Treść

Mastif tybetański: Mity i rzeczywistość

Po przeczytaniu artykułów reklamowych w Internecie potencjalni właściciele najczęściej wyobrażają sobie mastif tybetański jako swego rodzaju niewyobrażalnego olbrzyma o wysokości metra i wadze stu kilogramów. Wielu z nich, wychowując szczenię, jest rozczarowanych, ponieważ tak naprawdę mastif tybetański jest dużym psem, ale nie wielkim. Dowody historyczne dotyczące Marco Polo i Darwina, którzy opisują psa o wysokości jednego metra, mogą odnosić się do tych pojedynczych okazów, które można znaleźć nawet teraz. Również w jednym egzemplarzu.

Natura zawsze dąży do stworzenia żywotnych zwierząt. Nadmiernie duże psy pracujące najczęściej osiedlają się na dziedzińcach miłośników wszystkiego, co wielkie i rzadko żyją długo. Patrząc na standard mastifa tybetańskiego, możesz dowiedzieć się, jak wysoki może być pies tej rasy. Ich minimalny rozmiar wynosi 66 cm dla mężczyzn i 61 cm dla kobiet. Górna granica wzrostu nie jest ograniczona. Waga waha się od 40 do 82 kg. W rankingu największych ras mastify tybetańskie zajmują 6. miejsce, podając się mastifowi angielskiemu, hiszpańskiemu i pirenejskiemu, dogowi i św. Bernardowi.

Dlatego jeśli nie masz ochoty zdobyć stu kilogramów mastifa tybetańskiego, istnieje tylko jedno wyjście - kupić dorosłego psa, który wcześniej umieścił go na wadze. To urządzenie jest w stanie szybko rozwiać mit, że mastify tybetańskie ważą 100 kg.

Aby mieć pewność, że mastify tybetańskie nie różnią się wielkością od psów, warto odwiedzić wystawę psów. Nawet niedoświadczona osoba będzie w stanie porównać rozmiary różnych dużych ras i wyciągnąć odpowiednie wnioski. Ogólnie rzecz biorąc, zdobycie żywego stworzenia o statusie właściciela ciekawości nie jest najlepszym wyborem. Pies wymaga miłości i komunikacji z rodziną. A jeśli nie rośnie bardzo duży, nie jest to powód, aby powierzyć go kierowcy lub dozorcy i oddać go. Bez względu na wielkość, tybetański mastiff na zawsze przywiąże się do swojej rodziny i bez wahania porzuci swoje życie, chroniąc je.

Ciekawe, że zdjęcia, które są używane na stronach reklamowych, pochodzą od średnich psów. Właściwa edycja i edycja zdjęć może zdziałać cuda. Dlatego nie powinny opierać się na jasnych obrazach - lepszą jazdę na szkółkach i zobaczyć nie tylko szczeniaki, ale dorosłe psy, aby wiedzieć dokładnie, co ich wygląd i wymiary jesteś pod wrażeniem. A co najważniejsze, jesteś pod wrażeniem charakteru tybetańskich mastifów i ich wyjątkowej samowystarczalności.

Waga i wysokość mastifa tybetańskiego

Wielu początkujących właścicieli tybetańskich mastifów jest zaskoczonych rozwojem swojego nowego psa. Najczęstszą skargą właścicieli jest to, że ich tybetański mastiff nie rośnie tak, jak powinien. Oczekują dużego psa i chcą, aby rosło szybciej. Weterynarze, którzy nie są zaznajomieni z rasą, również dodać oliwy do ognia, ponieważ oni nie rozumieją, że skała nie wchodzi w zwykły „standardowego” harmonogramu wzrostu i rozwoju psów. Zgodnie z normą, mężczyzna mastiff osiągnięcia wagi 45 do 73 kg, a wzrostu 66 do 76 cm, ale pies wzrosła i osiągnęła takie rozmiary, będzie wymagało dużo czasu i cierpliwości, jak mastif tybetański - powolnego dojrzewania rasy.

Nowonarodzone szczenięta

Średnio zdrowe, nowonarodzone szczenięta mastifa tybetańskiego ważą od 400 do 600 gramów. Ta waga zależy od wielu czynników, z których główną jest liczba szczeniąt w miocie. Tempo wzrostu szczeniąt w pierwszych tygodniach może wynosić od 50 do 150 gramów dziennie, większe szczenięta mogą zyskać od 0,5 do 1,2 kg na tydzień. Ponownie, zestaw zależy od wielu czynników, w tym od jakości i ilości mleka oraz liczby szczeniąt. Ważne jest, aby pamiętać, że największy szczeniak w miocie niekoniecznie jest największy, gdy dojrzewa.

Stół o średniej masie szczenięcia mastifa tybetańskiego o miesiące

Szczenięta do 1 roku

Szczenięta mastifów tybetańskich otrzymują nowe domy, zwykle w wieku 2-3 miesięcy. Konieczne jest, aby nowi właściciele zaplanowali ogólne badanie lekarskie swojego nowego psa. Prowadzenie osobistego harmonogramu wzrostu szczenięcia pomoże Tobie i weterynarzowi lepiej zrozumieć specyfikę rozwoju Twojego pupila.

Większość właścicieli i lekarzy weterynarii oczekuje średnich i dużych ras, aby osiągnąć ostateczny wzrost i wzrost w wieku 12-18 miesięcy, ale nie dotyczy to mastifa tybetańskiego. Szczególną uwagę należy zwrócić na rodowód i konkretne rasy, ponieważ niektóre linie mogą dojrzewać wolniej niż inne. Najlepszą opcją, aby dowiedzieć się, czego można oczekiwać od swojego psa, jest omówienie jego historii i rodowodu z hodowcą.

Ogólnie rzecz biorąc, kobiety średnio osiągają pełną dojrzałość w wieku 3-4 lat, podczas gdy mężczyźni dojrzewają 1-1,5 lat dłużej. Związek psa z jedzeniem, jego ogólny stan zdrowia i średnie tempo wzrostu pomogą ustalić, jak twój pies będzie się rozwijał przez lata. U dużych psów można czasem zaobserwować nieproporcjonalny rozwój poszczególnych części ciała. Głowa lub ogon psa może wydawać się zbyt duży, co jest normalnym procesem.

Szczenięta starsze niż rok

Miesięczne stopy wzrostu mogą znacznie zwolnić po pierwszym roku i często mogą być prawie niedostrzegalne. Możesz zauważyć, że Twoja TM przechodzi okresy przyspieszonego wzrostu, zależnie od pór roku. Wraz z nadejściem ciepłej pogody na wiosnę rozpoczyna się sezonowe wyrabianie mastifów, a spożycie żywności w tym czasie jest zwykle mniejsze. Zimniejsze jesienne miesiące, wręcz przeciwnie, zmuszają psy do spożywania większej ilości jedzenia przed nadchodzącą zimą.

Rozmiar rasy mastifa tygrysiego i dorosłego psa

Mastif tybetański należy do grupy psów mollussovnyh, charakteryzujących się imponującymi rozmiarami. Solidny wygląd przedstawicieli rasy uzyskuje się dzięki potężnemu szkieletowi i muskulaturze, a także gęstej sierści z wełny. Jednocześnie trudno jest oszacować wysokość i wagę mastifa tybetańskiego ze zdjęć. Kupując szczeniaka, właściciele nie zawsze wyobrażają sobie, jak się rozwija i jak wygląda dorosły pies w rzeczywistości.

Waga i wzrost szczeniaka o miesiące

Charakterystyczną cechą tybetańskiego mastifa jest powolne dojrzewanie zwierząt. Nieznajomość dynamiki i wzrostu młodych zwierząt często powoduje zamieszanie wśród właścicieli. Dlatego też, nabywając dziecko, lepiej wcześniej zapoznać się z informacjami opisującymi jego przyszły rozwój.

Natychmiast po urodzeniu szczenięta ważą 400-600 g. Waga każdego osobnika może być różna, w zależności od całkowitej liczby dzieci w miocie. Im mniej psów się urodziło, tym większe rodzą się. W pierwszych tygodniach życia masa ciała szczenika wzrasta o 50-150 g dziennie. Największe osobniki mogą rosnąć 0,5-1,2 kg na tydzień. Na tempo wzrostu wpływ ma liczba cieląt i ilość mleka u matki.

Mastif tybetański szczeniak waga tabeli

Mastif tybetański: charakterystyka rasy, charakter, zdjęcia, cena

Patrząc na zdjęcie tybetańskiego mastifa, nie można od razu zrozumieć, czy jest to pies czy lew. Bardzo duże zwierzę jest ozdobione grubymi włosami, które chronią psa przed zimnem. Na piersi i szyi tworzy gęstą grzywę, dzięki której mastif przypomina króla zwierząt - lwa. Pies jest przystosowany do życia w trudnych warunkach i należy do rzadkich, drogich ras.

Opis rasy - waga, wzrost, standard, zdjęcie

Te potężne zwierzęta z dobrze rozwiniętymi mięśniami działają dziś jako ochroniarz, stróż, towarzysz. Ale pełnią one jedynie dorosłe psy, które osiągnęły wiek 24-36 miesięcy.

Minimalna wysokość mastifa tybetańskiego, zgodnie z normą, powinna wynosić od 61 cm, a od mężczyzn od 66 cm. Waga nie jest określona standardem i może wynosić od 35 do 75 kg.

Wygląd Tybetańczyków powinien wyglądać następująco:

  1. Prostokątny format ciała. Wysokość w kłębie powinna być mniejsza niż długość ciała.
  2. Silne ciało o mocnych i ciężkich kościach, dobrze zakrzywionych żebrach i szerokim mostku zanurzonym poniżej łokci.
  3. Proste i szerokie plecy z lędźwiami, których mięśnie są dobrze rozwinięte.
  4. Lekko skośny zad ma również dobrze rozwinięte mięśnie.
  5. Muskularna szyja ma wyraziste zawieszenie i wypukłe kark. Dobrze wyrażone kłębowisko ukrywa kołnierz.
  6. Proste, mocne, muskularne kończyny o zwartych, ale dużych nogach. Tył jest szerszy niż z przodu.
  7. Puszysty, średniej długości ogon wysoko osadzony i może przytulać się na zadzie lub rzucać na plecy.
  8. Duża głowa z szerokim czołem i dobrze zaznaczoną guzowatą potylicą.
  9. Szeroki pysk z kwadratowym zakończeniem, który wyraźnie pokazuje przejście od głowy do przodu.
  10. Owalne, średniej wielkości oczy ustawione ukośnie. Zazwyczaj są koloru brązowego. Wygląd dorosłego psa wyraża wagę i powagę.
  11. Saggy, trójkątne, niezbyt duże uszy z miękką wełnianą osłoną na całej powierzchni.
  12. Mocna mocna szczęka z ugryzieniem prostym lub nożycowym.
  13. Ciemne usta szczelnie zakrywają szczękę.
  14. Nos z szerokimi nozdrzami jest dobrze pigmentowany.

Wygląd i rozmiar mastifa są imponujące. Rasa ta jest przystosowana do życia w trudnych warunkach Bhutanu, Indii, Nepalu.

Kolor i rodzaj wełny

Cienka struktura, gęsta i mocna wełna w mastifach tybetańskich w zimnym sezonie staje się gęstsza i gęstsza. Musi być sztywna, sztywna i prosta. Oceniając płaszcz na strukturze markizy, należy zwrócić szczególną uwagę. Kręcone, jedwabiste, falowane włosy są niedopuszczalne. Zarówno u samców jak i suk, grzywa jest dobrze rozwinięta, zdobiąc włosy w strefie spodni i na ogonie.

Dopuszczalne kolory standardowe:

  1. Brązowy kolor stały od złotego do czerwonego.
  2. Nasycony czysty błękit i czysta czerń.
  3. Czarny i niebieski z oznaczeniami.

Oznaczenia ("tan") powinny znajdować się po wewnętrznej stronie łap i ogona, pod oczami. Mały biały punkt na klatce piersiowej i białe plamki na końcach łap są dopuszczalne. Ślady od jasnobeżowego do czerwonego mogą znajdować się pod wargami. Pożądane jest, aby kolor był jak najbardziej czysty.

Opis cech charakteru

Trudno poruszać się dużemu psu, dlatego nie trzeba czekać na określoną aktywność podczas gier. Ale podczas gdy mastif nadal jest szczeniakiem, lubi bawić się ze wszystkimi członkami rodziny. Jeśli nikt nie chce z nim zadzierać, szczeniak uspokoi się i nie będzie przeszkadzał właścicielom.

Niezawodny i niezależny pies jest jednocześnie strażnikiem i obrońcą. Nie może czekać na zespół i samodzielnie rozwiązywać problemów związanych z jego pracą. Z poważnego dorosłego wyglądu nikt się nie ukryje. Zwierzę jest w stanie oddać życie za właściciela, który zasłużył na swoją miłość i zaufanie.

Mastify tybetańskie są samowystarczalne i mogą łatwo być same. Uwaga, że ​​muszą tylko czuć uczucie. Psy mają dobrą bystrość i rozwiniętą inteligencję. Jednocześnie są uparci i potrafią bronić swojego punktu widzenia. Robią to jednak, aby nie obrazić właściciela.

Mastify nie zwracają uwagi na małe psy, nawet jeśli szczekają na dużego psa. Ale na agresję dużych osób może odpowiedzieć.

W rodzinie zwierzak będzie uczestniczył we wspólnych sprawach i będzie odczuwał nastrój domowników. Jeśli w rodzinie jest niezgodność, pies będzie smutny.

Główne cechy charakteru mastifa tybetańskiego to:

  • nieufność wobec obcych;
  • nie wykazuje agresji u członków rodziny;
  • wie, jak kontrolować swój żar, ponieważ ma zarezerwowany charakter;
  • chroni wszystko, co jest mu bliskie i znajome;
  • zrównoważony, spokojny i nie szerzący się bez powodu.

Wielkie zwierzę łatwo zapuści korzenie w małych i dużych rodzinach, gdzie stanie się uniwersalnym ulubieńcem.

Szczenięta hodowlane

Angażowanie się w edukację zwierzaka powinno być od najmłodszych lat. Niezależny pies z godnością podczas treningu może być uparty. Lepiej jest, jeśli w treningu uczestniczyć będzie osoba z doświadczeniem i znajomością charakteru i psychologii psów pracujących. Mastify są strażnikami, którzy muszą być w stanie przekazać znaczenie swoich wymagań. Podczas szkolenia powinno być ostre i trudne.

Powinieneś także zająć się odciskiem zwierząt, czyli zastosować specjalne metody, dzięki którym pies przyzwyczaja się do osoby, upewniając się, że jest ona z właścicielem jednego gatunku i zaczyna mu ufać. Aby to zrobić, od trzeciego tygodnia życia z szczeniakiem trzeba grać i głaskać. Jeśli starszy szczeniak boi się osoby, oznacza to, że metody nie zadziałały, a pies nie może współpracować z osobą i nie zostanie jego przyjacielem i partnerem życiowym. Ale w większości przypadków mastify szybko przyzwyczajają się do wszystkich członków rodziny i są przyjaciółmi wszystkich.

Po tym, jak zwierzę opanuje nową rodzinę, należy ją nauczyć świata zewnętrznego. Wyjście na dwór i rozpoczęcie poznawania szczeniaka w otaczającym go świecie powinno nastąpić w wieku siedmiu tygodni. Podczas spaceru dziecko powinno być obce i mieć kontakt z otaczającą go rzeczywistością. Utrudnia to jego układ nerwowy i charakter.

Opieka nad Mastifami Tybetańskimi

Szczególną uwagę należy zwrócić na wełnę. Oczyść go specjalnym pędzelkiem. Powinien mieć miękkie naturalne włosie i długie zęby. W czasie pierzenia, czesanie odbywa się codziennie przez furminator dla długowłosych zwierząt lub puhoder. Między palcami włosy są okresowo przycinane nożyczkami z zaokrąglonymi końcami. W przeciwnym razie latem w tej wełnie śmieci zaplączą się, a zimą śnieg zamarza. Często nie zaleca się kąpać mastifów. Nawilżający podszerstek niszczy skórę i może prowadzić do zapalenia skóry i egzemy. Wystarczająca kąpiel dwa lub trzy razy w roku.

Obowiązkowe pazury do strzyżenia, na które trzeba uczyć zwierzątka w wieku szczeniąt. W przeciwnym razie, właściciel dorosłego zwierzaka z nożem do pazurów może nie być wpuszczony, a na pewno nie będzie w stanie sobie z nim poradzić i skutecznie wyciąć pazury.

Codziennie musisz sprawdzić zęby, a jeśli ugryzienie psa jest proste, oczyść je. Przy właściwym zgryzie nie można wyczyścić zębów mastifa. Jeśli ugryzienie psa jest niedokładne, powinno zostać udowodnione lekarzowi weterynarii, ponieważ żucie zębów może się pogarszać i postać kamienia nazębnego.

Ze względu na miękkie uszy zwierzęcia, może pojawić się zapalenie ucha środkowego, dlatego konieczne jest codzienne badanie przedsionków. Zwykle w ciągu dwóch tygodni tworzą widoczny kwiat, który należy oczyścić roztworem przeciwbakteryjnym.

Regularnie trzeba sprawdzać oczy psa. W razie potrzeby delikatnie wytrzyj wilgotną bawełnianą podkładką.

Bez względu na chodzenie i życie, należy przeprowadzić profilaktyczne leczenie zwierząt z pasożytów. W wełnie dużych puszystych psów bardzo często się atakują. Nie powinniśmy zapominać o odrobaczaniu, które powinno również być przeprowadzane regularnie.

Karmienie

Mastify tybetańskie jedzą stosunkowo mało i nie są zbyt wrażliwe na jedzenie. Dorosłe zwierzę powinno być karmione dwa razy dziennie. Od naturalnych produktów w jego diecie powinny obejmować:

  • surowa wołowina bez krwi;
  • chude jagnię;
  • gotowane mięso z kurczaka;
  • ugotowane podroby;
  • gotowana ryba morska bez kości;
  • surowe żółtko jaja (1-2 tygodniowo);
  • sfermentowane produkty mleczne (kefir, ser, jogurt, twaróg);
  • zgrubne rozdrabnianie chleba (szczenięta nie dają);
  • parzone płatki owsiane (kasza gryczana, semolina, jęczmień i ryż do wykluczenia);
  • warzywa, z wyjątkiem grochu i ziemniaków;
  • kreda i węgiel powinny zawsze być w małych kawałkach;
  • sól w małej ilości;
  • suszone owoce, ser, rodzynki jako zachęta podczas treningu.

Doskonałym środkiem ludowym dla robaków jest czosnek, który można podawać psu raz w tygodniu. Ząbek czosnku jest ukryty w kromce chleba z masłem lub mielony.

Mastify tybetańskie nie mogą być karmione następującymi produktami:

  • kiełbasy;
  • ziemniaki;
  • biały chleb i ciastka;
  • rośliny strączkowe;
  • przyprawy;
  • makaron;
  • kości w dowolnej formie;
  • surowy kurczak;
  • grube jagnię;
  • wieprzowina;
  • surowa ryba;
  • potrawy pikantne i tłuste;
  • marynowane potrawy;
  • żywność w puszkach;
  • produkty wędzone;
  • pikle;
  • słodycze

Karma dla zwierząt powinna być ciepła. Nie podawaj psu zimnego i gorącego pokarmu, rasa ma umiarkowany apetyt. Pies może nie mieć nawet kilku dni, a to jest normalne. Jeśli zwierzę będzie spożywać suchą żywność ze sklepu, należy wybrać etykietę premium i super premium.

Cena szczeniaki rasy mastif tybetański

Najlepiej wybrać psa nadzorującego i przyjaciela do rodziny w profesjonalnych żłobkach, które są wystarczające w Moskwie i całej Rosji. Tutaj otrzymasz szczeniaki od najlepszych producentów o wszystkich cechach rasowych. W hodowli szczenięta są szczepione, mają pełen pakiet dokumentów i są przenoszone do nowego właściciela już zsocjalizowanego.

Cena szczeniąt zależy od wielu czynników. To jest kariera wystawowa, rodowód, pochodzenie rodziców, typ naturalny. Na przykład w budach w Moskwie chłopcy z mastifa kosztują od 120 000 do 200 000 rubli. Cena dla dziewcząt wynosi od 80 000 do 150 000 rubli.

Duży pies o krnąbrnym charakterze - mastif tybetański, z właściwym wychowaniem, będzie doskonałym strażnikiem, towarzyszem i lojalnym przyjacielem wszystkich członków rodziny.

Mastif tybetański: jak wychować potężnego olbrzyma

Mastify tybetańskie są uważane za jedną z najrzadszych ras psów na świecie. Psy rdzenne - wielkie znalezisko, które nie jest przeznaczone dla wszystkich. Są odporni, silni i nieustraszeni, a ich historia owiana jest tajemnicą i legendami. I to pomimo faktu, że w ich ojczyźnie, w górach, ci niedźwiedzie jak olbrzymy zajmują się bardzo prozaicznym biznesem - strzegą domów, klasztorów i bydła.

Wiele stuleci temu pomocnicy pojawili się wśród himalajskich plemion koczowniczych - wielkich psów pracujących, wspomnianych zarówno w Arystotelesie, jak iw słynnym podróżniku Marco Polo. Wszyscy, którzy mieli szczęście spotkać się z mastifem tybetańskim, osobiście gloryfikowali jego moc i wytrzymałość. A nawet szczekanie - wydawało się, absolutnie zwyczajne, piesek - otrzymało najwyższą pochwałę. Nawet dziś głos Tybetańczyków uważany jest za jeden z najbardziej znaczących znaków czystości rasy. Jest głęboki, dźwięczny, basowy i aksamitny.

Charakterystyka rasy

Liczne legendy mówią, że rdzenny przedstawiciel skały był tak wysoki, jak potężny osioł i był tak zły, że nawet tygrys nie mógł walczyć z jego zapałem. Ale wizerunek współczesnego mastifa tybetańskiego jest niezgodny z faktem, że jesteśmy promowani przez legendy. Dzisiejsi Tybetańczycy to wielkie futrzaste "niedźwiedzie", które nienawidzą samotności, uwielbiają bawić się z ludzkimi dziećmi.

  • Waga. Może osiągnąć 65 kg. Dziewczęta mają mniejszą masę ciała - około 55 kg.
  • Wzrost W kłębie samce zgodnie ze standardem rasy muszą mieć co najmniej 66 cm, u samic dolny limit normalny to 61 cm.
  • Kolor Wełna prawdziwych Tybetańczyków może różnić się znacznie kolorem. Z reguły jest czarny z charakterystycznymi oparzeniami czerwieni. Biała gwiazdka na klatce piersiowej jest uznawana za akceptowalną. Mastif może świecić złotem, mieć szary podszerstek lub być całkowicie czerwony.
  • Długość życia. Mastif tybetański żyje średnio około 14 lat. Rasy aborygenów żyją często w wieku 17-18 lat, ale odmiany hodowlane nie mogą się pochwalić taką długością życia - żyją z reguły do ​​11-12 lat.
  • Postać. Wielkość mastifa tybetańskiego wzbudza strach. W rzeczywistości te psy są uważane za jednego z najbardziej przyjaznych przedstawicieli świata psów. Są właścicielami kontrowersyjnej natury. Z jednej strony kochają swojego mistrza. Z drugiej strony nie zawsze są gotowi się pod nim ugiąć, wykonując polecenia. Pies cyrkowy na pewno nie wyjdzie z Tybetu, bez względu na to, jak utalentowany jest ten nauczyciel.
  • Intelekt Początkowo psy były "naostrzone" pod ochroną, dlatego nie są obdarzone wysoką inteligencją od urodzenia. Ale dokładnie znają powierzony im biznes, intuicyjnie czują się kim są i kim są obcy.
  • Bezpieczeństwo i potencjał strażniczy. Własność tych psów jest wchłaniana z mlekiem matki. Nie trzeba ich uczyć, aby chronić dom, w którym żyją - znają to zadanie i wykonują je doskonale bez żadnej ubioru. Rzadko zdarza się spieszyć z właścicielami i ich rodzinami. Nie można utrzymać takiego giganta na łańcuchu, powinien on mieć swobodny dostęp do swoich zasobów, możliwość wyboru najbardziej odpowiedniego punktu widzenia terytorium.

Standard rasy

Powierzchowność starożytnej rasy można nazwać wyjątkową. Obojętne, patrząc na to piękno, nie będzie nikogo. Czasami wydaje się, że to wcale nie jest pies, ale mieszanina lwa z bujną grzywą i niedźwiedzia o gęstych długich włosach. Więcej informacji na temat zewnętrznego standardu rasy powiesz do stołu.

Tabela - standard rasy mastifów tybetańskich

Historia pochodzenia i ciekawe fakty

Historia rasy mastifów tybetańskich pochodzi od koczowniczych plemion zamieszkujących tereny górskie i podgórze Himalajów. Pierwsi właściciele nazywali swoje psy Do-khyi, co dosłownie oznacza "pies na łańcuchu". W noc niedźwiedziowatych psów postanowiono puścić smycz, dając im możliwość biegania po ich posiadłościach. Popularyzacja rasy rozpoczęła się stosunkowo niedawno - w latach 70. ubiegłego wieku. Po pierwsze, psy podbiły Wielką Brytanię, a po kolejnych 100 latach powstała ich dostawa do Wielkiej Brytanii. Główne kamienie milowe w historii rasy przedstawiono w tabeli.

Tabela - symboliczne daty w historii rozwoju mastifa tybetańskiego

Czy wiesz, że...

Mastif tybetański nie tylko wygląda przerażająco - zdarzają się przypadki, gdy pies stróżujący bił się w śnieżną panterę, nie wspominając już o wilkach. Legenda głosi, że sam Budda był jednym z pierwszych właścicieli takiego psa. Tybetańczycy wcale nie boją się kaprysów natury. Nie boją się śniegu, letniego upału czy przenikliwego zimna. Ich tajemnicą jest gruby miękki podkład i gruby wierzchni płaszcz, który służy jako niezawodny pancerz z zewnętrznych wpływów atmosferycznych.

  • Pies z annałów. Istnienie Tybetańczyków jest wymienione w zapisach starożytnych historyków. Zgodnie z zeznaniami, psy te były aktywnie hodowane w starożytnej Grecji i Asyrii. Ich głównym zadaniem były funkcje strażnicze. Ponadto, czworonożni strażnicy często brali udział w walkach gladiatorów.
  • Za granicą. Kiedy mastif tybetański znajduje się na terytorium, które powierzono mu w celu ochrony, lepiej, aby obcy nie przeszedł. Ale gdy tylko pies opuszcza swoje granice, staje się zupełnie "nie dbający" o obcych. W świecie zachowuje się spokojnie, spokojnie, a nawet obojętnie, jakby nic, prócz mistrza, w tej chwili nie miało żadnego znaczenia.
  • Potrzeba lidera. Ta rasa potrzebuje silnego i pewnego lidera. Posłuszeństwo wobec psa i tak nie jest na najwyższym poziomie. A jeśli podźwignie go łagodna osoba, wtedy nic dobrego z tego nie wyniknie. Pies musi widzieć w swoim właścicielu absolutnego lidera. Dopiero wtedy zaczyna go szanować, zdaje sobie sprawę, że główną rzeczą w domu jest istota o prostych nogach, a nie czworonożny zwierzak.
  • Przodek. Mastif tybetański jest protoplastorem wszystkich ras psów molosów, które istnieją dziś na planecie. Należą do nich psy pasterskie, w kształcie psa, walki i stada. Jest to tylko opinia, która nie jest poparta faktami historycznymi. Jednak wielu naukowców zgadza się z tym założeniem.
  • Wagi ciężkiej. W 2014 roku ustalono najcięższego przedstawiciela rasy, jego waga wynosiła 104 kg. Obecnie treserzy psów i naukowcy starają się ułatwić życie Tybetańczykom, aby zmniejszyć ich standardową wagę. Ze względu na dużą masę ciała, psy często doświadczają problemów ze stawami, które po prostu nie są w stanie wytrzymać masy ciała.

Odmiany

Chińscy eksperci od psów pewnie dzielą mastify tybetańskie na dwie odmiany - pre-chi i collet-chi. Na orientalnych wystawach są oceniane inaczej - w zależności od typu, do którego należą. W Europie Zachodniej podział ten jest uproszczony. Tabela wyjaśnia różnice między C-chi i Collet-chi, wskazując ich główne cechy.

Tabela - chińskie odmiany Tybetańczyków

W Chinach istnieje powiedzenie na temat: "Nawet najlepszy pre-hee jest najgorszym collet-hee." Oczywiście, jakiego rodzaju mieszkańcy Wschodu cenią więcej.

Treść i żywienie

Osobliwością mastifów tybetańskich w wieku szczeniąt jest dostrzegalna bezwładność. Nie spieszą się bez końca, jak inne dzieci, nie wykazują dużej aktywności. Te psy mają dużą wysokość i wagę, więc energia szczeniaka jest wydawana na gry w najmniejszym stopniu. Wiele z tego wydano na przekształcenie futrzanej piłki w poważnego misia z inteligentnymi, skupionymi oczami. Więc nie martw się, jeśli cipka śpi dużo, czasem nawet bez przerwy.

  • Opieka nad płaszczem. Tybetańczycy wyniszczają silnie, to cecha tej rasy. Jednak łatwo jest zadbać o ich wełniany płaszcz. Pielęgnacja dla psów nie jest wymagana. Wystarczy dwa lub trzy razy w tygodniu, aby roztrzepać podszerstek, potraktować psa witaminami na wełnę. Po przezwyciężeniu okresu linienia regularność pielęgnacji może zostać zredukowana do raz w tygodniu.
  • Procedury kąpieli. Podczas kąpieli mastif tybetański potrzebuje nie więcej niż raz na trzy miesiące. Jeśli jesteś właścicielem psa wystawowego, będziesz musiał częściej go kąpać, a po zabiegach kąpielowych konieczne jest osuszenie psa lub suki suszarką do włosów. Odbywa się to w połączeniu z czesaniem. Przepływ gorącego powietrza skierowany jest na płaszcz. Więc możesz osiągnąć pompę wełny, zmieniając stróża w eleganckiego przedstawiciela tego rodzaju.
  • Opieka nad pazurami i oczami. Pazury psów nie wymagają dodatkowych zabiegów, zwierzę miażdży je samodzielnie, zgodnie z harmonogramem chodzenia. Ale trzeba czyścić oczy raz w tygodniu za pomocą wacika zanurzonego w słabym roztworze naparu do herbaty.
  • Spis treści. Możesz zatrzymać puszyste dziecko, które wkrótce zmieni się w giganta, albo w mieszkaniu miejskim, albo w prywatnym domu. Pożądane - bezpośrednio w budynku, ale nie na ulicy. Ale jednocześnie pies powinien otrzymywać codzienne spacery dwa razy dziennie. Właściciele apartamentów powinni mieć świadomość, że najstarsza i największa rasa psów nie będzie w stanie czuć się komfortowo w "Chruszczow". Te psy potrzebują przestrzeni i przestrzeni.

Dieta

Lu Liang - hodowca, znana na całym światowym sprzedaży szczeniąt chińskiego potentata - zaleca karmienie Mastif tybetański jakości wołowinę bez smug, owoce morza przysmaki. Ale jeśli nie masz takiej możliwości, zbuduj dietę swojego zwierzaka, opartą na stole.

Tabela - Zasady karmienia szczeniaka mastifa tybetańskiego

Jedzenie jako szczenięta nie jest odpowiednie. Może być stopniowo wprowadzane do diety w dojrzałym wieku. Najpierw mieszając go z naturalną żywnością, a następnie podając w postaci suchej lub lekko zmiękczonej oddzielnie od reszty żywności. Podawaj przemoczone jedzenie, zamienione w owsiankę, to nie jest konieczne.

Szkolenie

Konieczne jest rozpoczęcie szkolenia w młodym wieku. Algorytm edukacji składa się z trzech etapów.

  1. Imprinting W rzeczywistości jest to szkolnictwo zaufania szczeniąt. Podczas wykonywania prostych ćwiczeń i czynności czworonożne zwierzę uczy się, aby nie bać się prostych stworzeń, zaczyna je wierzyć.
  2. Socjalizacja. Drugi etap edukacji jest zasadniczą kontynuacją imprintingu. Polega ona na codziennym chodzeniu szczenięcia, co pozwala na poznanie świata zewnętrznego, poznanie innych członków rodziny i innych mieszkańców miasta lub fauny kraju. Wczesna socjalizacja jest obietnicą odpowiedniego zachowania mastifa tybetańskiego w stosunku do innych zwierząt i człowieka.
  3. Przestudiuj wcześnie. Ogólny kurs treningu pozwala uczyć psa wykonywania podstawowych poleceń. Jest to konieczne przede wszystkim po to, aby właściciel mógł kontrolować psa nawet w najbardziej nieprzewidzianych sytuacjach.

Choroby i leczenie

Psy rdzenne (te, które Chińczycy przypisują odmienności Tsang-hee) rzadko zachorują. Nie ma praktycznie żadnych chorób, które są dziedziczone w ich rodzinie. Ale "Amerykanie" i "Brytyjczycy", będąc bardziej selektywnymi i zadbanymi, czasami "grzesznymi" problemami zdrowotnymi.

  • Wiek inwersji. Stan, w którym dolna powieka jest owinięta w środku. Problem można rozwiązać poprzez terminowe skierowanie do weterynarza, poprzez prostą interwencję chirurgiczną.
  • Dysplazja stawu biodrowego. Jest to choroba wrodzona, którą można zdiagnozować nawet u szczeniąt. Aby nie stać się właścicielem chorego szczeniaka, musisz nabywać zwierzęta wyłącznie w sprawdzonych miejscach - od renomowanych hodowców, którym można bezpiecznie zaufać. Stawy można korygować chirurgicznie, ale leczenie jest drogie. Co więcej, taki pies nie będzie mógł brać udziału w wystawach i mistrzostwach.
  • Neuropatia hipertroficzna. Choroba układu nerwowego, która objawia się w młodym wieku. Możliwe jest określenie choroby przez zachowanie i aktywność ruchową szczenięcia, który jest raczej słaby, niezdolny do wstania na łapach.
  • Choroby tarczycy. Można go również zdiagnozować we wczesnym wieku. Dzięki szybkiej interwencji medycznej i odpowiedniemu leczeniu można uniknąć poważnych problemów.

TOP pseudonim

Mastif tybetański jest wschodnim aborygenem. Rasa została wyhodowana w starożytnych Chinach, dlatego też od pseudonimów jej przedstawicieli często wieje Wschód.

W rzeczywistości właściciel ma swobodę wyboru sposobu uhonorowania swojego psa. W razie potrzeby może preferować słowiańskie imię, ponieważ nie ma w tym przypadku żadnych specjalnych zasad. Stół pomoże tym, którzy stracą życie i nie wiedzą, jak nazwać zwierzaka.

Tabela - Opcje tybetańskiego pseudonimu

Przegląd zdjęć

Zdjęcia przedstawicieli tej rasy uderzają nie tyle w skalę przedstawianych im postaci, ile ich wielkość i osobliwość. Czerwone i czarne psy przypominają olbrzymie chow-chows. I czarna podpalana, zaskoczona grubością i pompą włosów. Najstarsze psy są w niektórych miejscach jak pluszowe misie, ale "uśmiechnięty" pies przypomina, że ​​masz najlepszego stróża we wszechświecie.

Koszt i miejsce zakupu

W naszym kraju rasa tybetańska jest jedną z najrzadszych. Rasowe psy rodowodowe stają się bardzo trudne. Oprócz ekskluzywnych czerwonych mastifów, z których jeden stał się najdroższym psem na świecie. To szczeniak jest dość drogi. Średnio cena zaczyna się od 170 tysięcy rubli i sięga 700 tysięcy rubli (dane za styczeń 2018 r.).

Lista szkółek

Renomowane żłobki tybetańskich mastifów można znaleźć w Stanach Zjednoczonych i Europie Zachodniej. Ale mimo rzadkości rasy, w kilku miastach naszego kraju, a także w sąsiedniej Ukrainie, są też hodowcy hodujący hodowlę kudłatych olbrzymów:

  • Asantiko w Rowno (Ukraina) - http://www.asantiko.com.ua;
  • Zazimie w Kijowie (Ukraina) - https://www.tibet-mastif.com.ua;
  • Mój Złoty Lew w Sankt Petersburgu - http://www.mygoldenlion.com;
  • Mastif Way w Jekaterynburgu - http://mastif.gulliverland.ru;
  • Smart Bist w Jekaterynburgu - http://gp-ural.ru.

Decydując się na żłobek i po przestudiowaniu standardu wybranej rasy, należy porozmawiać z hodowcami, poprosić ich o wykazanie warunków życia psów. Nie byłoby źle, gdybym zapoznał się z rodzicami puszystych okruchów, które zamierzasz zaakceptować w swojej rodzinie. Dziesięciominutowa obserwacja wystarczy, aby wyciągnąć wnioski na temat charakteru i temperamentu matki i ojca.

Szczeniak jest gotowy do zamieszkania już w 45 dni po urodzeniu. W wieku półtora miesiąca niemowlęta są ważone, kontrolowane pod kątem zgodności z normami, sprawdzane jest ukąszenie - są sprawdzane. Po zakończeniu testu każde dziecko otrzymuje kartę szczeniaka, która później zostanie wymieniona na pełne dokumenty. W wieku półtora miesiąca jeden pies powinien zostać zaszczepiony jeden raz. Zaszczepienie musi być poprzedzone leczeniem przeciw robakom.

Recenzje

Mamy dziewczynę w wieku 7 miesięcy. Najmądrzejszy, wspaniały pies. To nawet robi różnicę, gdy nieznajomy (nie członek rodziny) przechodzi obok lub gdy go zaprosiłem - zupełnie inne zachowanie. Nawet dla nieznajomych, z całą swoją niespokojną żartobliwością i chęcią dotknięcia wszystkiego na ząbku (szczenię), wygląda jak pluszowa zabawka - robią z nią wszystko __))). Zespół pamięta wszystko 3-4 razy) doskonale. Nooo nie jest towarzyszem psa. To świetny strażnik i strażnik. To jest działająca rasa. Towarzyszem jest Labrador, Retriever, Pug i wiele innych ras. Wspaniała rasa - polecam dla tych, którzy mają dom, najlepiej z dużym podwórkiem. I nie możesz zamknąć drzwi).

Nasza dziewczyna, w wieku 8,5 miesiąca, zaczęła pokazywać swoją postać, warcząc, kiedy jadła w misce. Wtedy zdaliśmy sobie sprawę, że szczeniak nie jest prosty i pilnie zatrudnił tresera psa. Otrzymał dyplom. Po treningu z treserem psa, pies stał się bardziej posłuszny, zrozumienie z psem zostało dostrojone. Kilka razy, aby pokazać wytrwałość i pies rozumie, że ustawisz ton. Postać psa jest dyskretna. Jest bardzo inteligentna. Subtelny odczuwa nastrój właściciela. On wie, co robić, a co nie. Jeśli odejdziemy, grając wystarczająco dużo, z nadjeżdżających psów, po prostu mówię: powiedzcie do psa na razie i wszystko, co wie, że odchodzimy i już nie będziemy ciągnąć.

Musisz z nią porozmawiać. Kość na czaszce symbolizuje ich umysł. A nad oczami jasne plamy wskazują na istnienie w psie kolejnej pary oczu, co oznacza, że ​​zwierzę nigdy nie śpi i nie może zajrzeć w duszę każdego człowieka, czyniąc dobre i złe myśli w odpowiednim czasie. Biała plama na klatce piersiowej wskazuje, że pies jest bardzo odważny, ponieważ ma odważne serce. Biały znak na brodzie - pies z pewnością przyniesie szczęście swojemu właścicielowi.

Marinka Darling, http://irecommend.ru/content/vy-mechtali-obolshoi-sobake-rostom-s-cheloveka-luchshii-tibetskii-mastif-lyubyashchaya-i-pr

To nasz pierwszy pies, z wyjątkiem małego Toyuki, którego mamy już 3 lata. Dlaczego mastif tybetański szukał, wybrał i studiował przez 3 lata, szukał ochrony, ponieważ mylił się z budową własnego domu. Teraz Masyane ma prawie 10 miesięcy. Co jest dobre, co naprawdę lubię i pasuje do naszej rodziny: zrównoważone. Można powiedzieć, że psychikę można wzmocnić. Nie spieszy się z innymi psami, spokojnie reaguje na szczekanie wszystkimi rodzajami małych zabłąkanych kundli, a ten pierwszy nie wdaje się w bój; bardzo rozsądny. Nie trzeba powtarzać setki razy, aby dowiedzieć się, co jest możliwe, co jest niemożliwe; pilnuj początku miesięcy za pomocą 3.

Teraz mogę spokojnie usiąść z otwartymi drzwiami w mieszkaniu, które wpadną - to nie moja wina; nie hałaśliwy, nie obnosi się z każdym szelestem; cierpliwy Czeka spokojnie, kiedy się spotykam i ubieram, a potem idę na spacer z nią lub cierpię, gdy prawie dorosła córka już prawie jedzie.

Wymaga długich spacerów w umiarkowanym tempie. Moja wytrzymałość wzrosła, moje zdrowie poprawiło się po codziennym 5-8-kilometrowym spacerze.

Mastify tybetańskie są prymitywnymi psami i rodzą tylko raz w roku. Chociaż zgodnie z zasadami RKF, pies, suka powinna rodzić. Przynieś 4-8 szczeniąt do miotu. Zwykle dzieje się to zimą. Dwa lata temu, mastify tybetańskie były modne. Były one reklamowane na wszystkich stronach, a ich zdjęcia były pełne na stronach internetowych. Problem z zakupem takiego psa był problematyczny - kosztował co najmniej 100 tysięcy, a ofert było niewiele. Teraz są eksportowane z Chin. Rozmnażają się. I na Avito. py teraz wiele ofert na sprzedaż psów.

A wcześniej trzeba było zarezerwować szczeniaka, który jeszcze się nie urodził, i dokonać przedpłaty w wysokości 20 tysięcy. I poczekaj sześć miesięcy, aż urodzi się szczeniak. Teraz możesz kupić szczeniaka i za 20 tysięcy bez dokumentów oczywiście. Przed zakupem mastifa tybetańskiego musisz myśleć wiele razy, ponieważ pies jest duży i wymaga opieki, uwagi i edukacji.

W zeszłym roku zdecydowałem, że życie w mieszkaniu dla mojej rodziny nie jest odpowiednie, ponieważ bardzo kochamy zwierzęta. I zdecydowaliśmy się kupić prywatny dom. Po przeprowadzce do prywatnego domu pomyśleliśmy o kupieniu psa, przejrzeniu wszystkich ras, przypadkowo natknęliśmy się na rasę mastifa tybetańskiego i po prostu się w niej zakochaliśmy. Przejrzeliśmy wszystkie żłobki w Rosji i kilka szkółek w Europie, nadal zdecydowaliśmy, że chcemy wziąć tybetański mastif z chińskiego typu, aw sierpniu kupiliśmy dziewczynę Feng Huang z hodowli Long Cheng.

Postać to cudowne, bardzo sprytne psy, dobrze się strzeż, doskonale dogaduj się z innymi zwierzętami, moje dzieci jeżdżą na koniach, bez agresji, powściągliwe, wyraźnie wiedzą czego chcą, uparci, bezmyślni ludzie - w tym sensie, że zrób coś. Treść nie napotkała jeszcze problemów.

Wyjątkowa rasa psa Mastif tybetański

Gigantyczny gigant - tak zwany rasowy mastif tybetański, znany na całym świecie. Dlaczego zasłużyli na takie imię?

Pochodzenie rasy

Niezwykła historia rasy psów Mastif tybetański pochodzi z wielu stuleci. Ma ponad 4 tysiące lat i jest bogaty w najróżniejsze sekrety i legendy. Pierwsza wzmianka o rasie tybetańskiej mastifa pochodzi z 1121 r. Pne. e. Izolacja Chin przyczyniła się do tego, że te tybetańskie psy były w stanie zachować niemal nieskazitelny wygląd i czystość rasy do dnia dzisiejszego.

Tybet jest piękny i majestatyczny, ale warunki klimatyczne na całym terytorium są bardzo surowe. W takiej atmosferze mogły przetrwać jedynie silne fizycznie zwierzęta o grubym i długim futrze. Mastify tybetańskie posiadały wszystkie niezbędne cechy. Do tej pory znawcy psów na całym świecie nie ustalili autentycznej historii rasy.

Po podboju przez Brytyjczyków, a następnie przez Chińczyków z Tybetu, mastif tybetański został wywieziony do Europy. Następnie w opisie rasy zaczęto śledzić ślad europejski. Według jednej z legend, te gigantyczne psy były trzymane przez Czyngis-chana i Buddę. A wielki filozof Arystoteles sugerował nawet, że pochodzą one z kojarzenia tygrysa z psem. Na temat tybetańskiego giganta Marco Polo wymienionego w jego legendach.

W starożytnych opowieściach o mastifach tybetańskich historia opisywana jest jako giganci o złym usposobieniu.

W zapisach Herodota znajduje się wzmianka o niektórych "indyjskich" psach. Według niektórych informacji są one uważane za punkt wyjścia, od którego zaczyna się opowieść o świadkach, którzy byli obecni przy narodzinach tybetańskich mastifów. Dziś opis rasy nie zawiera obrazu złego potwora, pozostał tylko w mitach, a mastif tybetański jest uważany za rasę psów jako rzadkie i cenne zwierzę. Chińczycy nadal wierzą, że obecność tych świętych psów w rodzinie przyniesie zdrowie i dobre samopoczucie właścicielowi.

Główne cechy

W historii psów mastifa tybetańskiego ich użycie do ochrony przez mnichów i nomadów było szeroko rozpowszechnione. Większość historyków twierdzi, że to Tybetańczycy są przodkami wszystkich obecnie istniejących ras usługowych, takich jak buldogi, rottweilery, St. Bernards itd. Przy opisywaniu rasy mastifa tybetańskiego warto zauważyć, że jest to duży, wysoki pies o dobrze rozwiniętym szkielecie i silnych mięśniach.

Pojawienie się Tybetańczyków budzi mimowolny szacunek.

Mają dużą głowę z masywną czaszką. Kwadratowa twarz o małych, ale bardzo wyrazistych owalnych oczach. Kolor oczu w przeważającej mierze brązowe odcienie. Niskie trójkątne uszy mocno przytwierdzone do głowy. Nos jest wyraźny. Silne i mocne łapy. Ogon jest pokryty grubymi włosami, ma wysokie podest i zakręcony nad grzbietem. Z prowokacją z boku, zwierzę nabiera groźnego spojrzenia, wełna stoi na końcu, pojawia się niesamowity uśmiech, a nawet oczy zaczynają świecić czerwonawym światłem.

Wymiary i rodzaje kolorów

Wielkość mastifa tybetańskiego jest wyraźnie podzielona według płci. Samce są przeważnie lepsze od suk w wzrostu i wadze. Wzrost samców wynosi około 66 cm, suczka ma 61 cm, dorosły mastif waży średnio 60 kg, ale może ważyć do 80 kg. W mastifach tybetańskich rozmiary są imponujące w porównaniu do dużych psów innych ras.

Te psy mają luksusowy płaszcz z grubym podszerstkiem. W szyi mają prawdziwą grzywę, która czyni je bardzo podobnymi do lwów. Unikalna wełna na mastiffach była niezbędna, by przetrwać w zimnych warunkach pośród lodu i śniegu górskiego Tybetu. U mężczyzn wełna jest mądrzejsza niż suki.

W kolorze, standardem jest czysty, jednolity kolor.

Odcienie opalenizny mogą być różne: od białego do bogatego kasztanowca. Obecność białych plam na łapach, ogonie i klatce piersiowej. Następujące kolory to różne tybetańskie mastify:

  • czarny;
  • czarny podpalany;
  • szary i opalony;
  • gładki szary;
  • kawa;
  • złoty kolor różnych odcieni (od tybetańskiego mastifa czerwonego do tybetańskiego mastifa czerwonego)

W czasach starożytnych Tybetańczycy uważali, że szczególnie w kolorze tybetańskich mastifów ukryto cenne informacje symboliczne. Na przykład obecność lekkiego miejsca na piersi psa wskazuje na nieustraszone serce, a podobny biały znak nad oczami uosabia trzecie oko, które pozwala tym psom spojrzeć w duszę osoby i zobaczyć wszystkie jej intencje.

Charakter i temperament

Mastif tybetański o cechach tej rasy jest świetną strażą. Może być czarujący i czuły, ale tylko dopóki potencjalny rywal nie wpadnie w jego pole widzenia. Rozważ bardziej szczegółowo naturę mastifa tybetańskiego. Pies zawsze jasno ocenia sytuację, ponieważ od stuleci służył jako strażnik i koncentruje się na ochronie ludzi i terytorium.

W obecności swojego gospodarza prawie nigdy nie wykazuje agresji i jest przyjazny dla gości. Dopiero gdy zostaje sam w nocy, zmienia się w potężnego stróża, nieustannie sprawdzającego jego terytorium i ogłaszającego go głośnym, boomowym szczekaniem. W rasie mastifa tybetańskiego postać przejawia się w obecności zewnętrznej agresji, gotów jest natychmiastowo odmówić, niezależnie od tego, czy jest to drapieżnik, czy złodziej.

W żadnym wypadku nie można dokuczać psu.

Większość psów Mastifów tybetańskich traktuje dzieci z wielką cierpliwością i czułością, starając się je zadowolić. Pomimo tego, że zwierzęta lubią spać w ciągu dnia i nie śpią w nocy, nie tolerują bardzo dobrze samotności i mogą nawet popaść w depresję.

Sekrety edukacji

Jak prawidłowo wychować szczenię mastifa tybetańskiego? Biorąc pod uwagę historię opisu rasy, należy bardzo odpowiedzialnie wychowywać szczenięta mastifa tybetańskiego i poświęcić temu dużo czasu, wyraźnie rozumiejąc, że ostateczny wynik zależy tylko od ilości twojej miłości i ciężkiej pracy. Trening powinien być ukierunkowany na bezwarunkowe posłuszeństwo wobec właściciela, w przeciwnym razie zamanifestuje się uparta i rozmyślna natura Tybetańczyków. Od pierwszych dni pojawienia się szczenięcia w domu można nauczyć się prostych poleceń szkoleniowych, takich jak:

Wychowanie mastifa tybetańskiego następuje stopniowo, ale jednocześnie codzienne treningi muszą koniecznie odbywać się w spokojnej, przyjaznej atmosferze. Od urodzenia szczeniak tybetańskiego mastifa może rozwinąć posłuszeństwo poprzez różne gry. Angażują się w gry na świeżym powietrzu z wielką gorliwością. A przyciągając dzieci do tego, upewnij się, że wszyscy uczestnicy będą bardzo zadowoleni z procesu szkolenia. Są pewne trudności związane ze wychowywaniem szczeniąt, ale mimo to będziesz czerpać przyjemność z codziennej komunikacji z psem.

Warunki przetrzymywania

Opieka i utrzymanie mastifa wymaga wysiłku. Pamiętaj, że mastif tybetański o dużych rozmiarach jest całkowicie nieodpowiedni do mieszkania w mieście, ponieważ pies potrzebuje przestrzeni do normalnej aktywności życiowej. Prywatny dom z dużym terytorium - to idealne miejsce, w którym można znaleźć mastify tybetańskie.

Należy pamiętać, że należy chodzić z psem przez długi czas, co najmniej 2 razy dziennie przez 40-50 minut.

A ze szczeniętami czas chodzenia może wzrosnąć nawet 4 razy dziennie. Pamiętaj, że im szybciej zsocjalizujesz swojego psa, tym łatwiej będzie ci nim zarządzać w przyszłości. Nawet jeśli mieszkasz we własnym wiejskim domu, zaleca się czasami spacerować z psem w zatłoczonych miejscach. Pies potrzebuje dobrego wysiłku fizycznego.

Higiena i pielęgnacja zasługują na szczególną uwagę. Chociaż płaszcz Twojego zwierzaka jest gruby i długi, nie wymaga specjalnej pielęgnacji. Wystarczy 1-2 razy w tygodniu przeczesać go specjalnym pędzelkiem. W okresie wyniszczania i tybetańskich wylinek raz w roku - na wiosnę procedura ta musi być wykonywana codziennie. Rzadko zaleca się kąpać, po czym należy dokładnie osuszyć włosy suszarką do włosów.

Karma dla psów

Pies je dość dobrze, szczenięta mastifa tybetańskiego szybko rosną i przybierają na wadze o miesiące, ale o rozwoju fizycznym można mówić dopiero po 2 latach. Należy wziąć to pod uwagę przy sporządzaniu codziennej diety. Odpowiednio zbilansowane odżywianie jest niezbędne dla wszystkich psów, a to szczególnie. W okresie dorastania szczeniak zjada 6 razy dziennie. Szczenięta jedzą ułamek.

Uważnie obserwuj, ile jedzenia je twój szczeniak.

Od 4 do 6 miesięcy je już 4 razy dziennie. Mastif dorosły je tylko 2 razy dziennie.

Jak karmić tybetański mastif? Wybierając naturalne karmienie, oprócz chudego mięsa i ryb, w diecie należy uwzględnić zboża, warzywa, owoce i produkty mleczne. Świeża woda pitna powinna być zawsze dostępna dla psa. Podczas karmienia musisz przestrzegać prostych zasad:

  • w żadnym wypadku nie można przekarmić psa;
  • można karmić lub produkty naturalne, lub sucha żywność (mieszane przeciwwskazane);
  • podczas karmienia suchym pokarmem nie należy go namaczać wodą;
  • nie może karmić kości;
  • odżywianie powinno obejmować suplementy witaminowe.

Zdrowie i długość życia

Jak długo żyje ta gigantyczna rasa? Mastify tybetańskie mają doskonałe zdrowie, prawie nigdy nie chorują, ponieważ są potężnymi zwierzętami o dobrze rozwiniętej sylwetce. Nawet u dorosłych dysplazja stawu biodrowego występuje dość rzadko. Pies żyjący w komfortowym otoczeniu ma dłuższą żywotność. Zgodnie z opisem średnia długość życia mastifów tybetańskich wynosi 10-14 lat, ponieważ duże psy wytrzymują ciężkie codzienne obciążenia, co pozytywnie charakteryzuje rasę, ale prowadzi do szybkiego pogorszenia się ciała. Dlatego musisz uważnie monitorować stan zdrowia swojego zwierzaka.

Zaleca się regularne wizyty u weterynarza, szczególnie w ciągu kilku miesięcy od daty urodzenia, a także robienie zdjęcia rentgenowskiego raz w roku.

Ile kosztuje szczeniak i gdzie go kupić

Jest to najdroższa rasa psów na świecie. Pierwsze miejsce w rankingu drogich szczeniąt należy do nich. Trudno jednoznacznie odpowiedzieć na pytanie, ile kosztuje mastif tybetański. Koszt szczeniaka zależy od wielu czynników: im bogatszy rodowód, tym wyższa cena rasy. Charakter psa jest w dużej mierze zdeterminowany przez podobne czynniki. Ponadto cena zależy również od koloru, jakości ściółki i szkółki, w której uprawiane były mastify.

Jest przypadek, gdy szczeniak z mastifa tybetańskiego został sprzedany na aukcji za 1,5 miliona dolarów. Tak wysoka cena nie jest regułą, ale nie spodziewaj się kupować tej rasy za niewielkie pieniądze. Ile kosztuje mastif tybetański w różnych krajach? W Rosji cena w różnych szkółkach wynosi od 50 do 200 tysięcy rubli. Cena miotu od producenta o chińskich korzeniach jest zwykle nieco wyższa niż w przypadku europejskich korzeni. W Europie cena mastifa tybetańskiego może wynosić od 2 do 10 tysięcy euro. A w Chinach, gdzie mastif tybetański jest utożsamiany ze świętym bóstwem, szczenięta mastifów sprzedawane są za setki, a nawet miliony dolarów.

Wniosek

Rasa ta zasługuje na szczególną uwagę i szacunek. Długie życie wraz z człowiekiem sprawiło, że pies i pacjent zrozumieli zwierzęta, pomimo tego, że charakter mastifa tybetańskiego jest agordem i niezależny. Wszyscy właściciele tybetańskich mastifów twierdzą, że trudno nazwać to zwierzę wyjątkowym pod każdym względem psem. Dostając się za tybetańskiego mastifa, zyskujesz nie tylko nieustraszonego obrońcę, ale także prawdziwego lojalnego przyjaciela. Opinie hodowców o rasie psów rasy mastif tybetański sprawią, że będziesz pewien.

Mastif tybetański fotografia, opieka i utrzymanie psa

Charakterystyka rasy mastifów tybetańskich

Mastif tybetański (inne nazwy: "Mastif Tybetański Dro-Hi", "Tsang-Khi" (Zang-Khyi), "Bho-Thai" (Bho-thia), "Ke-Khor" (Ke-khor), Mas tybetański Tybetański Molos) - duża rasa psów, strażników, stróżów i towarzyszy.

Uważany jest za bardzo starą rasę, strzegącą tybetańskich klasztorów. Jego przodkowie służyli jako pies pracujący, chronili pasterzy koczowniczych w dolinach Himalajów przed drapieżnikami i pomagali im pokonać trudną ścieżkę. W dawnych czasach mastify mogły chronić całe wioski, których mieszkańcy bardzo cenili sobie doskonałe cechy strażników.

Każda wioska miała swój typ mastifa tybetańskiego, a każda miała własne historie i legendy. Dlatego, aby zrozumieć, co jest prawdą, a co fikcją, dziś jest bardzo trudne. Współczesne mastify tybetańskie różnią się również wyglądem, w zależności od regionu i klimatu siedliskowego.

W przeszłości opowieści o istnieniu ogromnego psa wyglądały bardziej jak mit niż prawda. Ale opowieści o ich gwałtownym usposobieniu sprawdziły się, ludzie bali się ich i traktowali jak dzikie stworzenia.

Kilka osób tego ogromnego i luksusowego psa przywieziono do Europy w czasach przywódcy Atilla Hunów. Istnieje wersja, że ​​ich potomstwo urodziło psy takie jak molossi: bokser, mastiff, św. Bernard.

W dziełach Arystotelesa, a później w notatkach Marco Polo znajdują się historyczne dokumenty opisujące moc, siłę i zacięty temperament tych gigantów.

Dziś żyją u podnóża Himalajów, gdzie stada są stadnymi i strzeżonymi domami, podobnie jak ich przodkowie wiele lat temu. Są odważni, czujni i wiarygodni.

W ojczyźnie tybetańskich mastifów najbardziej cenione są osoby z plamami przebarwionymi nad oczami. Starożytni wierzyli, że to druga para psich oczu. Dzięki nim te rasy mogły zobaczyć złe duchy nawet z zamkniętymi oczami i czuwać nad nimi.

Pierwsze mastify przywiezione do Londynu zostały natychmiast wysłane do zoo. Niestety, kilka osób, które nie mogły się dogadać w nowym dla nich europejskim klimacie, zmarło. I tych, którzy przeżyli, przypisywanych wielu dzikim zwierzętom. Na ich klatce wisiał nawet znak z napisem "Nie pasuj".

Interesujący fakt: 1 mastif tybetański waży aż 25 chihuahua.

Opis rasy mastifa tybetańskiego i standard MKF (FCI)

  • Grupa 2 (Pincher i sznaucer, Molossian, szwajcarskie psy pasterskie i inne rasy).
  • Sekcja 2.2 (psy jak psy pasterskie i górskie). Bez testu pracowników.

Na zdjęciu Mastif Tybetański strzeże prywatnego domu.

Ogólny wygląd: duży, ciężki, proporcjonalnie złożony z dobrze rozwiniętym szkieletem, mocnymi kończynami, mocnymi mięśniami i gęstą budową ciała. Pod skórą nie powinno być za dużo masy. Jest doskonale przystosowany do życia w ekstremalnych warunkach na dużych wysokościach iw chłodnych warunkach klimatycznych. Jego gruby płaszcz jest odporny na warunki atmosferyczne, masywny podkład utrzymuje ciepło. Łączy siłę, wytrzymałość i jest w stanie pracować w każdych warunkach klimatycznych. Wiek większości sięga raczej powoli, kobiety tworzą się 2-3 lata, mężczyźni dorastają nie wcześniej niż 4 lata. Mastify tybetańskie mogą różnić się strukturą fizyczną i typem, co wynika z wpływu środowiska, ekologii i metod hodowli szczeniąt.

Zachowanie / temperament: niezależny od postaci. Bardzo lojalny wobec swojej rodziny i jego terytorium.

  • Długość czaszki, od grzbietu potylicznego do stopy (przejście od czoła do kufy) jest równa lub nieco krótsza niż długość kufy od przejścia do czubka nosa.
  • Długość ciała nieznacznie przekracza wysokość w kłębie.

Format: prawie kwadratowy.

Głowa: duża, szeroka, ciężka. U osób dorosłych dopuszczalne jest zmarszczki od linii powyżej oczu do kącika ust.

Czaszka: lekko zaokrąglona z wyraźną wypukłością potyliczną.

Zatrzymaj przejście od czoła do twarzy: wyraźne.

Nos: Szeroki z dobrze rozwartymi nozdrzami. Kolor czarny lub tak ciemny, jak to możliwe w zależności od koloru.

Kufa: szeroka, kwadratowa, głęboka, dobrze wypełniona.

Wargi: rozwinięte, mięsiste zachodzą na dolną szczękę.

Szczęka / Zęby: regularne zgryz nożycowy, górne siekacze szczelnie nachodzące na dolne, silne szczęki. Zgryz prosty jest ważny.

Oczy: brązowe, im ciemniejsze, tym lepsze lub zgodne z kolorem sierści. Średniej wielkości, owalny, lekko skośny. Powieki ciasno.

Photo Mastif tybetański w rzadkim czerwonym kolorze

Uszy: średnie, trójkątne, wiszące, osadzone poniżej poziomu czaszki, ale powyżej poziomu oczu, lekko opadające do przodu. W stanie wzbudzenia wznoszą się. Gęsto pokryta miękkimi krótkimi włosami.

Szyja: mocna, muskularna z lekkim podgardlem. Szyja jest dobrze zdefiniowana. Włosy na szyi są grube, wystające, tworzą grzywę; u samic grzywa mniej wyraźna.

Powrót: prosty, muskularny.

Klatka piersiowa: głęboka, o średniej szerokości, z żebrami zaokrąglonymi do góry, nadającymi klatce piersiowej kształt serca. Dolna część klatki piersiowej jest obniżona poniżej łokci.

Ogon: ustawiony wysoko na górnej linii grzbietu, średniej długości. W ostrożnym stanie i w ruchu tybetański Mastiff trzyma wysoko, swobodnie rzucony na grzbiet. Mocno przykryte długimi włosami.

Były to kończyny: bezpośrednie, z mocnymi kośćmi i dobrymi kątami stawów, pokryte gęstą wełną.

Ramię: ukośny, muskularny.

Łokcie: patrząc ściśle wstecz. Nie należy ich włączać ani wyłączać.

Przedramię: prosty z mocnymi kośćmi.

Śródręcza: mocny, lekko nachylony.

KOŃCZYNY TYLNE: Mocne, muskularne, z dobrym kątowaniem. Widziane z tyłu, równoległe.

Uda: długi, mocny, z obszerną, silną muskulaturą.

Kolana: dobrze wyrażone.

Staw skokowy:silny, nisko położony. Wilgotne pazury do woli.

Stopy: duże, mocne, zaokrąglone. Palce zakrzywione, zebrane w bryłę z gęstymi włosami między nimi.

Nakładki na łapki: grube, czarne lub zgodne z kolorem.

Ruch: silny, pewny siebie, jednocześnie lekki i elastyczny, z dobrym chwytem i siłą. Zwiększenie prędkości sprawia, że ​​nogi są bliżej linii środkowej. W kroku wygląda bardzo niespiesznie. Mastif tybetański przystosowany jest do poruszania się po różnych terenach, wykazując wytrzymałość i zwinność.

Sierść jest gruba, gruba, włosy ochronne nie są zbyt długie, z grubym podszerstkiem, który staje się rzadki w ciepłym sezonie. Włosy są cienkie, ale szorstkie, proste i wystające. Szyja i ramiona są obficie przykryte, wyglądają jak grzyby. Ogon jest gęsto pokryty długimi włosami. Stopy na tylnych łapach.

Wady / wady: Każde odstępstwo od powyższych przepisów powinno być traktowane jako niekorzystne, a powaga, z jaką ten niedostatek powinien zostać oceniony, powinna być proporcjonalna do jego ciężkości, a także wpływu na zdrowie i samopoczucie.

  • Brak kondycji fizycznej i formy.
  • Głowa jest lekka lub zbyt wilgotna.
  • Zwinny narybek.
  • Wyraźne zawieszenie.
  • Duże i nisko osadzone uszy.
  • Jasne oczy.
  • Lekki nos.
  • Żeberka baryłkowe.
  • Ogon skręca się w ciasny pierścień, leżący na udzie.
  • Nadmierne lub wyprostowane rogi tylnych kończyn.
  • Przykuty ruch.
  • Wysokość poniżej minimum w granicach 2 cm.
  • Agresja lub tchórzostwo.
  • Przekrój głowy lub przodozgryz.
  • Inne kolory, z wyjątkiem wyżej wymienionych: biały, kremowy, szary, wątrobiany, fiołkoworóżowy, pręgowany i plamisty.

Pies z zaburzeniami fizycznymi lub behawioralnymi jest zdyskwalifikowany.

PS: Samce powinny mieć dwa normalnie rozwinięte jądra całkowicie opuszczone do moszny.

Kolor mastifa tybetańskiego

  • Czarny
  • Czarna podpalana
  • Niebieski z oznaczeniami lub bez.
  • Złoty, od bogatego płowy do głębokiej czerwieni.
  • Sable

Wszystkie kolory powinny być tak czyste, jak to możliwe. Kolor opalenizny może pochodzić od bogatego kasztana do jasnego odcienia. Biała plama jest dozwolona na klatce piersiowej. Na łapach dopuszczalna minimalna ilość białego koloru. Na oczach, na kończynach dolnych i dolnej stronie ogona, miejsca mogą spaść. Na twarzy dozwolone są okulary wokół oczu opalonej.

Postacie z mastifa tybetańskiego

Z natury mastifa tybetańskiego jest spokojna, kochająca, dobroduszna i zrównoważona rasa. Jest pewny siebie, niezależny i sam podejmował decyzje. Już sam jego wygląd wzbudza szacunek i podziw. Za nimi nie zwrócisz uwagi na tchórzostwo, nerwowość czy nierozsądną agresję, charakterystyczną dla małych ras psów. Jest tak samowystarczalny, że nigdy nie szczeka nad niczym.

Mastify mają doskonały instynkt warty i straży, są silne i wytrzymałe, doskonale czują swoje terytorium. Zawsze będą ostrzegać właściciela o przybyciu obcego, z silnym głośnym korze, ale nie szczekają nad drobiazgami.

Mastif Tybetański słucha właściciela i bez jego zespołu nigdy nie pójdzie pierwszy do ataku. W obecności właściciela spokojnie odnosi się do nieznajomych, nie wykazuje agresji, ale także nie pozwoli nieznajomemu zniknąć z pola widzenia, dopóki nie opuści swojego terytorium.

Photo Mastif tybetański o słodkim i miłym wyglądzie

Dobry stosunek do dzieci właściciela, dogaduje się ze wszystkimi członkami rodziny, w której mieszka. Ale pamiętaj, że ten pies jest ogromny, więc nigdy nie zostawiaj z nim małych dzieci. Traktuj również inne zwierzęta i psy tej samej płci.

Jest uparty i kapryśny, niełatwy w trenowaniu, więc początkującemu hodowcy trudno będzie go pokonać.

Mastif tybetański potrzebuje uczciwego właściciela o silnym charakterze i kochającym sercu. Potrzebuje dyscypliny, dyscypliny i pieszczoty, ale nie okrucieństwa. Nigdy go nie bij, zwiększy gniew i tchórzostwo. Naucz się znajdować wspólny język, a będziesz miał najlepszego przyjaciela na świecie.

Uwielbia spędzać czas z właścicielem, może leżeć godzinami u twoich stóp, spokojnie sapya. Adult Mastiff jest cichy i spokojny. Szczenięta Mastifów tybetańskich są z kolei pełne energii i siły. Mogą zburzyć wszelkie przeszkody na swojej drodze, więc potrzebują wczesnej socjalizacji i właściwego wychowania.

Jeśli nie masz czasu lub nie masz wystarczającego doświadczenia w planie szkolenia, koniecznie poproś o pomoc specjalistów w dziedzinie edukacji. Doświadczeni ludzie nauczą twój mastif do niezbędnych drużyn, jak prawidłowo zachowywać się w społeczeństwie ludzi, a otrzymasz cenne porady dotyczące edukacji tego olbrzyma.

Rasa ta jest stworzona do życia na ulicy. Wygodny przede wszystkim czuje się w suchym chłodnym klimacie. Dziedziniec, na którym spaceruje mastif, jest ogrodzony.

Uwielbia tarzać się w śniegu lub leżeć w cieniu drzew w letnim upale. Czasami wydaje się, że silny wiatr, opady śniegu czy burza śnieżna sprawiają mu przyjemność.

Mastif tybetański w wolierze

Photo Mastif tybetański w wolierze

Jeśli mieszkasz poza miastem i planujesz utrzymanie mastifa tybetańskiego na ulicy, powinieneś zbudować klatkę na świeżym powietrzu z padokiem i postawić pod budką. Rozmiar obudowy dla jednej osoby ma co najmniej 2 x 3 metry szerokości i 2 metry wysokości.

Ptaszarnia jest podzielona w sposób konwencjonalny na trzy części:

  • W trzeciej części będzie budka i łóżko dla psa, podłoga może być pokryta drewnianymi deskami. Powyżej budki i pieca należy zrobić szopę.
  • 2/3 należy obsadzić trawą, specjalną trawą lub pokrytą piaskiem.
  • Wlać konkretne miejsce spoczynku
  • Aby zrobić klatkę na świeżym powietrzu bez osłony, zwierzę może umrzeć z powodu przegrzania lub złapać zimno od deszczu i śniegu
  • Trzymaj mastiffa w wolierze bez kabiny

Nawet z zawartością woliery z mastifem tybetańskim musisz chodzić przynajmniej raz dziennie. Zawsze trzymaj się smyczy i kagańca, a pozbędziesz się nieprzyjemnych spojrzeń przechodniów. Konieczne jest nauczenie szczeniaka na smyczy od drugiego miesiąca życia. Spokojne długie spacery pomogą utrzymać mięśnie Twojego zwierzaka w dobrej kondycji.

Opieka nad Mastifami Tybetańskimi

Dorosły mastif tybetański - zdjęcie na trawniku

Opieka nad mastifem tybetańskim jest prosta, ale czasochłonna. Ponieważ jest to duża rasa, która ma gęste włosy, nawet proste czesanie zajmie dużo czasu. Kochający właściciel zawsze chętnie opiekuje się swoim pupilem, a gospodyni domagają się, aby zawsze potrzebował upragnionej wełny i dziergał ciepłe skarpety, rękawiczki i szaliki.

Czesanie: Tybetański płaszcz mastifa jest gruby, z gęstym podszerstkiem, bezwonnym "psem", szopami. Rzucają obfite, sezonowe wiosenno - jesienne.

Płaszcz przyjemny w dotyku w swojej strukturze przypomina moher lub dół. Zapobiega to masowemu tworzeniu się mat i można powiedzieć, że jest samoczyszczący. Wystarczy, aby pies otrząsnął się i znów wygląda na czysty.

Grzebienie mastiffa 1-2 razy w tygodniu za pomocą metalowej szczotki, po posypaniu wełną wodą lub mocno rozcieńczonym środkiem kondycjonującym.

Na szyi, uszach, pachach i na "spodniach" na tylnych nogach czasami pojawiają się maty. Muszą być traktowane sprayem, aby rozplątać sploty i rozczesać za pomocą plątaniny. Na koniec usuń resztki splotów za pomocą pukhoderki lub furminatora.

Podczas wylinki będziesz musiał codziennie czesać grzebień, aby usunąć martwe włosy i nadać im ładny wygląd. Aby ułatwić proces linienia, użyj puchkerka lub furminatora.

Nie zaleca się przecinania mastifa za pomocą maszyny, ponieważ spowoduje to przerwanie struktury włosa, termoregulację i może wywołać zapalenie płuc.

Należy kąpać mastif tybetański w jak najkrótszym czasie 1 raz w ciągu 3 miesięcy, lub gdy zostanie zabrudzony, aby nie zmyć naturalnego ochronnego tłuszczu tłuszczowego, który chroni skórę i płaszcz przed zamoczeniem i sprzyja ich samoczyszczeniu.

Po każdym myciu szamponem lub innym środkiem czyszczącym przywrócenie naturalnego nawilżenia skóry następuje w ciągu kilku dni, a zbyt częste mycie prowadzi do nadmiernego funkcjonowania gruczołów skórnych, co zwiększy zapach "psów".

Kąpielowy mastif tybetański jest dość żmudnym procesem, ponieważ jest ogromny i ma dość gruby płaszcz, który wysycha przez długi czas. Zimą wystarczy, że spadnie na czysty śnieg, a cienka wełna sama się oczyści. Najlepiej jest myć takiego giganta latem, ponieważ wysycha on przez bardzo długi czas.

Innym sposobem czyszczenia mastifa jest suchy szampon. Narzędzie jest wcierane w wełnę, a następnie dobrze czesane.

Pazury są przycinane 1 raz w miesiącu za pomocą maszynki do paznokci dla dużych ras. Aby pazury były bardziej miękkie i giętkie, opuść łapy zwierzaka na kilka minut w ciepłej wodzie. Ostre końcówki gładka pilnik do paznokci, aby uniknąć zadziorów. Zaleca się odcięcie ich pomiędzy palcami i nasmarowanie płatków łap olejem roślinnym, aby zapobiec pęknięciom.

Zęby i dziąsła regularnie sprawdzają zdrowe białe zęby bez płytki, dziąsła o przyjemnym różowym odcieniu.

2 - 3 razy w tygodniu, należy myć zęby specjalną pastą do zębów dla psów za pomocą dyszy na palcu lub szczoteczce do zębów. Aby zapobiec pojawianiu się płytki nazębnej, zwierzakowi podaje się przeżuwane pokarmy stałe lub specjalne zabawki, takie jak liny, traktowane za pomocą kamienia nazębnego.

Uszy: Wytrzyj małżowinę uszną wilgotną szmatką zanurzoną w ciepłej wodzie 1 raz w tygodniu. W zimnych porach, upewnij się, że twoje uszy są suche, a dopiero potem wypuść zwierzaka lub powstrzymaj się od tej procedury.

Zdrowy mastif ucha przyjemny różowy kolor, bez nadmiernej ilości siarki lub nieprzyjemnego zapachu.

Zauważywszy zaczerwienienie, niezwykły zapach, płyn wypływający z ucha, natychmiast skontaktuj się z lekarzem weterynarii w celu uzyskania pomocy i nie stosuj samoleczenia. Jest kilka powodów: od zapalenia ucha do ucha, a tylko specjalista będzie w stanie dokonać prawidłowej diagnozy i przepisać niezbędne leczenie.

Na zdjęciu Mastif Tybetański - szczeniak czekający na kolację

Oczy zdrowego mastifa tybetańskiego są błyszczące, bez zaczerwienień i ciężkich łez.

Mały poranny zrzut w kącikach oczu jest dopuszczalny i można go łatwo usunąć za pomocą czystej, miękkiej, niestrzępiącej się szmatki. To wyróżnia nagromadzony pył dnia.

Aby zapobiec zakwaszeniu, oczy zwierzęcia należy myć raz w tygodniu miękką, niepozostawiającą włókien ściereczką zwilżoną w bulionie z rumianku. Każde oko należy oczyścić czystą szmatką.

Z silną łzą, zaczerwienieniem, obrzękiem powieki, próchnicą, natychmiast skontaktuj się z weterynarzem.

Musisz nauczyć mastifa jakiejkolwiek procedury od najmłodszych lat, w przeciwnym razie po prostu nie poradzisz sobie z dorosłym zwierzakiem. Zawsze chwal i traktuj ją z przyjemnością po każdej procedurze.

Kleszcze i pchły: Traktuj swojego zwierzaka regularnie za pomocą ektopasożytów. Mastif tybetański ma gruby płaszcz, w którym bardzo trudno jest zobaczyć pchłę lub kleszcza.

Pchły - przyczyny alergii skórnych, robaków, różnych chorób zakaźnych, swędzących i lękliwych psów.

Iksyczne kleszcze są nosicielami śmiertelnej choroby dla psów - piroplazmoza (babeszjoza). Są szczególnie aktywne w okresie wiosenno - jesiennym, ale szczyt aktywności przypada na okres od maja do sierpnia do września.

  • Wysoka temperatura ciała, ponad 39 stopni
  • Letarg, apatia
  • Odmawia od wody i jedzenia
  • Żółte oczy
  • Mocz czerwony, brązowy lub brązowy
  • Pada na tylne nogi

Jeśli zauważysz podobne objawy, natychmiast zwróć się o pomoc do weterynarza. Tylko specjalista dokona prawidłowej diagnozy i pomoże uratować życie Twojego zwierzaka.

Obecnie istnieje kilka rodzajów produktów pasożytniczych:

  • Krople na kłębach - do 3 tygodni
  • Podawać tabletki tylko po konsultacji z weterynarzem.
  • Spray - rozpylić psa przed walką, a przy silnym zakażeniu pchełami rozpylać również łóżko i inne rzeczy zwierzęcia domowego
  • Kołnierz działa przy stałym zużyciu

Posiłki mastifów tybetańskich

Mastif Tybetański - zdjęcie na kanapie

Żywienie mastifa tybetańskiego jest odżywcze i zrównoważone, wzbogacone o witaminy i minerały niezbędne do utrzymania zdrowia takiego giganta. Długi okres wzrostu, duży rozmiar ciała i aktywność fizyczna sprawiają, że właściciel myśli o najlepszym sposobie karmienia tybetańskiego mastifa, przy jednoczesnym utrzymaniu zdrowego i energicznego psa.

Stawy dużych ras zawsze są dużym obciążeniem, dlatego bardzo ważne jest zapewnienie mastifowi szczeniąt w okresie wzrostu zrównoważonej diety z niezbędną ilością wapnia.

Mastif tybetański może być karmiony wysokiej jakości gotową żywnością lub naturalną żywnością. Co najważniejsze, nigdy nie mieszaj dwóch rodzajów żywności w jednym karmieniu, jest to bardzo szkodliwe dla przewodu pokarmowego.

W misce powinna zawsze być świeża, czysta woda. Naturalna żywność otrzymuje świeżą, pokojową temperaturę. Porcję należy spożyć w ciągu 20 minut.

  • Wołowina parzona wrzącą wodą
  • Zad, części bulionowe, płuca, serce - gotowane
  • Mielona wołowina daje małe szczenięta
  • Kurczak, indyk, królik
  • Ryba gotowana na morzu
  • Owsianka (ryż, kasza gryczana, można mieszać 1: 2, gotowane w bulionie o niskiej zawartości tłuszczu)
  • Fermentowane produkty mleczne (kefir, niskotłuszczowy twaróg, jogurt, ryazhenka)
  • Marchewki z warzywami, dynia
  • Owoce jabłka
  • Zieleń
  • Olej roślinny 1 łyżeczka dziennie

Uwaga: owoce i warzywa, aby wprowadzić jeden nowy produkt dziennie, i monitorować reakcję organizmu, aby uniknąć alergii!

  • Tłuste mięso wieprzowe, jagnięce
  • Słodycze
  • Czekolada
  • Kościane rurowe kości
  • Surowe jaja
  • Orzechy
  • Produkty piekarnicze
  • Makarony
  • Wędzone mięso
  • Napoje gazowane
  • Baranek
  • Świeża cielęcina
  • Ziemniaki
  • Przyprawy
  • Ryba rzeczna

Czytaj Więcej O Psach

W jakim wieku można uwolnić psa

Treść Pierwsze krycie psa jest kwestią odpowiedzialności i znaczenia. W artykule omówimy dzianie psa, kiedy warto zacząć, jak rozwiązać psa, jak często pies może być dziany, w tym artykule znajdziesz odpowiedzi na wiele pytań, ponieważ ważne jest rozważenie kwestii dziania z różnych stron.

Robaki w psich odchodach: jak wyglądają i co robić

Treść Patologie robaków są jedną z najbardziej typowych chorób, które weterynarze i sami hodowcy nieustannie napotykają na swoich pupilach. Pasożyty są bardzo "pomysłowe", mogą dostać się do organizmu psa na wiele sposobów.

Największe psy na świecie (14 dużych ras)

Treść Istnieje błędne przekonanie, że duże zwierzęta są złe, agresywne i niebezpieczne. Ale za odpychającą zewnętrzną surowością i okrucieństwem kryje się dobroć, oddanie i miłość.