Rasy

Mój pies stróżujący

Jednym z najstarszych arktycznych psów na świecie jest Alaskan Malamute. W żyłach tych zwierząt płynie krew tych północnych wilków, których podobieństwo można dostrzec gołym okiem.

Charakterystyka rasy

Przywiązanie rodzinne

Postawa wobec dzieci

Związek z nieznajomymi

Skłonność do trenowania

Historia pochodzenia

Przodkowie Alaskan Malamute są psami starożytnego plemienia Inuitów, nomadycznego Malamute (myśliwych i rybaków mieszkających na Alasce).

Kiedy w 1896 roku odkryto złoto w Klondike, Malamutes zyskało dużą popularność i cieszyło się dużą popularnością. Jednak czas "gorączki złota" (1896-1899 g) okazał się krytyczny dla tej rasy. Górnicy, którzy szukali nowych ras psów, bezmyślnie przekroczyli Malamutów mniejszymi i szybszymi gatunkami, niemal niszcząc rasę.

W 1926 r. Amerykanie zaczęli aktywnie odnawiać Malamuty z Alaski na zawody w saniach.

Międzynarodowa Federacja Psów (ICF) w 1966 r. Oficjalnie przyjęła standard tej rasy, który obowiązuje dzisiaj.

Opis rasy Alaskan Malamute

Alaskan Malamute ma imponujące rozmiary i jest jednym z największych psów zaprzęgowych.

  1. Samce tej rasy są większe niż samice. Średnio wzrost i waga dorosłego psa (psa) - 63,5 cm, 38 kg; kobiety - odpowiednio 58,5 cm, 34 kg.
  2. Ciało jest mocne i zwarte, klatka piersiowa jest głęboka, muskularna.
  3. Szyja jest mocna, umiarkowanie długa.
  4. Kufa w stosunku do czaszki to duży, szeroki, czarny nos.
  5. Uszy mają trójkątny kształt, niewielki rozmiar, szeroko rozstawione.
  6. Wełna gruba, twarda. Długość płaszcza może być różna w każdej części ciała.
  7. Ogon w kształcie kontynuuje linię kręgosłupa, puszysty, zwinięty do góry w formie pierścienia.
  8. Przednie nogi są duże i mocne, tylne nogi są szerokie i muskularne.

WAŻNE! Zgodnie ze standardem rasy Alaskan Malamutes musi mieć bardzo silne i zdrowe kończyny. Wszelkie wskazania niezgodności z tym standardem stanowią poważne odstępstwo od normy!

Kolory

Najpopularniejsze kolory Alaskan Malamutes:

Kolory czerwony i biały są mniej powszechne.

Jedynym monochromatycznym kolorem dozwolonym w tej rasie jest biały.

Czarny kolor jest charakterystyczny dla Alaskan Malamute, chroni go przed silnym promieniowaniem ultrafioletowym związanym z arktycznym klimatem.

Postać

Są to energiczne i niezależne psy, które kochają uwagę.

  1. Równie przyjazny zarówno dla dorosłych, jak i dzieci.
  2. Naiwni wobec nieznajomych, co uniemożliwia im stanie się dobrymi strażnikami.
  3. Kochają aktywne gry i wolność.
  4. W stosunku do swoich bliskich często są agresywni. Trudno dogadać się z nowymi zwierzętami (zwłaszcza z psami).
  5. Bardzo inteligentny i kochający wolność, często uparty.
  6. Szczenięta tej rasy są bardziej mobilne i bardziej aktywne niż dorosłe psy.

Główną cechą tej rasy jest to, że Malamute rzadko szczekają, często emitując głuche dźwięki, które naśladują "narzekanie".

Szkolenie

Malamuty mają uparty i kapryśny charakter, więc nie zwlekaj z edukacją szczenięcia - zacznij uczyć się poleceń od pierwszych dni pojawienia się zwierzaka w rodzinie.

Rozpocznij szkolenie zwierzęcia, przeczytaj wskazówki ekspertów, dzięki którym dowiesz się, jak wychować posłusznego zwierzaka:

  • wraz z pojawieniem się szczeniaka w twoim domu, daj mi znać od razu, że jesteś tutaj mistrzem;
  • nadać psu przezwisko i wytrenować go, by na nie odpowiedział;
  • codziennie trenuj z psem;
  • wyjaśniaj polecenia jasno i zwięźle, bez użycia krzyków i brutalnej siły;
  • naprzemiennie zachętę swojego zwierzaka słowami i smakołykami;
  • ćwiczyć w formie gry podczas spaceru lub w domu;
  • dając polecenia, koncentrując się na literze "p", nada twemu głosowi pewien rodzaj imponującego wyrazu.

Jeśli nie masz możliwości przeszkolenia swojego zwierzaka, oddaj go do rąk wykwalifikowanych specjalistów od psów. Rozpocznij proces samokształcenia - ryzykujesz uzyskanie niekontrolowanego i dziwacznego zwierzęcia.

Opieka i konserwacja

Zanim dostaniesz zwierzaka, właściciel powinien zapytać, ile psów jego wybranej rasy żyje. Długość życia Alaskan Malamute wynosi 12-15 lat. Pomimo grubego futra i imponujących rozmiarów, opieka nad malamutami w domu to przyjemność! Przyjrzyjmy się, jak dbać o tę rasę, jak się myje i jak karmić szczeniaka i dorosłego psa.

Higiena i zdrowie psów

  1. Malamuty są bardzo czyste, muszą być myte co dwa miesiące.
  2. Trzeba szczotkować psa trzy razy w tygodniu za pomocą szczotki z metalowymi włosami. Molt tej rasy dwa razy w roku.
  3. Przycinaj pazury raz na dwa tygodnie specjalnymi nożycami.
  4. Uszy powinny być czyszczone raz w tygodniu za pomocą wacika lub suchej szmatki.
  5. Pamiętaj, aby szczotkować zęby Malamute kilka razy w tygodniu specjalną pastą do zębów. Nie zapomnij zbadać stanu jamy ustnej i stanu dziąseł.
  6. U kobiet dojrzewanie występuje wcześnie - w wieku 8-12 miesięcy. Eksperci twierdzą, że najlepszy wiek na krycie u suki zaczyna się od 20 miesięcy u mężczyzny w wieku 2 lat. Dla zdrowego i czystego miotu Alaskan Malamute musisz wybrać przyzwoitą parę dla swojego zwierzaka.

Alaskan Malamute jest bardzo czystą rasą psów, prawie nie ma zapachu.

Treść

Kupując Alaskan Malamute, należy wcześniej przygotować się na pojawienie się aktywnego i przyjaznego zwierzaka w rodzinie.

  1. Ta rasa wymaga częstego i długotrwałego chodzenia. Jeśli przebywasz ze zwierzęciem w zatłoczonym miejscu, pamiętaj, aby trzymać psa na smyczy, ponieważ nadmierna aktywność Malamute i towarzyskość mogą nie być przyjemne dla osób wokół ciebie.
  2. Wyposaż swoje miejsce dla swojego zwierzaka, gdzie może się zrelaksować.
  3. Jeśli jesteś właścicielem prywatnego domu, w żadnym wypadku nie trzymaj Malamute w wolierze lub w samym łańcuchu. Są bardzo towarzyscy i potrzebują uwagi.
  4. Dostarcz szczeniakowi wiele różnych zabawek, aby nie miał ochoty żuć wszystkiego.
  5. Przygotuj wszystkie niezbędne produkty do pielęgnacji Malamute z wyprzedzeniem (specjalny szampon, obcinacz do paznokci, szczotka z metalowymi włosami).
  6. Zadbaj o naczynia dla zwierzaka.
  7. Koniecznie kup kołnierzyk i smycz.
  8. Zapytaj swojego weterynarza lub hodowcę, jakie leki są niezbędne, aby ta rasa znalazła się w zestawie pierwszej pomocy i je kupiła.

Zdrowie

Każdy pies, niezależnie od rasy, potrzebuje paszportu weterynaryjnego, który rejestruje wszystkie informacje o zwierzęciu, jego zdrowiu i szczepieniach. Taki paszport wydaje weterynarz po pierwszym szczepieniu zwierzęcia.

Szczepienia dla szczeniąt Alaskan Malamute podaje się w trzech etapach: pierwszy w wieku 7-8 tygodni, drugi po 12-13 tygodni i trzeci po roku. Następnie - rocznie jeden po drugim. Weterynarz może dostosować harmonogram szczepień w zależności od zdrowia i odporności psa.

Choroby występujące u psów tej rasy są najczęściej związane z ubogim dziedziczeniem. Anomalie genetyczne można obliczyć jeszcze przed urodzeniem szczenięcia, dlatego bardzo ważne jest, aby wziąć psa tylko od profesjonalnego hodowcy.

Najczęstsze choroby rasowe:

  • naruszenie pigmentacji nosa (u zdrowego psa, musi być czarny);
  • naruszenie rozwoju tkanki chrzęstnej, a następnie osłabienie stawów;
  • choroby układu mięśniowo-szkieletowego;
  • skręt żołądka;
  • hemeralopia lub "ślepota dzienna";
  • zaniki siatkówki;
  • gruczolakorak odbytu.

Co karmić

Pomimo dużego rozmiaru Alaskan Malamute, jego zapotrzebowanie na kalorie jest znacznie niższe niż u innych ras o podobnej wysokości i wadze. Dlatego ważne jest, aby nie przekarmić zwierzęcia, ponieważ te psy są podatne na otyłość. Ich dieta musi być zrównoważona.

Doświadczeni hodowcy zalecają karmienie Malamutów zarówno naturalnymi, jak i gotowymi produktami. W zależności od wieku i stanu zdrowia psa, dieta i liczba karmień będą się różnić. Szczeniak powinien być karmiony nie więcej niż trzy razy dziennie, dorosły zwierzak - tylko jeden raz. Pamiętaj, aby stworzyć harmonogram karmienia i ściśle go przestrzegać.

W diecie szczenięcia powinno na pewno być obecne:

  • twarożek;
  • drobno zmielone mięso (lepsza wołowina);
  • ryby morskie (gotowane, bez kości);
  • zboża mleczne;
  • kurze jaja (raz w tygodniu);
  • surowe i gotowane warzywa (z wyjątkiem ziemniaków).

W miarę starzenia się pies przenosi się do gotowej, profesjonalnej karmy najwyższej jakości, dzięki czemu łatwiej jest zapewnić kompletną karmę dla zwierząt domowych. W żadnym wypadku Malamut nie może być karmiony słodyczami, wędzonymi i pikantnymi potrawami! Może to prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych dla Twojego zwierzaka.

WAŻNE! Malamute jest kapryśnym psem. Po skosztowaniu bardzo smacznego, ale szkodliwego przysmaku, może po prostu odmówić przyjmowania innego jedzenia przez kilka dni, dopóki nie otrzyma pożądanej uczty!

Wideo

Zdjęcia Alaskana Malamute

Aby lepiej poznać rasę Alaskan Malamute, proponujemy zobaczyć zdjęcie.

Ile kosztuje szczeniak

Zdecydowałeś się mieć szczeniaka Alaskan Malamute? Następnie musisz mieć informacje o tym, gdzie kupić szczeniaka i ile to kosztuje. Zacznijmy od ceny. Jeśli chcesz mieć psa w kategorii "zwierzak", a rodowód dla ciebie nie ma znaczenia, to cena w hodowli zacznie się od 35 000 rubli. Psy przeznaczone do hodowli z dobrą dziedzicznością będą kosztować więcej - od 57,000 rubli. Najdroższe będą szczenięta z perspektywą show (show). Ich cena może osiągnąć nawet 130 000 rubli.

Szkółki

Zanim kupisz szczeniaka, zapoznaj się z wszystkimi informacjami na temat hodowli, obejrzyj opinie, zadaj pytania. Podaj szczegółowe informacje na temat rodziców zwierząt domowych: jakie choroby były chore, ile szczeniąt znajduje się w miocie, jakie rozmiary? Dowiedz się, co karmi dziecko, czy szczepienia były niezbędne dla jego wieku itp. Jeśli planujesz przyciągnąć psa do udziału w wystawach, koniecznie zapoznaj się z osiągnięciami i tytułami rodziców.

Alaskan Malamute - bardzo inteligentny, miły i aktywny pies. Decydując się na szczeniaka tej rasy, otrzymujesz nie tylko niezawodnego i wesołego psa, ale także przyjaciela dla całej rodziny.

Malamute rasy

Malamute jest specjalnym typem psa z Alaski. Nazwa została podyktowana przez plemię, które najpierw oswoiło tę północną rasę. Do tej pory nie można z całą pewnością określić dokładnego pochodzenia tej rasy psów, ale ogólnie przyjmuje się, że Malamute jest wynikiem stuleci hodowli.

Rasa szczególnie przyciągała uwagę na terytorium Ameryki w czasie "gorączki złota", ze względu na jej cechy fizyczne. To był krytyczny okres, od którego zaczęła się wielka selekcja tej rasy.

Główne rodzaje Alaskan Malamute

Istnieją dwa główne typy Malamutów, które różnią się zasadniczo tylko ich wymiarami:

  • Linia M'Lut (mają większe wymiary, są dość agresywne, mają kolory: niebieski, biały, biały i czarny);
  • linia Kotzebue (przyjazna, ma szary kolor).

Psy tej rasy mają mocne, gęste i długie włosy. Charakterystyczną cechą jest rodzaj maski na twarzy i głowie.

Malamute jest jedną z dwóch ras na świecie, która nie szczeka, ale wydaje tylko narzekania. Oprócz niego dźwięki te są nadal robione przez Basenji.

Psy mają wystarczająco silne łapy, więc nadal są używane głównie jako jeźdźcy, robotnicy lub do polowania.

Szczególnie ceniony podczas polowania, ponieważ dorosły samiec może osiągnąć 50 kg i poradzić sobie z większością dużych zwierząt.

Jeśli chodzi o kolory, mogą różnić się nie tylko kolorem, ale także odcieniami: biały, czarny, sable lub czerwony.

Linia Kotzebue

Rasa hodowlana rozpoczęła się w Stanach Zjednoczonych (w Nowej Anglii). Początkowo psy szkolono na wyprawy antarktyczne. Przedstawiciele linii Kotzebue są skrzyżowaniem labradora husky, grenlandzkiego, eskimoskiego psa i oczywiście Alaski Malamute, po czym zostali wyhodowani w osobnej linii.

Mimo swojej unikalności, rasa pozostawała w cieniu przez długi czas, dopóki Amerykański Związek Kynologiczny (AKP) nie rozpoznał Malamutów z linii Kotzebue jako osobnej rasy. Stało się to w 1935 roku i do tego czasu uważano je za nierozpoznaną wersję "Eskimo Dogs".

Linia M'Loot

Niemal w tym samym czasie, kiedy wybrano Kotzebue, jeden kynolog z New Hampshire próbował wyhodować nową rasę, zaczął więc hodować psy z Minnesoty, Montany, Alaski, a nawet 2 suczki białego kanadyjskiego Eskimosa.

Dzięki tej grupie psów wybranych do hodowli, M'Luta nie były tak jednorodne i różniły się kolorem.

Z uwagi na to, że pierwszy mężczyzna, który wyhodował tę rasę, nie był zainteresowany rejestracją w oficjalnych organach i uczestnictwem w różnych wystawach, linia M'Loot nie została zarejestrowana przy pierwszej bezpłatnej rejestracji Malamutów.

Regionalne rasy

Nikt nawet nie podejrzewał, że ta arktyczna rasa, która jest przeznaczona głównie do ciężkiej pracy i jazdy na sankach, stanie się ulubionym miejscem większości rodzin na całym świecie. Rasa doskonale przystosowuje się do trudnych warunków na północy, więc zasadniczo jej selekcja odbywała się w regionach, w których potrzebna była odporna i silna rasa.

Malamute uważane jest za jedną z najstarszych ras, dlatego wiele regionów ma swoje cechy charakterystyczne dla tej rasy.

Linia syberyjska

Syberyjski przedstawiciel często mylony jest z czystą "Alaską" z powodu podobieństwa wyglądu, ale w ich odczuciu są to zupełnie inne psy. Siberian jest słabszy i nie różni się taką wytrzymałością jak ta "oryginalna". Poza tym ma bardziej przychylny charakter i jest mniej uparta.

Funkcje

Wygląd ma pewną chytrość. Wełna jest miękka. Lądowanie głowy bardziej szlachetne. Pomimo swojej słodyczy, pies wykazuje swój "północny" charakter - samowystarczalny, zdecydowany, a czasem nawet obojętny.

Jednak zewnętrzna "północna" grubiaństwo kryje prawdziwego przyjaciela, który kocha dzieci i stanie się doskonałym towarzyszem dla kogoś, kto może udowodnić swoje przywództwo.

Jaka linia

Ten pluszowy pies był częściej opracowywany jako "koń pociągowy", który może przenieść swoją masę do 400 kg. Często tę konkretną linię można znaleźć w konkursie na podnoszenie ciężarów (podnoszenie ciężarów).

Ponadto jest często stosowany jako terapia zwierząt.

Funkcje

Pomimo swojej miłości do pokoju, pies jest bardzo uparty, dlatego ważne jest, aby mieć odpowiednie wychowanie od dzieciństwa. Aby mogła odpowiednio reagować na inne zwierzęta, musisz ją jak najszybciej poznać. Jest to konieczne ze względu na wysoce rozwinięty instynkt łowiecki. Jako pies stróżujący, ta linia nie jest odpowiednia ze względu na dobry stosunek do ludzi.

Linia Valdai

Jedna z najtrwalszych linii - psy mają średniej wielkości i schludną twarz podłużną.

Funkcje

Wyjątkowość tej linii jest wyłącznie w kolorze wilka. Niezwykły jest inny kolor oczu. Uszy nie zwisają i są wysoko na głowie. Duże łapy idealnie nadają się do biegania w śniegu, dzięki czemu są całkowicie pokryte wełną, nawet między palcami, co jest ważne w niskich temperaturach.

Linia Ałtaj

Altai Malamute to umięśniony pies o wysokich nogach i zestrzelonym ciele. Pomimo danych, pies wygląda na tyle kompaktowy, że nadaje się na swoją rasę, ale jest bardzo masywny w porównaniu do innych.

Funkcje

Osobliwością jest nie tylko prześledzenie czystego seksu. Więc mężczyźni mają cięższą postać i duże rozmiary. Siła fizyczna w tej linii jest wyraźna, ogon i druga część oczu różnią się na różne sposoby niż husky. Rasa jest bardziej przeznaczona do polowania niż do jazdy konnej.

Kaukaska linia

Tradycyjnie duży pies, którego wielkość może osiągnąć 50 kilogramów lub więcej. Instynkty myśliwskie i strażnicze są bardzo rozwinięte, więc psy rasy kaukaskiej były często używane podczas polowań lub straży.

Funkcje

Bardzo ważne jest, aby rozpocząć naukę Malamute tak wcześnie, jak to możliwe, ze względu na jego duży rozmiar. Jako cechę można zauważyć bardzo gruby płaszcz, więc trzeba być przygotowanym na długie okresy linienia dwa razy w roku, szczególnie jeśli pies mieszka w domu lub mieszkaniu. Czuje się świetnie w temperaturach ujemnych i na wyżynach.

Linia armeńska

Świetnie się czuje na podwórku, w klatce lub na stoisku na wolnym powietrzu, a także w mieszkaniu miejskim z częstymi spacerami. Trzeba być przygotowanym na to, że pies uwielbia kopać, więc nikt, nawet najwyższe ogrodzenie, nie może go powstrzymać.

Funkcje

Linia wymaga minimalnej konserwacji. Jego przedstawiciele nie są wybredni w żerowaniu i pomimo dużego rozmiaru jedzą bardzo mało. Ze względu na czystość potrzebują kąpieli dwa razy w roku. Ze względu na grubą wełnę zaleca się częste czesanie.

Linia alpejska

Bardzo przyjazny pies, ale nie licz na łatwość komunikacji. Bardzo ważne jest, aby stać się dla niej autorytetem i zyskać szacunek. Alpejskie psy są tak uparte jak to tylko możliwe podczas treningu.

Funkcje

Pomimo imponujących rozmiarów pies nie jest w stanie służyć jako solidny strażnik. Z silnym kręgosłupem i silnymi łapami, nie wykazuje agresji wobec osoby. Aby uzyskać inteligentnego psa zaprzęgowego, bardzo ważne jest, aby w młodym wieku przekazać go specjalistom. Pomimo grubej sierści podszerstek jest miękki.

Tybetańska linia

Poza tym, że jest to jedna z najdroższych linii, jest również największa. Średnie wielkości przedstawicieli wynoszą w przybliżeniu 50 kg i 65 cm wzrostu.

Funkcje

Oprócz dużych rozmiarów i funkcji (ciemny kolor), mają one najgrubszą warstwę. Ze względu na tak podstawowe cechy zwierzęta z tybetańskiej linii nie spełniają standardów pokazowych.

Chińska linia

Psy tej linii, jak również poprzednie tybetańskie, wyróżniają się dużym rozmiarem. Aby uzyskać dużą rasę, Malamute został opatrzony mastiffem.

Japońska linia

Dla unikalnej rasy japońskiej linii Malamutes dziergają szpic. Rezultatem była osobna rasa, którą sami Japończycy nazywają "Akita Inu".

Funkcje

Rasa ma wyraźne umiejętności łowieckie. Istnieje tylko kilka rodzajów koloru - całkowicie biały, tygrys z białym lub czerwonym z białym. Długość wełny może być różna, ale składa się z trzech warstw.

Kanadyjska linia

Linia została wyhodowana stosunkowo niedawno, dzięki skrzyżowaniu kanadyjskiego czarnego wilka z Alaskanem Malamute. Rezultatem jest kanadyjska linia o nazwie "Wolfhund".

Funkcje

Aby wziąć psa z takiej linii, może być tylko wytrenowany hodowca psów, który ma pojęcie, jak zachowują się wilki. Zła samotność, ale najważniejsze jest to, że psy mogą wykazywać agresję wobec dzieci i chorych, dlatego konieczne jest uważne obserwowanie psów z takiej linii.

Amerykańska linia

Zwierzę z tej linii jest również nazywane "szarym wilkiem", jednak pomimo tej nazwy nie ma tendencji do walki.

Funkcje

Funkcje składają się z dużego pleców i ciała z długim policzkiem. Łapy proste z bardzo rozwiniętymi mięśniami. Wełna gruba o innym kolorze. Ruchy są płynne, a same psy są przystosowane do treningu.

Linia angielska

Pies tej linii nazywa się "Samoyed". Wkrótce przedstawiciele linii stali się własnością Wielkiej Brytanii. Inteligentny pies o głębokich oczach. Linia oznacza mocną, ale nie ciężką budowę, wysoki poziom wytrzymałości i grubą wełnę. Istnieją 2 rodzaje Samoyedów:

Funkcje

W typie linii angielskiej praktycznie nie występują różnice wizualne między sukami i samcami.

Cechy północnych i azjatyckich Malamutów

Nowoczesne malamuty są owocem długotrwałej hodowli, która ma miejsce przez wiele lat. Początkowo rasa była kilkakrotnie silniejsza, łagodniejsza, piękniejsza i większa niż wszystkie istniejące obecnie północne linie.

W tym sensie "Azjaci" zachowali swoją tożsamość, co widać w liniach tybetańskich i chińskich. Jeśli chodzi o inne charakterystyczne cechy, są one nieobecne. Każda linia ma swoje własne cechy w kolorze i zachowaniu, w zależności od tego, kto został skrzyżowany.

W związku z tym, że Malamute jest bliżej północnego klimatu, najlepiej trzymać zwierzę na ulicy, na podwórku lub w najbardziej przestronnej wolierze. W przeciwnym razie pies odczuje dyskomfort. Ważne jest częste chodzenie bez smyczy.

Jeśli chodzi o charakterystyczną cechę, która łączy "Północnych" i "Azjatów", to jest miłość do kopania dziur, więc musisz być przygotowany na to, że może być kilka dziur na podwórku, a czasem całkiem duże rozmiary. Wynika to z faktu, że jednym z ich ulubionych przysmaków są małe gryzonie i słodkie korzenie.

Czy są krasnoludy malamutów?

Krasnolud Malamute to osobna, ekskluzywna rasa, która wygląda jak husky z powodu swojej maski na twarzy, ale pod względem charakteru nie ma nic wspólnego z tą rasą. Pies czuje się świetnie w chłodzie lub w mieszkaniu miejskim. Szczególne kłopoty, ze względu na ich charakter i szczególne wymiary, nie dają.

Rasa ta nosi nazwę "Alaskan Kli-kai" i została wyhodowana dzięki kojarzeniu Alaski Malamute, Siberian Husky, Husky i amerykańskiego psa Eskimo. Z tego powodu rasa uzyskała cechy "krasnala".

Ponadto karłowatość jest również nieodłączną częścią innych linii Malamute. Ta rasa będzie wspaniałym przyjacielem i prawdziwym członkiem rodziny. Jednak pies również wymaga dużej uwagi. Dzięki swojej przyjacielskiej naturze i życzliwości pies będzie doskonałą opiekunką dla dzieci.

Rasy psów: Alaskan Malamute

Alaskan Malamute jest dość dużym i masywnym psem, który jest odpowiedni tylko dla doświadczonych hodowców psów. Ale nie chodzi tylko o rozmiar, głównym problemem jest trudna natura tej rasy.

Muszą być wykształceni w sposób ścisły, aby zwierzę zrozumiało wyraźnie, że jesteś przywódcą stada, któremu będzie posłuszne bez pytania, inaczej stracisz wiarygodność, a twój zwierzak zamieni się w zepsute i nieopanowane zwierzę. zdolny dać swemu ukochanemu panu całą swoją czułość i miłość.

Pochodzenie rasy

Przodkowie rasy Malamute byli pierwotnymi mieszkańcami wybrzeża Alaski, a Malamuthowie, plemiona zamieszkujące tę dziką i surową ziemię, wyhodowali je. To były silne i odważne psy. Jednak z biegiem lat rasa zaczęła się degenerować, gdy Alaska została szybko skolonizowana przez licznych kolonistów, którzy przybyli na Alaskę podczas gorączki złota i przywieźli tam swoje psy. Początkowo istniały obawy, że niekontrolowane kojarzenie zniszczy skałę, ale później sytuacja została opanowana. W latach dwudziestych ubiegłego wieku rasa została przywrócona, a 10 lat później zyskała uznanie ze względu na doskonałą jakość usług.

To jest interesujące! Malamuty służyły jako psy zaprzęgowe, ciężarowe, strażnicy majątkowi, a także w walkach na psach, a ta barbarzyńska rozrywka była w tamtych latach powszechna. Z biegiem czasu Malamute stracili cechy psów walczących i stróżujących, a ostatecznie zmienili się w sanie.

Opis, pojawienie się Malamute

Jest to raczej duży pies, największy wśród ras jeździeckich. Waga dorosłego mężczyzny wynosi do 40 kilogramów, wysokość to 60-63 centymetry. Suki nieco mniejsze i ważą 35-38 funtów ze wzrostem 57-59 centymetrów. Łapy są potężne, bardzo dobrze rozwinięte, podobnie jak klatka piersiowa. Uszy mają szeroki, trójkątny kształt, lekko zaokrąglone na końcach.

Oczy lekko skośne, brązowe, w przeciwieństwie do stałego zdania, niebieski kolor oczu Malamute jest poważną wadą rasy. Wełna Alaskan Malamute jest bardzo twarda, z mocnym podszerstkiem, taka pokrywa jest spowodowana pochodzeniem rasy, która powstała w trudnych warunkach na północy.

Standardy rasy

Pojawienie się tego zwierzęcia sugeruje, że jest to doskonała rasa, stworzona do ciężkiej i długiej pracy w zimnych i trudnych warunkach na północy. Głowa Alaskan Malamute jest duża, proporcjonalna do ciała.

Kufa jest obszerna, zgodnie z normami, wydłużony kształt lub nadmierna ostrość nie są dozwolone. Nos musi być czarny, dozwolone tylko zwierzęta w kolorze czerwonym, brązowym. Ogon ma zwijanie i wznosi się ponad grzbiet. Ukąszenie Alaskan Malamutes ma typ nożyczek, zęby są ostre i mocne, szczęka jest mocna i dobrze ukształtowana. Łapy tej rasy są bardzo dobrze rozwinięte, silne i muskularne, jak niedźwiedź.

Natura Alaski Malamute

Mimo niesamowitego wyglądu jest bardzo przyjaznym i serdecznym psem. Jeśli wcześniej byli często wykorzystywani jako strażnicy, teraz ich zabezpieczenia zostały utracone. Jednak pojawienie się takiego psa może odstraszyć najbardziej odważnego złoczyńcę. Alaskan Malamute raczej spokojnie odnosi się do gości, nie wykazując silnej agresji i gniewu.

To jest interesujące! Warto zauważyć, że ta rasa jest odpowiednia tylko dla doświadczonych hodowców psów. Jej dobry temperament współistnieje ze złożoną postacią. Kiedy jest źle traktowany, właściciel może stracić całą wiarygodność jako przywódca stada, ponieważ jest to pies wyłącznie szkolny, który potrzebuje silnego lidera. Nauczanie zespołów i posłuszeństwo Malamute jest konieczne w bardzo młodym wieku.

Alaskan Malamut absolutnie nie nadaje się do mieszkania w mieście, ta rasa potrzebuje otwartej przestrzeni, świeżego powietrza i długich spacerów w przyrodzie. Najlepiej jest trzymać psa w wiejskim domu w przestronnej wolierze.

Dzięki wełnianym płaszczom malamuty można przechowywać przez cały rok w warunkach ulicznych, zwierzęta te nie boją się nawet silnych mrozów. Ale upał i duszność, które te psy wytrzymują z trudem, wolą pozostać w cieniu. Dlatego malamuty mogą być poddane udarowi cieplnemu w upalne letnie dni.

Długość życia

Średnia długość życia Alaskan Malamute wynosi 13-15 lat, co nie jest rekordową długością. Zależy od wielu czynników: warunków zatrzymania, żywności i obecności chorób genetycznych, które mogą skrócić życie. Jeśli podejrzenie należy skierować do specjalisty. Przy odpowiedniej opiece i karmieniu Malamuty pozostają aktywne w bardzo dobrym wieku.

Alaskan Malamute Content at Home

Ta rasa jest niezwykle potrzebna dużą aktywność fizyczną. Alaskan Malamutes powinien spędzać dużo czasu w lesie lub w parku, prosty spacer po domu dla tej rasy nie będzie działać. Jeśli trzymasz tego psa w mieszkaniu w mieście, przygotuj się na fakt, że musisz iść z nim przez co najmniej półtorej godziny.

Jednocześnie musi być koniecznie opuszczona ze smyczy, lepiej zrobić to na specjalnej platformie, gdzie różne slajdy, przeszkody i inne urządzenia są wyposażone, aby wytworzyć fizyczny wysiłek. Przy niedoborach takich ładunków pies usycha, leniwi, co pociągnęłoby za sobą szereg poważnych chorób.

Opieka, higiena

To jest interesujące! Alaskan Malamute jest dość kłopotliwy w opiece nad rasą psów, wymaga pewnego doświadczenia i dyscypliny właściciela. Cała główna trudność polega na pielęgnacji wełny. To musi być wyczesany raz w tygodniu. Raz na dwa tygodnie powinieneś używać ocieplanej kurtki, która pomoże utrzymać podszerstek w porządku. Jeśli zaniedbamy taką procedurę, może to spowodować powstawanie mat i bardzo trudno będzie się ich pozbyć.

Szczególnie ważne jest to, aby zdradzić podczas okresu linienia, w tym czasie konieczne jest częstsze i ostrożniejsze czesanie Malamute. Oczy powinny być płukane raz w miesiącu specjalnym roztworem, uszy powinny być czyszczone w razie potrzeby. Często można kąpać takie psy, uwielbiają zabiegi wodne, ale warto wziąć pod uwagę, że nie każdy szampon nadaje się na takie puszyste piękno.

Kupując, wybierz produkt dla grubej wełny, możesz również kupić specjalną odżywkę. Należy zmyć szampon przez długi czas i dokładnie, w przeciwnym razie może powodować podrażnienie skóry i błon śluzowych zwierzęcia, to z pewnością nie jest katastrofa, ale może nadal powodować kłopoty.

Dieta - co karmić Malamute

Podczas karmienia tej rasy absolutnie niemożliwe jest zapobieganie przejadaniu się. Jest to obarczone wieloma problemami. Powinieneś także wziąć pod uwagę fakt, że mają skłonność do kradzieży jedzenia, więc nie zostawiaj czegoś bez opieki.

Alaskan Malamute jest potężnym i silnym psem, który prowadzi aktywny tryb życia, ale to nie znaczy, że potrzebują dużo jedzenia. Do wieku 4 miesięcy karmione są 4 razy dziennie po - zmniejszone do 2 razy, jedzenie powinno być podawane w małych porcjach, w przeciwnym razie Malamut może mieć odwrócenie jelit.

Jako żywność możesz używać naturalnej żywności lub gotowych, kupowanych w sklepach zoologicznych, lepiej, jeśli jest to klasa premium. Jako pokarm naturalny zaleca się podać kaszą gryczaną ugotowaną w bulionie mięsnym. Czasami możesz podać gotowane ryby bez dużych kości. Nie zapomnij o suplementach witaminowych. Prawidłowe odżywianie - gwarancja zdrowia i długowieczności psa.

Choroby, wady rasowe

Choroby Alaskan Malamutes mogą być genetyczne lub nabyte.

Ważne! Do najczęstszych dziedzicznych chorób tej rasy należą problemy ze wzrokiem, a mianowicie ślepota dzienna lub hemeralopia. Drugą chorobą jest postępująca atrofia siatkówki, która może prowadzić do ślepoty.

Ponadto ta rasa może mieć problemy z układem mięśniowo-szkieletowym. Pierwszą oznaką tego jest zmęczenie psa, utrata apetytu, ogólne letarg i apatia. W przyszłości może to prowadzić do utraty funkcji motorycznych. Najczęściej choroba jest spowodowana dużą wielkością zwierzęcia, a jeśli przekarmisz ją, prawdopodobieństwo takich problemów dramatycznie wzrasta.

Kup Alaskan Malamute - rekomendacje

Biorąc pod uwagę fakt, że te psy mogą mieć wiele chorób dziedzicznych, przed zakupem szczeniaka należy zapytać o dostępność zaświadczeń lekarskich i certyfikatów.

Jeśli rodowód jest dla ciebie ważny i masz zamiar uczestniczyć w wystawach, to warto zastanowić się, jakie nagrody mieli jego rodzice, od tego będzie zależała cena Malamuta. Należy również kupować szczenięta tylko od zaufanych hodowców, co uchroni cię przed zdobyciem chorego zwierzęcia.

Nie powinieneś brać pierwszego szczeniaka, który ci się podobał, obserwować jego zachowanie, uważnie badać nos i oczy, to uratuje cię od problemów w przyszłości.

Gdzie kupić, na co zwrócić uwagę

Kupując szczenię Alaskan Malamute należy zwrócić uwagę na jego zachowanie i wygląd. Szczeniak musi być aktywny i mieć dobry apetyt. Jest to pewna oznaka zdrowia psa. Powinieneś również poprosić o informacje na temat szczepień i leczenia pasożytów. Uszy są często zaognione u szczeniąt, nie ma znaczenia, czy podejmujesz działania na czas, ale jeśli je uruchomisz, to w przyszłości może stać się poważnym problemem.

Cena psa rasy Alaskan Malamute

Średnia cena dla szczeniąt tej rasy wynosi od 25 000 do 40 000 rubli. Jeśli chcesz kupić szczeniaka klasy pokazowej, będziesz musiał ułożyć do 70 000. Z psami na tym poziomie będziesz mógł wziąć udział w najbardziej prestiżowych wystawach.

Opinie właścicieli

Jeśli chcesz być silnym i dobrym przyjacielem, Alaskan Malamute jest dla ciebie rasą, szczególnie jeśli masz doświadczenie w opiece nad dużymi psami. Według opinii niedoświadczonych właścicieli, ten pies jest głupi i trudny do wyszkolenia. Tak jednak nie jest. Wręcz przeciwnie, Malamute jest bardzo inteligentnym zwierzęciem, zdolnym do prawidłowej oceny sytuacji.

Ale aby spełnić polecenie, przedstawiciele tej rasy potrzebują poważnej motywacji. Z tą cechą przypominają trochę koty. Ci, którzy znają tę rasę dobrze pamiętają upór Malamute i wiedzą, jak poradzić sobie z takim problemem.

Tutaj trzeba wykazać wytrwałość i wytrwałość, ale nie ma potrzeby przesadzać, może to obrazić dumnego i krnąbrnego psa.

Według wielu doświadczonych hodowców, ta bardzo miła i inteligentna rasa jest doskonałym przyjacielem i towarzyszem dla ludzi. Jednak obecnie istnieje wiele bardzo podobnych do psów Malamute, które nie spełniają standardów, ale wyglądają bardzo atrakcyjnie. Eksperci nie zalecają zakupu takich zwierząt, ponieważ niekontrolowane kojarzenia często prowadzą do złego stanu zdrowia i obniżonej odporności. Pamiętaj, że puszysty Malamut to nie tylko zabawna zabawka, ale oddany przyjaciel i pomocnik od wielu lat.

Psy rasowe Alaskan Malamute (opis, 36 zdjęć)

Alaskan Malamute jest dużą rasą psów zaprzęgowych pochodzących z zimnej Alaski i obszarów arktycznych, które są częścią grupy przypominającej szpice. Zaprojektowane do pracy w uprzęży, zwierzęta mają swoją nazwę od nazwy rdzennej ludności półwyspu - plemię Malamutów, nawet 2000 lub 3000 lat temu, wykorzystało tych potężnych mieszkańców Arktyki jako głównego środka transportu. Początkowo, ze względu na wytrzymałość i wytrzymałość, hodowano je do holowania ciężkich ładunków, a później - jako psy zaprzęgowe. Ze względu na ich odporność na najtrudniejsze warunki na północy i doskonałe właściwości robocze Alaskan Malamutes, często nazywane są "pociągami śnieżnymi". Są w stanie pokonać odległość wielu kilometrów wózkiem lub saniami. W 2010 roku, cudowne, podobne do wilków, północne psy zostały wybrane jako symbol stanu Alaski.

Alaskan Malamute to zwierzęta o bogatej historii. Jak wspomniano wcześniej, rasa jest blisko spokrewniona z rdzennymi mieszkańcami Alaski - malamutami zamieszkującymi brzegi cieśniny Kotzebue, w zachodniej części półwyspu. Mieli reputację ciężko pracującego, wesołego i przyjaznego plemienia. A ich towarzysze - potężne, zadbane psy z grubą wełnianą przykrywką - byli wiernymi towarzyszami i używali ich do pracy, polowania, transportu ładunków, ciężkich łodzi i zwierząt. Alaskan Malamute słyną z doskonałych umiejętności łowieckich i są nawet wykorzystywane do polowania na duże drapieżniki, takie jak niedźwiedzie. Bliskie stosunki między członkami plemienia i ich psami przyczyniły się do wspólnego dobrobytu na nieprzyjaznych ziemiach koła podbiegunowego.

W 1896 roku, kiedy Gorączka Złota przetoczyła się przez terytorium Alaski, Malamuty i inne psy zaprzęgowe stały się niezwykle cenne wśród poszukiwaczy złota, co miało pozytywny wpływ na rozwój rasy. Wiele dzielnych dusz pędzących na półwysep zginęło w drodze, a tylko ci, którzy wcześniej przewozili drużynę z alaskańskimi jeźdźcami, podróżowali bezpiecznie i odnieśli sukces. Te fascynujące wydarzenia wymienione są w powieściach przygodowych słynnego pisarza Jacka Londona.

Wraz z rosnącym zapotrzebowaniem na Alaskan Malamutes wzrosło również pragnienie poszukiwaczy złota, aby stworzyć idealnego psa z maksymalną szybkością i wytrzymałością. Zaczęli rozpaczliwie eksperymentować z szeroką gamą ras, aby uzyskać hodowlę, która utworzy najszybszy zespół. Skutkiem takich działań, motywowanych samolubnymi intencjami, był upadek tych zwierząt - od 1909 do 1918 roku. Liczba ras czystorasowych została zredukowana do kilku miotów.

Na szczęście pasja do złota szybko ustąpiła miejsca pasji sportowej - Amerykanie byli zainteresowani wyścigami saniami. Z tego powodu rasa zaczęła się ożywiać, ponieważ tylko rasowe Malamuty mogły wygrać konkurencję. Pozytywne wyniki w przywróceniu czystych linii zostały osiągnięte dopiero w 1926 roku.

Rozpoznanie rasy przez American Kennel Club miało miejsce w 1935 roku, głównie dzięki staraniom Eva B. Seeley. Wtedy powstał pierwszy standard i założono klub Alaskan Malamute. Rasa została podzielona na dwie linie - "kotzebue" i "m'lut". Pierwszymi były małe psy o wilczym kolorze z pięknymi głowami, drugie - duże zwierzęta o najróżniejszych kolorach: czarno-białe, sobolobiałe, niebieskie, wilcze i białe. Linia kotzebue jest mniej agresywna niż linia m'lut.

Niestety, nadejście II wojny światowej pozostawiło negatywny ślad na dobrostanie rasy. Smutne wydarzenia, które miały miejsce w tamtych czasach, doprowadziły do ​​katastrofalnego spadku liczby Malamutów - na całym świecie było tylko 30 zarejestrowanych osób. Przyczyna tego incydentu jest bardzo tragiczna - ludzie dręczeni wojną pozostawili zwierzęta na śmierć z głodu, a uczestnicy arktycznych wypraw "w podzięce" za ich psy konne w bardzo specyficzny sposób - wysadzili ich w powietrze, ponieważ nie potrzebowali. Co ciekawe, w okresie działań wojennych na terytorium Grenlandii przedstawiciele rasy byli nawet wykorzystywani jako psy poszukiwawcze i ratownicze.

Kolejne odrodzenie rasy nastąpiło w 1947 roku - w tym okresie Alaskan Malamutes wzbudził zainteresowanie wśród szerokich kręgów hodowców psów. W rezultacie wydano wiele czasu i zasobów materialnych, tak więc dopiero w latach sześćdziesiątych. liczba osób znacznie wzrosła. Psy zaczęły aktywnie zaczynać jako zwierzęta domowe i uprawiać sport. Wkrótce Malamutowie znaleźli się na europejskich ziemiach, gdzie stopniowo zaczęli zdobywać miłość "miłośników psów". Obecnie należą do trzydziestu najpopularniejszych ras w Stanach Zjednoczonych.

Alaskan Malamute - pies o mocnej budowie i mocnych kościach. Waga waha się od 38-57 kg, wysokość - 63-70 cm Ruchy tych wspaniałych zwierząt są bardzo spokojne i zrównoważone. Tył jest prosty, z głęboką klatką piersiową. Głowa jest potężna i szeroka, z wyprostowanymi, klinowatymi uszami. Kufa jest wydłużona, obszerna, z brązowymi oczami w kształcie migdałów (niektóre szczenięta mogą mieć zielony odcień). Nos czerwonych psów ma kolor brązowy, wszystkie inne mają kolor czarny. Bujny ogon Malamutów jest wysoki, opuszczony lub podniesiony, lekko zwinięty. Kończyny przednie mają mocne kości i mięśnie, tylne są mocne i szerokie. Łapy jak rakiety śnieżne, bardzo silne, jak niedźwiedź.

Wełna Alaskan Malamute jest "obsadzona" grubymi, twardymi włosami i gęstym puszystym podszerstkiem, który z pewnością ochroni zwierzęta przed każdą pogodą. Gruby kołnierzyk tworzy się wokół szyi. Na różnych częściach ciała długość płaszcza i podszerstka jest różna - jest dłuższy na ramionach, szyi, wzdłuż pleców i talii, a krótszy na bokach. Latem, gdy zaczyna się okres linienia, płaszcz jest mniej gęsty. Kolor może być najbardziej zróżnicowany: od złotego do brązowego i od jasnoszarego do czarnego. Biały kolor dominuje w dolnej części ciała i nóg. Na twarzy muszą być znaki w postaci okularów lub masek. Jedynym dopuszczalnym jednolitym kolorem jest biały. Dozwolone znakowanie na czole, kołnierzu i tylnej części ciała. Niebieskie oczy i nadmierna agresywność lub strach są niedopuszczalne.

Malamuty często mylone są z husarkami syberyjskimi, ale ich podobieństwo kończy się niektórymi cechami wyglądu. Ponadto mają odmienny charakter - mieszkańcy Alaski charakteryzują się upartym charakterem i fenomenalną wytrzymałością. Oczywiście, Husky są o wiele szybsi iw uprzęży mogą łatwo wygrać wyścig, ale na pewno nie są ciężkie na barkach z ładunkiem.

Długość życia Alaskan Malamutes wynosi 12-15 lat.

Malamuty słyną z energii, siły i dobrego nastawienia do ludzi. Są dobroduszni, towarzyscy, życzliwi, wrażliwi, kochają być w centrum uwagi, dlatego krąg rodzinny jest dla nich ważną częścią życia. Jednocześnie nie zawsze są wierni jednemu właścicielowi przez całe życie - warto tylko raz podważyć zaufanie zwierzaka, stracić jego szacunek lub urazić, ponieważ natychmiast znajdzie nowego patrona. Faktem jest, że nie będą tolerować powtarzających się działań, które im się nie podobają, dlatego Malamut nie zaleca się rozpoczynania dla osób, które nie mają żadnego doświadczenia w hodowli psów. Inni znajdą hojność, optymizm, miłość i prawdziwą przyjaźń w tych pięknych północnych psach. Te zwierzęta są bardzo mobilne, mają wysoką inteligencję i niesamowity upór. Wrodzone cechy o silnej woli nieodłącznie związane z psami tej rasy tłumaczą ich ciągłe pragnienie prowadzenia i prowadzenia zarówno swoich bliźnich, jak i ludzi, a desperacka pokora i posłuszeństwo zdecydowanie nie są dla nich. Z tego powodu, Alaskan Malamute powinien być wychowywany od wczesnego dzieciństwa, i wskazane jest, aby nauczyć go jak najszybciej psuć społeczeństwo, zapobiegając próbom podporządkowania innych zwierząt. Pomimo agresywnej postawy wobec innych psów, są całkowicie nieszkodliwe dla ludzi, więc jest mało prawdopodobne, aby mogły być używane jako psy stróżujące. Malamut może odstraszyć nieoczekiwanego gościa imponującymi rozmiarami.

Alaskan Malamute to prawdziwie pracująca rasa psów potrzebujących regularnej aktywności fizycznej i pracy, czy to długiego spaceru, czy sportu jeździeckiego. Dla nich są to bardzo ważne rzeczy, bez których zwierzęta mogą stać się leniwe i słabe. Idealny dla arktycznego jeźdźca będzie prywatnym domem z dużą działką, gdzie będzie mógł długo się bawić. Trzeba tylko wziąć pod uwagę fakt, że psy tej rasy są urodzonymi kopaczami, ponieważ w naturze w ten sposób zdobyły pożywienie dla siebie - wykopali różne gryzonie. Dlatego nie powinno Cię dziwić, że w ciągu kilku minut zwierzak udekoruje podwórze ogromnym otworem.

Charakterystyczną cechą Malamutów - praktycznie nie szczekają, tylko pomrukują lekko.

Niesamowita odporność na trudne warunki nie ratuje przedstawicieli tej rasy w ciepłym sezonie - w tym okresie wymagają szczególnej troski. Podczas gdy w bliskim otoczeniu, alaskańscy jeźdźcy są gotowi dzień i noc, aby powoli doprowadzić swój ładunek do celu.

Loving Malamutes wymagają całkowitej wzajemności od swoich mistrzów. Ponieważ jest to pies psa, musi on należeć do rodziny - psa lub człowieka. Dobry człowiek z północy nie będzie tolerował treści w zamkniętej wolierze lub długiej samotności - w tym przypadku zwierzę może zamknąć i stracić zaufanie do ludzi. Ze względu na ich komunikację i uwagę, Alaski psy czują się świetnie w towarzystwie dzieci. Jednak pozostawienie ich samych z bardzo małymi okruchami nadal nie jest zalecane.

Uparty charakter Alaskan Malamute często może stwarzać przeszkody w procesie uczenia się i treningu. Jednak dzięki swoim umysłom są w stanie zapamiętywać zespoły i uczyć się umiejętności od pierwszego razu. Będą one jednak wykonywane tylko 1-2 razy, ponieważ wtedy stracą zainteresowanie tą działalnością.

"Śnieżne pociągi" z Alaski to renomowane zwierzęta z tysiącletnią historią, które przeszły długą drogę przez najtrudniejsze warunki, więc przyszli właściciele Malamute powinni poprawnie ocenić swoje potencjalne zwierzęta.

Alascy Malamuty potrzebują skrupulatnej opieki, dużej przestrzeni życiowej i wystarczającej aktywności fizycznej. Luksusowe grube włosy zwierzęcia powinny być regularnie czesane - kilka razy w tygodniu. Podczas okresu linienia, który występuje dwa razy w roku, jesienią i wiosną, futro zwierzęcia powinno się czesać codziennie i intensywniej. Jeśli chodzi o procedury wodne, Malamutowie postrzegają je "z hukiem" - lubią pływać w basenie lub stawach. Jednak te psy nie wymagają częstych kąpieli, jak są bezwonne. Nie powinniśmy zapominać o oczach zwierzaka - trzeba je czyścić raz w tygodniu, a także czyścić uszy raz w miesiącu. Długie i ostre pazury zwierzęcia powinny być okresowo szlifowane lub przycinane.

I, oczywiście, gwarancja zdrowia dla Alaskan Malamute to duża liczba aktywnych aktywności i miejsca na gry. Przynależność do pracy zmusza ich do ciągłej pracy i działania. Duża przestrzeń pozwoli im robić swoje ulubione rzeczy - kontrolować, studiować, węszyć i robić wykopaliska. Oni po prostu uwielbiają śnieg i chętnie majstrują z dziećmi w nim lub jeżdżą swoimi mistrzami na saniach po ulicach i pokrytych śniegiem polach. Podczas spacerów Malamuty muszą być pod stałą kontrolą, ponieważ ich opanowanie czasami zawodzi, zwłaszcza gdy pojawiają się małe psy i inne małe zwierzęta domowe. W miejscach publicznych zawodnicy Alaski powinni zawsze być na smyczy.

Przedstawicieli rasy Alaskan Malamut można zobaczyć w słynnym filmie pełnometrażowym z Paulem Walkerem w tytułowej roli - Biała niewola. W filmie podzielili się zestawem filmowym z psami syberyjskimi.

Średni koszt szczeniąt Alaskan Malamute, w zależności od klasy, może wynosić od 300 do 1000 dolarów.

Alaskan Malamute: zdjęcie

Wygląd wilka jest charakterystyczny dla wielu północnych psów, Alaskan Malamute nie jest wyjątkiem. Duży pies o niezapomnianym wyglądzie, posiadający niewyczerpaną energię i morze uroku. Zobacz zdjęcia Alaskana Malamute.

Historia

Alaskan Malamute jest jednym z najstarszych autochtonicznych psich zaprzęgów. Stworzyciel rasy jest uważany za plemię Eskimosów Malemute. Ich zwierzęta były potężne, odporne, z bogatym płaszczem z wełny. Psy były nieodzownym pomocnikiem dla swoich mistrzów.

Początek "gorączki złota" zwiększył zapotrzebowanie na Malamutów, ponieważ udało się dotrzeć do celu tylko poprzez zaprzęganie silnych i wytrzymałych psów. Ale taka popularność negatywnie wpłynęła na jakość rasy. Złoci górnicy zaczęli bezkrytycznie kojarzyć Malamutów z innymi psami, mając nadzieję, że uda im się uzyskać idealnego psa. W rezultacie osobniki czystorasowe pozostały kilka jednostek. Amerykańskie hobby wyścigów psich zaprzęgów uratowało rasę przed całkowitym wyginięciem. Zostając mistrzem, był pod wpływem siły tylko szybkiego, niestrudzonego Malamute.

W 1926 r. Populacja psów zaprzęgowych znacząco wzrosła i rozpoczęto ukierunkowaną hodowlę tej rasy. 1935 przyniósł Malamut ogólnoświatowe uznanie i zatwierdzenie norm.

Podczas II wojny światowej większość psów zmarła, pozostało tylko 3 tuziny osobników. Możliwe było ożywienie rasy dopiero w roku 960.

W 2010 r. Malamut stał się oficjalnym symbolem Alaski.

Wygląd

Alaskan Malamute to potężny, ulgowy pies, proporcjonalny do jego budowy ciała. Istnieją dwa rodzaje rasy:

  • M Loot - akceptowalna różnorodność kolorów, większa, szybsza i bardziej wydajna.
  • Kotzebue - tylko kolor "pod wilkiem"

Samce są o wiele większe i mocniejsze od suk, ich wysokość wynosi 60-64 cm, a waga do 40 kg.

Głowa jest duża, ciężka, ale wygląda odpowiednio na tułów. Kufa jest obszerna, mocna i okrągła. Wargi są suche, cienkie. Uszy są małe, trójkątne, końce są zaokrąglone.

Szczęki są silne. Zęby duże, białe. Ugryź nożyczki. Oczy mają kształt migdałów, lekko skośne, brązowe. Nos jest wyjątkowo czarny. Brązowy, tylko w czerwonych osobach.

Ciało jest prawie kwadratowe, muskularne. Tył jest szeroki bez ugięcia. Ulga na szyi, dzięki czemu Malamute może stać się. Ogon skręca się w jednym ruchu. Sierść jest dość długa, twarda, gruba z jedwabistym podszerstkiem.

Najważniejszą wadą jest jasny kolor oczu.

Postać

W charakterze Malamute połączono niekompatybilne cechy. Dobra natura dla ludzi i pragnienie przywództwa. Jeśli nie określisz miejsca dla zwierzęcia w "stadzie", pies ustanowi swoje własne zamówienie.

Z właściwym wychowaniem, dobrodusznym, serdecznym faworytem. Uwielbia ludzkie społeczeństwo i jest dość tolerancyjna na dziecinne figle.

Biedna samotność i długa nieobecność bliskiej osoby może wywoływać ból z powodu udręki. Alaskan Malamute to sprytny pies, który chwyta wszystko w locie. Ale często, z powodu uporu, odmawia wykonania poleceń. Może znudzić się monotonią treningu, a potem nie może przekonać psa.

Alaskan Malamute wymaga długiego i aktywnego marszu. Codzienne biegi z ładunkiem uwolnią właściciela od domowej porażki i przegryzają rzeczy. Najlepsze zwierzę rozrywkowe będzie działało w zespole. Zapisując się do klubu fanów wyścigów psów, właściciel może nabyć nowe hobby i zbliżyć się do swojego zwierzaka.

Alaskan Malamutes może być trzymany w mieszkaniu, ale czuje się lepiej w domu, mając możliwość wejścia na ogrodzony teren. Rezydencja wolierowa nie jest odpowiednia dla psów tej rasy, są one bardzo zależne od ludzkiej uwagi, pod nieobecność stałego kontaktu z osobą, pies może się wycofać i stać się niekontrolowanym.

Zdjęcia szczeniąt Alaskan Malamute

Zobacz także zdjęcia szczeniąt Alaskan Malamute.

Alaskan Malamute - północny gigant

Alaskan Malamute (ur. Alaskan Malamute) jest dużym psem, zaprojektowanym do pracy w zespole na Alasce. Uważa się, że jest to jedna z najstarszych ras psów, wyhodowanych przez plemię Eskimosów z malamyut, najpierw jako pies regularny, a następnie jako pies zaprzęgowy. Często są mylone z syberyjskimi pisklętami, ponieważ mają podobne kolory, ale Malamuty są znacznie większe i mają bardziej dominujący charakter.

Tezy

  1. Nie polecany dla niedoświadczonych miłośników, ponieważ naturalna inteligencja i niezależność utrudniają szkolenie i naukę.

  • Malamutowie będą starali się zdominować rodzinę, a każdy członek musi być gotowy (i zdolny) do postawienia się wyżej niż oni.

  • Świetnie się kopią, jest z natury nieodłączna. Należy wziąć to pod uwagę, jeśli pies mieszka na podwórku, ponieważ rośliny mogą cierpieć i może wykopać rów pod płotem.

  • Jest to duży, energiczny pies stworzony do przewozu towarów. Jeśli nie jest odpowiednio przeszkolona i nudzi się, może stać się destrukcyjna dla domu.

  • Przy odpowiedniej socjalizacji i wychowaniu malamuty mogą dobrze dogadać się w domu z psami i kotami. Ale na ulicy zasady te nie mają zastosowania i będą polować na małe zwierzęta, w tym na sąsiednie koty.

  • Nie wiedzą, jak szczekać (z rzadkimi wyjątkami), a ich gęsta wełna nie jest przeznaczona do gorących klimatów.
  • Historia rasy

    Alaskan Malamutes są uważane za jedną z najstarszych ras psów, jednoznacznie najstarszą w Ameryce Północnej i prawdopodobnie najdłużej żyjącą obok ludzi. Teoria jest poparta odkryciami archeologicznymi, potwierdzającymi, że niewiele się zmieniły od czasów starożytnych. Analiza DNA tej rasy, przeprowadzona w 2004 roku, potwierdziła, że ​​jest najbliżej wilka.

    Jest prawdopodobne, że przodkowie współczesnego Malamute byli udomowionymi wilkami z Azji Środkowej i Wschodniej. Przybyli do Ameryki Północnej z koczownikami przez Cieśninę Beringa ze wschodniej Syberii podczas plejstocenu, około 14 000 lat temu.

    Analiza DNA syberyjskiego Huskiego, Alaskana Kli-kai i Alaski Malamutes wykazała ich związek z wilkiem i ze sobą. Główna różnica między nimi, Malamuty są większe, mocniejsze i złożone z ciężkiej kości, ich waga waha się od 34 do 39 kg.

    Natomiast Siberian Husky jest mniejszy, średniej wielkości i waży 20-27 kg. Według danych uzyskanych przez paleontologów, pies czasów paleolitu przypominał wyglądem husky, ale był nawet większy niż rozmiar Malamute. I choć nie ma na to dowodów naukowych, Malamutowie są podobni do pierwszego wilka, udomowionego przez człowieka. Innymi słowy, jest to pierwszy pies na ziemi.

    Jako członkowie plemienia psy tego okresu po prostu nie mogły mieć specjalizacji. Życie plemion Eskimosów składało się z wędrówki koczowniczej przez ostre ziemie i poszukiwania pożywienia. Używano ich w polowaniu, jako strażnik i do wszelkich innych celów. Eskimosi nie od razu zaczęli używać psów jako sań, nie mieli takiego wyboru.

    Surowy klimat Alaski, ograniczenia żywieniowe odegrały kluczową rolę w rozwoju rasy. Psy, które nie mogły przetrwać w tym klimacie, po prostu zniknęły z łańcucha genetycznego, pozostawiając miejsce tylko najsilniejszym i najsilniejszym.

    Wideo: różnica między Malamute i Husky

    A standardy były proste i nie miały żadnego związku z pięknem, pies musiał być silny, zdolny zarówno polować, jak i ciągnąć sanie i dobrze tolerować mrozy. W wyniku tej naturalnej pracy hodowlanej pojawił się Alaskan Malamute. Tradycyjnie używano ich do polowań, do pilnowania nomadów i psów zaprzęgowych.

    Znajomość Europejczyków z tymi psami rozpoczęła się z chwilą podboju Syberii, ale prawdziwa popularność przyszła w 1896 roku, wraz z początkiem gorączki złota na Klondike. Tłum ludzi, którzy chcieli zarobić pieniądze, rzucił się i wszyscy chcieli się ruszyć tak szybko, jak to możliwe, co nie jest łatwym zadaniem na północy.

    Ceny dla psów wystartowały, na przykład, zapłaciły 1500 $ za drużynę i 500 $ za dobrego psa, lub 40 000 $ i 13 000 $ w nowoczesnym odpowiedniku. Malamuty stały się najdroższym i najbardziej pożądanym psem w regionie.

    Inne rasy psów, takie jak Nowa Fundlandia i św. Bernardy, przybyły wraz z poszukiwaczami złota. Zaczęli krzyżować się z miejscowym, w nadziei na uzyskanie silniejszych psów. Jednak tacy zawodnicy nie byli odpowiedni i walczyli ze sobą więcej, niż ciągnęli saniami.

    W tym samym czasie wyścigi psich zaprzęgów stają się popularnym sportem. W 1908 r. Odbyły się wszystkie loterie Alaska, wyścig o długości 408 mil. Zdobycie tego pośpiechu oznaczało prestiż, sławę i pieniądze, a ludzie z całej Alaski zebrali psy do tego wyścigu.

    Jednak pomimo wytrzymałości, zdolności do pracy w zespole i zdolności adaptacyjnych do klimatu, pod względem szybkości, Alaskan Malamutes przegrał z innymi rasami. Właściciele mieli nadzieję poprawić swoją szybkość, krzyżując się z małymi rasami, aw tym okresie psy rasowe były na skraju wyginięcia.

    W 1920 r. Stan rasy był krytyczny i znajdował się na skraju wyginięcia. Nadal były silne i trwałe, ale liczba psów czystorasowych krytycznie spadła. Następnie niewielka grupa hodowców połączyła siły, aby przywrócić rasę.

    W ciągu następnych 20 lat podzielą się na trzy linie, aby ostatecznie stać się współczesnymi typami psów. Te linie to Kotzebue, M'Lut i Hinman-Irwin. Wszystkie współczesne psy wywodzą się z tych linii i mają cechy jednego lub drugiego z nich.

    Gdy tylko rasa odzyskała zdrowie, jak rozpoczęła się II wojna światowa, w której wzięli udział. Straty były ogromne i do 1947 r. Pozostało tylko 30 zarejestrowanych psów, ale wysiłki kochanków pozwoliły uratować rasę, choć do tego trzeba było przełamać czystość linii.

    Dziś Alaskan Malamute jest jedną z najpopularniejszych ras psów północnych. Zaczynając jako pies zaprzęgowy dla plemion Eskimosów, jest teraz oficjalnym symbolem stanu Alaska, ale wciąż jest często używany w swojej tradycyjnej roli.

    Opis

    Chociaż często są myleni z bliskimi krewnymi - Siberian Husky, Alaskan Malamutes są największym i najstarszym psem na północy. Mocne, sportowe, wytrzymałe, zaprojektowane do przenoszenia ciężkich ładunków na duże odległości.

    Wysokość samców w kłębie sięga 64 cm, a waga 39 kg, natomiast samice osiągają 58 cm i 34 kg. Jednak często można znaleźć osoby o rozmiarach większych i mniejszych. Oceniając psa, zwraca się większą uwagę na typ, proporcjonalność, zręczność i inne cechy funkcjonalne, a nie na wielkość.

    Malamute (po lewej) i Husky. Różnice są oczywiste.

    Głowa jest duża, szeroka, proporcjonalna do ciała. Patrząc od przodu, kształt głowy i kufy powinien przypominać wilka. Oczy są średniej wielkości, w kształcie migdałów, zewnętrzne kąciki oczu znajdują się wyżej niż wnętrze. Kolor oczu powinien być brązowy, niebieskie oczy dyskwalifikującym imadłem. Uszy średniej wielkości, o trójkątnym kształcie, z lekko zaokrąglonymi końcami, szeroko rozstawione na głowie.

    Alaskan Malamute ma gruby podwójny płaszcz, z twardymi włosami i gęstym podszerstkiem. Podszerstek jest gęsty, tłusty i gęsty, zapewniając doskonałą ochronę. W miesiącach letnich płaszcz staje się mniej gęsty i krótki.

    Kolor wełny waha się od szarości, wilka po czerń, sable i różne odcienie. Dozwolony biały, jednolity kolor. Połączenie kolorów jest dozwolone w podszerstku, znakach i na spodniach.

    Postać

    Psy te znane są z przyjaznego stosunku do ludzi. Nigdy nie unikną nieznajomych, witając wszystkich jak dawno zapomnianego przyjaciela. Natura Alaski Malamute nie nadaje się do pracy strażniczej, chociaż jej rozmiar i wygląd przypomina wilka, straszy przechodniów. Życzliwość i towarzyskość oznaczają, że nie mogą kochać tylko jednej osoby.

    Innym powodem, dla którego nie nadają się do ochrony, jest brak szczekania w tradycyjnym sensie. Mogą jednak być dość głośni w wyrażaniu szczęścia, strachu, samotności lub podniecenia. Emocje wyrażają za pomocą różnych dźwięków - chrząknięć, pisk, wycie. Chociaż niewielka ich liczba wciąż może szczekać.

    Malamuty, takie jak Akita Inu, uwielbiają nosić rzeczy w ustach, może to nawet być twój nadgarstek. Ale to nie akt agresji, niechęć do krzywdy, ale słodka cecha. Mogą wziąć twój nadgarstek, aby sprowadzić cię na smycz, kiedy chcą chodzić. Jest to instynktowne zachowanie, którego nie można wyeliminować.

    Bardzo ważne jest, aby właściciel był konsekwentny i stanowczy oraz odgrywał rolę lidera lub alfa w psim życiu. Jeśli właściciel nie jest asertywny i nie będzie pełnić roli właściciela, pies przejmie tę rolę i będzie dominował w domu. Doprowadzi to do agresji, aby wskazać członkom paczki (ludziom) ich miejsce.

    Psy, które przyjmują tę rolę, są trudne do przekwalifikowania, mogą wymagać profesjonalnego trenera, rehabilitacji lub nawet nowej rodziny, w której właściciel postawi się jako osoba dominująca. Niezdecydowane próby wprowadzenia się przez właściciela do roli alfa doprowadzą do agresji.

    Malamutowie szybko wszystko rozumieją i szybko się nudzą, więc trening powinien być krótki, urozmaicony i pełen bodźców. W przeciwieństwie do innych ras, które powtarzają to samo w kółko, Malamute rzuci i podejmie racjonalne działania. Najczęściej są one opisane jako inteligentne, ale uparte. Pozytywna konsolidacja, nagrody i gadżety działają znacznie lepiej niż grubiaństwo i siła.

    Począwszy od szczenięcia, zasady, granice i ograniczenia powinny być wyraźnie oznaczone i szanowane z upartym, ale łagodnym zakazem. Przodkowie tych psów sami zdecydowali, co i jak zrobić, przebijanie się przez mróz, śnieg, burze śnieżne i tego zachowania nie można wyłączyć na żądanie właściciela. Ważne jest, aby zrozumieć, że Alaskan Malamute może zostać wysłany tam, gdzie potrzebujesz, ale nie możesz tam dotrzeć siłą.

    Chociaż rozumieją i uczą się bardzo szybko, często potrzebują trochę czasu, zanim wykonają polecenie. Niezależne, jeśli rozumieją, że twój zespół nie ma sensu lub nie widzą go w nim, ale są powolne w jego realizacji, a nawet nie wypełniają go w ogóle. Pamiętajcie, że zostali wybrani na setki lat jako psy zaprzęgowe niezdolne do monotonnej pracy. Znakomicie przejawiają się w dyscyplinach sportowych i tych, w których potrzebna jest inteligencja, wytrzymałość i ostrość.

    W przypadku Alaskan Malamutes "prace ziemne" są naturalne, kopają dla zabawy i schładzają się w dziurze. Jeśli masz szczęście, a twój Malamut lubi kopać, to lepiej dać mu do tego róg lub zaakceptować i zapomnieć o pięknym trawniku, ponieważ nie można tego poprawić.

    Ważniejsze jest, aby ich życie było interesujące, dawało dużo komunikacji, treningu, chodzenia i zmniejszania zachowań destrukcyjnych. Są przeznaczone do codziennej, ciężkiej pracy, a ci ludzie są winni temu, że nie mają gdzie włożyć energii. Właściciele, którzy nie mają możliwości chodzenia, zabawy, wychowywania Malamute, lepiej zwrócić ich uwagę na inne rasy.

    Podobnie jak wszystkie psy pracujące w uprzęży, malamuty dobrze radzą sobie z innymi psami. Ich socjalizacja powinna rozpocząć się wcześnie i zaznajomić z nowymi zapachami, gatunkami, zwierzętami i ludźmi. Psy, które nie zostały prawidłowo zsocjalizowane, mogą dominować nad innymi psami tej samej płci. Jeśli nie wycofają się, mogą być walki. Chociaż takie walki nie prowadzą do poważnych obrażeń lub śmierci, zatrzymują się, gdy tylko przeciwnik rozpozna zwycięstwo.

    Alascy Malamuty bardzo ostrożnie podchodzą do swoich dzieci i dobrze znają wspólny język, ponieważ uwielbiają bawić się i działać. Ale to są duże psy i nie powinieneś zostawiać ich w spokoju, bez nadzoru.

    Po odpowiednim uspołecznieniu w wieku 6-12 tygodni Malamutes może przyjmować inne zwierzęta jako członków grupy. Nie dotyczy to jednak innych zwierząt spoza domu. Na przykład w domu żyją dobrze z twoim kotem, ale zabijają sąsiada kota na ulicy. Te psy nie są zalecane w domach, w których znajdują się inne małe zwierzęta, instynkt myśliwego jest w nich silniejszy niż rozum. A kiedy polują, wyglądają jak koty: ciche i zamarznięte, przyciskają się do ziemi, zanim rzucają się do ofiary. Właściciele, którzy nie radzą sobie z takim zachowaniem i mają tendencję do chodzenia z psem bez smyczy, nie powinni rozpoczynać takiej rasy dla siebie.

    Są to czyste psy, bez charakterystycznego zapachu psa. Opiekują się sobą jak koty, usuwając brud z każdego miejsca, do którego mogą dotrzeć. Jednak ich sierść jest gruba, twarda, z gęstym podszerstkiem i jeśli masz zamiar trzymać je w mieszkaniu, potrzebujesz trochę ostrożności. Zwykle wylewają dwa razy w roku, na lato wełna staje się krótsza i nie tak gruba, w tym czasie ta wełna jest obficie obsypana meblami i dywanami, leci w powietrzu. Możesz zmniejszyć jej ilość, po prostu czesając ją raz dziennie.

    Zdrowie

    Jest tylko jedno badanie zdrowia psów tej rasy, przeprowadzone w UK Kennel Club w 2004 roku na małej grupie 14 psów. Średnia długość życia Alaskan Malamute wynosi 10,7 lat, co jest porównywalne z innymi rasami tej samej wielkości. Jednak próbka jest zbyt mała, aby można ją było uznać za wiarygodną, ​​a inne źródła podają, że Malamute ma jeden z najdłuższych okresów życia dla dużych psów - do 15 lat.

    Najczęstsze choroby to: dysplazja i zaćma.

    Czytaj Więcej O Psach

    Pies poops z krwią: przyczyny i leczenie

    Rasy Pojawienie się zanieczyszczeń krwi w kale psa jest alarmującym objawem, który, jeśli zostanie wykryty, wymaga pilnego kontaktu z weterynarzem.Krew w kale może być świeża - szkarłatna lub zmieniona - czarna.

    Wymioty u psów

    Rasy Wymioty u psów nie są rzadkie i istnieje wiele przyczyn tej reakcji. Nie należy wpadać w panikę natychmiast, ponieważ odruch wymiotny nie zawsze oznacza poważne problemy. Na co należy zwracać szczególną uwagę i jak się zachować, jeśli pies wymiotuje?

    Mój pies stróżujący

    Rasy Dog Blog - My WatchdogBichon FriseBichon Frise to mini-pies z grubą białą wełną i paciorkami, które mogą podbić serca i zadowalać innych swoim wyglądem. Ponadto, te urocze stworzenia mają energiczny i zabawny charakter, a ich szczerość i pomysłowość sprawiają, że Bichon Frise staje się jeszcze bardziej atrakcyjny.