Choroby

Masa Szpicu Pomorskiego od miesięcy - zdjęcia szczeniąt

Szpic pomorski jest rasą ozdobną. W AKC 21 ras reprezentowanych jest w grupie psów ozdobnych, a pomarańczowy jest jednym z najmniejszych.

Zgodnie z normą masa dorosłego szpica pomorskiego powinna wynosić od 1,9 do 3,5 kg. Wysokość dorosłego zwierzęcia - 20 cm.

Waga szczeniaka

Waga nowo narodzonych szczeniąt waha się od 90 do 120 gramów, co daje w ciągu dnia lub dwóch podwojenie. Od tego momentu zaczyna się szybki wzrost. Główny wzrost liczby pomeranianów spada do 9 miesięcy. Od 9 do 12 miesięcy może wystąpić niewielki wzrost masy ciała, może nawet do 0,5 kg.

Kiedy waga zaczyna się stabilizować, pomarańcze mogą nadal rosnąć nieznacznie na wysokości aż do wieku 12-15 miesięcy, co daje starszym psom gładszy i gładszy wygląd.

Pomorski stół wagi Spitz

Dorosły rozmiar psa

Ci, którzy kupują tę rasę, często oczekują psa o wystarczająco małym rozmiarze. Dlatego niektórzy właściciele mogą czuć się zawstydzeni, gdy ich pies rośnie bardzo szybko lub przerasta oczekiwaną wagę.

Należy pamiętać, że to normalne, że pomarańcze szybko rosną od urodzenia do 6 miesięcy. Niektóre z nich z późniejszym dojrzewaniem mogą mieć okresy szybkiego wzrostu do 9 miesięcy. Wzrost pomarańczy spowalnia się po około 10 miesiącach, a gdy osiągną wiek 1 roku, ich wielkość jest bliska lub bardzo bliska maksymalnej wartości.

Jeśli jednak Szpic Pomorski jest genetycznie zaprogramowany na ponad przeciętny, może rozwinąć się do 15, a nawet 18 miesięcy.

I chociaż może być zaskakujące, że Twój Pom rośnie w psa większego niż oczekiwano, może to mieć swoje zalety. Większy pies jest często łatwiejszy w opiece pod pewnymi względami, a także jest silniejszy i mniej podatny na obrażenia.

Wideo - rozwój pomorskich szczeniaków

Zdjęcie Szpica Pomorskiego w 1 miesiąc

Zdjęcie Szpica Pomorskiego w 2 miesiące

Zdjęcie Szpica Pomorskiego w 3 miesiące

Standardowa hodowla szpic pomorski

Standard dla Szpicu Pomorskiego został przyjęty przez American Kennel Club. Cechy tej rasy to wyjątkowy kompaktowy korpus i rozmiar, nadający ciału kształt kwadratu. Szpice pomorskie wyróżniają się czujnością i wielką pomysłowością. W tym artykule poznasz pozostałe podstawy standardu Spice Pomorskie.

Podstawy normy

Standard Szpicu Pomorskiego obejmuje następujące cechy:

  • rozmiar i waga;
  • głowa;
  • ciało;
  • kończyny;
  • osłona z wełny;
  • przycinanie;
  • kolor;
  • ruch;
  • temperament.

Wymiary

Aby pies mógł być wystawiony na pokaz, jego waga musi wynosić od 1,4 kilograma do 3,2 kg. W idealnej sytuacji Szpic Pomorski powinien ważyć od 1,8 kilograma do 2,3 kilograma. Waga musi odpowiadać wzrostowi.

Wzrastający standard szpic powinien wynosić 18-22 centymetrów. Jeśli wysokość jest mniejsza niż 18 cm, jest to uważane za wadę. Główne wymiary i wagę pomerańskiego szpicla można szczegółowo przeanalizować w poniższej tabeli wzrostu i wagi dorosłego psa:

Proporcje

Harmonia w spójności, gęsta i silna budowa - cechy charakterystyczne tej rasy. Łapy średniej długości są rozmieszczone proporcjonalnie do ciała, co razem zapewnia dobrą równowagę stabilności.

Stosunek wysokości psa do długości ciała wynosi odpowiednio 1: 1, ma kształt kwadratu.

Budowa ciała

Ciało szpica pomorskiego, zgodnie ze standardem, powinno być zaokrąglone, z głęboką, ale niezbyt obszerną klatką piersiową.

Głowa

Głowa jest proporcjonalna do ciała psa. Ma kształt klina przypominający czaszkę lisa.

Ciemne oczy są średniej wielkości i nie są zbyt blisko siebie, ale nie są zbyt blisko siebie. U zdrowego psa powinny świecić. W monochromatycznych przedstawicieli rasy o niebieskich i brązowych odcieniach wokół oczu nie ma pigmentacji. W innych przypadkach wokół oczu występuje czarna pigmentacja.

Uszy są stosunkowo blisko siebie i mają niewielki rozmiar. Na Pomorzu powinny zawsze znajdować się w pozycji stojącej, trójkątnej.

Czaszka jest średniej wielkości i wystarczająco szeroka między uszami. Zwężenie do nosa, ma dobrze zdefiniowane przejście od twarzy do czoła. Zaokrąglony wygląd czoła jest dość obszerny.

Jeśli pomorski szpic-pies ma czaszkę w kształcie kopuły o zaokrąglonym kształcie, oznacza to, że jest to wada.

Nie ostro zarysowana twarz psa jest bardzo cienka i ma wyraźne przejście. Długość czaszki do długości kufy wynosi 1: 2. Kości policzkowe są zaokrąglone i nie powinny wystawać.

Mały okrągły nos ma czarny kolor. Wyjątkiem są brązowe pomorskie przedstawicielki rasy - mają ciemnobrązowy nos.

Brak pigmentacji na ustach jest dopuszczalny tylko w pomorskich monochromatycznych kolorach brązowym i niebieskim. We wszystkich innych przypadkach powinna występować czarna pigmentacja wokół warg.

Prawidłowy zestaw zębów u psa musi mieć czterdzieści dwa małe zęby. W tej małej rasie brakuje niektórych przedtrzonowców.

Ugryzienie przypominające nożyczki, czyli wewnętrzna powierzchnia górnej szczęki, powinna z trudem dotykać zewnętrznej powierzchni żuchwy. Jeden wystający ząb nie jest uważany za wadę normy, ale jeśli cała żuchwa wystaje, jest to już defekt.

Obudowa

Ciało przedstawicieli rasy szpic pomorski, zgodnie ze standardem, powinno być krępe, zaokrąglone. Dobrze rozwinięte żebra okrągłe unoszą podciągnięty brzuch. Skóra napięta do ciała nie tworzy fałd.

Mocny grzbiet małej długości ma kształt linii prostej i jest doskonale rozwinięty. Aby szpic pomorski uniósł wysoko głowę, musi mieć ukośne łopatki.

Trwała przystawka o małych rozmiarach ma lekko wypukły kształt.

Szyja psa w ramionach jest wyluzowana, kontynuując prostą linię grzbietu. Z powodu puszystego podszerstka szyja wydaje się bardzo mała.

Piersi przedstawicieli tej rasy powinny być głębokie, ale jednocześnie niezbyt obszerne.

Ogon jest jedną z najbardziej charakterystycznych cech szpicu pomorskiego. Zgodnie ze standardem musi być gładka i znajdować się wysoko nad grzbietem, tym samym zaokrąglając sylwetkę psa. Końcówka skręca ogon.

Samce powinny mieć całkowicie rozwinięte jądra w mosznie.

Kończyny

Kończyny przednie

Doskonale wyważone ciało psa ma proste kończyny przednie, stojące proporcjonalnie do ciała. Mają one średnią długość i są równoległe do siebie.

Ramiona są ciasne do klatki piersiowej i mają prawie taką samą długość. Mają dobrze rozwiniętą muskulaturę.

Łokcie ciasno przylegają do klatki piersiowej, ale nie za blisko siebie. Posiadaj dobrze rozwinięty staw łokciowy.

Przedramiona średniej długości są mocne i proste.

Śródręcza składają się z mocnej struktury. Są one ustawione pod kątem 20 stopni względem pionu.

Łapy tej rasy przypominają mały rozmiar kota i zaokrąglony kształt. Palce są tej samej długości. Szpic pomorski ma wszystkie kolory, z wyjątkiem brązowego, pazury są koloru czarnego, jak płatki łapy.

Kończyny tylne

Według standardowych stawów skokowych nie można obracać w żadnym kierunku. Od piętek do stawów skokowych tylne nogi przedstawicieli tej rasy muszą być równoległe do siebie i prostopadłe do powierzchni. Biodra i nogi są tej samej długości. Jeśli łapy mają wilcze pazury, muszą zostać usunięte na czas. Łapy przypominają kota, z wygiętymi palcami.

Jeśli stawy skokowe są obracane w dowolnym kierunku, jest to uważane za wadę. Ponadto, zgodnie ze standardem, za słabe kończyny tylne uważa się za wadę.

Wełniana osłona

Herb przedstawicieli rasy szpic pomorski podzielony jest na trzy części, którymi są:

Płaszcz jest na ciele z podwójnej warstwy: pierwsza warstwa to gruby podszerstek składający się z krótkich i miękkich włosów, druga warstwa to gruba, błyszcząca wełna z długim stosem szydełka.

Wełna bogato przykrywa ogon Szpicu Pomorskiego.

Piękny i niezwykle gruby płaszcz pokrywa przednie nogi psa. W górnej części uda, aż do stawu skokowego, znajduje się puszysty, długi włos, który pokrywa pozostałą część tylnych kończyn.

Przycinanie

Przycinanie to proces usuwania martwych włókien wełny, aby uzyskać schludny wygląd swojego zwierzaka.

Zgodnie z normą przycinanie rasy dozwolone jest wokół łap, na udzie, od tylnej strony, do stawów skokowych. Pozwolił usunąć lub przyciąć niechciane włosy wokół odbytu. Możesz również usunąć przylegające włosy na krawędziach uszu.

Jeśli przekroczysz dozwoloną fryzurę, istnieje ryzyko, że zostaniesz ukarany grzywną na wystawie.

Kolor

Klasyfikacja kolorów na wystawach specjalistycznych podzielona jest na trzy grupy:

  • klasa otwarta, kolor pomarańczowy, kremowy, sable;
  • klasa otwarta w kolorze czarnym, brązowym, niebieskim;
  • reszta otwartej grupy akceptowalnych kolorów.

Ruchy

Ruchy przedstawicieli tej rasy muszą być prawidłowe: wolne, gładkie i lekkie. Oczywiście, szpic pomorski staje się sprężysty podczas kłusa. Aby to osiągnąć, pies nie może mieć skręconych łokci i stawów skokowych, a tylne nogi nie mogą być zbyt szeroko rozstawione.

Temperament

W żywym charakterze przedstawicieli tej rasy warto zauważyć nie tylko genialny intelekt, ale także nadmierne podejrzenia i podejrzenia.

Wady

Zgodnie z normą następujące wady są uważane za bardzo poważne odchylenia:

  • wady anatomiczne pochodzenia dziedzicznego;
  • głowa lub czaszka w kształcie jabłka zbyt płaska;
  • duży rozmiar oka lub cień jaśniejszy niż zwykle;
  • nos jest lżejszy niż kolor;
  • ostre, luźne ruchy.

Wystawy sędziów mogą zdyskwalifikować szpic pomorski, jeżeli ma on następujące wady:

  • korona szpicu pomorskiego nie urosła w czasie;
  • przodozgryz, przekroczenie;
  • odwrócenie lub odwrócenie powiek;
  • częściowo wyprostowane uszy;
  • oczywiste białe plamy we wszystkich kolorach oprócz białego.

Podobał ci się ten artykuł? Czy Twój pomorski pies pasuje do standardu?

Rozmiar szpicu, co powinno być?

Rozmiar szpicu - normy.

Jeśli spojrzymy na cały świat, to są 3 główne kluby dla psów, które wyznaczają standardy dla rasowych zwierząt domowych:

  • American Kenel Club (The AKC)
  • Kenel Club (The KC)
  • Międzynarodowa Federacja Psów (The FCI). Oficjalny przedstawiciel w Rosji - Rosyjska Federacja Kynologiczna (RKF)

Zgodnie ze standardem "AKS" (American Kenel Club) wielkość szpicu pomorskiego wynosi od 1,36 do 3,175 kg. Dotyczy to wielkości w pełni rozwiniętego szpica (po 1 roku). Niektóre pomorskie szpice będą ważyły ​​mniej niż podany, reszta więcej. W obu przypadkach istnieją ku temu powody. Omówimy to później.

Angielski standard "KS" (Kenel Klaba) ustanawia mniejszą ramę o możliwych rozmiarach szpicu: 1,8 - 2,5 kg dla samic i 1,8-2 kg dla samców. Jak widać, według tego standardu szpice nie są tak małe jak w Ameryce (AKC).

Trzecim klubem, o którym wspominaliśmy, jest Międzynarodowa Federacja Hodowców (FCI) i jej standard. W przypadku FCI, waga nie określa standardu dla wielkości szpica, ale tylko jego wysokość, a mianowicie wysokość. 18-22 cm od podłogi do ramion (kłębek). Jest on niższy niż standardowy zakres "AKC" od 20,32 - 28 cm.

Szybki wzrost

Pomorskie szczenięta ważą nie więcej niż kilkadziesiąt gramów przy urodzeniu. Zdobywając zdrową i zdrową żywność, przybierają na wadze każdego dnia. Zwykle, jeśli masz miot szczeniąt tego samego koloru, musisz oznaczać każdego szczeniaka, aby go nie pomylić. Jak również ważyć je codziennie, co zwykle odbywa się na małej skali kuchennej.

Większość wzrostu (przyrost wagi) nastąpi w ciągu pierwszych 6 miesięcy od urodzenia. Od 6 miesięcy do 1 roku może być tylko niewielki przyrost masy ciała, około 0,5 kg. Aby zwiększyć wysokość (wysokość od podłogi do kłębu), pomarańczowy będzie miał około 1 roku. Gdy szpic przestaje przybierać na wadze, nadal będzie zwiększał wysokość (wysokość) i długość. Dlatego dorosłe szpic pomorskie wyglądają jak wdzięczne kurki, w przeciwieństwie do bardziej zaokrąglonych szczeniąt.

Nie musisz się martwić, jeśli twoja pomarańcza powiększa się jak szczeniak. W tym okresie konieczne jest karmienie szczenięcia tylko wysokiej jakości żywności. Dobre żywienie jest niezbędne dla zdrowego i pełnego wzrostu. Niezależnie od wielkości szczenięcia, codzienne ćwiczenia są niezbędne, aby zachować zdrowie Pomorza. Te ćwiczenia obejmują chodzenie, gry, a także treningi cardio.

Szpice małych psów.

Struktura ciała i kości może się różnić, a niektóre psy mogą ważyć mniej niż określony standard 1,36 kg. Bardzo ważne jest, aby pamiętać, że dorosły szpic ważący mniej niż 1,36 kg nie staje się miniaturą (filiżanka do herbaty). Nie ma takiej rasy jak minicary: wszelkie pomorskie szpice psie specjalnie hodowane do mniejszych rozmiarów niż te akceptowane w standardzie mogą mieć wiele problemów zdrowotnych.

Więc skąd spity przychodzą z tego powodu, że są mniejsze niż się spodziewano? Może się tak zdarzyć z kilku powodów. Przede wszystkim nawet szanowany hodowca może mieć co najmniej 1 szczeniaka w miocie, który jest wyraźnie mniejszy od pozostałych. Zdarza się od czasu do czasu. Jest to normalne i spodziewane podczas hodowli małych ras psów.

W przypadku takich psów należy zachować szczególną ostrożność: uprząż zamiast kołnierza, aby nie skakać z wysokich powierzchni, tak aby nie było zwichnięcia rzepki ani dysplazji stawu biodrowego. Konieczne jest również uważne monitorowanie poziomu cukru we krwi.

Duży szpic

Podczas gdy niektóre mioty dają szczenięta mniej niż normalnie, niektóre mioty dają szpice większe niż zwykle. Przede wszystkim wpływa na genetykę. Na wielkość szpica wpływają nie tylko rodzice szczenięcia (ojca i matki), ale także genetyka z ostatnich 5 pokoleń psów szpicowych.

Duży szpic niekoniecznie musi mieć nadwagę, może być bardziej ze względu na strukturę kości.

Inną okolicznością jest Szpic, który pojawił się u swoich przodków / przodków. Przedstawicielami tej rasy, zanim wyhodowano mniejszy szpic, były średnie i duże uprzęże. Mieli idealny biały płaszcz, a obecnie ich najbliższym krewnym jest amerykański szpic Eskimoski. Od czasu do czasu tak się dzieje.

Martwisz się?

Ludzie nabywają tę rasę z wielu powodów. Jednym z powodów tego jest chęć posiadania małego, zabawkowego psa. W tym przypadku, wraz z rozwojem psa, wielu właścicieli zaczyna się martwić, jeśli ich pies będzie zbyt duży. Należy pamiętać, że jest to całkowicie normalne, gdy dochodzi do szybkiego i gwałtownego wzrostu w okresie między narodzinami do sześciu miesięcy. Osoby, które dojrzewają później, mogą nadal rosnąć do 9 miesięcy.

Jeśli masz już duży spitz pomorski, nie możesz już nic zrobić z jego rozmiarem. O ile oczywiście twój pies ma nadwagę. Jednak najważniejszą rzeczą do zapamiętania jest to, że miłość i uczucie między tobą a twoim psem jest o wiele ważniejsze niż to, ile waży.

Dorosły Spitz

Jest takie powiedzenie: "Mały piesek - szczeniak do starości". Można go bezpiecznie przypisać dorosłemu pomorskiemu szpiclowi - słodkiemu puszystemu niedźwiedziu. Marzeniem wielu właścicieli psów jest ich małe zwierzątko. A jaki rozmiar będzie dorosłym szpicem? O uznanych standardach tej rasy, przeczytaj w dalszej części artykułu.

Standardowa rasa pomarańczowa

Normy są ustalane przez 3 uznane światowe kluby:

  • American Kenel Club (The AKC)
  • Kenel Club (The KC)
  • Międzynarodowa Federacja Psów (The FCI). Oficjalny przedstawiciel w Rosji - Rosyjska Federacja Kynologiczna (RKF)

Masa dorosłego szpica pomorskiego po roku zgodnie ze standardem AKS (American Kenel Club) powinna wynosić od 1,36 do 3,175 kg. Wartości te są uśrednione: psy mogą ważyć mniej lub więcej. I są ku temu powody. Porozmawiamy o tym później. Kenel Club - English Standard (The KS) pozwala na mniejszy szpic: 1,8 - 2,5 kg dla samic i 1,8 - 2 kg dla samców.

FCI - Międzynarodowa Federacja Hodowców określa standard rasy nie pod względem masy, ale według wysokości psa, mianowicie wysokości. Zgodnie z ich zasadami wielkość dorosłego psa powinna wynosić - od podłogi do kłębi 18-22 cm, czyli mniej niż standardowa norma "AKC", która mieści się w przedziale od 20,32 - 28 cm.
Aby wziąć udział w wystawie, waga zwierzęcia może wynosić od 1,4 do 3,2 kg. Idealny, jeśli waży od 1,8 do 2,3 kg. Waga musi odpowiadać wzrostowi.

Znajomość rozmiaru psa do pewnego wieku jest prawie niemożliwa. Szczery hodowca nigdy nie będzie w stanie zagwarantować, jaki będzie rozmiar szczeniaka, znając te cechy. Z wyjątkiem niezwykle małych szczeniąt po urodzeniu. Dowiedz się, jaki będzie rozmiar dorosłego psa, być może w wieku 6-7 miesięcy. Szczenię może urodzić się duże, nawet jeśli jego rodzice są karłowate, a także miniaturowe od dużej suki. To dlatego, że w Federacji Rosyjskiej dozwolone krycia między psami różnej wielkości.

Spitz mały

Niektóre osoby urodziły się mniejsze niż zwykle. Dlaczego tak się dzieje? Hodowcy zajmują się hodowlą szpicu pomorskiego, okresowo spotykając się z faktem, że co najmniej jeden szczeniak w miocie rodzi się mniej niż reszta. Zdarza się od czasu do czasu i jest uważany za normalny podczas hodowli małych ras psów.
Należy pamiętać, że psy tej rasy, sztucznie hodowane do mniejszych rozmiarów, mogą mieć wiele problemów zdrowotnych. Mianowicie, częstsze dyslokacje stawów i zwiększone stężenie cukru we krwi.

Duży rozmiar

Podobnie jak w momencie narodzin Szpicu Pomorskiego w miocie są szczenięta o mniejszych rozmiarach i więcej niż jest akceptowane przez normę. W większości przypadków winę zarzuca się genomowi dalszych krewnych w rodowodzie.
Duży pies ma zazwyczaj większą strukturę kości i jest wyższy w kłębie.

Innym powodem dużego rozmiaru szpica może być przeszłość ich przodków, którzy okresowo przypomina o sobie. Wszakże te zwierzęta, aby je zredukować, były psami zaprzęgowymi średniego i dużego rozmiaru. Mieli śnieżnobiałą wełnę, a ich najbliższymi krewniakami są amerykański szpic Eskimoski.

Ile lat ma szpic pomorski?

W okresie wzrostu do 6 miesięcy, te dzieci szybko zyskują wzrost i wagę. Ale niektóre z nich rosną szybko i do 9 miesięcy. Następnie wzrost spowalnia i stopniowo zbliża się do normy. Ponadto, jeśli istnieje genetyczna predyspozycja do tego, szpic może dorastać do 15 - 18 miesięcy.

Wygląd

Budowa pomarańczy jest ostra i mocna. Ale niewątpliwie ich dumą jest gruba i puszysta wełna, w której każdy włos znajduje się praktycznie prostopadle do ciała, dzięki bogatemu podszerstkowi. Szczególnie korzystnie wygląda ich "futrzany kołnierzyk" na szyi, przypominający małą lwią grzywę. Urocza twarz z "lisim" nosem, okrągłymi czarnymi oczami i szerokim uśmiechem, ciągle niesie pozytywny dla właścicieli. Godne podziwu są również luksusowe puszyste ogony, skręcone pierścieniem i leżące na plecach. Dotyka również bardzo wyprostowanych małych uszu i puszystych spodni z tylnych nóg.

Od wieku ośmiu miesięcy szpic powinien mieć dorosłe futro. Jednak wełna może nadal rosnąć do wieku trzech lat. Sierść tej rasy psów składa się z dwóch warstw, zewnętrznej, z długimi i gładkimi włosami, oraz wewnętrznej, gęstszej, krótszej i wełnianej. Tak więc dbałość o "futro" zwierzęcia dorosłego powinna mieć na celu utrzymanie w dobrym stanie obu warstw, unikanie tych produktów i szczotek, które mogą zaszkodzić któremuś z nich.

Wygląd pomarańczowej zabawki:

  • Włosy na tylnych nogach są grubsze i dłuższe, jak na klatce piersiowej, głowa;
  • Mały wzrost - do 22 cm i waga około 3-3,5 kg;
  • Mocna budowa;
  • Różnorodność kolorów;
  • Uszy mają kształt trójkąta, ustawionego na wysoki, mały rozmiar;
  • Nos to trochę zadarty nos, zadarty podbródek;
  • Oczy zbliżone do nosa, a także do nosa, mają okrągły kształt.

Cechy charakterystyczne dla małych psów:

  1. kochają jeść, a jeśli nie kontrolują swojej diety, mogą szybko nabrać nadwagi;
  2. Szpice w zębach mlecznych mają zwykle długie korzenie, co opóźnia ich utratę i spowalnia rozwój zębów trzonowych, więc powinieneś obserwować ten proces i, jeśli to konieczne, skonsultować się z weterynarzem;
  3. pomarańcze cierpią na wczesną utratę zębów.
  4. proces ciąży i porodu jest często trudny;
  5. Psy są bardziej podatne na przemieszczenia stawów i uszkodzenia więzadeł.

Odchylenia od normy

Zgodnie z normą rozpatrywane są bardzo poważne wady:

  • anatomiczne wady dziedziczności;
  • głowa w kształcie jabłka lub zbyt płaska czaszka;
  • rozmiar oka jest większy niż standardowy lub jaśniejszy odcień;
  • pigment o słabym nosie;
  • ostre, nieregularne ruchy.

Na wystawach dyskwalifikacja szpicu pomorskiego jest możliwa z powodu następujących wad:

  • nie zarośnięty młodym;
  • obecność przekąski lub przodka;
  • odwrócenie dolnej lub odwrócenie górnej powieki;
  • kolczaste uszy;
  • strach psa lub agresja;
  • białe plamy w kolorze, skarpetkach i krawatach.
  • Psy każdego gatunku powinny mieć dwa wyraźnie rozwinięte jądra, całkowicie pominięte w mosznie.

Zapobieganie chorobie lub normalnej wadze szczeniaka i dorosłego szpica pomorskiego

Każdy chce, aby jego zwierzak był zdrowy i radosny. Dlatego warto zadbać o wagę i wysokość swojego szczeniaka. Szybko doprowadzić dziecko do weterynarza. Pomoże to w śledzeniu możliwych naruszeń w fizycznym rozwoju psa. Nie daj problemów w dorosłości.

Standardy wielkości szczeniaka

Szpic pomorski lub pomarańczowy to jedna z najmniejszych ras psów. Logiczne jest założenie, że szczenięta Spitena powinny być małe. Ich waga przy urodzeniu wynosi od 90 do 120 gramów. Ta liczba podwoi się w ciągu najbliższych dwóch dni. Pies z reguły dorasta do dziewięciu miesięcy, rośnie nieco i zatrzymuje się w wieku dwóch do trzech lat.

Masowy stół według miesiąca

Stół ten pomoże właścicielowi Szpicu Pomorskiego określić, czy masa szczeniąt nie jest w tyle za normą.

Uwaga do tabeli: po lewej stronie jest wiek szpica, górny rząd to masa urodzeniowa. Gdzie te dwie wartości przecinają się i będą w tej chwili wagą Twojego zwierzaka.

Problemy, które mogą się pojawić

  1. Wysokość psa jest mniejsza niż 18 cm. Tacy szpice mają słabe zdrowie, słaby system nerwowy, cienkie i słabe kości. W przypadku szczeniąt należy uważnie monitorować. Niestety, taki pies nie będzie mógł wziąć udziału w wystawie. Ona nie może brać udziału w hodowli.
  2. Wzrost psa jest więcej niż konieczny.Napraw to się nie uda. Wynika to prawdopodobnie z obecności dużego przodka w rodowodzie szczenięcia, co wpłynęło na wielkość potomstwa.
  3. Szpic jest za mały i cienki, jego waga jest mniejsza niż 1,3 kg. Jest możliwe, że nie jest to patologia, a nie choroba, ale tylko cecha samego psa, ale dla takiej miniaturowej rasy odgrywa ważną rolę: zwierzęta te muszą stale mierzyć poziom cukru we krwi, nie powinny skakać z wysokości.

Dorosły rozmiar psa

Średnie wagi są różne dla samców i suk. Szpice-chłopcy ważą od 1,4 kg do 3 kg. Dziewczyny - od 1,8 do 2,3 kg.
Zwyczajowo dzieli się psy na takie grupy według wagi ciała:

  1. 1 - 2 kg - małe rozmiary;
  2. 2,25 - 3,0 kg - małe tau - wymiary;
  3. 3,25 - 3,5 kg - TOU - wymiary.

Wideo

Śliczne wideo o tym, jak rosnąć i rozwijać szpic.

Interesujące fakty na temat pomarańczy

  1. Szpice nie były zbyt znane aż do 1888 roku. W tym czasie królowa Wielkiej Brytanii Victoria zdobyła aż sześć Szpiców, co miało ogromny wpływ na popularność tej rasy.
  2. Szpice Pomorskie były zwierzętami takich sławnych ludzi jak Michał Anioł, Izaak Newton, Elvis Presley, Mozart.
  3. Od 2009 roku właściciel krasnoludzkiego szpicu niemieckiego, nazywanego Boo (Boo), umieszcza śmieszne zdjęcia na Facebooku z podpisem w imieniu psa, a teraz puszyste dziecko zdobyło miłość aż 1,3 miliona subskrybentów!

Wniosek

Każdy właściciel jest zadowolony, gdy jego zwierzak jest zdrowy i wesoły. Nie uruchamiaj zdrowia swojego zwierzaka. Zawsze skontaktuj się ze swoim lekarzem weterynarii lub poszukaj odpowiedzi w Internecie, jeśli masz jakiekolwiek problemy ze zwierzakiem. Pamiętaj, że każda miniaturowa rasa jest kapryśna w trosce. Korzystaj z informacji mądrze i pozwól swojemu zwierzakowi być szczęśliwym!

Szpic pomorski: historia, standard, charakter i zasady opieki (+ zdjęcia i filmy)

Gwiazdą portali społecznościowych i "różowego snu" miłośników dekoracyjnych psów jest szpic pomorski. Krasnoludzkie niedźwiedzie były zawsze w zasięgu wzroku, żyły w pałacach i były wysoko cenione przez wielkich ludzi tego świata. Dziś rasa dość pewnie spoczywa na szczytach najpopularniejszych zwierząt.

To jest interesujące! "Pomeranets" o nazwie Boo stał się jednym z najbardziej znanych ludzi na portalu społecznościowym Facebook. Właścicielka czworonożnych gwiazd zaczęła przesyłać zdjęcia swojego zwierzaka zabawnymi komentarzami w imieniu psa. W niecały rok liczba subskrybentów profilu Boo przekroczyła milion.

Tło historyczne

Szpice podobne do szpaków są jednym z najstarszych gatunków psów żyjących na Ziemi. Naturalnie przodkowie psów-piesków byli więksi i wykonywali nie tylko funkcje towarzyszące. O Spitzu, jako rasa ozdobna, świat dowiedział się na początku XVIII wieku.

Na początku hodowli na świecie rozdano trzy rodzaje szpiców:

  • Czarni rozwiedli się w Wirtembergii, regionie Szwabii w Niemczech. Oficjalna nazwa tamtych czasów to Spitz, a jej celem jest ochrona terytorium.
  • Biali - rozwiedli się na Pomorzu, dziś terytorium jest częścią Niemiec. Psy były nazywane Pommery i uważano je za dekoracyjne w tym czasie, chociaż nadal były używane do ochrony.
  • Z wilczym kolorem - największym przedstawicielem rasy, również wyhodowanym w Niemczech. Dziś jest znany jako Wolfspitz.

To jest interesujące! Historia rasy, w formie, która jest nam znana, rozpoczęła się dzięki szlachcie. Księżniczka była pierwszą ulubioną z futrzanych towarzyszy, a po niej królowa Anglii, Charlotte Mecklenburg-Strelitz. Ponadto inne znane osobistości, takie jak Mozart, Martin Luther King, królowa Elżbieta i Michał Anioł również lubiły tę rasę.

Dorosły szpic pomorski tamtych czasów urósł do 14-15 kg, co nie odpowiadało dokładnie statusowi psa buduarowego. Z woli szlachty rozpoczęto celowe prace selekcyjne, których głównym celem było zmniejszenie wielkości i zachowanie atrakcyjności. Prace zakończyły się sukcesem, wybierając najmniejszych przedstawicieli rasy, Spitz był w stanie "zmniejszyć" prawie trzykrotnie.

To jest interesujące! Szpice szybko rozprzestrzeniły się w Anglii dzięki stosunkom dyplomatycznym z Niemcami.

Należy zauważyć, że dziś Spitz są klasyfikowane jako duży oddział północnych psów. Wszyscy członkowie grupy mają podobne cechy, pomimo oczywistych różnic rasowych. Wiadomo również, że szpice zaczęły aktywnie podbijać oceaniczne przestrzenie wraz z kupcami z Pomorza. Psy służyły jako ochrona dla dostaw transportowanych statkami, towarzyszami ich właścicieli, towarami lub "przedmiotem" barteru.

Pod koniec XIX wieku pies rasy szpic pomorski "uformował się" jako osobnik, oddzielony od białego szpica. W powstałej grupie przeważały następujące cechy rasy: czerwone, kremowe, czarne, tricolorowe lub brzoskwiniowe, drukowane miękkie wełny i krótki pysk. Biały szpic był aktywnie hodowany w Stanach Zjednoczonych, co doprowadziło do powstania osobnej rasy - amerykańskiego psa Eskimo.

Uważa się, że miniaturowy Szpic Pomorski, jako pełnowartościowa rasa, zawdzięcza swój wygląd królowej Wiktorii, która rządziła Wielką Brytanią przez ponad 60 lat. Władca szczerze kochał psy, promował popularyzację wobec nich czworonożnych i pełnych szacunku postaw. Victoria często pokazywała swoich faworytów na pierwszej wystawie w Londynie. Królowa kupiła i przywiozła do Anglii pierwszą "pomarańczę", której waga nie sięgała nawet 5 kilogramów. Doggie otrzymał imię Marco, stał się nie tylko ulubieńcem monarchów, ale także głównym producentem królewskiego żłobka.

Pierwszy standard rasy pojawił się w Anglii w 1891 roku. Psy podzielono na dwa typy - standardowy i karłowaty szpic pomorski. Przedstawiciele drugiego typu w wieku dorosłym ważyli mniej niż 2,5 kg. Z biegiem czasu zasada ta nieco złagodniała, a psy o wadze do 3,5 kg mogły zostać ujawnione jako przedstawiciele karłów rasy. The Pomeranian Spitz Club w USA istnieje od 1909 roku. W tamtych czasach amerykańscy hodowcy spoglądali wąsko na zagraniczne psy, a dziś "Pomeranets" z USA są uważane za elitarne zwierzątko dla kariery pokazowej.

Zwróć uwagę! Niemieccy eksperci postanowili połączyć wszystkie typy psów w jednej rasie - szpic niemiecki. Obecnie stan rzeczy przedstawia się następująco: Międzynarodowa Federacja Hodowców (FCI) postrzega "Orange" jako szpic niemiecki, a American Kennel Club (AKC) widzi osobne rasy psów o różnej wysokości.

Wygląd

Ponieważ, powołując się na opis rasy, zwyczajowo skupia się na międzynarodowych standardach, Szpic Pomorski powinien być postrzegany jako typ dużej grupy rasowej. Ale to nie wszystko, jeśli komunikujesz się z "rasami" i miłośnikami szpica, z pewnością usłyszysz warunki mini, zabawki... Jeśli nie masz głębokiej wiedzy o kynologii, możesz być zdezorientowany błędami związanymi z rasami karłów.

Początkowo należy rozumieć, że:

  • Pomeranets jest już typem mini, a gdy rasa jest prezentowana jako jedna lub super mini, jest to już ruch reklamowy do sprzedaży szczeniąt.
  • Wielkość dorosłego psa szpic może wynosić od 20 do 65 cm, a czystość oznacza się zgodnie z wymaganiami standardu rasy. Oznacza to, że jeśli szczeniaki szpic pomorski zostaną wystawione na sprzedaż, ich rodzice powinni mieć miniaturowe rozmiary. Od Shpitsev, którego wysokość wynosi 40 cm w kłębie "pomarańcze" nie mogą się narodzić, nie ważne jak podobne i imponujące wyglądają szczenięta.
  • Wszystkie psy szpicowe, niezależnie od odmiany, muszą spełniać jednolity standard rasy FCI, w przeciwnym razie nie powinno się kwalifikować do międzynarodowej kariery wystawienniczej.
  • Waga Shpitsev nie jest określona przez standard i musi pasować do wzrostu z zachowaniem wszystkich proporcji określających rasę.
  • Jeśli chcesz wybrać pomorskiego szczeniaka szpicla do pracy hodowlanej i udanej kariery pokazowej, musisz wziąć pod uwagę, że psy są podzielone według rodzaju twarzy. Należy zauważyć, że nie ma oficjalnych wymagań dotyczących rodzaju lufy w standardzie, a wynik wystawy jest bardziej prawdopodobny w zależności od subiektywnej oceny sędziego i ogólnych proporcji psa. Zgodnie z "ustalonymi normami" rozróżnia się następujące gatunki ras:
    • Pomorski typ niedźwiedzia (pomorski) - kształt pyska ma tendencję do prostokąta, przestrzeń pod oczami i policzki są dobrze wypełnione. Najlepszy typ kufy dla wystawy pomorskie szpice karłowate (wzrost w kłębie 18-22 cm).
    • Fox Pomeranian (niemiecki) - twarz w kształcie klina, lekko spiczaste, wypełnione policzki. Ta forma jest preferowana, jeśli pies jest wystawiony na pierścień małego szpica (wysokość w kłębie 23-29 cm).
    • Szpic zabawka pomorska (zabawka) - podobna do typu niedźwiedzia, ale kufa jest krótsza. Kolejna różnica - ustaw oczy, wyższe i szersze. Wielu ekspertów rozważa ten rodzaj małżeństwa, jeśli twarz psa wygląda płasko lub jest złudzeniem.

A żeby "kompletnie zmylić", zauważamy, że nawet eksperci są zdezorientowani odmiany Pomorskiego Szpic. Istnieje granica lub typ przejścia. Jak widać, różnica pomiędzy karłem a małym szpicem ma tylko 1 cm wysokości w kłębie, co oznacza, że ​​psy różnych typów mogą być łatwo wyświetlane w pierścieniach Beybi lub Junior. Tak więc, te same typy, kryterium jest dość rozmyte, a na tym tle kształt pyska nie jest tak ważny dla rodowodu.

Jest jeszcze jeden warunek - pomorskie szpice poniżej 18 cm to małżeństwa plemienne, to znaczy żaden przyzwoity hodowca nie użyje takiego psa w hodowli. Cóż, teraz najważniejsze pytanie brzmi: jak kupić konkretny typ szczeniaka, na przykład krasnoluda? Głównym punktem orientacyjnym jest waga. Dzieci wystawione na sprzedaż w wieku 3 miesięcy. Jeśli szczeniak waży do 1 kg, to z pewnością jest to mini, jeśli 1,5 kg, to jest krasnolud, border lub mały szpic.

Wskazówka: skup się na wadze szczeniaka, ponieważ główny wskaźnik nie jest tego wart. Nieuczciwi "hodowcy" (częściej nazywają się hodowcami) po prostu nie karmią szczeniąt, aby nie przytyły. Dzieci nie prowadzą profilaktyki robaków ani nie atakują pasożytów. Wybierając szczeniaka, kieruj się rozmiarem rodziców i osobiście, a nie zdjęciem. Nie kupuj szczeniaka, jeśli któryś z rodziców ma mniej niż 18 cm w kłębie lub większy niż 22 cm! Zawsze proście o pokazywanie dokumentów na temat producentów i rejestrację krycia, ponieważ hodowcy sprzedają szczenięta udające inne psy swoim rodzicom! Nie przejmuj się słowem i sprawdź dostarczone informacje za pośrednictwem klubu hodowlanego.

Standard rasy

  • Głowa jest proporcjonalna, szeroka w czaszce i zwężona na twarzy. Przejście od czoła do grzbietu nosa jest umiarkowane lub wyraźne, ale nigdy ostre. Kufa nie powinna przesadnie zwężać się do nosa. Policzki umiarkowanie wypełnione, lekko zaokrąglone, niezbyt wyraźne kości policzkowe. Długość kufy względem czaszki w stosunku 2: 4. Wargi są cienkie, zwarte, całkowicie chowają zęby, bez fałd ani luźnej skóry. Kolor skrajnej linii warg to monofoniczny, bez plamek, czarny i tylko w brązowych osobach, brązowy.
  • Zęby są w pełnej formule, chociaż dla małych przedstawicieli dopuszcza się brak jednego lub dwóch przedtrzonowców. Zaleca się wysokiej jakości zgryz nożycowy bez szczeliny między siekaczami, ale dopuszczalne jest bezpośrednie zaciskanie (kleszcze).
  • Nos jest mały, prawie okrągły, z czystymi na wpół otwartymi nozdrzami. Kolor czarny (preferowany) lub brązowy, w zależności od koloru.
  • Oczy - małe o żywej, uważnej ekspresji i blasku. Nie wysunięty i płytko posadzony z nacięciem w kształcie migdała i umiarkowanie ukośnym postavomem. Powieki są gęste, chowając spojówkę, całkowicie pigmentowaną w kolorze nosa.
  • Uszy - osadzone wysoko i blisko, małe, ale wydają się jeszcze mniejsze dzięki bujnym włosom. Trójkątny kształt ze spiczastym wierzchołkiem, ustawiony tylko pionowo. Chrząstka uszna elastyczna lub twarda.
  • Body - format kwadratowy. Szyja jest średniej długości, nie wyróżnia się od ogólnej linii, gładko przechodzi do kłębu i gładkiego grzbietu. Schab nie jest wyraźny, silny, zad lekko nachylony. Mostek jest wydłużony dzięki sprężystym żebrom i dobrze rozwiniętym od wewnątrz, głęboka do łokci. Linia brzucha jest umiarkowanie podciągnięta i raczej krótka ze względu na długość klatki piersiowej.
  • Kończyny - rozstawione szeroko, pies wygląda pewnie i stabilnie. Łopatki i ramiona są w przybliżeniu równej długości. Łokcie są dość duże i mocne, ustawione równolegle do kręgosłupa. Stawy nadgarstkowe są mniejsze niż łokcie, ale także mocne, śródręcza ustawione są pod niewielkim kątem do podłoża. Tylne łapy są mocniejsze i muskularne, w stojaku są dobrze odsunięte. Udo długie, w przybliżeniu równe długości kości piszczelowej. Stawy skokowe są mocne i gładkie. Szczotki przednie są mniejsze i okrągłe niż tylne. Palce ciasno złożyły się, zgięły. Płatki mięsiste, pokryte mocną i elastyczną skórą. U dorosłych, elektrody są szorstkie, szczenięta są gładkie. Pazury krótkie, złożone. Pigmenty i pazury tak ciemne, jak to możliwe.
  • Ogon - przejście z kaszy jest ostre, ustawione pionowo, rzucone na plecy. Optymalnie, jeśli ogon jest skręcony w jednym pierścieniu, przyciśnięty do tyłu i ozdobiony obfitymi włosami. Dozwolone i podwójny dzwonek.

Rodzaj płaszcza i koloru

Do rasy potrzebna jest podwójna wełniana osłona - poduszki i zająca. Podszerstek jest bardzo gęsty, futrzany i gruby. Oprócz ochrony skóry, podushku pełni funkcję wsparcia w pozycji pionowej. Zewnętrzna warstwa jest tak gęsta, jak to możliwe, równa i elastyczna. Na twarzy i dnie łap wełna jest bardzo gęsta i krótka, na ciele - długa. Dorosłe psy mają dobrze rozwinięty kołnierz, który zdobi włosy na ogonie, "spodnie" na tylnych nogach i "upierzenie" z tyłu przednich nóg.

Ważne! Wszystkie szpice przeżywają okres wzrostu, gdy ich wełniany płaszcz wygląda niezbyt solidnie. Pies jest pokryty marszczoną wełną, podczas gdy krótki pies może płynąć lub kłuć się "piórami". Zwykle taka metamorfoza pojawia się w okresie dojrzewania, kiedy szczeniak rzuca puch dziecka i "wkłada" go w dorosłą wełnę. Młodzież szpic z wełną przejściową nazywa się pyrzik. W przypadku dorosłego psa pojawienie się pyrziki jest uważane za małżeństwo, jednak jest dopuszczalne dla suk po karmieniu potomstwa.

Ponieważ "pomarańcze" należą do odmian małego i miniaturowego szpica, nie są dozwolone wszystkie kolory wymienione w standardzie FCI. Mimo, że czerwony kolor wełny kojarzy się z rasą, to dla odmiany pomorskiej występują następujące kolory:

  • Biały, szary (zonarny), czarny.
  • Brązowy (z brązową pigmentacją nosa, warg i powiek), pomarańczowy.
  • Inne:
    • Sable lub czerwonopomarańczowa opalenizna.
    • Śmietanka (zwana czasem brzoskwinią) pozwalała na jednolity kolor opalenizny.
    • Czarny podpalany, jasnoczerwony, czerwony, pomarańczowy.
    • Kolor (Particolor) - dominującym kolorem jest biały, a plamy, równomiernie rozmieszczone na obszarze całego ciała, są szare, czarne, czerwone, brązowe.

Charakter i trening

Dekoracyjne i małe wymiary rasy nie powinny wprowadzać w błąd przyszłego właściciela. Naturę szpicu pomorskiego można określić jako aktywną lub nawet żwawą. Drobni towarzysze potrzebują nie tylko fizycznego, ale także psychicznego stresu. Dla własnej wygody możesz nauczyć szpic pomorski pieluchy, ale nie zaleca się wykluczania spacerów z życia zwierzaka. Poza tym wychodzenie na zewnątrz nie powinno nosić psa wyłącznie na rękach. Szpice są małe, ale raczej pewne siebie i zdolne do samodzielnego stania.

Charakterystyka rasy opisuje "Pomorzan" i jak odważne, towarzyskie zwierzęta. Jednak to stwierdzenie jest prawdziwe przy aktywnej socjalizacji i właściwym podejściu właściciela. Szpice należą do rodzaju najstarszych psów naszej planety, obawa przed ich bliskimi jest im obca, co oznacza, że ​​zwierzę z drżącymi nogami i wstępnie obciążonym ogonem jest pominięciem właściciela.

Rasa jest tolerancyjna dla innych zwierząt, może żyć zarówno w dużej rodzinie, jak i u jednego właściciela. Dzieci są uważane za Spitów za przyjaciół, oczywiście, jeśli maluchy nie są gorliwe z uściskami i nie przeciągają zwierzątka na puszystą wełnę. Na wielu forach hodowlanych opisano zalety i wady rasy. Negatywne recenzje, najczęściej związane z pielęgnacją wełny, ale czasem agresją. Właściciele opisują, jak ich cudowne zaklęcia w ciągu jednego dnia zamieniają się w potwory, które wgryzają się w meble, kora bez zatrzymywania się, gryzienia lub ucieczki. Przy głębszym rozpatrywaniu skarg można zidentyfikować kilka przyczyn "szkodliwości" pomarańczy:

  • Ignorowanie socjalizacji - pies nie komunikuje się z krewnymi i / lub nieznajomymi, jest stale w mieszkaniu, jest nadopiekuńcze ze świata zewnętrznego.
  • Słabe szkolenie szpicu pomorskiego lub jego zupełna nieobecność jest krytycznym błędem, prowadzącym do pędów i uli, jeśli pies zaczyna żądać czegoś. Nawiasem mówiąc, pomarańcze są doskonałymi uczniami, szybko uczą się umiejętności i uczą się skomplikowanych sztuczek.
  • Brak stresu psychicznego i fizycznego - spacery, gry, akrobacje, wyzwania, interaktywne zabawki - świetna alternatywa dla rozdartych poduszek lub zniszczonych butów.

Konserwacja i pielęgnacja

Wielu potencjalnych właścicieli uwiodła luksusowa wełna "Pomorzan", ale jednocześnie ta sama wełna, a raczej oczekiwanie na trudności w pielęgnacji, jest głównym powodem nie kupowania szczeniaka. Odważamy się uspokoić, troska o Szpic Pomorski nie jest tak skomplikowana, jak się wydaje. Struktura sierści psa jest dość elastyczna, co chroni użytkownika przed koniecznością codziennego czesania. Jednak molting to okres, który wyklucza lenistwo lub brak czasu. Pies musi być drapany codziennie, najlepiej kilka razy dziennie, aż do całkowitego usunięcia podkładu.

Dbanie o kąpiel wymaga kąpieli i kąpieli, ale nie myśl, że zwierzę będzie musiało być myte codziennie lub w tygodniu. Używając kombinezonów ochronnych, zaoszczędzisz czworonożnego futra z zanieczyszczeń w slumsowej pogodzie. Miękka szczotka do masażu doskonale oczyszcza z pylistych osadów, a pies staje się czysty. Kąpiel zaleca się po wylince, przed wystawą i przy silnym zanieczyszczeniu. Dla właścicieli psów nie wystawionych na wystawę jest wygodna alternatywa - fryzjerski spitz-dog pomorski. Jeśli lubisz długie włosy zwierzęcia, możesz higieniczne strzyżenie, to znaczy, że możesz skrócić tylko włosy w uszach, między palcami iw okolicy pachwiny.

Rasa nie ma tendencji do alergii i nie jest wrażliwa na rodzaj pożywienia. Zwykle Szpice Pomorskie karmione są przemysłową żywnością, ponieważ wymiary psa stwarzają szereg trudności w obliczaniu dziennej normy naturalnej żywności. Z naturalnym rodzajem pożywienia, w okresie zmiany zębów i "dziecięcej wełny", pomeranzu, suplementy witaminowe są obowiązkowe. Ponadto, jeśli pies przenosi, z czasem spowalnia metabolizm, a to prowadzi do zbędnej masy ciała. Prawie wszystkie choroby związane z układem mięśniowo-szkieletowym mają przyczyny dziedziczne, ale nadwaga tylko nasila ryzyko.

Pomorskie szpice są podatne na wiele dolegliwości rasowych, co zobowiązuje właściciela nie tylko do codziennych wizyt kontrolnych, ale także do regularnych wizyt w przychodni weterynaryjnej. W pierwszym roku życia szczenięcia zaleca się normalizację obciążenia i monitorowanie stanu zdrowia oddziału po chodzeniu. Dyspnea, bladość błon śluzowych, kaszel i apatia mogą wskazywać na wrodzone problemy z oddychaniem.

Zdrowie

Zwykle żywotność szpica pomorskiego waha się od 12 do 16 lat. Oczywiście, mówiąc o długowiecznych psach, eksperci sugerują czystą rasę zwierzęcia i jego początkowo silne zdrowie fizyczne. Niestety, podobnie jak większość ras dekoracyjnych, pomarańcze mają swoje własne choroby rasowe:

  • Nadwichnięcie atlantycko-akademickie jest słabym punktem wszystkich miniaturowych ras, wywołanym niewłaściwym lub przedwczesnym rozwojem więzadeł odcinka kręgosłupa. W obecności patologii zaburza się rozwój kręgów szyjnych, a mianowicie Atlanta, pierwszy kość za guzowatym guzem potylicznym. W wyniku naruszeń nerw jest uciskany i / lub zdeformowany kanał kręgowy. Konsekwencje, takie jak całkowite wyleczenie, są niezwykle trudne do przewidzenia. Zwykle leczenie przeprowadza się metodą konserwatywną (lekarstwo, noszenie gorsetu), ponieważ operacja wymaga dużego doświadczenia i dostępności określonego, drogiego sprzętu.
  • Medialne zwichnięcie rzepki lub wrodzone zwichnięcie stawu łokciowego jest także wrodzoną nieprawidłowością, może wystąpić u nowonarodzonych szczeniąt lub rozwinąć się w mlecznym (lub starszym) wieku. Choroba jest niebezpieczna z powodu zwiększonego urazu z powodu osłabienia więzadeł, to znaczy każdy nagły lub nieostrożny ruch może prowadzić do podwichnięcia lub zwichnięcia przez całe życie. Stosuje się leczenie zachowawcze i chirurgiczne.
  • Niedoczynność tarczycy jest zaburzeniem czynności tarczycy, czego skutkiem jest brak jednego lub więcej hormonów. Patologia może wywoływać szeroki zakres patologii lub przepływu przez pewien czas niezauważony.
  • Chory zespół zatokowy to choroba kardiologiczna. Jest niezwykle trudna do zdiagnozowania, ponieważ obraz kliniczny jest zamazany i może być interpretowany jako wskaźnik innej choroby serca. Zwykle zespół ten diagnozowany jest przez obecność niekontrolowanych, ale nawracających napadów padaczkowych, podczas których pies traci kontrolę nad mięśniami i doświadcza silnego głodu tlenowego.
  • Zapadnięcie tchawicy jest rzadko zdiagnozowane, ponieważ po ostrym kaszlu gospodarze nie podejrzewają patologii. Można bezpiecznie powiedzieć, że ponad 90% psów karłowatych cierpiących na kaszel, ale nie dotkniętych chorobą wirusową dróg oddechowych, doświadcza stanu, który jest powszechnie nazywany zapadnięciem tchawicy. Choroba jest genetyczna, prowadząc do degeneracji tkanek pierścieni tchawicy, ich zgrubienia i zgrubienia. Konsekwencje ataków zależą od stadium choroby (od 1 do 3). Na etapie 1 i 2 przeprowadzaj leczenie farmakologiczne. W ostatnim etapie ataki mogą zagrozić życiu psa, dlatego tchawica jest stentem - wstawiona jest sztywna siatka (nitinol), która zapobiega zamknięciu tchawicy.
  • Zaćma - proces zwyrodnieniowy, prowadzący do zmętnienia soczewki oka. Zwykle, jeśli nie jest leczone, patologia wpływa do jaskry i prowadzi do utraty wzroku.
  • Entropium jest deformacją powieki, powodującą trwałe podrażnienie i / lub uszkodzenie błony śluzowej. Nieleczona może prowadzić do atrofii siatkówki.
  • Postępująca atrofia siatkówki - zarówno dziedziczna jak i nabyta choroba, prowadząca do procesów degeneracyjnych w tkankach siatkówki. Patologia prowadzi do częściowej lub całkowitej utraty widzenia, może wystąpić zarówno ostro, jak i potajemnie.
  • Trudności z porodem - częstym problemem dla ras miniaturowych. Zwykle pierwszy szczeniak jest największym z miotu. Jeśli pies ma problemy z wypisaniem pierwszego płodu, wykonuje się cięcie cesarskie.
  • Nowotwory jąder są zarówno łagodne (typowe dla starszych, niedokończonych samców), jak i złośliwe.
  • Wnętrostwo jest patologią samców, wyrażoną przez uniemożliwienie dostania się jednego lub obu jąder do moszny. Niedobór można usunąć chirurgicznie, jednak psa z wrodzonym wnętrostwo nie można stosować do hodowli.

Odmiany standardu pomorskiego

Szpic rasy należy do najstarszych ras psów rasy północnego wilka, grupy prymitywów. Zwarta budowa, harmonijny skład, niesamowicie piękna wełna, dociekliwy umysł. W tym czasie standard rasy Szpic Pomorski obejmuje następujące parametry:

  • kraj pochodzenia - Niemcy;
  • używanie psa jako strażnika lub towarzysza;
  • wysokość w kłębie 20 cm z tolerancją plus minus 2 cm;
  • waga dorosłego psa wynosi 1,4-2,3 kg.

Natura psa aktywnego i inteligentnego. Nawet biorąc "zwierzaka na poduszce", powinno być zajęte czymś, dawać jedzenie dla umysłu i aktywności fizycznej, inaczej z bezczynności wyrośnie w złego ducha z złym humorem. Szpic to dobrze zsocjalizowana rasa ze stabilną psychiką, doskonale dogaduje się z innymi zwierzętami i rodzinami z dziećmi.

Szpic pomorski - podgatunek niemieckiego szpica karłowatego. Z kolei niemiecki szpic miniaturowy jest jedną z wielu odmian szpiców.

W niemieckim regionie Pomorza, skąd pochodzi nazwa Pomorskie, puszyste białe psy o wadze do 15 kg wyhodowano w średniej wysokości. Psy były robotnikami, używanymi do ochrony mieszkania i mienia. Konwencjonalnie rasa nazywała się "Pommer" lub "Pommirl".

W Szwabii przeważały psy o ciemnych barwach, zwane "spiterami", a także pełniły funkcje strażników. Największy ze szpiców, powyżej 63 cm w kłębie, ma szarą barwę i nazywa się Wolfspitz (Wolf Spitz).

Z historii rasy

Spitz, jako niezależna rasa, zaczął być uprawiany w 18 wieku w Anglii. Kiedy rządząca królowa Anglii Charlotte przywiozła miejscowego psa wraz z jej posagiem z ojczyzny, dworzanie przybyli, by rozkoszować się czarującą kreaturą w jasnym kolorze.

Mniej więcej w tym czasie rozpoczęła się selekcja entuzjastów amatorów na temat miniaturyzacji zwierzęcia. W czasach królowej Charlotte szpice nadal były dość duże - średnia waga osoby osiągnęła 9 kg. Białe, piaskowe, kremowe tony dominowały w kolorze.

Wkrótce wnuczka królowej, Wiktoria, przywiozła z Włoch spitz psa, niezwykle małego jak na tamte czasy. Nazywany psem Marco (Marko Vindzor) i ważył tylko 5 kg. Następnie stał się rodzicem królewskiej linii pomarańczy. W 1871 r. Victoria, już jako królowa, zorganizowała pierwszy pomorski Spitz w Anglii, gdzie przyjęto pierwsze standardy tej rasy. Prawie 30 lat później w

Niemiecki Spitz Club "German Spitz" rozszerzył standardy rasy angielskiej. Były więc odmiany wielkości Spitego: mini, tsverg, to i linia kolorów rozszerzona. W tym samym roku zorganizowano oddzielny klub Szpicu Pomorskiego, dzięki czemu wygodniej było zaangażować się w pracę hodowlaną szczególnie z podgatunkiem grupy "mini" - pomorskim. W 1913 r. Związek hodowców Szpicu Pomorskiego znalazł się już w rękach pierwszego rodowodu.

Wkrótce szpic pomorski przybył do Ameryki, gdzie rasa przyzwyczaiła się i naprawdę ją polubiła. Zorganizowano lokalne kluby, przyjęto nowe standardy rasy. W 1909 r. Odbyła się pierwsza wystawa rasy Spitz American.

Dzisiaj tak jest: klasyczna szkoła niemiecka Spitz i amerykańska linia rodowodów. Jak zwykle, związek między tymi dwiema grupami nie jest prosty. Ale nawet eksperci nie mogą nie zgodzić się, że "Amerykanie" przewyższają klasycznych Niemców szeregiem parametrów. Mają doskonałe właściwości dla zdrowia i danych zewnętrznych.

Odmiany niemieckiego szpika pomorskiego

Pomeranets to mały pies kompaktowy, wyróżniający się harmonijną budową, pięknym futrem i radosnym usposobieniem. Dane zewnętrzne podgatunków rasy różnią się głównie strukturą kufy oraz, w mniejszym stopniu, cechami zewnętrznymi.

W klasycznym pomorskim pysk stanowi jedną trzecią całkowitej długości czaszki. Pies jest zwarty, średnio dojrzewający.

Podgatunek szpica "Lis", zgodnie z nazwą, kufa ma spiczastego lisa, a cały pies wydaje się być cieńszy - nogi są długie, kruche, wydłużone, cienkie palce. Ta linia hodowlana jest bardziej powszechna we Francji. Nawiasem mówiąc, a kolor "lisów" najczęściej jest czerwony.

Spitz "chow-chow" ma skłonność do tłustości, wilgotności, ma krótki nos i okrągłe uszy. Płaszcz jest bogaty.

Pomorskie ma unikalną puszystość. Z tego powodu wydaje się być wacikiem z nogawkami. Oczy szpicu pomorskiego są nieco wybujałe niż u innych podgatunków minicarów.

Płaszcz i kolor

Pomarańczowy ma bardzo gruby płaszcz, podwójny. Gruby, puszysty, jak watowany podkład utrzymuje włosy ochronne w stanie uniesionym, dlatego pies wygląda jak puszysty pompon.

Na głowie jest obfity futrzany kapelusz, w którym uszy zatapiają się. Szykowne upierzenie na tylnych nogach, tzw. "Spodnie" i długie futro po łokciowej stronie przednich łap - "skrzydełka". I, oczywiście, szpic "odwiedzający karitochkę" - obszerny kołnierz, przypominający grzywę lwa. Ogon jest luksusowo puchaty, podobnie jak całe ciało, i wyzywająco leży na grzbiecie.

U zarania formacji kolor Szpicu Pomorskiego nie był bogaty. Białe i kremowe psy z Pomorza, ciemne i czarne odmiany szwabskiej Wirtembergii. Obecny szpic pomorski Raznotsvete jest tak różnorodny, że oczy się rozchodzą. Tutaj i jednokolorowe psy, i bicolor, i plamy na ogólnym tle, i rodzaje opalenizny.

Na wystawach psów dzieli się kolorami sierści na jasną i ciemną. Ciemne kolory to kasztan (brązowy), czarny, szaroniebieski (zona-szary). Psy jasnych odcieni - białe, piaskowe, kremowe i wszystkie czerwono-czerwone (czerwone, jaskrawoczerwone, rubinowe).

Bez względu na kolor Pomorza - standard rasy wymaga, aby zwierzę miało ciemne pazury, ciemny nos i wargi. I tylko w przypadku białych, kremowych i brązowych (czerwonych) psów dopuszczalna jest pigmentacja warg i nosa, odpowiadająca ogólnemu kolorowi sierści.

Pielęgnacja

Z powodu tak grubej tekstury wełna nie może zostać uruchomiona, w przeciwnym razie pies zamieni się w filcowe buty. Codzienne czesanie, podczas którego usuwana jest wełna, oprócz estetycznego składnika, jest również wymogiem higienicznym. Standardy rasy nie mówią nic o przycinaniu, więc właściciele obcięli psa latem ze względu na upał i jesienną złą pogodę. Czasami pies wystawowy jest przycięty.

Przy tak gęstej sierści pies nie boi się złej pogody. Jednak ze względów higienicznych dobrze jest mieć kombinezon na sezon jesienno-wiosenny.

Prać psa zbyt często nie jest zalecane, chyba że jest to wymagane przez udział w wystawach.
Po spacerze wystarczy wytrzeć pomarańczę na sucho, trochę później, aby rozczesać futro.

Ogólny opis dodawania

Szpic pomorski - harmonijnie złożony pies. Wzrost pomarańczy zgodnie ze standardem rasy powinien wynosić 20 cm w kłębie.

  • Dopuszczalna fluktuacja w granicach 2 cm Dorosły samiec waży od 1,8 do 2,3 kg. Co więcej, waga suki o mniejszej wysokości, zgodnie z normami, jest większa niż w przypadku standardowego dorosłego psa. Wynika to z faktu, że większe kobiece rasy dekoracyjne łatwiej rodzą. Suka pomarańczowa może ważyć do 3 kg ze wzrostem 1,6-20 cm, oczekiwana długość życia 12-16 lat.

Budowa psa jest zestrzelona, ​​gęsta, pomimo miniaturowego rozmiaru. Nogi są mocne, ciało muskularne, mocna szyja, dobrze rozwinięte, gęste biodra. Ogólnie rzecz biorąc, zwierzę jest energiczne, z silnym grzbietem.

Zewnętrzne wady i choroby charakterystyczne dla rasy

Zwierzę podlega dyskwalifikacji i nie nadaje się do hodowli, jeśli:

  • niezabudowana wiosna;
  • błędy gryzienia;
  • spłaszczona lub nadmiernie wypukła czaszka;
  • zbyt jasne oczy;
  • kolor nosa nie spełnia standardów rasy;
  • wzrost lub waga nie spełnia standardów rasy;
  • luźne ruchy (zakłócenie pracy centralnego układu nerwowego);
  • kryptorchie mężczyźni, itp.

Pomorskie ma wiele nieodłącznych chorób w tej rasie. Przede wszystkim jest to zwyrodnieniowy rozwój kończyn, w tym stawowy i problemy z więzadłami. Powszechnym nieszczęściem wszystkich dekoracji jest patologia rozwoju kręgów szyi lub pleców.

U ras psów różniących się lopoglazją, częstym rozwojem zaćmy, odwarstwieniem siatkówki, deformacją powiek. Chorobą związaną z rasą jest niedoczynność tarczycy (problemy z tarczycą). Choroby serca i, charakterystyczne dla większości kamieni ozdobnych, zapalenie tchawicy o różnym nasileniu.

Charakter, zachowanie, odżywianie

Nie ma problemu z karmieniem psów tej rasy. Silna genetyka i brak predyspozycji do alergii pozwala psu być wszystkożernym. Pomorskie mogą jeść zarówno schnące, jak i łagodne.

Uważa się, że musisz karmić dorosłego psa nie więcej niż dwa razy dziennie. Jest to kwestia kontrowersyjna w odniesieniu do ras dekoracyjnych. Małe zwierzę ma szybki metabolizm, musi jeść trochę, ale częściej niż duży pies.

Charakter pomarańczy jest wspaniały - towarzyski, skoncentrowany na osobie, ciekawy i bardzo aktywny. "Jestem za każdym ruchem" to motto tego psa. Dzięki naturalnym skłonnościom i żywemu umysłowi Pomorskie jest niezwykle szybko wyszkolone i wykonuje sztuczki oraz polecenia z wielkim entuzjazmem.

Specjalność rodowodu strażnika, która rozwinęła się na przestrzeni wieków, nawet przy tak małych rozmiarach jak pomarańcza, sprawia, że ​​gorliwie i czujnie strzeże swojego terytorium i swojej osoby. W skrócie, Szpic Pomorski jest idealnym psem dla domu.

Czytaj Więcej O Psach

Najmniejsza rasa psów na świecie

Choroby Zabawne i poważne, głośno szczekające i ciche, pełne lęku i bardzo śmiałe, puszyste i gładkie włosy - różne psy, które są zjednoczone przez jeden - kompaktowy rozmiar. Istnieje wiele małych ras psów, niektóre działają jak zwierzęta domowe, a inne mają cechy robocze.

Pseudonimy dla dziewczynek z zabawkami

Choroby Większość początkujących i doświadczonych właścicieli spędza dużo czasu na dyskusjach i rozważaniach nad nazwą nowego zwierzaka. Imię psa powie Ci, jak to widzisz, o twoim związku z tym.