Choroby

Przyczyny napadów u psów i co robić

Niebezpiecznym objawem wielu chorób zwierząt domowych może być zespół konwulsyjny. Skurcze u psa są nieprzyjemne i przerażające. Mimowolnemu skurczowi mięśni towarzyszy często nadmierne ślinienie się, brak napięcia i utrata przytomności. Bardzo ważne jest, aby postawić prawidłową diagnozę. Tylko w takim przypadku można zalecić właściwe leczenie. Zwykle odbywa się to w dwóch etapach: leczenie objawowe ułatwia stan zwierzęcia, a specyficzne usuwa przyczynę napadów, a tym samym eliminuje ich powtarzanie.

Ale zanim pies dostanie się do kliniki weterynaryjnej, pierwsza pomoc powinna być udzielona przez tego, który jest w pobliżu. Właściciel musi wiedzieć, co zrobić, jeśli pies ma skurcze.

Napad drgawkowy

Patologiczna aktywność neuronów tych części mózgu, które są odpowiedzialne za system kontroli motorycznej, może wywołać zwiększoną konwulsyjną gotowość. Wielkość napadu drgawkowego może różnić się od łagodnego skurczu mięśni kończyn do ciężkich uogólnionych drgawek z utratą przytomności. Wszystko zależy od tego, która część mózgu jest dotknięta chorobą.

Klasyczny atak składa się z następujących głównych etapów:

  1. Aura. Jest to okres zbliżania się napadów. Można go rozpoznać po wzmożonym niepokoju, zwiększając drżenie kończyn. Może trwać od kilku minut do kilku dni.
  2. Blow To jest ostry okres. Objawy pojawiają się przy największej jasności. Skurcze są szczególnie silne, pies może stracić przytomność. Niekontrolowane oddawanie moczu, zwiększone wydzielanie śliny są charakterystyczne dla tego etapu.
  3. Stan pourazowy - stan "odrętwienia". Charakteryzuje się wędrującym zwierzęciem, utratą orientacji w przestrzeni, dezorientacją, silnym bólem głowy. Może trwać kilka godzin.

Samotnie powtarzające się napady drgawkowe nie stanowią zagrożenia dla życia. Ale istnieją ostre stany, które nazywane są stanem drgawkowym. Charakteryzuje się uporczywymi lub często powtarzającymi się napadami. W takim przypadku pies potrzebuje pilnej pomocy lekarskiej.

Przyczyny

Drgawki u psów mogą mieć różne przyczyny. Jest to dość powszechny objaw. Aby zyskać pewność, że napady nie powrócą, nie wystarczy ich wyeliminować. Konieczne jest wyleczenie samej choroby.

  1. Infekcja bakteryjna lub wirusowa u psa może być przyczyną komplikacji mózgu. Przykładem może być zapalenie opon mózgowych lub wścieklizna. Wścieklizna - odnosi się do najgroźniejszych chorób wirusowych, które są prawie nieuleczalne i prawie zawsze prowadzą do śmierci. Jedynym sposobem, aby się przed nim uchronić, jest zaszczepienie psa na czas.
  2. Ciężkie zatrucie organizmu. Jest prawie zawsze wynikiem zatrucia toksycznymi chemikaliami lub ugryzieniem jadowitego owada. Arsen jest bardzo niebezpieczny dla zwierząt. Zwierzęta mdłe, skurcze mięśni mogą towarzyszyć biegunce, wymiotom, skurczom jelit i innym objawom zatrucia. W takim przypadku odpowiednia detoksyfikacja i płukanie żołądka z obfitymi ilościami płynu mogą uratować sytuację.
  3. Hipoglikemia jest ostrym niedoborem glukozy w organizmie. W przypadku długiego głodu lub nieprawidłowego funkcjonowania trzustki poziom cukru we krwi może spaść do niedopuszczalnie niskiego poziomu. W śpiączce hipoglikemicznej może dojść do ataku i utraty przytomności. Choroba jest często dziedziczna. Wstrzyknięcie glukozy w mięśniach tylnych nóg lub niewielka ilość słodkiego syropu wlewa się do ust psa, usuwa atak.
  4. Konsekwencje urazów mózgu lub kręgosłupa, wstrząsy elektryczne mogą wywołać reakcję drgawkową. Co więcej, reakcja jest często bardzo odległa w czasie.
  5. Choroby układu sercowo-naczyniowego mogą również mieć podłoże neurologiczne, które wyraża się właśnie poprzez drgawki.
  6. Choroby nowotworowe mózgu lub rdzenia kręgowego mogą być scharakteryzowane przez skurcze i utratę czucia tylnych nóg. Jego obecność zależy od tego, która część mózgu jest dotknięta chorobą. Częściej u starszych psów.
  7. Choroba wątroby, a mianowicie encefalopatia wątrobowa jest bardzo prawdopodobną przyczyną napadów padaczkowych. Zdiagnozowano u osób, które ukończyły już 5 lat.
  8. Zakaźne uszkodzenie układu nerwowego zwierzęcia przez wirus dystalny od psa prowadzi do konwulsji i późniejszego porażenia kończyn tylnych.
  9. Niedobór witaminy i niedobory mikroelementów. Przy braku witamin i korzystnych pierwiastków chemicznych najbardziej cierpi system nerwowy. Dotyczy to zwłaszcza witamin z grupy B, a także preparatów magnezu i wapnia.
  10. Padaczka jest najczęstszą przyczyną skurczy psów. Jest bardziej podatna na duże rasy psów. To prawie zawsze wrodzona nieprawidłowość, dlatego częściej zdiagnozowana jest u młodych osób.
  11. Skutki stresu i napięcia nerwowego można również wyrazić przez wzrost konwulsyjnej gotowości.

U małych szczeniąt podczas snu często obserwuje się skurcze mięśni i drobne skurcze kończyn tylnych. Mogą je poruszać lub dotykać, tak jak podczas biegu. Nie bój się. Takie stany nie są niebezpieczne. Wskazują tylko na bardzo pobudliwy układ nerwowy dziecka. Wszystkie zwierzęta potrzebują uwagi i właściciela pieszczoty. Aby wyeliminować takie objawy, konieczne jest wzmocnienie układu nerwowego psa i mięśni nóg, chodzenie z nim w nieznanych miejscach.

Odmiany drgawek

Skurcze to mimowolne skurcze mięśni. One napinają się, stają się twarde, deformują się. Takie silne napięcie często towarzyszy zespołowi bólowemu. Mózg, włókna nerwowe, tkanka mięśniowa i układ hormonalny mogą brać udział w powstawaniu skurczów.

U psów skurcze mogą mieć różną intensywność i czas trwania. W sumie występują 4 rodzaje mimowolnych skurczy mięśni:

  • Drgawki to rytmiczne skurcze dużych grup mięśni. Zazwyczaj nie towarzyszą im zmiany lub utrata przytomności. Trwają od kilku sekund do kilku minut, czasami towarzyszy im ból.
  • Konwulsje toniczne to seria krótkotrwałych skurczów mięśni. Wpływa na mięśnie brzucha, szyi, nóg. Każdy jeden duży mięsień może uczestniczyć.
  • Konwulsje kloniczne charakteryzują się drżeniem - szybką zmianą skurczów i relaksacji. Może charakteryzować się zaburzeniami ruchowymi i zaburzoną koordynacją ruchów.
  • Uogólnione napady padaczkowe są rozproszone i dotyczą wielu grup mięśni. Pies pada gwałtownie. Konwulsyjne ruchy wstrząsają całym ciałem, zwykle spieniając usta. Takie stany są szczególnie charakterystyczne w epilepsji i zespołach epileptycznych o różnej etiologii i często towarzyszy im utrata przytomności.

Pierwsza pomoc

Nagłe konwulsje u twojego ulubionego psa nie powinny prowadzić do zamieszania. Ten objaw nie jest tak straszny. Znacznie bardziej poważne konsekwencje mogą wynikać z obrażeń, które pies może zadać podczas ataku. Dlatego głównym zadaniem właściciela jest zminimalizowanie tego ryzyka. Najbardziej poprawne będą takie działania:

  • upewnij się, że zwierzę nie może zostać zranione, w tym celu sprawdź, czy w pobliżu nie ma żadnych przedmiotów do przekłuwania lub cięcia;
  • nie położył psa na łóżku, ale na miękkim łóżku, leżącym na podłodze;
  • trzymajcie łapy i głowę zwierzęcia;
  • połóż go na boku, aby zapobiec zadławieniu, aby piana i ślinka swobodnie przepływały z ust;
  • w celu uniknięcia uszkodzenia zębów psa, spróbuj wepchnąć przedmiot (łyżkę) między szczęki;
  • Delikatnie upuść kilka kropel środka uspokajającego (Corvalol lub Valocordin) na język, co pomoże zakończyć atak;
  • obserwować zachowanie psa, aby prawidłowo opisać weterynarzowi jej stan;
  • wezwać służbę weterynaryjną w domu tak szybko, jak to możliwe lub, po odczekaniu końca ataku, zabrać psa do kliniki weterynaryjnej.

Zdarza się, że napady są dość długie, co zrobić w tym przypadku, zna tylko doświadczony weterynarz. Próby leczenia zwierzęcia za pomocą metod domowych mogą tylko pogorszyć sytuację.

Ankieta

Rozpoznanie choroby neurologicznej obejmuje zestaw badań instrumentalnych mających na celu ustalenie przyczyny. Ponieważ objaw ten może być spowodowany wieloma dolegliwościami o najbardziej zróżnicowanym charakterze, diagnoza powinna być w miarę możliwości. Podczas diagnozy zawsze brany jest pod uwagę wiek i styl życia pacjenta.

Właściciel musi się dowiedzieć, czy u żadnego z przodków psa występują podobne objawy. Bardzo ważne jest również, aby pamiętać, że pies miał poważne obrażenia lub kłosy.

Najbardziej pouczające są następujące typy ankiet:

  • rezonans magnetyczny i tomografia komputerowa mózgu i rdzenia kręgowego;
  • badanie ultrasonograficzne jamy brzusznej;
  • radiografia kości czaszki i kręgosłupa;
  • elektrokardiogram tętna;
  • szczegółowa morfologia krwi.

Należy pamiętać, że drgawki u osób w podeszłym wieku mogą często wskazywać na problemy z wątrobą, nerkami i sercem. Szczenięta i młode psy są bardziej podatne na epilepsję, a kobiety w ciąży i karmiące piersią, a także psy małych ras doświadczają niedoboru wapnia (rzucawki).

Leczenie dolegliwości

Przed rozpoznaniem leczenie drgawek u psów może być objawowe, to jest złagodzić główne objawy i poprawić ogólny stan zwierzęcia. Leczenie przeciwdrgawkowe rozpoczyna się od domięśniowych zastrzyków siarczanu magnezu (magnezja). Zgodnie z wynikami diagnozy lekarz określa główną przyczynę drgawek i przepisuje pacjentowi określone leczenie. Może się zdarzyć, że zwierzęta, które usuwają objawy neurologiczne mogą być potrzebne zwierzęciu do końca życia.

Właściciel jest zobowiązany do ścisłego przestrzegania wszystkich zaleceń lekarza. Nie można arbitralnie zatrzymać przepisanej terapii, aby uniknąć nawrotów napadów.

Środki zapobiegawcze

Dla tych warunków nie ma specjalnego systemu ostrzegania. Głównym środkiem zapobiegawczym jest przede wszystkim zdrowy styl życia - dobre odżywianie, chodzenie z psem na świeżym powietrzu, aktywne gry. Regularne rutynowe kontrole są ważne, co pomoże nie przegapić początku choroby. Napady u psów większości małych ras mogą rozpocząć się po stresie, ponieważ są bardzo nieśmiałe. Konieczne jest zapewnienie, że takie sytuacje stworzyły jak najmniej.

Najbardziej predysponowany do psów z rodowodem chorobowym. Dlaczego tak jest - wciąż nie jest znane. Psy rasy pudel, husky i jamniki są często diagnozowane z padaczką, a terier Yorkshire, chihuahua i szpic są podatne na hipoglikemię.

Wszystkie przyczyny drgawek i konwulsji u psów.

Niestety, bardzo często hodowcy psów są świadkami drgawek u zwierząt domowych. Wygląda to dość przerażająco - pies nagle upada na ziemię, a jej całe ciało zaczyna drżeć mimowolnie. Jeśli pies ma konwulsje, bardzo ważne jest, aby nie wywoływać paniki i nie dać psu właściwej pierwszej pomocy.

Skurcze psów: przyczyny, diagnoza i leczenie

Odmiany drgawek

W zależności od przyczyn, które doprowadziły do ​​pojawienia się drgawek, ich objawy również się zmieniają, to na podstawie ich manifestacji, że kilka rodzajów tej dolegliwości są klasyfikowane.

  1. Drgawki są mimowolnymi, słabymi skurczami mięśni, w takim momencie pies pozostaje świadomy i reaguje na głos gospodarza.
  2. Konwulsje toniczne - krótkotrwałe, stałe skurcze mięśni, w których pies doświadcza bólu.
  3. Konwulsje kloniczne - okresowe skurcze mięśni, przerwa może wynosić od minut do pół godziny. W okresie pomiędzy konwulsjami pies może się poruszać.
  4. Napad padaczkowy to najniebezpieczniejsze drgawki, w których zwierzę traci przytomność.

Etapy skurczów

Skurcze są zawsze niebezpieczne i wiążą się z poważnymi zaburzeniami w ciele psa. Istnieje kilka stadiów przejawów tej choroby:

  • Drżąc gwałtownie.
  • Wysokie ślinienie.
  • Nerwowość, zagubienie psa.

Pierwszy etap drgawek, aury, trwa od kilku minut do kilku dni.

  • Ciężkie skurcze.
  • Pies spada na podłogę.
  • Zwierzę zapada się.
  • Oddawanie moczu.
  • Wysokie ślinienie.
  • Dezorientacja psa - zamieszanie.
  • Ślinienie.

Przyczyny

Skurcze występują z powodu nadaktywności neuronów, które kontrolują wszystkie ruchy w ciele. Przyczyny ich występowania są następujące warunki ciała:

  • Zmniejsz poziom glukozy we krwi psa.
  • Eclampsia (obniżenie poziomu wapnia we krwi, charakterystyczne dla suk po urodzeniu dziecka).
  • Ostry wzrost poziomu potasu we krwi zwierzęcia.
  • Choroby układu moczowo-płciowego i wątroby.
  • Zakaźne zapalenie otrzewnej.
  • Wścieklizna
  • Toksoplazmoza.
  • Infekcje bakteryjne.
  • Zmiany grzybicze.
  • Nowotwory onkologiczne.
  • Pokonuje trucizny i toksyny.
  • Choroby sercowo-naczyniowe.
  • Cukrzyca
  • Padaczka.
  • Urazy głowy
  • Wrodzone choroby mózgu i rdzenia kręgowego.

Jeśli drgawki występują u psa do roku, najprawdopodobniej ich przyczyną jest wrodzona patologia, zapalenie opon mózgowych, zaburzenia metaboliczne, zatrucie ołowiem. Jeśli pies ma więcej niż pięć lat, drgawki są objawem nowotworów onkologicznych, zaburzeń wątroby lub nerek.

Pierwsza pomoc

Najważniejszą rzeczą, jeśli pies ma skurcze, jest zachowanie spokoju. Przede wszystkim, pies musi kapać kilka kropel Valocordin lub Corvalol na język, to pomoże nieco rozluźnić mięśnie.

Bardzo ważne jest, aby zanotować czas, po którym konwulsje ujawniają się i jak długo trwają. Pomiędzy napadami należy zmierzyć temperaturę zwierzęcia.

W chwili napadu bardzo ważne jest, aby pies trzymał się jak najdalej od mebli, które mogą wyrządzić krzywdę zwierzęciu.

Szczególną uwagę należy zwrócić, jeśli obok psa znajduje się drabina, zbiornik lub basen. Jeśli to możliwe, zaleca się umieścić poduszkę pod głową psa, aby zwierzę nie uszkodziło głowy.

Bardzo ważne jest, aby zwracać uwagę na to, które mięśnie są aktywne podczas napadów. Jeśli skurcze mięśni trwają dłużej niż dziesięć minut, należy natychmiast skontaktować się z weterynarzem.

Podczas konwulsji zwierzę, w przeciwieństwie do osoby, nie może połknąć języka, dlatego nie jest konieczne wsuwanie ręki do buzi, poza tym pies może gryźć.

Zwierzę domowe nie może być pozostawione samym sobie, ponieważ bardzo ważne jest wsparcie właściciela po zakończeniu napadów.

Diagnostyka

Możliwe jest ustalenie przyczyny napadów drgawkowych u psa tylko w szpitalu. Aby to zrobić, weterynarz powinien zostać poddany wszechstronnej diagnozie. Specjalista może zdiagnozować diagnozę dopiero po następujących procedurach:

  • Badanie rentgenowskie klatki piersiowej.
  • Ultradźwięki narządów jamy brzusznej.
  • Terapia rezonansu magnetycznego.
  • Tomografia komputerowa mózgu.
  • Analiza kliniczna moczu i krwi, analiza biochemiczna krwi, kał.
  • Echokardiogram serca.
  • Konsultacja z neurologiem.

Leczenie

Drgawki same w sobie nie są chorobą, a jedynie objawami choroby. W zależności od ustalonych przyczyn, weterynarz opracowuje kompleksowe leczenie zwierzęcia.

W celu usunięcia ataku zwierzę wstrzykuje się siarczanem magnezu i środkami antyhistaminowymi. Tak więc, jeśli przyczyną napadów jest brak wapnia we krwi (w nieszczelnych i karmiących samicach), pies otrzymuje domięśniowe zastrzyki glukonianu wapnia.

Leczenie opracowano indywidualnie dla każdego psa, niektóre leki są skierowane na zmniejszenie częstości i nasilenia drgawek, aby jak najszybciej wyprowadzić psa ze stanu konwulsyjnego; działanie innych leków mających na celu leczenie choroby, która spowodowała napady padaczkowe, skuteczność i czas życia będzie zależało od skuteczności tego leczenia. W żadnym przypadku właściciel nie może zmniejszyć lub zwiększyć dawki przepisanych leków, ponieważ może to spowodować wielką szkodę dla psa.

Padaczka

Czasami napady padaczkowe mogą być objawem choroby, takiej jak epilepsja, która jest przejawem neurologicznej dysfunkcji mózgu. Może to być zarówno genetycznie wrodzone, jak i nabyte w wyniku urazowego uszkodzenia mózgu, zatrucia, porażenia prądem, chorób zakaźnych i wielu innych przyczyn.

Bardzo ważne jest, aby nie mylić drgawek z mimowolnymi skurczami mięśni (szarpnięciem łap) u szczeniąt i dorosłych psów podczas snu lub podczas odpoczynku po długich spacerach, takie stany są normalne, w takich sytuacjach pies musi być przytulany i uspokajany.

Co zrobić, jeśli pies drgnie?

Każdy właściciel psa przynajmniej raz martwił się o zdrowie swojego czterokrotnego przyjaciela. Szczęście, gdy jest to po prostu drobny rozstrój żołądka lub przypadkowe przecięcie łapy.

To znacznie poważniejsze, jeśli pies złapał infekcję, złamał stopę lub przeziębił się.

I to jest nieszczęście, jeśli nieszczęśliwe zwierzę zostanie pokonane przez poważną lub nawet nieuleczalną chorobę, śmiertelne obrażenia lub głębokie zatrucie.

Ale zdarza się tak, że pies o zdrowym wyglądzie zaczyna nagle mieć drgawki lub chory ma pogorszenie stanu, któremu towarzyszą konwulsyjne skurcze mięśni.

W obu przypadkach straszy właścicieli czworonożnych przyjaciół, są zgubieni i nie wiedzą, jak postępować w takich sytuacjach.

Ale tak naprawdę, w jakich przypadkach napady konwulsyjne są niebezpieczne, czy stanowią śmiertelne zagrożenie dla życia zwierzęcia i, co najważniejsze, jak działać w takich sytuacjach?

Przyczyny Spazmów lub Spokoju, Tylko Spokój

Pierwszą rzeczą, którą musisz zrobić, to być sobą. I nie tylko dlatego, że trzeba zaczynać rozum i trzeźwo rozumować i działać. Ale także dlatego, że twoje zwierzę, jako barometr, łapie każdy z twoich nastrojów, co oznacza, że ​​panika właściciela zostanie natychmiast przekazana zwierzęciu. Jest mało prawdopodobne, że poprawi to sytuację i przyczyni się do jego powrotu do zdrowia.

Po nabyciu zwierzaka, każda zdrowa osoba będzie starała się uzyskać co najmniej podstawy wiedzy na temat jego treści, żywienia i potencjalnych zagrożeń dla zdrowia.

Dla miłośników psów obowiązkowy "kurs młodego wojownika" obejmuje informacje o niebezpieczeństwie konwulsji u zwierząt i ich przyczynach, ponieważ te nieprzyjemne zjawiska nie są rzadkością u czworonożnych.

Jest to szczególnie ważne dla właścicieli niektórych konkretnych ras.

Aby zapewnić wiarygodne informacje dla weterynarza (i jego wizyta jest obowiązkowa dla drgawek!), Dobrze będzie, aby dowiedzieć się, jak zdiagnozować rodzaj skurczy mięśni. To i diagnoza pomoże dokładniej dostarczyć i określić leczenie.

Istnieją 4 typy napadów drgawkowych:

  1. Convulsive. Mięśnie drgają ostro i gwałtownie. Świadomość psa nie jest zagrożona.
  2. Clonic. Mięśnie zwierzęcia zaczynają się naprzemiennie kurczyć, a następnie rozluźniają się. Czas pomiędzy zmianą stanu napięcia mięśniowego wynosi od 30 sekund do kilku minut. Podczas okresu relaksacji pies może wstać i trzymać się na nogach aż do następnego napadu.
  3. Tonic. Przez długi czas poszczególne mięśnie psa kurczą się w wolnym tempie, co jest przerażające i zniechęcające zwierzę. Od strachu i niezrozumienia zwierzę może zacząć jęczeć.
  4. Epileptyczny. Najbardziej niebezpieczny rodzaj drgawek. Uderzeniom gorąca towarzyszy utrata przytomności.

Łatwo ocenić rodzaj drgawek, jakie może mieć twój pies, i pośpiesz się, aby zorganizować badanie lekarskie.

Co może powodować konwulsyjne warunki u psa (Możliwe przyczyny)

Przyczyny drgawkowych ruchów są wrodzone lub nabyte. Oto najczęściej występujące:

  • Smutno powiedzieć, ale to napad padaczkowy jest najczęstszym winowajcą konwulsji u psów. Epilepsja jest poważną neurologiczną chorobą mózgu. Pewna część komórek mózgowych częściowo traci swoje funkcje i przestaje w pełni kontrolować aktywność mięśni. Powoduje to mimowolne skurczenie się mięśni zwierzęcia. Padaczki nie można wyleczyć, ale przy odpowiedniej pielęgnacji i lekach można z powodzeniem utrzymywać ją pod kontrolą.
  • Wina za pojawienie się tych drgawek może być bezpiecznie umieszczona na osobie, nawet jeśli zawsze na właścicielu psa. Mówimy o stanach drgawkowych powstałych na tle ciężkiego zatrucia trucizną domową, zwłaszcza z zawartością arsenu (trucizna na szczury, preparaty do niszczenia owadów, gryzonie itp.). Stanom konwulsyjnym towarzyszą wymioty, biegunka i wielkie pragnienie. Paraliż następuje natychmiastowe drgawki.
  • Często drgawki u zwierząt są wynikiem kontaktu z ciałem infekcji lub chorób grzybiczych. W tych przypadkach konwulsyjne skurcze dotykają kończyn psa i są głównie spowodowane toksoplazmozą, wścieklizną, piroplazmozą, tężcem i innymi chorobami.
  • Metabolizm. Jego naruszenia również prowokują napady. Na przykład suk po urodzeniu dziecka może uzyskać rzucawkę (brak wapnia we krwi). Od tego momentu skurcz mięśni. Lub brak glukozy. Ale potas powoduje konwulsje, wręcz przeciwnie, z nadmiarem ilości w organizmie.

Pierwszy pies do samopomocy

Prawdę mówiąc, właściciel zwierzęcia może zrobić bardzo mało. Głównym zadaniem jest szybkie sprawdzenie psa przez specjalistę. Pozwól sobie na dryfowanie lub angażowanie się w samoobsługę jest absolutnie niemożliwe! Ten objaw uważany jest za bardzo poważny.

Co możesz zrobić:

  • Przytrzymaj zwierzę, aby uniknąć obrażeń narożników mebli, podłogi i ścian, przyciemnić pomieszczenie z jasnego światła.
  • Dokładnie zmierz temperaturę, jeśli pozwala na to siła i intensywność napadów.
  • Kapanie leku uspokajającego w usta zwierzęcia (kilka kropli Corvalolu lub Valocordinum) w celu wyciszenia wzbudzenia centralnego układu nerwowego.

Profesjonalna pomoc ze skurczami psów

Przede wszystkim weterynarz bez zwłoki dokonuje iniekcji domięśniowych leków przeciwhistaminowych i dawki siarczanu magnezu. Pomoże to złagodzić atak. Następnie, na podstawie zebranych danych na temat przebiegu choroby, wyznaczyć dodatkowe badania.

Diagnoza obejmuje następujące procedury:

  • badania krwi (ogólne i biochemiczne);
  • prześwietlenie klatki piersiowej;
  • MRI lub CT (diagnostyka na specjalnych skanerach);
  • Ultradźwięki narządów wewnętrznych;
  • EKG mięśnia sercowego.

Dopiero po przeprowadzeniu badań można wyciągnąć wnioski na temat patologii w ciele zwierzęcia.

Nie opóźniaj prowadzenia diagnostyki. W niektórych przypadkach opóźnienie może kosztować życie zwierzęcia. Tak więc u psa starszego niż 5 lat konwulsje mogą być oznaką onkologii, od 1 roku do 5 lat - objawem padaczki, a u niemowląt w wieku poniżej jednego roku mogą pojawić się choroby wrodzone lub zaburzenia metaboliczne.

Leczenie przepisane przez lekarza powinno być wykonane w całości, nawet jeśli Twoim zdaniem pies wygląda całkowicie zdrowo.

Grupy ryzyka w rasach psów

Oczywiście, żadne psy nie są ubezpieczone przed wystąpieniem napadów. Istnieją jednak pewne rasy, których właściciele muszą być szczególnie czujni. Z jakiegoś powodu tak wspaniała, szlachetna rasa bardzo "polubiła" tak poważną chorobę jak epilepsja:

Nie oznacza to, że inne psy nie cierpią na epilepsję, ale wśród innych ras wskaźnik zapadalności jest niższy niż w przypadku powyższych. Co więcej, mężczyźni częściej doświadczają napadów padaczkowych, niezależnie od rasy.

Hipoglikemia (niedobór glukozy we krwi) jest bardziej podatna na miniaturowe psy, zwłaszcza na szczenięta:

  • yorkshire terriery;
  • Chihuahua;
  • teriery itp.

Dzieci nie tolerują przedwczesnego porodu, niezrównoważonej diety, zmieniającego się harmonogramu przyjmowania posiłków, stresujących sytuacji. W rezultacie gwałtowny spadek poziomu cukru, zaburzenia koordynacji i drgawki. Każdy atak psa jest grą z ogniem, pewnego dnia może być ostatnim...

Wybierając psa określonej rasy, nie bądź leniwy, znajdź słabości swojego zdrowia, bądź przygotowany na ewentualne sytuacje awaryjne. Kiedy zwierzę staje się powszechnym zwierzakiem, członkiem rodziny i wiernym, lojalnym przyjacielem, bardzo trudno jest zagłuszyć męki własnego sumienia, upominając się, że mogłem coś zrobić. Mógł, ale nie...

Przyczyny choroby u psów

Skurcze psów często wyłapują właścicieli z baczności, prawidłowe zrozumienie przyczyny ich wystąpienia, leczenie choroby, która doprowadziła do poważnego stanu, może stać się kwestią życia lub śmierci zwierzęcia. Drgawki są mimowolne, niezależne od zwierzęcia, skurczów mięśni lub ich grup.

  1. Gładkie muskulatury.
  2. Zdeptane mięśnie.

Klasyfikacja drgawek u psów

Gładkie mięśnie stanowią warstwę mięśniową narządów wewnętrznych, działając niezależnie od woli i pragnień gospodarza. Zwinięte - muskulatura szkieletowa, kontrolowana świadomie.

Wyjątek stanowi mięsień sercowy, reprezentowany przez prążkowaną tkankę mięśniową. Mimowolne, nieprawidłowe skurcze mięśni gładkich są zwykle nazywane skurczami.

Skurcze prowadzą do bólu (na przykład spastyczne zapalenie okrężnicy - skurcz w jelicie grubym), dysfunkcja narządów wewnętrznych (skurcz oskrzeli w astmie).

Zazwyczaj rozróżnia się napady padaczkowe u psów następujących typów:

  • kloniczny;
  • tonik;
  • konwulsyjne;
  • epileptyczny.

Clonic - częste faliste skurcze mięśni, w których napięcie zastępowane jest relaksacją. Tonic - powolne, progresywne długie cięcia. Convulsive - stosunkowo słabe drganie grupy mięśniowej. Napad padaczkowy charakteryzuje się stałym napięciem mięśni kończyn, ciała, upadkiem na kilka sekund, utratą przytomności.

Należy zauważyć, że drgawki u psa nie są chorobą, ale jej widocznym składnikiem, aby ustalić przyczynę i rozpocząć leczenie choroby spowodowane tą patologią - głównym zadaniem lekarza weterynarii.

Występowanie napadów u psów wynika z wielu przyczyn.

Podobnie jak u innych zwierząt i ludzi, mimowolne skurcze mięśni szkieletowych są objawem układu nerwowego. Występowanie drgawek u psów wynika z wielu przyczyn:

  • urazy głowy i kręgosłupa;
  • zaburzenia metaboliczne;
  • zatrucie;
  • ciężkie reakcje alergiczne (wstrząs anafilaktyczny);
  • choroby zakaźne;
  • choroby mózgu, nowotwory;
  • choroby narządów wewnętrznych;
  • wrodzone anomalie.

Cukrzyca u psów, choroba charakteryzująca się upośledzonym wychwytem glukozy przez komórki organizmu, może prowadzić do drgawek, śpiączki, śmierci zwierzęcia, zarówno w przypadku braku leczenia, jak i w przypadku nieprawidłowo obliczonej dawki insuliny. Jest to związane z niedożywieniem komórek mózgowych.

Erekcja poporodowa - choroba, która występuje u samic w okresie laktacji z powodu braku wapnia w organizmie, naruszenie przekazywania impulsów nerwowych, charakteryzuje się również atakami mimowolnych skurczy mięśni. Choroba ta często rozwija się u psów małych ras. Jeśli nie pomożesz psu na czas, pozwól rozwinąć się konwulsjom, wkrótce nastąpi śpiączka i śmierć zwierzęcia.

Zatruciu solami metali ciężkich często towarzyszą drgawki. W przeciwieństwie do zatrucia pokarmowego, występującego na tle ciężkich zaburzeń żołądkowo-jelitowych.

Choroby zakaźne z objawami uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego, które obejmują ataki padaczkowe, są reprezentowane przez szereg chorób, z których najbardziej uderzającymi są:

Wścieklizna jest śmiertelną wirusową chorobą zwierząt i ludzi. Nie ma opracowanego leczenia. Jedynym środkiem do zwalczania tej choroby jest wcześniejsze szczepienie. Plaga mięsa mięsożernego (psa) jest wysoce zakaźną chorobą wirusową, która ma kilka postaci, z których jedna jest nerwowa.

Tężec to infekcja bakteryjna spowodowana przez popadanie w cięcia, często rany kłute, drobnoustroje Clostridium. Clostridium są niezwykle rozpowszechnione w środowisku, w glebie. W ranie dochodzi do uszkodzenia integralności zanieczyszczonych obiektów skóry.

W procesie życiowej aktywności wytwarza silną toksynę, która atakuje centralny układ nerwowy, powodując konwulsje tężcowe. Śmierć pojawia się w wyniku skurczu mięśni oddechowych. Leczenie jest bardzo długie, drogie, rokowanie jest ostrożne.

U psów występuje stosunkowo rzadko, ze względu na lizanie ran, jednak psy w biegu są zagrożone.

Choroby serca prowadzą do niedotlenienia i głodu energetycznego komórek mózgu, co może powodować objawy uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego.

Choroby wątroby u psów powodują naruszenie detoksykacji organizmu, nagromadzone produkty o nieprawidłowym metabolizmie również wpływają na mózg (hepatoencephalopathy).

Objawy nowotworów w mózgu zależą od umiejscowienia guza i stopnia ucisku jego poszczególnych części mózgu.

Padaczka u psów

Spośród wszystkich drgawek u psów, napady epileptyczne różnią się. Epilepsja wiąże się z nieprawidłowościami w mózgu i dzieli się na:

  1. Pierwotna (wrodzona, idiopatyczna, prawdziwa).
  2. Wtórny (niezwiązany z dziedziczeniem lub rozwojem płodu).

Mówiąc o prawdziwej epilepsji, najczęściej sugerują jej dziedziczną transmisję, predyspozycje genetyczne. Wtórna padaczka u psa może być spowodowana wieloma czynnikami wpływającymi na mózg, od urazów po zaburzenia metaboliczne.

Ataki w padaczce pierwotnej i wtórnej są bardzo podobne, występują z tym samym obrazem klinicznym. Podział na prawdziwe i nabyte ma wartość dla dalszego leczenia.

Atak rozpoczyna się od podniecenia psa, strachu, nerwowości, chęci ukrycia się. Stan poprzedzający napad padaczkowy nazywa się aurą.

Aura może trwać od kilku sekund do kilku dni.

Drugi etap ataku, ictal, charakteryzuje się utratą przytomności, konwulsjami tężcowymi, naprzemiennymi klonicznymi skurczami mięśni kończyn i szyi, któremu towarzyszy pojawienie się pienistej śliny, jęczenia, oddawania moczu i wypróżniania. Konwulsje ustają, po pewnym czasie zaczynają się od nowa. Okresy spokoju pomiędzy napadami drgawek są wydłużane, mimowolne skurcze mięśni stają się słabsze, ostatecznie znikają.

Trzeci etap, postualny, charakteryzuje się dezorientacją psa, zamętem, ślinieniem. U niektórych zwierząt poidealny etap przechodzi w głęboki sen, w niektórych występuje silna depresja lub przemijające podniecenie.

Co zrobić z psem podczas ataku drgawek?

Przede wszystkim - szukaj wykwalifikowanej pomocy. Konieczne jest wyeliminowanie nie drgawek, jako objawu, ale ich przyczyny. Zrozumieć różnorodność chorób występujących z objawami uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego jest czasami trudna i profesjonalna.

Ustalenie prawdziwej przyczyny może wymagać dodatkowych badań laboratoryjnych i funkcjonalnych.

Przed przybyciem specjalisty konieczne jest umieszczenie psa w spokojnym, chronionym miejscu, aby zapobiec jego obrażeniom, można upuścić kilka kropli Corvalolu na język.

Dlaczego występują skurcze zwierząt domowych?

Nadmierna aktywność neuronów kontrolujących skurcze mięśni powoduje drgawki u psów. Występuje drżenie mięśni, drganie łapy lub mięśni twarzy, następnie pies uspokaja się lub pojawia się napad drgawkowy. Trwa kilka sekund lub minut i nagle zatrzymuje się. Pies wstaje, kręci głową, rozgląda się, zaczyna jeść i pić z chciwości.

Przyczyny

Wśród przyczyn drgawek u psów są:

  • Padaczka.
  • Perwersje metabolizmu.
  • Choroby zakaźne.
  • Zatrucie.
  • Patologia serca. Charakteryzuje się psem wpadającym w omdlenie

Napad padaczkowy

Jest to stan mózgu, charakteryzujący się omdleniem i drgawkami. Psy, niezależnie od dolegliwości rodowodowych, cierpią częściej niż dziewczęta. Pierwsze napady są rejestrowane od sześciu miesięcy. w 6... 18 miesięcy Blaknięcie nie jest niezależną chorobą. Jest to patologiczny objaw, który powoduje perwersję indukcji, a także osłabienie impulsów nerwowych.

Perwersje metabolizmu

Występują następujące rodzaje zaburzeń metabolicznych:

  • Hipoglikemia. Spadek poziomu cukru we krwi. Obserwowany w chorobach wątroby, nerek, wrodzonych anomaliach. Częściej cierpią psy rasy ozdobnej i małej, a także szczenięta (takie jak Chihuahua).
  • Eclampsia. Spadające stężenie wapnia we krwi (gorączka mleczna, tężyczka po porodzie). Poddawane są zwierzęta ras małych i ozdobnych.

Choroby zakaźne

Drgawki występują z następującymi chorobami zakaźnymi:

  • Wścieklizna
  • Plaga mięsożerna.
  • Toksoplazmoza.
  • Toksyczne infekcje.

Infekcje bakteryjne i grzybicze.

Zatrucie

Pies może odzyskać w następujący sposób:

  • Przez usta. Zwierzę je, zepsute jedzenie, padlina, zatrute gryzonie. Jako opcja - zatrucie lekami. Łowcy psów używają Isoniazida do zabijania psów.
  • Kontakt Występuje głównie w kontakcie ze skórą substancji toksycznych.
  • Oddechowe. W wyniku wdychania toksycznych gazów.
  • Ukąszenia owadów i węże.

Jedzenie szczura wywołuje zatrucie antykoagulacyjne.

Patologia serca

Niewydolność serca oznacza utratę zdolności do zaopatrywania w teksturę i narządy wystarczającej ilości krwi. Istnieją następujące przyczyny patologii:

  • Wrodzony Szczenięta cierpią.
  • Nabyte. Występują jako objawy poważnych chorób.
  • Wiek. Rozwijają się w wyniku starczych zmian w mięśniu sercowym.

Rodzaje skurczów

Następujące opcje są różne:

  • Konwulsje. Oddzielne słabe gwałtowne skurcze. Zwierzę nie traci przytomności, reaguje na polecenia hodowcy psów.
  • Tonic. Długie, powolne cięcie. Pies jest przytomny, jęcząc z bólu.
  • Clonic. Powtarzające się skurcze. Zwierzę wznosi się i znowu upada.
  • Napady padaczkowe. Towarzyszy utrata przytomności i stałe napięcie mięśniowe. Niebezpieczny stan jest uważany za stan epileptyczny. Skurcze trwają ponad pół godziny. Niebezpieczeństwo utraty życia jest dławione z powodu utraty kurczliwych funkcji mięśni oddechowych, ataku serca, hipertermii, kwasicy.

Diagnostyka

Przyczyna napadów jest identyfikowana na podstawie historii, kliniki, a także dodatkowych badań. Informacje informacyjne na temat wieku zwierząt domowych.

U psa, który nie ma roczku, ataki padaczkowe są związane z wrodzoną patologią, zatruciem, zaburzeniami metabolicznymi lub chorobą zakaźną, której towarzyszą zjawiska nerwowe.

Jeśli u dorosłych wystąpią skurcze, podejrzewa się epilepsję.

Starsze psy (> 5 lat) cierpią głównie z powodu zaburzeń czynności nerek, wątroby lub raka. Weterynarz może przepisać następujące procedury diagnostyczne:

  • RTG klatki piersiowej.
  • Badanie ultrasonograficzne jamy brzusznej.
  • MRI

Z eclampsią pies jest zły

Pierwsza pomoc

Początkowe ataki niebezpieczeństwa nie przynoszą. Najważniejsze - nie panikuj i oczekuj, że zwierzak przyjdzie do ich własnego ducha. Wymagane są następujące działania:

  • Zapewnij odpoczynek.
  • Chroń ofiarę przed jaskrawym światłem i głośnym hałasem.
  • Połóż psa na podłodze, po prawej stronie, rozłóż grubą miękką ściereczkę - ręcznik lub koc.
  • Zapewnij przepływ śliny.
  • Chroń głowę przed uderzeniem o podłogę, wkładając dłoń lub rolkę do sofy.
  • Nie możesz zmusić zwierzęcia do posadzenia na podłodze i próbować go przynieść.
  • Rozprostowanie szczęk, popychanie łyżki między zębami jest niemożliwe.

Jeśli pies nie stracił przytomności, obserwuje się konwulsyjne drgania kończyn tylnych, zwierzę należy zabrać do kliniki.

W przypadku utraty przytomności musisz poczekać do końca paroksyzmu, a następnie dostarczyć ją do instytucji medycznej. Gdy atak trwa dłużej niż 10 minut, pies jest owinięty kocem i zwany specjalistą do domu.

Aby zapobiec atakowi serca, leki na serce kapią na język psa - Corvalol lub analogi.

W stanie epileptycznym zwierzę jest dostarczane do kliniki. Jeśli hodowca wie, że jego zwierzę ma skłonność do drgawek, musi mieć pod ręką strzykawkę i środek przeciwdrgawkowy wybrany przez weterynarza. Specjalista pokazuje właścicielowi psa, jak wykonać zastrzyk.

Strategia terapeutyczna polega na wyeliminowaniu przyczyny choroby. Jeśli pies ma epilepsję, lekarz weterynarii zaleca kurację lekami przeciwdrgawkowymi, która jest prowadzona przez hodowcę.

Ważne jest, aby zrozumieć, że życie zwierząt często zależy od terminowości podawania leku, a zwierzę nie może zostać zabrane do kliniki przed kliniką. Dlatego treser psów musi pełnić funkcje weterynaryjnego asystenta medycznego.

Po zatruciu psy stosowały antidotum.

Jaka jest przyczyna choroby?

Każde zwierzę może mieć napady padaczkowe. Zjawisko to prowadzi do paniki wielu właścicieli i nie mogą oni szybko przejść do pierwszej pomocy. Napady drgawek można obserwować z powodu dowolnej choroby lub zmian patologicznych w organizmie.

Głównym powodem jest stan epileptyczny. Jest to niebezpieczne, ponieważ charakteryzuje się zaburzeniami neurologicznymi w mózgu zwierzęcia.

Często zatrucia zaczynają się w wyniku zatrucia truciznami, z których najgroźniejszym jest arsen.

Jeśli arszenikowi dostanie się do organizmu psa, wówczas oprócz drgawek obserwuje się wymioty, picie dużej ilości wody i biegunkę. Po stanie konwulsji może wystąpić porażenie.

Atak może również wywołać chorobę zakaźną. Na przykład przyczyną może być nawet toksoplazmoza lub wścieklizna. Aktywuje konwulsyjny stan tężcowy i zaburzenia metaboliczne. Stan rzucawki, spowodowany brakiem wapnia w ciele, prowadzi do ostrych skurczy mięśni.

Hipoglikemia może być również jedną z przyczyn konwulsji, która w tym przypadku jest typowa dla szczeniąt małych ras. Z powodu częstego stresu, nieprawidłowej diety lub przedwczesnego porodu poziom cukru we krwi wzrasta. Hipoglikemię charakteryzuje upośledzona koordynacja, a następnie nagłe skurcze mięśni.

Choroba ta może występować u przedstawiciela dowolnej rasy, ale istnieją pewne rasy, które są predysponowane przede wszystkim: jamniki, husky, labradory. Choroba jest różna, aw grupie ryzyka najczęściej stala.

Jak zapewnić pierwszą pomoc w przypadku drgawek u psów

Co jeśli pies ma skurcze? Obserwując nieprzyjemny widok z udziałem ukochanego zwierzęcia, które cierpi, w konwulsyjnych konwulsjach każdy sumienny właściciel chciałby natychmiast pomóc swojemu zwierzakowi. Ale, niestety, udzielenie pierwszej pomocy nie zadziała.

Jedyne, co można zrobić w ciągu pierwszych kilku minut, to odebrać zwierzę i dostarczyć je do kliniki weterynaryjnej.

Aby uniknąć komplikacji, możesz trzymać zwierzę podczas ataku, aby nie bolało go najbliższe przedmioty lub nie powodowało innych szkód. Jeśli weterynarz zostanie wezwany do domu, to przed jego przybyciem możesz dokładnie zmierzyć temperaturę ciała zwierzęcia.

Aby zmniejszyć pobudliwość nerwową, zaleca się, aby pies otrzymał środek smakowo-zapachowy rozcieńczony w wodzie. Żadne inne działania nie są podejmowane przed badaniem lekarskim.

Rozpoznanie drgawek u psów

Aby ustalić dokładną przyczynę napadów drgawkowych u psów może być tylko weterynarz po serii niezbędnych badań. Aby dokonać dokładnej diagnozy, przepisz następujące badania:

  • badanie krwi;
  • badanie klatki piersiowej za pomocą radiografii;
  • tomografia komputerowa;
  • USG;
  • echokardia serca.

Na podstawie wyników badań ustalono diagnozę i zalecono leczenie.

Leczenie napadów u psów

Uwolnić stan psa może tylko weterynarz. Przede wszystkim wprowadza siarczan magnezu i leki przeciwhistaminowe. Po czym ataki ustają. Na podstawie zeznania ankietowego zalecany jest cykl leczenia.

Kiedy pies zaczyna mieć skurcze kończyn, jest to stan, który niesie zagrożenie dla zdrowia i życia. Bez względu na to, jak smutne może to brzmieć, ale przy braku leczenia następny atak może być śmiertelny. Wszystko zależy od tego, jak szybko właściciel chorego psa zwróci się o specjalistyczną pomoc.

Z czego pies może mieć napady padaczkowe?

Dla właściciela psa, pierwszy napotkany drgawki u psa, ten widok staje się prawdziwym szokiem. Musimy jednak spróbować zebrać się razem, uspokoić i pomóc swojemu zwierzakowi, który obecnie bardzo tego potrzebuje.

Spójrzmy na powody, dla których pies ma skurcze i jak możesz pomóc swojemu zwierzakowi.

Przyczyny napadów drgawkowych u psów

Drgawki nie są niezależną chorobą, ale powstają w wyniku jakiejś patologii ciała. Przyczyny napadów drgawkowych u psów mogą być:

  1. Wrodzone lub nabyte choroby - epilepsja, cukrzyca, opuchlizna mózgu.
  2. Ciężkie osłabienie organizmu z powodu złego odżywiania lub choroby.
  3. Spadek poziomu cukru we krwi psa.
  4. Ukąszenie jadowitego owada lub węża.
  5. Zatrucie organizmu w przypadku zatrucia substancjami chemicznymi, lekami lub pożywieniem niskiej jakości.
  6. Urazy głowy, zarówno niedawne, jak i niedawne.
  7. Nowotwory mózgu i rdzenia kręgowego.
  8. Choroby zakaźne.
  9. Problemy z układem sercowo-naczyniowym.
  10. Poważne choroby wątroby, nerek, pęcherzyka żółciowego.
  11. Porażenie prądem.
  12. Problemy naczyniowe.
  13. Niezbilansowana dieta, która powoduje niedobór witamin i minerałów.
  14. W okresie rui i karmienia szczeniąt sukami ze względu na obniżenie poziomu wapnia.
  15. Silne przepięcie.

Jak widać, pies ma wiele przyczyn skurczów, więc tylko profesjonalista może ujawnić dokładną przyczynę.

Rodzaje napadów drgawkowych u psów

Skurcze są niekontrolowanym skurczem mięśni, który ma charakter napadowy. Napadowi konwulsyjnemu trudno jest pomylić z czymś innym, więc właściciel psa natychmiast zrozumie, co dzieje się ze swoim zwierzakiem, nawet jeśli spotkał się z tym po raz pierwszy.

Najczęściej napad występuje w jednej z opcji:

  1. Jeśli pies ma konwulsje kloniczne, wówczas wygląda na to, że naprzemiennie kurczą się i rozluźniają niektóre mięśnie, na przykład na nogach. Trwają przeciętnie około minuty, po czym zwierzę podnosi się na nogi, ale czasami atak może zostać wznowiony.
  2. Kiedy u psa występuje napad padaczkowy, obserwuje się konwulsje i utratę przytomności.
  3. Na drgawki toniczne charakteryzuje się powolnym zmniejszaniem różnych mięśni, które trwają długo i przestraszyć psa. Robiąc to, martwi się i skomla.
  4. Drgawki wyglądają jak ostre, gwałtowne skurcze mięśni. Zwierzę nie traci przytomności podczas drgawek.

Ponadto istnieje kilka czynników, z których możesz spróbować ustalić przyczynę napadu drgawkowego:

  • skurcze u szczeniąt w wieku do jednego roku są najczęściej wynikiem padaczki wrodzonej lub występują po zatruciu chemicznym lub narkotykowym;
  • padaczka pojawia się u psów w wieku poniżej 3 lat, a samce częściej cierpią;
  • napady drgawkowe u dorosłego psa starszego niż 5 lat, z reguły są wywoływane przez nowotwory mózgu lub rdzenia kręgowego, patologie endokrynologiczne lub poważne choroby narządów wewnętrznych;
  • hipoglikemia występuje częściej u ras niskiego wzrostu.

Do napadu drgawkowego

Zasadniczo konfiskaty drgawkowe można podzielić na kilka etapów:

  1. Pierwszy etap, poprzedzający sam atak, nazywany jest aurą. W tym czasie pies może zwiększyć ślinienie, martwi się i zaczyna błąkać bez celu. Ten stan można obserwować u psa od kilku minut do kilku dni, w zależności od stanu organizmu.
  2. Najtrudniejszym etapem jest udar, to znaczy sam atak, któremu towarzyszą drgawki, aw niektórych przypadkach silny przepływ śliny i mimowolne oddawanie moczu. Ten etap trwa kilka minut.
  3. Po ataku pojawia się stan pourazowy, w trakcie którego zwierzę ulega zagubieniu, dezorientacji. W tym okresie pies może odrzucić właściciela, lub odwrotnie, okazać nadmierne przywiązanie do niego, a także może kontynuować nadmierne ślinienie. Czas trwania etapu pourazowego jest inny i może zakończyć się w minutach lub może trwać dzień lub dwa.

Pojedynczy napad nie stanowi szczególnego zagrożenia dla psów, ale często powtarzających się napadów i trwających 10-15 minut, jest to poważne zagrożenie dla życia i zdrowia zwierzęcia.

Diagnoza choroby

Aby zdiagnozować przyczyny napadów drgawkowych, zwierzę będzie musiało przeprowadzić serię testów i studiów instrumentalnych:

  1. Kliniczna i biochemiczna analiza krwi.
  2. Analiza moczu.
  3. Analiza kału pasożytów.
  4. Badanie ultrasonograficzne.
  5. RTG
  6. MRI

Po otrzymaniu wszystkich niezbędnych informacji, będziesz musiał skontaktować się z weterynarzem specjalizującym się w chorobach neurologicznych, ponieważ zespół napadowy jest najczęściej oznaką chorób neurologicznych.

Pierwsza pomoc w przypadku drgawek i ich leczenia

Jeśli twój zwierzak po raz pierwszy ma konwulsyjną napad, to po raz kolejny prosimy Cię, abyś nie stracił przytomności umysłu, nie przypominał sobie, jak atak idzie, i daj mu pierwszą pomoc. Co robić z drgawkami?

  1. Stwórz spokojną atmosferę, spróbuj usunąć jasne światła i głośne dźwięki.
  2. Umieść psa na płaskiej, wystarczająco miękkiej powierzchni, na przykład na grubej ściółce na podłodze.
  3. Umieść zwierzę na prawym boku i upewnij się, że ślinka może swobodnie wypływać z jamy ustnej i nie przeszkadzać w oddychaniu.
  4. Jeśli atak miał miejsce po raz pierwszy, a pies nie zemdlał, należy natychmiast udać się do kliniki weterynaryjnej.
  5. Jeśli stracisz przytomność, musisz poczekać do końca ataku, ostrożnie owinąć zwierzę w koc i zanieść go do lekarza.
  6. Możesz spróbować podać swojemu psu lek, który pomaga zmniejszyć napięcie mięśni i rozluźnić zwierzę. Leki te obejmują "Corvalol", "Valokardin", "Valoserdin".

Jeśli przyniosłeś zwierzę do kliniki podczas ataku, lekarz zaleci wstrzyknięcie leku przeciwalergicznego i siarczanu magnezu, które pomogą zatrzymać napad.

Po zbadaniu psa i diagnozie lekarz weterynarii przepisze leczenie, które pomoże zwierzęciu żyć bez drgawek. W epilepsji będą to leki przeciwdrgawkowe, a jeśli ataki będą towarzyszyć innym chorobom, wówczas należy zwrócić szczególną uwagę na pozbycie się tej choroby.

Aby jeszcze bardziej wypełnić życie Twojego psa, musisz uważnie obserwować mianowanie weterynarza, śledzić jej dietę, aktywność fizyczną i stan emocjonalny.

Skurcze psów: przyczyny i leczenie

Wielu z nas zaobserwowało tak przerażające zjawisko, jak skurcze psów, i prawie każdy dorosły to wie. Ale w przeciwieństwie do psa może pomóc sobie lub pomóc innej osobie. Ale gdy mimowolne skurcze mięśni nagle zaczynają się u zwierzaka, wiele osób jest zgubionych i nie wie, jak się zachować w takiej sytuacji. Czy mogę sam pomóc psu? Jakie mogą być przyczyny skurczów? Jak udzielać pierwszej pomocy? Jakie leczenie jest zalecane? Spróbujmy to rozgryźć.

Przyczyny

Większość właścicieli, w postaci konwulsji swoich zwierząt, panikuje, co nie jest zaskakujące: zwierzę upada, konwulsyjnie drgają, ślinka wypływa z jej ust, a nawet może pić. Koncert jest jak horror, nie dla słabych nerwów. I każda osoba natychmiast błyska myślą: co się stało, jaki jest powód? Należy tutaj wyjaśnić, że napady nie są specyficzną chorobą, ale objawami danej choroby. Wybierz pięć z nich.

  1. Infekcja. Mimowolne skurcze mięśni mogą być spowodowane infekcją bakteryjną lub wirusową. Najbardziej niebezpieczną postacią choroby jest wścieklizna, gdy pies ma skurcze i piankę z ust, infekcja następuje w kontakcie z chorym psem.
  2. Odurzenie. Może wystąpić w wyniku spożycia psa substancji chemicznej (na przykład arsenu, który zatruł gryzonie), w wyniku czego następuje zatrucie. W ciele zaczyna się proces zapalny, rozpoczyna się biegunka i wymioty, a następnie skurcz mięśni, który może powodować paraliż.
  3. Hipoglikemia. Choroba ta występuje, gdy w ciele zwierzęcia występuje ostry niedobór glukozy we krwi. W rezultacie metabolizm jest zaburzony, dlatego też nerki i wątroba są pierwszymi, którzy cierpią i zaczynają się konwulsje. Choroba ta najczęściej objawia się w młodych, małych rasach, a także może być dziedziczona.
  4. Eclampsia, w której poziom wapnia u psa gwałtownie spada. Szczególnie ciężarne samice, nowonarodzone odchody i rasy karłowate są podatne na tę chorobę. Niedobór wapnia i prowokuje występowanie napadów zwierząt domowych.
  5. Padaczka. Jest to najczęstsza przyczyna drgawek u zwierząt. Ta choroba dotyka mózg. Może wystąpić w wyniku urazu głowy, zapalenia, procesu nowotworowego lub może zostać odziedziczony. Psy dużych ras są najbardziej dotknięte epilepsją.

Odmiany drgawek

Mimowolne skurcze mięśni są podzielone na cztery typy, a każdy właściciel musi znać objawy, które towarzyszą temu lub temu gatunkowi. Jest to ważne, aby możliwie dokładnie opisać naturę drgawek, czasu trwania i częstotliwości weterynarza. Ta informacja pomoże zdiagnozować i przepisać leczenie. Istnieją specyficzne różnice między typami skurczów mięśni, należy rozważyć każdą odmianę.

  1. Convulsive - oznaczają słabe drgania, które okresowo powtarzają się. Po krótkich cięciach zwierzę może nawet wstać i zareagować na polecenia właściciela, po czym powracają konwulsje drgawkowe.
  2. Tonic. Gatunek ten nie jest szczególnie niebezpieczny, konwulsyjne cięcia nie trwają długo. Mięśnie wzdrygają się okresowo, pies jest ciągle przytomny, ale odczuwa bolący ból, jest nerwowy i skamla. Skurcze mogą występować w dowolnej części ciała zwierzęcia, nie wywołują silnych bolesnych wrażeń, ale przestraszą zwierzę domowe.
  3. Clonic. W przypadku tego typu napadów stan zwierzęcia ulega przemianom, mięśnie kurczą się i relaksują z częstotliwością od pół minuty do minuty. Na przykład, jeśli u psa występują konwulsje tylnych nóg, to nie traci ono przytomności, a zwierzę uspokaja się podczas okresów rozluźnienia mięśni. Następnie skróty zaczynają się od nowa.
  4. Epileptyczny. Taki stan jest najstraszniejszy i niebezpieczny, pies wygląda strasznie, jak w umierających konwulsjach. Mięśnie kurczą się niemal bez przerw, a dzieje się tak, dopóki zwierzę nie straci przytomności z bólu. Napady padaczkowe mogą być nieuleczalne dla chorego psa.

Napady padaczkowe u boksera

Pierwsza pomoc

Jeśli nagle Twój zwierzak zaczął mimowolne skurcze mięśni, najważniejsze jest, aby nie bać się i nie dążyć do maksymalizacji stanu psa. Niestety, w tej sytuacji nie można pomóc swojemu psu, ponieważ konwulsyjne drgawki są bardzo poważnym objawem. Co zrobić, jeśli pies ma skurcze? Pierwszą czynnością jest natychmiastowe wezwanie lekarza weterynarii lub, jeśli to możliwe, dostarczenie zwierzęcia do kliniki. Nie wpadaj w panikę, zwłaszcza, że ​​możesz pomóc swojemu zwierzakowi, aczkolwiek drobnemu.

Zapewnij spokój i ciszę zwierzęcia, przyciemnij okna, a następnie delikatnie (podczas okresów relaksu) przenieś psa na łóżko lub gęsty materac (ale nie na łóżko). Nie wykonuj żadnych manipulacji ze zwierzęciem i nie próbuj go trzymać lub w inny sposób ożyj, jest to absolutnie niemożliwe. Konieczna pomoc medyczna dla zwierząt może być zapewniona tylko przez wykwalifikowanego specjalistę. Jedyną rzeczą, którą wolno robić samemu (jeśli nie masz odwagi dźwigać zwierząt) jest trzymanie psa tak, aby nie uderzało w głowę o ciała obce.

Uważnie monitoruj stan zwierzęcia, przerwy pomiędzy atakami, zachowanie psa jako całości. Wszystkie twoje obserwacje będą musiały zostać przekazane lekarzowi w celu ustalenia prawidłowej diagnozy i najbardziej skutecznego leczenia. Innym działaniem zalecanym przez weterynarzy jako pierwszą pomoc, jeśli pies ma konwulsje w całym ciele, ostrożnie upuścić kilka kropli Corvalolu lub Valocordin w język zwierzęcia. Leki te uspokoją zwierzę i zmniejszą pobudliwość układu nerwowego.

Ankieta

Aby ustalić dokładną przyczynę napadów u psa może być tylko lekarz po wykonaniu niezbędnych testów. Lista wymaganych procedur obejmuje: ultrasonografię jamy brzusznej, ogólną i biochemiczną analizę krwi, tomografię komputerową i MRI, EKG serca i RTG klatki piersiowej. Przed tymi badaniami nie można postawić diagnozy, jeśli tylko możemy przyjąć, dlaczego wystąpiły drgawki. U psów do jednego roku skurcze mięśni wynikają z zapalenia i wad wrodzonych. U zwierząt starszych niż rok te niepokojące objawy już mówią o epilepsji. Jeśli twój pies przekroczył wiek o 5 lat, drgawki mogą wskazywać na chorobę nowotworową.

Zapobieganie

Nie ma specjalnych wskazówek, które trudno byłoby zastosować w zapobieganiu skurczom u psów. Trzeba zwracać uwagę na odżywianie swojego zwierzaka, urozmaicać dietę i wybierać pokarm wzbogacony o witaminy, minerały i pierwiastki śladowe. Podczas spacerów upewnij się, że twój zwierzak nie ma kontaktu z osobami bezdomnymi, a zwłaszcza z agresywnymi zwierzętami, z których może się zarazić niebezpieczną chorobą. I, oczywiście, co najmniej dwa razy w roku, aby przejść regularne badanie u weterynarza w celu wykluczenia jakichkolwiek chorób, które mogą powodować konwulsyjne skurcze mięśni.

Leczenie

Przed zdiagnozowaniem przyczyn, specjalista rozpocznie leczenie drgawek u psa, wstrzykując domięśniowo siarczan magnezu. Jest lekiem przeciwhistaminowym, który zatrzyma skurcze i wyeliminuje ataki mimowolnych skurczy mięśni. Następnie lekarz zbada objawy, wyśle ​​zwierzę do badania, a dopiero potem, w oparciu o wyniki, dokona dokładnej diagnozy i przepisze niezbędne leczenie. Należy ściśle przestrzegać wszystkich zaleceń lekarza, dopóki zwierzę nie zostanie całkowicie wyleczone.

Głównym błędem popełnianym przez wielu właścicieli psów jest nieautoryzowane zakończenie leczenia, gdy uważają, że zwierzę już wyzdrowiało i nie jest konieczne ponowne "otrucie" go. Nie można tego zrobić, zwierzę musi przejść pełny cykl leczenia, który można ukończyć tylko za zgodą lekarza. I tylko od właściciela psa zależy, czy jego czworonożny przyjaciel całkowicie powróci do zdrowia. Przecież często leczenie zwierzęcia odbywa się w domu, a jeśli nie dbasz o zalecenia specjalisty, zdrowie, a nawet życie twojego zwierzaka będzie zagrożone.

Jakie rasy są zagrożone

Są to głównie psy rasowe, takie jak collie, husky, pudel, labrador i jamnik. Płeć zwierzęcia również odgrywa rolę, ponieważ mężczyźni są bardziej podatni na epilepsję niż suki. Ale ten ostatni może przejść chorobę przez dziedziczenie w okresie ciąży potomstwa.

Jednak małe rasy psów również nie są bezpieczne, mogą również złapać napady padaczkowe, ale w wyniku innej choroby, hipoglikemii. Najczęstszą chorobą są chihuahua, karłowate rasy Spitz i Yorkshire terrier. I to może się rozpocząć w młodym wieku, może być kilka przyczyn braku glukozy we krwi: przedwczesne porody, złe żerowanie, ostra zmiana w znajomym środowisku, a nawet stresujące sytuacje (nie zapominaj, że miniaturowe psy są bardzo nieśmiałe).

Możesz również zadać pytanie lekarzowi weterynarii personelu naszej strony, który odpowie na nie tak szybko, jak to możliwe, w polu komentarzy poniżej.

Czytaj Więcej O Psach

Mój pies stróżujący

Choroby Dog Blog - My WatchdogBiegunka u psów: przyczyny i leczenieBiegunka psa to nie tylko zwykły, luźny stolec, zawsze jest alarmującym "dzwonkiem" dla właściciela. Przyczyny biegunki (biegunki) są liczne, a jej konsekwencje poważnie zagrażają zdrowiu zwierzęcia, nawet na śmierć.

Samoyed pies: duży i puszysty sprytny

Choroby Uderzające białe psy, z których kagańców nie zostawiają uśmiechu, pojawiły się na terytorium Rosji. Teraz są szczególnie popularne za granicą - w Ameryce i Kanadzie, ale o nich nie zapomnieliśmy.

Zdjęcie rosyjski toy terrier

Choroby Rosyjskie teriery są wesołymi i kompaktowymi psami, które z łatwością odnajdują wspólny język zarówno wśród ludzi, jak i zwierząt.Rosyjski toy terrier długowłosy.PochodzenieNa początku XX wieku małe psy, takie jak mopsy i angielskie zabawki terierów, były bardzo popularne w Rosji.