Choroby

Objawy i leczenie cukrzycy u psów

Temat naszego dzisiejszego artykułu: cukrzyca u psów - objawy i leczenie. Weterynarze z dużym doświadczeniem praktycznym opowiedzą o głównych cechach przebiegu choroby u tego gatunku zwierząt, a także podadzą kilka wskazówek dotyczących leczenia. Należy zauważyć, że cukrzyca u psów jest dziś dość powszechną chorobą, więc informacje z tego materiału będą użyteczne dla wszystkich właścicieli zwierząt domowych bez wyjątku.

Czy dużo czytasz? Wybierz podtytuł

Informacje ogólne

Tak jak u ludzi, psy mają cukrzycę pierwszego i drugiego typu. Pierwszym rodzajem choroby jest forma zależna od insuliny, która rozwija się u zwierząt od urodzenia. Innymi słowy, jest to wrodzona forma choroby, często dziedziczona. W ciele psów cierpiących na pierwszą postać cukrzycy wytwarza się niewystarczającą ilość insuliny - hormonu niezbędnego do metabolizmu węglowodanów, białek, tłuszczów, a także regulacji poziomu glukozy we krwi.

Cukrzyca drugiego typu nie jest zależna od insuliny, pojawia się w procesie życia, a u psów jest dość rzadka. W ciele chorych zwierząt zawsze znajduje się normalna ilość insuliny, jednak hormon, który nie jest w pełni funkcjonalny, ma bardzo słabą zdolność uczestniczenia w metabolizmie i regulowania poziomu cukru we krwi.

Psy z dowolną postacią cukrzycy ostatecznie gromadzą za dużo cukru we krwi, która fizjologicznie bierze bezpośredni udział w metabolizmie tłuszczów węglowodanowych. Z powodu poważnego zaburzenia metabolicznego komórki organizmu nie otrzymują wystarczającej ilości pokarmu, gromadzi się duża ilość tłuszczu. Takie stany prowadzą do gromadzenia się toksycznych produktów ubocznych powstających z powodu niewłaściwego metabolizmu tłuszczów, co pociąga za sobą silne zatrucie, które jest nazywane cukrzycową kwasicą ketonową.

W każdym razie, jeśli nie pomożesz psu cierpiącemu na cukrzycę jakiegokolwiek rodzaju, wszystkie powyższe zaburzenia pogorszą się z czasem, aw ostateczności mogą doprowadzić do udaru, śpiączki, a nawet śmierci zwierzęcia.

Przyczyny cukrzycy

Podobnie jak w przypadku wielu innych złożonych chorób, przyczyny cukrzycy u psów, a także innych ssaków, w tym ludzi, są bardzo słabo poznane. Uważa się, że cukrzycę pierwszego rodzaju, będącą wrodzoną patologią, można odziedziczyć. Jeśli jeden z rodziców ma tę chorobę w historii, prawdopodobieństwo jej rozwoju u szczeniąt jest dość wysokie.

Jeśli mówimy o przyczynach choroby drugiego typu, tutaj informacja jest jeszcze mniejsza. Istnieje również wiele profesjonalnych opinii w ramach teorii dziedzicznej - jeśli w poprzednich pokoleniach zwierzęta cierpiały na cukrzycę typu 2, ich potomstwo najprawdopodobniej również choruje. Takie zjawisko wiąże się z "uśpionym" genem, uzyskanym od rodziców, którego "przebudzenie" może być spowodowane przez tak zwane czynniki ryzyka:

  • Zwierzę z nadwagą.
  • Zbyt długa i regularna terapia steroidami na bazie hormonów.
  • Choroby trzustki w historii.
  • U kobiet ryzyko zachorowania na cukrzycę drugiego rodzaju jest zawsze wyższe, a dzieje się tak częściej w ciągu pierwszych kilku miesięcy po rui lub ciąży.
  • Wszystkie rodzaje zaburzeń humoralnych w organizmie, głównie typu hormonalnego.

Wiek również odgrywa ważną rolę w częstości występowania cukrzycy u psów, gdy objawy wymagające leczenia zaczynają się rozwijać, gdy mają 7 lat.

Jak zdiagnozować

Insulino-zależna cukrzyca u psów jest diagnozowana u zwierząt, zwykle we wczesnym wieku. Szczeniak wchodzi do kliniki ze skargami właściciela na główne objawy - ciągłe pragnienie, zwiększone oddawanie moczu, a także - postępujące wyniszczenie i słaby wzrost, a także dobry apetyt.

Obecność tych objawów może przyczynić się do wstępnej diagnozy cukrzycy u psa, jednak aby to potwierdzić, weterynarz musi przeprowadzić serię testów, aby wykluczyć inne możliwe choroby z podobnymi objawami. Na szczęście cukrzyca nie jest szczególnie trudna do zdiagnozowania, jest jedną z prostych patologii dobrze kontrolowanych przez narkotyki.

Więcej o patogenezie choroby

Insulina jest hormonem trzustkowym, którego jedną z głównych ról jest przygotowanie węglowodanów, w szczególności glukozy, do wchłaniania przez komórki organizmu. Bez względu na rodzaj cukrzycy, organizm psa nie jest w stanie prawidłowo wchłonąć glukozy z powodu niewydolności insuliny lub jej niedoboru we krwi. W rezultacie duża ilość cukru gromadzi się w osoczu i komórkach. Stan patologiczny nazywany jest hiperglikemią. Ponadto niestrawiona glukoza zaczyna być wydalana z moczem - glukozurią.

Glukoza jest jednym z głównych źródeł energii dla żywych komórek, zwłaszcza układu nerwowego. Ponieważ komórki ciała nie są w stanie uzyskać tego węglowodanu, zaczynają doświadczać ekstremalnego głodu. Aby jakoś naprawić sytuację, systemy wyrównawcze zaczynają intensywnie rozkładać złoża białkowe i tłuszczowe nagromadzone w procesie życia. Takie warunki pozwalają na utrzymanie ciała przez jakiś czas, bez wykazywania jakichkolwiek widocznych objawów choroby, ale wcześniej czy później, wewnętrzne rezerwy substancji odżywczych są wyczerpane.

Ponadto, zwiększony rozkład wewnętrznych białek, tłuszczów i węglowodanów prowadzi do różnego rodzaju zaburzeń w tych procesach, co powoduje pojawienie się w krwi toksycznych produktów - ketonów. Zwykle zawsze tworzy się pewna ilość ketonów i są one natychmiast wydalane z moczem. Jednakże, w przypadku cukrzycy, objętość ketonów we krwi i moczu dramatycznie wzrasta, co prowadzi do ogólnego zatrucia. Cukrzycowa kwasica ketonowa charakteryzuje się nierównomiernym przebiegiem. W pewnym momencie stężenie ketonów jest znacznie zwiększone, co przyczynia się do manifestacji odpowiednich objawów. Jeśli poziom toksyn osiągnie poziom krytyczny, pies może doznać utraty przytomności, aż do stanu śpiączki i śmierci.

Metody diagnostyczne

Hiperglikemię i glikozurię można łatwo wykryć za pomocą rutynowych badań krwi i moczu, przeprowadzanych w prawie każdej klinice weterynaryjnej. W przeciwieństwie do medycznego pomiaru stężenia cukru we krwi, u zwierząt zaleca się wykonywanie analizy 3-4 razy dziennie, co trzy godziny. Takie podejście pozwoli dokładniej określić stężenie glukozy i zależność tego czynnika od warunków środowiskowych. Normalny poziom cukru we krwi u psów wynosi 5-6 mmol / l. Jeśli średni wynik na dzień wykazuje znaczny nadmiar - ponad 2 mmol / l, następnego dnia wskazane jest zbudowanie tak zwanej krzywej insuliny. W tym przypadku krew do analizy pobierana jest co godzinę, a wynik zapisywany jest w specjalnym harmonogramie. Takie podejście pozwala przypisać prawidłowe leczenie cukrzycy u psów, nie polegając wyłącznie na objawach.

Często, w połączeniu z cukrzycą, zwierzęta znajdują sąsiadujące wtórne patologie nerek lub wątroby. Na przykład niewydolność nerek często rozwija się na tle stałej obecności cukru w ​​kanalikach nerek, co jest korzystnym środowiskiem dla rozwoju mikroflory.

Obecność ketonów w moczu można również wykryć za pomocą analizy moczu, która jest znaczącym dodatnim wskaźnikiem dla rozpoznania cukrzycy. Prawie zawsze psy cierpiące na cukrzycową kwasicę ketonową wykazują oznaki osłabienia, częste wymioty i inne objawy zatrucia.

Uwagi specjalne

Cukrzyca dowolnego typu u psów jest poważną chorobą wymagającą regularnego wsparcia i monitorowania przez całe życie zwierzęcia. Co do zasady choroba jest skutecznie kontrolowana za pomocą terapii dietetycznej i wprowadzania nie tylko insuliny, ale także wielu leków. Przy właściwym podejściu do leczenia cukrzycy psy prowadzą długie, pełne życie, bez oznak choroby.

Objawy i oznaki cukrzycy u psów

Warto jeszcze raz podkreślić, że objawy cukrzycy nie pojawiają się natychmiast u psów, ale tylko w późniejszych stadiach choroby, kiedy leczenie jest już konieczne. Zgodnie z zasadami dobrego tonu, gdy zwierzę wchodzi do kliniki, weterynarz powinien zalecić właścicielowi wykonanie testu poziomu cukru we krwi u swojego zwierzaka. Takie podejście zapobiegnie chorobie na wczesnym etapie, co oznacza, że ​​schemat terapeutyczny będzie prostszy i bezpieczniejszy.

Najczęstsze objawy

U psów z cukrzycą dowolnego typu mogą wystąpić następujące objawy, które mogą być dobrym powodem do odwiedzenia kliniki weterynaryjnej:

  • Zwiększone pragnienie (polidypsja).
  • Zwiększona objętość i częstotliwość oddawania moczu (wielomocz).
  • Niewłaściwe oddawanie moczu, wyrażone w nietrzymaniu moczu. Pies zacznie oddawać mocz w miejscach, w których wcześniej tego nie zrobił.
  • Zwiększony apetyt (obżarstwo).
  • Utrata wagi pomimo dobrego apetytu.
  • Odwodnienie wraz z utratą apetytu. Obserwowane, zwykle w końcowym stadium choroby.
  • Ogólna słabość, letarg, apatia zwierzęcia.
  • Trudności z oddychaniem.
  • Wymioty.
  • Silny zapach wydychanego powietrza aceton.
  • Oznaki infekcji dróg moczowych.
  • Zaćma
  • Stopniowe jedno-, a następnie - obustronna ślepota.
  • Tolerancja ćwiczeń
  • Zniknięcie płaszcza, łysienie, złamanie włosów.
  • Utrata koordynacji podczas chodzenia. Zwierzęce "plecione" łapy.
  • Skurcze i drgawki.

Na dłuższą metę nieleczone psy chore będą cierpieć na oznaki postępującej, układowej choroby dotykającej prawie wszystkie narządy i układy organizmu.

Zaćma, wzrost wątroby (hepatomegalia) z rozwiniętą niewydolnością wątroby i zaburzenia neurologiczne są częstymi konsekwencjami zaawansowanej cukrzycy u psów. Ponadto, chore zwierzęta stają się szczególnie podatne na infekcje.

Psy o wysokim ryzyku

Wszystkie rasy psów, w tym zwierzęta rasy kundel, podlegają tej chorobie. Najczęściej diagnozę podejmuje się w przedziale wiekowym od 4 do 14 lat, ze średnim początkiem 6-8 lat. Choroba może również wystąpić u młodych psów, ale jest to raczej wyjątek niż reguła. Suki cierpią 2-3 razy częściej niż psy. Przyczyna tego zjawiska nie jest jasna.

Cukrzyca pierwszego rodzaju, o której wiadomo, że ma składnik genetyczny, jest najbardziej rozpowszechniona u niektórych terierów - australijskiej, Fox, Cairn i Yorkshire, a także owczarka niemieckiego, dobermana Pinschera, sznaucera miniaturowego, golden retriever, labrador retriever, bichon frise, szpic, pudel, Samoyed, Pug i Lhasa Apso. Dokładna rola dziedziczności w tym przypadku jest również słabo poznana, ale takie czynniki ryzyka, jak otyłość, zapalenie trzustki, hiperadrenalokortykalność (choroba Cushinga) i podawanie leków przeciwdziałających działaniu insuliny (hormony steroidowe) często stają się głównym wzorem cukrzycy u psów.

Leczenie cukrzycy u psów

Wiele źródeł próbuje rozwiać rzekomy mit, że insulina jest niebezpiecznym środkiem leczenia cukrzycy. W rzeczywistości nie jest to mit. Oczywiście insulina nie jest śmiertelną trucizną, ale nadal obserwuje się niektóre negatywne skutki jej długotrwałego podawania.

Próbując przepisać leczenie cukrzycy typu 2 u psa, należy zmaksymalizować - jeśli to możliwe, unikać stosowania insuliny. Jeśli trzustka nadal wytwarza pewną ilość hormonu, to po jego wprowadzeniu po pewnym czasie przestanie to robić. Tylko dlatego, że nie będzie to wymagane - stężenie insuliny we wstrzyknięciach będzie zawsze utrzymywane w ciele.

Drugą rzeczą, o której musisz pamiętać zawsze, po wyznaczeniu hormonu, po pewnym czasie konieczne będzie zwiększenie dawki, ponieważ organizm dostosuje się, a dla pozytywnego efektu będziesz potrzebował dużej ilości insuliny we krwi. A ponieważ jest to wciąż "non-native" substancja, systemowy ton zostanie zakłócony i wkrótce nie będzie żadnych zachęcających konsekwencji.

Mainstream

Leczenie cukrzycy u psów jest przepisywane wyłącznie przez lekarza weterynarii na podstawie szczegółowego badania diagnostycznego. Żadne niezależne schematy oparte na preparatach, a zwłaszcza - biologiczne dodatki, w najlepszym razie, nie będą miały żadnego skutku, w najgorszym przypadku - znacznie komplikują przebieg choroby.

Schemat terapeutyczny przeciwko cukrzycy, w tym dieta, jest indywidualny dla każdego zwierzęcia i jest zdeterminowany nie tylko rodzajami i typami leków, ale także ich dawkami. Cel każdego leczenia cukrzycy jest zawsze taki sam - do tłumienia lub eliminowania objawów, aby przywrócić psa do stanu komfortowego i aktywnego. W większości przypadków leczenie będzie obejmować codzienną terapię, niestety często za pomocą insuliny i ścisłej terapii dietetycznej.

Możliwości leczenia cukrzycy u psów

Jeśli zwierzę jest dostarczane w stanie poważnym, w tym z głębokim odwodnieniem i osłabieniem, zaleca się umieszczenie go w warunkach stacjonarnych, w których wymagane jest regularne dożylne podawanie leków w celu przywrócenia równowagi wodno-elektrolitowej. Również w tym okresie zostanie przeprowadzona diagnostyka wyjaśniania w celu określenia jakości stanu patologicznego i przepisania indywidualnego leczenia.

Co karmić psa cukrzycą? Gdy pies się ustabilizuje, modyfikacja diety będzie miała znaczenie, co pomoże zapobiec lub wyeliminować otyłość, która jest często związana z wczesną cukrzycą, a także osiągnąć normalny poziom cukru we krwi u psów. Pokarm dla psów w cukrzycy powinien zawierać dużą ilość niestrawnych włókien, aby pomóc zmniejszyć szybkość wchłaniania glukozy z paszy do krwi. Dieta bogata w rozpuszczalne i nierozpuszczalne włókna, w tym złożone węglowodany, spowalnia wchłanianie cząstek pokarmu i ułatwia regulację ilości cukru we krwi psów.

Dieta, między innymi, powinna być ułamkowa, gdy całkowita ilość paszy na dzień, podzielona na większą liczbę przyjęć. Wstrzyknięcia insuliny są zwykle podawane krótko po karmieniu.

Monitorowanie progresji choroby musi być koniecznie obecne, przynajmniej w pierwszym roku po przepisaniu leczenia. Z reguły do ​​tego celu wystarczają badania krwi i moczu, aby określić stężenie cukru w ​​nich.

Podczas leczenia, szczególnie przy użyciu insuliny, należy pamiętać, że zwierzę może w pewnym momencie wywołać reakcję odwrotną - zbyt małą ilość cukru we krwi - hipoglikemię. Zwłaszcza to zjawisko jest często obserwowane, gdy zwierzę pości, na przykład, nierówne karmienie lub prywatne wymioty. Objawy tak zwanego szoku hipoglikemicznego - spotkania cukrzycowe - osłabienie, letarg, trudności w przebudzeniu, a następnie drgawki i śpiączka na tle obrzęku mózgu. Objawy hipoglikemii, z reguły, są tymczasowe, ale mogą być bardzo poważne, również stają się trwałe. Jeśli właściciel podejrzewa, że ​​jego pies jest w kryzysie hipoglikemicznym, musisz dać mu coś bardzo słodkiego, na przykład, rozsiewać miód na dziąsła, przerwać leczenie insuliną i natychmiast dostarczyć je do kliniki.

Prognoza

Przy właściwym wczesnym leczeniu cukrzyca u psów jest uważana za sprzyjającą, ale należy pamiętać, że zwierzę będzie musiało przestrzegać zasad karmienia i podawania leków do końca swoich dni, co może stanowić problem. Ogólnie rzecz biorąc, oczekiwana długość życia psa z cukrzycą jest o około jedną trzecią niższa.

Jeśli nasi czytelnicy mają pytania na ten temat: cukrzyca u psów - objawy i leczenie, możesz poprosić ich w komentarzach do tego artykułu lub do naszej grupy VKontakte. Zadbaj o siebie i swoje zwierzęta!

Cukrzyca u psów

Jeśli mówimy o chorobie takiej jak cukrzyca u psa, należy to zrozumieć - diagnoza nie jest zdaniem, ale wiąże się z dramatycznymi zmianami w sposobie życia pacjenta z ogonami.

Opis choroby

Jest to zaburzenie metaboliczne, w którym poziom glukozy / cukru we krwi wzrasta (często do krytycznej granicy) zamiast wchłaniania, dając organizmowi energię, której potrzebuje. Rozpoczyna głód węglowodanów, często prowadząc do zauważalnego wyczerpania.

Cukrzyca charakteryzuje się jedną lub dwiema okolicznościami:

  • trzustka wytwarza niewystarczającą ilość insuliny lub jej nie produkuje;
  • komórki nie przyjmują insuliny, co uniemożliwia pobranie glukozy.

4 rodzaje cukrzycy są znane:

  • Zależne od insuliny (typ 1). Z powodu całkowitego / częściowego braku insuliny, która przestaje wytwarzać trzustkę. Ponad 90% chorych psów ma ten typ cukrzycy (sprowokowany przez zmiany autoimmunologiczne lub złe geny).
  • Insulina niezależna (2 typy). Glukoza we krwi jest również nadmierna z powodu odmowy przyjęcia przez organizm własnej insuliny (normalnej lub zredukowanej). Taka cukrzyca, jeśli zostanie rozpoczęta lub leczona przez pomyłkę, grozi przekształceniem się w chorobę pierwszego rodzaju. Komórki się męczą, produkując nieodebrane hormony, zużywają się i przestają działać.
  • Przejściowy (wtórny). Jest to odnotowywane na tle pierwotnej choroby, na przykład zapalenia trzustki (i nie tylko) lub po długotrwałej terapii glikokortykosteroidami / progestagenami. Ten typ cukrzycy jest całkowicie wyleczony przez eliminację pierwotnej choroby.
  • Gestational (typ 4). Jest to możliwe tylko u ciężarnych samic w diestrus (po zakończeniu rui) lub w późnym okresie ciąży. W drugim przypadku skoki progesteronu i somatotropiny wpływają na wrażliwość glukozy na insulinę. Naruszenie to znormalizowane jest po porodzie, niezależnie lub łatwo skorygowane do poziomu normy.

Objawy cukrzycy u psa

Właściciel zwierzęcia jest zobowiązany zwrócić uwagę na 4 podstawowe objawy kliniczne, które mówią o rozwoju cukrzycy:

  • polidypsja (niepohamowane pragnienie) - pies praktycznie nie odsuwa się od pijącego, a ślina jest lepka i lepka;
  • polifagia (nadmierny apetyt, zamieniający się w obżarstwo) - zwierzę nie jest nasycone standardową porcją, pochłania je szybko i prosi o dodatek;
  • wielomocz (obfite i częste oddawanie moczu) - pies często prosi o wejście na podwórko, a objętość moczu znacznie wzrasta;
  • zmniejszenie masy ciała do wyraźnego wyczerpania - zwierzę ma żebra, a brzuch spada.

Ważne! Jeśli wszystkie cztery znaki są obecne - musisz udać się do kliniki, gdzie wątpliwości zostaną potwierdzone lub odrzucone przez przeprowadzenie badań moczu / krwi. Pozostałe bolesne objawy mogą dotyczyć zarówno cukrzycy, jak i innej patologii.

Jednak dodatkowe sygnały będą:

  • tachykardia (ponad 150 uderzeń / min);
  • suche błony śluzowe i zapach gnijących owoców z ust;
  • powiększony (wystający spod żeber) wątroba;
  • źle gojące się rany (z powodu krwawienia);
  • wełna i skóra stają się suche, pojawia się różne zapalenie skóry;
  • rozwija się zaćma cukrzycowa (czasami);
  • biegunka lub wymioty (rzadko).
  • ogólny letarg

Początkowe objawy choroby łatwo można przeoczyć, jeśli pies mieszka na podwórku, czasami wchodząc w pole widzenia właściciela.

Przyczyny cukrzycy, grupa ryzyka

W ostatnich latach cukrzyca stała się młodsza, a ten trend obserwuje się zarówno wśród ludzi, jak i wśród czworonożnych osób. Jeśli wcześniej choroba została zdiagnozowana od 7 do 14 roku życia, teraz psy, które właśnie skończyły 4 lata, są na nią podatne. Młodsze zwierzęta również chorują, a suki częściej niż psy.

Niektóre rasy są również zagrożone:

W międzynarodowej weterynarii nadal nie ma solidarności co do przyczyn pojawienia się choroby. Jak dotąd wyróżniono tylko niektóre czynniki, które mogą wywołać cukrzycę:

  • wrodzone predyspozycje;
  • długa / nieprawidłowa terapia hormonalna;
  • choroby autoimmunologiczne, w których niemożliwe jest pełne funkcjonowanie trzustki;
  • zapalenie trzustki (o różnym charakterze);
  • choroby zakaźne / somatyczne, które hamują aktywność trzustki;
  • niewłaściwa dieta i, w rezultacie, otyłość;
  • cechy ciąży lub rui.

Zauważono również, że pogorszenie cukrzycy występuje głównie jesienią.

Diagnoza i leczenie

Oba główne typy cukrzycy przyjmują postać przewlekłą, prowadząc lekarza i właściciela psa do środków takich jak:

  • eliminacja ciężkich objawów;
  • zapobieganie powikłaniom;
  • osiągnięcie jak najdłuższej remisji;
  • zmniejszenie wpływu choroby na organizm jako całość.

Diagnostyka

Żaden z endokrynologów nie zdiagnozuje, opierając się jedynie na zewnętrznych oznakach, ale zdecydowanie wyznaczy zestaw środków diagnostycznych:

  • badania moczu / krwi;
  • śledzenie poziomu glukozy;
  • testy hormonalne;
  • testowanie acetonu;
  • USG trzustki i (jeśli to konieczne) innych narządów;
  • EKG i radiogram.

Rozpoznanie cukrzycy u psów jest możliwe tylko po zaliczeniu wszystkich testów i przeprowadzeniu serii badań.

Schemat picia i witaminy

Lekarz omawia z właścicielami psa organizację reżimu picia, który powinien zapewnić organizmowi zapotrzebowanie na płyn, aby uniknąć odwodnienia.

Ważne! Niemożliwe jest radykalne zmniejszenie ilości wody w pijący, ponieważ pies, który rozpoczął leczenie, często pije dużo. Aby uzyskać bardziej skuteczne gaszenie pragnienia, dodaj 2-3 krople świeżego soku z cytryny do wody.

Wraz z tym, przy przywracaniu równowagi wodnej, lekarz często przepisuje leki:

  • adiurecrina (w postaci proszku / maści) - jest wprowadzana do jamy nosowej;
  • pituitrin (zastrzyk) - schemat i dawkowanie zależą od stanu zwierzęcia.

Równie ważne jest nasycenie osłabionego organizmu niezbędnymi składnikami odżywczymi, które są wydalane w dużych ilościach podczas biegunki i wymiotów. Na ratunek przychodzą kompleksy witaminowe, w tym Beaphar, Herz-Vital lub Brewers. Dodatkowym środkiem terapeutycznym jest regulacja menu dla psa.

Terapia insulinowa

Właściciel chorego psa musi zrozumieć, że cukrzycy typu 1 i typu 2 nie można wyleczyć, a terapia insulinowa ma na celu kontrolę patologii, która sama w sobie jest bardzo ważna. Twoim zadaniem jest obniżenie poziomu glukozy do normy, utrzymując te optymalne parametry aż do końca życia Twojego zwierzaka. Cukier jest redukowany poprzez wprowadzenie insuliny do organizmu, która (w zależności od długości ekspozycji) podzielona jest na "krótką", "długą" i "średnią". Pierwsza stosowana jest w cukrzycy typu 1, dwie ostatnie w cukrzycy typu 2.

To jest interesujące! Wstrzyknięcie insuliny ma na celu doprowadzenie poziomu glukozy do około 8-10 mmol / l, co jest nieco powyżej górnej granicy normy. Zapobiega to rozwojowi hipoglikemii, gdy poziom cukru gwałtownie spada, prowadząc do śmierci.

Strzykawki insulinowe i specjalne wstrzykiwacze przeznaczone są do wprowadzenia hormonu. Wydajność strzykawki zależy od stężenia U: na przykład kompozycję 100 U / ml wstrzykuje się strzykawką U100 i 40 U / ml strzykawką U40.

Algorytm do pracy z insuliną:

  1. Przed wstrzyknięciem należy trzymać fiolkę / ampułkę w ciepłych dłoniach, aby ogrzać się do temperatury ciała.
  2. Zaznacz obszar, w którym wstrzykniesz hormon podskórny (zwykle klatka piersiowa, kłębek lub brzuch).
  3. Za pomocą trzech palców złap skórę psa, tworząc zgięcie przypominające piramidę.
  4. Włóż igłę do podstawy tej piramidy (zwykle część pod kciukiem).

Powinieneś zawsze mieć lek na stanie - na wypadek pęknięcia lub spóźnienia. Po otwarciu ampułki nie można jej przechowywać dłużej niż 1,5-2 miesięcy (nawet jeśli wszystkie warunki określone w adnotacji są spełnione).

Dawkowanie

Optymalna dawka jest wybierana stopniowo, kontrolując stan zwierzęcia. Zacznij od minimum - dla psa wynosi 0,5 U / kg. Czasami określenie ostatecznej dawki, której potrzebuje twój zwierzak, trwa od kilku dni do kilku miesięcy.

Po podaniu leku po raz pierwszy właściciel musi monitorować, aby zobaczyć dynamikę zmian poziomu cukru. W tym celu opracowano trzy (opcjonalne) metody:

  • śledzenie cukru w ​​moczu - 1-2 razy dziennie;
  • w moczu i krwi - 3 razy dziennie;
  • we krwi - co 2-4 godziny.

Uważa się, że trzeci sposób daje bardziej obiektywny obraz.

Ważne! Jeśli po wstrzyknięciu insuliny stężenie glukozy we krwi przekracza 15 mmol / l, dawka jest zwiększona o 20% od początkowej dawki. Przy wahaniach poziomu w zakresie 10-15 mmol / l dawka wzrasta o 0,1 U / kg. Jeśli dawka zostanie wybrana prawidłowo, poziom cukru nie przekroczy 8-10 mmol / l.

Dokładne dawkowanie sugeruje, że po wstrzyknięciu insuliny cukier w moczu psa nie jest w zasadzie wykrywany. Fakt, że dawka jest prawidłowo ustawiona, będzie informować nie tylko o znormalizowanych parametrach biochemicznych krwi psa / moczu, ale także o ogólnym odzysku zwierzęcia. Powinieneś zobaczyć zniknięcie alarmujących symptomów: pies zaczyna przybierać na wadze, normalne jest picie, zjedzenie i złagodzenie naturalnej potrzeby.

Zespół Somogia

Manipulacje za pomocą insuliny wymagają punktualności i skrupulatności: oddaje się strzały w tym samym czasie, zgodnie ze schematem napisanym przez lekarza. Pamiętaj, że nadmiar hormonu jest znacznie bardziej niebezpieczny niż jego niedobór. Jeśli zapomniałeś, wstrzyknęła następną dawkę lub nie, nie panikuj. Jedna nieudana iniekcja nie spowoduje katastrofy, ale spowoduje podwójną dawkę. Objętość wstrząsów hormonu, błędnie wybrane dawkowanie lub niewłaściwy schemat podawania insuliny zagrażają zespołowi Somogia.

To jest interesujące! Ponowne wstrzyknięcie jest również anulowane, jeśli pies jest zaskoczony i nie można całkowicie włożyć zawartości strzykawki, ponieważ podwyższony poziom glukozy we krwi jest bezpieczniejszy niż zmniejszony (mniej niż normalnie).

Możesz spotkać się z fenomenem Somodzhi, kiedy używasz nieuzasadnionych wysokich dawek leku, prowadząc w pierwszym etapie do gwałtownego spadku stężenia glukozy, aw drugim - do niekontrolowanego uwalniania hormonów cukrzycowych (glukagonu, kortyzolu i epinefryny).

W rezultacie pies zaczyna hipoglikemię, ale właściciel (przekonany, że cukier rośnie) zwiększa dawkę insuliny i czyni sytuację jeszcze poważniejszą. Zespół Somodiego manifestuje się głównie u tych psów, których mocz / krew jest sprawdzana pod kątem poziomu cukru raz dziennie. Tylko lekarz może pomóc w radzeniu sobie z efektami przewlekłego zespołu przedawkowania insuliny.

Dieta w czasie leczenia

Inną podstawową kwestią jest karmienie psa z cukrzycą? Jeśli chorobie towarzyszy nadwaga, zwierzę będzie potrzebowało ścisłej diety (dla utraty wagi), a nieco później - specjalnego stołu dla diabetyków. Po zakończeniu diety, ciężar zwierzęcia będzie musiał być monitorowany codziennie, aby zapobiec nawrotom.

Ważne! Od właściciela będzie wymagane, aby wytrzymać tryb karmienia psa, biorąc pod uwagę odstępy czasu przypadające na wstrzyknięcia insuliny. Najpierw pies otrzymuje zastrzyk, a następnie podaje (najlepiej - do 5 razy dziennie, w małych porcjach).

Kluczowy wymóg dla naturalnego menu: minimalna zawartość węglowodanów, ale maksymalna zawartość błonnika i białka. Mięso i produkty rybne powinny stanowić co najmniej 60% dziennej objętości paszy. Pies daje:

  • świeża wołowina, chuda wieprzowina i drób;
  • podroby (szczególnie blizna);
  • chude ryby morskie;
  • niskotłuszczowy twarożek;
  • zupy bez smażenia (warzywa) i warzywa;
  • jaja.

Dodaj cynamon (dwa razy dziennie) i łyżeczkę nasion kozieradki (rano), a także suplementy witaminowe dla psów z cukrzycą. Picie może być lekko alkalizowane przez rozcieńczenie sody oczyszczonej w wodzie (około jednej trzeciej łyżeczki bez górnej na szklankę).

  • mąka (pszenica i kukurydza);
  • pieczenie i słodycze;
  • konserwy i marynaty;
  • kości i tłuste mięso;
  • biały ryż i płatki owsiane;
  • czosnek i cebula;
  • produkty ze sztucznymi słodzikami.

Najłatwiej jest dla ludzi, którzy trzymają swoje psy w paszach przemysłowych. Prawie wszyscy sprawdzeni producenci produkują linię produktów leczniczych, koncentrujących się na różnych kategoriach wiekowych i chorobach. Są to produkty klasy holistycznej i super premium, zawierające zwiększoną ilość białek i kilka (nie więcej niż 4%) węglowodanów.

Metody zapobiegania

Ponieważ nadal nie jest do końca jasne, co powoduje niewydolność trzustki, która dalej prowadzi do cukrzycy, jeden z podstawowych środków zapobiegawczych należy uznać za zdrowy tryb życia.

Zdrowy tryb życia psa nie różni się zbytnio od ludzkiego - składa się na zrównoważoną codzienną rutynę, aktywność fizyczną, chodzenie na świeżym powietrzu, racjonalne żywienie, stwardnienie i brak chorób zakaźnych.

Ale nawet przy przestrzeganiu tych zasad nie można wykluczyć choroby, która jest często dziedziczona. Jeśli zwierzę nadal choruje, cukrzycy nie można zignorować: im dłużej rozwija się patologia, tym trudniej jest rozpocząć leczenie.

To jest interesujące! Podczas działania choroby ketonowe ciała gromadzą się we krwi. Ketoacidoza opóźnia terapię insulinową, która rozpoczyna się dopiero po usunięciu ciał ketonowych (w przeciwnym razie nie będzie rezultatu).

Diagnoza nie dostarczona na czas zagraża psu:

  • zaćma z późniejszą utratą wzroku;
  • niewydolność serca / nerek;
  • otyłość wątroby (często do marskości);
  • fizyczna impotencja;
  • skrajne wyczerpanie;
  • śmiertelne.

Właściciel, podążając za radą endokrynologa (który jest odpowiedzialny za schemat korekty insuliny i przykładowe menu dla diabetyków), zapewni jego psu długie i pełne życie.

Cukrzyca u psów: pierwsze objawy, przyczyny rozwoju, leczenie w domu

Cukrzyca u psów rozwija się nie mniej niż u ludzi. Choroba powstaje w wyniku niewydolności wytwarzania insuliny przez trzustkę. Z powodu wynikającej z tego nierównowagi praca wszystkich ważnych systemów ciała zostaje zakłócona. W przypadku braku szybkiego leczenia, śmierć zwierzęcia w krótkim czasie jest możliwa. Choroba nie jest całkowicie wyleczona, ale można ją kontrolować za pomocą insulinoterapii i właściwego odżywiania. W rezultacie możliwe jest utrzymanie zdrowia zwierzęcia na odpowiednim poziomie.

Cukrzyca u psów rozwija się w wyniku dwóch głównych mechanizmów:

  1. 1. Trzustka przestaje wytwarzać insulinę we właściwej ilości.
  2. 2. Komórki tracą swoją podatność na tę substancję.

Kiedy poziom cukru w ​​moczu osiąga maksimum, zaczyna się odwodnienie, a pies często zaczyna oddawać mocz. Zwierzę rozwija ciągłe pragnienie.

Wraz z tym obserwuje się zwiększony apetyt. Z powodu "pustego" wydzielania glukozy wraz z moczem składniki odżywcze nie są wchłaniane przez organizm. Po wykorzystaniu wszystkich wewnętrznych rezerw energetycznych, białko zaczyna być przetwarzane, masa mięśniowa maleje.

Powyższe czynniki powodują pojawienie się podstawowych objawów:

  • zwiększony apetyt i utrata masy ciała;
  • zwiększone oddawanie moczu i często zmienia się kolor moczu;
  • ciągłe pragnienie;
  • pogorszenie stanu wełny, jej utrata;
  • wymioty i biegunka;
  • nieprzyjemny zapach amoniaku z ust;
  • osłabiony ton, apatia;
  • przedłużone gojenie się ran;
  • tępe oczy;
  • zmniejszona aktywność seksualna.

Obecność nawet jednego z wymienionych objawów jest powodem udania się do weterynarza. Przewlekły stan patologii pociąga za sobą szereg szkodliwych konsekwencji: kulawość, osłabienie kończyn tylnych, drgawki, omdlenia. Podwyższony poziom cukru w ​​moczu często powoduje zapalenie pęcherza.

Cukrzyca jest chorobą genetyczną. Zwykle występuje u psów dorosłych małych ras w wieku powyżej 6 lat. Zagrożone są:

  • Labradory.
  • Dobermany.
  • Bigley.
  • Pudle
  • Szkockie teriery.

Dokładne przyczyny choroby nie zostały ustalone, ale istnieje wiele czynników prowokujących. Należą do nich:

  • zapalenie trzustki;
  • patologia trzustki;
  • otyłość;
  • ciąża lub okres początkowy po rui;
  • dziedziczność;
  • terapia hormonalna;
  • zaburzenia endokrynologiczne.

Objawy cukrzycy są widoczne niemal natychmiast. Przede wszystkim zwierzę musi pobrać krew i mocz do analizy. Pomoże to wyeliminować inne możliwe zaburzenia, które przyczyniły się do rozwoju choroby. Po ustaleniu dokładnej diagnozy lekarz przepisuje leczenie.

Cukrzyca u psów

Cukrzyca jest bezlitosną chorobą, która może dotknąć nie tylko ludzi, ale także zwierzęta. Patologia objawia się naruszeniem produkcji hormonu insuliny przez trzustkę lub zmianą wrażliwości na jej działanie komórek i tkanek ciała. Choroba ma swoją nazwę dzięki dwóm łacińskim słowom: "cukrzyca", co oznacza "odwracam się" i "mellitus" - "słodko jak miód".

Cukrzyca u psów występuje w 0,5% przypadków klinicznych. Występuje w każdym wieku, ale głównie w okresie od 3 do 15 lat. Diabetycy płci męskiej są mniej powszechni niż chore suki. Jeśli mówimy o rozpowszechnieniu rasy w różnych krajach, liczba ta jest różna. Najczęściej właściciele golden retrieverów, pudle, labradory, fryzy bichonskie i australijskie teriery zwracają się do kliniki weterynaryjnej z podobnym problemem.

Artykuł opisuje cechy "choroby słodkiej" u psów, oznaki choroby, zasady leczenia i karmienia chorych zwierząt domowych.

Jaka choroba?

Cukrzyca jest uważana za endokrynopatię, czyli chorobę jednego z gruczołów układu hormonalnego. Głównym objawem choroby jest przewlekła hiperglikemia. Jest to stan, który objawia się wysoką liczbą glukozy we krwi. Wynikiem długotrwałej hiperglikemii jest naruszenie procesów metabolicznych, a także zmian w pracy wszystkich narządów i układów organizmu.

Cukrzyca u psów wynika z faktu, że trzustka nie może wytworzyć wystarczającej ilości hormonu insuliny. Substancja ta bierze udział w transporcie cząsteczek cukru do komórek, tak jakby "otwierała" im drzwi. Jeśli hormon nie wystarczy, duża ilość glukozy pozostaje we krwi, a tkanki doświadczają głodu energii.

Jest inny scenariusz. Wyspiarski aparat gruczołu wydziela do krwioobiegu wystarczającą ilość substancji czynnej hormonalnie, ale występuje insulinooporność, czyli stan, w którym komórki tracą wrażliwość na działanie insuliny. Wynik jest podobny do pierwszego przebiegu zdarzeń - rozwija się hiperglikemia.

Trzustka psa otrzymuje sygnał, że tkanki nie są dostarczane z niezbędną ilością energii, a cały cukier pozostaje we krwi. Ciało zaczyna syntetyzować więcej hormonów, ale to tylko pogarsza bieg wydarzeń.

Klasyfikacja

Na obecnym etapie lekarze weterynarii uważają, że cukrzyca u psów dzieli się na następujące typy:

  • Insulino-zależna (typ 1) - tej formie towarzyszy śmierć komórek trzustki i brak jej udziału w procesach metabolicznych. Głównymi przyczynami rozwoju są dziedziczne predyspozycje i uszkodzenia autoimmunologiczne (stan, w którym własny układ odpornościowy walczy z komórkami gruczołu, uważając je za obce). Typ 1 występuje u 87-92% psów z cukrzycą.
  • Typ 2 - u zwierząt ta postać choroby przejawia się nie tylko zmniejszeniem wrażliwości tkanek na działanie hormonu insuliny, ale także patologią komórek wyspiarskiego aparatu. U ludzi choroba typu 2 jest zwykle leczona za pomocą tabletek hipoglikemicznych, a u zwierząt za pomocą wstrzyknięć insuliny.
  • Typ drugorzędny - występuje po przeniesionych patologiach wirusowych, na tle uszkodzeń przysadki lub z powodu długotrwałego leczenia.
  • Typ ciążowy - rozwija się podczas suk w ciąży, gdy zmienia się równowaga hormonalna w ciele zwierzęcia. Po narodzinach szczeniąt choroba ta zanika, ale w przyszłości istnieje jej predyspozycja do jej rozwoju.

Objawy i oznaki

Objawy cukrzycy u psów są prawie takie same jak obraz kliniczny choroby danej osoby lub innego zwierzęcia domowego. Właściciele zauważają, że ich zwierzęta spożywają dużo płynów, często oddających mocz iw dużych ilościach, mają zwiększony apetyt. Na tle choroby typu 1 zwierzę gwałtownie traci na wadze, natomiast w przypadku typu 2 gwałtownie przybiera na wadze.

Podczas badania lekarze weterynarii zauważają:

  • zmniejszone napięcie mięśni;
  • otępienie i brudna wełna;
  • utrata włosów;
  • obniżenie temperatury ciała;
  • zmiany ze strony analizatora wizualnego;
  • zwiększenie wielkości wątroby i śledziony.

Zasady diagnozy

Rozpoznanie cukrzycy u psa potwierdza się na podstawie obecności następującej triady:

  • ciężkie objawy choroby;
  • wysokie liczby cukru we krwi rano na pusty żołądek;
  • pojawienie się cukru w ​​moczu.

Weterynarz powinien różnicować cukrzycę z innymi patologiami, które mają podobny obraz kliniczny. Na przykład z moczówką prostą - chorobą, której towarzyszy masywne wydalanie z moczem z powodu naruszenia produkcji hormonu antydiuretycznego. Ważne jest również dokładne ustalenie, jaki rodzaj patologii powstał u psa, ponieważ od niego zależy mechanizm dalszego rozwoju choroby.

Główną metodą diagnostyczną jest pobieranie próbek krwi kapilarnej do badań nad cukrem. Wskaźnik glikemii u psów wynosi 5,5 mmol / l, jak u zdrowej osoby. Możliwe jest określenie liczby glikemii nie tylko w laboratorium weterynaryjnym, ale także w domu. W tym celu stosuje się specjalistyczne glukometry wyposażone w paski testowe i lancety do nakłuwania tkanek miękkich.

Podkładki do pobierania próbek krwi nie używają, ponieważ są wystarczająco głęboko osadzone naczynia. Nakłucie będzie bolesne i przysporzy zwierzęciu wiele niedogodności. Krew do analizy u psów pobranych z czubka ucha. Spraw, aby naczynia włosowate były zlokalizowane powierzchownie.

Ocenę kompensacji przeprowadza się za pomocą dodatkowych metod diagnostycznych:

  • pomiar poziomu fruktozaminy;
  • Ocena liczby glikowanej (glikozylowanej) hemoglobiny.

Fruktozamina jest wskaźnikiem średniej wartości poziomu cukru przez ostatnie 10-15 dni (w niektórych źródłach - do 3 tygodni). Hemoglobina glikowana również wskazuje średnią liczbę glikemii, ale przez 3,5-4 miesiące.

Chora strategia żywieniowa dla zwierząt

Gdy właściciel dowie się, że jego czworonożne zwierzę ma "słodką chorobę", pojawia się ważne pytanie o to, jak i co karmić zwierzaka. Przecież jedzenie uważane jest za jeden z ważnych momentów w leczeniu cukrzycy u psów. Właściwy dobór żywności pozwala utrzymać poziom cukru we krwi w dopuszczalnych granicach.

Zasady diety dla psów chorych na cukrzycę:

  • Konieczne jest przestrzeganie dopuszczalnej wartości kalorycznej codziennej diety;
  • zmniejszyć ilość węglowodanów dostarczanych z pożywieniem;
  • ograniczyć spożywanie tłuszczów w celu zmniejszenia obciążenia trzustki;
  • zwiększyć ilość produktów białkowych.

Firma Royal Canin oferuje szeroką gamę suchych karmy dla psów z cukrzycą. Są wskazane w obecności endokrynopatii i nieprawidłowej masy ciała. Nie zaleca się karmienia czworonożnych przyjaciół takim produktem podczas ciąży, laktacji, wzrostu, ze znacznym wyczerpaniem ciała zwierzęcia. Producenci zalecają rozpoczęcie od karmienia Royal Canin Obesity Canine. Zwierzę powinno stracić 2-3% swojej wagi na tydzień, używając suchej masy. Po osiągnięciu optymalnej masy ciała przepisuje się Weight Control Canine, aby utrzymać wagę psa w dopuszczalnych granicach.

Zalety formuły odżywczej karmy dla psów na cukrzycę firmy Royal Canin to:

  • wysoki procent białka w produkcie, tak że zwierzę traci masę tłuszczu, ale nie mięśni;
  • dostępność niezbędnych witamin i pierwiastków śladowych;
  • znaczna ilość glukozaminy i siarczanu chondroityny, które korzystnie wpływają na stan układu mięśniowo-szkieletowego;
  • zawartość optymalnej ilości kwasów tłuszczowych, zapobieganie rozwojowi miażdżycy i tłuszczów metabolicznych.

Właściciele, którzy karmią swoje zwierzęta lody i słodycze, będą musieli porzucić ten pomysł, ponieważ produkty te mają wysoką zawartość szybkich węglowodanów w kompozycji.

Funkcje leczenia

Celem leczenia chorób jest nie tylko pozbywanie się objawów stanu patologicznego, ale także uzyskanie kompensacji, czyli stanu, w którym poziom cukru we krwi utrzymuje się w normalnym zakresie przez długi czas. Normoglikemia pozwala zmniejszyć dawkę insuliny, która jest podawana poprzez zastrzyki, a także zmniejszyć ryzyko powikłań z oczu, nerek, układu nerwowego.

Leczenie cukrzycy u psów opiera się na trzech głównych punktach:

  • korekta mocy;
  • aktywny styl życia;
  • wprowadzenie substancji hormonalnie czynnej insuliny podskórnie w postaci zastrzyków.

Pierwszy okres leczenia insuliną powinien być przeprowadzony w szpitalu. Podnieś dawkę leku dla czworonożnego pacjenta jest uważane za dość trudne zadanie, więc proces trwa dłużej niż jeden dzień. Są chwile, kiedy zwierzęta wchodzą do kliniki weterynaryjnej w krytycznych warunkach (na przykład z kwasicą ketonową). W takich przypadkach należy zastosować terapię infuzyjną, wprowadzenie insuliny do żyły.

Leczenie insuliną u psów odbywa się za pomocą następujących leków:

Indywidualny reżim leczenia wybiera się za pomocą następujących metod:

  • poprzez dzienny pomiar poziomu glukozy;
  • stosowanie oceny stężenia glukozy we krwi lub moczu trzy razy dziennie;
  • oznaczanie liczby glikemicznej co 3-4 godziny.

Wszystkie wskaźniki są ustalone na stacjonarnym arkuszu badania pacjenta. Na ich podstawie wybierz dawkę substancji hormonalnych. Przed wypuszczeniem zwierzęcia należy upewnić się, że jego właściciel rozumie, co będzie musiało stawić czoła podczas leczenia zwierzęcia, jak prawidłowo wstrzykiwać insulinę, jak zachowywać się wobec psa z cukrzycą.

Jakie trudności możesz napotkać?

Częstym powikłaniem leczenia jest hipoglikemia. Jest to stan charakteryzujący się krytycznym spadkiem liczby glukozy we krwi zwierzęcia. Może wystąpić w wyniku niewłaściwie podanej dawki hormonu, nadmiernego wysiłku fizycznego (na przykład podczas polowania), gdy ciało jest wyczerpane.

Objawy stanu hipoglikemii są dość specyficzne i są wymawiane:

  • poważne osłabienie;
  • senność;
  • napady drgawkowe;
  • utrata przytomności

Jeśli taki stan wystąpił w domu, konieczne jest zmierzenie liczby glikemii, a po potwierdzeniu patologii roztwór glukozy powinien zostać wprowadzony do żyły lub do wnętrza. Innym powikłaniem, które można napotkać podczas leczenia insuliną jest zespół Somoji. Ten stan objawia się dłuższym działaniem hormonu po jego wprowadzeniu, niż oczekiwano. Aby zwalczyć powikłanie, ważne jest dostosowanie dawki roztworu leku.

Przewlekłe powikłania cukrzycy są groźnymi stanami, które prowadzą do rozerwania narządów wewnętrznych. Psy charakteryzują się uszkodzeniem naczyń aparatu nerkowego, co przejawia się niewydolnością nerek, a także patologią analizatora wzrokowego w postaci zaćmy.

Przyczyny przewlekłych powikłań - angiopatii. Są to zmiany naczyniowe, w wyniku których zmienia się proces troficzny komórek i tkanek. Wewnętrzna ściana naczyń krwionośnych jest wyłożona blaszkami miażdżycowymi, które stopniowo zamykają światło i zakłócają mikrokrążenie.

Angiopatia wpływa również na obwodowy układ nerwowy. Patologia objawia się jako naruszenie chodu psa, pojawienie się bólu, osłabienie układu mięśniowego. Cukrzyca u zwierząt może również wpływać na układ mięśniowo-szkieletowy. Chodzi o pojawienie się osteoporozy, dystrofii mięśniowej i innych stanów patologicznych.

Cukrzyca to straszna choroba. Właściciel, którego zdiagnozowano u czworonożnego przyjaciela, musi wyraźnie zdać sobie sprawę, że będzie musiał walczyć z chorobą. Jeśli zastosujesz się do zaleceń weterynarza, możesz osiągnąć stabilną kompensację i wydłużyć życie swojego zwierzaka.

Cukrzyca u psów: pierwsze objawy, przyczyny rozwoju, leczenie w domu

Cukrzyca u psów rozwija się nie mniej niż u ludzi. Choroba powstaje w wyniku niewydolności wytwarzania insuliny przez trzustkę. Z powodu wynikającej z tego nierównowagi praca wszystkich ważnych systemów ciała zostaje zakłócona. W przypadku braku szybkiego leczenia, śmierć zwierzęcia w krótkim czasie jest możliwa. Choroba nie jest całkowicie wyleczona, ale można ją kontrolować za pomocą insulinoterapii i właściwego odżywiania. W rezultacie możliwe jest utrzymanie zdrowia zwierzęcia na odpowiednim poziomie.

Cukrzyca u psów rozwija się w wyniku dwóch głównych mechanizmów:

  1. 1. Trzustka przestaje wytwarzać insulinę we właściwej ilości.
  2. 2. Komórki tracą swoją podatność na tę substancję.

Kiedy poziom cukru w ​​moczu osiąga maksimum, zaczyna się odwodnienie, a pies często zaczyna oddawać mocz. Zwierzę rozwija ciągłe pragnienie.

Wraz z tym obserwuje się zwiększony apetyt. Z powodu "pustego" wydzielania glukozy wraz z moczem składniki odżywcze nie są wchłaniane przez organizm. Po wykorzystaniu wszystkich wewnętrznych rezerw energetycznych, białko zaczyna być przetwarzane, masa mięśniowa maleje.

Powyższe czynniki powodują pojawienie się podstawowych objawów:

  • zwiększony apetyt i utrata masy ciała;
  • zwiększone oddawanie moczu i często zmienia się kolor moczu;
  • ciągłe pragnienie;
  • pogorszenie stanu wełny, jej utrata;
  • wymioty i biegunka;
  • nieprzyjemny zapach amoniaku z ust;
  • osłabiony ton, apatia;
  • przedłużone gojenie się ran;
  • tępe oczy;
  • zmniejszona aktywność seksualna.

Obecność nawet jednego z wymienionych objawów jest powodem udania się do weterynarza. Przewlekły stan patologii pociąga za sobą szereg szkodliwych konsekwencji: kulawość, osłabienie kończyn tylnych, drgawki, omdlenia. Podwyższony poziom cukru w ​​moczu często powoduje zapalenie pęcherza.

Cukrzyca jest chorobą genetyczną. Zwykle występuje u psów dorosłych małych ras w wieku powyżej 6 lat. Zagrożone są:

  • Labradory.
  • Dobermany.
  • Bigley.
  • Pudle
  • Szkockie teriery.

Dokładne przyczyny choroby nie zostały ustalone, ale istnieje wiele czynników prowokujących. Należą do nich:

  • zapalenie trzustki;
  • patologia trzustki;
  • otyłość;
  • ciąża lub okres początkowy po rui;
  • dziedziczność;
  • terapia hormonalna;
  • zaburzenia endokrynologiczne.

Objawy cukrzycy są widoczne niemal natychmiast. Przede wszystkim zwierzę musi pobrać krew i mocz do analizy. Pomoże to wyeliminować inne możliwe zaburzenia, które przyczyniły się do rozwoju choroby. Po ustaleniu dokładnej diagnozy lekarz przepisuje leczenie.

Co zrobić, jeśli pies ma cukrzycę?

Cukrzyca to choroba dotykająca ludzi, psy, koty i inne ssaki, których dieta jest zniekształcona z różnych przyczyn. Patogeneza choroby jest prawie identyczna we wszystkich gatunkach, ale specyfika i leczenie tej choroby są różne. Cukrzyca u psów nie jest traktowana jak człowiek, nie jest sklasyfikowana, nie jest przewlekłą patologią i nie jest śmiertelna.

Czym jest cukrzyca u zwierząt

Glukoza stanowi integralną część normalnego funkcjonowania organizmu. Słodkie psy zazwyczaj nie są spożywane, ale cukier dostaje się przez inne produkty.

W procesie trawienia pokarmu glukoza jest wchłaniana przez jelita do krwi, a prąd tej ostatniej przenosi ją przez wszystkie komórki organizmu. Jednak komórki nie mogą po prostu przyswoić glukozy, potrzebują sygnału - hormonu wytwarzanego przez trzustkę.

Istotą cukrzycy jest niedobór insuliny, niezdolność komórek do wchłaniania glukozy i jej akumulacja we krwi (hiperglikemia). Przyczyną tego może być niewydolność trzustki, gdy insulina jest zbyt niska lub komórki jej nie dostrzegają lub zanik nerwowych zakończeń komórek.

W każdym razie komórki nie otrzymują potrzebnej substancji, organizm zużywa glukozę całkowicie i raczej szybko. W rezultacie nerki są narażone na stres, zaczynają źle funkcjonować, nadmiar cukru jest wydalany z moczem. Następnie glukoza jest łączona z wodą i usuwa ją z organizmu, odpowiednio, zmniejsza objętość krwi krążącej, stwarza zagrożenie odwodnieniem. Postępowi choroby towarzyszy wzrost nasilenia objawów patologii.

Objawy cukrzycy u psów

  1. Wysoki poziom glukozy w moczu i krwi. Można to określić za pomocą analiz klinicznych;
  2. Ciągłe pragnienie. Psy zaczynają pić więcej i, w związku z tym, stają się częstsze oddawanie moczu;
  3. Redukcja wagi. Wynika to z faktu, że komórki cierpiące na niedobór glukozy umierają;
  4. Silny apetyt pomimo utraty wagi. Zwierzę to zjada więcej, aby zrekompensować stratę, ale waga nie wzrasta, ponieważ komórki są odporne na cukier;
  5. Kwas kationowy - tworzenie się acetonu - najcięższy etap choroby. Ciało rozkłada tłuszcze w dużych ilościach, wątroba i nerki działają bardzo źle, toksyny rozkładu nie są eliminowane. Krew jest utleniana, co wpływa na naczynia, z ust pochodzi zapach acetonu. Temperatura spada, błony śluzowe stają się niebieskawe. Jeśli przesuniesz powiekę, możesz zobaczyć pęknięte naczynia krwionośne.

Kwasica ketonowa na tle cukrzycy jest ostatnim, krytycznym stadium patologii. Może mu towarzyszyć omdlenia, paraliż, biegunka, wymioty, nadmierne ślinienie się, śpiączka. Zwierzę umrze bez radykalnej interwencji w ciągu kilku godzin lub dni.

Objawami cukrzycy u psów są: zaćma (zmętnienie soczewki), zapalenie pęcherza moczowego lub jakakolwiek inna ostra choroba, która ma charakter bakteryjny. Ponadto występuje ogólne osłabienie, może występować drętwienie kończyn, które objawia się zaostrzeniem lub zaciśnięciem nóg.

Przyczyny patologii

Początkowe stadium rozwoju choroby praktycznie się nie objawia. W celu zapobiegania, tylko psy z wrodzoną podatnością na takie choroby wydają regularne badania krwi i moczu.

Fizjologiczne przyczyny rozwoju choroby obejmują otyłość, zapalenie / niewydolność trzustki (wymioty występują), niewydolność hormonalną podczas rui, po jej zakończeniu, z powodu terapii hormonalnej, itp. Cukrzyca nie jest chorobą wirusową, w związku z tym dotyczy to całkowicie wszystkich ras zwierząt.

W praktyce udowodniono, że tłumaczenia i mestizo mogą być również chore, zwierzęta z dziedziczną predyspozycją. Dokładniej, musisz traktować zwierzęta w wieku powyżej 6 lat. Jeśli chodzi o płeć, suki są bardziej chore niż psy, jest to spowodowane bardziej "chwiejnym" układem hormonalnym. Istnieje wysokie prawdopodobieństwo rozwinięcia się patologii u niesterylizowanych, niebędących w ciąży kobiet, które przeszły fałszywą ciążę.

Diagnostyka różnicowa i standardowa

Po znalezieniu jednego lub kilku objawów naraz u swojego zwierzaka, nie panikuj, nie mówiąc już o diagnozowaniu i przepisywaniu leczenia. Zwiększone poziomy glukozy mogą być wywołane niewłaściwą dietą lub ostatnio doświadczanym stresem. Nadmierne pragnienie może być spowodowane niewydolnością nerek lub ropnym zapaleniem macicy.

Objawy takie jak silny apetyt i brak przyrostu masy ciała obserwuje się w przypadku zmian.
robaki (robaki). Różne przyczyny mogą prowadzić do odwodnienia, od udaru cieplnego do poważnej choroby przewlekłej. Drętwienie kończyn lub paraliż występuje również podczas urazów, a także uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego. Objawy, takie jak zaćma, często występują u zwierząt, które przekroczyły 7-letni znak.

Choroby bakteryjne układu moczowego występują u kobiet po leczeniu rui lub antybiotykami.

Specjalista, który potwierdzi diagnozę, przydzieli serię testów i procedur:

  1. Szczegółowe badanie moczu i krwi;
  2. Analiza acetonu;
  3. Poziom cukru we krwi na przestrzeni czasu;
  4. Testy hormonalne;
  5. EKG;
  6. RTG;
  7. W razie potrzeby ultradźwięki.

Leczenie cukrzycy u zwierząt

Aby przywrócić zdrowie zwierzęcia, konieczne jest wstrzyknięcie insuliny z zewnątrz. Zabieg ma na celu złagodzenie objawów choroby i utrzymanie prawidłowego poziomu cukru. Najlepszym rozwiązaniem jest remisja patologii, kiedy zastrzyki insuliny są zminimalizowane lub ich potrzeba zniknie.

Zwierzę będzie potrzebowało codziennych zastrzyków z insuliny. Zostaje mu przydzielona dieta, która obejmuje nie tylko określone produkty spożywcze, ale także określony czas ich użycia. Ponadto zwierzę wymaga regularnych ćwiczeń.

Indywidualnie lekarz dobiera dawkę insuliny i częstotliwość jej wprowadzania. Pierwsze wstrzyknięcie określa się na podstawie stanu i wagi zwierzęcia. Następnie musisz prowadzić pamiętnik, dostosowywać dawkę, pobierać próbki moczu i krwi, wybierając w ten sposób podpórkę.

Schemat żywienia jest zestawiany w zależności od użytej insuliny.

Istnieje kilka schematów:

  1. Wprowadzenie szybko, średnio-, wolno wprowadzanych środków, karmienie po pewnym czasie;
  2. Karmienie niepełne - jedzenie w małych porcjach, ale w krótkich odstępach czasu;
  3. Kłucie przed i po posiłku;
  4. Stały dostęp do żywności.

Długość życia chorych zwierząt zależy w dużej mierze od leczenia i prawidłowej diety. Bardzo ważne jest, aby nie zmniejszać poziomu insuliny. Jakie produkty wybrać dla chorego zwierzęcia zależy od jego nawyków żywieniowych i stanu. Bez niepowodzeń żywność powinna być powoli trawiona, niskokaloryczna, bogata w białka, włóknista. Warto zauważyć, że teraz możesz kupić specjalne jedzenie dla diabetyków.

Leczenie farmakologiczne cukrzycy

Podobnie jak we wszystkich innych przypadkach, im szybciej rozpoczyna się leczenie, tym lepsze rokowanie. Spójrzmy na najtrudniejszą wersję rehabilitacji zwierzęcia.

Jeśli właściciel znajdzie u psa lub kota objawy kwasicy ketonowej (częściowy paraliż, niestabilny chód, oddychanie acetonem), konieczne jest:

  1. Smaruj język, dziąsła, obszar pod językiem syropem cukrowym lub miodem, czyli produktem, który
    bogaty w cukier. Następnie należy pilnie udać się do kliniki weterynaryjnej;
  2. Aby ustabilizować stan zwierzęcia, należy go hospitalizować. Aby zmniejszyć kwasowość krwi i normalizować poziom insuliny, wymagane są iniekcje dożylne i kroplomierze z odpowiednimi lekami;
  3. Lekarz musi przeprowadzić kompleksową diagnozę, aby zidentyfikować uszkodzone narządy i układy, aby ocenić stopień uszkodzenia. W zależności od sprzecznych terapii i ryzyka, zalecane jest leczenie ogólne lub objawowe;
  4. W przyszłości dawka i częstotliwość przyjmowania insuliny w szpitalu;
  5. Kiedy zagrożenie życia znika, zwierzę zostaje zwolnione. Już w domu właściciel musi samodzielnie wstrzyknąć insulinę i środki wspomagające.

W domu insulina jest wstrzykiwana podskórnie. Lek zaczyna działać po 20-140 minutach. Warto zauważyć, że analog insuliny jest narzędziem takim jak "Lantus".

Zapewnia zwierzęciu regularną aktywność fizyczną, ale nie zaleca się noszenia go na polowaniu lub innego długotrwałego treningu fizycznego. Pamiętaj, że nadmierna intensywność wpływa na chore ciało, zmniejszając wrażliwość na insulinę, prowadzi do wyczerpania.

Zdrowie i długowieczność Twojego zwierzaka!

Czytaj Więcej O Psach

Aby zobaczyć psa we śnie

Choroby Psy mogą symbolizować prawdziwych przyjaciół i ich najgorszych wrogów. Pies we śnie jest potwierdzeniem wiarygodnego i ufnego związku między tobą a twoim przyjacielem. Dziki pies jest próbą rozwiązania nierozwiązywalnego konfliktu na pierwszy rzut oka. (Oczywiście w obu przypadkach twoje marzenie może być tylko powtórzeniem sytuacji życiowej z psem - złem lub dobrem).

Kryte i ozdobne rasy psów ze zdjęciami i nazwami

Choroby Pokojowo-dekoracyjne rasy psów, specjalnie hodowane dla kontaktu z ludźmi. Jak tylko mała kula przyjdzie do twojego domu, natychmiast stanie się częścią Twojego życia, niezawodnym przyjacielem i towarzyszem.

Bull terrier

Choroby Bull terriery można słusznie nazwać najbardziej kontrowersyjną rasą psów. Według właścicieli są to miłe, lojalne stworzenia, niezdolne do obrażania much, doskonale nadające się jako zwierzęta domowe.