Szkolenie

Seter irlandzki - rasa myśliwska

Setery irlandzkie są dumą swojego kraju i rasy, która zdobyła światową sławę. Piękne, wydajne, inteligentne - te cechy i stały się podstawą popularności tych psów. Te piękne psy są ozdobione billboardami, są usuwane w reklamach i filmach. Ale czym są te domowe zwierzaki i co czeka przyszłych właścicieli?

Pochodzenie rasy

Korzenie irlandzkiego odcinka od czasów starożytnych. Naukowcy byli w stanie ustalić, że prawie wszystkie rasy są potomkami "popiołów". Młodszymi przodkami tej rasy są Wskaźniki, od których w XVI wieku. Wprowadzono czarno-białego setera angielskiego. A później, korzystając z najlepszych przedstawicieli ras łowieckich, hodowcom udało się uzyskać wczesnego irlandzkiego setera czerwonego.

Eksperci są pewni, że w hodowli używali seterów angielskich, irlandzkich spanieli wodnych, seterów Gordona i Bloodhounda. Początkowym celem hodowców jest uzyskanie idealnego psa do polowań na ptaki.

Należy zauważyć, że do tych czasów hodowla psów i polowanie były integralną częścią życia prawdziwych arystokratów. Następnie hodowcy rywalizowali o najlepszą rasę, a pojawiło się kilka linii seterów z Irlandii. Ze źródeł historycznych ustalono, że istniały psy czerwono-białe i czerwone z czarną maską.

Niemniej jednak istniała pewna wspólnota celów, a te same wymagania zostały nałożone na przedstawicieli przyszłej rasy:

  • wydajność;
  • brak lęku przed wodą, ujęciami i hałasem;
  • harmonijne proporcje i średnia wielkość;
  • doskonały węch i słuch;
  • gruby płaszcz.

A działania selekcyjne przyniosły owoce. Pojawili się irlandzcy setery, które natychmiast zyskały popularność.

Pod koniec lat 50. XIX wieku 6 tuzin psów tej rasy brało udział w wystawie z konkursami. Jednak brak jednolitego standardu nie pozwalał na jakościową ocenę psów, co doprowadziło do konfliktów pomiędzy sędziami i hodowcami. Jednak Irlandczycy nadal uczestniczyli w takich wydarzeniach, udowadniając ich cechy. Rasa zyskała coraz więcej fanów, a prace hodowlane kontynuowane.

W 1873 roku pierwszy klub rasy pojawił się w Anglii, a po 5 latach w Irlandii. Od 1877 r. Hodowla seterów irlandzkich rozpoczęła się w Stanach Zjednoczonych. Ale tam psy zostały podzielone na 2 typy - przedstawicieli klasy pokazowej i psów pracujących. Później pierwszy typ stał się niezwykle dekoracyjny, podczas gdy drugi znacząco pozostawał w tyle na zewnątrz.

W Rosji hodowcy starali się utrzymać cechy robocze psów i wyeliminować wady - trudności w treningu. W rezultacie wciąż udało się doprowadzić psy myśliwskie o zrównoważonym charakterze, które są w pełni zgodne z międzynarodowymi standardami.

Opis rasy Seter irlandzki

Doskonałe dane zewnętrzne przedstawicieli rasy przyczyniły się do tego, że jedna ze słynnych firm wybrała twarz irlandzkiego setera. I to oczywiście dodało kolorowej irlandzkiej popularności na całym świecie. Psy wyróżniają się długimi włosami o bogatym czerwonym kolorze, silnej, proporcjonalnej budowie ciała, dobrodusznym spojrzeniu i zachowaniu prawdziwego arystokratki. W nowoczesnych cechach irlandzkiego setera - namiętnego myśliwego, niestrudzonego, dociekliwego, lojalnego i czuły dla członków rodziny.

Waga przedstawicieli rasy waha się w przedziale 25-35 kg. Rosnące samce w kłębie to 58-67 cm, suki - 55-62 kg. Harmonia wzrostu i wagi jest bardzo ważna.

Główne cechy wyglądu odróżniające setery irlandzkie od innych psów są następujące:

  • Głowa Irlandczyka jest długa, zwężona, z owalnym tomem bez wypukłości. Z tyłu głowy wyraźny guz. Orbity są rozmieszczone w taki sposób, aby nadać psu zaskakująco radosny wygląd.
  • Końcówka kufy ma kształt litery U, z dobrze dokręconymi ustami, pigmentowana do koloru nosa. Zęby są małe, tworząc szczelny rząd bez szczelin i zgryz nożycowy. Nos jest ruchomy, nozdrza są duże, okrągłe, kolor płata zależy od koloru płaszcza - może być czarny, brązowy, czerwono-brązowy.
  • Oczy są małe, w kształcie migdałów, z suchymi powiekami. Kolor tęczówki zmienia się od orzechowych odcieni do ciemnobrązowego.
  • Uszy mają niskie, szerokie dopasowanie. U podstawy twardej tkanki chrzęstnej, a bliżej kończyn uszu są cienkie i miękkie. Podczas operacji małżowiny uszne obracają się do przodu. Od 2 do 3 lat u psów na uszach dekorowanie włosów rośnie.
  • Ciało seterów irlandzkich jest wydłużone, stonowane, z wdziękiem zestawem. Cały pogląd mówi o sile i zręczności zwierzęcia. Szyja jest średniej długości, ma piękny łuk z rozwiniętymi mięśniami. Kłąb nie jest zbyt wyraźny, mostek ma średnią szerokość, żebra są zakrzywione.
  • Kończyny dobrze rozwinięte, z wyraźnymi żyłami i mięśniami. Łapy są zbierane, mają zaokrąglony kształt i niewielkie rozmiary.
  • Ogon jest płaski, szeroki w obszarze podstawy, stopniowo zwężający się. Pies niesie go na poziomie kręgosłupa. Wyrośnięte na nim zwierzęta domowe zdają się ozdabiać włosy.
  • Irlandzki podkład jest gruby, ale samo włosy nie są grube. Powłoka rdzeniowa różni się grubością i długością. Na głowie jest krótki, taki sam w okolicy kufy, z przodu na łapach. Na ciele płaszcz ma średnią długość, dobrą grubość i miękkość. Na łapach, na małżowinach usznych, na ogonie i na dolnej linii, wyciągi są wykonane z długich, gładkich, jedwabistych włosów.

To będzie interesujące:

  • odwiedź nagłówek kanału, aby dowiedzieć się, co karmić setera;
  • w rubryce Weterynaria ostrzec Irlandczyków przed chorobami;
  • pod opieką zrozumie, jak dbać o swojego zwierzaka.

Seter irlandzki Kolor

Kolor psów waha się od nasyconych czerwonych do nie mniej nasyconych kasztanów. Norma dopuszczała obecność niewielkiej ilości białej wełny w palcach, na mostku, twarzy.

Biorąc pod uwagę, że prawie wszystkie setery są podobne, kolor seterów irlandzkich jest ich wizytówką. Jeśli mówimy o tych psach, ale z białą wełną i czerwonymi plamami, należą one do osobnej rasy irlandzkiego czerwonego i białego setera. Czarnowłose i spalone na czerwono psy są czarnymi irlandzkimi seterami, jest to w istocie szkocka rasa setera. Podobne psy w czerni i bieli także są seterami, ale angielskie.

Charakter i szkolenie setera irlandzkiego

Współczesne setery irlandzkie to rasy uniwersalne, które można przechowywać w mieszkaniu lub w prywatnym domu. Ale tutaj nie nadają się do klatki na świeżym powietrzu lub ulicy, ponieważ nie mają specjalnie opracowanego podszerstka.

Wybierając przedstawiciela tej rasy u zwierząt domowych, należy zauważyć, że jego wykształcenie i szkolenie zajmie dużo czasu. Irlandczycy mają tendencję do ucieczki, więc muszą być przystosowani i wyszkoleni od najmłodszych lat, aż pies nauczy się "dobrych manier".

Najtrudniejsze jest polecenie "przyjdźcie do mnie!", Ponieważ psy są bardzo lekkomyślne, a bycie uniesionym przez pościg może nie odpowiadać na apel właściciela. W takim przypadku możesz potrzebować pomocy profesjonalistów, a reszta zespołów do ustawiaczy jest znacznie łatwiejsza.

Zawsze warto wziąć pod uwagę wysoko rozwinięte instynkty myśliwskie psów. Są w stanie reagować na najmniejszy hałas, a gdy tylko będą mogli prześladować swoją zdobycz, zrobią to. Dlatego przed końcem treningu zwierzę nie powinno być wypuszczane ze smyczy lub wypuszczane, ale tylko na otwartych przestrzeniach. Bezpłatne chodzenie po lesie, parkowanie jest możliwe tylko dzięki doskonałemu opanowaniu zespołu "dla mnie".

Podczas "polowania" pies może wykazywać agresję, takie ataki nie powinny być wspierane, ale kara nie jest opcją. Settery dobrze reagują na emocje, więc jeśli są zawstydzone lub obrażone, są w stanie pokutować za swoje czyny. W skrajnych przypadkach zwierzaka można poklepać zwiniętą gazetą. Ale kara fizyczna spowoduje brak zaufania do zwierzaka i znacznie komplikuje proces uczenia się.

Pies rasy Seter irlandzki zdjęcie

Setery irlandzkie są świetnymi sportowcami, są świetne na kurs, zwinność, frisbee, a także są doskonałymi pływakami. Psy na poziomie instynktu uwielbiają przynosić kule lub patyki, więc "aport" jest jedną z najbardziej ulubionych gier.

Jeśli dasz swojemu zwierzakowi niezbędny ładunek i odpowiednio karmisz, pies staje się niezwykle kochający i wierny. Setery dobrze dogadują się ze wszystkimi członkami nawet dużej rodziny i są tolerancyjni wobec dzieci. Dla nich oddzielenie od właściciela to prawdziwe wyzwanie. Setery mogą dogadać się z psami i kotami, ale tylko pod warunkiem ich dobrego wykształcenia. Ale reszta małej bestii zawsze będzie przedmiotem polowań i żadna edukacja tutaj nie pomoże.

Czytaj także:

Zasady konserwacji i pielęgnacji

Jeśli rasa przyciąga swój piękny wygląd, to powinieneś wiedzieć, że pies będzie wyglądał na stronach błyszczących publikacji, tylko z ostrożnością. Bez wysiłku fizycznego, prawidłowego odżywiania i codziennych zabiegów pielęgnacyjnych pies nie będzie wyglądał tak genialnie.

Bogaty płaszcz to wełna w mieszkaniu, którą można wyeliminować przez częste czesanie czworonożnego przyjaciela. Jeśli mówimy o reprezentantach klasy pokazowej z długimi włosami, będą musieli codziennie drapać. A podczas wylinki zasada ta dotyczy wszystkich seterów.

Często nie zaleca się kąpać Irlandczyków, ponieważ detergenty i woda usuwają niezbędny smar ze skóry. Podczas błotnistej, brudnej pogody zaleca się umieszczenie psa w specjalnym kombinezonie, aby utrzymać wełnę i własną obudowę w czystości.

Psy, które nie biorą udziału w wystawach, dopuszczalne jest obcięcie włosów na brzuchu, uszach. W przypadku zwierząt z karierą pokazową wełnę kroi się tylko w przestrzeniach międzypalcowych.

Irlandczycy mają skłonność do zapalenia ucha, dlatego należy regularnie kontrolować przedsionki i czyścić je z nadmiernej ilości siarki i brudu co 5-7 dni. Ale nie czyść ich, jeśli nie ma widocznych zabrudzeń. Oczy są również regularnie kontrolowane i czyszczone w razie potrzeby.

Możesz karmić psa gotowymi porcjami lub zwykłym jedzeniem, ale w pierwszym przypadku pasza powinna być wysokiej jakości, aw drugim - obowiązkowym suplementem w postaci suplementów witaminowych.

Zdjęcie Seter irlandzki

Szczenięta Seter irlandzki na zdjęciu z mamą

Seter irlandzki wideo

Ile kosztuje szczenię irlandzkiego setera?

Początkowy koszt szczeniaka tej rasy wynosi 10 000 rubli. Ale jeśli istnieje chęć zakupu zwierzęcia na dalszą karierę wystawową, cena irlandzkiego setera wzrośnie do 40000-50000 rubli. Możesz kupić zwierzaka z rękami, ale ceny dla odpowiedzialnych prywatnych hodowców nie różnią się zbytnio od kosztów w pokoju dziecinnym.

Setery irlandzkie wymagają wszystkiego: odżywiania, opieki, treningu i postawy. Dlatego przed nabyciem tak przystojnego mężczyzny warto ważyć własne siły i dyspozycyjność wolnego czasu.

Settery - Universal Hunting Dogs

Wiele psów myśliwskich o specjalnym przeznaczeniu, z długimi włosami, nazywa się seter. Nazwa tej grupy psów pochodzi od angielskiego słowa "crouching" ze względu na swój oryginalny sposób pracy. Są przeznaczone do bezbłędnego i szybkiego wyszukiwania gier na dużych obszarach.

Łącznie rozróżnia się cztery rasy: angielską, irlandzką, irlandzką czerwono-białą i szkocką. Różnią się one od siebie nie tylko wyglądem, ale także zachowaniem zarówno w życiu codziennym, jak i na polowaniu. Zastanów się, jaka jest każda rasa psa.

Seter angielski

Anglik jest bardziej towarzyszem i przyjacielem niż zwykłym myśliwym, chociaż w nawykach jego głównym celem pozostaje poszukiwanie gry. Towarzyskie i życzliwe, łatwo odnajdują język z dziećmi i innymi zwierzętami, najważniejsze jest ich prawidłowe kształcenie.

Opis rasy

Miękkie i czułe, psy tej rasy nie mogą znieść samotności. Zawsze potrzebują towarzystwa, z którym możesz igrać, grać. Energia z nich i pośpiech. Pomimo dość przyzwoitego wzrostu (samice - 61-65 cm, mężczyźni - 65-69 cm) i wagi (do 30 kg), są gotowi biegać i bawić się przez całą dobę. Dlatego lepiej trzymać je w domu, gdzie jest miejsce do ruchu. W mieszkaniu będą ciasne.

Na eleganckiej głowie znajdują się duże oczy w kształcie migdałów. Kufa jest prostokątna, uszy zawieszone, poniżej poziomu oczu. Futro jest krótkie, proste, z tyłu, średniej długości na klatce piersiowej, wewnątrz łapy i uszu, lekko falujące. Szczenięta rodzą się białe, ale po około tygodniu ich prawdziwy kolor zaczyna się pojawiać - wielobarwne małe plamki, tworząc efekt marmuru. W przypadku psich opiekunów nazywa się to belton.

Możliwe jest dwu- i trójkolorowe zabarwienie, ale istnieje wiele odmian:

  • niebieski (biały z czarnymi plamkami);
  • pomarańczowy (biały z pomarańczowymi plamkami);
  • cytryna (biała z jasnożółtymi plamkami);
  • tricolor (połączenie czerni (ciemnobrązowy) z czerwonymi lub pomarańczowymi plamkami).

Ciało jest pełne wdzięku, szczupłe, a ogon z pięknym zawieszeniem - długie, puszyste włosy na całej długości, cały czas utrzymywane poziomo, równolegle do grzbietu.

Opieka i konserwacja

Zachowaj tych przystojnych mężczyzn jest dość proste, nie powodują one wiele kłopotów. Wystarczy regularnie czesać upuszczoną wełnę za pomocą pędzla, usuwać brud i wybierać śmieci po spacerze.

Zwróć szczególną uwagę na uszy, jeśli nie usuniesz siarki w czasie - może rozwinąć się zapalenie ucha. A nawet do sześciu miesięcy, chronić szczeniaka Seter angielski przed nadmiernym obciążeniem. W przeciwnym razie możesz uszkodzić ich niedojrzałe stawy i kości. Ale wraz z nadejściem sześciu miesięcy zakres spacerów może zacząć wzrastać, co najważniejsze, w tym czasie nauczyć psa, aby podszedł do twojego wezwania - jeśli nie zrobisz tego na czas, psy rozwiną "głuchotę", gdy tylko zostaną wyciągnięte ze smyczy.

Możliwymi problemami, które można spotkać u tych psów, są dysplazja stawu biodrowego, problemy z hormonami tarczycy i głuchota (taka wada występuje u tej rasy). Skóra u seterów języka angielskiego jest bardzo wrażliwa, możliwe są alergiczne reakcje skórne.

Wychowanie i szkolenie

Jeśli chodzi o szkolenie psów, ta rasa jest niejednoznaczna, niektóre uczą się od razu, inne są uparte i nie można ich szkolić. Ale jedno jest pewne, większy sukces można osiągnąć dzięki nagrodom, przywiązaniu i uprzejmemu słowu niż przy pomocy kar. Im prędzej zaczniesz angażować się w podnoszenie szczeniaka, tym łatwiej będzie mu opanować podstawowe polecenia.

Poluj z angielskim seterem

Bieganie podczas polowania z angielskim seterem wygląda jak kot. Szybko i płynnie, jakby ostrożnie wkładała jej łapy. Idealnym rozwiązaniem jest polowanie w lesie, gdzie płaszcz psa osłabia szelest gałęzi dotkniętych ruchem. Jak cichy duch przesuwa się między drzewami.

Te angielskie psy myśliwskie mają wyróżniające się stanowisko do gry. Podczas prowadzenia gry poruszają się lekko wygiętymi łapami, klatka piersiowa zdaje się dotykać ziemi, a głowa trzyma się wysoko, aby nie stracić zapachu. Ci, którzy mają szczęście obserwować w pracy psa tej rasy, zawsze podziwiają sztukę setera angielskiego w polowaniu.

Seter irlandzki

Z irlandzkiego pochodzenia wynika czerwony kolor tego płaszcza psa, jego niezależny charakter i szlachetność. Płomień na czterech nogach, który jest absolutnie pozbawiony agresji, jest zawsze zabawny i zabawny - to irlandzki seter, opis rasy przedstawiony jest poniżej, na opakowaniach paszy Chappi to ona jest przedstawiona.

Opis rasy

Pies o harmonijnej budowie i średniej wielkości, konstytucja jest sucha. Samiec osiąga wysokość 66 cm, a suka - do 63. Waga może wynosić od 25 do 34 kg, w zależności od wzrostu i płci psa. Głowa jest długa, z wyraźnymi grzbietami brwiowymi. Wiszące uszy, zaokrąglone, średniej długości i napięte.

Oczy owalne, lekko skośne. Nos jest ciemny, z rozszerzonymi nozdrzami, dzięki czemu zapach Irlandczyka jest doskonały.

Seter irlandzki to pies, który ma bardzo energiczny charakter, towarzyski i miły, zabawny i towarzyski. Będzie mogła zaprzyjaźnić się z każdym ulubionym zwierzakiem, szczególnie jeśli znasz go z dzieciństwa. Szukaj psa rodzinnego - Irlandczyk będzie idealnym rozwiązaniem. Ale bez polowania pies nie może żyć.

Opieka i konserwacja

Pies seter z Irlandii jest zwierzęciem do życia w domu, jest mało prawdopodobne, że może być prezentowany na uwięzionym polu lub w wolierze. Ale będziesz musiał codziennie dbać o długie włosy. Nie jest to takie trudne - czesanie tak, aby maty nie tworzyły się, i mycie psa w razie potrzeby, ale nie często, ponieważ na włosach tworzy się specjalny tłuszcz, który chroni włosy. Pies Seter irlandzki uwielbia pływać, w przeciwieństwie do angielskiego.

Podobnie jak wszyscy setery, Irlandczyk wymaga szczególnej troski o uszy, aby nie powstawało zapalenie ucha.

Ten pies ma godne pozazdroszczenia zdrowie, ale rasy setera irlandzkiego często podlegają następującym chorobom:

  • alergiczne zapalenie skóry ze względu na wysoką wrażliwość skóry;
  • czerniak;
  • powiększenie przełyku (najczęściej wrodzone);
  • odwrócenie jelit;
  • problemy z hormonami tarczycy;
  • rak kości;
  • epilepsja.

Wychowanie i szkolenie

Aby wychować psa tej rasy, należy regularnie, ale nie podnosząc głosu. Trening nie jest bardzo intensywny, ale po naprawieniu pozostanie w jego pamięci na zawsze. Setery irlandzkie są bardzo podatne i niezależne w swoim zachowaniu. Dlatego nie można wymagać od niego stałości.

Polowanie z seterem irlandzkim

Pasja i łatwość zarządzania - te dwa słowa charakteryzują irlandzkiego setera podczas polowania. Jest niestrudzony, ale po długim nieudanym marszu szybko traci podekscytowanie. Jest odpowiedni do wyszukiwania gier w już znanych miejscach, angielski jest lepszy dla inteligencji.

Seter szkocki

Pies myśliwy Szkocki seter jest ceniony przede wszystkim za rozwój instynktu łowieckiego, niezwykłego piękna i inteligencji. Zwierzę bezinteresownie poświęcone swojemu właścicielowi ma niesamowitą wydajność. Drugie nazwisko tej rasy to Gordon Setter. W przeciwieństwie do innych seterów, Szkot nie stara się zaprzyjaźnić ze wszystkimi nieznajomymi, którzy nie są przyjaźnie nastawieni do nieznajomych.

Opis rasy

Szkocki Setter Gordon jest potężnym i dość dużym psem. Ich wysokość waha się od 62 do 67 cm, a waga - do 32 kg. Głowa tej rasy jest szeroka i głęboka, a część czaszkowa jest masywna. Wiszące uszy ustawione nisko. A jego oczy są wyraziste.

Sierść jest jedwabista, bardzo miękka, lśniąca i lekko falująca. Najczęściej kolor szkockich seterów jest czarny, z opalenizną orzechową lub mahoniową. Ale biały kolor wełny dla osób wystawowych jest nie do przyjęcia.

Ogon jego psa nosi się dumnie, nie spadając, ale nie podnosząc. Wydawał się być kontynuacją linii grzbietu.

Opieka i konserwacja

Psy tej rasy absolutnie nie są przystosowane do życia w mieszkaniu miejskim. Nawet długie spacery nie będą w stanie zastąpić jej wolności. A szkocki Setter-Gordon absolutnie nie nadaje się do mieszkania w budce łańcuchowej.

Podstawowa pielęgnacja, której potrzebuje Scotch, to szykowna wełna. Musi być przeczesywany raz dziennie, a podczas zrzucania co najmniej dwóch. Okresowo należy wykonywać i przycinać. Aby uzyskać najlepszą jakość wełny w diecie, musisz dodać ziołowe suplementy z pokrzywy i wodorostów.

Rasa jest dość odporna, ale występuje u szczeniąt ze skłonnością do dysplazji stawu biodrowego i łokciowego. Słabe i przewodu pokarmowego: odwrócenie jelit, skurcz przełyku i zapalenie wątroby są dość powszechne problemy tego psa. Są też choroby oczu - zanik siatkówki i zaćma.

Wychowanie i szkolenie

Ze wszystkich seterów szkocki jest przede wszystkim myśliwym, więc coaching ma dla nich ogromne znaczenie. Starając się zapamiętać wszystko dokładnie, wymagają więcej czasu na trening, ale jeśli go zapamiętasz, będzie to na zawsze. Przekwalifikowanie ich będzie prawie niemożliwe.

Jeśli chcesz, aby pies tej rasy spełniał twoje polecenia, prosimy o cierpliwość, pochwały i gadżety. Ale płacz i siła tego szkockiego psa absolutnie nie akceptuje. Z ich pomocą osiągniesz tylko odwrotny efekt. Pies słucha tylko tych, którzy mają szacunek.

Scottish Setter Hunting

Podobnie jak wszyscy, szkocki seter jest przeznaczony do gry. Szybki galop, nieco ciężki, z podniesioną głową, można zastąpić wolniejszym, wszystko zależy od okoliczności.

Gordon ma tendencję do poruszania nosem, z wysoko uniesioną głową, po czym przechodzi do pociągnięcia. Co więcej, sama łaska jest porównywalna do lwicy skulonej przed skokiem.

Stojak jest wyraźnie widoczny, ogon jest częściowo omijany i może lekko machać, a głowa jest trzymana wysoko, aby nie "stracić" zapachu gry. Łapy można zacieśnić, ale jest to opcjonalne.

Ta rasa jest uniwersalnym psem myśliwskim dla początkujących myśliwych, potrafi zrobić prawie wszystko samo i przy odpowiednim przeszkoleniu trudno jest znaleźć najlepszego pomocnika. Wydaje się, że łączy się z tobą, próbując przewidzieć twoje pragnienia.

Wideo

Więcej informacji na temat ustawiacza ras znajdziesz w naszym filmie.

Brytyjski Biedny Kwartet - hodowca psów: opis i charakterystyka gatunku

Seter to rasa psów-gliniarzy przeznaczonych do polowania.

Przetłumaczone z języka angielskiego, nazwa oznacza "skulony", ze względu na specjalny sposób pracy. Łatwo odnajdują zwierzynę na rozległych terenach i podążają za nią jak kot, skuleni na ziemi, aby nie wystraszyć ofiary.

Kwartet Seterów jest sklasyfikowany w grupie 7 "Mopsy", sekcja 2 "Brytyjskie i irlandzkie wskaźniki i setery" i ma 4 typy:

  1. Seter angielski (opis rasy jest podany w standardzie FCI nr 2 z dnia 10/28/2009, "seter angielski") - wzrost samic to 61-65 cm, wzrost samców to 65-69 cm, waga osiąga 30 kg. Bardzo mobilne zwierzęta, prawdziwi myśliwi. Kolor ma dwa lub trzy kolory.
  2. Irlandzki czerwony (opis rasy setera irlandzkiego jest podany w standardzie FCI nr 120 z 2 kwietnia 2001 r., "Irlandzki czerwony seter") - cechą charakterystyczną tej rasy jest czerwony kolor sierści. Zbuduj suchy. Rosnące samce do 66 cm, samice - do 63 cm, waga 24-34 kg.
  3. Irlandzki biało-czerwony seter (standard FCI nr 330 z dnia 15 czerwca 2005 r., "Irlandzki czerwony i biały seter") różni się od irlandzkich gatunków jedynie kolorem.
  4. Największy z nich to Gordon, Szkocki lub Czarnoskóry Setter (Standard FCI nr 6 z 10.28.2009, "gordon setter"). Wzrost waha się od 62 do 67 cm, waga do 32 kg. Czarny z nutą orzechową lub mahoniową opalenizną.

Setery angielskie, irlandzkie i szkockie

Irish Red and White Setter

Pojawienie się tej grupy skał w Anglii należy do XVIII-XIX wieku.

Seter irlandzki uzyskany przez krzyżowanie irlandzkich spanieli wodnych, spanieli sprężynowych, hiszpańskich Pointe, angielskich i szkockich seterów; nazwa rasy została nadana klubowi irlandzkich seterów w 1876 roku.

Nie ma wątpliwości, że seter angielski wywodzi się od Spanieli. Zaszczyt stworzenia tej rasy należy do Edwarda Laveraku (1815-1877). Spaniela, którego wiele współczesnych autorytetów rozpoznaje jako przodka angielskich gatunków tej rasy, wykorzystano w XVI wieku do wykrycia kuropatw i przepiórek. Dzięki chowu wsobnego i rygorystycznej selekcji Laverak otrzymał linię, która dzięki niemu osiągnęła pełną doskonałość w XIX wieku i stała się podstawą do stworzenia nowoczesnego setera angielskiego.

Gordon jest prawdziwym Szkotem, pochodzącym z Gordon Castle w Banffshire, ojcowskiego gniazda księcia Richmond i Gordona. Jest to jedyna lokalna, szkocka psia rasa psów, pierwotnie nazywana "Gordon Castle Setter". Zaszczyt stworzenia rasy należy do właściciela tego zamku, który pod koniec lat siedemdziesiątych XVIII wieku ulepszył go, najprawdopodobniej za pomocą collie i ogara.

Szkocki (Gordon) Setter

Charakter, umiejętności, umiejętności

Właściwości łączące wszystkie cztery rasy psów:

  1. Utalentowani, godni zaufania przyjaciele.
  2. Inteligentny i pewny siebie.
  3. Przyjazny i towarzyski.
  4. Dobrze dogaduj się z ludźmi, ale z psami możesz się spierać.
  5. Nie nadaje się do roli strażnika.

Są to pierwszorzędne psy-przyjaciółki, po cichu idące wzdłuż szlaku, stworzone do poszukiwania ptasiej gry.

Wymagane przebiegi co najmniej godzinę dziennie, aby utrzymać sprawność fizyczną. Pies nastawia długie spacery na świeżym powietrzu, potrafi wykonywać polecenia właściciela, czasem z niechęcią.

Potrzebują stałego szkolenia, zwłaszcza intelektualnie. Cechy setera psa mówią, że bez odpowiedniego przeszkolenia może rozwinąć się w sposób nieuporządkowany i niezdolny do wykonywania poleceń. Jeżeli w wychowaniu zostanie użyta siła, nie będzie można uzyskać dobrodusznego i posłusznego asystenta dorosłego.

Z małym dzieckiem zwierzaka lepiej nie zostawiać samego. Z drugiej jednak strony psy tej rasy lubią bawić się z dziećmi i chronić je.

Z racji swojego naturalnego instynktu mogą niewłaściwie zachowywać się na ulicy w stosunku do ptaków i gryzoni.

Nie odpowiadają straży - kochają wszystkich na świecie!

Treść

Tylko staranna opieka nad zwierzakiem pozwoli osiągnąć piękny wygląd psa. Jeśli nie chcesz, aby płaszcz psa był cały w domu, będziesz musiał regularnie myć swojego zwierzaka. Przedstawiciele klasy pokazowej będą musieli się codziennie przeczesywać. Podczas linienia obowiązuje ta zasada dla wszystkich psów.

Kąpiel nie powinna być częsta, w przeciwnym razie z detergentem zmyjesz naturalne smarowanie psa. Jeśli jest ubłocony na ulicy, zaleca się noszenie specjalnego kombinezonu, aby oszczędzić wełnę i mieszkanie przed zanieczyszczeniami. Jeśli twoje zwierzę nie uczestniczy w pokazach i wystawach, może być przycięte w brzuchu i uszach.

Obserwuj uszy Twojego zwierzaka, ponieważ ta rasa jest podatna na zapalenie ucha. Raz w tygodniu oczyszczaj muszelki z nadmiarem siarki i brudu. Oczy są również czyszczone w razie potrzeby.

Setery jedzą specjalne jedzenie i domowe jedzenie. Żywność powinna być wysokiej jakości, jeśli pies je regularne jedzenie, a następnie uzupełnić go o specjalne witaminy i minerały. Stopniowo przyzwyczajaj swojego zwierzaka do dwóch posiłków.

A przecież przedstawiciele rasy piją dużo wody, częściowo ze względu na ich gruby płaszcz, więc zawsze weź ze sobą butelkę wody na spacer.

Seter ma dobre zdrowie.

Choroby, w których występuje tendencja - dysplazja stawów biodrowych, zapalenie ucha. Jak długo żyje seter? Przy odpowiednim poziomie zawartości zachwycają właściciela 10-12 lat.

Plusy i minusy, koszt szczeniaka

Zalety rasy:

  1. Przyjazny.
  2. Inteligentny i inteligentny.
  3. Bezpretensjonalne jedzenie.
  4. Są delikatne i praktycznie nie szczekają.

Wady obejmują:

  1. Molt stale, a nie jak inne rasy w porach roku. Dlatego konieczne jest ciągłe usuwanie kupki wełny z domu. Czasami zaleca się przeczesać psa na ulicy.
  2. Przygotuj się na długie spacery - kochają długie trasy spacerowe.
  3. Nie każdy może utrzymać setera na smyczy. Zwłaszcza, gdy zwierzę zauważyło na podwórku małego ptaka lub mysz.
  4. Nie nadaje się do roli strażnika.
  5. Potrzeba z ciągłym wysiłkiem fizycznym i treningiem.

Zdobądź szczeniaka od sprawdzonych hodowców lub w specjalnym żłobku.

Jeśli mówimy o Rosji, istnieje tu krajowy klub seterów angielskich. Średnia cena szczenika rasowego wynosi od 20 do 70 tysięcy rubli.

Kupując hodowcę rasy, pamiętaj, że jest to przede wszystkim rasa myśliwska. Dlatego, jeśli to możliwe, stwórz okazję do polowania na zwierzaka. Ponadto bardzo lubią zabiegi wodne. Będzie świetnie, jeśli tam, gdzie mieszka pies, będzie mały staw, w którym zwierzę może zanurzyć się w gorący dzień.

Dodatkowo przeczytaj krótki film, który zawiera opis rasy Settera irlandzkiego:

Seter irlandzki: historia, charakter, standard, treść i opieka (+ zdjęcia i filmy)

Pierwsze dwie rasy, które przychodzą do głowy na wspomnienie Irlandii, to seter irlandzki i okazały wilczarz irlandzki. Obie rasy są dumne z miejsca i są narodową dumą, ale w odróżnieniu od Wolfhounds, setery są dość rozpowszechnione na całym świecie. Popularność zyskały nie tylko doskonałe cechy pracy, ale także masowa reklama paszy przemysłowej Chappi z seterem irlandzkim w roli głównej.

Tło historyczne

Korzenie historii tej rasy sięgają XVI wieku, a jeśli sięgniesz głębiej w latach 2000-3000 pne. Metodologia określania gatunku szczątków opiera się na identyfikacji i porównaniu kształtu czaszki. Praktycznie wszystkie rasy pochodzą od popiołów z charakterystycznym guzkiem z tyłu głowy. Wskaźnik uważany jest za młodszego protoplastę rasy, dzięki kompetentnemu połączeniu, którego czarno-białe setery angielskie pojawiły się w XVI wieku. Następnie, używając najlepszych psów myśliwskich, otrzymano wczesnego irlandzkiego setera czerwonego. Według ogólnie przyjętych danych w hodowli uczestniczył seter angielski, Setter-Gordon, Bloodhound i Irish Water Spaniel.

Rasa psów, seter irlandzki, została wyhodowana wyłącznie w celu zaspokojenia rosnącego zapotrzebowania na polowanie na ptaki. Nie zapominaj o tym, że polowanie, a później hodowla psów była wizytówką angielskiej szlachty. Konkurencyjność i rozdrobnienie hodowców doprowadziło do pojawienia się szeregu ras irlandzkich seterów. W źródłach historycznych znajdują się odniesienia do czerwono-białych i czerwonych psów z czarną maską. Praca irlandzkich hodowców została przeprowadzona razem, o ile to możliwe w tych warunkach. Przyszła rasa narodowa przedstawiła szereg wymagań:

  • Miłość do pracy.
  • Fearlessness przed wodą, strzały, hałas.
  • Średniej wielkości, harmonijne proporcje, mocna, ale nie ciężka konstrukcja.
  • Doskonały zmysł słuchu.
  • Wytrzymałość
  • Umiejętność pracy w wysokich zaroślach, a to przede wszystkim gęsta wełna, podszycie i elastyczna skóra na klockach.

Wytrwała praca przyniosła rezultaty, a pies rasy Seter irlandzki zdobył wszystkie wielkie kręgi fanów. W 1859 r. Na specjalnej wystawie z próbami polowymi zaprezentowano 60 psów rasy. Następnym punktem zwrotnym była zazdrość, analfabetyzm i miłość do Poynterów poszczególnych sędziów. Wobec braku standardu rasy setery oceniano "oko". Ten sam pies może być oceniany jako małżeństwo lub jako doskonały. Oczywiście ambitni hodowcy i nieugięci sędziowie weszli w "brutalną walkę". Należy zauważyć, że każdy duży hodowca "naciągał na siebie koc", starając się udowodnić, że tylko jego psy zasługują na to, by zostać modelową rasą.

Spory nie przeszkodziły w organizowaniu wystaw psów pracujących z udziałem seterów irlandzkich. Pomimo sporadycznego oceniania, pokazanie rasy podczas oficjalnych wydarzeń łowieckich doprowadziło do pozytywnych wyników, przynajmniej były zapisy dotyczące działalności hodowlanej hodowców. Aby usystematyzować pracę w 1873 roku, utworzono klub hodowlany w Anglii, aw 1882 roku w Irlandii. Pod koniec XIX w. Powstało 5 linii rasowych ze "zgromadzenia" podobnych psów, co nie jest niewielkim postępem.

To jest interesujące! W domu spory o najlepszych przedstawicieli trwają do 1886 r. I publikacji oficjalnego opisu rasy. Oczywiście, wstępne standardy zdarzały się, ale za każdym razem brakowało podstaw.

Równolegle z działalnością w ojczyźnie rasy, Amerykanie zainteresowali się hodowlą irlandzkich seterów. W 1877 r. Pierwszy czerwony pies został przywieziony do Stanów Zjednoczonych, a następnie 2 suki. "Głośny start" rozwoju rasy był stymulowany sprytnym posunięciem marketingowym przez jednego z angielskich sędziów zaproszonych na amerykańską wystawę. Wiedząc, że Seterzy Czerwoni jeszcze nie podbili Ameryki, ekspert zabrał ze sobą te psy. Wynik przekroczył wszelkie oczekiwania - to była sensacja!

W podboju Ameryki nastąpił również negatywny wynik, nowe linie irlandzkich seterów zostały narysowane z naciskiem na zewnątrz, bez względu na dane robocze. W rezultacie w USA rasa została podzielona na dwie klasy: pokazy i psy pracujące. Początkowo producenci referencyjni odnieśli sukces w obu kierunkach, ale po kilku dekadach ostatecznie ujawniła się separacja. Psy pracujące silnie "podjąły się" na zewnątrz, a klasa wystawowa śmiało nazywano dekoracyjną.

Początkowa hodowla w Rosji miała na celu utrzymanie jakości pracy. Setery były aktywnie wykorzystywane jako psy drużynowe, chociaż były problemy. Pierwotna charakterystyka rasy, która przybyła do Rosji została zinterpretowana z naciskiem na trudności w treningu. Jednak doskonałe umiejętności w polowaniu były warte pracy, aby poprawić temperament. Wybierając wyłącznie wysportowane i wysportowane psy, rosyjskim hodowcom udało się uzyskać setery irlandzkie, które spełniają międzynarodowe standardy i ogólnie przyjęte wymagania behawioralne.

Zwróć uwagę! Pomimo istnienia irlandzkiego standardu rasy, który został przyjęty jako podstawa dla wszystkich obecnych opisów. W ocenie międzynarodowej działa głównie system amerykański i brytyjski.

Wygląd

Dzięki niezapomnianemu wyglądowi i udanej karierze jako znak towarowy, irlandzki seter jest rozpoznawalny na całym świecie. Nasycony czerwony kolor wełny, mocny dodatek ciała, miłe oczy i zachowanie arystokraty. Nowoczesna charakterystyka rasy opisuje Settera jako zapalonego myśliwego, niestrudzonego, zainteresowanego otaczającym go światem, lojalnego i czułego dla rodziny zwierząt domowych. Waga psów waha się między 25-35 kg i musi być zgodna z ustalonym standardem wysokości:

  • Mężczyzna: 58-67 cm
  • Suka: 55-62 cm.

Standard rasy

  • Głowa jest harmonijna dla rasy myśliwskiej postaci, niezbyt szeroka, długa, raczej wąska, ale nie "krucha". Czoło jest owalne, niezbyt wypukłe, ale obszerne, z tyłu głowy z wyraźnym guzkiem. Orbity są dobrze widoczne, sprawiają wrażenie, że pies jest ciągle zaskoczony i radosny. Przejście na twarz jest dobrze wyrażone. Długość czoła i pyska są równe. Końcówka kufy jest w kształcie litery U, mocna. Usta nie są zbyt głębokie. Wargi są dobrze naprężone, niezbyt grube, pigmentacja odpowiada kolorowi nosa i jest w harmonii ze sierścią.
  • Zęby mają umiarkowany rozmiar, blokują się w mocny zamek bez szczeliny między siekaczami. Zgryz nożycowy.
  • Nos - średniej wielkości, ruchomy, z okrągłymi i dużymi nozdrzami. Pigmentacja zależy od koloru, od czarnego do czerwono-brązowego.
  • Oczy - niezbyt duże, w kształcie migdałów. Powieki suche, z szeroką kreską eyelinera w tonie głównej pigmentacji. Kolor tęczówek od orzechowego do ciemnobrązowego.
  • Uszy - ustawione nisko i szeroko, w stosunku do twarzy, głębokie. Chrząstka ucha jest twarda u podstawy, cienka i miękka w ostatnich 2/3. Podczas pracy uszy skierowane do przodu. W ciągu 2-3 lat na uszach pojawia się dekorowanie włosów.
  • Ciało jest dobrze stonowane, raczej wydłużone, pełne wdzięku, tonące, o sile i zręczności. Szyja z pięknym zakolem, bez fałd, niezbyt długa i szeroka, ale mocna i muskularna. Kłąb wyrażony słabo, grzbiet gładki, miednica lekko wypukła. Thorax opuścił się na łokcie, niezbyt szeroki, żebra dobrze wysklepione i cofnięte. Pasek na ramię powyżej zadu. Linia pachwinowa jest schowana, tworzy piękny zakręt.
  • Kończyny są mocne, z dobrze rozwiniętymi, ale nie ciężkimi mięśniami. Przednie nogi znajdują się pod ciałem, łopatki są odsunięte, a łokcie są dobrze obniżone. Tylne nogi są cofnięte, uda są długie, stawy skokowe są mocne i dobrze obniżone. Szczotki zebrane, mocne, zaokrąglone, małe.
  • Ogon - mocny i szeroki u podstawy, znacznie zwężony w kierunku końca, tak gładki, jak to możliwe. Jest przenoszony na linii kręgosłupa lub wyżej, ale nie pionowo. U osób dorosłych pokryte włosami zdobiącymi.

Rodzaj płaszcza i koloru

Podszerstek nie jest zbyt gruby, ale gruby. Zewnętrzne włosy mają inną długość i grubość. Najkrótsze włosy na głowie, twarzy i przedniej części łap. Sierść jest gruba, miękka, średniej długości. Pióra na łapach, uszach, ogonie i dolnej linii są długie, gładkie, jedwabiste. Między palcami znajduje się włosy ochronne. Kolor wełny jest nasycony od czerwonego do kasztanowego. Niewielka ilość białego koloru jest dozwolona na palcach, klatce piersiowej, twarzy (linia podziału, "gwiazdka").

Teraz pora zmierzyć się z kolorami rasy i rozwiewać plotki o nieistniejących "ekskluzywnych kombinezonach" psów. Faktem jest, że setery mają podobny wygląd i możesz to zobaczyć, patrząc na poniższe zdjęcie. Kolor jest głównym czynnikiem determinującym rasę. Podajmy więc kolory błędnie przypisane do rasy:

  • Irish Red and White Setter to osobna odmiana, hodowana również w Irlandii. Główny kolor sierści jest biały, a plamy są czerwone lub kasztanowe.
  • Seter irlandzki to seter szkocki. Główny kolor jest czarny z jasnoczerwoną lub czerwoną opalenizną.
  • Wreszcie czarno-biały pies to seter angielski.

Ważne! Szczególnie długie i miękkie włosy ochronne są nieodłącznie związane z wystawowymi psami. Do pracy potrzeba czterech stóp, aby aktywnie biegać po wysokich zaroślach, pływać, przemierzać mokradła, a wełna na ziemię nie przyczynia się do tego.

Charakter i trening

Rasa jest uważana za uniwersalną, a zawartość setera irlandzkiego oznacza mieszkać w mieszkaniu, a także w domu z ogrodzoną działką. Woliera lotnicza lub uliczna nie jest zalecana, ponieważ podszerstek psa nie został opracowany w celu ochrony przed ekstremalnym chłodem.

Jeśli zdecydujesz się na nowego przyjaciela, warto wziąć pod uwagę, że edukacja zajmie dużo czasu. Seta irlandzkiego nie można "trenować na pół", ponieważ rasa jest podatna na ucieczkę. Szkolenie irlandzkich seterów to kompletna praca, która może wymagać pomocy profesjonalistów lub doświadczonych hodowców. Najtrudniejszym krokiem jest rozwinięcie bezdyskusyjnego posłuszeństwa dla zespołu Ko Me. Pozostałe polecenia, a nawet sztuczki są łatwo przekazywane psom.

Pierwszą rzeczą, w której żyje ta rasa, jest polowanie. Wielu miłośników psów docenią zbyt aktywny temperament zwierzęcia i chęć zdobycia ofiary jako minusy, ale taki jest "Irlandczyk", a nie go przerabiać. Seter irlandzki musi biegać, badać terytorium, szukać gry. Przynajmniej jeden spacer dziennie powinien być długi i otwarty. Gdy pies jest doskonale wyszkolony w rozmowie, zaleca się spacery w parkach i lasach.

Ważne! Nie pozwól niepotrzebnie wysuwać psa ze smyczy, słuch, zapach i widok zwierzaka są znacznie ostrzejsze niż twoje, co oznacza, że ​​wcześniej zauważy potencjalną zdobycz.

W trakcie pościgu czworonóg wchodzi w pasję myśliwską, która może wywołać nieoczekiwaną agresję. Tych wybryków nie należy zachęcać, ale oddział nie może być karany. Podobnie jak wszystkie psy, setery irlandzkie są bardzo wrażliwe na emocje, jako kara, której trzeba użyć demonstracyjnego urazu i zawstydzenia. W najbardziej ekstremalnym przypadku używa się rolki z gazetą, z którą pies lekko uderza w zad. W przyszłości zwierzak, słysząc tylko szelest gazety, zrozumie, że jego działania są nie do przyjęcia.

Ważne! Nigdy nie bij zwierzęcia smyczką, a jeszcze mniej ręką. Oprócz kompleksów i nieufności taki sos niczego nie przyniesie.

Nie każdy właściciel ma możliwość codziennego chodzenia do parku lub pasa lasu. Jako alternatywę, psy są zaangażowane w kursing, zwinność, frisbee, pływanie. Nawiasem mówiąc, irlandzki seter instynktownie chce sprowadzić do właściciela porzucone przedmioty, więc granie z aportem może być godną ekspresową metodą "schodzącej pary".

Resztę postaci setera irlandzkiego można nazwać rodziną. Jak tylko zwierzak przebiegł i otpepeznich, zamienia się w kochającą bryłę oddania. Rasa dobrze sobie radzi w dużej rodzinie i jest bardzo tolerancyjna dla dzieci. Czworonogi źle tolerują oddzielenie od właściciela, rozważ to przy planowaniu zakupu szczeniaka. Czy mogę rozpocząć kolejny pies lub kot jest kwestią kontrowersyjną i zależy od poziomu uspołecznienia zwierzaka. Ptaki, gryzonie, fretki i inne zwierzęta, które mogą być ofiarami myśliwych, nie są zalecane jako "sąsiedzi".

Polowanie

Cechy polowe setera irlandzkiego mówią same za siebie, polowanie jest głównym interesem zwierzęcia. Nawet na codziennym spacerze pies stoi wyprostowany, wącha ptaka lub słyszy szelest. Oczywiście nie dotyczy to wszystkich seterów, psy pokazowe częściowo straciły umiejętności pracy i zachowują się "miejsko", ale można też oczekiwać, że będą ścigać ptaka lub kota.

Pies pracujący nie rodzi się w ten sposób, ponieważ oprócz umiejętności wrodzonych, czworonożna potrzeba nabrała umiejętności. Trening w polowaniu - nataska, rozpoczyna się po początkowej formacji psa, w wieku 7-8 miesięcy. Polowanie to jest przeciwwskazane do osiągnięcia pełnej dojrzałości moralnej, to znaczy przynajmniej do wieku 1-1,5 roku. Standardowe użycie psów oznacza wykrywanie i podnoszenie ptaków na skrzydle, ale jak pokazuje praktyka, umiejętności setera irlandzkiego są znacznie szersze. W Niemczech rasa używana jest do polowania na zająca, a nawet na borsuka.

Konserwacja i pielęgnacja

Jeśli jesteś zainteresowany zdjęciami wystawowymi psów i tylko pożądałeś rasy ze względu na ich wygląd, pamiętaj, że nie jest łatwo dbać o irlandzkiego setera. Bez treningu, zbilansowanej diety i codziennego rytuału "przywracającego piękno", seter irlandzki wygląda bardzo przeciętnie.

Trzymanie zwierzaka w mieszkaniu "luksusowym futrem" zawsze wiąże się z niedogodnością związaną z wełną na podłodze, dywanami i ubraniami. Problem rozwiązuje się przez regularne pielęgnowanie. Zwróć uwagę, że psy wystawowe (z dłuższymi włosami) potrzebują dosłownie codziennej pielęgnacji. Zrzucanie jest okresem aktywnej zmiany włosia włosia i podszerstka, dlatego konieczne jest codzienne szczotkowanie. Uwolniony, ale nie usunięty underfur, zwiększa wilgotność skóry, co szybko prowadzi do uszkodzenia bakterii.

Częste kąpiele nie są zalecane, ponieważ szampony i woda zmywają naturalne smarowanie skóry. Aby zachować czystość w domu, ubrania są używane przez irlandzkich seterów - strój ochronny, w którym tylko bruzdy się brudzą. W razie potrzeby pies można przyszyć, ale to uniemożliwi naturalne ścieranie pazurów. Ze względu na łatwość pielęgnacji fryzura irlandzkiego setera jest do zaakceptowania. Pokaż psy tylko skracaj włosy między palcami. Zwierzęta domowe zazwyczaj kroją uszy i brzuch, co pomaga uniknąć tworzenia się plątków w okresie kwitnienia ziół.

Ze względu na skłonność do zapalenia ucha, uszy są codziennie kontrolowane i czyszczone raz w tygodniu. Nie bądźcie gorliwi i czyśćcie uszy, jeśli jest widoczny rozkwit. Psy uwielbiają pływać w stawach, a to jest duże ryzyko przedostania się obcych bakterii do kanałów słuchowych. Pielęgnacja oczu jest zredukowana do czyszczenia w razie potrzeby. Jeśli zauważysz, że oddział stał się gorszy do zobaczenia lub błona śluzowa oczu jest w stanie zapalnym - skontaktuj się z weterynarzem. Zdrowie zębów i pazurów nie budzi obaw, jeśli karmienie irlandzkiego setera jest zrównoważone.

Nie ma masowej skłonności rasy do alergii pokarmowej, ale wyjątki są nadal możliwe. Jeśli zwierzę drapie się, traci włosy, ma wodniste oczy lub błonę śluzową jest opuchnięte, konieczne jest wykrycie i wyeliminowanie alergenu lub przeniesienie zwierzęcia na hipoalergiczną paszę przemysłową. Dla wygody polowania właściciele wolą karmić setera irlandzkiego wysokiej jakości paszą przemysłową. Kompletną alternatywą jest naturalna dieta lub domowa żywność w puszkach, podlegająca regularnym kuracjom suplementów witaminowych i mineralnych.

Oczywiście, dieta dorosłego psa i szczeniaka jest znacząco różna. Dziecko szybko rośnie i potrzebuje więcej białka, wapnia i witamin. Pamiętaj, aby karmić swoje domowe mleko szczeniaka, podawaj niskotłuszczowy twarożek. Udział produktów mięsnych nie powinien być mniejszy niż 50% dziennej diety dziecka. Podczas ząbkowania zaleca się wprowadzenie specjalnych suplementów witaminowych i karmienie miękkiej chrząstki zwierzęcia. Jeśli zdecydujesz się zachować psa na naturalnej diecie, przez 6-9 miesięcy menu zwierzęcia powinno być w pełni rozwinięte - warzywa, owoce, zboża, mięso, mleko (jeśli nie ma alergii). Treści dotyczące paszy przemysłowej znacznie ułatwiają zadanie. Wystarczy wybrać produkt wysokiej jakości, odpowiedni do wieku i potrzeb energetycznych zwierzęcia.

Zdrowie

Przy odpowiedniej opiece i zdrowej bazie genetycznej, długość życia setera irlandzkiego waha się od 12-14 lat. Ze względu na sprawiedliwość należy zauważyć, że zdarzały się przypadki, gdy czworonożce opuszczały tęczę w wieku 16 lat. Uparte udomowienie pierwotnie pracującego psa daje jego "owoce". Praktycznie każdy "dodatkowy punkt" do wyglądu odbiera zdrowie od rasy.

Powszechnymi schorzeniami setera irlandzkiego są:

  • Zapalenie ucha - skłonność do choroby wiąże się z typem uszu.
  • Inwersja jelita lub żołądka jest nabytą patologią, najczęściej związaną z gęstym karmieniem przed spacerem lub ćwiczeniem.
  • Dysplazja stawów biodrowych - zarówno wiekowych, jak i dziedzicznych.
  • Spondyloza jest zmianą kręgosłupa, ze względu na tworzenie ostrych procesów.
  • Wrodzone zwichnięcia - zdarzają się sporadycznie, rodzice "wadliwego miotu" są odrzucani.
  • Epilepsja - jest częstsza niż inne rasy myśliwskie. Nie można odgadnąć związku dziedzicznego, jedyną rzeczą, na której można polegać, jest słowo hodowcy i weryfikacja danych wprowadzonych do rodowodu.
  • Dziedziczny postępujący zanik siatkówki (PRA) - występuje często, prowadząc do ślepoty. U kompetentnych hodowców rodzice i szczenięta irlandzkiego setera poddają się testowi DNA pod kątem obecności czynnika skłonności do PRA.
  • Niedoczynność tarczycy jest patologią spowodowaną brakiem hormonów tarczycy.
  • Przerostowa osteodystrofia to patologia wpływająca na stawy i sąsiadującą część kości. Zwykle zmiany dotykają kości łokciowej, promienia, małych i dużych goleni.

Czytaj Więcej O Psach

Rosyjski toy terrier: opieka i konserwacja

Szkolenie Charakterystyka rasy Rosyjski toy terrierRosyjski toy terrier - ozdobny, mały rasa psów. Wygląda jak mała zabawka, nawet sama nazwa "zabawka", w tłumaczeniu oznacza zabawkę.