Karmienie

Niewydolność serca u psów

Choroby serca u małych zwierząt domowych są powszechne i stanowią ponad 10% wszystkich przypadków chorób wewnętrznych. Przewlekła niewydolność serca jest patologią z zespołem charakterystycznych objawów spowodowanych niedostatecznym transportem krwi przez krwioobieg do tkanek narządów w stanie spoczynku i ucisku, któremu często towarzyszy obrzęk.

Przyczyny patologii

Przyczynami patologii są różne choroby serca i naczyń krwionośnych - zapalenie mięśnia sercowego, wrodzona patologia zastawek serca, nadciśnienie tętnicze, zawał mięśnia sercowego. Procesy zastoju w mięśniu sercowym psa są najbardziej niebezpieczne. W wyniku stagnacji dochodzi do hipertrofii mięśnia sercowego, poszerzenia komór serca, zwężenia światła naczyń obwodowych, szczególnie tętnic i tętniczek. Wszystkie te mechanizmy są adaptacyjne i przez krótki okres czasu kompensują reakcję w odpowiedzi na ostre zmiany hemodynamiczne, przyczyniają się do normalizacji ciśnienia krwi.

Oprócz chorób układu krążenia u psów patologia ta może być spowodowana:

  • choroba tarczycy;
  • niektóre leki, na przykład z grupy steroidów i leków moczopędnych;
  • patologia nerek i nadnerczy;
  • związane ze starzeniem się zmiany zwyrodnieniowe;
  • zaburzenia metaboliczne (cukrzyca, otyłość);
  • wysoki wysiłek fizyczny lub hipodynamia.

Niewydolność serca ma wieloczynnikowy charakter. Współczesna medycyna weterynaryjna rozważa mechanizm rozwoju patologii, niezależnie od przyczyn jej występowania, w wyniku zwiększonej aktywności neurohormonów.

Ponadto, teoria wpływu cytokin, mediatorów stanu zapalnego, regulatorów funkcji komórkowych, które są syntetyzowane przez układ odpornościowy w chorobach serca i naczyń krwionośnych są przyczyną większości zgonów, jest obecnie badana, następnie badanie ich przyczyn i rozwój metod wczesnej diagnostyki chorób trwają.

Jak manifestuje się choroba?

Objawy niewydolności serca u psów objawiające się w postaci:

  • zmniejszyć tolerancję wysiłku: duszność, osłabienie, zmęczenie, kołatanie serca;
  • zatrzymanie płynów w ciele.

Typową dla tej choroby jest udział w patologicznym procesie różnych narządów i układów:

  • śródbłonek naczyniowy;
  • mięsień sercowy;
  • kłębuszki i rdzeń nerkowy;
  • jelita;
  • prążkowane mięśnie.

Te stany patologiczne mogą objawiać się nadmiernym wydalaniem lub zatrzymywaniem w moczu, bladością błon śluzowych, wysypką krwotoczną, kaszlem, omdleniem. Manifestacje niewydolności serca są równie liczne, jak przyczyny stanu patologicznego.

W początkowej fazie choroba objawia się dusznością po wysiłku fizycznym i kaszlu, który pojawia się, gdy oskrzela są podrażnione w wyniku stagnacji w nich. Następnie, duszność nabiera cech charakterystycznych ataków astmy, które są przytłaczane w nocy. Osłabienie i zmęczenie występują u psa z powodu naruszenia procesów metabolicznych w prążkowanych mięśniach szkieletowych.

Po pierwsze, obrzęk występuje na obwodzie - na łapach zwierzęcia, następnie płyn gromadzi się w jamie brzusznej - zwiększa się żołądek psa. Płyn gromadzi się w jamie opłucnej, w przestrzeni osierdziowej. Następnie wątroba jest zaangażowana w proces, twardówka oczu psa zmienia kolor na żółty, we krwi obserwuje się wzrost poziomu bilirubiny i enzymów wątrobowych.

Zatory w jelitach i gromadzenie się płynu w obszarze przestrzeni otrzewnowej prowadzi do atonii żołądka i jelit. Absorpcja substancji odżywczych jest upośledzona, szczególnie w przypadku patologii typu prawej komory. Dość często objawy kliniczne są maskowane przez objawy chorób współistniejących, dlatego też metody diagnostyki różnicowej mają ogromne znaczenie dla ustalenia dokładnej diagnozy.

Metody diagnozowania patologii

W praktyce weterynaryjnej patologia zwierząt domowych jest badana zgodnie ze szczególnym schematem:

  • badanie palpacyjne i perkusyjne serca;
  • zbadać puls i obwodowe naczynia krwionośne;
  • przeprowadzić badanie instrumentalne: elektrokardiografię, elektrokardiografię, radiografię.

W ostatnim dziesięcioleciu biochemiczne markery patologii, troponiny sercowej i peptydu natriuretycznego stały się ważne w diagnostyce niewydolności serca u psów. Te markery pokazują nie tylko obecność choroby, ale także pozwalają śledzić postęp choroby. Poprzednio stosowany jako marker kinazy kreatynowej nie dawał wystarczającego stopnia czułości i swoistości badania. Rozpoznanie ustala się na podstawie danych uzyskanych w badaniach laboratoryjnych, biochemicznych i instrumentalnych.

Obejrzyj film i dowiedz się więcej o niewydolności serca u psów:

Metody terapii patologii

Leczenie stosowane w praktyce weterynaryjnej ma na celu, w większym stopniu, poprawę stanu zwierzęcia i utrzymanie jakości życia, a jedynie nieznaczne zatrzymanie głównych procesów patologicznych. W zastosowanej terapii:

  • leki, które łagodzą obrzęk i zapobiegają ich powstawaniu - Furosemid, Spironolakton;
  • Inhibitory ACE, które zmniejszają obciążenie serca - Kaptopryl, Lizynopryl, Enapril, Ramipril;
  • Kwasy tłuszczowe Omega-3, które zapobiegają utracie wagi i zapewniają wymianę energii w mięśniu sercowym.

We współczesnej medycynie weterynaryjnej dobre wskaźniki uzyskano przy stosowaniu leku Vasotop (nazwa handlowa ramiprilu) i kwasów tłuszczowych omega-3. Badania naukowe przeprowadzone w Japonii wykazały, że stosowanie leku Vazotorp umożliwiło poprawę jakościową u 86% psów z niewydolnością serca po miesiącu regularnego leczenia.

Udowodniono również, że wprowadzenie pokarmu z kwasami tłuszczowymi omega-3 do diety chorych psów zmniejsza ryzyko wyniszczenia - utraty masy ciała u zwierząt z niewydolnością serca. Standardowe produkty spożywcze zawierają głównie kwasy tłuszczowe omega-6, a wprowadzenie kwasów omega-3 do diety przyczynia się do ich aktywności we krwi i tkankach, a tym bardziej, że są one wbudowywane w błony komórkowe.

W wyniku badań udowodniono, że dodatek kwasów tłuszczowych omega-3 w dawce 1 g / dobę. znacznie zmniejsza śmiertelność zwierząt z patologią sercowo-naczyniową. Podczas dodawania do psów ryb zawierających kwas omega-3 lub olej rybny

  • zmniejszony częstoskurcz;
  • migotanie przedsionków zmniejszyło się;
  • rekonstrukcja komory serca uległa zmniejszeniu;
  • ciśnienie krwi wróciło do normy;
  • poprawił się stan śródbłonka naczyniowego;
  • zwiększona funkcja układu odpornościowego;
  • zmniejszona agregacja płytek.

Zgodnie z zaleceniami naukowców, w zapobieganiu niewydolności serca u psów zagrożonych (przedstawiciele ras karłowatych i gigantycznych), wystarczy włączyć ryby do diety lub podać 1 kapsułkę oleju rybnego na 4,5 kg masy ciała, aby zapobiec wystąpieniu niewydolności serca lub znacznie spowolnić progresja istniejącej patologii.

Tylko uważna i odpowiedzialna postawa właściciela determinuje jakość i długość życia chorego psa.

Niewydolność serca u psów leczonych

Leczenie niewydolności serca u psów

Przewlekła niewydolność serca - CHF - nazywana jest dysfunkcją serca, gdy serce nie radzi sobie z pompowaniem krwi, czemu zwykle towarzyszy zadyszka, tachykardia, zwiększone napięcie serca, zatrzymanie płynów i fizyczne zahamowanie.

Tradycyjnie uważa się, że niewydolność serca u psów rozwija się na tle starości. Jednak w weterynarii istnieją trzy rodzaje chorób serca: wrodzone, nabyte z powodu powikłań innych chorób i zmian związanych z wiekiem.

Niewydolność serca u psów

Właściciele zwierząt poniżej 1 roku życia muszą natychmiast pokazać psu kardiologowi weterynaryjnemu, jeśli szczenię ma słaby apetyt, nie przybiera na wadze, jest nieaktywny, a nawet jeśli gra, szybko się męczą, brak mu tchu, ma sinicę języka, mdleje, kaszle kiedy aktywnie się porusza.

W zachowaniu psów w średnim wieku - od 3 do 7 lat - właściciele powinni być ostrzeżeni przez takie objawy niewydolności serca u psów jak duszność w spoczynku, letarg, nagłe omdlenia (zwykle po wysiłku fizycznym), kaszel podobny do czegoś podobnego do pożądania wymiotnego, rosnące pragnienie, przybranie na wadze.

Niepokojące objawy dla właściciela dorosłego psa starszego niż 8 lat powinny być nudnym kaszlem, brakiem koordynacji, niepewnością, niestabilnością chodu, ciężkim oddechem nawet w chłodnym miejscu, osłabieniem, utratą apetytu, zaczerwienieniem języka, zmianą przednich kończyn (łokcie są szeroko rozpraszane), wzrostem brzuch.

Oprócz wrodzonego CHF, przyczyną wystąpienia choroby są opóźnione choroby (wirusowe, nieżytowe itp.), A także wysiłek fizyczny, a także zbyt duże i niewystarczające.

Niewydolność serca u psów leczonych

Te niepokojące objawy, nawet jeśli nie są regularne, powinny być powodem natychmiastowego leczenia w klinice weterynaryjnej. Prognozy dla zwierząt, jeśli leczenie niewydolności serca u psów rozpoczęto we wczesnych stadiach choroby, jest pozytywne. Ale ci właściciele, u których zdiagnozowano psy z CHF już na etapie IV, spotykają się z wysokim prawdopodobieństwem (60%) śmierci ze zwierzętami domowymi w ubiegłym roku.

Nowoczesne metody badawcze - USG, EKG i inne - pozwalają dokładnie zdiagnozować i określić stadium choroby. To z kolei pomaga w skuteczniejszym leczeniu.

Leczenie CHF ogranicza się do wyznaczenia diety bezsolnej i ograniczenia w wodzie, zmniejszenia wysiłku fizycznego, a także leczenia farmakologicznego. Klasyczny schemat w przypadku przewlekłej niewydolności serca u psów to recepta inhibitorów ACF (kaptopryl, enalapryl, fozynopryl itp.), Moczopędnych (furasemid, kwas etakrynowy), glikozydów nasercowych (digoksyny) i blokerów β-adrenergicznych (karwedilol, bisoprolol).

Profilaktyka niewydolności serca u psów

Do powszechnych środków zapobiegawczych, aby zapobiec występowaniu CHF, należą mierzone ćwiczenia, zrównoważona dieta, regularne badania lekarskie, które często pomagają w identyfikacji choroby, zanim przejdzie ona symptomatycznie.

Właściciele szczególnie dużych ras psów (dog niemiecki, nowofunland, boksery i inni) powinni wiedzieć, że niewydolność serca u psów podobnych ras jest szczególnie powszechna.

Ważne jest, aby pamiętać, że serce jest najważniejszym narządem, a tylko uważne podejście gwarantuje wysoką jakość życia i przez wiele lat psa.

AWARIA SERCA

Choroba rozwija się, gdy serce nie może dostarczyć wystarczającej ilości krwi do tkanek ciała. W rezultacie pies obniża ciśnienie, stagnacja pojawia się w tkankach, a części ciała znajdujące się daleko od serca nie otrzymują wymaganej ilości krwi.

Typowe objawy

We wczesnych stadiach rozwoju niewydolności serca choroba nie objawia się, ponieważ zmiany kompensacyjne zachodzą w organizmie. Jednak nawet na tym etapie lekarz może zdiagnozować chorobę. W miarę postępu choroby zaczynają się pojawiać objawy. Na początku są zauważalne tylko przy znacznym wysiłku fizycznym, ale później są widoczne, nawet gdy pies jest w spoczynku. Główne objawy są spowodowane pochodzeniem płynu gromadzącego się w płucach i / lub jamie brzusznej, zwiększeniem wielkości serca, które w ten sposób próbuje zrekompensować jego defekt i słabe dopływ krwi do organizmu. Objawy wyglądają następująco:

● Słabość i senność

● Odmowa jedzenia

U niektórych psów objawy pojawiają się stopniowo; w przypadku innych osób ostre objawy mogą wystąpić niespodziewanie.

Jak niebezpieczne jest to?

Niewydolność serca jest bardzo niebezpieczna dla życia psa.

Psy zagrożone

Niektóre rasy psów mają skłonność do pewnych chorób serca. Na przykład choroby zastawkowe są powszechne u psów w średnim wieku i starszych, ras karłowatych i małych, zwłaszcza chi-hua-hua, cocker spanieli, pudli i Yorkshire terrierów.

Bokser, Cocker Spaniele i Doberman Pinschers, a także duże rasy psów, takich jak Great Danes, Irish Wolfhounds, Saint Bernards i Newfoundlands, często są dotknięte wadami serca.

Twoje działania

Nawet jeśli pies wygląda zdrowo, musi być pokazany lekarzowi przynajmniej raz w roku. Tylko wtedy możemy być pewni, że choroba zostanie wykryta na wczesnym etapie. Lekarz weterynarii będzie mógł monitorować stan serca twojego psa i przepisać odpowiednie leczenie na czas. Jeśli zwierzę ma którykolwiek z opisanych objawów, należy jak najszybciej skontaktować się z przychodnią weterynaryjną. W przypadku utraty przytomności lub trudności w oddychaniu konieczne jest wezwanie karetki i udzielenie pierwszej pomocy.

Lekarz weterynarii zbada historię choroby i objawy, a następnie przeprowadzi specjalne badania w celu ustalenia przyczyn niewydolności serca.

W tym celu stosowane są następujące metody:

● Słuchanie klatki piersiowej stetoskopem w celu wykrycia objawów, takich jak szmery serca wskazujące na turbulencje przepływu krwi. nieregularne bicie serca lub płyn w płucach

● Rentgenoskopia w celu określenia wielkości serca i głównych naczyń krwionośnych, a także zmian w płucach i drogach oddechowych

● Badania EKG lub elektrokardiograficzne, które wykrywają nieprawidłowości w elektrycznej aktywności serca

Leczenie

Leczenie zależy od ciężkości choroby i podstawowych przyczyn, które może ustanowić weterynarz. Leczenie niewydolności serca polega na kontrolowaniu objawów. Wyeliminowanie przyczyny choroby jako całości jest niemożliwe, dlatego zwykle leczenie trwa do końca życia.

Główne metody są następujące:

● Kontrola obciążenia

Bardzo ważne jest, aby pies cierpiący na niewydolność serca nie był przeciążony. W ciężkich przypadkach choroby można odpoczywać między ćwiczeniami w specjalnych godzinach.

W przypadku otyłości konieczne jest opracowanie specjalnego programu odchudzania. Dieta bez soli jest bardzo ważna w takich przypadkach.

Istnieje wiele leków stosowanych w leczeniu niewydolności serca. Lekarz wybiera je w zależności od ciężkości choroby.

Zapobieganie

Jeśli pies ma złe serce, otyłość może być główną przyczyną niewydolności serca. Z tego powodu ważne jest, aby zwierzę zawsze miało normalną wagę.

Przewlekła niewydolność serca u psów

Niewydolność serca jest częstą przyczyną pogorszenia jakości życia zwierzęcia i jego właściciela.

Niewydolność serca to niezdolność serca do krążenia krwi w ilości wystarczającej do zaspokojenia potrzeb metabolicznych organizmu.

Niepowodzenie rozróżnia przewlekłe i ostre. Te formy choroby różnią się stopniem rozwoju i nasileniem objawów, jak również chorobą podstawową.

Przewlekła niewydolność serca (CHF) - rozwija się przez długi czas. CHF można uznać za następstwo jakiejkolwiek poważnej choroby układu sercowo-naczyniowego.

Ostra niewydolność serca (AHF) - ma przebieg piorunujący i często nie ma żadnych warunków wstępnych do rozwoju choroby.

Współczesna medycyna weterynaryjna, podobnie jak medycyna ludzka, nie uważa przewlekłej niewydolności serca u zwierząt za niezależną chorobę, stan taki powstaje w wyniku lub powikłań niektórych chorób. W takim przypadku serce nie może prawidłowo funkcjonować - aby zapewnić prawidłowy przepływ krwi do wszystkich narządów i tkanek. W związku z tym, w miarę upływu czasu, kiedy dochodzi do zaburzenia obiegu składników odżywczych i tlenu, w ciele zwierzęcia występuje zatory, co prowadzi do pojawienia się objawów klinicznych.

Objawy przewlekłej niewydolności serca u psów

Podobnie jak wszystkie choroby, przewlekła niewydolność serca ma swoje własne objawy. Ale jest pewna cecha charakterystyczna - choroba rozwija się dość wolno i organizmowi udaje się przystosować do zmian w pracy serca. We wczesnych stadiach rozwoju choroby, pogorszenie zwierzęcia jest trudne do zauważenia, ale stają się najbardziej widoczne podczas wysiłku fizycznego lub podczas upałów.

Główne symptomy, w których właściciel musi zobaczyć specjalistę to:

  • Skrócenie oddechu (które może również wystąpić w spoczynku)
  • Kaszel (często właściciele uważają, że pies dławi się i nie może kaszleć, z czasem kaszel zaczyna w nocy zakłócać życie zwierzęcia)
  • Zwiększone zmęczenie. Pies zaczyna się męczyć szybciej niż zwykle, a po wysiłku fizycznym powrót do normalności zajmuje więcej czasu
  • Niebieska (sinica) widocznych błon śluzowych i języka. Najczęściej występuje po wysiłku fizycznym.
  • Utrata przytomności lub omdlenia - pojawia się nagle i, co do zasady, bez warunków wstępnych
  • Zwiększona objętość brzucha, często na tle całkowitej utraty wagi. Oznacza to, że zwierzę traci podskórną tkankę tłuszczową, a żebra i procesy kolczaste kręgów zaczynają być odczuwane, a żołądek powiększa się i staje się sferyczny i czuje napięcie w dotyku. Ten stan nazywany jest wodobrzuszem lub akumulacją płynu w jamie brzusznej.

Przyczyny przewlekłej niewydolności serca u psów

Niewydolność serca jest niezwykle rzadka. U młodych zwierząt CHF jest najczęściej powodowana wrodzonymi wadami serca. Starsze zwierzęta mogą cierpieć na przewlekłą niewydolność serca na tle niemal każdej choroby układu sercowo-naczyniowego. Na przykład:

  • kardiomiopatia (choroby charakteryzujące się zmianami w geometrii samego mięśnia sercowego, które w rezultacie prowadzą do upośledzenia krążenia krwi w krążeniu głównym lub małym)
  • nadciśnienie tętnicze (wysokie ciśnienie krwi)
  • wady serca (zarówno wrodzone, jak i nabyte)
  • choroba serca

Ponadto, przewlekła niewydolność serca u psów może wystąpić jako powikłanie po przebytych chorobach nerek, płuc, wątroby, układu hormonalnego.

Ponadto istnieją grupy ryzyka - psy w tej grupie są bardziej podatne na choroby serca. Do grupy ryzyka zalicza się zwierzęta po 6 latach, duże i podatne na otyłość, a także przedstawicieli niektórych ras (ras dużych, także Dobermanów i bokserów, psów ras karłowatych i ras o pobudliwym układzie nerwowym).

Rozpoznanie CHF w klinice

W klinice niewydolność serca zostanie ustalona dość szybko. Dla wstępnej diagnozy bardzo ważne jest prawidłowe opisanie charakteru zmian w stanie zwierzęcia. Właściciel zdecydowanie będzie potrzebował informacji na temat reżimu żywienia i obciążeń, na temat szczepień i przeszłych chorób oraz interwencji chirurgicznych. Im bardziej opisujesz lekarzowi, co cię niepokoi, tym szybciej i lekarz będzie mógł ustalić i przeprogramować niezbędne dodatkowe studia instrumentalne.

Ponadto, niewydolność serca jest diagnozowana w następujący sposób. Po otrzymaniu pełnego obrazu stanu zwierzęcia ze słowami właściciela i badania klinicznego przez specjalistę, następują pomiary diagnostyki sprzętowej.

  • Badanie rentgenowskie - wiarygodny sprawdzony sposób oceny wielkości serca i stanu płuc. Na zdjęciu rentgenowskim będziemy również widzieć oznaki gromadzenia się płynu w jamach klatki piersiowej lub jamy brzusznej, co niewątpliwie pomoże lekarzowi w postawieniu prawidłowej diagnozy.
  • Elektrokardiogram - identyfikuje wszelkie naruszenia rytmu serca, ujawnia rodzaj arytmii.
  • Echokardiografia jest metodą diagnostyczną, która wyraźnie identyfikuje strukturalną chorobę serca. Echo pozwala zobaczyć stan zastawek serca, wielkość komór mięśnia sercowego i rozpoznać wrodzone wady.
  • Diagnostyka laboratoryjna obejmuje badania krwi w celu wykrycia powiązanych chorób ogólnoustrojowych.

Leczenie przewlekłej niewydolności serca u psów

Sposób leczenia zwierzęcia zależy od podstawowej choroby, z powodu której rozwinęła się niewydolność serca. Zwykle niemożliwe jest całkowite wyeliminowanie przyczyny choroby, dlatego terapia farmakologiczna jest przepisywana na całe życie z warunkiem okresowego monitorowania stanu zwierzęcia przez lekarza. Dla każdego pacjenta ten okres jest indywidualny.

Leki dla psa są przepisywane w celu wyeliminowania objawów lub ograniczenia tych objawów do minimum. Za pomocą leków można zmniejszyć duszność, obrzęk, tachykardię, poprawić ogólną witalność. Terapia farmakologiczna może spowolnić rozwój choroby podstawowej, przedłużając tym samym i poprawiając życie zwierzęcia.

Istotne jest również nielecznicze leczenie niewydolności serca u psów. Często choroba rozwija się w wyniku otyłości - w związku z tym do normalizacji wagi, zwykle bez soli, konieczna jest ścisła dieta. Taka dieta jest opracowywana przez specjalistę dietetyka zgodnie z zeznaniami kardiologa i ogólnego stanu zwierzęcia. Po powrocie do normalnej wagi i do końca życia, będziesz musiał również przestrzegać diety żywieniowej - program musi również zostać opracowany przez specjalistę, może karmiąc gotową dietę.

W przypadku niewydolności serca ściśle określone dawki odgrywają ważną rolę w normalizacji stanu psa - lekarz udziela zaleceń. Wszystkie ćwiczenia muszą być ściśle regulowane. Właściciel musi kontrolować wszystkie ładunki i taką uwagę należy poświęcić zwierzęciu przez całe życie.

koshkisobaki.info

Wszystko o kotach i psach

Co to jest niewydolność serca u psa? Główne objawy i właściwe leczenie

Niestety, wiele osób przechodzi przez chorobę swoich ulubionych zwierząt. Szczególnie ciężkie są choroby układu sercowo-naczyniowego, w tym niewydolność serca u psów.

Z powodu zakłóceń, które występują w ciele z jednego powodu lub innego, praca serca pogarsza się. Przestaje on radzić sobie z dopływem krwi do innych narządów i tkanek. Płyn międzykomórkowy, który tworzy się w takich przypadkach, pogarsza stan zwierzęcia i prowadzi do poważnych zaburzeń.

Pomimo wszystkich trudności związanych z niewydolnością serca, powstanie u psa może być całkowicie wyeliminowane, jeśli znasz główne objawy i zapewnisz terminowe leczenie.

Przyczyny

Przyczyny pojawienia się choroby mogą być:

  1. Predyspozycje genetyczne. Właściciele niektórych ras powinni być niezwykle czujni przez całe życie zwierzęcia. Te psy to:
    1. pies pasterski;
    2. Nowa Fundlandia;
    3. collie;
    4. Fox Terrier;
    5. Doberman;
    6. Samoyed;
    7. spaniel;
    8. Buldog angielski;
    9. pudel;
    10. bokser;
    11. St. Bernard;
    12. sznaucery;
    13. prawie wszystkie skały karłowate.

    Krasnoludki

  • Stresujące sytuacje. Stałe uczucie stresu jest niebezpieczne, więc jeśli to możliwe, powinieneś wyeliminować lub zminimalizować przyczyny lęku.
  • Niewłaściwe odżywianie. Szkodliwe jedzenie i brak reżimu zakłócają procesy metaboliczne.
  • Wiek Starsze zwierzęta doświadczają zmian w poziomie hormonów, które wpływają na pracę serca i prowadzą do jego pogorszenia.
  • Wady serca obecne od urodzenia. W przypadku wrodzonych wad rozwojowych należy zachować ostrożność, nie zapominając o regularnych kontrolach u weterynarza.
  • Hipodynamia lub nadciśnienie. Z powodu niskiej aktywności i siedzącego trybu życia dochodzi do osłabienia aktywności mięśni z naruszeniem serca. Odwrotny efekt może również prowadzić do takich samych konsekwencji - nadmiernych obciążeń. Ważne jest zachowanie równowagi.
  • Larwy dżdżownicy. Wchodzą do ciała przez ukąszenie komara i zajmują układ krążenia, zakłócając przepływ krwi.

    Objawy

    Objawy niewydolności serca objawiają się na różne sposoby i zależą od:

    • wiek;
    • obecność innych chorób;
    • rodzaj i przyczyna choroby.

    Istnieją dwa rodzaje niewydolności serca u psów:

    1. Chroniczny (CHF). Charakteryzuje się zmianą okresów, gdy po zaostrzeniu objawów i ogólnym stanie osłabienia następuje remisja. Przebieg choroby jest stabilny i niedostrzegalny we wczesnym stadium (stan zwierzęcia może być ostrzeżony jedynie przez kaszel).
    2. Ostry (OCH). Rozwija się szybko i powoduje obrzęk płuc. U psa można zauważyć wypływ krwi z jamy ustnej i nosa. Ponadto zwierzak często kaszle. Ten typ choroby jest najczęstszy.

    Wczesny wiek

    Niewydolność serca u psa we wczesnym wieku jest spowodowana wadami wrodzonymi i wymaga szybkiego leczenia, w przeciwnym razie zwierzę może umrzeć. Właściciele muszą skontaktować się ze szczenięciem z przychodnią weterynaryjną, jeśli:

    1. Stracił apetyt, śpi słabo i stabilnie traci na wadze.
    2. Pokazuje szybki i ciężki oddech. Jeśli jakakolwiek aktywność fizyczna prowadzi do duszności, świszczącego oddechu i ogólnego letargu, nie wahaj się.
    3. Oddychanie trudne nawet podczas odpoczynku. W takich przypadkach szczeniak może zauważyć zmianę koloru języka na niebieski.
    4. Mdleje.

    Średni wiek

    Dojrzałe zwierzęta nabywają niewydolność serca po przebytych chorobach zakaźnych. Ten rodzaj choroby uważa się za nabyte. Szczególną uwagę należy zwrócić na zwierzaka należącego do jednej z ras podatnych na choroby. Ewentualna niewydolność serca charakteryzuje się:

    • silny kaszel, przypominający wymioty;
    • pić dużo wody;
    • szybki oddech podczas odpoczynku;
    • zmniejszona energia i ogólne osłabienie;
    • przyrost masy ciała;
    • omdlenia.

    Osobliwością przebiegu choroby u dorosłych psów jest trudność jej określenia we wczesnych stadiach. Wskazane objawy stają się widoczne nie wcześniej niż w drugim etapie choroby. Na samym początku badanie rentgenowskie i elektrokardiografia mogą zdiagnozować niewydolność serca.

    Po ukończeniu 6 lat wszystkie psy wymagają stałej kontroli i są zagrożone.

    Zaawansowany wiek

    Psy w wieku przechodzą zmiany hormonalne, które osłabiają aktywność serca. Nie można pominąć objawów, jako zwierzę domowe:

    1. Silny i tępy kaszel.
    2. Odmawia jeść i zachowuje się niespokojnie. Wszystko to dzieje się na tle ogólnej słabości i letargu.
    3. Trudne do koordynowania ruchu.
    4. Oddycha głośno i często z otwartymi ustami.
    5. Zawroty w trakcie chodzenia, szeroko rozstawiając łapy.
    6. Pomimo niewielkiej ilości spożywanego pokarmu, powierzchnia brzucha zwiększa się.

    Szybka diagnoza i kolejne leczenie przedłuża życie zwierzęcia, pomagając mu żyć znacznie dłużej.

    Badanie przez weterynarza

    Diagnoza i leczenie

    Jeśli objawy się pojawią, nie stosuj samoleczenia. Właściwa decyzja to wizyta u specjalisty. Weterynarz pomaga zdiagnozować rodzaj niewydolności serca u psów, określając jej nasilenie i wybiera właściwe leczenie. Ogólnie zalecane:

    1. Zmniejsz aktywność fizyczną, zmniejszając codzienne spacery (nie więcej niż pół godziny na raz).
    2. Obserwuj, jak zmienia się puls zwierzęcia podczas chodzenia. Zachowaj specjalny dziennik i zanotuj wszystkie zmiany.
    3. Wprowadź zmiany w diecie. Powinno to zminimalizować zużycie płynów i soli.
    4. Przeprowadzaj okresowe kontrole. Zwierzę zostaje zarejestrowane przez lekarza prowadzącego. W ciężkich przypadkach pies pozostaje w klinice pod nadzorem specjalistów.

    Oprócz zdjęć rentgenowskich i EKG konieczne jest wykonanie badania krwi i badanie echokardiograficzne.

    Ostra postać choroby

    Jeśli wyniki testu zdiagnozują ostrą postać niewydolności serca, to przede wszystkim lekarze próbują wyleczyć chorobę, która spowodowała komplikację. Proces leczenia w tym przypadku jest następujący:

    1. Ustalono główną chorobę, przepisano jej leczenie. Wybrana metoda zależy od cech konkretnego zwierzęcia i od stopnia rozwoju choroby.
    2. Ciśnienie jest stabilizowane.
    3. Arytmie są eliminowane.
    4. Uzyskano prawidłową czynność wątroby.
    5. Zmniejsza obciążenie mięśnia sercowego.
    6. Obrzęk płuc jest eliminowany lub im zapobiega.

    Choroba przewlekła

    Po wykryciu CHF leczenie dzieli się na:

    • leki (stosowanie leków);
    • wolne od narkotyków (przestrzeganie zasad żywienia i ćwiczeń).

    Z reguły te metody leczenia są stosowane łącznie.

    Leki przepisane do leczenia podzielone są na:

    1. Grupa główna. Należą do nich:
      1. beta-blokery (zmniejszają skutki stresu);
      2. Inhibitory ACE (wysoka cena, wiele działań niepożądanych);
      3. diuretyki (stosowane w przypadku nadmiernej stagnacji płynów w organizmie);
      4. glikozydy nasercowe (odpowiednie do ciągłego stosowania).
    2. Dodatkowa grupa.
    3. Grupa pomocnicza.

    Dwie ostatnie grupy są przepisywane oprócz głównej, jeśli klasyczne leczenie nie jest skuteczne lub cechy ciała zwierzęcia nie pozwalają na jego użycie.

    Zapobieganie

    Rasy karłowate i psy starości są najbardziej podatne na niewydolność serca. Te pierwsze cierpią najczęściej na stres, a ostatnie ze śmierci tkanek w starszym wieku. Do celów profilaktycznych zaleca się:

    1. Kontroluj dietę, unikając tłustych i słonych potraw. Zachowaj równowagę, unikając braku witamin i minerałów.
    2. Monitoruj aktywność fizyczną. Nie jest konieczne przeciążanie zwierzęcia długim jednorazowym spacerem lub odwrotnie, aby go nie wypuścić. Zwiedzanie powinno odbywać się regularnie i częściej niż raz dziennie.
    3. Regularnie odwiedzaj weterynarza. Terminowa diagnoza pomoże w szybkim i łatwym odzyskaniu zdrowia.

    Wniosek

    Jeśli chcesz, aby Twój ukochany pies przeżył długie i zdrowe życie - nie ignoruj ​​środków zapobiegawczych. Choroba serca jest poważną chorobą, która może być śmiertelna. Dzięki szybkiej kontroli i czujności właściciela możesz zminimalizować potencjalne ryzyko lub całkowicie uniknąć nieszczęścia. Niewydolność serca u psa jest bardzo poważna.

    Bądź czujny i naucz się zauważać wszelkie zmiany w zachowaniu zwierzaka, ponieważ jego zdrowie jest w twoich rękach!

    Wrodzona i nabyta niewydolność serca u psów

    Niezdolność mięśnia sercowego do pompowania odpowiedniej ilości krwi prowadzi do rozwoju niewydolności serca u zwierząt domowych. Patologia to zespół zaburzeń czynnościowych w ciele. Najczęściej chorują na zwierzęta starców i przedstawicieli dużych ras. Leczenie obejmuje stosowanie leków, a także ścisłe przestrzeganie instrukcji lekarza weterynarii w zakresie opieki i karmienia chorego psa.

    Przeczytaj w tym artykule

    Przyczyny niewydolności serca

    Lista przyczyn, które wywołują problemy z sercem u puszystych zwierząt domowych, to:

    • Wrodzone wady wrodzone mięśnia sercowego. Różne wady aparatu zastawkowego serca powodują zaburzenie prawidłowego przepływu krwi w mięśniu sercowym.

    Wady wrodzone, z reguły, objawiają się klinicznie w wieku 4-6 miesięcy.

    • Predyspozycje genetyczne. Przedstawiciele takich ras jak Dobermany, Owczarki Niemieckie, Mastino Neapolitano, Buldogi Angielskie, Bernardyny, Sznaucery, częściej niż inne psy są podatne na problemy kardiologiczne.
    • Zapalne choroby miokardium. Zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie wsierdzia, zapalenie osierdzia to najczęstsze patologie mięśnia sercowego, któremu towarzyszy obrzęk, zgrubienie ścian narządu, zmniejszenie objętości pompowanej krwi.
    • Patologia naczyniowa. Choroby układu naczyniowego, takie jak nadciśnienie tętnicze, miażdżyca, prowadzą do zwiększenia obciążenia mięśnia sercowego, któremu towarzyszy rozwój choroby kardiologicznej.
    • Kardiomiopatia o różnych etiologiach. Przeniesione wirusowe, bakteryjne, grzybicze infekcje powodują proliferację tkanki łącznej w ścianie narządu. Otrzymane włókniste włókna nie są w stanie normalnie skurczyć się, co prowadzi do niedotlenienia mięśnia sercowego.
    • Inwazje robaków. Uszkodzenie mięśnia sercowego przez dirofilariae ma mechaniczne i toksyczne działanie na tkankę, czemu towarzyszy niedobór tlenu, upośledzony prawidłowy przepływ krwi w sercu. Dirofilariae wchodzą do ciała zwierzęcia z ukąszeniami komarów. Psy często cierpią na angiostronizm, którego pośrednim właścicielem są ślimaki, ślimaki.
    Diastofilaria
    • Nadmierne ćwiczenia. Zdyscyplinowane ćwiczenia siłowe, długie biegi na duże dystanse często prowadzą do wczesnego zużycia mięśnia sercowego u przedstawicieli dużych ras. Szczególnie często przyczyną problemów sercowych u zwierząt domowych jest rozbieżność pomiędzy aktywnością fizyczną i wiekiem a strukturą mięśniową.
    • Hipodynamia. Niska aktywność fizyczna, brak regularnych ćwiczeń prowadzą do niedotlenienia mięśnia sercowego.
    • Choroby układu hormonalnego. Hormonalne zakłócenia w patologii gruczołu tarczowego, cukrzyca wywołują rozwój przewlekłej natury stagnacji w mięśniu sercowym.

    Czynniki wywołujące chorobę, zdaniem specjalistów weterynarii, to: stres, otyłość, choroby nerek, patologie metaboliczne, długotrwałe stosowanie niektórych leków. Najczęstsze objawy niewydolności serca obserwuje się u psów w wieku powyżej 7 lat.

    U przedstawicieli dużych ras z niepiśmienną opieką nad zwierzętami problem kardiologiczny można wykryć znacznie wcześniej. Zwierzęta z ras karłowatych (teriery, chihuahua) cierpią na niewydolność serca z powodu emocjonalnego przeciążenia.

    Objawy

    Tylko uważna dbałość o zachowanie i dobre samopoczucie czworonożnego przyjaciela pomoże właścicielowi podejrzewać rozwój niewydolności serca w odpowiednim czasie. Lekarze weterynarii zalecają zwracanie uwagi na następujące objawy kliniczne:

    • Zmniejszona aktywność fizyczna. Pies szybko się męczy, unika treningów, niechętnie idzie na spacer, nie bierze udziału w aktywnych grach. Zwierzę zaczyna się poruszać ostrożnie, jakby samo się chroniło.
    • Ciężki oddech, duszność. Z reguły właściciel zauważy problemy z oddychaniem u zwierzęcia z aktywnym wysiłkiem fizycznym. Oddychanie jest powierzchowne, intensywne. W zaawansowanych przypadkach duszność występuje w spoczynku.
    • Zmniejszony apetyt. Na tle rozwoju anoreksji zwierzę szybko traci masę mięśniową. W początkowej fazie choroby nie obserwuje się zmian apetytu. W niektórych przypadkach zwierzęta zwiększyły pragnienie.
    • Kaszel. W początkowej fazie choroby właściciel obserwuje u psa rzadkie epizody suchego kaszlu. W miarę rozwoju choroby kaszel staje się częsty, wyniszczający. Objaw sugeruje, że wielkość przerosłego serca wzrosła do tego stopnia, że ​​ciało ściska tchawicę. Kaszel obserwuje się nie tylko po wysiłku, ale także w stanie spokojnym, co wskazuje na zaniedbanie procesu.
    • Widoczne błony śluzowe (dziąsła, język, błona śluzowa oka) mają objawy sinicy.
    • Przymusowa postawa. Zwierzę siedzi szeroko z przednimi łapami. Klatka piersiowa w tym samym czasie wystaje i napięta.
    • Omdlenie Objaw wskazuje na rozwój niedotlenienia mózgu na tle niewydolności serca.
    • Wodobrzusze Zwiększenie objętości jamy brzusznej, z powodu nagromadzenia płynu w otrzewnej, wskazuje na poważne upośledzenie krążenia krwi i jest klinicznym znakiem zagrażającym życiu zwierzęcia.

    Często zdarza się, że chore zwierzę ma dreszcze, senność i słabość.

    Postać ostra i przewlekła

    Niewydolność serca może wystąpić w ostrych i przewlekłych postaciach zwierząt domowych. W ostrej chorobie występuje gwałtowny spadek objętości pompowanej krwi. Przyczyną tej sytuacji najczęściej jest choroba serca, zapalenie mięśnia sercowego, nadciśnienie.

    W przypadku ostrego niedoboru u zwierząt występuje kaszel i duszność, nie tylko ze zwiększonym wysiłkiem fizycznym, ale także w spoczynku. Groźnym objawem jest różowa piana z ust, co wskazuje na obrzęk płuc.

    Czynnikami prowadzącymi do przewlekłej niewydolności serca w medycynie weterynaryjnej są kardiomiopatia, choroby hormonalne, nadmierna aktywność fizyczna. Choroba charakteryzuje się powolnym wzrostem objawów klinicznych. Objawy takie jak suchy kaszel, duszność, objawiające się podczas aktywności fizycznej psa. Na przewlekłą postać choroby charakteryzuje się silnym wyczerpaniem zwierząt domowych.

    Jeśli rozwinęła się niewydolność serca i płuc

    Patologiczne zjawiska w mięśniu sercowym prowadzą do stagnacji części krwi w płucach. Osocze wchodzi do płuc, powodując ich obrzęk. Upośledzona funkcja kurczliwości w mięśniu sercowym i rola wymiany gazowej w płucach prowadzi do braku tlenu nie tylko w krążeniu płucnym, ale w całym ciele.

    Objawem niewydolności krążeniowo-oddechowej jest sinica błony śluzowej, omdlenia u zwierząt domowych. Zmniejszona funkcja pompowania mięśnia sercowego, rozwój stagnacji w żyle głównej, obrzęk płuc prowadzi do gromadzenia się płynnej części krwi w jamie brzusznej. Metody diagnostyczne

    W zakładzie weterynaryjnym kardiolog przeprowadzi najpierw osłuchiwanie serca z fonendoskopem. Metoda pozwala wykryć szum serca, arytmię. Badanie radiograficzne klatki piersiowej służy do oceny wielkości serca, wykrywania zatory w płucach.

    Badanie elektrokardiograficzne ujawnia nieprawidłowe tętno. Jest to sygnalizowane wzrostem fali P, zmianą odcinka RS-T na elektrokardiogramie. Rozwój niewydolności serca pomaga zidentyfikować badanie ultrasonograficzne mięśnia sercowego. Badanie krwi jest konieczne w celu ustalenia współistniejących chorób.

    Leczenie patologiczne

    Sukces leczenia niewydolności serca zależy od identyfikacji i eliminacji choroby podstawowej, która spowodowała chorobę. Kompleksowe leczenie obejmuje leki nasercowe - inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE), glikozydy, beta-blokery, a także środki objawowe.

    Narkotyki

    Leki hamujące ACE są przepisywane w celu wyeliminowania skurczu, poszerzenia tętnic serca, obniżenia ciśnienia krwi. Kaptopril, Ramipril, Enalapril są skuteczne i bezpieczne dla psów z tej grupy. Dawkowanie dostosowuje się co najmniej raz w tygodniu. Dawka preparatu Enalapril wynosi od 0,25 do 1 mg na kg zwierzęcia. Lek podaje się zwierzęciu 1 raz dziennie.

    W leczeniu niewydolności serca u zwierząt stosuje się inotrop dodatni - glikozyd nasercowy, taki jak digoksyna. Skuteczny lek w obecności migotania przedsionków zwierząt domowych. Vetmedin jest nowoczesnym środkiem kardiotropowym w weterynarii, którego aktywnym składnikiem jest dodatni inotrop - pimobendan. Vetmedin rozszerza naczynia wieńcowe, wzmacnia skurcze serca, poprawia dopływ tlenu do mięśnia sercowego.

    Beta-blokery - Bisoprolol, Metoprolol, Carvediolol, mają działanie hipotensyjne i antyarytmiczne, poprawiają perfuzję mięśnia sercowego. Blokery adrenergiczne są przypisywane puszystym pacjentom w obecności rytmu zatokowego.

    Leki moczopędne na niewydolność serca mogą zmniejszyć obrzęk, nasilenie nadciśnienia i zmniejszyć zatory. Furasemid przypisuje się zwierzęciu w dawce 2 mg na kg rano na pusty żołądek. W niektórych przypadkach przepisywany kwas etakrynowy.

    Stosowanie leków kardiotropowych i moczopędnych należy prowadzić pod nadzorem lekarza weterynarii. Przyjmowanie leków moczopędnych prowadzi do usunięcia potasu z organizmu, co wymaga użycia preparatów potasowych w celu uzupełnienia zapasów pierwiastka.

    Złotym standardem w medycynie weterynaryjnej w leczeniu niewydolności serca jest łączne stosowanie inhibitora ACE, glikozydu, beta-blokerów i diuretyków.

    W niektórych przypadkach lekarz weterynarii przepisuje leki rozrzedzające krew, takie jak Curantil. W celu poprawy ogólnego stanu zwierzaka stosuje się środki wzmacniające - preparaty multiwitaminowe, immunomodulatory.

    Przyczyny, objawy i leczenie niewydolności serca u psów można znaleźć w tym filmie:

    Oprócz leczenia, kardiolog, po wykryciu niewydolności serca u psa, przekazuje właścicielowi następujące zalecenia dotyczące opieki nad czworonożnym przyjacielem:

    • Dozowanie aktywności fizycznej. W żadnym wypadku nie można pozbawić aktywności ruchowej chorego zwierzęcia. Pies będzie przydatny na wolnym spacerze na świeżym powietrzu z możliwością odpoczynku. Ćwiczenia i wyczerpujące treningi są surowo zabronione.
    • Emocjonalny odpoczynek. Zwierzę powinno być chronione przed kontaktem z małymi dziećmi, nieznajomymi. Niepożądane wycieczki w transporcie publicznym, zwiedzanie wystaw, zatłoczone miejsca.
    • Lecznicze pożywienie. Dieta chorego psa powinna być wzbogacona o składniki odżywcze, takie jak tiamina, magnez, witamina E, selen. Stosowanie leków moczopędnych powoduje konieczność monitorowania stężenia potasu w żywności, aby uniknąć hipokaliemii. Równoważenie diety dla tauryny pomaga zwierzęciu lepiej tolerować niedotlenienie spowodowane problemami z sercem.

    Obecność w diecie naturalnych przeciwutleniaczy - witaminy E, kwasu askorbinowego, koenzymów poprawia trofizm mięśnia sercowego, zaopatruje tkankę sercową w tlen. Dieta medyczna zapewnia całkowity brak soli.

    Przewidywanie dla zwierzęcia

    W większości przypadków niewydolność serca jest patologią trwającą całe życie. Rokowanie choroby zależy od wielu czynników. W przypadku problemów kardiologicznych spowodowanych wadami wrodzonymi, kardiomiopatią, rokowanie jest zazwyczaj ostrożne. W przypadku rozwoju niewydolności płuc specjaliści weterynarii w 80% przypadków przyjmują niekorzystny wynik dla zwierząt domowych.

    Zapobieganie niewydolności krążeniowo-oddechowej

    Weterynarze, biorąc pod uwagę przyczyny niewydolności serca, opracowali zestaw środków zapobiegawczych:

    • Właściwa opieka nad przedstawicielami zagrożonych ras. Aktywność fizyczna powinna być optymalna i zgodna z wiekiem i stanem fizjologicznym zwierzęcia.
    • Zrównoważona dieta dla niezbędnych aminokwasów, witamin i przeciwutleniaczy. Szczególną uwagę należy zwrócić na wprowadzenie do psa substancji takich jak witamina B1 i E, tauryna, selen i magnez.
    • Regularnie przetwarzaj zwierzęta z zewnętrznych i wewnętrznych pasożytów.
    • Zgodnie z harmonogramem leczenia profilaktycznego w celu przeprowadzenia szczepień przeciwko chorobom zakaźnym.
    • Niezwłocznie leczyć współistniejące choroby serca i narządów wewnętrznych.
    • Po dotarciu do zwierząt w wieku 6 lat, co sześć miesięcy, konieczne jest poddanie się kompleksowemu badaniu w klinice weterynaryjnej.
    • Przed jakąkolwiek manipulacją wymagającą użycia środków znieczulających lekarz musi poddać się badaniu kardiologa weterynaryjnego.
    • Unikaj hodowli osobników z wrodzonymi wadami mięśnia sercowego.

    Niewydolność serca u psów jest zwykle spowodowana wadami wrodzonymi lub nabytymi, rozwojem procesów zapalnych w mięśniu sercowym. Przedstawiciele dużych i karłowatych ras są predysponowani do patologii. Leczenie ma charakter trwający całe życie i opiera się na stosowaniu leków kardiotropowych i objawowych. Pełna dieta, odpowiednia opieka nad chorym zwierzakiem może poprawić jakość życia chorego psa.

    Objawy zawału serca. Rzadkie występowanie martwicy niedokrwiennej w mięśniu sercowym u psów. We wczesnych stadiach rozwoju choroby objawy zawału mięśnia sercowego mogą być podobne do niewydolności płuc.

    Główne objawy starego psa.. Przygotowania. Cordiamin i Sulfocamphocain są używane do utrzymania częstości akcji serca w praktyce weterynaryjnej w przypadku udarów u psów.

    Choroby serca u psów, zobacz ten film: Objawy choroby.. RTG klatki piersiowej psa z zastoinową niewydolnością serca.

    Niewydolność serca u psów

    Niewydolność serca to poważna patologia, w której serce nie jest w stanie dostarczyć niezbędnej ilości krwi do narządów i tkanek z wielu powodów. W rezultacie organizm cierpi na niedobór tlenu i substraty odżywcze. Niewydolność serca u psów dzieli się na ostrą i przewlekłą.

    Ostra postać często rozwija się w krótkim czasie i charakteryzuje się poważnymi objawami. Najczęściej jest to ostra depresja do utraty przytomności, duszności, siności błony śluzowej, trudności w oddychaniu, wilgotne rzęsy lub bulgoczące dźwięki podczas oddychania, drgawki.

    W przebiegu przewlekłym patologia rozwija się stopniowo, przez kilka miesięcy lub nawet lat. Objawy są często rozmyte, choroba może występować w formie utajonej i objawiać się tylko przy dużych obciążeniach, możliwe są okresy remisji.

    Przyczyny niewydolności serca

    Niezależnie od wieku zwierzęcia, patologia może rozwinąć się z powodu:

    • Choroby zakaźne.
    • Zapalne patologie serca.
    • Rozszerzona kardiomiopatia.
    • Patologie tarczycy, nerek i nadnerczy.
    • Zaburzenia krążenia wieńcowego.
    • Choroby naczyniowe - nadciśnienie, stwardnienie.
    • Diastoforeza (choroba, w której pasożyty osadzają się w jamie serca).
    • Niekontrolowane stosowanie hormonów i wielu innych leków.

    Oto typowe przyczyny i oznaki niewydolności serca u zwierząt w różnym wieku. Jednak często objawy są rozmyte, a gdy pojawi się którykolwiek z opisanych objawów, niezależnie od wieku psa, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem weterynarii.

    Przyczyny i objawy niewydolności serca u szczeniąt

    Najczęstszą przyczyną rozwoju patologii u szczeniąt są wrodzone wady serca - niewydolność kanału Botalova, zwężenie tętnicy płucnej lub aorty, dysplazja zastawkowa, anomalie tętnic wieńcowych itp.

    Objawy patologii u szczeniąt:

    • Przerwanie apetytu, osłabienie, powolny przyrost masy ciała.
    • Senność, duszność (w ciężkich przypadkach - świszczący oddech, utrata przytomności) po wysiłku, strachu, stresie.
    • Sinica (sinica) widocznych błon śluzowych.

    Niewydolność serca u dorosłych psów, objawy i przyczyny

    Typowe objawy niewydolności serca u psów w średnim wieku:

    • Kaszel podobny do chęci wymiotowania. Często występuje po stresie i stresie, ale może być spontaniczny.
    • Senność i duszność nawet po niewielkim wysiłku.
    • Sinica błony śluzowej.
    • Wielkie pragnienie.
    • Przyrost wagi

    Niewydolność serca u starszych psów, objawy i przyczyny

    Rozwój patologii u starych zwierząt jest najczęściej spowodowany organicznymi zmianami w sercu i naczyniach krwionośnych.

    Objawy niewydolności serca u starszych psów:

    • Poważna duszność, sinica błony śluzowej, świszczący oddech i kaszel.
    • Utrata koordynacji, oszałamiająca podczas chodzenia.
    • Osłabienie, utrata apetytu.
    • Zwiększ rozmiar brzucha.
    • Obrzęk nóg, podgardle.

    Niewydolność serca u psów leczonych

    W ostrych stanach, po wyeliminowaniu przyczyny i złagodzeniu objawów, zwierzę często odzyskuje i nie potrzebuje dożywotniego przyjmowania leku. Czasami patologia powoduje nieodwracalne zmiany lub staje się przewlekła. W takich przypadkach potrzebne jest bieżące wsparcie medyczne.

    Przy pierwszych objawach ostrej niewydolności serca pies powinien zostać niezwłocznie przewieziony do kliniki. Tam jest umieszczony w komorze tlenowej. Awaryjna terapia kardiologiczna jest podawana dożylnie, której wybór określa lekarz weterynarii - kardiolog, leki moczopędne, steroidy, stymulatory metabolizmu, substraty energetyczne, roztwór wodorowęglanu sodu.

    Jeśli pozwala na to sprzęt, wykonuje się natlenianie krwi. Część krążącej krwi przepuszczana jest przez urządzenie, które nasyca ją tlenem i jest wstrzykiwana z powrotem do naczyń. Ta metoda jest bezpieczna i pozwala szybko zrekompensować głód tlenu.

    W przewlekłej niewydolności serca leki są zwykle przyjmowane na kursy lub na całe życie.

    Leki są konwencjonalnie podzielone na 2 grupy:

    Specyficzne - leki wpływające bezpośrednio na serce, naczynia krwionośne i krew:

    • Inhibitory ACE (kaptopryl, enalapryl) - obniżają ciśnienie krwi, ułatwiając przepływ krwi przez naczynia.
    • Glikozydy nasercowe (digoksyna) - normalizują procesy metaboliczne w mięśniu sercowym, ich kurczliwość.
    • Diuretyk (furosemid, veroshpiron) - usuń nadmiar płynu z organizmu, zmniejszając obciążenie serca.
    • Preparaty potasowe - poprawiają konduktywność impulsu nerwowego w mięśniu sercowym, zmniejszają lepkość krwi.
    • Preparaty, które rozrzedzają krew i zapobiegają powstawaniu zakrzepów krwi - aspiryna, kuranty, heparyna.

    Niespecyficzne - ogólne preparaty wzmacniające:

    • Kompleksy witaminowe i mineralne.
    • Immunostymulanty.
    • Adaptogens.

    Predysponowane skały

    Patologia może rozwijać się u zwierząt dowolnej rasy, ale największe predyspozycje obserwuje się w:

    • Pudel
    • Buldogi angielskie i francuskie.
    • Psy rasy karłowate.
    • Dobermany.
    • Kontrakty
    • Newfarnland.
    • St. Bernards.
    • Cane Corso.
    • Molossky hoduje.

    Zapobieganie

    Każdego roku, weterynarz powinien być badany, dla zwierząt z grupy ryzyka - co 6 miesięcy. Aby zapobiec zaostrzeniu choroby u chorych psów, należy wykonać ćwiczenia, a spacery powinny zostać znacznie zmniejszone. Dieta przez całe życie jest zalecana do normalizowania masy ciała. Konieczne jest zminimalizowanie stresujących sytuacji, zmniejszenie zawartości soli w diecie. Zwierzęta z patologią wywoływaną przez choroby genetyczne powinny być wyłączone z hodowli.

    W naszej klinice badanie kardiologiczne i odbiór są prowadzone przez lekarzy - Lidię Biryukową i Antona Jurija Shenewa.

    W ten sposób przeczytaj:

    Szczepienia kotów - obowiązkowa, integralna część właściwej opieki nad swoim zwierzakiem.

    Dość często dyskomfort zwierząt może być związany z chorobami układu naczyniowego. Podczas leczenia małych zwierząt, około jedna dziesiąta z nich kończy się różnymi patologiami serca, z których wrodzony stanowi 10%.

    Szczepienie psów to jedyny sposób na ochronę Twojego zwierzaka przed chorobami wirusowymi. To czasowe szczepienie pomoże zachować zdrowie Twojego zwierzaka.

    Według statystyk 15% kotów i psów, nawet we wczesnym wieku, cierpi na choroby serca. Wraz z wiekiem wiele z nich - a dokładniej nawet do 60% - wchodzi w grupę ryzyka zwierząt z ryzykiem niewydolności serca.

    Niewydolność serca jest stanem, w którym serce nie jest w stanie zapewnić wystarczającej intensywności przepływu krwi. W rezultacie narządy i tkanki cierpią z powodu niedoboru tlenu i niedoborów żywieniowych.

    Przeważająca liczba właścicieli kotów zawiera swoje zwierzęta domowe wyłącznie w domu, unikając kontaktu z innymi zwierzętami, a także chodząc po ulicy lub wyjeżdżając do kraju, i dlatego wierzą, że ich zwierzę nie będzie w stanie wykryć chorób zakaźnych w dowolnym miejscu.

    Krople brzucha lub wodobrzusze u kotów są wtórną chorobą spowodowaną niewydolnością nerek, wątroby i serca, a także szereg innych dość poważnych chorób, które powodują nagromadzenie płynu otrzewnowego.

    Jedną z najczęstszych chorób serca u kotów jest kardiomiopatia przerostowa. W tej patologii ścianka mięśnia sercowego pogrubia, zmniejsza się objętość komór serca, stopniowo rozwija się niewydolność serca.

  • Czytaj Więcej O Psach

    Rosyjski spaniel myśliwski

    Karmienie Szczeniak musi dobrze zjeść. Wynika to z jego aktywnego wzrostu i rozwoju oraz możliwości jego układu trawiennego. Po odsadzeniu od matki, gdy pojawią się zęby, szczeniak przełączy się na bardziej stałe pożywienie.

    Mój pies stróżujący

    Karmienie Dog Blog - My WatchdogGolden retrieverGolden Retriever to legendarna rasa myśliwska, która została wyhodowana przez Brytyjczyków w XIX wieku i początkowo miała na celu odnalezienie zranionej gry.