Karmienie

Alabai Owczarek środkowoazjatycki

Owczarek środkowoazjatycki, czyli Alabai, jest dużym psem, z którego wieje z siłą i mocą. Rasa ta przeszła setki lat selekcji naturalnej i otrzymała od swoich przodków wszystkie najlepsze cechy ochronne i walczące. Ponadto jest dumnym i kochającym wolność psem z Azji Środkowej, który wymaga obecności pewnego doświadczenia od właściciela. Jakie są cechy rasy i jak trudno jest utrzymać to zwierzę?

Pochodzenie rasy

Potomkowie Alabai to najstarsze rasy środkowoazjatyckie - tybetański mastif, psy pasterskie koczowniczych plemion i walczące psy z Mezopotamii. Naukowcy znaleźli dowody na to, że owczarki środkowoazjatyckie istnieją już 2000 lat przed naszą erą. Potem były potężnymi zwierzętami z krótkimi pyskami i silnymi szczękami.

Przez cały okres istnienia Alabai odznaczali się doskonałymi właściwościami ochronnymi. Zostały one aktywnie wykorzystane do ochrony dużych obiektów i postawione na straży. Ich umiejętności i umiejętności są niezbędne do ochrony zwierząt przed drapieżnikami. Psy bez strachu wdały się w walkę, a jednocześnie zwyciężyły. Alabai są doskonałymi myśliwymi, którzy mogą pomóc w wydobyciu bestii, znacznie większej niż ich wielkość - niedźwiedzia, dzika, a nawet słonia.

W latach trzydziestych XX wieku rozpoczęto aktywną pracę nad rasą Alabai na terytorium ZSRR. Pod koniec XX wieku pojawił się gatunek owczarka środkowoazjatyckiego - "Turkmen Alabai". Rasa przyzwyczaiła się i do dziś jest uważana za najlepszego psa stróżującego.

Charakterystyczne rasy Alabai

Posiadając masywną konstrukcję, Alabai nadal nie wygląda na niezręczną. W jego ciele obserwuje się wszystkie proporcje, ruchy są harmonijne. Ma mięśnie wolumetryczne, ale bez ulgi, dobrze rozwiniętą klatkę piersiową. Żołądek psów zebranych, szczupły. Wyraźnie podświetlony odcinek lędźwiowy. Skóra jest gęsta, elastyczna.

Przedstawiciele tej rasy są dość wysokie - mężczyźni w kłębie w przedziale od 75 cm, kobiety, od 65 cm, u samic tors jest bardziej wydłużony w porównaniu z samcami. Wzrost przekraczający normę jest mile widziany, jeśli zachowane zostaną wszystkie proporcje ciała i zwierzęcia. Waga waha się w przedziale 75-80 kg.

Zewnętrzne cechy charakterystyczne Alabai są następujące:

  • Alabajew ma dużą prostokątną głowę, z gładkim przejściem od przedniej części do pyska, ale wyraźne czoło grzebienie na zewnątrz dodaje mu ostrości.
  • Kufa psów tej rasy jest dość masywna, praktycznie nie ma zwężenia do nosa. Szczęki środkowoazjatyckie są mocne, z grubymi wargami i dużymi zębami, pokryte jasną białą emalią.
  • Kończyny, tylne, z przodu, bezpośrednie, z rozwiniętymi mięśniami i zaokrąglonymi, ciężkimi łapami.
  • Alabai ma bardzo gęste włosy z obfitym podszerstkiem. Standardy rasy pozwalają psom mieć krótką, ciasną sierść i mają długość do 10 cm, w tym przypadku tworzą rodzaj grzywy, krzaczastego ogona, spodni na łapach i holowania w okolicy ucha.
  • Ogon alabajewa jest gruby, ma wysokie podest. W większości przypadków szczenięta zatrzymują uszy i ogon w pierwszym dniu po urodzeniu. Odbywa się to od niepamiętnych czasów, aby pozbawić zwierzątka najbardziej niezabezpieczonych obszarów drapieżnych zwierząt. Ale dzisiaj działania te nie są obowiązkowe, ponieważ oceny wystawowe absolutnie nie mają wpływu na brak lub obecność końcówek uszu lub ogona. Czasami są osoby urodzone z krótkim ogonem.
  • Oczy rodowodów są małe, dalekie, zwykle wyglądające ostrożnie i nieco ostrożne. Nos w dowolnym kolorze jest czarny.

Istnieje kilka kolorów owczarka środkowoazjatyckiego: czarny, płowy, szary, pręgowany i czerwony. Małżeństwo to wełna w odcieniach czekolady i niebieskim, jak również dowolna ich kombinacja.

Cechy charakteru psów Alabai

Natura zadekretowała, że ​​alabai ma wielką siłę, jest wytrzymały, nieustraszony i jednocześnie może podejmować decyzje na własną rękę. Badania wykazały, że te zwierzęta mają bardzo wysoką inteligencję. Wszystkie te cechy w kompleksie sprawiają, że psy są uniwersalne - mogą wypasać bydło, chronić, a także pełnić funkcję ochronną. Ponadto w ojczyźnie tych psów są wykorzystywane do walki.

W nich instynkt paczek leżał od wieków i spokojnie słuchają tych, którzy są wyżsi od nich w hierarchii. Ale mimo to bardzo kochający wolność.

Przedstawiciele tej rasy mogą być trzymani w środowisku miejskim oraz w wiejskim domu. Właściciele zwierząt powinni jednak mieć świadomość, że alabay toleruje zniewolenie zwierząt domowych, więc nie warto trzymać go w sieci.

Te groźnie wyglądające psy mają złożony charakter, który wymaga specjalnego podejścia. Aby chronić dom był bardziej niezawodny, konieczne jest uruchomienie dwóch osób w tym samym czasie - mężczyzn i kobiet. Będą dobrze ze sobą współdziałać i doskonale się uzupełniają. Suki mają zwiększoną ostrożność, często szczekają na obiekt zagrożenia, gdy znajduje się w odległości. Są jednak bardziej podatni na posłuszeństwo i wykonują świetną pracę z zespołami.

Mężczyźni są bardziej lekkomyślni iw tym samym czasie, w razie niebezpieczeństwa, pokazują całą swoją agresję, działając bez ostrzeżenia. Aby chronić terytorium, nie trzeba brać kilku mężczyzn, ponieważ zgodnie z prawami stada, prędzej czy później zaczną walczyć o przywództwo. Wojna często kończy się krwią. Suki również będą się zachowywać w ten sposób, ale ich walka nie jest tak gwałtowna.

Zadowolona rasa psów Alabai na zdjęciu

Zwierzęta czystorasowe mają bardzo rozwinięty instynkt hodowlany, więc właściciel samicy musi koniecznie robić na drutach, co najmniej 3-4 razy, w przeciwnym razie nie będzie kontrolowana i może wykazywać bezprzyczynową agresję. Samce, które nauczyły się dziwki z rynnami, potrafią zdziałać cuda - niszcząc płoty, przeskakując najwyższe bariery. Aby je zachować, potrzebujesz wysokiego ogrodzenia i łańcucha.

Sadząc tę ​​"potężną broń", właściciel musi natychmiast udowodnić swoją wyższość. Pies musi zrozumieć od pierwszego, że właściciel domu jest mężczyzną. Jeśli umiejętności szkolenia tych psów nie, należy zwrócić się o pomoc do profesjonalnego psa. Specjalista może uczynić ze zwierzęcia nie tylko konia pociągowego, ale także psa towarzyszącego, który może dogadać się ze wszystkimi członkami rodziny, nawet małymi, i jest tolerancyjny wobec innych zwierząt.

Alabai są bardzo łatwo obrażeni i pamiętają ofensywę przez długi czas, więc nie trzeba ich karcić i karać bez ważnego powodu.

Interesujące będzie również przeczytanie recenzji o alabai.

Funkcje opieki dla Alabai

Posiadając pewną niezależność, Alabai nie należą do psów łańcuchowych, a to zobowiązuje właścicieli do podjęcia pewnych działań. Nie wymagające specjalnej opieki, psy nadal muszą przestrzegać pewnych zasad:

  • brać długie spacery;
  • bawić się ze zwierzakiem;
  • żywić się w określonym miejscu, obserwując okres czasu;
  • czas na szczepienie;
  • czasami czesanie wełny, jest to szczególnie ważne w okresie obfitego wiosennego zrzucania.

Owczarek środkowoazjatycki ma stałą potrzebę wysiłku fizycznego. Aby wyrzucić energię, pies musi dużo ruszać się, uciekać. To pomoże w długim chodzeniu. Ponadto konieczne jest wyjście na spacer, na którym zwierzę można wyciągnąć ze smyczy bez zagrożenia dla zwierząt domowych i innych.

Alabayam koniecznie wymaga uwagi właścicieli. Jeśli nie komunikujesz się z nim, zwierzę może czuć się samotne, opuszczone i niepotrzebne.

Zdjęcia szczeniąt alabai

Jeśli chodzi o treść, dla większego komfortu pies powinien mieć wolierę. Można go kupić w formie gotowej, zamówić lub wznieść samodzielnie. W każdym razie pies poczuje się lepiej, będąc w ciasnym mieszkaniu, a nie na smyczy. Wskazane jest, aby zapewnić ogrodzenie i specjalną budę. Zwierzę będzie mogło, kiedy zechce, rozciągnąć swoje łapy, poruszyć się lub odpocząć pod dachem kabiny. Ponadto, będzie miało ono owocny wpływ na stan psychiczny zwierzęcia, ponieważ alabai posadzone na łańcuchu staje się bardziej niezrównoważone, częściej wykazuje agresję i cały czas próbuje się uwolnić.

Jeśli pies jest w wolierze, nie zapominaj o regularnym chodzeniu. Tylko w ten sposób zwierzę może uzyskać potrzebny ładunek. Jeśli nie ma odpowiednich warunków dla utrzymania przedstawiciela tej rasy, to może warto wybrać psa, który nie wymaga instalacji woliery?

Czytaj także:

Co karmić alaby

Zanim stanie się właścicielem tak potężnego psa, warto wiedzieć, co należy karmić? Rzeczywiście, zdrowie, normalny rozwój i doskonałe samopoczucie zwierzęcia zależą od pełnowartościowej diety.

Istnieje opinia, że ​​psy żyjące w naturalnych warunkach powinny być karmione w ten sam sposób, w jaki żyłyby, żyjąc w przyrodzie. Przede wszystkim jednak zwierzę musi być karmione na dwóch obowiązkowych warunkach - żywność musi być świeża, a karmienie powinno odbywać się dwa razy dziennie, w tym samym czasie. Tryb powinien być ustawiony na wiek szczenięcia.

Na zdjęciu Alabai z kochanką

Jedzenie dzieci i dorosłych psów jest inne. Młode zwierzęta nie trawią pokarmów zawierających dużą ilość kalorii. Szczeniąt nie można podawać w porcjach przekraczających normę, ponieważ nauczy to psa jeść więcej, niż potrzebuje. To następnie niekorzystnie wpłynie na pracę przewodu żołądkowo-jelitowego, a nawet całego organizmu. I dodatkowo doprowadzi do otyłości.

Od 1,5 do 2 tygodni szczenięta mogą być zwabione ciepłym mlekiem krowim z dodatkiem surowych jaj kurzych. Żywność dla niemowląt powinna mieć płynną konsystencję. Dieta powinna obejmować zupy mięsne i warzywne, płatki zbożowe, gotowane pokrojone warzywa, twarożek, jogurt, mielone mięso. Jako naturalna witamina uzupełnia odpowiedni olej rybny, świeże zioła, buraki i marchewki.

W menu zwierzęcia powinny znaleźć się produkty zawierające jak najwięcej białka - mleko i produkty mleczne, różne mięsa, ryby morskie, niektóre rodzaje zbóż - kasza gryczana, ryż, płatki owsiane, proso. Możliwe jest uwzględnienie tłuszczów pochodzenia zwierzęcego w diecie alabay, ale lepiej jest odrzucić tłuszcze roślinne, ponieważ organizm psów tej rasy praktycznie ich nie asymiluje.

Alabai potrzebuje soli, dlatego konieczne jest solenie pokarmu psa (nie więcej niż 20 gramów dziennie). Podobnie jak inne drapieżniki, w menu tych zwierząt domowych głównym pokarmem powinno być mięso, może być z domowych lub dzikich zwierząt. Do mięsa dodaje się warzywa, zboża, chleb (szary lub czarny). Pokarm dorosłych zwierząt jest wzbogacony witaminami i pierwiastkami śladowymi w taki sam sposób, jak niemowlęta. Nie możesz dać alabayam ostrych kości i jedzenia, doprawionego przyprawami.

Przeczytaj więcej o tym, jak karmić alabaya.

Zdjęcie alaby

Spójrz na te niesamowite zdjęcia alabay.

Wideo alabaya

Ile kosztuje szczenięta z Azji Środkowej

Oczywiście, przede wszystkim cena szczeniąt każdej rasy zależy od tego, jak wysoka jest ich popularność i czy są rzadkie. Psy o takim charakterze i znacznych rozmiarach są najczęściej przyjmowane ze względów bezpieczeństwa, a najczęściej w parach - chłopca i dziewczynki. Oczywiście taki związek przynosi potomstwo, najczęściej nieplanowane. Szczenięta nie mają rodowodów, więc można je tanio kupić, ich cena waha się od trzech do pięciu tysięcy rubli.

Szczenięta, które mają rodowód, będą kosztować więcej - od 10 do 15 tysięcy rubli. Jeśli dziecko jest kupowane od znanych hodowców, urodzonych z tytułu rodziców, jego cena zaczyna się od 20 000 rubli i więcej. Zanim kupisz, musisz zważyć zalety i wady, biorąc pod uwagę cechy rasy Alabai, odpowiednie warunki i niezwykłą naturę zwierzaka.

Owczarek środkowoazjatycki

  • Niezawodny ochroniarz
  • Niezbyt agresywny poza swoim terytorium.
  • Ma wyraźny instynkt pasterskiej straży
  • Lojalny wobec szczeniąt i dzieci
  • Bardzo sprytny
  • Bezpretensjonalne treści i hardy
  • Rzadko chory
  • Toleruje zawartość na zewnątrz i ekstremalne temperatury.
  • Duży rozmiar wymagający szczególnych umiejętności od właściciela
  • Wymaga wystarczającego ruchu
  • Obowiązkowa wczesna socjalizacja
  • Może być zadziorna i nietolerancyjna wobec innych psów.
  • Uczenie się i posłuszeństwo są zawsze powolne.
  • Nie przeznaczone do konserwacji w mieszkaniu
  • Obficie zrzuca co wiosnę

Opis rasy

Owczarek środkowoazjatycki (CAO, Alabai) - jedna z najstarszych ras psów, która towarzyszyła stadom zoroastryjskim, jest jednym z wilczów pasterskich. Ciężkie spojrzenie, niespieszne ruchy, pewność siebie, autonomia i siła są charakterystycznymi cechami tych silnych i wytrzymałych psów. Z tego powodu są one szeroko rozpowszechnione w naszym kraju i nadal działają w krajach Azji Środkowej, aw ciągu ostatnich dwudziestu lat osiedliły się w całej Europie i spadły do ​​Ameryki, gdzie są wykorzystywane zgodnie z ich przeznaczeniem lub żyją na terenie gospodarstw hodowlanych.

Alabai zawsze okazuje szacunek i często nierozsądny strach. Nie jest to zaskakujące, biorąc pod uwagę wielkość i spojrzenie, które jest w stanie odstraszyć każdego, kto przyszedł do domu, do Azjatki w złych myślach. Wygląda na to, że alabai cię przejrzy.

Dziesięć lat życia obok tych psów przekonało mnie, że to uczucie nie jest takie zwodnicze. Jeśli istnieje kontakt z właścicielem, psy są zdolne do kontaktu mentalnego, a złe intencje odwiedzających te psy czytają równie łatwo jak zapachy i dźwięki.

Wrodzony konserwatyzm często gra okrutny żart z młodym Alabai. W przypadku braku wystarczającej liczby wrażeń we wczesnym dzieciństwie, często stają się one niepewne i agresywne. Taki stan jest podatny na regulację, ale lepiej nie pozbawiać szczeniaka szczęścia w wspólnych spacerach, zwłaszcza, że ​​w wieku 6 miesięcy zyskuje się ten kontakt z psem, który pozwoli ci komunikować się w przyszłości.

Owczarek środkowoazjatycki jest rasą zdolną do samodzielnego życia, polowania w lesie lub zwiedzania wysypiska miejskiego. Jej przywiązanie do człowieka nie opiera się na interesach kupieckich. Bez względu na to, ilu nieznajomych się karmi, on nigdy nie pójdzie za nimi, nie opuści swego właściciela. Należy o tym pamiętać, nabywając małego szczeniaka. Psy, które przeżyły dom, zmieniają się wraz z tą traumą do końca życia i zawsze oczekują od kogoś brudnej sztuczki, obawiając się samotności na smyczy, obawiając się, że inni biorą smycz w dłoniach. Ich pełne niepokoju spojrzenie i niepewność są wynikiem ludzkiej zdrady.

W rasie Owczarek środkowoazjatyckich rozpoznawane są niemal wszystkie kolory. Tylko brąz (wątroba), czerń i błękit są zabronione. Stosunek rasy do dwóch ostatnich można wytłumaczyć racjonalnie - wskazują one na napływ krwi owczarka niemieckiego lub dog niemiecki. Zakaz brązowania jest mniej oczywisty, ponieważ wyprawy do habitatów w Alabais regularnie informują, że psy brązowe są regularnie spotykane u swoich pierwotnych populacji. Amerykańscy hodowcy nawet stworzyli linię krwi tych psów. Ich kolor różni się jasnością, a ich cechy robocze nie różnią się od tych u psów o standardowym kolorze.

Rasa standardowa Owczarek środkowoazjatycki

Zmieniając się z biegiem czasu standard rasy owczarka środkowoazjatyckiego zabrał ją dalej i dalej od typu, w którym przebywała przez kilka tysięcy lat pracy pasterza. Jego ostatnie wydanie przekształciło rasę Alabai z działającej w gigantyczną, niemal dekoracyjną, legitymizującą wolę rządzącej elity monobilnego klubu tamtych czasów. Wprowadzenie zakazu używania psów rodowodowych w odizolowaniu populacji kraju - posiadacza rasy.

Okazało się, że jedyną cechą rodowodu Alabai jest ogromny wzrost i masywność. Nie ma znaczenia, jaką postać ma twój pies i jak długo będzie żyć i będzie w stanie pracować. Ważne jest, że jest to największy owczarek środkowoazjatycki. Górna granica wzrostu została usunięta, problemy z nogami zalegalizowane. Ci, którzy chcą, mogą zapoznać się z tym standardem i porównać go z pierwszą edycją, a także z normami z wcześniejszego czasu, napisanymi na podstawie badania bydła usuniętego z ich siedlisk i opisania wciąż pracującego psa. Okazało się, że cechy robocze tej wyjątkowej rasy nie są już potrzebne. Zgodnie z tym standardem, rozmiary stały się wyjątkowe u owczarków środkowoazjatyckich.

Przypisanie Owczarka środkowoazjatyckiego drugiej grupie FCI, która postawiła Alabajewa na równi z dużymi mastifami i innymi Molosami, odegrało podstępną sztuczkę. Nie uwzględniał on specyfiki tej rasy, z udziałem Azjatów jako strażników pasterskich. Przy okazji, niektóre alternatywne organizacje w swojej klasyfikacji klasyfikują psy owczarki środkowoazjatyckie do pierwszej grupy psów pracujących i pasterskich, które z punktu widzenia jej właściwości roboczych są znacznie bardziej uzasadnione.

Według standardowych oczu powinny być ciemne, a powieki - dobrze pigmentowane. Obecność niekompletnego pociągnięcia jaśniejszych oczu u psów jasnych kolorów jest uznawana za dopuszczalną Jednak wśród rodowitych psów występują częste przypadki połączenia koloru czarnego lub trójchromatycznego ze światłem, bursztynowymi oczami. Eksperci bezkrytycznie przypisują ten symptom liczbie wad, zapominając, że ten kolor gazu pozwala wilkom doskonale orientować się w ciemności, a ponadto nie jest w żaden sposób związany z poziomem melaniny w ciele, dzięki czemu może ucierpieć siła układu nerwowego psów.

Innym szczegółem, o którym chciałbym napisać, jest obfitość wewnątrzrodzinnych typów owczarek środkowoazjatyckich, które z jakiegoś powodu zostały niedawno zapomniane przez wszystkich, podziwiając zdjęcie białych psów bez uszu i ogona biegających w kółkach w dużych wystawach. Chodzi o to, że początkujący eksperci w ogóle nie widzą ciemnych psów w pierścieniu, nie wiedzą o istnieniu Nuratians i Tadżyków, wybierając białe psy jako zwycięzców bez patrzenia na ich ruchy, problematyczną anatomię, dziwne głowy i niezrozumiałe zachowanie. Czarne owczarki środkowoazjatyckie wywołują niecodzienną reakcję, szczególnie jeśli mają krótki płaszcz. Wyjątek stanowi jednogatunkowe przedstawienie Owczarków Środkowoazjatyckich, gdzie ludzie są zapraszani jako eksperci, którzy przez całe życie dali tej rasie i którzy wiedzą wiele na temat typów wewnątrzrodzinnych.

Obecnie kraje Azji Środkowej, które wycofały się z WNP, opracowują własne standardy dla owczarek środkowoazjatyckich. Ma to swoją własną logikę - rasa początkowo nie była jednolita, ponieważ w rozległej Azji Środkowej istniała masa psów, które nie były do ​​siebie podobne i różniły się zarówno wzorcami behawioralnymi, jak i anatomią. Tak, i mieszkali w odosobnionych miejscach. Legalność ich stowarzyszenia jest nadal przedmiotem sporów ras rocka. Cała ta różnorodność łączyła pracę - w końcu pasterze nie zwracali uwagi na zewnętrzne psy, wybierając najbardziej bezpretensjonalnych, wydajnych, odważnych i inteligentnych. Osobno dokonano selekcji według wielkości i zadziorności - dotyczyło to psów, które brały udział w bitwach i dlatego zostały wycofane z trzody, osiedlając się w bogatych domach i odnosząc sukcesy swoich właścicieli. Ta grupa psów bardzo rzadko wracała do stada, jadła dobrze i rozmnażała się "w sobie", od czasu do czasu otrzymując nową krew od pracowników alabai, których agresywność wzrosła do ich własnego rodzaju i konieczność znalezienia związku z nimi.

Charakter i cechy Owczarka środkowoazjatyckiego

Długoletni przyjaciele pasterzy, Alabai, wyróżniają się bezpretensjonalnością, wytrzymałością, sympatią dla swojego terytorium i trzody, niezwykłą siłą i inteligencją. Wszystkie te cechy łączą się z ich spokojnymi ruchami i pewnością siebie. Większość z nich jest dziedzicznie zapisana w rasie przez tysiąclecia swojego istnienia, a niektóre zależą od wykształcenia w stadzie, które przechodzi szczeniak.

Jedną z słabych stron CAO są dzieci. Dorosłe alabai są bardzo wrażliwe na dzieci i szczenięta, troszczą się o nie i pilnują ich, oddzielnie walczą i zapobiegają zranieniom, jeśli są w ich mocy. Wyjątek stanowią młode psy, które są pewne, że są równe z dziećmi i mają prawo do wyjaśnienia relacji z nimi i wychowania. W tym wieku starsze psy zawsze opiekują się młodzieżą, ponieważ szybkość ruchu, napięcie w związku i rosnąca waga nastolatków wymagają umiejętnego kierowania we właściwym kierunku.

Alabay bardzo dobrze odróżnia swoje i zagraniczne terytorium. Dorośli alabay bardzo rzadko wchodzą na ulice i pilnują właściciela, jego dzieci i szczeniąt, nigdy nie idą daleko i nie ścigają wrogów na duże odległości. Szczytowe zachowanie badawcze u psów trwa od 9 do 12 miesięcy i zwykle mija o dwa lata, ustępując jasno zrozumieniu zasad i ich realizacji.

Konserwatyzm i chęć ochrony często prowadzi do problemów z socjalizacją psów, które są utrzymywane bez żadnego wsparcia na swoich terytoriach. Aktywnie pracujący w domu, Alabai charakteryzują się zwiększoną ostrożnością, graniczącą ze strachem poza terytorium.

Kolejną cechą charakteru Owczarka środkowoazjatyckiego jest jego edukacja. Najwygodniej czują tych, którzy przynajmniej żyją razem. Najbezpieczniejszą opcją jest para starszych psów i młodsza suka. Taki mini-stado łatwo się formuje i prawie nie ma konfliktów. Żyją dobrze razem o różnej wielkości psach różnej wielkości. Suka Alabai opiekuje się małym psem, a azjatycki pies jest bardzo uprzejmy dla towarzysza - suki o niewielkich rozmiarach.

CAO doskonale współistnieje z kotami, dotyczy to tylko zwierząt hodowlanych. Bezpańskie i sąsiednie koty są niszczone na terytorium bez ostrzeżenia. Uprawiane w stodole lub w stajni z młodymi pazurami, same zaczynają chronić powierzone im zwierzęta i polują na lisy, węże i fretki, które zagrażają ich podopiecznym.

Opieka i utrzymanie owczarka środkowoazjatyckiego

Biorąc pod uwagę dużą liczbę miłośników rasy w różnych krajach i regionach, istnieje wiele informacji na temat owczarka środkowoazjatyckiego na otwartych przestrzeniach światowej sieci. Czasami trudno jest zrozumieć zalecenia, które dają hodowcom - zwolennicy różnych typów. Sami przyznają, że każdy z nich ma "własnego Azjata w głowach". Zagraniczni koledzy przyzwyczaili się do Owczarka środkowoazjatyckiego z uszami, a ci, którzy mają alabai, pracują, nie przejmują się tym, jak długo opuszczają aresztowanych i czy będą wyglądać pięknie.

Wybierając psa dla siebie, pamiętaj, aby zastanowić się, jaki styl życia przygotowujesz dla niego. A potem zacznij dzwonić do hodowców. Ciężkie psy wymagają od właścicieli pewnych warunków owczarka środkowoazjatyckiego, diety, a czasami użycia specjalnych dodatków paszowych, które mogą spowolnić wczesne starzenie się stawów. Jeśli to wszystko nie jest dla ciebie problemem, nie jesteś zdezorientowany przez krótką średnią długość życia i jesteś gotów wydać pieniądze na specjalne jedzenie, wtedy możesz bezpiecznie zabrać psa od hodowcy, który hoduje krupnyachok.

Jeśli ważne jest dla ciebie, aby alabai żył długo, był bezpretensjonalny i nie boli, to lepiej wybrać szczeniaka od rodziców, których rozmiar jest bliższy standardowym wskaźnikom w rasie. Ci, którzy chcą, aby pies z powodzeniem działał na rzecz ochrony i kierował stadem, powinni wybrać szczeniaka od rodowitych rodziców i wiedzieć, że rozmiar nie jest istotny dla pracy. Zachowanie alabaya w dużej mierze zależy od tego, jaka to jest krew.

Do utrzymania CAO potrzebne będzie stoisko na podwórku i woliera. Te dwa obiekty pozwolą psu znaleźć dach nad głową w deszczu lub śniegu i da możliwość odizolowania psa podczas przybycia odwiedzających - czy to budowniczych, krewnych, czy przyjaciół. Na obszarach o silnych przymrozkach podłoga woliery jest drewniana. W kamiennych budynkach na podłodze można umieścić siano, słomę lub trociny.

Woliera dla alabaya nie powinna stać się miejscem stałego utrzymania. Najlepsze jest wolne miejsce na dziedzińcu z dostępem do wszystkich chronionych obiektów i stoisko zainstalowane w punkcie, który pozwala kontrolować całe terytorium. Wybierz miejsce na stoisko, zaufaj psu. Powinien mieć widok na wejście i znajdować się na elewacji. Płaski dach niskiej budki z pewnością będzie wykorzystywany przez Azjatów do lepszego widoku terenu, dlatego należy umieścić kabinę tak, aby pies nie mógł skoczyć z niej do ogrodzenia.

Jeśli masz dwa psy różnej płci, na pewno zauważysz różnicę w ich pracy. Pies Alabai zwykle siedzi na podwyższeniu, ostrożnie rozglądając się po okolicy, podczas gdy suka biegnie wzdłuż ogrodzenia, kontrolując sytuację co minutę. Lepiej jest, jeśli planujesz witrynę z wyprzedzeniem, aby takie zachowanie psów nie powodowało żadnych niedogodności.

Przygotowując się do pojawienia się na podwórzu nowego psa, rozważ inną cechę rasy Owczarek środkowoazjatycki. Lubią kopać dziury. Dotyczy to zwłaszcza suk, dla których takie zachowanie jest nieodłącznie związane z naturą - w Azji Centralnej szczenięta rodzą się właśnie w jamie, dokładnie wykopane przez matkę. Wykopując dziury, prowokujesz psa, by szukał innego miejsca. O wiele bardziej praktyczne jest wybranie jednego z nich i umożliwienie psom przeszukiwania, podejmując wszelkie kroki, aby drugie wyjście z budynku nie zakończyło się za ogrodzeniem.

Wełna alabaya moltuje raz w roku na wiosnę. W tym czasie pies musi dodawać do diety specjalne witaminy, jaja i elementarną siarkę, i codziennie go czesać, aż proces się zakończy. Zdrowa wełna alabya ​​ma zdolność do samoczyszczenia. Dlatego często organizują sobie kąpiele błotne, uciekające przed upałem, starą wełną i pasożytami. Po godzinie psy potoczyły się w suchym słońcu, a ich sierść staje się lśniąca i czysta.

Owczarki środkowoazjatyckie tolerują wszelkie upały w lecie. Ich piętą achillesową jest wysoka wilgotność. W wilgotnych regionach i podczas pory deszczowej, Azjaci mogą cierpieć na choroby skóry i zwykle rozwijają zapalenie spojówek. Zimą dorosłe Alabai czują się świetnie na ulicy, ale wymagają one lepszego odżywiania.

Karmienie owczarka środkowoazjatyckiego

Dieta owczarka środkowoazjatyckiego dobierana jest w zależności od wieku, warunków przetrzymywania i pogody.

Jako pierwszą komplementarną żywność zwykle stosuje się mięso ze zbieracza i specjalną karmę - starter nasączony domowym jogurtem lub kefirem. W tej chwili ryzyko zachorowania na choroby zakaźne i biegunkę jest wysokie, dlatego nie należy lekceważyć jakości żywności. Optymalny wiek wprowadzenia żywności uzupełniającej wynosi 21 dni. Jeśli suka ma mało mleka, zacznij karmić wcześniej, używając specjalnych gotowych mieszanek lub kombinacji mleka koziego, miodu i jaj przepiórczych.

Sklejone mięso można zwilżyć niskotłuszczowym jogurtem lub kefirem i zrolować w drobną kulkę, podając je szczeniakowi. Alabai podczas tej procedury powinna być na spacerze, a szczenięta mają czas na głodzenie. Alabai szybko rozumie ten pokarm i radzi sobie z przynętą za kilka minut. Trzeciego dnia liczba uzupełniających pokarmów zwiększa się do dwóch, a do miesiąca - do trzech lub czterech, co pozwala suce karmić dzieci w innych dogodnych momentach.

W ciągu dwóch miesięcy pasza startowa zostaje zastąpiona pokarmem dla szczeniąt o dużej rasie, twarogiem, jajkami, płatkami owsianymi i ryżem, do diety dodaje się moczony chleb. W tym momencie suka może być oddzielona od szczeniąt, chociaż wolę zakończyć proces laktacji w tempie, które jest wygodne dla suki. Kobiety nie stoją już posłusznie pod naporem dzieci, ale skaczą na nie, gdy w łóżeczkach nie ma mleka.

Od dwóch do czterech miesięcy szczenięta karmione są 5 razy dziennie. Jeśli Twoje dziecko odmawia przyjęcia jednego z posiłków (i zdarza się to bardzo często w Alabai), zwiększ dawki i bezpiecznie zmniejsz liczbę karmień o jeden. W tym czasie dieta nadal się rozszerza, dodając posiekane warzywa, marchew, jabłka, serwatkę i suszony chleb.

Decyzję o nakarmieniu Owczarka środkowoazjatyckiego suchym pokarmem można podjąć latem, gdy inne produkty gwałtownie się pogarszają lub jeśli wskazany przez weterynarza. Optymalna dieta dla dzieci to naturalna żywność. Specjalne gotowe pasze startowe są z powodzeniem stosowane do hodowli szczeniąt w wieku poniżej 3 miesięcy.

Nie zapominaj, że ruchy szczeniaka i nowe wrażenia są nie mniej ważne niż karmienie z brzucha. Ponadto, jeśli hodujesz ciężkie szczeniaki, pamiętaj, że przekarmienie jest obarczone problemami ze stawami i kośćmi.

Po sześciu miesiącach alabay szczenięta karmione są 3-4 razy dziennie. Do dziewiątki liczba karmień jest zmniejszona do trzech, po roku suki mogą być karmione dwa razy dziennie. W przypadku mężczyzn wiek przejścia na dwa posiłki dziennie wynosi 1,5 roku.

Latem dorosłe psy często zaczynają jeść samodzielnie, raz dziennie. Jest to całkiem normalne, ponieważ w cieple energii do utrzymania temperatury ciała wydawane jest znacznie mniej. Wielu Azjatów chętnie urozmaica dietę warzywami i owocami, chętnie łapie ptaki i jaszczurki. Zimą lepiej jest ćwiczyć karmienie dwa razy dziennie, oferując psom ciepłe, płynne potrawy z dodatkiem oleju roślinnego, aby zrekompensować utratę wilgoci w mrozie (zjedzony śnieg nie pozwala psom całkowicie ugasić pragnienia).

Szczenięta owczarka środkowoazjatyckiego

Decydując się na związanie swojej suki, pomyśl o ryzyku i celu, do którego dążysz. Jeśli chcesz zarabiać na szczeniętach, pamiętaj, że w tej chwili jest zbyt wiele psów tej rasy, a wiele z nich prędzej czy później zostanie wyrzuconych na ulicę. To właśnie z powodu pochopnych skojarzeń pojawiają się reklamy "szczenięta owczarka środkowoazjatyckiego za darmo". Ponadto zawsze istnieje ryzyko, że szczenięta usiądą, co oznacza, że ​​będziesz musiał codziennie chodzić z tłumem trzech miesięcy alabai i zapewnić im odpowiednie odżywianie tak długo, jak będzie to konieczne.

Zdecydowanie nie warto dzianiny, jeśli mieszkasz w mieszkaniu. Koszt jego naprawy będzie najczęściej wyższy niż pieniądze otrzymane za miot. Lepiej jest, jeśli omawiasz decyzję związania swojej suki ze swoim hodowcą. Jest to najlepsza opcja dla właścicieli jednego psa, ponieważ będą oni mieli do swojej dyspozycji wszystkie szczenięta sprzedające kanały dostępne hodowcy, rabaty hodowlane na karmę, praktyczną i metodologiczną pomoc specjalisty.

Nie spiesz się do lepkiego CAO. Psy tej rasy są ostatecznie tworzone przez dwa do trzech lat. Jest to optymalny czas na pierwsze krycie. Najczęściej psy owczarki środkowoazjatyckie płyną raz w roku. Jeśli twój pies biegnie dwa razy w roku, spróbuj przywiązać go wiosną lub latem, gdy jest niewiele szczeniąt. Suka przeznaczona do hodowli powinna być zdrowa zarówno fizycznie, jak i genetycznie. Brak instynktu macierzyńskiego, jedzenie szczeniąt, rzucawka po pierwszej ciąży jest przekonującym powodem do wykluczenia tego producenta z hodowli.

Wybierając mężczyznę alaba, nie polegaj na jego tytułach, ale na informacjach o potomstwie, którego się nauczył. O wiele ciekawiej jest radzić sobie nie z młodym, niezweryfikowanym mistrzem, ale z ojcem. Najbardziej stabilne wyniki uzyskuje się przez hodowlę liniową - to jest w przypadku, gdy psy są daleko spokrewnione. Ciąża owczarka środkowoazjatyckiego trwa 60-65 dni.

Szczenięta Owczarka środkowoazjatyckiego rodzą się w ilości od jednego do dwunastej. Ich liczba zależy od wieku suki. Chciałbym ostrzec właścicieli przed próbami za wszelką cenę, aby uratować życie wszystkich nowonarodzonych Azjatów, stosując zastrzyki stymulujące. Słabe szczenięta dorastają bolesne psy, niezdolne do wykonywania pełnej usługi i dostarczania wielu problemów ich właścicielom.

Suka jest w stanie samodzielnie zarządzać porodem, ale udział w tym procesie przez właściciela wzmacnia kontakt i przynosi korzyści zarówno właścicielowi, jak i psu. Jeśli suka zachowuje się agresywnie i nie pozwala właścicielowi na szczenięta - jest to pierwsza oznaka jej nieufności wobec właściciela, którą należy zdobyć na długo przed pierwszymi narodzinami.

Waga noworodków alabai zwykle waha się około 500 g. Są one aktywnie pobierane, aby ssać, stymulując nowe skurcze u matki. Czas trwania ogólnego procesu wynosi w przybliżeniu jeden dzień, jest nieco dłuższy u pierwotnych suczek. Uważa się, że słońce nie powinno dwukrotnie wznosić się ponad głowę kobiety podczas porodu. W dużych miotach po narodzinach pierwszych 5-6 szczeniąt może zajść przerwa i pobudzenie aktywności zawodowej.

W regionach o łagodnym klimacie Azjaci mogą rodzić w stajni lub w stodole, przykrywając miejsce urodzenia słomą i ograniczając dostęp do innych psów. Psy Chaban same kopią swoje doły. Opiekuńczy właściciel tylko w razie potrzeby czyni z nich schronienie przed deszczem. Jeśli mróz na ulicy ma więcej niż minus pięć stopni, lepiej je podnieść w ogrzewanym pomieszczeniu, przeznaczając osobny pokój.

Owczarki środkowoazjatyckie są doskonałymi matkami. Zdarza się, że leżą ze szczeniętami, nie chcąc wychodzić raz jeszcze. Gdy szczeniaki osiągną wiek 14 dni, lepiej rozpocząć hodowlę suki na krótkie, krótkie spacery, unikając kontaktu z innymi psami. Po przyjeździe łóżka mleczne są myte ciepłą wodą i środkiem antyseptycznym.

Po dwóch tygodniach szczenięta otwierają oczy i zaczynają aktywnie poruszać się po podłodze. W tej chwili ważne jest, aby nie mogli się czołgać pod sofą lub szafą i tam umierać. Problem rozwiązuje się, instalując ograniczniki wokół gniazda. Do trzech tygodni, jeśli temperatura powietrza na zewnątrz wynosi co najmniej 50 ° C, szczenięta są przenoszone z domu do szczeniaka lub stodoły.

Przed osiedleniem się szczeniąt pokój traktuje się starannie specjalnym środkiem antyseptycznym z ekspozycją zgodnie z instrukcją. Ściany pokoju powinny zostać wyczyszczone w celu wybielenia na całej wysokości suki, a ściółka powinna zostać zmieniona na świeżą.

Szkolenie Owczarek Środkowoazjatycki

Alabay wychowawczy rozpoczyna się w pierwszym dniu jego pojawienia się w nowym domu. Jego pewność siebie wymaga wsparcia ze strony właściciela, ponieważ w rzeczywistości dziecko jest bardzo wrażliwe i dopiero w wieku szczeniąt położono fundamenty jego przyszłego zachowania. Najszybszym sposobem nawiązania kontaktu jest pójść na spacer ze swoim szczeniakiem. Charakterystyczny dla Alabajewa upadek na bok, odwracanie głowy i głośne piszczenie nie jest tchórzostwem. To świetny sposób na uniknięcie agresji ze strony dorosłych psów. Częściej występuje u szczeniąt wychowanych na wolnym wybiegu wraz z kilkoma dorosłymi psami. Pakiet zawsze utrzymuje pod kontrolą szczenięta i młodego alabayeva.

Do 6 miesięcy dozwolone są prawie wszystkie szczenięta w stadzie. Dorosłe psy odwracają się i cicho mruczą, wyglądając jak młody gangster próbujący wyciągnąć kość z łap. Mężczyzna pies pozwala szczeniętom przeciągać się po policzkach i łapach i może tylko opuścić obszar gry i ukryć się przed szczeniętami. Po 6 miesiącach treningu owczarek środkowoazjatycki staje się bardziej sztywny. Najbardziej hałaśliwe i zgryźliwe szczenięta już zarabiają biczowanie i rozpaczliwie krzyczą, starając się uniknąć kary. Do roku młodzieńcy idą w randze straży granicznej, zdesperowani, ale czasem bezużyteczni szczekanie ostrzegających dorosłych psów o zdarzeniach mających miejsce w odległych obszarach paczki.

Wiedza o osobliwościach wychowywania szczeniąt to alaba, łatwo jest wyobrazić sobie prawidłowe zachowanie właściciela w tym ważnym okresie życia psa.

Wspólne spacery rodzą wrażenie, że właściciel, jak przystało na lidera, wybiera kierunek ruchu i zna trasę. Poza tym zawsze przychodzi na ratunek szczeniakowi, jeśli zgubi się lub wejdzie na terytorium kufy, która zaatakowała go jako nieznajomego. W razie niebezpieczeństwa wygodnie usiąść i wziąć szczeniaka do ringu z rąk, zapewniając poczucie bezpieczeństwa.

Długie spacery bez smyczy na trudnym terenie mogą nauczyć psa tropić właściciela. Główne umiejętności psa miejskiego to ruch na smyczy, kurczenie się, układanie, stoisko wystawowe i kłusowanie na dzwonku są wchłaniane o wiele szybciej, jeśli jest kontakt z właścicielem.

Te proste chwile pozwalają uniknąć sytuacji, gdy szczeniak warczy do właściciela. W przypadku pracy z sukami wcale nie występują, a samce zdarzają się znacznie rzadziej. Korektę zachowania psa najlepiej przeprowadzać pod nadzorem specjalistycznego trenera, a także uczyć psa gryźć.

Alabai bardzo rzadko jedzenie. Ponadto są bardzo ostrożni, jedząc nieznane jedzenie. Dlatego ich trening jest połączeniem kontaktu głosowego i mechaniki. Najprostsze dla nich umiejętności to wytrwałość i skurcz. Trudniejsze - ruch na smyczy i stylizacji. Większość psów tej rasy szybko uczy się pozostać w miejscu, strzegąc rzeczy.

Historia rasy

Pierwsze obrazy psów, uderzająco przypominające Alabai, można znaleźć nawet w książkach i rysunkach z Zoroastrii. Jako pasterze, Zoroastrianie byli w dużej mierze uzależnieni od swoich psów i dlatego postrzegali ich jako dar Boży. Ze stadem owiec, Alabai przybyli do Europy, gdzie stali się przodkami wielu pasterzy i całej grupy Molosów. Starożytność pochodzenia owczarka środkowoazjatyckiego i niezmienność jego warunków życia na przestrzeni wieków doprowadziły do ​​wysokiej odporności hybrydyzacyjnej tej rasy. Rasa szybko pochłania wszystkie obce geny, zachowując swój wygląd lub szybko wraca do niego przez kilka pokoleń. Tak więc mieszanka owczarków niemieckich i środkowoazjatyckich jest bardziej podobna do azjatyckiej niż niemieckiej, a pół rasy azjatyckiej i husky będzie przypominać jedynie obecność obcej krwi.

Podczas hodowli roślin krew większych ras nieustannie przepływała do Alabai, aby zwiększyć rozmiar. Dało to jednak wyniki, jednak doprowadziło to do wzrostu liczby bolesnych psów, które nie mają jeszcze sześciu lat. Co ciekawe, jak tylko taka hodowla wypuściła zwierzęta poza kontrolą, przez kilka lat rasa powróciła do swoich pierwotnych odmian, przywracając jej wygląd i wydajność. Psy fabryczne, eksportowane do miejsc rodowitych, pod wpływem aborygenów, stały się mniejsze i bardziej funkcjonalne, a sporadycznie duże jednostki nie przetrwały w trudnych warunkach Azji Środkowej.

Jadąc z owcami i imigrantami do różnych krajów, owczarki środkowoazjatyckie dały impuls do pojawiania się i rozwoju nowych ras, takich jak gruziński pies pasterski, Tobet, kaukaski Wilczarz i inne. Ponadto, kraje azjatyckie zaczęły opracowywać własne normy dotyczące pracujących wilczurów, kwestionując prawo rosyjskich hodowców do nadawania tonu hodowli tej rasy. Rozwój rasy na tym etapie już minął szczyt populacji. Moda na gigantów minęła, liczba ras zmniejszyła się, a głównymi posiadaczami Azjatów pozostają hodowcy - entuzjaści, a także właściciele prywatnych domów i przedsiębiorstwa, które potrzebują niezawodnej ochrony.

Interesujące fakty na temat rasy

Kontakt alabayeva i nieufność wobec obcych zależą od liczby wczesnych kontaktów z ludzkimi rękami. W rodzinach, w których szczenięta rodzą się w domu i mieszkają tam przez okres do trzech tygodni, właściciele często biorą je w rękę, masują łapy, pozwalają im się czołgać na kolanach, szczenięta stają się bardziej kontaktowe i zorientowane na osobę. Wręcz przeciwnie, jeśli chcesz uzyskać niedowierzające szczenięta i pozwolić ci żyć z matką, nie pozwalając na kontakt zewnętrzny. Taki szczeniak, gdy próbuje go podnieść w trzy tygodnie, warczy i gryzie.

Wiek do 6 miesięcy to najlepszy czas, aby nauczyć małego araba bezwarunkowego podążania za właścicielem na poziomie wrodzonych instynktów. Jeśli po ukończeniu szczepienia, pozwalając szczeniakowi wyjść poza bramę, pozwalając mu biegać bez smyczy i okresowo dzwoniąc do niego z niewielkiej odległości i głaszcząc, nauczy się podążać za właścicielem jako przewodnikiem przez okres do 6 miesięcy na takich spacerach.

Suki Alabai są w stanie znaleźć owce i jagnięta, które zboczyły ze stada i powiadomić pasterza o jego wycie i szczekaniu. Psy miejskie często znajdują w ten sposób odrzucone kocięta i szczenięta, ciepłe w chłodne dni i nie pozwalają właścicielowi wyjść, pozostawiając je na śmierć.

Owczarki środkowoazjatyckie najczęściej skutecznie zwalczają węże. Szybkość i ostrość ruchów podczas pojedynku trudno jest z czymś pomylić. Bardzo łatwo przenoszą ukąszenia węży - pies śpi na dzień lub dwa, po czym nadal wykonuje swoją pracę.

Osławiona "głupota" Alabajewów to niechęć do bezsensownych działań na korzyść trenera i właściciela. Pozbyć się psa z niepotrzebnych powtórzeń wyuczonej umiejętności - i zacznie słuchać znacznie lepiej. Edukacja owczarka środkowoazjatyckiego trwa 5 minut 3-5 razy dziennie, a nie godzinna, pochłaniająca dusze okupacja powtórzeń z bardzo małymi korzyściami dla obu.

Ceny dla Owczarków Środkowowschodnich

Jak zawsze w okresie po wybuchu populacji spowodowanym modą rasy, stan rzeczy w komercyjnej hodowli Azjatów jest bardzo trudny. Po przestaniu uczyć super zysków ze sprzedaży szczeniąt, jednodniowe budy się zamykają lub przechodzą na bardziej komercyjne rasy. Liczba tanich szczeniąt alabayev rośnie, a wśród nich można znaleźć całkiem przyzwoitych potomków tych, którzy zabrali "dorosłego psa bez dokumentów" taniej. Liczba właścicieli, którzy chcą związać swoją sukienkę, spada - bójki ze szczeniakami się nie opłacają.

W tej chwili całkiem możliwe jest zakupienie szczeniaka rasy Central Asian Shepherd za 100 USD. Pokaż psa - w przedziale od 300 do 500 dolarów. Niektóre hodowle wciąż utrzymują wysokie ceny dla szczeniąt owczarka środkowoazjatyckiego, sprzedając szczenięta za 1000 euro lub więcej, ale przeciętny właściciel nie potrzebuje takiego psa, a wysoka cena nie zawsze gwarantuje wysoką jakość nabytego psa.

Tych, którzy chcą świadomie pokazać psa. Lepiej jest szukać szczeniaka, którego zęby już się zmieniły, a jądra zstąpiły. Takie alabai niekoniecznie będzie bardzo drogie, ale jego zgodność ze standardem rasy i wyglądem pozwoli na obiektywną ocenę.

Hodowca zawsze stara się utrzymywać obiecujące psy bliżej i pod kontrolą. Dlatego, aby pokazać ręce w twoim regionie, zawsze istnieje możliwość zabrania psa na mieszkanie w ramach umowy. Gwarantuje to właścicielowi czyste pełne wsparcie przedszkola i pozwala hodowcom kontynuować hodowlę bez przeciążania szkółki z psami.

Owczarek środkowoazjatycki (Alabai) - dane zewnętrzne, dobór szczeniąt, pielęgnacja i utrzymanie, dieta, choroby psów + 74 zdjęcia

Owczarek środkowoazjatycki to rasa pochodząca z Azji Środkowej poprzez dobór naturalny.

Od najdawniejszych czasów te odważne i rozbrykane psy chroniły ogromne stada małych rogatych zwierząt gospodarskich i chronionych pastwisk.

Nowoczesne prawo Alabai zapewniało służbę wartowniczą i konwojową, dowiodło, że jest silną i zrównoważoną rasą.

Zewnętrzne znaki owczarka środkowoazjatyckiego

Fotografia owczarka środkowoazjatyckiego pokazuje, że jest to pies dość duży i wysoki, o muskularnym ciele, które harmonizuje z proporcjami. Suki z reguły są nieco mniejsze, a kable mają szerokie, duże piersi i "sztywne" ramiona.

Samiec osiąga wysokość w kłębie od 70 centymetrów, ale możliwy jest większy wzrost. Jego waga wynosi co najmniej 50 kilogramów, a suka jest nieco słabsza w proporcjach.

Musisz wiedzieć, że ta rasa nie powinna mieć dodatkowych kilogramów na tle tkanki tłuszczowej, to znaczy, że przeważa tylko masa mięśniowa.

Głowa i kufa są standardowo przybliżone do kształtu prostokąta, czoło jest szerokie, oddzielone płytkim rowkiem. Ugryzienie zębów jest regularne i nie jest krzywe, a same zęby muszą być obecne w jamie ustnej w całości. Kolor elastycznej gęstej sierści psa pozwala na dowolny kolor.

Jak wybrać "właściwego" szczeniaka owczarka środkowoazjatyckiego?

Szkółki oferują duży wybór tej rasy, ale warto najpierw dokładnie przestudiować wszystkie cechy okazu.

Szczenięta owczarka środkowoazjatyckiego rozwijają się i zyskują odpowiednią formę w ciągu trzech lat, dlatego konieczne jest regularne poszukiwanie porady od profesjonalnego opiekuna psa, aby móc odpowiednio i odpowiednio wychowywać swojego zwierzaka.

Rozsądnie jest wybrać przedszkole o dobrej reputacji, gdzie hoduje się zdrowe potomstwo, ponieważ wiele dolegliwości zwierzęcia jest dziedziczone.

Wcześniej warto przyjrzeć się rodzicom owczarka środkowoazjatyckiego alabaya, sprawdzić dokumenty dotyczące szczepień i badań weterynaryjnych oraz zapoznać się z certyfikatem rodowodowym.

W momencie zakupu uszy i ogon dziecka powinny być już przycięte i wyleczone. Ważne jest, aby wiedzieć, że "wady" formularzy nie zmienią się z upływem czasu, to znaczy, że wszystkie części ciała szczenięcia na sprzedaż muszą zostać natychmiast prawidłowo uformowane.

Owczarek środkowoazjatycki ma trzy lata. Ważne jest, aby cierpliwie nauczyć ją głównych zasad:

  • posłuszeństwo;
  • przestań próbować zająć dominujące miejsce w domu, to znaczy pokazać, że to ty jesteś mistrzem, w żadnym wypadku nie jest ona;
  • wykonaj te polecenia.

Alabai są raczej upartymi zwierzętami i nie marnują siły na próżno, więc trzeba się z nim bawić, a jednocześnie wytrwale dawać zadania, które zainteresują szczeniaka.

Właściwa pielęgnacja i opieka nad psem

Najlepszym rozwiązaniem dla zwierząt domowych będzie oczywiście przestronna klatka na świeżym powietrzu i przytulne prywatne "mieszkanie" - hodowla, z której pies musi zobaczyć cały przegląd chronionego obszaru.

Wełna ma dwie warstwy i ciepły, gęsty podszerstek, jak na zdjęciu czystej krwi alabaya, dzięki czemu z łatwością wytrzymuje ciężkie mrozy.

Ponieważ pies żyje na ulicy, opieka nad nim jest minimalna, ale nie należy zapominać o regularnym myciu oczu, kąpieli i czesaniu wełny.

Musisz również oczyścić uszy, aby uniknąć zapalenia ucha. Naturalnie, jak każde inne zwierzę, musisz prowadzić profilaktykę pcheł i kleszczy.

Menu alabaya

Pomimo tego, że rasa jest duża, pasterz nie je tak dużo. Nie możesz przekarmić psa - doprowadzi to do otyłości, która wywołuje niebezpieczne choroby stawów i serca.

Lepiej, jeśli to możliwe, unikać suchych paszy i rurowych kości, oferować swojemu psu naturalne jedzenie - mięso, warzywa, a nawet owoce. Konieczne jest uwzględnienie w diecie specjalnych witamin.

Jeśli nadal musisz karmić psa suchym pokarmem, dobrze jest wybrać dodatkowy produkt premium dla dużych ras, a przed ukończeniem trzeciego roku życia szczeniak musi wziąć pokarm o wzmocnionej kompozycji.

Możliwe dolegliwości psa

Rasa psów rasy Alabai ma średnią długość życia wynoszącą maksymalnie 15 lat, a wylęgając się w trudnych warunkach, wciąż ma predyspozycje do pewnych chorób:

  • Występowanie arytmii, ze względu na możliwość niewielkiego ruchu, siedzenia na łańcuchu lub mieszkania w ciasnym mieszkaniu.
  • W późniejszym wieku arytmia może prowadzić do zawału serca, ale najczęściej na tle otyłości.
  • Choroby kości i stawów również wynikają z siedzącego trybu życia, braku witamin.
  • Jeśli pies nie jest całkowicie rasowy, istnieje ryzyko chorób genetycznych.

Szczeniak powinien otrzymać odpowiednie szczepienia w odpowiednim czasie, zgodnie z harmonogramem obowiązkowych szczepień!

Alabai charakteryzuje się mocnym, silnym, niezawodnym i oddanym zwierzakiem.

Ale, rozpoczynając szczeniaka tej rasy, ważne jest, aby uświadomić sobie pełną odpowiedzialność iw pełni zrozumieć, że pies potrzebuje kompetentnego treningu, oswojenia temperamentu i godnej opieki!

Owczarek środkowoazjatycki lub Alabai

Owczarek środkowoazjatycki, lub "Alabai", lub "Tobet" to starożytna rasa, która charakteryzuje psy w Azji Środkowej i nie jest wynikiem żadnej sztucznej selekcji. Owczarek środkowoazjatycki należy do ras rdzennych, które otrzymały historyczną dystrybucję wśród narodów Azji Środkowej i są używane przez pasterzy, a także w służbie wartowniczej i wartowniczej.

Treść artykułu:

Historia rasy

Owczarki środkowoazjatyckie są dziś jedną z najstarszych ras psów należących do typowych molosów. Rasa powstała w warunkach popularnej hodowli ponad cztery tysiące lat temu na terytoriach od Morza Kaspijskiego do Chin, a także od południowej części Uralu po współczesny Afganistan. Na poziomie genów, Alabai są typowymi potomkami najstarszych azjatyckich i pasących się psów należących do różnych nomadycznych plemion. Według naukowców rasa ta jest powiązana z walkami psów Mezopotamii i tybetańskich mastifów.

To jest interesujące! Na terytorium Turkmenistanu wszystkie rasowe owczarki środkowoazjatyckie są zwykle nazywane Alabai, a takie psy, wraz z rasą koni rasy Akhal-Teke, są narodowym skarbem kraju, dlatego ich wywóz jest surowo zabroniony.

Przez całe swoje istnienie Alabai i "wilczarze pasterskie" były wykorzystywane przede wszystkim do ochrony bydła i koczowniczych przyczep kempingowych, a także do pilnowania domu ich pana, tak więc rasa ta w sposób naturalny podlegała rygorystycznej selekcji. Wynikiem trudnych warunków egzystencji i ciągłej walki z drapieżnikami był charakterystyczny wygląd i nieustraszona natura rasy. Owczarki środkowoazjatyckie wydają energię bardzo ekonomicznie, są niewiarygodnie odporne i absolutnie nieustraszone.

Opis owczarka środkowoazjatyckiego

Standardy rasy zostały opracowane i zatwierdzone nieco ponad ćwierć wieku temu przez Państwową Agencję Rolną Turkmenów, a trzy lata później rasa została w pełni uznana przez Międzynarodowe Stowarzyszenie Kynologiczne. Niektóre dostosowania standardów rasy zostały dokonane przez ekspertów komitetu hodowlanego RKF.

W naszym kraju, a także na terenie niektórych regionów Azji Środkowej, alabai są reprezentowane od razu przez kilka typów intrabreed, ale to są lampiony Coplon, które są obecnie najliczniejsze i najbardziej agresywne z nich. W rzeczywistości Alabai wyróżniają się dość spokojnym usposobieniem i atrakcyjnością wizualną, a długowłose osobniki znalezione na wyżynach są bardzo podobne do ich tybetańskich przodków.

Standardy rasy

Zgodnie z ustalonymi standardami, owczarek środkowoazjatycki ma następujące cechy wyglądu:

  • masywna i szeroka głowa z płaskim czołem i nieznacznie zaznaczonym przejściem od strefy czołowej do kufy;
  • obszerne i wypełnione na całej długości kufy z dużym nosem w nosie czarne lub brązowe zabarwienie;
  • wyraźne okrągłe oczy ciemnego koloru, daleko za sobą;
  • małe, trójkątne, nisko osadzone, wiszące uszy, często przycięte;
  • potężne ciało z krótką szyją, szerokim i głębokim obszarem klatki piersiowej, zaokrąglonymi żebrami, prostą i mocną, dość szeroką częścią grzbietową, muskularnym i prawie poziomym zadem, a także lekko wyselekcjonowanym brzuchem;
  • silne kończyny, z mocnymi i dobrze rozwiniętymi kośćmi, środkowymi rogami stawów, a także mocnymi, owalnymi i zwartymi nogami;
  • w kształcie szabli, zwykle zadokowany, stosunkowo niski ogon.

Sierść zwierzęcia czystego jest reprezentowana przez szorstką, prostą i twardą w dotyku powłokę. Jest kilka gatunków o innej linii włosów. Podkreśla się również obecność grubego podkładu. Kolor płaszcza może być czarny, biały, szary, brązowy i czerwony, płowy, a także tygrys, pinto i nakrapiane. Obecność wątroby i niebieskiego, a także koloru czekolady jest niedopuszczalna. Standardowa wysokość dorosłego psa w kłębie nie może być mniejsza niż 70 cm, a suka około 65 cm Średnia waga psa wynosi 40-80 kg.

Postać psa

Środkowi Azjaci słyną z równowagi i braku urazy, więc nawet agresja przejawia się raczej w formie biernej, z obowiązkowym głośnym "ostrzegawczym" szczekaniem. Normalnie agresja jest charakterystyczna dla psów takiej rasy, a atak jest tylko ostatnią deską ratunku, jeśli zwierzę lub jego właściciel jest w prawdziwym niebezpieczeństwie, a granice terytorium są rażąco naruszane.

To jest interesujące! Typową cechą Central Asiatic jest obecność wyraźnego dymorfizmu płciowego, który przejawia się w wyglądzie i charakterze, więc mężczyźni są często raczej flegmatyczni, a kobiety są towarzyskie i dość aktywne.

Zachowanie czystej rasy Owczarek środkowoazjatycki powinno być nie tylko zrównoważone, spokojne i pewne siebie, ale także dumne i niezależne. Takie psy wyróżniają się całkowitą nieustraszonością, mają wysoką wydajność i dobrą wytrzymałość, mają wrodzony instynkt ochrony właściciela i powierzonego terytorium. Dla Alabai charakterystyczne jest nieustraszoność w procesie walki nawet z dość dużymi drapieżnikami.

Długość życia

Owczarki środkowoazjatyckie najczęściej żyją od dwunastu do piętnastu lat, ale krwiożercze lub nadmiernie "wyrafinowane" osobniki zwykle mają żywotność 20-30%. Maksymalna długość życia i zachowanie aktywności alabaya zależy bezpośrednio od dużej liczby czynników zewnętrznych, ale najważniejsze znaczenie ma styl życia i przestrzeganie zasad zawartości takiego zwierzaka.

Content alaby

Owczarki środkowoazjatyckie, lub Alabai, trzymane w domu, nie wymagają szczególnej opieki. Głównym warunkiem utrzymania takiego dużego psa jest przydzielenie wystarczającej ilości wolnego miejsca. Z tego powodu doświadczeni hodowcy i eksperci alabayev nie zalecają rozpoczynania takiej rasy w warunkach mieszkalnych i radzą używać w tym celu klatek na świeżym powietrzu lub przestronnych kabin zainstalowanych w wydzielonym obszarze własnego gospodarstwa domowego.

Opieka i higiena

Sierść owczarka środkowoazjatyckiego jest dość odporna na brud i wodę, więc nawet w przypadku braku regularnej opieki, taki pies może wyglądać dość czysto i zadbany. Wiosną alabai pęka silnie, po czym proces rozsiewania staje się bardziej stabilny i nie tak intensywny.

Zwierzę tej rasy potrzebuje regularnego usuwania umierających włosów, ale w Azji Środkowej trzeba przeczesać otwartą ulicę. Bardzo ważne jest, aby systematycznie sprawdzać i czyścić uszy specjalnymi środkami higienicznymi lub 3% nadtlenkiem wodoru. Zaleca się przycinanie pazurów specjalną klapką kilka razy w miesiącu.

To jest interesujące! Starzejący się Azjaci są trudni do zniesienia jakiegokolwiek fizycznego i emocjonalnego stresu, stają się zazdrośni i drażliwi, często wycofują się w sobie, dlatego potrzebują większej uwagi ze strony właściciela.

Alabay jest dość łatwo tolerowany przez ciepło i zimno, ale konieczne jest, aby taki pies miał zapewniony dobry wysiłek fizyczny i wystarczająco długie spacery. Kilka razy w miesiącu zaleca się mycie zębów z żółtawego kwiatu za pomocą szczoteczki do zębów lub wacików bawełnianych. Konieczne jest kąpanie zwierzęcia tylko zgodnie z wymaganiami, przy użyciu specjalnych sprawdzonych środków. Do głębokiego oczyszczenia sierści alabaya najlepiej nadają się szampony na bazie ekstraktów z cytryny i róży.

Dieta alaba

Owczarki środkowoazjatyckie są bardzo bezpretensjonalne w żywności, a główne zalecenia dotyczące właściwego żywienia ludzi Azji Środkowej są następujące:

  • pies musi mieć parę misek z trwałych i bezpiecznych materiałów, wypełnionych czystą wodą i jedzeniem;
  • pod miseczkami umieszczona jest specjalna podstawka, której wysokość powinna być łatwo dostosowywana, gdy zwierzę rośnie;
  • sucha przygotowana żywność lub tradycyjna żywność ekologiczna powinna być tylko wysokiej jakości i świeża, w temperaturze pokojowej;
  • karmienie zwierząt domowych jest wymagane w tym samym czasie i należy spożywać pokarm naturalny nie zjedzony przez psa;
  • Nie możesz podawać cewkowatych kości, wypieków ani słodyczy owczemu środkowoazjatyckiemu w żadnym wieku;
  • Nie zaleca się stosowania wieprzowiny u karmiących psów, co jest spowodowane niską strawnością tłuszczów przez rasę;
  • główną częścią naturalnej dawki pokarmowej powinno być mięso w postaci cielęciny i wołowiny, a przy braku uczulenia dozwolone jest stosowanie mięsa kurcząt do karmienia;
  • niewielką część mięsa, w razie potrzeby, można zastąpić wysokojakościowymi i świeżymi produktami ubocznymi;
  • naturalna racja karmienia musi być uzupełniona bezkostnym filetem ryb morskich;
  • ze zbóż lepiej jest podać ryż i kasza gryczana, płatki owsiane;
  • Zaleca się, aby w codziennej racji żywienia uwzględnić mleko kwaśne i podstawowe produkty mleczne.

Jeśli to konieczne, przeniesienie psa na nowy rodzaj żywności odbywa się stopniowo, przy codziennej wymianie niewielkiej części stosowanej diety.

Choroby i wady rasowe

Jednym z najczęstszych, głównych problemów zdrowotnych, na które narażeni są Azjaci, są choroby stawowe. Dlatego psy tej rasy powinny otrzymywać zrównoważoną dietę z wystarczającą ilością witamin i minerałów. Między innymi niezwykle ważne jest kontrolowanie wagi zwierzęcia, co zminimalizuje ryzyko otyłości, co powoduje zakłócenia w układzie sercowo-naczyniowym.

Obecność chorób immunologicznych u owczarka środkowoazjatyckiego jest dość łatwa do określenia przez pojawienie się sierści i zachowanie tempa procesów metabolicznych w ciele. W okolicy narządów płciowych występują problemy, które mogą być główną przyczyną niepłodności u zwierząt domowych.

Wady mogą być wyrażone jako odchylenia od rodzaju i standardów rasy, reprezentowane przez:

  • zaokrąglona czaszka, wąska kufa lub dolna szczęka, mały nos;
  • ukośnie rozstawione lub zamknięte oczy z opadającymi powiekami;
  • uszy ustawione zbyt wysoko;
  • cienkie lub zbyt wilgotne usta;
  • wysoko podniesiony tył i krótki krup;
  • zbyt wyraźne kąty na tylnych kończynach;
  • bardzo krótki płaszcz;
  • nerwowość;
  • znaczące odchylenia w typie i budowie, reprezentowane przez lekkie kości i słabe mięśnie, bardzo lekkie lub wybałuszone oczy, ostro nachylony zad, wrodzony krótki ogon z załamaniami, a także niski wzrost.

Zwierzęta nadmiernie przerażające lub nadmiernie agresywne, psy rasowe z anomalią fizyczną lub behawioralną, nieśmiałe i łatwo pobudliwe osobniki, a także suki i samce niewłaściwego typu są zdyskwalifikowane.

Wychowanie i szkolenie

Owczarki środkowoazjatyckie są rasami o późnym rozwoju ontogenetycznym, dlatego osiągają pełny rozwój fizyczny i intelektualny tylko przez trzy lata. Wraz z procesami wzrostu i rozwojem fizycznym, od momentu narodzin, rozwój umysłowy jest również nieodłączny.

To jest interesujące! Obecnie, doskonałe cechy strażnicze owczarek środkowoazjatyckich są najbardziej popularne w rasie, ale obecność wrodzonej zdolności do ochrony nie jest typowa dla wszystkich psów i jest przekazywana wyłącznie na poziomie genów.

Charakterystyczne cechy Środkowej Azji obejmują dość długą reakcję na jakiekolwiek zewnętrzne bodźce. Dlatego zalecanym manewrem dystrakcji może być wyeliminowanie czynnika zakłócającego lub zmiana uwagi psa na inny rodzaj bodźca. Właściwe wychowanie i szybka socjalizacja młodego Alabayeva ma ogromne znaczenie w pracy z tą rasą.

Kup owczarek środkowoazjatycki

W obecności małych dzieci należy preferować spokojniejsze i przyjemniejsze suki środkowoazjatyckie, a do wykonywania funkcji ochronnych wskazane jest pozyskiwanie samców. Eksperci i hodowcy Puppy alabaya polecają zakupy w wieku półtora lub dwóch miesięcy. Przed zakupem należy dokładnie sprawdzić dokumenty i upewnić się, że szczepienia zostały wykonane.

Na co zwrócić uwagę

Główne niuanse wyboru szczeniaka alabai, które należy wziąć pod uwagę:

  • liczba szczeniąt w miocie (nie więcej niż pięć);
  • wiek suki, z której uzyskano miot (nie starszy niż osiem lat);
  • mobilność i aktywność szczeniaka;
  • wygląd i apetyt zwierzęcia;
  • charakterystyka sierści, brak łysienia i wypadania włosów;
  • zgodność ze standardami rasy.

Szczeniak powinien mieć zgryz nożycowy, szeroką i mocną głowę, płaskie czoło, grube i mięsiste wargi, owalne i zgarbione łapy oraz wysoki i szeroki ogon u podstawy. Szczenięta rodowe przewracają się ogonem i uszami czwartego dnia po urodzeniu. Niemożliwe jest uzyskanie bardzo szczupłych lub zbyt pełnych szczeniąt, a także kichanie zwierząt z łzami w oczach lub kaszlem.

Cena szczeniaka jest alaby

Średni koszt szczeniąt owczarka środkowoazjatyckiego waha się pomiędzy 20-60 tysięcy rubli, ale może być niższy lub wyższy w zależności od rzadkości koloru i wieku zwierzęcia, jego klasyczności i statusu hodowli, która hoduje alabai.

Opinie właścicieli

Ze wszystkimi członkami rodziny ich właściciela, a także z innymi zwierzętami, Azjatami centralnymi, najczęściej dość przyjaznymi, ze względu na raczej flegmatyczny charakter. Przedstawiciele rasy są w stanie dobrze dogadać się z niezbyt małymi dziećmi, ale wywołanie u nich bólu może wywołać agresję.

Ważne! Z reguły nieznajomi z Alabai są obojętni do chwili bezpośredniego kontaktu. Niemniej jednak trzeba pamiętać, że psy pasterskie z Azji Centralnej mają bardzo negatywny stosunek do pijanych ludzi i każdego, kto narusza granice prywatnego terytorium.

Alabai wyróżniają się bardzo rozwiniętym społecznym instynktem pszczelarskim, który jest zauważany nie tylko przez właścicieli ras, ale także przez specjalistów. Takie zwierzęta domowe mogą łatwo łączyć się w stadach, gdzie zajmują swoje zwykłe miejsce w hierarchii i wolą nie kolidować ze sobą. Owczarki środkowoazjatyckie są zwierzętami przeznaczonymi wyłącznie dla doświadczonych właścicieli psów.

Będzie to również interesujące:

Dla młodych i niedoświadczonych właścicieli bardzo trudno będzie poradzić sobie z przedstawicielami takiej rasy. Alabai wolą zawsze dominować, więc są przyzwyczajeni do hierarchicznego pozycjonowania się nad członkami rodziny lub innymi zwierzętami domowymi.

Czytaj Więcej O Psach

30 produktów zabronionych przez psy

Karmienie Co nie może jeść psów? W tej publikacji spróbuję wymienić najbardziej niebezpieczne produkty dla psów i wyjaśnić, dlaczego nie powinny być one podawane psom.Kiedyś na stronach mojego bloga, już dyskutowałem na temat - Jak karmić psa?

Poznaj przyjazną rodzinę Sznaucerów

Karmienie "Baleen" - tak nazywa się rosyjskich sznaucerów - przedstawicieli wszystkich trzech gatunków tej rasy psów. Nazwa jest niemieckojęzyczna, a zatem ojczyzną Schnauzer Niemcy jest Bawaria i ziemia Wirtembergii.