Choroby

Mój pies stróżujący

Rasa Berneńskiego psa górskiego jest jednym z najbardziej artystycznych i inteligentnych. Nic dziwnego, że ten pies można znaleźć w nowoczesnych filmach. Słynny baron z cyklu "Happy Together" przyciągnął uwagę i porwał serca wielu miłośników psów. Ale czym naprawdę jest ten pies i czy nadaje się do trzymania w mieszkaniu?

Charakterystyka rasy

Przywiązanie rodzinne

Postawa wobec dzieci

Związek z nieznajomymi

Skłonność do trenowania

Trochę historii

Bern Sheepdog pojawił się w Szwajcarii. Potomkowie tej rasy są uważani za walczących z legionistami molosów. Głównym celem tej rasy jest wypas bydła i małych zwierząt gospodarskich.

Historia rasy rozpoczyna się w 1907 roku, kiedy miłośnicy tych psów spotkali się i postanowili poprawić rasę. W pierwszym klubie Berneńskie psy górskie otrzymały surowy standard, dzięki któremu psy o nieregularnym ubarwieniu, przekroczeniu lub podbitce zostały odrzucone przez tchórzliwe i agresywne zwierzęta domowe.

Do 1910 r. Psy tej rasy nosiły nazwę Durbachler. Pod tą nazwą pies zyskał popularność wśród hodowców w Niemczech i Szwajcarii. Ale po wystawie w 1910 r., Gdzie było 104 rasowe psy, zmieniono nazwę rasy.

W 1949 r. Ulepszono rasę, krzyżując się z Nową Fundlandią. Ostateczny standard organizacji międzynarodowej został przyjęty w 1954 roku. Rasa została po raz pierwszy przywieziona do Rosji i na Ukrainę w 1989 roku.

Opis szwajcarskiego psa pasterskiego

Berneńskie psy górskie są rasami pasterskimi. Pies jest posłuszny i dobroduszny. Pies jest łatwo wyszkolony i nie zaszkodzi dziecku. Pomimo dobrej natury, przy odpowiednim przeszkoleniu, pies będzie mógł stanąć w obronie właściciela i ochronić swoją własność.

Pies uwielbia swojego właściciela i nie boi się żadnych zmian klimatycznych. Gruba wełna i podszerstek pomagają zwierzęciu nie przegrzewać się w wysokich temperaturach i niezawodnie chronić przed wiatrem i deszczem. Rasy nadaje się do treści niewoli, ale ten pies woli wolność. Pies nie ucieknie przed właścicielem, ale nie lubi, gdy jego wolność jest ograniczona łańcuchem lub płotem.

Berneńskie psy górskie dojrzewają przez długi czas, a pies opuszcza wiek szczenięcia o 1,7-2 lata. Do tego wieku pies jest niezwykle zabawny, a dzięki długiemu samotności zaczyna się nudzić. Z wiekiem pies staje się spokojniejszy i bardziej uważny. Swiss Shepherd jest odpowiednim towarzyszem i przewodnikiem dla osób niedowidzących.

Dbanie o gruby płaszcz wymaga czasu, a podczas zrzucania podkład pozostaje na meblach i dywanie. Warto rozważyć dla tych, którzy chcą mieć psa w mieszkaniu. Ale jeśli szybko pogrzebiesz zwierzę, problemy z wełną w całym domu mogą zostać znacznie zmniejszone.

Pies pasterski na zewnątrz

Standardy rasy są następujące:

  • Zbuduj Silne ciało średniej wielkości, z rozwiniętymi mięśniami i nogami, harmonijnie złożone. Długość ciała w stosunku do wzrostu psa wynosi 10/9. Wysokość w kłębie do głębokości klatki piersiowej wynosi 1/2.
  • Szyja Muskularne, niedługie i nie suche.
  • Głowa. W postaci nie-wydłużonego trójkąta, zrównoważonego wielkością do ciała, nie dużego.
  • Czoło Ma zaokrąglony kształt, przejście do twarzy jest niejawne.
  • Kufa. Tył nosa jest prawie prosty, średniej wielkości.
  • Usta. Nie mięsiste, bez obwisłości, czarny kolor.
  • Oczy. Owalny ciemny kolor, posadzony płytko. Obecność trzeciego wieku uważana jest za wadę.
  • Ugryzienie Standardowy kształt nożyczek, nie uwzględniono zębów trzonowych. Uścisk psa jest niezwykły, wydaje się bardzo mocno zaciskać ofiarę. Wynika to z rasy pasterza. Pies nie powinien kaleczyć bydła, a lekkie poprawki pozwalają wysłać stado we właściwym kierunku.
  • Uszy. Niedługie, ale nie małe, w formie trójkątów, zawieszone na chrząstce i ciasne do głowy psa.
  • Powrót. Prosto, szeroko. Zad jest nieco szerszy niż w okolicy klatki piersiowej.
  • Piersi. Szeroki, owalny kształt.
  • Kończyny. Przód jest dobrze rozwinięty, prosty z chudymi mięśniami. Szeroko rozmieszczone, z regałem równoległym do siebie. Tylne stopy z rozwiniętymi stawami skokowymi. Palce na łapach są mocne, mocno ściśnięte.
  • Ogon. Prosto, szabla, z grubymi i długimi włosami. Nie zwinięty w pierścień.
  • Wymiary. Idealny rozmiar kabla wynosi 66-68, ale standard pozwala psom od 64 do 70 cm na pierścień, u suk, idealny rozmiar to 60-63 cm, zwierzęta domowe o wysokości od 58 do 66 cm są dopuszczone do pierścienia.
  • Wełniana osłona. Długi błyszczący połysk z małą falą i grubym miękkim podszerstkiem. Sierść jest krótsza na twarzy i nogach, dłużej na ogonie i plecach.
  • Kolor Głównym kolorem jest czerń węglowa, na łapach, policzkach, za nimi są jasne, ogniste oparzenia. Jasne czerwone plamki na twarzy nie wchodzą do strefy oczu. Są małe białe plamki na klatce piersiowej i ogonie, na końcach łap i wokół nosa. Dopuszcza się mały biały znak z tyłu głowy.

Żywotność psa wynosi od 6 do 10 lat. Ale ile psów żyje, zależy od czynników:

  • konserwacja i pielęgnacja;
  • zasilanie;
  • aktywność;
  • indywidualne cechy zdrowia.

Postać rasy

Berneński pies pasterski ma następujące cechy:

  • Pies jest przywiązany do właściciela, ale samowystarczalny. Może pozostać w mieszkaniu lub domu sam, ale nie na długo.
  • Traktuj dzieci dobrze i będzie wspaniałym przyjacielem dla nastolatka. Małe dziecko może ciągnąć za włosy i ciągnąć za ogon. Dziecko może zostać skrzywdzone tylko przez przypadkowe upuszczenie go podczas gry.
  • Będzie w stanie stanąć w obronie właściciela i ochronić go przed agresją nieznajomych.
  • Do innych zwierząt w domu stosuje się samozadowolenie. Jeśli masz szczeniaka w tym samym czasie z kotkiem, będą przyjaciółmi.
  • Podczas spaceru może prowadzić koty lub ptaki, ale tylko z ciekawości. Jednocześnie dobrze reaguje na polecenia gospodarza, a przy pierwszym połączeniu przychodzi do nogi.
  • Pies z krwią z Nowej Funlandii lubi wodę. Pies pływa z przyjemnością na otwartej wodzie, nawet jesienią.
  • Podczas spacerów instynkt pasterski budzi się z psa. Zwierzę nie lubi ludzi do rozproszenia, będzie biegać i zbierać wszystkich.
  • Pies rzadko szczeka, ale ma czysty głos.
  • Szczeniak łatwo jest trenować, więc nawet amator może poradzić sobie z rasą.
  • Berneński pies pasterski ma rozwinięty intelekt, a pies jest w stanie zrozumieć ludzką mowę.
  • Wrażliwy i uważny pies, który zauważa zmiany w nastroju gospodarza.

Rasa jest odpowiednia dla samotnej osoby starszej, nastolatki lub pary młodych. Według właścicieli, każdy znajdzie przyjaciela i partnera w Berneńskim Dogu.

Opis rasy nie obejmuje zachowań agresywnych, drażliwości, tchórzostwa i niepewności. Szczenięta o takich cechach są odrzucane.

Dbanie o psa i opieka nad nim

Berneński pies górski nie spowoduje żadnych szczególnych trudności dla hodowcy. Pielęgnacja obejmuje standardowe procedury:

  • Rekultywacja uszu i oczu raz w tygodniu za pomocą specjalnych narzędzi i bawełnianego wacika.
  • Raz w miesiącu pies jest obcięty. Łatwiej jest wykonać zabieg za pomocą metalowej maszynki do strzyżenia.
  • Wełna co dwa dni czesana metalową szczotką. Podczas spęczniania podkład musi być czesany od dwóch do trzech razy dziennie.
  • Pies nie potrzebuje strzyżenia, ponieważ włosy straży po tym pogarszają się i nie rosną tak gładko.
  • Zimą, podczas spacerów między palcami na łapach, kry zamarzają, co powoduje dyskomfort dla zwierzęcia. Delikatnie chowają dłonie. W tym samym czasie staraj się nie uszkodzić włosów na nogach.

Zawartość w mieszkaniu nie sprawia trudności, ponieważ pies nie potrzebuje miejsca na gry. Pies odpoczywa na swoim miejscu, ale konieczne jest zabieranie zwierzęcia na spacer dwa lub trzy razy dziennie.

Swiss Shepherd Health

Pomimo sztucznej hodowli tej rasy przez krew jest zbliżona do naturalnego typu. Pies jest trochę chory i ma dobry układ odpornościowy. Mimo to, zwierzę ma predyspozycje do patologii:

  • Choroby układu sercowo-naczyniowego: arytmia, osierdzia. Choroby występują w pierwszym roku życia. W niektórych przypadkach konieczna jest operacja.
  • Patologie oczu: zaćma, ślepota. Częściej u odrzuconych szczeniąt o szarych oczach, ale może wystąpić u każdego zwierzęcia z wiekiem.
  • Przerwanie układu mięśniowo-szkieletowego: artroza, osteoporoza, dysplazja stawu biodrowego szkieletu. Dysplazja stawów biodrowych przejawia się we wczesnych stadiach szczeniąt w postaci kulawizny. Częściej występuje u szczeniąt, których rodzice cierpieli na tę chorobę.

W pierwszym roku życia szczeniak jest zaszczepiony przeciwko różnym chorobom wirusowym. Za obowiązkowe uważa się szczepienie przeciwko zapaleniu, zapaleniu jelit i zapaleniu wątroby.

Berneński pies górski ma słabą pierwszą ciążę i poród. Dzianie suki jest możliwe dopiero po 2 latach. Pierwszy miot jest koniecznie brany przez specjalistę. Standard w miocie 2-4 szczeniąt.

Trening szczeniąt

Berneńskie pieski górskie są zabawne i łatwe do nauczenia. Trening powinien rozpocząć się natychmiast po przyzwyczajeniu się do nowego szczeniaka. Do 3 miesięcy zaleca się nauczenie psa na smyczy, aby odpowiedzieć na pseudonim.

Od 3,5 do 4 miesięcy trening szczenięcia odbywa się pod nadzorem tresera psa. Na pierwszych kursach z wczesnego dzieciństwa (na kursie podstawowym) pies nauczy się wykonywać podstawowe polecenia:

Następnie pies szkolony jest w zespołach sprzętu sportowego:

Ochronny strażnik Berneński pies pasterski jest szkolony według uznania właściciela.

Co karmić Berneńskiego psa górskiego

Rasa, pomimo dużych rozmiarów, nie jest żarłoczna. Dorosły pies spożywa nie więcej niż 3-4 litry naturalnej żywności dziennie.

Dla psów o długich i gęstych włosach w diecie zawarte są następujące pokarmy:

Zabronione jest podawanie zwierzęcia:

  • skrobiowe warzywa i cebule;
  • tłuste mięsa;
  • produkty zawierające cukier;
  • wyroby cukiernicze;
  • Wypieki z mąki pszennej;
  • wędzone i gotowane kiełbaski, produkty spożywcze i marynaty.

Kompleksy witaminowo-mineralne są dodawane do psów na naturalce: Polidex Gelabon, Excel 8 w 1, Bosch Vi - Min, Unitabs ImmunoComplex z Q10, Beaphar Doggy's.

Łatwiej jest karmić psa specjalnymi pokarmami:

  • Hill's Science Plan Advanced Fitness;
  • Brit premium adult L;
  • Royal Canin Maxi Adult;
  • Monge Dog Maxi Adult;
  • Pro Plan Adult Large Solid.

Wideo

Zdjęcie przedstawia typowego długowłosego berneńskiego psa górskiego z białymi piersiami, kończynami i ogonkami. Pies ma jasny kolor i przyciąga uwagę.

Na zdjęciu mężczyzna i kobieta Swiss Shepherd. Widać, że pies jest większy i masywniejszy niż suka.

Berneńskie pieski górskie przypominają misie, takie jak krępy i puszysty z zabawnymi okrągłymi oczami.

Breed Recenzje

Anatolij: "Rasa wygląda trochę jak Nowa Fundlandia, a jej charakter jest podobny do collie. Dobroduszny i wesoły pies za treść w mieszkaniu i domu. Pies jest bezpretensjonalny i dobrze daje się trenować. "

Catherine: "Berneński pies pasterski stanie się oddanym przyjacielem dla nastolatka. Pies chętnie uczestniczy w długich spacerach iw razie potrzeby będzie chronił dziecko. Bez agresji ze strony innych ludzi pies jest przyjazny i pozwala się głaskać.

Maria: "Jeśli nie można przeczesać psa shaggy, to rasa nie pasuje do ciebie. A także nie polecam zakładania Sennenhund dla osób uczulonych na wełnę. Podczas wylinki podkład zostanie nałożony na meble i dywany, a puch jest trudny do złuszczenia. "

Berneński pies pasterski Cena

Koszt szczeniaka zależy od rodowodu jego rodziców. Szczenięta klasy pokazowej w Rosji kosztowały 66 000 r., A psy za klasę dla zwierząt domowych od 39 000 r.

Cena elitarnego szczeniaka na Ukrainie wynosi od 35 000 UAH., Klasa zwierząt domowych kosztuje od 19 000 UAH.

Gdzie kupić szczenięta

Szkółki w Rosji:

Jeśli uwielbiasz duże i kudłate psy, które wyglądają bardziej jak pluszowy miś, to pasterz Bern nie zawiedzie cię. Ten sprytny pies jest łatwy do nauczenia i jest odpowiedni dla początkujących hodowców psów.

Berneński pies pasterski - zdjęcie psa, cena, opis rasy, postać, wideo

Cześć, drodzy czytelnicy!

Potrzebujesz dobrego towarzysza? Musisz mieć Berneńskiego psa górskiego. Ten pies ma nieporównywalny charakter, poza tym jest bardzo piękny. Ludzie mówią o nim: "Jest bezpieczny, jak szwajcarski zegarek. ". Liczne recenzje właścicieli psów wskazują, że zewnętrzna, gigantyczna moc kryje w sobie łagodny, spokojny i łagodny sposób usposobienia zwierzęcia. Dzięki tym cechom Berneński Pies Pasterski ewoluował od pasterza do psa domowego przyjaciela. Jest również nazywany górskim szwajcarskim psem lub szwajcarskim pasterzem. Sennenhund nie należy mylić z białym pasterzem, który pochodzi także z Berna. W tym artykule możesz przeczytać opis rasy, zobaczyć zdjęcia, uzyskać cenę i opinie właścicieli rasy.

Historia rasy Berneńskiego psa górskiego

Berneński pies pasterski jest typem szwajcarskiego psa górskiego. Archeologom, dzięki wykopaliskom, udało się dowiedzieć, że psy te istniały na Ziemi przez około 2000 lat. Niestety naukowcy nie ustalili, kim są ich przodkowie. Podobno są to mastiffy z Tybetu lub, według innej wersji, rasa była rezultatem naturalnej selekcji w wielokrotnym krzyżowaniu różnych ras psów.

W przeszłości, w Szwajcarii, wszystkie ogromne psy pasterskie nazywane były Szalaszowem. Następnie nadano im nazwy związane z ukształtowaniem terenu. Sennenhundy powstało wokół Berna - w Durbach i Burgdorf. Początkowo nazywano ich durrbachlerami i używano ich jako pasterzy owiec. Następnie, dzięki olbrzymiej mocy, ludzie zaczęli je wykorzystywać w wozach z ładunkiem. Widząc dobry charakter i inteligencję psów, psy zaczęły być trzymane w domach dla ochrony i przyjaciół.

Psy były widziane po wzięciu udziału w międzynarodowych wystawach na początku XX wieku. Już w 1907 roku powstał pierwszy w Szwajcarii klub durrbahlers, w którym zaczęto hodować psy o czystej rasie. Założyciele klubu zostali założycielami standardu rasy. Na światowej wystawie w 1910 r. Pokazano już 107 osób.

Od tego momentu rasa stała się znana jako berneński pies pasterski. Zyskała dużą popularność w Szwajcarii i Niemczech. W 1949 roku Bernińczycy zostali skrzyżowani z Nową Fundlandią. Metis Berneński pies pasterski został stworzony, aby poprawić pewne cechy. Po raz pierwszy Bernińczycy zostali przywiezieni do naszego kraju w 1989 roku.

Opis rasy Berneńskiego psa górskiego

Wygląd Berneńskiego psa górskiego

Pies o długim tricolorowym kolorze. Harmonijnie złożone i ma piękny wygląd. Mocny, duży, aktywny, umiarkowanie mobilny, z silnymi łapami i ściśle sparowanymi kończynami. Ruch pewny siebie i zrównoważony. Wysokość w kłębie: piesi - 64-70 cm (wariant optymalny: 66-68 cm), suki - 58-66 cm (wariant optymalny: 60-63 cm). Kolor podstawowy w kolorze - czarny węgiel. Na wierzchu oczu, w okolicach policzków, na nogach, na klatce piersiowej, widać jasnobrązowo-brązową opaleniznę z białymi metinami.

Przyczyny dyskwalifikacji są następujące:

  • agresja;
  • tchórzostwo;
  • rozdęty nos;
  • przekroczenie / przodozgryz;
  • skrzywiona dolna szczęka;
  • niebieskie oczy;
  • odwrócenie powiek (entropium, ektropium);
  • wady ogona (sala, zwinięty w pierścień);
  • krótka długość płaszcza;
  • kolor inny niż 3 kolory;
  • częstość występowania w kolorze, jako główny, dowolnego koloru z wyjątkiem czarnego.

Masa psa rasy berneńskiej

Mężczyzna - 38-50 kg;

Berneński pies pasterski

Główne cechy rasy: inteligencja, pewność siebie, odwaga, wytrzymałość, samowystarczalność, brak agresji wobec kogoś, czujność, poświęcenie dla właściciela, życzliwość, posłuszeństwo, wrażliwość, wesołość, towarzyskość.

Berneński pies pasterski jest serdeczny i przyjazny dla członków rodziny, bardzo kocha dzieci. Dla osób z zewnątrz jest ostrożny, ale spokojny. Dobrze pasuje do czworonożnych zwierząt domowych. Łatwy do nauczenia. Idealny przyjaciel i towarzysz.

Szkolenie i edukacja Berneńskiego psa górskiego

Psy nie rodzą się natychmiast posłuszne i wykształcone - aby to osiągnąć, trzeba dużo wysiłku. Berneński pies pasterski nie jest wyjątkiem. Bez względu na to, jak piękna jest jego postać, musi być wykształcony i wyszkolony. Powinieneś zacząć od szczenięcia każdego dnia. Im więcej wysiłku zrobi właściciel psa, tym bardziej godny będzie jego pies.

Bernińczycy kochają i wiedzą, jak pracować - jest to dla nich genetyczne. W zależności od właściciela, psy pasterskie mogą być równie dobrym sercem, psem domowym lub sportowym. Ogromne psy mają mobilność i zręczność. Taniec, zwinność, flyball i inne sporty psie są dla nich łatwe. Doskonały zapach, niezwykła siła, miłość i życzliwość dla ludzi pomaga im uczestniczyć w służbie śledczej, poszukiwawczej i ratowniczej, w tym na wodzie.

Długi wybór nie wymazał naturalnego instynktu opiekuna od psów. Pozytywne nastawienie do wszystkich żywych istot nie przeszkadza im stanąć w obronie siebie i tych, którzy są im drodzy. No i, oczywiście, Szwajcarzy pozostali doskonałymi pasterzami, które są bardzo odpowiednie do uprawy.

W domu pojawił się szczeniak rasy Berneński pies pasterski... Jak zacząć wychowywać?

  1. Zanim kupisz i przyniesiesz do domu kutenka, musisz omówić w rodzinie wszystkie kwestie związane ze zwierzęciem: granice permisywności, wymagania dotyczące zachowania psa, kierunek jego działania, itp.
  2. Konieczne jest również wcześniejsze wybranie instruktora do konsultacji i platformy szkolenia psów, które ułatwi proces edukacyjny i nie popełni błędów. Przyszli właściciele powinni ukończyć kursy przygotowawcze w zakresie edukacji psów. Przydaje się odwiedzanie forów miłośników Berneńskich Psów Górskich. Szczeniaka należy przyprowadzić na boisko po zmianie zębów - o połowę roku. W razie potrzeby można to zrobić wcześniej, ale szczeniak musi otrzymać niezbędne szczepienia.
  3. Należy go określić z delikatnością do promowania. To powinna być prawdziwa uczta dla dziecka, a przy tym przydatna.

Bernzi niezwykle mądry i szybki. Może czasami wyrafinowane oszustwo. Psy z łatwością rozumieją, czego od nich oczekuje mistrz. Psy z przyjemnością i pracowitością wykonują polecenia. Bernzi są wrażliwi, dla nich szczególnie ważna jest intonacja i nastrój gospodarza. Dlatego ważne jest, aby chwalić psy za właściwe działania.

Zdjęcie rasy berneńskiego psa pasterskiego

Nawet ich mała zasługa musi być celebrowana z entuzjastyczną aprobatą, żywnością lub akcją dotykową - uderzanie w ramię, głaskanie. Zajęcia są najlepiej prowadzone w zabawny sposób, w przeciwnym razie mogą nudzić twojego zwierzaka, a on będzie leniwy i zignoruje polecenia.

W żadnym wypadku nie można:

  • Zastosuj karę cielesną (szczególnie bicie w twarz). Nie można nawet lekko dotknąć psa gazetą, która tworzy iluzję strzału. Pies będzie następnie unikał silnych dźwięków.
  • Z tego samego powodu podczas chodzenia należy unikać miejsc fajerwerków, salutów lub petard.
  • Pozwól, by ręce gryzły podczas gry. Konieczne jest przestawienie uwagi psa na zabawkę.
  • Graj ze smyczy. Pies pomyśli, że to zabawka.
  • Inne osoby nie mają prawa wpływać na psa - wychowywać, karmić itp. Pytania dotyczące wychowania i szkolenia powinny być wyjaśnione przez instruktora.
  • Aby uniknąć problemów z zębami, pies może komunikować się z innymi psami tylko wtedy, gdy mają ciasny kołnierz.
  • Pozwól psu biegać po kotach i ptakach (zwłaszcza szczenięciu). Jest to pełne sytuacji traumatycznych.

Co karmić Berneńskiego psa górskiego

Berneński pies pasterski szybko rośnie. Już od 5 miesięcy jego waga wynosi ½ masy dorosłego psa, a po 8 miesiącach waży tyle samo co dojrzały pies. W tym samym wieku jego układ mięśniowo-szkieletowy jest w pełni ukształtowany.

Czy muszę powiedzieć, że szczenięta Berneńskiego psa górskiego potrzebują zrównoważonej i wysokiej jakości diety?! Duże psy, takie jak Bernz, żyją 7-9 lat i mają wczesne objawy starzenia. Potrzebują specjalnego i właściwego odżywiania. Co więc karmić psy tej rasy?

Żywność ma być wysokiej jakości, bogata w białka, aminokwasy, składniki odżywcze. Jeśli pies karmi się suchym pokarmem, jego skład musi zawierać białko w ilości 18-26%. Nie powinien być gruby - maksymalnie 16%, w przeciwnym razie u psa może wystąpić otyłość lub biegunka. Kanał powinien kupować premium i super premium.

Karmę dla zwierząt można kupić TUTAJ.

W przypadku naturalnego żywienia podstawą żywności jest surowa chuda wołowina, jagnięcina, kurczak i ryby morskie. Mięso naprzemiennie z ugotowanymi podrobami. Produkty mięsne są łączone z marchewką, kapustą, cukinią, dynią. Owoce (jabłka, gruszki, banany) dają jako przysmak. Z zboża są te, w których dużo błonnika pokarmowego: ryż, jęczmień, płatki owsiane. Przydatne jest podanie twarogu, kefiru, gotowanych jaj (2 razy w tygodniu), oleju z ryb i nasion lnu (jako źródła kwasów tłuszczowych Omega-3 i 6).

W ujęciu procentowym dieta wygląda następująco:

  • mięso 40-60%;
  • podroby - 10%;
  • warzywa - 10-20%;
  • zboża i produkty mleczne - 10%.

Jeśli zwierzę ma problemy z sercem, żywność zawierająca sód powinna być wykluczona. W niewydolności nerek - fosfor. Dla słabej odporności, dobre wsparcie będzie: witaminy, minerały, przeciwutleniacze, suplementy z chondroityną i glukozaminą.

W przypadku każdego rodzaju karmienia pies powinien pić dużo świeżej, czystej wody.

Pielęgnacja psa rasy berneńskiej

Dbanie o berneński pies pasterski oznacza:

  1. Czesanie Długi płaszcz psów wymaga codziennej pielęgnacji - szybko się brudzi, przez cały rok wpada w grudki i szopy. Wełna jest czesana codziennie za pomocą specjalnej szczotki z włosiem z naturalnych materiałów. Drapanie zapobiega również pojawianiu się chorób skóry;
  2. Fryzura Ogolić psu psa, aby uzyskać schludny wygląd i usunąć grudki. Osoby biorące udział w konkursie są bardzo starannie przycinane, aby były bardziej reprezentacyjne;
  3. Kąpiel Psy są myte dwa razy w miesiącu;
  4. Przycinanie pazurów. Produkowany jest raz na dwa miesiące za pomocą maszyny do cięcia pazurów. Narzędzie ręczne może zranić łapę;
  5. Szczotkowanie zębów Robi się to przynajmniej raz w tygodniu;
  6. Pielęgnacja uszu. Odbywa się co najmniej raz w tygodniu. Uszy muszą również zostać zbadane pod kątem zmian i stanów zapalnych. Po wykryciu takich zwierząt należy je pokazać lekarzowi weterynarii.

Berneński pies pasterski - charakterystyka, opis i cechy opieki.

Piękne i potężne berneńskie psy górskie zostały wyhodowane na pastwiskach i strzeżeniu wysokich szczytów szwajcarskich Alp. Tutaj urodził się silny, szlachetny i nieskończenie czuły pies. Charakterystyka rasy łatwo mieści się w jednym słowie - życzliwość.

Ogólny opis. Pasterz z duszą arystokraty

Ale Berneńskie psy górskie nie ograniczały się do jednej owczarni. Były również używane do transportu towarów, jako strażnicy. Mimo, że psy nie mogą być strażnikami ze względu na ich dobrą naturę, wykonują świetną robotę w roli strażników. Jedna forma groźby może odstraszyć wrogów.

Przestrzenie alpejskie postępowały powoli. Dlatego też pasterze berneńscy przewozili w specjalnych wozach mleko i inne produkty.

Berneński pies górski może wyciągnąć 10-krotność swojej wagi - do 500 kg.

Psy zostały stworzone do pracy. Praca jest ich ulubioną pracą. Chętnie wyciągają uprząż, pomagają we wszystkich obowiązkach domowych. Muszą czuć się użyteczni. W przeciwnym razie zwierzęta umrą.

Berno przystosowane do życia w trudnym klimacie. Mocne kości, mocne łapy, grube włosy pozwalają im łatwo poruszać się po pasmach górskich i przetrwać zimne dni.

Pomimo pochodzenia "wiejskiego", Berneńskie psy górskie nie są pozbawione arystokratycznych manier. Nie rzucają się w oczy, wychwytują najmniejszą zmianę nastroju i samopoczucie właściciela.

Nawet wygląd psa pasterskiego nadaje szlachetności. Możesz bez końca podziwiać lekki krok, dumnie uniesioną głowę i lśniącą trójkolorową wełnę w słońcu.

Pochodzenie psów. Historia z dwoma tysiącleciami

Rasa Berneńskiego psa górskiego liczy ponad 2 tysiące lat. Nie było możliwe ustalenie, od kogo pochodzą psy. Najprawdopodobniej mastif tybetański stał się ich przodkiem.

Prelegenci Bernów przybyli do Europy wraz z rzymskimi legionistami. Osiedlili się w przełęczy Gotthard w Alpach.

Starożytne pochodzenie rasy potwierdzają wykopaliska Herman Kremer. Podczas ekspedycji pod Zurychem natknął się na parking Helwetów - dawnego Szwajcara.


Archeolog odnalazł psie czaszki psów, które zostały przywiezione przez Rzymian. Kremer zasugerował, że byli to przodkowie Górskich Psów.

Później zwierzęta były formowane w izolacji: bez domieszki krwi innych psów.

Pod koniec XV wieku Bernowie byli prawie zniszczeni. W 1489 r. Burmistrz Zurychu wydał rozkaz - chłopi mieli zabić wszystkie duże psy. Podobno zepsuły feudalne winnice. Ale ludzie zbuntowali się i stracili władcę.

Przez długą historię Berneńskich Psów Górskich kilkakrotnie zmieniano nazwę. Początkowo oni, jak wszystkie główne psy pasterskie, nazywani byli Szalaszowami. Później psy nazywały się Durrbachleras, ponieważ zwierzęta najczęściej spotykały się w pobliżu gospodarstwa Durrbach.

Obecna nazwa pojawiła się na początku XX wieku. Pierwsze słowo zostało ustalone w nazwie rasy z kantonu Berno. Hodowcy podkreślali różnicę między Bernsem a innymi psami górskimi.

Walka o uznanie rasy rozpoczęła się w 1900 roku. Bitwa była długa: psy zostały włączone do międzynarodowej klasyfikacji w 1981 roku, a standard został przyjęty w 1990 roku.

Do 1907 r. W hodowli Bernów przestrzegały jedynie granic warunkowych. Hodowcy z miasta Dürrbach martwili się o bezpieczeństwo rasy. Trzy lata później, w 1910 roku, przywieźli ponad sto przedstawicieli na wystawę.

W połowie XX wieku w hodowli pojawiły się poważne problemy. Pojawiły się z powodu długiego odosobnionego rozwoju, częstych pokrewnych kojarzeń. Aby "odświeżyć" krew, właściciele zaczęli krzyżować Berneńskie Psy z Nową Fundlandią. Pomogło to wzmocnić genotyp. Co ciekawe, po 2 pokoleniach w pojawieniu się Sennenhund, nie ma już śladu po Nowej Funlandii.

Ze względu na spektakularny wygląd, silną budowę ciała, spokojną i łagodną skłonność, berneńskie psy górskie stały się popularne w Szwajcarii i krajach sąsiednich.

W 1968 roku po raz pierwszy założono Amerykański Klub Berneńskich Psów Górskich. Początkowo miał 62 członków i 43 psy. Po trzech latach liczba uczestników przekroczyła sto.

Teraz Berno praktycznie nie jest wykorzystywane do celów zawodowych. Stali się towarzyszami. Psy dobrze sobie radzą w rodzinach z dziećmi i osobami starszymi.

Standardowy

Dziś są zgodne ze standardem FCI nr 45 z 2003 roku. Klasyfikuje górskie psy pasterskie do drugiej grupy, sekcji 3 - Szwajcarskie psy górskie.

Opis standardowego Berneńskiego psa górskiego jest raczej arbitralny. Po pierwsze nie ma oddzielnych wskaźników, ale proporcjonalna budowa ciała, stabilna psychika.

Według uznania sędziów przedstawiciel z niewielkimi odchyleniami od normy może brać udział w hodowli i wystawach, jeśli jest zdrowy i harmonijny.

Rozmiar

Wysokość samców waha się od 64 cm do 70 cm, samice - od 58 do 66. Waga również waha się znacznie: 38 - 50 kg dla chłopców i 36 - 48 kg dla dziewcząt.

Obudowa


Mocne, mocne, z dobrze rozwiniętą muskulaturą. Berneński pies pasterski raczej przysadzisty, ale nie kwadratowy. Klatka piersiowa jest głęboka, kończy się na łokciach. Brzuch nie jest schowany.

Głowa

Duża, średniej długości. Zgryz nożycowy. Charakterystyczną cechą - "suchy" latał, brak ślinotok.

Nos jest czarny, bez pigmentacji. Oczy o kolorze orzechowym, w kształcie migdałów. Uszy są trójkątne, lekko zaokrąglone na końcach, ustawione wysoko, gdy pies się nie porusza - zwisają wzdłuż głowy.

Prosto, o odpowiedniej długości, równolegle do siebie. Palce zgromadzone w kuli.

Ogon

Grube, mocne, owłosione na całej długości. Podczas ruchu Berneński Pies Górski utrzymuje ciężar, nieznacznie podnosząc czubek w górę. Ogon nie powinien się zwijać ani odsuwać.

Wełna

Długi, gruby, z gęstym podszerstkiem. Może być prosty, z falą świetlną.

Kolor

Głównym kolorem jest czarny. Nad oczami, na policzkach, we wszystkich łapach pod ogonem, klatka piersiowa jest brązowoczerwoną opalenizną. Na czole, w gardle, klatce piersiowej widoczne są białe ślady. Pożądane jest, aby również znajdowały się na łapach (ale nie powyżej środka śródręcza), na czubku ogona.


Zło, z powodu którego berneńskie psy górskie są zdyskwalifikowane, obejmuje:

  • rozszczepiony nos;
  • nietypowy kolor;
  • niebieskie oczy;
  • zakręcony ogon;
  • słabe kości.

Berneński pies pasterski i rasy podobne

Berneński pies pasterski - jeden z 4 przedstawicieli szwajcarskich psów górskich. Na zewnątrz są do siebie podobne. Ale są kluczowe różnice:

  • Berneńskie psy górskie - jedyne z falującymi długimi włosami;
  • Greater Swiss Mountain Dog jest największym psem, wzrost samców wynosi 72 cm, a jego waga wynosi 64 kg;
  • appenzeller Mountain Dog - pies średniej wielkości, charakterystyczny - ogon składany w róg;
  • Entlebucher Sennenhund - najmniejszy pies rasy, wzrost samców nie przekracza 50 cm w kłębie.

Skłonność do choroby, średnia długość życia


Berneński pies pasterski - mocny i wytrzymały. Niestety, są podatne na liczne choroby:

  • rak - występuje częściej niż u innych ras, u ponad 50% zwierząt domowych;
  • dysplazja stawów, biodra i łokci, osteochondroza barku - plaga dużych starszych psów, ale u Bernina może rozwinąć się w wieku 2 - 4 lat
  • patologia oka: zanik siatkówki, zaćma, entropia, ektropia;
  • łysienie;
  • wyprysk

Średnia długość życia Berneńskich Psów Górskich wynosi 10 - 12 lat. Jednak psy rzadko żyją dłużej niż 8 do 9 lat z powodu licznych chorób.

Jak dbać w domu

Główne problemy związane z pielęgnacją Berneńskiego psa górskiego są związane z wełną. Zwierzęta moltują przez cały rok, więc są przeczesywane 1 - 2 razy w tygodniu. Wiosną i jesienią pieszczoty są szczególnie intensywne, psy muszą być czesane każdego dnia.

Nakarm standard Bern Owczarek. Podstawą diety jest mięso, podroby, zboża, warzywa, produkty mleczne. W celu prawidłowego utworzenia kości konieczne jest codzienne wstrzykiwanie 1 łyżki. żelatyna, żylasta wołowina, blizna.

Nie możesz bezmyślnie mieszać Berneńskiego Psa z witaminami. Rasa rozwija alergię w przedawkowaniu witamin A, C, E. Dowolny kompleks jest skoordynowany z weterynarzem.

Jedzenie podaje się po przejściu pieszo. Zwierzęta muszą odpoczywać po jedzeniu. W przeciwnym razie wystąpią problemy z przewodem pokarmowym: wzdęcia i skręty jelit.

Reszta opieki w domu jest standardowa:

  • pocierać uszy gąbką i specjalnym balsamem raz w tygodniu;
  • myć zęby specjalną pastą i pędzlem co 7-10 dni;
  • oczy regularnie sprawdzają, usuwają podtlenek azotu;
  • pazury są przycinane, gdy rosną, jeśli pies ma wystarczającą aktywność fizyczną, muszą się zużyć;
  • Kontrola skóry po każdym spacerze - ze względu na gruby płaszcz nie można zauważyć kleszczy.


Szczenięta muszą usunąć wilcze pazury. Są bezużyteczne. W tym samym czasie zwierzę łatwo je zranić.

Bern bardziej przypomina zimny klimat. Latem upewnij się, że zwierzę nie przegrzewa się. Ze względu na długie, gęste włosy często występują szok termiczny.

Najlepsze ze wszystkich Berneńskich Psów Górskich czuję się w prywatnym domu. Można je trzymać w wolierze, ale nie w łańcuchu.

Bern nadaje się do utrzymania mieszkania. Jednak muszą chodzić co najmniej 2 razy dziennie. Problem jest obfitym wylinianiem. Musimy pogodzić się z tym, że wełna będzie wszędzie. Podobnie jak wszyscy Molosy, Berneński Pies Późny dojrzewa późno. Pies jest uważany za szczeniaka do 2 lat. W tym czasie niemożliwe jest załadowanie mięśni i kości zwierzęcia, na przykład, aby wymusić ciągnięcie ciężkiej uprzęży.

Intensywna aktywność fizyczna jest również zabroniona dorosłym psom. Nie możesz zmusić Berneńskiego Psa Górskiego do wyczerpania, skakać z dużych wysokości. Może to prowadzić do problemów ze stawami.

Giganci z dobrym sercem. Cechy charakteru i zachowania.

Bern Sheepdog jest bardzo przywiązany do rodziny. Chociaż kocha wszystkich członków, ale właściciel wybiera jedną. Nie możesz zostawić psa przez długi czas w spokoju - on musi ciągle być w towarzystwie ludzi. Seniorzy postrzegają inne zwierzęta jako stado, które musi być chronione. Pies dobrze dogaduje się z kotami, ptakami, gryzoniami.

Rzadko pokazuje agresję wobec innych psów. Zazwyczaj okrucieństwo jest wynikiem nieprawidłowości genetycznych lub niewłaściwego wychowania.

Bern może bezpiecznie wyjść z dziećmi. Nawet jeśli dziecko nadużywa zwierzę, pies górski po prostu odejdzie. Ale nigdy nie gryź i nie rycz na dziecko.

Dla Berneńskiego psa górskiego bezpieczeństwo dzieci jest najważniejsze. Ważniejsze niż zespół gospodarzy. Jeśli uzna, że ​​jego działania mogą zaszkodzić dziecku, pies nie wykona polecenia.

Dla nieznajomych Berneńskie psy górskie są przyjazne, ale ostrożne. Będą atakować tylko wtedy, gdy ich mistrz jest w niebezpieczeństwie.

Berneńskie psy górskie rzadko szczekają. Dają tylko głos, jeśli wydarzyło się coś niezwykłego.

Psy są wystarczająco leniwe. Szybko się męczą. Ważne jest prawidłowe dozowanie ładunków, odpoczynek na przemian z aktywnymi czynnościami.

Podstawy edukacji i szkoleń


Kształcenie Berneńskiego psa górskiego jest proste. Pies jest inteligentny, uważny, stara się zadowolić właściciela. Ale ponieważ zwierzęta pozostają szczenięta przez okres do 2 lat, mogą pojawić się problemy w tym okresie.
Berna zaczyna uczyć posłuszeństwa w 5 - 6 miesięcy. Przed rokiem musi uczyć się podstawowych poleceń. Zaledwie 1,5 roku życia, kiedy psychika ostatecznie się uformowała, przechodzi ogólny kurs treningowy.

Sennenhund z łatwością zapamiętuje polecenia. Należy jednak pamiętać, że nie jest to pies służbowy. Ma skłonność do podejmowania własnych decyzji. Dlatego nie czekaj na natychmiastowy powrót i błyskawiczną realizację zamówień.

W razie potrzeby można uczyć podstaw szkolenia defensywnego lub służby wartowniczej.

Najlepszą metodą edukacji berneńskiego psa górskiego jest regularna zachęta, wytrwałość i brak jednolitości. Idealnie, jeśli będzie postrzegał strój jako grę. Berneńskie psy górskie wyhodowane w Alpach do wypasania bydła. Dziś psy są świetnymi towarzyszami. Łatwo znaleźć wspólny język z członkami rodziny i innymi zwierzętami. Niestety, ze względu na częste choroby, psy rzadko żyją do 10 lat.

Zostań ekspertem od ras: wszystko o szczeniętach

Sennenhundy - to mocne i odporne psy, hodowane specjalnie w celu pomocy pasterzom i chłopom. W starożytności ich głównym celem było wypasanie i ochrona paczek przed wilkami, ale teraz te rasy są popularne jako psy towarzyszące, strażnicy, a nawet psy przewodników.

Porozmawiamy dziś o tych wspaniałych zwierzętach.

Istnieją cztery odmiany szwajcarskich psów pasterskich, które są znane jako psy górskie. Również zewnętrznie podobny do szwajcarskich ras, ale o podobnym pochodzeniu i przeznaczeniu historycznym, zaliczany jest również do nich pirenejski pies górski, zwany także pirenejskim psem górskim.

W tym artykule znajdziesz zdjęcia tych ras psów (nawet gładkich włosach), ceny szczeniąt, zdjęcia dorosłych psów.

Historia

W historii Psów istnieje wiele niejasności i "białych plam". Wiadomo tylko, że jest to bardzo stara rasa. We wszystkich innych aspektach dotyczących pochodzenia, opinie ekspertów różnią się. Niektórzy znawcy psów uważają te silne i majestatyczne zwierzęta za potomków walczących psów rzymskich legionistów, którzy podbili terytoria nowoczesnej Szwajcarii i Francji. Inni znawcy psów uważają, że przodkiem psów górskich był mastif tybetański, uważany za przodka wszystkich skał w kształcie psa.

Psy bojowe, które dostały się na terytorium Szwajcarii i Francji szybko zmieniły swój pierwotny cel. Przecież ludzie żyjący w tych miejscowościach nie angażowali się w bitwy, ale w pokojową pracę i mieli potrzebę wyhodowania silnego, potężnego psa, który pomógłby stado i chronić bydło przed wilkami i innymi drapieżnikami, a jednocześnie chronić dom przed włamywaczami i dezerterami, te niespokojne czasy były wystarczające.

W dawnych czasach nie istniały podziały psich ras rodowodowych. W jednym miocie urodziły się zarówno duże, jak i średnie szczenięta o innym typie i długości włosów, a czasami o innym kolorze, choć już w starożytności miały czarno-czerwono-czerwone tricolor.

Co do pirenejskiego psa górskiego, to mimo powszechnego pochodzenia ze wszystkimi psami górskimi, od samego początku różnił się od innych ras podobnych do tego. I jej historia jest również wyraźnie inna.

W przeciwieństwie do szwajcarskich ras, "Pirenejanie" mieli szczęście, aby uzyskać poparcie francuskich królów i zostać psami dworskimi. Tak się złożyło, że kiedy Ludwik XIV, zwany Królem Słońce, krążył po jego posiadłościach, zwrócił uwagę na wielkie i majestatyczne białe psy, które żyły tylko w Pirenejach. Król natychmiast zakochał się w tych olbrzymach i chciał zabrać psy rodowe do pałacu. Inteligentne i inteligentne pirenejskie psy górskie zostały im zadeklarowane jako rasa dworska, a szczenięta urodzone dla faworytów królewskich i przedstawione im przez sąd były uważane za najwyższy znak królewskiej łaski i przychylności.

To prawda, że ​​podczas rewolucji francuskiej dwór "Pirenejów" miał problemy, ale ze względu na to, że początkowo rasa pracowała, udało jej się przeżyć, a następnie odzyskać dawną popularność.

Tak, i inne psy górskie, na których na początku XX wieku eksperci zwrócili w końcu uwagę, stały się popularne, nie tylko jako psy pracujące, ale także jako psy wystawowe. Ich piękno, majestatyczna siła i moc pozwoliły tym psom wygrać miłość milionów ludzi, a ich cudowny, pełen uczucia i posłuszny charakter sprawił, że nadają się do pracy jako psy przewodnikowe, a także zwierzęta nadające się do kaniterapii.

Są używane jako psy poszukiwawcze, a także psy ratownicze wykorzystywane w następstwie klęsk żywiołowych, takich jak upadki skalne, trzęsienia ziemi, obsunięcia ziemi, lawiny itp.

Sennenhunds otrzymał oficjalne uznanie już w XX wieku, a mniej więcej w tym samym czasie zaczęło się rozdzielanie jednej rasy początkowej na odmiany, różniące się od siebie zarówno wielkością, jak i pewnymi cechami zewnętrznymi. Obecnie wszystkie psy górskie są oficjalnie uznanymi rasami psów, z których każda ma swój własny standard.

Dla tych, którzy są zainteresowani tłumaczeniem słowa "Sennenhund": składa się on z dwóch części - psa Hund (niemiecki: der Hund) i Zenen (niemiecki: der Senne), alpejskiego pasterza lub łąki.

Rasy psów

Obecnie istnieją cztery gatunki szwajcarskich psów górskich i jedna rasa francuskiego pochodzenia:

  • Świetny szwajcarski pies pasterski

  • Entlebucher (mini) pies górski

  • Pirenejski pies górski

    Wszystkie są połączone wspólnym początkowym celem - hodowlą bydła i transportem ciężarów, ponadto szwajcarskie rasy są w ten czy inny sposób bardzo podobne do siebie, z wyjątkiem ich wielkości.

    Opis rasy: różnice i wspólne

    Rozważ szczegółowy opis porównania odmian pasterzy szwajcarskich:

    Wygląd

    Zdjęcia dorosłego psa rasy Swiss Mountain Dog i szczeniąt:

    Rozmiar

    • Mężczyźni: 65-72 cm.
    • Suki: 60-68 cm.

    Standardowy

    1. Głowa ma kształt regularnego zaokrąglonego klina, umiarkowanie szerokiego. Czoło jest płaskie, znacznie szersze niż kufa i podzielone przez dobrze widoczny rowek. Przejście od czoła do twarzy gładkiej. Tył nosa jest prosty i równy. Usta nie są obwisłe, obcisłe.
    2. Zęby silne, zgryz nożycowy. Nieobecność pierwszego i drugiego zęba trzonowego jest dozwolona.
    3. Nos jest raczej duży, wystający poza linię szczęki, pigmentacja nosa jest czarna.
    4. Oczy są stosunkowo małe, średnio osadzone na głębokości i szerokości, zaokrąglone, brązowawe. Wewnętrzne kąciki oczu skierowane są nieco w stronę nosa. Wyraz oczu jest sprytny, wyrazisty i czujny.
    5. Powieki całkowicie pokrywają białka oczu i mają czarny pigment.
    6. Uszy są trójkątne, grube, przylegające do głowy. Kiedy pies jest czujny, podnosi się i obraca do przodu.
    7. Ciało jest prostokątne, ale nie wydłużone. Waga i wzrost są w odpowiedniej proporcji.
    8. Szyja jest średniej długości, mocna i mocna, płynnie zmienia się w niezbyt wyraźne kłębowisko. Plecy są płaskie, szerokie, muskularne. Klatka piersiowa jest owalna, raczej głęboka i rozciąga się na łokcie. Linie zadu i ramion są na tym samym poziomie. Brzuch jest umiarkowanie podciągnięty, nie ma obwisłości i fałd na skórze.
    9. Kończyny są suche, gładkie i mocne. Łapy przednie Postav szersze niż tylne.
    10. Uda dobrze umięśnione, mocne staw skokowy, ustawione pod naturalnymi kątami. Łapy mocne i zaokrąglone, z zakrzywionymi i mocno zaciśniętymi palcami; pigmentacja opuszków - czarny.
    11. Ogon jest mocny i szeroki, średniej długości. Zwykle podnoszony do linii grzbietu lub wyżej, ale nigdy nie zwinięty w pierścień.
    12. Płaszcz jest gruby, półtwardy, średni lub krótki, z dobrze rozwiniętym podszerstkiem.
    13. Kolor włosia strażnika: czarno-biało-czerwony, trójbarwny, podszerstek, najlepiej czarny, ale powiedzmy szary.

    Lokalizacja spotów

    • Biały: czubek ogona i łapy, podbródek i szyja, a także znak w kształcie litery T na czole i kufie.
    • Auburn: plamy na brwiach, kościach policzkowych, policzkach i wewnętrznej stronie uszu. Na ciele czerwono-czerwone plamki znajdują się w przednim obszarze barków, po wewnętrznej stronie ogona (nie wyżej niż 1/3), a na nogach, gdzie stanowią rodzaj skarpet lub golfa.

    Psy wyglądają jak wielka chmura!

    Rozmiar

    • Mężczyzna: 64-70 cm.
    • Suka: 58-66 cm.

    Wygląd

    1. Głowa. Typowa dla psów górskich, w kształcie klina, szeroka, z dobrze ukształtowanymi skrzydłami.
    2. Zęby silne, ugryzienie - nożyczki.
    3. Pigmentacja powiek i warg jest czarna.
    4. Oczy są brązowe, jasne i wyraziste.
    5. Uszy krótkie, trójkątne, wysoko osadzone.
    6. Ciało ma kształt prostokąta i ma kształt kwadratu. Skrzynia jest szeroka i głęboka, żebra są okrągłe i dobrze rozwinięte.
    7. Kończyny są proste i mocne, z dobrze rozwiniętymi stawami skokowymi i zaokrąglonymi, zamkniętymi nogami.
    8. Ogon o odpowiedniej długości, stosunkowo prosty, ozdobiony jest obfitymi włosami.
    9. Sierść jest długa, prosta, miękka i lekko falująca.
    10. Kolor: typowy dla wszystkich szwajcarskich odmian szczeniąt - czarno-biało-czerwony tricolor.

    Berneński pies pasterski na zdjęciu:

    Uroczy czarny czerwony biały pies!

    Rozmiar

    • Mężczyźni: 50-58 cm.
    • Suki: 48-56 cm.

    Standardowy

    1. Głowa ma kształt klina, typowy dla górskich psów.
    2. Ugryź pożądany nożyczek, ale powiedzmy i szczypcami. Standard pozwala także na brak jednego lub dwóch permolarów i / lub 1-2 zębów trzonowych.
    3. Zabarwienie warg, powiek i nosa jest czarne lub ciemnobrązowe.
    4. Oczy zaokrąglone, w brązowo-brązowych odcieniach.
    5. Uszy są stosunkowo duże, mają kształt szerokiego, zaokrąglonego trójkąta, szerokiego i wysoko osadzonego, z czubkami spoczywającymi w spoczynku.
    6. Ciało jest prostokątne, zwarte.
    7. Kończyny są silne, ich struktura jest typowa dla Sennenhund.
    8. Ogon jest silny i długi. W spokoju, pominięty, gdy podniecenie wznosi się ponad grzbiet, jego koniec leży na nim lub zwisa na bok.
    9. Płaszcz jest średniej długości, płaski i gruby, z rozwiniętym podszerstkiem.
    10. Kolor włosów strażnika: tricolor czarno-biało-czerwony lub biało-biało-czerwony. Kolor podszerstka z głównym czarnym kolorem jest czarny lub szary, z brązowym - płowym.

    Tak zwany mały karzełkowy mini gładki płaszcz Mountain Dog! Doskonała opcja dla tych, którzy nie mają możliwości i przestrzeni życiowej na zakup swoich większych odpowiedników! Zdjęcie gładko włosach (krótkowłosy) Sennenhund

    Wysokość

    • Mężczyzna: 44-50 cm
    • Suka: 42-48 cm.

    Standardowy

    1. Głowa ma kształt klina. Długość kufy jest nieco krótsza niż u innych gatunków.
    2. Zęby i ukąszenia typowe dla psów górskich.
    3. Nos ma prostokątny kształt, nieznacznie wystający poza krawędź szczęki, jego płat ma czarny pigment.
    4. Oczy są stosunkowo małe, okrągłe, ich kolor może być jednym z odcieni brązu. Obrzeże powiek jest pigmentowane na czarno.
    5. Uszy średniej wielkości, w kształcie zaokrąglonego trójkąta, opuszczone i dociśnięte do głowy.
    6. Prostokątny korpus. Szkielet jest silny, ale nie wydaje się być krępy.
    7. Kończyny zrównoważone, umiarkowanie szeroko rozstawione, mięśnie dobrze zaznaczone.
    8. Ogon może mieć naturalną długość, a kutsym z natury. Nie utrzymuje się wyżej niż linia tylna.
    9. Sierść jest lśniąca, krótka, ściśle przylega do ciała. Podszerstek jest dobrze rozwinięty, gęsty, ale w tym samym czasie i miękkiej strukturze, jego kolor może być w dowolnym odcieniu od czarnego do szarego.
    10. Kolor jest tricolor, czarno-biało-czerwony, lokalizacja plam jest typowa dla wszystkich szwajcarskich ras psów.

    Pirenejski pies górski

    Rozmiar

    • Mężczyzna: 70-80 cm
    • Suka: 65-75 cm.
    • Średnia waga to 55 kg.
    Pirenejski pies na zdjęciu

    Standardowy

    1. Głowa jest proporcjonalna do ciała. Nie luźny, nie szorstki, ale jednocześnie niezbyt suchy z kufą w kształcie stępionego klina. Długość czaszki i długość kufy są w przybliżeniu równe. Czoło jest szerokie, przejście do twarzy jest dobrze zdefiniowane, ale nie ostre.
    2. Pigmentacja nosa, warg i powiek powieki czarne.
    3. Oczy mają kształt migdałów, są bogato brązowe.
    4. Uszy są średniej wielkości, trójkątne, osadzone mniej więcej na wysokości oczu, ściśle przylegające do głowy.
    5. Konstytucja powinna dawać wrażenie siły i jednocześnie elegancji. W tym samym czasie samce są większe i silniejsze od suk, a ich klatka piersiowa jest lepiej rozwinięta.
    6. Wełna jest elastyczna i długa, w żadnym wypadku nie miękka, może być prawie prosta lub lekko falista. Zimą rośnie gruby, ale cienki podszerstek. Na szyi, ogonie i grzbiecie kończyn są ochedy.
    7. Kolor pirenejski pies górski jest czysty biały lub biały nie mniej niż 2/3. Kolorowe plamki są symetrycznie rozmieszczone na głowie i na ciele, podczas gdy mogą być jednym z odcieni szarawego lub brązowo-płowego koloru, ale w żaden sposób nie są czarne.

    Cena szczeniaka

    Najłatwiej kupić szczeniaka rasy Berneński pies pasterski. Od utytułowanych rodziców szczeniąt klasy pet, koszt wyniesie od 20 tysięcy rubli, psy wystawowe - nie mniej niż 40 tysięcy rubli.

    Istnieje znacznie mniejsza liczba ofert sprzedaży dla szczeniąt entlebucher i appenzeller, być może trzeba będzie szukać przedszkolaków i zarezerwować dobrego szczeniaka z góry. Ceny są wyższe niż szczeniąt Bernza. Cena psa dużego psa górskiego zaczyna się od 35 tysięcy rubli. i dochodzi do 70 tysięcy rubli. dla super-obiecującego szczeniaka.

    Średnio cena szwajcarskiego psa górskiego wynosi od 20 do 60 tysięcy rubli.

    Średnia cena szczenięcia psa pirenejskiego w Rosji w rublach na kwiecień 2018 r. Wynosi 40 000 rubli.

    Postać

    Pies ostrzegawczy o dobrze rozwiniętych cechach ochronnych. Różni przyjazny charakter, inteligentny, posłuszny, dobrze wyszkolony.

    Jednak ze względu na fakt, że te duże psy były hodowane w celu wypasu owiec i transportu towarów, potrzebowały długich spacerów i robienia czegoś, na przykład uprawiania sportu lub ochrony obszaru. Ten pies musi czuć się użyteczny iw biznesie. Tylko w tym przypadku może być szczęśliwa.

    Pewny siebie, inteligentny, aktywny i dobroduszny pies. Na szczególną uwagę zasługuje poświęcenie Berneńskich Psów Górskich dla właścicieli, po prostu ważne jest, aby komunikowali się z właścicielem i członkami jego rodziny.

    Bernzianie są szkoleni szybko i łatwo. Agresja wobec nieznajomych i innych zwierząt nie jest im osobliwa.

    Są bardzo sprytni: potrafią zrozumieć, czego chce od nich właściciel, nie tylko z pół słowa, z połowy wyglądu. Appenzeller ma świetne umiejętności w zakresie ochrony terytorium i właściciela, jest lojalny wobec innych zwierząt.

    Podobnie jak inne szwajcarskie psy pasterskie, entlebucher jest nieskończenie lojalny wobec swoich właścicieli. Są doskonale wyszkoleni, są dobrzy dla innych zwierząt, wyróżniają się siłą, działaniem i zręcznością.

    Ale należy pamiętać, że te psy nie tolerują samotności i muszą robić interesy, w przeciwnym razie pies będzie się czuł nieszczęśliwy.

    Pirenejski pies górski

    "Pireneje", podobnie jak inne szczenięta, mają przyjazny i czuły temperament, inteligencję i dobrą zdolność do trenowania, poza tym są bardzo dobre w innych zwierzętach. Mogą jednak wykazać upór i samowolę.

    Warunki przetrzymywania

    Gross

    • Najlepiej czuje się w wiejskim otoczeniu.
    • Potrzebują wczesnej socjolizacji i szkolenia.
    • Gruba i gęsta wełna dobrze chroni je przed zimnem, ale w upale jest niewygodna. Musisz zawsze upewnić się, że pies ma wystarczającą ilość wody i że może przeczekać ciepło w cieniu.
    • Te psy potrzebują wielkiego wysiłku fizycznego.
    • Ich wełnę trzeba czesać każdego dnia.

    Bern Sheepdog

    • Idealny pies do wiejskiego domu, w mieszkaniu czuje się ograniczony.
    • Berneński pies górski zaleca się chodzić na ogrodzonym terenie, nie zdejmując go ze smyczy.
    • Potrzebują wielkiego wysiłku fizycznego.
    • Wełna "berntsa" musi być czesana każdego dnia.
    • Latem nie należy zezwalać psom tej rasy na otwarte słońce i należy się upewnić, że w misce zawsze jest chłodna woda.

    Appenzeller

    • Może być zawarty zarówno na podwórku, jak i w mieszkaniu.
    • Potrzebuje długich spacerów i biegania.
    • W warunkach mieszkalnych są one stale w stanie linienia, ich wełna powinna być ostrożnie czesana każdego dnia.
    • Szczególną uwagę należy zwrócić na pielęgnację zębów Appenzeller, ponieważ te psy są podatne na tworzenie kamienia nazębnego.
    • Konieczne jest zapewnienie, że zwierzę nie przegrzewa się w upale i nie jest zanurzone w zimnych porach roku.

    Entlebucher

    • Nadaje się do konserwacji stoczni i mieszkań.
    • Potrzebuje wielkiego wysiłku fizycznego.
    • Sierść tych psów jest łatwa do czyszczenia miękką szczotką.
    • Konieczne jest dokładne monitorowanie stanu zębów i usuwanie kamienia nazębnego w czasie.
    • Przegrzanie i przechłodzenie są niedopuszczalne.

    Pirenejski

    • Do hodowli ta rasa nie jest odpowiednia.
    • "Pireneje" wymagają dużej aktywności fizycznej: pracują w gospodarstwie i potrafią biegać w terenie lub w lesie.
    • Łańcuch lub czysta uwięziona treść jest niedopuszczalna.
    • Dwa razy w miesiącu należy dokładnie rozczesać wełnę, a podczas pierzenia zabieg ten wykonuje się codziennie.
    • Lepiej kąpać psy pokazowe specjalnym środkiem wybielającym, który usuwa zażółcenia z wełny.

    Postawa wobec dzieci

    Wszystkie rasy szczeniąt bez wyjątku wyróżniają się miłością do dzieci. Mogą być świetnymi niańkami i ochroniarzami dla swoich małych mistrzów, którzy nie będą obrażani przez nikogo.

    Jak strażnik

    Wszystkie rasy psów górskich wyróżniają się dobrze rozwiniętymi instynktami strzegącymi, a każdy z tych psów może stać się wspaniałym strażnikiem lub ochroniarzem swojego właściciela. Ale nie można z nich robić psów łańcuchowych, ponieważ Sennenhundas bardzo mocno koncentrują się na osobie i po prostu muszą komunikować się z właścicielem lub członkami jego rodziny.

    Możliwe choroby

    Duży

    • Dysplazja
    • Osteochondroza
    • Inwersja wieku
    • Choroby oczu, takie jak zaćma i atrofia siatkówki.
    • Choroby onkologiczne

    Żywotność tych psów wynosi 10-11 lat, a podatność na większość chorób jest dziedziczna.

    Ile żyje Berneński pies pasterski: średnio 8-10 lat.

    Appenzeller

    • Choroby nerek i układu moczowo-płciowego, w szczególności, często mają kamicę nerkową.
    • Ektopowa ciąża
    • Późne dojrzewanie i wczesne wyginięcie zdolności rozmnażania.
    • Dysplazja
    • Osteochondropatia
    • Niewydolność serca
    • Niewystarczająca elastyczność więzadeł i mięśni w okolicy stawów kolanowych.

    Mimo dość imponującej listy możliwych chorób przeciętnie aplikujący żyją 12-14 lat.

    Entlebucher

    • Dysplazja
    • Choroba oczu: zaćma, atrofia lub odwarstwienie siatkówki.
    • Kamica moczowa.

    Te psy żyją 11-16 lat.

    Średnia długość życia tych psów wynosi 12 lat.

    Przejdź do egzaminu, określ rodzaje psów górskich na zdjęciu!

    Dla najbardziej odpowiedzialnych

    Specjalnie dla tych, którzy chcą szczegółowo poznać swoją ulubioną rasę psów, pisaliśmy artykuły, w których można znaleźć najlepsze hodowle, opinie właścicieli, cenę i ile kosztują, cenę szczenięcia, pseudonimy dla dziewczynki i chłopca, waga miesięcznie niż pasza, wielkość kabin dla zwierzaka, wychowującego szczeniaka, charakteryzującego rasę i wiele więcej

    Photo Quiz

    Określ, które zdjęcia pokazują następujące rasy (napisz w komentarzach):

    Zgadnij, czyja szczenięta znajdują się na zdjęciu:

    Wideo

    Interesujące fakty

    • W średniowieczu do transportu ciężarów używano psów górskich. W tamtych czasach dość często można było zobaczyć te piękne, potężne zwierzęta zaprzężone do wozu, niosącego mleko lub warzywa na rynek w najbliższym mieście. Nawiasem mówiąc, w małych miastach i wsiach nowoczesnych szwajcarskich kantonów i wciąż dużego Sennenhund używa się w tym charakterze.
    • Podczas II wojny światowej Psy, wraz z owczarkami niemieckimi, dobermanami, bokserami, psami, collie i innymi psami służbowymi, walczyły na froncie zachodnim jako sygnalizatorzy, pielęgniarki, górnicy, a także pomagali w transporcie ładunków.
    • Sennenhund są w swej istocie Bernardynami, różnią się od nich jedynie kolorem i pewnymi osobliwościami w strukturze kręgosłupa.
    • Według międzynarodowego badania psów, szczenięta należą do trzech najpiękniejszych ras psów na świecie.
    • Berneńskie psy górskie uwielbiają toczyć dzieci, jeśli je włożysz do małego wózka.
    • Jest piękna legenda o pojawieniu się Pirenejskich Psów Górskich. Raz w zimie, mała dziewczynka zagubiła się w górach, była przestraszona i zamarła. Ale bogowie, odpowiadając na jej modlitwy, zamieniali zaspy otaczające dziecko w wielkie i puszyste białe psy. Ogrzali ją ciepłem i pomogli wrócić do domu. Miejscowi, z wdzięczności, pozostawili te psy w ich posiadaniu i zaczęli pasać swoje stada i chronić domy przed złodziejami i dzikimi zwierzętami.
    • Wszystkie psy górskie należą do grupy Molosów, uważanych za psy uniwersalne, nadające się do bardzo różnych prac. Z równym powodzeniem mogą być strażnikami, bojownikami, ochroniarzami, pasterzami, ratownikami i zwykłymi towarzyszami.
    • Sennenhund lubi wodę i pływa bardzo dobrze, co sprawia, że ​​są nimi i Nowej Funlandii.
    • Duże Sennenhunds mają lepsze zdrowie niż inne rasy olbrzymów i żyją dłużej.
    • Jeśli Sennenhund żyjący w wiosce zostanie pozostawiony bez opieki na ulicy, prawdopodobne jest, że pies, kierując się instynktem pasterza, może zapędzić całe stado różnych zwierząt na podwórze właściciela.

    Psy rasy szwajcarskiej i pirenejskiej są rasami hodowanymi do pracy, które w chwili obecnej, prawie straciwszy swój pierwotny cel, stały się po prostu dobrymi strażnikami, ratownikami, towarzyszami i przewodnikami. Te przyjazne, kochane zwierzęta będą pasowały do ​​dużej rodziny, stają się wiernymi i lojalnymi przyjaciółmi dla dorosłych oraz uważną i wrażliwą opiekunką dla dzieci. I choć większość psów górskich nie jest przeznaczona do konserwacji miejskiej, appenzeller lub entlebucher, jeśli dasz im konieczną aktywność fizyczną, dobrze dogaduj się w mieszkaniu.

    Jeśli jesteś szczęśliwym posiadaczem psa górskiego, podziel się historią o swoim ulubieńcu, doświadczeniem w wyborze, utrzymywaniu lub wychowaniu tych psów i, oczywiście, nie zapomnij zamieścić zdjęć swojego zwierzaka w komentarzach.

  • Czytaj Więcej O Psach

    Imiona dla chłopców z Yorkshire

    Choroby Wielu odpowiedzialnych właścicieli spędza dużo czasu na poszukiwaniu i omawianiu przyszłej nazwy swojego nowego szczeniaka. Imię naszych szczeniąt mówi o tym, jak je widzimy, a także pokazuje nasz związek z nimi.

    Pies myśliwski hoduje ze zdjęciem i imionami

    Choroby Myśliwskie rasy psów - robotnice wyspecjalizowane, hodowane dla norek łowieckich, dzikich zwierząt i ptaków.Zwierzę może pracować w parze z osobą, być psem-strzelcem - nie boi się strzałów, zawsze gotów przynieść grę z dowolnego miejsca lub znaleźć miejsce, w którym ukryła się na śladzie krwi.