Treść

Mój pies stróżujący

Pekińczyk - królewska rasa psów, które wcześniej mogły jedynie posiadać członków rodziny chińskiego cesarza, a także kradzież cesarskiego psa mogła nawet zostać poddana karze śmierci.

Charakterystyka rasy

Przywiązanie rodzinne

Postawa wobec dzieci

Związek z nieznajomymi

Skłonność do trenowania

Historia pochodzenia

Rasa ta została wyhodowana w Chinach ponad dwieście lat temu, a nawet nazwa tej rasy pochodzi od słowa Pekin, które jest historyczną ojczyzną pekińczyka. Chiński pekińczyk, mops i japoński podbródek wywodzą się od jednego przodka, szeroko rozlewnego Toya i są często porównywane do rasy takiej jak pinczer. Dotarłem do Europy dopiero po zdobyciu Pałacu Letniego w Pekinie w 1860 roku przez Brytyjczyków. Pekińczyk przywieziony do Anglii w swojej nowoczesnej formie nazywany jest angielskim pekińczykiem.

Opis rasy rasy pekińskiej

W całym okresie rozwoju pekińczyk bardzo się zmienił, współczesny Pekińczyk znacznie różni się od starożytnego chińskiego zwierzaka. Ta rasa ma dość kompaktowy rozmiar i niewielki wzrost. Waga dorosłego psa u samców wynosi od 3 do 5 kg, suki - od 3,5 do 6 kg.

Psy tej rasy są długimi wątróbkami. Średnia długość życia wynosi od 14 do 20 lat.

  1. Wełna u tych psów jest najczęściej długa i średnio krzaczasta, jednak znajdują się również gładkie włosy. Na jakość sierści takich psów wpływa nie tylko urodzaj, w której się urodzili, ale także ich zrównoważone żywienie. Zrzucanie średnio odbywa się dwa razy w roku. Jak prać i jak dbać o wełnę w tym okresie stają się kluczowymi kwestiami.
  1. Kufa jest raczej szeroka i krótka, ma fałd i mocną, szeroką dolną szczękę. Ale standard nie określa kształtu fałdu na twarzy, wielu ekspertów uważa, że ​​może być absolutnie dowolny: nawet solidny, nawet przerywany. Jedynym warunkiem jest to, że fałda powinna harmonijnie wyglądać z całą powierzchnią pyska, a zatem nie powinna być gruba ani wystarczająco ciężka.
  1. Standardy rasy mają bardzo surowe zasady dotyczące ogona. Długość ogona, jego położenie i kształt są tutaj bardzo ważne. Jeśli ogon jest wysoko osadzony, pasuje wystarczająco do tylnej części zwierzęcia, a będąc nieznacznie pochylony, opuszczony na bok, idealnie dopasowuje się do międzynarodowego standardu.
  1. Uszy powinny być małe i sercowate. Włosy na uszach są zwykle długie i sprawiają wrażenie wiszących uszu z wełnianymi frędzlami.
  2. Oczy są ciemnobrązowe. Białe oczy są najczęściej niewidoczne. Źle za ciemne oczy i biały kolor oczu są brane pod uwagę.
  3. Zęby są równe, białe i błyszczące. Są małe i szczelnie zamknięte. Szachy szachowe nie są odrzucane. Zmiana zębów następuje zwykle, gdy zwierzę opuszcza wiek szczenięcia i nie powraca przez całe życie zwierzęcia.
  4. Schab jest nieco węższy niż grzbiet. W kłębie są muskularne, wyraźne i mają dobrze rozwinięte mięśnie. Ostrza najczęściej ustawiane ukośnie. Nie wystają i pasują ciasno do pleców. Sam grzbiet jest płaski i długi. Zad jest lekko nachylony i niezbyt szeroki (nie może być szerszy niż w talii). Brzuch jest elastyczny i napięty.
  5. Łapy są zwykle dość duże i owalne. Przednie łapy nieco większe niż tylne.

Kolory

Główną cechą rasy pekińskiej jest to, że istnieją wszystkie warianty kolorów, które istnieją w świecie psów, z wyjątkiem koloru wątroby. Ponadto jest to jedyna rasa psów na świecie, w których może się urodzić albinos.

  1. Najbardziej klasyczne kolory to czerwony i płowy. Psy w tym kolorze, z reguły większość. Ten kolor wyróżnia się jasnością i nie blaknie.
  2. Czarno-białe kolory są dość powszechne. Barwy te są coraz bardziej preferowane w ostatnich latach.
  3. Metys i czarno-białe są rzadkością. Takie kolory są uważane za droższe i elitarne, są oceniane wyżej na wystawach, a krycia z psami o takich barwach nie przeprowadza się ze zwykłymi czerwonymi i czarnymi psami. Taka dokładność w doborze kandydatów do krycia nie jest daremna, ponieważ zależy od tego, jak szczenię opiekuje się z miotu.

Postać

Tak się złożyło, że przez wiele lat psy tej rasy siedzieli w ramionach królewskich, aw czasach współczesnych odmawiają przyjęcia jakiegokolwiek innego statusu. Z reguły Pekińczycy nie są zbyt wybredni i nie są narzucani. Doskonale zdają sobie sprawę z otaczającej sytuacji i zawsze czują, kiedy chcą się z nimi bawić, natychmiast stają się figlarni i złośliwi, a przeciwnie, rozumieją, kiedy właściciel jest zmęczony. Bardzo przyjazny i pobłażliwy wobec ludzi, ale jednocześnie odważny i lekkomyślny w kontaktach z innymi psami.

Psy tej rasy wyróżniają się także wrażliwością, ale jednocześnie nie szczekają, jeśli nie ma takiej potrzeby. Ponadto pekińczyk nie potrzebuje długich spacerów, wystarczy pół godziny dwa razy dziennie. Te psy są bardzo energiczne i mają dobre zdrowie. Mogą dobrze dogadać się z małymi dziećmi, ale tylko wtedy, gdy traktują je z szacunkiem i nie udają osobistej przestrzeni zwierzęcia.

WAŻNE! Nie zaleca się rozpoczynania pekińskich rodziców bardzo małych dzieci, które jeszcze nie wiedzą, jak radzić sobie ze zwierzętami.

Ale, pomimo wrodzonej dumy, psy tej rasy mogą być bardzo wrażliwe i wymagają ciągłej uwagi ze strony właścicieli. Nie tolerują oni ani krzyczenia ani nieuprzejmego traktowania, mogą też być podatni na zazdrość, a jeśli w domu są inne zwierzęta, mogą zacząć agresywnie konkurować z nimi, zwracając uwagę właścicieli. Jednak, pomimo swojego niezwykłego charakteru, jest doskonały zarówno dla doświadczonych hodowców, jak i dla początkujących.

Czytaj także:

Szkolenie

Pekińczycy są bardzo przyjaźni i spokojni, ich wychowanie i trening zazwyczaj nie sprawia żadnych trudności. Ale szkolenie tych psów wymaga dużo cierpliwości od właścicieli. Choć są one raczej dyskretne i posłuszne, upór jest również ich główną cechą, co jest bardzo wyraźne, gdy szczenięta uczą się być na smyczy.

Możesz tresować psy tej rasy w domu. Aby uzyskać gwarantowany wynik, lepiej rozpocząć trening od szczenięcia i ćwiczyć codziennie, aż zwierzę automatycznie wykona polecenia. Czasami są szczeniaki o szczególnie upartym usposobieniu, a jeśli właściciele nie wiedzą, jak wychowywać takie szczenięta, to lepiej dać je na trening w specjalnych klubach kynologicznych.

Opieka i konserwacja

Bardzo puszyste i długie włosy są nie tylko główną zaletą tej rasy psów, ale także główną wadą ich pielęgnacji. Często psują się, a ich wełna będzie musiała być ciągle usuwana.

Pielęgnacja to w przybliżeniu to samo, co pielęgnacja wszystkich długowłosych psów. Głównymi warunkami dla zadbanej wełny są regularne czesanie i czyszczenie. Na ciele psa należy czesać szczoteczkami do masażu, a za uszami grzebieniami z małymi zębami.

Kąpiel więcej niż raz w roku nie powinna być, jeśli nie jest to konieczne. Jeśli pies ma tendencję do zbyt częstego zakażenia, możesz użyć specjalnego suchego szamponu. Oczy są myte zwykłymi mokrymi wacikami bawełnianymi. Powinieneś również regularnie czyścić suchą ściereczką lub wacikiem nos i uszy. Mokre uszy psa są wyjątkowo przeciwwskazane, aby uniknąć wniknięcia wody i głuchoty.

WAŻNE! Jeżeli uszy zwierzęcia są zaczerwienione lub mają obfite ciemne wydzieliny, może to wskazywać na początek procesu zapalnego.

Zdrowie

Często zdarzają się takie choroby:

  • choroba krążka międzykręgowego;
  • kamica nerkowa;
  • choroba zastawki serca;
  • rak aorty;
  • wady przegród komorowych;
  • choroby skóry.

WAŻNE! Pekińczycy są bardzo łagodnymi zwierzętami, z pierwszymi objawami wymienionymi powyżej, zaleca się natychmiast udać się do kliniki weterynaryjnej, a nie do samodzielnego leczenia zwierzęcia.

Ponadto, bardzo ważnym elementem zdrowia tej rasy psów jest szczepienie, wszystkie szczepienia muszą być zawsze wykonane na czas.

Ponadto, psy te są podatne na słabą tolerancję na znieczulenie, lepiej jest unikać wprowadzania zwierząt do znieczulenia, o ile istnieje taka możliwość.

Co karmić

Jednym z najbardziej popularnych pytań dla nowych właścicieli jest karmienie szczenięcia? Jak ustalić, jaki rodzaj jedzenia mu odpowiada? Które treści powinny zawierać idealną dietę? Pokarm dla psa bezpośrednio wpływa na jego zdrowie i kondycję sierści, dieta zwierzęcia powinna być zawsze tak zrównoważona, jak to tylko możliwe.

Psy powinny zawsze być obecne w diecie:

  • białka nasycone (takie jak produkty mięsne i jaja);
  • szybkie i wolne węglowodany (owoce, warzywa, różne rodzaje zbóż).

Jest bardzo mile widziany i włączenie do diety zwierząt gotowych super premium klasy sklep spożywczy.

Skład tych kanałów zazwyczaj obejmuje:

  • różne rodzaje mięsa i białka zwierzęcego;
  • warzywa;
  • owoce;
  • użyteczne zioła.

Węglowodany w paszy premium minimum. Takie pokarmy przyczyniają się do aktywności psa i zachowują jego zdrowie, ponieważ są doskonale zrównoważonymi białkami, tłuszczami, węglowodanami i witaminami niezbędnymi dla Pekińczyka.

Wideo

Zdjęcie Pekińczyk

Ile kosztuje szczeniak

Średnia cena szczeniaka po pekińsku to 18-20 tysięcy rubli. Szczeniaka bez paszportu można kupić tanio, 5-9 tysięcy rubli.

Szkółki

Niezawodną opcją nabycia pekińskiego szczeniaka jest żłobek i hodowca, najważniejsze jest to, że mają dobrą reputację i pozytywne opinie.

Rasy psów: pekińczyk

Pekińczyk lub święty pies należący do chińskich cesarzy był hodowany ponad dwa tysiące lat temu w starożytnych Chinach. Nazwa została nadana na cześć miasta Pekin, ale mieszkańcy tego kraju wciąż nazywają pekińczykiem psa Fu.

Pochodzenie rasy

Istnieją niezliczone wersje pochodzenia rasy. Niektóre z nich są całkowicie śmieszne, a niektóre powodują mimowolny uśmiech. Jednak najczęściej pochodzenie pekińczyków jest związane z Buddą.

To jest interesujące! Testy DNA wykazały, że pekińczyk dzieli korzenie z rasami takimi jak chihuahua, papillon i mopsy, ale udokumentowanie tego związku do tej pory nie jest możliwe.

Według naukowców "mini-lwy" lub pekińczyk były zdecydowanie hodowane, ale plemienne książki potwierdzające ten fakt są obecnie całkowicie nieobecne. Jak sugerują historycy i kynolodzy, zapisy dotyczące psów towarzyszących chińskim cesarzom były oczywiście przechowywane, ale z jakiegoś powodu nie zostały zachowane, zaginęły lub nie zostały odkryte do tej pory.

Opis i wygląd pekińczyka

Pekińczycy mają szlachetny wygląd, mają luksusową i bardzo puszystą wełnę. Na tle standardowych psów występuje bardzo duża liczba zwierząt tej rasy, które nazywane są rasami czystymi, ale nie spełniają absolutnie ustalonych standardów dla wielu wymagań.

Poświęcanie hołdu modzie, wielu hodowcom, biznesmenom, włożyło wiele wysiłku w "zdegenerowaną" rasę, co spowodowało ogromną liczbę problemów w zakresie zdrowia, a także poważnego ryzyka identyfikacji zepsutych szczeniąt, nawet w miotach wysokiej jakości.

Standardy rasy

Zgodnie ze standardami ustanowionymi przez FCI nr 20, pekińczyk ma niezwykły wygląd lwa i sprytny, uważny wyraz kufy, a także ma następujące cechy rasowe:

  • raczej duży rozmiar, szeroka głowa z umiarkowanie przestronną czaszką i szeroko otwarte oczy. Konieczna jest czarna pigmentacja nosa, warg i powiek;
  • nos szeroki, z dużymi i otwartymi nozdrzami, nie nadmiernie krótki. Od kości policzkowych po grzbiet nosa, fałd w kształcie litery V składa się;
  • kufa krótka i szeroka. Żuchwa jest silna. Oczy są okrągłe, czyste i błyszczące, ciemne plamy;
  • uszy mają kształt serca, osadzone na poziomie czaszki, ściśle przylegające do głowy, z długimi włosami;
  • szyja powinna być krótka i wystarczająco gruba;
  • stosunkowo krótkie ciało ma wyraźną talię i szeroką, z dość zakrzywionymi żebrami, klatką piersiową;
  • ogon wysoki powinien dotykać regionu kręgosłupa i ma długi, ozdobny płaszcz.
  • stosunkowo krótkie i grube kończyny przednie mają mocne kości i duże rozmiary, płaskie, ale nie okrągłe łapy;
  • silne kończyny tylne mają dobrze rozwinięte, ale nie nadmierne mięśnie z umiarkowanymi kątami artykulacji.

Ruch jest niespieszny, stateczny, kaczkowaty, nie ukryty przez nadmierne lub zbyt obfite włosy. Płaszcz umiarkowanie długi, prosty, z obecnością obfitej grzywy, która tworzy kołnierzyk, ale nie wykracza poza obszar szkaplerza. Zewnętrzna warstwa powinna być dość sztywna, a podszerstek gruby i miękki. Na uszach, w obszarze kończyn tylnych, na palcach i ogonie, wyraźnie widać pióra.

To jest interesujące! Dziewięcioletni pekiński mężczyzna o imieniu Puggy został rekordzistą długości języka. Ten zwierzak z Ameryki miał język dłuższy niż jedenaście centymetrów.

Normy dopuszczały dowolny kolor, z wyjątkiem wątroby i albinosów. Spotted kolory charakteryzują się jednolitym rozkładem koloru. Najlepiej, by dorosły pekińczyk nie przekroczył 5,0 kg, a suki 5,4 kg. Cechą rasy jest obecność silnych kości i dość silnej struktury ciała.

Pekińska postać

Rasa jest zrównoważona, lojalna, zawsze trzyma się z godnością, bystry, ale czasami świadomy. Niektóre zastrzeżone skłonności mogą być obecne. Jednak z niewłaściwym wychowaniem lub jego brakiem, często początkujący hodowcy amatorów mogą stać się bardzo uparci, nieposłuszni, czasami agresywni, a nawet obojętni wobec tych wokół psa.

Pekińczycy nie są wybredni i nie nachodzą na siebie, znają sytuację bardzo dobrze. W zależności od nastroju właściciela, ta rasa może być zabawna i radosna, lub rozmyślać i uspokoić. Rasa, w przeważającej części, jest życzliwa i pobłażliwa wobec innych, ale może być odważna w lekkomyślności w stosunku do większych ras psów.

Takie zwierzę nie wymaga długich spacerów, więc rasa jest idealna dla osób w wieku lub właścicieli, którzy nie mają dużej ilości wolnego czasu.

Długość życia

Rasa Pekińska należy do pozornie długich wątrób. Przy odpowiedniej pielęgnacji okres życia bardzo często waha się od 18 do 22 lat. Niemniej jednak ważne jest przestrzeganie optymalnej diety, a także przestrzeganie środków zapobiegawczych i kalendarza szczepień.

Zawartość pekińska w domu

W domu pekińczyk wymaga bardzo uważnej uwagi i właściwej opieki, niezależnie od wieku. Nie tylko stan zdrowia, ale także długość życia zwierzęcia zależą od ścisłego przestrzegania zasad utrzymania.

Opieka i higiena

Codzienna i systematyczna kompetentna opieka nad pekińczykami obejmuje zestaw obowiązkowych działań:

  • Prawidłowe pielęgnowanie psa takiej rasy powinno odbywać się regularnie, od najmłodszych lat. Szczególną uwagę należy zwrócić na obszar kufy, obwódkę na uszach i wełnianą osłonę w klatce piersiowej. To tutaj najczęściej formuje się kleszcze, dlatego czesanie powinno odbywać się codziennie. Musisz umyć swoje zwierzę w ciepłej wodzie za pomocą szamponu przeznaczonego do kąpieli długowłosych ras. Suszenie odbywa się za pomocą suszarki do włosów, która pozwala wyprostować trochę wełny;
  • Codzienna pielęgnacja oczu polega na usuwaniu naturalnych wydzielin za pomocą wilgotnej gazi lub wacika. Okresowo może być konieczne oczyszczenie oczu 1% roztworem kwasu borowego i wkroplenie sterylnego oleju rycynowego;
  • regularnie wymagane jest dokładne zbadanie ust psa, co pozwoli wykluczyć poważne patologie, a także pomoże wykryć próchnicę lub choroby zapalne zębów i dziąseł na początkowym etapie;
  • cotygodniowe pielęgnowanie uszu zaleca się stosować specjalne preparaty farmaceutyczne, które łatwo rozpuszczają siarkę, co jest bardzo łatwe do usunięcia.

Okresowo wymagane jest obcinanie pazurów domowego psa specjalnymi pazurami, a także wizyta w profesjonalnej maszynie pielęgnacyjnej. Chodzenie po pekińsku w każdym wieku najlepiej nie jest w uprzęży, ale w skórzanym bezszwowym kołnierzu.

Dieta - jak karmić pekińczyka

Najprostszą i najbardziej poprawną uważa się za żywienie pekińskie w wieku do roku przygotowanej specjalnej żywności, która może być reprezentowana przez żywność w puszkach, suchą i półsuchą.

Tryb karmienia zależy od wieku zwierzęcia:

  • 1,5-2 miesiące - sześć razy dziennie;
  • 2-3 miesiące - pięć razy dziennie;
  • 3-6 miesięcy - cztery razy dziennie;
  • od sześciu miesięcy do roku - trzy razy dziennie.

Dwumiesięczny szczeniak zjada około 250-300 g naturalnej żywności, a sucha i mokra karma gotowa powinna być dozowana zgodnie z instrukcjami dostarczonymi przez producenta. W przypadku naturalnego żywienia musisz skupić się na następujących zasadach:

  • w pierwszych dwóch miesiącach podstawą odżywiania jest serek wiejski, mięso gotowane o niskiej zawartości tłuszczu, warzywa łatwo przyswajalne, ryby morskie, kasza gryczana lub mleko ryżowe;
  • w ciągu czterech miesięcy mleko należy zastąpić sfermentowanymi produktami mlecznymi;
  • w ciągu sześciu miesięcy uwzględnione są surowe warzywa, a także owoce i różnorodność zieleni.

Ważne! Należy pamiętać, że niezależnie od wieku, świeża czysta woda powinna być zawsze dostępna dla zwierząt domowych, a ilość żywności białkowej powinna być dwa razy wyższa od ziołowych. Temperatura żywności powinna wynosić około 25-30 o C.

Skład diety pekińskiej nie może być zmieniany zbyt często. Wybierając gotową suchą karmę, zaleca się preferowanie produktów wysokiej jakości oznaczonych "dla małych psów".

Od ósmego roku życia konieczne jest usunięcie z diety około 20% pokarmów roślinnych i kaszek mlecznych, zastępując je piersią z kurczaka, chudą wołowiną lub najlżejszymi produktami ubocznymi.

Choroby i wady rasowe

Genetyczne predyspozycje Pekińczyków do chorób spowodowane są dziedziczną charakterystyką rasy. Wrodzone i dziedziczne choroby takiego zwierzaka mogą być reprezentowane:

  • zaćma, która polega na zmianie struktury soczewki oka i jej zmętnieniu;
  • dystychoza lub nieprawidłowy wzrost rzęs;
  • inwersja i inwersja wieku;
  • zapalenie skóry w fałdach na twarzy;
  • niedokrwistość hemolityczna spowodowana niepowodzeniem procesów autoimmunologicznych;
  • hipoplazja zęba powodująca unieruchomienie zwierzęcia;
  • niedoczynność tarczycy, której towarzyszy niedostateczna ilość hormonów tarczycy;
  • przepuklina pachwinowa;
  • patologie krążków międzykręgowych;
  • zapalenie rogówki i rogówki i spojówek;
  • atrezja przewodów łzowych i przemieszczenie soczewki;
  • postępujący zanik siatkówki;
  • wrzodziejące zapalenie rogówki;
  • przepuklina pępkowa.

Według weterynarzy, istnieje wiele "rdzeni" wśród psów i psów z poważnymi problemami oddechowymi. Powszechne są również choroby stawowe i problemy z oczami, które są charakterystyczne dla zwierząt domowych z grupy brachycefalicznej.

Kup Pekińczyk - wskazówki, rekomendacje

Wybierając pekińczyka, należy zwracać uwagę na wygląd i stan zdrowia rodziców szczeniaka, a także oceniać ruchy psa. Całkowicie zdrowy szczeniak nie powinien być bezwładny.

Ważne jest, aby ocenić poziom otwarcia nozdrzy, który powinien być na tyle szeroki, aby nie zakłócać wdechu i wydechu. Wymagane jest również prawidłowe określenie głębokości stopy. Wada rasy to za krótki mostek nosa lub za mało płaskiej twarzy.

Gdzie kupić i na co zwrócić uwagę

Aby kupić rasowe i zdrowe zwierzę, musisz przestrzegać następujących zaleceń:

  • konieczne jest nabycie szczenięcia pekińskiego w szkółkach lub od doświadczonych, doświadczonych hodowców;
  • w procesie selekcji pożądane jest jednoczesne oglądanie kilku miotów tej rasy w różnych szkółkach;
  • wiek wprowadzonego zwierzęcia nie powinien być krótszy niż dwa miesiące;
  • Przed zakupem należy się dowiedzieć, czy przeprowadzono odrobaczanie i szczepienia zgodnie z wiekiem;
  • Warunkiem obowiązkowym jest zawarcie umowy, w której przewidziana jest odpowiedzialność dwustronna, oraz klauzuli o możliwości zwrotu zwierzęcia w określonym czasie.

Ważne! Doświadczeni hodowcy nie będą gwarantować przynależności szczenięcia w "klasie wystawowej" do ukończenia sześciu miesięcy.

Ważne jest, aby pamiętać, że jeśli planowane jest nabycie zwierzęcia wystawowego lub uczestniczącego w hodowli, konieczne jest zabezpieczenie gwarancji hodowli. Należy również wziąć pod uwagę, że jedynym oficjalnym przedstawicielem FCI w naszym kraju jest RKF.

Cena Pekińskiego psa

Koszt szczenięcia w hodowli może się znacznie różnić w zależności od klasy zwierzęcia, a także od popularności hodowców i ich lokalizacji.

Na przykład w Krasnodarze pekińska szczeniaczka "klasy pokazowej" z hodowli RKF kosztuje około 30-35 tysięcy rubli. W stolicy i Sankt Petersburgu ceny są nieco wyższe. Zwierzę bez dokumentów można kupić znacznie taniej, ale nie da się zagwarantować zdrowia takiego szczeniaka i jego rasy.

Opinie właścicieli

Wełna pekińska wygląda szczególnie pięknie w "puchowej" formie, ale jak pokazuje praktyka hodowania tej rasy, podczas prania z dużą ilością szamponu, wełna może stracić swoją naturalną twardość i puszystość. Z tego powodu doświadczeni hodowcy psów nie zalecają kąpieli psa w przeddzień wystawy.

W edukacji Pekińczyków najważniejsza jest konsekwencja i równowaga zachowania właściciela. Takie zwierzę w młodym wieku wymaga codziennej komunikacji, a także odpowiedniego wychowania i szkolenia, które musi wykonać doświadczony instruktor-cynolog. Tylko w tym przypadku możliwe będzie uzyskanie wiernego i niezawodnego, inteligentnego i wykształconego psa towarzyszącego.

Pekińska rasa psów: opis, pielęgnacja i hodowla

Pekińczycy są małymi odważnymi lwami, którzy wcześniej żyli tylko w domach szlacheckich. Dziś te zabawne pieski można znaleźć niemal wszędzie, a zainteresowanie tą rasą tylko się zwiększa. Ten miniaturowy pies o flegmatycznym charakterze i wzruszającym wyglądzie.

Rasa została wyhodowana ponad 200 lat temu w Chinach, a mianowicie w Pekinie (stąd nazwa), według legendy psy są uznawane za cesarskie. Historia rasy mówi nam, że chiński pekińczyk, japoński hin i mops mają wspólnego przodka - szeroką cordę toya, często porównywane są do pinczerów. Po tym, jak Brytyjczycy zaatakowali Letni Pałac w Pekinie (1860), pekińczyk udał się do Anglii, gdzie znalazł swój nowoczesny wygląd i został nazwany angielskim pekińczykiem.

Charakterystyka rasy pekińskiej

W procesie rozwoju rasa uległa znaczącym zmianom, współczesne pikiny znacznie różnią się od chińskiego przodka. Są to miniaturowe, raczej zwarte psy, waga dorosłego wynosi od 3 do 6 kg. Przedstawiciele tej rasy są uważani za długowiecznych - żyją 14-20 lat. Włosy pekińskie są zazwyczaj długie i średnio puszyste, ale są również gładkie. Na jakość sierści wpływają nie tylko predyspozycje genetyczne, ale także jakość paszy. Pekińskie molt średnio 2 razy w roku.

Według standardowego koloru powłoki mogą być różne. Dopuszczalne są takie odcienie, jak czarny podpalany, płowy, biały, czarny, dwukolorowy (kolor party), pstrokaty, czerwony, sable. Wyjątkami są odcienie czekolady i albinosy. Czystość rasy można ocenić na podstawie obecności czarnej pigmentacji na nosie, ustach i wokół oczu. Zwierzęta o monochromatycznym odcieniu i białe plamki na łapach i klatce piersiowej nie są uważane za dwukolorowe.

Galeria: Pekińczyk (25 zdjęć)

Pekińska postać

Pekińczyk ma następujące cechy zewnętrzne:

  • Kufa jest szeroka, dolna szczęka wystaje do przodu.
  • Oczy są czarne, duże, zaokrąglone, ze względu na cechy anatomiczne struktury, lekko wypukłe, zarysowane w nasyconym ciemnym konturze.
  • Zęby są błyszczące, białe, równe, małe, szczelnie zamknięte. Szachy są dozwolone. Zmiana zębów następuje, gdy pies opuszcza wiek szczenięcia i nie powtarza się przez całe życie.
  • Uszy są długie, proste, w kształcie serca, zwisające w dół. Ponieważ głowa pekińczyka jest szeroka, zauważalna jest znaczna odległość między uszami. Są ściśle przylegające do głowy, pokryte grubymi włosami. Zgodnie z normą, uszy znajdują się na końcach czaszki.
  • Nos znajduje się dokładnie między oczami, nos jest wyraźnie zaznaczony, czarny.
  • Dorosły Pekińczyk ma 15-23 cm wzrostu.
  • Łapy są silne, krótkie. Klatka piersiowa jest opuszczona między przednimi kończynami, szeroka na obwodzie.
  • Szyja jest gruba, krótka.
  • Ciało przed ciężkim, krótkim, z wyraźną talią.
  • Ogon jest wysoko osadzony, ściśle przylega do ciała, zakrzywiony po prawej lub lewej stronie, ozdobiony elegancko zwisającymi włosami.

Nieistniejące gatunki

Jeśli zdecydujesz się na pekińskie zwierzątko, musisz wiedzieć o wszystkich odmianach tych uroczych psów, aby uniknąć oszustwa przez pozbawionych skrupułów hodowców. Najpierw trzeba powiedzieć o typach pekińczyków, których według standardu nie ma:

  • Karzeł pekińczyk. W rzeczywistości karzeł pekińczyk oficjalnie nie istnieje. Pod tym gatunkiem sprzedają zazwyczaj najmniejsze szczenięta z miotu lub celowo nie karmią niemowląt, starając się spowolnić ich rozwój i wzrost. Zdarza się, że krasnolud pojawia się w ogólnym miocie.
  • Biały. W miocie pekińskim często pojawiają się albinosy uważane za małżeństwo.
  • Krótkowłosy Tak, możesz zobaczyć takie dzieci w sprzedaży. Ale to nie jest gatunek rasy, ale po prostu małżeństwo.
  • Royal Pekińczyk. Nazwa jest z pewnością piękna, ale taka odmiana tak naprawdę nie istnieje. Najczęściej są to standardowe psy, które pozbawieni skrupułów hodowcy nazywali tylko królewskimi psami, aby zwiększyć ich wartość.

Postać dorosłego psa

Pekińczycy, jako prawdziwi przedstawiciele rodziny królewskiej, wymagają pełnej uwagi. Zwierzę będzie o ciebie zazdrościło nawet Twojemu dziecku. Jeśli jednak to cię nie przeraża, upewnij się, że kupiłeś komfortowego psa pod względem konserwacji w mieszkaniu miejskim. Nie potrzebuje długich spacerów, więc stanie się prawdziwym przyjacielem, szczególnie dla samotnej starszej osoby.

Pekińczyk to całkiem pozytywny pies, który nie pozwoli Ci się nudzić ani na spacerze, ani w domu. Niemniej jednak przedstawiciele tej rasy wolą mierzone, spokojne życie z wyraźnie ustalonym reżimem chodzenia i karmienia. Pies łatwo podchodzi do kontaktu i przyzwyczaja się do stylu życia właściciela, dostosowując się do niego. Outsiders Pekingese nie narzeka: odnosi się do nich ściśle i agresywnie. Dlatego przygotuj się na to, że Twoi goście pies koniecznie świeci.

Pomimo niewielkich rozmiarów pies jest całkowicie nieustraszony. Potrafi sprowokować konflikt, nawet z dużym psem.

Charakter szczeniąt

Już w młodym wieku szczenięta pekińskie zaczynają pokazywać swoją postać. Dlatego, aby rozpocząć ich edukację, należy jak najwcześniej. Dzieci wykazują dumę i upór, jednak nie należy przyjmować tych cech charakteru negatywnie. Wszakże przy odpowiednim wychowaniu mogą wzrastać w godności, oddaniu, odwadze, przyzwoitości, czystości i szlachetności.

Cechy zachowania w mieszkaniu

Jak każdy inteligentny pies, Pekińczyk musi mieć zaciszny zakątek. Może to być dywan, dom, kosz lub po prostu pudełko spod niektórych urządzeń gospodarstwa domowego. Pies traktuje swoje odosobnione miejsce jako terytorium osobiste i samodzielnie decyduje, kiedy, gdzie i jak będzie kłamać. Z wielką przyjemnością będzie grać z wami aktywnymi grami, a nawet pożyczy swoje zabawki, ale tylko na czas gry, natychmiast po jej zakończeniu powrócą na swoje miejsce.

Wszystkie pekińskie gospodarstwa domowe są traktowane dokładnie, ale będą stale wymagać pełnego szacunku traktowania. Dlatego, jeśli w domu są małe dzieci, konieczne jest monitorowanie ich komunikacji ze zwierzęciem domowym, aby uniknąć odpowiedniej reakcji psa na niewinny, przypadkowy cios dziecka.

Pekińczyk kocha uczucie i troskę o swoją cenną osobę. Jeśli drapie się po brzuchu lub gładzi grzbiet, pies odczuje wiele przyjemności.

Jeśli usiądziesz, pies usiądzie obok ciebie i będzie błagać cię o smaczny kawałek, patrząc swoimi pięknymi oczami. Ale w tym samym czasie nigdy nie podejmie ataku, bezczelnie wspinając się na stół, a ty nie usłyszysz jego szczekania w tym samym czasie.

Jest to powściągliwy i inteligentny pies, który pod żadnym pozorem nie będzie faulował w mieszkaniu, będzie tolerował i czekał na ostatni spacer. Oczywiście dotyczy to tylko dorosłego Pekińczyka. Ze szczeniakami problem ten można rozwiązać za pomocą specjalnych pieluszek sprzedawanych w sklepie zoologicznym lub zwykłej pieluchy.

Pekińczyk to wielkie sprzątanie, ale mimo to często nie trzeba kąpać psa. Wystarczy zrobić to raz w miesiącu za pomocą specjalnych szamponów.

Kim jest Pekińczyk?

Istnieje kilka kategorii osób, dla których ta rasa jest idealna:

  • rodziny bez małych dzieci.
  • zawodowi hodowcy;
  • samotni i starsi ludzie;
  • miłośnicy dekoracyjnych psów.

Zwierzęta tej rasy nie są zalecane do zakładania następujących grup osób:

  • bardzo zapracowani i rzadko przebywający w domu ludzie, którzy nie mają czasu, aby poświęcić wystarczająco dużo uwagi psu;
  • rodziny z małymi dziećmi.

Opieka i utrzymanie psa

Ogólnie rzecz biorąc, opieka nad pekińczykami nie stanowi problemu. Musisz przestrzegać kilku podstawowych zasad, między innymi:

  • aby wyposażyć wygodną koję.
  • uczyć do toalety;
  • regularnie dbać o uszy, pazury, włosy i oczy.

Jak tylko przyniesiesz tę małą grudkę do domu, musi pokazać toaletę. Z reguły używa tacki dla kota z wypełniaczem lub jednorazową pieluchą, którą należy wymienić po każdym opróżnieniu psa. Możesz nauczyć psa toalety na czas, aby założyć pieluchę, gdy zacznie zachowywać się niespokojnie. Niektórzy hodowcy praktykowali toaletę na świeżym powietrzu. Jeśli nauczyłeś dziecko opróżniania się na ulicy, powinieneś regularnie zabierać go na spacer, wyznaczając na to pewien czas. Szczeniak powinien zdecydowanie nauczyć się obroży i smyczy.

Ważnym punktem jest układ łóżka. Wybierz cichy zakątek dla swojego zwierzaka, z dala od przeciągów, grzejników i hałaśliwych urządzeń gospodarstwa domowego. W sklepie zoologicznym można kupić specjalne łóżka o niskich bokach.

Wełna

Długie włosy Pekińczyka wymagają pewnej pielęgnacji, która polega na codziennym szczotkowaniu za pomocą pędzla do masażu. Do czesania spódnic i włosów za uszami lepiej używać rzadkiej szczoteczki do zębów. Włosy między palcami są starannie przycięte tak, aby łapy zwierzęcia wyglądały dobrze zadbane, a ponadto zmniejszyło prawdopodobieństwo trafienia śmieci. Naturalny płaszcz pekińczyka nie wymaga strzyżenia, jednak jeśli właściciel chce, aby jego pies wyróżniał się spośród innych, możesz skontaktować się z profesjonalnym groomerem.

Po chodzeniu lub jedzeniu fałdy na pysku należy przetrzeć wilgotną ściereczką. Pies kąpie się nie częściej niż raz na 5-7 tygodni, a im dłuższe są przerwy między kąpielami, tym lepiej. Jest to spowodowane produkcją tłuszczu podskórnego, który u psów tej rasy jest wytwarzany bardzo powoli.

Nie zapominaj o codziennej higienie miejsc intymnych i myciu nóg. Pocieszyć zwierzaka w ciepłej wodzie za pomocą specjalnych szamponów i odżywek. Wmasuj szampon w skórę psa i przemyj go wodą, a następnie użyj odżywki, która zmiękcza płaszcz i nadaje mu naturalny połysk. Zwierzęta ostrożnie wytrzyj i wysusz suszarkę do włosów, która powinna pracować przy średniej prędkości.

Aby uniknąć oparzeń, nie trzymaj suszarki zbyt blisko zwierzęcia.

Pazury i uszy

Raz w tygodniu należy przeprowadzić badanie uszu. Do ich czyszczenia użyj specjalnego narzędzia, które można kupić w aptece weterynaryjnej lub zwykłym nadtlenku wodoru. Kilka kropli leku należy spłynąć do ucha i za pomocą bawełnianego wacika oczyścić go z brudu i siarki. Jednocześnie należy zachować szczególną ostrożność i nie wkładać różdżki zbyt głęboko, w przeciwnym razie może dojść do uszkodzenia błony bębenkowej.

Pazury są obcięte raz na dwa tygodnie. Jeśli rzadziej - dojdzie do wzrostu pulpy pazurów, co dodatkowo komplikuje cięcie. Zimą pazury mogą być przetwarzane rzadziej, ponieważ samodzielnie szlifują lód. Naczynia krwionośne przechodzą przez miazgę, więc przecięcie pazurów jest zbyt krótkie, co jest niedopuszczalne, w przeciwnym razie może dojść do krwawienia.

Oczy i zęby

Oczy są słabym punktem w Pekinie, więc muszą zwrócić szczególną uwagę: prowadzić codzienną inspekcję i przetwarzanie. Zafunduj swoim oczom specjalne rozwiązanie, które można kupić w aptece weterynaryjnej. Rób to każdej nocy. W przypadku braku roztworu, oczy zwierzęcia przetrzyj wacikiem zamoczonym w mocnej herbacie. Psy mogą wykazywać wybrzuszenie jednego oka - nie próbuj traktować zwierzęcia samodzielnie, w tym przypadku konieczne jest pilne skontaktowanie się z kliniką.

Jeśli twoje zwierzę spożywa gotowe suche jedzenie, to z reguły nie pojawiają się problemy z zębami. Ale czasami zdarza się, że cząstki jedzenia pozostają między zębami i pojawia się żółty kolor. Czarne plamki lub nasycone zażółcenia na zębach powinny ostrzegać właściciela psa. Wyczyść taki rajd może być tylko specjalistą. W domu myj zęby miękką szczoteczką bez użycia pasty do zębów.

Hodowla psów

Dojrzałość płciowa członków tej rasy zachodzi dość szybko - już 7-10 miesięcy. Lepiej jednak później ułóż samce. Jeśli chodzi o suki, robią to natychmiast, przy pierwszym upale. Wynika to z faktu, że młode kobiety lepiej rodzą i rodzą potomstwo, w przeciwieństwie do bardziej dojrzałych osobników. Z wiekiem u psów występuje modyfikacja szkieletu, więc bardzo często suczki rodzą się przez cesarskie cięcie. Ciąża w Pekinie trwa 53-71 dni. Przy narodzinach musi być obecny weterynarz, ponieważ pekińskie szczenięta rodzą się z dużą głową, a żeńskie narządów płciowych nie zawsze ma odpowiednią wielkość.

Pekińczyk to niesamowity, dumny pies, który od pojawienia się rasy ma stać się towarzyszem i towarzyszem człowieka. I zrobił to dobrze, stając się uniwersalnym faworytem, ​​a nawet członkiem rodziny.

Recenzje

Mój mały pies ma 4 lata. Na początku ciężko mi jest dbać o jego długie włosy, przeczesywać ją. Myślałem nawet o nagraniu Pekińczyka jako groomera. Ale teraz każdego wieczora przeczesuję to, już się przyzwyczaiłem. Każdy, kto jeszcze nie zdecydował się na zakup, gorąco polecam tę rasę. Uwierz mi, to cudowne stworzenie da Ci wiele przyjemnych chwil.

Niedawno dali mi niesamowitego pekińskiego psa. Mała bryła opadła dość szybko, a teraz mnie nie opuszcza. Mieszkam sam, już stary, i byłam bardzo samotna. Teraz mam lojalnego przyjaciela, a nawet rozmówcę, ponieważ Senya doskonale mnie rozumie.

Jestem emerytem od 10 lat. W ubiegłym roku dostałem pekińskie urodziny, nazwałem go Marco. Dzięki jego obecności rozjaśnia moje samotne wieczory. Codziennie wychodzimy z nim na spacer po parku i komunikujemy się z innymi miłośnikami psów. Marco nie sprawia kłopotów i zachowuje się spokojnie. W przyszłym roku chcę kupić sobie drugiego psa.

Opis i zdjęcie rasy pekińskiej

Pekińczyk to chiński pies cesarski o starożytnej historii, świętej rasie o charakterze "posłańca bogów".

Pies rasy pekińskiej

Historia

Kiedyś odważny lew zakochał się w figlarnej małpce. Ale schlebiający kochanek odmówił zjednoczenia się z nim, obawiając się dużej różnicy w wielkości i zaoferował mu braterską przyjaźń. Odrzucony król zwierząt pogrążył się w najgłębszej tęsknocie. Nie wiedząc, jak pozbyć się smutku, zwrócił się o poradę do buddyjskiego mnicha, który studiował język zwierząt w ich rodzimym lesie. Mędrzec zapytał lwa, czy jest gotowy poświęcić swoją wielką moc dla dobra Miłości. Król zwierząt zgodził się bez wahania. Następnie mnich odczytał magiczną modlitwę, z której potężna bestia zmniejszyła się. Wkrótce małpa i miniaturowy lew pobrali się. Owocem ich związku był szlachetny pies, który odziedziczył lwią pychę, spokój, odwagę, małpie wesołe usposobienie i mądre oczy.

To nie jedyna legenda, która mówi o pochodzeniu niesamowitego Pekińczyka. Historia rasy sięgającej ponad tysiąclecia jest pokryta gęstą zasłoną tajemnic, fikcji i wspaniałych bajek. Nikt nie wie na pewno, w którym roku pojawił się pierwszy lew. Wiadomo jednak, że jego ojczyzną były "niebiańskie" Chiny - jedno z najstarszych i najbardziej egzotycznych krajów świata, a protoplasta był szerokim kundlem - dzieckiem Dalekiego Wschodu. Naukowcy uważają, że palce u nogi zostały oswojone w północnej części stanu i dzięki starannej selekcji wyhodowali długowłosego i arystokratycznego psa.

Inna legenda mówi, jak jaszczurki pożerające ogień oblegały cesarskie pałace i świątynie. Władcy wydali dekret o eksterminacji przerażających gadów. Wtedy jeden ze smoków, który czekał na potomka, zwrócił się do boga gór, aby otrzymać zbawienie. Bóstwo zlitowało się i zamieniło małe szczeniaczki w puszyste i nieustraszone psy po pekińsku, które wojowniczy Chińczyk kochał całym sercem.

Liczne rzeźby w zachowanych świątyniach, pałacach i ogrodach świadczą o orientalnym pochodzeniu Pekińczyków. Przy każdym głównym wejściu do majestatycznych mieszkań starożytnych chińskich elit, siłą napędową jest rodzina lwów z brązu lub kamienia. Jedna rzeźba zwykle trzyma piłkę łapą, pochłania moc i chwałę, a druga chroni młode - symbol szczęścia i radości.

Liczby i obrazy Pekińczyków można znaleźć we wnętrzach starożytnych chińskich pałaców. Naukowcy wciąż znajdują swoje małe rzeźby z kości słonia, emaliowanego złota, porcelany, brązu i jadeitu.

Odniesienia do rasy często pojawiają się w chińskiej literaturze, ale jeszcze częściej w malarstwie. Pełni wdzięku pekińczycy są przedstawiani na obrazach w uroczystym otoczeniu: biegną wdziękiem, toczą się po podłodze lub kuszą podekscytowani. Co więcej, pies pekiński jest prawie jedynym zwierzęciem domowym na płótnach wielkich artystów chińskich.

Chociaż Pekińczycy byli wyłącznym przywilejem cesarskich rodzin w Chinach, inni właściciele również mieli psy lwów. Mnisi buddyjskich świątyń wyhodowali specjalny rodzaj miniaturowych psów, ukrytych przed arystokracją, jako religijny symbol. Klasztorny Pekińczyk miał czarne futro z srebrnym płasko na czole.

Niewiele ras psów może pochwalić się takim imponującym rodowodem. Różnorodne legendy i artefakty starożytności podkreślają nieziemskie piękno, święte pochodzenie, dumny temperament i silny charakter psów po pekińsku.

Jednak niewiele wiadomo o historii ich hodowli. Przez stulecia istota o tak szlachetnych cechach była ulubieńcem cesarzy i rozwodziła się w warunkach szczęścia i luksusu w pałacu.

Tylko osoby królewskie miały prawo zawierać pekińczyk. A życie arystokratyczne tych małych stworzeń było tajemnicą zapieczętowaną siedmioma pieczęciami. A próby rozwikłania go, a zwłaszcza noszenie psów z psiarni były karane śmiercią.

Wiadomo, że chińscy monarchowie mieli na sobie zwierzęta. Oczywiście, pekińczycy byli uważani za przyjaciół samego Buddy - boskich psów. W związku z tym powołano specjalnego ministra, aby się nimi zajął. A niektóre osoby, które na mocy cesarza otrzymały wysokie stopnie, miały osobistych pracowników.

Życie pałacowe w Pekinie skończyło się w 1860 roku. Chłopi chińscy zbuntowali się przeciwko swoim władcom, osłabiając potęgę militarną swojego kraju. Następnie Francja i Anglia sprowadziły wojska do Chin i zaatakowały Zakazane Miasto - letni pałac cesarza.

Zaskoczeni arystokraci zostali zmuszeni do ucieczki. Nie chcieli zostawić świętego zwierzęcia "obcym diabłom". Dlatego przed opuszczeniem kraju wydali rozkaz zniszczenia wszystkich psów pekińskich.

Na szczęście spanikowani służący nie zdążyli ukończyć pracy. A w płonących, splądrowanych komnatach jednego z cesarskich krewnych wśród pyłu, krwi i dymu Europejczycy po raz pierwszy zobaczyli niesamowitego Pekińczyka.

Pies zamiast diamentu

Trofeum Pekingowe psy zostały zabrane do Anglii i zaprezentowane Queens of Victoria. Minęło kilka dziesięcioleci - a czarujący Pekińczyk, bez prochu i bagnetów, zajmował większość Europy.

Trzymanie małego psa o dumnej postaci było uważane za dobrą formę. Początkowo kosztowała fortunę i często jest cennym kamieniem szlachetnym dla kobiet. Dotknięte gospodynie za wszelką cenę nie chciały rozstać się ze swoimi puszystymi zwierzętami.

Historycy tej rasy wspominają o interesującym fakcie. W 1907 roku słynny amerykański przemysłowiec J. Morgan chciał kupić od Angielki Clarissa Cross pekińskiej Czerkasy. Ofiarował tej pani astronomiczną sumę - 32 tysiące funtów szterlingów. Ale szlachetny człowiek odmówił. Wtedy uparty dżentelmen pozwolił jej ustalić cenę za psa i... znowu odmówiono!

Po przewrocie wojskowym Chiny utraciły status centrum hodowli pekińskiej. Co więcej, dawniej święta rasa przestała być uprawiana w tym kraju. Znaleziono tam teraz psy pekińskie z Europy. Pod wieloma względami różnią się one od swoich imperialnych poprzedników. Nowoczesny angielski pekińczyk ma dłuższe włosy, a podszerstek jest bardziej obfity. Ponadto jest większy niż chińskie zwierzęta domowe. Jest to idealnie zrównoważony i gęsty pies o luksusowej głowie. I nie dajcie się zwieść jego dekoracyjności: standardowa waga tych krzepkich mężczyzn wynosi około 5 kilogramów. Nie tak mało dla dziecka!

Zdjęcie: Muzzle Pekingese

Pekińska postać

Natura Pekińczyka pasująca do jego majestatycznego umysłu. Jeśli nie jesteś gotowy na utrzymanie cesarskiego psa i posłańca bogów w domu, lepiej odmówić w ogóle zakupu psa pekińskiego. W końcu jest pełen dumy, aroganckiego spokoju, uwielbia kąpać się w pieszczotach i uwagi.

Ale jeśli pekińczyk przyszedł do ciebie, przygotuj się na to, aby kochać dzielnego syna Państwa Środka i nie dopuść do pewnych jego wad.

Ten prawdziwy arystokrata jest czytelny w jedzeniu i preferuje tylko naturalne mięso. Może nie przepadać za miską jedzenia.

Chrapie dość głośno podczas snu. Ma również swój własny pogląd na stan rzeczy, a on sam wybiera czas, kiedy igrać i bawić się, a kiedy odpoczywać w królewskiej pozie na wygodnym krześle. I, oczywiście, jak każdy monarcha, łatwo się obraża, gdy jest rozproszony podczas śniadania lub odpoczynku. Taki pies nie będzie tolerował znajomej relacji i zacznie bić w odpowiedzi, ustalając własny porządek w domu. Dlatego psy w Pekinie często nie dogadują się z dziećmi, które starają się przytulać puch.

Niespokojny podróżnik

Znana brytyjska aktorka Beatrice Campbell uwielbiała opowiadać ciekawą historię o swoim pekińczyku. Kochała zwierzaka tak bardzo, że nigdy nie rozstawała się z nim przez minutę. Pewnego razu podczas podróży próbowała przeprowadzić go przez obyczaje, ukrywając ręce pod płaszczem. Czek minął bez incydentu, ale potem jej kurtka nagle szczekała głośno...

Kiedy cesarz jest zadowolony

Jednak nawiązanie przyjaznych stosunków z osobą królewską jest łatwiejsze, niż mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka. Traktuj Pekińczyka z szacunkiem - a dumny maluch spłaci się z miłością, zabawnymi grami i niesamowitym uczuciem. Co więcej, jego treść nie wydaje się nudna.

Pekińczyk uwielbia biegać i bawić się z natury. Ale nie będziesz musiał go długo chodzić, ponieważ męczy go szybka pogoń. Wystarczą dwie półgodzinne spacery dziennie. Możesz nawet przyzwyczaić dziecko do tacki dla kota. Wtedy nie musisz wychodzić na złą pogodę i martwić się o zwierzaka, pozostając w pracy.

W życiu codziennym pekińczyk jest bardzo schludny i uporządkowany. Nie będzie gryzował mebli, drutów, kory bez powodu, nie będzie narzucać i przekierowywać właścicieli z naprawdę ważnych rzeczy. Ta niezagospodarowana rasa jest idealna do trzymania w małych mieszkaniach.

Poezja i tylko!

Pierwszym autorem niezwykłego opisu rasy był chiński władca Tsu-Hee. To cytat z jej wiersza, w którym opisała, jak wygląda prawdziwy królewski pies:

"Niech będzie wyrafinowana w swoich pasjach, aby poznali ją jako psa cesarskiego! Niech zachowa w ten sposób sens jej wybrania i godności... "

Opieka Pekińska

Jedyne, z czym musisz sobie poradzić, to długie futro z futra. Po rozpoczęciu linienia wszystkie sofy i poduszki pokryte są grubą warstwą sierści psa. Łatwo jest go jednak zmontować wilgotną gąbką.

Luksusowa wełna pekińska wymaga starannej konserwacji. Musisz przeczesać psa co najmniej cztery razy w tygodniu. Jednak częste zabiegi wodne są dla niego przeciwwskazane, ponieważ woda z kranu zaburza równowagę chemiczną skóry.

Idealny płaszcz jest twardy, nie przewraca się, łatwo się rozczesuje. Specjalne suche szampony i talk są odpowiednie do czyszczenia. Aby utrzymać spektakularny widok na wystawę, psy z Pekinu używały specjalnych kosmetyków. Ale zanim zaczniesz go używać, zawsze powinieneś skonsultować się z weterynarzem.

Z taką samą uwagą jak w domu, powinieneś opiekować się pekińczykiem na ulicy. Jak wszystkie małe psy, pies pekiński jest wyjątkowo pewny siebie. Nie jest w stanie oszacować rozmiarów ludzi i zwierząt, więc jeśli czegoś nie lubi, złośliwy człowiek może z łatwością, z żarliwym szczekaniem, zaatakować nawet byka.

Wojowniczy charakter chińskiego psa cesarskiego stał się silniejszy, gdy dotarł do Wielkiej Brytanii. Tutaj pekińczyk wraz z groźnymi pasterzami pasł owce, a nawet polował na kozice.

Ludzie na całym świecie wciąż są zszokowani historią psa San Et Sen. Ten odważny człowiek wszedł na pokład niesławnego "Titanica" z właścicielem Henry Harper. Kiedy statek zaczął tonąć, inteligentne zwierzę odnalazło właściciela i bezpiecznie ewakuowano w łodzi numer 3.

Mały obrońca

Niesamowita historia przypadła moskiewskiej Larice Suytenko. Złodzieje wkradli się do jej mieszkania, otwierając drzwi kluczem głównym. Kiedy, grożąc pistoletem, zażądali oszczędności rodziny od kobiety, Glasha wyskoczyła z pokoju obok - młodego puszystego pekińskiego psa. Złapała się u stóp jednego z łajdaków mocnym uściskiem. W tym momencie na schodach rozległy się głosy, a zaskoczeni bandyci pospieszyli do wyjścia. Odważny Pekińczyk musiał wyleczyć zwichniętą łapę i podwójne złamanie żebra. Ale policja i gospodyni wciąż są zachwycone wielkim wyczynem odważnego człowieka.

Doktor i maskotka

Niesamowite historie i legendy wciąż mówią o odważnym, tajemniczym Pekińczyku. Uważa się, że pies pekiński chroni swój dom przed złymi duchami. Ponadto nazywa się go uzdrawiającym psem i często wychowuje się w domach opieki, aby rozjaśnić życie osób starszych.

Wystarczy pomyśleć, dosłownie przez kilka dziesięcioleci, piękny Pekińczyk, potajemnie roztrzęsiony w cesarskich komnatach w Chinach, zdobył dzięki Brytyjczykom za miłość całego świata. Nawyk i ty jesteś małym obcym lwem, który utracił swoją ojczyznę - i stanie się prawdziwym cesarzem twojego serca.

Cena. Ile kosztuje pekińczyk?

Koszt pekińskiego zależy od klasy psa. Tak więc, powszechną praktyką dla hodowców jest rozróżnianie pomiędzy klasą zwierząt domowych, rasą i klasą wystawową. Klasa zwierząt domowych obejmuje psy, które nie biorą udziału w hodowli i wystawach. Przede wszystkim są to zwierzęta dla duszy, zwykłe zwierzęta domowe.

Klasa rasowa to osobniki, które zamierzają wykorzystać do hodowli i dalszego ulepszania rasy. W Rosji są to zazwyczaj psy, których tytuł nie jest niższy od tytułu Mistrza Rosji.

I wreszcie klasa show. To jest klasa mistrzów. Psy należące do tego wysokiego poziomu sprzedawane są nie wcześniej niż w wieku 6 miesięcy. Przecież dopiero od 6 miesięcy można dokładnie ocenić, że szczeniak nie ma oczywistych wad i może być dumą swojej żłobka w przyszłości.

Obecnie w Moskwie i St. Petersburgu ustalono następujące ceny rynkowe dla psów tej rasy.

Szczenięta z kategorii zwierząt domowych można kupić za jedyne 10.000 rubli, szczenięta w kategorii rasy są w sprzedaży od 15 000, a zwykle do 30 000 rubli. Koszt klas Pokaż Pekińskiej zaczyna się od 30 000 rubli.

Czytaj Więcej O Psach

Pies nie je i nie pije

Treść Apetyt jest jednym z ważnych wyznaczników zdrowia psa. A jeśli twój pies nagle zaczął odmawiać jedzenia - to jest powód, by przeprowadzić przyjemne badania i dowiedzieć się, co jest nie tak.