Karmienie

Turecka rasa kangal

Turkish Kangal (angielski kangal) to rasa psów stróżujących pochodząca z Kangal w prowincji Sivas w Turcji. Jest to pies podobny do mastifa o jednobarwnym, żółto-brązowym kolorze i czarnej masce na twarzy. Zgodnie z normami oficjalnych organizacji amatorskich w Turcji, Federacji Kynologicznej Turcji (KIF) i Ankary Kangal Derneği (ANKADER), psy mogą mieć białe znaczenia i maskę.

Chociaż najczęściej są one opisywane jako psy pasterskie, to nie jest tak, są to psy stróżujące strzegące stada przed wilkami, szakalami i niedźwiedziami. Ich cechy ochronne, lojalność i łagodność wobec dzieci i zwierząt doprowadziły do ​​wzrostu popularności jako obrońcy rodziny.

Historia rasy

Nazwa pochodzi od miasta Kangal, w prowincji Sivas, i prawdopodobnie ma podobne korzenie do tureckiej nazwy plemienia Kanli. Pochodzenie nazwy miejsca, które nadawało nazwę piesowi i miastu, nadal nie jest jasne. Prawdopodobnie plemię Kanal opuściło Turkiestan i po migracji do Anatolii utworzyło wioskę Kangal, która przetrwała do dnia dzisiejszego.

Tak więc psy częściej pochodzą z Turkiestanu, a nie z Turcji. Hipotezy, że są pochodzenia babilońskiego lub abisyńskiego, nie są potwierdzone przez genetyków. Wersja, którą te psy pochodzą z pary indyjskich psów wywiezionych do Turcji, nie jest poważnie brana pod uwagę.

Jedno jest pewne, jest to starożytna rasa, która służy ludziom przez bardzo długi czas. Po prostu ludzkie intrygi wkroczyły w jej historię, gdzie różne kraje i narody przypisują sobie prawo do bycia nazwanym miejscem urodzenia tych psów.

Opis

Istnieją subtelne różnice w standardach rasy stosowanych w różnych krajach. W ojczyźnie psów w Turcji standard Cynology Federation of Turkey opisuje wysokość psa od 65 do 78 cm plus minus dwa centymetry.

W tym przypadku KIF nie rozróżnia płci męskiej od żeńskiej. Chociaż standardy innych krajów są ze sobą dość dobrze skoordynowane, nie pokrywają się one ze standardem KIF. W Wielkiej Brytanii wysokość w kłębie dla mężczyzn powinna wynosić od 74 do 81 cm, u samic od 71 do 79 cm, bez uwzględnienia wagi.

W Nowej Zelandii, dla mężczyzn, wysokość jest wskazana od 74 do 81,5 cm, a waga od 50 do 63 kg, a dla samic od 71 do 78,5 cm, o masie od 41 do 59 kg. W USA rasa ta jest rozpoznawana tylko w UKC, a standard opisuje samców od 76 do 81 cm w kłębie, o wadze od 50 do 66 kg i suki od 71 do 76 cm i wadze od 41 do 54 kg.

Ich podszerstek zapewnia ochronę przed surową zimą anatolijską i upalnym latem, a płaszcz zewnętrzny chroni przed wodą i śniegiem. Ta wełna pozwala dobrze regulować temperaturę ciała, a jednocześnie jest wystarczająco gęsta, aby chronić przed kłami wilków.

Czarne i białe plamki, dłuższe włosy nie są uważane za przejawy krzyżowania, standard KIF jest doskonale tolerancyjny dla koloru sierści i nieco bardziej wybredny w przypadku białych plam. Są dozwolone tylko na klatce piersiowej i na końcu ogona, podczas gdy w innych organizacjach również na łapach.

Ale w innych klubach wełna i jej kolor są najważniejszymi cechami odróżniającymi rasę od akbasy i pastuszków anatolijskich. Powinien być krótki i gęsty, nie długi lub puszysty, a kolor szaro-żółty, szaro-brązowy lub brązowo-żółty.

Wszystkie kangale powinny mieć czarną maskę na twarzy i czarne znaczenia na uszach. W zależności od standardów białe oznaczenia na klatce piersiowej, łapach i ogonie są dozwolone i niedozwolone. Dokowanie uszu składa się z kilku powodów, w tym ze względu na ochronę, ponieważ mogą stać się celem wrogów w walce.

Uważa się również, że w ten sposób poprawia się ich słuch, ponieważ dźwięk łatwiej dostać się do zlewu. Jednak w Wielkiej Brytanii zamykanie uszu jest zabronione przez prawo.

Postać

Psy tej rasy są spokojne, niezależne, silne, kontrolują sytuację i są dobrze chronione. Mogą być nieprzyjazne dla nieznajomych, ale dobrze wyszkolony kangal dogaduje się z nimi, zwłaszcza z dziećmi.

Zawsze kontroluje sytuację, jest wrażliwy na zmiany, reaguje na zagrożenia natychmiast i odpowiednio. Są świetnymi zwolennikami zarówno dla zwierząt hodowlanych, jak i ludzi, ale nie są odpowiednie dla niedoświadczonych hodowców, ponieważ niezależność i inteligencja czynią z nich złych uczniów.

Podczas strzeżenia stada psy te zajmują wysokość, z której można wygodnie obserwować otoczenie. W upalne dni mogą kopać dziury w ziemi, aby się ochłodzić.

Młode psy trzymają się blisko starego i uczą się z doświadczenia. Zwykle pracują w parach lub grupach, w zależności od wielkości stada. W nocy wzrasta intensywność ich patroli.

Zaniepokojony, kangal podnosi ogon i uszy i daje znak owcom do zbierania pod swoją ochroną. Jego pierwszym instynktem jest postawienie się między zagrożeniem a gospodarzem lub stadem. Gdy owce zbierają się za nim, kontroluje inwazję.

W przypadku wilka, czasami jest wystarczająco dużo groźby, ale tylko wtedy, gdy pies nie jest przeciwny paczce, a jeśli nie jest na jej terytorium. Istnieją specjalne wilczarze, znane w domu jako "kurtçu kangal".

W Namibii psy te były wykorzystywane do ochrony zwierząt przed atakami gepardów. Około 300 psów zostało przekazanych rolnikom w Nambii od 1994 roku, funduszowi ochrony gepardów (Cheetah Conservation Fund), a program był tak udany, że trafił do Kenii.

Przez 14 lat liczba gepardów, którzy zginęli z rąk rolnika, zmniejszyła się z 19 do 2,4 osób, w gospodarstwach, w których bydło strzegło kangali, straty zmniejszyły się o 80%. Zabici gepardy próbowali zaatakować bydło, podczas gdy wcześniej rolnicy zabili każdego kota widywanego w okolicy.

Wiedząc o tym, łatwo zrozumieć, że turecki kangal to pies nie dla mieszkania, a nie dla zabawy. Potężni, lojalni, inteligentni, są stworzeni, aby służyć i chronić, potrzebują prostoty i ciężkiej pracy. Stając się więźniami mieszkań, będą znudzeni i zastraszani.

Turecki pies kangal. Opis, cechy, opieka i cena tureckiej kangali

Najstarsza rasa, turecki kangal, jest ulubionym zwierzęciem pasterzy tureckich. Zasługują na głęboki szacunek dzięki swojej odwadze i błyskawicznej reakcji.

Turecki pies kangal jest pełen niedowierzania, ale jednocześnie ma uderzająco zrównoważony charakter. Dla tego zwierzaka życie w wiejskim domu jest bardziej akceptowalne niż w mieszkaniu, w którym jest mało miejsca, które tak bardzo lubi. Te psy są prawdziwym narodowym skarbem Turcji.

Niektórzy eksperci od dawna rozważają kwestię łączenia wszystkich psów pasterskich w jedną rasę, ale w Turcji negują tę propozycję, poważnie kontrolują czystość rasy. Ponadto zakazuje się wywozu tureckich psów rasy kangal z Turcji w celu uniknięcia mieszania ich rasy z innymi.

Ale nie wiadomo w jaki sposób, ale w latach 80. XX wieku psy zostały wywiezione z kraju i powoli zaczęły rozprzestrzeniać się po całym świecie, stały się popularne w Ameryce najpierw, a następnie poznały wszystkie uroki tej rasy w Europie. W Turcji znajduje się stary obszar niewielkich rozmiarów zwany Kangal, te psy zostały nazwane jego imieniem.

Cechy rasy i charakteru

Kangale wyróżniają się bezpretensjonalnością. Są prawdziwymi, ciężko pracującymi pracownikami i mają na celu pomaganie ludzkości w najtrudniejszych warunkach i służenie jej, bez konieczności zwiększania zalotów.

Z opowieści wielu pasterzy wiadomo, że owczarek kangalski może przez kilka dni strzec bez jedzenia i picia w tym samym czasie.

Było więcej niż jeden przypadek, gdy kangale pokonały w pojedynku z wilkiem, który spoglądał na owcę. Następnie, na znak wdzięczności, pasterz zabił największego barana i oddał go swojemu wiernemu psu.

Mają niezależny charakter. Dla nich dobrym przykładem może być tylko prawdziwy, o silnej woli i silny wewnętrznie właściciel. Podnosząc zwierzę od najmłodszych lat nie należy się gniewać.

Trudne metody edukacji mogą zmienić kangalę w prawdziwego dzikiego psa. Jest łatwo wyszkolony i wyszkolony, najważniejsze jest być wytrwałym, pracowitym i nie okrutnym. Aby pies wyrósł normalnie, musi początkowo żyć w otoczeniu ludzi i krewnych.

Jeśli chodzi o relacje szczeniąt tureckiej kangali z dziećmi, są zawsze przyjazne. Mimo imponujących rozmiarów i swoistego charakteru, kangale ze zrozumieniem i miłością traktują dziecinne modę i potrafią wytrzymać drżenie ogona. Najważniejsze jest, aby dziecku było jasne, że pies jest także żywym stworzeniem, które nie może zostać zranione.

Pies nie jest przystosowany do mieszkania w mieszkaniu. Potrzebują przestrzeni i miejsca, w którym możesz przyspieszyć. W przeciwnym razie staje się agresywna, rozdrażniona i zła. Potrzebują przestrzeni, ruchu i bydła, które trzeba monitorować. To jest esencja miejsca docelowego.

W tym samym wiejskim domu będzie to najbardziej niezawodny strażnik. Pies ma dużo miejsca, by biegać i cieszyć się życiem. Ważne jest, aby nawet na początku komunikacji z kangalem wyjaśnić mu, że w parze człowiek-pies jest człowiekiem-przywódcą. Wtedy korzyści odniesie gra i trening z szczeniakiem.

Są okropnymi pracoholikami. Chroń ich terytorium lub powierzony im obiekt do ostatniego oddechu. Co do ich cech straży, w tym można je porównać tylko z strażnikiem Moskwy.

Jeśli rasa psów turecki kangal będzie wystarczająco wyposażony w wysiłek fizyczny i pracę, po prostu nie mają energii na agresję i złe zachowanie. Takie psy mają stabilną psychikę i równą, przyjazną relację ze wszystkimi członkami rodziny.

Są niezależni i kochają wolność. Nie każdemu udaje się je podporządkować, w niektórych przypadkach potrzebna jest rada profesjonalistów. Często można obserwować popularne obecnie walki psów, turecki kangal bierze bezpośredni udział w nich, a okazuje się, że jest zwycięzcą swoich częstych rywali Alabai.

Opis rasy Turecki kangal (wymagania standardu)

Zdjęcie tureckiego kangala pokazuje całą jego moc i piękno. W rzeczywistości te cechy są podwojone. Standardy rasy w każdym kraju są nieco inne. Ale w zasadzie wysokość psa w kłębie sięga 90 cm.

Średnia waga kangali od 35 do 75 kg. Posiadają mocną sylwetkę, mocny kark i mocne kończyny. Ogólnie rzecz biorąc, samice są zawsze mniejsze niż samce.

Psy mają gruby, krótki płaszcz z podszerstkiem. W kolorze płaszcza są szaro-żółte, brązowe z żółtymi i szarobrunatnymi odcieniami. Biały kolor dla rasy jest niedozwolony.

Kufa musi być koniecznie ozdobiona czarną maską. Pomimo ogromnego i imponującego psa wielkości z łatwością i bez problemów zarządza swoim ciałem. Kangal porusza się swobodnie, swobodnie i energicznie. Średnia długość życia tej rasy wynosi do 15 lat.

Opieka i konserwacja tureckiej kangali

Zanim kupisz turecką kangalę, należy założyć, że pies jest wygodny i wygodny? Jak już wspomniano, mieszkańcy miast mieszkający w mieszkaniu nie powinni nawet o tym myśleć, aby nie dręczyć psa.

Wieś, wiejski dom - to jest dokładnie to, czego potrzebujesz do dobrych kangałów życia. Zawsze lubią długie spacery, treningi. Staranność - to najważniejsza rzecz, która została ustanowiona u tych psów. Bez pracy i wysiłku fizycznego po prostu się nudzą i "pozbywają się swoich rąk".

W razie potrzeby rozprowadź zwierzę. Musisz je czesać specjalnym grzebieniem kilka razy w tygodniu. Warunki życia dla tej rasy nie są fundamentalne. Są wygodne w przypadku wszelkich spadków temperatury iw każdych warunkach.

Jeśli chodzi o wybór żywności, ostatnie słowo podane jest właścicielowi psa. Możesz zatrzymać to na naturalnej żywności, składającej się z mięsa, ryb, warzyw i owoców, lub preferuj suche jedzenie.

W każdym razie ich pożywienie powinno być wysokokaloryczne i mieć wystarczającą ilość składników odżywczych. Tylko w ten sposób zwierzak stanie się zdrowy, silny i wesoły. Smycz na kangalach jest nie do przyjęcia. Potrzebują terytorium, na którym mogą bezpiecznie chodzić, bawić się i ćwiczyć.

Ogólnie, ta rasa wyróżnia się doskonałym samopoczuciem i zdrowiem. Czasami mogą być narażone na choroby kości i problemy ze wzrokiem. Ale przy odpowiedniej kontroli sytuacji i wizytach u weterynarza można uniknąć tych problemów.

Cena i recenzje tureckiego kangale

Możesz znaleźć psa dla siebie na specjalnym rynku lub w reklamach internetowych. Często zdarzają się zdjęcia i filmy z psami. Ale w tym samym czasie nie ma gwarancji, że szczeniak naprawdę spadnie rasy czystej krwi.

Aby kupić prawdziwą kangalę, lepiej skontaktować się ze specjalistycznymi budami, gdzie jest cały rodowód i inne niezbędne informacje o psie. Ponadto pies zaczyna być szczepiony w takich instytucjach od bardzo młodego wieku, co jest bardzo ważne dla jego zdrowia.

Cena tureckiej kangali jest raczej duża. Jest mały szczeniak z 1000 dolarów. I nie jest zaskakujące dla tak pięknej rasy, opinie o których są najbardziej pozytywne. Wszyscy ich hodowcy, jak to się mówi, kangal są doskonałymi strażnikami i psami pracującymi. Są idealną pomocą i wsparciem.

Tylko niektóre trudności napotkane w utrzymywaniu kangalów dezorientują ludzi - są to raczej duże koszty, aby je wyżywić, a także całkowita niemożność trzymania psa w miejskim mieszkaniu.

Własnością turecką jest rasa psów rasy Kangal: opis zewnętrzny, charakterystyka umiejętności i sposób ich przechowywania

Jednym z największych, najsilniejszych i najbardziej wytrzymałych psów stróżujących jest kangal, jak nazywa się w Turcji lub pasterz anatolijski dla reszty świata.

Szczegółowy opis legendarnego wilczura, urodzonego pasterza i ochroniarza - w materiale poniżej.

O nazwisku

Ta starożytna i legendarna rasa jeszcze w czasach Babilonu mieszkała na płaskowyżu Anatolijskim, położonym w zachodniej części Turcji.

Ale nie hodowano tam jednej rasy psów stróżujących, dlatego Turcja nie używa nazwy "Anatolian Shepherd Dog", KANGAL (wymawiane - KHAN-HAHL) jest ogólnie przyjętym oznaczeniem rasy.

Nazwa pochodzi od nowoczesnego centrum Anatolian Plateau - miasta Kangal w prowincji Sivas. Inne nazwy są znane:

  • Anatolian Karabash;
  • Kangal Karabash;
  • Turecki kangal;
  • Kangal Sheepdog.

Anatolian Shepherd Dog lub Turkish Watchdog - nazwa rasy w standardzie FCI, działająca w Stanach Zjednoczonych i krajach europejskich. W Rosji rodowód jest również nadawany rasie "Anatolian Shepherd".

Obecnie rasa jest narodowym skarbem Turcji.

Obraz kangala można zobaczyć na monetach, a w niektórych tureckich rodzinach istnieje tradycja dawania szczeniakom kangal pierworodnemu chłopcu.

Tło historyczne

Przez prawo uznane za jedno z najstarszych - rasa psów kangal była tworzona przez tysiące lat poprzez selektywną selekcję i krzyżowanie z największymi i najbardziej groźnymi psami.

Historycy zajmują się psami, a teraz spierają się o pochodzenie kangala.

Według jednej z wersji, rasa pochodzi od psich psów myśliwskich, które istniały w Mezopotamii. Byli wykorzystywani do polowania na pradawne lwy i dzikie konie, a później zaczęli towarzyszyć narodom zamieszkującym płaskowyż anatolijski i chronić swoje stada.

Przez wiele stuleci rasa rozwijała się pod wpływem otaczających warunków, z których najbardziej formującym był klimat: gorące i bardzo suche lata i bardzo mroźne zimy, a także charakter pracy wykonywanej przez psy.

Chroniąc stado przed drapieżnikami wszystkich rozmiarów (wilki, niedźwiedzie i szakale), psy musiały służyć w każdych warunkach pogodowych podczas długich przejść bez wody i jedzenia. Czynniki te przyczyniły się do powstania niezwykle odpornej i silnej rasy psów do polowania na duże drapieżniki, zdolnych do uduszenia wilka bez większych trudności.

Historycznie, turecki pies kangal jest aktywnie wykorzystywany do ochrony owiec w Turcji i krajach azjatyckich, ale pod koniec ubiegłego wieku rasa została wywieziona do wielu innych krajów: Australii, Nowej Zelandii, krajów afrykańskich, Stanów Zjednoczonych i europejskich.

W Ameryce, Anatolian Shepherd Dogs pilnują stad owiec od końca XX wieku, a w Namibii i Kenii lokalne stada są chronione przed lwami i gepardami.

Opis rasy

Standard FCI № 331 z dnia 12.12.2016 "Anatolian Shepherd Dog".
Grupa 2 "Pinczery i sznaucery, molosy, górskie i szwajcarskie psy pasterskie".
Sekcja 2 "Molosy".
Standard FCI zawiera:

  • wysokość w kłębie: mężczyźni 74 - 81 cm, kobiety 71 - 79 cm;
  • Waga dorosłego mężczyzny wynosi 50 - 65 kg. Dorosła samica ma 40 - 55 kg.

Kangal (Anatolian Shepherd) to duży, dobrze zbudowany pies. Dzięki imponującym rozmiarom ma proporcjonalną sylwetkę i harmonijnie rozwinięte mięśnie, a dzięki stosunkowo długim nóżkom wygląda smukle i jest łatwy w przenoszeniu.

Opis rasy Anatolian Shepherd zawiera dużą głowę z szeroką czaszką, mocny system szczęk i mocne zęby z doskonałym zgryzem nożycowym (górne zęby ciasno zachodzą na dolne i stoją prostopadle do szczęki). Wargi są lekko sflaczałe, z czarnymi krawędziami, kącikami ust bez kieszeni. Dorosłe samce mają większe głowy niż suki.

U psów tej rasy każdy kolor jest akceptowalny, ale biel jest najczęstsza. W tym przypadku charakterystyczną cechą jest czarna maska ​​na twarzy, która dała jedno z tureckich nazwisk - Karabash. Powinny też być czarne lub zacienione uszy. Są cięte i dlatego jest kilka powodów: aby nie cierpiały w walkach z drapieżnikami, dodatkowo uważa się, że przycinanie poprawia słyszenie psa, ponieważ dźwięk może łatwiej przeniknąć do ucha.

Przycinanie uszu w niektórych krajach, na przykład w Wielkiej Brytanii, jest nielegalne.

Włosy kangali są krótkie lub półdługie, ale z pewnością z grubym podszerstkiem. Ta warstwa podkładowa zapewnia ochronę przed zimnymi zimami anatolijskimi i gorącym letnim słońcem, podczas gdy zewnętrzna warstwa odpycha wodę i śnieg. Gęsta podwójna wełna chroniła także psy przed ciernistymi krzewami i ukąszeniami drapieżników i owadów.

Prosta, lekko zakrzywiona kanga ogonowa nie kończy się. W stanie czujności zostaje podniesiony wysoko i owinięty wokół kręgosłupa, zwłaszcza u mężczyzn.

Wszystkie standardy wielkości i wagi tej rasy, w tym tureckiej, nieznacznie się różnią.

Wygląd psów dobrze pasował nie tylko do kamuflażu, ale także pomagał w pracy ze stadem: ze względu na rozmiar i kolor owiec, nie bały się psów, ale zostały wzięte za własne, a nawet pozwoliły im karmić jagnięta.

Zdjęcie psa kangal wyraźnie odzwierciedla standardowe znaki na zewnątrz.

Charakterystyka rasy

Rosnąca popularność kangal (Anatolian Shepherd) na świecie wynika z natury i zachowania tych niesamowitych psów. Życie i praca w trudnym klimacie przyniosły im wytrzymałość i niezmienność.

Psy tej rasy nie znają zmęczenia, są w stanie wytrzymać duże spadki temperatury, pokonywać długie dystanse i ścigać wroga przez kilka dni, rozwijając prędkość do 50 km na godzinę.

Przy zrównoważonym charakterze, kangale charakteryzują się błyskawiczną reakcją.

Są inteligentni i szybcy. Szczególną cechą tej rasy jest umiejętność samodzielnego myślenia, co wyraźnie przejawia się w zachowaniach roboczych tych psów. Nikt nie uczy ich do pracy ze stadem - jest to nieodłączne od rasy, a instynkt pasterski w tym przypadku działa sam.

Kangale nie tylko bezinteresownie chronią owce przed atakiem dzikich zwierząt, ale także utrzymują dyscyplinę w stadzie. Pies dyżurny znajdzie się w takim miejscu, z którego zostanie osiągnięty pełny widok stada, w upalne dni wykopie dziurę w ziemi, aby zapewnić chłód. Początkujący uczą się od bliskich do bardziej doświadczonych psów.

Mogą pracować w parach lub zespołach, w zależności od wielkości stada, zajmując optymalne pozycje wokół owiec i zmieniając pozycje w razie potrzeby.

Intensywność takiego "patrolu" wokół owiec wzrasta wraz z nadejściem ciemności. Gdy zostanie wykryte niebezpieczeństwo, taki strażnik zaczyna alarmować ogonem i uszami, co powoduje, że owce zbierają się wokół niego w celu ochrony.

Głównym instynktem kangala jest umieszczenie między postrzeganym zagrożeniem a owcami lub pasterzami. Wtedy, jeśli nie możesz zastraszyć wroga, psy nieustraszenie chwytają się drapieżnika.

Cechy strażników Anatolian Sheepdogs doprowadziły do ​​ich rosnącej popularności jako strażników, ponieważ takie psy postrzegają rodzinę jako stado i strzegą go z wielkim oddaniem. Szczególnie szybko przywiązują się do dzieci, chronią i troszczą się o nich. Ale nie powinieneś rozpoczynać takiego psa dla tych, którzy mają małe dzieci, ponieważ nie wszystkie gry dla dzieci są dla nich lubiane.

Ze wszystkich wilczaków Anatolian Shepherd Dogs są najbardziej spokojne i nieagresywne. Są jednak bardzo niezależni i kochający wolność, dlatego są wytrenowani i przestrzegani tylko przez tych, którzy są naprawdę szanowani. Robienie takiego psa jest bardzo trudne.

Ludzie, którzy są miękką i słabo upartą kangalą (Anatolian Shepherd) nie powinni być zwalniani.

Jest to właściciel, do którego pies się zastosuje, powinien przedstawić ją wszystkim członkom rodziny i przedstawić ją tym, którzy mogą swobodnie poruszać się w jej polu widzenia, a nawet zbliżyć się do szczeniąt. W przeciwnym razie nikt nie wejdzie na jej terytorium, a ona w razie potrzeby uruchomi zęby.

Dzięki niezbędnej socjalizacji, właściwej edukacji i surowym treningom, rasa psów Turkish Kangal (Anatolian Shepherd) może stać się nie tylko idealnym strażnikiem, ochroniarzem i strażnikiem, ale także prawdziwym przyjacielem i uniwersalnym faworytem. Będzie łagodny, delikatny i posłuszny, poczuje intonację twojego głosu i zrozumie go w pół słowa.

Opieka i konserwacja

Kangale są bardzo niezależnymi psami, bezpretensjonalnymi i zadbanymi. Ich wełna nie wymaga szczególnej pielęgnacji, prawie nie pachnie i nie brudzi się, ale musi być czesana 1-2 razy w tygodniu, ponieważ psy zrzucają ciężko, szczególnie wiosną.

Nie są również wrażliwi na jedzenie, ale jedzenie powinno być zbilansowane, a z oczywistych względów w menu należy uwzględnić więcej produktów mlecznych.

Kangals nie dają właścicielowi kłopotów, ale w ogóle nie pasują do życia w mieście.

Z całą miłością do właściciela i jego rodziny, nie są to psy domowe, nie będą leżeć na kanapie, zresztą nie będą mogły żyć bez pracy i poczują się w mieszkaniu jak w klatce. A jeśli właściciel spróbuje umieścić je w łańcuchu, może stać się agresywny i niekontrolowany.

Idealnym miejscem pracy dla takiego psa jest ochrona terytorium, na którym może swobodnie się poruszać, na przykład domek lub dom z przestronnym dziedzińcem i wysokim płotem.

Będąc dość rzadkim, rasa stała się ostatnio coraz bardziej popularna na świecie ze względu na wyjątkowe właściwości ochronne: podobnie jak Alabai, Anatolian Shepherd Dog jest uważany za najlepszego psa stróżującego i doskonałego ochroniarza.

Dodatkowo przeczytaj krótki film o rasie Kangal:

Pies rasy Kangal

Kangal to czysta dusza, prawdziwy pasterz. Odważny, szybki, zdolny do samodzielnego myślenia, dodatkowo czujny i podejrzliwy wobec obcych i zwierząt. Jednak Kangal jest posłusznym psem, w życiu nie będzie się trzaskał ani warczał na nieznajomego. Kangal nie nadaje się do życia w mieście, pies potrzebuje dużej przestrzeni, wolności, świeżego powietrza.

Historia

Najstarsza pierwotna rasa psów, która przetrwała do dziś, Anatolian Karabash od wieków żyje w Azji Mniejszej. Ogromny pies stróżujący o niezależnym charakterze zawsze był podziwiany i szanowany przez człowieka.

Anatolijski Karabasz jest znany światu od czasów starożytnego Babilonu. Człowiek zawsze używał niezwykłej siły fizycznej i zdolności bojowych psów, poświęcenia dla właściciela i niezrównanych umiejętności strażniczych. Anatolijskie psy były wykorzystywane jako wojownicy (psy bojowe) w bitwach i jako łowcy dużych gier w czasie pokoju. Psy miały polować na lwy i dzikie konie. Psy bez trudu odepchnęły wilki od stada.

Psy są trudne do przypisania pasterzom - psy doskonale strzegą stad, ale nie angażują się w działalność pasterską. Pies pasterski, oprócz pilnowania trzody, zbiera owce do stada, kieruje je do pióra, szuka zagubionej owcy. Pasterze w pobliżu Anatolian Karabash wiedzieli, że stado i ludzie są dobrze chronieni przed atakiem wilków i innych drapieżników.

Pies Anatolian Shepherd Dog jest rzadko spotykany, a trzymanie go w mieszkaniu to droga sprawa. Rasa ma interesujące korzenie, które sięgają głębokiej historii. Początkowo istniała informacja, że ​​rasa Anatolian Shepherd została utworzona w Turcji. Nazwa pochodzi od miejsca pochodzenia - płaskowyżu anatolijskiego.

Pomimo faktu, że nazwa i poszczególne dane wskazują na Turcję, kraj kategorycznie odrzuca rasę. W Turcji żyją rasy psów, które według wybranych źródeł są uważane za przodków wspaniałej rasy. Dla gołego oka istnieje podobieństwo między Anatolian Shepherd Dog a tureckim kangalem. Jednak Anatolian Shepherd Dog nie jest uważany za turecką rasę psów.

Wybrani hodowcy psów twierdzą, że psy pasterskie Anatolian zapuszczają swoje korzenie z Belgii, gdzie rasy zostały stworzone selektywnie. Informacja nie jest w pełni potwierdzona, wiadomo tylko, że rasa została sprowadzona do Belgii dwa wieki temu.

Zwierzęta wyglądają groźnie i buntowniczo, ale temperament wyróżnia się życzliwością i plastycznością. Psy są spokojne, niezwykle inteligentne, nie wymagają wielu wyjaśnień. Na planecie są dziesiątki psiarni, które hodują tylko wspomnianą rasę psów. W przeciwieństwie do wszystkiego, możliwe jest trzymanie psów w mieszkaniu, tylko - nie w małym "odnushku". Dobra edukacja i szkolenie pozwolą piesowi współistnieć bez trudności i niedogodności w mieszkaniu, pomimo powolności i dużych rozmiarów.

Opis rasy

Kangal to starożytny turecki pies pasterski. Tureccy pasterze kochają swojego asystenta, który jest w stanie łatwo utrzymać dyscyplinę w stadzie, chronić i chronić przed różnymi drapieżnikami. Rasa psów jest spokojna, nie agresywna, jak inne rasy tureckie. Kangal unosi zęby tylko wtedy, gdy jest to konieczne. Rasa jest silna i energiczna, niestrudzona w pracy.

Pies Kangal w ogóle nie jest zwierzęciem. Bez wątpienia pies uwielbia właściciela i uwielbia być blisko, ale pamiętajcie, przed sobą - działający pies, tylko wtedy - zwierzątko. Od czasów starożytnych, Kangal rozwinął pragnienie służby, pies nie będzie szczęśliwy leżeć na kanapie przez cały dzień i usiąść. Bez pracy zwierzę zaczyna aktywnie chuligaństwo, dając rozczarowanie właścicielowi.

Turecki pies Kangal wyjątkowo nieufny wobec nieznajomych. Do nieznajomych należą osoby, z którymi właściciel osobiście nie wprowadził psa, zwierzę jest idealne do ochrony. Pies rozwinął instynkty. Podczas treningu ważne jest, aby poinformować psa, że ​​najważniejszą rzeczą jest właściciel, nikt inny.

W karabash wyraził wszystkie cechy charakterystyczne dla dużego psa. Powściągliwość, samopochłanianie, pozorny infantylizm. Wszystko ostentacyjne, Karabash - aktywny, wrażliwy, czujny i odważny pies, gotowy w każdej chwili do skoku i ochrony terytorium. Pies zachował prymitywne instynkty, poczucie strachu jest niezrozumiałe dla olbrzyma.

Karabash dogaduje się z innymi zwierzętami, pod warunkiem, że kształcenie ogólne od najmłodszych lat. Nieznajomi, zwierzęta i ludzie powinni zachować ostrożność zbliżając się do Karabasza. Jeśli pies jest reprezentowany przez nieznajomego, możliwe jest, aby nie bać się psa.

Interesujący jest sposób ochrony terytorium, z którego korzysta Karabasz. Pies, jak lew, wspina się na wzgórze, a stamtąd podąża za terytorium. Takie zachowanie wskazuje na wysoki poziom inteligencji anatolijskiego Karabasza.

Karabashi to wytrzymałe psy, które mogą mieszkać na świeżym powietrzu przez cały rok. Ale nie leniwy budować dom dla zwierzaka, klatkę na świeżym powietrzu z dachem i pudełkiem w środku.

Niedopuszczalne jest wykorzystywanie psów w okrutnych czynnościach, takich jak walka psów. Niestety, ze względu na okrutną bestię - człowieka, doskonałe okazy rasy psów giną w walkach o nielegalne walki psów.

Wygląd

W Turcji Karabasz dzieli się na trzy rodzaje. Główną cechą, którą dzielą te psy, jest kolor. Karabasz jest pospolity u tygrysa, czarny i tricolor, akbash to czysty biały stróżujący, uważany za bezpośredniego potomka wielkiego pirenejskiego pasterza. Trzeci typ jest rozpoznawany jako kangal, pies ma czarną maskę z czarnymi uszami.

  1. Ten kraj to Turcja;
  2. Średnia długość życia wynosi 10-11 lat;
  3. Grupa - 2 (bez testów roboczych).

Rasa psów Kangal wygląda całkiem dobrze:

  • wysoki pies Wysokość psa osiąga 71 - 81 cm.
  • waga około 40-65 kg.
  • silna kompilacja.
  • silne ciało.
  • głowa jest duża, szeroka, ciężka.
  • zgryz nożycowy.
  • potężna szyja.
  • stabilne potężne kończyny.
  • waga od 35 do 75 kg.
  • Płaszcz psa jest gruby i krótki, z grubym, miękkim podszerstkiem.
  • kolor puszki jest szaro-żółty, szaro-brązowy lub brązowo-żółty. Biały kolor nie jest oznaczony.

Ruchy Kangala są swobodne i energiczne.Kierując Kangal trzyma głowę i szyję w jednej linii plecami, więc wydaje się, że pies nie chodzi, ale zakrada się.

Niezgodność z wymienionymi standardami jest uważana za wadę. Dyskwalifikacje podlegają psom, które nie spełniają standardów, wykrywając poważne zaburzenia psychiczne. Ujawnienie tchórzostwa i nieuzasadnionej agresji jest niedopuszczalne. W środowisku naturalnym szczenięta są odrywane od uszu, co jest uważane za znak okrucieństwa wobec zwierząt, silnie wpływa na psychikę psa i czyni go patologicznie agresywnym.

Postać

Kangal to pies o niezależnym temperamencie. Pies jest posłuszny szanowanej osobie - właścicielowi lub temu, w kim czuje wewnętrzną siłę. Lepiej nie używać przemocy fizycznej w wychowywaniu Kangala - zwierzę stanie się złem, nie będziesz w stanie kochać takiego psa. Jeśli chcesz osiągnąć posłuszeństwo od psa, będziesz potrzebował cierpliwości, wytrwałości. Każdy właściciel Kangali powinien wiedzieć, jak nauczyć psa prostych, ale ważnych poleceń.

Daj swojemu zwierzakowi możliwość komunikowania się z psami i ludźmi, aby pies stał się spokojny i opanowany. Dla dzieci pies nie doświadcza agresji, pozwala sobie na pieszczoty i głaskanie. Potrafi grać w gry. Bądź ostrożny - pies o znacznej wysokości, świetna okazja, aby zranić lub upuścić dziecko.

Niesamowity wygląd odstraszy innych, ale temperament psa nie pasuje do wyglądu. Stan podniecenia psa jest łatwo determinowany przez ogon. Jeśli pies jest spokojny, ogon jest lekko skręcony, jeśli na tle emocjonalnym jest plusk - wydłużony ogon sięga pleców do tyłu. Mówi się, że rasa nie jest podatna na nagłe ataki agresji.

Szczenięta Anatolian Shepherd Dog są duże, ale powolność daje uroku tylko psom. Dzieci są pełne energii i naturalnej ciekawości. Nie zostawiaj cennych przedmiotów na podłodze, przewodów - przedmiotów czekających na zniszczenie. Nie możesz pokonać szczeniaka za zbrodnię, wystarczająco mocnego tonu. Zwierzęta są inteligentne i łatwe do nauczenia, wystarczy poważnie podchodzić do wychowania.

Rasa psów Anatolian Shepherd jest szeroko rozpowszechniona, ale szczenięta są drogie. Zwierzę domowe będzie wspaniałym prezentem dla każdej osoby. Główny negatywny aspekt jest uważany za duży wzrost i wagę. Psy są chronione, wymagają regularnego szkolenia. Natura nagrodziła psy eleganckimi mięśniami i mocnym szkieletem, spacery z pewnością towarzyszy wysiłek fizyczny.

Kangal nie jest psem domowym

Kangal - pies, którego cena zaczyna się od 80 tysięcy rubli. Kangal słabo przystosowany do życia w środowisku mieszkalnym. Po pierwsze, jest to duża rasa psów. Po drugie, energiczny, zwierzak potrzebuje więcej miejsca i świeżego powietrza. Po trzecie, jego prawdziwym celem jest karmienie bydła.

Długie spacery i wysiłek fizyczny - Kangal jest bezwzględnie wymagany. Im więcej pies będzie komunikował się z innymi zwierzętami i ludźmi, tym lepsze wykształcenie.

Właściwa opieka

Pies rasy Kangal dobrze nadaje się do ochrony domu. Nie wymaga niewiarygodnej pielęgnacji, spokojnie wytrzymuje ciepło i zimno. Nie zaleca się trzymania na smyczy, lepiej jest zapewnić wolność psa na terenie domu. Latem warto chodzić po zbiornikach. Psy uwielbiają pływać, szczególnie ze swoimi ulubionymi właścicielami.

Wełna Anatolian Shepherd silnie przelewa się, szczególnie w okresie intensywnego linienia, potrzebna jest rzadka pielęgnacja.

Odpowiednia opieka nad Pasterzem Anatolii gwarantuje przyzwoity wygląd i radość. Szczeniak musi być wyposażony w miejsce do odpoczynku i snu, miskę do jedzenia i picia. Zwierzęta lubią relaksować się na łóżku ze swoimi ulubionymi właścicielami. Będąc niemowlętami, ważą trochę, ale miesiąc po miesiącu, przybierając na wadze, zamieniają się w bardzo ciężkie cielęta. Ucząc psa w młodym wieku, aby spać w pobliżu, właściciele będą musieli zmierzyć się z wieloma niedogodnościami, gdy zwierzę dorośnie.

Rasa ma krótki płaszcz, który nie wymaga specjalnej pielęgnacji. Wystarczy raz w tygodniu spędzić pół godziny na intensywnym szczotkowaniu. Nie zaleca się mycia psa więcej niż raz w miesiącu. Zwierzę jest zaprojektowane tak, aby chodzić w sumie przez godzinę dziennie. Zwiedzanie odbywa się trzy razy dziennie. Zwierzę musi opróżniać jelita dwa razy dziennie. Ten aspekt wskazuje na prawidłowe odżywianie i prawidłowe funkcjonowanie jelit.

Karma dla zwierząt domowych

Karmienie psa jest ważną częścią opieki nad Kangalem. Lepiej gotować dla psa odżywczą i zdrową żywność z mięsa lub ryb. Dopuszczalne jest podawanie warzyw i produktów ze stołu mistrza. Szybkość suchych porcji dla psów nie przekracza dawki wskazanej na etykiecie wybranego opakowania żywności!

Wskazówka: Zaawansowana karma dla psów jest uważana za dobry i łagodny produkt.

Aby szczeniak wyrósł zdrowy i osiągnął wymaganą wielkość, podawaj mu odpowiednią ilość pokarmu kilka razy dziennie. Karma dla szczeniąt zapewnia odżywcze, zdrowe, zbilansowane witaminy i minerały.

Dorosłe psy jedzą rzadziej, o wiele mniej niż własne. Karbash lepiej karmić naturalnym, zbilansowanym posiłkiem. Nie jest to łatwe, wymaga nadmiaru wolnego czasu.

Każde zwierzę musi jeść w pełni, w wyznaczonym czasie. Aby karmić szczeniaczki Anatolian Shepherd, można nauczyć się z książek, nie ma żadnych szczególnych cech w diecie. Dzienna porcja obejmuje mięso w określonej ilości.

Rasa jest skłonna do objadania się, nie wkładaj za dużo jedzenia do każdego posiłku. W sklepie zoologicznym kup miskę dla przeciętnego psa. Okazuje się, że nałożyć zwierzę opiera się na wysokości miski. Zwierzęta dużo piją, obok koryta zawsze jest miska ze świeżą wodą. Zmień wodę co najmniej dwa razy dziennie. Pomimo imponującej wielkości i niezgrabności, rasa wyróżnia się ambicją i dobrą hodowlą, a psy nie będą go specjalnie hodować.

Wady rasy

Karabash nie jest psem dla wszystkich. Właściciel psa musi być osobą dominującą, aby mógł go rozpoznać pies. Zwierzę wymaga kompetentnej i konsekwentnej edukacji, w przeciwnym razie stanie się niekontrolowaną bestią, przerażając nawet właściciela.

Psy są wrażliwe na znieczulenie!

Karabash jest uważany za dużego, wysokonożnego i ciężkiego psa, stopniowo rozwijającego się w chorobie stawów, aż do dysplazji.

Powyższe cechy odnoszą się do rasy jako całości, nie oznacza to, że zakupiony pies będzie dokładnie taki.

Wychowanie i szkolenie

Karabash jest ogromnym psem, odsłania tendencję do dominacji. Aby nie stać się oddziałem psa, musisz podnieść szczeniaka, wyraźnie pokazując, kto jest szefem. I bez użycia przemocy i okrucieństwa, które poważnie ranią psychikę szczeniaka.

Przechowywać Karabash w mieszkaniu jest nie do przyjęcia, pies jest zaprojektowany przestrzeń, znaczny obszar. Konieczna jest wczesna socjalizacja szczenięcia. Karabash dobrze dogaduje się ze zwierzętami. Pies nie ma instynktu łowieckiego, nie zabije ze względu na podniecenie łowieckie.

Pies potrzebuje poważnego wysiłku fizycznego, który trudno jest zapewnić w mieście.

Instynkt strażniczy psa jest dobrze rozwinięty, Karabasz jest nieufny wobec obcych. Zajęcia odbywają się od pierwszego miesiąca, i stale i agresywnie. Pies jest uparty, bez znaczenia, według psa, nie wykona ćwiczenia.

Nieautoryzowany pies jest trudny do wyszkolenia. Jeśli uda ci się ukończyć kurs, pies staje się posłuszny i pełni rolę wykonawczą.

Szczenięta Anatolian Karabash dorastają późno, odporność jest również rozwijana późno, a szczepienia profilaktyczne są wymagane na czas.

Kangale są inteligentni i posłuszni.

Nauczenie się głównych zespołów nie będzie wymagało dodatkowego czasu i wysiłku. Zwierzęta nie szczekają bez powodu. Słyszenie ich naprawdę groźnego szczekania jest możliwe tylko w poważnych okolicznościach. Psy w razie potrzeby desperacko chronią rodzinę. Władza właściciela jest dla nich niezaprzeczalna, nieposłuszeństwo jest nie do przyjęcia.

Kangal

Kangal to rasa psów zwana także Anatolijskim Karabaszem w ojczyźnie, co oznacza "czarną głowę". W innych krajach używa się nazwy - Anatolian Shepherd, ale tureccy hodowcy nie akceptują tego. Kangale są cenione i szanowane w Turcji, więc nie wolno im opuszczać kraju. Ponadto, będąc zewnętrznie podobnym do Alabajewa, każdy hodowca powie, że kangal jest wyjątkowym i wyjątkowym psem, co nie ma sensu porównywać go z innymi. Kim naprawdę jest Anatolian Karabash?

Pochodzenie rasy

Te psy już istnieją ponad jeden wiek, ale sama rasa została uznana stosunkowo niedawno. Kangal jest najstarszą rasą, która istniała w Azji Mniejszej od czasów babilońskich. Dziś jest to turecki pies stróżujący. Hodowcy od kilku stuleci poprawili jakość Karabasha, krzyżując je z różnymi dużymi psami.

W dawnych czasach kangale ścigały lwy. Chociaż te psy były używane do pracy ze stadami, nie stado bydła, ale chronił go przed atakami drapieżników. Taki obrońca - silny, silny, ale jednocześnie lekki i szybki, mógł z łatwością pokonać wilka.

Współczesny Karabasz jest narodowym skarbem, prawo zakazuje eksportu ras czystorasowych za granicę. Ponadto dbają o czystość rasy, bezwzględnie odrzucając osoby, nawet z niewielkimi odchyleniami od normy przyjętej tutaj w Turcji.

Ponieważ psy z rodowodami nie mogą być za granicą bez właściciela, RKF Champion nie uwzględnia rasy w książce rodowodowej, a bardzo trudno jest uzyskać tureckiego psa "0", który nie ma dokumentów. W każdym razie rodowód rejestrów nie pozwala swoim właścicielom uczestniczyć w hodowli, a wszystkie potomstwo okazuje się być pozamałżeńskie. Naturalnie taka sytuacja negatywnie wpływa na rozwój rasy jako całości.

Opis rasy Kangal

Kangal jest wysokim, okazałym zwierzęciem, którego wysokość waha się od 70 do 90 cm. Psy ważą od 50 do 70 kg, mają silną sylwetkę z mocnymi nogami, mocną szyją i rozwiniętymi mięśniami. Anatolian Shepherd Dogs poruszają się płynnie i energicznie. Z tego powodu jej głowa jest na tej samej linii z szyją i plecami, wydaje się, że zwierzę skrada się.

Przedstawiciele rasy mogą zostać zdyskwalifikowani z powodu odchyleń w kolorze, niedorozwoju łap, zwiększonej agresywności. Norma obejmuje następujący opis psów:

  1. Głowa jest duża, zgrabna, harmonijna, w kształcie prostokąta, z lekko wypukłym czołem z wyraźną poprzeczną bruzdą.
  2. Szczęki mocne, o dużych, białych zębach, prawidłowym zgryzie, nożycowym, bez szczelin.
  3. Oczy są średnie lub małe, mogą mieć kształt trójkątny lub migdałowy. Szeroko rozstawione, powieki mogą mieć ciemne plamy. Spójrz poważnie, uważnie.
  4. Nos jest duży, ma owalne nozdrza, jego kolor zależy od odcienia sierści: może być czarny lub brązowy.
  5. Przedsionki są małe, ułożone starannie po bokach głowy, trójkątne, z zaokrąglonymi końcami. Kiedy pies jest spokojny, zwisa, ale gdy jest podekscytowany, podnosi się.
  6. Psy mają silne, dobrze umięśnione ciało. Tył jest prosty, szeroki, z wyraźnie zaznaczonymi, pochylonymi do przodu ramionami. Szyja jest mocna, masywna, tworzy gładki łuk.

Wełniany płaszcz i kolory

Płaszcz Anatolian Karabash może być krótki - około 2,5 cm długości lub wydłużony - 10-15 cm. Włosy zewnętrzne mają płaską teksturę, tworzy grubszą warstwę wokół szyi. Sierść jest ściśle dopasowana do skóry, na uszach, kończynach iw okolicy ogona, może być lekko "pierzasta".

Owczarek turecki ma ciężki, gęsty podszycie, który chroni zwierzę podczas surowych zimowych anatolijskich letnich upałów. Ponadto wełna ma zewnętrzną warstwę, która nie powoduje wilgoci i śniegu, aby wniknąć w skórę. Ta warstwa zapewnia doskonałą regulację temperatury ciała, a jej gęstość chroni psa przed kłami drapieżników.

Tureckie organizacje kynologiczne nie przypisują koloru płaszcza do charakterystycznych cech rasy. Obecność czarno-białych plamek, dłuższych włosów nie jest oznaką krzyżowania. W standardzie KIF kolor sierści psów nie jest wskazany, ale istnieje wiele wskazań na białe plamki - mogą one znajdować się tylko w obszarze klatki piersiowej na końcu ogona. W innych organizacjach wolno im mieć łapy.

Inne kluby są bardziej skrupulatne w tej kwestii, a ponadto kolor wełny jest ważną różnicą między kangalem a innym typem tureckich psów - Akbash.

Wełna powinna być krótka, gęsta, nieduża i pozbawiona puszystości. Kolory są dozwolone w następujący sposób:

  • szaro-żółty;
  • szaro-brązowy;
  • brązowawy żółty.

Warunkiem obowiązkowym jest, aby twarz kangala była pokryta czarną maską i uszami z czarnymi znaczeniami. Białe znaczenia mogą być dozwolone lub nie, ale wszystko zależy od obowiązującego standardu.

Postać

Zanim opiszę naturę Pasterza Anatolii, warto zastanowić się nad ich przeznaczeniem. Przede wszystkim przedstawiciele tej rasy są ciężko pracującymi, ludzkimi asystentami, zdolnymi do pracy nawet w najtrudniejszych warunkach, bez specjalnej troski.

Istnieje wiele historii, kiedy kangale, znajdując owcę, strzegły jej przez kilka dni, bez jedzenia i wody. Ponadto, Karabash, wdał się w walkę z wilkiem, często wyszedł zwycięzca. W tym przypadku otrzymał hojną nagrodę od pasterza - największego barana.

Takie działania wymagały niezależności od psów, musiały podejmować decyzje bez ludzkiej pomocy. Nic dziwnego, że kangal jest raczej niezależnym psem. Potrzebuje odważnego, o silnej woli mistrza, przekonanego o sobie. Podczas procesu edukacyjnego zabronione jest wywoływanie nadmiernego gniewu u zwierząt domowych. Jeśli podczas treningu używasz sztywnych metod, chamstwa, to pies może stać się nieokiełznanym zwierzęciem.

Kangal wygląda surowo, a jego wymiary są imponujące, ale taki zwierzak na pewno znajdzie wspólny język z dziećmi. Pies może cierpliwie znosić dziecinne figle z lekkim sercem, będzie pilnował dziecka, opiekując się nim. Podczas gier zachowuje się bardzo ostrożnie. Ale właściciel powinien zainspirować opary, że pies nie jest zabawką i nie należy go urazić.

Zwierzę tej rasy jest doskonałą strażą o doskonałych wrodzonych cechach. Ma silne poczucie terytorialności, będzie chronić powierzone mu gospodarstwo do ostatniego tchnienia. Anatolijski pies pasterski szczeka głośno, niepewnie, ale to nie daje takiego głosu.

Zwierzak może być dość kapryśny, ale jeśli zostanie mu zapewniona regularna, intensywna praca, to pies nie będzie miał czasu, aby pokazać nierozsądną agresję lub brudne sztuczki. Przedstawiciele tej rasy mają stabilną psychikę, są przyjaźni dla wszystkich członków rodziny. Do tej pory, kangale są wykorzystywane w walkach psów, a często te psy stają się zwycięzcami, zdarza się to nawet w walkach z Alabai.

Kangal edukacji i szkoleń

Kangal jest inteligentny i posłuszny, głównym celem jego życia jest służenie swojemu człowiekowi. Dlatego trening może przynieść niesamowite efekty. Rozpocznij naukę tak wcześnie, jak to możliwe, zwracając szczególną uwagę na wczesną socjalizację. Szczeniak powinien żyć i komunikować się z ludźmi, wyjść z domu, zobaczyć i poznać znajomych.

W szkoleniu anatolijskich pasterzy stosuj metodę motywacji. Właściciel jest zobowiązany: być twardym, pewnym siebie, powinien szanować swojego ucznia. Duży, pozornie surowy pies dosłownie "topi się", otrzymując część zasłużonego uczucia lub uwielbienia, później będzie starał się go jeszcze bardziej.

Ale okrucieństwo, upokorzenie, niegrzeczność mogą negować wszystkie wyniki i rozgoryczać psa. Ponadto, jeśli tak poważny pies czuje się zagrożony przez właściciela, może spróbować się zabezpieczyć. Oczywiście dla osoby może się źle obracać.

Większość przedstawicieli jest wrażliwa nawet na zmiany w intonacji głosu gospodarza, więc łatwo jest to zrobić bez ostrej korekty. Kangale doskonale przyswajają podstawowy program, ale ważne jest, aby stale wzbudzać zainteresowanie zwierzęcia, wprowadzając nowe, interesujące zadania. W treningu autorytet właściciela jest ważny, pies musi wziąć go za lidera, bez kwestionowania swoich decyzji.

Funkcje opieki i zdrowia

Anatolian Shepherd Dogs - bezpretensjonalne zwierzęta, które nie wymagają specjalnych procedur. Podlegają silnemu linowaniu, w tych okresach pożądane jest rozczesywanie zwierzęcia, pomagając mu szybko pozbyć się wełny. W innych okresach wystarczy zrobić to raz w tygodniu lub półtorej.

Pies musi być wyposażony w miejsce do odpoczynku, należy mieć co najmniej dwie miski - na jedzenie i wodę. Ważne jest, aby od szczeniaka nauczyć go, że może spać w domu, a nie na kanapie mistrza. W przeciwnym razie praktycznie niemożliwe będzie wyrzucenie cielaka z jego ulubionymi meblami.

Nie często zmywają te duże drzewa, w lecie wystarczy, aby dać psu kąpiel w miejscowym stawie. Zimą, zamiast prać, możesz pocierać zwierzaka śniegiem. Pies potrzebuje regularnego chodzenia, czas trwania jednego spaceru powinien wynosić co najmniej 40 minut.

Choroby rasowe

Przedstawiciele rasy mają doskonałe zdrowie, nie mają szczególnych, specyficznych dolegliwości. Ale, podobnie jak inne duże psy, często cierpią na zapalenie stawów i dysplazję tkanki łącznej. Na rozwój takich patologii ma wpływ masa ciała, nadmierne obciążenie i nadmierna aktywność fizyczna, a ponadto dziedziczona może być dysplazja.

Inny problem, nie obcy Anatolianowi Pasterzowi - zmniejszył odporność. Wynika to z późniejszego rozwoju układu odpornościowego, procesy jego powstawania w Karabash kończą się później niż u innych psów. Właściciele i weterynarze powinni również wziąć pod uwagę wysoką wrażliwość tych psów na znieczulenie. Przed użyciem podobnych preparatów przeprowadzenie testu jest wymagane.

Statystyki wskazują na szereg chorób, które są najczęściej diagnozowane w kangalach:

  • niedoczynność tarczycy;
  • wiek volvulus;
  • uraz kręgosłupa;
  • choroby skóry.

Karmienie

Jeśli właściciel decyduje się karmić zwierzątko naturalną żywnością, podstawą menu powinno być mięso, podroby, ryby. Zawierają niezbędne białka zwierzęce dla psa i użyteczne składniki. W menu należy uzupełnić warzywa, zioła, płatki zbożowe, doprawione olejem roślinnym.

Wielu właścicieli popełnia błąd przekarmiania psa. W rzeczywistości Karabashi potrzebuje mniej jedzenia niż ich duże odpowiedniki. Ważne jest również wzięcie pod uwagę przy karmieniu psa suszeniem - nie można zwiększyć porcji, wystarczy podążać za wskazaną na opakowaniu.

Prawidłowe odżywianie należy zwrócić szczególną uwagę ze szczenięcia. Dostając wszystko, czego potrzebujesz, pies wyhoduje silne i zdrowe zwierzę, bez problemów z kościami i stawami. W przypadku naturalnego żywienia zaleca się podawanie szczeniętom kalcynowanego twarogu, rozdrobnionych skorupek jaj, mączki kostnej. Wskazane jest skonsultowanie się z lekarzem weterynarii na temat odpowiednich kompleksów witaminowych.

Dorosły pies jest karmiony dwa razy dziennie, wskazane jest przylgnięcie do reżimu. Owczarki tureckie piją dużo wody, więc należy zapewnić zwierzęciu dużą, głęboką miskę i upewnić się, że zawsze ma świeżą wodę. Należy go zmienić podczas karmienia. Kangale są czyste i uporządkowane, nie rozdzielają nadmiernego brudu na swoim miejscu.

Treści dla psów

Anatolian Karabash nie jest opcją mieszkania i istnieje kilka dobrych powodów:

  • psy muszą przebywać na świeżym powietrzu przez długi czas;
  • duże i aktywne kangały w czterech ścianach czują się jak w klatce, nie mają gdzie się poruszać i być aktywne;
  • zwierzę nie może spocząć na laurach lub kłamać, ważne jest, aby pracował przez większość czasu;
  • psy blakną długo i obficie.

Owczarek musi chronić dom, okolicę i ludzi. Pożądane jest, aby stale przebywała na dziedzińcu i obserwowała wydarzenia wokół niej. Nie zaleca się trzymania zwierzaka na smyczy, najlepiej jeśli może on swobodnie poruszać się po okolicy.

Zdjęcie kangal

Kangal wideo

Gdzie mogę dostać szczeniaka

Anatolian Shepherd Dog to rzadki i kosztowny poczęstunek. Jednak zainteresowanie przedstawicielami tej rasy stale rośnie i jest napędzane przez turecki zakaz eksportu przedstawicieli czystej krwi.

Nawet na rynku drobiu szczenięta bez dokumentów, ale podobne do kangali, kosztują co najmniej 30 000 rubli. Prywatni hodowcy ustalili cenę na 40000-50000 rubli. Naturalnie gwarancje zdrowia i jakości potomstwa nie będą tu w stanie zapewnić.

Na terenie Rosji istnieją także szkółki hodowlane - monobreed lub zajmujące się hodowlą innych, ale bliskich ras, np. Alabai. Koszt szczeniaka wyniesie średnio 65000-7500 rubli, dla elitarnego dziecka trzeba będzie zapłacić znacznie więcej niż 120000-300000 rubli.

Najlepsze żłobki to:

  • (mono-nursery) Antalkaya, Moskwa http://mirkangalov.ru/forsale.html;
  • (Kangal i Alabay) Alashir, Kijów http://www.alashir-sao.com/kontakty-pitomnika-alashir.html.

Kangal to pies mający wiele zalet, ale taki zwierzak nie jest dla wszystkich. Potrafi być kapryśny, uparty, a tylko silna ręka może uczynić go lepszym opiekunem i lojalnym przyjacielem.

Czytaj Więcej O Psach

Łysi (nagi) pies rasy

Karmienie Psy bez płaszcza, być może najbardziej oryginalne zwierzęta. Jeśli weźmiemy pod uwagę przedstawicieli nagich ras na poziomie genetycznym, to są podobieństwa, pomimo tego, że pojawili się nie tylko w różnych krajach, ale nawet na różnych kontynentach.

Jamnik

Karmienie Jamnik wszedł do pierwszej dwudziestki najpopularniejszych ras. Jaki jest powód takiego sukcesu? Przede wszystkim są to zabawne psy, które mają niesamowity wygląd, wigor i szczególne cechy. Ale oprócz tego, jamniki są łowcami, co oznacza, że ​​mają pewien instynkt, którego właściciele nie powinni zapomnieć.