Choroby

Sheltie (Shetland Sheepdog) - zdjęcie, postać i opieka

Owczarek Szetlandzki - sheltie, bardzo interesująca, ale mało znana rasa. Jest również nazywany mini collie, a nawet sampler, jeśli. Sheltie to rasa psów, tylko wyglądająca wizualnie jak collie. W rzeczywistości są to dwie zupełnie różne, odrębne rasy. Aby je po prostu rozróżnić, Shetland Sheepdog wygląda jak wieczny szczeniak szkockiej.

Pochodzenie

W historii nie ma dokładnych informacji o tym, jak pojawiła się ta rasa. Oczywiste jest, że regały zostały wycofane na Szetlandach, 160 km od Szkocji. 10 surowych małych wysp, których mieszkańcy potrzebowali miniaturowego, zwinnego psa do wypasu.

To jest interesujące! Według jednej z wersji historii rasy, półki zostały wyprowadzone w oparciu o genetykę w kształcie szpica północnego. Potem wpadła krew Spanieli, pasterz islandzki i grenlandzki, Schipperke i Rough Collie.

Półki są bardzo podobne do collie

W rezultacie otrzymali małego, szybkiego, czujnego pasterza, który doskonale radził sobie z trzodą owiec. Sheltie to uniwersalna rasa psów, które mogą wypasać stado, nie pozwalając mu na rozproszenie się po terenie, na wyprowadzanie zwierząt z miejsca ich wypasu na pióro, aby powiadomić pasterza o zbliżaniu się obcego do owcy.

W 1914 r. Owczarek szetlandzki uzyskał swój ostateczny wygląd. W 1948 r. Do księgi stadnej wprowadzono oficjalny standard rasy. A w Rosji pojawił się dopiero około 25 lat temu. Ale nie była ona rozpowszechniona, pomimo jej wszechstronności i atrakcyjności.

Wygląd Opis

Opis rasy sheltie powinien zaczynać się od uderzającego podobieństwa do collie. Zewnętrznie dorosły Shetland Sheepdog jest naprawdę bardzo podobny do małej szkockiej. Ale różnią się rozmiarem, temperamentem, zachowaniem.

Opcje kolorów: tricolor i bicolor.

  • sable
  • marmurowy niebieski;
  • czarno-biały z opalenizną;
  • szaro-czarna z białą lub jasną opalenizną.

Bicolor jest mniej powszechny i ​​występuje:

  • czarno-biały;
  • czerwony i biały.
Kolory Sheltie są bardzo piękne

Średnia waga sheltie waha się od 5 do 10 kilogramów. Rozmiary różnią się znacznie w zależności od płci. Średnia wysokość w kłębie u mężczyzn 34 - 39 cm; rzadko rozmiar osiąga 40 cm, u samic 33-38 cm, dymorfizm płciowy u owczarków szetlandzkich jest bardzo wyraźny.

  • skośne oczy, średniej wielkości, w kształcie migdałów, brązowe lub niebieskie;
  • uszy w kształcie litery V, małe, częściowo wyprostowane, blisko siebie rozmieszczone;
  • przejście od czoła do twarzy jest łagodne;
  • głowa wąska, umiarkowanie długa, klinowata, płaskie kości policzkowe;
  • kufa zwęża się w kierunku nosa, usta są mocno dokręcone, nos jest pigmentowany na czarno;
  • zgryz nożycowy, mocno;
  • szyja wysoka, długa, umięśniona, bez podgardla;
  • klatka piersiowa wąska, wystająca, nieznacznie opuszczona;
  • z powrotem prosto, sucho. Kłąb umiarkowanie zaznaczony, wypukłe żebra;
  • Polędwica jest okrągła, mocna, nie ma ostrych rogów;
  • ogon jest nisko osadzony, dobrze owłosiony, w spokojnym stanie poniżej stawów skokowych, podczas gdy ruch psa nie utrzymuje go powyżej poziomu grzbietu;
  • kończyny są proste, cienkie, równoległe, śródręcza są elastyczne, staw skokowy są wyraźnie określone, biodra są silne, silne;
  • płaszcz jest prosty, lekko szorstki w dotyku. Podszerstek jest gęsty, gęsty. Grzywa na szyi jest bujna, tylne kończyny mają wyraźne spodnie.

Wizualnie, Shetland Sheepdog wygląda jak lekki, proporcjonalnie złożony, zwinny pies o inteligentnym, żywym wyglądzie. Ruchy są swobodne, pełne wdzięku bez kulawizny i innych odchyleń.

Standard hodowli Sheltie oficjalnie uznany od 1948 roku

To jest interesujące! Aby określić dorosłą rasę Sheltie, od szczeniaka rasy collie, możesz dokładnie przyjrzeć się kształtowi klatki piersiowej. W Sheltie widać wyraźnie podobieństwo do szpicla, tej samej wypukłej klatki piersiowej i krótszej twarzy niż collie.

Wady prowadzące do dyskwalifikacji obejmują osoby o krótkich włosach (o gładkich włosach), psy o dużych uszach i przedstawicieli o zbyt wydatnym czole. Obejmuje także przodozgryz lub przekrośnięte zęby, a nie kompletny zestaw zębów, ogon w kształcie pierścienia, całkowicie biały kolor, jakikolwiek pigment nosa oprócz czarnych, stojących uszu, mniej niż 30 cm wysokości (tak zwane "półki krasnoludków").

Charakterystyka rasy Sheltie

Sheltie ma naprawdę doskonały charakter. Dobroduszny, zwinny, inteligentny, miękki, przyjazny, a do pewnego stopnia inteligentny i podatny na zranienie pies.

Ich główną cechą jest wyraźny instynkt pasterski. Gotowy karmić wszystko, co się rusza: koty, gęsi, członkowie rodziny. Co godne uwagi, każdy pies jest indywidualny, każdy ma swoją własną taktykę pasterską.

Charakter Shetland Sheepdogs od tych, które pasują do wszystkich. Dobrze się dogaduje w dużej rodzinie z małymi dziećmi, będzie wiernym towarzyszem i towarzyszem dla samotnej osoby. Nawet początkujący hodowca psów poradzi sobie z sheltie, a profesjonalny trener może mieć duże nadzieje na wygrane zawody sportowe.

Dobroduszny, zwinny, inteligentny, miękki, przyjazny - to te epitety, które doskonale nadają się do opisania natury sheltie

Zabawne, psotne psy - wieczne szczenięta. W tym samym czasie, niesamowicie giętkie, uważne, w stanie dostosować się do stanu psychicznego właściciela i atmosfery w domu. Ta sama osoba może być mobilna i aktywna, ale razem z właścicielem może stać się spokojna i melancholijna. Niemożliwe jest powiedzieć coś złego o tej rasie, nie ma ona absolutnie żadnych negatywnych cech.

Opinia, że ​​mieszkania są bardzo rozmowne, lubią szczekać, jest dość powszechna. To prawda, ale są tak sprytni, że łatwo zrozumieją reakcję właściciela, kiedy można szczekać, a kiedy nie.

Mają doskonały punkt odniesienia dla właściciela, są lojalni i przywiązani do swojej osoby. Nie podatny na dominujące przejawy charakteru i uporu. Zła samotność może nawet wpaść w depresję.

Łączność między rasami

Ze względu na ich niesamowitą życzliwość i chęć zadowolenia właściciela sheltie dogadać się z każdym. Są nie tylko przyjaźni z innymi zwierzętami, ale będą karmić wszystkich, którzy z nimi żyją.

Owczarki szetlandzkie uwielbiają dzieci, zwłaszcza członków ich stada. Zachowaj wszelkie znajomości w swoim adresie. Na spacerze nie możesz się martwić o dziecko, pasterz - niania na pewno się nim zaopiekuje.

Półki bardzo kochają dzieci i pozwalają im robić, co zechcą.

Dla nieznajomych te psy są obojętne, od samego słowa. Nawet trochę ostrożny, ale nie agresywny.

Ochrona jakości

Miniaturowe collie nie są odpowiednie dla poważnych strażników, ale chętnie zawiadomią właściciela z głośnym szczeknięciem o podejściu nieznajomego. Osoba z zewnątrz, która próbuje wejść do domu, będzie miała trudności z przejściem przez ten czujny dzwonek.

Ale oni się ich nie boją, nie udaje się ich ugryźć. W końcu prawdziwy pasterz kocha swoją trzodę i nigdy jej nie skrzywdzi. Czy to trochę ugryzienie przednich siekaczy, szczególnie gwałtowne.

Szkolenie i edukacja sheltie

Jak wspomniano powyżej, jest przyjemnością trenować schronienie. Ta rasa jest jedną z dziesięciu najlepiej wyszkolonych psów. Dobry przewodnik dla właściciela ogranicza jedynie czas szkolenia.

To jest interesujące! Podczas przeprowadzania badań dotyczących uczenia się przetestowano 147 różnych ras. Sheltie na tej liście jest szanowana, szóste miejsce. Overtook nawet Labradorów, Rottweilerów i australijskich pasterzy.

Łatwo zmotywowana, szybko zapamiętuje polecenia, ma szybką reakcję i zdolność, w pewien sposób, do logicznego myślenia. Doskonała opcja dla początkujących i osób o łagodnym charakterze.

Sheltie jest uważana za jednego z najmądrzejszych i najszybciej wyszkolonych psów.

Jedyne, na co warto zwrócić uwagę, nie będzie tolerować okrutnych metod szkolenia. Może stać się przestraszony i rozgoryczony, stłoczony lub tchórzliwy. Jeśli tak się już stało, opiekun będzie musiał odzyskać zaufanie psa i nawiązać kontakt, który jest niezbędny do szkolenia.

Długość życia, zdrowie

Sheltie można nazwać długimi wątróbkami psiego świata. Osobne osoby żyją do 20 lat. Średnia długość życia wynosi 14-15 lat.

Nie ma specjalnych problemów zdrowotnych. Odnotowano pewną tendencję do dziedziczenia chorób oczu. Przy niskim wysiłku fizycznym może wystąpić nadwaga. Bardziej powszechne jest odrzucenie standardu wzrostu, są zarówno "przerosty" i "zarośla". Ponadto, sheltie ma bardzo wrażliwe trawienie, musisz podjąć odpowiedzialne podejście do wyboru diety.

Psy, które poważnie przerastają standard, mogą cierpieć na artretyzm i inne podobne choroby. Również przedstawiciele rasy mogą występować niedoczynność tarczycy, zwyrodnienie siatkówki, zaćma.

Wszyscy odpowiedzialni hodowcy, aby uniknąć chorób w ich miocie. Zanim lepsi, przyszli rodzice zostaną przewiezieni do kliniki weterynaryjnej i zdadzą specjalne testy na podatność na choroby genetyczne. Psy z rozpoznanymi nieprawidłowościami nie mogą się rozmnażać. Dlatego, jeśli kupisz szczeniaka w dobrej hodowli, jest duża szansa na zabranie naprawdę zdrowego psa.

Szczenięta

To jest interesujące! Genetyczna gra tej rasy jest taka, że ​​nie można nawet w przybliżeniu powiedzieć, ile szczeniąt będzie w miocie Shetland Sheepdogs. Jedna samica przynosi 3-4 szczenięta, druga może znieść 7 lub 8. Ciąże mnogie występują zwykle u większych kobiet.

Szczenięta Sheltie wymagają dużo uwagi, jak małe dzieci. Jeśli nie mają nic do roboty, mogą być niegrzeczne i powodować szkody w domu, zwłaszcza przy zmianie zębów. Musisz zacząć z nimi współpracować od pierwszego dnia w domu. Ponieważ są to wielcy intelektualiści, w braku stresu psychicznego mogą wykazywać destrukcyjne zachowanie.

Stres psychiczny wymagał szczeniaka od pierwszych dni pojawienia się w domu

Aby karmić szczeniaka w wieku od 2 do 4 miesięcy, potrzebujesz 6 razy dziennie, w małych dawkach. Od 4 do 6 miesięcy wielkość porcji stopniowo rośnie, ale liczba karmień zmniejsza się do 4 razy dziennie. Od 6 do 10 miesięcy szczenię karmi się 3 razy dziennie. Po 10 miesiącach przeniesienie do harmonogramu osoby dorosłej - 2 razy dziennie.

Konserwacja i pielęgnacja

Rasa absolutnie nie jest kapryśna w treści. Mam przyjemność przyjąć schronienie na kolanach właściciela w jednopokojowym mieszkaniu. Z tą samą przyjemnością biegnie wokół ogromnej działki ogrodowej w wiejskim domu. Dzięki unikalnej wełnie nie boi się szronu ani gorąca.

Pielęgnacja wymaga szczególnej uwagi. Konieczne jest przeczesanie psa co najmniej 2 razy w tygodniu. Podczas linienia zaleca się stosowanie specjalnej szczotki z długimi zębami na płaszczu psa każdego dnia, aby uniknąć tworzenia się splotów.

Do pielęgnacji wełny musisz mieć:

  • szczotka do masażu z częstymi zębami;
  • puhoderku;
  • obcinacz kołnierza;
  • furminator;
  • grzebień z długimi zębami.

Wszystkie wymienione na liście produkty w szerokim asortymencie zapewniają nowoczesne sklepy zoologiczne. Możesz skorzystać z usług profesjonalnego groomera. Ale w żadnym przypadku nie można wyciąć szop, włosy nie mogą już rosnąć w standardową formę.

Nie zaleca się zbyt częstego mycia tej rasy, szczególnie w zimie. Szampon, nawet specjalnie zaprojektowany dla psów długowłosych, z częstym używaniem może zaburzyć prawidłową równowagę skóry. W rezultacie skóra psa wysycha, a pies zaczyna zamarzać.

Po umyciu należy użyć specjalnego kompresora, który przedmuchuje najmniejsze krople wody z podkładu. Regularna suszarka do włosów suszy włosie, a staje się matowa i krucha. Sama wełna całkowicie wysycha przez około 80 godzin, nie można tego nie uwzględniać w zimnych porach roku, aby zwierzę nie przeziębiło się.

Dbanie o oczy i uszy zwierzaka nie wymaga dużego wysiłku. Wystarczy raz na tydzień lub dwa, aby wytrzeć oczy gąbką nasączoną specjalnym roztworem. Uszy są również czyszczone, ponieważ są zanieczyszczone, w deszczową pogodę rzadko wystarcza, przy suchej pogodzie, mniej więcej raz w tygodniu. Pazury przycięte w razie potrzeby.

Pielęgnacja wymaga regularnego szczotkowania

Ze względu na osłabione trawienie, idealną opcją karmienia Owczarka Szetlandzkiego jest w pełni zbilansowana gotowa pasza.

Te psy jedzą trochę, około 3 kilogramy karmy klasy super premium na miesiąc dla osoby dorosłej. Żywność z ludzkiego stołu jest ostatecznym tabu, w przeciwnym razie nie można uniknąć biegunki lub wymiotów.

Koszt

Sheltie nie jest rasą handlową, kultywowaną przez wyjątkowych koneserów dobrej genetyki i standardów. To duży plus, jak na jakość potomstwa i koszt szczeniąt.

W Rosji można kupić doskonałego szczeniaka z rodowitym i "elitarnym" rodzicem wystawowym za 30 000 - 35 000 rubli. Bardziej mierna krew, nie do hodowli i wystaw, będzie kosztować 15 000 - 20 000 rubli.

W krajach Europy Środkowej koszty noclegu wynoszą około 400 euro.

Recenzje

"Wcześniej zawsze były collie, uwielbiam te szlachetne inteligentne psy. Ale wraz z wiekiem pojawiły się problemy zdrowotne i trudno było kontrolować dużego psa. Ale miłość do tej rasy nie zniknęła. Zgodnie z tym wybór padł na sheltie, małą kopię ukochanego collie. Chociaż jest nieco inny, ale nie zawiódł. Doskonały pies oferty, wierny przyjaciel i towarzysz. "

"Niestety, nie ma sposobu, aby zatrzymać dużego psa, z powodu problemów mieszkaniowych. Ale życie bez psa nie może sobie wyobrazić. Zacząłem wybierać spośród dekoracyjnych. Wybrano półmiski i byli naprawdę zaskoczeni jej sprytem. Intelektualista wśród psów. Prawdziwy, majestatyczny mały owczarek z wielkim i życzliwym sercem. "

"Najlepsza opcja dla rodzin z dziećmi. Pies ma 3 lata, a córka ma rok. Obawiali się, że będzie rywalizacja, ale nie, pies bardzo kocha dziecko i chroni przed nieznajomymi na ulicy. Jeden minus to dość dużo wełny sezonowej, dużo czasu poświęcamy na czesanie, pranie i suszenie ".

Sheltie: wygląd, charakter, opieka i konserwacja (+ zdjęcia)

Tak się złożyło, że Shelty są uważane za zredukowaną kopię Rough Collie. Pomimo uderzającego podobieństwa, różnicę między Sheltie i Collie można powiedzieć "punkt po punkcie", ale postaramy się to nieco później. Niewiele osób wie, że początkowo pies służbowy, spisany jako "bezużyteczny", był na skraju wyginięcia. Dziś Sheltie jest popularna, rozpoznawalna i ceniona w społeczeństwie, jako niani i towarzyszka.

Tło historyczne

Historia rasy zaczyna się na wyspach Szetlandzkich, które znajdują się w północno-wschodniej Szkocji, i trwa tyle tysiącleci, ile jest tych wysp. Coś takiego zaczyna opowieść o Sheltie. W rzeczywistości nie możemy mówić o tak poważnym wieku rasy, przynajmniej dopóki nie zostanie to potwierdzone przez ważny dowód.

Rasy psów Sheltie "stworzył" w Anglii, a dokładniej w Szkocji. Fakt ten nie budzi zdziwienia, odkąd Wielka Brytania stała się miejscem narodzin wielu wąsko zorientowanych i szeroko znanych pracujących psów dzisiaj. Brytyjczycy "posiadają" koncepcję organizowania wystaw i testów robotniczych, mimo że te tradycje nie zawsze były konstruowane w humanitarny sposób.

Wracając do punktu, historia Collie i Sheltie jest ściśle spleciona, i to jest logiczne, te psy są zbyt podobne. Początki sięgają odległej przeszłości, w czasach Wikingów i studiowania terytorium Ameryki. Jak wiadomo, rdzenni mieszkańcy Ameryki to Indianie i najprawdopodobniej byli "właścicielami" rdzennych Collies i Shelties.

W zapisach badaczy znajdują się opisy indyjskich psów: wysokie i średnie, z ostrymi uszami i kagańcami, puszystymi ogonami, w różnych kolorach, prawdopodobnie zmieszane z lisami polarnymi lub wilkami! Bardzo przypomina Collie i Sheltie, ale wynika z charakterystycznego - okrutnego, zdesperowanego, zdolnego pokonać jednego, a nawet kilka angielskich psów!

Pies rasy Sheltie, pochodzący z wysp, nie jest wymieniony w żadnym źródle historycznym. Wydawać by się mogło, że tylko psy jeździeckie były popularne na tym terenie, które w niepełnym wymiarze chowało bydło. Na mapie te wyspy są prawie przylegające do lądu, ale w rzeczywistości przed nimi jest ponad 80 km elementów, które w tamtym czasie są prawie nie do pokonania - woda. Klimat wyspy jest łagodniejszy (w porównaniu do kontynentu) i wilgotny, a wody przybrzeżne są bogate w ryby. Czy taki obiecujący obszar może być pusty?

Wiadomo, że półki są pasterzami, ale są podejrzanie niewymiarowe, w jaki sposób psy radzą sobie z pracą? Wszystko układa się, gdy zwracamy uwagę, że współczesne owce są produktem selekcji. W Szkocji i na Wyspach Szetlandzkich małe owce były hodowane przez długi czas, nazywano je owcami Soay. Wiadomo, że na wyspach praktycznie nie było drapieżników, co oznacza, że ​​stada nie potrzebowały ochrony. Wszystkie przesłanki wskazują, że małe, ale szybkie Shelby dobrze poradziłyby sobie z usługą pasterza.

To jest interesujące! Obowiązki psów obejmowały nie tylko prowadzenie stada, ale także ochronę pól przed tym stadem!

Nieoczekiwany zwrot jest taki, że Sheltie jako taka nie istniała aż do XIX wieku. Pierwsi członkowie rasy byli podobni do Sheltie, ale nie tak bardzo, że uważani byli za głównych przodków tej rasy. W XIX wieku pojawiły się duże gatunki owiec, a pierwotne psy z Wysp Szetlandzkich przestały pełnić swoje obowiązki. Ponieważ czworonogi miały doskonałe umiejętności, ale były niewymiarowe pod względem wielkości, zostały "udoskonalone" za pomocą Collies importowanych z Wielkiej Brytanii.

To jest interesujące! Cavalier King Charles Spaniel, a dokładniej jego wczesny wygląd, był wyświetlany na Szetlandach w tym samym przedziale czasowym z Sheltie.

Już uformowany do pracy i wystaw, Collie pomógł ustabilizować zewnętrzną stronę Sheltie. Psy stały się tym samym typem, chociaż zamieszki kolorów obserwowano przez bardzo długi czas. Pierwszy wzorzec rasy został napisany w 1914 roku, w tym samym czasie rasa otrzymała własną nazwę - Owczarek Szetlandzki.

To jest interesujące! Krótkowłosy, brodaty, długowłosy Collie i Sheltie są krewnymi. Wszystkie rasy zostały wyhodowane w celu wypasu, ale zostały przystosowane do różnych obszarów. Krotki odmłodzenie jest uważany za najmłodszy.

Uderzające podobieństwo do Collie również zostało zauważone przez standard... w rzeczywistości opis porównywał te dwie rasy. W rzeczywistości Collie i Shelies to zupełnie inni przodkowie, ale "rzemieślnicy", którzy postanowili "ulepszyć" rasę, próbowali wszystkiego, co najlepsze. Początkowe Shelty zaczęły się dzierżyć z Border Collie, King Charles Spaniele... ze Spitzem, a nawet z Papillonami. Chaos trwał do początku XX wieku. Hodowcy, którzy troszczą się o rasę duszy, mogli uratować swoje podopieczne. Walka trwała do 1948 roku, aż porównanie z Colleyem wyparowało z opisu rasy.

Wygląd

Sheltie jest pełnoprawnym psem pracującym, aktywnym, silnym, mobilnym, harmonijnie połączonym. Samce i suki są rozróżnialne, znaczne odchylenia od rodzaju seksualnego są uznawane za defekty. Kompozycja jest mocna, nie ciężka, można powiedzieć, sucha. Skóra jest napięta, elastyczna, twarda wełna, bogato okrywająca ciało. Otyłość lub nadmierna szczupłość uważa się za występek.

Waga psów nie jest ustalona przez standard i waha się w granicach 6,4-12 kg. Wysokość w kłębie może mieć odchylenia 2,5 cm na plus lub minus, idealne wskaźniki:

  • Dla psa: 37 cm
  • Dla suki: 35,5 cm.

Czas dowiedzieć się, jaka jest różnica między Sheltie i Colley. Fani ras nie są w stanie zaakceptować podobieństwa lub odmienności psów z powodu szalejących emocji, ale będziemy polegać na faktach. Sheltie nie jest mini collie, ponieważ psy mają przypisane różne standardy FCI (nr 88 i nr 156). Drugą oczywistą różnicą jest wielkość, wzrost Colley waha się między 51-61 cm.

Zewnętrznie, psy są bardzo podobne i nie kwestionuj tego, kolory i znaki są połączone w skałach. Czasami collie i sheltie naprawdę wyglądają jak "klony". Obie rasy mogą być dumne z głęboko rozwiniętej inteligencji - także fakt. Różnice czają się po drugiej stronie monety:

  • Aktywność - Collie jest dużo bardziej aktywna, bardziej rozmowna, bardziej przedsiębiorcza i ciekawa niż Sheltie.
  • Treść - Collies są aktywne, więc lepiej mieć dom, podwórko i spacer! Sheltie dobrze dogaduje się w mieszkaniu i nawet nie myśli o wylegiwaniu się.
  • Zdrowie - tutaj Shelty są gorsze od ich dużych "braci".

W przeciwnym razie twarze skał zostaną zatarte staraniami "miłośników piękna". Półki są uniwersalne, a ich temperament zależy bardziej od wychowania i stylu życia właściciela. Nawiasem mówiąc, wady Sheltie wynikają z jej społecznej i zależności od właściciela, psy bardzo słabo radzą sobie z samotnością i separacją.

Standard rasy

  • Głowa jest wyrafinowana, w kształcie klina i delikatnie matowa, niezbyt lekka. Grzbiet głowy nie jest wyraźny, czoło płaskie, umiarkowanie szerokie. Przejście od czoła do twarzy nie jest ostre, ale dobrze wyczuwalne. Linie czoła i kufy są ściśle równoległe, grzbiet nosa jest równy. Brwi nie wyróżnia się. Rozwijają się kości policzkowe i mięśnie żucia, płynnie dopasowują się do sylwetki kufy. Podbródek ma kształt litery U, usta są napięte, "suche".
  • Zęby - w kompletnym zestawie i prawidłowym zgryzie oraz zgodnie z formułą dentystyczną. Siekacze mają jednakowy rozmiar, ustawione pionowo i równolegle. Szczęki w pełni rozwinięte, głębokie, mocne.
  • Nos - proporcjonalny, mały, czarny.
  • Oczy - w kształcie migdałów, wyraziste, ustawione pod niewielkim kątem. Powieki napięte, pigmentowane. Kolor oczu jest nasycony, brązowy, chociaż kolor niebiesko-merle jest dozwolone niebieskie oczy i czarne plamy na tęczówce. Podczas oceny ostatni wygląd również odgrywa rolę, której ekspresja jest określona przez połączenie trzech czynników: położenia uszu, koloru tęczówek i kształtu oczu. Patrząc, pies powinien wyglądać przyjaźnie lub ostrożnie, bez cienia strachu i niezdecydowania.
  • Uszy - małe, trójkątne, bardzo ruchliwe. Końcówki są zgięte o 1/3 długości ucha, skierowane do przodu. W spoczynku uszy kładzione są na grzywie, gdy pies jest skoncentrowany, wyrzucony do przodu i lekko pochylony.
  • Ciało jest harmonijnie złożone, ciało nie jest zbyt przysadziste. Szyja jest wysoko postawiona, z wyraźnym zgięciem, muskularna. Kłąb wyraził słabo, łopatki, ukośne, podkreślając szerokość klatki piersiowej. Skrzynia jest przestronna, głęboka i szeroka, zwężona w dół. Linia grzbietu jest płaska, podbródek jest lekko uniesiony i dobrze umięśniony, zad zadek nie jest zbyt długi, pochyły. Linia pachwinowa jest umiarkowanie podciągnięta.
  • Kończyny - gładkie, dość mocne, łopatki i ramiona wyprostowane pod kątem prostym. Kończyny przednie są prawie równe, łokcie mocne, skierowane do tyłu. Kończyny tylne są bardziej muskularne. Kąty stawów udowych są proste, nogi wydłużone, stawy skokowe są suche, ale mocne, a stępa jest stroma. Pędzle zaokrąglone, palce mocno ściśnięte, dopasowane. Klocki są bardzo mocne, trochę szorstkie, pazury są mocne, niezbyt długie, łukowate.
  • Ogon - bogato owłosiony, o standardowej długości, noszony swobodnie w dół lub na wysokości grzbietu. Sierp kształtu jest dopuszczalne. Ogona nie należy rzucać do tyłu.

Rodzaj płaszcza i koloru

Linia włosów Sheltie jest dość gruba i absolutnie prosta, co nadaje jej tak obszerny wygląd. Podszerstek jest bardzo gruby, raczej gruby, podtrzymujący płaszcz psa w pozycji prawie pionowej. Kręgosłup jest krótki i bardzo gęsty na froncie i łapy, długi i gruby na ciele, na grzywie, w obszarze zamka i ogona - bardzo długi i maksymalnie podniesiony.

Zwróć uwagę! Nowo uformowane, zapewniające poród i karmiące samice akceptują kiepski płaszcz i grzywę, ale wełna musi być zdrowa i równa.

Standard dopuszczał tylko cztery typy kolorów, ale ich odcienie, nasycenie i zonarność są nieograniczone. W rzeczywistości zatwierdzono "podstawy", które mogą się znacznie różnić i być uzupełniane:

  • Czarne z białymi (nie na plecach i na ciele) lub brązowe.
  • Sable - rysunek łączący kolor biały i czerwony. Rozpoznawane są wszystkie odmiany czerwieni, od ciemnoczerwonej do złotej.
  • Tricolor, który łączy kolory czarne i sable.
  • Niebieski marmur lub niebieski merle - główny kolor to biały lub niebieski, tło jest ciemniejsze, bardziej nasycone, nawet czarne. Oznaczenia są małe, w kropki, plamki lub paski. Białe plamy są dozwolone. Osobliwość koloru w niecałkowitym zabarwieniu włosów, to znaczy, że podstawa włosów jest lekka, a końcówka jest ciemna.

We wszystkich przypadkach dopuszczalne są białe oznaczenia (dla psów czarnych obowiązkowe) na czole, kołnierzu, klatce piersiowej, łapach i ogonach. Niebieski merl został oceniony bardziej rygorystycznie, wady są szare, nie niebieskie, słabe kolory lub całkowity brak czarnych plam. Zbyt duże czarne plamy też nie są mile widziane, a osłabione, "zardzewiałe", spadły.

Wskazówki dotyczące wyboru szczeniaka

W ostatnich latach szczenięta Sheltie stały się bardzo popularnym "produktem", ale ryzyko oszustwa wzrosło wraz ze sławą. Mówimy o psach nierodzimych, które są wydawane dla czystej krwi dla zysku. Jeśli jesteś bezstronny wobec rasy, czekasz na tysiące psów w schroniskach, ale jeśli już zdecydowałeś się wydać pieniądze, powinieneś uzyskać "jakość".

Zalecamy wybrać szczeniaka Sheltie w przedszkolu, którego działania są kontrolowane przez duże organizacje psów. Być może jesteś zdezorientowany ceną, ale w psach są również sprzedawane szczenięta z klasy zwierząt domowych (nie na wystawy). Kupując zwierzaka od hodowcy, możesz liczyć na stabilną psychikę i dobre zdrowie na oddziale... kupując szczeniaka z rąk, dostajesz "kota w torbie".

Szczenięta rasowe mają paczkę dokumentów, tzw. Szczenię i paszport weterynaryjny. Ponadto, Shelly są podatne na szereg chorób dziedzicznych, dla których producenci są badani. Na przykład geny karłów lub anomalie w oku collie przekazywane są wyłącznie przez dziedziczenie.

Bądź czujny i traktuj pozyskiwanie szczeniaka z całkowitym chłodem, jaki jesteś w stanie. Jeśli nie masz doświadczenia - poproś o pomoc! Prawie każdy klub psów ma rasy eksperckie, które (za opłatą) pomogą ci pozbyć się wątpliwych opcji.

Zwróć uwagę! Dorastanie i wychowywanie szczeniąt każdej rasy wymaga szczególnej wiedzy i doświadczenia, a przyzwoici hodowcy są zawsze gotowi pomóc właścicielowi-rekruta.

Charakter i trening

Odnosząc się do podstawowego opisu rasy, który został przypisany przodkom Sheltie, nie można naprawdę przestraszyć. Czworaki były zacięte, zwłaszcza gdy chodziło o dzielenie się jedzeniem. Nowoczesna charakterystyka rasy bardzo kontrastuje z historią: Sheltie jest odważną, aktywną, lojalną, wyrozumiałą, czujną, sumienną i odpowiedzialną, nieufną wobec obcych. Agresja, szczególnie dla ludzi, jest uznawana za poważną wadę!

Poświęcona i kochliwa natura Sheltie rodzi główne wady rasy - czworonożny nie może pozostawać sam na sam przez długi czas. Tymczasowe zamieszkanie u krewnych (w czasie wakacji) będzie torturowaniem dla czworonożnych. Jeśli zdecydujesz się kupić szczeniaka Sheltie, zastanów się nad wszystkimi niuansami związanymi z wyjazdami, podróżami służbowymi itp.

Ważne! Półki mają tendencję do panikowania, wycinania i kory w samotności. Zwróć szczególną uwagę na podniesienie samooceny szczenięcia i samowystarczalności.

Cechy rasy wzmacniają jej zalety. Półki są bardzo wierne i odpowiedzialne dosłownie. Już w wieku 3-4 miesięcy szczenięta wykazują nieoczekiwaną społeczność, bardzo rzadko grzebią rzeczy i szybko przyzwyczajają się do toalety na ulicy.

Sheltie nadaje się dla samotnych właścicieli i dużych rodzin. Starszy pies staje się najbardziej odpowiedzialną i czułą niania, jeśli dzieci mieszkają w domu. Koty, ptaki, chomiki i inni sąsiedzi są postrzegani jako przyjaciele i towarzysze. Nawiasem mówiąc, wielu właścicieli nabywa od razu 2-3 szczeniąt Sheltie, a taka "trzoda" współistnieje w pokoju i harmonii, nawet jeśli są w niej psy tej samej płci.

Zwróć uwagę! Sheltie jest odbiciem właściciela! Ten sam pies może być bardzo aktywny lub melancholijny, w zależności od "atmosfery" w domu.

Trening Sheltie to przyjemność dla doświadczonych właścicieli psów i test dla początkujących. Nastolatek może być również zaangażowany w wychowanie psa, ponieważ czworonożni ludzie dosłownie czytają myśli właściciela. Czworonkowie wykonują świetną robotę przy ogólnym kursie treningu, kaskaderskich wyczynach i wszelkiego rodzaju psim sporcie.

Konserwacja i pielęgnacja

Czy trudno jest dbać o Sheltie? Są pewne trudności, ale generalnie opieka nie jest uciążliwa. Przedstawiciele rasy dobrze się dogadują w budynku mieszkalnym i prywatnym domu, potrzebują spacerów i kontrolowanego wysiłku fizycznego. Bardzo ważne jest, aby komunikować się w środowisku czteronożnym, zwłaszcza jeśli w domu nie ma innych zwierząt.

Pielęgnacja zostaje zredukowana do czesania w razie potrzeby. Latem, w okresie kwitnienia ziół, maty mogą tworzyć się na futrze, które należy wyeliminować. Właściciel Sheltie powinien mieć pod ręką nóż do golenia, ostre nożyczki, furminator i kilka metalowych grzebieni.

Zwróć uwagę! Jeśli twoje zwierzę nie będzie uczestniczyć w wystawach, higieniczne szorowanie pomoże utrzymać go w czystości - skrócenie włosów w okolicy pachwiny, wewnętrznej wnęki uszu i między palcami.

Kąpiel jest przeprowadzana, ponieważ jest zanieczyszczona, optymalnie, po zrzuceniu i pełnym rozczesaniu. Ponieważ psy są podatne na zapalenie skóry, kontrola skóry powinna być całkowita. Nie należy lekceważyć dziwnego zapachu psa, swędzenia, łysienia i innych podejrzanych objawów. Nie zapominaj o profilaktyce pcheł, kleszczy, rzęs i robaków.

Ważne! Sheltie potrzebuje szczepienia, zarówno obowiązkowego, jak i profilaktycznego, na przykład przeciwko piroplazmozie.

Stan oczu monitorowany jest codziennie, a raz na sześć miesięcy zwierzę musi zostać zbadane przez weterynarza. Uszy oczyszcza się, gdy się brudzą, ale co najmniej 1 raz w ciągu 3 tygodni. Zęby wymagają czyszczenia zapobiegawczego (nawet jeśli pies jest dobrze nakarmiony). Kamienie zęba, próchnica, zapalenie dziąseł nie są obce żadnym gatunkom, zwłaszcza w starszym wieku. Pazury również wymagają opieki w razie potrzeby. Pady są codziennie kontrolowane pod kątem pęknięć i ran.

Prawidłowe odżywianie psa jest gwarancją zdrowia i długowieczności. Jeśli nie jesteś fanem aktywnego stylu życia, musisz odpowiednio karmić Shelly. Rasa nie jest podatna na alergie pokarmowe, ale niektóre produkty powinny być traktowane ostrożnie. Na przykład duża ilość owoców jest "przyjemna" dla grzybów skórnych, jaja mogą prowadzić do łuszczenia się skóry, a nadmiar zbóż prowadzi do otyłości.

Ponieważ Sheltie nie spożywa dużo jedzenia, wielu właścicieli natychmiast preferuje wysokiej jakości suchą śpiączkę. Nie ma szczególnego negatywnego wpływu tego wyboru, ale jedną rzeczą jest obserwować stan zębów psa i stałą obecność świeżej wody.

Zdrowie

Średnia długość życia Sheltie wynosi 13-15 lat, co można nazwać doskonałym wskaźnikiem. Zgodnie z kynologicznymi atlasami, kondycja rasy jako całości nie powoduje zaburzeń, ale (!) Choroby typowe dla Sheltie, rzucają cień na powyższe stwierdzenie:

  • Choroby układu mięśniowo-szkieletowego: dysplazja stawów, wrodzone zwichnięcie stawu łokciowego, rzadziej staw kolanowy, zapalenie stawów i zapalenie wielostawowe.
  • Dystrofia mięśniowa jest rzadka.
  • Choroby oczu: anomalia oka collie (CEA), zanik siatkówki i dystrofia, zaćma (prowadzi do jaskry), skurcz powiek (entropium), nieprawidłowy wzrost lub dodatkowe rzęsy (distichiaz).
  • Problemy skórne: zapalenie skóry, często drożdże; histiocytoma, pemphigus w kształcie liścia (choroba autoimmunologiczna, jest rzadki).
  • Niedoczynność tarczycy, nadczynność tarczycy i inne choroby tarczycy.
  • Choroba von Willebranda - czasami porównywana z hemofilią, obfitująca w nagłe krwawienie z błon śluzowych. W przypadku hemofilii Sheltiego, zakrzepica i inne choroby krwiotwórcze są typowe, ale rzadko zdiagnozowane.
  • Guz jąder u mężczyzn, w tym złośliwy.
  • Wnętrostwo.
  • Wrodzona głuchota.
  • Rzadko, ale zdiagnozowano: epilepsję, karłowatość, toczeń, wrodzone lub nabyte patologie nerek i wątroby, zapalenie trzustki.

Sheltie: opis, historia i zdjęcia rasy

Sheltie or Shetland Sheepdog to rasa psów pasterskich znanych z XVIII wieku. Często mylony jest z krasnoludzkim collie, ale to wcale nie jest poprawne.

Zdjęcie: Sheltie, Shetland Sheepdog

Owczarek Szetlandzki (sheltie)

Shelty pojawiły się w starożytności jako niezależna rasa na wyspach Shetlen, które leżą na północ od Szkocji. Szczególny wpływ na kształtowanie rasy Sheltie miały psy, wprowadzane przez rybaków z Grenlandii.

Pasterze hodują małe psy, ponieważ nie oczekuje się od nich pilnowania funkcji i pracowników. Te psy opiekowały się owcami i rozjaśniały samotne życie pasterzy. Prawdopodobnie bliska komunikacja psa z osobą odizolowaną od innych doprowadziła do wysokiej zdolności intelektualnej rasy.

Historia rasy

Ktoś pieszczotliwie nazywa te kurki. Chociaż w odległej przeszłości półki nie były wcale zaprzyjaźnione z lisami. Przeciwnie, gorliwie bronili kurników swoich panów przed najazdami tych drapieżników. Dla niektórych urocze półki przypominają miniaturową kopię collie. Jest w tym ziarno prawdy. Rasa naprawdę rzuciła krew szkockiego pasterza. Ale stało się to dopiero na przełomie XIX i XX wieku. Ta sama rasa pojawiła się wiele wieków wcześniej.

Na ziemiach Szetlandów
Gdzieś na granicy Morza Północnego i Oceanu Atlantyckiego, na północny wschód od Szkocji, niedaleko ciepłego Prądu Zatokowego znajduje się malowniczy archipelag. Wszystkie brzegi Wysp Szetlandzkich są przecinane przez głębokie wąwozy, w których często pływają foki. Impregnowane klify stają się ulubionym miejscem hałaśliwego rynku ptaków. Ptaki gromadzą się tutaj, aby jeść ryby.

Tutaj prawie nie ma drzew, ponieważ ostre wiatry nie pozwalają im rosnąć i wzmacniać. Pagórkowate równiny są całkowicie pokryte niską twardą trawą - pulchne owce i kudłaty kucyk pasą się regularnie na tych niekończących się pastwiskach. 200 dni w roku na wyspach jest pochmurno i wilgotno. Mgła jest odwiecznym towarzyszem Szetlandów. A prawdopodobieństwo opadania śniegu spada przez cały rok.

Zdjęcie: Sheltie, Shetland Sheepdog

Wiadomo, że te wyspy były niegdyś dnem oceanu, a pod koniec ostatniej epoki lodowcowej wznosiły się nad poziomem morza. Ludzie przybyli tu zaledwie 4 tysiące lat temu. Nie było tu prawie żadnych zwierząt, więc wielu przedstawicieli lokalnej fauny zostało przywiezionych na wyspy z kontynentu. Wiele stuleci temu przodkowie pasterskich psów Szetlandów pojawili się na tych surowych, ale pięknych ziemiach.

Co oznacza "Tuni"?
Kolejne honorowe schronienie - ochrona domów i kurników przed napadami lisów. Szczekanie ostrzegało przed niebezpieczeństwem i odepchnęło intruzów. Ponieważ zwierzęta te mieszkały z właścicielami w gospodarstwach domowych, a nie w psiarniach, nazywano je honorowym słowem "tuni", co oznacza "gospodarstwo".

Czworonożni menedżerowie
Przez stulecia miejscowi hodowali owce, kozy i kucyki. Na wyspach było niewiele drapieżników, więc nie potrzebowali ochrony stada. Trzeba było tylko dbać o zwierzęta, by iść w określonym kierunku, nie iść daleko i nie zgubić się. Aż do XIX wieku niewymiarowe schronienie dobrze sobie z tym radziło.

Zdumiewająco zarządzali żywym inwentarzem nawet podczas wypasu na niezamieszkanych wyspach archipelagu. Psy bez problemu manewrowały między owcami, przeskakiwały nad nimi i głośno trzaskały zębami, by odepchnąć je od niebezpiecznego miejsca. W tym samym czasie niezależnie znaleźli własne pożywienie, jeśli wypas był hamowany przez kilka dni. Zasadniczo ich ofiarą stały się ptaki i gryzonie.

Ale wtedy sytuacja się zmieniła. Małe farmy wyrosły na ogromne owce, zwierzęta hodowlane wzrosły. Drobni czworonożni pasterze nie mogli już śledzić tak wielu zwierząt, więc zostali zastąpieni przez większe owczarki. Rasa już się nie angażuje, a ona prawie zniknęła.

Nie bliscy krewni
Na szczęście już wtedy sheltie miało fanów. Byli entuzjastami, którzy nie zajmowali się zawodowo hodowlą psów, ale byli gotowi zainwestować czas i duszę w swoją ulubioną rasę. Uważali, że pies pasterski, który okazał się nienajlepszy, jest idealny do trzymania w domu. Przodkami schronienia były psy skandynawskie i islandzkie. Ale kochankowie zaczęli krzyżować zwierzaki z wieloma innymi rasami, w tym z collie, border collie, szpicem pomorskim, cavalier king charles spaniele i papiyonov. Już na początku XX wieku sheltie zaczęło przypominać miniaturowego collie.

Zmiana ta znalazła również odzwierciedlenie w pierwszym standardzie rasy, przyjętym w 1914 roku, w którym pojawienie się psa było bezpośrednio utożsamiane z wizerunkiem collie. Jednak w 1948 r. Różnica między tymi dwoma rasami stała się oczywista, a linia o szkockich pastuszkach została usunięta z tekstu normy.

Countrymen Sheltie
Surowy klimat Wysp Szetlandzkich, rzadkie rezerwy żywnościowe - wszystko to miało wpływ tylko na wygląd zwierząt, które tu się wylęgły. Łatwiej było hodować i karmić średnie osoby. Sheltie jest żywym przykładem. Ponadto Szetland podarował światu kolejne zwierzę - urocze kucyki szetlandzkie. Są to dość silne, ale małe konie z ładną, kudłatą grzywą.

Opis rasy: główne cechy

Sheltie nie jest uważana za rasę karłów. Ich wysokość wynosi od 34 do 38 cm, a waga - od 5 do 10 kg. Ale ponieważ rasa została zaszczepiona krwią i dużymi psami, takimi jak Collie, czasami osobniki wydają się większe w ściółce. Jednak odchylenie od dopuszczalnej wielkości ponad 2,5 cm, standard nie pozwala.

Ma bardzo wyraziste oczy, w kształcie migdałów i lekko skośne leszczyny, rzadziej niebieskie. Wielkość, kolor i kształt oczu, pozycja uszu i ustawienie głowy - wszystko to powinno stworzyć nieuchwytny obraz czujności, czułości i miękkiej inteligencji. Ogon jest dobrze owłosiony, z ruchem psa podniesionym, ale nie powyżej linii grzbietu. Płaszcz jest długi, twardy i prosty, krótki na pysku.

"Mały, długowłosy pies roboczy o wielkiej urodzie" - taki jest opis sheltie w zaktualizowanym standardzie przyjętym w 1986 roku. Ten dokument jest ważny do dzisiejszego dnia. Ostatnie udoskonalenie zostało zrobione sześć lat temu.

Kolor może być tricolor (czarny z jasnobrązową i białymi nogami, klatka piersiowa i końcówka ogona), czarny, marmur niebieski, sable (od złota do zardzewiałej czerwieni) z jasnobrązowymi i białymi znaczeniami.

Sheltie ma wydłużony, prosty i twardy płaszcz z obfitym, krótkim i miękkim podszerstkiem. W dawnych czasach była to nie tylko dekoracja, ale chronione psy przed zimnem i przegrzaniem. Długa grzywa i żabot, obniżone przednie łapy i futrzany ogon z szabli nadają tej rasie szczególny urok. Wrażenie robi nie tylko luksusowy płaszcz zwierzęcia, ale także dobroduszny, słodki wyraz jego klinowatej twarzy z uroczo zakrzywionymi uszami. Ogólnie, psy pasterskie nigdy nie wyglądały groźnie, bo inaczej straszne owce uciekłyby przed nimi.

Ruchy Sheltie są bardziej eleganckie i elastyczne, biegnie szybko i dobrze skacze. Tworzy ogólne wrażenie pięknego psa o naturalnej inteligencji i wysokiej inteligencji.

Charakter sheltie

Jest to przyjazny i łagodny pies, bardzo przywiązany do właściciela, ale nie toleruje niegrzecznego stosunku do samego siebie. W tym samym czasie staje się doskonałym towarzyszem dla wszystkich członków rodziny. W kontaktach z osobami postronnymi jest powściągliwa, ale nie wykazuje najmniejszego oznak zdenerwowania.

Sheltie jest wrodzona wrodzona samoocena, niezależność i delikatność. Nie będzie zawracać głowy właścicielowi, jeśli jest zajęty, ale w każdej chwili jest gotowy do przyłączenia się do gry.

Jest to jedna z najlepiej wyszkolonych ras o szybkiej reakcji i zdolności do znaczących działań. Ostrożnie patrzy jej w oczy, czekając na rozkazy. Przede wszystkim spełni polecenia gospodarza i zawsze dąży do włączenia jego najlepszych cech.

To odważny i czuły strażnik, który ostrzega przed pojawieniem się nieznajomego. Łatwo dogadać się ze zwierzętami. Łagodny i troskliwy dla dzieci, zwłaszcza dla mistrza. Nadaje się zarówno dla osób samotnych, jak i dla dużej rodziny.

Sheltie ma unikalne cechy, których nie można znaleźć u innych przedstawicieli rasy.

Ich język jest zaskakująco różnorodny. Półmiski mogą jęczeć, piskliwie żałośnie, narzekać, skomleć, palić spokojnie, a nawet jęczeć niespokojnie. Okazja ich dzwonienia, z licznymi przepełnieniami. Według niego uważny właściciel zawsze określi, co pies informuje o otaczającym świecie. Ale łatwe do odżałowania szczekanie.

Różnice w temperamencie samców i suk, w przeciwieństwie do innych ras psów, są niewielkie w sheltie.

Nie podoba im się, gdy zbliża się do nich nieznajomy, ale sami z przyjemnością podchodzą do nich, widząc przyjazne nastawienie do nich.

Shelty nie mogą być okrutnie szkolone. Wystarczy, że wykaże różnicę między nieprawidłową i poprawną realizacją polecenia. Generalnie nie można ich pokonać, bo w przeciwnym razie charakter psa ulegnie poważnemu pogorszeniu: stanie się złośliwy i uparty lub zatruty i tchórzliwy.

Oczywiście w dawnych czasach schronienie doskonale poradziło sobie z ochroną gospodarstw. Łatwo odepchnęli małe drapieżniki z gospodarstw. Ale aby bronić własności przed dużymi zwierzętami i ludźmi, te psy nie mogły. Ich zadaniem było po prostu ostrzec właścicieli o niebezpieczeństwie głośnego szczekania.

Nawet nowoczesne schroniska są bardzo ostrożne wobec obcych. Jednak pełnoprawny ich obrońca nadal nie będzie działał. Z tego powodu należy zwrócić szczególną uwagę na socjalizację Owczarka Szetlandzkiego, w przeciwnym razie zwierzę będzie nieśmiałe, lękliwe lub głośne.

Nawiasem mówiąc, sheltie są bardzo gadatliwymi psami. Uwielbiają szczekać, jęczeć i skomleć. Ten zwyczaj został zachowany od czasu służby pasterskiej. Ale można kontrolować kochającą naturę rosnącego zwierzaka z właściwym wychowaniem. Użyj komendy "Fu!", A szczekanie bez powodu przestanie.

Dziś schronienia nie są już używane ani jako pasterz, ani jako strażnik. Ale ta mobilna i łatwo wyszkolona rasa doskonale radzi sobie ze zwinnością. Sport lub długie spacery z grami są obowiązkowe, ponieważ szybki i mądry Shetlad sheepdog potrzebuje aktywności fizycznej.

A ponieważ sheltie zawsze żyła wśród ludzi i zwierząt, trudno będzie jej siedzieć samotnie przez wiele godzin. Jeśli pracujesz dzień i noc, to rasa wyraźnie nie jest dla ciebie. Bez zabawy i ludzkiej uwagi, schronienia szybko stają się nie do opanowania: szczekają i wyją, psują meble i buty.

Warunki przetrzymywania

Jak każdy długowłosy pies, sheltie potrzebuje opieki. Będziemy musieli nabyć cały arsenał wszelkiego rodzaju grzebieni: parę metalu z rzadkimi i częstymi zębami, szczotki do masażu i szczeciny, a także miękką "pouderkę", będziesz musiał przeczesać każdą dziesięciodniową wełnę, usunąć splątane włosy i usunąć maty.

Zaleca się kąpać nie więcej niż raz w miesiącu. W tym samym czasie nie można wylać szamponu bezpośrednio na włosy zwierzęcia. Musi być rozprowadzony w wodzie w misce, a następnie wylany na futro. Szczególnie przydaje się to podczas linienia, ponieważ woda przyspiesza proces uwalniania z martwej wełny. Przy okazji, podczas wylinki trzeba codziennie czesać zwierzę.

Sheltie będzie pasować każdemu, kto potrzebuje nieagresywnego, ale uważnego psa o niewielkich rozmiarach. Dobrze dogaduje się w mieszkaniu i na ulicy, uwielbia uprawiać sport (zwinność itp.). Do chodzenia potrzebujesz dobrej przestrzeni i zdolności do prawidłowego biegania.

Wymaga to regularnego wysiłku fizycznego, nie wymaga uwagi właściciela i, przy wystarczającej przestrzeni, jest w stanie się zająć.

Sheltie ma naprawdę dobre zdrowie. W surowym szetlandzkim klimacie te odporne psy są dobrze temperowane. Zwykle żyją do 15, a czasem nawet do 20 lat. W tym samym czasie, żywa, żywa postać nie traci na przestrzeni lat.

Towarzyski pies dobrze dogaduje się z dorosłymi i dziećmi, a nawet z innymi zwierzętami. Najważniejsze, że rodzina, która przyjmuje sheltie, była przyjazna, towarzyska i nie kolidowała ze sobą.

Jeśli chodzi o zdrowie, sheltie ma tendencję do dziedziczenia chorób i wad oczu. Występuje i skłonność do przemieszczania rzepki, niedoczynność tarczycy, które są dziedziczone. Nie można ich też przekarmić, ponieważ psy tej rasy łatwo przybierają na wadze, chociaż średnia długość życia wynosi do 15 lat. Podczas leczenia konieczne jest sprawdzenie wrażliwości na niektóre leki, które są bezpieczne dla innych psów, a schronisko może być śmiertelne.

Czytaj Więcej O Psach

Super Premium karma dla psów

Choroby Aby zwierzę było zdrowe, musi otrzymywać żywność dobrej jakości. Obecnie większość właścicieli preferuje karmę przemysłową i wybiera najlepszą opcję - super premium dla psów.

Mój pies stróżujący

Choroby Dog Blog - My WatchdogRottweilerMoc, powaga, męskość, poświęcenie to cechy, które ułatwiają rozpoznanie psa rasy Rottweiler. Te psy uczestniczyły w bitwach w starożytnym Rzymie i wolały raczej zgubę niż wstydliwe odwroty.

Jamnik karłowaty: fotografia, opieka i konserwacja

Choroby Charakterystyka rasy jamników karłówJamnik karłowaty - pies-myśliwy, jedna z najstarszych ras grzebiących.Podczas polowań lisy, borsuki i różne zwierzęta żyjące w norach służą do poszukiwania i zagród.