Treść

Padaczka u psów

Padaczka u psów domowych jest dość rozpowszechnioną chorobą, która wymaga terminowej i prawidłowej diagnozy, a także kompetentnego, wysoce skutecznego schematu leczenia. Przewlekła neurologiczna patologia nazywana epilepsją jest predyspozycją organizmu zwierzęcia do nagłego pojawienia się drgawek napadowych.

Treść artykułu:

Czym jest epilepsja

Manifestacja u psa napadów pojedynczych i specyficznych dla epilepsji jest spowodowana obecnością określonych reakcji żywego organizmu na zachodzące w nim procesy. Według współczesnych koncepcji weterynaryjnych padaczka można przypisać heterogenicznym grupom patologii, których objawy kliniczne charakteryzują się powtarzającymi się napadami drgawkowymi. Podstawą patogenezy padaczki są napadowe napady, które występują w neuronalnych komórkach mózgu.

To jest interesujące! Powtarzające się napadowe stany różnego pochodzenia, w tym zaburzenia nastroju i świadomości, a także rozwój otępienia i psychozy epileptycznej, w połączeniu ze strachem, tęsknotą i agresywnością są typowe dla chorób neurologicznych.

Jeżeli istnieje udowodniony związek między występowaniem napadów padaczkowych a patologią pochodzenia somatycznego, ustalono rozpoznanie padaczki objawowej. Praktyka weterynaryjna pokazuje, że niektóre przypadki napadów drgawkowych mogą być skomplikowane w przebiegu choroby pochodzenia somatycznego lub neurologicznego, a także urazów mózgu.

Wady wrodzone w procesie funkcjonowania mózgu są najczęściej przyczyną pierwotnej epilepsji u psów, a dziedziczna predyspozycja do choroby powoduje, że patologia jest dość powszechna u niektórych ras, w tym u pasterza i collie, seterów i retrieverów, św. Bernardyna i psów gończych, jamników i pudli, bokserów i sznaucerów. i teriery. Suki częściej chorują na epilepsję niż mężczyźni, a ryzyko rozwinięcia się patologii jest wyższe u psów wykastrowanych lub wysterylizowanych.

Czynniki wywołujące rozwój wtórnej padaczki można przedstawić za pomocą:

  • infekcje: zapalenie mózgu, tężec i dżuma;
  • toksyczne działanie ołowiu, arsenu i strychniny;
  • urazowe uszkodzenie mózgu;
  • porażenie prądem;
  • ukąszenia jadowitych węży;
  • narażenie na jad owada;
  • brak niektórych pierwiastków śladowych lub witamin;
  • niskie stężenie glukozy;
  • zaburzenia hormonalne;
  • helminthiasis.

Uszkodzenie mózgu może być spowodowane nawet krótkotrwałym niedożywieniem lub niewielkim obrażeniem podczas rozwoju prenatalnego zwierzęcia.

Wrodzona padaczka objawia się przede wszystkim w wieku pół roku, a napady nabytej patologii występują pod negatywnym wpływem czynników zewnętrznych, niezależnie od wieku zwierząt domowych. Neurologiczne podstawy patologii można rozpatrywać z punktu widzenia naruszenia procesów hamowania i wzbudzania w tkankach mózgu.

To jest interesujące! Pojawienie się napadu padaczkowego jest najczęściej wywoływane przez niekorzystne skutki, takie jak stresujący stan, zmęczenie lub przepracowanie, bardzo silne czynniki emocjonalne i niepowodzenie hormonalnego tła.

Podrażnienie nerwowe może powodować nadmierne wydzielanie śliny, zwiększoną perystaltykę jelit i ruchliwość żołądka, brak działania innych narządów lub układów. W czasie intensywnego wyładowywania komórki nerwowe wydają znaczne ilości pożywienia i neuroprzekaźników, co szybko wywołuje ich ucisk i osłabienie standardowej aktywności mózgu.

Objawy epilepsji u psa

Najpoważniejszym objawem patologii jest rozwój napadu padaczkowego, który jest reprezentowany przez etapy prekursorowe, icctal i postictal. W pierwszym przypadku stan zwierzęcia charakteryzuje się nerwowym zachowaniem i żałobnym jękiem, lękiem i dość obfitym ślinotokiem.

Następnym etapem jest utrata przytomności, a także pochylenie głowy do tyłu, któremu towarzyszy napięcie mięśniowe, maksymalne rozszerzenie źrenic i głośny, szybki oddech. Na szczycie takiego ataku następuje uwolnienie pienistej śliny i gryzienie języka, mimowolne oddawanie moczu lub opróżnianie jelit. Na etapie poetyckim zachodzą procesy regeneracyjne, ale zwierzę może mieć poczucie dezorientacji i lekkiego ślinotoku.

To jest interesujące! Napady częściowe występują u psów niezbyt często i można je określić jako dziwne i niezwykłe zachowanie, nietypowe dla zwierząt domowych.

W praktyce weterynaryjnej rozróżnia się również formy, którym towarzyszą drobne, częściowe lub częściowe napady padaczkowe. Do małego ataku lub ropnia, charakteryzującego się krótkotrwałą utratą przytomności z zachowaniem stabilnej równowagi.

Częściowe napady padaczkowe charakteryzują się pojawieniem się drgawek wyłącznie na pewnej części tkanki mięśniowej. W tym samym czasie odnotowuje się drżenie kończyn lub szczęk, niemotywowane zwoje głowy lub całego ciała. Pojawienie się napadów częściowych z reguły towarzyszy wtórnej padaczce i jest w stanie szybko przekształcić się w napady uogólnionego typu.

Pierwsza pomoc w leczeniu padaczki

Jeśli podejrzewasz napad padaczkowy, twoje zwierzę będzie musiało zapewnić całkowity odpoczynek, usuwając wszelkie drażniące i stresujące czynniki. Według weterynarzy wskazane jest umieszczenie chorego zwierzęcia w ciemnym i cichym pokoju. Aby zminimalizować ryzyko poważnych obrażeń psa podczas ruchów konwekcyjnych, zaleca się umieszczenie pod nim miękkiej ściółki lub małego materaca. Dobry wynik pierwszej pomocy zapewnia aktywna wentylacja z dopływem świeżego powietrza do pomieszczenia, a także ostrożne zwilżanie skóry zwierzęcia wodą o temperaturze pokojowej.

Historia stanu epileptycznego będzie wymagać większej uwagi ze strony właściciela zwierzęcia. Z reguły napad zatrzymuje się po około półgodzinie, ale jeśli stan konwulsyjny trwa dłużej, to pies musi otrzymać kwalifikowaną pomoc weterynaryjną w specjalistycznej klinice.

Czas trwania ataku i jego wskaźniki dotkliwości zależą bezpośrednio od tego, w jaki sposób kompetentnie udzielona zostanie pierwsza pomoc i wszystkie leki przepisane przez weterynarza w celu najbardziej efektywnego złagodzenia stanu drgawkowego. Aby przetransportować do kliniki zwierzę podrzucające i niespokojne podczas ataku jest najlepsze na dużym kocu.

To jest interesujące! Potwierdzając diagnozę, właściciel psa z epilepsją w historii może potrzebować opanowania niezależnego domięśniowego podawania leków przeciwdrgawkowych i innych środków adekwatnych do ciężkości choroby.

Diagnoza i leczenie

Identyfikacja epilepsji u zwierząt domowych wymaga wizualnej kontroli psa, a także wyznaczenia przedstawionych środków diagnostycznych:

  • badanie krwi i moczu w celu określenia ilości resztkowego azotu i glukozy;
  • pomiary stężenia ołowiu i wapnia w płynach biologicznych;
  • analiza kału pod kątem braku helmishiasis;
  • analiza płynu mózgowo-rdzeniowego w celu określenia wskaźników ciśnienia, składu komórkowego i stężenia białka;
  • badania ultrasonograficzne;
  • badania rentgenowskie;
  • elektroencefalogram do celów oceny stanu emocjonalnego ekspertów.

Szczególną uwagę zwraca się na badanie rodowodu psa, a także na określenie dziedzicznej predyspozycji do padaczki. Diagnoza pozwala odróżnić wrodzoną postać choroby od patologii nabytego lub wtórnego typu, a także pomaga zidentyfikować czynniki prowokujące. Brak współistniejących chorób i skomplikowanych chorób somatycznych umożliwia w większości przypadków dokładne ustalenie genetycznej przyczynowości choroby. Padaczka w procesie diagnostycznym powinna być odróżniona od patologii aparatu przedsionkowego, a także chorób móżdżku lub problemów z nerwem słuchowym.

Niestety, całkowite wyleczenie psa, nawet na tle prawidłowo i na czas przepisanych leków, nie jest przestrzegane, ale jest gwarancją znacznej poprawy jakości życia zwierzęcia. Powszechnie stosowane leki objawowe obejmują środki uspokajające i uspokajające, takie jak fenytoina, diazepam, fenobarbital i prymidon.

To jest interesujące! Leczenie przeciwpadaczkowe stanu epileptycznego u zwierząt domowych jest stosowane wyłącznie do celów weterynarza, przy ścisłym przestrzeganiu dawkowania i pod ogólną kontrolą stanu.

Z kontrowersji pod względem stosowności powołania z drgawkami leki obejmują bromki, których stosowanie może powodować pojawienie się raczej złożonych chorób skóry. Jednakże bromek sodu jest często podawany psom z historią dysfunkcji nerek. Po podaniu doustnym "Tazepam", dobrze eliminuje objawy nerwicy, a także "Heksamidynę".

Zapobieganie epilepsji

Napady padaczkowe występują pod wpływem wielu czynników prowokujących, które należy całkowicie wykluczyć z życia zwierzęcia. Pies powinien być chroniony przed ekscytującymi wydarzeniami, w tym wizytami na wystawach i konkursach, a także koniecznością minimalizacji liczby intensywnych szkoleń. Chodzenie powinno być wystarczająco długie, ale przeprowadzane tylko w znajomym i swobodnej atmosferze.

Terapia epilepsja obejmuje planowanie i przyleganie do zwierzęcia, a także monitorowanie ogólnego stanu jego zdrowia. Obecność w historii psa nawet pojedynczego epileptycznego stanu obejmuje regularne konsultacje weterynaryjne i przestrzeganie wszystkich terminów.

Ważnym krokiem w leczeniu padaczki jest normalizacja diety z następującymi zaleceniami:

  • karmienie zwierzęcia jest pożądane w celu urozmaicenia roślinami strączkowymi, kaszę owsianką, sardynkami, gotowaną marchewką i kapustą;
  • żywność powinna być podawana psu ściśle według ustalonego reżimu, w postaci ciepła;
  • część podanej żywności musi odpowiadać wieku i cechom zwierząt;
  • w codziennej diecie powinno być wystarczająco dużo magnezu, manganu i witaminy "B6";
  • należy ograniczyć ilość mięsa i innych pokarmów białkowych, a także słone produkty spożywcze w diecie chorego psa;
  • suplementy witaminowe i mineralne do diety są wyznaczane wyłącznie przez lekarza weterynarii i są wybierane ściśle indywidualnie, w zależności od stanu zdrowia zwierzęcia;
  • Najlepszym rozwiązaniem byłoby przeniesienie zwierzęcia do gotowego paszy o wysokiej jakości, która zawiera szybko rozszczepialne składniki białkowe.

Obowiązkowe jest wykluczenie czynników traumatycznych pod względem stanu emocjonalnego, a także wykluczenie psów z tej patologii z krycia.

To jest interesujące! Wysoka skuteczność profilaktyczna ma akupunkturę wykonaną na dziesięciu głównych wrażliwych punktach, a przeprowadzanie takich sesji przez jeden miesiąc jest dobrym dodatkiem do tradycyjnych leków.

Zagrożenie dla ludzi

Epilepsja jest chorobą bezdotykową, a dość powszechny pogląd, że po każdym ataku, umierające komórki mózgowe powodują, że pies jest niebezpieczny dla ludzi i nieadekwatny, jest nieuzasadniony. Napady padaczkowe u psa są nie mniej niebezpieczne niż podobna patologia, która rozwija się u ludzi.

Wraz z innymi przewlekłymi dolegliwościami padaczka będzie wymagać podania skutecznego leku dla psa, ponieważ brak odpowiedniej terapii może spowodować poważne konsekwencje.

Drgawki lub konwulsje u psa: jak pomóc w przypadku drgawek

W obliczu tak przerażającego zjawiska u zwierzęcia, jak skurcze, łatwo się pomylić. Skurcze mięśni mogą być spowodowane różnymi przyczynami, od epilepsji po zatruwanie zwierząt toksycznymi substancjami. Ważne jest, aby kompetentnie zapewnić pierwszą pomoc zwierzęciu i natychmiast dostarczyć ją do instytucji weterynaryjnej w celu diagnozy i kwalifikowanego leczenia.

Przeczytaj w tym artykule

Przyczyny napadów u psów

Drgawki u zwierząt domowych nie są uważane za pojedynczą patologię. Zjawisko to jest zwykle alarmujące i sygnalizuje poważne problemy zdrowotne. Eksperci weterynaryjni odnotowują następujące przyczyny, które prowadzą do konwulsji u czworonożnych zwierząt domowych:

  • Choroby zakaźne. Bakterie i wirusy, rickettsia i grzyby wydzielają toksyny biologiczne, które mają negatywną reakcję na przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Infekcje ze stanem zapalnym mózgu i jego błon najczęściej prowadzą do konwulsji u psa.

Szczególnie niebezpieczna jest wścieklizna, która jest śmiertelną chorobą zwierząt i ludzi. Pies ma napady drgawek, ślinienie, niezdolność do przyjmowania wody z powodu paraliżu mięśni gardła.

Ślinienie się na znak wścieklizny

  • Padaczka. Choroba atakuje mózg, rozwija się z reguły w wyniku urazów i nowotworów mózgu, jest dziedziczona. Przedstawiciele takich ras jak golden retriever, owczarki niemieckie, bigley, collie są bardziej podatni na napady padaczkowe.
  • Przewlekła patologia narządów wewnętrznych. Chorobie układu trawiennego i nerek towarzyszy wytwarzanie toksycznych substancji drażniących grupę neuronów w mózgu, któremu towarzyszy zespół konwulsyjny.
  • Napady często prowadzą do problemów z układem sercowo-naczyniowym, któremu towarzyszy obniżenie poziomu tlenu w mózgu. Naruszenie procesów metabolicznych w tkance nerwowej prowadzi do silnego zsynchronizowanego wyładowania elektrycznego, które wywołuje drżenie mięśni u zwierząt domowych.
  • Niski lub wysoki poziom cukru we krwi. W wyniku zaburzeń metabolicznych w cukrzycy dochodzi do hiperglikemii we krwi. Wysoki poziom cukrowych substancji wpływa negatywnie na funkcjonowanie nerek, wątroby, mózgu, powodując drgawki.

To samo zjawisko obserwuje się przy niskim poziomie glukozy we krwi z powodu przedawkowania insuliny. Patologia hormonalna często ma dziedziczną predyspozycję i jest obserwowana u młodych zwierząt domowych.

Hipoglikemia

  • Nowotwory w mózgu, kręgosłupie, narządach wewnętrznych. Nowotwory złośliwe powodują wytwarzanie toksycznych substancji drażniących neurony ośrodkowego układu nerwowego.
  • Urazy mózgu, kręgosłupa, porażenia prądem, udaru cieplnego często towarzyszą rozwojowi drgawek.
  • Odurzenie. Zatrucia chemiczne, trucizny domowe, metale ciężkie, ukąszenia trujących owadów, węże towarzyszą ciężkim podrażnieniom neuronów, co prowadzi do zespołu konwulsyjnego u psów.

Przyczyną drgawek u czworonożnych przyjaciół może być niski poziom wapnia we krwi. Hipokalcemia jest charakterystyczna dla ciężarnych samic i w pierwszych dniach po porodzie. Konwulsje związane z brakiem wapnia we krwi obserwuje się u nowonarodzonych szczeniąt.

Dlaczego występują napady padaczkowe i wymioty

Właściciel może mieć do czynienia z sytuacją, w której, wraz z syndromem konwulsji u zwierząt domowych, zauważane są wymioty. Takie objawy mogą wskazywać na rozwój procesu zakaźnego, takiego jak plaga drapieżników. Przyczyną napadów i wymiotów u zwierząt może być zatrucie pokarmem i substancjami toksycznymi (barbiturany, strychnina, izoniazyd). Uszkodzenia mózgu, udar cieplny i porażenie prądem mogą również powodować podobne objawy.

Dlaczego małe rasy występują częściej

Przedstawiciele ras małych i karłowatych (teriery zabawkowe, chihu-hua, pincher) ze względu na zwiększoną pobudliwość nerwową często mają warunki podobne do syndromu konwulsyjnego. Nogi zwierzęcia drgają i drżą, jego uszy i mięśnie twarzy drgają. Zjawisko to nie wymaga szczególnego leczenia. Właściciel powinien pieścić i uspokoić zwierzaka.

Termin "konwulsyjni eksperci weterynaryjni rozumieją z reguły następujące rodzaje skurczów mięśni: napad drgawkowy, kloniczny, toniczny i epileptyczny.

Drgawki w całym ciele

Okresowe drżenie mięśni przy ciągłym drganiu poszczególnych grup mięśni jest konwulsją. Zwierzęta z takimi skurczami są świadome, reagują na głos właściciela.

Tonic

Jeśli zwierzę ma krótkie, ale stałe skurcze mięśni, to zwykle jest to konwulsja toniczna. Właściciel zauważa drgania mięśni w regularnych odstępach czasu. Zwierzę jest świadome. Silnym skurczom mięśni towarzyszy ból. Zwierzę domowe zmartwienia, skomlenie, piski. Toniczne drgawki mechanizmu tonicznego, z reguły, nie są związane z niebezpieczeństwem dla zdrowia i życia psa.

Clonic

Mięśniowe drżenie w klonicznej różnorodności napadów charakteryzuje się naprzemiennym skurczem i rozluźnieniem mięśni szkieletowych. Przerwa pomiędzy ruchami skurczowymi a brakiem napięcia mięśniowego sięga od 30 do 120 sekund. Z powodu niekontrolowanych ruchów zwierzę upada. Warunek jest niebezpieczny, ponieważ zwierzę może zranić się, zostać potrącone przez samochód, spaść z wysokości itp.

Napady padaczkowe

Napadowe mięśnie, którym towarzyszy utrata przytomności u zwierzęcia, są najbardziej niebezpieczne. Skurcze mięśni występują bez przerw. Zespół bólu jest tak silny, że prowadzi do głębokiego omdlenia. Oczy psa z takimi napadami mogą być otwarte.

Napad padaczkowy u psa

Objawy skurczów

Najczęstszym i najniebezpieczniejszym dla zwierzęcia jest napad padaczkowy. Dlatego właściciel zwierzęcia z epilepsją powinien znać główne objawy wystąpienia tego nieprzyjemnego zjawiska i fazy napadu:

  • Prekursory (faza aury). Charakteryzuje go niepokój psa. Pies jęczy, próbując ukryć się w ciemnym kącie, unika komunikacji. Wyglądasz przerażony, zdezorientowany.
  • Etap Ictal (udar). Zwierzę pada na bok lub zwija się. Czas trwania skurczy mięśni może wynosić od kilku sekund do 5 - 7 minut.

Podczas tego etapu często dochodzi do silnego wydzielania śliny z pienieniem w ustach, mimowolnym oddawaniem moczu, defekacją.

  • Faza poideńska występuje po ustaniu zespołu konwulsyjnego. Zwierzę może mieć złe orientacje w przestrzeni przez długi czas, nie reagować na zmiany w środowisku i nie rozpoznać właściciela.

Specjaliści weterynarii rozróżniają drobne i uogólnione napady padaczkowe. W umiarkowanym zespole drgawkowym zwierzę jest świadome, obserwuje się odchylenie głowy, słaby przepływ śliny. Pies zachowuje zdolność poruszania się.

W przypadku uogólnionego napadu u zwierzęcia występuje silne ślinienie z domieszką krwi, cofaniem gałek ocznych oraz częstym i ciężkim oddychaniem. Można zauważyć ruchy żuchwy w żuchwie. Ruch kończyn przypomina zwierzę domowe. Głowę zwykle odchyla się w bok.

Pierwsza pomoc

Przede wszystkim ważne jest, aby się nie zgubić. W przypadku wykrycia zespołu konwulsyjnego lekarz weterynarii powinien zostać natychmiast wezwany do domu lub pies powinien zostać zabrany do wyspecjalizowanej instytucji samodzielnie. Przed udzieleniem wykwalifikowanej pomocy właściciel musi zadbać o bezpieczeństwo zwierzęcia, które nie jest w stanie kontrolować swoich działań.

Aby to zrobić, konieczne jest usunięcie obcych obiektów i przedmiotów, aby pies sam przypadkiem nie doznał obrażeń. W pomieszczeniu, w którym znajduje się zwierzę, wyłącz światło, zawieś zasłony w oknach. Jeśli napad zostanie wykryty na ulicy, musisz ostrożnie przenieść zwierzę w bezpieczne miejsce i być z nim przez cały czas. Aby ułatwić psu oddychanie, lepiej obrócić go po prawej stronie.

W przypadku poważnych skurczów nie otwieraj szczęk psa, aby uniknąć obrażeń. Jeśli przepływ śliny jest obfity, należy podjąć kroki w celu usunięcia śliny z jamy ustnej. Należy to zrobić, owijając dłoń ręcznikiem. Podczas transportu lub oczekiwania na przybycie weterynarza, pies powinien być przykryty ciepłym kocem, lekkim kocem.

Leczenie skurczów

Terapia patologiczna zależy od przyczyny prowadzącej do syndromu konwulsyjnego i polega na jej eliminacji. W praktyce weterynaryjnej zastrzyki siarczanu magnezu, leków przeciwhistaminowych i przeciwdrgawkowych są stosowane w celu złagodzenia drżenia mięśni u psów. Skuteczne leki, takie jak fenobarbital, diazepam, Sibazon, prymidon, heksamidyna. W przypadku dysfunkcji nerek psa przepisuje się bromek sodu.

Drgawki u czworonożnych zwierząt domowych wskazują na naruszenie centralnego układu nerwowego i mogą wynikać z wielu przyczyn. Najczęstsze u psów są napady padaczkowe. Właściciel powinien znać objawy patologii i kompetentnie zapewnić pierwszą pomoc zwierzęciu.

Przydatne wideo

Informacje o przyczynach i leczeniu napadów u psów można znaleźć w tym filmie:

Pies ma zwiększoną wrażliwość na bodźce zewnętrzne (dźwięk, światło).. Drgawki, napady padaczkowe, postępujący paraliż.

Objawy i leczenie. W pierwszych dniach choroby psy odmawiają jedzenia. do dwóch tygodni, zapalenie błony śluzowej, kaszel, wymioty, biegunka, drgawki, porażenie.

U psów i kotów kilka rodzajów robaków może zarazić się pasożytami.. Szczenięta mogą mieć napady padaczkowe i napady padaczkowe.

Kurcze psa

Przyczyny kurcze psa i jak pomóc

  • Fakt: Ataki mają jedną przyczynę.
  • Fakt 2: Właściciel psa, jeśli nie jest ekspertem, może zapewnić pierwszą minimalną pomoc.
  • Fakt 3: Po wykryciu napadów należy przeprowadzić pełne badanie przez weterynarza.
  • Fakt 4: Istnieją rasy psów podatnych na epilepsję (jedna z przyczyn skurczów)

To też jest interesujące!

Każdy właściciel psa przynajmniej raz martwił się o zdrowie swojego czterokrotnego przyjaciela. Szczęście, gdy jest to po prostu drobny rozstrój żołądka lub przypadkowe przecięcie łapy. To znacznie poważniejsze, jeśli pies złapał infekcję, złamał stopę lub przeziębił się. I to jest nieszczęście, jeśli nieszczęśliwe zwierzę zostanie pokonane przez poważną lub nawet nieuleczalną chorobę, śmiertelne obrażenia lub głębokie zatrucie.

Ale zdarza się tak, że pies o zdrowym wyglądzie zaczyna nagle mieć drgawki lub chory ma pogorszenie stanu, któremu towarzyszą konwulsyjne skurcze mięśni. W obu przypadkach straszy właścicieli czworonożnych przyjaciół, są zgubieni i nie wiedzą, jak postępować w takich sytuacjach. Ale tak naprawdę, w jakich przypadkach napady konwulsyjne są niebezpieczne, czy stanowią śmiertelne zagrożenie dla życia zwierzęcia i, co najważniejsze, jak działać w takich sytuacjach?

Przyczyny Spazmów lub Spokoju, Tylko Spokój

Pierwszą rzeczą, którą musisz zrobić, to być sobą. I nie tylko dlatego, że trzeba zaczynać rozum i trzeźwo rozumować i działać. Ale także dlatego, że twoje zwierzę, jako barometr, łapie każdy z twoich nastrojów, co oznacza, że ​​panika właściciela zostanie natychmiast przekazana zwierzęciu. Jest mało prawdopodobne, że poprawi to sytuację i przyczyni się do jego powrotu do zdrowia.

Po nabyciu zwierzaka, każda zdrowa osoba będzie starała się uzyskać co najmniej podstawy wiedzy na temat jego treści, żywienia i potencjalnych zagrożeń dla zdrowia. Dla miłośników psów obowiązkowy "kurs młodego wojownika" obejmuje informacje o niebezpieczeństwie konwulsji u zwierząt i ich przyczynach, ponieważ te nieprzyjemne zjawiska nie są rzadkością u czworonożnych. Jest to szczególnie ważne dla właścicieli niektórych konkretnych ras.

Aby zapewnić wiarygodne informacje dla weterynarza (i jego wizyta jest obowiązkowa dla drgawek!), Dobrze będzie, aby dowiedzieć się, jak zdiagnozować rodzaj skurczy mięśni. To i diagnoza pomoże dokładniej dostarczyć i określić leczenie.

Istnieją 4 typy napadów drgawkowych:

  1. Convulsive. Mięśnie drgają ostro i gwałtownie. Świadomość psa nie jest zagrożona.
  2. Clonic. Mięśnie zwierzęcia zaczynają się naprzemiennie kurczyć, a następnie odpoczywać. Odstęp czasu między zmianą stanu napięcia mięśniowego wynosi od 30 sekund do kilku minut. Podczas okresu relaksacji pies może wstać i trzymać się na nogach aż do następnego napadu.
  3. Tonic. Przez długi czas poszczególne mięśnie psa zmniejszają się w wolnym tempie. To przeraża i zniechęca zwierzę. Od strachu i niezrozumienia zwierzę może zacząć jęczeć.
  4. Epileptyczny. Najbardziej niebezpieczny rodzaj drgawek. Uderzeniom gorąca towarzyszy utrata przytomności.

Łatwo ocenić rodzaj drgawek, jakie może mieć twój pies, i pośpiesz się, aby zorganizować badanie lekarskie.

Co może powodować konwulsyjne warunki u psa (Możliwe przyczyny)

Przyczyny drgawkowych ruchów są wrodzone lub nabyte. Oto najczęściej występujące:

  • Smutno powiedzieć, ale to napad padaczkowy jest najczęstszym winowajcą konwulsji u psów. Epilepsja jest poważną neurologiczną chorobą mózgu. Pewna część komórek mózgowych częściowo traci swoje funkcje i przestaje w pełni kontrolować aktywność mięśni. Powoduje to mimowolne skurczenie się mięśni zwierzęcia. Padaczki nie można wyleczyć, ale przy odpowiedniej pielęgnacji i lekach można z powodzeniem utrzymywać ją pod kontrolą.
  • Wina za pojawienie się tych drgawek może być bezpiecznie umieszczona na osobie, nawet jeśli zawsze na właścicielu psa. Mówimy o stanach drgawkowych powstałych na tle ciężkiego zatrucia trucizną domową, zwłaszcza z zawartością arsenu (trucizna na szczury, preparaty do niszczenia owadów, gryzonie itp.). Stanom konwulsyjnym towarzyszą wymioty, biegunka i wielkie pragnienie. Paraliż następuje natychmiastowe drgawki.
  • Często drgawki u zwierząt są wynikiem kontaktu z ciałem infekcji lub chorób grzybiczych. W tych przypadkach konwulsyjne skurcze dotykają kończyn psa i są głównie spowodowane toksoplazmozą, wścieklizną, piroplazmozą, tężcem i innymi chorobami.
  • Metabolizm. Jego naruszenia również prowokują napady. Na przykład suk po urodzeniu dziecka może uzyskać rzucawkę (brak wapnia we krwi). Od tego momentu skurcz mięśni. Lub brak glukozy. Ale potas powoduje konwulsje, wręcz przeciwnie, z nadmiarem ilości w organizmie.

Pierwszy pies do samopomocy

Prawdę mówiąc, właściciel zwierzęcia może zrobić bardzo mało. Głównym zadaniem jest szybkie sprawdzenie psa przez specjalistę. Pozwól sobie na dryfowanie lub angażowanie się w samoobsługę jest absolutnie niemożliwe! Ten objaw uważany jest za bardzo poważny.

Co możesz zrobić:

  • Przytrzymaj zwierzę, aby uniknąć obrażeń narożników mebli, podłogi i ścian, przyciemnić pomieszczenie z jasnego światła.
  • Dokładnie zmierz temperaturę, jeśli pozwala na to siła i intensywność napadów.
  • Kapanie leku uspokajającego w usta zwierzęcia (kilka kropli Corvalolu lub Valocordinum) w celu wyciszenia wzbudzenia centralnego układu nerwowego.

Profesjonalna pomoc ze skurczami psów

Przede wszystkim weterynarz bez zwłoki dokonuje iniekcji domięśniowych leków przeciwhistaminowych i dawki siarczanu magnezu. Pomoże to złagodzić atak. Następnie, na podstawie zebranych danych na temat przebiegu choroby, wyznaczyć dodatkowe badania.

Diagnoza obejmuje następujące procedury:

  • badania krwi (ogólne i biochemiczne);
  • prześwietlenie klatki piersiowej;
  • MRI lub CT (diagnostyka na specjalnych skanerach);
  • Ultradźwięki narządów wewnętrznych;
  • EKG mięśnia sercowego.

Dopiero po przeprowadzeniu badań można wyciągnąć wnioski na temat patologii w ciele zwierzęcia.

Nie opóźniaj prowadzenia diagnostyki. W niektórych przypadkach opóźnienie może kosztować życie zwierzęcia. Tak więc u psa starszego niż 5 lat konwulsje mogą być oznaką onkologii, od 1 roku do 5 lat - objawem padaczki, a u niemowląt w wieku poniżej jednego roku mogą pojawić się choroby wrodzone lub zaburzenia metaboliczne.

Leczenie przepisane przez lekarza powinno być wykonane w całości, nawet jeśli Twoim zdaniem pies wygląda całkowicie zdrowo.

Grupy ryzyka w rasach psów

Oczywiście, żadne psy nie są ubezpieczone przed wystąpieniem napadów. Istnieją jednak pewne rasy, których właściciele muszą być szczególnie czujni. Z jakiegoś powodu tak wspaniała, szlachetna rasa bardzo "polubiła" tak poważną chorobę jak epilepsja:

Nie oznacza to, że inne psy nie cierpią na epilepsję, ale wśród innych ras wskaźnik zapadalności jest niższy niż w przypadku powyższych. Co więcej, mężczyźni częściej doświadczają napadów padaczkowych, niezależnie od rasy.

Hipoglikemia (niedobór glukozy we krwi) jest bardziej podatna na miniaturowe psy, zwłaszcza na szczenięta:

  • yorkshire terriery;
  • Chihuahua;
  • teriery itp.

Dzieci nie tolerują przedwczesnego porodu, niezrównoważonej diety, zmieniającego się harmonogramu przyjmowania posiłków, stresujących sytuacji. W rezultacie gwałtowny spadek poziomu cukru, zaburzenia koordynacji i drgawki. Każdy atak psa jest grą z ogniem, pewnego dnia może być ostatnim...

Wybierając psa określonej rasy, nie bądź leniwy, znajdź słabości swojego zdrowia, bądź przygotowany na ewentualne sytuacje awaryjne. Kiedy zwierzę staje się powszechnym zwierzakiem, członkiem rodziny i wiernym, lojalnym przyjacielem, bardzo trudno jest zagłuszyć męki własnego sumienia, upominając się, że mogłem coś zrobić. Mógł, ale nie...

Wideo "Kurcze psa - mówi weterynarz"

Materiał przygotowany przez: Margarita O. Samusik

dziennikarz, ekolog, kurator materiałów o zwierzętach i ptakach,

pochodzą z profesjonalnej rodziny (ojciec jest zoologiem, matka jest felinologiem)

Kurcze psa

Duża liczba różnych chorób zakaźnych i niezakaźnych może powodować rozwój zjawisk drgawkowych. Napady u psa pojawiają się nagle i poważnie straszą właściciela, stojąc w obliczu groźnych przejawów.

Skurcze są skurczami włókien mięśniowych w wyniku rozwoju zjawisk patologicznych. Przed atakiem drgawek zwierzę zaczyna się wyraźnie denerwować, drżeć i skomleć. Płyn ślinowy jest obficie uwalniany z jamy ustnej.

Spazmom towarzyszą silne skurcze kończyn, pień, odpływ pieniącego się płynu z ust, zwierzę może również mimowolnie wypróżniać się. Czas trwania napadów od kilku sekund do kilku minut.

Zadaniem właściciela jest zapobieganie napadom lub pierwszej pomocy.

Odmiany drgawek

Drgawki u psów w weterynarii są podzielone na kilka typów. Mimowolne skurcze włókien mięśniowych według pewnego rodzaju mają swoje własne cechy (częstotliwość i czas trwania drgawek). Znając charakterystykę, właściciel będzie mógł dokładniej opisać drgawki, które pozwolą zwierzęciu na szybszą i dokładniejszą diagnozę. Podziel konfiskaty na:

  1. Napady padaczkowe. Najbardziej niebezpieczny i słabo poznany typ zjawisk drgawkowych. Charakteryzuje się periodycznością i powtarzalnością. W napadach padaczkowych zwierzę traci przytomność, oczy toczą się, język tonie, a mimowolne skurcze mięśni pojawiają się bez przerwy. Koniec ataku epileptycznego następuje nagle, zwierzę zachowuje się na uboczu, chód zmienia się, staje się chwiejny.
  2. Konwulsje kloniczne. Ten rodzaj mimowolnego skurczu mięśni charakteryzuje się naprzemiennym rozluźnieniem i skurczem. Początkowo obserwuje się konwulsje przednich lub tylnych kończyn. Czas trwania wynosi zwykle od 30 do 60 sekund. Dalszy relaks następuje, a zwierzę może nawet wstać na nogi. Następnie rozpoczyna się następny napad o takim samym czasie trwania.
  3. Konwulsje toniczne. Różnić się od reszty krótkiego czasu trwania, ale ciągłe powtarzanie. Zwierzę podczas ataku tonikowego, aby być przytomnym, odczuwa cały ból, dlatego silnie jęczy.
  4. Konwulsje. Convulsive manifestations są dość słabe. Na przykład konwulsje tylnych kończyn o konwulsyjnym wyglądzie są bardziej podobne do małych i nieznacznych drgań lub skurczów. Zwierzę nie odczuwa silnego zespołu bólowego, pozostaje w pełni świadome, reagując na polecenia wydane przez właściciela.

Przyczyny napadów u psów

Głównym powodem pojawienia się drgawek u psa jest zwiększona aktywność określonych włókien nerwowych - neuronów odpowiedzialnych za ruch. W zależności od tego, w jakim obszarze układu nerwowego występuje i stopnia uszkodzenia, objawy mogą się różnić.

Ważne jest, aby pamiętać, że napady same w sobie nie są chorobą, ale sygnałem ciała o poważnych zakłóceniach w systemie.

Istnieje wiele chorób i stanów patologicznych w organizmie, które wywołują drgawki. Najważniejsze z nich to:

  • choroby zakaźne o charakterze wirusowym, bakteryjnym lub grzybiczym;
  • zmiany ecto i endopasożytów (wszy, rzęsy, robaki);
  • zakłócenia układu krwionośnego (serce i naczynia krwionośne);
  • nowotwory w kręgosłupie i mózgu;
  • procesy zapalne, które nie są z natury zakaźne;
  • poważne obrażenia kręgosłupa lub narządów wewnętrznych;
  • urazowe uszkodzenie mózgu;
  • choroby wątroby, nerek i pęcherzyka żółciowego;
  • zatrucie metalami ciężkimi, substancje toksyczne;
  • ukąszenia kleszcza, trujące owady lub gady;
  • hipoglikemia (gwałtowny spadek poziomu cukru we krwi);
  • wzrost liczby krwinek czerwonych w krwioobiegu;
  • wrodzone anomalie;
  • eclampsia;
  • poważne wyczerpanie.

Najczęstszymi przyczynami mimowolnych skurczów włókien mięśniowych są rzucawka, objawiająca się po porodzie u kobiet, zakażeniu, hipoglikemii i epilepsji.

Padaczka jest najczęstszą przyczyną napadów. Jest to poważna i niebezpieczna choroba atakująca ośrodkowy układ nerwowy, a w szczególności mózg. Padaczka może być wrodzona, może wystąpić z ciężkimi uszkodzeniami lub z powodu procesów nowotworowych i zapalenia mózgu. Atak epilepsji może nastąpić całkowicie nagle z powodu dysfunkcji obszarów mózgu. Przyczyny tego warunku mogą być kilka, ale najważniejsze to:

  • porażenie prądem;
  • ciężkie infekcje wywołane przez robaki;
  • cukrzyca;
  • po ugryzieniu kleszcza, zapaleniu mózgu;
  • ostry niedobór kompleksów witaminowych i mineralnych.

Napad padaczkowy ma kilka etapów - aurę (charakteryzującą się zwiększonym niepokojem, błądzeniem, unikaniem komunikacji z gospodarzem), ictus, w trakcie którego występują silne drgawki (skurcze głowy, kończyny, przerywany oddech). Ostatni etap charakteryzuje się pojawieniem się zwierzęcia w świadomości, niepokoju i całkowitej dezorientacji. Czas trwania napadów wynosi do 5 minut. Konieczne jest zabranie zwierzęcia do weterynarza, owijając go ciepłym kocem.

Inną częstą przyczyną drgawek jest hipoglikemia. Jest to poważna zmiana patologiczna, która charakteryzuje się ostrym spadkiem zawartości cukru we krwi. Początek choroby występuje w wyniku naruszenia procesów metabolicznych. Konwulsyjnym objawom hipoglikemii towarzyszy obfite ślinienie, brak koordynacji podczas ataku, dezorientacja po drgawkach.

Przyczyną mimowolnych skurczów mięśni u małych ras psów i suk ciężarnych jest rzucawka. Niebezpieczna patologia wiąże się z ostrym zmniejszeniem zawartości wapnia w ciele psa. Ten pierwiastek śladowy bierze czynny udział w różnych procesach metabolicznych, więc jego zmniejszenie ma gwałtownie negatywny wpływ na ogólny stan całego organizmu, powodując różne zaburzenia, w tym drgawki.

Infekcje wirusowe i bakteryjne, które mogą wpływać na połączenia nerwowe, często stają się przyczyną rozwoju zjawisk drgawkowych. Najczęstszą chorobą jest infekcja wirusowa - wścieklizna. Drapieżom w przebiegu wścieklizny towarzyszy piana z ust, silne skurcze i dezorientacja zwierzęcia w przestrzeni po napadzie drgawkowym. Wynika to z faktu, że czynniki wirusowe choroby tworzą całe ogniska martwicy w mózgu, wpływając na aktywność ośrodkowego układu nerwowego.

Aby szybko ustalić przyczynę drgawek u zwierząt domowych, istnieje wiele cech. Znając pewne fakty, właściciel będzie w stanie udzielić pierwszej pomocy, gdy pojawią się niekontrolowane skurcze mięśni. Tak więc, jeśli wystąpią drgawki u szczeniąt, których wiek nie osiągnął 12 miesięcy, przyczyną jest ciężkie zatrucie metalami ciężkimi, proces zapalny.

Drgawki u zwierząt domowych po ukończeniu 5 lat często wskazują na poważne naruszenia w wewnętrznych układach organizmu (niewydolność struktur nerek, wątroby, obecność nowotworów złośliwych). Pojawienie się napadów u psów małych ras może świadczyć o gwałtownym spadku poziomu glukozy we krwi.

Leczenie napadów u psów

Leczenie drgawek u psa polega przede wszystkim na stwierdzeniu przyczyny, która spowodowała stan patologiczny. Bez zidentyfikowania przyczyny źródłowej leczenie nie będzie skuteczne, a napady pojawią się ponownie.

Do dokładnej diagnostyki wymagane są badania radiograficzne i ultrasonograficzne. Częstość występowania drgawek u psów oznacza objawy dysfunkcji mózgu, dlatego w diagnostyce wykorzystuje się komputerowe badanie rezonansowe. Diagnostyka laboratoryjna polega na pobraniu krwi do analizy biochemicznej i pobraniu moczu (w celu zidentyfikowania patologii struktur nerek i procesów zapalnych w organizmie).

Terapia polega na wyeliminowaniu objawów i złagodzeniu ogólnego stanu zwierzaka. Nie jest konieczne samodzielne przeprowadzanie leczenia i podawanie leków przeznaczonych dla ludzi. Tylko specjalista weterynarii, na podstawie badań diagnostycznych i obrazu klinicznego, będzie w stanie nanieść dokładny schemat leczenia, biorąc pod uwagę indywidualne cechy zwierzęcia. Aby zatrzymać konwulsyjne skurcze w warunkach kliniki weterynaryjnej, zwierzętom podaje się siarczan magnezu i leki przeciwhistaminowe. Pozwala to na usunięcie ataku.

Każdy właściciel zwierzęcia powinien wiedzieć, jakie kroki należy podjąć, jeśli pies ma skurcz. Bardzo ważne jest, aby zachować spokój i nie wpadać w panikę. Zwierzę musi być całkowicie spokojne. Zaleca się zabrać zwierzaka do pokoju, w którym można zasłonić zasłony, pozostawiając słabą lampę. Wskazane jest umieszczenie psa na podłodze, na miękkim ściółce. Aby ułatwić proces oddychania, zwierzę przesuwa się na prawą stronę i upewnia się, że płyn ślinowy z jamy ustnej nie zatrzymuje się, ale wypływa.

Pierwsza pomoc nie powinna obejmować nagłych ruchów, zmuszania zwierzęcia do przytrzymywania go, rozprężania szczęk ani wciskania ciał obcych między zęby psa. Nosić psa w klinice weterynaryjnej jest niezbędny do epilepsji po zakończeniu zjawisk konwulsyjnych. W przypadku, gdy konwulsje dotykają górnych i dolnych kończyn, należy natychmiast udać się do lekarza.

Zapobieganie

Aby uniknąć wystąpienia niekontrolowanych skurczy mięśni, można zaobserwować wiele ważnych zasad. Zapobieganie napadom u psów obejmuje kilka kompleksów, między innymi prawidłową dietę, przestrzeganie zasad szczepień i leczenie przeciwpasożytnicze. Ważna rola odgrywana przez przestrzeganie zasad higieny i ochronę zwierząt przed możliwym kontaktem z substancjami toksycznymi.

Napady padaczkowe są objawem poważnego zaburzenia pracy jednego z najważniejszych narządów. Terminowe leczenie lekarza i przestrzeganie zasad profilaktyki pomoże uniknąć poważnych komplikacji w przyszłości.

Padaczka u psów - objawy i leczenie

W jednym z poprzednich artykułów omówiliśmy szczegółowo najczęstsze przyczyny skurczów u psów. Jednym z punktów tej dużej listy jest dość niezwykła choroba tego rodzaju, której konwulsyjne objawy są swoistym symptomem. Padaczka u psów: leczenie - jak powstrzymać ataki i jak przedłużyć jakość życia swojego zwierzaka - temat naszego dzisiejszego artykułu. Po drodze opowiedzimy nie tylko o leczeniu padaczki, ale także dotkniemy przyczyn, dla których rozwija się choroba, a także uzupełnimy obraz kliniczny o inne objawy, które najczęściej występują u psów.

Czy dużo czytasz? Wybierz podtytuł

Ataki epilepsji u psów - patogeneza

Padaczka jest chorobą spowodowaną naruszeniem połączeń między neuronowych w mózgu, w przeważającej większości przypadków charakteryzujących się pojawieniem się regularnych drgawek u zwierzęcia.

Charakter objawów epilepsji jest dotychczas słabo poznany, nie tylko u psów i innych zwierząt, ale także u ludzi. Jednak główna hipoteza opisująca występowanie nieskoordynowanych spontanicznych skurczów poszczególnych grup mięśni i innych objawów wyjaśnia proces patologiczny przez niespójne pojawianie się i przekazywanie impulsów między komórkami nerwowymi mózgu. Jak zauważyliśmy powyżej, dokładne mechanizmy tego zjawiska nie zostały dostatecznie zbadane. Być może niektóre substancje regulujące prawidłową transmisję impulsów, zwane neuroprzekaźnikami, mają niewłaściwą równowagę chemiczną, więc komórki nerwowe zachowują się nieskoordynowane. Co więcej, zjawisko to nie pojawia się stale, ale z reguły regularnie. Dlatego jednym z objawów padaczki u psów jest częstość napadów.

Warto zauważyć, że kiedy epilepsja napadowa pojawia się u psa po raz pierwszy, a później diagnoza ta zostanie potwierdzona, zwierzę będzie wykazywać okresowe objawy drgawek. W przypadku wszystkich innych warunków ataki te będą się zwiększać z czasem i zwiększać.

Epilepsja zwykle rozpoczyna się u psów w wieku od 6 miesięcy do 5 lat. Najtrudniejszy okres wieku wynosi 2-3 lata. W przyszłości objawy pozostają przez resztę życia.

Ponadto warto zauważyć, że u psów występuje coś takiego jak idiopatyczna padaczka. Do manifestacji pierwszych epizodów choroby potrzebny jest powód - nacisk, który wywoła pierwsze drgawki. Takie naciśnięcie w procesie obserwacji psa można wykryć, jednak w większości przypadków takiego wyzwalacza nie można znaleźć. W tym przypadku epilepsja u psa jest uznawana za idiopatyczną.

"Dlaczego epilepsja występuje u psów?" - przyczyny choroby

Kiedy zwierzę skarży się właścicielowi na pojawienie się drgawek okresowych po raz pierwszy do zbadania, głównym zadaniem weterynarza będzie ustalenie przyczyny epilepsji u psów, tak aby można było uniknąć leczenia lub nawet wyciszyć je. Tylko takie podejście do leczenia tej złożonej choroby może najskuteczniej odciążyć psa cierpiącego. Jeśli zostanie przeprowadzona tylko terapia objawowa, jak na przykład w przypadku padaczki idiopatycznej u psów, napady będą się powtarzać w każdym przypadku, a dawki leków przeciwdrgawkowych będą musiały zostać zwiększone.

Pierwotna padaczka

Prawdziwa lub prawdziwa padaczka jest dziedziczną i nieuleczalną chorobą. Zarówno u ludzi, jak iu innych zwierząt, w tym u psów, odkryto wiele genów, które z powodu mutacji wewnątrzgałkowych mogą powodować ataki epileptyczne u każdego z członków potomstwa. Jak zauważyliśmy powyżej, choroba nie objawia się bezpośrednio po urodzeniu. Gen odpowiedzialny za pojawianie się pierwszych oznak może przez długi czas pozostawać w stanie uśpienia i tylko pod wpływem pewnych wyzwalaczy może się ujawnić. Jak wiadomo, u psów najkorzystniejszy wiek wynosi 0,5-5 lat.

Jeśli chodzi o wyzwalacze, czyli przyczyny, które stymulują przebudzenie genów, obejmują one zjawiska i stany, które mogą powodować pojawienie się wtórnej padaczki.

Wtórna padaczka

Ten rodzaj choroby jest czasem nazywany nabytym lub wrodzonym. Czasami, jeśli znasz dokładną przyczynę napadów padaczkowych, na przykład w przypadku hipoglikemii, możesz się ich pozbyć na zawsze.

W procesie życia pies może przeżyć incydent, który jest mechanicznie zdolny do zakłócenia funkcjonalności neuronów i połączeń między neuronami w mózgu, co ostatecznie powoduje regularne napady padaczkowe.

Takie incydenty mogą być:

Powolne przewlekłe choroby i stany, które prowadzą do niedoboru białek, tłuszczów i węglowodanów w ciele psa, na przykład niedostateczne żywienie, niewydolność nerek, niewydolność wątroby i inne.

  • Wodogłowie - kropla mózgu.
  • Zatruwanie psa solami ołowiu, arsenu, strychniny.
  • Niektóre ostre choroby zakaźne - mięsożerne mięsożerne.
  • Hipoglikemia - niewystarczające poziomy cukru we krwi u zwierząt.
  • Urazowe uszkodzenie mózgu.
  • Niewydolność serca.
  • Marskość wątroby.
  • Nowotwory w mózgu.

Objawy epilepsji u psów, których leczenie wymaga specjalnego podejścia, z reguły trudniej jest zwierzętom mieć czystą krew. Ponadto, u psów z rodowodami, niedoczynność tarczycy jest często uznawana za dodatkową wtórną przyczynę epilepsji, stan związany z niewydolnością tarczycy.

Co wywołuje napad padaczkowy?

Jak wiadomo, epilepsja charakteryzuje się okresowymi objawami drgawek. Nie wiadomo jeszcze, jakie specyficzne okoliczności powodują manifestację każdego kolejnego ataku, ale wiele psów wykazuje skłonność do drgawek w okresach pobudliwości.

Właściciele często zgłaszają, że napady padaczkowe u ich psów często występują podczas gry w piłkę, ścigania kota lub w innym momencie najaktywniejszej aktywności fizycznej i emocjonalnej. Należy zauważyć, że u psów małych ras objawy epilepsji występują w momencie największej manifestacji uczucia i uwagi ich właścicieli, na przykład, gdy spotykają się pod koniec dnia pracy. W tym przypadku szczególnie często wymieniane są rasy pekińczyk i terier.

Zdarzają się przypadki manifestacji choroby podczas snu. Skręcanie się łapami i ruchy żucia żuchwy podczas napadu u śpiącego psa przypomina sytuację, w której zwierzę ma sen. Jednak zdrowy sen spowodowany napadami padaczkowymi wyróżnia niezdolność do budzenia psa.

"Pies ma drgawki podobne do epilepsji" - jak odróżnić objawy

Kiedy mówiliśmy o przyczynach drgawek u psów, wskazaliśmy, że napady podobne do padaczki mogą występować w różnych chorobach i stanach patologicznych, które nie są bezpośrednio związane z epilepsją. Jednak w pierwszych manifestacjach konwulsyjnych zmartwieni właściciele zaczynają wierzyć, że ich zwierzę ma chorobę epileptyczną.

Inni właściciele, wręcz przeciwnie - z różnych powodów nie zauważają pojawiania się ataków i przez długi czas. Jest taki paradoks, nie dlatego, że są złymi właścicielami zwierząt. Epilepsja, zarówno pierwotna, jak i wtórna, ma kilka rodzajów objawów klinicznych, które charakteryzują się różnym stopniem złożoności.

Aby nasi czytelnicy mogli właściwie zobaczyć epilepsję u psów, w celu dalszego powstrzymania ataków przy pomocy skutecznego leczenia, przedstawiamy najpopularniejsze typy ataków z opisem ich cech zewnętrznych.

Uogólniona forma, czyli jak epilepsja występuje u psów w najcięższym przypadku

Przy tego rodzaju ataku, który najczęściej obserwuje się w prawdziwej epilepsji, przebieg objawów przebiega w dwóch następujących po sobie etapach:

  • Etap tonowy. Charakteryzuje się nagłą utratą przytomności psa. Zwierzę upada, wyciąga łapy i nie można ich zgiąć za pomocą ludzkich sił. Często w tym momencie oddech ustaje. Czas trwania etapu nie przekracza jednej minuty.
  • Etap klonowy Pies wciąż jest nieprzytomny, ale zaczynają się monotonne skurcze mięśni wszystkich czterech kończyn, a szczęki często zaczynają się zamykać i otwierać. Oczy zwierzęcia są całkowicie zamknięte lub pokryte. Uczniowie są rozszerzeni i prawie nie reagują na światło. Ślina płynie z jamy ustnej, obserwuje się mimowolne wypróżnianie pęcherza i opróżnianie pęcherza.

Uogólniona forma epilepsji występuje najczęściej u psów.

Niewielki atak

Ta forma epilepsji u psów jest czasami nazywana absansem, analogicznie do tej samej manifestacji ataku u ludzi. Właśnie ta forma choroby u psów jest niezwykle trudna do wykrycia ze względu na krótki czas trwania i szczególne objawy. W ciągu kilku sekund dochodzi do utraty przytomności, na którą pies nie ma nawet czasu na upadek, jeśli jest w spoczynku. Mięśnie nie kurczą się, a objawów, które może zauważyć świadomy właściciel, nie ma znaczenia, że ​​tak powiem, spojrzeć na jeden punkt z zaokrąglonymi oczami i brakiem reakcji na bodźce zewnętrzne. Pies wydaje się zamarzać na chwilę, jakby ktoś go "zatrzymał". W niektórych przypadkach, jak widać wyraźnie w Pekinie i Buldogu, gałki oczne mogą się obracać.

Częściowy atak

Często przy tej formie ataku rozpoczyna się uogólniona forma. Na początku pies ma nieregularne skurcze poszczególnych grup mięśni w określonej części ciała. Mogą to być kończyny, mięśnie szyi i pleców, mięśnie twarzy.

Atak częściowy lub behawioralny

Ta forma epilepsji otrzymała taką nazwę ze względu na swoistość objawów, które są ograniczone przez zachowanie zwierzęcia, charakteryzowane jako obce i nietypowe:

  • Pies zaczyna smagać wargami i zgrzytać zębami.
  • Częste skurcze żucia mięśni żuchwy.
  • Nieodparta agresja, nawet dla ich właścicieli.
  • Wrzeszcząc i wyjąc.
  • Ciągłe próby ukrywania przed wszelką uwagą ze świata zewnętrznego.
  • Utrata orientacji w znanych miejscach. Można odnieść wrażenie, że pies jest tutaj po raz pierwszy w życiu.

Oprócz reakcji behawioralnych objawy padaczki częściowej u psów często towarzyszą:

  • Wymioty i biegunka.
  • Spastyczne skurcze mięśni brzucha, któremu towarzyszy napięcie i silny ból.
  • Zwiększone pragnienie lub apetyt.
  • Tymczasowa utrata wzroku.
  • Nadmierne ślinienie, które wraz z agresywnym zachowaniem psa powoduje, że myślisz, że zwierzę jest zakażone wścieklizną.

Częściowe ataki epilepsji u psów pojawiają się z reguły po uogólnionej postaci choroby i mogą trwać od kilku minut do kilku godzin.

Napady wielokrotne lub mieszane

Pies konsekwentnie obserwował niektóre ataki, wymienione powyżej przez krótki okres czasu - nie więcej niż kilka minut.

Stan padaczkowy

Złożony stan przypominający wielokrotne ataki, ale trwający długo - od pół godziny lub dłużej.

Padaczka u psa - leczenie w domu

Jak już wielokrotnie zauważyliśmy, epilepsja u tego gatunku zwierząt jest raczej poważnym stanem, niemożliwym do zdiagnozowania niezależnie bez doświadczenia i specjalnych środków. Drgawki u psów, w tym utrata przytomności, jak również szereg wspólnych i częściowych objawów, mogą wskazywać na ogromną liczbę bardzo różnych patologii, od braku potasu w organizmie do rozwoju nowotworowego guza w mózgu.

Dlatego, jeśli chodzi o leczenie padaczki u psa w domu, należy rozumieć, że diagnoza musi być prawidłowo wykonana. W takim przypadku, oprócz przyjmowania leków przepisanych przez weterynarza, podczas ataków możesz w jakiś sposób pomóc swojemu zwierzęciu. Więc jeśli pies ma atak epilepsji, co powinienem zrobić?

  • Atak może się zdarzyć w każdej chwili, ale właściciele, znając swoje psy, mogą już w przybliżeniu przewidzieć i zapobiec sytuacji, która może wywołać chorobę. Jeśli nie zostanie to zrobione, w momencie pojawienia się symptomów padaczki należy zachować milczenie wokół zwierzęcia. Należy pamiętać, że głośne i nagłe dźwięki mogą nasilić i przedłużyć atak.
  • W niektórych przypadkach odwołanie się do psa, któremu nadano przydomek, może pomóc w wyjęciu go ze stanu epileptycznego.
  • Podczas ataku, któremu towarzyszy silna redukcja mięśni, w ciele gromadzi się duża ilość ciepła. Jak wiadomo, psy nie mają gruczołów potowych, a proces usuwania ciepła poprzez fizjologiczne wzmocnienie oddychania z językiem wychodzącym z oczywistych powodów jest w tej chwili niemożliwy. Aby uniknąć przegrzania się ciała psa, co jest szczególnie niebezpieczne dla długowłosych ras, można uzyskać wiele wsparcia poprzez wachlowanie zwierzęcia gazetą lub skierowanie na nią wentylatora. Możesz również zwilżyć podeszwy kończyn i brzuch wodą w temperaturze pokojowej, ale w żadnym wypadku - nie lodowaty.
  • Jeśli zatrzymasz ataki epilepsji u psów, leczenie w domu nie będzie trwało dłużej niż 30 minut, należy natychmiast skontaktować się z instytucją weterynaryjną. Najlepszym rozwiązaniem byłoby - zadzwonić do lekarza w domu.
  • Po uogólnionej postaci często obserwuje się przedłużony napad częściowy. Mając to na uwadze, zwierzę lepiej ograniczyć ruch granic klatki lub pokoju. W przeciwnym razie pies może spowodować nie tylko szkody materialne, ale także zaszkodzić zdrowiu.
  • W czasie ataku, jeśli w mieszkaniu trzymane są inne psy, należy je usunąć z cierpiącego zwierzęcia. W przeciwnym razie mogą go zaatakować.
  • Ręce i inne części ciała należy trzymać z dala od szczęk psa. Należy pamiętać, że w takich chwilach sam pies nie jest kochanką. Co więcej, jeśli dana osoba jest w stanie połknąć język podczas ataku, to u psów takie zjawisko nigdy nie spotkało się w praktyce weterynaryjnej.

Ponadto bardzo przydatne jest prowadzenie pamiętnika, w którym należy określić czas wystąpienia kolejnego ataku, czas jego trwania, a także możliwe przyczyny, które go spowodowały. Może to obejmować dowolne zjawisko, które w jakiś sposób dotknęło zwierzę - zmiana diety, szczepienia, odradzanie, zbyt aktywna gra, kontakt z innymi zwierzętami i tak dalej. Ta informacja nie tylko pomoże właścicielowi w dalszym zapobieganiu pojawianiu się kolejnych ataków, ale także weterynarzowi, aby przepisać bardziej skuteczne leczenie farmakologiczne.

Należy zauważyć, że izolowane i bardzo rzadkie napady padaczkowe u psów (1-2 razy w roku), co do zasady, nie wymagają leczenia, jeśli patologiczny proces nie postępuje.

"Jak leczyć epilepsję u psów?" - podstawowe zasady terapii

Jeśli znajdziesz główną przyczynę ataków, główne leczenie zostanie skierowane na jego wykluczenie. W tym przypadku możliwe jest całkowite pozbycie się psa cierpienia. Ale zdarza się to dość rzadko, choćby dlatego, że takie wyrafinowane metody diagnostyczne, jak MRI czy EEG, nie są wszędzie stosowane, a także są drogie.

Bez względu na to, czy znaleziono przyczynę, czy pies ma idiopatyczną padaczkę, to i tak określone zostaną określone leki. Ich zadaniem jest zmniejszenie częstotliwości, wagi i czasu trwania ataków.

Leki, które mogą zatrzymać epizody epilepsji u psa podczas leczenia, są zwykle podawane w formie doustnej. Mogą to być tabletki, kapsułki, drażetki i nie tak często - rozwiązania do użytku wewnętrznego. Takie podejście upraszcza leczenie padaczki u psów w domu.

Każde zwierzę reaguje inaczej na leki. Lekarz weterynarii może potrzebować wypróbować różne rodzaje lub kombinacje leków, aby znaleźć schemat, który będzie bardziej skuteczny dla konkretnego psa.

Najczęściej stosowanymi lekami do opanowania napadów padaczkowych w weterynarii są fenobarbital i bromek potasu. Fundusze te mogą być przepisywane jako monoterapia lub w połączeniu ze sobą. Leki należy przyjmować codziennie w tym samym czasie. Niepowodzenie w harmonogramie przyjęć i zaniechań może prowadzić do poważniejszych objawów choroby. Leczenie będzie na całe życie.

Inne tabletki na padaczkę dla psów

Ponadto w leczeniu padaczki u psów stosuje się droższe leki, takie jak felbamat, gabapentyna, lewetyracetam i stosunkowo nowy zonisamid leku. W celu szybkiego złagodzenia długotrwałego ataku najczęściej stosuje się iniekcje valium jako leczenie awaryjne.

Na końcu tego materiału chciałbym odpowiedzieć na jedno z najczęściej zadawanych pytań: jak długo żyją psy z epilepsją? Trudno jest powiedzieć coś jasno, wiele zależy od przyczyny choroby i, oczywiście, od postępu patologii. Jak pokazuje praktyka, w przypadku przestrzegania przez właściciela wszystkich zaleceń lekarza prowadzącego, w tym szybkiego przyjmowania leków i zapobiegania sytuacjom prowokującym atak, psy z epilepsją żyją wystarczająco długo. Innymi słowy, w tym przypadku na chorobę nie ma istotnego wpływu oczekiwana długość życia.

Jeśli nasi czytelnicy nadal mają pytania dotyczące leczenia lub innych cech padaczki u psów, a także jak powstrzymać atak, możesz zapytać ich w komentarzach do tego artykułu lub w naszej oficjalnej grupie VKontakte. Uważaj na swoje zwierzęta i nie choruj.

Czytaj Więcej O Psach

Czy pies ma czerwone oczy? Rozumiemy powody

Treść Ludzie mają taki banał: czerwone oczy, co oznacza zapalenie spojówek. Ponadto, zgodnie z logiką: "To nie będzie gorsze" - moje oczy są herbatą, zarówno dla mnie, jak i dla moich zwierząt domowych.

Rekordy świata

Treść Wszystko najbardziej w naszym świecieNajwiększy owczarek niemieckiHodowla Charming Bear zaznaczona jest obecnością największego psa pasterskiego. Ten owczarek niemiecki ma wysokość około 65 centymetrów i waży nieco ponad 40 kilogramów.

Demo silnika Datalife

Treść Mały puszysty pies, bardziej przypominający kurka, który wydaje się uśmiechać do wszystkich wokół - to jest pomorskie, albo krasnolud, szpic. Odnosi się do ras ozdobnych. Niektóre federacje zajmujące się psami, takie jak MFF, uważają Szpic Pomorski za typ niemieckiego.