Treść

Nieprzyjemne zarówno dla psa jak i dla właściciela jest zapalenie gruczołów paraanalowych: świece, oczyszczenie, dieta i zapobieganie

Gruczoły paraanalne znajdują się po obu stronach zwieracza odbytu. Ich główną funkcją jest specyficzna i indywidualna identyfikacja (pies udziela informacji o sobie swoim bliskim). Wytworzony wydzielina ma żółtawy odcień i charakteryzuje się specyficznym zapachem, jego uwalnianie następuje po ściśnięciu stołka.

Gdy sekret gromadzi się, pojawia się podrażnienie błony śluzowej, co prowadzi do przylegania patogennej mikroflory i zapalenia worków.

Przyczyny: urazy w odbycie; hipodynamia - siedzący tryb życia, ciąża, dziedziczna predyspozycja, upośledzona czynność wypróżniania - przewlekłe zaparcia, częste biegunki, niska odporność zwierzęcia. W niektórych przypadkach stresy i częste i nieregularne krycie prowadzą do problemów z gruczołami u psów.

Znaki: zwierzę wykazuje nadmierne zainteresowanie odbytem, ​​zaczyna się wiercić i "jeździć" w piątym punkcie, obszar odbytu pęcznieje, jest zaczerwienienie, wysypka, drapanie, wełna u podstawy ogona wygląda nieprzyjemnie - mokra i matowa, z łysymi plamami, jest obraźliwy zapach sekretu. W niektórych przypadkach występuje temperatura.

Zapalenie gruczołów paraanalalnych u psów

Metody diagnostyczne: specjalista weterynarii przeprowadza badanie z palpacją okolicy odbytu, podejmie badania w kierunku badania bakteriologicznego.

Leczenie zapalenia okołopanałowego u psa:

  • Świece - ichthyol, z nagietka, "Proktosedil." Po każdym defekacji lub po mikrobiolurach. Przebieg leczenia wynosi 8-20 dni. W ciężkim procesie zapalnym powikłanym infekcją, przebieg terapii przeciwbakteryjnej. Antybiotyki cefalosporynowe, takie jak cefaleksyna.
  • W przypadku ropnego zapalenia, ropnia worków para-przewodowych, specjalista weterynarii wykonuje, po wstępnym znieczuleniu, otwarcie jamy, jej oczyszczenie i drenaż. Aby zapobiec lizaniu obszaru odbytu u psa w czasie leczenia, należy nosić ochronny kołnierz elżbietański.
  • Chirurgiczne usunięcie narządu. Sakcelektomia jest powszechną operacją weterynaryjną i jest dość łatwo tolerowana przez zwierzęta. Usunąć worki paraanalne z nawrotami, ropniami, wrodzonymi zaburzeniami po wcześniejszej terapii przeciwbakteryjnej.
  • Czyszczenie. Zabronione jest ropne zapalenie, ropień worków para-odbytu, z silnym bólem u zwierząt domowych. Po raz pierwszy powinien trzymać się lekarza weterynarii w klinice, następny może być w domu. Lepiej robić w łazience. Będziesz potrzebował: rękawiczek, sterylnych serwetek, medycznej wazeliny i doodbytniczych świec przeciwzapalnych. W rękawicach, palec wskazujący jest rozmazany wazeliną i wstrzyknięty 2 cm głęboko w odbyt.
  • Poszukując zgrubienia, przyciskają je kciukiem. Ruch powinien być skierowany do ciebie i do góry. Odbyt jest przykryty serwetką, aby uniknąć silnego zapachu i lepkiej wydzieliny otaczających obiektów. Pod koniec procedury wstaw świecę o działaniu przeciwzapalnym. Czopki doodbytnicze należy zużyć w ciągu 3-5 dni. Oczyszczanie worków odbywa się raz na 6-9 miesięcy.
  • Dieta Dieta powinna składać się z łatwo przyswajalnych składników, być bogata w błonnik. Karma powinna być świeża, o wysokiej jakości, powinna być przestrzegana przez reżim i nie karmić zwierzątka nadmiernie. Ostre, tłuste, słone, wędzone i konserwowane produkty spożywcze są całkowicie wyłączone z diety. W żadnym wypadku nie można nakarmić karmy dla psów od stołu. W niektórych przypadkach specjalista weterynarii może doradzić otręby, witaminy.

Przeczytaj więcej na temat zapalenia gruczołów paraanalnych, sposobów radzenia sobie z nimi, zasad czyszczenia i zapobiegania w naszym artykule.

Przeczytaj w tym artykule

Przyczyny zapalenia psa

U wielu ssaków, w tym psów domowych, istnieją gruczoły para-odbytowe, które wyrzucają wydzieliny do jamy odbytnicy. Ten sparowany narząd znajduje się po obu stronach zwieracza odbytu.

Główną funkcją formacji gruczołowej jest swoista i indywidualna identyfikacja. Z ich pomocą pies informuje swoich krewnych o sobie. Struktura anatomiczna gruczołów jest podobna do struktury potu i łoju. Wytworzony wydzielina ma żółtawy odcień i charakteryzuje się specyficznym zapachem, jego uwalnianie następuje po ściśnięciu stolca, co wywołuje stan zapalny gruczołów para-odbytu u psów.

Podczas prawidłowego wypróżniania gromadząca się wydzielina zapachowa jest mieszana z kałem i usuwana. W ten sposób zwierzak informuje swoich bliskich o sobie samym, zaznacza terytorium, przyciąga osoby przeciwnej płci w okresie polowań seksualnych. W przypadku nagromadzenia się sekretu dochodzi do podrażnienia błony śluzowej, co prowadzi do przylegania patogennej mikroflory i zapalenia worków.

Według specjalistów weterynarii przyczyną zapalenia gruczołów para-odbytu, z którymi najczęściej boryka się właściciel, są:

  • Różnorodne obrażenia w odbycie.
  • Hipodynamia. Siedzący tryb życia czworonożnego zwierzaka wpływa niekorzystnie na napięcie mięśniowe ciała, w tym na stan przewodu jelitowego, zwieracza odbytu.
  • Psy ciążowe prowadzą do zastoju w jamie brzusznej, któremu towarzyszy stan zapalny.
  • Dziedziczna predyspozycja.
  • Naruszenie funkcji defekacji - przewlekłe zaparcia, częste biegunki.
  • Niska odporność na zwierzęta.

W niektórych przypadkach stres, częste i nieregularne krycie prowadzi do problemów z określonymi gruczołami u psów.

Zobacz w tym filmie o przyczynach i objawach zapalenia okołopaniczego:

Objawy nieprawidłowego funkcjonowania gruczołów paraanal

Właściciel może podejrzewać patologię zwierzęcia, odkrywając następujące objawy kliniczne:

  • Zwierzę wykazuje nadmierne zainteresowanie odbytem - próbując ugryźć podstawę ogona, ciągle liżąc odbyt.
  • Nagromadzony sekret powoduje podrażnienie błony śluzowej, któremu towarzyszy świąd. Pies zaczyna wiercić się i "jeździć" po podłodze w piątym punkcie, odczuwając dyskomfort.
  • Obszar odbytu puchnie, pojawia się zaczerwienienie, wysypka, drapanie.
  • Włosy u nasady ogona mają niechlujny wygląd - mokry i matowy, z łysymi plamami.

Kiedy proces patogennej mikroflory jest skomplikowany, objawom zapalenia gruczołów paraanalalnych u psów towarzyszy cuchnący zapach wydzielin. W niektórych przypadkach zwierzę ma hipertermię.

Metody diagnostyki stanu

Po znalezieniu niezwykłego zachowania czworonożnego przyjaciela, właściciel powinien zwrócić się o pomoc do specjalistycznej kliniki. Specjalista weterynarii przeprowadzi badanie z obowiązkową próbą analną. W celu ustalenia rodzaju mikroorganizmów, które komplikują proces zapalny, zwierzę zostanie przetestowane pod kątem badania bakteriologicznego.

Leczenie zapalenia gruczołów u psów

Środki terapeutyczne mające na celu wyeliminowanie nieprzyjemnego problemu u zwierząt są przeprowadzane w następujących obszarach - mechaniczne oczyszczanie gruczołów z nagromadzonego wydzielania, eliminacja procesu zapalnego za pomocą środków lokalnych i ogólnej terapii przeciwbakteryjnej, chirurgiczne usunięcie (saccularctomy) narządu.

Świece

W przypadku nieskomplikowanej mikroflory bakteryjnej świece dla psów ze stanem zapalnym gruczołów paraanalowych są stosowane w praktyce medycznej. Przeciwzapalne świece Ihtiol i czopki z nagietka, Proctosedil, mają dobry efekt.

Przebieg leczenia wynosi 8-20 dni. Czopki doodbytnicze są stosowane, jeśli wnęki torebek para-przewodowych nie są otwarte. Po każdej czynności wypróżniania lub po mikroukładach, właściciel z czystą ręką wkłada świecę leczniczą do odbytu i naciska na ogon zwierzęcia przez kilka minut.

W przypadkach ciężkiego procesu zapalnego, powikłanego infekcją, specjaliści weterynarii przepisują przebieg antybiotykoterapii w leczeniu zwierząt. Antybiotyki cefalosporynowe, takie jak Cefaleksyna, mogą zatrzymać ropne zapalenie.

W przypadku ropnego zapalenia, ropnia worków para-przewodowych, specjalista weterynarii wykonuje, po wstępnym znieczuleniu, otwarcie jamy, jej oczyszczenie i drenaż. Aby zapobiec lizaniu obszaru odbytu u psa w czasie leczenia, należy nosić ochronny kołnierz elżbietański.

Purge

Mechaniczne oczyszczanie gruczołów z nagromadzonego sekretu można przeprowadzić zarówno w warunkach specjalistycznej kliniki, jak iw domu, przy odpowiednim przygotowaniu właściciela. Procedura techniki wykonania nie stwarza żadnych trudności, jednak należy pamiętać, że sekret ma wyraźny nieprzyjemny zapach.

Należy również pamiętać, że manipulacja jest surowo zabroniona w przypadku ropnego zapalenia, ropnia worków para-odbytu. Nie zaleca się samodzielnego sprzątania, jeśli zwierzę jest bardzo obolałe. Po raz pierwszy procedura powinna zostać przeprowadzona przez specjalistę weterynaryjnego w klinice. Następnie właściciel może przeprowadzić zapobiegawcze czyszczenie niezależnie.

Najlepszym miejscem do zabiegu jest łazienka. Właściciel będzie potrzebował rękawiczek, jałowych chusteczek, medycznej wazeliny i doodbytniczych przeciwzapalnych czopków, takich jak Ichthyol. Jeśli pies jest niespokojny, powinieneś skorzystać z pomocy asystenta.

W rękawicach, palec wskazujący jest rozmazany wazeliną i wstrzyknięty 2 cm głęboko w odbyt. Poszukując zgrubienia, przyciskają je kciukiem. Ruch powinien być skierowany do ciebie i do góry. Odbyt jest przykryty serwetką, aby uniknąć silnego zapachu i lepkiej wydzieliny otaczających obiektów. Dogodnie należy wyczyścić prawy dławik lewą ręką, a lewy woreczek parafinowy prawą ręką.

W miniaturowych rasach psów sprzątanie można łączyć z kąpielą. Owinięcie kciukiem i palcem wskazującym serwetką, wycisnąć obszar odbytu po obu stronach zwieracza. Sekret w tym przypadku pozostaje na serwetce.

Pod koniec zabiegu do odbytnicy wprowadza się czopek przeciwzapalny. Czopki doodbytnicze powinny być stosowane w ciągu 3-5 dni po manipulacji wydzielaniem gruczołów z sekretu, aby zapobiec stanom zapalnym. Oczyszczanie worków odbywa się raz na 6-9 miesięcy.

Zobacz w tym filmie, jak wyczyścić gruczoły odbytu dużych ras psów:

Dieta

Równie ważne w odzyskiwaniu zwierząt domowych jest dieta terapeutyczna. Dieta powinna składać się z łatwo przyswajalnych składników, być bogata w błonnik. Błonnik pokarmowy przyczynia się do naturalnego oczyszczenia worków paraanalnych z nagromadzonego sekretu, zapobiegając jego stagnacji.

Aby uniknąć zaparcia, biegunki, karmić zwierzę tylko świeżymi produktami o wysokiej jakości, przestrzegając schematu i nie karmiąc zwierzątko nadmiernie. Ostre, tłuste, słone, wędzone i konserwowane produkty spożywcze są całkowicie wyłączone z diety. W żadnym wypadku nie można nakarmić karmy dla psów od stołu.

W niektórych przypadkach lekarz weterynarii może zalecić wzbogacenie diety o otręby, suplementy multiwitaminowe i kompleksy mineralne.

Zapobieganie zapaleniu paranalalu u psa

Aby zapobiec rozwojowi nieprzyjemnego problemu dla czworonożnego przyjaciela, specjaliści weterynarii zalecają właścicielom przestrzeganie następujących zasad i porad:

  • Regularnie przeprowadzaj profilaktyczną rehabilitację worków kanałowych u zwierząt podatnych na patologię.
  • Monitoruj regularny ruch jelit psa. Nie dopuść do sytuacji, w której zwierzę toleruje i czeka przez długi czas.
  • Co najmniej dwa razy w miesiącu, aby przeprowadzić dokładną toaletę obszaru odbytu zwierzęcia z ciepłą wodą i wodą z mydłem. Zabieg można łączyć z lekkim masażem gruczołów para-odbytu.
  • Nie dopuszczaj do hipodynamii u zwierząt domowych. Chodzenie powinno być długie, z ćwiczeniami siłowymi i aktywnością fizyczną, odpowiadającą wiekowi i kondycji zwierzęcia.
  • Terminowe przetwarzanie zwierzęcia na robaki.
  • Zrównoważyć dietę składników odżywczych, wzbogacić ją o błonnik pokarmowy (błonnik).

A tutaj więcej o zapaleniach gruczołów ślinowych u psów.

Zapalenie sparaliżowanych torebek u psów jest powszechną patologią w hipodynamii, zaburzeniach odżywiania. W niektórych przypadkach patologia jest spowodowana przez urazy, częste krycie, ciążę i niską odporność zwierzęcia. Wybór jednej lub drugiej metody leczenia jest dokonywany przez specjalistę weterynaryjnego na podstawie badania klinicznego i badania palpacyjnego obszaru objętego stanem zapalnym.

W praktyce antybiotyki o szerokim spektrum działania, czopki doodbytnicze o działaniu przeciwzapalnym są stosowane w leczeniu chorób. Właściciel jest w stanie samodzielnie czyścić parafinę paraanal. W przypadku nawrotów, wrodzonych nieprawidłowości, ropni, specjalista weterynarii wykonuje wycięcie kości.

Przydatne wideo

Informacje na temat mycia gruczołów para-odbytu u psa można znaleźć w tym filmie:

Ten smród pochodzi od zwierząt domowych i ma taką patologię, jak zapalenie gruczołów para-odbytu.. Nawet najdroższa i wysokiej jakości żywność nie gwarantuje, że pies nie jest uczulony na składniki mieszaniny.

Patologia gruczołów paraanalowych. Zapalenie, ropnie w okolicy odbytu prowadzą do bolesnej defekacji i. Objawy u psów. U zdrowego dorosłego psa ruch jelit powinien następować 1-2 razy dziennie.

Przyczyny zapalenia w jądrach i leczeniu psów. Autor artykułu: Ljubow Ilyina (weterynarz). Zapalenie statyn (zapalenie najądrza) to proces zapalny, który atakuje gruczoły płciowe mężczyzn - jądra.

Jak i co leczyć zapalenie gruczołów odbytu u psów

Anatomia psów jest ułożona inaczej niż u ludzi. Jeśli masz zamiar założyć czwórkę przyjaciół, potencjalni właściciele powinni zapoznać się ze wszystkimi subtelnościami opieki nad nimi. Jedną z możliwych dolegliwości jest zapalenie gruczołów odbytu u psów.

Te gruczoły są woreczkami umieszczonymi symetrycznie po obu stronach odbytu. Podkreślają specjalny sekret, który upraszcza proces defekacji - działają jak smar. Ponadto pozwalają one również czworonogom oznaczyć terytorium, pozostawiając wszędzie swój indywidualny zapach. W niektórych sytuacjach worki puchną, powodując dyskomfort i ból zwierzęcia. W końcowych etapach może być nawet śmiertelne. Przyjrzyjmy się bliżej przyczynom tej choroby, a także metodom jej leczenia i zapobiegania.

Przyczyny zapalenia

Głównymi przyczynami zapalenia gruczołów odbytu są:

  1. Upośledzone trawienie z powodu niedożywienia. Zabrania się karmienia szczeniąt żywnością właścicieli. Pikantne, tłuste i smażone, a także nadmiar białka - tabu.
  2. Siedzący tryb życia zwierząt i krótkie spacery. Ze względu na rzadkość spacerów i ich krótki czas trwania, zwierzak często musi trzymać masę kałową. To często powoduje stan zapalny woreczków znajdujących się w pobliżu odbytu. Siedzący tryb życia powoduje otyłość.
  3. Dziedziczność. W tym przypadku mówimy o tym, że małe psy są bardziej podatne na tę chorobę.
  4. Urazy odbytu. Urazy i inne urazy spowodowane biegunką lub zaparciem również przyczyniają się do pogorszenia choroby.
  5. Częsta biegunka. Ta pozycja jest w dużej mierze powiązana z poprzednią, ponieważ biegunki powodują uszkodzenie odbytu.
  6. Słaba odporność. W niektórych przypadkach przyczyną choroby jest infekcja. Osłabiony układ odpornościowy sprawia, że ​​pies jest bardziej podatny na zranienie.

Grupy ryzyka

Choroba ta dotyka najczęściej czworonożnych karłów i gatunków ozdobnych. Buldog francuski i angielski, pekińczyk, jamnik i mops, a także inne małe psy są najbardziej narażone na tę chorobę. Chociaż niektórzy badacze uważają, że związki ze skałami nie zostały w ogóle zidentyfikowane. Większość weterynarzy zgadza się, że młode osoby są maksymalnie zagrożone.

Jeśli możesz oznaczyć mecz co najmniej jednym elementem z tej listy, warto wziąć pod uwagę - twój przyjaciel jest zagrożony.

Odmiany choroby i przebieg choroby, a także możliwe powikłania

Istnieją trzy rodzaje chorób:

  1. Proces blokowania gruczołów odbytu. Dzięki temu wszystko się zaczyna. Tajemnica nie jest uwalniana w sposób naturalny podczas defekacji i kumuluje się. Na tym etapie pojawia się świąd i zaczerwienienie w odbycie. Żółtawy lub przezroczysty sekret zaczyna się wyróżniać. Pies intensywnie drapie dotknięte miejsce. Następnie sekret staje się bardziej gęsty, w okolicy odbytu występuje łysienie, a na wewnętrznej stronie uda występują krosty, dochodzi do paraliżu miednicy. W przyszłości swędzenie zaczyna obejmować dużą powierzchnię ciała zwierzęcia, sekret zmienia kolor i teksturę, stając się ciemniejszy i grubszy.
  2. Proces zapalny. Występuje ropienie i stany zapalne rozprzestrzeniają się z gruczołu na otaczające tkanki. Jeśli na tym etapie przewody nie zostaną oczyszczone, pojawi się ropień.
  3. Wytwarzanie przetok. Dojrzewanie, ropień wybucha, powodując przetokę w okolicy gruczołu para-odbytu. W tym okresie pies zaczyna odmawiać jedzenia, wzrasta temperatura ciała, letarg i depresja. Wymagane jest leczenie chirurgiczne, w przeciwnym razie wszystko może skończyć się śmiercią.

Symptomatologia

Gospodarze powinni zawsze obserwować zachowanie ich futrzastych przyjaciół. Niektóre "dzwonki alarmowe" pomogą właścicielowi zwierzęcia zauważyć chorobę na wczesnym etapie, co znacznie ułatwi proces leczenia i zapobiegnie cierpieniu psa.

Zmiana behawioralna

Przede wszystkim można zaobserwować następujące zmiany w zachowaniu zwierzaka:

  • on / ona zaczyna lizać uszkodzony obszar;
  • niepokój, wiercenie w piątym punkcie, co można pomylić z robakami;
  • ból podczas defekacji, którego obecność można ocenić na podstawie zachowania psa;
  • letarg i odmowa jedzenia.

Wizualne objawy choroby

Nawet oglądane w domu, widzisz naruszenia, takie jak:

  • zaczerwienienie odbytu i obrzęk w tym obszarze;
  • łysienie wokół odbytu;
  • gorączka.

Objawy te wskazują na potrzebę pilnego leczenia w klinice weterynaryjnej. Chociaż w niektórych przypadkach można całkiem oczyścić zablokowane kanały (autor wideo jest kanałem Dzieci Fauny).

Diagnostyka

Możesz zdiagnozować chorobę poprzez objawy zewnętrzne, a także poprzez odczuwanie gruczołów odbytu. Aby to zrobić, musisz nosić sterylną rękawicę, umieścić zwierzę w łazience i wbić palec w odbyt. Zadbane ruchy muszą wyczuć obszar po bokach odbytu. Z reguły w dotyku można wyczuć wzrost toreb w tajemnicy.

Najbardziej odpowiednią opcją byłoby skontaktowanie się z kliniką weterynaryjną. Wykwalifikowany specjalista sprawi, że ta procedura będzie bezbolesna dla zwierzęcia.

Metody leczenia zwierząt

Ważne jest, aby pamiętać, że samodzielne leczenie psa jest możliwe tylko wtedy, gdy nie jest możliwe skonsultowanie się z lekarzem. Aby złagodzić cierpienie zwierzęcia, można zastosować doodbytnicze czopki z ichtiolem. Możliwe jest również stosowanie maści, antybiotyków o szerokim spektrum działania, w tym amoksycyliny. Ponadto można podać zastrzyki domięśniowe podobnymi antybiotykami. Jeśli występują regularne nawroty stanu zapalnego, weterynarze zalecają czyszczenie gruczołów w domu lub ich całkowite usunięcie.

Mechaniczne oczyszczanie i leczenie przeciwbakteryjne

Remediację można przeprowadzić na dwa sposoby: zewnętrzny i wewnętrzny.

Czyszczenie zewnętrzne

Możesz łatwo i bezboleśnie oczyścić gruczoły odbytu psa za pomocą zwykłej serwetki i wazeliny. Zwierzę należy umieścić w łazience i podnieść ogon do tyłu. Ta pozycja ogona prowadzi do zwiotczenia mięśni, kanały otwierają się, co sprawia, że ​​czyszczenie jest tak wygodne, jak to tylko możliwe. Po ułożeniu serwetki na obszarze zwieracza, delikatnie naciśnij obie strony i wytrzyj sekret ukryty serwetką. Po zabiegu odbyt powinien być nasmarowany wazeliną. Następnie przez trzy dni umieszczaj ichtiolowe świece.

Czyszczenie wewnętrzne

Jeśli zdecydujesz się oczyścić kanały swojego psa w bardziej inwazyjny sposób, musisz założyć gumową rękawicę na dłoń, a palce gospodarza i obszar odbytu zwierzęcia powinny być pomazane olejem wazelinowym. Palec wskazujący jest wkładany do odbytu, a duży przytrzymuje skórę umiejscowioną w pobliżu zwieracza. Konieczne jest wywieranie nacisku na obie strony za pomocą lekkich ruchów masujących. Po zakończeniu zabiegu wytrzyj otwór chlorheksydyną, a następnie, jak przy pierwszym czyszczeniu, umieszczamy odbytowe świece ichtiolowe na trzy do czterech dni. Chlorheksydyna doskonale pomaga radzić sobie ze stanem zapalnym, a świece ichtiolowe są najczęściej stosowane w hemoroidach u ludzi, co w pełni tłumaczy ich stosowanie w tym przypadku.

Interwencja chirurgiczna

Przy regularnym zapaleniu gruczołów lub wystąpieniu przetoki, problem musi zostać rozwiązany chirurgicznie. W takim przypadku torby są po prostu usuwane, aby zapobiec dalszym problemom. Operacja jest prosta, a następnego dnia zwierzę poczuje się całkowicie zdrowe. Okres rehabilitacji polega na przyjmowaniu witamin, dodatkowo zaleca się karmienie zwierząt lekkim pokarmem i często chodzimy tak, aby nie musiał znieść, gdy chce opróżnić jelita.

Dieta

Jak wspomniano powyżej, tłuszcze, słone, smażone i ostre powinny być wyłączone z diety swojego zwierzaka. Posiłki powinny być wzbogacone w błonnik, owsiankę, chude mięso lub zbilansowaną suchą żywność. Nie zapominaj, że obowiązkowe uzupełnienie każdej suchej karmy zawsze jest wypełnione miską wody.

Zapobieganie

Środki zapobiegawcze zapobiegające rozwojowi choroby są niezwykle proste:

  • odpowiednia, zbilansowana i zdrowa karma dla zwierząt domowych;
  • regularne i długie spacery z aktywnymi grami i skokami;
  • terminowe leczenie jelit;
  • regularne wizyty u weterynarza na badanie odbytu;
  • pozbycie się robaków.

Oczywiście zawsze łatwiej jest zapobiec wystąpieniu i rozwojowi choroby niż później. Śledź zdrowie swojego zwierzaka, chodź dobrze i karm go prawidłowo, a także starannie dbać o swojego zwierzaka i niech choroba nigdy nie wyprzedzi cię.

Gruczoły paranormalne u psów: oczyszczanie i przyczyny stanów zapalnych

Gruczoły paraanalne są gruczołami skóry psa, które wchodzą do odbytnicy lub znajdują się w pobliżu odbytu. Gruczoły paranalne pochodzą z gruczołów łojowych i potowych, ich sekret ma silny zapach, jego kolor jest jasnożółty, a jego konsystencja jest płynna i stanowi ochronę, przy pomocy których psy zaznaczają terytorium i przyciągają płeć przeciwną.

U zdrowych psów uwalnianie gruczołów para-odbytu występuje regularnie, podczas każdego ruchu jelit, a czasami "rozstrzeliwuje" podczas aktywnych gier lub podczas stresu. Oznacza to, że wiele psów jest oczyszczanych sami, czasami właściciele nawet nie mają pojęcia o dostępności tych gruczołów.

Przyczyny chorób gruczołów paraanalowych

Jeśli sekret gromadzi się, gruczoły gniją, a bakterie o patogennym charakterze zaczynają się rozmnażać. Istnieje kilka powodów, dla których mogą wystąpić choroby gruczołów para-odbytu:

  • pies porusza się trochę;
  • pies ma predyspozycje genetyczne;
  • zwierzę ma osłabiony układ odpornościowy;
  • jakiekolwiek obrażenia;
  • z powodu niewłaściwego odżywiania, psy często cierpią na zaburzenia w stolcu, na przykład ze względu na wygodną żywność lub częste używanie kości;
  • nieprzestrzeganie higieny psów.

Jak przejawia się zapalenie i leczenie?

Jeśli gruczoły paraanalne u psa są zaognione, konieczne jest skontaktowanie się z kliniką. Zapalenia manifestują się następująco:

  • okluzja paraanal i gruczoły odbytu. Z uwagi na to, że naturalny odpływ jest zaburzony, a zatoki odbytu i paranal są wypełnione tajemnicą. Początkowo pies nie wykazuje obawy, ale kiedy sekret zgęstnieje (kolor staje się ciemnobrązowy) i pojawiają się płatki, pies zaczyna boleśnie odczuwać dotyk na udach i ogonie. Występuje silna świąd ze względu na fakt, że sekret jest wchłaniany do krwi. Pies zaczyna ciągle drapać i lizać skórę u nasady ogona;
  • zapalenie gruczołów para-odbytu i odbytu. Wprowadzenie bakterii do rany może prowadzić do procesu zapalnego w gruczołach okołalonowych i tkankach otaczających gruczoły. Jeśli gruczoł nie zostanie uwolniony z tajemnicy w czasie, pojawi się ropień.

Ropień gruczołów paraanal jest podobny do owrzodzenia otwartego - tworzy się mała dziura i żółtawy kleik przez nią przepływa. Istnieje zapalenie sąsiednich tkanek i ból. Sytuację pogarsza fakt, że pies ciągle skubie i liże ból.

Leczenie odbywa się w następujący sposób:

  • ustala się drenaż, a ropień przemywa się roztworem soli w połączeniu z łagodnym środkiem dezynfekcyjnym. W przypadku zamkniętego ropnia mokre gorące okłady są przepisywane do momentu dojścia ropnia, po czym lekarz otwiera je i płucze. Maść zawierająca antybiotyki o szerokim spektrum znajduje się w zatoce, na przykład cefaleksyna;
  • doodbytnicze czopki (ichthyol, prokosomedil) są rozładowywane;
  • u psa zastosowano blokadę noworodkową z antybiotykami;
  • pies ma przepisany antybiotyk od pięciu do piętnastu dni;
  • w ciężkich przypadkach pies usuwa zatoki odbytu.

Czyszczenie i profilaktyka gruczołów paraanalowych

Jako środek zapobiegawczy należy czyścić gruczoły psa co trzy lub dziewięć miesięcy. Po oczyszczeniu miejsce należy poddać działaniu chlorheksydyny, stosując serwetkę, a następnie wstawić odbytową świecę z ichtiolem, aby zneutralizować pozostałości sekretu. Aby zapobiegać, konieczne jest również przemywanie obszaru odbytu ciepłą wodą z mydłem, w celu mechanicznego oczyszczenia gruczołów.

Gruczoły paraanalne można czyścić na dwa sposoby.

  1. Najpierw musisz znaleźć dwa wgłębienia, które znajdują się w pobliżu odbytu. Jeśli otwór jest przedstawiony w postaci godzin, wówczas gruczoły odpowiadają pięciu i siedmiu godzinom. Lepiej oczyścić gruczoły przed umyciem psa. Ogon należy przesunąć maksymalnie do tyłu, aby kanały były lekko otwarte. Następnie, używając serwetki, musisz lekko nacisnąć dwoma bokami w okolicy odbytu dwoma palcami. Sekret, który wyróżnia się, trzeba usunąć szmatkę, a następnie umyć psa.
  2. Musisz nosić rękawiczkę medyczną po rozmazaniu jej wazeliną, po czym palec wskazujący jest powoli wprowadzany do odbytu. Palec wskazujący i kciuk powinny być używane do masowania ruchów, ściskając sekret z obu stron. Po tej procedurze zaleca się umieszczanie świec przeciwzapalnych na trzy dni.

U psów sprzątanie jest poważnym problemem, więc jedna osoba nie radzi sobie z tym procesem. Potrzebuję asystenta, który trzymałby tego zwierzaka. Wszystko musi być zrobione ostrożnie i szybko. Jeśli pies jest mały, nie będzie to możliwe.

Jedno szczotkowanie zwykle wystarcza na sześć miesięcy, jednak u niektórych zwierząt wypełnienie gruczołów występuje bardzo szybko, więc muszą oni wykonywać zabieg co tydzień. Jeśli samodzielne czyszczenie nie jest możliwe, należy skontaktować się z weterynarzem, w przeciwnym razie komplikacje nie potrwają długo.

Kiedy wykonuje się sakulektomię?

Saculectomy to usunięcie gruczołów para-analnych. Zdarzają się przypadki, gdy lekarze zalecają usunięcie gruczołów, aby nawrót się nie powtórzył. W sakulektomii zobaczyć wyniki tych właścicieli, których zwierzęta muszą być wspierane co tydzień. Jeśli gruczoły nie są zaognione, czyszczenie jest bezbolesne, ale jest bardzo nieprzyjemne. Ponadto nie wszyscy są gotowi poddać swojego zwierzaka cotygodniowym torturom.

Jeśli podczas ropnia wystąpi poważne uszkodzenie tkanki, lekarz usuwa gruczoły. Nie są one niezbędnymi narządami i wykonują nieskomplikowaną operację, są bardziej humanitarne, nieustannie leczą zapalną i rozdętą tkankę.

Jeśli po dobrym leczeniu ropień zaczyna się często pojawiać, wtedy worki odbytu są również zalecane do usunięcia, aby odporność nie była osłabiona z powodu stałego obciążenia antybiotykami, które należy podać psu.

W przypadku przewlekłej blokady gruczołów para-odbytnych należy wykonać usunięcie soczewki. Dotyczy to sytuacji, gdy problem występuje bardzo często. Kiedy dochodzi do zablokowania, kanały są zamknięte, a sekret nie ma możliwości wyjścia na zewnątrz, nawet podczas próby oczyszczenia gruczołów. W tym przypadku pomaga tylko lekarz, ale dzieje się to rzadko i zupełnie inaczej - każdego tygodnia.

Usunięcie worka nie jest trudną operacją. Lekarz wykonuje dwa małe nacięcia powyżej gruczołów na skórze, a następnie są one usuwane i odcinane. Odbytnica odbytnicza z pierścieniem odbytu nie ulega zmianie, dzięki czemu pies w ciągu jednego dnia po operacji opróżnia się i czuje się dobrze: je, pije, bawi się i śpi. Aby zapobiec rozciąganiu się zwichnięć, lepiej karmić ją lekkim pokarmem i chodzić tak często, jak to możliwe, ponieważ podczas gdy pies nie w pełni się regeneruje, zwierzę nie może tolerować potrzeby.

Zapalenie gruczołów paraanalalnych u psów

Psy są anatomicznie ułożone tak, że po obu stronach odbytu znajdują się dwie symetrycznie ułożone worki, w których syntetyzuje się wydzielinę. Nazywane są gruczołami paraanal. Podczas ruchu jelit gruczoły są ściskane, a substancja o specyficznym zapachu wypuszczana jest na zewnątrz, z którą psy zaznaczają swoje terytorium, odstraszając konkurencję i przyciągając osoby przeciwnej płci. Czasami następuje ich zablokowanie i rozwija się stan zapalny gruczołów para-odbytu u psów. Daje to zwierzęciu duży dyskomfort i wymaga leczenia.

Przyczyny zapalenia gruczołów paraanalnych u psów

Przyczynami zapalenia gruczołów paraanalalnych u psów są:

  • nieprzestrzeganie zasad opieki;
  • osłabiona odporność;
  • urazy odbytu;
  • ciąża;
  • niewłaściwe karmienie (dużo białka, kości w diecie);
  • infekcja;
  • częste krycie.

Czynniki ryzyka

Czynniki ryzyka obejmują genetyczną skłonność poszczególnych ras do stanu zapalnego (buldogi, mopsy, jamniki, pekińczyk). Dobrze karmione siedzący tryb życia psy są również zagrożone. Do choroby może prowadzić do nieregularnego chodzenia psów.

Patogeneza

Patogeneza choroby polega na naruszeniu odpływu wydzieliny z gruczołów para-paralnych. W tym samym czasie przelewają się, następuje stagnacja, następuje ognisko zapalne. Wtórna infekcja jest połączona, ponieważ istnieje sprzyjające środowisko do rozmnażania wszelkiego rodzaju drobnoustrojów, powstaje ropień, który ostatecznie przerywa, powstaje przetoka.

Objawy zapalenia okołopaniczego u psów

Objawy zapalenia gruczołów para-odbytu manifestują się nienaturalnym zachowaniem psa. Pierwszym sygnałem jest chęć psa, by pocierał łup na dowolnej powierzchni. W ten sposób reaguje na swędzenie obszaru zapalnego pod ogonem. Czasami występuje ciągłe lizanie i ruch, charakterystyczne dla pcheł vykivaniya. Możesz czuć swoje opuchnięte gruczoły palcami, są wybrzuszone, a także możesz zobaczyć wizualnie zaczerwienienie i podrażnienie wokół odbytu.

Etapy

W początkowej fazie choroby występuje stopniowe wypełnianie worków, co powoduje bolesność podczas ruchów jelit, ale nie zapalenie. Następnie, na późniejszym etapie, pod wpływem mikroflory jelitowej, która łatwo przenika do obszarów podrażnionych, zapalenia zapalają się. Włókno paraanalne bierze w nim udział, topiąc tkankę, tworząc przetokę lub zapalenie tkanki łącznej.

Komplikacje i konsekwencje

Konsekwencje i powikłania zapalenia gruczołów para-odbytu są niebezpieczne, ponieważ mogą obejmować błonę śluzową odbytnicy w patologii, powodując takie choroby, jak zapalenie odbytu i paraproctitis. Ignorowanie tych samych problemów lub podejmowanie środków na zaawansowanym etapie może doprowadzić do śmierci zwierzęcia.

Rozpoznanie zapalenia paralepsofauny u psów

Rozpoznanie zapalenia paralepsofauny u psów opiera się na anamnezie stwierdzonej przez jej właścicieli, badaniu wizualnym, badaniu doodbytniczym, aw zaawansowanych przypadkach - na dodatkowych analizach.

Do diagnozy choroby mogą być potrzebne takie testy:

  • ogólne i biochemiczne badanie krwi;
  • chromatografia krwi;
  • badanie skrobania skóry pod mikroskopem, które jest przedmiotem diagnostyki instrumentalnej.

Diagnostyka różnicowa

Zadaniem diagnozy różnicowej jest postawienie prawidłowej diagnozy, nie mylić z przepukliną w kroczu, alergiami i obecnością robaków.

Leczenie zapalenia paracetaliny u psów

Leczenie zapalenia gruczołów para-odbytu u psów zaczyna się od ich oczyszczenia, co można zrobić niezależnie, bez wizyty u weterynarza. Aby to zrobić, musisz kupić sterylne rękawiczki i wazelinę. Po rozmazaniu palcem wskazującym wazeliną, wstrzyknąć ją do odbytu, po omacku ​​na sferyczną pieczęć i, przy niewielkim nacisku, wydobyć jej zawartość. Zrób to samo z drugą piłką. Zabieg najlepiej przeprowadzać w łazience ze względu na nieprzyjemny zapach wydzielanych wydzielin i konieczność umycia psa mydłem po nim. Aby uniknąć powikłań, po oczyszczeniu zapalają się świece przeciwzapalne, zatoki są myte antyseptycznie. Możliwe leczenie lekami przeciwbakteryjnymi, przeciwgrzybiczymi, przeciwbólowymi.

Leczenie farmakologiczne

Leki stosowane w leczeniu choroby zależą od ciężkości choroby. Zapalono świeczki na zapalenie gruczołów paraanalnych u psów. Najczęściej stosuje się metyluracyl, put i ichthol, proktosedil.

Methyluracil - świece, przyspieszające gojenie się ran, stymulujące czynniki ochronne. Wraz z wprowadzeniem odczucia pieczenia można odczuć. U ludzi może powodować alergie, zawroty głowy, ból głowy. Przeciwwskazane w białaczce, złośliwych chorób chłoniaka, szpiku kostnego.

Ulga bólu spowodowana blokadami novokainy. Stosowanie antybiotyków jest nieuniknione w przypadku ropni, powstawania przetok. Najbardziej skuteczne w zapaleniu gruczołów para-odbytu u psów są antybiotyki o szerokim spektrum działania, które zabijają zarówno bakterie Gram-dodatnie, jak i Gram-ujemne. To może być cefotaksym.

Cefotaksym - zastrzyki są podawane zwierzętom domięśniowo (0,5 g leku rozcieńcza się w 2 ml jałowej wody). Może wywoływać wymioty, biegunkę. Przeciwwskazane w chorobach wątroby i nerek.

Ta patologia charakteryzuje się swędzeniem w okolicy odbytu, co tłumaczy zachowanie zwierzęcia, jego niepokój, wiercenie na powierzchni łupu, nieprzyjemne gryzienie pod ogonem. Dexafort ma na celu złagodzić swędzenie.

Dexafort - hormon glikokortykosteroidowy, podawany raz (0,5-1 ml) domięśniowo lub podskórnie, po tygodniu wstrzyknięcia można powtórzyć. Długotrwałe stosowanie powoduje osłabienie mięśni, utratę masy ciała. Należy zachować ostrożność w przypadku psów w ciąży.

Gdy psom paraanalnym dochodzi do stanu zapalnego u psów, przepisywany jest także inny hormon, prednizon.

Prednizolon - z reguły psom podaje się kłąb w dawce 0,5 ml raz dziennie. Długotrwałe stosowanie obfituje w otyłość, pojawienie się wrzodów w przewodzie pokarmowym.

Leczenie przeciwgrzybicze przeprowadza się przy użyciu flukonazolu.

Flukonazol - występuje w kapsułkach, syropach, roztworach. Dawka wynosi 10-20mg / kg dwa razy dziennie. Możliwe działanie niepożądane w postaci rozstroju żołądka.

Witaminy i minerały są niezbędne dla psa do normalnego funkcjonowania przewodu pokarmowego, a zatem do terminowego i całkowitego opróżniania jelit, co jest kluczem do jego zdrowia. Zrównoważona dieta, która zawiera wszystkie niezbędne produkty, specjalne kompleksy witaminowe dla zwierząt pomoże jej w tym.

Fizjoterapia w leczeniu zapalenia gruczołów para-odbytu polega na wykonaniu ich masażu, a także nałożeniu ciepłych kompresów.

Wiele osób traktujących swoje zwierzęta ma tendencję do stosowania tradycyjnych metod leczenia w celu uniknięcia agresywnych skutków chemicznych narkotyków. Na podstawie objawów można zastosować zioła lecznicze, które zmniejszają stan zapalny (owoce anyżu, kminek, pietruszka), środki przeciwgrzybicze (nagietek, wrotycz pospolity, piołun, ziele dziurawca), gojenie się ran (babka, bazylia), przeciw robakom (wrotycz pospolity, czosnek). Leczenie ziołowe obejmuje zarówno picie przygotowanych mikstur, jak i ich zewnętrzne zastosowanie w leczeniu zapalonego paleniska. Jeśli masz problemy z piciem tego zwierzęcia, możesz dodać niezbędne zioła do karmy dla psów.

Homeopatia używa substancji toksycznych w swoich przepisach. Jego zadaniem jest redukcja toksyczności, niszczenie substancji do zera, zwiększanie jej aktywności biologicznej. W tym celu stosuje się rozcieńczenia. Pierwszy oznacza stosunek substancji czynnej do roztworu 1:10. W leczeniu ludzi i zwierząt należy stosować większe rozcieńczenie. Oto niektóre z tych narzędzi.

Traumel C - dostępny w tabletkach, maściach i roztworach do wstrzykiwań. W przypadku stanu zapalnego gruczołów para-odbytowych ma zastosowanie maść. Kilka razy dziennie nakłada się na okolice odbytu. U ludzi skutki uboczne były rejestrowane niezwykle rzadko w postaci alergii.

Phytoelite - maść, która zawiera wiele ziół leczniczych o działaniu przeciwzapalnym i regenerującym. Lek nakłada się cienką warstwą na uszkodzone obszary 2 razy dziennie. Czas trwania leczenia wynosi 5-7 dni.

Z przewlekłym zaparciem, które jest czynnikiem ryzyka wystąpienia zapalenia gruczołów paraanal, walczą przy pomocy takich środków jak Nux vomica-homaccord, homaccord helidonium. Przy niewystarczającym działaniu należy przepisać cardus compositum lub compositum śluzówki.

Nux vomika-homaccord - dla zwierząt terapia prowadzona jest w formie iniekcji. Czas trwania leczenia określa lekarz. Możliwe są alergie na komponenty.

Cardus Compositum - aktywuje siły odpornościowe, adsorbuje toksyny i usuwa je naturalnie. Wstrzyknięcie dla psa średniej wielkości będzie wymagało 2 ml substancji. Leczenie przeprowadza się, aż objawy znikną. Nie zidentyfikowano żadnych negatywnych skutków.

Leczenie chirurgiczne

W przypadku ciężkiego uszkodzenia tkanek podczas ropnia lub przewlekłej blokady gruczołów stosuje się leczenie chirurgiczne - sakulektomię. Polega na usunięciu worków z wydzieliną, ponieważ nie mają ważnych funkcji. Ta metoda jest znacznie bardziej humanitarna niż niekończące się przyjmowanie antybiotyków, co osłabia funkcje ochronne organizmu.

Zapobieganie

Działania profilaktyczne mające na celu zapobieganie stanom zapalnym gruczołów para-odbytu u psów obejmują dobrą opiekę nad zwierzętami, w tym odpowiednie zrównoważone odżywianie, częste chodzenie, terminowe czyszczenie gruczołów, jeśli nie występuje to samoistnie. Nie zapomnij o higienie dla zwierząt.

Prognoza

Dzięki szybkiemu leczeniu pies nie jest zagrożony. Zaniedbanie stanu, brak leczenia może doprowadzić do śmierci zwierzęcia.

Ekspert medyczny

Portnov Aleksiej Aleksandrowicz

Edukacja: Kijowski Narodowy Uniwersytet Medyczny. A.A. Bogomolety, specjalność - "Medycyna"

Zapalenie gruczołów paraanalnych, leczenie i oczyszczanie

Paraanalne gruczoły psa i ich czyszczenie

Gruczoły odbytu (paraanal) - grupa gruczołów skórnych psa, która przechodzi bezpośrednio do jamy odbytnicy lub w pobliżu odbytu. Gruczoły odbytu (paraanal) są pochodną potu i gruczołów łojowych. Sekret gruczołów odbytu (paraanal) ma ostry zapach, jasnożółty kolor, płynną konsystencję i służy jako ochrona przed wrogami, do oznaczania terytorium i przyciągania zwierząt przeciwnej płci.

Jeśli pies jest zdrowy, jego gruczoły para-analalne są uwalniane regularnie podczas defekacji.

Przyczyny chorób gruczołów odbytu (paraanal)


-siedzący tryb życia prowadzący do stagnacji sekretu
-predyspozycje genetyczne
-słaba odporność
-urazy
-zdenerwowany stolec z powodu niezrównoważonej diety (częste stosowanie kości i półproduktów z żył wołów)
-brak regularnych procedur higienicznych

Rodzaje objawów zapalenia


1) Zamknięcie odbytu, gruczołów paraangalnych.
Występuje z powodu naruszenia naturalnego odpływu i nadmiaru analnego, sekretów zatok paranalnych. Początkowo zwierzę nie wykazuje niepokoju. Gdy sekret zgęstnieje (zmieniając kolor na ciemnobrązowy) i tworząc płatki, zwierzę odczuwa boleśnie dotykanie ogona i ud kończyn tylnych. Wchłanianie wydzieliny do krwi prowadzi do silnego swędzenia, w wyniku czego pies stale swędzi i liże skórę nad podstawą ogona.

2) Zapalenie odbytu, gruczołów para-odbytu.
Kiedy bakterie dostaną się do rany, proces zapalny może rozpocząć się w gruczole paraanalnym i otaczających je tkankach. Jeśli nie nastąpi terminowe uwolnienie gruczołów z wydzieliny, pojawia się ropień lub ropień (który, gdy dojrzewa, przerywa i tworzy przetokę gruczołu odbytu lub paranalalu) - występuje ból podczas defekacji
- ból z hotba i nawet w stanie spokojnym - temperatura ciała wzrasta (czasami do 40 stopni)
Wobec braku aktywnych środków w leczeniu zwierząt śmierć nie jest wykluczona. Konieczne jest uważne monitorowanie zwierzęcia po otwarciu ropnia, aby zapobiec przerostowi rany tkanki łącznej i wystąpieniu przetoki.

Leczenie

  • instalacja drenażu i płukania ropnia solą fizjologiczną w połączeniu z łagodnymi środkami dezynfekcyjnymi) Jeśli ropień nie jest otwarty, zastosuj gorące, mokre okłady, aż do czasu dojrzewania, ropień dojrzeje, a następnie zostanie otwarty i spłukany. W łonie maści - z antybiotykami o szerokim spektrum działania (cefaleksyna lub amoksycylina z kwasem glauronowym)
  • czopki doodbytnicze (Proktosedil M, ichtyl).
  • Blokada Novocain za pomocą antybiotyku
  • Ogólnoustrojowy kurs antybiotyków od 5 do 15 dni.
  • w ciężkich przypadkach, wycięcie krzyża (usunięcie zatok odbytniczych)

Zapobieganie

  • regularne (co 3-9 miesięcy) mechaniczne oczyszczanie gruczołów dla psów (w zależności od stanu i predyspozycji do choroby) Po oczyszczeniu, traktujemy to miejsce chlorhegsidin (z serwetką) i wstawiamy do światła świecy Ichthyol, aby zneutralizować pozostałości sekretu.
  • mycie okolicy odbytu ciepłą wodą z mydłem w celu mechanicznego oczyszczenia gruczołów


Czyszczenie gruczołów paraanal odbywa się na dwa sposoby.

  1. Obok odbytu musisz znaleźć dwa wgłębienia (jeśli wyobrazisz sobie odbyt na godzinę, wtedy gruczoły będą odpowiadać godzinie 5 i 7). Przed kąpielą lepiej wyczyścić gruczoły, umieszczając psa w kąpieli. Trzymając lewą rękę jak najwięcej, cofamy ogon psa do tyłu, aby lekko otworzyć kanały gruczołów. Prawa ręka za pomocą serwetki z dwoma palcami lekko dociśnij po obu stronach obszaru odbytu. Oddzielony sekret jest usuwany za pomocą serwetki i zaczynamy myć psa.
  2. Załóż rękawiczki medyczne, nasmaruj wazeliną i włóż palec wskazujący do odbytu. Dotykamy gruczołu, a za pomocą większego palca wskazującego wyduszamy tajemnicę z dwóch stron coraz częstszymi ruchami masującymi. Świece przeciwzapalne są wyświetlane przez 3 dni.

Paraanalne gruczoły u psów, norma i patologia

W trakcie trzymania psa właściciel może nie być nawet świadomy istnienia gruczołów i z tego powodu może mieć nieprzyjemne wrażenia przez całe życie zwierzęcia. Dlatego po prostu trzeba wiedzieć, jakie paraanalne gruczoły są u psów, gdzie się znajdują i jak przeprowadzić podstawowe procedury sanitarne i higieniczne.

Anatomiczne cechy

Paraanalne gruczoły psa znajdują się pod ogonem i znajdują się po obu stronach odbytu. Jeśli trzymasz linię prostą przez środek odbytu, gruczoły będą poniżej.

Są zlokalizowane podskórnie. Zwykle nie jest widoczny i nie wyczuwalny. Zaognione, gruczoły rosną i mogą być odczuwalne jako zagęszczone nowotwory.

Gruczoły otwierają kanały w odbycie przed najbardziej muskularnym pierścieniem - zwieraczem. Struktura anatomiczna gruczołów paraanalowych jest podobna do potu i łoju. Sekret ich żółtego, lepkiego i specyficznego zapachu. Jest wydalany wraz z kałem podczas defekacji.

Błędem jest mówić, że gruczoły są jak worki. Oczywiście, mają one rezerwuar dla gromadzenia się wydzielin, ale w zasadzie ich gruczołowa tkanka jest bardzo rozgałęziona, dlatego czasami w patologiach nawet zabieg chirurgiczny nie daje pożądanego efektu.

Natura obdarowała takimi gruczołami całą rodzinę psów, a także niektóre inne ssaki (skunksy).

Dlaczego potrzebujemy gruczołów

Funkcją gruczołów jest produkcja i wydzielanie sekretu. Ale sekret jest konieczny dla:

  • etykiety terytorium;
  • "Komunikacja" z krewnymi;
  • raporty o lokalizacji;
  • przyciąganie płci przeciwnej.

Przyczyny patologii

Natura zapewniła wszystko. Normalne masy psów w kale mają dość gęstą konsystencję, są dobrze uformowane i twarde. Taka masa, przechodząca przez odbyt, ma zdolność masowania i jakby "hakowania" miejsca wydzielania wydzieliny, przeciągania jej wzdłuż.

Jeśli pies często ma nieukształtowany stolec, masa kału jest lepka, gęsta, lub nawet całkowicie nieobecna (zaparcie), a to trwa wystarczająco długo, wydzielanie nie występuje. Przyczyny naruszenia aktu defekacji i jednocześnie patologii gruczołów mogą być następujące:

  • zakłócenia w karmieniu. Dieta powinna obejmować białka, tłuszcze, węglowodany w postaci mięsa, kości, produktów mlecznych (pies jest mięsożernym). Ale przeniesienie do karmienia typu węglowodanów (zbóż) jest niedopuszczalne, prowadzi do częstych zaparć lub biegunki;
  • cechy genetyczne. Kupując szczeniaka, warto zapytać sprzedawcę o cechy przodków;
  • tłumienie odpowiedzi immunologicznej w wyniku stresu (zmiana miejsca zamieszkania, właściciel);
  • urazy odbytu z proliferacją tkanki łącznej;
  • niska aktywność fizyczna, ponieważ podczas poruszania się w procesie zaangażowane są prawie wszystkie mięśnie zwierzęcia.

Co dzieje się z sekretem i gruczołami?

Gruczoły wytworzyły tajemnicę, to w worku gruczołowym i przewodach, ale bez możliwości odpływu, sekret staje się wylęgarnią dla mikroorganizmów, a następnie następuje:

  • sekret jest skażony patogenną mikroflorą, a warunkowo patogenny nabywa zjadliwości (zwiększona aktywność);
  • mikroflora szybko się rozmnaża;
  • coraz więcej nowych tkanek gruczołowych jest zaangażowanych w ten proces i sąsiadujące tkanki łączne, mięśniowe i tłuszczowe;
  • sekret staje się od ciemnożółtego koloru, aż po brązowy, gruby, śmierdzący. W zależności od etiologii procesu tajemnicą może być:
  1. Ropa z (ropne zapalenie);
  2. Włókno fibrynowe (z zapaleniem włóknikowym);
  3. Krew (z naruszeniem integralności naczyń krwionośnych).
  • Tkaniny puchną, lokalna temperatura wzrasta, a czasem ogólna.
  • Reakcja zapalna obejmuje zakończenia nerwowe, co prowadzi do tego, że pies zaczyna czuć dyskomfort, ból i pieczenie.

Symptomatologia

Nawet bez naprawdę obserwowania psa, nie można nie zauważyć, że zwierzę się martwi, a miejsce dyskomfortu znajduje się pod ogonem w okolicy odbytu. Pies może usiąść i wstać, ugryźć się, polizać, próbować ocierać o przedmioty.

Miejsce problemowe będzie spuchnięte, zagęszczone, gorące, bolesne. Nie zawsze jest możliwe dokładne zmierzenie temperatury ciała w tym momencie ze względu na fakt, że lokalna temperatura w obszarze zwieracza jest podwyższona, co wpływa na odczyty termometru (dla pomiaru w odbycie).

Sekret rozpowszechniany przez mikroflorę gromadzi się i rozkłada (zjada) otaczające tkanki.

W rezultacie powstaje przetoka z kanałem wylotowym do odbytu lub do strefy nadnerczy. Początkowo stan jest ułatwiony przez fakt, że odpływ jest wytwarzany, zwierzę uspokaja się. W miarę upływu czasu przetoka również "zarastała", ale patologiczna reakcja wzrasta.

Diagnostyka

Jeśli po zbadaniu okaże się, że integralność skóry nie jest zerwana, wówczas procesy zachodzą całkowicie wewnątrz tkanek.

Palpacja może określić:

  • bolesność, którą można dostrzec z niepokoju psa;
  • nagromadzenie się wysięku, przesytu, ropy - z tym opuchniętym miejscem będzie miękka, sztywna i zmienna (jak gdyby wahała się);
  • wzrost lokalnej temperatury, który będzie wyraźnie odróżniał się po dotknięciu skóry.

Jeśli badanie ujawniło naruszenie integralności skóry, wówczas na powierzchni rany pojawią się strupy wysuszonego sekretu, ropy i krwi. Poprzez badanie dotykowe można określić aktualnie otwartą lub zamkniętą przetokę.

Leczenie

Pomoc składa się z:

  • czyszczenie mechaniczne (rehabilitacja);
  • terapia przeciwbakteryjna;
  • opieka chirurgiczna.

Niezależnie od przyczyn, pies musi zostać przedstawiony lekarzowi weterynarii przy pierwszych objawach stanu zapalnego. Nie można opóźnić diagnozy i leczenia. Jeśli zareagujesz szybko, proces może być zlokalizowany i zapobiegać nawrotom.

Jeśli przewody wydalnicze są zablokowane bez poważnego procesu zapalnego, wystarczy reorganizacja i problem zostanie rozwiązany.

Remediacja gruczołów

Jeśli niedrożność przewodów wydalniczych u psa nie jest rzadkością, wówczas zabieg czyszczenia i dezynfekcji węzłów chłonnych paraanal powinien być przeprowadzany co najmniej raz w tygodniu. Aby to zrobić, wystarczy wziąć niezapiętą mokrą serwetkę w dłoń i lekko naciskać na obszar odbytu. W tym samym czasie ogon musi być podniesiony do maksimum (nie z boku). W tym czasie zwierzę odruchowo rozluźnia mięśnie, a zabieg przeprowadza się szybko i łatwo.

Jeśli pies jest genetycznie predysponowany do zablokowania przewodów wydalniczych, to jest to również konieczne dla zwierzęcia, a także do czyszczenia uszu. Niektóre z procedur sprawiają, że cała akcja teatralna polega na wciągnięciu zwierzęcia do łazienki, w rękawiczkach. Wszystko to nie jest konieczne, ponieważ jest niepotrzebnym stresem dla psa.

Możesz wykonać zabieg przed kąpielą zwierzęcia, czasami po prostu myjąc obszar odbytu mydłem i wodą wystarczy, aby zapobiec blokowaniu przewodów. Jeśli rehabilitacja jest problematyczna dla właściciela, to raz na 2-3 miesiące zaleca się wizytę w klinice w celu wykonania zabiegu, jeśli jest to zalecane dla twojego zwierzaka.

Terapia antybakteryjna

Jeśli jednak w procesie tym uczestniczą tkanki sakralne, powstaje przetoka i nie ma możliwości skontaktowania się ze specjalistą, wówczas konieczne jest zastosowanie antybiotyków o szerokim spektrum działania. Najbardziej skuteczne są:

Są stosowane domięśniowo przez 6-7 dni. Nie rozwiąże to jednak całego problemu, ponieważ kanały mogą być zatkane, a sekret nie może zostać wyodrębniony.

Świece Ichthyol lub proctosedil są wstawiane do światła odbytu.

Opieka chirurgiczna

Odnosząc się do lekarza, można zalecić leczenie chirurgiczne - wycięcie tkanek gruczołowych z usunięciem zapalenia worka (sacculectomy), z późniejszym zaleceniem leczenia przeciwbakteryjnego.

Ponieważ żelazo nie jest zwarte, ale ma zdolność do wzrostu w tkankach, a następnie po usunięciu pojawiają się nawroty. Sugeruje to, że podczas operacji usunięto ropień (ropne jamy), gruczołową torebkę, ale nie całą gruczołową tkankę. Barwniki wprowadza się w celu całkowitego usunięcia, a wszystkie zabarwione tkaniny są ścięte.

Zapobieganie

Predyspozycji genetycznych nie można zmienić, ale warunki żywienia i utrzymywania zwierząt mogą poważnie wpłynąć na stan zdrowia zwierząt.

Terminowe, racjonalne żywienie, łagodna karma, która jest oparta na paszy pochodzenia zwierzęcego, pozwoli na to, aby składniki odżywcze były asymilowane i wydalane fizjologicznie masami kałowymi. Zwiedzanie zwierzęcia, spójrz, jak pies jest opróżniany. Terminowe wykrywanie niektórych problemów pomoże szybko rozwiązać sytuację.

Nie pozbawiaj zwierząt chodzenia, to przede wszystkim ćwiczenie, które w pełni przyczynia się do prawidłowego funkcjonowania całego organizmu.

Uwaga i opieka nad zwierzakiem to podstawa zdrowia. Właściwa konserwacja, terminowe karmienie i procedury higieniczne zapobiegną występowaniu chorób.

Czytaj Więcej O Psach

Właściwa dieta dla chihuahua: opinia hodowcy

Treść Weterynarze zgadzają się, że uformowana Chihuahua za kilogram wagi musi otrzymać od 50 do 80 gramów pokarmu dziennie. Część więcej dostaje szczenięta do ośmiu miesięcy i hiperaktywne psy.

Imiona i pseudonimy dla chłopców owczarków

Treść Większość z nas spędza dużo czasu na omawianiu i myśleniu o nazwie naszego nowego zwierzaka. Imię psa pokaże, jak na nią patrzysz, jak również twój związek z nią.