Treść

Padaczka u psów

Nasi czworonożni przyjaciele mają lepsze zdrowie niż ludzie, nie bez powodu mówią "leczy się jak pies". Ale są też w stanie zachorować, w tym padaczka. Dlaczego epilepsja rozwija się u psów i co powinien zrobić właściciel, gdy jego zwierzę ma napad?

Cechy patologii: czynniki źródłowe i prowokujące

Wśród głównych czynników prowokujących epilepsję u zwierząt domowych, weterynarze emitują napięcie nerwowe. Uważa się, że pobyt zwierzęcia w długiej stresującej sytuacji zwiększa ryzyko ataku.

Ponadto istnieje wrodzony typ patologii i nabyte. Choroba może rozwinąć się po ciężkiej pracy, atakach innych zwierząt, rozłące z ukochanym mistrzem, zmianie rodziny. Oczywiście, różne psy mają różne reakcje na takie sytuacje.

Czym jest epilepsja? Z reguły choroba wiąże się z niepowodzeniem połączeń między neuronami w mózgu, co przejawia się w postaci napadów drgawkowych. Natura patologii nie jest w pełni zrozumiała, dotyczy to nie tylko psów, ale także ludzi. Ale zgodnie z główną hipotezą, nieskoordynowane spontaniczne skurcze różnych grup mięśni rozwijają się na tle niedopasowania impulsu między komórkowymi strukturami mózgu.

Jedną ze szczególnych cech tej patologii u psów jest częstość napadów drgawkowych. Kiedy zwierzę doświadcza pierwszego ataku epileptycznego, a weterynarz potwierdza diagnozę, właściciel powinien się przygotować - choroba może się rozwijać, a następnie drgawki stają się częstsze i intensywniejsze.

Według statystyk, najczęściej pierwotne objawy padaczki u psów pojawiają się w wieku od sześciu miesięcy do 5 lat. Najcięższa patologia znosi zwierzęta 2-3 lata. Następnie objawy choroby utrzymują się do końca życia. Ponadto lekarze często nie potrafią zidentyfikować przyczyny rozwoju padaczki, w którym to przypadku choroba jest uważana za idiopatyczną.

Objawy napadu padaczkowego

Istnieją 4 typy napadów, które występują u zwierząt cierpiących na epilepsję:

  1. Utrata przytomności, konwulsyjne skurcze mięśni są raczej słabe lub całkowicie nieobecne.
  2. Występowanie uogólnionych konwulsyjnych drgawek wpływających na całe ciało, możliwa utrata przytomności.
  3. Rozwój ogniskowych napadów motorycznych, które są często uogólnione. Napady drgawkowe najpierw wpływają na określony obszar ciała, a następnie rozprzestrzeniają się na pobliskie. W rzadkich przypadkach skurcze dotykają wszystkich części ciała zwierzęcia.
  4. Są częściowe konwulsje. Głównym objawem epilepsji w tej sytuacji jest dziwne zachowanie zwierzęcia. Najczęściej pies zaczyna łapać nieistniejące muchy. Ataki mogą być nieobecne lub wpływać na całe ciało zwierzęcia.

Eksperci koncentrują się na tym, co ważne, aby ustalić, czy jest to kwestia zwykłych drgawek czy epilepsji. Ale aby zdiagnozować chorobę powinien być weterynarz, a nie właściciel zwierzęcia.

Napad padaczkowy przebiega zgodnie z następującym algorytmem:

  • zwierzak zaczyna jęczeć, martwić się, szukać ustronnego, cichego miejsca, w którym nikt mu nie przeszkodzi;
  • zwiększa się wydzielanie śliny (ślinotok);
  • występuje konwulsyjny atak, któremu towarzyszy oddawanie moczu i wypróżnianie; dość często podczas ataku zwierzę ugryza język lub część policzka, z powodu bólu, jaki pies skomla, piszczy.

Nawet po ustaniu ataku, zwiększone wydzielanie śliny utrzymuje się, często płyn ślinowy staje się spieniony. Nastrój zwierzęcia może być zarówno przygnębiony, jak i nadmiernie podekscytowany.

Wśród głównych objawów stanu patologicznego są:

  1. Właściciel powinien zwracać uwagę na zwierzaka, jeśli zaczyna drgać mięśnie twarzy - zjawisko to odnosi się do pierwotnych objawów padaczki.
  2. Stopniowo drgawki obejmują całe ciało.
  3. W niektórych przypadkach warunkowi towarzyszy wzrost wskaźników temperatury.
  4. W trakcie ataku kończyny zwierzęcia poruszają się, pies mocno ściska szczękę, a głowa zostaje odrzucona.
  5. Wiewiórki toczą się, źrenice znacznie się rozszerzają.
  6. Jest stridor - oddychanie, któremu towarzyszą gwizdy, syczące dźwięki.

W większości przypadków skurcze występują w nocy i rano. Zwykle właściciele chorego zwierzęcia z czasem mogą przewidzieć rozwój kolejnego ataku. A jeśli ich zwierzę staje się letargiczne, drży i chowa się, wtedy jest powód do zmartwienia.

Pierwsza pomoc dla czworonożnego przyjaciela

Chociaż napad padaczkowy nie zagraża życiu zwierzęcia, może on na poważnie odstraszyć właściciela psa. Ale wręcz przeciwnie, człowiek potrzebuje jasnego umysłu i właściwych działań w tym momencie, więc nie powinieneś wpadać w panikę.

Ponieważ drgawki są nieprzyjemnym wzrokiem, kiedy powstają, pożądane jest, aby usunąć inne zwierzęta i dzieci z pokoju. Ponadto ważne jest, aby usunąć wszystkie przedmioty, które mogą zranić psa. Pod jego głową jest pożądane, aby umieścić małą poduszkę.

Lekarze weterynarii powinni postępować zgodnie z następującymi wskazówkami:

  • jeśli w pobliżu nie było poduszki, możliwe jest podparcie głowy pacjenta;
  • nie jest możliwe ograniczenie ruchliwości zwierzęcia, które się konwulsuje poprzez utrzymywanie części ciała w celu zatrzymania drgawek;
  • eksperci obalili pogląd, że podczas ataku język może wpaść w zwierzę, powodując tym samym uduszenie; w rzeczywistości jest to niemożliwe i nie powinieneś dręczyć zwierzęcia, rozluźniając jego szczękę siłą;
  • jeśli czas trwania ataku wynosi 25 minut lub więcej, należy go pilnie zabrać do biura weterynarza;
  • gdy nie ma możliwości odwiedzenia kliniki, a atak nie ustępuje, pies otrzymuje lekarstwo przeciwdrgawkowe.

Aby lekarz mógł zdiagnozować dokładniej iw krótkim czasie, zaleca się zarejestrowanie danych o wszystkich atakach. Wskazane jest zapisywanie dat, czasu trwania, a także sytuacji, w których zwierzę miało konfiskaty.

Rozpoznanie padaczki u psów

Napady padaczkowe są podobne do drgawek konwulsyjnych, dlatego rozpoznanie jest niezwykle ważne. Aby ustalić diagnozę, lekarz weterynarii zaleca kompleksowe badanie, w tym:

  • EEG (elektroencefalografia) - podczas zabiegu następuje rejestracja impulsów elektrycznych z różnych obszarów mózgu; dziś ta metoda jest najbardziej informatywnym sposobem diagnozowania tej choroby;
  • Rentgen - eliminuje obecność urazów głowy;
  • ultradźwięki narządów otrzewnowych;
  • dawstwo krwi do analizy klinicznej i biochemicznej;
  • elektrokardiografia;
  • tomografia komputerowa lub rezonans magnetyczny.

Ponadto lekarz zbiera szczegółową historię. Właściciel musi opisać stan zwierzęcia tak szczegółowo, jak to możliwe - przed i podczas drgawek. Konieczne jest również skupienie się na ogólnym zdrowiu zwierzęcia i powiązanych chorobach.

Leczenie padaczki

Przede wszystkim właściciel powinien rozumieć, że padaczka jest poważnym naruszeniem, które wymaga odpowiedniego podejścia. A nawet wiedząc o przygotowaniach, które pomagają zwierzętom w tym przypadku, właściciel nie powinien ich używać niezależnie do leczenia zwierząt.

Jeśli jedna kupa pomaga niektórym pigułkom, to inna może spowodować poważne komplikacje. Leki te mają wiele przeciwwskazań i działań niepożądanych, dlatego powinny być przepisywane tylko przez wykwalifikowanego technika.

Istnieje jeszcze jeden niuans, często z epilepsją w celach terapeutycznych, zaleca się przyjmowanie nie jednego, ale kilku leków przeciwdrgawkowych.

Niestety ta choroba, zwłaszcza jej prawdziwa postać, jest nieuleczalna. Dlatego całkowite pozbycie się zwierzęcia z objawami epilepsji jest niemożliwe. Współczesna medycyna oferuje techniki pozwalające zmniejszyć czas trwania ataków i ich liczbę, ale nadal istnieje ryzyko ich pojawienia się.

W przypadku niektórych zwierząt, które otrzymują odpowiednie leczenie, dobre odżywianie i są utrzymywane w dobrych warunkach, napady padaczkowe mogą być nieobecne przez lata, bez ujawniania się w żaden sposób. Wybór leków przeprowadzany jest indywidualnie, więc nie zawsze możliwe jest natychmiastowe wyznaczenie leku, który pomaga w 100%. Może być konieczna zmiana schematu leczenia, a nawet samego leku.

Początkowo przepisuje się minimalną dawkę leku przeciwdrgawkowego, stopniowo zwiększa się aż do uzyskania pożądanego rezultatu. Weterynarze ostrzegają, że jeśli przestaniesz podawać swojemu zwierzęciu lekarstwo lub samodzielnie obniżysz dawkę, możesz pogorszyć epilepsję, powodując częstsze i długotrwałe napady padaczkowe.

Najczęściej lekarze przepisują następujące leki o działaniu przeciwdrgawkowym:

  1. Fenytoina jest skutecznym lekarstwem, które nie ma działania uspokajającego i skutków ubocznych. Ale lek jest szybko usuwany z krwi zwierzęcia, powodując silne pragnienie i obfite oddawanie moczu.
  2. Fenobarbital - charakteryzuje się wysoką wydajnością i szybkim działaniem. Ma jednak długi efekt uspokajający, pies jest stale spragniony i oddaje mocz, staje się poruszony i często irytuje.
  3. Primidone - szybko pomaga, ale ma silny efekt uspokajający, na tle jego spożycia, zwierzę zaczyna jeść i pić dużo. Lek wymaga ścisłego przestrzegania schematu stosowania.
  4. Diazepam jest lekiem, który kontroluje nasilenie napadów i stanu padaczki. W porównaniu z innymi lekami jest bezpieczny i ma wysoką szybkość działania. Ale zapewnia tylko krótkotrwały efekt, nie radzi sobie z silnymi napadami padaczkowymi, zwierzę może stać się niespokojne i porywcze.

Właściciele zwierząt cierpiących na epilepsję powinni zadbać o jej bezpieczeństwo poprzez usunięcie z woliery lub pomieszczeń wszystkich przedmiotów, które pies może zranić.

Epilepsja u psa nie jest zdaniem, a późniejsze życie zwierzęcia zależy w dużej mierze od właściciela. Tak, choroba wymaga leczenia i lepszej opieki nad zwierzętami, ale poza tym pies pozostaje wierny, lojalny przyjaciel, zasługujący na lepsze warunki i relacje.

Padaczka u psów: co zrobić, jak uratować czworonożnego przyjaciela

Każdy właściciel jest zawsze zdenerwowany, gdy jego ukochany zwierzak ma problemy zdrowotne. Często ludzie nie wiedzą, jak pomóc czworonożnemu członkowi rodziny. W tym artykule omówimy tak poważną chorobę neurologiczną, jak epilepsja. Jakie objawy wskazują, że pies cierpi na epilepsję, jakie są przyczyny choroby, jak pomóc i czy możliwe jest leczenie domowe - w naszym artykule znajdziesz odpowiedzi na te ważne pytania.

Co to jest padaczka u psów

Epilepsja objawia się nieoczekiwanymi i niekontrolowanymi napadami padaczkowymi, które mogą wystąpić z utratą przytomności lub bez niej. Może to być zarówno choroba niezależna, jak i objawowa (wynikająca z innych problemów zdrowotnych, urazów).

Ataki występują w postaci małych drgawek ciała czworonoga lub w postaci silnych drgawek. Może być szarpanie jak każda część ciała osobno, a całe ciało całkowicie.

Epilepsja może występować u psów różnych ras iw różnym wieku. Jest zdiagnozowany w 5-5.7% czterech nóg. Z reguły po raz pierwszy drgawki drgawkowe (w przypadku choroby genetycznej) występują w wieku od sześciu miesięcy do pięciu lat.

Weterynarze opracowali listę ras predysponowanych do wystąpienia tej choroby. Należą do nich:

  • polowanie - labrador, seter irlandzki, jamnik, pies gończy, collie, golden retriever;
  • walka - bokser;
  • obsługa - St. Bernard, Belgijskie i Niemieckie Owczarki;
  • dekoracyjny - pudel, sznaucer, terier;
  • jeźdźcy - Siberian Huskies.
Co ciekawe, podobnie jak u ludzi, u czworonogów częściej zdiagnozowana jest padaczka u mężczyzn. Wcześniej eksperci w dziedzinie weterynarii wierzyli, że jedynym rozwiązaniem na wystąpienie epilepsji zwierzęcej jest spanie, ponieważ zarówno ona, jak i jej właściciele będą dręczeni przez całe życie.

Jednak współczesna medycyna weterynaryjna ma odmienne zdanie - przy uważnej obserwacji psa i właściwej selekcji leków, padaczka może być kontrolowana w 70% przypadków.

Chociaż, oczywiście, nie ma mowy o całkowitym wyzdrowieniu. I tylko niemożność uzyskania kontroli nad napadami może służyć jako powód do eutanazji zwierząt.

Rodzaje i przyczyny

Weterynarze izolują od czworonogów dwa typy padaczki ze względu na rodzaj występowania:

  1. Prawda (idiopatyczna) - wynikająca z predyspozycji genetycznej, czyli pies był już chory.
  2. Fałszywe lub nabyte - opracowane z powodu różnych czynników.
Przyczyny epilepsji u psów to ogromna ilość, a także konsekwencje. Wymieniamy tylko te główne:

  • nowotwór mózgu;
  • infekcje (zapalenie mózgu, zapalenie skóry, itp.);
  • toksyczne zatrucie;
  • uraz głowy;
  • porażenie prądem;
  • ukąszenie węża, owad;
  • zaburzenia nerek i wątroby;
  • hipoglikemia;
  • pasożyty;
  • niezdrowa dieta;
  • długotrwały stres w układzie nerwowym.

Etapy i objawy

Możliwe jest ustalenie, że zwierzę ma padaczkę za pomocą kilku charakterystycznych objawów, a konkretnie w wyniku szczególnego przebiegu napadu. Może to być poprzedzone zmianą zachowania zwierzęcia - w ciągu kilku dni odczują zakłócenia snu, przygnębienie nastroju itd. W samym ataku rozróżnia się trzy etapy:

  1. "Aura" to początkowy etap, podczas którego czworonożni zachowuje się nerwowo, podniecenie, ma więcej śliny niż zwykle, jęczy bez wyraźnego powodu, drży, lęki, próbuje zapchać się w ustronnym miejscu. Ten etap trwa kilka minut lub kilka dni.
  2. Ictal jest faktycznym stadium napadu, charakteryzującego się utratą przytomności, skostnieniem kończyn, toczeniem się oczu, rozszerzonymi źrenicami, częstym i głośnym oddechem, skurczami kończyn, zgięciem i wydłużeniem łap, pienistym wydalaniem śliny, mimowolnym oddawaniem moczu i wydalaniem, piszczeniem, skomleniem. Ten stan obserwuje się przez jedną do pięciu minut.
  3. Postiktal - ostatni etap, kiedy zachowanie zwierzęcia charakteryzuje się dezorientacją, depresją, zamętem, sennością lub odwrotnie, lękiem, niepokojem. Czas trwania etapu wynosi od kilku godzin do kilku dni.

Istnieje choroba, której przyczyna nie jest ustalona, ​​zwana "odwrotnym kichaniem", charakteryzująca się skurczami brzucha i klatką piersiową, a także głośnymi oddechami. Czasami właściciele martwią się, gdy patrzą, jak ich zwierzak nerwowo drży z kończyn lub żałośnie płacze podczas snu. Ten stan nie jest nienormalny, to normalne zachowanie zwierzęcia w głębokim śnie.

We wszystkich nie niebezpiecznych warunkach pies wie, gdzie jest, kto jest obok niego. Podczas epilepsji umysł zwierzęcia jest zamglony, wydaje się, że jego mózg i pamięć, przez krótki czas, odłączyły się. Dokładnie określić ciężkość zwierzęcia może tylko lekarz.

Co robić podczas ataku

Każdy miłośnik psów będzie musiał wiedzieć, jak powstrzymać ataki epilepsji u psów i jakie leczenie jest konieczne dla chorego zwierzęcia. Szczególnie ważne jest, aby znać właścicieli psów, których rasy są predysponowane do znoszenia.

Od razu zauważamy, że pierwszą rzeczą, którą musi zrobić właściciel, to uspokoić się i zjednoczyć. To jedyny sposób, by pomóc zwierzęciu. Najważniejsze: wiedzieć, że napady krótkoterminowe nie stanowią zagrożenia dla życia zwierzęcia, a w 99% przypadków kończą się na pięć minut, a czworonożny sam w sobie nie jest niebezpieczny. Oto kroki, które musi podjąć gospodarz podczas napadu padaczkowego:

  1. Stwórz psa w komfortowych warunkach, chroniąc go przed głośnymi, przeszywającymi dźwiękami, jasnym światłem, kontaktem z dziećmi i innymi zwierzętami. Możesz zmoczyć kończyny chłodną wodą, wpuścić świeże powietrze do pomieszczenia, przekartkować zwierzę tak, aby było chłodniejsze.
  2. Aby czterokierunkowe bicie w konwulsjach pozwalało uniknąć dodatkowego zranienia, należy albo podeprzeć głowę, albo podłożyć pod nią miękką ściółkę. Nie warto całkowicie trzymać psa. Nie otwieraj też jej szczęk i nie dotykaj ust.
  3. Pod koniec faktycznego etapu ataku otocz zwierzę sympatią i spokojem.

Diagnostyka

Po pierwszym napadzie drgawkowym zwierzę musi zostać pokazane lekarzowi weterynarii, który zaplanuje badanie. Dopiero po jednym ataku lekarz nie wyciąga żadnych wniosków. Leczenie w domu można przepisać po stwierdzeniu epilepsji u psa i powtarzających się napadów padaczkowych. Weterynarz rozpoczyna historię zwierzęcia, gdzie według właściciela rejestruje wszystkie okoliczności, w których występują ataki, a które ich poprzedzają, częstotliwość i czas trwania. Z reguły prosi właściciela, aby prowadził specjalny dziennik, w którym te informacje będą oznaczone. Również zachowanie psa pasuje do opowieści przed atakiem i podczas niej.

Podano wskazówki do analizy:

  • krew i mocz (ogółem);
  • na poziomie pozostałości azotu w moczniku;
  • na poziomach glukozy we krwi;
  • na poziomie ołowiu i wapnia;
  • na obecność pasożytów.
W zależności od wyników tych analiz mogą być wymagane dodatkowe badania:

  • tomografia komputerowa;
  • gromadzenie płynu mózgowo-rdzeniowego;
  • radiografia czaszki;
  • elektroencefalogram.

Jak leczy się?

Dla tych psów, które rzadko doświadczają słabych skurczów, terapia nie jest potrzebna. Konieczne będzie jedynie obserwowanie i prawidłowe zachowanie gospodarza podczas drgawek. W przypadku psów, u których występują skurcze raz w miesiącu lub częściej, przepisuje się je na tabletki na padaczkę, które mają na celu zmniejszenie częstotliwości i siły napadów padaczkowych. Wśród leków przepisanych dla psów są:

  • Fenytoina;
  • Fenobarbital;
  • Primidone;
  • Diazepam (Valium).

Właściciel będzie musiał stale monitorować stan zwierzęcia, a także poziom leku pobranego z jego krwi. Samo-anulowanie leku lub zmiana jego dawki jest zabronione.

Akupunktura może być traktowana jako dodatkowa metoda leczenia.

Prognoza i konsekwencje

Oczywiście każdy właściciel chorego zwierzęcia jest zainteresowany głównym pytaniem: jak długo żyją psy z epilepsją? Nie można udzielić jednoznacznej odpowiedzi. Życie czworonożnego zwierzęcia zależy od kilku czynników:

  • powody, które prowokowały chorobę;
  • siła napadowa;
  • postęp choroby;
  • zgoda właściciela na instrukcje lekarza;
  • warunki życia.
Generalnie, jeśli właściciel zastosuje się do zaleceń, prawidłowo i na czas dostarczy tabletki przeciwdrgawkowe, wyraźnie kontroluje poziom leku we krwi, dba o naturalną zbilansowaną dietę i odpowiednie spożycie witamin i minerałów, następnie padaczka nie wpływa znacząco na życie czworonożnego członka rodziny.

Zdarzają się przypadki, w których terapia farmakologiczna pozwoliła całkowicie pozbyć się ataków, zapomnieć o nich przez kilka lat lub doprowadzić do znacznego zmniejszenia ich częstotliwości - do jednego do trzech razy w roku.

Zapobieganie

Nie można zapobiec epilepsji genetycznej. Odpowiedzialni właściciele chorych zwierząt powinni unikać krycia i rozmnażania.

Jeśli podczas obserwacji można było dokładnie ustalić, jakie czynniki powodują drgawki, należy je wyeliminować z życia zwierzęcia.

Psy epileptyczne powinny być chronione przed stresem, gdy tylko jest to możliwe przez całe życie. Oczywiście o każdym uczestnictwie w wystawach, konkursach i innych wydarzeniach publicznych nie może być mowy.

Epilepsja jest poważną chorobą u psów, której nie można wyleczyć, ale wymaga leczenia. Przy prawidłowym przepisywaniu leków przeciwdrgawkowych, przestrzeganiu zaleceń lekarza przez lekarza, tworzeniu wygodnych warunków dla czworonożnego członka rodziny, zwierzę może żyć w spokoju, w pełni i dość długo. W bezwzględnej większości przypadków "czarna choroba" u zwierząt może być kontrolowana.

Napady epilepsji u psa: objawy, przyczyny, leczenie

Epilepsja występuje nie tylko u ludzi, zwierzęta są narażone na tę chorobę.

Epizody epilepsji u psów mogą wystąpić z powodu dysfunkcji neurologicznej występującej w korze mózgowej. Przyczyn tej choroby jest wiele.

Psy najbardziej podatne na epilepsję

Według statystyk najczęściej napady epileptyczne cierpią na jamniki, owczarki niemieckie i belgijskie, golden retrievery, bokserzy, pudle, cocker spaniele, psy gończe, sznaucery miniaturowe, collie, husky syberyjskie, labradory, setery irlandzkie i terierów.

Jeśli zwierzę nie należy do żadnej z tych ras, nie oznacza to, że na pewno nie będzie chorował. Każdy pies może cierpieć na epilepsję.

Najczęściej pierwsze napady padaczkowe u psów występują nawet przed rokiem. Ale nie zawsze. Starsze zwierzęta mogą również cierpieć z powodu tej choroby.

Pierwotna padaczka

Wrodzona lub pierwotna padaczka może wystąpić u zwierząt domowych od sześciu miesięcy do pięciu lat. Głównymi objawami choroby są konwulsje toniczno-kloniczne, którym towarzyszą ślina, mimowolne oddawanie moczu, utrata przytomności. Atak trwa kilka minut. Po nim pies nie ma koordynacji, nudnej uwagi i zmiany zachowania.

Z reguły ataki tej padaczki powtarzają się raz na 3-4 tygodnie. Między nimi pies czuje się świetnie.

Pierwotna padaczka jest spowodowana dziedzicznością. Spaniele, bokserzy, sznaucery, foksteriery, bernardyny, syberyjskie husky i collie są najczęściej dotknięte.

Wtórna padaczka

Ta padaczka pojawia się w wyniku choroby zwierzęcia lub urazu. Do skutków tych należą zatrucia substancjami toksycznymi lub metalami ciężkimi, porażeniem prądem, ukąszeniami zatrutych gadów, przeszłymi chorobami zakaźnymi (dżuma lub zapalenie mózgu), pasożytami jelitowymi, przeciążeniem układu nerwowego lub uszkodzeniem mózgu. Niewłaściwe odżywianie może również odgrywać rolę w postawieniu tej diagnozy.

Choroby padaczkowe

Psy mają epilepsję z wielu powodów. Ta choroba może być dziedziczona. Jeśli pies ma genetyczną predyspozycję do choroby, procent prawdopodobieństwa napadu jest bardzo wysoki.

Innym czynnikiem w występowaniu choroby są zaburzenia, które występują podczas rozwoju płodu zwierzęcia. Często ta choroba staje się obrzmiała w mózgu.

Epilepsja idiopatyczna dotyka psy w wieku od 1 do 3 lat. Występuje, gdy liczba neuroprzekaźników w tkankach jest znacznie mniejsza niż norma. Impulsy nerwowe często nie osiągają celu, kumulują się, co prowadzi do silnego przeciążenia układu nerwowego.

Ataki epilepsji mogą występować u psów w wieku powyżej 4 lat. Przyczyną ich występowania są nowotwory w mózgu, przerzuty lub zaburzenia metaboliczne.

Przekazywane choroby zakaźne mogą również przyspieszać rozwój choroby. Choroby te obejmują plagę drapieżników i zapalenie mózgu.

Hipokalcemia i hipoglikemia, nawet upośledzony metabolizm glikoprotein może prowadzić do napadów padaczkowych.

Choroby układu sercowo-naczyniowego, arytmia, niewydolność nerek i wątroby są czynnikami, które mogą prowadzić do epilepsji u psa.

Obecność robaków w ciele zwierzęcia może również wywoływać drgawki, szczególnie jeśli ma predyspozycje do choroby. W trakcie ich aktywności życiowej robaki wypuszczają toksyny, które negatywnie wpływają na układ nerwowy zwierzęcia.

Czynniki zewnętrzne, które mogą wywołać rozwój choroby

Sprzyjają pojawieniu się chorób, takich jak padaczka u psów, przyczyny mogą być bardzo różne. O niektórych właścicielach czworonożnych przyjaciół nawet nie podejrzewa.

Nawet niewłaściwa dieta może prowadzić do rozwoju choroby. Przede wszystkim niezwykle ważne jest prawidłowe karmienie zwierzęcia w sposób zrównoważony, tak aby uzyskać wszystkie niezbędne makro- i mikroelementy, witaminy i minerały. Powinieneś upewnić się, że pies zjadł tyle, ile potrzeba, nie możesz pozwolić na przekarmienie. Nie powinno to również być niedostateczne. Karma musi być wysokiej jakości.

Nadmierne obciążenie zwierzęcia może prowadzić do rozwoju choroby, nie tylko fizycznej, ale także nerwowej.

Pies może zostać zatruty przez toksyny, metale ciężkie lub chemikalia. Najczęściej ataki zaczynają się od substancji takich jak strychniny i fosforoorganiczne.

Uszkodzenie padaczki może również prowadzić do uszkodzenia mózgu. Należą do nich ciężkie uderzenia w głowę, urazy podczas porodu, a także niewłaściwa obsługa szczeniaka.

W wyniku porażenia prądem u psa mogą wystąpić ataki epilepsji. Jeśli zwierzę zostanie ukąszone przez owady lub węże, których trucizna wpływa na układ nerwowy, może również prowadzić do choroby.

Rodzaje napadów padaczkowych

Drgawki padaczki u psa mogą mieć cztery różne typy, które są ważne dla wszystkich posiadaczy czworonożnych przyjaciół.

  • Zwierzę traci przytomność. W ogóle nie ma skurczów lub są one bardzo słabe.
  • Uogólnione konwulsje toniczno-kloniczne motoryczne. Z reguły rozprzestrzeniają się po całym ciele, a zwierzę może nawet stracić przytomność.
  • Ogniskowe skurcze motoryczne. Mogą być z generalizacją lub bez niej. W tym przypadku drgawki występują w jednym obszarze ciała, a następnie przechodzą do następnego. Nie zawsze kurcze obejmuje całe ciało zwierzęcia.
  • Częściowe napady złożone. Jednym z głównych objawów tego typu jest zmiana w zachowaniu zwierząt domowych. Obserwuje się nietypowe zachowanie. Większość zwierząt zaczyna łapać owady w powietrzu. Ten rodzaj napadu może wystąpić z napadami lub bez nich lub może obejmować całe ciało zwierzęcia.

Objawy epilepsji

Ważne jest, aby prawidłowo zidentyfikować napad padaczkowy i nie mylić go ze zwykłymi drgawkami, ponieważ nie zawsze mówią o tej chorobie.

Często napady są oznakami jakiejś choroby. Po prawidłowym zdiagnozowaniu i wyleczeniu zwierzęcia, właściciele uwolnią go od mimowolnych skurczy mięśni.

Niezależna diagnoza nie jest zalecana. W tym celu lepiej skontaktować się ze specjalistyczną kliniką weterynaryjną. A więc, jak epilepsja występuje u psów? Objawy, które mówią o tym są następujące:

  • Niepokój Zwierzę może zacząć skomleć, będzie biegać w poszukiwaniu schronienia lub będzie chowało się w cichym miejscu. Warto zwrócić uwagę na ślinienie. Zostanie zwiększony.
  • Kolejne konwulsje będą następować. Niemal zawsze towarzyszy im opróżnianie pęcherza i jelit. Często, z powodu skurczów, zwierzę może gryźć język lub policzek, co będzie skowytać lub piskować.
  • Wtedy skurcze ustąpią, ale ślinienie pozostaje podwyższone, czasami ślina może nawet pienić się. Pies może być przygnębiony lub zbyt poruszony.

Pierwszymi objawami epilepsji u psów są drgawki mięśni kufy. Stopniowo skurcze rozprzestrzeniają się na całe ciało. Zwierzę może stracić przytomność. Często dochodzi do wzrostu temperatury ciała. Łapy zwierzęcia są stale w ruchu, szczęki są szczelnie zamknięte, głowa jest odrzucana, oczy się toczą, a źrenice są bardzo rozszerzone. Oddech psa w tym momencie jest głośny i bardzo ciężki.

Najczęściej ataki choroby występują w nocy i rano. Właściciele z doświadczeniem, którzy wiedzą, czym jest padaczka u psów, objawy nadchodzącego ataku można przewidzieć na długo przed ich wystąpieniem. Pies staje się ospały, wstrząśnięty, a także stara się przejść na emeryturę.

Czy można leczyć epilepsję?

Padaczki nie można wyleczyć. Ale możesz ułatwić życie swojemu zwierzakowi. Stopniowo właściciele uczą się określać podejście do ataku w ciągu kilku godzin lub nawet dni. Leki przyjmowane na czas pomogą zwierzęciu uniknąć napadów padaczkowych.

Leczymy padaczkę

Należy pamiętać, że jeśli objawy padaczkowe są wykrywane przez zwierzę domowe, leczenie u psów nie jest takie samo jak u ludzi. Narkotyki przepisane ludziom mają toksyczny wpływ na zwierzęta, a podawanie ich zwierzętom jest niebezpieczne.

Najpierw musisz pilnie skontaktować się ze specjalistą. Tylko weterynarz może prawidłowo określić obecność choroby, takiej jak epilepsja u psów (objawy i leczenie których opisujemy szczegółowo w naszym przeglądzie). Po zbadaniu zwierzęcia będzie on przepisał wymagane leki przeciwdrgawkowe.

U weterynarza

Kiedy hodowcy psów spotykają się z takim zjawiskiem jak "epilepsja" u psów, leczenie, sposób zatrzymania napadów to główne kwestie, które ich interesują. Ale samoleczenie jest niebezpieczne. Musisz natychmiast skontaktować się z lekarzem weterynarii.

Wszystkie leki są wybierane indywidualnie. Najpierw musisz przeprowadzić anamnezę.

Weterynarz powinien znać rasę psa, jego płeć i wiek, wszystkie szczepienia, a także objawy choroby. Ważne jest, aby wskazać rodzaj napadów, dokładnie kiedy to się stało.

Właściciel powinien pamiętać dokładnie tak dokładnie, jak to możliwe, kiedy mają miejsce ataki. Być może są one poprzedzone karmieniem, chodzeniem lub jakimś innym bodźcem. Lekarz musi wiedzieć, czy zwierzę jest chore. Być może cierpiał na chorobę zakaźną, grzybiczą lub pasożytniczą. Konieczne jest wskazanie, czy zwierzę było leczone i w jaki sposób.

Po zebraniu wywiadu zaplanowano pełne badanie na zwierzętach domowych. Weterynarz może również zamówić badanie czaszki, aby dowiedzieć się, czy doszło do urazów głowy i zbadania mięśni pod kątem obecności obszarów z atrofią.

Lekarz dokładnie bada odruchy zwierzęcia, jego wzrok i same źrenice, bada nerwy czaszkowe i wrażenia dotykowe. Konieczne są badania krwi i moczu, czasami wykonuje się MRI i prześwietlenia czaszki.

Po przeprowadzeniu wszystkich procedur i potwierdzeniu rozpoznania "padaczki" u psów, leczenie jest ustalane indywidualnie. Lekarz przepisuje leki, określa ich dawkowanie i częstotliwość stosowania, wyjaśnia, jak dać zwierzęciu pierwszą pomoc w przypadku drgawek. Doradza również w zakresie normalizacji żywienia zwierząt.

Narkotyki

Leki przepisywane przez weterynarzy na padaczkę pierwotną u psa są lekami przeciwdrgawkowymi. Najpopularniejsze to kilka leków:

"Fentonin". Jest bardzo skuteczny i nie ma skutków ubocznych. Ale lek jest szybko usuwany z organizmu, powodując pragnienie i, w konsekwencji, częste oddawanie moczu.

"Fenobarbital". Również wysoce skuteczne i szybko działające leki. Minusy: zwiększone działanie moczopędne, powoduje pragnienie, zwiększa drażliwość zwierzęcia.

"Primidon". Wysokowydajne, szybko działające leki, które również powodują pragnienie i apetyt. Dostępne tylko w formie tabletek.

"Diazepam". Szybkie działanie bez efektów ubocznych. Działanie leku w krótkim okresie. Zwiększa drażliwość i nerwowość zwierzęcia.

Jeśli nie pomaga żaden rodzaj leków, lekarze weterynarii zwykle przepisują fenobarbital bromkiem sodu lub potasu.

Jeśli u psów występuje choroba, taka jak padaczka (opisywaliśmy objawy i leczenie w ten sposób), właściciele powinni pamiętać: ta choroba jest nieuleczalna, leki i ich dawkowanie nie zawsze mogą pomóc po raz pierwszy. Ważne jest, aby zwierzę zostało w pełni zbadane. Tylko w tym przypadku weterynarz będzie mógł wybrać najbardziej skuteczny lek.

Atak Co powinienem zrobić?

Podczas ataku wskazane jest przytrzymanie głowy, obrócenie jej na bok, aby zwierzę nie zadławiło się jego śliną. Czasami zwierzę nie odwraca głowy. W tym przypadku lepiej zostawić wszystko tak, jak jest, i po prostu podążać.

Nie trzeba próbować trzymać języka ani otwierać ust rękami lub przedmiotami. Nie da się jednak otworzyć szczęk, a język i tak nie upadnie.

Ponadto nie jest konieczne, aby w chwili ataku podać lek na zwierzę domowe lub go wypić.

Pożądane jest umieszczenie głowy zwierzęcia na miękkiej ściółce. Można oczywiście próbować położyć głowę na kolanach, ale istnieje możliwość, że zwierzę po prostu ugryzie właściciela.

Upewnij się, że w pobliżu nie ma żadnych przedmiotów, które mogłyby urazić zwierzę w przypadku drgawek. Zapewnij świeże powietrze otwierając okno lub odpowietrznik.

Również w czasie ataku w pokoju nie powinny być dzieci i inne zwierzęta.

Jeśli atak trwa pół godziny lub towarzyszy mu wzrost temperatury, należy zabrać zwierzaka do kliniki weterynaryjnej. Do transportu zwierzę musi być owinięte w koc. Lub możesz zadzwonić do lekarza w domu.

Pies po ataku epilepsji potrzebuje samotności, zapewnia mu całkowity odpoczynek.

Podsumowując

Przyczyny tej choroby mogą być liczne, zarówno wrodzone, jak i nabyte. Nie bój się, jeśli zdiagnozujesz epilepsję u psów. Leczenie, jak zatrzymać napady, co dalej i jak pomóc swojemu zwierzakowi - wszystkie te pytania, odpowiedź można znaleźć u weterynarza.

Wymagane jest pełne sprawdzenie zwierzęcia, wybór właściwych leków i obserwacja go. Z biegiem czasu, właściciel będzie mógł zobaczyć oznaki zbliżania się napadów i z czasem dostarczyć niezbędne lekarstwa dla zwierzęcia, tym samym ratując go przed cierpieniem.

Padaczka genetyczna i nabyta u psów: leczenie, przyczyny, oznaki i sposoby zatrzymania drgawek

Nagłe drgawki u zwierząt są przerażającym widokiem, a wielu właścicieli wpada w panikę, jeśli mają epilepsję.

Czy zwierzę może żyć w pełni z tą chorobą? Jakie są przyczyny rozwoju choroby? Epilepsja u psów: objawy i leczenie zostaną szczegółowo omówione później.

Epilepsja: przyczyny i czynniki

Epilepsja jest konsekwencją zaburzenia neurologicznego, które występuje w mózgu zwierzęcia. Istnieją dwie formy choroby:

  • pierwotny (genetyczny);
  • wtórne (nabyte).

W pierwszym przypadku atak występuje u osób w wieku od sześciu miesięcy do trzech lat. Do tej pory naukowcy nie są w stanie dokładnie określić, w jaki sposób przekazywana jest ta forma choroby.

Przyczyny epilepsji u psów typu wtórnego (nabytego) mogą być całkiem różne:

  • zatrucie toksyczne (arsen, strychnina, ołów itp.);
  • zaburzenia metaboliczne (niski poziom cukru, niedobór enzymów itp.);
  • niewydolność nerek lub wątroby;
  • urazy (szczególnie ciężkie siniaki czaszki);
  • infekcja (dżuma, piroplazmoza, toksoplazmoza i inne);
  • niektóre węże i ukąszenia owadów;
  • zatrucie spowodowane przez wewnętrzne pasożyty;
  • niedobór magnezu, witamin i innych substancji;
  • nowotwory w mózgu.

Uwaga, proszę! Padaczka może rozwinąć się u psa dowolnej rasy. Najczęściej choroba objawia się u młodych zwierząt (w tym przypadku czynnik genetyczny jest bardziej prawdopodobny).

U zwierząt starszych niż 5 lat padaczka jest zwykle konsekwencją urazu lub innej choroby.

Padaczka u psów: leczenie, jak powstrzymać ataki

Atak odbywa się w 4 etapach:

  • zmiany w zachowaniu (kilka dni lub godzin przed atakiem);
  • "Aura";
  • faktyczne zajęcie (etap napadowy);
  • postictal stage.

Objawy epilepsji u psów i stadium początkowe

Przed atakiem zwierzę zachowuje się niespokojnie, cierpi na bezsenność, bóle głowy. Początek napadu nazywa się "Aura": pies jest poruszony, drży, próbuje się ukryć lub uciec, skamle i ślini się swobodnie.

Faza rzeczywistego ataku (ictal) trwa do 3 minut. Podczas tego zwierzę upada, oddycha ciężko, mięśnie mimowolnie i silnie kurczą się, nogi drżą, oczy toczą się. Są to charakterystyczne oznaki epilepsji u psów. Podczas napadu zwierzę może gryźć język, dlatego krew jest domieszana do śliny. Skurcze prowadzą do mimowolnej defekacji.

Post po zakończeniu leczenia napada epileptycznie. Podczas tego zwierzę jest zdezorientowane, idzie od rogu do rogu, nie rozpoznaje właścicieli. Niektóre osoby są tymczasowo ślepe.

Ważne! Postualny etap ma miejsce na różne sposoby: niektóre zwierzęta śpią, inne zachowują się niespokojnie, marszczą i mieszają się z boku na bok.

Objawy epilepsji u psów różnią się w zależności od rodzaju napadu:

  1. Uogólniony atak - pies upada nieprzytomny, kończyny stają się "kamieniem". Po 10-30 sekundach łapy zaczynają się poruszać, zwierzę wykonuje ruchy żujące. W tym samym czasie źrenice rozszerzają się, ślina obficie płynie, zwierzę może się samo nawilżyć. Ten rodzaj ataku zwykle wskazuje na formę podstawową.
  2. Mały napad padaczkowy (absans) - ten typ jest rzadki. Oczy psa są wybrzuszone, czasami mogą się tarzać.
  3. Częściowe zajęcie - zaczyna się tylko w jednej części ciała. Skurcze mięśni, mogą mimowolnie obrócić głowę. Ten typ często rozwija się w uogólniony.
  4. Częściowe zajęcie (behawioralne) - pies zachowuje się dziwnie i niezwykle, może doświadczyć strachu lub innych emocji. Tego typu towarzyszą halucynacje, więc zwierzę chowa się, pokazuje agresję, wyć i demonstruje inne niezwykłe zachowanie.
  5. Wielokrotne ataki - w krótkim okresie powtarzały kilka ataków z rzędu.
  6. Stan padaczkowy - trwa dłużej niż 30 minut, świadomość nie zostaje przywrócona, stan ten zagraża życiu.

Co zrobić, jeśli atak się rozpoczął?

Padaczka u psów: leczenie, sposób zatrzymania napadów zostanie szczegółowo opisany poniżej. Jeśli twoje zwierzę ma napad, szybko pozbądź się dzieci i zwierząt domowych z pokoju. Staraj się umieścić psa na miękkiej powierzchni, usuń z niego przedmioty, które mogą zostać zranione podczas napadu. Nie dotykaj ust zwierzęcia i nie próbuj łapać języka - zwierzę nie kontroluje samego siebie i może Cię ugryźć. Przyciemnij światło w pokoju, zmocz brzuch zwierzęcia zimną wodą.

Ważne! Zapisz początek i koniec zajęcia. Po jego zakończeniu zabierz zwierzę do kliniki weterynaryjnej (powinno to być zrobione, nawet jeśli atak trwa dłużej niż pół godziny).

Jeśli twoje zwierzę miało wcześniej napady, przygotuj wcześniej leki przeciwdrgawkowe (weterynarz poda ci nazwę i dawkę) i wrzuć je do mięśnia podczas następnego ataku.

Leczenie padaczki u psów

Epilepsji nie można wyleczyć na zawsze, ale z pomocą leków można zminimalizować ryzyko wystąpienia napadów padaczkowych. Leczenie padaczki u psów odbywa się za pomocą leków:

  • Fenobarbital (hamuje aktywność ośrodkowego układu nerwowego);
  • Bromek potasu (stosowany w ciężkich przypadkach);
  • Pagluferal (lek przeciwdrgawkowy);
  • Cavinton (poprawia krążenie krwi w mózgu);
  • Enap (obniża ciśnienie krwi do normalnego poziomu, jest również stosowany w leczeniu dirofilarii);
  • Magnezja (rozszerza naczynia krwionośne, działa przeciwdrgawkowo);
  • Ketanov (za ból).

Leczenie padaczki u psów w domu odbywa się zgodnie ze schematem, który wybiera tylko weterynarz. Kurs jest wyznaczany po zbadaniu zwierzęcia i badaniu czasu trwania i charakteru ataków. Leki są wybierane stopniowo, począwszy od minimalnej dawki. Są stopniowo zwiększane (celem jest maksymalizacja czasu między napadami).

Uwaga, proszę! Pies cierpiący na epilepsję przyjmuje leki na całe życie.

Jak utrzymać psa cierpiącego na epilepsję?

Pokój powinien być bezpieczny, ponieważ nie można przebywać z nim przez całą dobę. Jeśli konieczne jest pozostawienie zwierzęcia w spokoju, należy wcześniej usunąć wszystkie ostre, łamliwe i inne niebezpieczne przedmioty, ponieważ w dowolnym momencie może wystąpić napad drgawkowy.

Zwierzę domowe cierpiące na tę chorobę jest przeciwwskazane do nadmiernego wysiłku emocjonalnego i fizycznego. Ciągle monitoruj stan swojego psa: jeśli nagle zaczęła się martwić, natychmiast zadzwoń do lekarza, który ją obserwuje. Pokarmy zawierające magnez i witaminę B powinny być zawarte w pożywieniu zwierzęcia.

Padaczka nie jest zdaniem. Jeśli weterynarz sprawnie wybrał schemat leków, przez długi czas zapomnisz o napadach, a twoje zwierzę będzie żyło długo i pełno. Ale nie zapominaj, że atak może się zdarzyć w dowolnym momencie, więc zanotuj wszelkie zmiany w zachowaniu swojego zwierzaka.

Dodatkowo obejrzyj film o diagnostyce i leczeniu padaczki u psa:

Padaczka u psów

Epilepsja u psów jest chorobą spowodowaną powtarzającą się nadmierną anomalną aktywnością elektryczną neuronów mózgu i brakiem równowagi pomiędzy procesami pobudzenia i hamowania.

Napad padaczkowy może być spowodowany ekspozycją na każdy zdrowy mózg. W tym przypadku zwierzę doświadcza ataku w wyniku przeciążenia. Jednak padaczka można mówić tylko wtedy, gdy drgawki stają się monotonne, a jednocześnie nie są sprowokowane chorobami ogólnoustrojowymi.

Rodzaje epilepsji u psów

Wśród chorób psów epilepsja stanowi około 5% wszystkich wizyt u weterynarza. Istnieje kilka rodzajów epilepsji:

  • Idiopatyczny;
  • Reaktywny;
  • Objawowe;
  • Kryptogeniczny.

Rozważmy je bardziej szczegółowo.

Epilepsja idiopatyczna u psów

Jest to epilepsja, w której nie można ustalić prawdziwej przyczyny powstawania drgawek. Podczas badania zwierzę nie ma strukturalnych patologii, nie ma zakaźnego początku i nie ma ciężkich współistniejących organopatologii.

Głównie epilepsja idiopatyczna występuje u psów w wieku 1-5 lat. Często napady występują w nocy lub podczas odpoczynku. Występują one w postaci konwulsji toniczno-klonicznych. Między atakami zwierzę nie ma objawów choroby.

Epilepsja idiopatyczna występuje u wszystkich ras psów, ale w większym stopniu predysponuje ją do:

  • Golden Retriever;
  • Labrador - Retriever;
  • Pudel;
  • Keeshund;
  • Beagle;
  • Owczarek niemiecki;
  • Jamnik;
  • Seter irlandzki;
  • Cocker Spaniel

Co ciekawe, rasa psów Sheltie nie jest predysponowana do padaczki, jednak z tą chorobą charakteryzuje się słabą jakością idiopatyczną padaczką (rodzinna padaczka idiopatyczna przedniego płata).

Objawowa padaczka

Ten typ epilepsji charakteryzuje się obecnością strukturalnej patologii mózgu, na przykład:

  • Wrodzone wady rozwojowe (na przykład: wodogłowie);
  • Blizna;
  • Krwotok;
  • Neoplasia;
  • Akumulacja choroby.

Kliniczne objawy padaczki objawowej są napadami częściowymi, które występują z wtórnym uogólnieniem lub bez niego. Podejrzewa się o występowaniu napadów przed 1 rokiem życia i późniejszym niż 5 lat lub o znanej historii urazu, odroczeniu neuroinfekcji itp.

Epilepsja kryptogenna

Ten typ padaczki jest rozważany w przypadku strukturalnych, nieidentyfikowalnych uszkodzeń mózgu. Często zwierzę z padaczką kryptogenną może być oporne na leczenie przeciwdrgawkowe. Przyczyny: urazy, w tym. ogólne, nie powodujące zmian strukturalnych w mózgu, które są wykrywane w CT / MRI, jak również skutków długotrwałej niedotlenienia podczas znieczulenia. Predyspozycje są podobne do zwierząt z objawową padaczką.

Reaktywna padaczka

Występuje z toksycznym lub metabolicznym wpływem na zdrowy mózg. W tym samym czasie nie ma żadnych strukturalnych patologii. Padaczka w tym przypadku towarzyszy tylko chorobie podstawowej, a napady ustępują po jej wyleczeniu. Reaktywna padaczka jest podatna na psy w każdym wieku, płci i rasie.

Rodzaje napadów

Napady epileptyczne u psów należy odróżnić od dyskinez (ruchy mimowolne). Prawdziwa epilepsja jest typowa:

  • Utrata kontroli: zwierzę w momencie ataku nie jest w stanie wykonywać poleceń, nie reaguje na wezwanie, nie kontroluje pozycji ciała w przestrzeni i jego zachowania.
  • Epizodyczne ataki ataków: drgawki zaczynają się nagle i kończą nagle, podczas gdy obecność wyzwalacza jest charakterystyczna dla dyskinez.
  • Powracający obraz kliniczny: drgawki są monotonne od pierwszego napadu (z wyjątkiem napadów częściowych, z zastrzeżeniem aktywacji nowych ognisk epileptycznych).

Wyróżnia się następujące typy napadów:

1. Pierwotne uogólnione napady padaczkowe.

Charakterystyka padaczki idiopatycznej i reaktywnej, z obiema półkulami mózgu zaangażowanymi w proces patologiczny. W przypadku nagłej utraty przytomności pojawia się w związku z pojawieniem się drgawek. Istnieje kilka rodzajów pierwotnie uogólnionych napadów:

  • Tonic;
  • Clonic;
  • Tonic-clonic;
  • Myoclonic;
  • Absansa.

Najczęstsze konwulsje toniczno-kloniczne występujące w dwóch fazach:

Manifestacja fazy tonicznej:

  • Napięcie (sztywność) wszystkich mięśni;
  • Utrata orientacji i świadomości;
  • Upadek;
  • Opisthotonus;
  • Prostowanie kończyn;
  • Nieregularne oddychanie, być może jego brak, sinica;
  • Ślinienie, defekacja, oddawanie moczu.

Manifestacja fazy klonalnej:

  • wioślarstwo lub drżenie kończyn;
  • ruchy żucia (drżenie dolnej szczęki).

2. Napady częściowe.

Charakteryzują się padaczką objawową i kryptogenną, wywodzą się z grupy neuronów zlokalizowanych w określonym obszarze (ognisku) kory mózgowej i mają objawy kliniczne w zależności od dotkniętego ogniska. Zazwyczaj fokus jest wykrywany na EEG. Istnieje kilka rodzajów napadów częściowych:

  • Proste częściowe napady padaczkowe. Można to uznać za aurę przed uogólnionym epipristum. Jest klinicznie objawia się przez skurcz jednej grupy mięśniowej.
  • Skomplikowane częściowe zatarcie. Występuje z utratą przytomności, zmniejszoną aktywnością ruchową, może objawiać się uderzeniem warg, połykaniem, bezcelowym chodzeniem (automatyzm).
  • Wtórne uogólnienie napadów częściowych. Proste i złożone napady częściowe mogą przekształcić się w uogólnione napady padaczkowe, gdy patologiczny impuls rozszerza się na całą kręgi półkul mózgowych. Klinicznie takie napady ujawniają początek częściowego napadu padaczkowego, ale z biegiem czasu (zwykle nie więcej niż 2-3 minuty) rozwijają się w uogólnione napady padaczkowe.

Dla każdego napadu padaczkowego charakteryzuje się "etapowe" proces:

  1. Stadium prodromalne jest prekursorem napadu padaczkowego. Nie zawsze zauważane przez właścicieli zwierząt domowych, trwa od kilku godzin do kilku dni. W tym przypadku występuje ogólne osłabienie, wokalizacja, brak zmiany w elektrycznej aktywności mózgu;
  2. Aura - trwa od kilku sekund do kilku minut. Spowodowane przez naruszenie przewodnictwa elektrycznego w mózgu. W tym przypadku zwierzęta chowają się, szukają właścicieli, są poruszone, czasami pojawiają się wymioty;
  3. Napady drgawek (ictus);
  4. Postictal stage - słabość po ataku, dezorientacja, ataksja, ślepota, głuchota. Odzyskiwanie w ciągu kilku minut, rzadziej w przypadku długich i poważnych ataków - dni.

Rozpoznanie padaczki u psów

Aby potwierdzić diagnozę epilepsji, neurolog przeprowadza serię manipulacji:

  1. Przeżywanie historii: kiedy pojawiły się pierwsze napady, czas trwania stadiów, częstotliwość napadów, istnieje prowokator napadów, wszelkie ostatnie zmiany (apetyt / waga / pragnienie, itp.);
  2. Badanie neurologiczne: ocena reakcji postawy i posocznicy, diagnoza zaburzeń nerwów czaszkowych;
  3. OKAK (ogólny kliniczny test krwi) w celu określenia wtórnej padaczki w obecności bakteryjnego lub wirusowego zapalenia mózgu;
  4. BHAK (biochemiczne badanie krwi) w celu odróżnienia prawdziwej epilepsji od encefalopatii;
  5. Badanie krwi w celu określenia poziomu kwasów żółciowych: specjalny test do diagnozy nieprawidłowych naczyniowych zaburzeń układu mięśniowo-szkieletowego;
  6. Oznaczanie stężenia glukozy we krwi w celu diagnozy hipo-hiperglikemii;
  7. Ocena poziomu hormonów tarczycy (T4, TSH) w celu wykrycia niedoczynności tarczycy u psów;
  8. Pomiar ciśnienia krwi w celu kontrolowania nadciśnienia;
  9. Analiza płynu mózgowo-rdzeniowego w celu ustalenia przyczyny napadów w obecności nieprawidłowości w skanach MR mózgu;
  10. Diagnostyka PCR / ELISA: plaga drapieżników, neosporoza, borelioza, erlichioza, toksoplazmoza;
  11. CT, MRI - diagnostyka wzrokowa uszkodzeń mózgu;
  12. Elektroencefalogram w celu określenia obecności i lokalizacji ogniska padaczkowego;

Leczenie padaczki u psów

Taktyka leczenia epilepsji zależy od rodzaju choroby.

Objawowa padaczka

Celem leczenia jest kontrola choroby podstawowej. Ten typ padaczki często towarzyszy nowotworom mózgu, wodogłowiu i innym zaburzeniom struktury tkanki nerwowej, wynikającym z urazów głowy. Leczeniem w tym przypadku jest operacja. Operacje neurochirurgiczne są wykonywane w celu usunięcia guzów mózgu i fragmentów kości w wyniku TBI, operacji obejścia. Równolegle należy mianować leki przeciwdrgawkowe.

Reaktywna padaczka

Podobnie, objawowe, kontrola podstawowej choroby jest głównym zadaniem leczenia. Najczęściej występuje w porcie anomalii wątroby. Leczenie chirurgiczne - nakładanie się naczynia patologicznego (przetoki). Jeśli padła reaktywna padaczka na tle zatrucia lub jakiegokolwiek innego zatrucia, wtedy gdy toksyna została usunięta z organizmu, zwierzę odzyskało.

Epilepsja idiopatyczna

Kontrola terapeutyczna jest osiągana przez przyjmowanie leków przeciwdrgawkowych (fenobarbitalu, lewetiracetamu i bromków). Istnieje również wiele leków przeciwpadaczkowych drugiej linii - zonisamid, gabapentyna i inne. Wybierając lek, kieruje się obecnością współistniejących organopatologii, na przykład: fenobarbital jest niebezpieczny dla hepatopatii. Ponadto, zwierzę otrzymujące środek przeciwpadaczkowy musi okresowo sprawdzać jego poziom we krwi. Stosowanie leków przeciwdrgawkowych może powodować letarg, apatię i zwiększony apetyt w pierwszych tygodniach stosowania.

Istnieją różnice między wybranymi lekami. Psy są początkowo leczone fenobarbitalem, pod nieobecność przeciwwskazań. Często stosuje się w tym samym czasie kilka leków przeciwdrgawkowych - pozwala to uzyskać lepszą kontrolę nad napadami padaczkowymi i zminimalizować efekty uboczne każdego z leków.

Osobno należy zwrócić uwagę na zwierzęta przychodzące na przyjęcie w stanie epileptycznym. Pacjenci ci są poddawani intensywnej terapii w celu złagodzenia napadów, przepisano pozajelitowe leki przeciwdrgawkowe, sondę nosowo-gardłową lub rurkę gastrostomijną stosuje się do podawania doustnego, a ciśnienie wewnątrzczaszkowe mierzy się, aby zapobiec rozwojowi obrzęku mózgu.

Zwierzęta w epistatus powinny być pod nadzorem specjalistów przez całą dobę, aby uniknąć śmierci choroby. W leczeniu szpitalnym zwierzę otrzymuje codzienne badania krwi, ocenę codziennej diurezy, monitorowanie serca, natlenienie krwi, ocenę ciśnienia krwi, utrzymywanie temperatury ciała i uzupełnianie potrzeb żywieniowych organizmu.

Pierwsza pomoc w leczeniu padaczki u psa

Pierwsza pomoc ma zapewnić bezpieczeństwo samego zwierzęcia: umieścić coś miękkiego pod głową, jeśli to możliwe pod całym ciałem.

Jeśli to możliwe, trzymaj głowę psa na boku, aby wymioty lub ślina nie dostały się do krtani, a zwierzę nie dusi się (jeśli to możliwe).

Otwarcie szczęk jest surowo zabronione, siła ich kompresji jest zbyt wysoka, możesz zranić zarówno zwierzę, jak i siebie. Mocowanie języka do psa ma swoją własną charakterystykę, dlatego nie tonie podczas ataku i nie może powodować uduszenia.

Wykluczyć obecność ostrych dźwięków i światła, wszystko to powoduje dodatkową aktywność mózgu.

Jeśli atak nie zostanie przerwany na dziesięć do trzydziestu minut, musisz zadzwonić do weterynarza w domu lub, jeśli to możliwe, dostarczyć zwierzę do kliniki.

Jeśli po ataku lub serii, stan zwierzęcia został przywrócony lub jest względnie normalny, konieczne jest pokazanie psa specjaliście, ponieważ istnieje niebezpieczeństwo przejścia do stanu epileptycznego.

Ważne jest, aby wiedzieć: nie ma domowego leczenia padaczki, można jedynie złagodzić stan psa w momencie ataku epilepsji. Zrozumieć naturę napadów, narkotyków, a ich dawkowanie może być tylko specjalistą weterynaryjnym.

Rokowanie u pacjentów z padaczką

Czas życia zwierzęcia z epilepsją zależy od wielu czynników: czasu pojawienia się pierwszego ataku, przyczyny napadów padaczkowych, reakcji na leczenie przeciwdrgawkowe, nasilenia napadów drgawek itp.

Autor artykułu:
weterynarz
Smirnova Olga Vladimirovna

Czytaj Więcej O Psach

Pies hoduje ze zdjęciami

Treść Trudno wyobrazić sobie współczesny świat bez psa - najstarszego zwierzęcia domowego na świecie. Przodków psów uważa się za wilka i kilka gatunków szakali, a pytanie, czy osoba wilka człowieka lub inicjatywa do życia obok osoby należała do wilka, jest nadal otwarta.

Rosyjski toy terrier: opieka i konserwacja

Treść Charakterystyka rasy Rosyjski toy terrierRosyjski toy terrier - ozdobny, mały rasa psów. Wygląda jak mała zabawka, nawet sama nazwa "zabawka", w tłumaczeniu oznacza zabawkę.

Rokowanie i leczenie wodobrzusza u psów

Treść Główne przyczyny wodobrzusza u psówWodobrzusze to stan patologiczny, w którym płyn gromadzi się w jamie brzusznej psa. Niebezpieczne jest to, że bez leczenia prowadzi do śmierci i szybkie ustalenie przyczyny bez badań jest bardzo trudne.