Treść

Szpic pomorski: zdjęcia, opieka, opinie właścicieli

Wygodne jest trzymanie małych psów ras ozdobnych w przestronnym wiejskim domu i małym mieszkaniu w mieście. Stają się dobrymi towarzyszami i lojalnymi przyjaciółmi. Ale charakter szpicu pomorskiego i jego cechy najlepiej jest poznać przed szczeniakiem w domu.

Pozytywne cechy

Przedstawiciele rasy przyciągają swoją energią i otwartością, a oni:

  • Przyjazny i przyjazny. Hodowcy nazywają ich "uśmiechniętymi psami" ze względu na ich szczególną radość i wesołe usposobienie. Pomarańcze są bardzo wrażliwe, dobrze chwytają intonację i nastrój w głosie właściciela, łatwo dostosowują się do jego temperamentu.
  • Bardzo aktywny. Mają ogromną ilość energii, mogą grać godzinami. Małe psy uwielbiają zajęcia na świeżym powietrzu, długie spacery, uwielbiają pływać w wodzie, nurkować w śniegu.
  • Dedykowane właścicielowi, zawsze gotowe do obrony, zaczynają odczuwać smutek i przygnębienie pod jego nieobecność. Rodzina jest postrzegana jako stado i odczuwa szczere uczucie dla wszystkich swoich członków.
  • Łatwo dostosowuj się do nowych warunków. Przystosowują się do trybu właściciela, idą spać i wstawać rano w tym samym czasie co on. Aby uruchomić szpic pomorski, nie trzeba zmieniać nawyków.
  • Mieć dobry instynkt strażniczy, bardzo spostrzegawczy i zaradny.
  • Schludny w każdym wieku. Dzięki temu kryterium można je porównać z kotami.

Psy tej rasy są chętne do bycia w centrum uwagi i gotowe do wykonania różnych sztuczek. Są często używane w przedstawieniach cyrkowych ze względu na wysoką inteligencję, kunszt i miłość do aktywnego spędzania wolnego czasu.

Są niezwykle inteligentni, zachowują się raczej powściągliwie z dorosłymi i pozwalają sobie na zabawę z dziećmi. Ale w odniesieniu do zwierząt często wykazują dominujące cechy.

Wady rasy

Negatywne cechy szpicu pomorskiego obejmują:

  • Hałas Lubią szczekać głośno, gdy pojawiają się różne czynniki drażniące lub przyciągają uwagę. Nawyk jest szczególnie dotkliwy, jeśli zwierzę zostanie pozostawione samemu, ponieważ z powodu ogromnego przywiązania do właściciela jest pod silnym stresem pod jego nieobecność. Z wiekiem prawidłowo wychowany pies staje się zupełnie niezależny i zachowuje się dobrze, podczas gdy nikt nie jest w domu.
  • Tendencja do dominacji. Jakość często staje się przeszkodą z niewłaściwym wychowaniem, prowadzącą do nieposłuszeństwa i samowoli. W odniesieniu do innych zwierząt jest szczególnie wyraźny. Typowe dla pomarańczy jest podejmowanie niezależnych decyzji, a nie czekanie na polecenie właściciela, które jest korygowane przez trening.
  • Mając się - pomarańcze uważają się za duże psy, podczas gdy na spacerze nieustannie wywołują konflikty z większymi zwierzętami. Niezależność i determinacja odziedziczyli po przodkach żyjących w trudnych warunkach na północy.
  • Wymóg stałej uwagi. Są trwałe i nadpobudliwe, z brakiem własnych zabawek, opieki i autorytetu właściciela zaczynają bawić się rzeczami właściciela, grzebiąc wszystko, co rzuca się w oczy.
  • Rozmyślność. Zwierzę może zrobić coś godzinami, jeśli tego chce, nie lubi narzuconej uwagi. Spitzowi trudno jest wymusić wykonanie poleceń, ale możesz się zgodzić z jego pomysłowością.

Jeśli szczeniak nie nauczy się komunikować z innymi ludźmi, wykazuje silną nieufność, staje się podejrzliwy i nieufny, gdy się pojawiają. Od wczesnego dzieciństwa potrzebuje regularnej przyjemnej komunikacji z nieznajomymi.

Cechy edukacji

Przejawy pozytywnych i negatywnych cech każdego psa indywidualnie zależy w dużej mierze od właściciela i prawidłowego wykształcenia. Powinno zacząć się natychmiast, gdy pojawi się szczeniak w domu, inaczej w przyszłości będzie to powodować wiele problemów.

Edukacja to połączenie uczucia, uwielbienia i twardości. Należy wziąć pod uwagę trudny charakter Szpic i zwrócić uwagę na następujące punkty:

Z powodu swojej przenikliwości bardzo subtelnie wyczuwają słabości tych, którzy są wokół nich i są w stanie użyć tego do poprowadzenia "trzody".

Konieczne jest wychowanie psa od najmłodszych lat i nie pozwalanie mu dominować. Jeśli dasz ulgę zwierzakowi, szybko zrozumie, jak sobie poradzić, może manipulować właścicielem.

Odwaga i konflikt w stosunku do innych zwierząt utrudniają wiele spacerów. Konieczne jest wybranie ciszej miejsc i nie pozwalanie na kontakt z innymi psami.
Od wczesnego dzieciństwa musisz zrozumieć, co powoduje, że pies reaguje w postaci zalanego szczekania. Konieczne jest odzwyczaić szczeniaka od tego nawyku, tak aby w przyszłości spowodowało to mniej kłopotów.

Lubią bawić się z dziećmi, zwłaszcza jeśli dorastają razem z nimi. Ale bardzo małe dziecko może przypadkowo zranić czworonożnego przyjaciela. Niedbałe lub pozbawione szacunku podejście ze strony maluchów doprowadzi do jego drażliwości i agresywności.

Przedstawiciel rasy może dogadać się z innymi zwierzętami, ale problemy są możliwe z powodu tendencji do dominacji.

Szpice pomorskie są bardzo inteligentne, co ułatwia ich trening. Zazwyczaj uczą się poleceń w wieku 5 miesięcy. Ze względu na ich mobilność, "Aport!" Jest najbardziej lubiany, a oni są mniej skłonni do wykonania "Sit!" Lub "Połóż się!".

Wymagany jest minimalny zestaw poleceń, aby zwierzę było bardziej podatne na kontrolę. Z konsystencją i wytrwałością, łatwo jest odzwyczaić ich od zepsucia rzeczy, gryzienia rąk lub pójścia do toalety obok tacki.

Aby to pasowało

Szpic Pomorski będzie doskonałym towarzyszem dla miłośników aktywnego wypoczynku i zdrowego stylu życia. On jest szczęśliwy, aby przejść na długie wędrówki i spacery w przyrodzie. Dzięki wytrzymałości i dobrej sierści łatwo dostosowuje się do różnych warunków pogodowych.

Taki pies nie jest odpowiedni dla zapracowanej osoby, ponieważ potrzebuje regularnych długich spacerów, aktywnych gier oraz dużej uwagi i pieszczot. W przeciwnym razie zwierzak stanie się niepewny i bardzo agresywny.

Właściciel musi mieć wystarczająco dużo czasu na edukację, w przeciwnym razie Pomorskie - którego charakter może być trudny, zamieni się w niedopuszczalne i nieposłuszne dziecko.

Lepiej nie kupować go rodzinie z małym dzieckiem, ale dla młodszych dzieci powyżej 8 roku życia będzie to doskonały prezent i dobry przyjaciel. Jednocześnie ważna jest pomoc i udział dorosłych, którzy są gotowi zaproponować właściwe decyzje dotyczące wychowania psa.

Zwierzę potrzebuje przyjaznej postawy i dyscypliny. Nie toleruje okrzyków i chamstwa, a właściwe podejście pomoże stworzyć nawyki, które z wiekiem zmienią się w postać.

Szpice - rasy: zdjęcia, filmy, opis rasy i jej gatunku

Jeden z najpopularniejszych psów ozdobnych należy do rodziny Spitzów. Te urocze zwierzęta zyskały uniwersalną miłość ze względu na podwyższony poziom "nyashnost", z powodu grubego i puszystego futra, ładnej twarzy i uderzającego podobieństwa do pluszowego misia.

Opis cech rodziny szpiców

Rodzina Spitzów kojarzona jest najczęściej z "kanapowymi psami" - Szpicem Pomorskim. Rasa jest jednak znacznie bardziej zróżnicowana i obejmuje gatunki, których wzrost w kłębie dochodzi do ponad 50 cm, dlatego rasa, biorąc pod uwagę wszystkie jej odmiany, zasługuje na bardziej szczegółowy opis.

Jeśli chodzi o wielkość i proporcje, zwierzęta te są proporcjonalnie proporcjonalne. Postać psa na ogół przypomina kwadrat - to znaczy, wysokość zwierzęcia w kłębie jest w przybliżeniu równa długości jego ciała, więc wydaje się, że szpic może zostać wpisany w wyimaginowane kwadratowe ramy.

Te psy różnią się w większości przypadków małymi rozmiarami i bardzo puszystym futrem. Mają bardzo gruby i ściśle przylegający podkład, ale zewnętrzna warstwa jest reprezentowana przez długi i nie sąsiadujący płaszcz ochronny.

U szpiców kolorystyka najczęściej zdominowana jest przez biały, czerwony, brązowy lub szary, który czasem jest rozcieńczony jasnymi lub ciemnymi plamami. Ważne jest, aby rozmieszczenie plamek w całym płaszczu było jednolite.

Ponadto kolor może być pomarańczowy, czarny, strefowo-szary i sable. Mniej popularni przedstawiciele o kolorze kremowym lub czarnym podpalanym. Dzięki niewielkim rozmiarom szpic może poruszać się płynnie i cicho. Z powodu długiej wełny powietrza z boku wydaje się, że jest to śmieszna puszysta kula, która unosi się nad ziemią. Są bardzo szybcy i aktywni, dużo skaczą i głośno szczekają.

Ogon zwierzęcia przypomina zabawny precel, zabawa do góry nogami, w kierunku tyłu. Kufa ma podniesiony lisowaty nos, a na górze figlarne uszy wysoko postawione. Taki ładny wygląd szpica bardzo podnosi na duchu i wzrusza.

Oprócz tego, że jest bardzo urocza, zwierzę może z łatwością służyć jako domowy stróż. Mają bardzo zmysłowy węch i doskonały słuch, dzięki czemu mogą wyczuć obcych z daleka i podchodząc do nich głośno szczekają. Początkowo, gdy pojawiła się tylko rasa, był używany jako domowy "alarm".

Charakter psa jest bardzo przyjazny, niegrzeczny i zabawny. Są mocno przywiązani do mężczyzny i naprawdę stają się jego wiernym przyjacielem.

Dodatkowo, szpice są dobrze wyszkolone i dobrze radzą sobie ze wszystkimi poleceniami. Są właścicielami dość ostrego umysłu i bardzo sprytnego.

Ludzie kochają te zwierzęta, mocno przywiązane do rodziny, w której żyją, i traktują ją z czcią. Mają dobrze rozwinięte intuicyjne odczucia w stosunku do emocji domowych, więc zawsze dostosowują się do swojego nastroju.

To wesołe zwierzę, które nawet w dorosłym wieku nie traci swojego niegrzecznego i dobrodusznego charakteru. Uwielbiają dużo grać i lekkomyślnie podejmują wszelkie proponowane rozrywki. Również bardzo cierpliwy z ludzkimi dziećmi. Nawet jeśli dziecko jest nieostrożne ze zwierzęciem i rani, szpic nigdy nie ugryzie dziecka i nie będzie nawet kopać, ale pokornie zniesie dyskomfort.

Dlatego właściciele muszą zawsze monitorować komunikację dzieci z tymi zwierzętami, aby zwierzęta nie doznały obrażeń.

Pochodzenie rasy i cel

Ta rasa psów jest bardzo stara i pochodzi z czasów starożytnego Rzymu i starożytnej Grecji. Jednak wzmianka o Szpice była dość rzadka.

Uważa się, że rasa po raz pierwszy zaczęła pojawiać się w Niemczech, ale nie jest to do końca prawdą, ponieważ w tym czasie była aktywnie selekcjonowana w Finlandii, Danii i Holandii. Co więcej, w tym czasie na ziemiach syberyjskich zaczęli wytwarzać nawet husky podobne do szpiców. Początkowo szpice nie miały dekoracyjnego celu, a roślina jako stróżujący. Strzegli podwórek i domów. Zostały również zabrane w celu ochrony różnych statków i barek. A czasami używano ich podczas polowania na zagrody dzikich zwierząt.

I dopiero na początku XIX wieku zaczęły brać małe psy do domu tylko w celach dekoracyjnych. Szybko zamieszkali w domach szlachty i szlachty i stali się tak zwanymi "damskimi psami".

Zalety i wady rasy

Jak każda inna rasa, Spitz ma swoje zalety i wady.

Plusy to:

  • wesoła i psotna natura zwierzęcia, nigdy się nie znudzi;
  • ładny wygląd, który przyciąga uwagę innych i dotyka ludzi;
  • łagodny temperament i umiejętność współżycia z wieloma innymi zwierzętami;
  • ogromna ilość energii, dzięki której nie znudzi Cię pies, dlatego najlepiej nadaje się dla właścicieli, którzy prowadzą aktywne i różnorodne życie;
  • dzięki ciepłym i gęstym włosom zwierzę nigdy nie marznie w zimnych porach roku i chodzi z przyjemnością na śniegu;
  • zjada mało i prawie wszystko.

Szpic ma jednak pewne wady:

  • przyjacielski pies, który nie może znieść rozłąki z domem, więc nie można zostawić zwierzęcia w domu ani go wyrzucać na dłuższy czas;
  • nadmiernie głośny pies, który ignorując jego mały rozmiar, szczeka nawet u dużych psów iw ogóle ogłasza każdy nastrój głośnym szczeknięciem;
  • Zdarza się, że bardzo lubi gry i potrafi przegryźć rzeczy w upale;
  • w dzieciństwie zwierzę jest kruche i podatne na złamania kości, a czasami dochodzi do złego ugryzienia;
  • Ze względu na rosnącą hodowlę, małe rasy szpic niedźwiedzia mają problemy z narządami oddechowymi, ponieważ hodowcy coraz częściej skracają swoje twarze, co może powodować deformacje nosogardzieli i tchawicy.

Wygląd, plusy i minusy gatunków szpic

Szpice mają kilka gatunków o różnej wielkości od małych do średnich. Charakterystyka rasy nie różni się jednak zbytnio.

Wszystkie rodzaje tych zwierząt domowych mają wspólne cechy zewnętrzne:

  • kompaktowy format kwadratowy;
  • silne nogi;
  • głęboka skrzynia;
  • prosta oś grzbietowa;
  • gruby, ciepły i puszysty futro, składający się z 2 warstw - długi zewnętrzny i gruby podszerstek;
  • szeroka gama kolorów;
  • duża czaszka z kufą w kształcie lisa, zwłaszcza u małych psów;
  • trójkątne małe uszy, które znajdują się wysoko na koronie i znajdują się blisko siebie;
  • czarny mały nos z okrągłym policzkiem;
  • lekko paciorkowate paciorkowate oczy przypominające czarne pluskwy;
  • w obszarze głowy wełna jest krótka i aksamitna;
  • wełna na piersi jest dłuższa i tworzy rodzaj futrzanego kołnierza;
  • ogon jest zawsze składany w preclu w kierunku tyłu i pokryty długimi włosami.

Niemiecki szpic

Gatunek ten należy do jednego z pierwszych, a jego korzenie pochodzą z czasów jego odległych przodków - psów torfowych.

Uważa się, że to zwierzę to krew spokrewniona ze "Szpicem Pile" - jedną z najstarszych europejskich ras.

Dziś jest kilka rodzajów tej rasy:

  • Wolfspitz, lub Keeshond - to duża osobnik, osiągający 55 cm w kłębie. Keeshond przypomina swojego dalekiego przodka - wilka. Ich kolor jest często czarny zonarno z ciemniejszymi w obszarze kufy. To pies dla rodziny i dla ochrony. Są przyjazne i przyjazne, mogą opiekować się innymi zwierzętami lub dziećmi.
  • Duże, lub Grossshpity, rozmiary w kłębie wynoszą od 42 do 51 cm Przedstawiciel ten może być zarówno biały jak i czarny, a także brązowy i bez plam. Pies ma dobroduszny charakter i jest bardzo przywiązany do właścicieli, ale w razie potrzeby może chronić je przed złymi życzeniami. Ma wysokie zdolności umysłowe. Używany jako towarzysz i jako obrońca.
  • Średnia lub Mittelspitz - rozmiar 30-38 cm, to raczej rzadki pies. Jest to środkowe ogniwo pomiędzy dużymi i małymi przedstawicielami rasy. Może to stanowić rodzaj kompromisu, jeśli członkowie rodziny nie zgadzają się co do tego, jaki pies ma mieć - wielkiej straży lub małego ozdobnego chłopaka.
  • Mały, lub Klyainspitz - 23-29 cm Pomimo miniaturowego rozmiaru szpic spełnia wszystkie funkcje, które posiada pies. Dobrze radzi sobie z ochroną domu, ma głośny głos i szybko reaguje na nieznajomych. Jednocześnie uwielbia właścicieli i jest świetnym przyjacielem. Dobry stan zdrowia i brak skłonności do histerii są jej zaletami. Wśród minusów można rozpoznać zbyt dźwięczne szczekanie.

Wszystkie odmiany niemieckiego szpica wykonują doskonałą robotę z zadaniami towarzysza i strażnika.

Obecność dobrego zdrowia i odporności zapewnia zwierzętom długą żywotność od 12 do 16 lat.

Szpic pomorski (pomarańczowy)

Pomorskie to także szpic niemiecki. Po raz pierwszy gatunek ten został wyhodowany w województwie pomorskim, które znajduje się w Niemczech. Najczęściej pomarańcze pojawiły się od końca XIX wieku w Wielkiej Brytanii.

Postać tej rasy jest bardzo dziarska i przyjazna. Są bardzo energiczni, zawsze gotowi do gry. Właściciele inteligentnego umysłu, dobrze nadają się do edukacji i posłusznie wykonują polecenia. Pomorskie jest bardzo przywiązane do swego pana i potrzebuje jego uwagi. To zwierzę jest dekoracyjnym psem. Ale nie wszystko jest takie proste. Nadmierna aktywność nie pozwala długo czekać pomarańczowi w rękach właściciela - musi się ruszać i igrać.

Co więcej, gatunek ten jest bardzo nieufny wobec obcych, więc jeśli ktoś z ulicy podchodzi do niego i próbuje go pogłaskać, pies może nie tylko szczekać, ale i uderzyć. Ale poza tym jest wspaniałym psem na kolanach, wspaniałym towarzyszem, a także wrażliwym obrońcą i głośną syreną.

Życie pomarańczy osiąga około 12-15 lat.

Japoński szpic

Progenitorami tego gatunku są Samoyedowie, a ta rasa została po raz pierwszy wyhodowana w Japonii w latach 20-30 XX wieku. Zakłada się, że szpic japoński pojawił się z powodu skrzyżowania szpic niemieckiego i samoyed husky.

Rozmiary tych psów nie są zbyt duże, a ich wysokość sięga około 38-40 cm, mają krępą i zwartą sylwetkę. Jednak najbardziej uderzającą cechą tego gatunku jest wyłącznie biało-biały kolor ich luksusowego grubego futra. Z natury tych śnieżnobiałych zwierząt, jak każdy szpic, bardzo dobroduszny i wesoły. Kochają dzieci i mogą bawić się z nimi przez długi czas.

To zwierzę żyje od około 10 do 16 lat.

Szpic fiński

Jak pokazuje nazwa rasy, wyhodowano ją w Finlandii. Stało się to dokładnie w momencie, gdy szpic aktywnie rozprzestrzenił się po całym świecie, a mianowicie w XIX wieku.

Przedstawiciele tego gatunku są dość spore - ich waga waha się od 40 do 50 cm, w zależności od płci (suki są mniejsze, a samce są większe). Waga osiąga więcej niż 10 kg.

Te psy są niezależne w charakterze, aktywne i energiczne. Są głośne i niespokojne, ale jednocześnie charakteryzują się oddaniem właścicielowi i dobrą przyrodą. Najczęściej gatunek ten jest używany podczas polowania. Oczywiście nie będziesz chodził z tym psem do dużego zwierzęcia, ale z przyjemnością przyjmujesz małe zwierzęta lub ptaki.

Średnia długość życia wynosi 12-14 lat.

Amerykański szpic Eskimo

Hodowane te zwierzęta na terytorium Ameryki w tym samym XIX wieku, a oni, podobnie jak "Niemcy", mają kilka gatunków wielkości, a mianowicie 3: szpic zabawki (22-30 cm), miniaturowe (32-38 cm) i standard (38-49 cm).

Dobrze się trenuje i chętnie wykonuje polecenia. Wykonuj rolę prawdziwego przyjaciela człowieka. Zabawny i wesoły usposobienie.

Można używać psa zarówno jako zwierzęcia domowego, jak i na polowaniu iw pracy - od tej rasy pozyskuje się dobrych detektywów lub sportowców. Ich zdrowie jest zazwyczaj dobre, ale czasami słabe widzenie lub ślepota przekazywane jest przez dziedziczenie. Żyj od 15 lat i więcej.

Szpic włoski Volpino

Był taki słodki pies z Florencji we Włoszech. Rasa jest rzeczywiście dość stara, jej korzenie sięgają IX wieku, ale ostatecznie Volpino rozdzieliło się dopiero w średniowieczu i stało się samodzielną gałęzią.

Wzrost psów zwykle osiąga 25-30 cm, jeśli mierzy się kłębie. Waga jest nieznaczna, nie więcej niż 5 kg.

Volpino ma gorący temperament, szybko się podnieca i równie szybko się uspokaja. Kochają życie i są przyjaźnie nastawieni do ludzi. Są jednak niespokojne, a czasami zbyt głośne, ponieważ reagują na wszystko za pomocą kłującej korą. Czasami przejmuje się charakter psa i pokazuje nieposłuszeństwo. Żywy szpic włoski średnio około 13 lat.

Szpic zwyczajny

Rasa ta została niedawno wyhodowana - dopiero w połowie XX wieku. Ten pies okazał się dzięki skrzyżowaniu keeskhond i chow-chow.

W przeciwieństwie do innych typów Szpiców, Eurasier jest dobrze utrzymany, poprawny i spokojny. Jest przyjazny, ale jednocześnie chroni rodzinę, w której żyje.

Ale nie zaatakuje ani nie szczeka na wszystkich obcokrajowców, eurazjata oddaje głos tylko wtedy, gdy nieznajomi stanowią zagrożenie dla niego lub jego rodziny. W ten sposób pies stanie się nie tylko dobrym przyjacielem, ale także niezawodnym, powściągliwym obrońcą.

Wzrost Eurasiera wynosi pół metra - około 50-60 cm, a średnia długość życia jest nieco krótsza niż innych gatunków szpiców - od 11 do 13 lat.

Pies grenlandzki

Jest to jedna z najstarszych ras psów zaprzęgowych. Został wyhodowany dawno temu na Grenlandii i dotarł do Europy dopiero w latach 30. XIX wieku.

Z wyglądu pies Grenlandii wygląda bardziej jak klasyczny husky: jest raczej duży, z rozwiniętymi mięśniami i osiąga wysokość od 55 do 60 cm w kłębie.

Wcześniej rasa ta była wykorzystywana jako sanki lub myśliwskie, z nią poszła do niedźwiedzi, fok i reniferów, ale teraz jest to nieco stracone znaczenie, więc grenlandzki pies stał się dobrym towarzyszem człowieka.

Zwierzę to ma godną pozazdroszczenia odwagę i odporność, jest bardzo odporne, ale jest pełne temperamentu i nieskrępowane. Czasami jednak żywy charakter nie przeszkadza psem Grenlandii być najlepszym przyjacielem właściciela i kochać człowieka.

Kolor tego gatunku jest najbardziej zróżnicowany, a standardowa długość życia szpaków wynosi 12-15 lat.

Kareliańsko-fińska Laika

Wcześniej ta rasa nazywała się "Szpic fiński", ale w 2009 roku została uznana pod nazwą "Karelian-fińska Laika". Ten pies miał największą popularność w Związku Radzieckim, mimo że był hodowany w Finlandii.

Wzrost tych husky sięga od 42 do 50 cm, mają dobry stan zdrowia, rozwinięte mięśnie i są bardzo odporne.

Postać Karelian-Finów jest wesoła i radosna. Doskonale spełniają rolę bezpieczeństwa, pozostając dobrym towarzyszem dla człowieka.

Używają tego husky nie tylko jako przyjaciela, ale także jako dobrego łowcę, jeśli musisz udać się na kopytne, na przykład do dzika.

Mieszka od 12 do 15 lat.

Niedźwiedź karelski lub niedźwiedź karelski

Podobnie jak poprzednia rasa została wyhodowana na ziemiach Finlandii. Jej pochodzenie jest starsze i bierze początek z genotypu niedźwiedzia husky.

To duży pies, w kłębie osiąga wysokość do pół metra. Wygląda bardziej jak husky. Nie jest już tak kwadratowy i ma lekko podłużne ciało. Jej gładki płaszcz nie jest tak długi, jak standardowy Spitz, a kolor jest zdominowany przez głównie ciemne kolory - czarny, czasem z brązowym połyskiem.

Pies jest przyjazny dla osoby, ale potrzebuje wczesnego zaangażowania w socjalizację. Wciąż nie uległa degeneracji instynktów myśliwskich - jest aktywna, żartobliwa, często bezpretensjonalna do jedzenia lub stylu życia i ma dużą odwagę.

Jednak ze względu na swój charakter, bez odpowiedniego treningu, który powinien rozpocząć się już w wieku szczeniąt, jest agresywny w stosunku do innych zwierząt lub ich kolegów. Najczęściej ta rasa może być używana jako pies tropiący, ponieważ ma bardzo cienki zapach i intuicyjny zmysł, lub dobrze jest polować na dużą bestię.

Mieszka karelski niedźwiedź husky około 12-14 lat.

Charakter, szkolenie i edukacja

Szpice od dawna zapuszczają korzenie w ludzkich domach, ponieważ są przyjazne, zabawne, przystojne, a także doskonałymi strażnikami, a czasem doskonałymi myśliwymi.

Ale zanim dostaniesz takiego zwierzaka, musisz wiedzieć wszystko o rasie, ponieważ może nie pasować do wszystkich.

Natura tych zwierząt jest niegrzeczna i zabawna. U większości gatunków są niespokojne, aktywne i energiczne. Często są głośne z głośnym szczekaniem.

Niektóre rasy wymagają wczesnej socjalizacji ze względu na to, że jeśli nie przyzwyczaisz ich do miękkiego, ale wytrwałego treningu, stają się zbyt samolubne, samolubne, a czasem nawet agresywne. Ale jeśli wszystko jest w porządku, to te psy stają się doskonałymi towarzyszami nie tylko dla rodzin z dziećmi, ale także dla samotnych osób starszych. Szpice są monogamiczne i generalnie bardzo znudzone same i bardzo potrzebują uwagi ich właściciela.

Rozwinięta inteligencja pomaga im w skutecznej nauce. Jednak niemożliwe jest przeprowadzenie szkolenia pod ścisłą kontrolą. Twoje wysiłki powinny być miękkie, ale trwałe. Nie skarżysz psa i nie bijesz go, ale nie pozwól mu uchylać się od drużyny.

Spędź co najmniej 3 dni na studiowanie dowolnej drużyny, ale musisz uczyć się codziennie przez godzinę. Ponadto zasady i polecenia muszą pozostać niezmienione: czasami nie możesz ich wykonać, a czasami nie. Zasada jest regułą, w innym przypadku pies po prostu nie zrozumie tego, czego chce od niego.

Który właściciel jest odpowiedni w zależności od typu?

Szpice małych i średnich rozmiarów najlepiej nadają się dla osób, które nie lubią się nudzić. To nie są zwierzęta, które można nosić pod pachą. Są aktywni i dociekliwi, potrzebują długich spacerów na ulicy. Kochają grać. Dlatego właściciel takiego psa musi być kochający życie i równie energiczny.

Szpice wszelkiego rodzaju nie są odpowiednie dla flegmatycznych i melancholijnych ludzi. Potrzebują opieki i stałej komunikacji.

Jeśli lubisz moczyć się w łóżku, a jeśli lubisz chodzić po parku wolisz spędzić kilka godzin z książką i filiżanką herbaty, to taki pies nie pasuje do ciebie. Na pewno nie będzie kłamać, zwierzak na pewno nie będzie.

Małe rasy są odpowiednie dla osób starszych, które, mimo że są towarzyszami w starszym wieku, ale jeśli ze względów zdrowotnych osoba nie może zapewnić odpowiedniej opieki, lepiej wybrać zwierzę spokojniejsze.

Treści, pielęgnacja i uwodzenie

Szpice potrzebują opieki osobistej i wymagają pewnych zasad konserwacji. Rasa ta jest podatna na otyłość, która jest dla niej bardzo szkodliwa, więc zwierzę musi być karmione w wystarczających ilościach, ale nie należy go przekarmiać.

Pamiętaj, że w diecie Spitz musi zawierać mięso i produkty mleczne. Chociaż najlepiej jest zrobić menu zwierząt domowych u weterynarza, ponieważ psy te mają czasami skłonność do alergii, a ponadto jedzenie wpływa na stan ich sierści.

Pielęgnacja płaszcza oznacza okresowe czesanie około raz w tygodniu. Ale pływanie najlepiej zrobić 1 raz w ciągu kilku miesięcy, choć w razie potrzeby jest to możliwe częściej.

Puszyste uszy należy czyścić wacikiem, gdy się zabrudzą. Ale ostrzyżenie maszyny jest przeciwwskazane. Najważniejsze to nie dotykać dolnego podkładu, ponieważ rośnie bardzo wolno. Zgodnie ze zwyczajem obcięli oni szpice tylko po to, by uformować futro, tnąc tylko miejscami, aby kształt wełny przypominał piłkę.

Zdrowie i charakterystyczne choroby

Ile żyją różne rasy szpiców, jeśli ich zdrowie jest w porządku? Średnio czas ich życia wynosi 12-13 lat. Często te psy mają dobrą odporność i dlatego rzadko zachorują.

Ale czasami szpice są podatne na pewne choroby charakterystyczne tylko dla tej rasy.

Ze względu na swój niewielki rozmiar, te psy mają skłonność do zranienia się, ponieważ mają słabe więzadła i cienkie kości. Czasami występują odchylenia w postaci zbyt małych rozmiarów, a nawet karłowatości, która jest patologią, a mianowicie niedorozwojem przysadki mózgowej.

Występują problemy ze szpicem, oczami, nosem, gardłem i uszami. W dzieciństwie może występować nienormalny zgryz i różne problemy stomatologiczne. Tendencja do alergii u psów powoduje zwiększoną płaczliwość, a wybrzuszenie zewnętrznego kształtu gałek ocznych zwiększa ryzyko urazu i nadmiernej suchości.

Często zdeformowany z powodu serii wyborów krtani Spitz również staje się problemem.

Jej niezamknięta chrząstka powoduje, że zwierzak ma specyficzny kaszel, który pojawia się w stresującej sytuacji - zwierzę wydaje się, że coś utknęło mu w gardle i próbuje go wykaszlać, chociaż w rzeczywistości nic tam nie ma.

Jak wybrać szczeniaka i ceny dla członków rodziny

Wybierając szpic, warto wziąć pod uwagę kilka punktów:

  • Szczeniak nie powinien mieć mniej niż 2 miesiące, ale lepiej, jeśli ma 2 miesiące;
  • powłoka powinna być gruba i błyszcząca;
  • nos jest mokry;
  • oczy są genialne;
  • ciało proporcjonalne i kwadratowe;
  • szczeniak musi być aktywny i dociekliwy;
  • jednolity kolor płaszcza.
Przy zakupie zwierzaka należy dołączyć rodowód i paszport weterynaryjny.

Ile kosztują psy rasy szpic? Ceny zwykle zależą od wielu czynników: czystości rasy, zgodności ze standardem, płci i rodowodu. Im lepszy rodowód, tym rzadszy jest szczeniak, który chcesz kupić, tym droższe będzie go kosztować.

Koszt różnych rodzajów szpicu może wynosić od 100 $ (na przykład, dla lisów bez rasy lisów) i do 3000 $ dla psa rasowego i klasy pokazowej ze słynnymi przodkami i rzadkimi kolorami.

Dojrzewanie i krycie

Szpic dojrzewania u samic występuje w przybliżeniu w 9 miesiącu życia, u samca - a nawet wcześniej. W tym czasie suki zaczynają suk. Nie oznacza to jednak, że dziewczynka jest gotowa do krycia.

Ciąża i poród to skomplikowany proces dla szpiców, zwłaszcza dla małych ras. Złożoność wynika z ich miniaturowego rozmiaru. Najlepiej jest kojarzyć mężczyznę w około 12 miesiącu życia, a samica nawet później - w 15. miesiącu.

W tym czasie suka powinna już mieć regularny cykl.

Krycie powinno nastąpić, gdy psy są już w pełni dojrzałe, z wyglądu są całkowicie podobne do dorosłych przedstawicieli i spełniają standard. Atmosfera podczas krycia powinna być życzliwa. Psy nie powinny znajdować się w niekorzystnych warunkach lub w stanie stresu, w przeciwnym razie mogą wystąpić problemy z ciążą i porodem, a krycie w ogóle nie będzie mieć miejsca.

Szpice są doskonałym towarzyszem dla ludzi, doskonałym strażnikiem lub budzikiem. Co więcej, wyglądają bardzo ładnie i wywołują tylko pozytywne emocje. Puszyste i zabawne, są bardzo podobne do mleczy.

Wesoły i niegrzeczny charakter wyścigu Spitzów rozweseli, a ich posłuszeństwo i ostry umysł sprawią, że będą cudownymi zwierzętami.

Szpic pomorski: pochodzenie, opis i charakter psa

Śliczny bezczelny - taki właśnie pseudonim można opisać pomeranian miniaturowy szpic. Ten czarujący pies, jak kurant, może czarować dosłownie każdego, stając się ulubionym zwierzakiem wszystkich członków rodziny. Ale charakter małego puszystego nie jest tak potulny, jak byśmy chcieli.

Przyjrzyjmy się bliżej karzełkowi pomorskiemu jako rasie.

Trochę historii

Rasa ta otrzymała oficjalną nazwę na cześć historycznej dzielnicy, która znajduje się na wybrzeżu Morza Bałtyckiego. Obecnie nie jest znane dokładne miejsce, w którym te atrakcyjne psy pojawiły się po raz pierwszy. Jednak niektóre badania pokazują, że ich wygląd jest związany z północną częścią Europy, skąd pochodzi szpic niemiecki. Rasa stała się szeroko rozpowszechniona dopiero w XVIII wieku, będąc zwierzętami domowymi zwykłych ludzi. Jednak po pewnym czasie te psy były w arystokratycznych i królewskich rodzinach.

W 1860 roku popularność pomarańczy została przyćmiona przez Pekińczyka, który przybył na terytorium krajów europejskich z Chin. Ale to tylko chwilowe zaćmienie. Kiedy szpic stał się ulubionym zwierzakiem królowej Wiktorii, ta rasa przyciągnęła uwagę angielskiego klubu hodowlanego. Wówczas hodowcy starali się pokazywać mniejsze odmiany psów, ponieważ podczas udziału w wystawach i zawodach istniało ograniczenie wagowe.

Galeria: Pomeranian (25 zdjęć)

Ogólny opis rasy

Oczywiście, dziś Szpic Pomorski może się nieznacznie różnić od psów z XIX wieku, ale w szczególności odnosi się do wielkości, ale współczesne zwierzęta domowe nie straciły swojego uroku. Dziś te małe stworzenia o puszystych ogonach w kształcie pierścienia i uroczych oczach wyglądają jak pluszowa zabawka. Standardy rasy mają następujące parametry:

  • Głowa psa szpic średniego wzrostu, zarówno u chłopca, jak iu dziewczynki, wyraźnie pokazuje przejście od czoła do kufy. Czoło jest zaokrąglone, raczej szerokie.
  • Kufa jest krótsza niż czoło, ale nie spiczasta, ma suche, obcisłe usta, które są pigmentowane czarnym kolorem.
  • Zęby przedstawicieli tej rasy o niewielkich rozmiarach, istnieje zgryz nożycowy.
  • Uszy o trójkątnym kształcie, blisko posadzone, wyprostowane.
  • Oczy średniej wielkości, lekko skośne, co nadaje zwierzęciu chytry wygląd.
  • Szyi nie można nazwać krótkim, ale z powodu grubego futra wydaje się bardzo mały.
  • Klatka piersiowa jest dość głęboka i szeroka.
  • Z tyłu tworzy się prosta linia, która przechodzi w krótki odcinek lędźwiowy.
  • Łapy tylne i przednie proste, równoległe do siebie, zaokrąglone, kompaktowe.
  • Ogon jest wysoki, średniej długości.

Warto zauważyć, że przedstawiciele tej rasy muszą przestrzegać wyżej opisanych cech. Jeśli pies ma jakieś nieprawidłowości, jest uważany za niską rasę i nie może brać udziału w wystawach.

Szpic pomorski ma główną cechę wyróżniającą - wełnę, która stoi wyprostowana, co nadaje puszystości psom. Jeśli mówimy o kolorze szpica, jest ich 12.

Warto zauważyć, że pełny kolor sierści i opalenizny mogą pojawić się dopiero w wieku sześciu miesięcy, kiedy szczenię po raz pierwszy zostanie dotknięte linieniem.

Główne klasy otwarte dla koloru sierści obejmują następujące osoby:

  • Jasnoczerwony.
  • Biały.
  • Pomarańczowy.
  • Kremowy
  • Sable.
  • Czarny.
  • Brązowy (czekolada).
  • Niebieski

Rzadkim zjawiskiem jest biały Szpic Pomorski, ale jednocześnie powinien być śnieżnobiały, bez obecności żółtych plam.

Główne odmiany pomarańczy są następujące:

Charakter i nawyki

Te małe i urocze psy są bardzo aktywne. Podobnie jak na ulicy, w domu, psy Spitza lubią się bawić, skakać, biegać, komunikować się z innymi.

Te futrzane pieski uwielbiają poznawać nowe zwierzęta i ich właścicieli. Pomarańcze są uważane za całkiem posłuszne zwierzęta, a jeśli istnieje potrzeba pozostawienia psa z przyjaciółmi lub znajomymi, to z reguły nie pojawiają się z tym problemy. Te psy są dobrze posłuszne jako ich właściciele i obcy.

Ale takie posłuszeństwo odnosi się tylko do ludzi, a wśród innych psów szpice będą wykazywać cechy przywódcze i nie będą mogły brać pod uwagę wielkości swoich rywali. Szpice są dość zazdrosne o zajmowane przez nich terytorium. Człowieku, mogą tu spokojnie zaatakować, ale nie tolerują innych zwierząt i nieproszonych gości. Na obcych czeka małe i ostrzegawcze pluje od szpicla.

Większość pomarańczy woli komunikować się z ludźmi, ale ta cecha czasami manifestuje się w odniesieniu do innych zwierząt domowych, które nie są skłonne prowadzić. Szpice z takimi zwierzętami nie tylko mają kontakt, ale mogą bez problemu żyć pod jednym dachem. Ale warto zauważyć, że pomarańcze nie są zbyt ciepłe dla kotów. Psy mogą wściekle szczekać na te futrzaste zwierzęta. Jeśli zdecydujesz się na pomorskie szczenię, warto pamiętać, że te zwierzęta są dość wymagające. Brak przywiązania i uwagi może wywoływać drażliwość psa.

Szpice bardzo lubią młodszych członków rodziny, zwłaszcza dzieci poniżej 5 roku życia. To w tym wieku, że dwa pasują do siebie doskonale jako towarzysze do gier. Ponadto, szpice psie z dziećmi mogą ćwiczyć wszystkie swoje cechy ochronne i ochronne, które są osadzone w ich krwi.

Wychowanie i szkolenie

Szpice pomorskie mogą być dobrze wyszkolone i przeszkolone. W tym przypadku właściciel nie musi stosować żadnych ścisłych metod, ponieważ zwierzę rozumie wszystko naraz. Właściciele tych miniaturowych psów są zgodni co do tego, że ich pupile są w stanie zaskoczyć, pokazując jednocześnie niezwykłą przenikliwość i niezwykłe talenty.

Jeśli chcesz, aby twój szczeniak w pełni się rozwijał i rozwijał, przechodził przez socjalizację, musi żyć w kręgu ludzi, ponieważ klatki na świeżym powietrzu, łańcuchy, odległe pomieszczenia są niedopuszczalne dla szpic-psa.

Jeśli nie zastosujesz się do tych zasad, dorosły pies może dostarczyć właścicielowi pewną liczbę pewnych trudności. Te niedociągnięcia w zachowaniu obejmują wyraźną dominację psa i głośne szczekanie.

Ze względu na wysoką aktywność tych zwierząt może szczekać przez długi czas i dosłownie z jakiegokolwiek powodu.

Podobnie jak inne aktywne psy, szpice wykazują również nieprzyjemne cechy behawioralne. Dotyczy to w szczególności okresu, w którym pomarańczowy nie otrzymuje niezbędnej aktywności fizycznej. Dlatego zaleca się regularne zabieranie swojego zwierzaka na długie spacery, wycieczki, prowadzenie zajęć sportowych, zabawę z nim.

Funkcje karmienia

Jeśli kupiłeś psa od hodowcy, nie zaleca się już zmiany jego zwyczajowej diety. I tę ważną kwestię należy omówić podczas zakupu szczenięcia z hodowcą. Jeśli nie można zaobserwować tego stanu, należy stopniowo wprowadzać inny pokarm do małych porcji. Okres przejściowy powinien trwać od 7 do 10 dni.

Jeśli zamierzasz karmić psa suchym pokarmem, powinieneś wybrać markowe produkty wysokiej jakości. Skład paszy powinien obejmować dużą liczbę białek, zarówno zwierzęcych, jak i roślinnych. Ponadto kompozycja musi zawierać suplementy witaminowe. Zdecydowanie nie zaleca się karmienia psa ze stołu, ponieważ może to prowadzić do różnych problemów zdrowotnych.

Nie zaleca się zmiany wybranej marki gotowego paszy, o ile nie ma takiej potrzeby. Kompleksy witaminowo-mineralne, a także inne dodatki, mogą wchodzić w dietę Twojego zwierzaka tylko za zgodą specjalisty. Możesz zróżnicować dietę, włączając naturalne produkty, takie jak owoce i świeże warzywa, mięso, produkty mleczne.

Warto zwrócić uwagę na to, że psy nie są zalecane do jedzenia na zimno lub na ciepło. Zapewnij zwierzęciu przez całą dobę dostęp do wody pitnej.

Następujące produkty mogą zaszkodzić szpicowi Pomorskiemu:

  • Wieprzowina
  • Słodycze.
  • Kiełbasy.
  • Słone potrawy.
  • Produkty wędzone.

Ponadto, dorosłym psom nie zaleca się stosowania pełnego mleka. Biała kapusta i rośliny strączkowe mogą powodować wzdęcia.

Opieka nad zwierzętami

Aby Twoje małe zwierzątko czuć się świetnie i dobrze wyglądać, musi poświęcić trochę uwagi i zapewnić staranną opiekę. Główną cechą przedstawicieli tej rasy jest gęstość wełny, jej połysk i puszystość. Dlatego płaszcz wymaga szczególnej troski, ale nie jest szczególnie trudny. Aby to zrobić, co 4 dni musisz rozczesać psa specjalnym pędzelkiem, a następnie prostym grzebieniem. Codziennie czesanie szpica nie jest konieczne, ponieważ może to prowadzić do tego, że twoje zwierzę straci dolną warstwę wełny.

Należy również zauważyć, że psy te nie wymagają częstego mycia, powinny być kąpane tylko wtedy, gdy są silnie zanieczyszczone, przed udziałem w ważnych zawodach, a także podczas linienia.

Przed kąpielą pies musi być dobrze zaczesany, aby ułatwić dalszą pielęgnację skóry głowy. Jak większość małych psów słabym punktem tej rasy są zęby.

Zęby wymagają regularnej pielęgnacji, ich czyszczenie powinno odbywać się za pomocą specjalnego pędzla i pasty. Taka opieka może zapobiec rozwojowi takich chorób, jak choroby przyzębia.

Uszy i oczy zwierząt domowych należy również sprawdzać co tydzień, a jeśli to konieczne, czyścić tamponem, który jest wstępnie zwilżony ciepłą przegotowaną wodą. Pomarańcze są dość zwartymi zwierzętami, więc te zwierzęta można nauczyć chodzić na tacy. Są w stanie przyzwyczaić się do takich obiektów w jak najkrótszym czasie, co oznacza, że ​​psy nie potrzebują codziennych spacerów.

Koszt szczeniąt Szpic pomorski

Ponieważ ta rasa jest obecnie w szczytowej chwili popularna, nie należy spodziewać się tanich szczeniąt. Warto zauważyć, że koszt szczeniaka zależy bezpośrednio od płci, tytułów rodziców, odmiany, dostawy i transportu, a także od innych niuansów. Ponadto na koszt wpływa fakt, że samica ma tylko od jednego do trzech szczeniąt.

Szczenięta, które są używane wyłącznie jako zwierzak, kosztują z reguły od 18 tysięcy do 38 tysięcy rubli. Jeśli zdecydujesz się na zwierzaka z rodowodem, jego koszt będzie droższy.

Szczenięta od utytułowanych rodziców są uważane za najdroższe. W końcu te psy mają idealne cechy i są uważane za godnych pozazdroszczenia kontynuatorów tego rodzaju. Ponadto te szczenięta w przyszłości czekają na wspaniałą karierę wystawową. Jeśli uda ci się zdobyć takiego szczeniaka w przedziale 70 tysięcy rubli, to będzie to wielkim sukcesem, ponieważ średni koszt obiecujących szczeniaków szpicowych wynosi od 150 tysięcy do 170 tysięcy rubli.

Jeśli chcesz znaleźć zwierzaka bez dokumentów i rodowodu, będzie cię to kosztować znacznie taniej. Zawsze można znaleźć reklamy w Internecie. Ale jednocześnie warto zwrócić uwagę na to, że w tym przypadku trudno będzie ocenić czystą rasę szczenięcia.

Podsumowując, warto zauważyć, że Szpic Pomorski to pies, którego po prostu trzeba kochać. W takim przypadku zwierzak zapewni ci pełną wzajemność.

Ci futrzani przyjaciele naprawdę doceniają dobre podejście do siebie, uczucia i troski. Ale oni sami naprawdę tego potrzebują.

Czytaj Więcej O Psach

Główne różnice między Shiba Inu i Akita Inu

Treść Shiba Inu to rasa japońskich mini-psów, głównie zwierząt domowych.Pojawiły się ponad dwa tysiące lat temu, o czym świadczą brązowe postacie pieska znalezione podczas wykopalisk archeologicznych w Azji Południowo-Wschodniej.

TOP 10 najmilszych i najsłodszych psów na świecie

Treść Pamiętasz piosenkę "pies gryzie..."? Ale niestety, nie wszystkie psy czekają na moment, kiedy możesz być nękany przez nogę. Na Ziemi jest wiele "ładnych dziewczyn" i "ślicznych dziewczyn", a dzisiaj dowiesz się, jaka jest najsłodsza rasa psa na świecie.

Mój pies stróżujący

Treść Dog Blog - My WatchdogJak karmić HuskiesHusky to jedna z północnych ras psów o średniej wielkości i mobilności. Dlatego żywność dla zwierząt musi być kompletna, biorąc pod uwagę aktywność fizyczną, potrzeby i wielkość psa.