt domowych, a nawet samych właścicieli. W tym samym czasie, Alaskan Malamutes są prawdziwymi pracownikami, którzy potrzebują pracy i znacznego wysiłku fizycznego. Bez tych czynników mogą stać się leniwi, a ich naturalny umysł może ulec degradacji. Alascy Malamuty są dobroduszni, hojni, oddani, kochający i optymistyczni. Dla swoich mistrzów mogą stać się prawdziwymi przyjaciółmi, ale nie należy oczekiwać, że będą posłuszni i posłuszni.

Są to największe osobniki wśród psów zaprzęgowych ze względu na ich potężny szkielet i muskulaturę. W ciepłym sezonie Alaskan Malamutes czuje się dość nieswojo ze względu na gruby płaszcz i podszerstek. To w tym czasie wymagają większej troski w opiece. Jest to rasa szkolna, więc nie tolerują, gdy są trzymane w zamkniętej wolierze lub poddawane długotrwałemu samotności. W takim przypadku mogą zostać wycofane, przestać ufać właścicielowi, kochać go i szanować go. Malamut nie lubi stałej rutyny, tych samych rozkazów, wszystko to, co on może uznać za brak szacunku dla niego. Ze względu na jego życzliwość, nie można go uznać za rzetelnego strażnika w pełnym tego słowa znaczeniu, ponieważ będzie zadowolony z gości, nie spieszy się z nieznajomym, chyba że istnieją ku temu dobre powody. Alaskan Malamute jest mocno zbudowany, głowa ma inną moc, a klatka piersiowa jest głęboka. Wełna tego psa jest czymś szczególnym: jego podstawa jest sztywna, a pod nią gruby i miękki podszerstek. Wełna Malamute jest prawie zawsze gruba, pozwala na utrzymywanie ciepła i nie na mokro. Kolor zwierzęcia jest szary, biały, czarny, a nawet lekko niebieskawy, jego oczy są również niebieskie. Dorosły przedstawiciel rasy waży ponad 40 kg, aw kłębie wzrost może wynosić więcej niż 60 cm Długość życia Alaskan Malamute wynosi do 15 lat. Pies tej rasy najczęściej rodzi 5-6 szczeniąt naraz. Alaskan Malamute wymaga jakości i dokładnej opieki. Po prostu uwielbia pływać. Jego wełna wymaga regularnego szczotkowania, szczególnie podczas przesuwania, pazury muszą być systematycznie cięte. Ponieważ prawie niemożliwe jest odzwyczajenie Malamute od zwyczaju kopania ziemi, a jeśli mieszka w mieszkaniu - na piętrze, to prywatny dom lub domek jest optymalny dla jego utrzymania.

Jazda po Grenlandii

Najrzadszą rasą psich zaprzęgów są sanki Grenlandii. Przedstawiciel tej rasy okazał się najbardziej niezawodnym pomocnikiem Amundsena, podróżnika z Norwegii, który jako pierwszy dotarł do bieguna południowego. Przez długi czas psy te okazały się wiernymi pomocnikami i towarzyszami człowieka. Wykonują tylko polecenia właściciela, ale pod warunkiem, że te rozkazy nie są sprzeczne z nastrojem Grenlandczyka. Przedstawiciele rasy charakteryzują się zdolnością do podejmowania własnych decyzji, a także nieoczekiwanych pędów. Wiedzą, jak chronić swoje terytorium. Nie zaleca się trzymania sań Grenlandii w mieszkaniu, na łańcuchu, w wolierze. We współczesnej rzeczywistości wykonują świetną robotę przy różnych zadaniach: holowaniu narciarzy lub rowerzystów, dostarczaniu ładunku. Ich wysokość w kłębie może wynosić ponad 60 cm, a ich waga - ponad 30 kg. Grenlandczycy należą do szpiców, wielu uważa, że ​​te psy przypominają północnego wilka. Są doskonałymi pracownikami, odpornymi, niestrudzonymi, silnymi i szybkimi biegaczami.

Przedstawiciele tej rasy wyróżniają się swoim urodą, siłą, budową ciała i szkieletem, rozwojem mięśni, siłą łapy. Oczy są ciemne, ale wyglądają całkiem uprzejmie na wilczej twarzy. Zawodnicy Grenlandii charakteryzują się obecnością gładkich włosów i grubego podszerstka. Kolor tych psów jest dość zróżnicowany. Grenlandczycy są oddani właścicielowi, ale nie wyróżniają się absolutnym uczuciem, sumienność wykonywania pracy i obowiązków jest głównym czynnikiem świadczącym o miłości tych zwierząt do właścicieli. Niezwykła inteligencja, autonomia i kochający wolność charakter, skłonność prawdziwego pracownika są cechami przedstawicieli rasy grenlandzkiej.

Dla mnie te psy wymagają uwagi, cierpliwej postawy, potrzebują stałego treningu. Nie są tak gotowi do posłuszeństwa, właściciel będzie musiał cały czas pokazywać, że to on sprawuje opiekę w domu, w rodzinie, w stosunkach ze swoim zwierzakiem. Ale przynajmniej raz straciwszy szacunek dla siebie w oczach Grenlandczyka, jest prawie niemożliwe, aby go zwrócić. Grenlandia sledovaya charakteryzuje się absolutnym zdrowiem, bezpretensjonalnością zawartości, utrzymaniem się w chłodzie, ale w temperaturach powyżej 15 ° C, czuje się dość niewygodnie. Przedstawiciele tych psów wymagają pracy i wysiłku fizycznego, w przeciwnym razie ich stan psychiczny może ulec osłabieniu. Potrzebują również gruntownej pielęgnacji, czesania. W sprzyjających warunkach Grenlandczyk może żyć do 15 lat.

Samoyed Like

Wśród wszystkich ras jeździeckich Łajka Samoyed charakteryzuje się największą atrakcyjnością i urokiem. Posiadający uroczy "uśmiech Eskimo", przyjazny Samoyed (po nazwisku pierwszych hodowców - plemię Samoyed) czuje się świetnie w rodzinie. Ta rasa ma ponad 3000 lat. Wielu kwestionuje fakt, że przedstawiciele tej rasy byli wcześniej wykorzystywani jako prawdziwe psy zaprzęgowe. Chociaż możemy śmiało powiedzieć, że przedstawiciele tej rasy byli wykorzystywani jako sanki (mogą ciągnąć ładunek 2 razy cięższy niż ich własna waga), ale ich prawdziwym celem jest ochrona i pomoc w polowaniu. Samoyedi jak średnie psy, w kłębie do 60 cm, ale ich puszysta wełna, odznaczająca się grubością, obfitością, gęstością i połyskiem, przyczynia się do tego, że wydają się większe. Ich kolor jest biały, kremowy, bladożółty, a końce włosów srebrne. Są lojalni, inteligentni, łatwo zrozumieć właścicieli. Również Samoyedowie różnią się niezwykłym zdrowiem i wytrzymałością. To są naprawdę pracowici hardi pracoholicy. Są odpowiednie, jak prawie wszystkie psy zaprzęgowe, zawartość we własnym domu, na otwartej przestrzeni, a mieszkanie dla utrzymania takich zwierząt nie jest brane pod uwagę.

Samoyedowie, w przeciwieństwie do innych ras zaprzęgowych, mają niezwykłą cechę - posłuszeństwo, dlatego są dobrze wyszkoleni. Ale w tym przypadku właściciel musi być cierpliwy, uważać, nie wykazywać agresji i siły. Charakteryzują się także przyjaznym podejściem do ludzi, bezpretensjonalnością, spontanicznością, przystosowalnością do warunków uwięzienia. Te zwierzęta mają silną odporność, nie mogą być prawie żadną chorobą. Nie tolerują samotności, muszą komunikować się z właścicielem i innymi członkami rodziny. Samojedzcy charakteryzują się otwartością, życzliwością, niezależnością, poświęceniem, są inteligentnymi psami o pogodnym usposobieniu. Nie wykazują agresji i strachu, kochają gry, konkursy, spacery z właścicielem. Samoyedowie nigdy nie będą inicjatorami walki, ale też nie będą się obrażać. Podobnie jak prawdziwi strażnicy, mają podwyższone poczucie zagrożenia. Te psy nie wymagają szczególnej opieki, muszą być kąpane, suszone, wyczesywane.

Siberian Husky

Jedną z najbardziej znanych i popularnych ras psów zaprzęgowych jest Siberian Husky. Początkowo tylko mieszkańcy północy wykorzystywali przedstawicieli tej rasy do potrzeb domowych, ale po pojawieniu się "gorączki złota" zaczęli być szeroko wykorzystywani i ceniani jako psy zaprzęgowe. Łowcy szlachetnych metali zaczęli wracać do domu z tymi psami, rasa zaczęła zdobywać popularność. Po hodowli i niezwykłej popularności niebieskookiego Husky w czarnej koszuli z niesamowitym pięknem, prawdziwi przedstawiciele tej rasy byli rzadkością.

Współczesne psiaki syberyjskie to psy przeznaczone na pokazy, niezawodne towarzyszki, a poza tym nie straciły całkowicie swoich umiejętności pracy. Siberian Husky są średniej wielkości, mają niezwykły umysł, nie tolerują samotności. Czują się komfortowo w towarzystwie innego psa lub osoby. Uwielbiam komunikację i gry. Jeśli husky się znudzi, gwarantowane jest uszkodzenie mebli lub innych narzędzi. Są w stanie wykonywać swoją pracę w uprzęży, do transportu lekkich ładunków na duże odległości.

Współcześni Huskierzy doświadczają przyjemności biegania w uprzęży, są dobrymi strażnikami i strażnikami. Mają wełnę o specjalnym połysku, która musi być regularnie czesana co najmniej raz w tygodniu. Niebieskookie husky z ich oczami mogą oczarować każdego.

Chukot Riding

W trudnych warunkach ziem północnych, najbardziej optymalnym środkiem transportu są psy zaprzęgowe Chukchi, co oznacza, że ​​jest to jedyny środek, który można wykorzystać. Spokojne i nie dostrojone psy myśliwskie tej rasy często pełnią rolę pasterskich dla jeleni. Czukczyckie sledowce mogą być przydatne w wielu przypadkach, wolą pracować, niż tarzać się bez dobra. Te zwierzęta mają średni wzrost, lekko rozciągnięty kształt, mocną budowę, mocne kości i dobrze rozwinięte mięśnie. Zewnętrzna strona tych psów doskonale nadaje się do długiego i niestrudzonego transportu towarów w zespołach. Wzrost w kłębie tych psów osiąga 58 cm, a waga do 30 kg. Ich kolory są dość różnorodne. Rowerzyści Chukotka są dobrze rozwinięci fizycznie, bezpretensjonalni w stosunku do warunków życia, odporni, sprawni. Mają fenomenalny sens, dzięki któremu znajdują się w najtrudniejszych okolicznościach. Psy te posiadają kłus charakteryzujący się szybkością i odpornością. Przedstawiciele rasy Chukchi są przyjaźni dla ludzi. Muszą mieć zapewnioną wystarczającą aktywność fizyczną. Dla mieszkańców północnych regionów, husky Chukotka są częścią ich kultury. Psy towarzyszą tutaj ludziom jako lojalni pomocnicy, są zawsze obecni, można polegać na nich w najtrudniejszych przypadkach. Tam, gdzie technologia nie przejdzie, sanierki Chukchi będą mogły utorować sobie drogę.

Jazda Chukchi lubi być niezależna od charakteru, nie jest emocjonalna w wyrażaniu swojej miłości i czułych uczuć, ale także nie odczuwa agresji po raz kolejny. Są to ciężcy pracownicy, którzy lubią pomagać ludziom, dlatego możliwość pracy jest dla nich najlepszą nagrodą.

Norwegian Sports Métis

Sama nazwa rasy mówi o celu tych psów - są prawdziwymi sportowcami (ski-joring, bike-joring). Norweskie mestizos sportowe pochodziły w latach 80. ubiegłego wieku w Norwegii przez opiekuna psa Nilsa Andreasa Hansena, krzyżując kilka ras: kurtshaar, chart i wskaźnik. Duże kurtzhaary różniły się rozmiarem, a charty - wskaźnikami prędkości podczas jazdy. Mieszanka tych ras dała doskonały wynik, ale brakowało mu wytrzymałości. W związku z tym te psy zostały ponownie zmieszane z kurtsami, w wyniku czego powstały mestery. Biegały dobrze, charakteryzowały się niezwykłą siłą, ale wyróżniały się agresywnością wobec innych przedstawicieli psów, co stało się przyczyną troski ich właścicieli. W związku z tym uwagę na kolejne krycie przyciągnęły wskazówki z dużego włoskiego przedszkola "Vento". Te psy po prostu nie miały siły i same były absolutnie nieagresywne. W rezultacie istniały psy o sile wystarczającej do wyciągnięcia narciarza lub innego ładunku, z inteligencją, zdolnością do rozwoju wysokiej prędkości, zresztą bez oznak nieuzasadnionej agresji. Te psy nazywają się norweskim sportowym mestizo.

Eskimo Like

Ta wyjątkowa rasa psów, podobna do wilka, żyje obok osoby przez dość długi czas, ale nie może mu całkowicie zaufać. Dlatego Eskimo husky nie powinien rozpoczynać leczenia w domu. W tym samym czasie przedstawiciele tych psów wielokrotnie stawali się prawdziwymi ratownikami dla ludzi, wykazując dobrą wiarę w wykonywanie swojej pracy. Są w stanie rozwiązać wszelkie, nawet najtrudniejsze zadania transportowe w trudnych warunkach Dalekiej Północy. W nowoczesnych warunkach zaleca się trzymanie eskimoskiego husky w klatce na wolnym powietrzu, charakteryzującej się znaczną przestrzenią, w prywatnym wiejskim domu. Przedstawiciele tej rasy odznaczają się wytrzymałością, są w stanie bezpiecznie znieść najniższe temperatury na północy i pozostać niezawodnymi pracownikami.

Eskimo husky to prawdziwe północne piękno, które potrafi uderzyć każdego w swoją sylwetkę, wyróżniającą się siłą i wyrazem pyska, który cechuje bezkompromisowość. Z powodu trudnych warunków przeżycia zaczęła posiadać wyrzeczenia, lękliwy wygląd, upór, cechy o silnej woli. Ciężka praca fizyczna, polowania stały się głównymi obszarami zastosowania husky eskimoskiej w trudnych warunkach północnych. Przedstawiciele tej rasy pod względem transportu towarowego przewyższali wszystkie inne psy zaprzęgowe, są w stanie przewozić bardzo duże ładunki na znaczne odległości. Ze względu na ich "dzikość", eskimoskie psy husky są dość łatwe do nauczenia, starają się słuchać swojego mistrza, którego postrzegają raczej jako przywódcę ze względu na swój instynkt stadny. Te psy są bardzo niezależne i niezależne. Od nich nie będziecie czekać na przejaw uczucia i czułości, ale kiedy są wychwalani, są zadowoleni. Eskimoski husky nie obdarza mistrza miłością i oddaniem, ale potrzebuje go. Szczególnie jest przywiązana do najmłodszych właścicieli - dzieci. Ich główną funkcją jest pomaganie osobie, ale bez manifestowania uczuć sentymentalnych. Psy eskimoskie są dość duże, ale jednocześnie charakteryzują się zwartością i harmonijną budową. Mają potężne kończyny, szkielet, mięśnie. Podobnie jak w przypadku wszystkich sań, ich włosy są długie i grube, z podszerstkiem, różną gęstością i obecnością tłuszczu, który chroni psy przed silnymi mrozami. Wygląd husky Eskimo jest jak wilk. Kolor nie ma pewnych standardów, ciągle się zmienia. Bez wystarczającego wysiłku fizycznego nowoczesne husky eskimoskie rozwinęły skłonność do wielu chorób.

Specjalna opieka nad tymi zwierzętami nie wymaga, jak zwykle, monitorowania czystości wełny, rozczesywania, karmienia jej w sposób zrównoważony, dostarczania witamin, chodzenia, zapewniania swobody i możliwości dostatecznej aktywności fizycznej. Eskimosi lubią uczyć się, ale lubią też bawić się podczas studiów. To są wielcy strażnicy. Nie oczekują od właściciela systematycznej pochwały, czasami ich zachowanie charakteryzuje arogancja, ale są one przywiązane do właściciela na swój własny sposób.

Psy zaprzęgowe to specjalne zwierzęta. Wszyscy są odporni, rzetelni i pracowici. Ale jeśli istnieje chęć posiadania takiego zwierzęcia, to musisz dokładnie przemyśleć wszystkie za i przeciw. Przecież przedstawiciele takich ras czasami łączą niekompatybilne i wymagają wiele wysiłku od właściciela i członków rodziny. Dlatego też właściciele takich psów powinni być w pewien sposób pracoholikami, aby lepiej zrozumieć potrzeby swoich zwierząt.

Rasy północnych psów zaprzęgowych - opis, charakter, cechy

Istnieje kilkanaście popularnych ras jeździeckich, które od stuleci przystosowały się do przetrwania w trudnych warunkach klimatycznych na północy. Byli oni wykorzystywani przez Aborygeni do transportu towarów i polowań. Podbój obu biegunów naszej planety byłby niemożliwy bez tych psów, ich wytrzymałości, siły i zdolności poruszania się na dużych dystansach w ekstremalnie niskich temperaturach. Dziś wykonują one głównie funkcje dekoracyjne, a także biorą udział w konkursach.

Wszystkie rasy psów północnych są podzielone na trzy grupy:

  1. 1. Prowadzenie pojazdów - zwierzęta używane przez siedem tysięcy lat jako siła napędowa do transportu ciężkich ładunków i ludzi. We współczesnym świecie są one wykorzystywane głównie do wyścigów na sankach.
  2. 2. Polowanie. Psy te są używane wyłącznie do polowań. Są zdolne do dużych zwierząt leśnych i małych zwierząt.
  3. 3. Bezpieczeństwo. Te cechy większości ras północnych są na średnim poziomie ze względu na przyjazny stosunek do ludzi. Ale niektóre rasy nadają się do ochrony domu.

Zawiera północne psy:

  • dobra zdolność przystosowania się do trudnych warunków klimatycznych dzięki gęstej, grubej i często wodoodpornej powłoce z podszerstkiem;
  • wysoka wydajność;
  • wytrzymałość fizyczna;
  • bezpretensjonalność;
  • niezależność i umiejętność podejmowania pewnych decyzji;
  • dobra inteligencja;
  • średnia zdolność do uczenia się zespołów ze względu na ich uparty charakter;
  • spokojny i zrównoważony charakter, dobroduszne podejście do człowieka i niski stopień agresji.

Należy pamiętać, że wszystkie rasy północne mogą być używane jako zwierzęta domowe, ale są przeznaczone wyłącznie do życia w zimnym klimacie. Ciężko znosić letnie upały w miejskim mieszkaniu ze względu na gęstą wełnę i gruby podszerstek.

Najbardziej popularne na północy są rasy jeździeckie. Uczestniczą nie tylko w wyścigach, ale również wyróżniają się wysoką wydajnością i wytrzymałością, dzięki czemu można je wykorzystać do transportu towarów.

Rasa ma niezależne usposobienie i miłość do wolności, odziedziczoną po dzikich przodkach, a także przyjazne nastawienie do człowieka. O ich nadmiernej autonomii decyduje także to, że podczas jazdy psy muszą podejmować pewne decyzje. Główny pies kontroluje całą paczkę, reszta jest zobowiązana do przestrzegania jego poleceń i nie spowalnia rytmu wyścigu. Członkowie drużyny popełniający błędy podczas jazdy są surowo karani przez lidera.

Husky ma wysoką wydajność, ale wymaga surowego i konsekwentnego szkolenia, najlepiej przy pomocy kompetentnego specjalisty. W przeciwnym razie pies zacznie dominować nad właścicielem, a kontrola nad nim będzie niemożliwa.

W okresie "gorączki złota" aktywnie krzyżowano je z innymi rasami, aby poprawić ich cechy użytkowe, dlatego nowocześni przedstawiciele, pomimo starań hodowców o przywrócenie naturalności Malamutów, nie są bardzo podobni do swoich czystorasowych przodków. Obecnie istnieją dwa typy tych psów: M-Lut i Kotzebue. Różnią się strukturą, rozmiarem i charakterem.

Standardowo Malamute mają następujące cechy:

  • wysokość dorosłych waha się od 57 do 63 cm, a maksymalna waga sięga 38 kg.
  • budowa ciała jest mocna i zwarta z głębokim mostkiem i potężnymi łapami przypominającymi niedźwiedzia;
  • głowa proporcjonalna do ciała;
  • kufa wolumetryczna bez zwężenia i wydłużenia z czarnym lub brązowym nosem;
  • uszy przypominają trójkąt z zaokrąglonymi końcami i mają szerokie pasowanie;
  • potężne szczęki, zgryz nożycowy;
  • oczy w kształcie migdałów, lekko skośne i zawsze brązowe;
  • ogon w kształcie loków znajduje się nad grzbietem;
  • twardy płaszcz z podkładem, ma właściwości odporne na wilgoć i różnorodność kolorów od czerni i szarości po srebrno-niebieski i czerwony.

Z natury pies jest bardzo przyjazny i dobrze się dogaduje z małymi dziećmi, a do nieznajomych absolutnie nie wykazują agresji. Ponieważ są używane tylko jako psy zaprzęgowe, nie są w stanie wykonywać funkcji bezpieczeństwa. Być może dlatego ich drugie imię brzmi "północny pociąg śnieżny".

Pies jest odpowiedni tylko dla doświadczonych hodowców, ponieważ w trakcie treningu mogą wystąpić problemy z wykonywaniem komend z powodu upartego usposobienia zwierzaka. Niemniej jednak zdolności umysłowe rasy są wysoko cenione przez hodowców. Zwierzę to potrzebuje dużego wysiłku fizycznego i uważnej postawy ze strony właściciela, w przeciwnym razie pies stanie się zamknięty i agresywny.

Główne cechy husky Samoyed to:

  • maksymalna wysokość w kłębie sięga 57 cm, waga - 25 kg;
  • ciało jest harmonijne, ciało lekko wydłużone, kończyny z dobrze rozwiniętymi mięśniami;
  • głowa jest klinowata, czaszka wypukła;
  • kufa jest lekko wydłużona, a wyraz jej twarzy przypomina uśmiech, który powstaje dzięki niezwykłemu połączeniu kształtu oczu, a także ciemnych kącików ust pochylających się;
  • uszy są trójkątne, szeroko rozstawione;
  • nos jest czarny, ale odbarwienie jest dozwolone w pewnych okresach (tzw. "śnieżny nos");
  • szczęki mocne z prawidłowym zgryzem;
  • wargi cienkie, pigmentowane kolorem czarnym;
  • ciemnobrązowe oczy ukośne;
  • dwuwarstwowy twardy płaszcz o śnieżnobiałym kolorze, ale dopuszczalne są warianty od kremu do białego herbatnika;
  • ogon jest wygięty przez pierścień, gruby kołnierz jest mile widziany na szyi.

Rasa ta charakteryzuje się całkowitym brakiem agresji, aktywności, wymagającej uwagi właściciela. Samoyedowie nie tolerują życia w kabinie i samotności. Nie są używane jako psy stróżujące, ale mogą być doskonałymi towarzyszami i opiekunami

  • wysokość dorosłego w kłębie wynosi od 49 do 58 cm, a waga może osiągnąć 30 kg;
  • mocna budowa z dobrze rozwiniętymi mięśniami i kośćmi, z szeroką klatką piersiową, dzięki której rasa nadaje się do długotrwałej pracy w zespole;
  • ciało jest nieco dłuższe, a kończyny raczej duże;
  • długość ogona sięga stawu skokowego, w stanie wzbudzonym wznosi się powyżej linii grzbietu;
  • masywna głowa z wyraźnym przejściem od czoła do twarzy;
  • kufa ma kształt klina, kości policzkowe są dobrze określone;
  • duży nos w kolorze czarnym lub jasnym, w zależności od koloru;
  • owalne oczy ustawione ukośnie, ich kolor zmienia się od ciemnobrązowego do żółtego;
  • stojące uszy przypominają trójkąt równoboczny i znajdują się w przyzwoitej odległości od siebie;
  • szczęki mocne, zgryz nożycowy;
  • włosie o różnych kolorach (z wyjątkiem czarnego i tygrysiego) jest długie i szorstkie, a podszerstek jest gruby i miękki w dotyku.

Jazda Łajka charakteryzuje się wielkim oddaniem dla właściciela, wybaczając wszelkie złe uczynki. Potrafi leżeć nieruchomo przez wiele godzin mroźnego, zwiniętego w kłębek i czeka na niego. Nieznajomym jest przyjazny, nie wykazuje agresji.

Jest uważany za jedną z najlepszych ras do jazdy, utrzymuje wysoką wydajność nawet w bardzo trudnych warunkach. Niezależność i wytrwałość lidera przejawia się w tym, że jest on w stanie poprowadzić wszystkie zespoły bez drużyn gospodarzy, wybierając najbezpieczniejszy lub najkrótszy sposób. Reszta psów słucha go bezwarunkowo, obawiając się kary, ponieważ w stadzie królują surowe rozkazy

Rasa osiąga maksymalną wysokość w kłębie - 69 cm, waga - 48 kg. Obdarzony następującymi cechami:

  • zwarte ciało z dobrze rozwiniętymi mięśniami, szerokimi łopatkami i mostkiem, mocnymi kończynami;
  • krzaczasty ogon ma wysokie podest i jest zaokrąglony z tyłu;
  • duża głowa;
  • kufa w kształcie klina z dużym ciemnym nosem i potężną szczęką;
  • trójkątne stojące przedsionki lekko zaokrąglone na końcach;
  • skośne oczy ciemnych odcieni są głęboko osadzone;
  • wełna z grubym podszerstkiem, różne kolory mają właściwości hydrofobowe.

Ta półwolna rasa jest przystosowana do życia w trzodzie i wyróżnia się niezależnym usposobieniem i niezależnością, dlatego nie należy oczekiwać od niej uprzejmego nastawienia. Pies wiernie służy właścicielowi, ale nie demonstruje swojej sympatii i miłości w porównaniu z innymi rasami północnymi. Traktuje dzieci ze zrozumieniem i cierpliwością.

Pomimo surowego temperamentu i arogancji źle znosić samotność i oczekuje od właściciela zachęty. Wymaga ścisłej dyscypliny, dużego wysiłku fizycznego i konsekwentnego treningu. Potrafi nie tylko pokonać duże odległości w uprzęży, ale także stać się doskonałym stróżem

Standard rasy zapewnia następujące funkcje:

  • wysokość w zakresie od 55 do 59 cm, maksymalna masa ciała - 23 kg;
  • budowa proporcjonalna, muskularna, z przewróconym, zwartym ciałem, głęboką klatką piersiową i długimi kończynami;
  • duża głowa w kształcie klina z harmonijnym zastojem, szerokim czołem i zaokrągloną czaszką;
  • nos jest szeroki, pigmentowany w kolorze czarnym lub brązowym;
  • średniej wielkości oczy migdałowe są piwne lub niebieskie, możliwa jest także heterochromia;
  • duże trójkątne uszy z zaokrąglonymi końcami;
  • puszysty ogon w kształcie pełnego, podwójnego pierścienia lub obcisłego pół-pierścienia, niezbyt długi, ale gruby, rzuca zwierzę na grzbiecie lub naciska na jedno z ud;
  • płaszcz jest gruby i gruby, z grubą warstwą podszerstka, w okolicy kończyn i obfitej grzywce są obfite ręczniki.

Jakis husky są uparte, niezależne i kochające wolność, ale różnią się oddaniem swego właściciela i nie tolerują rozłąki z nim. Są dociekliwi, bystrzy, nieustraszeni, dlatego są w stanie pokonywać długie dystanse, aby eksplorować terytorium. Jakutowie robią nie tylko odporne psy jeździeckie, ale także całkiem dobrych strażników, którzy bez wyraźnego powodu nie wyrażą agresji i myśliwi.

Łatwo znaleźć wspólny język z młodszymi członkami rodziny. Te dumne zwierzęta nie będą narzucać, podrabiać ani nadużywać zaufania właściciela. Są bardzo drażliwi, czują niesprawiedliwość i nie będą tolerowani przez nikogo. Potrzebujesz lidera, regularną aktywność fizyczną i dobre wykształcenie

Ze względu na siłę, szybkość i wytrzymałość została doceniona przez handlarzy, myśliwych i wielorybników, a także uczestniczyła w wyprawach Nansena i Amundsena. W domu wciąż ciągną załadowane sanie i polują. Instynkt strażniczy jest słabo rozwinięty, ponieważ taki pies nie nadaje się do ochrony własności.

Rasa ewoluowała w trudnych warunkach klimatycznych i wyróżnia się:

  • wysoki, od 51 do 68 cm i wadze do 30 kg;
  • potężna budowa ciała z szeroką klatką piersiową i muskularnymi nogami;
  • głowa klinowa;
  • wydłużona kufa zakończona czarnym lub brązowym nosem;
  • małe trójkątne uszy;
  • małe, skośne oczy ciemnego odcienia;
  • puszysty ogon, zwinięty nad grzbietem;
  • wełna dwuwarstwowa średniej długości o właściwościach hydrofobowych w różnych kolorach.

Mają niezależną postać, podobnie jak wszyscy mieszkańcy północy, stworzeni do pracy w grupie. Różnią się twardością, wiernością, ale nie są szczególnie przywiązane do właściciela.

Pies jest podatny na podporządkowanie tylko silniejszemu przywódcy z powodu rozwiniętego instynktu hierarchicznego. Wymaga ciężkiego treningu z udziałem specjalisty, ponieważ istnieje wiele podobieństw z wilkiem. Wymaga dużego wysiłku fizycznego

Widok ma następujące funkcje:

  • Wzrost dorosłego osobnika osiąga 68 cm, masa ciała - do 30 kg;
  • średnia budowa z wydłużonym ciałem, mocna z dobrze rozwiniętymi mięśniami i długimi nogami, pozwalająca rozwinąć dużą szybkość ruchu;
  • głowa w kształcie klina;
  • kufa nie jest zbyt wydłużona, kończy się płatem ciemnych tonów;
  • skośne oczy, głównie brązowe, ale są też inne odcienie;
  • małe trójkątne uszy;
  • płaszcz jest gęsty, z grubym podszerstkiem koloru szarego lub czerwonego z ciemniejszymi przejściami.

Wysoka wydajność, zamiłowanie do pracy, wytrzymałość, cierpliwość, zdolność bezobsługowego jedzenia przez długi czas to główne cechy tej rasy. Kamczacka Laika wyróżnia się dobrodusznym i responsywnym usposobieniem, jest pozytywnie nastawiona do komunikowania się z dziećmi i lepiej słucha gospodarza niż pozostałe rasy północne.

Northern Inuit - pies rasy przypominający wilka

Northern Inuit - próba udomowienia dzikiego wilka. W artykule powiem, czy trenerzy psów rozpoznają tę rasę. Zastanów się nad jego charakterystycznymi cechami i złożonością opieki nad nią. Przeanalizuję zasady kształcenia i szkolenia.

Opis Eskimosów z Północnej Inuit

Northern Inuit to bardzo młoda rasa. Powstał całkiem niedawno - w latach 80. XX wieku nie trzeba mówić o długiej historii rozwoju.

Jednak - nie tak. Wyglądają tylko jak wilki.

Angielscy trenerzy psów otrzymali północny Inuit, krzyżując różne rasy. To mieszanka owczarków niemieckich, husky i malamutów. Wybrany wybór Eddie Harrison.

Rezultat był bardzo przyzwoity - ze wszystkimi jego niesamowitymi wilczymi wyglądami psy są przyjazne i wyszkolone.

Nadal nie jest rozpoznawany przez żadną federację psów. Tylko w Anglii powstał klub poświęcony rozwojowi i popularyzacji północnego Eskimosów.

Zatwierdzony standard rasy również nie został opracowany, ale istnieje ogólna koncepcja charakterystycznych cech tych psów.

Psy mogą odnosić się do psów średnich i dużych rozmiarów.

Charakteryzują się one następującymi cechami zewnętrznymi:

  • ciało jest sportowe, prostokątne, plecy proste, opada od kłębu do zadu;
  • mała główka w kształcie klina;
  • kufa jest prosta, przejście od czoła do grzbietu nosa jest umiarkowanie wyraźne;
  • nos jest duży czarny lub jasny kolor;
  • oczy są w kształcie migdałów, ciemne, lekko skośne;
  • uszy są duże, trójkątne, stoją pionowo, pokryte włosami;
  • ogon jest gęsty i mocny, wisi w spokoju, u pracownika - poziomo lub nieco wyżej, ale nie dotyka grzbietu; pokryte gęstym gęstym włosem, ma kształt sierpa lub szabli;
  • łapy są mocne i proste;
  • wełna podwójna, struktura włosa jest sztywna, jasny podszerstek jest miękki i obfity.

Dopuszczalne kolory - monochromatyczny czarny i biały bez znaków i tan, szary kolorystyka szarości, wilk, szaro-czerwony. Miejsca są uważane za wady.

Biały kolor Fawn

Wzrost psów - 60-75 cm, waga - 25-50 kg.

Żyją średnio 10-12 lat.

Zasady konserwacji i pielęgnacji

Psy są dość dużymi zwierzętami, dlatego lepiej jest trzymać je w domu niż w mieszkaniu.

Zdecydowanie potrzebują długiego, codziennego spaceru. Dodatkowe obciążenia są mile widziane. Te psy mają niesamowitą wytrzymałość.

Te psy nie wymagają specjalnej troski:

  • szczotkowanie raz w tygodniu; podczas okresów linienia - każdego dnia, ale sam proces jest dość szybki;
  • uszy do sprawdzania i czyszczenia raz w tygodniu;
  • pazury aktywne psy zazwyczaj mielą się, jeśli tak się nie stanie - wyciąć w razie potrzeby;
  • zęby zwykle nie wymagają czyszczenia, lepiej jest podawać smakołyki z efektem czyszczenia;
  • oczyścić balsamem, gdy się brudzą.

Odżywianie - oddzielna kwestia, do której należy podchodzić dość ostrożnie.

Northern Inuit bardzo trudno tolerować przyrost masy ciała, któremu zawsze towarzyszą dodatkowe choroby.

Dlatego psy te muszą być karmione wysokiej jakości suchym pokarmem lub naturalną żywnością, ale starannie przemyślane.

Podstawą diety powinno być chude mięso, do których dodaje się płatki, warzywa i owoce. Dodatkowo psy muszą przyjmować kompleks witamin.

Rasa postaci, podobna do husky

Eskimoska postać, pomimo budzącego grozę wyglądu, całkiem przyjazna. Są jednak dość uparte, dumne i kapryśne.

Z natury, psy Inuitów północnych są nieagresywne, zabawne, towarzyskie

Ich charakter jest złożony, musisz znaleźć do niego podejście.

Przy odpowiedniej socjalizacji i solidnym wychowaniu, z Inuit wyrasta dedykowany zwierzak.

Eskimosi bardzo źle radzą sobie z innymi zwierzętami, zaczynają wykazywać dominujące cechy i agresywnie odzyskują terytorium.

Psy są lojalne i przywiązane do właściciela, trudno tolerować długą samotność i oddzielenie od właściciela.

Trening Eskimosów

Northern Inuit jest bardzo inteligentny i bystry. Jednak proces szkolenia jest zawsze trudny ze względu na złożony i uparty charakter. Odradza się rozpoczęcie nauczania Inuit nowicjuszy.

Co może tylko profesjonalne.

Duże zdrowie psa

Bardzo niewiele wiadomo na temat zdrowia Inuit. Średnia długość życia wynosi około 10-12 lat. Brak jest danych statystycznych dotyczących chorób dziedzicznych ze względu na małą populację i niedawne narodziny rasy.

Główne choroby tej rasy są związane z nieprawidłową opieką i odżywianiem:

  • alergia;
  • wspólne problemy;
  • otyłość.
Pies nie toleruje presji, przemocy i chamstwa

Ile kosztuje szczeniak

Jest bardzo i bardzo trudno kupić szczeniaka w Rosji, nie mamy hodowców zajmujących się hodowlą północnego Inuit w naszym kraju.

W Anglii koszty dzieci Inuit zaczynają się od 500 funtów (około 50 000 rubli). W tym samym czasie kupić szczeniaka na początku nie będzie działać. Ci, którzy chcą wejść na listę oczekujących i zaoferować im szczenięta w momencie ich pojawienia się. Transport do innego kraju zwiększa tylko koszt zakupu szczeniaka.

Charakterystyka chowu

Aby zaangażować się w rozmnażanie tej rasy, wszystkie szczegóły powinny zostać sprawdzone przez brytyjskich hodowców, którzy będą mogli znaleźć parę dla zwierzaka i zorganizować krycie. W przeciwnym razie mogą wystąpić nieprzewidziane trudności.

Pies wymaga dużo czasu i uwagi. Nie jest jednak zalecane, aby początkujący nabywali Inuit. Tylko profesjonalny może poradzić sobie z tym wychowaniem i treningiem tego psa.

Czytaj Więcej O Psach

6 najlepszych lekarstw dla robaków dla psów

Szczepienia Psy stale chodzą na zewnątrz, gdzie węszą inne zwierzęta, wykopują nos i gryzą kije. Po przyjściu do domu czworonożni przyjaciele mogą lizać swoje łapy, jeść surowe mięso, które zostało źle sprawdzone na stacji weterynaryjnej, w naturze, wiele psów poluje na małe gryzonie...

Jack Russell Terrier ze zdjęciem i opisem.

Szczepienia Charakterystyka rasy Jack Russell TerrierJack Russell Terrier to mała, polująca rasa, pies jest towarzyszem.Często pracuje w parze z innymi rasami myśliwskimi i jest uważany za najlepszego łowcę lisów.

Mój pies stróżujący

Szczepienia Dog Blog - My WatchdogNajwiększe rasy psów na świecieNajwiększe rasy psów na świecie, przede wszystkim, są świetnymi myśliwymi, opiekunami i strażnikami dla ich właściciela. Są spokojni i pewni siebie, potrafią wytrzymać i bardzo rzadko szczekają, uznając, że jest poniżej ich godności.