Szczepienia

Xoloitzcuintle

Xoloitzcuintle (sholointkuintli) - Meksykańskie bezwłose psy są przedstawicielami najstarszej bezwłosej rasy, która zakochała się w hodowcach psów nie tylko w ciepłych krajach, ale także na obszarach o raczej chłodnym klimacie. Właściciele domowi i hodowcy tych wyjątkowych psów są w skrócie Xolo lub Sholo i szczerze wierzą, że nie ma lepszego psa. Co ci meksykańscy goście mogli przekupić hodowców psów na całym świecie?

Pochodzenie rasy

Wyjątkowość tej rasy polega na tym, że jej stuletnia formacja odbywała się bez udziału człowieka, wyłącznie na podstawie doboru naturalnego. Niemożliwe jest dokładne ustalenie przyczyny pojawienia się łysych zwierząt, ale wiąże się to ze spontaniczną mutacją genetyczną.

Archeolodzy byli w stanie znaleźć potwierdzenie, że przodkowie Xolo wpadli na terytorium obu Ameryk wraz z pierwszymi migrantami, którzy przekroczyli cieśninę Beringa.

Trudno wymówione imię rasy pochodzi z języka azteckiego, a przetłumaczone oznacza "pies Boga Xolotla" - pana życia i śmierci. To on, zgodnie z legendami, wysłał te niezwykłe psy na ziemię, aby stały się obrońcami ludzi od nieszczęść, a po ich śmierci doprowadzą ich do bram życia pozagrobowego. Procedura pogrzebowa zakończyła się zabiciem Xolo i rytualnym jedzeniem jego ciała.

Oczywiście dzisiaj takie wydarzenie jest nieco zniechęcające, ale potwierdza również, że dla starożytnych Xolo były to święte zwierzęta, dar od Boga. W domu w Meksyku przedstawiciele tej rasy są klasyfikowani jako narodowe skarby.

Opis rasy Xoloitzcuintle

Natura dała meksykańskiemu, bezwłosemu psu bardzo piękną i harmonijną sylwetkę. Istnieją 3 odmiany rasy:

  • to - wzrost od 22 do 27 cm, ważenie od 2 do 6 kg;
  • karzeł - wysokość od 37 do 45 cm, waga od 7 do 12 kg;
  • Standard - wysokość od 45 do 62 cm, ważenie od 13 do 19 kg.

U samic ciało jest nieco dłuższe niż u samców, ze względu na późniejsze karmienie szczeniąt. Norma podaje następujący opis przedstawicieli rasy:

  1. Czaszka xolo ma kształt podobny do wilka, ale ma bardziej grube linie. Głowa ma płaskie czoło, wyraźne przejście w twarz, tył głowy wyróżnia się słabo, szczęki są mocne, lekko zwężone.
  2. Kufa z gładkim grzbietem nosa, mocna, z dobrze rozwiniętymi mięśniami, płaskimi policzkami i "suchymi", dobrze dopasowanymi ustami.
  3. Zęby silne, białe, dozwolone tylko prawidłowe zgryzanie. Norma dopuszcza również brak zębów trzonowych - przedtrzonowców i / lub zębów trzonowych. Nawet osoby całkowicie pozbawione zębów są uważane za rasowe, ale nie są pożądane w pracy hodowlanej.
  4. Nos ma prostokątny kształt, jest dobrze rozwinięty, odcień płata zależy od koloru, jest czarny w ciemnym psie, brązowy lub różowy w jasnym psie, a częściowa pigmentacja jest możliwa u nakrapianych osobników.
  5. Oczy są średnie, w kształcie migdałów, z gęstymi powiekami, zabarwione szarym lub brązowym odcieniem. Jeśli są one częściowo malowane, jest to uważane za wadę. Kolor tęczówki jest również związany z kolorem, ale najlepiej najciemniejszym kolorem. Heterochromia jest niedozwolona.
  6. Auricles o naturalnym wyglądzie, są w stanie stojącym, duże. Kiedy Xolo jest zainteresowany, podnoszą się i skręcają do przodu.
  7. Ciało shool jest lekko wydłużone, szyja z elegancką krzywizną, ale dobrze umięśniona, z wysoką pozycją. U szczeniąt szyja pokryta jest fałdami, ale u dorosłych psów zjawisko to nazywane jest imadłem.
  8. Mostek opada do poziomu łokci, nie ma beczułki, a spłaszczone żebra są wadą. Psy mają słabo określone obszary szyi i kłębu, grzbiet jest prosty, równy, przyzwoitej szerokości.
  9. Polędwica jest mocna, krótka, przechodzi w nachylony zad, linia pachwinowa jest dobrze dobrana, doskonale podkreśla sylwetkę zwierzęcia.
  10. Kończyny gładkie, muskularne, harmonijnie osadzone, silne fizycznie. Stawy są odesłane, wszelkie odkształcenia, zniekształcenia powodują dyskwalifikację. Pędzle kończyn przypominają zająca, odcień pazurów i klocków zależy od kolorów. Obecność wilczych pazurów jest możliwa, ale trzeba je usunąć.
  11. Ogon u podstawy jest nieco gęsty, ale na końcu jest zwężony. Podczas ruchu pies niesie go wysoko, a gdy pies jest spokojny, spada do poziomu stawu skokowego. Jeśli pies ma ogon chowający się między tylnymi nogami, oznacza to, że coś się go boi, na wystawie tym obniżono oceny. W Xolo ma zarost w kilku obszarach, a końcówka jest zakrzywiona szabla, ale nie w formie "pączka".

Każdy członek tej rasy może otrzymać "zero" rodowodu po ocenie standardowego meczu. Jest to nie tylko dozwolone, ale również mile widziane, co jest bezpośrednio związane z niewielką liczbą rasy.

Kolory i wełna

Pomimo faktu, że Xoloitzcuintle ma łyse psy, nadal mają trochę sierści - niektóre włosy na ogonie i kończynach. Obecność pęczka jest dozwolona, ​​ale płaszcz musi być wyjątkowo sztywny.

Jeśli pies jest całkowicie nieobecny we włosach, nie jest to uważane za wadę, ale osobniki puchate są odrzucane z hodowli. Ponadto mioty zawierają także puchate szczenięta, których skóra jest całkowicie pokryta gładką, gęstą, miękką sierścią.

Xolo ma miękką, gładką skórę, aksamitną w dotyku. Preferowane kolory monochromatyczne, które mogą różnić się od czerni do szarości i od czerwonawego do żółtego. Dopuszcza się nierówny kolor, białawe oznaczenia lub odbarwienia.

Postać

Przedstawiciele dużego standardowego typu rasy mogą być wykorzystywani jako strażnicy, ale częściej przewaga xolo w roli psów towarzyszących. Nawet starożytności wierzono, że xolo może chronić dom przed złymi duchami i ludźmi o złych myślach.

Są w stanie wykonywać obowiązki strażnicze, powiadamiając właścicieli, że zbliżają się do kosmitów. I używają do tego nie głośnej, wściekłej kory, ale aktywnego, wybrednego zachowania. Ze względu na ich spokojny i uważny temperament, takie pieski są z powodzeniem wykorzystywane do celów terapeutycznych.

Xolo jest bardzo przywiązany do wszystkich członków rodziny, szczególnie do dzieci. Łatwo znaleźć wspólny język z innymi zwierzętami domowymi, ale mają naturalną nieufność wobec obcych.

Ważne jest, aby cała rodzina uczestniczyła w szkoleniu i wychowaniu zwierzaka, dzięki czemu pies będzie spokojny i towarzyski. Jeśli zaangażuje się w to tylko jedna osoba, wówczas Xolo będzie bardziej przywiązany do niej.

Xoloitzcuintla z radością towarzyszy swojemu panu wszędzie, aw tym przypadku czują się tak komfortowo, jak to tylko możliwe. Taka chęć uczestniczenia we wszystkich wydarzeniach sprawia, że ​​zwierzę jest nieco natarczywe. Właściciele są zachęcani do korzystania ze wszystkich możliwości spędzania czasu na przyjęciu, wtedy zwierzę będzie wesołe i szczęśliwe.

Niestety, niektórzy ludzie popełniają wielki błąd, zdobywając szczenię Xolo, nie mając wystarczająco dużo wolnego czasu na komunikację z nim. Taki zwierzak będzie stale wymagał uwagi i nie będzie mógł stale być sam. Dobrze, jeśli w domu są dzieci, które staną się doskonałymi towarzyszami gier z ich czworonożnym przyjacielem.

Jeśli jednak istnieje wielkie pragnienie posiadania nagiego meksykańskiego psa, to warto pomyśleć o dwóch Xolo żyjących w domu. Będą się dobrze dogadywać i bawić się w nieobecności ukochanej rodziny.

Szkolenie

Przedstawiciele tej rasy są bardzo inteligentni i zawsze chętnie komunikują się ze swoimi właścicielami, dzięki czemu łatwo szkolić i trenować różne zespoły. Ale właściciele powinni pokazać twardość i jakość lidera. W przeciwnym razie problemy behawioralne mogą pojawić się w przyszłości.

Te łyse psy są inteligentne i mają doskonałą pamięć, więc nie ma problemów z opanowaniem prostych poleceń. Konieczne jest zaangażowanie w szkolenie i edukację zwierzaka, gdy tylko szczeniak przekroczy próg domu. Musi znać swoje miejsce, nie dawać głosu bez wyraźnego powodu, odpowiadać i zwracać się do właściciela, gdy słyszy jego pseudonim.

Źle wytrenowany kolonijak może być prawdziwą katastrofą, a poza tym jego nieopanowane zachowanie i nadmierna ciekawość mogą zaszkodzić samemu psu.

Czasami zdarzają się zbyt agresywne osoby, takie zachowanie musi być koniecznie tłumione. Nie możesz pozwolić na walkę z innymi psami, ponieważ delikatna skóra jest dość łatwo uszkodzona, a na niej są nieatrakcyjne blizny, które nie mają nic do ukrycia.

Opieka i zdrowie

Bez względu na wielkość, członkowie rasy wymagają minimalnego uwodzenia. Dół xolo należy szczotkować kilka razy w tygodniu za pomocą pędzelka odpowiedniego do miękkiej wełny. Nieczęsto kąpać zwierzęta, szczególnie ostrożnie, należy je wykonywać zimą, z wyjątkiem obecności zwierzęcia w przeciągu. Przy niewielkim zabrudzeniu można zetrzeć skórę zwierzęcia miękką, wilgotną ściereczką.

Xolo musi regularnie szczotkować zęby, a gdy rosną, przycinać pazury. Częste mycie, niekontrolowany wybór i niewłaściwa pielęgnacja prowadzą do zniknięcia ochronnego tłuszczu tłuszczowego, który zakłóca działanie warstwy skóry. Dlatego skóra nagich "Meksykanów" wymaga dodatkowych środków ostrożności.

Powinien być chroniony przed słońcem, zwłaszcza w obszarach, które nie mają pigmentu, promienie słoneczne mogą zostawiać na nim oparzenia. Aby to zrobić, przed chodzeniem należy zastosować specjalny środek ochronny - krem ​​lub balsam z filtrem UV.

Kolejny niuans - z niewłaściwą troską ze strony zwierzaka, uszy mogą opadać. Do uszu wzrosły, w niektórych przypadkach właściciele przyklejają chrząstki. W takim przypadku wymagana jest rada specjalisty.

Choroby

Biorąc pod uwagę, że selekcja ras odbywała się w warunkach naturalnych, bez ingerencji z zewnątrz, nie jest zaskakujące, że Xolo ma dobre zdrowie. Mogą jednak rozwijać się choroby:

  • zapalenie skóry - wynik niewłaściwej opieki lub odżywiania;
  • alergie - psy tej rasy mają do nich tendencję;
  • łatwo ranny, często zdarza się podczas aktywnych zabaw z innymi.

Osobliwością psów jest to, że ich pot wypływa przez ich łapy, dlatego też, jeśli skóra na ciele pokrywa się nieprzyjemnym zapachem, należy skonsultować się z weterynarzem.

Karmienie

Ze względu na skłonność xolo do objawów alergicznych, właściciele powinni bliżej przyjrzeć się, w jakich ilościach spożywa ich czworonożny przyjaciel. Dieta powinna być starannie dobrana, stopniowo wprowadzając nowe produkty. Przy naturalnym żywieniu należy pamiętać, że częściej alergie wywołują następujące produkty:

Ale to nie znaczy, że na pewno wywołają negatywną reakcję u zwierzaka. Powinien być podawany psu w małych ilościach, w tym w menu tylko jeden produkt z powyższego. Jeśli następnego dnia nie będzie żadnych zmian, za kilka dni możesz mu zaoferować nowe jedzenie.

Z wielu produktów i potraw należy porzucić, ponieważ są one szkodliwe dla zwierzęcia i nie spełniają potrzeb kłów:

  • tłuste, przeterminowane, zepsute jedzenie;
  • produkty zawierające sztuczne dodatki - aromaty, barwniki, wzmacniacze smaku itp.;
  • wędzone mięso, solona żywność, przyprawy;
  • pieczenie;
  • żywność zawierająca duże ilości węglowodanów;
  • dania z ziemniaków.

Należy pamiętać, że psy są zwierzętami mięsożernymi, co oznacza, że ​​duża część ich diety, co najmniej 70%, musi składać się z mięsa i produktów ubocznych. Surowe mięso jest bogate w witaminy i minerały i może być podane w tej formie, wstępnie pokrojone na kawałki. Zaleca się gotować podroby.

Właściciel, decydując się na naturalne karmienie, musi zrozumieć, że będzie to konieczne, aby dać zwierzęciu witaminy. Jakie dokładnie są potrzebne zwierzątko i w jakiej dawce, natychmiastowy weterynarz.

Wybierając komercyjną karmę, należy pamiętać, że najbardziej pożywne i użyteczne produkty są związane z klasą premium i super-premium. Są wybierane na podstawie wielkości, wieku, aktywności zwierzęcia.

Xoloitzcuintle skłonny do przejadania się, co prowadzi do otyłości, dlatego ważne jest monitorowanie objętości porcji. Ponadto zwierzę domowe musi być zaopatrzone w niezbędną ilość wody pitnej, do której zwierzę musi mieć całodobowy dostęp.

Treść

Xolo - wyłącznie pies domowy, nieodpowiedni do zamieszkania na dziedzińcu lub wolierze. Przedstawiciele tej rasy są zachęcani do rozpoczynania leczenia osób cierpiących na alergie, a ponadto nie mają specyficznego zapachu psa.

Taki zwierzak potrzebuje własnego miejsca, wyposażonego w pościel lub materac. Urządzenie powinno być z dala od przeciągów i urządzeń grzewczych. Jeśli dom jest zimny, wtedy nagi pies może potrzebować kocu lub kocu.

Zdjęcie xoloitzcuintle

Wideo o xoloitzcuintle

Gdzie kupić szczeniaka

Meksykańskie bezwłose psy są bardzo popularne w niektórych krajach, ale niestety nie są tak powszechne w Rosji. Być może jest to spowodowane chłodnym klimatem i niską świadomością ludzi na temat cech tej osobliwej rasy. W Moskwie jest tylko jedno przedszkole "Sonderwol Legend" https://www.sonderwol.com/xoloitzcuintli/, w którym można odebrać szczeniaka, który ci się podoba.

Jednak według statystyk liczba xolo wzrasta, a coraz więcej hodowców i hodowców bierze udział w ich hodowli. Ponadto osoby z Meksyku i krajów europejskich, charakteryzujące się wysoką wartością, są coraz bardziej napawane. Pożądane jest pozyskiwanie szczeniaka z tej rzadkiej rasy od profesjonalistów, zwłaszcza jeśli zwierzę jest wymagane do dalszej kariery pokazowej.

Xoloitzcuintle to egzotyczne zwierzę, które nie jest zaniedbane na zewnątrz. Ale kupowanie psa tylko ze względu na jego niezwykłą powierzchowność nie jest tego warte, Xolo wymaga dużej uwagi i staje się niemal członkiem rodziny.

Pies meksykański bezwłosy Xoloitzcuintle


Xoloitzcuintle - najstarsza rasa psów, uważana za miejsce narodzin Meksyku. Psy są dwojakiego rodzaju: gołe i pokryte wełną. W naszym artykule przyjrzymy się bliżej nieokreślonemu psu meksykańskiemu psu. Dowiesz się, w jaki sposób ta rasa tak bardzo przyciąga swoich wielbicieli i jak odpowiednio się nią opiekować.

Przy chłodnej pogodzie zalecane jest noszenie odzieży przez Xoloitzcuintle.

Powiedzenie imion tych psów nie jest takie łatwe, dlatego na krótko nazywa się je "Xolo" lub "Meksykański nago". Poprzednio, xoloitzcuintle był zjedzony i używany jako ofiara. Miejmy nadzieję, że teraz nie.

Xoloitzcuintle rasy

Jeśli chcesz czegoś egzotycznego w domu, zdobądź nagiego psa rasy Xoloitzcuintle. Rasa ta uważana jest za najstarszą na świecie, czyli w rzeczywistości przodkowie zwierzęcia domowego - byli wśród pierwszych przedstawicieli psich rodzin. Jest to jeden z powodów, aby być dumnym ze swojego zwierzaka ze starożytną historią.

Kompleksy Xoloitzcuintle

Dostępne są 3 kolory:

  1. Psy miniaturowe (waga od 2 do 7 kg, wysokość od 25 cm do 35 cm);
  2. Przeciętne psy (waga od 7 do 14 kg, wysokość od 36 cm do 45 cm);
  3. Standardowe psy (waga od 11 do 18 kg, wysokość od 46 cm do 60 cm).

a) miniaturka żółtozłacza; b) wzorzec xoloitzcuintle

Wiele osób uwielbia nagiego psa rasy Xoloitzcuintle, z którego emanuje ciepło. A wszystko dlatego, że najczęściej ta rasa nie ma włosów. A dotykając takiego psa, odczuwasz ciepło jej ciała i miękkość delikatnej skóry.

Różnice pochodzą od innych psów

Różnią się od innych ras Xoloitzcuintle pod względem ich specyficznego wyglądu. Ale pomimo faktu, że te psy nie są do gustu wszystkich ze względu na ich specyficzny wygląd, wciąż mają wiele cech, które pozazdrościłaby każda inna rasa.

a) Xoloitzcuintle z wełną; b) Xoloitzcuintle bez wełny

Jedną z cech tej rasy psów jest jej wszechstronność. Przedstawiciele Xoloitzcuintle mogą być nie tylko "łysi", ale w niektórych przypadkach mają wełnę. Również psy tej rasy czasami różnią się wielkością od siebie.

Cechy rasy Xoloitzcuintle

  • Główną cechą Xoloitzcuintle jest ich wygląd, najczęściej są to zupełnie łyse psy.
  • Ta rasa psów nadaje się do każdego rodzaju domu, dzięki szerokiemu wyborowi rozmiarów.
  • Xoloitzcuintle będzie nie tylko wspaniałym przyjacielem właściciela, ale także psem stróżującym dla całego domu.
  • Brak wełny pozwala odczuć wewnętrzne ciepło psa, więc ona ciągle chce się przytulić i dotknąć. A kto odmawia osiedlenia się w swoim domu "garbem z psami"?
  • Dookoła świata rasy Xoloitzcuintle mają zaledwie około 30 000 psów, co jest stosunkowo niewielkie w porównaniu do innych ras.
  • Pies bezwłosy Xoloitzcuintle jest całkowicie hipoalergiczny z powodu braku wełny na nim.
  • Xoloitzcuintle ma niesamowite poczucie łowcy i może łatwo ścigać inne zwierzęta lub grę, więc będzie doskonałym towarzyszem podczas polowania.
  • Taki pies może być ubrany w piękne stroje, ponieważ z powodu braku wełny może być zimny jesienią i zimą.
  • Rasa Xoloitzcuintle pojawiła się naturalnie, co nadaje jej szczególną wartość.
  • Od czasów starożytnych uważa się, że psy rasy Xoloitzcuintle mają specjalną moc uzdrawiania i mogą wyleczyć jakąkolwiek chorobę. I nawet w naszych czasach wielu ludzi wierzy w swoją szczególną moc.

Xoloitzcuintle - rasa psów o bogatej historii

Xoloitzcuintle nie jest jedyną nazwą dla tej rasy psów. Od starożytności nazywano je także "Scoloitscuintle". Jeśli spojrzysz na tłumaczenie z języka Azteków, to imię to jest rozszyfrowane jako imię ognistego Boga: Xolotl. Rasa Xoloitzcuintle została nazwana jego imieniem. Druga część nazwy jest tłumaczona po prostu: pies.

Jak oswoić Xoloitzcuintle

Xoloitzcuintle - psy o gorącej meksykańskiej krwi i moralności. Dlatego mają swój specyficzny charakter i nawyki.
Zasadą są psy spokojne, ale w każdym z nich mieszka prawdziwy myśliwy z godną pozazdroszczenia atmosferą. Dlatego ta rasa psów z innymi zwierzętami będzie trudna do pogodzenia.

To samo dotyczy ludzi: xoloitzcuintle wybiera tylko jednego właściciela, który będzie wierny temu ostatniemu. Z resztą rodziny będzie trzymała się ściśle i na odległość. Nie oznacza to jednak, że Xoloitzcuintle nie będzie ich chronił, wręcz przeciwnie, ta szlachetna rasa zawsze była znana ze swojej nieustraszoności i chęci niesienia pomocy ludziom. Zwłaszcza przedstawiciele rasy Xoloitzcuintle kochają dzieci. To im dają całą swoją miłość i czułość.

Zachowaj ostrożność, gdy przedstawisz swoje zwierzątko dla psów rasy Xoloitzcuintle nieznajomym. W pierwszych minutach zwiedzania nieznajomego, będzie czujny i będzie blisko ciebie, włączając instynkt obrońcy. I tylko przez czas, Xoloitzcuintle może przyzwyczaić się do nowo przybyłego w domu.

Jeśli poprowadzisz kota, z pewnością twój kolonista Xoloitz doprowadzi ją do domu, a nawet po wielu, wielu latach wspólnego pożycia, nigdy nie będą przyjaciółmi.

Czy Xoloitzcuintle jest podatny na trening?

Nasza odpowiedź: "TAK!". Jak każdy inny pies, xoloitzcuintle może uczyć się poleceń i wykonywać je. W treningu nie powinno się stosować zbyt szorstkich metod nauczania. Na przykład, jeśli twój pies jest winny, nie powinieneś podnosić do niego ręki, wystarczy tylko jedno z twoich surowych spojrzeń, a ona zrozumie jego winę.

Xoloitzcuintle będzie mógł stać się strażnikiem i obrońcą twojego domu. W końcu talent psa strażniczego jest we krwi.

Należy również wziąć pod uwagę anatomiczne cechy psa. Zasadniczo wszystkie Xoloitzkuintli są składane od urodzenia i są bardzo wytrzymałe. Najlepiej wybrać aktywne, aktywne gry z nimi, aby pies miał gdzie wydać swoją energię.

Właściwie dbaj o psa

Przedstawiciele rasy Xoloitzcuintle wymagają specjalnej troski, ponieważ ich delikatna skóra jest podatna na wiele niebezpieczeństw. Ponieważ te psy nie mają ochrony przed włosami, ich skóra może łatwo ulec poparzeniu, zadrapaniu lub zranieniu, itp.

a) przycinanie pazurów; b) mycie łap

Pomimo faktu, że Xoloitzcuintle często nie ma włosów na ciele, nadal muszą być czyszczone. Konieczne jest kąpanie i oczyszczanie skóry zwierząt domowych, zwłaszcza łap i części pachowej, tam gromadzą się najgroźniejsze mikroby.

W Xoloitzcuintle pazury rosną dość szybko, dlatego warto je przycinać w odpowiednim czasie. Najlepiej jest ciąć pazury swojego zwierzaka co tydzień, aby ten problem nie dawał ci żadnej pociechy.

Warto również pamiętać, że wszystkie psy mają bardzo wrażliwe zęby. Wynika to z ich diety. Dlatego konieczne jest dbanie o zęby swojego zwierzaka co najmniej 2 lub 3 razy w tygodniu. Należy również pamiętać, że nie wszystkie psy uwielbiają proces mycia zębów. Dlatego, im szybciej zaczniesz uczyć swojego xoloitzcuintle w tej procedurze, tym szybciej się do tego przyzwyczaisz i przestaniesz się opierać.

Jest jeszcze jeden wrogi Xoloitzcuintle - alergie. Pomimo tego, że są uważane za psy hipoalergiczne, same często cierpią na choroby skóry i alergie. Najczęstsza alergia przejawia się w żywności.

Dla Xoloitzcuintle wytwarzane są specjalne karmy hipoalergiczne. Ale jeśli jednak nie da się uniknąć alergii, będziesz musiał dokładnie zwalczać wysypkę i rany na skórze Twojego zwierzaka.

Teraz w sklepach zoologicznych sprzedawanych jest wiele różnych kremów, które pomogą Ci w pielęgnacji skóry kolagenu Xoloitzcuintle. Pomogą one zwierzęciu pozbyć się alergii i sprawią, że skóra stanie się bardziej miękka i delikatna.

Ile kosztuje pies rasy Xoloitzcuintle

Koszt jednego szczeniaka rasy Xoloitzcuintle waha się od 15 000 do 30 000 rubli.

Doradzamy:

  • Nie bój się specyficznego wyglądu Xoloitzcuintle. Tak, psy tej rasy nie wyglądają zwyczajnie, ale ich wygląd nadaje im urok i urok.
  • Zrozum naturę swojego zwierzaka. Psy, tak jak my, mają swoją własną postać, którą czasami trzeba nauczyć się rozumieć. I tylko zrozumiawszy to, uda ci się dogadać ze swoim zwierzakiem. Xoloitzcuintle ma raczej skomplikowany charakter, ponieważ nie pozwala wszystkim przyjść na ich miejsce, ale tylko wybranym, któremu można zaufać. Jak tylko wejdziesz w krąg zaufania swojego psa, znajdziesz najlepszego przyjaciela.
  • Właściwie zadbaj o swojego psa. Biorąc Xoloitzcuintle do domu, musisz zrozumieć wszystkie szczegóły opieki nad nim. Zwróć szczególną uwagę na odżywianie swojego psa i nie zapomnij zadbać o jej delikatną skórę.
  • Zachowanie twojego zwierzaka jest wskaźnikiem jego wychowania. Nie powinieneś winić wszystkich problemów związanych z zachowaniem swojego psa z jego charakterem, wiele zależy od wykształcenia. Jeśli nikt nie jest zajęty psem, nie będzie nikogo słuchać. Radzimy nie rozpoczynać tego biznesu, a nareszcie zaangażować się we właściwe wychowanie i trening twojego xoloitzcuintle.
  • Nie obawiaj się, od czasu do czasu, pokaż swojego psa weterynarzowi. Niezależnie od rasy psa, powinieneś pokazać go specjalistom przynajmniej raz na sześć miesięcy. Zidentyfikuje stan zdrowia swojego zwierzaka i udzieli niezbędnych porad dotyczących opieki nad psem.

Kochaj swoje zwierzęta i zachowaj ostrożność, a oni odpowiedzą ci tak samo!

A jednak - nie bądź chciwy i dziel się w sieciach społecznościowych!
To dla nas najlepsza wdzięczność...

Xoloitzcuintle - opis rasy i charakteru psa

Xoloitzcuintle (a także Xolo lub meksykański nago) to niezwykle rzadka rasa psów. Około trzy tysiące lat temu, podczas istnienia cywilizacji Majów i Azteków, Xolo zostało wyhodowane w Meksyku jako kultowa rasa w świątyniach. Nazwa rasy tych zwierząt składa się z imienia boga Azteków - Xolotla i Itzkuintli, co oznacza "pies boga Xolotla". Kiedy trzeba było odprawiać obrzędy w świątyni, wykorzystano mięso meksykańskich bezwłosych psów. W odniesieniu do innych ras, Xolo różni się od nich tym, że jego gruczoły potowe znajdują się na całym ciele, a brak zębów trzonowych.

Meksykańska nago to gałąź rasy, która czasem pojawia się w tym samym miocie, w którym rodzą się szczenięta w płaszczu. Słyną z doskonałych zdolności strażniczych i są doskonałymi towarzyszami.

Pochodzenie rasy

Rasa ta jest wyjątkowa, ponieważ przez wiele stuleci była tworzona niezależnie, niezależnie od udziału człowieka. U podstaw jego rozwoju jest dobór naturalny. Nie jest możliwe jednoznaczne określenie, co spowodowało pojawienie się psów pozbawionych włosów, ale ogólnie przyjmuje się, że przyczyną są mutacje genetyczne spontaniczne.

Archeolodzy znaleźli dowody na to, że najstarsi przodkowie Xoloitzcuintli przybyli do Ameryki po tym, jak zostali przywiezieni przez pionierów, którzy przekroczyli Cieśninę Beringa.

Zgodnie z legendami, to Sholotl wysłał te niezwykłe zwierzęta na planetę, aby chronić ludzi przed wszelkiego rodzaju trudnościami, a po śmierci człowieka mogli go eskortować do bram do następnych ziem. Rytuał pogrzebowy zakończył się zabiciem meksykańskiego nagiego psa. Warto zauważyć, że w Meksyku - historycznym domu Xolo - te psy są własnością narodu.

Wygląd Xolo

To pies o niezwykłym wyglądzie, o mocnej budowie i proporcjonalnej sylwetce. Xolo ma rozwinięte kończyny, mocną klatkę piersiową i długi ogon. Istnieje kilka rodzajów Xoloitzcuintle, w zależności od ich wzrostu. Najmniejszy pies zazwyczaj nie jest wyższy niż 35 cm w kłębie, średnia może osiągnąć 45 cm, a standardowa duża odmiana ma około 60 cm wysokości. Gatunek rasy tych zwierząt, który ma owłosienie zazwyczaj ma krótkie włosy, które są gęste sąsiadujące z ciałem. Kolor pokrywy może być dowolny.

Nagi Meksykanin ma mocną i elastyczną skórę, która doskonale ją chroni, będąc efektem wieków ewolucji. Nie jest podatna na wiele urazów, ukąszeń irytujących owadów i oparzeń słonecznych.

Xoloitzcuintle ma charakterystyczne i swoiste fałdy między brwiami, a inne obszary skóry wyróżniają się dobrym napięciem. W tym samym czasie szczenięta Xolo są zwykle bardzo widoczne ze zmarszczkami, co sprawia wrażenie, jakby stopniowo rosły one do dojrzałej skóry.

Skóra meksykańskiego naga może mieć zupełnie różne kolory: żółty, czarniawy, szary lub brązowy, orzechowy. Najczęściej preferowany jest monochromatyczny ciemny kolor. Ponadto może pojawić się skóra i plamy o różnych kolorach, a kolor oczu jest w pełni zgodny z kolorem skóry.

Najstarszą i ugruntowaną cechą Xoloitzcuintle jest ich cienki i dość długi ogon, który pies podczas chodzenia niesie dość wysoko, ale nie skręca się do tyłu.

Wiele meksykańskich bezwłosych psów często ma krótkie włosy na obszarze czoła, końca ogona i na palcach, ale fragmenty futra na ciele są minusem rasy.

Standard rasy Xolo

Do standardowego opisu psa należą następujące cechy:

  1. Kształt zwierzęcej czaszki przypomina wilka, a jest bardziej elegancki. Głowa jest ozdobiona płaskim czołem, wyraźną linią przejścia w twarz. Grzbiet głowy jest bardzo słaby, szczęki są mocne, częściowo zwężone.
  2. Kufa ma płaski i płaski grzbiet nosa, mięśnie na nim są dobrze rozwinięte, a usta są napięte.
  3. Zęby psów tej rasy są mocne, w kolorze białym, dozwolony jest tylko zgryz o prawidłowym kształcie. Czasami standard pozwala nie mieć zębów trzonowych. Niektóre osoby mogą w ogóle nie mieć zębów i są uważane za zwierzęta czystej rasy, ale nie mogą się rozmnażać.
  4. Nos Xolo jest prostokątny, pięknie rozwinięty. Płat zwykle odpowiada kolorowi.
  5. Oczy mają kształt migdałów, średniej wielkości. Powieki pigmentowane, dość gęste. Wadą jest częściowy kolor stulecia.
  6. Uszy są naturalne, wzbudzone, raczej duże. Jeśli Xoloitzcuintle jest zainteresowany czymś, uszy są uniesione i mogą lekko skręcić do przodu.
  7. Ciało Xolo jest lekko wydłużone, szyja delikatnie wygięta. Muskulatura jest dobrze rozwinięta.
  8. Skrzynia ma kształt baryłki, jeśli żebra są nadmiernie płaskie - to jest uważane za wadę. Kłąb i kark prawie nie są wyraźne, grzbiet jest płaski i płaski, raczej szeroki.
  9. Kończyny silne, proporcjonalne.
  10. Ogon w pobliżu podstawy jest grubszy niż końcówka.

Każdy pies tej rasy może nabyć tak zwany typ "zerowy", jeśli po ocenie normy spełnia go. Jest to nawet pozytywne, ponieważ nie ma zbyt wielu przedstawicieli rasy.

Charakterystyka postaci kostnika jaskółczego

Xolo wyróżnia się dość wysokim poziomem rozwoju intelektualnego, spokoju i względnej ciszy. W tym samym czasie psy są bardzo czujne i traktują obcych z podejrzliwością. Pies może oddać się bez zastrzeżeń swojemu właścicielowi i wszystkim członkom swojej rodziny, jest bardzo wierna i oddana, próbując znaleźć nawet emocjonalny związek z właścicielem.

Rasa jest lekko wyszkolona, ​​ich temperament jest zrównoważony i powściągliwy. Xolo to prawdziwi właściciele, ze szczególnym zaniepokojeniem faktem, że są kochani - zabawki, jedzenie, łóżko czy właściciel. Są świetnymi strażnikami, dobrze radzącymi sobie z funkcjami strażniczymi. W sytuacji, która wymaga ochrony właściciela lub domu, Xolo z pewnością okaże odwagę i determinację.

Psy mogą nosić strażnika ostrzegającego ich właściciela, że ​​pojawili się nieznajomi. W tym samym czasie praktycznie nie używają głosu do powiadamiania, ale zaczynają się szemrać i aktywnie poruszać. Często te psy są wykorzystywane do terapii, ponieważ Xolo jest bardzo uważny dla tych, którzy są kochani i bardzo zrównoważeni.

Czasami dorosłe psy tej rasy mogą wykazywać pewną agresję w stosunku do innych zwierząt, ale w obrębie tej samej rodziny dobrze dogadują się z innymi zwierzętami domowymi, w tym z psami.

Zwróć uwagę! Dla nagiego meksykańskiego ważna jest wczesna socjalizacja, w przeciwnym razie, po dorosłym życiu, będzie ona wykazywać strach lub, odwrotnie, nadmierną agresję w stosunku do innych psów lub nieznajomych.

W przypadku Xoloitzcuintle konieczne jest ukończenie kursu posłuszeństwa, a właściciel będzie musiał przekształcić się w prawdziwego przywódcę i władzę dla swojego zwierzaka.

Ważne jest również, aby wszyscy członkowie rodziny brali udział w wychowywaniu i szkoleniu zwierzaka, tylko to pozwoli szczeniakowi stać się "rozmownym" i otwartym psem. Jeśli procesy te zostaną umieszczone na ramionach jednego z członków rodziny, wówczas najbardziej będzie przywiązany do niego Xoloitzcuintle.

Zwierzęta tej rasy są szczęśliwe, jeśli muszą towarzyszyć swojemu właścicielowi wszędzie, i tylko wtedy mogą poczuć prawdziwy komfort. Takie pragnienie podążania za właścicielem wszędzie i brania udziału we wszystkim, co dzieje się w jego życiu, zamienia Xolo w obsesyjnego psa. Aby zwierzę było niezwykle szczęśliwe i szczęśliwe, właściciel musi wykorzystać każdą okazję, aby spędzić z nim czas.

Czasami, niestety, ludzie, którzy sadzą Xolo popełniają wielki błąd, jeśli nie mają wystarczająco dużo czasu dla swojego zwierzaka. Taki pies zacznie odczuwać regularny brak uwagi, a pozostawienie go w spokoju jest dla niego niezwykle nie do zniesienia. Dlatego najlepszym rozwiązaniem byłoby, gdyby w rodzinie było dziecko, które będzie doskonałym towarzyszem zabaw dla Xolo. Albo jest inna opcja - posiadanie dwóch psów tej rasy naraz. Mogą doskonale znaleźć wspólny język i grać razem, jeśli nie ma go w mieszkaniu.

Xolo Care and Content

Xoloitzcuintle nie wymaga specjalnej pielęgnacji skóry. Po zabiegach wodnych można użyć nawilżających do smarowania skóry zwierzęcia. Biorąc pod uwagę fakt, że skóra Xolo rozwinęła się, będąc pod wpływem słońca na szlakach, nie potrzebuje ochrony przeciwsłonecznej.

Jeśli Xoloitzcuintle ma wełnę, wymagana jest procedura pielęgnacyjna, dzięki czemu włosy psa pozostają eleganckie, piękne i miękkie. Suchxolo będzie musiał być myte mniej więcej raz w miesiącu.

Bezwłosy pies meksykański jest bardzo prosty i wygodny w utrzymaniu w warunkach mieszkania. Rzadko zdarza się, że dom ma alergię na nie, Xolo nigdy nie pozostawia nigdzie strzępków wełny i nie ma pcheł, a także nieprzyjemnego zapachu.

Trening Xolo

Psy tej rasy wyróżniają się wysoką inteligencją i są zawsze gotowe do szczęśliwej komunikacji z właścicielem, dlatego łatwo poddają się szkoleniom i poleceniom dydaktycznym. Jednocześnie od właściciela wymagana jest wystarczająca wytrzymałość i właściwości przywódcze, aw odwrotnej sytuacji mogą wystąpić problemy w zachowaniu dorosłego psa.

Meksykańskie bezwłose psy są bardzo inteligentne, mają doskonałą pamięć, więc zazwyczaj nie ma trudności z opanowaniem standardowych poleceń. Rozpocznij szkolenie szczeniaka powinno być natychmiast, jak tylko dostanie się do mieszkania. Musi zrozumieć, gdzie jest jego miejsce, powinien nauczyć się diabła, bo nie daje głosu, zbliża się do członka rodziny, jeśli nazywa go swoim pseudonimem. Jeśli Xoloitzcuintle nie zostanie odpowiednio podniesiony, może to stanowić poważny problem. Ponadto niekontrolowanie dorosłego psa i nadmierna ciekawość mogą spowodować uszkodzenie samego psa.

Czasami wśród zwierząt tej rasy jest wystarczająco dużo złych osobników i taka cecha charakteru musi zostać stłumiona. Nie powinno się pozwalać na walkę z innymi psami, ponieważ jej skóra może zostać uszkodzona, co spowoduje pojawienie się blizn w zwierzęciu.

Zdrowie psa

Biorąc pod uwagę, że tworzenie rasy odbywało się na wolności, niezależnie od udziału człowieka, nie jest zaskakujące, że meksykański bezwłosy pies ma silne zdrowie fizyczne, ale nawet one czasami mają następujące choroby:

  • obrażenia zewnętrzne;
  • reakcje alergiczne;
  • zapalenie skóry (które prowadzi do niewłaściwego karmienia lub opieki).

Xolo Nutrition

  • wyroby cukiernicze;
  • produkty rybne;
  • kurczak lub wołowina;
  • produkty jajeczne;
  • soja.

Ale to nie znaczy, że alergie przejawiają się we wszystkim. Możesz wprowadzić te produkty w diecie w minimalnych ilościach, a jeśli nie ma negatywnej reakcji, to po chwili możesz spróbować dać psu kolejne jedzenie.

Jednak niektóre produkty wciąż muszą zostać porzucone, ponieważ mogą spowodować uszkodzenie ciała Xolo:

  • żywność, która wygasła;
  • tłuste jedzenie;
  • pieczenie;
  • ziemniaki;
  • wędzone, solone potrawy i żywność z przyprawami;
  • produkty z dodatkami syntetycznymi.

Musisz zrozumieć, że Xolo jest mięsożernym psem, a zatem ponad połowa produktów w ich diecie powinna być mięsem. Jeśli oferujesz surowe mięso dla psa, konieczne jest podzielenie go na małe kawałki.

Koszt szczeniąt Xolo

Xolo to ogromna rzadkość dla Rosji, która determinuje stosunkowo wysokie koszty szczeniąt. Jeśli weźmiemy pod uwagę odrzucone szczenięta, to jedna osoba może kosztować w przedziale od 500 do 5000 dolarów.

Meksykańska nago

The Mexican Hairless Dog (Xoloitzcuintle lub Xolo) jest bardzo rzadką rasą. Nawet 3000 lat temu, w czasach Majów i Azteków, została wyhodowana w Meksyku w świątyniach jako kultowe zwierzę. Nazwa rasy Xoloitzcuintle pochodzi od imienia azteckiego boga Xolotla i Itzkuintlego i została przetłumaczona jako "pies boga Xolotla". Mięso tych psów było używane w ceremoniach świątynnych.W przeciwieństwie do wszystkich innych ras, jego gruczoły potowe znajdują się nie tylko na łapach i języku, ale w całym ciele. Również "Meksykanie" nie mają przedtrzonowców - zębów trzonowych.

Psy bezwłoskowe są rodzajem rasy, które mogą pojawić się w tym samym miocie z psami pokrytymi wełną. Są używane jako towarzysze o dobrych właściwościach ochronnych.

Wygląd

To piękny pies o mocnej budowie i harmonijnych proporcjach. Ma rozwiniętą klatkę piersiową, długie nogi i ogon.
Istnieją trzy odmiany wzrostu Xolo. Pies miniaturowy nie przekracza 35 cm w kłębie, przeciętny ma 45 cm, a duży lub standardowy ma 60 cm.

W odmianach pokrytych wełną preferowana jest sąsiadująca krótka wełna Każdy kolor jest możliwy.

U gołego psa skóra jest elastyczna i gęsta, stanowi doskonałą obronę. Jej skóra jest wynikiem tysięcy lat ewolucji. Nie jest rozpieszczany i jest odporny nie tylko na uszkodzenia, ale również na ukąszenia owadów, a także na oparzenia słoneczne.
Wyraźne fałdy na czole między brwiami są charakterystyczne dla meksykańskiego gołego psa, aw pozostałej części skóry skóra jest dobrze napięta. Szczenięta są bardzo pomarszczone i dorastają do dojrzałości ich skóry.

Kolor skóry gołego psa może być inny: brązowy, czarny, szary, orzechowy, żółtawy. Preferowany ciemny jednolity kolor. Mogą występować plamy o dowolnym kolorze. Kolor oczu pasuje do koloru skóry.

Jedną z najstarszych cech Xolo jest ich ogon. Cienki i długi, pędzi psa wysoko, ale nie skręca się na plecach.

Niektóre nagie osoby mogą mieć krótkie włosy na palcach, czubku ogona i na czole. Jednak skrawki wełny na ciele są uważane za wadę.

Natura nagi meksykański pies xolo

Jest spokojnym, cichym zwierzęciem, inteligentnym i wesołym, czujnym i podejrzanym wobec obcych. Pies i jego rodzina są namiętnie lojalni i próbują znaleźć nawet duchowy kontakt.

Jest to lekko wyszkolona rasa o powściągliwym temperamencie. Xolo to wielcy właściciele nieruchomości, czy to ich jedzenie, łóżko, zabawki czy mistrz. Wykonują doskonałą pracę z funkcjami bezpieczeństwa. Obrona właścicieli lub terytorium pokazuje nieustraszoną determinację.

Dorośli mogą być agresywni w stosunku do innych psów. Ale w jednej rodzinie dogadują się z innymi zwierzętami, w tym z psami.
Psy te wymagają wczesnej socjalizacji, aby w stanie dorosłym nie wykazywać tchórzostwa lub, przeciwnie, agresji wobec innych psów i nieznajomych.

Musi dla meksykańskiego gołego psa poddać się kursowi posłuszeństwa. Ważne jest, aby właściciel stał się prawdziwym autorytetem dla swojego psa.

Opieka i konserwacja

Specjalna pielęgnacja naga Xolo nie jest potrzebna. Po umyciu można posmarować ciało psa środkiem nawilżającym lub mlekiem. Skóra tego psa rozwijała się pod wpływem tropikalnego słońca, dlatego nie potrzebuje ochrony przeciwsłonecznej.

Xolo z wełną wymaga pielęgnacji, aby włosy psa były eleganckie i miękkie. Wystarczy umyć taki pies nie częściej niż raz w miesiącu.
Te psy są bardzo wygodne do trzymania w mieszkaniu. Bardzo rzadko powodują alergie, nie mają pcheł ani zapachu, nie zostawiają wełny w dowolnym miejscu.

Cena szczeniaka

Meksykański bezwłosy pies Xolo jest rzadkością w Rosji i dlatego ich szczenięta są dość drogie. Odrzucone osoby kosztują od 500 do 5000 USD.

Xoloitzcuintle - Meksykański pies bezwłosy: o rasie od A do Z (+ zdjęcia)

Rasy, której imienia nie da się wymówić, a nawet przeczytać od pierwszego razu, zwierzaka, na pierwszy rzut oka, na które, wiele osób potarło oczy i zapytało: "Co to jest?" Lub "Czy to na pewno pies?". Tak się złożyło, że bezwłose koty są znane i znają szeroki krąg ludzi, ale Xoloitzcuintle, jedna z 4 uznanych ras bezwłosych psów na świecie, pozostaje dziwacznymi zwierzętami.

Musisz wiedzieć! Meksykański bezwłosy pies, Sholoitskuintli, Xolo i Sholo, to jedna z ras, o których rozmawia Xoloitzcuintle. Peruwiański bezwłosy pies, choć podobny do meksykańskiego, uważany jest za osobną rasę.

Tło historyczne

Od nazwy rasy jasno wynika, że ​​meksykański pies rasy Xoloitzcuintle urodził się i przybył do wielkiego świata z Ameryki Północnej. Jednak studiując historię kynologii staje się oczywiste, że psy pozbawione włosów żyły na planecie przez co najmniej 2000 lat i były widywane we wszystkich krajach o gorącym klimacie. Jedynym kontynentem, na którym nagie psy nie były oficjalnie, była Australia.

Natychmiast zajmij się trudną do odczytania nazwą Xoloitzcuintle:

  • Xolotl jest bogiem Azteków i Tolteków, bezpośrednie tłumaczenie nazwy jest zwierzęciem. Bóstwo niosło różne funkcje, na przykład, było uważane za władcę podziemi i "ogara" martwych dusz, jednocześnie kontrolowało błyskawicę i chroniło gwiazdę wieczorną (zachodzące słońce). Xolotl wraz ze swoim bratem bliźniakiem (który był zupełnie inny od niego), urodził się z Coathlic, bogini dziewicy. Pod naciskiem matki, oprócz swoich głównych obowiązków, Xolotl był odpowiedzialny za ogień, używając go dla dobra lub szkody. Cóż, na deser - Bóg uosabiał dwoistość (obłudy czegoś) i był przedstawiany jako pies z brzydkimi kończynami.
  • Druga część nazwy - itzkuintli, interpretowana jest jako pies lub niewolnik.

Wniosek - Bóg, który nie zdecydował się na swoje obowiązki i funkcje jako całość, albo kochał nagie psy, albo wykorzystywał je we własnym interesie, ale to nie wszystko. Zgodnie z kanonami religijnymi zmarły nie mógł sam osiągnąć raju. Ścieżka do niebiańskich bram leżała pośród przeszkód, które tylko pies mógł pokonać. Zgadłeś, że jedynym psem, który był w stanie "biec w przestworza", był Xoloitzcuintle. Religijne plemiona nie tylko wierzyły w powyższe, ale także jasno postępowały zgodnie z instrukcjami. Po śmierci wojownika odbył się ryt, w którym zginął martwy pies umarłych. Obaj męczennicy zostali pochowani w tym samym grobie, a strzała mistrza była wcześniej zaciśnięta w pysku psa. To nie jest fikcja lub fikcja, archeolodzy odkryli wiele grobów ludzi z psami, w tym zmumifikowanych.

Koegzystencja Azteków i nagich czworonogów potwierdzają znalezione gliniane figurki. Po przestudiowaniu wymodelowanych psów stało się jasne, że ludzie mają wełnę (z kresek na ciele) i gołe (gładkie) psy. Poprzez wygląd znalezisk nie można od razu powiedzieć, kim dokładnie były te zwierzęta dla ludzi, dobra, zła lub obowiązku. Nawiasem mówiąc, znajduje się bardzo różny wiek - od 2000 do 5000 lat.

Pomimo względnej niepopularności w społeczeństwie, pies Xoloitzcuintle zawsze przyciągał uwagę naukowców. W książkach kynologicznych istnieje sporo niejasnych i potwierdzonych faktów. Po przestudiowaniu "kilometrów literatury historycznej", tylko jedna konkluzja została ci poproszona, użyłeś nagich psów, ale nie trzymano ich jako zwierząt domowych. Ogonowi ofiarnicy zostali poświęceni, poprzez nich skontaktowali się z bogami, używali ich w postaci amuletów. Z jednej strony wszystko wygląda na przygnębiające, z drugiej strony funkcje gołych czworonogów zachowały swój wygląd przez tysiące lat.

Niesamowite! Historycy uważają, że starożytny Xoloitzcuintle służył nie tylko jako część rytuałów, ale jako danie przy stołach.

Nic dziwnego, ale dość interesującym faktem jest to, że współczesna rasa nagich meksykańskich psów wywodzi się od dość futrzastych przodków. Prace naukowców, bardzo klarownie i logicznie dostarczają danych o istnieniu trzech typów wczesnych psów amerykańskich (meksykańskich):

  • Xoloitzcuintle - wczesny meksykański nagi.
  • Itskuintli - psy o takiej samej budowie jak u Xoloitzcuintle, ale z wełną. Być może wczesny puchowy Xolo.
  • Tlalcici to rodowita grupa rodowodowa, psy pokryte puszystymi włosami, o małych rozmiarach i mocnej budowie. Zdaniem przyrodników i naukowców Tlalcici mogą być przodkami nie tylko Xolo, ale także współczesnych Chihuahua.

Historia rasy do XIX wieku i dziury od dziur. Wiadomo, że wraz z pojawieniem się Europejczyków na Nowej Ziemi, Indianie (potomkowie Azteków i innych starożytnych plemion) popadli w niełaskę. Pierwszą rzeczą, którą najeźdźcy starali się stłumić, była kultura i religia. Mieszkańcy Meksyku "pobudzali" do wyrzeczenia się przestarzałego, niszcząc wszystko, co mogło mieć sens rytualny. Xolo, jako integralna część "starej drogi", również podlegał eksterminacji. Do 1520 roku bydło z bezwłosych psów zostało wymazane z powierzchni kraju, tylko kilka czworonogów pozostało w odległych rejonach.

Na początku XIX w. Ponownie pojawiły się dane o rasie, a wyroby skórzane zrobione zostały z gołych rodowitych psów. Dopiero w połowie wieku, w Xoloitzcuintle, psy były widziane, a nie surowe. Większość współczesnych "rockowych ras" jest przekonanych, że Xolo przetrwało dzięki gwałtownemu przebudzeniu tego pięknego. Ludzie sztuki, którzy zwrócili uwagę na niezwykłe stworzenia dosłownie zerwały łańcuch wyzyskiwaczy. Rasa nie tylko się odradza, ale i stopniowo. Niezależni entuzjaści wybrali się do Meksyku, kupili lub wymienili najrzadsze nagie psy i rozpoczęli swoją działalność hodowlaną od samego początku. W pracy aktywnie uczestniczyli eksperci z International Canine Society (IKU). W 1956 r. Opis rasy został stworzony w Meksyku, a sam Xolo stał się własnością narodową.

Dopiero pod koniec XX wieku miłośnicy rasy zorganizowali klub bezwłosych psów. Do 1997 r. Pierwsi przewoźnicy zrezygnowali i dołączyli do większej społeczności miłośników Xolo. Równolegle z pisaniem standardu rasy fani nagich czworonogów prowadzili aktywną działalność edukacyjną, wprowadzając ludzi w trudny los rodzimych psów.

To jest interesujące! Xoloitzcuintle jest wymieniony w Księdze Rekordów Guinessa jako najstarsza grupa psów tego samego typu i zwierząt o najwyższej temperaturze ciała.

Wygląd

O wyglądzie Xolo ocenia się zwykle na zdjęciu, pierwszą rzeczą, która rzuca się w oczy i jest zapamiętana, jest to, że nie ma wełny. W rzeczywistości wśród przedstawicieli rasy są puchacze, a ponadto rodzą się w prawie każdym miocie. Prawidłowo wychowany i rozwinięty Xolo to sportowiec, pies, którego trudno nie podziwiać. Ponadto niewiele osób wie, że rasa ma rozwinięty instynkt ochrony. Osobliwości rasy są również związane z formułą dentystyczną - prawie wszystkie pozbawione włosów Xolo nie ma zębów trzonowych, przedtrzonowców, a czasem kłów.

Standardowo dozwolone są różne rozmiary Xoloitzcuintle, a waga (od 3 do 30 kg) nie jest oficjalnie uzgodniona, ale wysokość jest wyraźnie ograniczona:

  • Standard: 46-55 cm Psy, które nie mają roszczeń na zewnątrz, ale ze wzrostem do 60 cm, mogą się rozmnażać.
  • Średni: 36-45 cm.
  • Mini: 25-35 cm.

Przy okazji, o wyborze przyszłego zwierzaka - jak kupić psa o takiej wielkości, jakiego potrzebujesz? Możesz być przekonany, że jeśli szczeniak Xolo trochę waży, to wyhoduje mini. Fakt ten jest daleki od prawdy, nieostrożni "hodowcy" mogą po prostu niedożywionych szczeniąt, ze względu na wyższe zarobki. Pierwszym i jedynym wskaźnikiem wielkości twojego przyszłego zwierzaka są jego rodzice.

Standard rasy

  • Głowa - w klasycznym typie psa, z wysokim czołem, zauważalnym przejściem w twarz, nieznacznie zwężającymi się szczękami i niewyrażonym karkem. Tylna część nosa jest płaska, gdy patrzy się z boku, kufa jest silna i muskularna. Policzki są płaskie, szczęki są mocne, usta są "suche".
  • Zęby - mocne, tylko w prawym kęsie. Dozwolona jest wrodzona nieobecność przedtrzonowców i / lub zębów trzonowych. Nawet zupełnie bezzębne osobniki są uznawane za rasę czystą, ale ich praca w hodowli jest wysoce niepożądana.
  • Nos jest dobrze rozwinięty, prostokątny. Kolor płata zależy od koloru, w ciemności - czarny, w jasnobrązowym lub różowym, w plamistej częściowej pigmentacji jest dozwolone.
  • Oczy są średniej wielkości i mają kształt migdałów. Powieki są gęste, zabarwione na kolor szary lub brązowy, niepełne zabarwienie uważa się za wadę. Barwa tęczówek zależy od koloru, ale preferowany będzie ciemniejszy kolor. Oba oczy muszą być tego samego koloru.
  • Uszy - tylko w naturalnej postaci, wyprostowane, więcej. Zainteresowany pies podnosi uszy do maksimum i wysyła je do przodu.
  • Ciało - lekko wydłużony format, w przypadku wydłużenia suk w proporcji większej niż 9:10 (długość: wzrost w kłębie), ponieważ hodowanie potomstwa wymaga dostępu do gruczołów mlecznych. Szyja jest dość elegancka, ale muskularna, wysoko osadzona. Policzki Xolo z fałdami na szyi, zjawisko naturalne u dorosłych psów, nadmiar skóry jest uważany za wadę. Klatka piersiowa jest do łokci, nie powinna wyglądać w kształcie beczki z przodu ani po bokach. Płaskie żebra są również uważane za skazę. Kark i kłąb są łagodne, grzbiet jest idealnie płaski i koniecznie szeroki. Schab nie jest wyraźny, zad jest nachylony. Linia pachwinowa to dobrze dobrana, zgrabna, elegancka, akcentująca sylwetka.
  • Kończyny - nawet z wyraźnymi mięśniami, układają się harmonijnie, demonstrują siłę fizyczną. Wszystkie stawy są skierowane do tyłu, a każda skrzywienie prowadzi do dyskwalifikacji. Szczotki typu Haft, kolor pazurków i padów zależą od koloru. Wilgotne pazury są ściśle usunięte.
  • Ogon - średnia grubość u podstawy, zwęża się w kierunku końcówki. Noszone wysoko, podczas czynności, spoczywały w stawie skokowym w spoczynku. Ogon, ukryty między tylnymi nogami, jest oznaką tchórzostwa i negatywnie wpływa na ocenę. Na ogonie znajduje się kilka ostrych obszarów, a końcówka jest zakrzywiona szablą, ale nie "pączkiem".

Ważne! Każdy Xolo może odbierać "zero" przechwyconych dokumentów, przekazując ocenę eksperta i zgodność ze standardem. Ta procedura jest nie tylko dozwolona, ​​ale również przyjęta z zadowoleniem, ze względu na niewielki rozmiar rasy.

Rodzaj płaszcza i koloru

Meksykańskie włosy są wciąż nagie, z kilkoma włosami na ogonie i łapach. Dopuszcza się obecność pęczka, ale struktura płaszcza jest ściśle sztywna. Całkowity brak włosów strażniczych nie jest wadą, ale pisklęta są odrzucane z hodowli. Goła skóra jest miękka, drobnoziarnista, bardzo gładka i przyjemna w dotyku. W kolorach preferowane są pojedyncze kolory, od czarnego i szarego po czerwony i żółty. Wyraźne zabarwienie i kompleks z nim, pozbawiony pigmentu lub białych znaków są dopuszczalne.

Ważne! Przepis dotyczący prac hodowlanych zabrania kojarzenia dwóch puchatych łuków kolcoworóżowych, ponieważ wełniane osobniki nie są uznawane za rodowód.

Charakter i trening

Odwaga i równowaga psa wskazana w charakterystyce rasy są nieodłączne od absolutnie wszystkich jej przedstawicieli od szczeniaka. Jaki będzie charakter Xoloitzcuintle w wieku 2-3 lat zależy od wykształcenia i głębokiego zrozumienia z właścicielem. Teoretycznie rasa jest energiczna i wymaga regularnych obciążeń, nawet w zimie. Gry z krewnymi są interesujące tylko dla szczeniaka, dorosły pies zachowuje się bardzo szlachetnie. Walki z krewnymi tej samej płci są nietypowe, ale mają miejsce podczas obrony terytorium lub samoobrony.

Ważne! Przypadkowo otrzymane blizny nie są powodem do zmniejszenia wyniku wystawy.

Xolo jest bardzo przywiązany do właściciela, odpowiedni dla wszystkich członków rodziny i innych zwierząt. W odniesieniu do postaw wobec dzieci fakty są różne, ale teoretycznie rasa jest odpowiednia dla rodzin ze starszymi tot. Stosunek do obcych jest obronny, ponieważ meksykański z natury jest strażnikiem. Nawet minicary, uważane za towarzyszy, są zdolne do agresji w przypadku zagrożenia.

Trening Xoloitzkuintli nie jest trudny, z odpowiednim nastawieniem do rasy. Brak wełny lub niektórych zębów nie czyni psa słabym ani specjalnym. Wymagania nałożone przez Xolo nie powinny być niższe niż dla każdego psa serwisowego. Błędny błąd - to zakończenie zajęć na zimę. Aby pies tolerował zimno, musi być stwardniały, aby ubrać się z silnymi mrozami, ale absolutnie niemożliwe jest stworzenie psa z Xolo.

Konserwacja i pielęgnacja

Oczywiście, nagiego psa nie można trzymać w wolierze, a tym bardziej w łańcuchu, tylko w mieszkaniu z wyznaczoną koją. Od 4 miesiąca życia, niezależnie od pogody i pory roku, pies musi aktywnie chodzić. Dressura i wychowanie w ogóle zależy od koncentracji czworonożnych. Sędzia dla siebie, zamknięty w czterech ścianach oddział wybucha z nieskrępowanej energii, o jakiej koncentracji możemy mówić?

Brak wełny nie jest powodem częstego kąpieli, zdrowy pies nie ma zapachu ani nalotu na ciele. Umyj swojego psa tylko w razie potrzeby, po tym, jak uwolnisz się od przeciągów. Jeśli oddział był częściowo rozmazany - wystarczy oczyścić skórę neutralnymi chusteczkami pH. Kolejnym częstym pytaniem jest trądzik w Xoloitzcuintle i jak go kontrolować. W przypadku szczeniąt w wieku 6-8 miesięcy niewielka wysypka w kłębie jest uznawana za normalną. Podrażnienie eliminuje się za pomocą specjalistycznych płynów. Również czarne plamy (trądzik) są dopuszczalne - są wyświetlane z miękkim peelingiem. U jednorocznych (i starszych) psów wysypka jest uważana za oznakę alfari, brak witamin może być również spowodowany złym odżywianiem Xolo.

Następne logiczne pytanie brzmi: jak prawidłowo karmić Xoloitzcuintle? Brak mądrości, jak normalny pies, biorąc pod uwagę możliwe indywidualne reakcje alergiczne lub nietolerancję niektórych produktów. Wyjątkiem są osoby bezzębne lub psy z niewielką liczbą zębów, w tym przypadku tylko żywność w puszkach lub pożywienie w papkę. Dla zwierząt, którym brakuje 2-4 zębów lub kompletny zestaw do zębów jest nie tylko przydatny, ale zaleca się stosowanie stałego pokarmu. Żucie wzmacnia zęby, co pomaga je zachować.

Zdrowie

Wiek rasy bezpiecznie wpłynął na zdrowie kolonizatora Xoloitzcuintle. Częste choroby rasowe pojawiły się (zostały odkryte) nie tak dawno temu, już po tym, jak hodowcy "przejęli" Xolo. Główne wady naturalnie dotyczą delikatnej skóry psów:

  • Wysypka, podrażnienie, zapalenie skóry - bezpośrednia konsekwencja niewłaściwej opieki lub odżywiania.
  • Dotyk skóry, która ma kolor lub nieprzyjemny zapach, jest podobny do powyższego. Xolo, w pełnym zdrowiu, potu przez łapy, a dokładniej, szczeliny skóry między palcami.
  • Wiszące uszy - defekt lub brak opieki. Począwszy od 18 tygodnia życia będziesz musiał stale monitorować i jeśli to konieczne, wkładać uszy Xolo. Aby naprawić kształt, chrząstka jest przyklejona, hodowca lub weterynarz mogą nauczyć cię tej techniki.
  • Oparzenia - najczęściej z promieni słonecznych. Jak pokazuje praktyka, bezpośrednie promienie "gwiazdy" są bardziej niszczące dla Xolo niż mróz.

Czytaj Więcej O Psach

Mikoplazmoza u psów: co to jest, jak ją leczyć, jest przenoszona na ludzi

Szczepienia Wiele niebezpieczeństw wpada w pułapkę naszych ulubionych i lojalnych czworonożnych przyjaciół. Nie zdajemy sobie sprawy, że po zwykłym spacerze ze zwierzęciem w sprawie zdeptany i wzięła ochota na ulicach miasta, nasze zwierzę może przypadkowo złapać jedną z najczęstszych i trudne do leczenia dolegliwości u psów - mykoplazmozy, a nawet objawy tej choroby są trudne do wykrycia, a często nawet Doświadczony lekarz weterynarii może pomylić je z inną chorobą.

Mój pies stróżujący

Szczepienia Dog Blog - My WatchdogGładkie psy rasyKiedy zaczynasz psa w domu, chcesz, aby była wiernym przyjacielem i ulubieńcem wszystkich siódemek. Pieski o gładkich włosach idealnie do tego pasują, dbanie o nie zajmuje dużo czasu, najczęściej mają one przeciętny rozmiar i spokojny charakter.

Wrzód trawienny u psów

Szczepienia Wrzód trawienny żołądka u psów - Ulcus ventriculi canum - erozyjne zapalenie błony śluzowej żołądka, wynikające z narażenia na uszkodzony obszar błon śluzowych pepsyny i kwasu chlorowodorowego.