Rasy

Napady epilepsji u psa: objawy, przyczyny, leczenie

Epilepsja występuje nie tylko u ludzi, zwierzęta są narażone na tę chorobę.

Epizody epilepsji u psów mogą wystąpić z powodu dysfunkcji neurologicznej występującej w korze mózgowej. Przyczyn tej choroby jest wiele.

Psy najbardziej podatne na epilepsję

Według statystyk najczęściej napady epileptyczne cierpią na jamniki, owczarki niemieckie i belgijskie, golden retrievery, bokserzy, pudle, cocker spaniele, psy gończe, sznaucery miniaturowe, collie, husky syberyjskie, labradory, setery irlandzkie i terierów.

Jeśli zwierzę nie należy do żadnej z tych ras, nie oznacza to, że na pewno nie będzie chorował. Każdy pies może cierpieć na epilepsję.

Najczęściej pierwsze napady padaczkowe u psów występują nawet przed rokiem. Ale nie zawsze. Starsze zwierzęta mogą również cierpieć z powodu tej choroby.

Pierwotna padaczka

Wrodzona lub pierwotna padaczka może wystąpić u zwierząt domowych od sześciu miesięcy do pięciu lat. Głównymi objawami choroby są konwulsje toniczno-kloniczne, którym towarzyszą ślina, mimowolne oddawanie moczu, utrata przytomności. Atak trwa kilka minut. Po nim pies nie ma koordynacji, nudnej uwagi i zmiany zachowania.

Z reguły ataki tej padaczki powtarzają się raz na 3-4 tygodnie. Między nimi pies czuje się świetnie.

Pierwotna padaczka jest spowodowana dziedzicznością. Spaniele, bokserzy, sznaucery, foksteriery, bernardyny, syberyjskie husky i collie są najczęściej dotknięte.

Wtórna padaczka

Ta padaczka pojawia się w wyniku choroby zwierzęcia lub urazu. Do skutków tych należą zatrucia substancjami toksycznymi lub metalami ciężkimi, porażeniem prądem, ukąszeniami zatrutych gadów, przeszłymi chorobami zakaźnymi (dżuma lub zapalenie mózgu), pasożytami jelitowymi, przeciążeniem układu nerwowego lub uszkodzeniem mózgu. Niewłaściwe odżywianie może również odgrywać rolę w postawieniu tej diagnozy.

Choroby padaczkowe

Psy mają epilepsję z wielu powodów. Ta choroba może być dziedziczona. Jeśli pies ma genetyczną predyspozycję do choroby, procent prawdopodobieństwa napadu jest bardzo wysoki.

Innym czynnikiem w występowaniu choroby są zaburzenia, które występują podczas rozwoju płodu zwierzęcia. Często ta choroba staje się obrzmiała w mózgu.

Epilepsja idiopatyczna dotyka psy w wieku od 1 do 3 lat. Występuje, gdy liczba neuroprzekaźników w tkankach jest znacznie mniejsza niż norma. Impulsy nerwowe często nie osiągają celu, kumulują się, co prowadzi do silnego przeciążenia układu nerwowego.

Ataki epilepsji mogą występować u psów w wieku powyżej 4 lat. Przyczyną ich występowania są nowotwory w mózgu, przerzuty lub zaburzenia metaboliczne.

Przekazywane choroby zakaźne mogą również przyspieszać rozwój choroby. Choroby te obejmują plagę drapieżników i zapalenie mózgu.

Hipokalcemia i hipoglikemia, nawet upośledzony metabolizm glikoprotein może prowadzić do napadów padaczkowych.

Choroby układu sercowo-naczyniowego, arytmia, niewydolność nerek i wątroby są czynnikami, które mogą prowadzić do epilepsji u psa.

Obecność robaków w ciele zwierzęcia może również wywoływać drgawki, szczególnie jeśli ma predyspozycje do choroby. W trakcie ich aktywności życiowej robaki wypuszczają toksyny, które negatywnie wpływają na układ nerwowy zwierzęcia.

Czynniki zewnętrzne, które mogą wywołać rozwój choroby

Sprzyjają pojawieniu się chorób, takich jak padaczka u psów, przyczyny mogą być bardzo różne. O niektórych właścicielach czworonożnych przyjaciół nawet nie podejrzewa.

Nawet niewłaściwa dieta może prowadzić do rozwoju choroby. Przede wszystkim niezwykle ważne jest prawidłowe karmienie zwierzęcia w sposób zrównoważony, tak aby uzyskać wszystkie niezbędne makro- i mikroelementy, witaminy i minerały. Powinieneś upewnić się, że pies zjadł tyle, ile potrzeba, nie możesz pozwolić na przekarmienie. Nie powinno to również być niedostateczne. Karma musi być wysokiej jakości.

Nadmierne obciążenie zwierzęcia może prowadzić do rozwoju choroby, nie tylko fizycznej, ale także nerwowej.

Pies może zostać zatruty przez toksyny, metale ciężkie lub chemikalia. Najczęściej ataki zaczynają się od substancji takich jak strychniny i fosforoorganiczne.

Uszkodzenie padaczki może również prowadzić do uszkodzenia mózgu. Należą do nich ciężkie uderzenia w głowę, urazy podczas porodu, a także niewłaściwa obsługa szczeniaka.

W wyniku porażenia prądem u psa mogą wystąpić ataki epilepsji. Jeśli zwierzę zostanie ukąszone przez owady lub węże, których trucizna wpływa na układ nerwowy, może również prowadzić do choroby.

Rodzaje napadów padaczkowych

Drgawki padaczki u psa mogą mieć cztery różne typy, które są ważne dla wszystkich posiadaczy czworonożnych przyjaciół.

  • Zwierzę traci przytomność. W ogóle nie ma skurczów lub są one bardzo słabe.
  • Uogólnione konwulsje toniczno-kloniczne motoryczne. Z reguły rozprzestrzeniają się po całym ciele, a zwierzę może nawet stracić przytomność.
  • Ogniskowe skurcze motoryczne. Mogą być z generalizacją lub bez niej. W tym przypadku drgawki występują w jednym obszarze ciała, a następnie przechodzą do następnego. Nie zawsze kurcze obejmuje całe ciało zwierzęcia.
  • Częściowe napady złożone. Jednym z głównych objawów tego typu jest zmiana w zachowaniu zwierząt domowych. Obserwuje się nietypowe zachowanie. Większość zwierząt zaczyna łapać owady w powietrzu. Ten rodzaj napadu może wystąpić z napadami lub bez nich lub może obejmować całe ciało zwierzęcia.

Objawy epilepsji

Ważne jest, aby prawidłowo zidentyfikować napad padaczkowy i nie mylić go ze zwykłymi drgawkami, ponieważ nie zawsze mówią o tej chorobie.

Często napady są oznakami jakiejś choroby. Po prawidłowym zdiagnozowaniu i wyleczeniu zwierzęcia, właściciele uwolnią go od mimowolnych skurczy mięśni.

Niezależna diagnoza nie jest zalecana. W tym celu lepiej skontaktować się ze specjalistyczną kliniką weterynaryjną. A więc, jak epilepsja występuje u psów? Objawy, które mówią o tym są następujące:

  • Niepokój Zwierzę może zacząć skomleć, będzie biegać w poszukiwaniu schronienia lub będzie chowało się w cichym miejscu. Warto zwrócić uwagę na ślinienie. Zostanie zwiększony.
  • Kolejne konwulsje będą następować. Niemal zawsze towarzyszy im opróżnianie pęcherza i jelit. Często, z powodu skurczów, zwierzę może gryźć język lub policzek, co będzie skowytać lub piskować.
  • Wtedy skurcze ustąpią, ale ślinienie pozostaje podwyższone, czasami ślina może nawet pienić się. Pies może być przygnębiony lub zbyt poruszony.

Pierwszymi objawami epilepsji u psów są drgawki mięśni kufy. Stopniowo skurcze rozprzestrzeniają się na całe ciało. Zwierzę może stracić przytomność. Często dochodzi do wzrostu temperatury ciała. Łapy zwierzęcia są stale w ruchu, szczęki są szczelnie zamknięte, głowa jest odrzucana, oczy się toczą, a źrenice są bardzo rozszerzone. Oddech psa w tym momencie jest głośny i bardzo ciężki.

Najczęściej ataki choroby występują w nocy i rano. Właściciele z doświadczeniem, którzy wiedzą, czym jest padaczka u psów, objawy nadchodzącego ataku można przewidzieć na długo przed ich wystąpieniem. Pies staje się ospały, wstrząśnięty, a także stara się przejść na emeryturę.

Czy można leczyć epilepsję?

Padaczki nie można wyleczyć. Ale możesz ułatwić życie swojemu zwierzakowi. Stopniowo właściciele uczą się określać podejście do ataku w ciągu kilku godzin lub nawet dni. Leki przyjmowane na czas pomogą zwierzęciu uniknąć napadów padaczkowych.

Leczymy padaczkę

Należy pamiętać, że jeśli objawy padaczkowe są wykrywane przez zwierzę domowe, leczenie u psów nie jest takie samo jak u ludzi. Narkotyki przepisane ludziom mają toksyczny wpływ na zwierzęta, a podawanie ich zwierzętom jest niebezpieczne.

Najpierw musisz pilnie skontaktować się ze specjalistą. Tylko weterynarz może prawidłowo określić obecność choroby, takiej jak epilepsja u psów (objawy i leczenie których opisujemy szczegółowo w naszym przeglądzie). Po zbadaniu zwierzęcia będzie on przepisał wymagane leki przeciwdrgawkowe.

U weterynarza

Kiedy hodowcy psów spotykają się z takim zjawiskiem jak "epilepsja" u psów, leczenie, sposób zatrzymania napadów to główne kwestie, które ich interesują. Ale samoleczenie jest niebezpieczne. Musisz natychmiast skontaktować się z lekarzem weterynarii.

Wszystkie leki są wybierane indywidualnie. Najpierw musisz przeprowadzić anamnezę.

Weterynarz powinien znać rasę psa, jego płeć i wiek, wszystkie szczepienia, a także objawy choroby. Ważne jest, aby wskazać rodzaj napadów, dokładnie kiedy to się stało.

Właściciel powinien pamiętać dokładnie tak dokładnie, jak to możliwe, kiedy mają miejsce ataki. Być może są one poprzedzone karmieniem, chodzeniem lub jakimś innym bodźcem. Lekarz musi wiedzieć, czy zwierzę jest chore. Być może cierpiał na chorobę zakaźną, grzybiczą lub pasożytniczą. Konieczne jest wskazanie, czy zwierzę było leczone i w jaki sposób.

Po zebraniu wywiadu zaplanowano pełne badanie na zwierzętach domowych. Weterynarz może również zamówić badanie czaszki, aby dowiedzieć się, czy doszło do urazów głowy i zbadania mięśni pod kątem obecności obszarów z atrofią.

Lekarz dokładnie bada odruchy zwierzęcia, jego wzrok i same źrenice, bada nerwy czaszkowe i wrażenia dotykowe. Konieczne są badania krwi i moczu, czasami wykonuje się MRI i prześwietlenia czaszki.

Po przeprowadzeniu wszystkich procedur i potwierdzeniu rozpoznania "padaczki" u psów, leczenie jest ustalane indywidualnie. Lekarz przepisuje leki, określa ich dawkowanie i częstotliwość stosowania, wyjaśnia, jak dać zwierzęciu pierwszą pomoc w przypadku drgawek. Doradza również w zakresie normalizacji żywienia zwierząt.

Narkotyki

Leki przepisywane przez weterynarzy na padaczkę pierwotną u psa są lekami przeciwdrgawkowymi. Najpopularniejsze to kilka leków:

"Fentonin". Jest bardzo skuteczny i nie ma skutków ubocznych. Ale lek jest szybko usuwany z organizmu, powodując pragnienie i, w konsekwencji, częste oddawanie moczu.

"Fenobarbital". Również wysoce skuteczne i szybko działające leki. Minusy: zwiększone działanie moczopędne, powoduje pragnienie, zwiększa drażliwość zwierzęcia.

"Primidon". Wysokowydajne, szybko działające leki, które również powodują pragnienie i apetyt. Dostępne tylko w formie tabletek.

"Diazepam". Szybkie działanie bez efektów ubocznych. Działanie leku w krótkim okresie. Zwiększa drażliwość i nerwowość zwierzęcia.

Jeśli nie pomaga żaden rodzaj leków, lekarze weterynarii zwykle przepisują fenobarbital bromkiem sodu lub potasu.

Jeśli u psów występuje choroba, taka jak padaczka (opisywaliśmy objawy i leczenie w ten sposób), właściciele powinni pamiętać: ta choroba jest nieuleczalna, leki i ich dawkowanie nie zawsze mogą pomóc po raz pierwszy. Ważne jest, aby zwierzę zostało w pełni zbadane. Tylko w tym przypadku weterynarz będzie mógł wybrać najbardziej skuteczny lek.

Atak Co powinienem zrobić?

Podczas ataku wskazane jest przytrzymanie głowy, obrócenie jej na bok, aby zwierzę nie zadławiło się jego śliną. Czasami zwierzę nie odwraca głowy. W tym przypadku lepiej zostawić wszystko tak, jak jest, i po prostu podążać.

Nie trzeba próbować trzymać języka ani otwierać ust rękami lub przedmiotami. Nie da się jednak otworzyć szczęk, a język i tak nie upadnie.

Ponadto nie jest konieczne, aby w chwili ataku podać lek na zwierzę domowe lub go wypić.

Pożądane jest umieszczenie głowy zwierzęcia na miękkiej ściółce. Można oczywiście próbować położyć głowę na kolanach, ale istnieje możliwość, że zwierzę po prostu ugryzie właściciela.

Upewnij się, że w pobliżu nie ma żadnych przedmiotów, które mogłyby urazić zwierzę w przypadku drgawek. Zapewnij świeże powietrze otwierając okno lub odpowietrznik.

Również w czasie ataku w pokoju nie powinny być dzieci i inne zwierzęta.

Jeśli atak trwa pół godziny lub towarzyszy mu wzrost temperatury, należy zabrać zwierzaka do kliniki weterynaryjnej. Do transportu zwierzę musi być owinięte w koc. Lub możesz zadzwonić do lekarza w domu.

Pies po ataku epilepsji potrzebuje samotności, zapewnia mu całkowity odpoczynek.

Podsumowując

Przyczyny tej choroby mogą być liczne, zarówno wrodzone, jak i nabyte. Nie bój się, jeśli zdiagnozujesz epilepsję u psów. Leczenie, jak zatrzymać napady, co dalej i jak pomóc swojemu zwierzakowi - wszystkie te pytania, odpowiedź można znaleźć u weterynarza.

Wymagane jest pełne sprawdzenie zwierzęcia, wybór właściwych leków i obserwacja go. Z biegiem czasu, właściciel będzie mógł zobaczyć oznaki zbliżania się napadów i z czasem dostarczyć niezbędne lekarstwa dla zwierzęcia, tym samym ratując go przed cierpieniem.

Padaczka u psów: co zrobić, jak uratować czworonożnego przyjaciela

Każdy właściciel jest zawsze zdenerwowany, gdy jego ukochany zwierzak ma problemy zdrowotne. Często ludzie nie wiedzą, jak pomóc czworonożnemu członkowi rodziny. W tym artykule omówimy tak poważną chorobę neurologiczną, jak epilepsja. Jakie objawy wskazują, że pies cierpi na epilepsję, jakie są przyczyny choroby, jak pomóc i czy możliwe jest leczenie domowe - w naszym artykule znajdziesz odpowiedzi na te ważne pytania.

Co to jest padaczka u psów

Epilepsja objawia się nieoczekiwanymi i niekontrolowanymi napadami padaczkowymi, które mogą wystąpić z utratą przytomności lub bez niej. Może to być zarówno choroba niezależna, jak i objawowa (wynikająca z innych problemów zdrowotnych, urazów).

Ataki występują w postaci małych drgawek ciała czworonoga lub w postaci silnych drgawek. Może być szarpanie jak każda część ciała osobno, a całe ciało całkowicie.

Epilepsja może występować u psów różnych ras iw różnym wieku. Jest zdiagnozowany w 5-5.7% czterech nóg. Z reguły po raz pierwszy drgawki drgawkowe (w przypadku choroby genetycznej) występują w wieku od sześciu miesięcy do pięciu lat.

Weterynarze opracowali listę ras predysponowanych do wystąpienia tej choroby. Należą do nich:

  • polowanie - labrador, seter irlandzki, jamnik, pies gończy, collie, golden retriever;
  • walka - bokser;
  • obsługa - St. Bernard, Belgijskie i Niemieckie Owczarki;
  • dekoracyjny - pudel, sznaucer, terier;
  • jeźdźcy - Siberian Huskies.
Co ciekawe, podobnie jak u ludzi, u czworonogów częściej zdiagnozowana jest padaczka u mężczyzn. Wcześniej eksperci w dziedzinie weterynarii wierzyli, że jedynym rozwiązaniem na wystąpienie epilepsji zwierzęcej jest spanie, ponieważ zarówno ona, jak i jej właściciele będą dręczeni przez całe życie.

Jednak współczesna medycyna weterynaryjna ma odmienne zdanie - przy uważnej obserwacji psa i właściwej selekcji leków, padaczka może być kontrolowana w 70% przypadków.

Chociaż, oczywiście, nie ma mowy o całkowitym wyzdrowieniu. I tylko niemożność uzyskania kontroli nad napadami może służyć jako powód do eutanazji zwierząt.

Rodzaje i przyczyny

Weterynarze izolują od czworonogów dwa typy padaczki ze względu na rodzaj występowania:

  1. Prawda (idiopatyczna) - wynikająca z predyspozycji genetycznej, czyli pies był już chory.
  2. Fałszywe lub nabyte - opracowane z powodu różnych czynników.
Przyczyny epilepsji u psów to ogromna ilość, a także konsekwencje. Wymieniamy tylko te główne:

  • nowotwór mózgu;
  • infekcje (zapalenie mózgu, zapalenie skóry, itp.);
  • toksyczne zatrucie;
  • uraz głowy;
  • porażenie prądem;
  • ukąszenie węża, owad;
  • zaburzenia nerek i wątroby;
  • hipoglikemia;
  • pasożyty;
  • niezdrowa dieta;
  • długotrwały stres w układzie nerwowym.

Etapy i objawy

Możliwe jest ustalenie, że zwierzę ma padaczkę za pomocą kilku charakterystycznych objawów, a konkretnie w wyniku szczególnego przebiegu napadu. Może to być poprzedzone zmianą zachowania zwierzęcia - w ciągu kilku dni odczują zakłócenia snu, przygnębienie nastroju itd. W samym ataku rozróżnia się trzy etapy:

  1. "Aura" to początkowy etap, podczas którego czworonożni zachowuje się nerwowo, podniecenie, ma więcej śliny niż zwykle, jęczy bez wyraźnego powodu, drży, lęki, próbuje zapchać się w ustronnym miejscu. Ten etap trwa kilka minut lub kilka dni.
  2. Ictal jest faktycznym stadium napadu, charakteryzującego się utratą przytomności, skostnieniem kończyn, toczeniem się oczu, rozszerzonymi źrenicami, częstym i głośnym oddechem, skurczami kończyn, zgięciem i wydłużeniem łap, pienistym wydalaniem śliny, mimowolnym oddawaniem moczu i wydalaniem, piszczeniem, skomleniem. Ten stan obserwuje się przez jedną do pięciu minut.
  3. Postiktal - ostatni etap, kiedy zachowanie zwierzęcia charakteryzuje się dezorientacją, depresją, zamętem, sennością lub odwrotnie, lękiem, niepokojem. Czas trwania etapu wynosi od kilku godzin do kilku dni.

Istnieje choroba, której przyczyna nie jest ustalona, ​​zwana "odwrotnym kichaniem", charakteryzująca się skurczami brzucha i klatką piersiową, a także głośnymi oddechami. Czasami właściciele martwią się, gdy patrzą, jak ich zwierzak nerwowo drży z kończyn lub żałośnie płacze podczas snu. Ten stan nie jest nienormalny, to normalne zachowanie zwierzęcia w głębokim śnie.

We wszystkich nie niebezpiecznych warunkach pies wie, gdzie jest, kto jest obok niego. Podczas epilepsji umysł zwierzęcia jest zamglony, wydaje się, że jego mózg i pamięć, przez krótki czas, odłączyły się. Dokładnie określić ciężkość zwierzęcia może tylko lekarz.

Co robić podczas ataku

Każdy miłośnik psów będzie musiał wiedzieć, jak powstrzymać ataki epilepsji u psów i jakie leczenie jest konieczne dla chorego zwierzęcia. Szczególnie ważne jest, aby znać właścicieli psów, których rasy są predysponowane do znoszenia.

Od razu zauważamy, że pierwszą rzeczą, którą musi zrobić właściciel, to uspokoić się i zjednoczyć. To jedyny sposób, by pomóc zwierzęciu. Najważniejsze: wiedzieć, że napady krótkoterminowe nie stanowią zagrożenia dla życia zwierzęcia, a w 99% przypadków kończą się na pięć minut, a czworonożny sam w sobie nie jest niebezpieczny. Oto kroki, które musi podjąć gospodarz podczas napadu padaczkowego:

  1. Stwórz psa w komfortowych warunkach, chroniąc go przed głośnymi, przeszywającymi dźwiękami, jasnym światłem, kontaktem z dziećmi i innymi zwierzętami. Możesz zmoczyć kończyny chłodną wodą, wpuścić świeże powietrze do pomieszczenia, przekartkować zwierzę tak, aby było chłodniejsze.
  2. Aby czterokierunkowe bicie w konwulsjach pozwalało uniknąć dodatkowego zranienia, należy albo podeprzeć głowę, albo podłożyć pod nią miękką ściółkę. Nie warto całkowicie trzymać psa. Nie otwieraj też jej szczęk i nie dotykaj ust.
  3. Pod koniec faktycznego etapu ataku otocz zwierzę sympatią i spokojem.

Diagnostyka

Po pierwszym napadzie drgawkowym zwierzę musi zostać pokazane lekarzowi weterynarii, który zaplanuje badanie. Dopiero po jednym ataku lekarz nie wyciąga żadnych wniosków. Leczenie w domu można przepisać po stwierdzeniu epilepsji u psa i powtarzających się napadów padaczkowych. Weterynarz rozpoczyna historię zwierzęcia, gdzie według właściciela rejestruje wszystkie okoliczności, w których występują ataki, a które ich poprzedzają, częstotliwość i czas trwania. Z reguły prosi właściciela, aby prowadził specjalny dziennik, w którym te informacje będą oznaczone. Również zachowanie psa pasuje do opowieści przed atakiem i podczas niej.

Podano wskazówki do analizy:

  • krew i mocz (ogółem);
  • na poziomie pozostałości azotu w moczniku;
  • na poziomach glukozy we krwi;
  • na poziomie ołowiu i wapnia;
  • na obecność pasożytów.
W zależności od wyników tych analiz mogą być wymagane dodatkowe badania:

  • tomografia komputerowa;
  • gromadzenie płynu mózgowo-rdzeniowego;
  • radiografia czaszki;
  • elektroencefalogram.

Jak leczy się?

Dla tych psów, które rzadko doświadczają słabych skurczów, terapia nie jest potrzebna. Konieczne będzie jedynie obserwowanie i prawidłowe zachowanie gospodarza podczas drgawek. W przypadku psów, u których występują skurcze raz w miesiącu lub częściej, przepisuje się je na tabletki na padaczkę, które mają na celu zmniejszenie częstotliwości i siły napadów padaczkowych. Wśród leków przepisanych dla psów są:

  • Fenytoina;
  • Fenobarbital;
  • Primidone;
  • Diazepam (Valium).

Właściciel będzie musiał stale monitorować stan zwierzęcia, a także poziom leku pobranego z jego krwi. Samo-anulowanie leku lub zmiana jego dawki jest zabronione.

Akupunktura może być traktowana jako dodatkowa metoda leczenia.

Prognoza i konsekwencje

Oczywiście każdy właściciel chorego zwierzęcia jest zainteresowany głównym pytaniem: jak długo żyją psy z epilepsją? Nie można udzielić jednoznacznej odpowiedzi. Życie czworonożnego zwierzęcia zależy od kilku czynników:

  • powody, które prowokowały chorobę;
  • siła napadowa;
  • postęp choroby;
  • zgoda właściciela na instrukcje lekarza;
  • warunki życia.
Generalnie, jeśli właściciel zastosuje się do zaleceń, prawidłowo i na czas dostarczy tabletki przeciwdrgawkowe, wyraźnie kontroluje poziom leku we krwi, dba o naturalną zbilansowaną dietę i odpowiednie spożycie witamin i minerałów, następnie padaczka nie wpływa znacząco na życie czworonożnego członka rodziny.

Zdarzają się przypadki, w których terapia farmakologiczna pozwoliła całkowicie pozbyć się ataków, zapomnieć o nich przez kilka lat lub doprowadzić do znacznego zmniejszenia ich częstotliwości - do jednego do trzech razy w roku.

Zapobieganie

Nie można zapobiec epilepsji genetycznej. Odpowiedzialni właściciele chorych zwierząt powinni unikać krycia i rozmnażania.

Jeśli podczas obserwacji można było dokładnie ustalić, jakie czynniki powodują drgawki, należy je wyeliminować z życia zwierzęcia.

Psy epileptyczne powinny być chronione przed stresem, gdy tylko jest to możliwe przez całe życie. Oczywiście o każdym uczestnictwie w wystawach, konkursach i innych wydarzeniach publicznych nie może być mowy.

Epilepsja jest poważną chorobą u psów, której nie można wyleczyć, ale wymaga leczenia. Przy prawidłowym przepisywaniu leków przeciwdrgawkowych, przestrzeganiu zaleceń lekarza przez lekarza, tworzeniu wygodnych warunków dla czworonożnego członka rodziny, zwierzę może żyć w spokoju, w pełni i dość długo. W bezwzględnej większości przypadków "czarna choroba" u zwierząt może być kontrolowana.

Leczenie padaczki u psa: objawy i objawy, zatrzymanie ataków

Wszyscy wiedzą, że pies jest najlepszym przyjacielem mężczyzny. Innymi słowy, jest to istota, która zawsze będzie nam pomagać i chronić. Psy mają tendencję do zranienia tak samo jak ludzie. Zasadniczo zwierzęta te mogą nabawić się epilepsji po napięciu nerwowym. Weterynarze twierdzą, że stres u psów, u których rozwinęła się epilepsja, jest wyjątkowo niepożądany. U wielu psów padaczka może być wrodzona. Choroba ta występuje głównie po ataku innych psów, trudnym porodzie, trudnych sytuacjach życiowych w rodzinie. Wszystkie indywidualnie.

Zapobieganie padaczce u psa?

Aby uniknąć poważnej choroby dla najlepszego przyjaciela - lepiej dać mu witaminy.

Alternatywnie możesz nakłuć witaminy z grupy B. Jeśli wiesz, że Twój pies jest chory, powinieneś unikać pracy z telewizorami w ciemnych pomieszczeniach i wyciszyć muzykę.

Aby zapobiec epilepsji u psa, możesz kłuć witaminy z grupy B.

Podczas epilepsji u psów występuje przeciążenie interakcji między procesami pobudzającymi i hamującymi. Z tego powodu u zwierząt można wywołać drgawki, które są wyrażane w napadzie padaczkowym.

Leczenie padaczki

Jeśli u psa występuje napad padaczkowy, należy podać leki przeciwdrgawkowe, które wzmagają proces hamowania lub powodują osłabienie patogenów ośrodkowego układu nerwowego.

Oczywiste jest, że podczas epilepsji trudno będzie pomóc samym lekom i nie jest to fakt, że będą one na wyciągnięcie ręki. Zasadniczo pomoc w domu jest bardzo skomplikowana.

Aby utrzymać stabilny stan, zwierzętom powinno się podawać żywność dietetyczną, spędzać więcej czasu na zewnątrz, chodzić na miejsca treningowe i nie pozwolić im czuć się smutnym w kącie. Proces leczenia powinien być uzyskany od weterynarza, ponieważ w tym lub w każdym przypadku poszczególne zwierzęta są uznawane dla każdego zwierzęcia. Można je podawać w małych lub dużych dawkach. Należy również pamiętać, że ataki psów mogą być zarówno w trybie aktywnym, jak i podczas snu.

Aby utrzymać stabilny stan, pies powinien otrzymać dietetyczną żywność.

Rasa i funkcje

Podczas procesu leczenia należy zwrócić uwagę nie tylko na wiek psa, ale także na jego rasę, cechy godowe, pochodzenie i płeć.

Podczas procesu leczenia należy zwrócić uwagę na rasę psa.

Obróbka kabla i węzłów może nie zawsze być taka sama. Ważna jest także ciąża i jej czas. Czas trwania kursów przepisanych przez lekarzy jest bardzo ważny i celowy, musisz wybrać takie leki, które będą wchłonięte natychmiast. Należy pamiętać, że kursy mogą być podawane w różnych dawkach i o różnych porach dnia. Indywidualnie dobrane dawki powinny zawierać wyłącznie leki przeciwdrgawkowe bez dodatkowych suplementów i witamin.

Ostrożność w leczeniu padaczki

Musisz być ostrożny, gdy nakłuwasz psie narkotyki.

Musisz uważać, kiedy pies jest zaszczepiony.

Czasami terapeutyczne leki przeciwdrgawkowe stosowane w leczeniu padaczki mogą powodować ciężkie napady padaczkowe. Jeśli widzisz, że nie można tego uniknąć, a napady drgawkowe mogą rozpocząć się zarówno w ciągu dnia, jak i w nocy, lepiej jest użyć heksamidynę.

Jak zatrzymać napady?

Jeśli zwierzę zaczyna mieć drgawkę podczas spaceru, powinno ukłuć difeninę lub wepchnąć ją do ust.

Kiedy atak powinien dać psu lek Difenin.

Oczywiście lepiej jest mieć ten lek w ampułkach i mieć ze sobą strzykawkę podczas spaceru. Trudno jest znaleźć chlorakon w ampułkach, więc czasami można zastosować fenobarbital. Należy również pamiętać, że wszystkie leki mają swoje cechy charakterystyczne i są częściowo wykorzystywane przez ludzi. Dlatego lepiej kupować leki w specjalnych aptekach weterynaryjnych. Czasami zdarza się, że dawki niektórych substancji dla ludzi i psów mogą być różne, podczas gdy mogą być zawarte w jednej fiolce lub probówce. Aby nie pomylić liczby gramów określonego leku, kontakt z weterynarzami jest czymś szczególnym. Już po tym należy przeprowadzić profilaktykę w domu.

Leczenie w domu

Możliwe jest również leczenie domowe.

Jeśli zwierzę ma napad w czasie czuwania, powinno używać benzonalu. Tabletki podczas czuwania są używane w odwrotnym trybie, a nie w aktywnej fazie snu. Jest to bardzo ważne i należy je wziąć pod uwagę. Lek jest przepisywany przez weterynarza, ale można go kupić w prostej aptece.

Jeśli pies ma napad, należy użyć leku Benzonal.

Jeżeli zwierzę jest już postarzone i rozwinęło się w wyniku przyzwyczajenia do benzonu, zalecamy użycie heksamidyny. Lek ten można stosować o dowolnej porze dnia. Chlorakon i fenobarbital powinny być również stosowane, jeśli ataki są częste w fazie snu.

Nadzorowane lepiej!

Nie zalecamy leczenia poważnych napadów w domu. Lepiej jest zabrać psa do szpitala i zostawić go pod nadzorem lekarzy.

Lepiej jest zabrać psa do szpitala i zostawić go tam.

Specjalnie wyszkoleni ludzie będą monitorować twoje zwierzęta i zapewnić natychmiastową pomoc w nagłych wypadkach o każdej porze dnia i nocy.

Ale jeśli nie chcesz opuścić swojego przyjaciela w nieznanym środowisku, martwiąc się jego stanem psychicznym, boisz się zostać sam na sam, możesz użyć lewatywy. Lewatywa, jak każdy inny format leczenia, maksymalnie złagodzi drgawki twojego przyjaciela i doprowadzi go do stanu uproszczonego dla konwulsyjnej gotowości.

Wodzian chloralu w lewatywach

Jeśli seria ataków jest regularnie powtarzana, należy zastosować roztwór wodzianu chloralu w lewatywach.

W przypadku wystąpienia napadów drgawkowych należy zastosować roztwór wodzianu chloralu w lewatywach.

Rozwiązanie jak najszybciej zacznie działać i przywrócić psa do zdrowego rozsądku. Twój zwierzak będzie uzależniony tylko od ciebie. W przypadku zagrożenia w domu, nie powinieneś ryzykować życia psa.

Natychmiastowa wysyłka do szpitala weterynaryjnego umożliwi zwierzę pod nadzorem specjalistów. Oczywiście, zalecamy pozostawienie psa na co najmniej kilka dni w klinice lub ośrodku, aby mogli go przebić i wykonać badania.

Testy i witaminy

Analizy i tak powinny zostać podjęte.

Jeśli Twój pies nie zawsze czuje się stabilny, powinien przebijać preparaty, oprócz witamin, które zawierają nie tylko substancje z grupy B, ale także suplementy diety.

Oprócz witamin, pies może otrzymać suplementy diety.

Olej rybny

Przykładem może być olej z ryb. Można go podawać w kapsułkach. Zaleca się karmienie szczeniąt rybim tłuszczem, ale niewielu wie, że podczas epilepsji należy również podawać ten suplement w żywności.

Olej rybny można podawać w kapsułkach.

Przede wszystkim należy zauważyć, że zawarte w nim kwasy są przydatne w każdym wieku i są użyteczne dla wszystkich układów organizmu psa. Suplement jest korzystny dla układu sercowo-naczyniowego, nerwowego, odpornościowego i słuchowego. Poprawnie wpływa na metabolizm wapnia i wzmacnia kości. Zawiera witaminy z grup A i D i są one bardzo przydatne.

Oczywiście można gotować zupy z bulionu dla psów i używać produktów w innym formacie i dodawać substancje, które będą pachnieć jak mięso lub ryby. Ale z tym dużo kłopotów i nie zalecamy tego.

Wniosek

Obecnie w krajach europejskich i USA istnieją specjalne laboratoria, które badają różne DNA psów z epilepsją.

Niewiele osób wie o tym, ale Stany Zjednoczone przeznaczyły na to pieniądze. Izraelscy eksperci uważają, że epilepsja u psów nie jest chorobą śmiertelną, a zwierzętom można pomóc. Badanie niezbędnej literatury, która odnosi się do leczenia zwierzęcia, pomoże zapobiec impasowi, a zalecenia lekarza przedłużą lata życia!

Nigdy nie zmieniaj dawki podczas przekłuwania psów kursami. Przebij kursy, wykonaj niezbędne testy i sprawdź krew psa raz na kwartał. Stan funkcjonalny psa zależy od wielu czynników, w tym od tego, jak dobrze działa wątroba, śledziona, a co najważniejsze, zwracaj uwagę na swoje zwierzę i kochaj je! W końcu każdy czuje miłość bliźniego, co możemy powiedzieć o psach!

Padaczka u psów

Padaczka u psów domowych jest dość rozpowszechnioną chorobą, która wymaga terminowej i prawidłowej diagnozy, a także kompetentnego, wysoce skutecznego schematu leczenia. Przewlekła neurologiczna patologia nazywana epilepsją jest predyspozycją organizmu zwierzęcia do nagłego pojawienia się drgawek napadowych.

Treść artykułu:

Czym jest epilepsja

Manifestacja u psa napadów pojedynczych i specyficznych dla epilepsji jest spowodowana obecnością określonych reakcji żywego organizmu na zachodzące w nim procesy. Według współczesnych koncepcji weterynaryjnych padaczka można przypisać heterogenicznym grupom patologii, których objawy kliniczne charakteryzują się powtarzającymi się napadami drgawkowymi. Podstawą patogenezy padaczki są napadowe napady, które występują w neuronalnych komórkach mózgu.

To jest interesujące! Powtarzające się napadowe stany różnego pochodzenia, w tym zaburzenia nastroju i świadomości, a także rozwój otępienia i psychozy epileptycznej, w połączeniu ze strachem, tęsknotą i agresywnością są typowe dla chorób neurologicznych.

Jeżeli istnieje udowodniony związek między występowaniem napadów padaczkowych a patologią pochodzenia somatycznego, ustalono rozpoznanie padaczki objawowej. Praktyka weterynaryjna pokazuje, że niektóre przypadki napadów drgawkowych mogą być skomplikowane w przebiegu choroby pochodzenia somatycznego lub neurologicznego, a także urazów mózgu.

Wady wrodzone w procesie funkcjonowania mózgu są najczęściej przyczyną pierwotnej epilepsji u psów, a dziedziczna predyspozycja do choroby powoduje, że patologia jest dość powszechna u niektórych ras, w tym u pasterza i collie, seterów i retrieverów, św. Bernardyna i psów gończych, jamników i pudli, bokserów i sznaucerów. i teriery. Suki częściej chorują na epilepsję niż mężczyźni, a ryzyko rozwinięcia się patologii jest wyższe u psów wykastrowanych lub wysterylizowanych.

Czynniki wywołujące rozwój wtórnej padaczki można przedstawić za pomocą:

  • infekcje: zapalenie mózgu, tężec i dżuma;
  • toksyczne działanie ołowiu, arsenu i strychniny;
  • urazowe uszkodzenie mózgu;
  • porażenie prądem;
  • ukąszenia jadowitych węży;
  • narażenie na jad owada;
  • brak niektórych pierwiastków śladowych lub witamin;
  • niskie stężenie glukozy;
  • zaburzenia hormonalne;
  • helminthiasis.

Uszkodzenie mózgu może być spowodowane nawet krótkotrwałym niedożywieniem lub niewielkim obrażeniem podczas rozwoju prenatalnego zwierzęcia.

Wrodzona padaczka objawia się przede wszystkim w wieku pół roku, a napady nabytej patologii występują pod negatywnym wpływem czynników zewnętrznych, niezależnie od wieku zwierząt domowych. Neurologiczne podstawy patologii można rozpatrywać z punktu widzenia naruszenia procesów hamowania i wzbudzania w tkankach mózgu.

To jest interesujące! Pojawienie się napadu padaczkowego jest najczęściej wywoływane przez niekorzystne skutki, takie jak stresujący stan, zmęczenie lub przepracowanie, bardzo silne czynniki emocjonalne i niepowodzenie hormonalnego tła.

Podrażnienie nerwowe może powodować nadmierne wydzielanie śliny, zwiększoną perystaltykę jelit i ruchliwość żołądka, brak działania innych narządów lub układów. W czasie intensywnego wyładowywania komórki nerwowe wydają znaczne ilości pożywienia i neuroprzekaźników, co szybko wywołuje ich ucisk i osłabienie standardowej aktywności mózgu.

Objawy epilepsji u psa

Najpoważniejszym objawem patologii jest rozwój napadu padaczkowego, który jest reprezentowany przez etapy prekursorowe, icctal i postictal. W pierwszym przypadku stan zwierzęcia charakteryzuje się nerwowym zachowaniem i żałobnym jękiem, lękiem i dość obfitym ślinotokiem.

Następnym etapem jest utrata przytomności, a także pochylenie głowy do tyłu, któremu towarzyszy napięcie mięśniowe, maksymalne rozszerzenie źrenic i głośny, szybki oddech. Na szczycie takiego ataku następuje uwolnienie pienistej śliny i gryzienie języka, mimowolne oddawanie moczu lub opróżnianie jelit. Na etapie poetyckim zachodzą procesy regeneracyjne, ale zwierzę może mieć poczucie dezorientacji i lekkiego ślinotoku.

To jest interesujące! Napady częściowe występują u psów niezbyt często i można je określić jako dziwne i niezwykłe zachowanie, nietypowe dla zwierząt domowych.

W praktyce weterynaryjnej rozróżnia się również formy, którym towarzyszą drobne, częściowe lub częściowe napady padaczkowe. Do małego ataku lub ropnia, charakteryzującego się krótkotrwałą utratą przytomności z zachowaniem stabilnej równowagi.

Częściowe napady padaczkowe charakteryzują się pojawieniem się drgawek wyłącznie na pewnej części tkanki mięśniowej. W tym samym czasie odnotowuje się drżenie kończyn lub szczęk, niemotywowane zwoje głowy lub całego ciała. Pojawienie się napadów częściowych z reguły towarzyszy wtórnej padaczce i jest w stanie szybko przekształcić się w napady uogólnionego typu.

Pierwsza pomoc w leczeniu padaczki

Jeśli podejrzewasz napad padaczkowy, twoje zwierzę będzie musiało zapewnić całkowity odpoczynek, usuwając wszelkie drażniące i stresujące czynniki. Według weterynarzy wskazane jest umieszczenie chorego zwierzęcia w ciemnym i cichym pokoju. Aby zminimalizować ryzyko poważnych obrażeń psa podczas ruchów konwekcyjnych, zaleca się umieszczenie pod nim miękkiej ściółki lub małego materaca. Dobry wynik pierwszej pomocy zapewnia aktywna wentylacja z dopływem świeżego powietrza do pomieszczenia, a także ostrożne zwilżanie skóry zwierzęcia wodą o temperaturze pokojowej.

Historia stanu epileptycznego będzie wymagać większej uwagi ze strony właściciela zwierzęcia. Z reguły napad zatrzymuje się po około półgodzinie, ale jeśli stan konwulsyjny trwa dłużej, to pies musi otrzymać kwalifikowaną pomoc weterynaryjną w specjalistycznej klinice.

Czas trwania ataku i jego wskaźniki dotkliwości zależą bezpośrednio od tego, w jaki sposób kompetentnie udzielona zostanie pierwsza pomoc i wszystkie leki przepisane przez weterynarza w celu najbardziej efektywnego złagodzenia stanu drgawkowego. Aby przetransportować do kliniki zwierzę podrzucające i niespokojne podczas ataku jest najlepsze na dużym kocu.

To jest interesujące! Potwierdzając diagnozę, właściciel psa z epilepsją w historii może potrzebować opanowania niezależnego domięśniowego podawania leków przeciwdrgawkowych i innych środków adekwatnych do ciężkości choroby.

Diagnoza i leczenie

Identyfikacja epilepsji u zwierząt domowych wymaga wizualnej kontroli psa, a także wyznaczenia przedstawionych środków diagnostycznych:

  • badanie krwi i moczu w celu określenia ilości resztkowego azotu i glukozy;
  • pomiary stężenia ołowiu i wapnia w płynach biologicznych;
  • analiza kału pod kątem braku helmishiasis;
  • analiza płynu mózgowo-rdzeniowego w celu określenia wskaźników ciśnienia, składu komórkowego i stężenia białka;
  • badania ultrasonograficzne;
  • badania rentgenowskie;
  • elektroencefalogram do celów oceny stanu emocjonalnego ekspertów.

Szczególną uwagę zwraca się na badanie rodowodu psa, a także na określenie dziedzicznej predyspozycji do padaczki. Diagnoza pozwala odróżnić wrodzoną postać choroby od patologii nabytego lub wtórnego typu, a także pomaga zidentyfikować czynniki prowokujące. Brak współistniejących chorób i skomplikowanych chorób somatycznych umożliwia w większości przypadków dokładne ustalenie genetycznej przyczynowości choroby. Padaczka w procesie diagnostycznym powinna być odróżniona od patologii aparatu przedsionkowego, a także chorób móżdżku lub problemów z nerwem słuchowym.

Niestety, całkowite wyleczenie psa, nawet na tle prawidłowo i na czas przepisanych leków, nie jest przestrzegane, ale jest gwarancją znacznej poprawy jakości życia zwierzęcia. Powszechnie stosowane leki objawowe obejmują środki uspokajające i uspokajające, takie jak fenytoina, diazepam, fenobarbital i prymidon.

To jest interesujące! Leczenie przeciwpadaczkowe stanu epileptycznego u zwierząt domowych jest stosowane wyłącznie do celów weterynarza, przy ścisłym przestrzeganiu dawkowania i pod ogólną kontrolą stanu.

Z kontrowersji pod względem stosowności powołania z drgawkami leki obejmują bromki, których stosowanie może powodować pojawienie się raczej złożonych chorób skóry. Jednakże bromek sodu jest często podawany psom z historią dysfunkcji nerek. Po podaniu doustnym "Tazepam", dobrze eliminuje objawy nerwicy, a także "Heksamidynę".

Zapobieganie epilepsji

Napady padaczkowe występują pod wpływem wielu czynników prowokujących, które należy całkowicie wykluczyć z życia zwierzęcia. Pies powinien być chroniony przed ekscytującymi wydarzeniami, w tym wizytami na wystawach i konkursach, a także koniecznością minimalizacji liczby intensywnych szkoleń. Chodzenie powinno być wystarczająco długie, ale przeprowadzane tylko w znajomym i swobodnej atmosferze.

Terapia epilepsja obejmuje planowanie i przyleganie do zwierzęcia, a także monitorowanie ogólnego stanu jego zdrowia. Obecność w historii psa nawet pojedynczego epileptycznego stanu obejmuje regularne konsultacje weterynaryjne i przestrzeganie wszystkich terminów.

Ważnym krokiem w leczeniu padaczki jest normalizacja diety z następującymi zaleceniami:

  • karmienie zwierzęcia jest pożądane w celu urozmaicenia roślinami strączkowymi, kaszę owsianką, sardynkami, gotowaną marchewką i kapustą;
  • żywność powinna być podawana psu ściśle według ustalonego reżimu, w postaci ciepła;
  • część podanej żywności musi odpowiadać wieku i cechom zwierząt;
  • w codziennej diecie powinno być wystarczająco dużo magnezu, manganu i witaminy "B6";
  • należy ograniczyć ilość mięsa i innych pokarmów białkowych, a także słone produkty spożywcze w diecie chorego psa;
  • suplementy witaminowe i mineralne do diety są wyznaczane wyłącznie przez lekarza weterynarii i są wybierane ściśle indywidualnie, w zależności od stanu zdrowia zwierzęcia;
  • Najlepszym rozwiązaniem byłoby przeniesienie zwierzęcia do gotowego paszy o wysokiej jakości, która zawiera szybko rozszczepialne składniki białkowe.

Obowiązkowe jest wykluczenie czynników traumatycznych pod względem stanu emocjonalnego, a także wykluczenie psów z tej patologii z krycia.

To jest interesujące! Wysoka skuteczność profilaktyczna ma akupunkturę wykonaną na dziesięciu głównych wrażliwych punktach, a przeprowadzanie takich sesji przez jeden miesiąc jest dobrym dodatkiem do tradycyjnych leków.

Zagrożenie dla ludzi

Epilepsja jest chorobą bezdotykową, a dość powszechny pogląd, że po każdym ataku, umierające komórki mózgowe powodują, że pies jest niebezpieczny dla ludzi i nieadekwatny, jest nieuzasadniony. Napady padaczkowe u psa są nie mniej niebezpieczne niż podobna patologia, która rozwija się u ludzi.

Wraz z innymi przewlekłymi dolegliwościami padaczka będzie wymagać podania skutecznego leku dla psa, ponieważ brak odpowiedniej terapii może spowodować poważne konsekwencje.

Padaczka genetyczna i nabyta u psów: leczenie, przyczyny, oznaki i sposoby zatrzymania drgawek

Nagłe drgawki u zwierząt są przerażającym widokiem, a wielu właścicieli wpada w panikę, jeśli mają epilepsję.

Czy zwierzę może żyć w pełni z tą chorobą? Jakie są przyczyny rozwoju choroby? Epilepsja u psów: objawy i leczenie zostaną szczegółowo omówione później.

Epilepsja: przyczyny i czynniki

Epilepsja jest konsekwencją zaburzenia neurologicznego, które występuje w mózgu zwierzęcia. Istnieją dwie formy choroby:

  • pierwotny (genetyczny);
  • wtórne (nabyte).

W pierwszym przypadku atak występuje u osób w wieku od sześciu miesięcy do trzech lat. Do tej pory naukowcy nie są w stanie dokładnie określić, w jaki sposób przekazywana jest ta forma choroby.

Przyczyny epilepsji u psów typu wtórnego (nabytego) mogą być całkiem różne:

  • zatrucie toksyczne (arsen, strychnina, ołów itp.);
  • zaburzenia metaboliczne (niski poziom cukru, niedobór enzymów itp.);
  • niewydolność nerek lub wątroby;
  • urazy (szczególnie ciężkie siniaki czaszki);
  • infekcja (dżuma, piroplazmoza, toksoplazmoza i inne);
  • niektóre węże i ukąszenia owadów;
  • zatrucie spowodowane przez wewnętrzne pasożyty;
  • niedobór magnezu, witamin i innych substancji;
  • nowotwory w mózgu.

Uwaga, proszę! Padaczka może rozwinąć się u psa dowolnej rasy. Najczęściej choroba objawia się u młodych zwierząt (w tym przypadku czynnik genetyczny jest bardziej prawdopodobny).

U zwierząt starszych niż 5 lat padaczka jest zwykle konsekwencją urazu lub innej choroby.

Padaczka u psów: leczenie, jak powstrzymać ataki

Atak odbywa się w 4 etapach:

  • zmiany w zachowaniu (kilka dni lub godzin przed atakiem);
  • "Aura";
  • faktyczne zajęcie (etap napadowy);
  • postictal stage.

Objawy epilepsji u psów i stadium początkowe

Przed atakiem zwierzę zachowuje się niespokojnie, cierpi na bezsenność, bóle głowy. Początek napadu nazywa się "Aura": pies jest poruszony, drży, próbuje się ukryć lub uciec, skamle i ślini się swobodnie.

Faza rzeczywistego ataku (ictal) trwa do 3 minut. Podczas tego zwierzę upada, oddycha ciężko, mięśnie mimowolnie i silnie kurczą się, nogi drżą, oczy toczą się. Są to charakterystyczne oznaki epilepsji u psów. Podczas napadu zwierzę może gryźć język, dlatego krew jest domieszana do śliny. Skurcze prowadzą do mimowolnej defekacji.

Post po zakończeniu leczenia napada epileptycznie. Podczas tego zwierzę jest zdezorientowane, idzie od rogu do rogu, nie rozpoznaje właścicieli. Niektóre osoby są tymczasowo ślepe.

Ważne! Postualny etap ma miejsce na różne sposoby: niektóre zwierzęta śpią, inne zachowują się niespokojnie, marszczą i mieszają się z boku na bok.

Objawy epilepsji u psów różnią się w zależności od rodzaju napadu:

  1. Uogólniony atak - pies upada nieprzytomny, kończyny stają się "kamieniem". Po 10-30 sekundach łapy zaczynają się poruszać, zwierzę wykonuje ruchy żujące. W tym samym czasie źrenice rozszerzają się, ślina obficie płynie, zwierzę może się samo nawilżyć. Ten rodzaj ataku zwykle wskazuje na formę podstawową.
  2. Mały napad padaczkowy (absans) - ten typ jest rzadki. Oczy psa są wybrzuszone, czasami mogą się tarzać.
  3. Częściowe zajęcie - zaczyna się tylko w jednej części ciała. Skurcze mięśni, mogą mimowolnie obrócić głowę. Ten typ często rozwija się w uogólniony.
  4. Częściowe zajęcie (behawioralne) - pies zachowuje się dziwnie i niezwykle, może doświadczyć strachu lub innych emocji. Tego typu towarzyszą halucynacje, więc zwierzę chowa się, pokazuje agresję, wyć i demonstruje inne niezwykłe zachowanie.
  5. Wielokrotne ataki - w krótkim okresie powtarzały kilka ataków z rzędu.
  6. Stan padaczkowy - trwa dłużej niż 30 minut, świadomość nie zostaje przywrócona, stan ten zagraża życiu.

Co zrobić, jeśli atak się rozpoczął?

Padaczka u psów: leczenie, sposób zatrzymania napadów zostanie szczegółowo opisany poniżej. Jeśli twoje zwierzę ma napad, szybko pozbądź się dzieci i zwierząt domowych z pokoju. Staraj się umieścić psa na miękkiej powierzchni, usuń z niego przedmioty, które mogą zostać zranione podczas napadu. Nie dotykaj ust zwierzęcia i nie próbuj łapać języka - zwierzę nie kontroluje samego siebie i może Cię ugryźć. Przyciemnij światło w pokoju, zmocz brzuch zwierzęcia zimną wodą.

Ważne! Zapisz początek i koniec zajęcia. Po jego zakończeniu zabierz zwierzę do kliniki weterynaryjnej (powinno to być zrobione, nawet jeśli atak trwa dłużej niż pół godziny).

Jeśli twoje zwierzę miało wcześniej napady, przygotuj wcześniej leki przeciwdrgawkowe (weterynarz poda ci nazwę i dawkę) i wrzuć je do mięśnia podczas następnego ataku.

Leczenie padaczki u psów

Epilepsji nie można wyleczyć na zawsze, ale z pomocą leków można zminimalizować ryzyko wystąpienia napadów padaczkowych. Leczenie padaczki u psów odbywa się za pomocą leków:

  • Fenobarbital (hamuje aktywność ośrodkowego układu nerwowego);
  • Bromek potasu (stosowany w ciężkich przypadkach);
  • Pagluferal (lek przeciwdrgawkowy);
  • Cavinton (poprawia krążenie krwi w mózgu);
  • Enap (obniża ciśnienie krwi do normalnego poziomu, jest również stosowany w leczeniu dirofilarii);
  • Magnezja (rozszerza naczynia krwionośne, działa przeciwdrgawkowo);
  • Ketanov (za ból).

Leczenie padaczki u psów w domu odbywa się zgodnie ze schematem, który wybiera tylko weterynarz. Kurs jest wyznaczany po zbadaniu zwierzęcia i badaniu czasu trwania i charakteru ataków. Leki są wybierane stopniowo, począwszy od minimalnej dawki. Są stopniowo zwiększane (celem jest maksymalizacja czasu między napadami).

Uwaga, proszę! Pies cierpiący na epilepsję przyjmuje leki na całe życie.

Jak utrzymać psa cierpiącego na epilepsję?

Pokój powinien być bezpieczny, ponieważ nie można przebywać z nim przez całą dobę. Jeśli konieczne jest pozostawienie zwierzęcia w spokoju, należy wcześniej usunąć wszystkie ostre, łamliwe i inne niebezpieczne przedmioty, ponieważ w dowolnym momencie może wystąpić napad drgawkowy.

Zwierzę domowe cierpiące na tę chorobę jest przeciwwskazane do nadmiernego wysiłku emocjonalnego i fizycznego. Ciągle monitoruj stan swojego psa: jeśli nagle zaczęła się martwić, natychmiast zadzwoń do lekarza, który ją obserwuje. Pokarmy zawierające magnez i witaminę B powinny być zawarte w pożywieniu zwierzęcia.

Padaczka nie jest zdaniem. Jeśli weterynarz sprawnie wybrał schemat leków, przez długi czas zapomnisz o napadach, a twoje zwierzę będzie żyło długo i pełno. Ale nie zapominaj, że atak może się zdarzyć w dowolnym momencie, więc zanotuj wszelkie zmiany w zachowaniu swojego zwierzaka.

Dodatkowo obejrzyj film o diagnostyce i leczeniu padaczki u psa:

Czytaj Więcej O Psach

Sznaucer miniaturowy

Rasy Tsvergi to najmniejszy z sznaucerów, jednak tylko rozmiary różnią się od ich większych odpowiedników. W przeciwnym razie są to odważne, aktywne, lojalne psy, które często robią doskonałe psy służbowe.

Owczarek niemiecki: cechy rasy

Rasy Historia owczarka niemieckiegoOkoło początku XVIII wieku psy hodowano w Niemczech i wykorzystywano jako pomocników pasterzy. Ponadto w Wirtembergii, Bawarii i Turyngii istniały podtypy psów pasterskich.