Rasy

Sharpay bez fałd

W jakim wieku lepiej jest zacząć szczeniaka shar-pei?
Odpowiedź jest silnie uzależniona od wolnego czasu, jaki masz, tolerancji dla dziecka, które nie opanowało jeszcze w pełni zasad przyzwoitości w domu (toaleta, skubanie wszystkiego itp.).
Jeśli w twojej rodzinie jest ktoś, kto jest w domu przez większość dnia, możesz wziąć szczeniaka już 2 miesiące - nie może jeszcze chodzić na ulicy, robi interesu w gazecie i musi jeść 4 razy dziennie.
Jeśli to jest problem - weź 3-5 miesięcy - już idąc ulicą, wie, że lepiej iść do toalety poza domem (chociaż to nie gwarantuje, że nie zrobi nic w domu: o) i wymaga zjedzenia 2 razy dziennie.
Jeśli nie ma czasu na wychowywanie dziecka - weź dorosłego szczeniaka - 7-9 miesięcy - jest już całkiem zdrowy, wie, co jest dobre, a co złe, zasada toalety to żelazo.
Przywiązanie szczeniaka do ciebie i do rodziny nie zależy od wieku, w którym bierzesz go z przedszkola - ponieważ szczenięta, które mieszkają w hodowli, jak mówią, nie mają wyraźnej indywidualności i zaczynają ją pokazywać, gdy dostaną się do domu do stałego właściciela. Zdarza się również, że starsze szczenię, zdając sobie sprawę, że go wybrałeś, wyróżnione i umieszczone w jego świecie, odczuwa dla ciebie więcej wdzięczności i przywiązania niż ten, który został wprowadzony do domu na 1,5 miesiąca. W każdym wieku są plusy i minusy - małe szczeniaczki są jak zabawki, słodkie, przyjemnie się przytulają, ale nie zawsze dorastają tak, jak byśmy chcieli je zobaczyć, a dorośli dorosli wystarczająco, by wyobrazić sobie, jak będą wyglądać dorośli - czasami jest to ważne, jeśli obawiasz się rozczarowania: o)
To, czego nie polecam, to zabieranie szczeniaka do ukończenia 2 miesiąca życia. Pokusa jest świetna, ale także wiele kłopotów. Z taką miazgą, po prostu musisz wziąć "urlop macierzyński", jeśli nie chcesz zranić psychiki dziecka, zostawiając go samego na kilka godzin. Było nam łatwiej - kiedy wzięliśmy Bonitę (na 1 miesiąc i 19 dni), już mieliśmy Cherry, a ona nie czuła się samotna i opuszczona - Cherry nobly przyjął na siebie misję kochającej matki: o)
I jeszcze jedna ważna kwestia: jak pokazuje praktyka, posiadanie doświadczenia w utrzymywaniu psów (nie shar-pei) nie jest gwarancją, że dana osoba poradzi sobie ze szczeniakiem rasy shar-pei. W żadnym wypadku nie należy wyświetlać treści innych ras na nabytym Shar-Pei. To jest INNA rasa. Warunki do jej obsługi są INNE od tych pasterzy, collie i bassetów. Dotyczy to relacji z piłką-pei, karmienia jej i opieki.

Jaka jest różnica pomiędzy "pokazowymi" i "pracującymi" szczeniętami. A co najważniejsze, od czego zacząć?
Zacznijmy od klasy szczeniąt. Na ogół mają trzy shar-pei:

Jeśli chodzi o psy "robocze", to twierdzenie, które wciąż wymaga mocnego dowodu: o) Wśród 30 psów, które osobiście znam, tylko jeden zasługuje na dyplom roboczy - a przy okazji, to jest suka, a nie pies: o) I Jeszcze jedna suka (nie wiem osobiście, ale została przeszkolona przez naszego przewodnika) niedawno zdała dyplom II stopnia na dyplom ZKS.
Teraz o tych trzech klasach. Koncepcja "szczeniaka-wystawcy" oznacza, że ​​jest to pies z dużą wystawową przyszłością. Jednak w ciągu 2-3 miesięcy niemożliwe jest stwierdzenie ze 100% pewnością, że ten szczeniak jest pokazem, a ten jest rodowodem. Możliwe jest odrzucenie nieopłacalności. Ale ustalenie, że wspaniała kariera pokazowa czeka na tego konkretnego szczeniaka jest nieco arogancka. Zasadniczo taka etykieta od urodzenia zawiesza szczeniaki od rodziców-bohaterów. Ale historia jest dobrze znana, że ​​było wiele przypadków, kiedy wybitni producenci rodzili przeciętne szczenięta i na odwrót. Genetyka jest probabilistyczną kobietą. Ponadto, pokaz szczeniąt to szczeniak, który nie musi już teraz albo po 2-3 miesiącach, lub później wykonać operację plastyczną na powiekach i / lub zabiegu wargi. W ciągu 2-3 miesięcy hodowca może udzielić takiej gwarancji z dużym wysiłkiem. Jeszcze kilka punktów - stawy, ruchy, proporcje, zawilgocenie (tzw. Fałdowanie). W ciągu 2-3 miesięcy wszystko to również jest przewidywalne, ale nie z góry określone. na przykład pierwsze podejrzenia o dysplazję pojawiają się po 7-9 miesiącach (a nawet później), i niezależnie od tego, jak hodowcy hodowców, dysplazje nie zawsze zależą od ich pracy hodowlanej, zwłaszcza jeśli w rodowodzie szczeniąt w 1-3 kolanach Są importowane psy, o dziedziczeniu których niewiele wiadomo. Tak więc Te szczenięta pokazują, że szczenięta są sprzedawane, miesiące w wieku 7-9 lat, kiedy potencjał psa jest naprawdę widoczny i nie są tanie - od 1000 USD (o późniejszej wycenie). A za 2-3 miesiące sprzedają tylko słodkie, fajne rodowody.
Klasa lęgowa to pies do pracy hodowlanej. Jeśli pokaz szczeniąt zostanie włączony dla prestiżu hodowli lub twojego własnego (pozwalając kurzu w twoich oczach), to pies rodowodowy powinien być włączony, jeśli planujesz hodować shar-pei. W przeciwnym razie potencjalnie dobra zdrowa krew "znika" na próżno. Pies hodowlany nie zawsze ma cechy pokazowe, a pies wystawowy nie zawsze okazuje się być dobrym reproduktorem. Chociaż czasami te koncepcje są zdezorientowane i dziergane bohaterowie, otrzymując mierne, ale drogie szczenięta (bez wskazówek). Pies reprodukcyjny, z reguły, nie jest dobry sam w sobie (wystarczy, aby był dokładnie z punktu widzenia zewnętrznego), ale dzięki zawartej w nim krwi i zdrowiu, które posiada. Z reguły zawodowi hodowcy pielęgnują takie psy celowo, wybierając niektórych producentów do krycia, wybierając niezbędne cechy itp. W rękach "zwykłych śmiertelników" takie szczenięta rzadko upadają. Jaki jest cel oddania psa z rodowodem komuś z poduszką?
Klasa zwierząt To najliczniejszy klan, Shar Pei. Obejmuje to tylko prawo, rodowód lub w pewnym sensie niezbyt poprawne psy - zwierzęta domowe. Niektóre z nich (rodowód) mogą osiągnąć całkiem dobre wyniki show, ale gwiazdy serialu nigdy nie będą. Jeśli właściciel nie ma poważnych ambicji pokazowych i wystarczy, że wie, że jego pies jest rodowodem - szczeniak klasy pet jest wystarczający. Innym pytaniem jest to, że wiele szczeniąt, które naprawdę zgłaszają się tylko do klasy zwierząt domowych, próbuje pokazać się jako psy wystawowe.

Ile kosztuje szczeniak shar-pei?
Przedział cenowy - od 250 $ do. Oto koszt szczeniaka:
1) hodowca apetytów. Szczenięta tej samej jakości mogą być sprzedawane przez różnych hodowców z spreadem 200-300 dolarów.
2) Głośna nazwa przedszkola. Im bardziej znane jest nazwisko, tym bardziej prawdopodobne jest, że zwykły szczeniak będzie kosztował o 200-300 dolarów więcej niż prywatny hodowca, o którym nigdy nie słyszałeś.
3) Głośne nazwiska w rodowodzie. Jeśli matka, ojciec lub oboje rodzice szczeniąt są mistrzami lub drogimi importowanymi psami, ich cena automatycznie wzrasta o kilkaset. szczeniak z nieznanego, tylko dobre psy będą kosztować o wiele tańsze, nawet jeśli jest lepsze niż to, co urodziło się od czempionów.
4) Twoje szczególne życzenia dotyczące wyboru szczeniaka. Im surowsze są Twoje wymagania dotyczące wyboru szczenięcia, tym większa szansa, że ​​nadal będziesz obciążany ceną zgodnie z zasadą, że popyt tworzy podaż. Im większe zainteresowanie pokazuje konkretny rodzic, konkretny kolor i płeć, tym bardziej prawdopodobne jest, że dodasz jego cenę.
5) Szczenię z zewnątrz. Zasadniczo, w ciągu 2-3 miesięcy wszystkie szczeniaczki są urocze, ale doświadczone oko widzi różnicę - tam, gdzie jest przynajmniej jakiś potencjał, i gdzie - nie. Ponadto modne stało się odróżnianie ceny szczenięcia w zależności od koloru: czarny szczeniak jest najtańszy (rażąca niesprawiedliwość, ponieważ jest to również bardzo piękny shar-pei, aw Europie i Stanach Zjednoczonych jest pełen mistrzów tego koloru), mahoń i niebieski ( a odmiany niebiesko - mauve i isabella) są najdroższe. Dlatego nawet szczeniak w klasie zwierząt domowych tych kolorów może kosztować 500-600 cu. Cóż, seks szczeniaka również odgrywa rolę - suki są zazwyczaj tańsze niż psy: o)
Przy okazji, celowo umieściłem szczeniaka na ostatnim miejscu, ponieważ w połowie przypadków to naprawdę ostatnia rzecz.
Podsumowując: jeśli kupisz szczeniaka w znanej psiej hodowli, od mistrza, o rzadkim kolorze, a także chcesz powiedzieć, że jest to szczeniak z klasy pokazowej, to 500-700 to najniższa cena, którą najprawdopodobniej usłyszysz: o). Czasami jednak można "latać" kupować pod przykrywką standardowego szczeniaka rasy psów pokazowych. A jeśli chcesz mieć tylko dobrą rasę Shar-Pei, tytuły jego rodziców nie robią pogody i nie jesteś zawstydzony, że w jego ksywce nie będzie głośnego prefiksu słynnej hodowli, wtedy zawsze możesz znaleźć naprawdę porządnego szczeniaka o średniej 350. plus minus 50.

Mężczyzna lub suka. Kto wybrać?
Z jakiegoś powodu istnieje przekonanie, że pies jest lepszy. Jeśli jednak w domu są małe dzieci, podniosłe babcie itp., Optymalne jest rozpoczęcie suki. Przepłynięcie raz na 6-9 miesięcy to nie taki problem, wierz mi. W porównaniu z przewagą, jaką suka ma nad psem przez resztę roku: jest bardziej przywiązana do domu niż pies, bardziej posłuszna, bardziej wyszkolona (chodzi o sukę Shar-Pei), ma bardziej rozwinięte instynkty obrońcy i strażnika. Nie bez powodu ze wszystkich shar-pei, o których słyszałem, dyplomy w służbie gwardii mają głównie suki. Co więcej, suka nie pokazuje jej penisa za każdym razem, gdy czuje się dobrze - tak jak pies (i jeśli w rodzinie są małe dzieci, wtedy musisz odpowiedzieć na pytania: "Tato, mamo - co to jest?") I nie będzie tworzą lepkie klatki z jednoznacznymi ruchami na nogach i ramionach gości i młodszych członków rodziny (co jest typowe dla mężczyzn z rzadkim lub całkowicie nieobecnym życiem seksualnym). Samce są bardziej uparte, często agresywne wobec innych psów i bardzo niezależne. W rzeczywistości wciąż znam tylko jednego mężczyznę shar-pei, który byłby tak bezwarunkowo przywiązany do kochanki i tak spokojny, że nawet w dobry sposób zazdrość bierze: o)

Czym jest koń i czym różni się od zuchwałości?
Pomimo tego, że "bracia" i "Horsiak" mieszkają w moim domu, i może z tego powodu, jestem skłonny sądzić, że Brush Shar pei mają wyraźną przewagę nad Koniami w kilku punktach:
1) Pędzle wyglądają znacznie lepiej niż konie w czasie przelania - konie przypominają stary płaszcz norek zjadany przez ćmy: o)
2) Korsyaki są bardziej podatne na choroby skóry różnego pochodzenia.
3) Konie są bardziej wrażliwe na zimno i mogą zamarzać zimą nawet w mieszkaniu.
4) Pędzelki wyglądają bardziej pulchnie, bardziej obszernie niż na grzbiecie.
5) blizny na grzbiecie psa (po walce, operacji, urazie) mogą pozostać zauważalne do końca życia, a Brashik ukryje ich futro.
6) podczas kontaktu z płaszczem psa końskiego występuje miejscowe podrażnienie skóry częściej - tj. jeśli skóra osoby jest dość wrażliwa, to prawdopodobnie nie będzie w stanie pogłaskać przystojnego psa bez odczuwania swędzenia na dłoniach i wzroku. Chociaż możesz się do tego przyzwyczaić - przynajmniej przywykłem do: o)
7) eksperci z jakiegoś powodu kochają psy brascha bardziej niż konie (rażąca niesprawiedliwość, bo są po prostu bardzo różne).
Tylko nie rozumiem tej tyrady jako anty-reklamy konia Shar-Pei. Bardzo je lubię - gdy są zadbane i dobrze wyglądają. A największym potwierdzeniem tego jest to, że mam "Horsiaka" po samym Brashiku. Ale musisz znać wszystkie te możliwe trudności, aby być na nie gotowy. Jest o wiele gorzej, gdy kupił przystojnego szczeniaka, aby stwierdzić, że zapalenie skóry zaczęło się u jednego z członków rodziny i być zmuszonym do oddania psa. A forma formowanego Horscha może nieszczęśliwie nieszczęśliwie: o) Powiedzmy: Brushik jest optymalny dla początkujących w kuli. A Horsiak jest doświadczony: o) Prawda jest taka, że ​​istnieje jedno "ale" - jeśli chcesz mieć niebieską kulkę, to praktycznie niemożliwe jest znalezienie zestawu pędzli (może, Anton powie ci, czy są jakieś w Moskwie, według mojej wiedzy - nie).
O ile mi wiadomo, większość moskiewskich hodowców na ogół woli nie angażować się w psy Horos. Szkoda, ponieważ są również bardzo piękne i znacznie bardziej zbliżają się do historycznego wyglądu chińskiego shar-pei.

Czy wszystkie shar-pei mają niebieskie języki?
Norma rasy wskazuje trzy warianty koloru języka Shar-Pei: niebieski (w różnych tłumaczeniach: purpurowy, niebiesko-czarny), lawendowy i niebieski z różowymi plamami. Język niebieski jest obowiązkową cechą shar-pei głównego koloru (nie rozcieńczonego). Lilac jest nieodłączną częścią kolorów Shar-Pei, szczególnie światła i czekolady. Niebieski język shar-pei i izabella jest również niebieski lub ma różowe plamki na niebieskim języku, które są dozwolone w tym kolorze. Jednak podobne miejsca na niebieskim języku głównego koloru psa nie wykazują wystarczającej pigmentacji, co może być uznane przez ekspertów rasy za wadę. Różowy język z niebieskimi plamkami i całkowicie różowym językiem w pobliżu shar-pei jest niedopuszczalny i jest uważany za dyskwalifikujący defekt i takie psy nie mogą się rozmnażać.

Czy shar-pei może być biały?
Nie, nie jest. Nie mogę. Jest to jedyny jednolity kolor, który nie jest dozwolony w kuli. Nie jest to nieodłączne dla rasy i wiąże się z ogromną liczbą genetycznych problemów zdrowotnych. Jednak niektórzy są zdezorientowani kremowo-kremowymi, rozcieńczonymi kolorami. Biel jest albinizmem, brak pigmentacji na skórze. Śmietanka i krem ​​rozcieńczyć mogą czasami wyglądać NIEMALNIE biało, ale jednocześnie uszy, łapy, podstawa kufy i pleców będą miały ciemniejszy odcień. Nos będzie prawie czarny lub czarny z różową plamą na śmietance, a kolor kremowej krówki przy śmietance rozcieńczyć. Ale nigdy różowy. Spadek niebieski (w przypadku śmietany) lub lawendy (w przypadku kremu rozcieńczyć), ale nigdy różowy. Oczy shar-pei są ZAWSZE ciemne: czarne, niebiesko-czarne, ciemnobrązowe, brązowe. Jasne oczy tej rasy nie są nieodłączne. Jeśli zaoferowano ci dokładnie białe shar-pei, pamiętaj, że jest to "plemienne małżeństwo", które niesie ze sobą poważny brak pigmentacji, co oznacza potencjalne problemy genetyczne (przede wszystkim ze słuchem i wzrokiem).

Widziałem dorosłego Shar Pei, który prawie nie miał fałd. Czy to małżeństwo?
Nie, nie jest. Pomimo tego, że w dzieciństwie shar-pei są podobne do hipopotamów falistych, w dorosłym shar-pei naprawdę fałdy pozostają na minimalnym poziomie. Jeśli odkryjesz nowoczesną normę rasy, zobaczysz, że w dorosłych fałdach dla psów dozwolone są tylko kufa, kłąb i u nasady ogona. Wszystkie inne fałdy są uważane za niepożądane, a nadmierne fałdy na plecach, a tym bardziej - na nogach, należą do wad dyskwalifikujących. Jednak nie wszyscy znają ten nowoczesny standard, w tym niektórzy eksperci go nie znają. Dlatego czasami na wystawach preferowana jest przeładowana masa i składanie. Jednak zdrowy i "prawidłowy" dorosły shar-pei jest stworzeniem z kilkoma fałdami w kłębie i głębokimi fałdami na twarzy (z dobrze wypełnioną limfą, fałdy są ogólnie zlokalizowane tylko na czole, a gdy twarz jest opróżniona - również na bokach). Nic więcej.

Co to jest shar-pei - "ekstremalne" i dlaczego jest złe?
Extreme to slangowa nazwa Shar-Pei ze zbyt wieloma fałdami. Nie chodzi tylko o wiele fałd, które przebiegają wzdłuż grzbietu, ale o głębokie, ciężkie fałdy na całym ciele. U takich psów skóra zwisa z ogonami nawet na nogach (głównie na tylnych). Nadmierna skóra powoduje, że pies staje się osiadły, ma nadwagę i jest niezręczny. Pies skrajny jest bardzo podatny na infekcje skóry, zapalenie skóry, stany niedoboru odporności, alergie, zapalenie ucha środkowego, problemy z oczami i zatokami. Życie takiego psa to 2-3 lata, a tylko najszczęśliwszy na żywo w wieku 5 lat. Współczesny standard rasy nie akceptuje tak ekstremalnego typu shar-pei. Takie psy były dopuszczalne na początku procesu zdrowienia rasy, jednak z czasem i z doświadczeniem zrozumiano, że zdrowy shar-pei jest psem o silnej atletycznej budowie i minimalnym fałdowaniu ciała. Tak wyglądali historyczni przedstawiciele rasy. Dlatego ekstremalne psy w całym cywilizowanym świecie są uważane za plemienne małżeństwa. Jednak wszędzie - w Rosji i innych krajach istnieją hodowcy, którzy ze względu na zapotrzebowanie konsumentów celowo hodują takie "skrajności". Niestety, jest dość ludzi chętnych na zakup shar-pei, który pozostanie "super-złożony" w dorosłym życiu. Z reguły tacy ludzie są w ciemności o podwodnej części tej góry lodowej.

Dlaczego Shar-Pei tak bardzo się nie lubi, a nawet unika go, gdy podchodzi do niego szybko (z boku lub z tyłu) lub jego ręka jest uniesiona nad głową?
Nie wynika to z temperamentu rasy, a nie z psychiki konkretnego psa. Punkt w oczach Shar Pei. Są małe, głęboko osadzone i obramowane plisami. Wszystko to w dużym stopniu ogranicza peryferyjne widzenie psa, a Shar-Pei trudno jest śledzić, kto zbliża się do niego z boku lub z tyłu. Dlatego, gdy nagle podejdziesz do piłki z boku lub z tyłu, lub położysz rękę na swojej głowie lub plecach, złapiesz go z zaskoczenia, a zatem przestraszyć go (ponieważ każdy pies ma silną potrzebę kontrolowania sytuacji, w której ). Aby nie tworzyć takich sytuacji, postaraj się, aby Shar-Pei cię zobaczył, a twoje intencje są dla niego jasne. Jeśli jest to pies, którego nie znasz, lub pies, którego rzadko widzisz, podejdź do niego i spokojnie wyciągnij rękę, aby mógł on obwąchać cię i zrozumieć, że wszystko jest w porządku. Wąchanie psa jest takie samo jak powitanie ludzi.

W jaki sposób shar-pei traktują dzieci?
Shar Pei nie skrzywdzi dziecka, tak samo jak nie obraża małego psa czy szczeniaka (mam na myśli zwykłe, nie stresujące sytuacje). Jednak związek Shar-Pei z dzieckiem może mieć pewne trudności. Przede wszystkim są one związane z tym, co zostało powiedziane powyżej: ograniczona peryferyjna wizja tego psa. Małe dzieci są impulsywne i niecierpliwe, nigdy nawet nie pomyślą, że mogą obrazić Shar-pei, nagle przestraszyć, kładąc rękę na jego plecach lub głowie, chwytając jego tylną łapę, próbując złapać itp. To przypomina mi "psią grę" "kiedy shar-pei jest postrzegana jako lalka lub pluszowy miś. Dorosły pies może tolerować takie traktowanie stoicko, ale szczenię można zranić w takim środowisku. Znam kilka prawdziwych przypadków, kiedy odważne dorosłe psy strasznie się bały, a nawet doświadczały agresji wobec małych dzieci. Korzenie tych reakcji są zakorzenione w sytuacjach z dzieciństwa samych psów - wszystkich z nich okresowo lub stale przerażone małe dzieci. Jeden z moich shar-pei w wieku 4 miesięcy podczas pikniku został poddany prawdziwemu prześladowaniu przez pięcioletnie dziecko (dziecko po prostu próbowało dogonić mojego szczeniaka i tęskniło za plecami). W wyniku tego, w ciągu następnych dni moja piłka-pei agresywnie warknęła i dryblowała wełnę na widok każdego dziecka w tym wieku, jeśli po prostu szedł w jego kierunku. Dzięki Bogu, był to odosobniony przypadek takiego stresu, a agresja stopniowo zanikała do "nie". Gdybym jednak pozwolił, aby takie sytuacje powtórzyły się jeszcze kilka razy, mój szczeniak wyrósłby na psa, który byłby agresywnie ostrożny wobec dzieci. Dorośli muszą o tym pamiętać, ucząc swoje dzieci komunikowania się ze szczeniętami Shar Pei. W tym samym czasie shar-pei jest bardzo zabawnym psem, który może być doskonałym partnerem dla dziecka w grach w piłkę, przeciąganiu liny, destylacji itp. gry dla dzieci, w których shar-pei nie działa jako przedmiot gry, ale jako pełnoprawny gracz.

Dlaczego trenerzy uważają Shar-pei za upartego psa?
Z reguły taką opinię wyrażają trenerzy, którzy są przyzwyczajeni do zajmowania się psami pracującymi, na przykład psami pasterskimi. Faktem jest, że w przeciwieństwie do "dobrze wyszkolonych" psów, shar-pei jest psem myślącym i decydującym. Nie wystarczy, aby wydał rozkaz i zmusił go do egzekucji. Shar Pei powinien wiedzieć DLACZEGO to robi. Wielu trenerów, pracując nad metodą nagród i kar, postrzega ten styl zachowania Shar-Pei jako upór. I rzeczywiście, na zewnątrz wygląda dokładnie tak: Shar-Pei odnosi się do tych ras, które wszyscy łapią w locie, szybko rozumieją znaczenie zespołu i równie szybko uczą się, jak je prawidłowo wykonywać. Ale... bardzo szybko stają się BORED, że muszą zrobić to samo dziesięć razy, za tę samą nagrodę. Pozytywna i zróżnicowana motywacja w klasie to jedyny sposób na ćwiczenie shar-pei. Ma swoje trudności, ale wynik jest tego wart: dostajesz świetnie wytrenowanego towarzysza intelektualnego, a nawet strażnika.

Dlaczego mój zapach shar-pei jest nieprzyjemny? Może powinien być częściej myte?
Trzeba pamiętać, że zdrowy shar-pei praktycznie nie pachnie (niektórzy ludzie porównują ten zapach do ledwie wyczuwalnego aromatu czystej skóry dziecka, inni - do zapachu wełny angorskiej, osobiście przypomina mi zapach kurczaka, który niedawno wyleczył się z jajka). Ale nieprzyjemny, ostry, słodki itp. Zapachy są alarmem dla właściciela shar-pei, co wskazuje, że coś jest nie tak z psem. Najczęściej jest to przejaw alergii pokarmowej na coś, co pies jadł na raz lub na coś w swoim jedzeniu. Ale są bardziej poważne przypadki - na przykład wtórne infekcje skóry na tle zmniejszonej odporności. Mycie w obu przypadkach nie pomoże. Musimy szukać przyczyny nieprzyjemnego zapachu. Jednakże, jeśli mówimy o infekcji skóry, to nie zaleca się jej nawet prać aż do wyzdrowienia. Ale jeśli jest to alergia, mycie za pomocą medycznego szamponu może złagodzić swędzenie i zmniejszyć podrażnienie. Więcej na ten temat w dziale "Zdrowie".

Kufa została "zdmuchnięta". Co może wpłynąć na ten proces?
Kaganiec Shar Pei - tajemnicza rzecz. Na przykład ukarałeś go za kradzież ze stołu, uderzenie w twarz, i. po kilku godzinach patrzysz - i nie ma kufy, jedna skóra wisi na czaszce. Lub pies żyje w pobliżu prądu dziwki, a oni nie dają jej dzianiny - zdarza się też, że jest zdmuchnięta. Pies walczył, przygryzali ją w policzek - możliwe, że zostanie zdmuchnięty. Czuje się źle, jego żołądek boli, nie ma apetytu - kufa może również spaść. W czasie choroby - tym bardziej. Ale wszystko jest bardzo indywidualne. W niektórych przypadkach dzieje się tak przez cały czas, inni mają litość nad Bogiem. Co więcej, jeśli sama czaszka jest niewielka (kość nie jest szeroka), wówczas oderwana kufa jest natychmiast widoczna - kufa przypomina kaszkiet, tylko w przeciwieństwie do niej skóra zwisa w shar-pei. Ale z kościstymi psami to nie jest takie uderzające. Jak często obserwuję ten proces na różnych przykładach, dochodzę do wniosku, że zdmuchnięcie lub nie wydmuchanie lufy jest bardziej prawdopodobne z powodu czynników mentalnych niż fizjologicznych (fizjologia jest oczywiście ważna, ale już reaguje na sygnały mentalne). Nasza Cherry na przykład specjalnie rozwaliła kaganiec, gdy wprowadziliśmy Bonitę do domu - podejrzewał go przez długi czas, że "wymieniamy go" z nią, i dopiero gdy zdał sobie sprawę, że nic nie zagraża jego pozycji w rodzinie, pysk znowu zaczął się nadymać: )

Rubryka "Sharpay"

Trudno jest znaleźć osobę, która pozostanie obojętna na widok "misia" pokrytego licznymi fałdami shar-pei, na którego twarzy jest jakby odciśnięta mądrość wieków.

Nie da się nie zakochać się od pierwszego wejrzenia z tym psem, który oprócz egzotycznego wyglądu ma wiele innych zalet.

Opis rasy

Shar Pei to starożytna i jedna z najbardziej niesamowitych ras psów na świecie. Urocza wygląd sprawia, że ​​wygląda jak pluszowa zabawka. Ale pomimo "frywolnego" wyglądu Shar Pei nie stracił swoich roboczych cech.

Teraz, na początku XXI wieku, zgodnie z klasyfikacją FCI, psy te należą do ras grupy molosów lub psów.

Jest uważnym i ostrożnym zwierzęciem, którego charakterystycznymi cechami są krótkie i twarde, kolczaste włosy, liczne fałdy na głowie i na ciele oraz ogon złożony na grzbiecie lub zwinięty w pierścień.

Inną niezwykłą cechą tych psów jest język o barwie niebiesko-fioletowej lub jasnobrązowej (lawendowej). Oprócz Shar-pei, wśród chow-chow znajduje się także ciemny język, co sugeruje, że mieli wspólnych przodków.

Na ulicy Shar Pei zachowuje się niezależnie, a nawet arogancko, nieufnie wobec innych. Ta ostatnia okoliczność czyni go dobrym strażnikiem.

Ojczyzna Sharpey

Psy te mają dwie oficjalne ojczyzny: Chiny, gdzie pojawiły się około trzy tysiące lat temu, oraz Stany Zjednoczone, gdzie po długiej pracy hodowlanej hodowcy wyposażyli nowoczesnego typu Shar-Pei, bardzo różniącego się od tradycyjnych chińskich.

Shar Pei - rodem z południowych prowincji Chin, rasa ta istnieje od stuleci na wybrzeżu Morza Południowochińskiego.

Shar Pei przybył do Ameryki w latach 60. XX w., Kiedy zostały niemal zniszczone w ich historycznej ojczyźnie. W USA rasa została nie tylko odrestaurowana, ale przeżyła jej odrodzenie i rozpoczęła triumfalną procesję na całym świecie.

Historia i pochodzenie

Historia Sharpey ma około trzech tysięcy lat. Pierwsza wzmianka o podobnych psach i ich wizerunkach należy do dynastii Han.

Pojawienie się pierwszego Shar-pei jest tajemnicą ukrytą w głębi stuleci, ponieważ z rozkazu cesarza Qin Shi Huanga jego dygnitarze zniszczyli wszystkie zapisy o pochodzeniu tych psów. Według jednej współczesnej wersji pomarszczone psy wywodzą się od ras wschodnich o psowatych kształtach, według innej hipotezy ich przodkowie byli Chow Chow.

Głównym argumentem zwolenników drugiej hipotezy jest to, że przedstawiciele obu tych ras mają czarne i niebieskie języki. Ale brak tu innych azjatyckich ras o podobnej pigmentacji językowej, nikt nie słyszał o tych psach na Zachodzie.

W starożytnych Chinach Shar-Pei szybko zyskały popularność, stając się uniwersalną rasą myśliwską, pasterską i stróżującą. Przez jakiś czas wykorzystywano je do walk psów, mimo że były one znacznie gorsze od większych psów przywiezionych do Chin z innych krajów. Aby skutecznie walczyć z innymi psami, otrzymały specjalne środki pobudzające, które zwiększają agresję, ponieważ nawet wtedy zwierzęta te miały delikatny i życzliwy charakter.

Przez stulecia psy te były lojalnymi i lojalnymi przyjaciółmi oraz towarzyszami chińskich chłopów i marynarzy. Jednak po ustanowieniu systemu komunistycznego w Chinach w latach 40. XX w. I nałożeniu wygórowanych podatków na psy, ludzie zaczęli pozbywać się zwierząt na ogromną skalę.

W 1950 r. Przeżyło tylko kilku Sharpeiów. Były to głównie psy żyjące na obszarach wiejskich, a także te przywiezione na terytorium Hongkongu, Makau, Tajwanu i innych chińskich wysp.

W pierwszej połowie lat siedemdziesiątych rozpoczęto prace nad restauracją Sharpei, ale do tego czasu uznano je już za rasę zagrożoną. Kilka psów przywieziono do Hongkongu, gdzie specjaliści zajmowali się ich hodowlą. Ze względu na niewielką liczbę zwierząt hodowlanych, Shar Pei hoduje bez dokumentów dotyczących pochodzenia, a blisko spokrewniona hodowla była również szeroko stosowana.

W tym czasie było wiele rodzajów tych psów, ale później najbardziej preferowany typ został wybrany z całej odmiany, a wraz z dalszą hodowlą hodowcy byli już zorientowani w tym kierunku.

Później ośmiu Sharpeysów zabrano z Hong Kongu do USA, gdzie, z powodu braku producentów, łączyli się z przedstawicielami podobnych ras psów, takich jak Chow-chow, Bullmastiff, Bulldog, Bull Terrier, a nawet niemiecki bokser. Właśnie dlatego amerykańskie psy hodowlane różnią się tak bardzo od rodzimej rasy chińskiej. Z tego samego powodu, mioty sharpei nadal zawierają takie artefakty jak długie i miękkie, niedźwiedziste włosy, a także tygrys i czarny podpalany (rzadziej brązowy i niebieskawy opalenizny), które są małżeństwem rasy.

Jak to wygląda?

Jak wygląda ten niewiarygodny pies, pochodzący ze starożytnych legend Wschodu, a który zdobył miliony i miłość milionów ludzi? Pierwszą rzeczą, którą zauważysz, gdy zobaczysz Shar-Pei, jest jej skóra pokryta wieloma fałdami o różnych grubościach. Wygląda na to, że pies przybrał na czyjejś skórze wzrost. U dorosłych członków tej rasy fałdy są zachowane tylko w kłębie, na szyi i na głowie, gdzie tworzą podobieństwo hieroglifów. Szczenięta składają się tak bardzo, że kiedy Sharpeyon siedzi, przesuwają je na zad i tylne nogi.

Inną cechą psów tej rasy jest język niebieski lub jasnobrązowy (lawendowy), który jest nieodłączny tylko w Shar-Pei i Chow Chows. Ta ostatnia okoliczność sugeruje, że jedna z tych dwóch ras miała wspólnych przodków lub psy jednej z nich były potomkami drugiej.

Głównym argumentem zwolenników tej hipotezy jest to, że istnieje krótkowłosa odmiana chow-chow - gładkich, które mogą być najbliższymi krewnymi lub nawet przodkami Shar-Pei.

Ale to, czego nie ma żadna inna rasa psów, a co jest jedną z głównych cech wyróżniających Shar-Pei, to krótka, twarda i spiczasta wełna. Może to być jeden z dwóch typów - koń lub szczotka. Wełna u psów pierwszego gatunku jest bardzo krótka i mocna, a jeśli trzymasz rękę na płaszczu Horsy Shar-Pei, poczujesz się, jakby dotykał piaszczystej powierzchni. Wełna Sharpei Brasch jest dłuższa i nie jest tak twarda. Wizualnie zapewnia im dodatkową objętość, dlatego pędzle zawsze wyglądają bardziej pulchnie niż konie.

Sharpei ma jeszcze jedną cechę zewnętrzną: małe uszy, które są mocne w dotyku. U niektórych psów są one tak małe, że ledwo pokrywają kanał słuchowy.

Ogon tych psów również zasługuje na szczególną uwagę. Najczęściej jest rzucony na plecy i skręcony w ciasny pierścień. U niektórych przedstawicieli tej rasy tworzy podwójne podwinięcie, a im mocniej ogon jest zwinięty, tym lepiej. Ogon w kształcie chińskiej monety jest najbardziej doceniany.

Oczy Sharpey mają typowo wschodni wyraz: są raczej wąskie i lekko skośne, a fałdy skóry wiszące nad nimi wzmacniają to wrażenie. Z tego powodu Shar-Pei wydaje się przypominać starożytnego chińskiego mędrca, który zastanawia się nad sensem życia.

Po co to jest?

Początkowo psy te były hodowane jako walczące, ale z biegiem czasu, kiedy inne rasy lepiej przystosowane do walki zostały przywiezione do Chin, Shar Pei stał się uniwersalnymi psami, które były używane jako psy myśliwskie, pasterskie i stróżujące.

Walcz z psem, czy nie

Pomimo faktu, że kiedyś Sharpey był uważany za wojownika, teraz te psy od dawna stały się tylko psami towarzyszącymi. W tym samym czasie większość z nich ma cechy ochronne od dzieciństwa i doskonale strzeże domu lub mieszkania.

Użytkowanie myśliwskie

Dawno, dawno temu, Sharpey sam polował. W starożytnych Chinach psy te były polowane na dziki i inne duże zwierzęta, ponieważ mniejsze zwierzęta, takie jak królik lub ptak, te psy instynktownie pękają, jeśli je złapią.

W naszych czasach Shar Pei trudno uznać za dobrych łowców, choć wciąż mają instynkty łowieckie. Jednak ze względu na to, że podczas hodowli nowoczesnego typu tej rasy, z dala od psów myśliwskich, Shar Pei od dawna jest rajem "szukaj i szukaj": teraz nie szukają gry, ale kanapę lub krzesło do spania na nich.

Plusy i minusy

Rasa ma swoje zalety i wady. Zalety to:

  • spektakularny wygląd;
  • dobry dozorca;
  • lojalny wobec swojego właściciela i członków rodziny;
  • dobrze dogaduje się z dziećmi;
  • delikatny i dobry dla niego, ale nieufny wobec obcych;
  • niesamowicie inteligentny;
  • bo jego wełna jest łatwa w pielęgnacji.

Z odnotowanych minusów:

  • niektóre sharpeys mają trudny charakter;
  • Większość przedstawicieli tej rasy jest arogancka i zbyt niezależna, że ​​nie wszystkim podobają się jej właściciele;
  • podatność na alergie i choroby skóry;
  • może wykazywać agresję wobec innych psów.

Cechy rasy

Należy pamiętać, że te psy są dalekie od pluszowych zabawek, ale silne i pewne siebie zwierzęta, które muszą być odpowiednio wykształcone i przeszkolone, w przeciwnym razie pojawią się problemy w przyszłości.

Te psy, ze względu na własną ekscentryczność, mogą nie być zbyt korzystne dla dzieci, jeśli nie dorastały z nimi od najmłodszych lat lub nie były odpowiednio uspołecznione.

Nie powinniśmy zapominać, że ze względu na silne instynkty myśliwskie Shar Pei bardzo źle radzi sobie z innymi zwierzętami w domu, szczególnie takimi jak króliki czy świnki morskie.

Shar Pei może żyć na wsi i w mieście, ale psy te nie tolerują silnego zimna ze względu na prawie całkowity brak podszerstka, a ich twarde i krótkie włosy strażnicze nie chronią przed mrozem. W zimnych porach należy trzymać Shar Pei wyłącznie w domu. Ponadto, w przypadku silnych mrozów, powinien chodzić na spacery tylko w ciepłym kombinezonie.

Ze względu na fałdy wiszące na bokach oczu, kąt patrzenia tych psów jest zawężony, więc pies nie widzi zbyt dobrze. Może być przerażona, jeśli nagle zbliżysz się do niej lub niespodziewanie usiądzie obok niej.

Rasa ta ma predyspozycje do różnych chorób, między innymi alergii i stanów zapalnych oczu. Konieczne jest przyjęcie odpowiedzialnego podejścia do dbania o zdrowie zwierzęcia: szczepić w porę i chronić psa przed przegrzaniem lub przechłodzeniem. Kwestia właściwego odżywiania również powinna być najważniejsza.

Ile żyć?

Średnie życie Sharpei wynosi od 8 do 12 lat, ale to jest, gdy pies jest zdrowy i nigdy nie był poważnie chory.

Przez życie Sharpei można podzielić na 3 kategorie:

  • Z powodu chorób i niewłaściwej opieki nie żyją nawet w wieku jednego.
  • Z powodu problemów z nerkami "odchodzą" w ciągu 3-5 lat. Te psy również nie były bardzo zadbane i nie monitorowały swojego zdrowia.
  • W innych przypadkach Shar Pei żyją do 10 lat lub więcej.

W domu

W domu, z dobrą opieką, przedstawiciele tej rasy mogą żyć do 14 lat, a jednocześnie zachować zdrowie i siłę, jak wtedy, gdy byli młodzi aż do ostatnich miesięcy życia. Czy to może być trochę mniej aktywne, jak zawsze w przypadku starszych psów.

Na ulicy

Sharpei nie przystosował się do życia na ulicy. Mogą żyć tam w ciepłym sezonie, ale wraz z nadejściem chłodów muszą być albo zabrane do domu, albo dostarczone z ogrzewaną klatką dla psów.

Żywotność Shar Pei, który żyje na ulicy przez cały rok, zależy od wielu przyczyn i ryzyka. Zwykle jest to znacznie mniej niż życie psów tej samej rasy, zawartych w mieszkaniu, w domu lub tych, którzy zostali zabrani z ulicy przed nadejściem mrozu.

Chłopcy

Długość życia samców Sharpei jest przeciętna, wśród nich są nawet długie wątróbki. Jeśli pies nie ma problemów zdrowotnych, jeśli właściciele opiekują się nim i zapewniają, że je prawidłowo, ma on szansę dożyć na starość.

Dziewczyny

Suki mają czasami problemy zdrowotne po porodzie i wychowaniu szczeniąt. Z tego powodu mogą żyć mniej mężczyzn. Istnieje opinia, że ​​psy-dziewczyny, które zostały sterylizowane przed pierwszym przepływem ciepła w nich, żyją dłużej, ale jest to kontrowersyjne stwierdzenie. Życie psa zależy nie tyle od tego, czy jest z dzianiny, ale od warunków uwięzienia, karmienia, przeszłych chorób i dziedziczności.

Sharpei - długowieczny

Niektóre psy tej rasy żyją do 15 lat lub więcej. Jednakże, z reguły nie unikają problemów, takich jak ślepota, głuchota, utrata zębów. Mają także przewlekłe choroby charakterystyczne dla "starych ludzi" wszystkich ras.

Postać

Shar Pei to prawdziwy arystokrata: szlachetny, odważny, dumny, a czasem arogancki, powinien nosić odpowiedni przydomek. Są to inteligentne zwierzęta, do których może być konieczne specjalne podejście. Nie ufają nieznajomym, ale są nieskończenie życzliwi i serdeczni dla właścicieli i członków ich rodzin.

To prawda, że ​​czasami uroczy czarownik "bułka" jest uparty i niegrzeczny. Najczęściej dzieje się tak, gdy właściciel próbuje "popchnąć" psa i zmusić go do zrobienia czegoś, czego nie chce robić.

W domu, w otoczeniu swoich ulubionych gospodarzy, Sharpis jest czuły i zabawny. Nie są one na darmo zwane całującymi psami: od czasu do czasu starają się polizać twarz kogoś z członków własnej rodziny, podczas gdy czasami są zbyt nachalni i mogą być obrażeni, jeśli właściciel nie pozwoli im się wylizać.

Ze względu na swój zabawny i uroczy wygląd, Shar Pei od dawna nie należy do rzadkości, ale jest jedną z najpopularniejszych ras psów, osiągając 17-te miejsce pod względem popularności do końca XX wieku. I nie bez powodu: w końcu, oprócz spektakularnego wyglądu, mają wiele innych zalet, a prosta pielęgnacja włosów Shar-Pei i średnich rozmiarów sprawia, że ​​jest to idealna rasa dla mieszkań w apartamentach miejskich.

Shar Pei - historia rasy, cechy charakteru, opieka i możliwe problemy + 87 zdjęć

Wśród miłośników zwierząt taka rasa psów jak Shar Pei cieszy się szczególną popularnością. Historia i charakterystyka rozmieszczenia zwierząt są niejednoznaczne.

Przez wiele lat Shar Pei, którego pochodzenie jest związane z Chinami, było dość rzadkie, ale z biegiem czasu zainteresowali się oni wieloma krajami na całym świecie.

Pochodzenie rasy

Shar Pei to starożytna rasa, uważana za miejsce narodzin Chin. Istnieje opinia, że ​​pochodzi ona od dwóch znanych obecnie ras - chow-chow lub mastif tybetański. Możesz przekonać się o podobieństwie na zdjęciu Shar-Pei, którego wełna nie jest wystarczająco niezawodną ochroną przed ciężkim chłodem.

Jednak w porównaniu ze starożytnymi przodkami rasy, współczesne psy wyglądają mniej atletycznie, mają więcej fałd i stają się mniejsze w kłębie.

Ciekawostką jest to, że rasa ta należy do grupy psów, która w DNA minimalnie różni się od wilka.

W południowych Chinach firma Sharpey służyła jako robotnik, łowczyni, psy stróżujące. Zwierzęta te nie miały wartości dla szlachetnych mieszkańców, jednak ze względu na elastyczność skóry podczas polowania, były niezastąpione - łatwość z jaką Shar Pei opuścił usta wilka była po prostu wyjątkowa.

Ta nieruchomość została wykorzystana w organizacji walk psów.

Wraz ze zmianą systemu politycznego w Chinach w ostatnich stuleciach, te psy zostały zniszczone, ponieważ zostały zidentyfikowane z dobrobytem. Dzięki emigrantom rasa została uratowana.

W latach 70. ubiegłego wieku rozpoczęto aktywną działalność hodowlaną w USA. Jednak dużą wadą było to, że prawie wszystkie zwierzęta, które istnieją poza Azją, pochodziły od 200 eksportowanych zwierząt. To znacząco wpłynęło na zdrowie rasy.

Nowoczesna amerykańska odmiana Meat-Mouth różni się od azjatyckich krewnych Bone-Mouth. Głowa Amerykanów jest bardziej masywna z dużą liczbą dużych fałd, a samo zwierzę wygląda na grubsze.

Hodowcy udoskonalili charakter psa, dostosowując go do miejskiego środowiska. Ale w tym samym czasie zdarzają się przypadki, gdy szczenięta Sharpei mają zły stan zdrowia. Dlatego zaleca się współpracę tylko z dobrze znanymi i zaufanymi żłobkami.

Opis rasy

Shar Pei może być proporcjonalny, nawet w długości i wysokości, w kłębie do 51 cm, w tym przypadku masa ciała wynosi 19-29 kg. Charakteryzuje się szeroką klatką piersiową i obecnością zmarszczek w całym ciele.

Psy są bardzo silne, a obecność fałd tylko myląca. Ogon nie jest długi w kształcie pierścienia właściwej formy.

Ma dużą głowę z kufą i czaszką w przybliżeniu równej wielkości. Cała głowa jest pokryta fałdami. Język i dziąsła wyróżniają się niebiesko-czarnym odcieniem.

Są zwierzęta z czarnym nosem, ale z reguły jego odcień pokrywa się z kolorem wełny. Trójgraniaste uszy są małe, ich końce zwisają ku stronie oczu.

Cechy opisu rasy Shar Pei wynikają z elastyczności skóry, która jest bardzo twarda. Psy mają jeden prosty płaszcz, gładki w dotyku. W niektórych odmianach wełna może pozostawać daleko w tyle, tworząc uczucie kłującego.

Są tu krótkowłosy, długowłosy, a także sharpei z "włosami niedźwiedzi".

Kolor pigmentowy z czarnym pigmentem o różnej intensywności może się znacznie różnić. Istnieje około ośmiu takich odcieni - jest to czysta czarna wersja, renifer, krem, czerwony itp.

Popularne są również 6 rozcieńczeń z brakiem czarnego pigmentu - czekolada, morela, śmietana itp.

Cechy charakteru

Pies Shar Pei nie ma ściśle określonego charakteru ze względu na niekontrolowaną hodowlę. Zwierzęta hodowane ze znakomitym rodowodem są bardzo przewidywalne w zachowaniu, dobrze dogadują się ze wszystkimi członkami rodziny, mogą wykazywać lojalność.

Ale jednocześnie nie tracą swojej niezależności i miłości do wolności. Poddaje się treningowi, pokazuje swoje nastawienie do właściciela z powściągliwością.

Traktuje nieznajomych z ostrożnością, ale nie wykazuje agresji. Jednocześnie doskonale czuje swoje terytorium i chroni je. Specyfikę psa Shar Pei można wyraźnie prześledzić na podstawie jego zdjęcia.

Uspołecznione zwierzęta są spokojne w komunikowaniu się z dzieckiem, ale nie tolerują chamstwa i okrucieństwa. Niskie widzenie peryferyjne powoduje lękliwą reakcję na nagłe ruchy.

Shar Pei trudno dogadać się z innymi zwierzętami, więc pożądane jest, aby zachować je w spokoju. W konflikcie z innymi psami nie są skłonni do odwrotu, chroniąc swoje terytorium i żywność.

Sharpei może być agresywny w stosunku do innych zwierząt, pokazując ich instynkt łowiecki. Dlatego na tym samym terytorium z kotami będą też mieć konflikty.

To lider w rasie natury. Pies zawsze będzie gotowy do zdobycia roli lidera paczki. Dlatego w procesie edukacji właściciel musi początkowo wykazać swój prymat. W trakcie chodzenia pożądane jest używanie smyczy, ponieważ w pogoni za innymi zwierzętami Shar Pei może po prostu uciec.

Rasa ta jest dobrze przystosowana do życia na podwórku iw mieszkaniu. Znakomicie wytrzymuje spacery. W domu działają z umiarem. Nie lubię wody, błota i kałuż na ulicy. Hałas z nich jest nieistotny i bardzo szybko przyzwyczaił się do toalety.

Jak dbać o sharpei

Pod opieką tych psów są bezpretensjonalne, ale wymagają regularnego czesania. Wadą jest podatność na linienie, szczególnie w okresach sezonowych. W przypadku gatunków krótkowłosych ten problem jest mniej wyraźny.

Pamiętaj jednak, że wełna sharpei jest poważnym alergenem.

Szczególną uwagę należy zwrócić na pielęgnację zmarszczek, szczególnie na twarzy. W końcu gromadzą się resztki jedzenia i wody. Nagromadzenie tłuszczu i brudu może prowadzić do ciężkiego stanu zapalnego.

Często pojawiają się pytania, niż karmić Shar Pei. Ciało zwierzęcia potrzebuje białka od zwierząt. Dlatego powinieneś wybierać produkty bogate w te elementy.

Można użyć trzech podstawowych wzorów żywienia:

Naturalne odżywianie, składające się z 3/4 produktów zawierających białko i 1/4 surowych warzyw, które zostały wcześniej starte. Możesz dodać do jedzenia mięsa, drobiu, produktów mlecznych. W tym samym czasie zwierzę rozdrabnia jedzenie, a zatem wymagane jest podawanie mięsa na kawałki. Nie trzeba ich zanurzać gorącą wodą.

Karmienie suchą karmą z pełnym rodzajem pokarmu. To powinna być klasa premium lub super premium. Jednocześnie konieczne jest obserwowanie dawkowania, często nie jest konieczna zmiana marki żywienia, ważne jest przeprowadzenie regularnej degelmetalizacji. Należy również wziąć pod uwagę ryzyko rozwoju alergii u zwierzęcia.

Mieszane jedzenie z naturalną żywnością i suchym jedzeniem. Tutaj ważne jest przestrzeganie reżimu - konieczne jest karmienie dwa razy. Po raz pierwszy używana jest sucha żywność, a druga - mięso lub różne podroby. Przydatne suplementy mineralne.

Ale nie możesz mieszać jedzenia z mięsem. Dopuszcza się namoczenie paszy w ciepłej wodzie lub wymieszanie jej z fermentowanymi produktami mlecznymi.

Zdrowie zwierząt i potencjalne problemy

Żywotność psów Shar Pei waha się od 8 do 14 lat. Rasa ta charakteryzuje się podatnością na różne choroby i zły stan zdrowia.

Najtrudniejsza jest możliwa do leczenia choroba dziedziczna, taka jak gorączka. Ze względu na dużą liczbę fałdów na twarzy, widzenie peryferyjne jest osłabione.

Niepokojące są również liczne choroby oczu. A nagromadzenie się tłuszczu i resztek jedzenia jest obarczone występowaniem procesów zapalnych i alergicznych.

W uszach może gromadzić się brud, którego struktura nie pozwala prawidłowo oczyścić kanału. Może to prowadzić do zapalenia ucha.

Pies Shar Pei może być świetnym przyjacielem, strażnikiem i po prostu zwierzakiem. Jest to zwierzę kochające wolność, które nie może się dogadać z innymi czworonożnymi mieszkańcami domu.

Shar Pei jest spokojny wobec dzieci, ale zawsze gotowy do zajęcia dominującej pozycji w stosunkach z właścicielem.

Mój pies stróżujący

Dog Blog - My Watchdog

Shar pei

Tłumaczenie z chińskiego, Shar Pei to pies o skórze piaskowej. Istnieje opinia, że ​​w starożytnych Chinach za pomocą niebieskiego języka psy te goniły złe duchy.

Charakterystyka rasy

Przywiązanie rodzinne

Postawa wobec dzieci

Związek z nieznajomymi

Skłonność do trenowania

Historia pochodzenia

Shar Pei istniał na ziemi 3000 lat temu. Te psy mają starożytną historię, a dokładna informacja o pochodzeniu rasy nie jest znana nikomu.

Chiny są uważane za miejsce narodzin chińskiego Shar-Pei. Według niektórych źródeł przodkowie rasy to mastify, według innych - Chow Chow.

Za panowania Mao Zedonga psy domowe uznano za niedopuszczalny luksus, a shar-pei zostały zniszczone. W latach 1970-1975 prowadzono aktywną selekcję w celu ochrony ludności. W 1976 roku przyjęto pierwsze standardy rasy. Od tego czasu rasa była rzadka, w 1978 roku Sharpey był wymieniony w Księdze Rekordów Guinnessa.

Opis Shar Pei

W 70 g XX wieku. Chińscy hodowcy starali się utrzymać żyjących przedstawicieli Sharpei i krzyżowali je z psami ras angielskich, europejskich i niemieckich. Od tego czasu rasa Shar Pei rozwija się w dwóch kierunkach - chińskim i amerykańskim. Zgodnie z opisem rasy - jest silnym, aktywnym psem o gęstej sylwetce. Wymiary samców przewyższają rozmiar samic w wysokości i wadze.

  1. Waga dorosłego psa wynosi 18-25 kg, wysokość w kłębie wynosi 46-51 cm.
  2. Głowa jest okrągła, masywna, kufa szeroka na całej długości - od początku czoła do czubka nosa.
  3. Nos jest obszerny, ucho jest przeważnie ciemne lub kolorowe.
  4. Oczy są średniej wielkości, w kształcie migdałów, głęboko osadzone, ciemnego koloru.
  5. Uszy są trójkątne, gęste, wysoko osadzone.
  6. Szyja jest muskularna, mocna, średniej długości.
  7. Ciało jest kwadratowe, z licznymi fałdami skóry, które są znakiem rozpoznawczym rasy. Linia górna prosta, klatka piersiowa szeroka.
  8. Sierść jest krótka, twarda, ogon średniej długości.
  9. Kończyny proste, muskularne, ustawione równolegle.

Kolory

W cechach rasy Shar Pei rozpatrywany jest każdy monochromatyczny kolor:

W jasnych kolorach dozwolone są szare odcienie. Zapewniono również obecność ciemnej maski na twarzy. Metys i albinos nie należą do psów hodowlanych i są uważane za odstępstwo od przyjętego standardu.

Postać

Shar Pei to spokojny, inteligentny, niezależny i oddany pies. Ma wysoki poziom inteligencji, silny system nerwowy i autonomię. To doskonały opiekun i prawdziwi przyjaciele.

  • Odważne i odważne psy, zawsze gotowe do ochrony właściciela i jego rodziny.
  • Trudno znieść samotność.
  • Zazdrosny, ale spokojny w stosunku do innych zwierząt domowych mieszkających w rodzinie.
  • Dobrze dogadują się z dziećmi ze względu na ich lojalny charakter.
  • Są nieufni wobec obcych, nie podoba im się to, gdy obcy klepią się po głowach.
  • Agresywny wobec innych psów.
  • Mieć zwiększone pragnienie przywództwa i niezależności w domu.
  • Nie toleruj przejawów nieuprzejmości i fizycznej przemocy ze strony właściciela.
  • Trudno znieść wysoką wilgotność powietrza, nie lubię chodzić w deszczową pogodę.

WAŻNE! Początkowo Sharpey wychowywał zarówno psy stróżujące, jak i walczące. Dlatego ważne jest, aby w młodym wieku zapewnić szczeniakowi przystosowanie się do społeczeństwa, w przeciwnym razie istnieje ryzyko wychowania agresywnego psa.

Szkolenie

Genetycznie w Sharpey położył tendencję do dominacji i niezależności. W wychowaniu i szkoleniu te zwierzęta potrzebują pacjenta i moralnie silnej osoby. Na wczesnym etapie wychowania ważne jest budowanie relacji z szczeniakiem, w którym staniesz się absolutnym liderem z nietykalnym autorytetem. Tylko wtedy możesz zgiąć swojego zwierzaka do posłuszeństwa i wykonywania poleceń.

Psy te są dość uparte, ale dzięki odpowiednim metodom wychowania szybko przyzwyczajają się do toalety i nie psują artykułów gospodarstwa domowego. Dzięki wystarczającej ilości cierpliwości do właściciela, te psy można wyszkolić. Możesz wychować zwierzę zarówno na ulicy, jak i w domu.

Jeśli nie wiesz, jak zebrać szczenięta, postępuj zgodnie z poniższymi wskazówkami:

  • zacząć uczyć psa od pierwszych dni pojawienia się w domu, w wieku 3 miesięcy, przejść do ogólnego szkolenia;
  • uspołecznić szczeniaka, nauczyć go grać i interakcji z innymi ludźmi, zwierzętami;
  • wykluczają agresję i zwiększają ton wykształcenia psa;
  • zapewnić zwierzęciu regularne, aktywne spacery;
  • nauczyć podstawowy zestaw poleceń psa;
  • być konsekwentne, wymagać realizacji zadań;
  • kontrolować zachowanie zwierzęcia, kierować jego energię we właściwym kierunku;
  • do realizacji poleceń zachęcić pet delikatności;
  • powstrzymać psie zachowanie bez przemocy;
  • zabraniać obcym osobom udziału w edukacji Shar Pei.

Bez odpowiedniego wychowania i socjalizacji psy stają się agresywne wobec innych. Potrzebują ścisłego, stanowczego i uczciwego lidera. Właściciel nie może się zrelaksować, ile żyć tych psów - trzeba być wytrwałym w edukacji.

Opieka i konserwacja

Długość życia tych psów jest krótka i wynosi 8-10 lat, przy właściwej pielęgnacji psa.

Rasa Shar Pei ma spokojny temperament, który ułatwia trzymanie ich w mieszkaniu. Mając krótki płaszcz, nie wymagają specjalnych warunków do pielęgnacji.

Ale podstawowe zasady - jak dbać, jak myć zwierzę, aby zachować zdrowy i piękny wygląd - każdy właściciel musi wiedzieć.

Higiena i zdrowie psów

  1. Nie lubią wody, muszą kąpać się, ponieważ są zanieczyszczone specjalnymi szamponami. Nie wymagają cięcia wełną, zaleca się czesanie ich raz w tygodniu i 2 razy w tygodniu podczas pierzenia.
  2. Sprawdzaj uszy Twojego pupila co tydzień, regularnie za pomocą wacika, aby pozbyć się nadmiaru siarki.
  3. Od najmłodszych lat naucz swojego psa do obcinania pazurów. Złap pazury zwierząt, gdy rosną 1 mm.
  4. Regularnie przecierać oczy wilgotną watą kosmetyczną. Z powodu wielu fałd na twarzy, upewnij się, że nie ma skręcenia powiek.
  5. Do mycia zębów używaj pasty do zębów lub proszku dla psów. Podczas zmiany zębów kontroluj ich prawidłowy wzrost i ukąszenie.
  6. Korzystny wiek do krycia ma miejsce w wieku 2 lat. Ale rozważ fizjologiczne cechy rozwoju psów. U niektórych przedstawicieli rasy okres dojrzewania może wystąpić wcześniej, w innych - później.

Treść

Shar Pei jest małym psem i świetnie nadaje się do mieszkania w apartamentach miejskich.

  1. Kup specjalne dania do karmienia, z reguły są to dwie miski na jedzenie i wodę.
  2. Wybierz przestronne miejsce dla swojego zwierzaka, najlepiej nie w przejściu, a nie w przeciągu.
  3. Wykonaj łóżko dla zwierząt domowych z średnio twardej maty z wymiennymi arkuszami.
  4. Kup kołnierz i smycz. Jeśli pies jest zbyt agresywny - zdobądź kaganiec skóry.
  5. Zapewniaj aktywne spacery ze zwierzęciem co najmniej 2 razy dziennie, aby utrzymać psa w dobrej kondycji fizycznej.
  6. Zakup produkty do pielęgnacji zwierząt domowych i zadbaj o zawartość zestawu weterynaryjnego.
  7. Opiekuj się psami różnymi gumowymi zabawkami i czyszczeniem kości dla zębów.
  8. Wybierając ubrania dla swojego zwierzaka, zacznij od koloru jego płaszcza i reakcji na chłodne dni.

Zdrowie

Zanim osiągnie wiek jednego roku, Shar-Pei musi przejść trzy etapy szczepień.

W przyszłości szczepienia są corocznie podejmowane w celu ochrony psa przed różnymi chorobami tej rasy i zapewnienia silnej odporności.

Rozpoczynając zwierzaka, każdy właściciel musi wiedzieć, jak rozpoznać pierwsze oznaki dolegliwości i jak zapewnić pierwszą pomoc. Regularnie odwiedzaj weterynarza w celu przeprowadzenia badań profilaktycznych i zapobiegania chorobom we wczesnych stadiach rozwoju.

Najczęstsze choroby to:

  • wiek volvulus;
  • jaskra;
  • nużycy;
  • alergie pokarmowe;
  • niedoczynność tarczycy;
  • zapalenie ucha środkowego;
  • gorączka;
  • mastocytoma;
  • łojotok;
  • zaraza.

Ważne jest, aby w porę zidentyfikować pierwsze oznaki choroby i zwrócić się o pomoc oraz o wyznaczenie leczenia.

Co karmić sharpei

Szczególną uwagę należy zwrócić na właściwą dietę. Psy są podatne na otyłość i alergie pokarmowe. Wybierając rodzaj żywności do rozpieszczania zwierzęcia, preferuj suche jedzenie, które zawiera niezbędne witaminy i minerały.

Liczba karmienia dorosłego psa wynosi 2 razy dziennie, a szczeniak - 3-6 razy.

Określ, co karmić zwierzaka, włącz do diety następujące pokarmy:

  • gotowane i surowe mięso (cielęcina, kurczak);
  • ryby morskie;
  • sfermentowane produkty mleczne;
  • ugotowane podroby (płuca, wątroba, nerki);
  • warzywa gotowane i surowe;
  • zboża (gryka, ryż, proso, płatki owsiane);
  • warzywa i masło;
  • kurze jaja.

Sharpei mają krótkie i małe jelita, dlatego ważne jest, aby karmić wszystko w mielonej formie dla lepszego trawienia i trawienia. Zabrania się karmienia psa różnymi zupami, prowadzą one do rozciągnięcia żołądka.

Wideo

Zdjęcia Sharpei

Ile kosztuje szczeniak

Dziś dawna rzadkość rasy jest "ustalona", dlatego koszt szczeniaka w klubie z rodowodem zaczyna się od zaledwie 40 000 rubli. Cena zależy od kilku czynników: od tego, ile są rodzice, czy wzięli udział w wystawach i konkursach. Jeśli chcesz tanio kupić szczeniaka bez dokumentów, to licz na kwotę 8 000 rubli.

Szkółki

Zaleca się zakup psa Shar Pei w specjalistycznych hodowlach od doświadczonych hodowców.

Wybierając, gdzie kupić szczeniaka, zebrać niezbędne informacje na temat hodowli, przeczytać opinie na temat hodowców. Kupując dziecko, proszę określić, jaki jest rodzaj miotu, jak wyglądają rodzice, czy uczestniczyli w specjalistycznych wystawach, z czym byli chorzy, co karmić szczenię, czy hodowcy hodują mini lub standardowe zwierzęta.

Powstrzymując swój wybór od Shar-Pei, znajdziesz nieskończenie wiernego przyjaciela, nieustraszonego obrońcę i wspaniałego towarzysza.

Czytaj Więcej O Psach

Charakterystyka szpicu pomorskiego

Rasy Wygodne jest trzymanie małych psów ras ozdobnych w przestronnym wiejskim domu i małym mieszkaniu w mieście. Stają się dobrymi towarzyszami i lojalnymi przyjaciółmi. Ale charakter szpicu pomorskiego i jego cechy najlepiej jest poznać przed szczeniakiem w domu.

Jak leczyć roztocza u psów

Rasy Czy pies ciągle marzy o swojej głowie? Czy zwierzę ma nienaturalnie obniżone uszy? Pies stracił apetyt? Z większym prawdopodobieństwem możemy powiedzieć, że twoje zwierzę jest dręczone kleszczem uszu.