Szkolenie

Co to jest dermatofitoza i jak ją traktuje się u psów?

Dermatofitoza jest inaczej nazywana porostem. Choroba jest wywoływana przez mikroorganizmy grzybowe. Zarażają niektóre części ciała psa, na których skóra zaczyna się złuszczać, a sierść staje się krucha lub wypada. Czasami zapalenie się łączy, pojawia się ropne wydzielanie.

Co to jest?

Dermatofitoza u psów przebiega bez leczenia przez kilka tygodni lub miesięcy, jeśli nie występują problemy zdrowotne. Ale w tym czasie czworonożny przyjaciel może zarazić inne zwierzęta i ludzi, a problemy ze skórą mogą powodować dyskomfort. Deprive jest podatny na leczenie, więc najlepiej nie opóźniać, ale natychmiast pozbyć się zwierząt zależnych od grzybów. Prawidłowe działania skracają czas trwania choroby, zapobiegają powikłaniom.

Dermatofitoza to ogólna nazwa grupy chorób. Różnią się patogenem, znakami, leczeniem. Następujące rodzaje są powszechne wśród psów:

  • ringworm;
  • trichofitoza;
  • mikrosporia;
  • favus (parch).

Każdy grzyb wymaga kontaktu z pewnymi lekami, więc nie powinieneś sam próbować rozpoznawać choroby. Jeśli potraktujesz zwierzę źle, dermatofitoza zostanie opóźniona, a zwierzę osłabnie. Mikroorganizmy poczują się swobodniej, a choroba zaostrzy się.

Objawy i oznaki

Choroba objawia się nie natychmiast, po infekcji trwa od 3 dni do 3 miesięcy przed pojawieniem się pierwszych objawów. Najpierw patogen wchodzi na skórę zwierzęcia, uwalnia toksyny i enzymy, które powodują łuszczenie się skóry. Na tym etapie dermatofitoza jest niedostrzegalna.

Następnie grzyb penetruje mieszki włosowe i niszczy je, tak że płaszcz zaczyna opadać. Napalone łuski i wysuszona ropa stają się widoczne na skórze. Na początku jest zauważalne tylko na małym obszarze, następnie rozszerza się, powodując nowe zmiany.

Jeśli patogen wejdzie na skórę, spowoduje głębokie zapalenie, a nagromadzenie ropy spowoduje ropień. Na miejscu wypalonej wełny będą twarde wyboje. Jeśli je wciśniesz, zwierzę zostanie zranione.

Pierwsze kieszenie łysienia występują zwykle na twarzy - wokół oczu i uszu. Utrata włosów jest możliwa na stopach lub w kłębie. Na szybkość rozmnażania łysych plamek wpływa rodzaj patogenu, odporność zwierzęcia i warunki jego utrzymania.

Wełna ulega zmianom w całym ciele. Na początku wygląda to normalnie, nawet jeśli już powstały kieszenie łysienia. Następnie włosy stają się matowe, stają się kruche, często wypadają. Wygląda na to, że wełna jest brudna i filcowana. Niektórzy właściciele uważają, że wadą jest zła jakość żywności lub rzadkie kąpiele, więc opóźniają się z leczenia.

Niektóre rodzaje dermatofitozy powodują swędzenie. Zwykle jest słaby - zwierzak swędzi trochę bardziej niż zwykle, bez wielkiej gorliwości. Zasadniczo próbuje złapać łysiny. Gorzej, jeśli zwierzę gwałtownie przeniosło skórę do krwi. Wtórna infekcja dostaje się do ran, a osłabiona odporność nie może już sobie z nią poradzić.

Ogólnie rzecz biorąc, pies zachowuje się jak zwykle, apetyt pozostaje ten sam. Tylko jeśli dermatofitoza jest skomplikowana ropniem lub silnym świądem, zwierzę odmawia jedzenia i wody, staje się apatyczne.

Sposoby infekcji

Dermatofitoza przenosi się z zakażonego zwierzęcia na zdrowe. Nie ma znaczenia, kto nosił grzyby - gryzonia, kota, psa czy bydło. Prawdopodobieństwo infekcji twojego zwierzaka we wszystkich przypadkach jest takie samo.

Najpowszechniejszy sposób transmisji jest bezpośrednio z jednego zwierzęcia na drugie. Na przykład podczas spaceru pies węszył psa ulicznego. Jeśli ma bolesne porosty, prawdopodobnie grzyby trafią do twojego zwierzaka.

Ale bezpośredni kontakt jest opcjonalny. Zakażenie może wystąpić, gdy zwierzę siedzi lub leży w miejscu, w którym znajdowało się chore zwierzę. Na przykład twoje zwierzę może złapać grzybicę skóry w kolejce u weterynarza. Grzyby tworzą miliardy zarodników, którymi się rozmnażają. Tysiące takich cząstek jest zawartych tylko na jednym włosie. Nawet dzięki niemu możliwa jest infekcja.

Dzikie zwierzęta również cierpią na porost. Zarodniki grzybów padają razem z wełną i płatkami skóry i są przechowywane przez pewien czas w glebie. Podczas spaceru pies zostaje zainfekowany przez nadepnięcie lub obwąchanie obszaru.

Odporność zwierzęcia może samodzielnie radzić sobie z chorobą, zapobiegając wzrostowi grzyba. Jeśli tak się nie stało i zaczęła rozwijać się dermatofitoza, winne są następujące przyczyny:

  • osłabiona odporność;
  • pora roku (wysoka wilgotność, błoto pośniegowe w okresie jesienno-wiosennym zwiększa ryzyko infekcji);
  • niewłaściwe karmienie;
  • niewłaściwa konserwacja (brak opieki lub, wręcz przeciwnie, nadmierna opieka);
  • nieodpowiednie produkty do pielęgnacji skóry i sierści.

Stare i chore zwierzęta, ciężarne samice, psy, które niedawno chorowały lub operacja, szczenięta są najbardziej wrażliwe na grzyby. Dermatofitoza często dotyka te zwierzęta, które są podatne na alergie i dermatozy.

Ryzyko zakażenia grzybem jest wyższe u niektórych ras - Yorkshire Terrier, Pekińczyk, Jack Russell Terrier, niemiecki krótkowłosy wskaźnik. Prawdopodobieństwo wystąpienia grzybicy wzrasta u psów myśliwskich, ponieważ istnieje większe prawdopodobieństwo, że wejdą one w kontakt z glebą, przez którą przechodzą dzikie zwierzęta.

Czy to jest niebezpieczne dla ludzi?

Dermatofitoza jest przenoszona na człowieka. Możesz zarazić się swoim psem lub ulicznym psem i od innych ludzi. Dzieci są bardziej zagrożone, ponieważ często stykają się ze zwierzętami, nie przestrzegając zasad bezpieczeństwa. Największe występowanie występuje w czasie wakacji letnich, kiedy dziecko spędza dużo czasu na ulicy bez dorosłych i bawi się ze zwierzętami ulicznymi.

Zwykle grzyb rozprzestrzenia się pod włosami na głowie, zmiany powiększają się do wielkości dłoni. Ogniska tworzą się także na ciele, najczęściej na ramionach, brzuchu i plecach. Objawy dermatofitozy u ludzi i psów są takie same.

Najpierw na skórze pojawia się różowa plamka, następnie rośnie, a wzdłuż krawędzi tworzy się biała wypukła poduszka. W środku skóra odpada, włosy stają się kruche i wypadają. Czasami pojawia się lekki świąd.

U dorosłych dermatofitoza jest drugą najczęstszą chorobą skóry po grzybach stóp. Wraz z wiekiem organizm staje się mniej podatny na tę chorobę, ponieważ włosy wytwarzają substancje hamujące aktywność zarodników, które spadają na skórę. Choroba jest bardziej podatna na młode dziewczęta. Co ciekawe, porosty rzadko rozwijają się u osób z rudymi włosami.

Prawdopodobieństwo zarażenia dermatofitem rośnie wraz ze zmniejszoną odpornością. Zagrożone są kobiety w ciąży, pacjenci z chorobą zakaźną lub operacją. Zaostrzenie chorób przewlekłych zmniejsza także obronę organizmu.

Metody leczenia

W leczeniu dermatofitozy należy skonsultować się z weterynarzem, ponieważ nieświadoma osoba może pomylić chorobę z innymi zmianami skórnymi. Lekarz zbada zwierzaka, przeanalizuje rodzaj wełny pod światło lampy Wood - urządzenie, które wyróżnia grzyby na zielono. Jeśli to nie wystarczy, należy zlecić badania krwi i moczu.

Szczepionki

We wczesnym stadium choroby stosuje się szczepionki przeciw dermatofitozie. Eliminują małe ogniska pozbawiające i chroniące zwierzę przed ponownym zakażeniem w ciągu 1 roku. Preparat zawiera małe dawki różnych rodzajów grzybów. Po ich wprowadzeniu rozwija się odporność na działanie patogenu.

Wstrzyknięcie wykonuje się w okolicy biodra. Weterynarz wybiera lek z 6 opcji - Mikkanis, Vakderm, Vakderm-F, Microderm, Multikan-7 i Polivak-TM. Dermatofitoza ustępuje po drugim wstrzyknięciu, rzadziej trzecia jest wymagana.

Leki ogólnoustrojowe

Jeśli choroba zostanie wywołana, na duże obszary ciała zwierzęcia wpływa dermatofitoza, a do leczenia stosuje się układowe leki przeciwgrzybicze - Fulcin, Gritsin, Biogrizin. Tabletkę należy podawać zwierzęciu wraz z jedzeniem, najlepiej tłustym. W trakcie leczenia, zwierzę domowe często ma działania niepożądane - wymioty, utrata apetytu, biegunka.

Terapia trwa 7-12 dni. Aby uczynić go bardziej wydajnym, płaszcz zwierzęcia jest całkowicie ogolony i spalony. Dawkowanie leku jest ustalane przez lekarza. Może wynosić od 20 do 150 mg na 1 kg masy ciała zwierzęcia. Dzienna stawka jest podzielona na 2 dawki.

Całkowite usunięcie wełny zwiększa skuteczność całego zabiegu, ponieważ migracja zarodników grzybów jest utrudniona.

Pigułki

Do leczenia grzybicy skóry u psów stosuje się leki przeciwgrzybicze przeznaczone dla ludzi - Flukonazol, Diflucan, Flucostat, Terbinafin. Konieczne jest podawanie zwierzęciu tych urządzeń zgodnie z instrukcjami lekarza weterynarii, leczenie trwa od 6 do 12 tygodni.

Według hodowców psów, zazwyczaj lekarz przepisuje flukonazol. Lek ten jest eliminowany prawie niezmieniony przez nerki (wszystkie inne leki przeciwgrzybicze w przewodzie pokarmowym). Podaj psa Flukonazol powinien być oparty na 10-20 mg na 1 kg wagi. W dniu powinno być 2 aplikacje, najlepiej w odstępie 12 godzin.

Terbinafinę podaje się raz na dobę w dawce 20-30 mg na 1 kg wagi psa. Po usunięciu ognisk dermatofitozy, lek jest nadal stosowany, ale w ciągu jednego dnia.

Urządzenia zewnętrzne

Zewnętrzne leczenie skóry jest stosowane tylko w ramach kompleksowej terapii - nie będzie korzyści z jednorazowego zastosowania maści lub roztworów. W przypadku zwierząt takie środki są mniej ważne niż u ludzi.

Przygotowania do użytku zewnętrznego:

  • roztwór wapna siarkowego (2%);
  • Powidon-jod;
  • Roztwór enilkonazolu (2%);
  • Mikonazol (2%) w postaci żelu i sprayu;
  • mieszanina 10% kwasu salicylowego i 5% jodu (1: 1);
  • maść "Yam";
  • maść salicylowa (5-10%).

Konieczne jest przetwarzanie nie tylko uszkodzeń, ale także przestrzeni wokół nich w promieniu 6 cm, ponieważ zarodniki grzybów migrują. Ruch powinien przebiegać od krawędzi do środka, aby choroba nie rozprzestrzeniła się na zdrowe obszary. Leczenie trwa 5-10 dni.

W tym samym czasie z miejscowymi roztworami i maściami należy użyć środka dezynfekującego. Spray Formaldehyd (3-5%) nakłada się na całą wełnę, w tym na zdrowe obszary. Następnie pies jest czesany 1 raz pod płaszczem i zgodnie z jego wzrostem.

Zwierzę musi być kąpane przy użyciu szamponów przeciwgrzybiczych i roztworów zawierających chlorheksydynę. Podczas zabiegów kontaktuje się z psem tylko w rękawicach medycznych.

Dodatkowe środki

Aby zapobiec rozprzestrzenianiu się patogenów, podczas całego kursu leczenia konieczne jest regularne leczenie pomieszczeń, w których przebywa pies. Powierzchnie są odkurzane, a następnie przemywane wybielaczem lub formaliną. To usuwa skale włosów i skóry, które są zainfekowane zarodnikami.

Jeśli masz kilka zwierząt, osoby chore i zdrowe powinny zostać podzielone do czasu zakończenia epidemii grzybicy. Zwierzęta niezakażone są regularnie kąpane za pomocą środka przeciwgrzybiczego, zaszczepione.

Środki zapobiegawcze

Całkowicie chroń swoje zwierzę przed pozbyciem się niemożliwe. Pies jest zawsze w kontakcie ze środowiskiem, w którym można znaleźć cząsteczki grzybowych mikroorganizmów. Właściciel może zmniejszyć ryzyko zachorowania na dermatofitozę, jeśli przestrzega następujących zasad:

  • zapobiec kontaktowi psa ze zwierzętami ulicznymi;
  • karmić zwierzę zrównoważonym jedzeniem;
  • terminowo leczyć wszystkie inne choroby;
  • regularnie odwiedzaj weterynarza, nawet jeśli pies nie przejmuje się;
  • kąpać zwierzę środkami przeciwgrzybiczymi, ale bez fanatyzmu - zbyt częste zabiegi wodne osłabiają ochronne funkcje skóry.

Środki zapobiegawcze muszą być stosowane w schroniskach dla zwierząt i miejscach, w których mają miejsce przejazdy. Jeśli jeden pies zostanie zainfekowany, dermatofitoza szybko rozprzestrzeni się na wszystkich innych.

Subskrybuj nasz kanał w Zen!

Rodzaje grzybów u psów, leczenie i zapobieganie grzybicom

Rodzaje grzybic i ich patogenów

Infekcja psów z zakażeniem grzybiczym występuje dość często. Prawdopodobieństwo infekcji i rozwój grzybic jest praktycznie niezależne od żywności i warunków przetrzymywania - nie tylko zwierzęta uliczne, ale także ludzie domowi i zadbani mogą być chorzy. Większość z nich nosi ciężką chorobę, szczególnie jeśli działa. Ale nie jest to wcale konieczne, aby poruszyć ten temat, grzyby u psów są dobrze traktowane, dla których istnieją specjalne preparaty w arsenale współczesnej medycyny weterynaryjnej.

Grzyby to patologiczne mikroorganizmy, które mogą wpływać na skórę i jej pochodne, powodować w nich procesy zapalne, a następnie je niszczyć. Najczęściej diagnozowaną chorobą pochodzenia grzybowego u psów jest dobrze znany grzyb owłosiony. Choroba ta występuje w dwóch postaciach, ponieważ jest wywoływana przez grzyby z dwóch różnych rodzajów tritofitonu i mikrosporum. W związku z tym w pierwszym przypadku nazywane jest trichofitozą, w drugim - mikrosporią. Ringworm wpływa na skórę, sierść i pazury psów.

Kandydoza to kolejna patologia, z której często cierpią czworonożne zwierzęta domowe. Jego patogeny są warunkowo patogennymi grzybami drożdżowymi z rodzaju Candida, zwykle zamieszkującymi skórę zwierząt i błony śluzowe jamy ustnej, oczu, nosa, płuc, jelit i pochwy.

Malassezia jest chorobą dermatologiczną psów, jej patogenem jest grzyb Malassezia pachydermatis. Żyje na ciele zdrowych zwierząt, nie okazując się, podczas gdy ich odporność kontroluje i hamuje ich rozmnażanie. Ale kiedy ochrona jest osłabiona, Malassees atakują skórę uszu, powodując zapalenie ucha, a także mogą być aktywowane na skórze między łapami, w pobliżu odbytu i na ogonie, w odbytnicy i pochwie.

Fawus lub strup charakteryzuje się uszkodzeniem skóry, sierści i pazurów psów, czasem narządów miąższowych.

Grzyby najczęściej pasożytują na skórze, łapach i uszach psów.

Ale są też takie, które rozmnażają się w wewnętrznych tkankach i narządach, co prowadzi do poważnego naruszenia ich funkcji, a przy braku szybkiego leczenia, często do śmierci zwierzęcia. Takie patologie są jednak zwykle osłabione przez przewlekłe infekcje, stare lub zubożone zwierzęta.

Przyczyny grzybicy

Najczęściej zwierzęta zarażają się grzybami od chorych członków rodziny, kotów, gryzoni. Ale ektopasożyty mogą również stać się nosicielami patogenów grzybic - pcheł, kleszczy, wszy. Zarodniki grzybów mogą znajdować się na skórze lub błonach śluzowych, będąc uprzednio na ubraniach i butach ludzi, artykułów gospodarstwa domowego, kołnierzyków i smyczy.

Wprowadzenie patogenów do zwierzęcia nie zawsze oznacza rozwój choroby. Jeśli pies ma zdrową, nienaruszoną skórę i silną odporność, wówczas "inwazja" prawdopodobnie pozostanie bez konsekwencji.

Ale jakikolwiek gwałtowny spadek w obronie organizmu jest pretekstem do rewitalizacji i ulepszonej reprodukcji grzybów. Może to nastąpić w wyniku:

  • choroba zakaźna;
  • silne zmęczenie;
  • hipotermia;
  • będąc przygotowanym lub w wilgotnym pomieszczeniu;
  • złe odżywianie;
  • alergie;
  • leczenie niektórymi silnymi lekami.

Ułatwienie penetracji grzybowej maceracji i mikrouszkodzenia skóry. Oprócz osobników z obniżoną odpornością, grzybice często zakażają szczenięta, ponieważ ich system ochronny nie został jeszcze w pełni uformowany, ciężarne suki i zwierzęta po szczepieniu.

Objawy

Chociaż patogeny grzybic są różne, objawy tych chorób są pod wieloma względami podobne do siebie. Tak więc następujące zmiany w wyglądzie i zachowaniu zwierzęcia powinny ostrzec właścicieli:

  • pies często drapie, liże, gryzie niektóre miejsca na ciele lub ciągle próbuje dosięgnąć ucha łapą, ponieważ jest bardzo swędzący;
  • wtedy włosy na nich wypadną lub zerwieją się, powstają łyse łatki (jednak utrata włosów nie jest obowiązkowym objawem grzybicy);
  • skóra w tych obszarach staje się sucha, czerwona lub szara, zaczyna się złuszczać i jest pokryta skorupami szaro-żółtego lub brązowego;
  • z ciała psa zaczyna nieprzyjemnie pachnieć;
  • wewnętrzna powierzchnia ucha lub uszu zaczerwienia się, pęcznieje i pęcznieje, zaczyna odstawać od siarki, surowiczy lub ropny wysięk o kwaśnym zapachu;
  • skóra między palcami i wokół pazurów zaczerwienia się, pokrywa i pęka, a następnie zmieniają kolor, złuszczają, deformują się i pękają.

Objawy te nie są nieodłączne w żadnej z chorób grzybiczych i trudno je zdiagnozować. Dokładnie określić, czy choroba może być tylko weterynarzem.

Przewlekła grzybica

Nie zawsze choroby grzybicze u psów manifestują się tak wyraźnie. Zdarza się również, że są prawie ukryte i trudno jest wizualnie zobaczyć, że zwierzę jest chore. Nadal istnieją pewne oznaki:

  • nie ma łysiny, ale wełna jest bardziej postrzępiona niż zwykle;
  • włosy są matowe, nieporządne, łatwo brudne;
  • na nosie, za uszami, na fałdach łap mogą być małe, pozbawione owłosienia plamy z prawie niezmienioną skórą.

Reszta zwierzęcia wygląda jak zwykle, nie cierpi na brak apetytu, aktywnie porusza się i normalnie śpi.

Diagnoza choroby

Jeśli podejrzewasz, że u psa występuje grzyb, powinieneś natychmiast skontaktować się z przychodnią weterynaryjną. Pomoże to nie tylko ustalić prawidłową diagnozę, ale także przepisać prawidłowe leczenie. Biorąc pod uwagę wiele przyczyn występowania i rozwoju infekcji, badanie pacjenta z czterema palcami powinno być złożone.

Specjalista najpierw zbada skórę zwierzęcia w świetle specjalnej lampy, która sprawia, że ​​niektóre grzyby są widoczne, ale ten test nie może być jedynym. Po pierwsze, ponieważ z wynikiem dodatnim potwierdza jedynie obecność patogenu, ale nie pozwala ustalić jego tożsamości gatunkowej. Po drugie, 40% grzybów nie jest identyfikowanych w ten sposób i może pozostać niezauważone.

Aby uzyskać dokładniejszą diagnozę, lekarz może zalecić takie badania:

  • ogólna lub szczegółowa analiza krwi i moczu w celu oceny stanu zdrowia zwierzęcia w danym czasie;
  • badania krwi na alergeny i biochemię w celu ustalenia podstawowych przyczyn infekcji grzybiczych.

I tylko na podstawie tych danych możliwe jest przepisanie odpowiedniego leczenia. W przeciwnym razie możesz walczyć z grzybem u psów przez lata.

Zasady leczenia

Leczenie grzybów u psów jest zawsze przeprowadzane indywidualnie. W przypadku drobnych zmian zwykle stosuje się maść. Takie leki jak Clotrimazol, Dermatol, Miconazole, Mikoseptin, Yuglon, Yam i inne dają dobry efekt. Jeśli choroba jest tylko wtórną infekcją, wówczas wraz z lekami grzybowymi przepisywane są antybiotyki, na przykład Amoksyklaw, Ceftriakson, Gentamycyna.

Wiele zmian skórnych u zwierząt łatwiej jest leczyć za pomocą specjalnych szamponów, które mają nie mniej wyraźny efekt. Należą do nich Imaverol, Doctor, Nizoral. Jeśli grzyb osiadł w uszach zwierzęcia, użyj kropli amitroziny, lamparta, oricyny.

Oprócz leków przeznaczonych do użytku zewnętrznego, psom przepisuje się tabletki i strzały o działaniu przeciwgrzybiczym. Może to być flukonazol, ketokonazol, griseofulfina.

W przypadku uczulenia, które było przyczyną zakażenia, środek drażniący jest wykluczony. Podlega leczeniu i ustalona podczas badania choroby zwierząt domowych, która osłabia psa i zmniejsza jego odporność. Lekarz może przepisać szybkie immunostymulatory i immunomodulatory. Jedną z opcji leczenia może być szczepienie zwierząt preparatami Mycoderm lub Vacterm, które są również wykorzystywane do celów profilaktycznych. Ponieważ wiele z tych leków jest szkodliwych dla wątroby, pomocne będą także hepatoprotektory. Jednak wszystkie leki powinny być przepisane przez weterynarza, a nie właściciela psa.

Niektóre rodzaje grzybów mogą być niebezpieczne dla ludzi i innych zwierząt domowych (zwłaszcza kotów). W takim przypadku leczenie chorych zwierząt powinno odbywać się w rękawicach medycznych, a ich kontakt z potencjalnymi przedmiotami zakażenia powinien zostać wykluczony. I tylko po wyzdrowieniu mogą wrócić do swojego zwykłego środowiska.

Zapobieganie grzybom

Ochrona psa przed infekcjami grzybiczymi jest dość prosta. Aby to zrobić, potrzebujesz:

  • zapewnić zwierzęciu dobrą opiekę i dobre odżywianie;
  • przechowywać w suchym i czystym pokoju lub wolierze;
  • wykluczają komunikację zwierząt domowych z chorymi i bezpańskimi zwierzętami;
  • regularnie odwiedzaj weterynarza w celu szybkiego diagnozowania i leczenia chorób;
  • nie zaniedbuj szczepień, jeżeli są one pokazywane psu;
  • leczyć wełnę przeciwko pasożytom;
  • zapewnić zwierzęciu niezbędne ćwiczenia, ale nie należy nadmiernie obciążać jego ciała;
  • wylewaj go za pomocą szamponów nie więcej niż jest to zapisane w instrukcjach.

Jak widać, zasady te nie są tak trudne do wdrożenia, ale dla psa mają na myśli zdrowie.

Leki przeciwgrzybicze

Strony: 1 (liczba produktów - 7)

Dermicicide, fl. 5 ml

Postać uwalniania: Zawiesina do wstrzykiwań. Butelka 5 ml
Dla kogo jest przeznaczony: zwierzęta futerkowe, psy i koty
Wskazania do stosowania: Do leczenia trichofitii i mikrosporii
Jednostka miary: pakowanie

Zoomicol, fl. 90 g

Forma uwolnienia: butelka 90 g
Wskazania do stosowania: Przypisz do leczenia chorób grzybiczych skóry zwierząt domowych i małych zwierząt domowych, a także ptaków
Jednostka miary: Fiolka

Liverazole 10%, fl. 100 ml

Forma uwalniania: Emulsja do użytku zewnętrznego. Butelka 100 ml
Wskazania do stosowania: Do leczenia dermatofitozy
Jednostka miary: pakowanie

Krem Fungivet z ekstraktem z propolisu, fl. 100 ml 1106

Formularz zwolnienia: do użytku zewnętrznego. Butelka z dozownikiem 100 ml
Wskazania do stosowania: Zapobieganie i leczenie zakażeń grzybiczych skóry u psów, kotów i innych zwierząt futerkowych.
Jednostka miary: Fiolka

Spray Fununget z wyciągiem z propolisu, fl. 100 ml

Formularz wydania: Rozwiązanie do użytku zewnętrznego. Butelka z dozownikiem 100 ml
Wskazania do stosowania: Zapobieganie i leczenie zakażeń grzybiczych skóry u psów, kotów i innych zwierząt futerkowych.
Jednostka miary: Fiolka

Spray Fungin Forte, fl. 30 ml

Formularz wydania: Rozwiązanie do użytku zewnętrznego. Butelka polimerowa z mechaniczną głowicą natryskową, 30 ml
Wskazania do stosowania: Psy i koty należy stosować w leczeniu grzybiczych chorób skóry, wyprysków etiologii grzybów i łojotokowego zapalenia skóry.
Jednostka miary: pakowanie

Fungin forte, fl. 10 ml

Formularz wydania: Rozwiązanie do użytku zewnętrznego. Polimerowa butelka z kroplomierzem 10 ml
Wskazania do stosowania: Przypisywanie psom i kotom w leczeniu grzybiczych chorób skóry, w tym trichofitozy i mikrosporii
Jednostka miary: Fiolka

Produkty dla zwierząt:

Sekcje katalogu:

Subskrybuj nowości

2005-2018 VETTORG LLC. Wszelkie prawa zastrzeżone. Świadectwo rejestracji mediów PI 77-5870 z 11/30/2000
Wykorzystywanie informacji w jakimkolwiek celu bez zezwolenia LLC Vettorg jest zabronione.

Jak i jak leczyć grzyby u psa?

Grzyby mikroskopowe powodują grzybicę skóry psów wszystkich ras i grup wiekowych. Micromycetes są powszechne wszędzie, ale w większości przypadków nie powodują żadnej szkody dla psów. Chodzi o sam pies. Ma osłabioną odporność immunologiczną przed porodem, problem pojawił się w wyniku choroby zakaźnej lub zwierzę jest podatne na grzybice.

Pies i grzyb są w symbiotycznym związku w standardowych warunkach. Bestia dostarcza mikrobowi ciepłe miejsce, a grzyb zapobiega rozmnażaniu się warunkowo patogennych bakterii. Ale pasożyt nie jest przeciwny zyskom kosztem właściciela, gdy słabnie. Choroby grzybicze psów są niebezpieczne dla ludzi.

Przyczyny

Mikrob, nieszkodliwy w standardowych warunkach, staje się agresywny nie tylko w przypadku osłabienia odporności obronnej psa, ale także przy tworzeniu korzystnego dla niego siedliska. Istnieją następujące czynniki przyczyniające się do występowania dermatofitozy u psów:

  • Osłabiona odporność.
  • Korzystne warunki dla grzyba.
  • Eliminacja mikroorganizmów antagonistycznych.

Osłabiona odporność

Aby zmniejszyć ochronę organizmu, wymagane są następujące warunki:

  • Wrodzone predyspozycje
  • Niezrównoważone karmienie.
  • Choroby zakaźne. Odporność psów nie jest w stanie walczyć z kilkoma patogenami.
  • Obecność pasożytów zewnętrznych i śródskórnych. Pchły, roztocza powodują stany zapalne skóry. Produkty procesu patologicznego stanowią dobrą pożywkę do rozmnażania mikrometrów.
  • Przewlekłe dolegliwości hamują obronę immunologiczną i manifestują stany zapalne skóry. Warunkowo grzyby wywołujące chorobę wykorzystują produkty zapalenia do rozmnażania i wzrostu.
  • Zła treść. Wilgoć i zimno wyczerpują siłę psa.

Korzystne warunki dla grzybów

Micromycetes mnożą się gwałtownie w wilgotnym środowisku, zwłaszcza gdy włosy na psie zostały zrolowane. Pod matami ciepłe i mało powietrza, a to jest najbardziej korzystne warunki do rozmnażania grzybów. Przyczyniają się również do rozprzestrzeniania się mikroorganizmów na wilgoć, wysoką temperaturę i mikroskopijne wady skóry. Jeśli pies jest przytłoczony pchłami lub podskórnymi roztoczami, swędzi gwałtownie i rozrywa skórę, pozwalając grzybom rosnąć i rozmnażać się bezkarnie.

Eliminacja mikroorganizmów antagonistycznych

Występuje, gdy nadmierne stosowanie antybiotyków i środków przeciwzapalnych. Bakterie przeciwne mikromocetom są hamowane, więc te ostatnie szybko się rozmnażają.

Objawy

Większość chorób psów wywoływana jest przez grzyby Trichophyton i Microsporum. Patologia zaczyna się od pojawienia się kilku małych, pozbawionych włosów wysepek. Można je znaleźć na łapach, głowie, za uszami, na nosie. Obrana skóra zaczerwieni się lub zmieni kolor na szary. Korzenie włosów pokrywają białawą grzybnię grzybni. Skórka jest oderwana, powstają łuseczki, które złuszczają się i odpadają.

Stopniowo wyrastają łyse obszary, łącząc się w rozległe formacje. Skóra staje się grubsza, grubsza, pokryta guzkami. Jeśli mikromocyty zjadły mieszki włosowe, zwierzę będzie miało dożywotnie połacie łysienia.

Grzyby wyrastają w głębokie warstwy skóry, powodując swędzenie o różnej intensywności. Pies jest źle wyczesany, zraniona powierzchnia jest zanieczyszczona warunkowo patogenną mikroflorą, pojawiają się ropnie.

Diagnostyka

Szybkie leczenie nie jest możliwe bez dokładnej diagnozy. Zastosowanie zewnętrznych środków przeciwgrzybiczych może spowodować pewną poprawę, ale choroba powraca. Diagnoza lampy Wooda dostarcza pewnych informacji, ujawniając jedynie grzyby z rodzaju Microsporum. Identyfikacja patogenu następuje wraz z pełną analizą materiału skrobiącego skórę. Istnieje możliwość, że kontagia jest gronkowcem, a grzyb występuje w postaci drugiej infekcji. Pełna analiza obejmuje następujące badania:

  • Nasycenie bakteriologiczne z krwi.
  • Test na alergeny.
  • Szczegółowa analiza biochemiczna moczu i krwi.

Leczenie

Opracowano standardowe schematy leczenia zakażeń grzybiczych. Obejmują one zastosowanie objawowych czynników zewnętrznych do wyników badań laboratoryjnych. W świetle uzyskanych danych strategia terapeutyczna jest korygowana.

W przypadku znalezienia kilku miejscowych łysych plam stosuje się maści grzybobójcze. Jeśli obszar zmiany jest duży, stosowanie pastylek antygrzybowych stanowi zagrożenie dla zdrowia psa. Wszystkie z nich mają efekty uboczne. Dlatego stosuj szampony, a także spraye i roztwory. Preparaty skórne mają dobry efekt terapeutyczny, który ma efekt tymczasowy. W przypadku zmian grzybiczych na dużą skalę niezbędne są doustne i pozajelitowe środki przeciwgrzybicze.

Długotrwałemu stosowaniu środków przeciwgrzybiczych towarzyszą zwiększone obciążenia na ciele, dlatego używają one immunomodulatorów, hepatoprotektorów i leków wzmacniających działanie.

Jeśli grzyb wpływa na uszy, są one czyszczone 2-3 razy dziennie. Po wysuszeniu na miejsce zabiegu nakłada się maść: nystatynę, klotrimazol lub tiabendazol.

Lista leków

Wymagane są następujące leki:

  • Maści:
  1. Mykozon. Leki. Niszczy patologiczne grzyby i bakteryjną mikroflorę. Po dwukrotnym nałożeniu na skórę zabieg trwa kilka miesięcy.
  2. Yam. Ma działanie ściągające i antyseptyczne. Po zastosowaniu dwukrotnie w ciągu tygodnia rozwój stanu zapalnego ustaje, a sierść zaczyna rosnąć.
  3. Klotrimazol (Fungin). Pozytywny efekt osiąga się przez potrójne codzienne leczenie miejsc zmiany w ciągu 2-5 tygodni.
  • Spraye:
  1. Fungin-Forte. Aerozol jest rozpylany nad obszarami objętymi stanem zapalnym 1-2 razy dziennie przez 15 dni.
  2. Lamisil Leki. Po dwukrotnym zastosowaniu leczenie trwa tydzień. Jeśli poprawa nie nastąpi, lek zostanie anulowany.
  • Szampon
  1. Nizoral Leki. Stosuj dla małych psów (lżejszych niż 10 kg) lub szczeniąt. Zwilżyć dotknięty obszar 1% wodnym roztworem.
  • Rozwiązania:
  1. Imaverol, Zoniton. Leki rozcieńcza się 50-krotną ilością wody i myje, ociera się o wełnę lub kąpie się. Zwierzęta długowłose są przycinane. Spędź 4 zabiegi co 3 dni.
  • Doustne leki przeciwgrzybiczne:
  1. Gryzeofulwina. Przebieg leczenia wynosi 3-5 tygodni z podwójnym dziennym spożyciem. Lek ma działania niepożądane. Oprócz tego potrzebne są Intrakonazole, Irunin, Ketaconazole, Fluconazole.

Pod kierunkiem lekarza stosuje się leki immunomodulujące, leki wzmacniające, środki nasercowe, hepatoprotektory.

Zapobieganie

Środki zapobiegawcze muszą spełniać wymagania zoohigieniczne. Konieczne jest zapobieganie kontaktowi psów z zabłąkanymi krewnymi.

Odżywianie powinno być zapewnione z profesjonalnie przygotowanymi gotowymi paszami. Czas uodpornić psa na choroby zakaźne. Szczepionki przeciwgrzybicze produkowane w Rosji są nieskuteczne i mogą być stosowane w leczeniu, gdy inne leki nie przynoszą oczekiwanych rezultatów.

Istnieje wiele metod usuwania psów z infekcji grzybiczych w sieci, ale niewykwalifikowane samoleczenie może spowodować nieodwracalne uszkodzenie zdrowia zwierzęcia, dlatego konieczne jest odwołanie się do specjalisty weterynaryjnego.

Choroby grzybicze skóry u psów

Skóra jest jednym z najważniejszych i największych narządów w ciele psa. Główną funkcją skóry jest bariera. Zniszczenie skóry jest obarczone wieloma i wieloma negatywnymi konsekwencjami dla zwierzęcia, więc musisz bardzo uważnie monitorować jego stan i natychmiast podjąć działanie, jeśli to konieczne. Jednym z najczęstszych problemów skórnych jest grzybica skóry lub po prostu choroby grzybowe. Na nich i zamieszkajcie w szczegółach.

Przyczyny choroby mogą być różne, w większości przypadków występują jako wtórne ze zmniejszeniem skóry i ogólną odpornością. Wszelkie stany zapalne w ciele, naruszenie integralności skóry, alergiczne i inne zapalenie skóry mogą osłabić odporność skóry i doprowadzić do rozwoju dermatofitozy.

Wiele grzybiczych chorób skóry u psów, na przykład mikrosporia i trichofitoza, popularnie zwane grzybicą, są zaraźliwe dla ludzi. To prawda, że ​​dorosła, zdrowa osoba, która nie ma ran i zadrapań, nie jest w stanie zagrozić, że coś się podniesie. Czasami mam do czynienia z zwierzętami zarażonymi grzybem, jednak choroba nigdy się nie zamanifestowała.

Ale dla tych, którzy mają osłabioną odporność (starzy ludzie, dzieci, osoby z zaburzeniami skórnymi o różnych etiologiach), lepiej nie kontaktować się ze zwierzęciem, jeśli ma choć cień śliny grzybicy. Pozostałe choroby grzybicze nie są tak niebezpieczne dla człowieka i mogą powodować jedynie podrażnienie i swędzenie skóry, które łatwo i szybko usuwa się za pomocą maści przeciwgrzybiczych. Aby wykluczyć trichofitię i mikrosporię u zwierzęcia, można go okresowo szczepić szczepionką "Vacderm" lub "mikroderm.". Taki środek bezpieczeństwa jest uzasadniony, jeżeli rodzina ma dzieci i osoby starsze.

Diagnoza Nie będę tutaj opisywał rodzajów i cech różnych typów dermatofitów, zwykły właściciel zwierzęcia po prostu nie jest potrzebny. Jednak niektóre rzeczy musisz wiedzieć. Pamiętaj, że diagnostyka chorób grzybiczych nie jest przeprowadzana wizualnie, bez żadnych badań, jeśli lekarz nie jest szamanem, oczywiście :) Podobny obraz kliniczny (swędzenie, zaczerwienienie, łuszczenie, owrzodzenie, wypadanie włosów) można zaobserwować, gdy pies jest zarażony roztoczami podskórnymi (nużycy, sarkoptoza, otodectosis), a także alergiczne i inne zapalenie skóry. Dlatego jeśli lekarz patrzy na psa, diagnozuje i przepisuje leczenie, udaj się do innej kliniki, w której diagnoza jest poważniejsza. Jeśli leczenie zostanie przepisane niepoprawnie, nie tylko stracisz czas i wyrzucisz pieniądze, kupując niewłaściwe leki, ale możesz także rozpocząć poważniejszą chorobę lub uzyskać komplikacje.

Dla dokładnej diagnozy najbardziej niezawodną metodą jest dziś mikroskopia włosów w roztworze alkalicznym (trwa 15-20 minut), a także badanie głębokiego zdrapywania (do kropli krwi) z dotkniętego obszaru (materiał jest wcześniej przechowywany w specjalnym roztworze odżywczym, tak aby wynik nie będzie natychmiastowy, ale po 2-7 dniach, czasem dłużej). Stara, stara metoda diagnozy z lampą Wooda jest niedoinformowana, ponieważ tylko połowa pacjentów zakażonych mikrosporią "świeci", a trichofitoza, podobnie jak wiele innych grzybów, wcale nie "świeci".

Po ustaleniu diagnozy przejdź do leczenia. Aby pozbyć się choroby szybko i niezawodnie, potrzebne jest zintegrowane podejście, to znaczy, że traktujemy zarówno od wewnątrz, jak i na zewnątrz. Jak napisałem powyżej, istnieją specjalne szczepionki przeciwko dermatofitozie, które w połączeniu są również czynnikiem terapeutycznym. W celu leczenia, zwierzę jest szczepione trzy razy w odstępie dwóch tygodni, efekt pojawi się nie wcześniej niż 15-20 dni po drugim podaniu szczepionki, więc nie należy czekać na natychmiastowy wynik. W międzyczasie szczepionka nie zadziała, zaczniemy pomagać psu na zewnątrz. W tym celu stosuje się leki przeciwgrzybicze. Jest ich dużo, wszystkie mają szerokie spektrum działania, ale lepiej nie przepisywać leku na własną rękę, ale skonsultować się z lekarzem. Najdogodniejszymi lekami przeciwgrzybiczymi są spraye (Fungin, Zoomicol itp.), Wyjaśnię dlaczego. Aby uzyskać skuteczniejsze leczenie, konieczne jest leczenie nie tylko dotkniętego obszaru, ale także obszaru wokół niego, około 1-2 cm. Jeśli maść zostanie użyta do zabiegu, konieczne jest obcięcie włosów wokół dotkniętego obszaru, a aerozol wnika dobrze nawet przez sierść.

Jeśli infekcja grzybicza jest dość rozległa (30% skóry jest dotknięte chorobą i więcej), warto umyć psa kilka razy specjalnym szamponem przeciwgrzybiczym (ketocanazolem, klotrimazolem, nizoralem itp.), Ma to na celu zmniejszenie kolonii grzybów, złagodzenie swędzenia i poprawę ogólnego stanu zwierzę. Następnie można "wykończyć" pozostały grzyb za pomocą maści lub sprayu.

Jeśli w tydzień po rozpoczęciu stosowania leku przeciwgrzybiczego, nie zauważyłeś żadnego działania, powiadom lekarza prowadzącego, być może był on w błędzie w diagnozie lub potrzebujesz leku z innym składnikiem aktywnym. W przypadkach, w których grzybice skóry są wtórną chorobą (np. Atopowe zapalenie skóry), nie można ich wyleczyć bez rozwiązania problemu. Doskonały efekt w leczeniu zaawansowanej lub skomplikowanej grzybicy skórnej daje autohemotherapy.

Maść przeciwgrzybiczą można wykonać samodzielnie. Jest to dość opcja budżetowa, więc jest idealna dla schronisk dla psów. Weź smołę brzozową bez żadnych dodatków (można kupić w zwykłej aptece), kwas acetylosalicylowy (zmiażdżony na proszek) i maść siarkową. Dla jednego standardowego słoju maści siarki (25 g), weź dwie tabletki acetylowe i łyżeczkę smoły. Dobrze wymieszaj i wszystko, maść jest gotowa! W rzeczywistości jest to analog Yam maści, te same wskazania i skuteczność, tylko że będzie kosztować mniej na wyjściu.

Zapobieganie polega na zachowaniu odporności, leczeniu chorób skóry i narządów wewnętrznych, chorób zakaźnych i inwazyjnych. Nie pozwól, aby twój pies lizał rany lub pooperacyjne szwy, używaj specjalnego kołnierza. Trzymaj śmieci w czystości. Grzebień psa co najmniej kilka razy w tygodniu, czesanie poprawia mikrokrążenie i zwiększa odporność skóry, a także, procedura ta pozwoli Ci zauważyć początek grzybicy lub innej choroby skóry i podjąć na czas działania w celu jej wyeliminowania. Natychmiast zaszczepić psa.

Drodzy właściciele psów, w obliczu dermatofitozy, podziel się swoim doświadczeniem. Jak i jak udało ci się wyleczyć grzyb? Jaka była przyczyna choroby w Twojej opinii? Jak długo trwało leczenie? Może coś przeoczyłem, dodaj!

Leki przeciwgrzybicze dla psów


Przez ostatnie 60 dni z 1 wydania (1 raz w ciągu 2 miesięcy)

Statystyki

Wskazówki dla właścicieli psów - Choroby grzybicze skóry

Drodzy właściciele zwierząt!

Dermatomia - choroby skóry i jej pochodne (włosy, pazury) wywołane przez grzyby dermatomycetes. Chory i człowiek. W zależności od rodzaju grzybów sprawczych wyróżniono mikrosporię, trichofitozę i saprofityczne infekcje grzybicze (kandydozę, malasiozjozę). W powszechnym żargonie niektóre rodzaje grzybicy (trichofitoza, mikrosporia) nazywa się grzybicą obrączkową. Microsporia, trichophytosis. Zwierzęta zakaża się przez kontakt ze zwierzętami chorymi lub inseminowanymi obiektami pielęgnacyjnymi, przez glebę zawierającą dermatofity geofilne, gryzonie, jeże. Najczęściej choroba jest rejestrowana u młodych zwierząt z osłabionym układem odpornościowym, u zwierząt cierpiących na lub mających choroby wirusowe lub rakowe, o złym odżywianiu lub niedostatkach żywieniowych, w okresie ciąży i laktacji, z zastosowaniem terapii immunosupresyjnej (kortykosteroidami), w niektórych warunkach nieharmonijnych, którym towarzyszy spadek właściwości ochronne skóry (cukrzyca, hiperkortyzolizm, niedoczynność tarczycy). Otarcia, zadrapania, drapanie, zapalenie skóry stanowią żyzny grunt dla rozwoju dermatofitów. Grzyby mogą rozmnażać się na słomie, sianie, oborniku, warzywach, kory drzewa. Jest to szczególnie promowane przez mokrą deszczową pogodę w gorącym sezonie, w związku z tą chorobą ma wyraźną sezonową zależność. Nosicielami pozbawienia patogenów mogą być owady krwiopijne. Grzyby są wrażliwe na bezpośrednie światło słoneczne i promieniowanie ultrafioletowe, w wilgotnym środowisku, już w temperaturze 80-90 stopni (gotowanie), grzyby umierają w 7-10 minut. Ich chemikalia mają szkodliwy wpływ na formalinę, podchloryn sodu (wybielacz) i niektóre nowoczesne środki antyseptyczne (klindesyna). Jednak zarodniki grzybów są bardzo stabilne w środowisku zewnętrznym i zachowują wirulencję w materiale patologicznym (nabłonek łuskowy, włosy) do 1,5 roku, a po uwolnieniu do gleby - przez okres do 2 miesięcy. Dlatego też wiele zwierząt, które miały grzybicę skóry może pozostać nosicielami infekcji i służyć jako źródło infekcji dla otaczających zwierząt i ludzi. Okres inkubacji od zakażenia do pojawienia się objawów klinicznych wynosi od 8 do 30 dni. Klasyczną manifestacją mikrosporii są asymetrycznie zlokalizowane plamki o regularnym okrągłym kształcie, bez swędzenia, lekko łuszcząca się ("popiół papierosowy"), głównie w głowie, małżowinach usznych lub kończynach. Plamy, z reguły, bez włosów lub z rzadkimi złamanymi włosami. Jamniki są podatne na uogólnioną postać choroby z powstawaniem wielu małych plamek, czasem nieregularnie ukształtowanych. Kobiety - nosiciele choroby mogą przenosić patogen na potomstwo podczas laktacji, objawy u młodych zwierząt pojawiają się zwykle w wieku 3-4 tygodni. W przypadku trichofitozy zwykle obserwuje się bardziej wyraźny proces zapalny w postaci zapalenia mieszków włosowych lub furunculosis, najczęściej na skórze jednej kończyny. Po wyleczeniu mogą pozostać obszary pozbawione włosów lub blizny z powodu głębokich zmian skórnych. W niektórych przypadkach obserwuje się powstawanie krio- nu - wyraźnie ograniczone, podwyższone tworzenie guzków z wysiękiem w dolnej części kończyny. W przypadku trichofitozy możliwa jest również grzybica paznokci - uszkodzenie pazurów i otaczającego łożyska paznokcia. U zwierząt z ciężkimi chorobami ogólnoustrojowymi rejestruje się mikrosporyczne uszkodzenie palców. U nosicieli zwierząt z dermatofitozą, często z mikrosporią, forma kliniczna choroby może się nie objawiać, tj. Na zewnątrz, zwierzęta te wyglądają zdrowo. Ale później zwierzęta chore i ludzie, zazwyczaj dzieci, pojawiają się w środowisku kotka. Podczas badania takich zwierząt za pomocą lampy Wood, na całej powierzchni ciała wykrywana jest uogólniona luminescencja. Najczęściej zdarza się to w przypadku znalezienia kociąt o nieznanym pochodzeniu lub u kociąt "z rynku", więc zwierzęta te powinny zostać zbadane pod kątem dermatofitozy. Diagnostykę przeprowadza się przy użyciu: - badania lampy Wood (tylko 50% mikrosporii "świeci", trichophytia nie świeci!), Podczas przetwarzania jodu i u zwierząt o kolorze czarnym może występować wynik fałszywie ujemny, wynik fałszywie dodatni jest możliwy przy stosowaniu leków lokalnie); - mikroskopia włosowa w 10% roztworze alkalicznym na obecność artrospor; - uprawa grzybów na pożywkach; - biopsja ze specjalnym zabarwieniem. Leczenie. Najskuteczniejszym sposobem leczenia grzybicy jest leczenie ogólnoustrojowe za pomocą szczepionek terapeutycznych i profilaktycznych dla grzybicy ("Polivak", "Vakderm", "Vakderm F", "Microderm"). Najwygodniejsze stosowanie szczepionki "Microderm" - dwa razy w odstępie 10-14 dni. Ponadto podwójne podanie szczepionki jest konieczne zarówno w przypadku profilaktycznego leczenia zwierzęcia, jak i do celów terapeutycznych. "Vakderm" jest wprowadzony w celach profilaktycznych dwa razy, z medycznym - trzy razy. "Vacterm F" jest przystosowany do leczenia dermatofitozy u kotów. "Polivak" w predysponowanych rasach psów (jamniki, buldożki francuskie, rottweilery, teriery szkockie) często powoduje bolesny obrzęk i ropnie w miejscu wstrzyknięcia, co ogranicza jego stosowanie. Jednak prawdopodobieństwo to jest zapewnione przez wprowadzenie jakiejkolwiek szczepionki przeciwgrzybiczej i jest wynikiem reakcji alergicznej organizmu na wprowadzenie tego typu białka, częściej obserwowanej u psów. Jednoczesne podawanie Dimedrolu (możliwe w jednej strzykawce) zmniejsza prawdopodobieństwo powstania ropnia w miejscu wstrzyknięcia. Po pierwszym podaniu szczepionki możliwe jest zwiększenie istniejących ognisk i tworzenie nowych, co wyjaśnia wizualizacja ukrytej postaci choroby i nie jest przeciwwskazaniem do dalszego stosowania szczepionki. W niezatwierdzonych przypadkach, już w 10-14 dni po pierwszym wstrzyknięciu szczepionki, widoczna poprawa, pigmentacja i wygląd włosów w pierwotnych miejscach grzybicy. U zwierząt z przeciwwskazaniami do stosowania szczepionek (zaawansowany wiek, choroby organiczne wątroby i nerek, uczulenie na szczepionkę, niewystarczająca skuteczność szczepień) stosuje się antybiotyki przeciwgrzybicze (nizoral, itrakonazol, gryzeofulwina). Gryzeofulwina jest niedrogim, dość skutecznym, ale dość toksycznym lekiem, stosowanym z olejem roślinnym (15-25-60 mg / kg 1-2 razy dziennie). Nizoral (ketokonazol) (10 mg / kg 1-2 razy dziennie w roztworze kwasu) i itrakonazol (10-20 mg / kg dziennie lub co drugi dzień) są lepiej tolerowane, ale ich stosowanie jest ograniczone wysokimi kosztami. Jednak krajowy ketokonazol jest dość przystępny. Wszystkie te leki mogą powodować zaburzenia żołądkowo-jelitowe i choroby wątroby. Leczenie należy kontynuować przez kolejne dwa tygodnie po klinicznym wyleczeniu i ujemny wynik na obecność kultury grzybowej. Terapia ogólnoustrojowa jest zalecana w celu uzupełnienia leczenia miejscowego. Lokalne ogniska można leczyć dowolnymi fungicydami zgodnie z instrukcją użycia (fungin, zoomecol, epid F, clotrimazol, fukortsin, itp.), Korzystnie w postaci roztworu, a nie maści. Roztwory alkoholowe (5% nalewki jodu, fukortsyny) powinny być przetwarzane nie więcej niż 2-3 razy w odstępie 3 dni, aby uniknąć poparzeń chemicznych skóry. Maść Yam, tak szeroko stosowana wcześniej i tak bardzo faworyzowana przez państwowe służby weterynaryjne, może być toksyczna dla zwierząt, zwłaszcza dla kotów. Przed zabiegiem, dotknięte obszary powinny być najlepiej wycięte. Zabieg przeprowadza się przy wychwytywaniu zdrowej tkanki od obwodu do środka. Z uogólnioną zmianą możesz używać dwa razy w tygodniu szampony przeciwgrzybicze ("Nizoral", "Doctor"). Jako terapię miejscową można stosować napromieniowane promieniowaniem ultrafioletowym lampy kwarcowe (bakteriobójcze lub garbujące). Ekspozycja w początkowych etapach wynosi 20-30 sekund na strefę ekspozycji. Szczególną ostrożność należy zachować podczas naświetlania skóry niepigmentowanej (białej) oraz skóry brzucha i pachwiny, która jest najbardziej wrażliwa na oparzenia i niechronioną skórę. Przebieg leczenia obejmuje 10-15 sesji ze stopniowym zwiększeniem ekspozycji do 1-2 minut na zwierzę pod kontrolą oparzeń (zaczerwienienie, łuszczenie skóry na zasadzie oparzenia słonecznego). Podczas zabiegu należy chronić oczy przy pomocy okularów przeciwsłonecznych, ponieważ przy bezpośrednim narażeniu na promieniowanie ultrafioletowe rogówkę i siatkówkę można spalić. Pies może po prostu zamknąć oczy dłonią. W przypadkach, gdy grzybice powodują komplikację przebiegu pierwotnej choroby (cukrzyca, hiperkortyzolizm, niedoczynność tarczycy) - leczenie może nie być skuteczne bez korekty pierwotnej choroby. Zapobieganie. Najczęściej grzybicy występują w miejscach, gdzie zwierzęta są zatłoczone (budy, targi, miejsca dla zwierząt), a te pomieszczenia muszą być regularnie dezynfekowane. Aktywne społecznie zwierzęta (wystawa, hodowla, zwierzęta w szkółkach) powinny być szczepione co roku przeciwko grzybicy. Wszystkie podejrzane zwierzęta w związku z chorobą należy niezwłocznie zbadać i, w razie potrzeby, zastosować odpowiednie leczenie. Prowadząc długotrwałą terapię immunosupresyjną, przewlekłe choroby skóry, alergie, zwierzę powinno być regularnie badane pod kątem koinfekcji. Liszajki stanowią zagrożenie dla ludzi, którzy wchodzą w interakcje z dotkniętymi zwierzętami. Najbardziej podatne są osoby z niedoborami odporności różnego pochodzenia, zmianami skórnymi i chorobami, a także dzieci. Koty w porównaniu z psami są częściej źródłem infekcji u ludzi. Przy pierwszych oznakach choroby konieczne jest jak największe ograniczenie kontaktu ze zwierzęciem, wskazane jest izolowanie go w osobnym pomieszczeniu, nie pozwalanie dzieciom, uważne przestrzeganie zasad higieny, zmiana ubrania, mycie rąk, gotowanie ubrań. Dezynfekcję dogodnie przeprowadza się za pomocą bakteriobójczych lamp kwarcowych (30 minut na strefę napromieniania). W tym samym celu można stosować wybielacz i formalinę. Zwierzęta, które były lub będą miały kontakt z chorymi lub chorymi zwierzętami, powinny zostać zaszczepione przeciwko grzybicy. W takim przypadku istnieje ryzyko pojawienia się klinicznej postaci grzybicy u zdrowego klinicznie zwierzęcia po szczepieniu, jeżeli był on w okresie inkubacji. Takie zwierzęta muszą przeprowadzić pełny cykl szczepień - tak jak w przypadku celu terapeutycznego. Najtrudniej jest wyplenić grzybice w żłobkach z dużą liczbą zwierząt. Nawet po wyeliminowaniu klinicznej postaci choroby, te zwierzęta, kiedy komunikują się z nieimmunologicznymi krewnymi w nowym społeczeństwie, mogą je zarazić. Zbilansowane karmienie, kontrola chorób alergicznych, właściwa pielęgnacja włosów są także gwarantem ochrony przed występowaniem chorób grzybiczych.

Dermatologia, leki przeciwgrzybicze dla psów

Dr Tim Nuttall Starszy wykładowca w dziedzinie weterynaryjnej dermatologii na Uniwersytecie w Liverpoolu w Wielkiej Brytanii.

Wprowadzenie

Wiele chorób skóry wymaga krótkotrwałego lub długotrwałego leczenia przeciwzapalnego. Najczęstszym przykładem jest atopowe zapalenie skóry (AZS). Glukokortykoidy są niedrogie, łatwe w użyciu i skuteczne, ale leczenie układowe często prowadzi do poważnych ostrych i przewlekłych skutków ubocznych.

Miejscowe glukokortykoidy

Lokalna aplikacja jest wygodną opcją, ponieważ lek działa bezpośrednio na obszar zapalenia, unikając ogólnego efektu. Leki zawierające hydrokortyzon: betametazon, triamcynolon i prednizon są skuteczne w przypadku różnych zapalnych dermatoz, w tym atopowego zapalenia skóry u psów. Hydrokortyzon jest najmniej skuteczny, prednizolon jest silniejszy, a fluorowane glukokortykoidy, takie jak deksametazon, triamcynolon, betametazon i acetonid fluocinolonu, są najsilniejsze.

Skuteczność leku, w zależności od postaci środków uwalniania i lokalizacji patologii na ciele

Wydajność zależy od postaci leku z dużą liczbą związków okluzyjnych i rozpuszczalnych w tłuszczach, które zwiększają wchłanianie i aktywność substancji czynnej. Formy leków przedstawiono w kolejności rosnącej wydajności: aerozole, żele, płyny, kremy i maści. Aerozole, płyny i żele są łatwe w użyciu, szybko schną, nie pozostawiając śladów. Brak pozostałości na skórze pomaga zmniejszyć prawdopodobieństwo lizania produktu po aplikacji.

Czy wchłanianie produktu zależy od obszaru zastosowania?

Najpopularniejsze narkotyki są ograniczone do stosowania tylko w strefach bez włosów. Balsamy, żele, a zwłaszcza spraye mogą przenikać przez skórę włosów, co rozszerza zakres stosowania leku.

Efekty uboczne

Pomimo zalet stosowania miejscowego, atrofii skóry, wrzodów, łysienia i zaskórników, może wymagać długotrwałego leczenia. Większość glukokortykoidów łatwo wchłania się do krwi, a leczenie może prowadzić do zmian w funkcjonowaniu układu podwzgórze-przysadka-nadnercza (HPA) i jatrogennej hiperadrenergii. Objawy mogą pojawić się w ciągu 2-4 tygodni po 5-7 dniach stosowania.

Dlatego miejscowe glukokortykoidy nie są uważane za całkowicie nieszkodliwe leki. Ryzyko wystąpienia działań niepożądanych zwiększa się po zastosowaniu silniejszych glikokortykoidów, które należy stosować z większą ostrożnością. Silne leki mogą być stosowane na pierwszym etapie leczenia w celu uzyskania remisji, po czym konieczne jest przejście na mniej skuteczne środki.

Miejscowe glukokortykoidy na bazie di-estrów

Rozwój niehalogenowanych diestrów glukokortykoidów był przełomem w leczeniu zapalnych chorób skóry. Leki te pomogły uniknąć wielu problemów związanych ze stosowaniem miejscowych glukokortykoidów ze względu na ich nieznaczny metabolizm na skórze. Podwójna estryfikacja znacznie poprawia przenikanie leku przez warstwę rogową naskórka i zapewnia specyficzny metabolizm w głębszych warstwach skóry. Minimalizuje to wpływ na mieszki włosowe, fibroblasty skóry i naczynia krwionośne, zmniejszając ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

Miejscowe glukokortykoidy na bazie di-eterów w weterynarii

Dermatologia

Nowy miejscowy glikokortykoid, aceponian hydrokortyzonu (Cortavans®®, Virbach, Francja) został zarejestrowany jako 0,055884% spray do krótkotrwałego leczenia pyrotamatycznego zapalenia skóry, alergicznego zapalenia skóry pcheł i innych zapalnych dermatoz u psów. Próby kliniczne tego leku wykazały wysoką skuteczność i bezpieczeństwo w leczeniu innych chorób zapalnych skóry zwierząt.

Bezpieczeństwo

Dane z badań polowych przedstawione dla rejestracji leku potwierdziły bezpieczne stosowanie Cortavans podczas leczenia dużych części ciała (więcej niż 1/3 powierzchni ciała), nie było żadnych nieprawidłowości w morfologii krwi, biochemii lub innych parametrach.

Ponadto produkt nie powoduje atrofii skóry ani zmian w strukturze skóry i naskórka po zastosowaniu na zdrową skórę.

Skuteczność

Cortavans jest bardzo skuteczny w leczeniu scentralizowanych zmian zapalnych, takich jak pyotramatyczne zapalenie skóry, alergiczne zapalenie skóry pcheł i inne zlokalizowane dermatozy.

Spray "Kortavans", zaprojektowany z możliwością przenikania do włosów zwierząt o gęstych włosach, a także umożliwia obsługę dużych obszarów ciała.

Wniosek

Pojawienie się Cortavans jest znaczącym krokiem naprzód w dziedzinie dermatologii weterynaryjnej. Jest to pierwszy miejscowy glukokortykoid na bazie di-estrów zarejestrowanych do stosowania w weterynarii. Jego formuła jest wyjątkowo odpowiednia do rozwiązywania problemów skóry głowy i ma szeroki zakres zastosowań. Testy dowiodły skuteczności i bezpieczeństwa leku w leczeniu atopowego zapalenia skóry u psów, ropnego traumatycznego zapalenia skóry i alergicznego pchlego zapalenia skóry. Według praktykujących lekarzy weterynarii Kortavans jest również bezpieczny i skuteczny w leczeniu różnych dermatoz zapalnych u psów, kotów i koni. Dlatego też Cortavans może stać się szeroko stosowanym lekiem przeciwzapalnym w praktyce weterynaryjnej.

Czytaj Więcej O Psach

Opieka Shar Pei, zdjęcia, natura i treść rasy

Szkolenie Charakterystyka rasy Shar PeiShar Pei (w tłumaczeniu z języka chińskiego "Sand Skin") jest rasą strażniczą, doskonałym myśliwym i towarzyszem. Jedna z najstarszych ras wyhodowanych w Chinach.

Worms w psie - helminthiasis

Szkolenie Helminthiasis (lat Helminthisis) - bardzo wiele chorób pasożytniczych wywołanych przez robaki. Pasożytnicze robaki lub robaki mogą być reprezentowane przez tasiemce, tasiemce, przywry lub przywry z grupy płazińców, a także obleńców lub nicieni.