Treść

Rhodesian Ridgeback - zdjęcia, opis rasy, opieka

Rhodesian Ridgeback to wszechstronny pies o bogatej historii. Mieszkając na terytorium południowego kontynentu przez ponad jeden wiek, doskonale przyzwyczaił się w wielu krajach europejskich.

Każda rasa ma swoje mocne i słabe strony, na podstawie których każdy właściciel wybiera zwierzę, które idealnie pasuje do siebie.

Rhodesian Ridgeback nie jest wyjątkiem, więc jeśli myślisz o zakupie takiego psa dla siebie, najpierw przeczytaj poniższe informacje.

Historia pochodzenia

Psy tej rasy od czasów starożytnych żyły na terenie południowo-wschodniej Afryki. W tym czasie było kilka dużych grup ludzi, z których jedna była plemieniem o nazwie Hotentoci. Nie zajmowali się rolnictwem i zaopatrywali się w żywność do zbierania i polowania. Dlatego z czasem zaczęli oswajać dzikie psy, które później wykorzystywano do polowania na lwy i inne duże zwierzęta. Przeprowadzili swoje zwierzęta dokładnie dwa zadania: śledzenie i ściganie zdobyczy, a następnie utrzymywanie go aż do przybycia myśliwych. Po pewnym czasie zaczęto ich używać również do ochrony mieszkań.

Ze względu na słaby rozwój kulturowy afrykańskich plemion, współczesni specjaliści od psów nie byli w stanie dokładnie określić wieku tej rasy psów. Wiadomo jednak, że pod koniec XVII wieku Holendrzy przybyli na terytorium Afryki. Tam utworzyli Cape Colony i miasto, obecnie znane jako Cape Town. Podróżni ze Starego Świata natychmiast zauważyli wyjątkowe cechy pracy lokalnych psów. Po otwarciu szlaków handlowych do Afryki, tam i stamtąd zaczęli dostarczać nie tylko cenne towary, ale także zwierzęta, w tym psy. Jednak czworonożni europejscy bardzo słabo radzili sobie w suchym klimacie i zmarli z nieznanych dotąd chorób, z których nie mieli odporności. Tak więc wkrótce postanowiono połączyć je z lokalnymi odmianami psów, aby poprawić odporność i cechy fizyczne. Tak pojawił się Rhodesian Ridgeback, który ma interesującą cechę genetyczną, dzięki czemu górna linia włosów, przechodząc od szyi do ogona, rosła w przeciwnym kierunku.

Charakterystyka rasy

Ze względu na pochodzenie i pierwotny cel jest uniwersalnym psem, który może służyć jako strażnik i myśliwy.

Jeśli chodzi o strukturę ciała, są one odnoszone do psów. Są jednak znacznie większe i bardziej niezawodne. Mężczyźni wzrastają do 69 cm, a kobiety o kilka centymetrów niżej. Ich waga waha się od 32 do 35 kg. Ciało jest bardzo silne i silne. Plecy są długie i płaskie, łączą się z grzbietem ciała szerokim lędźwiem. Ta ostatnia jest doskonale opracowana i umożliwia swobodne ruchy kończyn podczas biegania. Włosy wokół pisklęcia są krótkie i gładkie, pomalowane na jasnobrązowe odcienie.

Głowa jest połączona z ciałem długą, mocną szyją. Czaszka jest średniej wielkości, płaska i poszerzona między uszami. Kufa jest ciężka i długa, ale niezbyt masywna. Skóra jest najczęściej elastyczna, ale przez lata w niektórych miejscach mogą pojawić się fałdy. Oczy odległe, okrągłe i żywe. Uszy są średniej wielkości, trójkątne i zwisają wzdłuż policzków.

Chód tej rasy jest niski i gładki. Kończyny są proste i równoległe, mają bardzo mocne kości i rozwinięte mięśnie. Łokcie są ściśle związane z ciałem i łączą się z klatką piersiową podczas ruchu. Nogi są zwarte i okrągłe, z elastycznymi klockami i dobrze złożonymi palcami.

Wady i zalety

Ta rasa ma następujące zalety:

  • Mogą mieszkać w prywatnym domu lub w zwykłym mieszkaniu. Dzięki temu nie powinno powstać problemów;
  • Z natury raczej czuły i kochający. Nigdy nie obrażą swojego właściciela, w tym małego dziecka;
  • Szczekają tylko wtedy, gdy jest to absolutnie konieczne, więc nie możesz się martwić skargami sąsiadów na ten temat;
  • Opieka nad nimi jest bardzo prosta: krótka wełna rzadko rzuca, więc nie musisz jej zbierać w mieszkaniu. Ponadto jest to bardzo czysty pies, który musi kąpać się tylko kilka razy w roku.

Obecne są również następujące wady:

  • Potrzebują częstych i długich spacerów. Ze względu na swoje historyczne cechy, kochają świeże powietrze i biegają w naturze;
  • Ci ogonowi przyjaciele mężczyzny są zupełnie niezależni, więc mogą pojawić się problemy w trakcie szkolenia. Niedoświadczona osoba raczej nie poradzi sobie ze szkoleniem złożonych zespołów.

Choroby

Rhodesian ridgebacks mają dość silną odporność, pozwalając im żyć do 12-14 lat. Jeśli zrobiłeś wszystkie niezbędne szczepienia i utrzymałeś właściwą dietę, to twoje zwierzę nie będzie miało problemu z żadnymi chorobami.

Obawy to tylko kilka chorób: zaćma, dysplazja stawów biodrowych i alergiczne reakcje skórne.

W przypadku jakichkolwiek problemów zdrowotnych natychmiast skontaktuj się z weterynarzami, nie zaleca się samodzielnego leczenia.

Innym niecodziennym problemem może być genetyczna "choroba" charakterystyczna tylko dla tych psów. Faktem jest, że niektórzy członkowie tej rasy rodzą się z braku grzbietu, swojej wizytówki. Oczywiste jest, że nie wpływa to na ogólny stan zwierzęcia, ale należy zapomnieć o uczestnictwie w wystawach z tak oczywistą wadą. Niektórzy hodowcy nawet pozbywają się szczeniąt z tą wadą, chociaż takie ekstremalne środki są niejednoznacznym rozwiązaniem.

Recenzje

Najczęściej właściciele mówią więcej energii i gorliwości tych czworonożnych. Nigdy nie zrezygnują z gier i starają się być w centrum uwagi. Będą szczególnie szczęśliwi, jeśli w rodzinie są dzieci. W końcu z nimi do gier możesz spędzić najwięcej czasu.

Koszt

To nie jest bardzo droga rasa, więc dla zwykłego szczeniaka bez rodowodu, pytają o 300 $. Ale cena szczeniaka z tytułowymi rodzicami wynosi około 700 $.

Rhodesian Ridgeback - pełen wdzięku i potężny pies pochodzący z Republiki Południowej Afryki

Rhodesian Ridgeback to wyjątkowy i rzadki rodzaj psów myśliwskich, wyhodowanych w XIX wieku w Afryce Południowej. Jest to jedyny przedstawiciel Republiki Południowej Afryki, który został oficjalnie uznany przez Międzynarodowe Stowarzyszenie Kynologiczne. Jeśli chcesz mieć pięknego, energicznego i niezależnego przyjaciela w wyglądzie psa, powinieneś wybrać tę rasę. Najpierw musisz dowiedzieć się wszystkiego o niuansach i osobliwościach związanych z utrzymaniem Rhodesian Ridgeback oraz o ewentualnych trudnościach, z jakimi musisz się zmierzyć, utrzymując i wychowując zwierzaka.

Zdjęcie: Rhodesian Ridgeback

Rhodesian Ridgeback

Historia pochodzenia

Sama nazwa rasy Rhodesian Ridgeback wskazuje na jej historyczną ojczyznę. Rodezja była niegdyś angielską kolonią w Południowej Afryce. Nowa rasa myśliwska została wyhodowana przez krzyżowanie lokalnych psów podobnych do grzebieni z czworonożnymi przedstawicielami psiego plemienia, sprowadzonymi do kolonii przez pierwszych angielskich osadników, Burów.

Miejscowi aborygeni potrzebowali rasy, która łączy odwagę myśliwego z doskonałymi cechami strażniczymi. Pies musi nie tylko chronić dom przed nieproszonymi gośćmi i drapieżnikami, ale także wyróżniać się odwagą, wytrzymałością i łatwością znoszenia afrykańskiego klimatu z nagłymi zmianami temperatury. Oprócz cech stróżujących, nowa rasa musiała mieć odważne i wierne serce, nie cofać się przed dużymi drapieżnikami i brać czynny udział w polowaniu.

Nowa rasa w pełni posiadała wszelkie niezbędne cechy i wykonywała nie tylko rolę strażnika domowego, ale także brała udział w polowaniu na lwy i inne duże drapieżniki. Za co otrzymał drugie imię - lwa afrykańskiego.

Dzisiaj grzbiet jest najczęściej zwierzakiem. Chociaż wielu właścicieli nie zapomina o swoim prawdziwym celu i zabiera psa na polowanie. Ridgebacki mają doskonały wzrok i zapach i są w stanie przyjąć znak, zarówno na ziemi, jak i w powietrzu. W Nowej Zelandii i Australii psy są wykorzystywane w polowaniu na dzika, a na Tasmanii poluje się na nich kangury. Ponadto, przedstawiciele tej rasy są hardy, wysportowany i doskonale manifestują się w różnych psich sportowych i wyścigowych.

Pomimo pochodzenia afrykańskiego grzbiety tolerują zmiany klimatyczne. Dzięki tej funkcji rozpowszechniły się na całym świecie i zyskały dużą popularność i uznanie. Istnieją legendy o ich zdolnościach obronnych i myśliwskich, nie bez powodu drugie imię rasy to pies gończy. W Afryce psy biorą czynny udział w polowaniu na lwy. Wyśledzili dużego drapieżnika i trzymali go na miejscu aż do przybycia myśliwych, informując ludzi o ich szczekaniu. W tym samym czasie pies zręcznie i szybko unika ataków drapieżnika, wyczerpując go i nie pozwalając mu odejść.

Cechą tej rasy są przedsiębiorczy tubylcy, szeroko wykorzystywani na różnych pokazach rozrywkowych, prezentujący turystom spektakle "Catch the Lion".

Opis rasy Rhodesian Ridgeback

Psy rasy Rhodesian Ridgeback cieszą się ogromnym zainteresowaniem, zarówno wśród profesjonalnych hodowców, jak i zwykłych hodowców amatorów. Ridgeback jest niezwykle piękny i harmonijnie łączy w sobie niesamowitą grację i moc, miażdżąc siłę i inteligencję, doskonałe proporcje, doskonałą naukę i poświęcenie. Pies zadziwia swoją energią wybuchową, zręcznością, mięśniami ulgi, niesamowitą reakcją i doskonałym instynktem.

Przedstawiciele tej rasy wyróżniają się swoistym kolorem, wskazując, że byli pierwotnie typowymi przedstawicielami afrykańskiej sawanny. Krótki, gruby płaszcz, od jasnego pszenicznego do jaskrawoczerwonego, sprawia, że ​​pies jest niezwykle jasny i piękny. Na twarzy zwierzęcia może być ciemna maska ​​i biała plama na klatce piersiowej. Dozwolone ciemne uszy. Kolor oczu psa, a także kolor nosa odpowiada kolorowi płaszcza. Z brązowym nosem - bursztynowe oczy, z ciemnym płatem - czarny. Oryginalną i niezapomnianą cechą tej rasy jest grzbiet - pas wełny na grzbiecie, rosnący w przeciwnym kierunku.

Ridgebacki to harmonijne, aktywne i muskularne psy, łączące wytrzymałość, siłę i inteligencję. Pies jest pewny siebie, nie wykazuje agresji wobec obcych, ale nie okazuje nieśmiałości. W przypadku zagrożenia dla właściciela jest zdolna do ostrej i nieustraszonej reakcji. Przedstawiciele tej rasy będą doskonałymi towarzyszami dla osoby o silnej woli, która jest w stanie kontrolować swój niezależny i dumny charakter. Dzięki czystości i krótkim włosom, zwierzę nadaje się do trzymania w domu, ale prawdziwie potężny i energiczny pies będzie szczęśliwy tylko na wolności, wśród niekończących się równin i lasów.

Ta rasa wymaga dużej aktywności fizycznej. Zwierzęta muszą odbywać obowiązkowe spacery kilka razy dziennie na odległość co najmniej 3 km i możliwość swobodnego biegania.

Psy mają silną wolę i niezależny charakter, i są bardzo uparte. Dlatego zaleca się, aby właściciele szczeniąt rozpoczęli szkolenie tak wcześnie, jak to możliwe, aby podporządkować je sobie i założyć się jako gospodarz. Trening jest udany, jeśli instruktor jest twardy i konsekwentny. Psy są bardzo wrażliwe na niesprawiedliwość, niezasłużone kary zwykle nie przynoszą rezultatów, a metody zachęt podczas treningu bardzo dobrze.

Charakter Rhodesian Ridgeback

Rhodesian Ridgeback to silny i silny pies, aktywny, inteligentny i niezależny. Radzi sobie z ochroną domu i instynktem obrońcy. W tym samym czasie ta rasa nie jest odpowiednia dla wszystkich amatorskich hodowców psów. Pies potrzebuje silnego i potężnego właściciela, który może poświęcić mu dużo czasu na szkolenie i edukację.

Jeśli potężny i uparty ridgeback wpadnie w ręce nieodpowiedniego właściciela, może on przejąć dominującą rolę w rodzinie i narzucić warunki właścicielowi. Nieśmiałe i łagodne osoby, które są skłonne pozwolić swym zwierzakom na niewinne psoty i pozwolić im robić, co chcą, nie powinny mieć psa tej rasy. Ridgeback musi być ściśle nauczony, aby być posłusznym właścicielowi i powstrzymać przejawy agresji i demonstracji przejawów "przywódcy stada".

W naturze i temperamencie ridgeback doświadczeni właściciele zauważają takie pozytywne cechy jak szlachetność, poczucie własnej wartości i inteligencję. Pies jest w stanie podejmować samodzielne decyzje w trudnych sytuacjach i ma wyraźne cechy ochronne. W życiu codziennym ridgeback nie jest agresywny wobec obcych, jest wyjątkowo wierny i przywiązany do właściciela. Jeśli właściciel nie jest zagrożony, pies może być obojętny i obojętny na to, co się dzieje. Przedstawiciele tej rasy mają doskonały intelekt, wszyscy rozumieją i wyróżniają się zrównoważonym charakterem. Pomimo tego, że psy mają imponujący i donośny głos, są zupełnie ciche i szczekają tylko jako ostrzeżenie.

W tym samym czasie pies afrykański ma wrażliwą psychikę, jest wrażliwy i uparty, czuje i rozumie nastrój właściciela.

W domu jest to spokojny, leniwy i posłuszny pies. Jest bardzo przywiązana do właściciela, kocha dzieci i okazuje cierpliwość i czułość wobec nich. Ridgebacki dobrze dogadują się z innymi zwierzętami, a nawet tolerują koty, zwłaszcza jeśli wychowywano je w tym samym domu od dzieciństwa. Ale na ogół mogą być agresywne w stosunku do innych zwierząt, uwielbiają brać udział w walkach z innymi psami i nie szczędzić ulicznych kotów.

Ridgeback jest dobrze wyszkolony i uczy się większości zespołów po raz pierwszy. Jednocześnie jest prawie niemożliwe, aby zmusić go do zrobienia czegoś siłą, a kara fizyczna tylko pobudzi ducha uporu w zwierzęciu. Tylko pieszczota, cierpliwość i miłość pomogą znaleźć wzajemne zrozumienie i osiągnąć pożądane rezultaty.

Rhodesian Ridgebacks żyją od 10 do 12 lat, pozostają w dobrym stanie fizycznym aż do starości i zawsze są gotowi, aby podczas długich spacerów stworzyć towarzystwo dla swojego pana.

W Rosji ten silny i sprytny pies bierze czynny udział jako łowca towarzyszący. Ma doskonałe górne i dolne instynkty, dobre na szlaku. Myśliwi chodzą z grzbietami na dziki, zające, łosie, bor i gry polowe. Suki są najbardziej zręcznymi i zwinnymi łowcami, podczas gdy samce są bardziej odpowiednie jako strażnicy i ochroniarze.

Główne cechy i standard rasy

Zgodnie ze standardem rasy zatwierdzonym w 1924 r. Rhodesian ridgeback powinien mieć następujące cechy:

Standardowa wysokość dla samców tej rasy wynosi od 63 do 69 cm, suki - od 60 do 66 cm.

Psy ważą do 36,5 kg, suki do 32 kg.

Głowa powinna mieć odpowiednią długość proporcjonalną do wielkości ciała, z płaską, szeroką czaszką między uszami.

Kufa jest dobrze zaprojektowana, długa i głęboka, z dobrze zaznaczonym przejściem w czoło i potężnymi szczękami z ugryzieniem nożycowym. Zęby są duże i mocne, usta są napięte i suche. Oczy są okrągłe, umiarkowanie i szeroko osadzone. Nos jest zazwyczaj czarny lub brązowy, oczy są ciemnobrązowe lub bursztynowe.

Uszy zawieszone, dociśnięte do głowy i ustawione wystarczająco wysoko. Mają one średnią wielkość i szeroką podstawę stopniowo zwężają się do zaokrąglonych końców.

Skrzynia nie jest szeroka, ale głęboka, aż do stawu łokciowego. Widoczny z boku rozwinięty uchwyt mostka jest wyraźnie widoczny. Żebra zakrzywione umiarkowanie, klatka piersiowa nie w kształcie beczki.

Plecy są mocne. Schab jest lekko wypukły, muskularny i mocny. Nogi są proste, muskularne, z małymi, zwartymi nogami i mocnymi kośćmi. Na łapach palce są zebrane w bryłę, gęste i elastyczne podkładki są okrągłe. Ogon nie jest zadokowany, zwęża się ku końcowi i lekko ugina się w górę.

Sierść jest bardzo gruba, krótka i napięta. Jest stale smarowany enzymem tłuszczowym, dzięki czemu wydaje się bardzo błyszczący. Kolor jest prosty, kolor zmienia się od pszenicy jasnej do czerwono-czerwonej. Białe oznaczenia są możliwe na klatce piersiowej i łapach łap, ciemna maska ​​jest dozwolona na twarzy. Kolor uszu może być również ciemny.

Grzbiet (grzbiet) - jest to cecha charakterystyczna nieodłącznie związana z tą rasą. Grzbiet z tyłu powinien być wyraźnie zdefiniowany i mieć stożkowy kształt. Powinien zacząć się tuż za psem i być symetryczny. Początek grzbietu wygląda jak wełna, rosnąca w dwóch różnych kierunkach, zawiera dwa identyczne loki w kształcie korony. Zaczyna się od łopatek i biegnie wzdłuż linii kręgosłupa do bioder. Dopuszczalne formy grzbietów są określone przez jasne wymagania. Głównym kryterium zgodności z normą jest wzór po obu stronach kalenicy i symetryczne rozmieszczenie na grzbiecie.

Rhodesian Ridgeback to prestiżowa i dość rzadka rasa. Jest bardzo piękna i wygląda niecodziennie i drogo. Nie każdy właściciel psa może sobie pozwolić na jego zawartość. Dlatego wiele gwiazd show-biznesu, sławni artyści i politycy rodzą czworonożnego przyjaciela tej rasy. Wśród nich jest założyciel magazynu "Penthouse" Bob Guccione i rosyjski piosenkarz Alexander Malinin.

Funkcje opieki i konserwacji

Rhodesian Ridgeback jest idealny do trzymania w mieszkaniu lub w prywatnym domu na wsi. Jest to jedna z najwygodniejszych ras do utrzymania mieszkania. Dorosłe psy wymagają minimalnej opieki, są bardzo zadbane i czyste. Ridgeback to krótkowłosa rasa, ich gęsta i gruba wełna bez podkładu jest bezwonna. Wystarczy, że pies raz dziennie wyczesuje go specjalnym pędzelkiem z naturalnego włosia. Rzuca tę rasę dwa razy w roku. W tym okresie najlepiej czesać psy na ulicy specjalną gumową rękawicą.

Ridgeback prawie nie trzeba myć, wykonują tę procedurę w razie potrzeby, jeśli zwierzę jest zbyt brudne na ulicy. Podczas mycia można dodać niewielką ilość odżywki lub połysku, a płaszczyk psa stanie się gładki i promienny. Latem ridgeback może pływać w wodzie tak, jak chce, wełna bardzo szybko schnie. Oprócz mycia i szczotkowania, zestaw standardowych procedur pielęgnacyjnych dla zwierząt obejmuje regularne szczotkowanie zębów i uszu oraz obcinanie pazurów.

Przy przechowywaniu w mieszkaniu głównym warunkiem jest utrzymanie psa w dobrej kondycji fizycznej, co wymaga długich codziennych spacerów. Zapewni to zwierzę doskonałemu samopoczuciu i doskonałemu zdrowiu. Rasa ta nie wystarcza na pieszo przez pięć minut, właściciele zwierząt powinni być przygotowani do gier na świeżym powietrzu na świeżym powietrzu, regularnych wycieczek przyrodniczych i długotrwałych wspólnych maratonów. Ridgebacki potrafią pokonywać bardzo długie dystanse, są świetnymi niestrudzonymi biegaczami. Psy są bardzo odporne, ponieważ zostały wyhodowane specjalnie na polowanie i bieganie. Jednocześnie są tak aktywne i silne, że dzieciom i osobom starszym nie będzie łatwo poradzić sobie ze zwierzęciem podczas spaceru.

Dla psów tej rasy bardzo ważne jest, aby mieć wystarczająco dużo miejsca, abyś mógł biegać i bawić się z dużą ilością. Może to być dziedziniec prywatnej chaty lub parku w pobliżu domu. Ridgeback nie może mieszkać w otwartej klatce na ulicy, a powodem jest nie tylko krótka wełna, słabo zabezpieczona przed zimną pogodą. Dużą rolę odgrywa psychologiczne uzależnienie od właściciela. Z racji swego intelektu pies powinien zawsze być blisko właściciela i brać czynny udział w życiu rodziny.

Ważnym punktem w utrzymaniu zdrowia i kondycji jest prawidłowe odżywianie. Karma może być zarówno naturalna, jak i przemysłowa (sucha). Obie opcje dają dobry wynik i mają prawo istnieć.

Należy pamiętać, że przy naturalnym odżywianiu trudno jest zrównoważyć jego skład, tak aby niezbędna ilość składników odżywczych (białka, tłuszcze, węglowodany, witaminy i minerały) dostała się do ciała szybko rozwijającego się szczeniaka. Ponadto właściciele będą musieli spędzić dużo czasu przygotowując naturalne jedzenie.

Dlatego sucha karma jest doskonałą alternatywą dla naturalnej żywności. Są dobrze wyważone w kompozycji i są wybierane dla psów w różnym wieku. Z takim samym sukcesem można stosować gotowe konserwy, które dobrze różnicują codzienną dietę. Oczywiście, wszystkie produkty muszą być dobrej jakości i odpowiednio dobrane zgodnie z preferencjami i wiekiem psa. Ridgeback - duża rasa, zajmie dużo paszy, a najlepiej w klasie premium.

Szkolenie i edukacja ridgeback

Ridgeback - utalentowany, łatwo wyszkolony pies, o dobrej inteligencji. Ma wiele pozytywnych cech (polowanie, ochrona, bezpieczeństwo, sport). Ta rasa potrzebuje solidnego i zrównoważonego właściciela, który może stać się dla swojego zwierzaka "liderem paczki". Pies musi mocno uświadomić sobie, kto rządzi. Właściciel musi być pewnym siebie i doświadczonym hodowcą psów, który może poświęcić wiele czasu na edukację, komunikację i szkolenie psów. Ridgebacki wymagają codziennej komunikacji, nie mogą pozostawać same przez dłuższy czas, w przeciwnym razie zwierzęta czują się opuszczone i wykazują oznaki destrukcyjnego zachowania.

Ridgebacki dobrze dogadują się ze zwierzętami domowymi, inne koty i psy mieszkające w domu stają się ich przyjaciółmi. Ale władczy charakter rasy przejawia się w agresji wobec zwierząt ulicznych.

Psy mają silną wolę, są niezależne i uparte, mogą podejmować samodzielne decyzje. Dlatego też szkolenie szczeniąt musi rozpocząć się tak wcześnie, jak to możliwe, a jednocześnie jest dość łatwe w obsłudze. Należy pamiętać, że psy są bardzo wrażliwe na metody ekspozycji. Kary zazwyczaj nie pozwalają na osiągnięcie dobrego rezultatu, a metoda zachęcania do delikatności i pieszczotowania jest o wiele lepsza.

Podczas treningu psa wymagana będzie większa wytrwałość i cierpliwość. Nie powinno być ostrego nacisku, bardzo trudno jest zmusić psa do wykonania polecenia, zwierzę musi tego chcieć. Ridgebacki uczą się bardzo szybko i różnią się treningiem z szerokim zakresem umiejętności i zdolności.

Ridgebacks to niezwykle inteligentne i szybkie psy. Jak większość przedstawicieli rasy psów, nie lubią mokrej i deszczowej pogody. Ale gdy bokser lub rottweiler biegnie prosto, afrykański pies w deszczu ucieknie z jednego schronienia do drugiego, ostrożnie unikając kałuż i przeskakując najbrudniejsze miejsca.

Jak wybrać szczeniaka rasy Rhodesian Ridgeback

Zanim zdecydujesz się na szczeniaka tej rasy, musisz zastanowić się, czy możesz zapewnić przyzwoite treści dla tego temperamentu i sportowego zwierzęcia. Pies będzie musiał poświęcić dużo uwagi i czasu oraz zapewnić odpowiednie szkolenie i wystarczającą aktywność fizyczną. Jeśli rada rodzinna wybrała szczeniaka rasy ridgeback, należy zastanowić się, gdzie znaleźć najlepszego przedstawiciela tej rasy. Lepiej rozpocząć wyszukiwanie w wyspecjalizowanych klubach, które hodują rhodesian ridgeback i pokazy psów. Na wystawach najlepiej jest porozmawiać z hodowcami, lepiej poznać zwierzęta i zdecydować o swoich preferencjach.

Ważnym kryterium przy wyborze szczeniaka jest jego rodowód. Powinieneś uzyskać wszystkie informacje o swoich rodzicach i ocenić nie tylko ich wygląd zewnętrzny, ale także ich zdrowie psychiczne i fizyczne.

Szczeniaka ridgeback najlepiej kupić w wieku 1,5-3 miesięcy, w tym czasie mają najbardziej harmonijny wygląd. Powinny mieć mocne, trwałe, ale nie ciężkie kości, prostą postawę i lekko wydłużone ciało. Wybierając zwierzaka szczególną uwagę zwraca się na grzbiet, jako główną cechę odróżniającą tej rasy. Ważne jest, aby zrozumieć, że jeśli grzebień szczenięcia ma wady, to z wiekiem będą one jeszcze bardziej zauważalne.

Inną cechą rasy jest to, że szczenięta rosną nierównomiernie, a w starszym wieku zwierzę może przybrać mniej zrównoważone proporcje. Kupując szczeniaka, należy zwrócić szczególną uwagę na jego zdrowie. Uszy, oczy i skóra powinny być utrzymywane w czystości. Brzuch jest miękki, wełna jest gładka i lśniąca. Szczenię musi zostać odrobaczone i zaszczepione. Ridgebacki charakteryzują się dobrym zdrowiem i wytrzymałością, ale czasami szczeniak ma dziedziczne problemy związane z dysfunkcją tarczycy, dysplazją łokcia lub zaćmą. Ponadto szczenię należy sprawdzić pod kątem zatoki dermoidalnej (ubytki tkanki skóry szyi i pleców).

Psy tej rasy bardzo wąsko czują swojego właściciela, a jeśli czuje się źle, starają się złagodzić jego stan i odwrócić uwagę od trudnych myśli. Jest to szczególnie ważne dla osób posiadających wysoką pozycję społeczną i mających wysoki poziom obciążenia psychicznego i stresu. Jest to przyjazny i oddany pies, który pozwoli na krótki okres, by zrzucić negatywną energię i prawdziwie odpocząć.

Cena szczeniąt Rhodesian Ridgeback

Szczenięta rasy Rhodesian Ridgeback z kategorii tzw. Culling (z kolorem nieprzydatnym na wystawy itp.) Kosztują od 70 do 350 dolarów. Szczenięta spełniające normę i wszystkie niezbędne dokumenty oferowane są za 600-1200 USD.

Rhodesian Ridgeback: intelektualista, łowca lewów i lojalny przyjaciel (opis rasy)

Jest to jedyna rasa z RPA uznawana przez Międzynarodową Federację Psów (ICF). Niezwykle wdzięczny pies o mądrym wyglądzie i zrównoważonym temperamencie. Charakterystyka rasy Rhodesian Ridgeback zrobi wrażenie na potencjalnych właścicielach szukających inteligentnego, silnego, pięknego psa dla ochrony, sportu i rodziny.

Nazwa "ridgeback" składa się z dwóch angielskich słów "ridge" i "backing", które dosłownie można przetłumaczyć jako "comb back". Rasa naprawdę ma taki "grzbiet" na grzbiecie, który jest wełną, która rośnie przeciwnie do reszty płaszcza. Grzbietowy grzbiet nie jest wyjątkową, choć rzadką cechą tej rasy. Podobne zjawisko obserwuje się w Thai Ridgeback, który nie jest związany z afrykańskim psem.

Rhodesian Ridgeback: Charakterystyka rasy

Grzebień należy do grupy psów według klasyfikacji FCI (ICF). Rasa ma muskularną sylwetkę, krótkie grube włosy, czarny nos, wiszące "ogary" uszy. Nie zatrzymuj uszu. Więcej standardu opisano poniżej.

  • Waga Mężczyźni ważą 36-37 kg, kobiety - 32 kg.
  • Wzrost Lecz dla dużych psów. Wzrost w kłębie psa - 63-69 cm, suki - 61-66 cm.
  • Kolor Rozpoznany czerwony kolor od jasnego odcienia do bogatej czerwieni z ciemnymi oczami, uszami, nosem. Białe znaczenia są dozwolone na klatce piersiowej i palcach, ale nie na brzuchu. Możliwy jest kolor nosa wątroby z bursztynowymi oczami. Szary, płowy lub ciemnobrązowy kolor wełny jest uważany za wadę dyskwalifikującą.
  • Długość życia. Żyją średnio 12 lat.
  • Postać. Grzbiet jest jednocześnie spokojny i pełen temperamentu, tolerancyjny i zadziorny, inteligentny i agresywny. Mieszka ze zwierzętami domowymi, kocha dzieci. Wykazuje upór i niezależność.
  • Intelekt Inteligentny pies, zdolny do samodzielnego podejmowania decyzji. Łatwo uczy się poleceń.
  • Bezpieczeństwo i potencjał strażniczy. Odpowiedni do roli strażnika i ochroniarza, ale w pełni ujawniony jako myśliwy i towarzysz.

Zalety i wady

Charakter Rhodesian Ridgeback jest dość złożony i nie będzie łatwo dla nieprzygotowanego właściciela poradzić sobie z tym. Grzbiet wymaga "mocnej ręki", ale nie toleruje szorstkości i fizycznej kary. Idealny właściciel dla kapryśnego i o silnej woli psa jest potężną, autorytatywną, cierpliwą osobą, która potrafi podporządkować zwierzę swojemu uczuciu i uwielbieniu.

Podniesiony Rhodesian Ridgeback tworzy wrażenie inteligentnego zrównoważonego psa. Pies jest "cichy", spokojny, żartobliwy, czuje się dobrze właściciela, trudno się marszczy, drażni. W tym przypadku oddane zwierzę jest gotowe odważnie chronić rodzinę przed zagrożeniem. Kiedyś grzbiet polował na lwy, więc żaden wichrzyciel nie boi się ich.

Główne pozytywne i negatywne cechy rasy zaznaczono w tabeli.

Tabela - cechy postaci

Historia pochodzenia i ciekawe fakty

Historia rasy Rhodesian Ridgeback zaczyna się w Południowej Afryce na terytorium dzisiejszej Republiki Południowej Afryki, jeszcze przed przybyciem XVII-wiecznych kolonizatorów na tych ziemiach. Lokalne plemiona - Buszmeni i Hotentoci - zajmowały się polowaniem i hodowlą. Jako pomocnik w polowaniu, towarzysz i stróż, ludzie używali psów z "herbem". Kiedy ta mutacja powstała, nie jest jasne, ale przybywający koloniści holenderscy i angielscy już złapali zwierzaka.

Europejczycy przybyli na terytorium Południowej Afryki ze swoimi psami, które nie tolerowały dobrze klimatu, nie radziły sobie z chorobami, były podatne na drapieżniki. Kolonizatorzy postanowili poprawić zwierzęta poprzez asymilację. Nie wszystkie eksperymenty zakończyły się powodzeniem. Mastify i psy miały istotny wpływ na kształtowanie rasy. Tak więc zaczęły pojawiać się pierwsze ridgebacki - mocne, hardy, szybkie i jednocześnie pełne wdzięku. Przedstawiciele nowej rasy pokazali się dobrze w polowaniu na lwy, hieny, lamparty. Dlatego przez jakiś czas istniała inna nazwa rasy - pies lwa afrykańskiego.

Wraz z rozwojem działań kolonizacyjnych, Europejczycy, wraz z psami, zaczęli osiedlać się w Południowej Rodezji - koloniach w Zimbabwe. Wkrótce pojawiła się szkółka Rhodesian Ridgeback, w której po raz pierwszy przyjęto nowoczesnych przedstawicieli rasy. W 1922 r. Miała miejsce pierwsza wystawa, na której ustanowiono standard rasy. W oparciu o standard Dalmatian.

Ridgeback, ze względu na swoje cechy, stał się rozpowszechniony na całym świecie po drugiej wojnie światowej. W Europie przedstawiciele rasy są trzymani w roli towarzyszy domowych. W Australii pies jest używany do polowania na dziki i kangury. W USA psy służą w bazie wojskowej. Bez względu na to, gdzie mieszka w ridgeback, nigdy nie zrezygnuje z polowań i sportu.

Odmiany

Rasy psów Rhodesian Ridgeback jest wyjątkowy i nie ma odmian. Podobne do nazwy "pokrewieństwa" rasy Thai Ridgeback z afrykańskim psem tylko grzebieniem na grzbiecie. Komunia z jednym grzebieniem przodka jest mało prawdopodobna, ponieważ geograficznie skały są zbyt daleko od siebie. Być może mutacja przejawiała się spontanicznie w różnych częściach planety.

Thai ridgeback to inna strona zewnętrzna. Jeśli grzbiet afrykański jest typowym psem z wydłużonym pyskiem i wiszącymi uszami, to bardziej przypomina meksykańskiego psa Xoloitzcuintle. Patrząc w górę, trójkątne uszy, półksiężyc, gładki płaszcz, czerwony lub niebieski kolor są typowymi oznakami tajskiego. Zgodnie z klasyfikacją ICF, Thai Ridgeback należy do grupy Szpiców i ras pierwotnych.

Przodek tajskiego psa jest uważany za dingo, który mieszkał na terytorium Wietnamu, Kambodży i Indonezji. Rasa o długiej historii - krajowe miasto Tajlandii. Na zewnątrz praktycznie niezmienione od 4 tysięcy lat. W tym samym czasie rasa została rozpoznana dopiero w latach 90. XX wieku.

Treść i żywienie

Rozmiar dorosłego Rhodesian Ridgeback nie jest przeznaczony dla małych pomieszczeń mieszkalnych z tłumem domowników. Zwierzę potrzebuje osobistej przestrzeni i umiejętności "odwracania się". Jest całkiem możliwe, aby zachować grzbiet w mieszkaniu, jeśli istnieje miejsce na spacery w pobliżu domu. Pies musi się poruszać i biegać. Reszta troski o grzbiet nie będzie sprawiała kłopotów.

Aktywność fizyczna

Grzbiet jest zwinny i niespokojny, jak wszystkie psy. Instynkt łowcy sugeruje, że konieczne jest zbadanie terenu i zastraszenie zdobyczy. Chodź ze swoim zwierzakiem przez co najmniej dwie godziny dziennie, a nie tylko na smyczy, ale aktywnie bawiąc się i biegając. Ridge będzie z przyjemnością towarzyszyć właścicielowi podczas porannego biegu.

Ridgebacki postrzegają małe zwierzęta jako dostępne ofiary, więc powinieneś chronić swojego zwierzaka przed sąsiednim kurnikiem, kotem lub małym psem. Pies może ścigać wiewiórkę, szczura, kota stoczni, nie widząc niczego w pobliżu. Mają tendencję do dominacji i mogą brać udział w walkach, zarówno suk, jak i samców. Nigdy nie puszczaj psa ze smyczy, jeśli nie ma zaufania do posłuszeństwa zwierzaka. Trenuj i pielęgnuj swój grzbiet, aby kontrolować jego działania w miejscach publicznych.

Pies południowoafrykański jest słabo przystosowany do surowego śnieżnego klimatu. Dlatego wielu właścicieli zaleca noszenie zwierzaka w kombinezonie i skrócenie czasu chodzenia przy silnych mrozach. Doświadczeni hodowcy psów zauważają, że aktywne poruszanie się psa nie odczuwa zimna i jest wygodne. Jednak trzymanie psa w zimie na ulicy jest wysoce niepożądane.

Dieta

Duża rasa wymaga zbilansowanej diety kalorycznej. Porcje muszą być dopasowane do wagi i wielkości zwierzęcia. Dlatego zanim zabierzecie szczeniaka z grzbietu, należy obliczyć koszt żywności. Karmienie psa tanim jedzeniem nie jest tego warte. Z tego powodu psuje zdrowie, a co za tym idzie, wygląd.

Bez względu na wybór jedzenia - "suszenie" lub "naturalka" - pies nie może być przekarmiany. Rigi uwielbiają "pyszne", a pod nieobecność właścicieli będą mogli samodzielnie znaleźć przysmaki. Obserwuj dietę i ilość spożywanego jedzenia. Średnio dorosły pies powinien spożywać 300-400 gramów mięsa dziennie z przystawką. Tabela pokazuje listę tego, co karmić Rhodesian Ridgeback, a co lepiej wykluczyć z menu.

Tabela - karmienie Ridgeback

Krótkowłosa rasa nie wymaga specjalnej troski. Cięcie i przycinanie zwierzaka nie jest konieczne. Należy go myć tylko dlatego, że jest bardzo brudny, ponieważ skóra i wełna są impregnowane naturalną warstwą ochronną. W upalne letnie dni możesz zorganizować zimny prysznic dla swojego zwierzaka, aby ochłodzić ciało.

Z częstymi spacerami po twardym podłożu, pazury mielą się same, ale łapy wymagają opieki, szczególnie dla szczeniąt. W chłodne dni delikatna skóra na poduszkach jest pęknięta i szybko uszkodzona, dlatego konieczne jest smarowanie łap specjalnym woskiem. Konieczne jest również oczyszczenie palców po przejściu pieszo i sprawdzenie pod kątem uszkodzeń. Główne zasady opieki zostały przedstawione w tabeli.

Tabela - Podstawy pielęgnacji grzbietów

Szkolenie

Rasa dobrze poddaje się treningowi, szybko zapamiętuje polecenia, łatwo się trenuje. Ochroniarz umiejętności i straż przy grzebieniu we krwi. Trudno jednak wytrenować grzbiet bez odpowiedniego przeszkolenia. Jeśli nie ma doświadczenia w szkoleniu, powinieneś skontaktować się z ekspertami, przeczytać odpowiednią literaturę i obejrzeć filmy tematyczne.

Głównym problemem jest to, że ridgeback jest wystarczająco inteligentnym psem, aby zająć dominujące miejsce w rodzinie i podporządkować sobie wszystkich członków "paczki". Właściciel, który ciągle ustępuje, pozwalając na psie figle i nie tłumiąc agresji, wkrótce odkryje, że pies zręcznie nimi manipuluje i dyktuje własne zasady. Więc nie powinno tak być.

Opinie właścicieli na temat Rhodesian Ridgeback potwierdzają potrzebę solidnego wykształcenia bez pobłażania i słabości. Właściciele zauważają, że podczas nauki Ridgeback potrzebuje celu i motywacji. Po prostu pies nie zgodzi się wykonywać nudnych, bezsensownych zadań. W tym samym czasie zmuszanie i krzyczeć na zwierzaka jest bezużyteczne. To jeszcze bardziej zachęci do uporu. Ridge uwielbia budować relacje oparte na wzajemnym szacunku i ostro reaguje na niesprawiedliwość.

Choroby i leczenie

Pomimo sportowego charakteru, energii, muskulatury, Ridgeback ma genetyczne predyspozycje do różnych chorób. Najczęściej rasy zauważyli:

  • wrodzona głuchota;
  • zaćma;
  • twista wieku;
  • dysplazja stawu biodrowego;
  • mielopatia;
  • odwrócenie jelit;
  • zatok skórny;
  • niedoczynność tarczycy;
  • osteochondroza;
  • alergia;
  • infekcje ucha;
  • otyłość.

Schennost i poród

Pierwsza ruja występuje w wieku sześciu miesięcy, ale czasami trwa do roku. Nie wetująca roczna suka powinna być pokazana weterynarzowi. "Kobiety" trwają od dziewięciu dni do jednego miesiąca i powtarzają się co siedem do ośmiu miesięcy. Owulacja występuje w dniach 11-13. W tym okresie suka zostaje zredukowana do psa.

Dzianinowa "dziewczyna" jest zalecana w wieku dwóch lat. Przed kleistością należy poddać się badaniom lekarskim, rutynowym szczepieniom i degelmentacji. Suka musi być całkowicie zdrowa, mieć tytuły i zgodę klubu na hodowlę.

Ciąża trwa 60-64 dni. Ciężarna suka powinna być chroniona przed przeziębieniem, ciężkim wysiłkiem fizycznym, stresującymi sytuacjami. Zaleca się wykonanie USG, aby poznać dokładną liczbę szczeniąt. Dostawy odbywają się naturalnie, co do zasady, bez komplikacji. Jednak, aby zgodzić się z weterynarzem z góry, przynajmniej w trakcie konsultacji telefonicznej nie będzie przeszkadzać.

TOP pseudonim

Odporne i aktywne psie dźwięczne pseudonimy. Na przykład, Rhodesian Ridgeback- "chłopiec" można nazwać:

Jeśli nie wiesz, co nazwać "dziewczyną z Rhodesian Ridgeback", spójrz na następujące opcje:

Przegląd zdjęć

Zdjęcia szczeniąt i psów rasy Rhodesian Ridgeback nie pozostawiają obojętnych miłośników piękna i wdzięku. Odważne, spokojne, uważne psy są niesamowicie fotogeniczne.

Koszt i miejsce zakupu

Ridgeback jest jedną z rzadkich ras, więc koszt szczeniaka rasy Rhodesian Ridgeback jest wysoki. Pat z odchyleniami według standardowych kosztów z 20 tysięcy rubli. Cena w klasie Bridystów wynosi od 30 do 45 tysięcy rubli. Wystawa zakupiona na wystawy i koszty hodowli 40-75 tysięcy rubli (dane za luty 2018 r.).

Szkółki

Wybierz szczeniaczka z przedszkola o dobrej reputacji. Właściciel opowie szczegółowo o rasie, cechach zawartości i odpowie na wszystkie pytania. Przykłady szkółek rasy Rhodesian Ridgeback:

  • Ridgesstar w Moskwie - http://www.ridgesstar.ru/;
  • Dayonga w Moskwie - http://deyonga.ru/;
  • "El Tori" w obwodzie moskiewskim - http://ele-tori.ru/;
  • Tina Trading w regionie moskiewskim - http://www.ridge-tt.ru/;
  • RayRidge w Reutov - http://www.rayridge.ru/;
  • Riddle Sunshine w St. Petersburgu - http://rrspb.com/our-dogs;
  • Asbi Sawana Red w St. Petersburgu - http://www.royal-ridge.ru/.

Ridgeback - zwierzęta dla odpowiedzialnych ludzi, którzy marzą o poświęconym, bystrego, wdzięcznego psa. Oczywiście trudności w edukacji. Opisując rasę rasy Rhodesian Ridgeback, hodowcy tego nie ukrywają. Ale zainwestowana cierpliwość i miłość spłacą się w pełnej komunikacji ze zwierzakiem. Nie zapomnij zabrać psa na wyprawy i wycieczki, będzie szczęśliwa.

Referencje: "Są niesamowicie interesujące."

Zupełnie nierozsądnie wziąłem ridgeback - nie wiedziałem nic o rasie. Cóż, to jest dzisiaj, gdy patrzyłem w internecie, jak to wygląda, a następnego dnia było już w naszym domu. Zaangażowałem się w psa, a ponieważ był to mój pierwszy pies w życiu, bałam się nie radzić sobie i poważnie podchwyciłem kwestię edukacji. Dlatego nie mamy problemów z posłuszeństwem, ona nie odsuwa się ode mnie w lesie do innych psów, narciarzy, biegaczy i ogólnie, gdziekolwiek spojrzysz. A kiedy chodzimy w towarzystwie psów różnych ras, a wszyscy pękają od "przywitaj się z psem na horyzoncie" z bananami w uszach, to wystarczy, że powiem "nie" i nigdzie nie ucieknie, chociaż naprawdę chcę. Tak, jest problem - agresja dla suk, nie dla całej prawdy, ale jest. Dlatego po prostu unikamy niechcianych kontaktów. Drugi pies, którego mam, to spaniel na ulicy. To głupiec, który jest głupcem... ale nic, a oni się uczą, idąc teraz bez smyczy, tylko ze mną, naprawdę. Ale jeśli grzbiet początkowo nie próbowałby mi się oderwać, to miałem mały problem z tym małym, a jak dotąd, jeśli obcy pies pojawi się w zasięgu wzroku, nic nie słyszy.

Przed moim ridgebackem miałem owczarka niemieckiego, Collie, Nową Fundlandię. Szczerze mówiąc, po grze w ridgebacku, nie dostałbym żadnej innej rasy. Z nimi niesamowicie interesujące. Jedyną rasą o tak rozwiniętej inteligencji, że czasem się zastanawiasz - czy pies naprawdę tak myśli? Ridgeback jest bardzo interesujący, nie zaś ślepe posłuszeństwo, ale posłuszeństwo poprzez zrozumienie! Nie widziałem tego w innych rasach. I o ucieczce - w młodości wszystkie psy biegają, z wiekiem i treningiem wszystko znika.

Aliya Abal, http://www.ridgeback.org.ru/forum/index.php?showtopic=1234

Są to psy dość ruchliwe i kochające pokój, mogą żyć w rodzinie, ale zupełnie nie nadają się do warunków miejskich. Aby uzyskać pełne szczęście, potrzebują wolnej przestrzeni. Są mili i czuły, ponadto są bardzo mocno przywiązani do swojego pana. Ich wychowanie powinno być praktykowane od szczenięcia, a następnie w przyszłości nie będzie problemów z takim psem. Ogólnie rzecz biorąc, w rzeczywistości Ridgeback agresja nie jest z zasady osobliwa, ale jest to dość trudna rasa. Faktem jest, że te psy są myślicielami. Nie wykonają niepotrzebnych poleceń i wykonają to samo 25 razy na mechanizmie. Dlatego bardzo ważne jest, aby zacząć wychowywać szczeniaka od pierwszej chwili pojawienia się w twoim domu. Wady. Zwiększona pobudliwość. Nieregularny układ siekaczy.

Dobra rasa. Bardzo zależny od nastroju właścicieli, właściciel jest spokojny - ridgeback też, właściciel jest wesoły - grzbiet jest zabawny, właściciel czegoś nie lubi - zwierzak może wykazywać agresję. Bardzo zazdrosny o właściciela w stosunku do innych psów. Zdarza się również, że trudno jest trenować. Grzbiet może być dobrze wykształcony i nieszkolony. Ridgebacki wydają się być niezależne. Nie powinny być karane często biciem, lepiej jest pozbawić pewnych przywilejów. Na przykład zachowuje się źle w parku - weź go na smyczy.

Mieszkanie doskonale sobie radzi, oczekiwana długość życia w mieszkaniu ma już 11 lat i teraz wydaje się całkiem normalna. Śpi na swoim krześle, oczywiście uwielbia łóżka, wszelkie miękkie powierzchnie, ze snu na podłodze pojawiają się odciski na łokciach. Bardzo przyjazny dla dzieci, od 0 lat i starszych. Strażnik, bardzo czuły i wyrozumiały ze swoimi mistrzami. Możesz go ukarać głosem, będzie obrażony i zdenerwowany. Całkiem łatwo toleruje chorobę. Lubi gry na świeżym powietrzu, potrzebuje długich spacerów, aby utrzymać sprawność fizyczną. Ridgeback - dla aktywnych.

Czytaj Więcej O Psach

Rosyjski toy terrier: opieka i konserwacja

Treść Charakterystyka rasy Rosyjski toy terrierRosyjski toy terrier - ozdobny, mały rasa psów. Wygląda jak mała zabawka, nawet sama nazwa "zabawka", w tłumaczeniu oznacza zabawkę.

W jakim wieku można uwolnić psa

Treść Pierwsze krycie psa jest kwestią odpowiedzialności i znaczenia. W artykule omówimy dzianie psa, kiedy warto zacząć, jak rozwiązać psa, jak często pies może być dziany, w tym artykule znajdziesz odpowiedzi na wiele pytań, ponieważ ważne jest rozważenie kwestii dziania z różnych stron.