Treść

Labrador Retriever

Labrador retriever to psy, które zwracają uwagę na siebie, gdziekolwiek się pojawią. Piękny, spektakularny, posiadający dobry temperament, dokładnie tak jest, gdy wygląd i temperament są absolutnie połączone. Retrievery mają wysoką wydajność w połączeniu z doskonałymi właściwościami towarzyszącymi. Skąd pochodzą te niesamowite psy?

Pochodzenie rasy

Naukowcy nie byli jeszcze w stanie w pełni wyjaśnić pochodzenia tej rasy. Ale jest informacja, że ​​pierwsze psy przybyły na terytorium Anglii od brzegów Kanady, a dokładniej do wyspy Nowej Fundlandii. Dlatego pierwotnie nazwano je imieniem wyspy i miasta o tej samej nazwie.

Istnieje kilka teorii pochodzenia tych psów. Według jednego z nich pochodzą one od psów Newfound. Ale dr Woods oferuje inną wersję, zgodnie z którą formacja rasy miała miejsce na wyspie i Baskowie i Wikingowie brali aktywny udział w jej tworzeniu. Życie na wyspie odcisnęło piętno na zwyczajach psów. Kochają wodę i zgadzają się pracować nawet na lądzie, nawet w wodzie.

Rybacy z Newfoundrendy potrzebowali czworonożnego pomocnika - małego, aby mógł samodzielnie wsiąść do łodzi i wydostać się z niej, wyposażony w wodoodporną wełnę, z rozwiniętym instynktem poszukiwawczym i wysoką wydajnością.

W tym czasie na wyspie rozwinęły się dwa rodzaje zwierząt - małe nowofundlandzkie i duże. Duże psy zostały użyte jako siła dla kapłanów. Ale na początku XIX wieku zaczęto je wyprowadzać z wyspy dla angielskich arystokratów, ponieważ modne były duże psy z długimi włosami. Zachowali oryginalną nazwę wyspy.

Małe psy były raczej małe, miały krótki, nieprzemakalny płaszcz, zwinność i wigor. Kochali wodę i mieli niepowtarzalny zapach. Nazwano je inaczej: mniejszą św. Janami, mniejszą Nową Fundlandią i to zaskakuje badaczy - labradorów.

Duże psy - nowofundlandy są nadal przedstawicielami dość powszechnej rasy, a małe psy stały się założycielami współczesnych ras retrieverów, w tym labradorów.

Wyjątkowe cechy Labradorów - umiejętność pozostania na wodzie i uległej naturze, zauważyli sportowcy z Anglii. Gdy pojawiła się moda na ptaki myśliwskie z rodziny bażantów, przedstawicieli rasy ustawiającej i punkt były często zastępowane przez retrieverów. Ale wtedy nikt nie podążał za czystością gatunku, a właściciele otrzymywali potomstwo od osób o krótkich i długich włosach.

Od 1830 r. Małe psy (St. John's, one Labradors) zaczęto pobierać z wyspy do Anglii w celu hodowli jako osobnej rasy. W tym czasie niektórzy hodowcy zaczęli przestrzegać pewnych zasad, starając się zachować naturalne dane. Ale wielu zaangażowało się w eksperymenty, redukując Labradorów wraz z innymi przedstawicielami ras retrievera.

Na początku wieku Labradory można było zobaczyć na wystawach angielskich. W tamtym czasie nazwa retrievera zawierała kilka gatunków psów - długie i krótkie włosy, retrowertony z ciemnego kasztanu i Norfolk, które już zniknęły. Później poszczególne gatunki zostały zarejestrowane dla każdego gatunku, aw 1903 r. Oddzielna rasa Labrador Retrievers została zarejestrowana w English Kennel Club.

Przez dwie dekady kilka dużych szkółek poprawiało rasę, a ich praca to pojawienie się współczesnych retrieverów Labrador.

Opis rasy Labrador Retriever

Rasa psów Labrador Retriever - zdjęcie

Retrievery mają rozwinięte mięśnie, które są proporcjonalne do ich budowy ciała. Charakterystyka rasy:

  • Głowa psów jest szeroka. Szczenięta 3-4 miesiące wygląda bardziej niż reszta ciała.
  • Ciało psów jest długie, potężne, z szeroką klatką piersiową i masywną szyją. Lędźwie krótkie, muskularne.
  • Wiszące uszy, umieszczone nieco za plecami. Oczy mają kształt migdałów, są szeroko rozstawione. Kufa wydłużyła się.
  • Łapy są zgrabne, zaokrąglone, ze skórzanymi membranami między palcami.
  • Ogon ma pewne podobieństwo do ogona wydry, jest gruby u podstawy i zwężony do końca. Zorientowany poziomo.
  • Płaszcz twardy, gęsty, krótki, z obfitym dobrze rozwiniętym podszerstkiem. Taki futrzany płaszcz trafił do psów od swoich przodków żyjących w zimnym klimacie. Odpycha wodę.

To będzie interesujące: jaki rodzaj psa mieć.

Kolory Labrador Retriever

Standard identyfikuje trzy rodzaje kolorów Labrador Retriever:

  • z czarną wełną;
  • płowy;
  • brązowy (czekolada, wątroba).

Ale dopuszczalna paleta obejmuje:

Dopuszcza się małą białą plamkę w obszarze klatki piersiowej.

Cechy charakteru labrador retrieverów

Labradory to inteligentne i bardzo utalentowane psy. Ich wyczucie węchu i zamiłowanie do apliakcji pozwala przedstawicielom tej rasy na wykorzystanie do oficjalnej pracy. Psy są w stanie wykonywać pracę podczas polowania, szukać zakazanych i niebezpiecznych substancji w punktach celnych. Labrador retriever to świetni ratownicy w górach, na wodzie iw zwykłym terenie.

Są tak zrównoważone i spokojne, że mogą służyć jako przewodnik dla niewidomych. Według statystyk ta rasa stanowi około 80% wszystkich czworonożnych psów przewodników.

Szczeniaki Labrador Retriever - zdjęcie

I najważniejsze cechy - psy są godne uwagi ze względu na ich niezawodność, oddanie i rozwinięty intelekt, co sprawia, że ​​są bezkonkurencyjnymi towarzyszami. Psy różnią się pogodą i dobrą wolą. Są zawsze gotowi na kontakt, ale nie narzucają swojego społeczeństwa. Zaskakująco subtelnie uchwycić nastrój właściciela i zachowywać się bardzo delikatnie.

Labradory - doskonałe niańki, pod ich nadzorem, możesz bezpiecznie zostawić dzieci. Te psy są spokojne i nie porusza ich próżność, obecność obcych, płacz dzieci, krzyki i inne nieprzewidziane sytuacje. Kiedy wydostają się z "nieuprawianych" rąk do troskliwej rodziny, zwierzęta domowe szybko się regenerują i wykazują wyjątkowo pozytywne cechy charakteru.

Ale w naturze Labradorów jest jedno zastrzeżenie. Zostały one wyhodowane do ciągłej pracy ramię w ramię z osobą, więc doświadczają samotności dość ostro. Bez odpowiedniej uwagi iz długotrwałą samotnością mogą zacząć zachowywać się w niewłaściwy sposób lub nabyć złe nawyki, na przykład mogą od dawna szczekać monotonnie. Właściciele powinni wziąć pod uwagę, że nie jest to "szkoda", ale prośba, modlitwa sprytnego zwierzaka o pomoc.

Jeśli pies otrzymuje właściwą opiekę i uwagę od właściciela, jego zachowanie jest niemal wzorcowe. Naturalnie mówimy o dorosłych, szczenięta to niegrzeczne i żywe stworzenia. Tak, należy ostrzec przyszłych właścicieli - okres dojrzewania w Labradorach jest dość długi.

W przeszłości socjalizacji i szkoleń, Labradors może pokojowo współistnieć z innymi zwierzętami. Z natury są bardzo pokojowymi stworzeniami, a komunikacja z ich rodzajem daje im wielką przyjemność.

Pies labrador retriever zdjęcia

Przedstawiciele czystej krwi są wszystkożerni. Ponadto mają tendencję do kradzieży żywności. Tak, i inne metody ekstrakcji jedzenia (pytając o oczy, stopy na kolanie i inne. Sztuczki), których używają z powodzeniem. Dlatego ważne jest, aby właściciele nie dopuścili, by pies dostał się do resztek jedzenia. Zwłaszcza, że ​​Labradorzy mają skłonność do otyłości.

Zwierzę domowe powinno odczuwać znaczny wysiłek fizyczny, aby nie nudzić się i nie zaczęło samodzielnie szukać "zawodu". Labradory nie są strażnikami. Tak, mogą rzucić się w stronę ludzi, którzy przyszli i szczekają głośno w tym samym czasie, ale robią to z dobrych intencji, by powitać gości.

Umysł i inteligencja tych psów znacznie ułatwia procesy treningu. Reagują na wszelkie zachęty, czy to przysmak, zabawka czy dobre słowo. Powinny być szkolone tak wcześnie, jak to możliwe, ponieważ mogą szybko stracić kontrolę.

Eksperci ostrzegają, że psy o takiej budowie powinny być nauczane w młodym wieku, aby chodzić na smyczy, ponieważ później bardzo trudno będzie utrzymać prowadzenie labradora. Te psy wyraźnie pokazują chęć zadowolenia właściciela, więc właściciel jest zobowiązany tylko do stosowania metod ciągłego treningu.

Funkcje opieki i konserwacji

Pod opieką labradorów nie wymagają żadnych specjalnych manipulacji, jednak niektóre niuanse wciąż tam są. Na przykład, te psy rzucają się przez cały rok, więc konieczne jest regularne czesanie włosów grzebieniem. Należy to robić 2-3 razy w tygodniu.

Miłość elementu wodnego, przy zwykłym chodzeniu, może prowadzić do naturalnego kąpieli w kałużach. Po takich spacerach zwierzę musi zostać umyte pod prysznicem i osuszone ściereczką z drzemką. Wilgoć w uszach może powodować rozwój chorób zakaźnych, więc po zabiegach wodnych, uszy należy wytrzeć do sucha, aw razie potrzeby zastosować specjalne środki higieniczne. Labradory wymagają również codziennego czyszczenia zębów. Paznokcie psa powinny być najlepiej przycięte 3 razy w miesiącu.

Wybierając miejsce dla dużego zwierzaka, warto wziąć pod uwagę, że ciemny kącik, gdzieś na podwórku, nie będzie działał dla zwierzaka. Laboratoria lubią być w centrum wydarzeń i potrzebują przeglądu wszystkiego, co dzieje się w mieszkaniu. Wszelkie przeszkody i domy, których nie potrzebują, psy to nie bojaźliwe psy. Są odpowiednie dla dużego miotu, na którym pies może rozciągnąć się do pełnej wysokości.

Karmić psa powinien być mięso, a jedną czwartą diety powinny być zboża. Konieczne jest również uwzględnienie w dodatkach menu, które są przydatne dla stawów. Wybierając gotowe racje, powinieneś preferować karmy premium, super-premium, holistyczne dla dużych psów.

Wideo o Labrador Retriever

Ile kosztuje szczeniak Labrador Retriever

Odpowiedni wiek do sprzedaży szczeniąt to 1,5 miesiąca. Żaden szanujący się hodowca nie zaoferuje potomstwa, które nie osiągnęło tego wieku. Koszt szczenięcia rasowego z pieczątką hodowlaną, rodowodem i wszystkimi niezbędnymi dokumentami wynosi od 30 000 do 65 000 rubli. Oczywiście cena zależy od klasy psa.

Możesz kupić szczenię rasową, ale nie mając kartek z życzeniami, za 10.000-12.000 rubli. Szczenięta oferowane znacznie tańsze w prywatnych ogłoszeniach są prawdziwymi "kotami w torbie" i nie można uzyskać gwarancji co do ich przynależności do rasy.

Labrador Retriever to idealny pies dla dużej, przyjaznej rodziny. Będzie wspaniale traktować wszystkich bez wyjątku członków rodziny. Jednak takie zwierzę potrzebuje uwagi, troski i miłości.

Labrador Retriever: Charakterystyka rasy i jej niuanse

Historia

Według oficjalnej wersji, labradory pochodzą od psów rasy północnoamerykańskiej. Ale w historii jest wiele luk i na pewno ich pochodzenie jest nieznane.

Przodkowie przypominali psy pracujące z wyspy Nowej Fundlandii, ale były mniejsze i lżejsze. Charakteryzowały się krótkim grubym płaszczem, nadającym się do pływania przy każdej pogodzie. Zimą krótkie włosy nie zamarzały w soplach, w przeciwieństwie do sierści futrzastej muchy.

Na Wyspach Brytyjskich Labradors po raz pierwszy pracował w strefach przybrzeżnych, pomagając rybakom i żeglarzom. Miłość do wody, przyjazne usposobienie i miękka przyczepność (niezniszczająca ofiara) określały przyszłość rasy jako jednego z najlepszych psów towarzyszących.

Jedno z najwcześniej zachowanych zdjęć Labradora (lata XX w.)

Nazwa wskazuje geografię pochodzenia - ten sam półwysep we wschodniej Kanadzie. Oficjalnie Labradory zostały uznane w 1903 roku, początkowo opis standardu rasy pojawił się tylko w kolorze czarnym. Fawn został dopuszczony w 1924 roku, czekolada nawet później.

Po raz pierwszy przybyli do ZSRR w 1960 roku. Jak również na całym świecie, ich cechy zostały docenione, ale stały się popularne dopiero we wczesnych latach 90-tych.

Zakres zastosowania

Światowe zainteresowanie jest stale wysokie. Dzięki przyjaznej naturze i naturalnemu pragnieniu zadowolenia właściciela, Labradory stały się jednym z najpopularniejszych psów rodzinnych.

Są szeroko stosowane w służbach poszukiwawczo-ratowniczych, przybrzeżnych i innych. Często ich praca opisywana jest w psychologicznym wsparciu pacjentów, jako psów przewodników. Zgodnie z wynikami trzyletnich międzynarodowych badań, Labrador Retriever jest uznawany za najlepszy do pracy w urzędzie celnym.

Nadal mają duży popyt na polowanie na ptaki łowne. Niemal wszędzie, gdzie pies wymaga równowagi i wytrwałości przy braku gniewu, labriki wygrał dłoń. Ale dla służby ochroniarskiej, według wszystkich właścicieli, nie są one absolutnie odpowiednie.

Zwykły aporter usług w dni powszednie w rosyjskim Ministerstwie ds. Sytuacji Nadzwyczajnych.

Zewnętrzne

Kończyny ustawione prosto i równolegle. Zaokrąglone łapy zbiera się w bryłce, klocki są dobrze rozwinięte. Bardzo ważne jest, aby ruchy były prawidłowe - wolne, lekkie, lekko sprężyste.

Podniosły chód, krótki krok, poruszenie tylnego końca mówią o wadach anatomii. Taki Labrador nie spełnia głównego wymogu - zdolność do długich godzin pracy w trudnym terenie.

Szeroka czaszka i kufa nie powinny być mięsiste ani suche. Przejście od czoła do twarzy jest wyraźne. Zgodnie z oficjalnym opisem rasy, średniej wielkości oczy powinny wyrażać umysł i dobry charakter, kolor od orzechowego do brązowego.

Trójkątne uszy zwisają, leżące blisko głowy - niezbyt szerokie, nie ciężkie. Ogon średniej długości, prosty "otdrovy", bardzo gruby u nasady. Wisi swobodnie lub wesoło, ale nigdy nie pochyla się nad jego plecami.

Wełna dwuwarstwowa - twardy, krótki i miękki podszerstek. Prawidłowa powłoka powinna być prosta, bardzo gruba, nieprzemakalna - po kąpieli pod mokrą warstwą wierzchnią można zauważyć prawie suchy podszerstek.

Standardowe kolory

  • czarny, pigmentacja nosa, powiek i warg czarny
  • czekolada - od lekkiej wątroby po barwę ciemnej czekolady. Brązowy pigment;
  • jasnożółty (kremowy, złoty) - od prawie białego z ledwo zauważalną "patyną" na uszach, grzbiecie i górnej części ogona do nasyconej czerwieni. Pigment jest czarny.

"Unikalne" kolory

Istnieje nieformalny opis Labradorów o niestandardowych kolorach.

  • Redfox, Fox (redfox) - jaskrawy czerwony, jest uważany za odmianę żółtego koloru. Istnieje podejrzenie, które można uzyskać przez kojarzenie z ridgeback. Jest możliwe, że ekspert dyskwalifikuje się z nadaniem "nietypowego koloru", chociaż kolor lisów jest dozwolony w standardzie;
  • srebrny - nawet szary, uzyskany przez przejście z Weimaranami. Niestandardowe Częściej są to mestizos 3-4 pokoleń;

Silver Retriever wygląda uroczo szczeniaka, ale pamiętaj: dalszy dostęp do hodowli i na wystawie będziesz zamknięty!

Na zdjęciu - typowy Dudley, z czerwonym nosem i powiekami.

Cechy charakteru

Wychowany Labrador o normalnej psychice jest w pełni zgodny z wieloma opisami. Są to bardzo przyjazne stworzenia, gotowe do dosłownej komunikacji ze wszystkimi. Uwielbiają rodzinę, ale nieznajomych zawsze z merdającym ogonem i szerokim uśmiechem.

Dzieci, zwłaszcza nastolatki, są postrzegane jako najlepsi towarzysze zabaw. Łatwo dogadać się z małymi zwierzętami (kotami, psami i drobiazgami). Nieszczęśliwi w pojedynkę, wymagają dużo uwagi, znudzeni "chuligani" - psują rzeczy, wyją.

Edukacja jest możliwa nawet dla niedoświadczonych właścicieli. Jednak posłuszny robot z nich nie działa ze względu na aktywny dociekliwy charakter. Przeczytaj więcej o charakterze i szkoleniu w osobnym artykule.

Taki terminator pojawia się, gdy pies nie jest zaimplementowany i jest znudzony.

Treść

Młody pies, nie mówiąc o szczeniaku - prawdziwy huragan! Interesujące jest dla niego, aby wypróbować wszystko dla zęba, aby nosić wszędzie nos, a jeśli to możliwe - być całkowicie sobą. A ogon żyje własnym życiem, zrzucając ze stołów wszystko, co nie jest przybite.

Jest to zabawne, ale wiąże się z wieloma niebezpieczeństwami - urazami, porażeniami prądem elektrycznym, zatkaniem, zatruciem z chemii gospodarczej. Po raz pierwszy w domu musisz utrzymywać idealną kolejność. Różne zabawki, wspólne aktywne gry częściowo oszczędzają przed atakami mebli.

Zawartość Labradora nie implikuje żadnych cech - jego miejsce (materac ortopedyczny jest lepszy), antypoślizgowe miseczki lub podstawki, stresy psychiczne przed snem (szczególnie w młodości, aby nie hałasować w nocy).

Kąpiel w razie potrzeby.

Pielęgnacja

Mimo skromnej długości włosków, obficie i stale obficie, zwłaszcza jeśli zimą idzie się trochę z psem. Jeśli nauczysz szczeniaka odkurzacza, umierające włosy można zbierać za pomocą pędzla lub rury bez dyszy - wiele recenzji opisuje ten "masaż" jako ulubioną rozrywkę labradora.

Według właścicieli, następujące narzędzia pomagają przyspieszyć linienie:

    • metalowa pętla ściągaczki. Jeśli podszerstek nie jest zbyt gruby, dla łap i dolnej części ciała. Nie można mocno nacisnąć, w przeciwnym razie na skórze pozostaną zadrapania (drapanie, zapalenie skóry);

Dwustronna skrobaczka do pielęgnacji wełny labradorowej.

  • Szeroki stripping przeznaczony jest do przygotowania bezwłosego psa do przycinania, ale doskonale wyczesuje gruby podszerstek.
  • Karczek jest dobrze zbierany przez gumowe obrządziłko - trójkątne zęby lub "korony". Typowa rękawica z "palcami" jest nieskuteczna.

W okresie linienia futrzak działa idealnie (na zdjęciu po lewej), ale ryzykowne jest używanie go przed wystawami (to jest awk). Chociaż jeśli weźmiesz kilka lekcji od hodowcy, będzie to działało na wyciągnięcie wniosku.

Szczenięta są uczesane bardziej do celów szkolnych, dlatego wystarczą pojedyncze rzędy i szczotka do masażu z zaokrąglonymi zębami. Aby uczynić połysk odpowiednim pędzlem z włosiem dzika.

Jeśli dorosły pies rzuca bardzo mało, możesz zrobić to za pomocą tych samych narzędzi lub kupić puhoherkę.

Pożądane jest czesanie czystej, suchej wełny. Kąpiel skraca okres linienia, ale "specjalne" dodatki do żywności wydłużają proces, powodując uszkodzenie wątroby.

Latem kolory czarny i czekoladowy stają się brązowe lub "rdza", więc psy pokazowe nie pozostają długo w słońcu. Strzyżenie od ciepła nie uratuje, wręcz przeciwnie - bez "bariery" powietrza powierzchnia ciała szybciej się nagrzewa.

W walce z znoszeniem fryzury, fryzura też nie jest najlepszą opcją - skrócone włosy są trudniejsze do usunięcia (nie zerowe golenie?).

Chodzenie i aktywność

Spacer z energicznym klaunem pełnym energii jest nadal przyjemnością. Z najczęstszych wad tej rasy właściciele labradorów opisują:

  • nękając wszystkich przechodniów niemym prośbą o grę, wskakując do tłumu dzieci. Brudne lub podarte ubranie, przynajmniej gniewna nagana, a nawet cios szokiem lub butem;
  • jeść wszystko z rzędu - mały żwir, liście i inny miot, nie wspominając o jadalnych odpadach;
  • skłonność do ucieczki, nagła "głuchota" na widok czegoś interesującego. Retriever często ginie, nawet dorośli wychowani, więc wymagany jest tag z adresem na kołnierzyku;
  • zwiększone zainteresowanie psami, kotami, ptakami i wszystkimi żywymi istotami, z którymi możesz grać. Na widok nieagresywnego psa labra "zatrzymuje się" i ciągnie, aby przejść przez asfalt. Od złego psa może wziąć na piętach - zagubiony.

Ruletka do młodych laboratoriów nie jest odpowiednia - są przygotowane do ciągnięcia, nie czując szarpnięć kontrolujących ruch. Uprząż jest dozwolona tylko od 2 lat. Ścisły kołnierz i stranglehold nie są odpowiednie dla tej rasy, z wyjątkiem niekontrolowanych agresorów (i to jako środek tymczasowy).

Chodzenie z dorosłym retrieverem jest zabawą dla dzieci.

Latem aktywne treningi należy przełożyć na rano lub wieczorem. Labradory, szczególnie te, które mają nadwagę, szybko się męczą w otwartym słońcu. Są naturalnie bardziej odpowiednim elementem lasu i wody.

Staw powinien być względnie czysty. W chłodne dni musisz nosić kamizelkę z neoprenu lub wytrzeć psa i sprawić, by się poruszał.

Szczenięta, przewlekle chore i starsze laboratoria mogą pływać tylko w lecie. Po długim pływaniu w stojącej wodzie, ciepły prysznic jest obowiązkowy, w przeciwnym razie nieprzyjemny będzie zapach zwierzęcia.

Labradory nie są czyste, wręcz przeciwnie. Na przykład pies może wypaść w błocie lub "nurkować" w głęboką kałużę. Z błota zaoszczędzi deszcz. Na treningach obowiązkowe jest mieć koc, aby pies nie złapał zimna po rozgrzewce.

Dobrze znosi mrozy, kochają śnieg i są bardziej "żywe" niż gorące lata. Ale na długi spacer od -15 lepiej jest nosić ciepły kombinezon, zwłaszcza jeśli mówimy o starszym lub nieuczonym psie.

W opisie rasy Labrador ich palce są zebrane razem, sprasowane razem, w wyniku czego śmieci są zbierane między klockami. A z powodu grubej wełny utknął tam. Pies, gryząc mote, odkleja się od skóry, co może prowadzić do powstawania pęknięć lub infekcji (grzyby, bakterie). Po każdym spacerze, trzeba zimą sprawdzać łapy, aby usunąć przylegające kawałki śniegu.

Wideo

Możesz dowiedzieć się więcej o charakterze i zwyczajach Labradora, oglądając wideo z naszego kanału. Wybór zabawnych chwil na pewno Cię rozśmieszy:

Karmienie

Labrador Retriever jest niestrudzonym biegaczem maratońskim, musi być zdolny do długotrwałej pracy na lądzie. A potrzeba pływania w nie zawsze ciepłej wodzie sugeruje obecność rozwiniętej podskórnej warstwy tłuszczu. Aby zaoszczędzić również ciepło, pozostawia energię.

Dlatego z natury charakteryzują się doskonałym apetytem. Jedzą jak z tygodniowym zapasem! I wszystko, bez bycia wybrednym, a czasem decydując, czy można go zjeść nawet po tym, jak jakiś kawałek wpadł do ust.

Dieta powinna być zbilansowana: albo naturalka po konsultacji z weterynarzem, albo dobra sucha karma super-premium. Plus aktywne treningi, aby zachować formę.

Ponieważ cechy rasy są wszystkożerne, solidne warzywa i / lub owoce pokrojone w kostkę dobrze nadają się do promocji. Zachęta to mały kawałek do bezbłędnego wykonania drużyny, a nie kilogram marchewki dla pięknych oczu.

Od najmłodszych lat nie rozkoszuj się swoimi okruchami kulinarnymi przysmakami!

Jeśli Labrador jest suchym pokarmem, jedno z pokarmów może zostać przeniesione na zewnątrz. Początkowo głodny pies biegnie w dobrym biegu, a następnie ćwiczy umiejętności posłuszeństwa, wytrzymałości, pobierania próbek. Bez barier, aportu i innego zgiełku - cichy trening, tak aby nie było najmniejszego zagrożenia z przewodu pokarmowego. Nie trzeba biegać, ponieważ nie chodzi o delikatność, ale o pełną porcję.

Zakaz domowych szczeniąt ze stołu. Wyjaśnij, że nie jest koszem na śmieci, a nie głodującym afrykańskim uchodźcą. Dotyczy to każdej rasy, ale labra jest prawdopodobnie jedną z najbardziej palonych i jamników. I odzwyczajać ich, by rozsadzić wszystko, co prawie nierealne.

Zdrowie

Problemy z nadwagą są na pierwszym miejscu w opisie problemów rasy Labrador. Otyłość prowadzi do wielu chorób przewlekłych, które skracają oczekiwaną długość życia już niezbyt zdrowej rasy.

Powszechne choroby genetyczne

  • dysplazja stawu łokciowego / biodrowego;
  • osteochondrosis - nieprawidłowe tworzenie stawu, często wpływa na barki, łokcie, kolana;
  • oderwanie siatkówki, zaćma i inne choroby oczu;
  • niedoczynność tarczycy - brak hormonów tarczycy;
  • reakcje alergiczne, głównie skóra (zapalenie skóry, egzema);
  • Ichthyosis in Labradors, z reguły, nie uszkadza układu odpornościowego - obfitego łupieżu i skorupy. Tylko wsparcie objawowe, nosiciele nie chorują;
  • parakeratosis nosa - strupy, bolesne pęknięcia w nosie. Leczenie jest tylko objawowe, nieskuteczne.

Zbyt grube laboratorium to nieszczęśliwe zwierzę!

Wskazówki dotyczące wyboru szczeniaka

Jeśli nie bierzesz pod uwagę ozdobnych ras psów, Labrador Retriever jest jednym z najpopularniejszych psów towarzyszących. Tak, dużo chciwych ras. Dlatego musisz kupić szczeniaka tylko w znanej hodowli.

Hodowcy o reputacji reputacyjnej, koszmarnym koszmarze i / lub zdrowiu nie robią na sobie. Tak, szczeniak z przedszkola jest droższy. Ale od lat leczenie psa jest również drogie.

  1. Labrador na polowanie lepiej kupić z linii roboczych, a także dla zwierząt domowych. Pies z ciężką dysplazją nie może pracować, a ponadto jest pewną gwarancją stabilnej psychiki i dobrego stanu ściółki rodziców.
  2. Sukces wystawy nie jest mniej ważny! Wiele poważnych tytułów dowodzi, że opieka i konserwacja są na najwyższym poziomie. Takie psy są traktowane jak klejnot, a one dbają o swoje zdrowie, ponieważ są w nie zainwestowane znaczne kwoty.
  3. Nawet jeśli jest to serial pokazowy, dostępność dyplomów roboczych lub sukces sportowy (zwinność, Frisbee) to duży plus. Oznacza to, że pies nie siedzi na kanapie, ale prowadzi pełny styl życia (psychikę, zdrowie, stan i inne cechy).
  4. Testy na dysplazję i choroby oczu obojga rodziców - absolutne minimum. Reszta w Rosji nie robi się lub nie wszędzie. Poważni hodowcy testują psy w Europie, gdy udają się tam na wystawy.
    W skrajnym przypadku certyfikat wydany przez RKF.

Zaświadczenie o dysplazji RKF (zdjęcie zwiększa się poprzez kliknięcie).

Podziel się z hodowcą swoim pomysłem idealnego zwierzaka, podaj mu swój opis. Główne cechy Labradora są już widoczne w wieku jednego miesiąca. Oczywiście możesz wybrać serce - najsłodsze, pierwsze podbiec. Ale mądrzej jest zaufać komuś, kto już wie, jak dorosnąć każde dziecko. Przeczytaj więcej o wyborze tutaj.

W przeciwnym razie wszystko jest standardowe - silne, dobrze odżywione dzieci, przyjemny zapach, zabawny i towarzyski, czysty i lśniący. Karta szczeniaka, pieczęć, umowa sprzedaży i przeniesienie dziecka w nowe, troskliwe, kochające ręce.

Psy rasy Labrador: recenzje właścicieli, opis postaci i funkcje

Od kilkudziesięciu lat Labrador jest jedną z najpopularniejszych ras zwierząt domowych. Zabawni, figlarni, inteligentni, idealni przyjaciele i towarzysze - wszyscy oni są Labradorami. Opinie właścicieli na temat psów tej rasy są najbardziej pochlebne.

Wykonanie i charakter

Labrador jest doskonałym towarzyszem dla osoby starszej, uważnej, troskliwej, wiernej. Ten pies będzie pełnoprawnym uczestnikiem wszystkich gier i sztuczek swojego młodego mistrza, a ludzie prowadzący aktywny styl życia idealnie pasują do dynamicznej natury Labradora. Recenzje tych, którzy kochają jogging sportowy, jazdę na rowerze, piesze wycieczki, świętują radosną chęć psa, aby entuzjastycznie podążać za swoim mistrzem.

I rzeczywiście, ze względu na charakter i wydajność, przedstawiciele tej rasy są bardzo skoncentrowani na ludziach. Labrador jest całkowicie pozbawiony agresji wobec ludzi, kocha dzieci, zadziwiająco dobrze radzi sobie z innymi zwierzętami. Trudno sobie wyobrazić tak szeroki zestaw wspaniałych cech w obrębie jednej linii rasowej, jak ma ich labrador. Opinie właścicieli na temat psa są najbardziej entuzjastyczne.

Labrador jest również polującym psem myśliwskim, który ma doskonały zapach i wyjątkową jakość - "miękkie usta". Oznacza to, że zwierzę delikatnie bierze grę i nie miażdży ofiary, gdy jest dostarczane jej właścicielowi. Biorąc pod uwagę namiętną miłość do wody, Labrador jest używany do polowania na ptaki wodne. Jednak w warunkach pola, zarośli i lasów Labrador również dobrze się spisuje. Recenzje zapalonych myśliwych na ten temat można znaleźć na specjalistycznych forach myśliwskich.

Opis rasy

Labrador to silny, krótkowłosy pies o mocnej budowie, z ogromną głową, dużym noskiem i mocnymi nogami. Uszy Labradora są małe, wiszące. Ekspresyjne oczy w zakresie kolorów od ciemnego brązu do złotego orzecha ziemnego w jasnych osób. Psy rosną średnio od 54 do 57 cm, ich waga wynosi od 25 do 40 kg.

Labrador Retriever jest idealnie złożony - dobrze rozwinięta jest zaokrąglona szeroka klatka piersiowa, proste plecy, mocna talia, szyja i obwód ramienny oraz kończyny. Ogon Labradora jest wystarczająco długi, zwężający się, bez podgardla. Sierść jest umiarkowanie krótka, z grubym, wodoodpornym podszerstkiem.

Czarny, ciemnobrązowy, lekki (piasek, płowy i czerwonawy) to kolory charakterystyczne dla psa labradora. Opis, recenzje właścicieli wyglądu psa są niezwykle pozytywne i zwracają uwagę na harmonijny dodatek zwierzęcia, pozytywną energię i uroczy uśmiech nieodłączny od tych psów.

Z historii pochodzenia rasy

Rasa Labrador Retriever, opisana po raz pierwszy pod koniec XIX wieku zgodnie ze standardem Angielskiego Związku Kynologicznego, była wyłącznie czarna. Prawie sto lat później garnitury płowe i ciemnobrązowe (czekoladowe) zostały zapisane w standardach plemiennych.

Miejsce pochodzenia skały uważa się za wyspę Nowej Fundlandii, która jest częścią kanadyjskiej prowincji Nowej Funlandii i Labradoru. Małe osobniki Nowej Fundlandii zostały skrzyżowane, prawdopodobnie, z retriever, seter angielski i foxhound. Pies otrzymany w procesie selekcji stał się znany jako Labrador. Inne wersje pochodzenia nazwy rasy:

  • podobieństwo skafandra do koloru skały - "labradoryt";
  • "labrador" (portugalski) jest pracownikiem ciężko pracującym, który jest w pełni zgodny z charakterem labradora.

W procesie stawania się rasą funkcje wykonywane przez tego psa były rozległe. Przewoźnik średnich ładunków, satelita marynarzy-rybaków i myśliwych - wszystko to jest Labrador Retriever, recenzje, o których do dziś mówią, że jest to pies o niesamowitej zdolności do pracy.

Konserwacja i pielęgnacja

Rasa ta jest idealna do przechowywania, ponieważ jej przedstawiciele nie wymagają nadmiernej opieki. Dwupoziomowy, z grubym podszerstkiem, wełna musi być czesana nie więcej niż raz lub dwa razy w tygodniu, bez obfitego linienia. Psy, które najmniej skarżą się pod względem alergii, to labradory. Recenzje hipoalergicznych retrieverów - w ogóle nie mit.

Podobnie jak wszystkie pieski, Labradory potrzebują większej uwagi dla swoich uszu. Cotygodniowe czyszczenie uszu - zapobieganie zapaleniu ucha i inne problemy z uchem. Powinieneś również codziennie czyścić oczy psa wilgotną ściereczką zwilżoną wodą lub śpiącą herbatą lub specjalnym płynem do pielęgnacji oczu dla zwierząt.

Z niewłaściwą dietą labrador jest podatny na objawy alergii skórnej i otyłości. Zbilansowany pokarm, wyraźny wzorzec karmienia, wystarczający dla takiego zakresu energetycznego, i nie będzie problemów z nadwagą.

Pies rasy Labrador Retriever potrzebuje fizycznego, ponadprzeciętnego i intelektualnego stresu, w przeciwnym razie zwierzę z nudów i niezrealizowanego potencjału jest w stanie zadawać przyzwoite obrażenia w mieszkaniu. Nie stanie się tak, jeśli pies będzie trzymany w prywatnym domu z własną działką, gdzie będzie mógł chodzić samodzielnie i swobodnie.

Jeśli możesz pozwolić swojemu psu pływać, daj ją jej. Nikt nie lubi wody jak labradory. Recenzje właścicieli mówią, że pies próbuje pływać nawet w najmniejszej kałuży.

Jak wybrać szczeniaka

Po rozważeniu wszystkich za i przeciw i podjęciu decyzji pojawia się pytanie o zdobycie szczeniaka Labradora. Dobrze jest kupić dziecko od sprawdzonych hodowców bezpośrednio w miejscu zamieszkania. W ten sposób można ocenić wzrokowo warunki trzymania psów, ich naturalne zachowanie w masie własnego gatunku. A jednocześnie popatrz na ich matkę, której temperament i zachowanie do pewnego stopnia zostaną przekazane potomstwu.

Postaraj się przyciągnąć uwagę dzieci, zadzwoń do nich i obserwuj reakcję. Szczeniak ze stabilną psychiką pośpieszy do pierwszego wezwania. Najsilniejszy szczeniak jest domyślnie najzdrowszy. Najsłabsze dziecko trzyma się za swoimi towarzyszami, może ukryć się w gnieździe lub spać.

Zdrowe dziecko jest zabawne, a nie tchórzliwe, dobrze odżywione, o pewnym chodzie. Brak oznak zaburzeń w jamie brzusznej, dystrofii, krzywicy oznacza, że ​​pokarm dla szczeniąt labradorskich został wybrany prawidłowo. Hodowla opinii i porad na temat karmienia niemowląt - to coś, co z pewnością powinno być brane pod uwagę, aby uniknąć problemów z brzuchem szczeniaka zabranego do domu.

Oczy, nos, uszy powinny być czyste, bez skórki i śluzu; dodatek, chód - bez zewnętrznych wad. Zdrowy futrzany szczeniak jest puszysty, nie matowy, bez łupieżu, "spodnie" są czyste, nie zabrudzone w odchodach, co wskazuje na właściwe karmienie i baczną uwagę ze strony hodowcy-właściciela.

Jak nakarmić Labradora

Karma dla psów nie powinna być przypadkowa. Labrador ma doskonały apetyt i skłonność do obżarstwa. Aby uniknąć otyłości, pożądana jest kontrola żywieniowa. Dorosły pies w wieku 12 miesięcy karmi się dwa razy dziennie. Jeśli preferujesz naturalny pokarm, dieta powinna być obecna:

  • surowe lub gotowane mięso (wołowina, mięso końskie, drób, podroby), ryby morskie, jaja;
  • produkty wapniowe (twaróg, produkty mleczne);
  • zboża (kasza gryczana, ryż, płatki owsiane, jachka, pszenica);
  • warzywa i owoce.

Karma przemysłowa, sucha i puszkowana dla labradorów ma pozytywne opinie ze względu na łatwość użycia - ta dieta jest zrównoważona, porcje są obliczane przez producenta.

Początkowo szczenięta karmione są co najmniej cztery razy dziennie, wraz z wiekiem, stopniowo zmniejszając liczbę karmień. Naturalna dieta niemowląt powinna składać się z powyższych produktów. I dowolna karma dla szczeniąt labradorskich, których skład powinien być uważnie zbadany przed zakupem, powinna być odpowiednio dobrana, w zależności od potrzeb rosnącego organizmu.

Podczas karmienia paszą przemysłową z zadowoleniem przyjmuje się dodanie do diety owoców i warzyw, a zachęty w postaci dołów i chrząstek nie są zabronione.

Cechy rasy

Ten pies stale potrzebuje ładunku. Niezależnie od tego, czy chodzi o pracę, spacery, zabawę piłką czy kijem, pływanie - pies będzie zadowolony z wszystkiego. Jedyny minus - Labrador nie jest strażnikiem. Jest tak lojalny wobec człowieka, że ​​wpuści nieznajomego do domu w nadziei, że dobrze się bawić.

Labrador jest tak towarzyski, życzliwy, inteligentny i czuły, że jest łatwy dla początkującego hodowcy. Cudowna niania i wesoła przyjaciółka dla dzieci to także pies rasy labradorów, recenzje o których są w tym kontekście najbardziej pozytywne.

Biorąc pod uwagę te cechy, psy są wykorzystywane jako przewodnik dla niewidomych, towarzyszy dla osób starszych i niepełnosprawnych. Labradory pracują jako ratownicy i uczestniczą w specjalnych operacjach organów ścigania. Dzięki naturalnie potężnemu instynktowi łatwo odnajdują zakazane substancje, materiały wybuchowe.

Dla kogo ten pies nie jest odpowiedni

Nie zaleca się rozpoczynania pracy z labradorem od bezwładnych osób prowadzących siedzący tryb życia lub znikających w pracy przez wiele dni. Pies z nudów będzie zmuszony do zajęcia się, a to będzie miało opłakany wpływ na środowisko domowe. Pogryzione meble, buty, podarte sofy i ubrania - to jęczący labrador, który nie ma odpowiedniego obciążenia i chodzenia.

Pies rasy Labrador nie jest polecany do trzymania domu dla ludzi należących do zwierząt bardziej niż protekcjonalnie. Labrador jest inteligentny i inteligentny. Bez odpowiedniego zrozumienia i leczenia pies podnosi, degraduje się, staje się aspołeczny. Również niedopuszczalna zawartość retrievera Labradora w łańcuchu.

Postanawiając zostać właścicielem labradora, ważne jest, aby zrozumieć, że styl życia radykalnie zmieni się od teraz. Pies potrzebuje uwagi tak bardzo jak dziecko. Komunikacja, gry, długie aktywne spacery to niezbędne warunki do utrzymywania psów rasy Labrador. Jednak pozytywne, miłosne, oddanie, które dają pogodzić z dynamiką, którą wnosi do domu. Szczęśliwa uśmiechnięta twarz, oczy zakochane w właścicielu, niestrudzenie machający ogonem i zawsze dobry nastrój - każde serce rozpuści się z tego.

Labrador: pełny opis rasy

Labradory są dziś jedną z najpopularniejszych ras psów.

Jeśli jako opis musisz odebrać jedno słowo, to słowo będzie przyjacielem.

Jak powstała ta rasa psów, jak się nimi odpowiednio opiekować, jak długo żyją, ile kosztują w różnych krajach i ile Labrador może zjeść dziennie, nauczysz się tego w tym artykule.

Historia rasy

Do tej pory ludzie nie są całkowicie świadomi tego, jak te psy pojawiły się w naszym życiu.

Ogromna liczba naukowców uważa, że ​​pochodzenie tej rasy pochodzi od psów domowych Indian północnoamerykańskich. W tym czasie pomagali swoim mistrzom łowić ryby.

Na początku XIX wieku europejscy marynarze wędrowali na jedną kanadyjską wyspę zwaną Nową Fundlandią i zauważyli wśród tubylców tak piękną rasę psów.

Stały się prawdziwymi, uniwersalnymi pomocnikami. Do ich obowiązków należało nurkowanie w sieciach rybackich i sprowadzanie dziczy z lasu.

W 1830 r. Rasa Labrador pojawiła się w Wielkiej Brytanii i odniosła wielki sukces wśród myśliwych.

Wytrwałość, cierpliwość i aktywność pomogły myśliwym wyjść z najtrudniejszych sytuacji.

Dopiero w 1903 r. Rasa ta została oficjalnie uznana i nazwana "Labradorem". Otrzymali swoje imię ze względu na pochodzenie.

Ich przodkowie zostali wyhodowani na Półwyspie Labradorskim. Teraz te psy są w życiu prawie każdej sławnej osoby.

Niezależnie od tego, czy jest politykiem czy gwiazdą filmową. Wielokrotnie Labradory są wykorzystywane jako psy przewodnik dla niewidomych.

Wygląd psa

Zewnętrzny opis rasy jest dość prosty. Ten pies można rozpoznać bardzo łatwo.

Istnieją międzynarodowe standardy, według których można ustalić, czy pies jest członkiem swojej rasy.

Przeprowadzone obliczenia i kryteria, które zostały zapisane w tabeli. Dzięki stworzonemu stolikowi ustalamy, czy twoje zwierzę może zostać przypisane rasie Labrador, czy nie.

Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na to, że pies musi być silny, muskularny i zwarty.

Wysokość standardowego psa w kłębie wynosi 56-57 cm, a samica - 54-56 cm.

Według amerykańskiego standardu u psa wysokość w kłębie powinna wynosić 57-62 cm, a u suk w kłębie 55-59 cm Wysokość w kłębie można zmierzyć konwencjonalnym centymetrem lub linijką.

Głowa jest szeroka, uszy małe, zawieszone nieco za sobą. Szyja jest potężna i duża, klatka piersiowa szeroka, kończyny mocne, a łapy zwarte.

Ogon jest również wskaźnikiem rasy psa. W Labradorze powinien przypominać ogon wydry.

Wzrost i kolor

Wzrost tych psów jest optymalny, ponieważ nie jest to bardzo duży pies, ale także mały.

W pierwszym miesiącu życia ich wzrost wynosi 23 cm, o trzy miesiące - 40 cm, 6 miesięcy - 50 cm, gdy szczeniak ma rok, jego wzrost wyniesie około 56 cm, a jego wzrost ustanie.

Obecnie istnieją trzy rodzaje kolorów:

Charakterystyka psa

Labradory to rasa, która ma doskonałą pozytywną cechę.

Są bardzo utalentowani, mają wysoką inteligencję. Nigdy nie są przestraszeni, smutni ani samotni. Bez względu na to, jaki styl życia prowadzisz, pies łatwo dostosowuje się do Ciebie.

Możesz być myśliwym, rybakiem, policjantem, ratownikiem. Według statystyk, prawie 80% psów przewodników to labradory.

Są ostrożni. Są niezawodnymi towarzyszami, szczególnie dla niewidomych. Zrównoważony charakter Labradora po prostu zwycięża.

Taki pies jest bardzo trudny do obrażenia lub doprowadzenia do punktu, w którym zaczyna pękać. Zawsze dobrze się z nią baw.

Twój dorosły przyjaciel może dopasować się do Twojego nastroju i nie dostanie się pod nogi, ale zawsze jest gotowy, aby Ci pomóc.

Bez obawy możesz zostawić psa z dzieckiem, nawet jeśli dziecko ma zaledwie kilka lat. Wiele osób uważa, że ​​psy tej rasy to prawdziwe niańki.

Zdarza się, że pies pojawia się w twoim domu wcześniej niż dziecko. Będą najlepszymi przyjaciółmi. Labrador nigdy nie urazi dziecka i zawsze będzie mógł zaopiekować się nim, jeśli zostaniesz na kilka minut.

Labradory żyją dobrze z innymi zwierzętami. Nie kłócą się, a pierwsze nigdy nie zaczepią obcego zwierzęcia.

Więc jeśli masz kota w domu, nie musisz się martwić, że będą się kłócić ze sobą.

Długość życia

Wiele osób obawia się, że duże psy nie żyją długo. Dlatego staram się ich nie kupować, wiedząc, że za 10 lat pies będzie musiał się pożegnać.

Dlatego często się o to pyta i ile lat żyje jedna lub druga rasa. Na przykład psy pasterskie - od 10 do 13 lat, małe i do 17 i 18 lat.

Na szczęście Labrador szczyci się także długowiecznością. Średnio taki pies żyje 15-18 lat.

I to jest bardzo dobry wskaźnik. Wraz z dziećmi będzie rosnąć i żyć swoim zwierzakiem, który nawet w starszym wieku nie pozwoli Ci się nudzić.

Żywot twojego pupila zależy przede wszystkim od Ciebie. Nawet drobne objawy, na które warto zwrócić uwagę.

Aktywność fizyczna

Labrador jest najbardziej energiczną i mobilną rasą, ale także spokojny. Prawdopodobnie myślisz, że tak być nie może, ale tak jest. Najważniejsze, aby nauczyć się kontrolować swoją aktywność.

Dla Labradora idealnym ćwiczeniem jest poranny spacer trwający około pół godziny.

A potem wieczorny spacer, ale tutaj czas trwania powinien wynosić co najmniej dwie godziny.

Wskazane jest, aby pies nie tylko podążał za tobą, ale grał w piłkę i uciekał. Świetną opcją byłaby jazda na rowerze lub gra w frisbee.

Pielęgnacja

Główną cechą Labradorów jest wełna. Jeśli spojrzysz na zdjęcie w Internecie, możesz zobaczyć, co ma luksusowa wełna.

Ale minus takiej piękności jest okresowym moltem. Aby tego uniknąć, musisz kupić grzebień i przeczesać go kilka razy w tygodniu.

Jeśli twój pies został kupiony w rzece, to po spacerze jej wełnę należy umyć pod bieżącą wodą, a następnie wytrzeć do sucha ręcznikiem.

Treść w mieszkaniu

Oczywiście, że możesz. Konieczne jest tylko poznanie pewnych funkcji trzymania psa w mieszkaniu.

Przede wszystkim trzeba pamiętać, że pies bardzo lubi komunikację i dlatego powinien wyposażyć się w miejsce, w którym miałby dobry kąt widzenia.

Nie powinieneś kupować psiej budki czy pudełka, tyle śmieci z naturalnych materiałów. Rozmiar powinien być taki, aby pies mógł łatwo się rozciągnąć i zrelaksować.

Prawidłowe odżywianie

Prawidłowe odżywianie jest warunkiem zdrowia każdego psa, zwłaszcza gdy prowadzi aktywny tryb życia.

Ile razy dziennie trzeba karmić psa przewodnika i co karmić, jest to interesujące dla wszystkich, którzy lubią tę rasę.

W jej diecie powinny być wszystkie przydatne i odżywcze. A potem będzie wyglądać jak na zdjęciu.

Labradory są podatne na otyłość, więc jeśli zdecydujesz się karmić psie mięso, lepiej wybrać rodzaj diety.

Na przykład:

Najczęściej hodowcy odmawiają naturalnego karmienia i wolą profesjonalną paszę. Ale tutaj każdy decyduje o sobie.

Kupując psa w hodowli, możesz poprosić o pełny opis tego, co szczeniak przez cały czas jadł.

Pierwszy raz będzie musiał się do tego przyzwyczaić, aby nie rozerwać żołądka szczeniaka. To zajmie kilka lat i zapomnisz, jak nauczyć go tego lub innego jedzenia.

Choroby

Bez względu na to, ile lat ma twoje zwierzę, jego skłonność do choroby nigdzie nie pójdzie.

Przede wszystkim powinieneś zwrócić uwagę na taką chorobę jak otyłość. Tylko aktywność fizyczna pomoże ci chronić psa przed tym.

Ponadto wiele psów dużych ras ma chorobę, taką jak dysplazja. Choroba ta nie jest jeszcze w pełni poznana i nie wiadomo, z jakiego powodu może ona występować u twojego zwierzaka.

Spróbuj co najmniej raz w roku udać się do weterynarza na badanie. Z należytą starannością wszystkie choroby omijają twojego zwierzaka.

Ciekawe fakty z życia Labradorów

Jeśli nadal masz wątpliwości, czy założyć Labrador, oto lista interesujących faktów na temat Labradorów i ich życia:

  • Przez 3 sekundy osiągają prędkość 20 km / h.
  • Zanurz się na głębokość 14 m.
  • Zapach Labrador jest o 25% lepszy niż owczarek.

Już udowodniono, że Labrador może bezpiecznie wziąć jajko do ust i przynieść je w całości.

Innym faktem jest, że psy te prawie nie odczuwają bólu, więc odważnie pędzą do samego środka ognia lub katastrofy.

Często są też kręceni w różnych filmach zarówno z główną rolą, jak i niewielką rolą.

Minimalny koszt szczeniaka na Ukrainie wynosi od 6000 UAH, w Rosji od 35 000 rubli.

Galeria zdjęć

Jeśli nie możesz ustalić, czy twoje zwierzę jest Labradorem, możesz skontaktować się z klubem szkoleniowym psa i porozmawiać lub porównać psa ze zdjęciami, które wybraliśmy specjalnie dla ciebie.

Labrador Retriever Rasa Opis i charakterystyka

Podsumowanie artykułu:

Wielu hodowców psów na świecie preferuje rasę Labrador Retriever. Jest to uniwersalna rasa mająca wiele zalet - dobry charakter, atrakcyjny wygląd, doskonałe wykonanie, poświęcenie dla właściciela.

Każdy pies może stać się nie tylko wiernym przyjacielem, ale także pomocnikiem w gospodarstwie domowym. Włączają się, aby pomóc ratownikom, policji. Labradory pomagają szukać nie tylko narkotyków, ale także tych, którzy przeżyli pod gruzami ludzi, doskonale polują na zwierzynę, służą jako towarzysze niewidomych.

Pochodzenie unikalnej rasy

To bardzo starożytna rasa psów. Pierwsi przedstawiciele osiedlili się na wyspie Nowej Funlandii. Duże i inteligentne zwierzęta kochały wodę, były doskonałymi pływakami i często ratowały tonących ludzi i dzieci, które wpadły do ​​wody.

Psy szybko nauczyły się poleceń, więc zostały użyte do polowania, aby uzyskać grę z wody, gęstego chrustu lub innych trudno dostępnych miejsc.

Żeglarze z różnych krajów przybywających na wyspę z radością przyjęli nową rasę szczeniąt z wodoodporną wełną. Pomagali na statku - wyjęli olinowanie, które zostało zmyte w morzu, zmyło, przyniosło złapany haczyk.

Rasa pojawiła się w Wielkiej Brytanii w XIX wieku. Przyjazne i inteligentne psy były kupowane przez lokalnych mieszkańców (obywateli i rolników), ponieważ nie dotykały innych zwierząt domowych i drobiu. Po 100 latach w 1903 r. Rasa rozpoznała Kennel Club of England. Standardem rasy były tylko czarne zwierzęta, znacznie później rozpoznano inne kolory - płowe i czekoladowe.

W latach 70. angielscy hodowcy wyraźnie określili 2 rodzaje ras - wystawy i pracujące labradory. Te pierwsze były ciężkie, miały krótszy pysk i dużą głowę, pracujące zwierzęta miały suchy typ konstrukcji, miały długą kufę i lżejsze kości. Dziś na wystawach prezentowane są oba rodzaje psów.

Wygląd i standard rasy

Labrador Retriever to silna i żylasta rasa o szerokim grzbiecie, dużej głowie i średniej wysokości. Jej zwinny i przyjazny charakter jest znany wielu.

Z wyglądu istnieją pewne podobieństwa:

  1. Prosty ogon, nieco zagęszczony u podstawy, ale niezbyt długi. Płaszcze jego sztywne krótkie włosy.
  2. Głowa zwierzęcia ma proporcjonalne linie, czaszka jest szeroka. Oczy psa są wyraziste i duże, kufa krótka i mocna ze śnieżnobiałymi zębami. Ma małe wiszące uszy, daleko od siebie.
  3. Przednie nogi są proste, średniej długości i proste. Pies o tylnych łapach układa się równolegle. Okrągłe łapy różnią się siłą.
  4. Ciało ma grubą warstwę, potężny układ mięśniowy. Szyja tej rasy jest potężna, średniej długości. Płynnie przechodzi w silne plecy i krótką talię. Klatka piersiowa jest dobrze rozwinięta, jest szeroka i głęboka.

Przedstawiciele tej rasy mają elastyczny krok, temperament i swobodny ruch. Pies ma dwuwarstwowy płaszcz z miękkim podszerstkiem, a góra jest twarda. Po kąpieli podkład pozostaje suchy.

Dopuszczalne kolory i rodzaj retriever wełny

Standardowe dozwolone kolory to płowy, czekoladowy, czarny. W obszarze klatki piersiowej może być biała plama. Wodoodporna powłoka jest twarda, stosunkowo krótka i gęsta. Rasa nie pozwala na zbyt miękką wełnę, pióra i fale.

Istnieją również niestandardowe kolory Labrador Retriever:

  • biały z czarnym - pojawia się jako płowy kolor;
  • srebrny - niestandardowy, otrzymany po przekroczeniu (mestizo);
  • Dudley - osłabiony płowy, jest uważany za pół rasy.
  • Fox lub Redfox to czerwony odcień, który jest uważany za cień płowy.

Psy z plamkami są uważane za małżeństwo i nie podlegają zawodowej hodowli na wystawy.

Cechy charakterystyczne szczeniąt

Labradory to świetny przyjaciel dla aktywnych właścicieli i rodzin z dziećmi. Uwielbiają chodzić i biegać z właścicielem.

Istnieje wiele ras psów aktywnych. Oto jeden z nich Alaskan Malamute

To nie wstyd zabrać ze sobą zwierzaka na wycieczkę, wycieczkę lub do dowolnego miejsca. Mądre i inteligentne psy różnią się od innych ras wykształceniem i chęcią zadowolenia innych. Mogą stać się niszczycielami, jeśli zawsze są sami. Zasady zachowania lepiej nauczyć się szczeniaka od dzieciństwa.

To jest rasa myśliwska, więc jej głos jest głośny i głośny. Labradory szczekają, jeśli potrzebują uwagi i wyrażają radość. Szczeniak nie nadaje się jako strażnik domowy lub mistrz, ponieważ może jedynie przestraszyć nieoczekiwanego gościa z głośnym szczeknięciem.

Dodatkową cechą tej rasy jest miłość do zabiegów wodnych. Psy rozpryskują się w każdym miejscu, gdzie widzą wodę, bez względu na to, czy morze jest przed nimi, czy zwykła kałuża. Labrador może rzucić się naprzód, widząc zwykły staw lub wiadro wody. Uwielbiają mokry brud i trawę z rosą.

Psy tej rasy kochają zabawne gry. Nie są agresywne dla małych dzieci i mogą cierpieć niedogodności przez długi czas. Mogą bawić się z sąsiadującymi zwierzętami lub z dorosłymi znajomymi.

Charakterystyka ras psów

Bezpretensjonalna rasa jest używana jako ratownicy, psy przewodniki lub myśliwi. Psy nie okazują agresji wobec ludzi, nawet jeśli żyją na ulicy. Jako ratownik, Labradory są cenione ze względu na ich zmysł węchu, siłę fizyczną i wytrzymałość, życzliwość i zdolność pływania. Służba Ministerstwa Sytuacji Nadzwyczajnych i pies ich używa, ale nie trzeba ich trenować przez długi czas.

Dla myśliwych aportery są niezbędne, ponieważ przynoszą upadłą zwierzynę z krzaków, stawów, uczestniczą w piórze dużej bestii. Ze względu na specjalną strukturę szczęki chwytają zdobycz nie niszcząc jej.

Labradory i towarzyszące funkcje niewidomych są dobrze zbadane. Nie kłócą się w miejscach publicznych, nie zwracają uwagi na otaczające psy, dobrze się dogadują z ludźmi, ponieważ mają spokojne usposobienie i silne psychologiczne uwarunkowania.

Subtelności treningu labradorskiego

Silni i dobroduszni Labradory muszą chodzić codziennie. Potrzebują szkolenia wstępnego i gier na świeżym powietrzu w powietrzu. Uczą się szybko i łatwo, ale lepiej rozpocząć proces treningu z małym szczeniakiem. Łatwiej uczyć nowych, posłusznych i spokojnych, przyciągając różne przysmaki.

Lepiej stopniowo nauczyć szczeniaka świat zewnętrzny - samochody, inne osoby, zwierzęta. Proces socjalizacji powinien odbywać się stopniowo, tak aby zwierzę było wykonalne i posłuszne, nie zerwało się ze smyczy, a on sam spokojnie wszedł w pole widzenia właściciela.

Najtrudniejsze do wyszkolenia dorosłych mężczyzn i szczeniąt powyżej sześciu miesięcy. W trakcie tego procesu należy zwrócić uwagę na smaczną promocję, ponieważ psy uwielbiają jeść i zdobywają smaczne kawałki mięsa. W celu poprawnego wykonania polecenia należy je zachęcić.

Labrador retriever może czasami być uparty, ale w procesie uczenia się nie mogą stosować fizycznych metod ekspozycji i krzyków. Będą opierać się jeszcze bardziej, a nie wykonywać poleceń.

Wybór odpowiedniej diety

Labrador retriever kochają smaczne jedzenie, ale wiele z nich może mieć nadwagę i dobrze odżywioną sylwetkę. Dieta dla zwierząt powinna być odżywcza i zrównoważona, aby zwierzę było w doskonałej formie.

Pracujący hodowcy wybierają karmę suchą premium dla swoich psów. Istnieją pasze dla przedstawicieli tej rasy z dodatkami wzmacniającymi stawy. Dodatkowo można rozpieszczać zwierzaka suplementami witaminowymi i mineralnymi.

Gotowy pokarm jest trudny do zebrania, jeśli pies cierpi na ciężkie alergie. W tej sytuacji potrzebujesz naturalnej żywności, w tym:

  • świeże i gotowane marchewki;
  • serwatka i inne produkty mleczne;
  • warzywa z ogrodu i owoce w sezonie;
  • gryka, płatki owsiane, gotowany ryż;
  • drewno gotowane lub surowe;
  • gotowana lub surowa polędwica wołowa.

Kilka przyjęć na tydzień można dodać do diety świeżych jaj zwierzęcych. Nie mieszaj żywności naturalnej i suchej. Przerywa trawienie może powodować chorobę zwierząt domowych.

Zasady opieki nad zwierzętami

Nie jest trudno zadbać o Labrador Retriever. Jego wełna nie wymaga cięcia i często grzebie. Wystarczy kilka razy w tygodniu chodzić po ciele psa specjalną szczotką. W okresie pierzenia (dwa razy do roku) zwierzę jest wyczesywane przez furminator w celu szybkiego wyeliminowania padłego podszerstka i wełny. Najlepiej zrobić to codziennie.

Uszy dla zwierząt domowych są również okresowo czyszczone bawełnianym wacikiem i specjalnym balsamem. Możesz po prostu zwilżyć bawełnę wodą. Następnie uszy suszy się ręcznikiem. Gwoździe są przypinane na łapach w razie potrzeby, aby nie przeszkadzały w chodzeniu psa. Użyj zwykłych szczypiec lub nożyczek dla zwierząt.

Wady i godność rasy

Zabawne i radosne zwierzaki mają wiele zalet:

  • miłość do dzieci, dorosłych gospodarstw domowych i innych zwierząt;
  • inteligencja i doskonała inteligencja;
  • wysokiej jakości wyszukiwarka;
  • doskonały zapach;
  • poświęcenie dla mistrza;
  • szybko uczący się;
  • rozwinięte cechy myśliwskie;
  • bez strachu wysokości i wody.

Rasa ma swoje wady. Dwa razy w roku pies aktywnie psuje. Płaszcz jest tłusty i lepki w dotyku, ponieważ aktywnie wytwarza niezawierający wody smar.

Labrador Retriever może zniszczyć meble, zjeść coś z kosza na śmieci, opróżnić stół z naczyń. Młode szczenięta szczęśliwie pędzą do każdego kąta, więc powinny chodzić w miejscach publicznych na smyczy. Szczeniak lub dorosły pies może się zgubić, jeśli zostaniesz złapany przez kogoś lub pobawisz psa ulicznego.

Stan zdrowia Labradora

Wśród psów rasa ta wyróżnia się długowiecznością. Nie są podatne na owrzodzenia i mają wystarczająco dobre zdrowie. Średnio pies może żyć 10-15 lat.

W niektórych przypadkach scharakteryzowano niektóre choroby:

  1. Lizanie ziarniniaka - rany na łapach z powodu częstego podrażniania skóry zębami.
  2. Alergie pokarmowe, zwłaszcza czekolada lub produkty z kurczaka. Zwierzę może cierpieć na leki, czyszczenie lub proszek do prania, niektóre preparaty witaminowe. Może mieć obrzęk oczu, zapalenie ucha, dermatozy.
  3. Panosteitis to patologia układu kostnego, która często pojawia się u młodych psów.
  4. Nadwaga jest często związana z przejadaniem i niewłaściwą dietą, a także z zaburzeniami hormonalnymi.
  5. Dysplazja stawów jest dość powszechna nie tylko u starszych psów.

Często występują patologie genetyczne, a także choroby oczu - zaćma, odwarstwienie siatkówki. Głębokie pęknięcia i strupy mogą tworzyć się na nosie. Leczenie w tym drugim przypadku, tylko lokalne.

Warunki przyjazne dla zwierząt

Zwierzę może być trzymane na podwórku, jeśli znajduje się w nim woliera ciepła lub kabina. Zimą lepiej jest wpuścić psa do domu, chociaż ze względu na gęsty podszerstek może on tolerować ujemne temperatury.

Każdego dnia pies musi komunikować się z właścicielami, aktywnymi spacerami i grami. Z powodu samotności pies może wykazywać agresję i stać się niekontrolowanym.

Retrieverzy mieszkają w małych mieszkaniach, najważniejsze - aktywne spacery na świeżym powietrzu, możliwość niekiedy pływania w wodzie lub morzu.

Jak wybrać dobrego szczeniaka

Ta rasa jest bardzo popularna i przed wyborem psa musisz wiedzieć, jak wybrać odpowiednie zwierzę. Przede wszystkim sprawdzane są dokumenty i rodowód szczenięcia.

Zwierzę nie powinno być bierne lub nadmiernie nadpobudliwe. Znakiem dobrego psa jest chęć rozpoznania gościa, wyrazisty wygląd i gładki płaszcz z brokatem.

Kto kupić: retriever Labrador lub golden retriever?

Są to dwie spokrewnione rasy. Hałaśliwy i rustykalny labrador z domem jest przyjazny i czasami denerwujący. Pędza, by spotkać dziecko i może je upuścić.

Golden Retriever to elegancki i szczupły arystokrata, bardziej flegmatyczny i spokojny. Intuicyjnie odczuwa nastrój właściciela.

Recenzje od właścicieli tej rasy

W większości przypadków hodowcy Labrador Retriever pozostawiają pozytywne opinie na temat swoich zwierząt. Dobrze radzą sobie w dużych rodzinach, nie wybrednych w jedzeniu i opiece. Wystarczy jeden aktywny spacer dziennie.

Czytaj Więcej O Psach

Jak karmić Akita Inu

Treść Akita Inu to egzotyczna rasa psów dla naszych miejsc, jej przedstawiciele pochodzą z Japonii. Przez stulecia wchłaniały one kulturę ojczyzny, która nie mogła nie wpływać na nawyki, cechy behawioralne i, oczywiście, nawyki żywieniowe.

Dlaczego suchy nos psa: powoduje, co robić, jak leczyć

Treść Opinia jest w błędzie, że jeśli pies ma ciepły i suchy nos, to musi to być oznaką choroby. Pamiętaj, aby zwracać uwagę na towarzyszące znaki, ponieważ tylko gorący nos może być w całkowicie zdrowym zwierzęciu.