Szczepienia

Berneński pies pasterski

Pierwotnie zamieszkały razem z mężczyzną, dzieląc z nim obowiązki i biorąc jedzenie z rąk, Berneński Pies Górski od psa pasterskiego stopniowo stał się doskonałym towarzyszem. Ale w tym samym czasie zachował się jego budzący grozę wygląd, który na pierwszy rzut oka wpajał paniczny strach. Taki kontrast między bractwem psów nie jest rzadkością, co przyciąga hodowców właśnie tej rasy?

Informacje historyczne o rasie

Berneński pies pasterski jest typem typowego szwajcarskiego psa górskiego. Naukowcom udało się odkryć, że historia rasy sięga wieków, a istnieją dowody, że istniała ona ponad 2000 lat temu.

Jednak w naszych czasach pozostaje tajemnicą, która stała się przodkiem Berneńskiego psa górskiego. Według jednej wersji jest to mastif tybetański, z którego wywodzi się grupa Molosów i psy pasterskie z gór. Z drugiej - rasa ta jest wynikiem doboru naturalnego i wielu krzyżówek różnych ras.

W przeciwieństwie do pochodzenia misja psów nie budzi wątpliwości - są to pierwotnie psy pasterskie. Początkowo wszystkie psy olbrzymich rozmiarów, które były używane do wypasu owiec na szwajcarskich stokach, nazywane były Szalaszowami, a dopiero później otrzymywały trzody, aby otrzymać nazwę, w zależności od terenu. I tak powstała rasa, której przedstawiciele mieszkali i pracowali niedaleko od Berna.

Długi okres Berneńskich Psów Górskich był używany tylko jako stróżowie, ale psy przejęły w posiadanie inne cnoty, nie tylko fizyczne, ale i mentalne. Wytrzymałość i wytrzymałość pozwoliły na wykorzystanie ich do transportu towarów, mogły przewozić wózki na duże odległości.

Na początku XX wieku psy mogły "wyjść na świat", a wtedy przedstawiciel rasy był na światowej wystawie. Oczywiście tak potężny przystojny natychmiast zauważył i docenił. To był punkt wyjścia do rozwoju i doskonalenia rasy. W przyszłości, aby poprawić jakość niektórych wskaźników, zostały skrzyżowane z nie mniej gigantycznymi i pięknymi Nową Fundlandią.

Opis rasy Berneński pies pasterski

Ten typ Zenenhund ma pewne podobieństwo do innych gatunków, ale charakteryzuje się dłuższymi i gęstszymi włosami. Psy są duże: wzrost samców w kłębie wynosi 64-70 cm, suki nie są dużo mniejsze - 58-66 cm. Normy nie wskazują masy ciała zwierząt, waga samców to od 35 do 55 kg, samice - od 35 do 45 kg.

Konstytucja berneńskich psów górskich jest silna, ale nie można ich nazwać krępymi. Wszystkie części ciała są proporcjonalne. Jeśli spojrzysz pod gruby podszerstek, znajdziesz rozwinięty mięśniowy gorset. Psy różnią się siłą i nierzeczywistą wytrzymałością.

Zgodnie z ogólnie przyjętym standardem mają następującą strukturę:

  • Ogon przedstawicieli tej rasy jest luksusowy - długi i całkowicie pokryty długimi włosami, węższy na końcu.
  • Głowa znajduje się na silnej szyi, kufa ma gładkie rysy, bez nagłych przejść. Zęby Zenenhundov są szczelnie zamknięte, ślinienie się nie występuje.
  • Oczy są małe, w kształcie migdałów i ciemnobrązowe tęczówki. Psy mają bardzo uważny, ekspresyjny wygląd.
  • Uszy zwisają, trójkątne, gdy zwierzę jest czymś zaniepokojone lub czymś zainteresowane, wtedy trochę się podnosi. Jeśli weźmiemy pod uwagę wszystkie cechy, to wydaje się, że psy z Berna są bardzo inteligentnymi i zrównoważonymi zwierzętami.
  • Wełna jest dumą Berneńskiego Psa, inne gatunki rasy nie mogą się nim pochwalić. Ma pojedynczą warstwę, jasny, naturalny połysk. Są przedstawiciele o prostych włosach, miękkich falach lub bardzo lekkich "rozczochranych". Według ekspertów jest to półdługa, nieco krótsza w głowie, kufie i części kończyn.

Kolor Berneński pies pasterski

Kolor psów tej rasy jest jednokolorowy. Głównym kolorem jest czarny, na jego tle są symetryczne plamy z wyraźnymi granicami - czerwona rdza i biel. Ryzhina powinna znajdować się w okolicach łuków brwiowych, na mostku, pod ogonem i na kończynach.

Ze względu na długotrwałe krzyżowanie różnych ras rodzą się czasem szczenięta w innym kolorze. Ale nie spełniają one standardowych wymagań i dlatego nie nadają się do hodowli i kariery pokazowej. Ale to nie przeszkadza im być pięknymi zwierzętami domowymi.

Charakter berneńskiego psa górskiego

Dziś ta rasa nabiera rozpędu, co bardziej kojarzy się z naturą jej przedstawicieli, niż z ich jasnym wyglądem czy modą. Każdy standard rasy zwraca większą uwagę na ten aspekt, a odpowiedzialni hodowcy preferują hodowlę raczej dobrodusznych psów niż agresywnych.

Zgodnie z opisem wielu właścicieli, pies z Burnsa jest gigantyczny i bardzo cierpliwy. Zwierzęta są bardzo przywiązane do właścicieli, charakteryzują się oddaniem i doskonale rozumieją osobę. Pomimo faktu, że tylko jeden z członków rodziny zostaje wybrany jako gospodarz, doskonale komunikuje się z pozostałymi członkami. A ich przyzwyczajenia dla kotów - osiedlenie się na kolanach właściciela, po prostu dotyka, zwłaszcza, że ​​ten "kotek" waży pół centa.

Berneński pies pasterski - zdjęcie

Będąc przywiązanym do swojej rodziny, pies nie odmawia komunikacji z innymi ludźmi (rzadka cecha dla dużych ras), jest to spowodowane ich przeszłym życiem konnym, kiedy prowadzili towary na hałaśliwe i tętniące życiem rynki. Po uzyskaniu właściwej socjalizacji psy zachowują się grzecznie z nieznajomymi. Bez odpowiedniego treningu psy mogą być nerwowe i wykazywać nieśmiałość w społeczeństwie z obcymi, ale bardzo rzadko wykazują agresję.

Berneński pies górski może być ochroniarzem, ponieważ jego szczekający grzmot i ryk wystarczą, aby atakujący mógł zmienić swoje plany. Jednak nie ma agresji w tych manifestacjach, a przy pewnej znajomości psiej psychologii rabusie mogą nadal penetrować terytorium.

Ale jeśli terytorium psa górskiego chroni go, nie ma znaczenia, a następnie zagrożenie dla życia lub zdrowia kogoś z członków rodziny, zachowanie giganta zmienia się dramatycznie. Zatrzymanie gniewu, który spadł na sprawcę, jest prawie niemożliwe.

Te psy są świetne dla rodzin z dziećmi, nawet dla niemowląt. Psy są protekcjonalne dla dzieci, a część opieki rodzicielskiej z łatwością przejmuje kontrolę. Cierpliwie znosili wszystkie figle, nigdy się nie zemścili, a ich olbrzymi rozmiar nie przeszkadzał w byciu bardzo zgrabnym i miękkim.

Bern znajduje wspólny język z innymi zwierzętami, nawet psami. Oni nawet lubią towarzystwo swoich bliskich. Nie starają się dominować, dzielić terytorium ani wykazywać agresji z powodu jedzenia. Ta ostatnia cecha jest często używana przez mniejsze, ale nieco aroganckie zwierzęta domowe - koty. Pies może być zaskoczony ich bezczelnością, ale częściej się wycofuje. Taka tolerancja jest związana z celem rasy i brakiem instynktów myśliwych.

Zdjęcie psa rasy Berneński pies pasterski

Wszystko to dotyczy uspołecznionych psów. Jeśli pies nie został wychowany lub popełniono błędy w procesie edukacyjnym, to samce Berneńskiego psa górskiego mogą wykazywać nienormalne cechy - agresję wobec mężczyzn.

Oczywiście, rozmiar berneńskiego psa górskiego może już stanowić zagrożenie dla małych zwierząt, dlatego hodowanie zwierząt jest ważne.

Przedstawiciele tej rasy są bardzo inteligentni i spokojni na trening. Ich chęć zadowolenia właściciela sprawia, że ​​proces ten jest łatwy i przyjemny. Najważniejsze to usystematyzować zajęcia i działać poprawnie. W interakcji ważne jest, aby zespoły były podawane przez lidera rodziny, w przeciwnym razie psy wykonują zadanie, ale z mniejszym entuzjazmem.

Jeśli jednak porównasz inne rasy, Sennenhund jest bardziej przyjemny. Nie tolerują chamstwa w swoim adresie i zawsze reagują na zachętę, czy to przekąskę, udar, czy po prostu miłe słowo. Pozytywne nastawienie da lepsze wyniki niż mushra.

Jaka opieka jest wymagana

Berns są wyposażone w opracowany podkład, który chroni je zarówno przed niskimi, jak i wysokimi temperaturami. Hodowcy zdecydowanie zalecają ochronę psa przed palącym słońcem i przeciążeniem w tym okresie, ale różnią się także od natury wytrzymałością. Psy uwielbiają spać na śnieżnej skórze i rzadko spędzają czas w budce.

Szczenięta berneński pies pasterski na zdjęciu

Świetnym miejscem do ich przechowywania jest woliera. Ponadto izolacja kabiny jest konieczna tylko wtedy, gdy zwierzę siedzi na łańcuchu. W takim przypadku chodzenie powinno być częstsze i dłuższe. Raz dziennie przez co najmniej dwie godziny.

Na smyczy pies poczuje się dobrze, jeśli łańcuch pozwoli ci poruszać się w obszarze co najmniej 10 metrów kwadratowych.

Flat Mountain Dog wymaga dwudniowego spaceru. Jeśli chodzi o szczenięta, wszystko zależy od wieku. Wszystkim spacerom musi towarzyszyć aktywny jogging i gry.

Jak karmić Berneńskiego psa górskiego

Posiadając duże rozmiary i doskonały apetyt, psy będą wymagały przyzwoitej ilości jedzenia. Jeśli przyjmiesz procent produktów z naturalnym karmieniem, wygląda to tak:

  • 70% - produkty mięsne, w tym produkty uboczne;
  • 15% - zboża (w postaci kaszek, gotowane w wodzie);
  • 5% - gotowane i surowe warzywa, owoce;
  • 10% - produkty mleczne.

Dieta może obejmować chude ryby morskie, ale nie częściej niż raz w tygodniu. Zaleca się również podawanie surowego kurzego jajka nie więcej niż 1-2 w ciągu 7 dni. Zwierzę powinno być zaopatrzone w świeżą wodę pitną w nieograniczonych ilościach. Jest to szczególnie ważne w upalne dni.

Podobnie jak inne duże psy, oparzenia wymagają pokarmu zawierającego chrząstkę, która pomaga wzmocnić więzadła. Mięso lepiej dać grube, muskularne. Pamiętaj, aby dać blizny, nie tylko, że zwierzęta go uwielbiają, ma również pozytywny wpływ na działanie przewodu pokarmowego.

Jeśli chodzi o karmienie gotowej diety, należy wybrać menu o niskiej zawartości tłuszczu dla dużych ras. Wynika to z faktu, że Berneńskie psy górskie mogą cierpieć na nadwagę. Lepiej nie dawać witamin samemu, powinieneś najpierw skonsultować się z weterynarzem.

Photo Berneński pies pasterski

Berneński pies pasterski

Cena szczeniaka

Jeśli istnieje chęć zdobycia tego olbrzymiego przystojniaka, warto wiedzieć, że rasowy szczeniak w rodzinie bez dalszej kariery zawodowej i hodowli kosztuje 20 000-25 000 rubli. Cena Berneńskiego psa górskiego do hodowli i udanego udziału w wystawach waha się od 35 000 do 40 000 rubli.

Kupując szczeniaka, należy ostrzec właścicieli - pies rasy berneńskiej ma bardzo długi okres dzieciństwa - do 2,5 roku. Dlatego niektóre figle można bezpiecznie przypisać do wieku.

Berneński pies pasterski lub owczarek bernardyński

Berneński pies pasterski lub owczarek bernardyński (niemiecki Berner Sennenhund, angielski berneński pies pasterski) to duża rasa, jedna z czterech górskich psów, której ojczyzną są szwajcarskie Alpy. Nazwa Sennenhund pochodzi od niemieckiego Senne - Alpine Meadow i Hund - psa, który był towarzyszem pasterzy. Bern - nazwa kantonu w Szwajcarii. Berneńskie psy górskie mają setki lat historii, są uważane za stosunkowo młode rasy, ponieważ zostały oficjalnie uznane w 1907 roku.

Tezy

  1. Bernowie uwielbiają przebywać ze swoimi rodzinami i cierpieć, jeśli są zapomniani, nie zwracają na nie uwagi.

  • Są to dobroduszne, ale duże psy i trudno nimi zarządzać w dorosłym życiu. Ważne jest, aby brać udział w kursach posłuszeństwa i właściwej socjalizacji, podczas gdy szczeniak jest jeszcze mały.

  • Kochają dzieci i radzą sobie z nimi dobrze. Ale nie zapominaj, że jest to duży pies, nie zostawiaj małych dzieci bez opieki.

  • Nie są agresywne wobec innych psów, kotów i obcych. Ale wiele zależy od charakteru i socjalizacji.

  • Bern ma wiele problemów zdrowotnych, ze względu na małą pulę genową i chaotyczną hodowlę. Ich średnia długość życia jest niewielka i wynosi około 8 lat, a leczenie jest drogie.

  • Silnie się psują, szczególnie jesienią i wiosną. Jeśli jesteś zirytowany owłosieniem na meble, to te psy nie są dla ciebie.

    Historia rasy

    Trudno powiedzieć o pochodzeniu rasy, ponieważ rozwój miał miejsce, gdy nie było jeszcze źródeł pisanych. Ponadto hodowali je rolnicy mieszkający na odległych obszarach. Ale niektóre dane są nadal zachowane. Wiadomo, że pojawili się w regionie Berno i Durbach i są spokrewnieni z innymi rasami: dużym Szwajcarem, Appenzellerem Zenennhundem i Entlebucherem. Są one znane jako szwajcarskie psy pasterskie lub psy górskie i różnią się wielkością i długością sierści. Istnieją spory między ekspertami, do której grupy należą. Jedną przypisuje się Molosów, inni Wilkowi-Molossowi, a trzecią Sznaucerowi.

    Pinchers i sznaucery od niepamiętnych czasów żyją w niemieckojęzycznych plemionach. Polowali na szkodniki, ale służyli również jako psy stróżujące. Niewiele wiadomo na temat ich pochodzenia, ale najprawdopodobniej migrowali ze starożytnymi Niemcami w całej Europie.

    Kiedy Rzym upadł, plemiona te zajęły terytoria należące niegdyś do Rzymian. Tak więc psy dostały się do Alp i zmieszały się z miejscowymi, w wyniku czego doszło do domieszki Pinczerów i Sznaucerów we krwi Górskich Psów, z których odziedziczyli trójkolorowy kolor.

    Psy poradziły sobie z tym zadaniem, ale chłopi nie potrzebowali tak dużych psów tylko do tych celów. W Alpach w transporcie towarów, zwłaszcza w małych gospodarstwach, wykorzystywano niewiele koni ze względu na ukształtowanie terenu i niewielką ilość jedzenia oraz duże psy. W ten sposób szwajcarskie psy pasterskie służyły ludziom we wszystkich możliwych postaciach.

    Większość dolin w Szwajcarii jest odizolowanych od siebie, zwłaszcza przed nadejściem nowoczesnego transportu. Było wiele różnych typów psów górskich, były podobne, ale w różnych obszarach były używane do różnych celów i różniły się rozmiarem i długimi włosami. W pewnym momencie były dziesiątki gatunków, choć pod tą samą nazwą.

    Wraz z postępem technologicznym, który powoli przeniknął do Alp, psy pasterskie pozostały jednym z nielicznych sposobów transportu towarów do 1870 roku. Stopniowo rewolucja przemysłowa dotarła do odległych zakątków kraju. Nowe technologie wyparły psy.

    A w Szwajcarii, w przeciwieństwie do innych krajów europejskich, nie było psich organizacji, które miałyby chronić psy. Pierwszy klub powstał w 1884 roku, by ocalić świętych Bernardów i początkowo nie wykazywał zainteresowania górskimi psami. Na początku 1900 roku większość z nich była na skraju wyginięcia.

    Najbardziej zachowany typ owczarków żyjących w kantonie Berno. Były duże, długie włosy i tricolor. Często spotykali się w Durbach i nazywali się Durrbachler (Durrbachhunds lub Durrbachler). W tym czasie niektórzy hodowcy zdali sobie sprawę, że jeśli nie zajmą się ratowaniem rasy, po prostu znikną. Spośród nich najbardziej znanymi byli Franz Szentreleb i Albert Heim.

    Zaczęli zbierać rozproszone psy żyjące w dolinach w pobliżu Berna. Psy te pojawiły się na wystawach w 1902, 1904 i 1907 roku. W 1907 roku kilku hodowców zorganizowało szwajcarski klub fanów Durrbachlerów (Schweizerische Durrachach-Klub). Celem klubu było zachowanie rasy i czystości, wzrost popularności i zainteresowania.

    Zainteresowanie owczarkami Bern wzrastało powoli, ale pewnie. Do 1910 roku zarejestrowano 107 psów, a po kilku latach klub zmienił nazwę rasy z Durrbachler na Berneński Pies Pasterski. Celem było nie tylko oddzielenie go od innych psów górskich, ale także pokazanie połączenia ze szwajcarską stolicą. I to jest efekt sprawy, psy stają się najbardziej popularne wśród innych zenehundov i pierwszy wyjeżdża za granicę. Dzięki staraniom Swiss Dog Club i Schweizerische Durrbach-Klub rasa została uratowana.

    Klub Berneński Pies Górski powstał w Ameryce w 1968 roku, z 62 członkami i 43 zarejestrowanymi psami. Po 3 latach klub liczył już ponad 100 członków. AKC rozpoznaje rasę w 1981 roku, aw 1990 roku przyjmuje ostateczny standard.

    Opis

    Berneńczyk jest podobny do innych psów górskich, ale ma dłuższe włosy. Berneński pies pasterski jest dużą rasą, samce osiągają wysokość 64-70 cm, samice 58-66 cm, standard rasy nie opisuje idealnej wagi, ale zazwyczaj samce ważą 35-55 kg, samice 35-45 kg. Są gęste, ale nie krępe, proporcjonalne do ciała. Pod gęstymi włosami rozwinęły się mięśnie, psy są bardzo silne. Ich ogon jest długi i puszysty, zwęża się ku końcowi.

    Głowa znajduje się na grubej i mocnej szyi, nie jest zbyt duża, ale bardzo mocna. Kufa wyróżnia się, ale zatrzymuje się gładko, bez ostrego przejścia. Usta mocno ściśnięte, ślina nie płynie. Oczy mają kształt przypominający migdał, brązowy kolor. Uszy mają trójkątny kształt, średni rozmiar, zwisają, gdy pies jest zrelaksowany i podnosi się, gdy są uważne. Ogólne wrażenia Bern Shepherd - umysł i zrównoważony charakter.

    Z innych dużych ras, a także innych Sennenhund, Berneńczyk to inna wełna. Jest jednowarstwowy, z jasnym, naturalnym blaskiem, może być prosty, falisty lub coś pomiędzy. Płaszcz jest długi, chociaż większość ekspertów nazwie go półdługim. Jest nieco krótszy na głowie, twarzy i przedniej części łap. Szczególnie puszyste w ogonie.

    Jedynym dopuszczalnym kolorem Berneńskich Psów Górskich jest tricolor. Głównym kolorem jest czarny, biały i czerwony plamki są na nim rozproszone, powinny być wyraźnie rozróżnialne i symetryczne. Palniki rude powinny znajdować się na każdym oku, na klatce piersiowej, na łapach i pod ogonem. Czasami szczenięta rodzą się w innych kolorach i są świetne jako zwierzęta domowe, ale nie mogą uczestniczyć w wystawach.

    Postać

    Rosnąca popularność Berno jest bardziej związana z ich charakterem niż z pięknem i modą. Zgodnie ze standardem rasy, charakter jest ważniejszy niż zewnętrzne i odpowiedzialne budy, które hodują tylko spokojne i dobroduszne psy. Właściciele po prostu uwielbiają swoje górskie psy, a ich goście są pod wrażeniem.

    Psy o dobrym rodowodzie są spokojne i przewidywalne, ale mestery różnią się zachowaniem. Charakter można opisać słowami - gigant pacjenta.

    Są bardzo lojalni i wierni, dobrze rozumieją właściciela i przywiązują się do niego. Właściciele zgadzają się, że przyjaźń z Bernesem jest najsilniejsza, w porównaniu z innymi psami. Są przywiązani do jednej osoby, ale nie są to psy, które ignorują resztę, dogadują się ze wszystkimi ludźmi. Uważają, że zmieszczą się na kolanach, co jest dość niewygodne, gdy pies waży więcej niż 50 kg.

    W przeciwieństwie do innych ras związanych z rodziną, Berneński Pies Pasterski spotyka się z nieznajomymi. Będąc psim zaprzęgiem, są przyzwyczajeni do radzenia sobie z hałasem, zgiełkiem i targami, na których przewożono towary.

    Prawidłowo uspołecznione, przyjazne i grzeczne wobec obcych, złe - nieśmiałe i nerwowe, ale rzadko przejawiające agresję. Nieśmiałe i nieśmiałe psy są niepożądane dla hodowców, którzy muszą zachować pewność siebie i spokój psa we wszystkich sytuacjach.

    Te wrażliwe giganty mogą być strażnikami, ich głośne szczekanie wystarczy, by powstrzymać intruza. Ale pomimo siły nie doświadczają agresji, szczekanie jest bardziej pożądane niż ostrzeżenie. Więc z pewną arogancją, nieznajomi mogą dostać się na terytorium. Wszystko się zmienia, jeśli bern widzi, że coś zagraża rodzinie lub komuś, nie można go powstrzymać.

    Szczególnie kochają dzieci, są z nimi łagodne, nawet najmniejsze i wybaczają im wszystkie figle. Najczęściej dziecko i Berneński pies pasterski są najlepszymi przyjaciółmi. Jeśli potrzebujesz psa, spokojnego i dobrodusznego, ale jednocześnie przywiązanego do rodziny i dzieci, lepiej nie znaleźć rasy.

    Berns dobrze dogaduje się z innymi zwierzętami, większość z nich traktuje pokojowo inne psy, a nawet kocha towarzystwo. Nie charakteryzują się dominacją, terytorialnością i agresją żywnościową. Pomimo wielkości, może dogadać się z psem każdej wielkości, ale socjalizacja odgrywa w tym kluczową rolę.

    Niektóre samce mogą być agresywne w stosunku do innych samców, chociaż nie jest to charakterystyczne dla rasy. Zwykle takie zachowanie jest konsekwencją słabej socjalizacji i zaniedbań w edukacji.

    Logiczne jest, że mają słabo wyrażony instynkt myśliwski i spokojnie odnoszą się do innych zwierząt. Wszystkie psy mogą śledzić zwierzęta, ale w przypadku tej rasy zdarza się to wyjątkowo rzadko. Delikatny charakter sprawia, że ​​stają się ofiarą żartobliwych i podrapanych kotów, i wolą uciec od natarczywej plątaniny wełny.

    Rozmiar i siła Berneńskiego psa górskiego sprawia, że ​​jest on potencjalnie niebezpieczny dla innych zwierząt. I chociaż są one z natury życzliwe, socjalizacja i właściwe wychowanie są nadal ważne!

    Bernowie są nie tylko inteligentni, ale także świetnie wyszkoleni, potrafią wykonywać takie dyscypliny, jak zwinność i posłuszeństwo, a także, oczywiście, sprawność fizyczną. Starają się zadowolić właściciela, są szczęśliwi, że się uczą i są posłuszni. Właściciele, którzy wiedzą, czego chcą, dostaną wyszkolonego i spokojnego psa, jeśli podejmą wysiłek.

    Berneńskie psy górskie są bardziej posłuszne niż inne psy, ale lepiej współpracują z właścicielem, którego kochają i szanują. Jeśli zespół nie da lidera, wtedy reaguje na nie znacznie wolniej. Jednak są one nadal posłuszne, łatwe w zarządzaniu i mniej dominujące niż większość innych ras, a nawet mniejsze. Nie lubią nieuprzejmości i niedbałości, z uczuciami, uwagą i pozytywną stymulacją można zrobić więcej.

    Nie będąc niszczycielem, mogą się tak stać, jeśli są znudzeni. No cóż, gdy pies tej wielkości i siły zaczyna gryźć i łamać... Aby tego uniknąć, wystarczy obciążyć Bern'a mentalnie i fizycznie. Zwinność, chodzenie, bieganie, ciągnięcie towarów dobrze dopasowane.

    Są zabawne, zwłaszcza z dziećmi, ale nie lubią długich gier. W naszym klimacie jest przewaga, ponieważ kochają grę na śniegu, co nie jest zaskakujące dla psa urodzonego w Alpach.

    Jest moment, który należy wziąć pod uwagę przy ładunkach i grach. Podobnie jak większość psów z głęboką klatką piersiową, Berneńskie psy górskie mogą umrzeć z powodu blottingu jelit, jeśli otrzymają ładunek natychmiast po jedzeniu.

    Większą uwagę należy poświęcić szczeniętom, dojrzewają wolniej niż inne rasy, zarówno fizyczne, jak i psychiczne. Berneński pies pasterski staje się dorosłym zaledwie dwa i pół roku. Ich kości rozwijają się powoli, a zbyt duży stres może prowadzić do obrażeń i kalectwa. Właściciele muszą ostrożnie dzielić się ładunkiem i nie przeciążać szczeniąt.

    Opieka trwa długo, ale nie za wiele, po prostu myj włosy kilka razy w tygodniu. Biorąc pod uwagę rozmiar psa, może to zająć trochę czasu. Chociaż sama wełna jest czysta i odpycha brud, to ona zrzuca i może być mylona. Jeśli tylko właściciele nie chcą przycinać psów podczas upałów, nie potrzebują w ogóle pielęgnacji.

    Ale rzucają ciężko, wełna może obejmować sofy, podłogi i dywany. Ona spada z nich w pęczkach, czesząc pomoc, ale nie tak bardzo. Podczas sezonów Berneński Pies Górski zrzucił więcej. Dzieje się to dwa razy w roku, a za nimi podąża chmura wełny.

    Jeśli ktoś z twojej rodziny cierpi na alergie, to zdecydowanie nie jest najlepszy wybór wśród ras. Nie nadają się również dla schludnych lub czystych osób, które są zirytowane futrem psa.

    Podobnie jak inne rasy, szczenięta Bern muszą uczyć się szczotkowania, mycia i nożyczek od najmłodszych lat. Będąc posłusznymi i miękkimi, wciąż są duże i silne. Jeśli nie podoba ci się procedura, trudno je zachować. O wiele łatwiej jest trenować 5 kilogramowego szczeniaczka niż dorosłego psa o wadze 50 kilogramów.

    Szczególną uwagę należy zwrócić na uszy, ponieważ mogą one gromadzić bakterie, brud i płyn, co prowadzi do stanów zapalnych i infekcji.

    Zdrowie

    Berneńskie psy górskie są uważane za rasy o słabym zdrowiu. Mają krótki czas życia, podczas którego mogą poważnie zachorować. Większość z tych chorób jest wynikiem beztroskiej hodowli, w pogoni za pieniędzmi. Średnia długość życia w Berns w Stanach Zjednoczonych spadła z 10-12 do 6-7 lat, tylko w ostatnich dziesięcioleciach. Badania w innych krajach nie otrzymały najlepszych liczb, 7-8 lat.

    Psy od dobrych hodowców żyją dłużej, ale nadal wychodzą wcześniej niż inne rasy. Chociaż wszystkie duże rasy żyją stosunkowo krótko, owczarki bernowe żyją o 1-4 lata krócej niż psy o podobnej wielkości. Są fajni i mili, ale bądźcie przygotowani na problemy zdrowotne i krótkie życie.

    Najpoważniejszą chorobą, z powodu której cierpią, jest rak. I są podatni na różne jego formy. Badania przeprowadzone w Stanach Zjednoczonych wykazały, że ponad 50% Berneńskich Psów Górskich zmarło na raka, dla porównania, pozostałe rasy mają średnio 27%. U psów, tak jak u ludzi, rak jest zwykle chorobą związaną z wiekiem. Ale wyjątek Sennenhundy. Cierpią na to w wieku 4 lat, czasem nawet od dwóch lat, a po 9 już prawie nie ma! Cierpią na prawie wszystkie typy nowotworów, ale częściej występują: mięsak limfatyczny, włókniakomięsak, mięsak kostny i histiocytoza Langerhangocellular.

    A Bern ma duże problemy z chorobami układu mięśniowo-szkieletowego. Cierpią na nie trzy razy częściej niż inne rasy. Dysplazja i zapalenie stawów, które występują we wczesnym wieku, są nieuleczalne, szczególnie często, można tylko złagodzić przebieg. Badania wykazały, że 11% Berns rozwija zapalenie stawów już od 4,5 roku.

    Baron

    Baron - pies z rodziny Bukin, rasy Berneński pies pasterski. Jest on "grany" przez psy o imionach Hillary Prim i Chyza St. Medium oraz dźwięczony przez George Dronov i Alexander Kovrizhnykh. W serii wyrażane są opinie Barona na temat rodziny Bukin i otaczającego go świata. Chociaż Baron jest głupi i seksualnie zaabsorbowany, jest o wiele bardziej skuteczny w seksie niż Romka i znacznie mądrzejszy od Svetki. Wie nawet, jak wykonywać polecenia, ale tego nie robi, dzięki (jak uczymy się z jego myśli) jego lekceważącemu nastawieniu do ludzi.

    Edycja fabuły

    Bukina nie myje barona, nie prasuj i nie pozwól sąsiadom zrobić tego, aby nie był do tego przyzwyczajony. Jednak każdy członek rodziny kocha go bardziej niż swoich "krewnych". Na przykład, kiedy Dasha była podobno w ciąży, Gena nie mogła jej niczego przynieść, ale gdy tylko dowiedział się, że Baron nie czuje się dobrze, zeskoczył, aby kupić mu jedzenie i lekarstwa. A podczas huraganu Svetka nie bała się go szukać przez zrujnowane miasto. Romowie również kochają barona, ale Sveta, z reguły drwiąc, wskazuje na ich bliższy związek.

    Każdy członek rodziny Bukin bardziej kocha barona niż innych "krewnych"

    Baron jest jedynym członkiem rodziny, dla którego Dasha zawsze kupuje jedzenie, a kiedy Bukini mają pożywienie, wszyscy najlepsi (na przykład homary i cielęcina) trafiają do psa, podczas gdy Gena i dzieci jedzą jego jedzenie.

    Bardzo utalentowany. Napisał piosenkę, która wygrała konkurs piosenki emo, a także wziął udział w nagraniu piosenki Roma i Sveta na ten sam temat.

    Rasy psów bukinyh

    Obecnie nasi młodsi bracia grają tak poważnie, jak ludzie. Zwłaszcza widzowie lubią patrzeć na zwierzęta, które je otaczają w życiu codziennym. W końcu bardzo interesujące jest zobaczyć Rexa lub Murkę jako detektywa lub czarownicę! Ale wciąż wśród filmów ze zwierzętami najbardziej popularne psy.

    Na przykład komisarz Rex lub Beethoven zyskały ogromną popularność wśród opinii publicznej w każdym wieku i dlatego pojawiło się wielu szczęśliwych właścicieli owczarków niemieckich i świętych Bernardynów.

    Nie mniejsze zainteresowanie budziło psa Bukinah. Ta rasa jest piękna i droga: Berneński pies pasterski. Pochodzi ze szwajcarskiego kantonu Berno.

    Pies górski - owczarek górski. Przodkowie Górskich Psów to starożytne rzymskie psy bojowe, zwane molossami legionistów. Później te psy zaczęły pilnować stad.

    Hodowane rasowe psy rasy berneńskiej stały się od 1907 roku, kiedy grupa właścicieli tych psów ustanowiła klub i ustanowiła standardy rasy.

    Jaka rasa psa w Bukinah na temat cech zewnętrznych? Jest to pies, który ma średnio 70 cm wzrostu i waży 45 kg. Kolor Berneński pies pasterski składa się z trzech kolorów. Ma długie włosy, mocne łapy i dużą siłę roboczą. Natura takiego zwierzęcia jest uprzejma, lojalna, uważna, nieagresywna i posłuszna. Małżeństwo tej rasy to jedno lub dwa niebieskie oczy, przodozgryz i szczęka, łamanie kolorów.

    Tak więc teraz wiadomo, że Baron, wspaniały pies Bukinah, ma rasę o skomplikowanej szwajcarskiej nazwie "Berneński pies pasterski". Wcześniej ta rasa nazywała się "Durrbachler". Sennenhundas może być zarówno pieskiem służbowym, jak i doskonałym towarzyszem.

    W Szwajcarii ta rasa jest najbardziej popularna. Pies dobrze dogaduje się z innymi zwierzętami i uwielbia długie spacery. Berneński pies pasterski to miły, wesoły i godny zaufania przyjaciel.

    Berneński Zinennhundy: Top 7 znanych ról

    Dog Baron z serialu "Happy Together" na TNT4 i innych psów tej rasy w programach telewizyjnych i filmach.

    Szwajcarski pies górski, lepiej znany pod niemiecką nazwą "Berneński pies górski", oznacza dosłownie "psa z alpejskich łąk". Pomimo tego, że Bernińczycy są imponujący, są serdeczni, figlarni i życzliwi. Są zawsze w świetnym nastroju, bezpretensjonalni w życiu i bardzo lojalni wobec właściciela.

    Jednak reżyserzy wymienionych poniżej filmów wybrali Berntsev za najważniejszą cechę tej rasy - "emocjonalny wygląd". Te psy mogą grać dowolne emocje! Właśnie to, a także umiejętność szybkiego uczenia się poleceń, towarzyskości i nie-wszechobecnej edukacji - a dokładniej, wytrwałości, były decydującymi czynnikami dla akceptacji psów w rolach w różnych gatunkowych filmach. Nie ostatnia rola, oczywiście, należy do uroku berneńskiego Ziennhund. I muszę powiedzieć, że te psy są wrodzonymi aktorami.

    Pies o imieniu Baron z rodziny Bukin z serialu telewizyjnego "Happy Together" na kanale telewizyjnym TNT4 Bernian Zinnenhund nazwał Barona. W których programach telewizyjnych i filmach są odtwarzane psy tej rasy? Top 7 głównych ról.

    1. Berneński Zinenhund Baron - bohater serialu "Happy Together" na kanale TNT4.

    Rola barona - psa z serialu "Happy Together" na TNT4, który jest bardziej skuteczny w seksie niż Bukin i zmienia kobiety, jak rękawiczki, które jest wielokrotnie mądrzejsze niż piękna Sveta - w rzeczywistości dziewczyna Bair! I to nie tylko dlatego, że samce tej rasy są bardzo duże, ale głównie dlatego, że dziewczęta są dużo spokojniejsze w zachowaniu i dużo bardziej odpowiedzialne. Uratowanie odważnego charakteru bohatera było możliwe dzięki głosowi Jerzego Dronowa i Aleksandra Kovrizhnykha. Baron z serii "Happy Together" szukał bardzo długo. Dyrektor odlewu dokonał przeglądu tuzina psów, zanim trafił na Berneńczyka, a dokładniej tego psa. A było ich dwóch! Pierwszy był Bayra - inteligentny i piękny pies, prawdziwa aktorka, która potrafiła wyrazić wiele "ludzkich" emocji - aby poczuć poczucie winy, obojętność lub po prostu uśmiech. Jednak po nagłej śmierci Baira, pies o imieniu Fly, który był jak dwa groszki w kapsule, jak jego poprzednik, został zatwierdzony do roli - i dlatego widz nie zauważył zmiany.

    2. Portos - pies głównej bohaterki "Hello, Fools!" Ildara Ryazanova!

    "Cześć, głupcy!" - Być może jeden z najsłodszych filmów nakręconych w latach 90. Kiedyś główny bohater Yura Kablukov (Wiaczesław Polunin), który pracuje jako mycie okien, widzi cudowny sen: w XIX wieku ma piękną żonę i duże mieszkanie, w którym ukrywa mnóstwo klejnotów. Wszystko byłoby zapomniane, ale tego samego dnia Yura spotyka dziewczynę, Ksenię (Tatiana Drubich), która, jak dwie krople, wygląda jak żona ze snu. Bohater zgadza się, że widział swoje przeszłe życie. A jeśli ta dziewczyna istnieje, jest też mieszkanie z ukrytym skarbem. Decydując, że odpowiedź jest ukryta w domu nieznajomego, przenika ją przez okno. Ale już tam na niego czekali - pies o imieniu Portos popycha nieproszonego gościa do szafy... i nie puszcza, dopóki nie przybędzie gospodyni. Z głośnym szczeknięciem Porthos próbuje obudzić w bohaterze poczucie rzeczywistości, ale jest już za późno. Widząc na ścianie portret marzącej bohaterki, Yura w końcu jest przekonana, że ​​ma rację. Marzenia się spełniają, świat jest piękny, a my jesteśmy nieskończeni!

    3. Szczeniak Berneńczyka Zinnenhunda w filmie Równowaga

    Wiele osób pamięta tę dystopię o mieście zwanym Libria, gdzie wszystkie uczucia są zakazane. Zniszczone dzieła sztuki, niezwykłe wnętrze i wszystko, co nie pasuje do ramy. Główny bohater, John Preston, zajmuje ważne stanowisko publiczne: jego zadaniem jest utrzymanie porządku w kraju i walka z tymi, którzy dokonują "emocjonalnego przestępstwa". Stopniowo John zaczyna być rozczarowany systemem. Słucha muzyki, czyta książki filozoficzne i spotyka płótna Leonarda da Vinci. Punktem zwrotnym całego filmu jest scena zniszczenia domu opozycji. Ku żołnierzom wybiegł szczeniak Bernese Zinnenhund. Bohater podnosi psa, stawia mu twarz, a więc w końcu przechodzi główną emocjonalną przewagę nad sobą.

    4. Pies o imieniu Abu - ulubieniec rodziny w filmie "Rozwód po francusku"

    Reżyseria Dorothy Sebba w filmie komediowym "Rozwód w języku francuskim" nie tylko wybierze atrakcyjnego przedstawiciela rasy Bernese Zinnenhund. Pies tak ekspresyjnie przekazał emocje podczas castingu, że Dorota przez długi czas nie wątpiła w bohaterkę. W rezultacie granie w filmie to nie tylko przyjaciel, ale prawdziwy towarzysz dla jego właściciela, pies sprawia, że ​​zapomina się o nierównych szansach ludzi i zwierząt.

    W opowiadaniu głównymi bohaterami są utalentowana skrzypaczka Arin i nauczycielka we włoskiej wiosce Nino, która od dawna żyła oddzielnie... z niezarejestrowanym rozwodem. Nino zostawił im ich wspólnego psa Abu, który obaj kochają jako członek rodziny. Po przywłaszczeniu zwierzaka bohater od czasu do czasu pozwolił swojej żonie go zobaczyć, ponieważ pies nie dba o niego jako dziecko. Arin mieszkał przez 5 lat poza domem, szaleńczo zagubił psa. Należy zauważyć, że Oscar za najbardziej szczere uczucia i najbardziej żywe emocje z doświadczeń wszystkich trzech trafiłby do Bernese Ziennhund, którego "gra" fascynuje i martwi się losem bohaterów.

    5. Pies Lia - burcher w telewizyjnym serialu "Powrót Mukhtara"

    Zagubiony pies, zwany Leah, zamieszkał w mieszkaniu bohaterki serii "Pragnienie wiedzy". Nowa "aktorka" zrozumiała trenera za wygląd, wykonując jego instrukcje z taką samą gorliwością, jak wykonawca roli Mukhtar - Graf. Lia dołączyła do zespołu tak dobrze i tak łatwo została przeszkolona, ​​że ​​aktorzy nie musieli nawet spędzać z nią dużo czasu, aby nawiązać specjalny kontakt. Wykonała wszystkie polecenia tak szybko, kompetentnie i, co ważniejsze, bez motywacji jako przysmaku. Zgodnie z historiami trenerów, ta zakazana technika obsługi psów jest często używana do pracy z psami na planie.

    6. Baton - Berneński Ziennhhund z komedii "Święte dzieło"

    Mężczyzna Harris, który grał psa o imieniu Baton w filmie "The Holy Work" - pełnoprawnym bohaterze komediowego filmu o skarbach rodziny Romanowów. Film zaczyna się od tego, że bojarowie, w czasach kłopotów, zbierali złoto i diamenty dla matki przyszłego cara Michaiła Romanowa, nie chronili ich przed złodziejami. Ci z kolei ukryli ofiarę w bezpiecznym miejscu. Akcja filmu zwraca dziś uwagę publiczności, gdy prześladowany artysta statystów Opery Piesi mimowolnie popełnia pogrom w tym badaniu. Drobny złodziej i były artysta cyrkowy Vaska cierpią, zmuszeni udawać ze względu na swój codzienny chleb, aby reprezentować śmiertelną ofiarę biurokracji. Nie jest to łatwe dla pracowników lokalnego muzeum historii Umska - to nie dzień, seryjny rabunek, którego ślady z jakiegoś powodu nieuchronnie prowadzą do izb miejscowego szefa administracji. I podczas gdy skarby Romanowów czekają spokojnie, a kiedy wreszcie zostaną znalezione, ślady bohaterów zaczynają stopniowo zbiegać się, obiecując niewiarygodne przygody i zwroty losów.

    7. Bernets Chef - jedna z głównych ról w filmie "Shaggy Special Forces"

    W filmie Shaggy Special Forces Bernese Zinnenhund gra infantylnego, ale poważnego psa o imieniu Chef. Wraz ze swoimi przyjaciółmi, tchórzliwym włoskim chartem Nelly, pewnym siebie bokserem
    Wilsen i niepoważny pudel Barbora Ann, próbują udowodnić obcemu terierowi granicy, że są mistrzami planety. Zgodnie z fabułą filmu, pies o imieniu Hubble przybywa na ziemię w celu poświadczenia braci i sprawdzenia, czy udało im się skolonizować ludzi. Zespół psów domowych nie robi na nim wrażenia jako przywódcy, a Hubble nie jest usatysfakcjonowany. Zamierza przesłać negatywną opinię na swoją planetę w ręce Alpha-dogu. Teraz zespół ma tylko 2 tygodnie na zmianę postrzegania siebie przez obcego gościa. Jak wspomnieli aktorzy filmu, udało im się podkreślić jasne i różnorodne wizerunki bohaterów nie tylko dzięki rasom psów, ale także doskonałemu treningowi zwierząt.

    Seria "Happy Together" na TNT4
    Od niedzieli 7 sierpnia o 19.00

    Wszystko na temat rasy Berneński pies pasterski

    Na wzmiankę o Szwajcarii rzadko ktoś dodaje szwajcarskiego Zinnenhunda do swojej serii skojarzeń. I na próżno, ponieważ była to rasa, która została wyhodowana w Alpach pod koniec XIX i na początku XX wieku i stała się częścią życia mieszkańców.

    Berneński pies pasterski to pies pasterski, który aktywnie uczestniczył w życiu gospodarczym swoich właścicieli. Pies był powszechnie używany do ochrony zwierząt, ich poszukiwań, mógł przewozić dobra i był głównym pomocnikiem pasterzy.

    Interesujące! Słowo "pies górski" dosłownie oznacza "psie alpejskie łąki".

    Dziś rasa najczęściej nie rodzi wykonywania swoich pierwotnych zadań. Jest to pies towarzyszący z oddaniem podniesionym do absolutu.

    Berneński pies górski odnosi się do drugiej grupy w kwalifikacjach ICF, do sekcji 3 "Szwajcarskie psy pasterskie".

    Pochodzenie, historia

    Rasa zaczęła się rozmnażać w pierwszej dekadzie XX wieku. Uważa się, że do tej pory rasa przeszła długą drogę od traktatów tybetańskich do europejskich psów w kształcie psów i szpiców chłopskich, których potomkami jest Bernese Zinnenhund. O wszystkim w porządku.

    1. Przodkami współczesnych przedstawicieli rasy są starożytne rzymskie psy bojowe, które z kolei wracają do psów przywiezionych z Indii do Grecji, a następnie do Włoch.
    2. Jak oni dostali się do Alp? Wraz z wojownikami Juliuszem Cezarem, gdy Helvetia (istniejąca na terytorium nowoczesnej Szwajcarii) stała się prowincją pod Rzymem.

    Wykopaliska w miejscu kolonii wojskowej i pozostałości znalezionej czaszki psa świadczą o tym, że starożytne psy były podobne do psów rzeźnych, jak nazywano przodków Berneńskich Psów Górskich.

    Interesujące! Przed pojawieniem się standardów rasowych w Durbachbach w miejscowości Durbach w Szwajcarii, gdzie te psy spotkały się w dużych ilościach.

    Do hodowli rasowych przedstawicieli rasy organizowałby "Szwajcarski Klub Durrbach", którego członkowie proponowali standardy rasy.

    W przypadku Berneńskich Psów Górskich rok 1946 został oznaczony przez dodanie do nich krwi z Nowej Fundlandii, co pomogło uzyskać bardziej wytrzymałego psa o większym rozmiarze i prostszych włosach.

    Berneński pies pasterski jest dziś niezwykle popularnym psem w Wielkiej Brytanii, Szwajcarii, Kanadzie, USA i Australii.

    Charakterystyka, opis, charakter

    Berneńskie psy górskie rosną do 58-69 cm - samice i do 61-71 cm - pieski. Ich waga może wynosić od 36 do 48 kg (kobiety) i od 38 do 50 kg (mężczyźni).

    Rasa charakteryzuje się trzytokolorowym kolorem z głównym czarnym kolorem, opalenizną na kościach policzkowych, na czterech nogach, klatce piersiowej z przejściem do białych znaczeń.

    Psy mają długie, proste lub lekko falowane włosy i krzaczasty ogon. Wyróżnia się doskonałym instynktem, mobilnością, siłą i odwagą. Te cechy rozwinęły się u przedstawicieli rasy, więc były niezbędne do skutecznego wykonywania swoich zadań - do karmienia stada, znajdowania zaginionego bydła i dostarczania go na farmę (czasami psy służyły do ​​prowadzenia krów i byków, popychając je za tylne nogi, ale bez gryzienia) do transportu towarów, pilnowania domu.

    Berneński pies pasterski, a raczej jego najbardziej uderzająca cecha charakteru, definiuje: oddanie. Sto lat temu i teraz poczucie istnienia psa było lojalnością wobec właściciela, pragnieniem bycia dla niego użytecznym. Sennenhound niezręcznie okazuje współczucie i miłość wszystkim członkom rodziny. Dają radę wszystkim, w tym zwierzętom domowym i dzieciom.

    Podobnie jak wszystkie psy pasterskie, Berneńskie psy górskie nie są dominującymi psami, więc będą niższe w hierarchii z innymi zwierzętami domowymi w rodzinie.

    Psy są bardzo wymagające, jeśli chodzi o miłość i uwagę właściciela. Ich nieobecność sprawi, że zwierzak będzie nieszczęśliwy.

    Sennenhaunds są aktywne, ale ich mobilność jest zjawiskiem przejściowym, ponieważ lubi się położyć przez większość swojego czasu, a jeśli bierze udział w pracy z właścicielem, to z przerwami na odpoczynek. Jeśli potrzebujesz psa, który towarzyszył podczas długich spacerów lub jazdy na rowerze, to zdecydowanie nie jest to Berneński Pies Pasterski.

    Cechy wrodzone dają o sobie znać: psy zawsze zwracają uwagę na to, co dzieje się wokół nich. Znają codzienną rutynę każdego członka rodziny i natychmiast zauważają wszelkie odchylenia, bez powodowania hałasu. Chronią swoje terytorium przed obcymi.

    Ze względu na ich piękno, aktywność i bezgraniczne oddanie, psy górskie są psami towarzyszącymi, których duża liczba ludzi chce mieć.

    Choroby

    Długość życia Berneńskiego psa górskiego wynosi około 8-10 lat. Właściciel psa jest odpowiedzialny za zdrowie swojego pupila, a regularne badanie psa pomoże jej żyć długo.

    Sennenhounds są najczęściej diagnozowane:

    • Moczenie wyprysk. Choroba powoduje silny dyskomfort u psa. Po ugryzieniu przez owady mogą pojawić się krosty, narażenie na kontakt z kurzem i brudem. Zwiększenie ryzyka wystąpienia egzemy, stałej obecności psa w pobliżu źródła ciepła, stresu i niezdrowej diety.
    • Przepuklina pępkowa, którą rozpoznaje się w wieku szczeniąt.
    • Choroby oczu: zaćma, postępująca atrofia siatkówki, wiek skrętów.
    • Wrodzone choroby mogą również skrócić życie psa. Do dziedzicznej dolegliwości berneńskich psów górskich można przypisać histiocytozę, której towarzyszyło odmowa jedzenia, arytmia, osłabienie i gorączka.
    • Choroby nowotworowe

    Choroby są wynikiem złego odżywiania i opieki, prowadzącego siedzący tryb życia.

    Opieka i konserwacja

    Rasa znika przez cały rok, więc samopoczucie Berneńczyków wymaga ostrożności. Właściciele mogą kontrolować proces linienia. Codzienne czesanie zwierzaka pozwala znacznie zmniejszyć ilość wełny na meblach i podłodze. Kiedy wyrostek zaczyna opadać, wystarczy przeczesać psa raz na tydzień.

    Jeśli sploty są uformowane na wełnie, możesz je odciąć lub delikatnie rozczesać. Należy kąpać psa raz na 4 miesiące lub jeśli jest bardzo brudny. Lepiej używać specjalnych szamponów dla psów długowłosych. Białe znaki należy poświęcić więcej uwagi, aby usunąć wszelkie zanieczyszczenia.

    Opieka nad zębami, uszami i oczami obejmuje procedury typowe dla wszystkich psów. W przypadku jakichkolwiek nieprawidłowości w stanie tych części ciała, należy skontaktować się z weterynarzem, aby wykluczyć zakażenia.

    Rasa jest bardzo podatna na gorący klimat, więc w pokoju, w którym zwierzę spędza najwięcej czasu, trzeba stworzyć fajny przystanek. Nadmierne ciepło, na przykład podczas chodzenia, może prowadzić do udaru cieplnego, a długotrwała ekspozycja na źródło ciepła może powodować problemy skórne.

    Wychowanie i szkolenie

    Berneński Zinnenhound jest w przeszłości psem o doskonałych właściwościach roboczych, ale nawet w czasach współczesnych, gdy są psami towarzyszącymi, zachowały żywy umysł, dobrą pamięć i pomysłowość. Konieczne są regularne szkolenia i trening, aby wyhodować psa posłusznego i odpowiedniego.

    Początkowy etap szkolenia ekspertów zaleca spędzić około 5-6 miesięcy i powinno to być ćwiczenia posłuszeństwa. W ciągu 9-12 miesięcy wskazane jest przeprowadzenie specjalnego szkolenia. Później, gdy powstaje psyche psa (dzieje się to przez 1, 5 lat), Bernese Zinnenhund jest gotowy na ogólny kurs szkolenia psów (OKD).

    Cechy dziedziczne dają o sobie znać: przedstawiciele rasy doskonale znają podstawy służby wartowniczej, trening ochronny. Od właściciela wymaga tylko odrobiny wytrwałości i wykluczenia z praktyki rutynowych i monotonnych powtórzeń. Psy nie lubią nudy i łatwiej dostrzegają trening, który odbywa się w formie gry.

    Szczenięta

    Berneńskie pieski górskie zakochują się w sobie po raz pierwszy. Wybierając małego psa górskiego, musisz zwrócić uwagę na cechy wyglądu. Oczy powinny być czyste i czyste, sierść - zdrowa i lśniąca, nos - mokra. Aktywność, mobilność, ciekawość - znaki na korzyść twojego przyszłego zwierzaka, podczas gdy senność, lękliwość, senność powinny być czujne.

    Berneński pies pasterski nie powinien obawiać się obcych, inaczej wyrośnie z niego tchórzliwy pies. Jeśli pies jest potrzebny tylko jako zwierzak i nie stawiasz wysokich wymagań co do jego wydajności, możesz wybrać szczeniaka z zewnętrzną powierzchnią, która nie spełnia standardów.

    Szczenięta, mimo że ich daleci przodkowie są przyzwyczajeni do rozległych terenów Alp Szwajcarskich, są doskonałe do trzymania w mieszkaniu. Że nie cierpią, właściciel powinien zorganizować regularne, podwójne spacery. Szczeniak musi chodzić po różnych rodzajach gleby, aby mięśnie i kręgosłup rozwijały się równomiernie.

    Czasem Sennenhund jest ważny, aby poczuć przestrzeń, więc raz w miesiącu trzeba dać mu możliwość biegania bez smyczy w lesie lub na polu.

    Psy rasowe z wieku szczeniąt uwielbiają, gdy cała rodzina spotyka się. Nie są związani z jednym członkiem, ale wyrażają miłość dla kilku osób. Pies jest w stanie stać się wiernym przyjacielem rodziny przez 8-10 lat.

    Szczepienia są ważne dla szczeniąt. Pierwsze szczepienie powinno być przeprowadzone w ciągu 2 miesięcy, co stanowi odporność na wiele chorób. W wieku sześciu miesięcy szczenię otrzymuje kompleksowe szczepienie. Kolejne szczepienie trwa 1 rok, po czym odbywa się raz w roku.

    Berneński pies pasterski, którego cena zależy od klasy zwierzęcia, jest drogim psem. Średni koszt szczeniaka to 20-25 tysięcy rubli. W regionie Centralnym ceny dla rasy odpowiadają wskaźnikom w całym kraju.

    Szczeniaczki klasy pet można kupić za 10-15 tysięcy rubli. Przedstawiciele ras i klas wystawowych - za 25-40 tysięcy rubli.

    Poznaj Berneńskiego psa górskiego, którego zdjęcia zostały przedstawione poniżej. Rasy urzekające piękno i słodkie puszyste. Ich silna struktura, siła i wytrzymałość dają prawdziwy obrońca i straż. Sadząc szczeniaka w mieszkaniu, przygotuj się nie tylko na jego figle i wyrazy miłości, ale także bądź gotów bronić swojego terytorium.

    Berneński pies pasterski: opis i zdjęcie rasy

    Berneński pies pasterski

    (Berneński pies pasterski)

    To pies pracujący, oddany towarzysz, duży i niewiarygodnie piękny.

    Standard rasy

    Rasa ta jest przede wszystkim pracująca. Mężczyźni są zauważalnie bardziej masywni, z rozwiniętymi mięśniami "bardziej odważni". Otyłość, kruchość i szorstkość skóry nie są charakterystyczne dla psów rasowych. Główne kryteria standardu to:

    • waga: 38-50 kg dla psa i 36-48 kg dla suki;
    • wysokość w kłębie: 61-71 cm i 58-69 cm odpowiednio dla psa i suki;
    • skóra: grube, zwarte do dobrze rozwiniętych mięśni;
    • Uszy: Wiszące, z lekko kręconymi włosami, rozwijające się w podnieceniu.

    Berneński pies pasterski ma specjalne wymagania dotyczące wełny i jej koloru. Głównym kolorem jest kolor antracytowy. Drugi jest uważany za jasny brąz - punkt pod ogonem, kończyny, "brwi", odwrócone trójkąty na klatce piersiowej. Trzeci kolor to biały - jest to przód koszulki na piersi w kształcie krzyża maltańskiego, kolor łap, czubek ogona, rowek na twarzy. Każde z tych miejsc musi być obecne, w przeciwnym razie pies zostanie zdyskwalifikowany jako posiadający defekty.

    Włosy na ciele są długie, faliste lub proste, a na śródstopiu, kości śródręcza, głowa i łapy - cienkie, grube, przylegające i krótkie.

    Charakterystyka rasy

    Charakter psa w pełni odpowiada jego fizycznym danym. Jest zwinna i odważna, wytrwała, a jednocześnie - wygląda naprawdę arystokratycznie.

    Zachowanie zwierzęcia nie jest mniej imponujące niż jego wyjątkowy wygląd. Taki pies będzie lojalny wobec właściciela i nie spowoduje trudności w treningu. Sennenhund dobrze dogaduje się z innymi zwierzętami domowymi, w tym z psami, ale jest pewny siebie, więc będzie szukał przywództwa w stadzie.

    Przywiązany do właściciela i posłusznego psa jest zupełnie obojętny na obcych, ale wciąż jest czujnym stróżem. W końcu zachowanie Mountain Dog wyróżnia się odwagą, spokojem i stanowczością. Nadmierna agresywność lub tchórzostwo psa jest uważane za defekt, który może wystąpić zarówno z powodu genetycznych predyspozycji, jak i z powodu braku treningu. Aby wyszkolić takiego zwierzaka powinno być agresywnie, ale bez presji. W takim przypadku agresywna kara jest nie do przyjęcia. Nie zapominaj, że dojrzałość w Sennenhund przypada tylko za 1,5-2 lata i do tego momentu pozostanie aktywnym, aktywnym szczeniakiem. Trening może być powolny, ale zwierzę zawsze będzie starało się cię zadowolić.

    Sennenhundy może obserwować codzienną rutynę, ale wymaga częstych i długich spacerów na świeżym powietrzu. Dlatego utrzymywanie tak dużych i aktywnych zwierząt w mieszkaniu miejskim, w warunkach zamkniętych, jest niepożądane.

    Rasa charakteryzuje się także niezwykłym kontaktem z małymi dziećmi, bez powodowania urazy. Psy są spokojne, dobroduszne i zrównoważone, przyjazne, czułe i delikatne, ale problem wzajemnego zrozumienia z młodszymi członkami rodziny może wynikać z wielkości zwierzęcia. Dlatego dziecko musi rozumieć zasady zachowania ze zwierzęciem i szanować osobistą przestrzeń zwierzęcia.

    Bez mistrza zwierzę tęskni, ponieważ widzi sens swojego życia jedynie w służbie rodzinie. Powodem tego są potężne genetyczne korzenie i instynkt "pasterza", dzięki którym wszyscy młodsi i mniej automatycznie objęci są patronatem tego giganta.

    Kolejną nieoczekiwaną cechą zwierzęcia jest lenistwo. Pies jest w stanie wydać ogromną ilość energii, ale przez krótki okres czasu, po którym będzie potrzebował odpoczynku. Wolą po prostu być z ludźmi, niż ciągle biegać za nimi.

    Opieka i konserwacja

    Berneński pies górski musi odpoczywać po posiłku, w przeciwnym razie mogą wystąpić problemy z żołądkiem - wzdęcia, skręcenie jelit.

    Wśród powszechnych chorób są również:

    • dysplazja stawu biodrowego lub stawu łokciowego;
    • stulecie wieku (entropium);
    • osteochondroza barku (wrodzona);
    • zaćma i zanik siatkówki;
    • udar cieplny w wyniku przegrzania - zwierzęta preferują chłodny klimat;
    • łysienie (wypadanie włosów);
    • depigmentacja nosa;
    • rak

    Jeśli pies ma suchość i gorączkę w nosie lub odmawia jedzenia i podlewania, należy zmierzyć temperaturę - może to być objaw ciężkiej choroby.

    Jeśli chodzi o opiekę, istnieje kilka aspektów:

    1. Trwała skrupulatna opieka nad wełną, tak jak Mountain Dogs przez cały rok. Podczas umiarkowanego linienia wystarczy tygodniowe szczotkowanie.
    2. Rasa nie potrzebuje kolosalnych obciążeń fizycznych. Dla zwierzęcia ważniejsze jest odczuwanie jego potrzeby i odpoczynek po kosztach energii. Najlepsze dla tego psa są długie spacery.
    3. Sennenhundi to inteligentne zwierzęta i jeśli nagle pies zaczął pisać w domu, najprawdopodobniej jest to spowodowane brakiem uwagi i samotności.

    Karmienie niuansów

    Dorosłe zwierzę absolutnie nie jest wrażliwe na jedzenie. Jednak zrównoważona dieta musi obejmować mięso.

    Szczenięta potrzebują specjalnej racji na bazie twarogu, mięsa i kości (do mineralizacji). Aby nerki działały normalnie, należy dodać trochę soli do żywności - około 8 gramów soli dziennie. Dla szczeniąt witaminy są niezwykle wrażliwe. Witaminy z grup A, C, E powinny być ściśle dozowane, ponieważ mogą powodować ciężkie zatrucia lub alergie.

    Jakość suchego pożywienia jest lepsza - utrzyma dobrą odporność zwierzęcia, co oznacza, że ​​jego wełna będzie świecić, a nastrój zawsze będzie wspaniały.

    Nawiasem mówiąc, wielu Sennenhundas chętnie spożywa surowe jedzenie - w tym owoce i warzywa.

    Nie można przekarmić zwierzęcia, ponieważ nadwaga wywołuje problemy z więzadłami. Szczeniak w wieku 3-6 miesięcy będzie potrzebował 3 karmienia dziennie, a dorosły pies będzie potrzebował jednego posiłku.

    Film o rasie

    Film o rasie

    Wybór małego psa górskiego

    Wskazane jest nabycie starszego szczenięcia - w wieku 2-6 miesięcy. Niedozwolone jest kupowanie dorosłego psa, ponieważ psy górskie są bardzo przywiązane do właścicieli i nie będzie łatwo wymienić nowego właściciela.

    Warto wybrać zwierzaka w specjalnej hodowli, gdzie może zapewnić rodowód, "zaznajomić" się z rodzicami, zobaczyć, w jakich warunkach żyją zwierzęta, uzyskać poradę i wszelkie niezbędne wsparcie, nawet po zakupie psa.

    Warto kupić szczeniaka, w którym dobre warunki dla życia zwierząt są oczywiste - hodowla wiejska jest najlepsza, ponieważ szczenięta potrzebują wolnej przestrzeni do prawidłowego rozwoju. Ponadto hodowca jakości musi zawrzeć umowę z nabywcą i poinformować go o temperamencie zwierzęcia, jego zaletach i wadach.

    Dobry szczeniak - aktywny, umięśniony i zdrowy. Przygotowanie domu na pojawienie się nowego mieszkańca nie jest trudne - w prywatnym domu można przygotować wolierę, aw mieszkaniu - miejsce do spania. Obowiązkowa miska i opieka nad zwierzętami. Nie zapominaj, że zwierzę zdecydowanie potrzebuje miejsca - aby więcej niż jedno zwierzę nie zaczęło się w mieszkaniu.

    Ile kosztuje szczeniak?

    Koszt szczeniaka zależy od:

    • elitarni rodzice;
    • dostępność dokumentów potwierdzających rodowód;
    • zewnętrzne (typ wystawy, do hodowli, "dla siebie").

    Średni koszt szczeniaka rasy Berneński pies pasterski wynosi od 300 do 4000 dolarów.

    Psy tej rasy są bardzo popularne wśród ludzi, ponieważ pojawienie się Shar Pei jest prawdziwym powodem do emocji. Przeczytaj nasz opis rasy "Chinese Shar Pei".

    Czy wiesz, że wysoka inteligencja golden retriever pozwala mu złapać najmniejsze intonacje swojego mistrza? O tym i innych zabawnych faktach - link.

    Chow Chow tylko cuties! Kliknij i oceń zdjęcia i filmy dotyczące tego zabawnego psa.

    Zalety i wady rasy

    Wśród zalet rasy są odnotowane:

    • oddanie człowiekowi;
    • brak agresywności;
    • względna łatwość treningu.

    Jeśli mówimy o niedociągnięciach, wśród nich są:

    • potrzeba uważnego szorowania, tak jak pies stale zrzuca;
    • zwierzę potrzebuje częstych długich spacerów i czuje się niekomfortowo na ograniczonym obszarze;
    • stosunkowo niska oczekiwana długość życia (6-8 lat).

    Berneński pies górski będzie wspaniałym towarzyszem i nie spowoduje problemów z jego agresywnością, ponieważ jest wesołym i życzliwym psem. Jest jednak bardziej odpowiedni dla domu prywatnego niż mieszkania, a poza tym stara się stać wierną osobą i stale być blisko niego, aby nie rosła "sama". Ponadto będziesz musiał spędzić dość długi czas na trening - ale na końcu otrzymasz niezawodnego towarzysza, który nie zdradzi i, jeśli to konieczne, będzie cię bronić.

  • Czytaj Więcej O Psach

    Jack Russell Terrier ze zdjęciem i opisem.

    Szczepienia Charakterystyka rasy Jack Russell TerrierJack Russell Terrier to mała, polująca rasa, pies jest towarzyszem.Często pracuje w parze z innymi rasami myśliwskimi i jest uważany za najlepszego łowcę lisów.

    Mój pies stróżujący

    Szczepienia Dog Blog - My WatchdogOwczarek niemieckiDzięki pięknej i szlachetnej obudowie Owczarek niemiecki jest uważany za prawdziwą gwiazdę filmową. W całej historii kina znajduje się ponad sto filmów, w których główną rolę odegrała ta rasa.