Treść

Mój pies stróżujący

Największy ze wszystkich mastifów ma angielskie pochodzenie. Jest to największa w Europie hodowla psów. Mastif Angielski wygląda przerażająco, ale po zapoznaniu się z rasą, staje się jasne, co to jest delikatny i delikatny pies.

Pochodzenie rasy

Angielska rasa mastifa pochodzi od Tybetańczyka, który żył na wyżynach i po zejściu został skrzyżowany z miejscowymi tubylcami. W XVIII wieku rasa ta była używana jako strażnik, brała udział w działaniach wojennych i była wyładowywana przeciwko wielkim drapieżnikom, ze względu na zabawę szlachty.

Po wprowadzeniu zakazu nękania psów angielski mastiff ulega degeneracji. Kufa psów stała się krótsza, rozmiar jest mniejszy. Wkrótce liczba rasy ledwie osiągnęła sześćdziesiąt osób.

Klub miłośników psów staroangielskich w 1872 roku przejął odrodzenie rasy. W tym samym czasie zatwierdzono pierwszy oficjalny standard, który został zmieniony dopiero w 1906 roku. Odrzucone zwierzęta w kropki, siwe, czarne i długowłosy. Podczas II wojny światowej liczba mastifów angielskich spadła, aw latach powojennych na wystawie reprezentowanych było tylko 60 przedstawicieli tej rasy.

Dzięki amerykańskim przedstawicielom rasy szybko przywrócono liczbę psów. Według statystyk z końca 2009 r. Angielski Mastiff zajmuje 27. miejsce wśród najpopularniejszych ras psów.

Opis Old English Dog

Pomimo faktu, że większość historii rasy, mastify były wykorzystywane do przynęty na niedźwiedzia lub jako pies walczący, zwierzę jest dość przyjazne i przywiązane do właściciela.

Jest mało prawdopodobne, że wśród wszystkich psów będzie cichszy i spokojniejszy pies, który będzie się starał być blisko ludzi przez cały czas. Pies potrzebuje wczesnej socjalizacji, ponieważ angielski mastiff jest z natury podejrzliwy i podejrzliwy. Pies nie lubi grać w gry i praktycznie nie szczeka.

Odpowiednio reaguje na wszelkie bodźce zewnętrzne, a przy odpowiednim wychowaniu nie spieszy się z osobą bez widocznego zagrożenia w kierunku właściciela.

Standardy Mastifów

Opis rasy musi spełniać normy:

  • Zbuduj Pies Mastif angielski o prawidłowo złożonym, dużym, proporcjonalnym i krępym ciele. Mięśni zwierzęcia jest dobrze rozwinięte.
  • Powrót. Szeroki, prosty, dłuższy niż wysokość psa w kłębie.
  • Piersi. Muskularny i głęboki.
  • Szyja Gęsty, muskularny i krótki. Jego obwód jest 2,5-4,5 cm mniejszy od głowy.
  • Głowa. Prawie kwadratowy, z szerokim czołem i potężnymi szczękami. Szerokość głowy wynosi ⅔ jej długości.
  • Czoło Szeroki z głębokimi fałdami skóry, które stają się jeszcze bardziej wyraziste, gdy pies jest podekscytowany. Nad oczami są jasne brwi.
  • Kufa. Razem z czołem tworzy kąt 90 stopni. Przejście do nosa jest prawie niedostrzegalne.
  • Nos. Krótki, nie odwrócony, z silnymi, otwartymi nozdrzami. Zawsze ma czarny kolor.
  • Usta. Mięsiste, z opadającymi muchami, ale bez dodatków.
  • Zęby. Dobrze rozwinięty, ostry "zgryz" pod brzuchem przypomina szczypce, gdy dolna szczęka porusza się nieznacznie do przodu.
  • Oczy. Owalny kształt, szeroko rozstawiony i głęboko osadzony. Zawsze mają brązowy kolor, od jasnego orzecha aż do ciemności. Szczeniaczki z trzeciego wieku są odrzucane.
  • Uszy. Trójkątny kształt, szerszy i bardziej wizualny. W stanie spokojnym uszy leżą i przylegają do policzków, reszta czasu jest nieznacznie podniesiona.
  • Ogon. Gruby, zwężający się ku końcowi, wysoko osadzony. W stanie wzbudzonym pies podnosi go do poziomu jego pleców. Dolny koniec ogona sięga stawu skokowego.
  • Łapy. Nie długi, okrągły kształt, muskularny. Pazury ciasne, czarne. Część barkowa ma mały skos z jasno określonymi stawami łokciowymi. Tylne nogi z dobrze rozwiniętą częścią wyścigową.
  • Wełniana osłona. Krótkie, twarde na karku i łapy nie są przerzedzone. Brak podszerstka.
  • Kolorowanie. Tygrys, płowy srebrno-ciemny, morelowy, popielaty. Charakterystyczną cechą jest ciemny kolor kufy w postaci maski.
  • Wymiary. Wysokość dorosłego mężczyzny może osiągnąć 76 cm, suki rosną do 70 cm.
  • Waga. Zwierzę domowe do jednego roku może ważyć od 68 do 113 kg. Są małe suki ważące od 54 kg. Maksymalna waga dużej osoby może osiągnąć 130 kg.

Średnia długość życia wynosi średnio 8-9 lat, ale przy właściwej opiece, mastify angielskie żyją do 13-14 lat.

Cechy charakteru psy

Charakterystyka rasy obejmuje następujące cechy charakteru:

  1. Rasa kocha wszystkich członków rodziny i traktuje małe dzieci z ostrożnością. Strażnik ten może być pozostawiony do stróżowania wózka na podwórzu, pies nie opuszcza posterunku pod żadnym pozorem.
  2. Pies jest nieufny wobec obcych i będzie próbował pozostać między nieznajomym a właścicielem, dopóki nie zacznie ufać nowej osobie.
  3. Mastify angielskie nie lubią innych zwierząt w domu i mogą udusić kota lub małego psa, z wyjątkiem zwierząt wychowanych na szczeniaka lub w tym samym czasie.
  4. Pies praktycznie nie daje głosu, ale podczas snu silnie chrapie i wypuszcza ślinę. Jest to spowodowane strukturą pyska zwierzęcia.
  5. Mają dobre umiejętności obronne i nie wpuszczają nieznajomego do domu.
  6. Pies bez pożądania będzie grał w piłkę, ale z przyjemnością położy się obok właściciela na sofie lub miękkim dywanie.
  7. Ogromny pies uwielbia dotykową komunikację i wymaga częstego przytulania, głaskania i drapania.
  8. Podczas spaceru pies jest spokojny i nie będzie biegał za kotami, ale kable mogą agresywnie reagować na inne psy.
  9. Pies źle reaguje na fizyczne kary i maltretowanie, szczeniak jest pod wpływem stresu i przestaje być posłuszny właścicielowi.
  10. Pies nie jest odpowiedni dla początkujących hodowców, ponieważ konieczne jest odpowiednie wychowanie i wczesna socjalizacja.

Duży pies jest bardziej odpowiedni do trzymania w prywatnym domu lub w dużym mieszkaniu. W regionach o ciepłym klimacie angielskie mastify są zawarte w otwartych obudowach. Z powodu krótkiej zawartości wełny poza temperaturą poniżej -5 stopni jest niedopuszczalna.

Ważne! W domu psa o gładkich włosach będzie dużo krótkiej wełny, trudniejszej do usunięcia z mebli i dywanów niż długiej. I ślinienie może pozostać na meblach tapicerowanych. Jeśli nie jesteś gotowy na to, to lepiej nie zaczynać szczeniaka.

Angielska Mastifa

Gładko włosowaty pies nie wymaga szczególnej troski. Aby uzyskać właściwą treść, wystarczy spełnić następujące wymagania:

  • Raz w tygodniu oczy zwierzęcia są pocierane wacikiem nasączonym rumiankiem lub mocnymi herbacianymi liśćmi. Z oczu ważne jest usunięcie śluzu, ropy, brudu.
  • Rekultywację uszu wykonuje się co 5-10 dni. Uszy są traktowane gazikiem zanurzonym w nadtlenku wodoru. Brud i osady są oczyszczane z uszu.
  • Pazury co 2 tygodnie uwaga. Szpilki do przycinania w lecie można wykonywać rzadziej, ponieważ są wymazywane podczas chodzenia po asfalcie.
  • W domu szczeniak musi przeznaczyć oddzielny obszar do rekreacji. Dla psa istnieje mata lub specjalne łóżko.

Zdrowie

Duży angielski mastif jest podatny na różne choroby:

  • patologie stawów i kości: dysplazja łokciowa i biodrowa, artroza;
  • patologie narządów wzroku: atrofia siatkówki, zaćma, jaskra;
  • zmiany skórne: wyprysk, nużyca;
  • reakcja alergiczna, głównie na żywność i chemię gospodarczą;
  • patologia układu nerwowego: epilepsja, dystrofia mięśniowa.

Głównie patologie występują u psów w wieku powyżej 6 lat. Wrodzone choroby występują w pierwszym roku życia zwierzęcia.

Szczenięta Mastiff są szczepione przeciwko zapaleniu jelit, dżumie mięsożernej i wirusowemu zapaleniu wątroby. W gestii właściciela szczeniak jest dodatkowo zaszczepiony przeciwko paragrypie, wściekliźnie, pozbawiając go.

Przed szczepieniem szczenię leczy się od zewnętrznych i wewnętrznych pasożytów.

Szkolenie mastifa angielskiego

Rozpocznij trening angielskiego mastifa, zaraz po przyzwyczajeniu się do szczenięcia pseudonimu. Jak nazwać rasę zależy od chęci właściciela, ale nazwa powinna być dźwięczna i krótka. Cóż, gdy pseudonim psa wybierany jest nie ze wspólnego.

3 tygodnie po szczepieniu szczeniak zostaje zabrany na spacer. Socjalizacja jest niezbędna dla tej rasy od bardzo wczesnego wieku, w przeciwnym razie pies staje się nieufny i agresywny.

Od 4 do 5 miesięcy rejestrowany jest szczeniak w początkowej fazie szkolenia. Pies pod okiem doświadczonego instruktora trenera nauczy się wykonywać polecenia:

Szczeniak od najmłodszych lat uczący smyczy i obroży. W późniejszym czasie dla dorosłego psa stosuje się obrożę.

Psy dla straży i straży są oddzielnie szkolone na kursach ZKS. Pod przewodnictwem tresera, pies nauczy się zatrzymywać przestępcę, zapoznaje się z tym, jak zachować się z osobą, która ma nóż lub pistolet w rękach.

Karmienie zwierząt

Pies z predyspozycją do alergii pokarmowych powinien karmić tylko zatwierdzonymi pokarmami:

  1. Chude mięso: indyk, wołowina, konina, cielęcina, królik.
  2. Fermentowane produkty mleczne o zawartości tłuszczu do 2, 5%.
  3. Kasze: kukurydza, kasza gryczana, ryż, płatki owsiane.
  4. Produkty uboczne: światło, blizna, wątroba, serce.
  5. Ryby i owoce morza.
  6. Kości mózgowe i chrząstka.
  7. Warzywa i owoce.

Zabronione jest podawanie zwierzęcia:

  • półprodukty;
  • wędzone i suszone kiełbaski;
  • tłuste mięso;
  • mięso z kurczaka;
  • pszenica;
  • wyroby cukiernicze;
  • cukier

Mastif angielski może przejadać się, więc porcje są kontrolowane objętościowo:

  • szczenię od 1 miesiąca do 3 - 4-5 razy dziennie, 500-800 ml;
  • od 4 do 6 miesięcy - 3-4 razy dziennie przez 1-1,5 l;
  • od 7 do 8 miesięcy - 2 razy dziennie, 2-3 l;
  • od 8 miesięcy i starszych, 2 razy dziennie, 3-5 l.

Łatwiej jest utrzymać zwierzę na specjalnej suchej karmie: Brit premium, Lamb, Monge Dog Specialty Adult, Lamb Rice, Pronature Holistic.

Pies na naturalnej żywności musi uzupełnić racje o witaminy i minerały: Excel Deter od 8 do 1, Biofarmtoks Fitkaltsevit, Unitabs Complex z Q10, Bosch Vi - Min.

Wideo

Zdjęcie przedstawia angielski mastif morelowy z ciemną maską. Na zewnątrz ten pies przypomina lwa, któremu brakuje tylko ogromnej grzywy.

Kolor psa Oleny jest najbardziej rozpowszechniony i atrakcyjny.

Szczenięta angielskich mastifów przypominają małe młode, aw pierwszym miesiącu ważą do 2-3 kg.

Recenzje

Arkady: "Angielski Mastif nie pasuje do delikatnej kobiety lub dziecka. Rasa o imponujących rozmiarach i przy hodowli wymaga wytrzymałości i pewnej ręki. Właściwa hodowla jest podstawą tej rasy. Pies staje się posłuszny i nieagresywny. "

Elena: "Ogromne psy angielskiej krwi używane były do ​​przynęty niedźwiedzia. Pies może łatwo ugryźć kręgosłup małego zwierzęcia. Z natury pies jest spokojny, ale reaguje na każdą agresję z prędkością błyskawicy. "

Roman: "Angielski Mastiff jest jedną z moich ulubionych ras. Jako strażnik i ochroniarz trudno jest znaleźć lepszego psa. Pies jest spokojny, trwały, ale nigdy nie wpuści obcego do domu. Ale właściciel i jego dzieci uwielbiają. Taki strażnik nie jest przerażający dla dziecka. "

Cena szczeniaka

Koszt szczeniaka Mastifa angielskiego zależy od jego rodowodu i zalet rodziców. Szczenięta z niezaplanowanych hodowli są znacznie tańsze, ale nie będą mogły uczestniczyć w wystawach. Ile szczeniaka z rodowodem będzie zależało od regionu.

Cena szczeniąt w Rosji od 90 000 p., Na Ukrainie od 45 000 UAH.

Gdzie kupić szczeniaka

Hodowla «Wielka energia życiowa» Zaporoże - http://mastiff-dog.com

Mastif angielski jest poważną rasą i wymaga szczególnej uwagi podczas treningu i treningu. Nie każdy profesjonalista może obsłużyć psa ważącego do 115 kg. Ale doświadczony pies hodowlany stanie się prawdziwym przyjacielem i lojalnym ochroniarzem.

Mastif angielski

Mastif angielski to pies, który mimowolnie wywołuje głębokie poczucie szacunku. Jest to duże, potężne zwierzę o głębokich korzeniach historycznych i wielokrotnym odrodzeniu. Jak zapaśnik z gladiatorami stał się psem, zwierzęciem dla rodziny i obrońcą słabych?

Historyczne korzenie rasy

Angielski lub nieoficjalnie staroangielski, mastif - rodowity Anglik, jest największym europejskim psem i największym przedstawicielem mastifa.

Jego pochodzenie ma tak głębokie korzenie, że naukowcy wciąż zastanawiają się skąd wzięła się nazwa rasy. Według jednej wersji jest to nieco zniekształcona interpretacja frazy, która w tłumaczeniu oznacza "pan złodziei". Jest to związane ze starym porządkiem, kiedy te psy były przykute w ciągu dnia, tak że w nocy wykazywały większą zaciekłość.

Inna opcja - mastiff pochodzi od słowa masty, co oznacza "stylowy", "jakość". Taka koncepcja najdokładniej odzwierciedla istotę tych zwierząt. To nie wszystkie interpretacje, ale najczęstsze.

Pozostaje wiele pytań dotyczących pochodzenia tych psów, ale najprawdopodobniej ich przodkami są mastif tybetański, pierwotnie zamieszkujący góry, a następnie rozprzestrzeniony na wszystkie najstarsze stany - Asyrię, Egipt, Persję itd.

Wykopaliska archeologiczne potwierdziły, że psy podobne do mastifów istniały w VI wieku pne. Te same zwierzęta ubrane w zbroję były używane w bitwach przez wielkiego dowódcę Aleksandra Wielkiego. Psy dotarły na terytorium Anglii dzięki Celtom, którzy osiedlili się tutaj w Azji w 3-4 wieku przed naszą erą.

Na zdjęciu angielski Mastif

Jest wzmianka o Cezarze o gigantycznych psach Brytyjczyków, którzy brali udział z ich właścicielami w bitwach z rzymskimi legionistami. Rzymianie nazwali psy Mastifami i zaczęli ich wypuszczać na arenę dla gladiatorów.

Na początku V wieku plemiona germańskie najechały na Anglię swoimi psami walczącymi. W przeważającej części naturalna asymilacja dwóch gatunków zwierząt doprowadziła do powstania nowego typu psa - o ciemnym kolorze i ostrym charakterze.

Do XI wieku mastify nieco zmieniły swój wygląd i po zakończeniu bitew zaczęły być wykorzystywane w sprawach wojskowych, do polowania na dużą zwierzynę oraz do nadzoru niewolników. Mastify były bardzo cenione w tym czasie, ponieważ jeden taki pies mógł zastąpić dwa tuziny psów i chartów. To był koszt tych psów. Oczywiście mastify stały się dostępne tylko dla klas uprzywilejowanych, ponieważ ich cena była dość wysoka, a dodatkowo ich zawartość była opodatkowana.

W latach 60. XI w. Normanowie, którzy zaatakowali Wielką Brytanię, sprowadzili do kraju Alany, mastifa myśliwskiego z Europy. Ponownie pojawiła się mieszanina krwi, w wyniku której powstało kilka rodzajów mastifów. Na początku XV wieku książę Yorku zostawił notatki, w których mastify pojawiły się jako psy stróżujące.

Jak wygląda rasowy mastif

Rasa psów English Mastiff photo

Jeśli spojrzeć na zewnątrz, to współczesne mastify są duże, potężne, ciężkie zwierzęta, z mocnymi kośćmi. Od nich i wieje moc. Skóra ma wysoką elastyczność, ściśle przylega do ciała. W obszarze głowy, gdy jest silnie podekscytowany, skóra może tworzyć fałdy.

Zgodnie z wymogami standardu psy mastifa powinny mieć średni wzrost 76 cm, samice - około 70 cm, waga zwierząt może wynosić od 80 do 86 kg.

Płaszcz mastifów jest gruby, twardy, włosy krótkie, ale podszerstek jest również gruby, ale miększy. Kolor sierści powinien być z obowiązkową obecnością płowy - srebrnego, ciemnego pręgowanego, morelowego.

Ogólnie przyjęty standard opisuje rasowe zwierzę w następujący sposób:

  • Głowa mastifa jest duża, w kształcie kwadratu, z wyraźnymi mięśniami w części skroniowej, a także w policzkach i koronie. Kości policzkowe wyraźne, ale nie wystające. Kiedy zwierzę znajduje się w stanie skoncentrowanym, skóra na czole kurczy się, a fałdy skóry zwisają nad brwiami, co sprawia, że ​​zwierzę wygląda ostro.
  • Czubek nosa mastifów jest duży, lekko spłaszczony i ma czarny kolor.
  • Psy tej rasy mają silne szczęki, mięsiste, grube, usta z czarnymi krawędziami.
  • Uszy mają szerokie i wysokie podest i są w pozycji wiszącej. Są raczej cienkie, mają kolor czarny lub ciemny, średniej długości, zaokrąglone na końcach.
  • Oczy są okrągłe, z ciemną tęczówką, szeroko osadzone. Wygląd mastifów jest poważny, uważny.
  • Zęby są okrągłe, jasnobiałe, siekacze żuchwy mają liniowy układ. Ugryzienie może mieć postać nożyczek lub prosto. Normy umożliwiały umiejscowienie dolnych siekaczy w układzie szachownicy.
  • Szyja psa jest mocna, krótka, ma wyraźne mięśnie i zwartą skórę. W obszarze gardła skóra tworzy dwa fałdy.
  • Plecy angielskiego mastifa, schabu i zadu, szerokie, mocne, z rozwiniętymi mięśniami.
  • Ogon jest w kształcie półksiężyca, z wysokim podestem, opuszczany w dół, podczas ruchu wznosi się.
  • Klatka piersiowa jest masywna, przyzwoitej szerokości i głębokości, żebra są wypukłe, zaokrąglone. Żołądek jest schowany, fałdy pachwinowe są dopasowane.
  • Przednie nogi mają szerokie i bezpośrednie ustawienie, mocne kości i mięśnie ukojenia. Tylne nogi są dobrze rozwinięte, z masywną golenią, lekko skróconą i wyluzowaną. Poduszki łapy imponujące, zaokrąglone, zebrane w kulkę. Pazury w czarnych mastiffach.

Psy poruszają się swobodnie, bez zamieszania. Charakterystycznym ruchem jest kłus, który podczas przyspieszania przechodzi w galop.

Za wady skalne uważa się następujące warunki:

  • Tożsamość (wnętrostwo).
  • Kolor, nieuwzględniony na standardowej liście.
  • Agresywne zachowanie wobec ludzi.
  • Brak ciemnego pigmentu na nosie, powiekach, ustach.
  • Brak maski na twarzy.
  • Wyprostowane uszy.
  • Oczy o różnych kolorach, a także niebieskie.
  • Nieprawidłowy zgryz - jeśli język lub zęby są widoczne z zamkniętych ust.
  • Jednostronne przegrupowanie łapy podczas chodzenia (kule).
  • Samce poniżej 74 cm w kłębie, dla samic, dolna granica wynosi 68 cm.

Jaka jest charakter angielskiego mastifa?

Oczywiście, każdy pies ma swój własny, niepowtarzalny charakter, jednak istnieją wspólne cechy, które odnoszą się, jeśli nie wszystkie zwierzęta tej rasy, do większości z nich.

Biorąc pod uwagę mastify u zarania rasy, można się domyślać, że były to dzikie psy, charakteryzujące się złym nastrojem. Takie psy bezlitośnie wyrywały gladiatorów na kawałki, bez strachu walcząc z największymi drapieżnikami.

Ale długie lata ewolucji całkowicie zmieniły zły temperament psów tej rasy. Jeśli pod względem wielkości mastify stały się jeszcze większe i większe, stan emocjonalny, przeciwnie, stał się bardziej stabilny i spokojny. Praca hodowców została uwieńczona sukcesem, a dziś Mastif Angielski jest wspaniałym zwierzakiem.

Jak tylko pies pozbył się gorącego pośpiechu, stał się zauważalnie spokojniejszy i bardziej powściągliwy. Jej cierpliwość może zazdrościć wielu, ponieważ mastif jest przykładem spokoju i pewności siebie. Aby pies wpadł w panikę, musisz bardzo, bardzo się postarać. Te psy nie mają zwyczaju szczekania bez powodu, nie okazują wielkiej radości, skacząc na nowo przybyłych ludzi.

Pomimo całego budzącego grozę wyglądu i pozornej niezależności, takiemu psu nie można przetrwać na ulicy. W ciągu długich lat życia domowego mastify przyzwyczaiły się do komfortu i ciepła ludzkiego mieszkania i w pełni przystosowały się do życia razem z człowiekiem. Nie mają skłonności do sprzeczek i sporów, a jeśli czegoś nie lubią, zwierzęta wolą z dumą przejść na emeryturę.

Mastify angielskie nie straciły z czasem odwagi. Są w stanie chronić siebie i swoich panów. Ale muszą to być dobre powody. Zwierzęta te lubią się uspokoić, położyć, spać. Ich ruchy są powolne, ale to nie przeszkadza im być aktywnymi.

Pies zna granice swojego terytorium i zawsze utrzymuje wszystko pod kontrolą nawet podczas snu. Nawet po przebudzeniu potrafi szybko ocenić sytuację i odpowiednio zareagować.

Pod wieloma względami zachowanie zwierzęcia zależy od jego terminowej socjalizacji. Jeśli jako szczeniak pomyślnie przeszedł socjalizację, to w wieku dorosłym nie jest tylko zwierzęciem domowym, ale pełnoprawnym członkiem rodziny, miłującym dobroć i uczuciem.

Potrafi poświęcić się dla dobra każdego członka rodziny, a ponadto z przyjemnością będzie towarzyszył właścicielom w podróży lub na wakacjach. Aby pozostać jednym mastifem bardzo i bardzo nie lubi.

Mastif angielski może pełnić funkcję opiekuńczego opiekuna, ale nadal nie zaleca się, aby go odwiedzał. Nie dotyczy to możliwej agresji, ale jest związane tylko z dużym rozmiarem zwierzaka. Zabawa z takim wielkim przyjacielem dla dziecka może nie zakończyć się bardzo dobrze.

Ten ogromny pies uwielbia bawić się ze starszymi dziećmi, wykazując niezwykłą ostrożność. Co więcej, jeśli grasz dogonienie, nie ma szans na ucieczkę z mastiffa. Pomimo niezdarności te psy mogą rozwijać niespotykaną prędkość.

Wszystkie pozostałe zwierzęta domowe mieszkające w domu również podlegają ochronie i opiece nad psem. Nawet koty, a zwłaszcza kocięta, będą strzeżone z taką samą gorliwością, jak sami właściciele. Tylko inny mężczyzna może spowodować konflikt mastifa, w którym to przypadku pojawia się naturalny instynkt dominacji.

Podczas spaceru zachowują się spokojnie, a nawet bez smyczy będą szlachetnie chodzić wzdłuż. Podczas spaceru na ulicy, ten zwierzak pokaże całą swoją samokontrolę i nie spieszy się z ulicznym zwierzęciem, czy to psem, czy kotem.

Bo te duże psy, które nie są przystosowane, to sport, a zrobienie czegoś szybko i bardzo szybko dla flegmatycznych mastifów jest nienaturalne. Mastify są świetne do utrzymania w domu, a nawet kochają ten komfort.

Jak dbać i utrzymywać mastifa zwierzęcego

Ze względu na krótki płaszcz, mastify nie mogą żyć na ulicy, zaleca się trzymanie ich w domu, czy to w mieszkaniu, czy w domu. Konieczne jest również wzięcie pod uwagę podczas spacerów - w trudną zimę należy zadbać o specjalne ubrania dla psów.

Mastif musi mieć własne miejsce do spania i odpoczynku. Sofy, łóżka i inne meble powinny być tabu od zwierząt domowych w młodym wieku.

Taki ogromny pies wymaga specjalnego odżywiania wzbogaconego wapniem. Pamiętaj, aby uwzględnić w diecie produktów mlecznych. Do trzech miesięcy nie wolno karmić szczeniaka suchym pokarmem.

Mastify muszą być regularnie szczepione i powinny być wykonane na czas. Pies potrzebuje spaceru, chociaż przez znudzony wzrok nie można tego powiedzieć. Wszystkie zwierzęta domowe powinny otrzymać niezbędną aktywność fizyczną.

Wełna z mastifa nie wymaga szczególnej opieki ze strony właścicieli, zwykle wystarczy poddać ją specjalnemu szczoteczkowi raz w tygodniu, a jeszcze częściej w okresie linienia.

Zdjęcia z English Mastiff

Wideo mastifa

Angielska cena mastifa

Nie będzie trudno zdobyć Mastifa Angielskiego jako zwierzę domowe - rasa ta jest dość rozpowszechniona, w Federacji Rosyjskiej jest dużo szkółek, a sprzedaż odbywa się z rąk. Oczywiście, na tym obrzeżach mogą pojawić się pewne trudności, ale wciąż można je rozwiązać.

Szczeniaka bez rodowodu można kupić za skromną cenę 5000-8000 rubli, pies z rodowodem będzie kosztował znacznie więcej, koszt tutaj zaczyna się od 30 000.

Szczeniak z tytułu rodziców będzie kosztować co najmniej 60 000 rubli, a to tylko cena początkowa. Jaki szczeniak kupić i ile za to zapłacić, decyduje właściciel. Cena nie jest tak ważna, ważne jest, aby uzyskać szczerego i oddanego przyjaciela.

Zdjęcia z English Mastiff

Mastif angielski - największa rasa mastifa.

Historia rasy

Mastify są znane od czasów starożytnego Rzymu. Te duże psy były pełnymi uczestnikami bitew. Szczyt popularności tej rasy przyszedł w 1835 roku w Anglii. Ale zapotrzebowanie na mastify szybko zasypiało. A po 20 latach ludzie prawie wymarli. Odrodzenie go było możliwe dopiero w 1890 roku, krzyżując różne rasy, takie jak St. Bernard, Newfoundlen, Bullmastiff, Dog niemiecki.

Oficjalne uznanie rasy i eliminacja jej standardów nastąpiły w 1906 roku. Obecnie mastify są wszechobecne. W Stanach Zjednoczonych rasa ta zajmuje 27. miejsce wśród innych ras.

Charakterystyka rasy

Mastify angielskie to duże psy o silnej i wyraźnej muskulaturze. Wysokość w kłębie wynosi średnio 75 cm, a masa ciała może osiągnąć 100 kg. Płaszcz jest krótki, jednakowej długości na całym ciele. Kolor moreli, płowy, pręgowany. Charakterystyczną cechą jest ciemna "maska" na twarzy. Kufa jest krótka z szeroką żuchwą. Dobrze zdefiniowany łuk brwiowy. Policzki wyraźnie zarysowane, opadające. Uszy są cienkie, daleko osadzone, zawsze leżą na policzkach.

Długość życia mastifów wynosi średnio 10 lat.

Postać

Pomimo ogromnego rozmiaru i budzącego respekt wyglądu, mastify angielskie wyróżniają się dobrą naturą i dobrą wolą. Nie trzeba zamykać psa w osobnym pomieszczeniu, goście przychodzą do jedzenia, ponieważ mastify wykazują agresję tylko w odpowiedzi na agresję. Nie będą szczekać, warczeć, czy rzucać się na ludzi, widząc gościnność ich właścicieli. Jednak mistrzowie są doskonałymi strażnikami, czują niebezpieczeństwo, są lojalni i za wszelką cenę będą chronić swój dom i swoich panów.

Mastify angielskie są również przyjazne dla dzieci. Chociaż taka życzliwość jest bardziej jak lenistwo i cierpliwość. Mastiff nigdy nie ugryzie ani nie zacznie ryczeć dziecku, bez względu na to, jak je odsunie. Wręcz przeciwnie, pies chętnie weźmie udział w grach. Mastify angielskie wyraźnie rozumieją drużynę i nie pokazują się z własnej woli. Są posłuszni i ufni w stosunku do swoich mistrzów.

W życiu codziennym mastify są bardzo powolne, śpią dużo i bardzo lubią duże pokoje.

Zdjęcia z przedszkola angielskich mastifów.

Dieta

Nie możesz sam zrobić mastifa diety. Te psy potrzebują pewnej równowagi składników odżywczych, zwłaszcza jeśli w diecie obecne są nie tylko specjalistyczne produkty spożywcze. Podczas gotowania mastifów należy pamiętać o niedopuszczalności obecności dużych kawałków. W mastifach proces trawienia przebiega powoli, a długotrwałe trawienie dużych kawałków może prowadzić do wzdęć i bólu brzucha.

Miska z czystą wodą powinna zawsze znajdować się w widocznym miejscu, woda powinna być zmieniana kilka razy dziennie. Ponadto, biorąc pod uwagę strukturę kufy, konieczne jest oczyszczenie twarzy psa po każdym posiłku, inaczej podrażnienie może pojawić się w dolnej szczęce, co nie jest łatwe do pozbycia się.

Ważnym punktem opieki jest codzienne czesanie, ponieważ angielski mastif znika przez cały rok. A w związku z rozmiarem psa procedura ta zajmie dużo czasu. W razie potrzeby należy kąpać psa.

Mastify angielskie są podatne na choroby oczu i zębów. Dlatego bardzo ważna jest codzienna toaleta oczu w postaci wycieraczki z wacikiem zwilżonym przegotowaną wodą lub wywaru z rumianku. Aby zapobiec chorobom zębów, należy myć zęby co najmniej raz w tygodniu, należy również kupić specjalną kość dla zębów. Konieczne jest regularne cięcie pazurów. To nie jest najmilsza procedura, więc warto ją uczyć od bardzo wczesnego wieku.

Mastify angielskie nie lubią aktywnego wypoczynku. Ale aby utrzymać zdrowie stawów, nadal potrzebują codziennego wysiłku fizycznego. Wystarczy dość spokojna godzinna wędrówka kilka razy dziennie. Ze względu na duży rozmiar mastifa, bardzo trudno jest odczuć ciepło, więc podczas takich spacerów pogodowych należy odłożyć do późnego wieczora i wczesnego poranka.

Mastif angielski

Mastif angielski - opis rasy

Charakterystyka mastifa angielskiego

Mastiff to wysoki, imponujący, kompaktowy, proporcjonalnie złożony pies z potężnymi kośćmi. Samce są masywniejsze niż suki, ale wszystkie rozmiary są proporcjonalne. Mastif ma pochodzenie brytyjskie.

Masywne, szerokie i głębokie (znacznie poniżej poziomu łokci), z wypukłymi, zaokrąglonymi żebrami. Fałszywe żebra (11 i 12) - głębokie i dobrze wyluzowane. Plecy i podbrzusze są muskularne, szerokie i płaskie.

Krótkie i obcisłe, na ramionach, szyi i plecach dłużej.

Kolor płaszcza jest żółtobrązowy, morelowy lub tygrys. Mastify Tygrysie mają żółtobrązowy lub morelowy kolor płaszcza, z bardzo ciemnymi obszarami mogą być obecne w kolorze. Kufa, uszy i nos powinny być ciemne lub czarne. Także ciemne powinny być aureole wokół oczu i obszar pomiędzy nimi. Białe plamy na klatce piersiowej są dopuszczalne.

Połączenie wspaniałości i dobrej natury, odwagi i uległości. Mastif zachowuje się z godnością, a nie lekkomyślnie. Sędziowie nie powinni oddawać się nieśmiałości lub deprawacji. Z drugiej strony nie powinny nagradzać spektakularnych zachowań i oceniać samego psa.

Mastiff jest jasnowłosym psem, bez śladu piękna. Będzie przystojny, jeśli się nim zaopiekujesz: przeciąć jego pazury, umyć uszy. Musisz pozbyć się kudłatej brody i włosów, przyciąć włosy na pośladkach, aby podkreślić linie ciała. Karma potrzebuje dwa razy dziennie. Zwłaszcza w zimie, dorastające psy muszą być karmione dwiema dawkami przez cały rok. Dorosłe psy wystarczą, by codziennie spożywać pokarm. Jeśli karmisz je wieczorem, doprowadzi to do niestrawności lub otyłości. Psy poniżej jednego roku życia mogą być karmione 3 razy dziennie. 3-miesięczne szczenięta 4 razy dziennie. Dwumiesięczne szczenięta powinny być karmione 5 razy dziennie. Im młodszy szczeniak, liczba karmień powinna odpowiednio wzrosnąć.

Mastif angielski: opis rasy, pielęgnacja i opieka, wybór szczeniąt

Mastif angielski to stara rasa psów w kształcie psa. Jest to największy z mastifów. Przodkowie tych zwierząt byli okrutni i okrutni, używano ich do polowania na duże zwierzęta (byka, niedźwiedzia) i nasiona, a także do ochrony mienia. Współczesne psy tej rasy wyróżniają się łagodnością charakteru, dobrą naturą i opanowaniem. Dzięki odpowiedniemu wychowaniu zwierzę staje się wielkim przyjacielem i towarzyszem.

Do tej pory pochodzenie angielskiego mastifa nie zostało ustalone. Uważa się, że przodkami psów były tybetańskie mastify, które żyły w górach, a następnie rozprzestrzeniły się na najstarsze stany - Persję, Egipt, Asyrię itd. Dzięki archeologicznym wykopaliskom stwierdzono, że psy takie jak mastif żyły już w VI wieku pne. e.

Te same zwierzęta, które były ubrane w zbroję, były używane w bitwach przez wielkiego dowódcę Aleksandra Wielkiego. Mastifowie przybyli do Anglii wraz z Celtami, którzy przybyli do tego kraju z Azji w III-IV wieku. BC. e. Rzymianie wypuścili na arenę takie psy dla gladiatorów.

Od XI wieku wygląd mastifów zmieniał się nieco i częściej były wykorzystywane do polowania na dużą zwierzynę. Były używane do ochrony niewolników. W tamtych czasach psy tej rasy były dostępne tylko dla klas uprzywilejowanych ze względu na wysokie koszty. Rozpoczęli aktywną hodowlę w Wielkiej Brytanii w XV wieku, przy jednoczesnym utworzeniu pierwszego żłobka. Mastify były trzymane w rodzinie królewskiej.

Na początku XX wieku zainteresowanie Mastif Angielski zaczął zanikać - już nie rasa, i stopniowo rasa na skraju wyginięcia. Tylko niewiarygodne wysiłki uczestników Związku Kynologicznego Old English pozwoliły ożywić rasę z pojedynczych pozostałych zwierząt.

Jednak dwie wojny światowe, które przetoczyły się przez Europę, doprowadziły do ​​tego, że angielski mastiff niemal zniknął z powierzchni Ziemi. W latach 40. na świecie było tylko 14 osób. Ale dzięki specjalistom od psów, z tej niewielkiej liczby psów udało się przywrócić rasę, a do 1970 roku populacja zwierząt wróciła do normy. Dzięki starannej selekcji mastify przestały być agresywne, stając się dobrodusznymi gigantami. Współczesne psy od swoich przodków odziedziczyły tylko poważny wygląd.

Mastif angielski

Potężna budowa rasy Mastiff angielskiej łączy się z niezwykłym umysłem i przyjemną, spokojną postawą. Wygląd zwierzęcia jest obiecujący, ale rodzi całkowicie błędne pomysły. Ten artykuł przybliży Cię do tej wspaniałej rasy.

Opis i wygląd

Wcześniej mastify miały dzikie usposobienie, były naprawdę zacięte, w czasach Juliusza Cezara, rasa uczestniczyła w walkach gladiatorów. Teraz wszystkie niepożądane cechy zostały wykorzenione, teraz rasa jest uważana za dość spokojną. Wady charakteru zwierząt są korygowane przez edukację w młodym wieku. Ale pojawienie się często powoduje pewien dysonans z charakterem - groźni giganci są zwykle czuli i miękcy.

Wady charakteru zwierzęcia są korygowane przez wczesną edukację dzieci.

Standardy rasy

Zgodnie z klasyfikacją Międzynarodowej Federacji Psów Mastif Angielski należy do grupy nr 2, sekcja 2: Molosy. Wyhodowana rasa w Wielkiej Brytanii.

Przyciąga uwagę potęgą zwierzęcia, masywnością, imponującym rozmiarem. Mastif dyskretny, spokojny w temperamencie, pewny siebie.

Standard rasy zapewnia następujące cechy:

  1. Głowa psa ma 2/3 całkowitej wielkości, duże z rozwiniętymi mięśniami skroniowymi. Łuki nad brwiami są lekko wypukłe. Głębokie zmarszczki nad brwiami i ustami powodują koncentrację zwierząt domowych.
  2. Szyja jest krótka, ale mocna, z dobrze rozwiniętymi mięśniami.
  3. Nos spłaszczony, nozdrza otwarte.
  4. Uszy lekko opadające, cienkie, miękkie. Standard nie pozwala na krótkie uszy.
  5. Oczy są małe, okrągłe. Kolor - od ciemnego do orzechowego. Wygląd mastifa jest poważny. Przyciemnianie wokół oczu stwarza wrażenie okularów przeciwsłonecznych lub maski. Daje to widok indywidualnej miękkości, pewnej mądrości. W bezkrwawych okazach lub w obecności wad kolor oczu może być jasny, oczy wyglądają źle lub głupio.
  6. Sierść jest krótka. Skóra jest elastyczna, ściśle przylega do ciała, na głowie idzie, jeśli pies jest poruszony lub nerwowy.
  7. Szkielet jest silny i silny. Plecy mają średnią długość. Schab jest krótki. Zad - umiarkowanie spadzisty. Klatka piersiowa, podobnie jak wszystkie części ciała, masywna, dumnie stercząca do przodu. Krawędzie są dobrze przebadane.
  8. Wzrost mastifa angielskiego waha się w granicach 70-76 cm, a średnia waga wynosi 80-86 kg. Te suki i mężczyźni są różne.
  9. Łapy są mocnymi, czarnymi pazurami. Chód jest dość wolny, niespieszny. Długi, wysoko osadzony ogon wskazuje stan psa.

Zdjęcia z English Mastiff, które w pełni odpowiadają standardom rasy, można obejrzeć poniżej.

Przyciąga uwagę potęgą zwierzęcia, masywnością, imponującym rozmiarem.

Kolor

Sierść jest gruba, twarda, z miękkim podszerstkiem. Kolor psa różni się od brzoskwiniowego-płowego lub srebrno-płowego do ciemno-płowego-tygrysa. Istnieją:

  • lekkie plamy na klatce piersiowej;
  • ciemna lub jasna twarz przypominająca maskę;
  • Kolor może być nierówny.

Odchylenia od standardowych punktów odbioru zawodników na wystawach.

Postać

Angielski Mastif zdaje się zdawać sobie sprawę z odpowiedzialności narzuconej mu przez naturę - zaszczepić strach, zaimponować obcym. Wyróżnia się inteligencją, dowcipem, uważnością. Ma zrównoważony układ nerwowy. Rodzice mogą być spokojni dla swoich dzieci. Te psy są cierpliwe, częściowo leniwe, ponieważ pierwsze nie atakują. Nie są agresywne, jeśli nie ma wobec nich wrogości. Nie musisz zamykać zwierzaka, jeśli spodziewasz się gości. Z nieznajomymi jest bardziej neutralny, trochę ostrożny, a jeśli to możliwe, lubi się wygłupiać.

Mastif angielski ma zrównoważony układ nerwowy

Zalety charakteru to lojalność, chęć pomocy właścicielowi. Właściciele twierdzą, że zwierzak staje do samego końca - bezpieczeństwo właściciela jest dla niego najważniejsze. Lubi być otoczony przez członków rodziny. Sam w sobie, cichy pies, wymaga socjalizacji od najmłodszych lat, w przeciwnym razie może rozwinąć się izolacja i nadmierne podejrzenie.

Pomimo swojej okrucieństwa, jest to najdelikatniejsze wrażliwe zwierzę. Nie działa ciężko metod treningowych. Takie odwołanie może reagować ostro. Jeśli chcesz nauczyć swojego zwierzaka, zrób coś - bądź cierpliwy.

Mastify są również często używane jako psy stróżujące.

Długość życia

Duże psy zazwyczaj mają krótką żywotność. W przypadku angielskich mastifów liczba ta waha się od 6 do 10 lat. Zdarzają się przypadki, gdy takie psy żyją 13-14 lat. Niezwykle rzadko żyją do 16-17 lat.

Na żywotność ma wpływ wiele czynników:

  • urazy;
  • dziedziczność;
  • masa;
  • choroby.
Mastify są również często używane jako psy stróżujące.

Ostatnio obserwuje się tendencję do zmniejszania średniej długości życia wszystkich dużych ras, co wiąże się z dziedzicznością, jak również z nabywaniem nowych chorób przekazywanych następnemu pokoleniu. Aby zwierzę żyło dłużej, musisz je regularnie sprawdzać. Również ostrożnie wybieraj hodowcę przy zakupie szczeniaka.

Treść

Wielkość treści zwierzęcia. Jeśli masz przestronne mieszkanie, duże podwórze, może nawet wolierę - ta rasa jest odpowiednim wyborem. Małe apartamenty nie są wygodne dla mastifa.

Warunki życia wpływają na długość życia i zdrowie. Woliery, w których betonowana jest podłoga, absolutnie nie są odpowiednie - jest bardzo zimno. Spowoduje to zapalenie pęcherza lub nawet problemy ze stawami. Lepiej jest preferować drewnianą powłokę podniesioną z ziemi o 10-15 cm. Podczas mrozów pożądane jest trzymanie zwierzęcia w pomieszczeniu.

Ten pies szybko opanował i przyzwyczaił się do czystości. Zazwyczaj nie obgryza mebli, ale do obracania zębów należy uzyskać specjalną kość do żucia.

Warunki życia wpływają na długość życia i zdrowie

Jest to leniwy, siedzący tryb życia, nie jest zainteresowany aktywnością. Dwie godziny spokojnych spacerów dziennie wystarczą, aby utrzymać ton psa. Szczenięta chodzą najlepiej co 3-5 godzin. Są one przenoszone na ręce schodów, ponieważ może to prowadzić do chorób kręgosłupa. A jeśli temperatura powietrza jest wysoka, to lepiej przenieść spacer do wcześniejszego poranka i późnego wieczora, kiedy staje się chłodny.

Opieka i higiena

U szczeniąt w wieku od 4 do 9 miesięcy tempo przyrostu masy jest większe niż twardnienie więzadeł. Panika nie jest tego warta. Nie ma potrzeby wprowadzania dodatkowych zastrzyków minerałów. Lepiej nieco zmniejszyć wagę do 9 miesięcy lub 1,5 roku. Szczenię wzmocni się, będzie poruszać się bardziej, rozwój stopniowo się wyrówna. Dodatkowa suplementacja wapnia tylko pogorszy zdrowie psa.

W przeciwieństwie do długowłosych ras, łatwo jest troszczyć się o takiego psa:

  • grzebień codziennie, ponieważ wydalanie odbywa się przez cały rok;
  • kąpać jak zanieczyszczone za pomocą specjalistycznych szamponów;
  • zamiast kąpieli używaj suchego szamponu, który jest dopuszczalny częściej;
  • przeprowadzać regularne kontrole oczu i uszu, a także łapy na obecność odłamków;
  • co miesiąc przycinać paznokcie, ważne jest, aby uczyć tę procedurę od najmłodszych lat. Szczególną uwagę należy zwrócić na piątą gwóźdź.
Dodatkowy suplement wapnia tylko pogorszy zdrowie psa.

Co karmić (przez miesiąc)?

Dieta powinna zawierać te składniki, które pomogą ciału radzić sobie z obciążeniem stawów i zapobiegać ich deformacji pod dużą masą. Do niedawna uważano, że należy używać tylko drogich pasz, ale teraz dozwolone jest wprowadzanie produktów naturalnych.

W wieku trzech tygodni hodowca może dodać do skonsumowanych produktów:

  • rozdrobnione mięso;
  • kwaśny kefir lub jogurt;
  • niskotłuszczowy twarożek;
  • kasza gryczana, owsianka ryżowa i płatki owsiane (najpierw gotowane są w mleku, następnie w bulionie).

Po przeniesieniu szczenięcia do właścicieli nie można natychmiast zmienić żywności. Nagłe zmiany w diecie mogą zakłócać trawienie. To zwiększy stres ze względu na zmianę domu. Zwierzę uwielbia dobrze jeść w każdym wieku, nie można pozwolić na przejadanie się. To prowadzi do otyłości. Dodatkowo, wprowadź produkty o umiarkowanej zawartości białek, tłuszczów, wysokiej zawartości wapnia, fosforu, jodu, kwasów tłuszczowych, witamin D, A, E, C.

Po przeniesieniu szczenięcia do właścicieli nie można drastycznie zmienić żywienia

Częstotliwość karmienia powinna zależeć od wieku:

  • w 2-3 miesiące - od 4 do 5 razy;
  • w ciągu 4-6 miesięcy - od 3 do 4 razy;
  • do 1 roku - 3 razy;
  • starsze niż 1 rok - 2 razy dziennie.

Od 6 miesięcy stopniowo przestawiaj psa na żywienie dorosłych. Pozostaw poprzedni zestaw produktów, dodaj warzywa, owoce, warzywa. Ta żywność zawiera węglowodany i białka niezbędne dla zdrowego młodego psa. Produkty te należy wprowadzać stopniowo, aby nie powodować niestrawności. Zaleca się dodanie do zwykłej karmy dla szczeniąt:

  • cukinia;
  • marchewki;
  • dynia;
  • jabłka;
  • gruszki;
  • podroby, gotowane ryby (lepsze od ras morskich);
  • niektóre produkty mleczne.
Od 6 miesięcy stopniowo przestawiaj psa na żywienie dorosłych.

Z płatkami zbożowymi należy zachować ostrożność. Są dodawane odrobinę, obserwując zwierzę, sprawdzając je pod kątem alergii.

Dorosły pies jest karmiony umiarkowanie, stopień otłuszczenia można sprawdzić na żebrach.

Niezalecane do karmienia:

  • Smażone, solone, wędzone potrawy;
  • duże kawałki mięsa;
  • winogrona, morele;
  • słodkie zboża;
  • cukierki;
  • czekolada

Choroby i wady rasowe

Jak każda rasa, mastiff ma swoje wady. Niedorozwój mięśni jest możliwy, kości będą lekkie, lub otyłość z powodu naturalnego lenistwa, luźnej budowy. Czasami sytuacja odwrotna - wyczerpanie z powodu niespójności masy ciała z wysokością. Takie zwierzę potrzebuje znacznie więcej witamin i minerałów. Defekty wzrostu są również związane z takimi odchyleniami, jak zbyt wysokie nogi lub, odwrotnie, niski wzrost. Ocena przeprowadzana jest zgodnie ze standardem, ale czasami odchylenia od niej są tylko dobre. Na przykład w 2007 r. Angielski mastif o imieniu Hercules trafił do księgi rekordów Guinnessa jako największy przedstawiciel gatunku - jego waga wynosiła 127 kg.

Choroby i wady rasowe mastifa

Inne częste choroby:

  • wspólna patologia;
  • otyłość;
  • skręt żołądka;
  • ekspansja serca bez pogrubiania ścian;
  • dysplazja;
  • pęknięcie więzadeł;
  • skręcanie lub odwracanie powiek;
  • zaćma;
  • gruczolak z trzeciego wieku;
  • zapalenie stawów;
  • zaburzenia hormonalne.
Każde odchylenie od normalnego zachowania zwierzęcia wymaga natychmiastowej uwagi weterynarza.

Najbardziej niebezpieczne:

  • kleszcze, pchły, robaki - przy normalnym układzie odpornościowym pies może tolerować ich obecność, z wyjątkiem kleszczy. Kiedy układ odpornościowy, tarczycy zawodzi, rozwijają się szybko. Objawami będą pogorszenie się wełny, łupieżu, bladości błon śluzowych, wzdęcia;
  • choroby zakaźne: wścieklizna, babeszioza, zapalenie wątroby i tak dalej.

Każde odchylenie od normalnego zachowania zwierzęcia wymaga natychmiastowej uwagi weterynarza.

Hodowla

Rasy sekcji molosy są zwykle płodne. W przypadku jednego miotu suki mogą mieć nawet 12 dzieci. Dobrzy hodowcy zostawiają matkę z maksymalnie 6 szczeniętami, wybierając najsilniejsze. Pozwoli to na wzrost zdrowych psów, z odpowiednią ilością mleka matki.

Gdy hodowla jest ważna, dostępność wolnej przestrzeni. Jeśli nie, to szczeniaki będą małe. Ważne są także regularne spacery.

Zakup i cena

Cena szczeniąt zależy od zgodności z normą, ale nawet przy dużych odchyleniach minimalny koszt wynosi 500 USD. Należy pamiętać, że jeśli koszt zwierzęcia jest stosunkowo niski, to prawdopodobnie ma on niejasne pochodzenie. Pies nie będzie miał wszystkich cech tej rasy i dlatego nie będzie mógł uczestniczyć w wystawach.

Zwierzę z rodowodem kosztuje do 1 tys. Dolarów lub euro. Zanim zaczniesz mastif angielski, powinieneś rozważyć, czy twoja sytuacja finansowa pozwoli mu karmić go przez co najmniej 10 lat. W końcu dieta wiąże się z dużą ilością mięsa każdego dnia.

Cena szczeniąt zależy od zgodności z normą.

Recenzje

Mastify są dobrodusznymi stworzeniami, niania dla małych dzieci, dobrymi partnerami do chodzenia ze starszymi ludźmi. Bardzo rzadko przeglądy mastifów są negatywne. Zwykle dzieje się tak, gdy właściciel nie w pełni zrozumiał charakterystykę rasy.

Evgenia:

"Jeśli jesteś fanem dużych psów, to ten jest dla Ciebie! Szukaliśmy jakiejkolwiek dużej rasy. Los dał nam szczęśliwą szansę - mamy Richarda. W ogóle nie żałujemy. To najmilszy i najmądrzejszy pies, jakiego kiedykolwiek widzieliśmy. Kiedy chodzimy, sąsiedzi za nim szaleją. Po pierwsze, oczywiście, obawiali się, a potem spotkali. Teraz miejscowe dzieci cały czas próbują udawać, bawić się z nim. A co z Richardem ?! I on wytrzymuje, a może nawet to lubi! Jeśli jesteś gotowy na ogromnego psa i możesz go karmić, najlepszym rozwiązaniem będzie Mastif angielski. "

Vladimir:

"Mieszkam we własnym domu, szukałam niezawodnego strażnika dla domu i rodziny. Mam dużą rodzinę, oprócz dzieci wciąż są małe wnuki. Dlatego nie odważyli się zabrać psów walczących. Przyjaciel z hodowli polecił mastifa. Zjada dużo, powiedziałbym nawet bardzo, ale to jedyna wada. Rocky mieszka na podwórku - zbudowałem mu dużą wolierę. Często nie zamykamy go, chyba że na prośbę nieśmiałych gości. I tak w każdym razie nasz faworyt jest zawsze przy mnie. To wierny pies, kiedy spotykamy obcych, zawsze stoi przede mną. Co jeszcze można dodać do charakterystyki - niespiesznie, nawet leniwego podczas chodzenia, cichego, nigdy nie skarżą się na szczekanie. "

Artem i Julia:

"To niesamowity pies! Inteligentny, potężny, nie wtrąca się pod nogi, nie błaga o jedzenie. Z nami mieszka w mieszkaniu na trzeci rok. Nie ma skarg ze strony sąsiadów, ale podczas lądowania możemy przejść jako ważni ludzie. Trudności to ślinotok, należy je po prostu wycierać po posiłku: po zjedzeniu Laury i po tym, jak wpuszcza je podczas naszej uczty. Trzeba dużo karmić, ale to samo w sobie oznacza dużą rasę. Jeśli nie możesz nakarmić takiego psa, wybierz inną opcję. Masywna głowa i ciało przymocowane przez skórę będą wyglądać okropnie. Pies jest drogi, ale warto. "

Mastify są dobrodusznymi stworzeniami, niania dla małych dzieci.

Tatyana

"Dzieci zapytały psa, mąż przyniósł do domu szczeniaka z napisem:" On je oczywiście, dużo, ale nie będziemy tego żałować! "Najpierw byłem zszokowany rozmiarem, bardzo szybko rósł. Nawet dla męża wielkość psa była niespodzianką. W jednym miał rację - nie żałowaliśmy tego. Szczeniak dorastał z naszymi dziećmi, odważnie zostawiamy je w tym samym pokoju, nawet z naszym najmniejszym trzyletnim synem. Po prostu go uwielbiają - chodzą po plecach, głaskują go, angażują w swoje gry, czynią go jednym z bohaterów fabuły. I co jeszcze może być ważne dla matki? Był jeden przypadek, kiedy podczas spaceru nasz zwierzak okazał się prawdziwym obrońcą. Od nawyków - zdecydowanie odmawia pływania. Ale jeść - dla słodkiej duszy. "

Mastif angielski - opis rasy, charakterystyka, pielęgnacja, zdjęcia i wiele więcej

Legendarny Mastif Angielski jest jedną z najstarszych ras brytyjskich, największym psem grupy Mastiff na świecie. Te odważne zwierzęta o imponujących rozmiarach potrafią poradzić sobie z niedźwiedziem, ale są spokojnymi i zrównoważonymi zwierzętami o łagodnym charakterze i wyrafinowanych manierach.

Galeria ras psów - zdjęcia angielskich mastifów

Historia rasy Mastif angielski

Angielski lub nieoficjalnie staroangielski, mastif - rodowity Anglik, jest największym europejskim psem i największym przedstawicielem mastifa.

Jego pochodzenie ma tak głębokie korzenie, że naukowcy wciąż zastanawiają się skąd wzięła się nazwa rasy.

  • Według jednej wersji jest to nieco zniekształcona interpretacja frazy, która w tłumaczeniu oznacza "pan złodziei". Jest to związane ze starym porządkiem, kiedy te psy były przykute w ciągu dnia, tak że w nocy wykazywały większą zaciekłość.
  • Inna opcja - mastiff pochodzi od słowa masty, co oznacza "stylowy", "jakość". Taka koncepcja najdokładniej odzwierciedla istotę tych zwierząt.


To nie wszystkie interpretacje, ale najczęstsze. Pozostało wiele pytań dotyczących pochodzenia tych psów, ale najprawdopodobniej ich przodkami są mastif tybetański, pierwotnie zamieszkujący góry, a następnie rozprzestrzeniony na wszystkie najstarsze stany - Asyrię, Egipt, Persję itd. Wykopaliska archeologiczne potwierdziły, że istniały takie psy mastifa. w 6 wieku pne Te same zwierzęta ubrane w zbroję były używane w bitwach przez wielkiego dowódcę Aleksandra Wielkiego. Psy dotarły na terytorium Anglii dzięki Celtom, którzy osiedlili się tutaj w Azji w 3-4 wieku przed naszą erą.

Jest wzmianka o Cezarze o gigantycznych psach Brytyjczyków, którzy brali udział z ich właścicielami w bitwach z rzymskimi legionistami. Rzymianie nazwali psy Mastifami i zaczęli ich wypuszczać na arenę dla gladiatorów. Na początku V wieku plemiona germańskie najechały na Anglię swoimi psami walczącymi. W przeważającej części naturalna asymilacja dwóch gatunków zwierząt doprowadziła do powstania nowego typu psa - o ciemnym kolorze i ostrym charakterze.

Do XI wieku mastify nieco zmieniły swój wygląd i po zakończeniu bitew zaczęły być wykorzystywane w sprawach wojskowych, do polowania na dużą zwierzynę oraz do nadzoru niewolników. Mastify były bardzo cenione w tym czasie, ponieważ jeden taki pies mógł zastąpić dwa tuziny psów i chartów. To był koszt tych psów.

Oczywiście mastify stały się dostępne tylko dla klas uprzywilejowanych, ponieważ ich cena była dość wysoka, a dodatkowo ich zawartość była opodatkowana. W latach 60. XI w. Normanowie, którzy zaatakowali Wielką Brytanię, sprowadzili do kraju Alany, mastifa myśliwskiego z Europy. Ponownie pojawiła się mieszanina krwi, w wyniku której powstało kilka rodzajów mastifów. Na początku XV wieku książę Yorku zostawił notatki, w których mastify pojawiły się jako psy stróżujące.

Opis rasy mastifa angielskiego, charakterystyka

Mastif angielski ceni sobie miłość i dobre nastawienie w rodzinie. Największy pies, bez zastanowienia, odda życie za członka rodziny. Pies nie lubi być sam i uwielbia, gdy właściciele zabierają go ze sobą na spacer lub wycieczkę.

Dlatego kontroluj komunikację tak dużego psa z małymi członkami rodziny. Mastif angielski dobrze dogaduje się z innymi zwierzętami żyjącymi w domu. Olbrzym traktuje koty pozytywnie, zwłaszcza jeśli jest to małe zwierzątko. On nawet go ochroni i ochroni przed niebezpiecznymi wrogami zewnętrznego świata.

Konfliktowe psy mogą występować tylko z mężczyznami, co jest związane z chęcią dominacji. Zauważono, że przedstawiciel tej rasy, jak nikt inny, lubi mieszkać w środowisku miejskim. Łatwo się przystosowuje i nigdy nie poddaje się niekontrolowanym instynktom. Mastify nie będą biegały za zabłąkanym psem lub kotem. Psy doceniają przyjazną postawę właściciela i chcą być godne zaufania. Chodzą cały czas, nawet jeśli ściągają smycz. Mogą chodzić na spacery w parku, ale mają negatywny stosunek do sportu.

Postać Mastifa Angielskiego

Oczywiście każdy pies, podobnie jak człowiek, ma indywidualne cechy i skłonności. Niemniej jednak każda rasa ma szczególne cechy. Wiele lat temu, na samym początku swojej historii, była to bardzo okrutna i okrutna rasa psów. Pies rwał się na arenie gladiatorów, łatwo poradził sobie z tak dużymi drapieżnikami, jak lew i niedźwiedź, nie okazał litości dla wrogów w bitwach wojskowych.

Mastif ewoluował przez lata i przekształcił się w zupełnie inną bestię. Oczywiście wymiary stały się jeszcze bardziej imponujące, ale nie miało to wpływu na emocjonalny nastrój psa. Pula genów psów była regularnie modyfikowana, a dziś hodowcy mają idealnego zwierzaka.

Uspokajając swój namiętny temperament, rasa angielskiego mastiffa stała się znacznie mądrzejsza. Aby sprowadzić psa z równowagi, musisz bardzo się postarać. Mastify cierpliwości są nieskończone. Zwierzęta te nigdy nie wpadają w panikę, zachowują się rozsądnie, spokojnie i pewnie. Nie szczekają bez powodu, szczególnie nie skacząc po gościach, ale trudno im żyć na ulicy bez osoby.

Z biegiem lat mastify zyskały uznanie dla domowego komfortu i ciepła. Kiedy pies jest denerwujący, woli się nie kłócić, ale zostawić w godności w innym pokoju, jak prawdziwy pan. The English Mastiff Dog jest oddanym i odważnym zwierzęciem. Lubi spać i porusza się powoli, ale w rzeczywistości może być bardzo aktywny. Uwielbia bawić się z dziećmi i rozwija prędkość przekraczającą ludzkie. Nie można od niego uciec, więc zewnętrzny, zrelaksowany i nieco niezręcznie wyglądający pies jest dość zwodniczy. Pies wyraźnie zna swoje terytorium i zawsze kontroluje sytuację, nawet gdy śpi. Najważniejsze, że szybko orientuje się i rozumie. Ogólne zachowanie w przyszłości zależy od sposobu uspokojenia mastifa szczeniaka.

Farbowanie angielskich mastifów

  • Kolor płaszcza różni się ciepłym beżem, brązem i płowy.
  • Raczej rzadką rasą jest pies rasy English Mastiff o ciemnym pręgowanym kolorze.


Bez względu na kolor i wzór, twarz psa powinna mieć czarną maskę, od nosa do górnej linii gniazd.

Standard rasy angielskiej mastifa

Grupa 2: Pinchers and Schnauzers, Molossians and Swiss Shepherd Dogs.

Sekcja Sekcja 2: Molosy

Podsekcja: 2.1 Mastify

Kraj pochodzenia: Wielka Brytania.

  • Widok ogólny. Ogromny, potężny, bardzo duży i imponujący pies. Spokojny, powściągliwy, pewny siebie. Alert, ale bez agresji i nerwowości.
  • Zachowanie i temperament. Mastif angielski jest prawdziwym dżentelmenem. Solidny wygląd odzwierciedla tę samą stałą zawartość. Jest to bardzo inteligentny, odważny, czujny, zrównoważony i pewny siebie pies. Wyjątkowo oddany i bardzo cierpliwy. Dla ludzi z zewnątrz raczej neutralnych niż agresywnych.
  • Rodzaj konstytucji. Mocno szorstkie lub mocne, z elementami nieuprzejmości i wilgoci. Skóra jest elastyczna, napięta. Na głowie mogą tworzyć fałdy, gdy są podekscytowane. Szkielet jest masywny, silny.
    • Wady.
      Drobne odchylenia od rodzaju konstytucji; niedorozwinięte mięśnie.
    • Imadła.
      • Szorstki lub lekki, gruby lub lekko kościsty;
      • kruchość dodatku, otyłość, wyczerpanie;
      • wysoka stopa;
      • przysiad.

  • Wysokość i waga angielskiego mastifa. Wysokość w kłębie: u mężczyzn - około 76 cm, u kotek - około 70 cm, średnia waga - 80-86 kg.
  • Formatuj. Kilka wyciągnęło. Indeks formatu to 106-110.
    • Wady.
      Małe odchylenia od formatu.
    • Imadła.
      Format kwadratowy lub rozkładowy.

  • Płaszcz
    Sierść jest krótka, prosta, gruba, przylegająca, szorstka w dotyku. Podszerstek jest gruby, bardzo krótki, bardziej miękki.

    • Wady.
      • Długa, lekko falista, miękka wełna;
      • nieco długie włosy z tyłu ud.

    • Imadła.
      • Długi, miękki, falisty, rzadki, słabo przylegający płaszcz na ciele; długie włosy na brzuchu, ogonie i kończynach;
      • brak podszerstka.

  • Kolor
    Apricot-fawn, srebrno-płowe, ciemno-płowe-pręgowane.

    Bez względu na kolor, uszy i nos powinny być czarne, podobnie jak okulary wokół oczu i maska ​​na twarzy, osadzona na nosie i unosząca się wyżej do oczu.
    Wady.
    Mały biały punkt na klatce piersiowej; poczerniała lub blada maska Imadła. Duży biały punkt na klatce piersiowej lub w innym miejscu; lekka maska ​​("domino"), uszy lub nos, asymetryczna maska, nierówny kolor uszu i kufy.

  • Głowa.
    • Masywny, kwadratowy format, szeroki (stosunek szerokości głowy do jej długości wynosi 2: 3), z rozwiniętymi mięśniami w skroniach, policzkach i okolicy ciemieniowej.
    • Occiput nie jest wymawiany.
    • Łuk brwi i czoło lekko wypukłe. Kiedy pies jest skupiony, głębokie zmarszczki pojawiają się na czole, które, zbliżając się do brwi, dają psu surową ekspresję.
    • Przejście od czoła do twarzy jest wyrażone, ale nie ostre, z zagłębieniem pośrodku, sięgającym do środka czoła.
    • Kości policzkowe są podkreślone, ale nie wystają.
    • Linie czaszki i pyska są równoległe.
    • Kufa jest krótka (jedna trzecia długości głowy lub mniej niż połowa długości czaszki), głębsza niż szeroka, mocna, prostokątna. Stosunek obwodu głowy i kufy wynosi 3: 5.
    • Nos jest spłaszczony od góry do dołu, szeroki, czarny, z dobrze rozwartymi nozdrzami.
    • Wargi są mięsiste, grube, z przodu sięgają brzegu dolnej wargi, rozchodząc się pod kątem rozwartym, nie wychodząc poza linię żuchwy; w prostokątnym profilu. Warga wykończona na czarno.
    • Szczęki są mocne, kwadratowe.
    • Wady.
      • Lekka lub szorstka głowa, zaokrąglone czoło;
      • niewystarczająco wyraźne mięśnie ciemieniowe, skroniowe i policzkowe;
      • kufa niepotrzebnie skrócona lub nieco wydłużona, wąska lub niewystarczająco głęboka;
      • ukłonił się z tyłu nosa;
      • surowy lub suchy pysk.

    • Imadła.
      • Szorstka lub lekka, nadmiernie wilgotna, wąska, kopulasta głowa; wyraźny guz potyliczny;
      • bezczelność lub bezczelność;
      • ostre lub gładkie przejście od czoła do twarzy;
      • wąska, spiczasta, wilgotna lub nadmiernie sucha, długa lub krótka, obniżona lub zadarta kufa;
      • niepełna pigmentacja nosa i warg;
      • brylast, zwiotczałe zwijane fałdy zbieżne pod ostrym kątem od przodu, krótka górna warga, która nie zakrywa zębów żuchwy.

  • Uszy.
    Szeroko (prawie przy krawędzi czaszki) i wysoko (u góry czaszki) osadzone, zwisające, cienkie w dotyku, ciemne lub czarne, średniej długości (krótkie w stosunku do głowy), z zaokrąglonymi końcami, w kształcie trójkąta równobocznego, są skierowane do przodu i ciasno sąsiednie wewnętrzne krawędzie do policzków.

    • Wady.
      Zestaw krótkich lub długich uszu; luźno na głowie.
    • Imadła.
      • Krótki lub długi, osadzony nisko, gruby lub zawieszony na chrząstce wzdłuż głowy uszu;
      • brak ciemnej lub czarnej pigmentacji sierści.

  • Oczy.
    Mały, ciemny lub orzechowy, zaokrąglony, stosunkowo szeroki, prosty i niski. Wyraz jest poważny i skupiony, ale dzięki czarnym okularom, które tworzą maskę, jest miękki i mądry.

    • Wady.
      Jasne oczy, nieco zwilżone dolne powieki, lekko wystające, ściśle osadzone oczy.
    • Imadła.
      • Lekkie, bez czarnego obramowania lub częściowo odbarwionego brzegu powieki, wybrzuszenia lub głęboko osadzone, ściśle osadzone oczy;
      • ektropia lub entropia powiek, wysunięcie trzeciego wieku;
      • wyrażenie jest przenikające, zło, jak orzeł, lub niewyraźne, głupie.

  • Zęby.
    Duży, biały, z liniowym układem siekaczy żuchwy. Zgryz nożycowy lub prosty. Dopuszcza się układ w szachy siekaczy dolnej szczęki. Wady. Bliska przekąska, zęby, wymazane z wiekiem, mała żółta plakietka na zębach, dodatkowe zęby.
    Imadła.

      Przekąska z odpadami;

  • zęby nie pokryte wargami z zamkniętymi szczękami;
  • rzadkie, próchnicze zęby, obecność złamanych siekaczy, jeśli przeszkadza w ustaleniu właściwego zgryzu;
  • małe kły;
  • poziomy układ siekaczy dolnej szczęki.

  • Szyja
    Raczej krótki, mocny (2,5-3 cm już na obwodzie czaszki), umiarkowanie osadzony, z gęstymi, dobrze rozwiniętymi mięśniami, lekko wysklepiony, umiarkowanie suchy, o napiętej skórze. Na gardle są dwa małe symetryczne fałdy, przechodzące od brody do połowy szyi.

    • Wady.
      Trochę krótka lub zwężona, muskularna szyja.
    • Imadła.
      • Długie lub nadmiernie krótkie (na ramionach), nadmiernie suche lub luźne, wysokie lub niskie, wilgotne lub z szyjką zawieszenia;
      • wąska lub umięśniona szyja.

  • Kłąb.
    Umiarkowanie wyrażony, muskularny, przechodzi w prostą górną linię. Łopatki ustawione ukośnie, dociśnięte do tyłu.

    • Wady.
      Słabe mięśnie, lekko luźne łopatki.
    • Imadła.
      Słabe, obciążone kłębem, luźne, strome lub ukośne łopatki.

  • Powrót.
    Szeroki, silny, muskularny, średniej długości.

    • Wady.
      Miękkie, wypukłe, wąskie plecy.
    • Imadła.
      Krótki, nadmiernie długi, o słabych mięśniach, wąski, obwisły lub garbaty grzbiet.

  • Lędźwie.
    Krótki, szeroki, muskularny, lekko wysklepiony.

    • Wady.
      Rozszerzony lub nadmiernie wypukły polędwica.
    • Imadła.
      Długi, wąski, słaby, prosty lub garbaty.

  • Zad
    Szerokie, muskularne, umiarkowanie nachylone.

    • Wady.
      Niewystarczająco muskularny, prawie poziomy lub nachylony zad.
    • Imadła.
      • Zbyt szeroka lub wąska, lufowa krowa lub szabla w kształcie liścia;
      • proste kąty artykulacji z fałszywie wysokim kręgosłupem;
      • długa lub nadmiernie krótka łydka, długi, miękki, słaby stęp.

  • Kończyny.
    Łapy są duże, okrągłe, mocne, łukowate, w bryle z mocnymi kośćmi. Pazury są czarne. Wady. Długie, płaskie łapy.

    • Imadła.
      Zając, długie, płaskie, płynące łapy-razmet, stopa końska.

  • Ruch.
    Wolna, elastyczna, bez pośpiechu, prosta. Charakterystyczny styl ruchu to krótki, ciężki kłus, który przy przyspieszeniu odbywa się przy ciężkim galopie. W tym samym czasie linia górna pozostaje prosta.

    • Wady.
      Odchylenia od normalnych ruchów - niewystarczająca swoboda ruchu w stawach; lekkie kołysanie zadu w poziomie.
    • Imadła.
      Ciężkie, połączone ruchy; pionowy ruch zadu; ograniczenie ruchu w stawach.

  • Ogon.
    Wysoko osadzony, długi, sierp, opuszczony w spoczynku, pięknie powtarzający linię grzbietu, w ruchu lub podekscytowany, wznosi się do linii grzbietu.

    • Imadła.
      Krótki, mysz, w ringu, zwinięty w bok lub ogon unoszący się nad jego plecami.

  • Piersi.
    Masywne, szerokie i głębokie (znacznie poniżej poziomu łokci), z wypukłymi, zaokrąglonymi żebrami. Obwód klatki piersiowej jest o jedną trzecią większy niż wysokość psa w kłębie. Sokół nieznacznie wystaje do przodu ponad linię stawów barku i barków.

    • Wady.
      Lekkie, niewielkie (do łokci), lekko spłaszczone klatki piersiowej.
    • Imadła.
      Małe, wąskie, płaskie, krótkie, beczkowate, wydrążone lub piersi kurczaka.

  • Brzuch
    Umiarkowanie podciągnięty.
    Właśnie podniósł się pachwina.

    • Wady.
      Ciasny lub prosty brzuch.
    • Imadła.
      Brzuch z podcięciem, obniżonym brzuchem; nadmiernie stonowane, zaokrąglone lub długie pachwiny.

  • Kończyny przednie.
    Szeroko i bezpośrednio osadzone, suche, o mocnych i mocnych kościach, równoległych do siebie, oprawionych w wytłoczone mięśnie.
    Łopatki ustawione ukośnie, łokcie skierowane do tyłu i nieco za klatkę piersiową.
    Przedramię mocne, zwykłe.
    Śródręcza są krótkie, mocne i masywne, "ustawione" prawie pionowo.

    • Wady.
      • Mała marża lub stopa końsko-szpotawa;
      • proste lub ostre ramiona;
      • nieco wydłużone lub krótkie przedramię;
      • niewielkie odwrócenie łokci; lekko nachylone śródręcze.

    • Imadła.
      • Nadmiernie otwarty, obciążony, beczkowaty lub wąski przód, nadmiernie szeroki, wąski lub beczkowaty kształt kończyn;
      • proste lub ostre ramiona;
      • luźne łokcie;
      • krzywe krótkie lub długie przedramię;
      • długie, miękkie, spadziste śródręcze;
      • Kozin.

  • Kończyny tylne.
    Dobrze rozwinięte, mocne, masywne, muskularne, szeroko rozstawione, proste i równoległe do siebie, lekko odsunięte za linię rwy kulszowej.
    Piszczele są masywne, suche, niedługie.
    Stawy kolanowe i staw skokowy są dobrze określone, te ostatnie są suche, obniżone.
    Stawy skokowe krótkie, mocne, masywne, ustawione pionowo.
    Wady.
    Mała bliskość lub odwrócenie stawów skokowych, proste kolano, wyprostowana kończyna.
  • Wideo: wszystkie rasy psów - angielski mastiff

    Żywienie angielskich mastifów

    Najlepszą opcją karmienia dla tej rasy są trzy posiłki na szczeniaka przez okres do 12 miesięcy i dwa posiłki dziennie.

    Ogólnie zasady karmienia mastiffa nie odbiegają od standardu, nieodłącznie związanego z żadną inną rasą.

    Główne zasady żywienia są następujące:

    • kategorycznie nie zaleca się drastycznej zmiany diety i diety psa. Może to prowadzić do osłabienia układu odpornościowego, zaburzeń jelitowych, stanów stresowych;
    • Nie przekarmiaj zwierzaka. Wielkość mastifa wywiera nacisk na jego stawy i układ mięśniowo-szkieletowy, a nadwaga i otyłość mogą prowadzić do różnych chorób.

    Opinie o najbardziej prawej części diety różnych ras: niektórzy wolą używać suchej karmy, twierdząc, że jedynym sposobem, aby osiągnąć najbardziej zrównoważonego odżywiania, podczas gdy inni próbują karmić swoje psie mięso i warzywa, twierdząc, że produkty naturalne bardziej użyteczne.

    Maksymalna korzyść dla zwierzęcia przynosi taki produkt jak mięso - jest szybko trawiony i dostarcza organizmowi większość potrzebnych witamin i innych składników odżywczych.

    Taki duży pies o silnych kościach bezwzględnie wymaga wapnia, więc ryby i ser muszą być obecne w diecie zwierzaka.

    Nie należy zapominać o warzywach, z których uzyskuje się podwójną korzyść: oprócz zawartości przydatnych minerałów i witamin wiele psów bardzo je lubi.

    Dbanie o Mastify angielskie i trzymanie psów

    Mastify są dość bezpretensjonalne, ale wymagają dokładnej opieki.

    • Przede wszystkim dotyczy wełny. Te psy, mimo że są krótkowłose, rzucają się dość mocno dzięki rozwiniętemu podszerstkowi. Aby ułatwić proces linienia, angielscy giganci muszą być czesani codziennie za pomocą dobrej gumowej szczotki i rękawicy do masażu.
    • Procedury wodne są rzadko potrzebne - co sześć miesięcy lub w przypadku silnego zanieczyszczenia. Używaj wody w temperaturze pokojowej i specjalnego szamponu do gładkich włosów. Czasami suche szampony mogą być bardzo skuteczne i są po prostu nakładane na sierść, dzięki czemu łatwiej się rozczesują.
    • Oczy i uszy mastifa wymagają regularnej kontroli i opieki. Uważnie obserwuj wydzieliny, starannie eliminując je za pomocą wacika zwilżonego wodą lub specjalnymi płynami z vetaptek. W przypadku zbyt dużego wyładowania z oczu i uszu, należy natychmiast skontaktować się z weterynarzem.
    • Fałdy na twarzy należy wycierać raz na 2-3 dni wacikami bawełnianymi i czystymi ściereczkami zwilżonymi wodą. Konieczne jest przecinanie pazurów raz na 3-4 tygodnie za pomocą gilotynowego pazura.
    • Wszystkie mastify charakteryzują się bardzo obfitym wydzielaniem śliny - w przybliżeniu mimowolnie ślinią się. Na przykład w przypadku głodu. Regularnie pocierać usta i pysk psa. Po pierwsze, ślina może zepsuć twoje domowe i wewnętrzne przedmioty, a po drugie, nadmiar śliny na skórze twojego zwierzaka prowadzi do pokonania bakterii.

    Angielska mastifowa zawartość w mieszkaniu miasta

    Pomimo imponujących wymiarów, mastiffy angielskie czują się świetnie w mieszkaniach miejskich ze względu na naturalne zdolności adaptacyjne na najwyższym poziomie. Ponadto nie są zbyt energiczne i nie wymagają długich spacerów. Niech nie boją się wielkości tych psów - w mieszkaniu zaskakująco nie zajmują dużo miejsca - odpoczywają w kącie lub leżą u stóp właściciela.

    Konieczne jest, aby mastiff z jego siedzenia mógł kontrolować drzwi frontowe i aby wszyscy członkowie rodziny znajdowali się w jego bliskim zasięgu.

    Edukacja i trening Mastifa Angielskiego

    Mastify są niemal pozbawione gniewu i agresji. Ale jeśli chodzi o ochronę właściciela, te psy stają się zaciekłymi wojownikami. Dlatego głównym profilem ich specjalistycznego szkolenia jest funkcja bezpieczeństwa. Oczywiście szkolenie powinien wykonywać tylko profesjonalny specjalista. Ale każdy właściciel może nauczyć swojego mastifa podstaw posłuszeństwa - dobra natura tego psa jest w tej pozycji.

    Po opanowaniu zespołu przez psa, możesz zacząć rozwijać jego umiejętność reagowania na stresujące sytuacje - wszelkie nieoczekiwane działania, które mogą przerazić lub zaskoczyć psa. Oczywiście lepiej powierzyć to zadanie trenerowi, ale nawet właściciel podczas gry może łatwo naśladować stresującą sytuację przy pomocy nieoczekiwanych ruchów i okrzyków.

    Oczywiście wszystkie powyższe są ważne. Ale podstawą edukacji jest zawsze wczesna socjalizacja mastifów. Wszystkie duże psy potrzebują tego, ponieważ mają mniej "mobilny" temperament niż małe lub średnie rasy. Nawet szczenięta w mastifach muszą zaznajamiać się z ludźmi, stopniowo wychodzić na ulicę, pozwalając im bawić się i komunikować z innymi psami. To właśnie kształtuje główne umiejętności behawioralne.

    Spacery

    Angielskich mastifów nie można nazwać zbyt aktywnymi zwierzętami. Uwielbiają niespieszny i wyciszony odpoczynek i cichy rytm życia w ogóle. Ale potrzebują fizycznego wysiłku dla prawidłowego rozwoju ciała i utrzymania kondycji fizycznej w tonie. Jest to szczególnie ważne w przypadku młodych mastifów na etapie dorosłym.

    Mastify lubią się bawić, ale z jasnym pożądaniem robią to dość rzadko. Chyba że właściciel jest w stanie naprawdę ich zainteresować delikatnością. Te psy nie są odpowiednie dla ludzi energicznych, którzy są przyzwyczajeni do aktywności na świeżym powietrzu - joggingu, jazdy na rowerze, wędrówek i innych przygód, ale chętnie chodzą z tobą wzdłuż schludnego zaułka w cieniu.

    Szczepienia angielskich mastifów

    Szczepienia przeprowadza się przeciwko następującym chorobom:

    • plaga drapieżników lub narkomanów;
    • parwowirusowe zapalenie jelit - parwowirus patogenu;
    • zakaźne zapalenie wątroby - patogen hepatnawirusa;
    • paragrypa;
    • wścieklizna
    • leptospiroza;
    • koronawirus;
    • trichofitoza.

    Kiedy wykonać pierwsze szczepienie?

    • W ciągu 2 miesięcy pierwsze szczepienie. Po wstrzyknięciu szczeniaka nie można myć, przekarmić i wystawić na ulicy. Odporność po pierwszej szczepionce rozwija się w ciągu 12 dni, okres ten staje się najbardziej niebezpieczny dla dziecka. Osoba potrzebuje dużo wysiłku, aby złagodzić stan szczeniaka. Po pierwszym szczepieniu szczenięta mają wysoką temperaturę ciała, ogólne osłabienie i biegunkę.
    • Po 3 tygodniach szczenię otrzymuje drugie szczepienie, ale z tą samą szczepionką. Z reguły po drugim szczepieniu pies czuje się znacznie lepiej, ale w ciągu 12 dni powinien być chroniony przed innymi zwierzętami, przed przeciągami i nie powinien wychodzić. Po tym czasie spacery są dozwolone.
    • W wieku 6 miesięcy szczenię zaszczepiono przeciwko wściekliźnie i kompleksowej szczepionce przeciwko kilku chorobom. Zabrania się szczepienia w przypadku zmiany zębów psa. Musisz poczekać, aż wszystkie zęby zostaną wymienione, a następnie zaszczepić dziecko.
    • W wieku jednego roku pies otrzymuje kompleksową szczepionkę.
    • Następnie, raz w roku, pies powinien zostać zaszczepiony tą samą kompleksową szczepionką.

    Jak szczepić szczeniaka?

    Przed szczepieniem powinien zbadać psa, zmierzyć jego temperaturę ciała i tylko wtedy, gdy wszystko jest w porządku, wykonać zastrzyk. Szczepienia umieszcza się w szyi lub w udzie psa. Cały skład zaszczepionych przez weterynarza szczepień musi zapisać w paszporcie psa. Wskazuje również datę szczepienia, a następnie sam właściciel będzie znał spodziewaną datę następnego szczepienia.

    Choroby, objawy i leczenie angielskiego mastifa

    • Brzuch jest podatny na wzdęcia. Upewnij się, że twoje zwierzę nie chwyta gorących potraw i nie je szybko. W przeciwnym razie wystąpi silne wydzielanie śliny lub wymioty. Mastif bólu może zacząć wirować na podłodze. Lepiej nie pozwalać na to, w przeciwnym razie jelita mogą się obracać. Aby uniknąć problemów, karm je zwierzęcia małymi porcjami i nie wywieraj fizycznego stresu po jedzeniu.
    • Zapalenie stawów. Mastif to bardzo duże zwierzę. Aby wstać z pozycji leżącej, używa kolan. Z powodu regularnego wysiłku, wokół stawu kolanowego powstaje obrzęk. Pojawiają się kieszenie powietrzne wypełnione cieczą. Co więcej, te obszary są grubsze i powodują ból i dyskomfort dla zwierząt domowych. Do leczenia stosować leki i kompresy. Ale w przypadku poważnych bólów weterynarz może zalecić operację. Dla mastifa jest to bardzo niepożądany zwrot wydarzeń. Chirurgia dla zwierząt jest niebezpieczna i często śmiertelna. Zwierzę wymaga dość dużej dawki znieczulenia, a organizm nie zawsze jest w stanie wytrzymać. Dlatego problem ten należy podejść w sposób odpowiedzialny i lepiej jest zapobiegać tej chorobie.
    • Prawie co drugi mastiff rasy psów zidentyfikował problemy ze wzrokiem. Pies może być nawet całkowicie ślepy. Niektóre choroby wykrywane są w bardzo młodym wieku. Przyjrzyj się bliżej swojemu zwierzakowi. Jeśli jego zdolność do poruszania się jest ograniczona lub on jest zbyt niezdarny, wtedy najprawdopodobniej po prostu widzi słabo. Natychmiast skontaktuj się ze swoim lekarzem weterynarii w celu uzyskania pomocy.
    • Dysplazję stawów biodrowych diagnozuje się rentgenowskie. Podczas chodzenia zwierzę odczuwa silny ból, szczególnie podczas wchodzenia po schodach. Patologia jest ważna, aby zidentyfikować na wczesnym etapie i w czasie, aby poprosić o pomoc. Kupując szczeniaka, upewnij się, że na poziomie genetycznym choroba ta jest nieobecna (tj. Nie występuje w historii rodziców). Cena szczeniaka, którego rodzice cierpieli na dysplazję, może dramatycznie spaść, ale istnieje duże prawdopodobieństwo, że pies, gdy dorośnie, również będzie cierpiał na dysplazję stawu biodrowego. Nie powinieneś brać na siebie takiej odpowiedzialności, ponieważ bardzo trudno jest zobaczyć, jak cierpi Twój zwierzak.
    • Choroby ucha mogą wystąpić z powodu niewłaściwego czyszczenia. Upewnij się, że siarka została usunięta i nie wepchnięta głęboko. Doprowadzi to do tworzenia się zatyczek siarkowych, zwierzę nie usłyszy dobrze. Wytrzyj uszy suchymi, miękkimi ściereczkami, wilgotne środowisko jest doskonałym miejscem do uprawy bakterii i wywoływania niebezpiecznych infekcji. Upewnij się, że owady nie układają larw w małżowinie usznej.
    • Kamienie nerkowe mogą tworzyć się z powodu twardej wody, którą zwierzę wykorzystuje jako napój. Chorobie tej należy zapobiec. Jeśli zauważysz krew w moczu, natychmiast udaj się do szpitala na zwierzęta

    Techka w angielskich mastifach

    Pierwsza ruja mastifa pojawia się w wieku od sześciu miesięcy do roku. Jeśli z jakiegoś powodu proces ten opóźnia się lub, odwrotnie, występuje przedwcześnie, należy skonsultować się z lekarzem, ponieważ najprawdopodobniej niektóre usterki wystąpiły w ciele psa i należy zalecić leczenie.

    Dziewiarskie Mastify Angielskie

    Ciąża i poród mastifa angielskiego

    Sprawa mastiffa z reguły zawsze prowadzi do ciąży psa. Ten okres będzie trudniejszy i odpowiedzialny przede wszystkim dla Ciebie, ponieważ to Ty odpowiadasz za zdrowie swojego pupila i jej szczeniąt.

    Dla prawie wszystkich ras czas trwania ciąży jest taki sam - 63 dni. Zdarza się, że trwa to do 70 dni z tego czy innego powodu (w szczególności, ponieważ krycie mastifu następuje tego samego dnia, a samo zapłodnienie może nastąpić nieco później). To jest ponad normę.

    W czasie ciąży pies jest ważny dla prawidłowego odżywiania, uzyskiwania wszystkich niezbędnych witamin, a także braku czynników, które mogą niekorzystnie wpływać na ciążę lub poród. Przede wszystkim upewnij się, że pies jest zawsze ciepły, nie popada w przeciągi. Na początku trudno jest określić, czy pies jest w ciąży. Może to zrobić tylko doświadczony specjalista.

    Specjalne zmiany w żywieniu mastifa we wczesnym okresie nie powinny być. Wystarczy dodać witamin do jedzenia. Konieczne jest zwiększenie porcji pokarmu z drugiej połowy ciąży, ponieważ konsumuje ona nie tylko ciało psa, ale także płód. Pod koniec ciąży sprawdź temperaturę psa, ponieważ zaczyna się zmieniać wraz z początkiem porodu.

    Urodzenia mogą trwać od kilku godzin do kilku dni. Aby uniknąć powikłań, nie należy przekarmiać psa podczas ciąży. Szczenięta rodzą się jeden po drugim w pewnym przedziale czasowym. Upewnij się, że po porodzie pies nie jest zbyt uważny na szczenięta, w przeciwnym razie istnieje możliwość, że będzie je torturować i umrą. Sprawa mastifa psa nie jest tak skomplikowana jak proces ciąży i porodu.

    Różne pytania dotyczące rasy English Mastiff

    Czy angielski mastif się rozlał?

    Podobnie jak większość psów innych ras, mastif zrzuca dwa razy w roku. A wełna, oczywiście, od nich jest znacznie mniejsza niż od przedstawicieli ras długowłosych. I jeśli będziesz chodził raz dziennie na skórze swojego mastiffa za pomocą pędzla, wełna z niego w domu będzie znacznie mniejsza. Tak więc dbałość o mastif skóry jest minimalna.

    Czy z mastifa jest dużo śliny?

    Większość mastifów ślini się kiedy

    1. po prostu pili wodę lub jedli
    2. kiedy są bardzo podekscytowani lub boją się czegoś
    3. jeśli zjesz coś o wiele smaczniejszego niż karma dla psów i "miałeś sens" w przeszłości, aby dać go swojemu psu


    Doświadczeni właściciele mastifa w tym czasie zawsze mają gotowy ręcznik do wycierania zwierzaka. Jeśli oczyścisz twarz mastifa zaraz po piciu lub jedzeniu, to uratuje cię, twoje meble, ściany, a może nawet sufit...

    Ogólnie radzimy nie mieć nadziei na "szansę", ale być realistycznym i zapobiegać takim sytuacjom.

    Powiązane rasy

    Dog niemiecki

    Pies niemiecki jest słusznie uważany za jedną z największych ras na zewnątrz: zgodnie ze standardem wysokość samców w kłębie sięga 90 cm, oczywiście duńskie psy rosną jeszcze wyżej, ale teraz mówimy o ich "południowych" braciach. Dog niemiecki jest symbolem staty i odwagi, piękna i łaski.

    Wielki Duńczyk to Apollo z psiego świata... jest harmonijny, elegancki i arystokratyczny do końca ogona. Kształt psa łączy w sobie siłę i szlachetność, wszystkie cechy sylwetki podkreślają status rasy.

    Zgodnie z rozmiarem pies ten jest pełen godności i niemal królewskiej świetności. Jest spokojny, zrównoważony, zawsze czeka na pierwszą reakcję właściciela, a następnie działa. Trudno go wzburzyć, ale jeśli komuś się to uda, będzie mu trudno zazdrościć. Psy zazwyczaj dogadują się z małymi dziećmi i innymi zwierzętami. Jedyne, co jest wymagane od właściciela, jak najszybciej, aby pokazać psa na swoim miejscu i rozpocząć szkolenie. W rzeczywistości nie jest łatwo wyhodować od psa psa posłusznego, ale wielu właścicieli świetnie sobie radzi. Charakterystyka rasy wskazuje na moc i nieskończoną łaskę dogów. Wraz z tym, konieczne jest, aby zwrócić uwagę na główne cechy charakteru. Pies rasy Dog niemiecki praktycznie nie ma uporu, dlatego jest łatwo kontrolowany. Dlatego ważne jest, aby wyszkolić w nim odporność na zewnętrzne prowokacje. Ale jeśli czegoś nie chce, nie zrobi tego!

    Konieczne może być zastosowanie dużej siły i cierpliwości do edukacji. Mimo to pies ma rozwinięty intelekt i doskonałą pamięć. Pamięta wszystkich, którzy ją obrazili, choć nie szuka zemsty przy pierwszej okazji. Szczenięta Great Dane są bardzo niespokojne, podobnie jak dzieci innych ras. Lubią gryźć kable, ościeżnice i meble. Jeśli nie angażujesz się w ich wychowanie, ten nawyk można naprawić na całe życie. Chociaż może istnieć powód i niewystarczające chodzenie zwierzęcia, tak że często wyczerpuje psa, biegając i bawiąc się podczas chodzenia. Pies jest bardzo oddany rodzinie, w której mieszka. Wymaga nie tyle pieszczoty, ile szacunku. Musi zrozumieć, że w rodzinie jest całkowicie bezpieczny. W razie potrzeby dog ​​może stanąć w obronie swojej rodziny, nie myśląc o własnym życiu.

    Kupując szczeniaka tej rasy, człowiek zyskuje lojalnego przyjaciela i towarzysza, który nie zademonstruje swojej miłości przez całą dobę. Zauważ, że pies szanuje cię po prostu. Stara się zawsze być w zasięgu wzroku właściciela. Idealnie, zawsze leży obok stóp właściciela. Lojalność i poczucie odpowiedzialności tych zwierząt jest przytłaczająca. Są cierpliwi z dziećmi, nawet najmniejszymi. Ale jednocześnie nie można ich nazwać nianiami, tak jak niektóre inne dobroduszne rasy.

    Mastif tybetański

    Mastif tybetański, o znacznym wzroście i wadze, słusznie należy do honorowego tytułu hojnego i niezawodnego strażnika swojej rodziny i domu. Obecnie ta rasa psów świadczy o szczególnym statusie właściciela, ponieważ nie każdy może sobie pozwolić na taki luksus.

    Najlepsze cechy robocze są gromadzone u jednego psa: męskości, wytrzymałości, wytrzymałości, zdolności do wykonywania obowiązków w różnych warunkach pogodowych.

    Takie zwierzęta są wrażliwymi i uważnymi strażnikami o charakterze bezkonfliktowym. Są to zwierzęta, które idolują swoich mistrzów i traktują je ze zrozumieniem, są odważnymi i uległymi obrońcami. Wyróżniające cechy rasy to nie tylko reprezentatywny wzrost zwierząt domowych, ale także wybitne właściwości ochronne. Charakterystyka będzie niekompletna, jeśli nie wspominając o woli tych gigantów. Pomimo ich poświęcenia mogą nie spełniać niektórych poleceń właściciela (jeśli uważają to za niewłaściwe lub niewłaściwe). Są to niezależne, inteligentne i uparte psy. Żądają odpowiedniego szacunku dla siebie. Muszą systematycznie komunikować się z właścicielem. W przeciwnym razie staną się złe i niekontrolowane. Rasa mastifa psa ze spadkiem może odnosić się do dzieci, zwłaszcza jeśli dorastają z nimi od bardzo wczesnego wieku.

    Jednak nie zaleca się rozpoczynania tej rasy psów w rodzinach z dziećmi w wieku przedszkolnym. W trakcie gry dzieci mogą wydawać przenikliwe okrzyki, które zwierzę będzie rozumiało jako sygnał, który skłania do ochrony właścicieli i może zaszkodzić innym dzieciom, chroniąc "własne".

    Ubrania dla mastifów angielskich

    Noszenie pyska dla angielskiego mastifa na spacerach jest koniecznością. Jeśli chodzi o smycz, dobrym zamiennikiem jest mastif, przypominający uprząż dla koni. Podczas noszenia uprzęży łatwiej jest kontrolować tego ogromnego i silnego psa. Aby wykluczyć przechłodzenie zwierzęcia w czasie silnych mrozów, zaleca się posiadanie odzieży zimowej dla mastifa angielskiego: ciepłego kombinezonu lub kurtki. A w deszczową pogodę po zwilżeniu wełny i przywieraniu brudu ochroni płaszcze przeciwdeszczowe i mastiffy uszyte z tkaniny odpornej na wilgoć.

    Kup ubrania dla Mastifa angielskiego nie jest trudne. Wiele sklepów sprzedających ubrania dla zwierząt ma w swoim asortymencie stylowe i piękne rzeczy dla psów każdej rasy.

    Pseudonimy: imiona dla angielskich mastifów

    Większość ludzi woli wybrać krótkie dźwięczne imię dla swojego psa.

    Będziesz musiał wymawiać imię psa wiele razy dziennie, a jeśli będzie zbyt długi, będzie to nudne.

    Wybierając nazwę mastify, możesz użyć dwóch metod.

    • Pierwszy i najprostszy: otwórz listę najbardziej odpowiednich nazw dla tej rasy i wybierz tę, którą najbardziej lubisz.
    • Drugim jest pozyskanie niezwykłej nazwy z innych źródeł, na przykład z mitologii lub literatury, zadzwoń do psa po ulubionej celebry lub wymyśl swoje własne, ekskluzywne imię.

    Opinie właścicieli na temat angielskiego mastifa


    Dostałem dla mnie szczeniaka przez przypadek. Stało się żałosnym, pulchnym, morelowym stworzeniem, siedzącym samotnie w oddali od bardziej popularnych ras. Nie mam problemów z doświadczeniem hodowania psów, dlatego arogancko stwierdziłem, że drugi pies nie zaszkodzi. W klinice weterynaryjnej, w momencie rejestracji szczenięcia, patrzyli na mnie z podziwem, chociaż zdanie "Jak bardzo jesteś dzielny!" Było nieco zaniepokojone. Pragnę zauważyć, że nawet nie podejrzewałem istnienia rasy Mastiffa Angielskiego! Wracając do domu z "trofeum" i znajdując informacje o rasie, wszedłem w śpiączkę otępiającą!
    NAJWIĘKSZY PIES WSZYSTKICH DZIŚ ISTNIEJĄCYCH NA NASZEJ PLANECIE!

    Chcę dokonać rezerwacji z góry - nie żałuję, że w moim życiu pojawiła się Bonia (imię szczenięcia)! W końcu udało mi się uczynić mnie absolutnie szczęśliwym i radykalnie zmienić moje życie (to ona pomogła ukochanemu mężowi wrócić i przemyśleć swoje priorytety życiowe).

    Cechy
    Ekstremalna lojalność Nikt nie może podejść bliżej mnie niż 2 metry. Bonia z pewnością "skomentuje", z wyjątkiem zatłoczonych miejsc.
    Dedykacja Kiedy alkoholik rzucił się na mnie, mój trzy-miesięczny szczeniak bez wahania podbiegł do mnie, okrywając moje nogi delikatnym ciałem i groźnie rozproszony, który, nawiasem mówiąc, przeraził tę szaloną kobietę.
    Uwielbia bawić się z dziećmi. Kiedy wychodzimy na spacer, wszystkie dzieci z podwórka piętrzą się blisko nas.
    Niezwykle łatwe do pociągu. To mój pierwszy przypadek w praktyce, kiedy po prostu spokojnie wytłumaczyłem, że niepożądane jest obgryzanie przewodów i moich ulubionych butów, szczeniak ZROZUMIAŁ OD PIERWSZEGO CZASU, i zaczął metodycznie niszczyć tylko swoje zabawki.
    Więc podsumujmy. Teraz ma dokładnie 6 miesięcy i waży 31 kg, ważę 54 kg, ale to nie przeszkadza w naszych mierzonych spacerach - wspaniałe uczucie smyczy! Ooh! Soot bardzo czuły i oddany. A jego ogromne wymiary nie przeszkadzają. Bez względu na to, jaki pies przyniesiesz, różnica w czyszczeniu nie będzie się różnić!

    Wybór szczeniaka Mastifa angielskiego

    Po wybraniu hodowcy, spojrzeniu na swoich rodziców, jesteś gotowy, aby wybrać szczeniaka Mastifa Angielskiego. Najważniejszym aspektem tego wyboru jest temperament szczenięcia. Nawet w jednym miocie, charakter szczenięcia mastifa może się znacznie różnić od siebie.

    Wiele osób wybiera szczeniaka, który jako pierwszy do nich podchodzi, ponieważ wierzy, że szczeniak mastifa sam je wybiera. To nie jest bardzo poprawne podejście. Tak więc liderzy zachowują się i zanim zabierzecie takiego szczeniaka, musicie pomyśleć - czy posiadacie wystarczające umiejętności, aby skutecznie poradzić sobie z psem podatnym na dominację?

    Jak więc wybrać mastifa szczeniaka z postacią najbardziej odpowiednią dla ciebie i twojej rodziny?

    1. W pierwszej trzeźwiejszej ocenie sytuacji w swojej rodzinie: Czy masz małe dzieci? Czy masz starszych ludzi? Jaka jest ogólnie Twoja rodzina - cisza i spokój? Czy masz już innego psa? Czy masz problemy z dyscypliną w swojej rodzinie?

    Jeśli odpowiedziałeś "tak" na wszystkie te pytania, najlepiej wybrać mastifa szczeniaka o bardziej posłusznym temperamencie. Pies z dominującą postacią raczej nie pasuje do takiej rodziny. Psy są zwierzętami stadnymi i jeśli nie ma lidera w stadzie, będą próbowały stać się twoim mastifem.

    Poddanie nie oznacza skromności ani nieśmiałości. Szczenięta o słodkim temperamencie, trochę bliżej dolnej części hierarchii. Takie szczenię mastiffa nie będzie próbowało zdominować małych dzieci w twojej rodzinie, nie będzie próbowało kwestionować twojego autorytetu ani rywalizować z innym psem o przywódcę. Jednocześnie ponownie zwracam uwagę na to, że szczeniak nie powinien być bardzo nieśmiały. Jest to wada odziedziczona genetycznie.

  • Jeśli masz już innego psa: czy jest dominujący czy elastyczny? Jaki to rozmiar? Mężczyzna czy suka? Jeśli masz już psa, a zwłaszcza jeśli jest dominujący, to jest to kolejny powód, aby wziąć szczeniaka mastiffa o łagodniejszej postaci, najlepiej przeciwnej. Uległe szczenięcie raczej nie rzuci się na wyzwanie swojemu psu, a pies rzadko konkuruje z suczką, która zajmie kierownicze stanowiska. Małe psy mogą zostać ciężko ranne, jeżeli są zaangażowane w spory z mastifem.
  • Jeśli masz doświadczenie z dużymi rasami? Czy masz małe dzieci lub starszych ludzi w swojej rodzinie? Czy spokojnie akceptujesz konstruktywną krytykę? Czy masz czas i chęć zaangażowania się w mastif szczeniaka, aby przekazać mu kurs posłuszeństwa i ogólne szkolenie psów? Czy twoja rodzina jest aktywna?

    Jeśli odpowiedziałeś "tak" na wszystkie te pytania, to może powinieneś spojrzeć na szczeniaka mastifa z bardziej dominującą postacią. Dominacja nie oznacza agresji. W takim przypadku dobrze wychowany pies, mimo tendencji do dominacji, może być doskonałym towarzyszem dla Ciebie i Twojej rodziny.

  • Koszt Mastifów Angielskich - cena szczeniąt

    Nie będzie trudno zdobyć Mastifa Angielskiego jako zwierzę domowe - rasa ta jest dość rozpowszechniona, w Federacji Rosyjskiej jest dużo szkółek, a sprzedaż odbywa się z rąk. Oczywiście, na tym obrzeżach mogą pojawić się pewne trudności, ale wciąż można je rozwiązać.

    • Szczeniaka bez rodowodu można kupić za skromną cenę 5000-8000 rubli, pies z rodowodem będzie kosztował znacznie więcej, koszt tutaj zaczyna się od 30 000.
    • Szczeniak z tytułu rodziców będzie kosztować co najmniej 60 000 rubli, a to tylko cena początkowa.


    Jaki szczeniak kupić i ile za to zapłacić, decyduje właściciel. Cena nie jest tak ważna, ważne jest, aby uzyskać szczerego i oddanego przyjaciela.

    Ile kosztuje pies angielski Mastiff Avito?

    Aktualne ceny szczeniąt Mastifów angielskich w Rosji można obejrzeć w reklamach pod linkiem:
    https://www.avito.ru/rossiya/sobaki/mastif ????? % D0% B8% D1% 85 +% D0% BC% D0% B0% D1% 81% D1% 82% D0% B8% D1% 84% D0% BE% D0% B2

    Wniosek

    Mastif angielski jest psem rodzinnym, ale pożądane jest ograniczenie jego komunikacji z małymi dziećmi, zapobiega to wzrost i waga.

    Czytaj Więcej O Psach

    Pospolite rasy jamników

    Treść Aby określić wybór rasy przyszłego czworonożnego zwierzaka, należy przestudiować nie tylko historię pochodzenia, naturę zwierzęcia.Ale także jakie rasy są, na przykład, jamniki.

    Mój pies stróżujący

    Treść Dog Blog - My WatchdogWszystkie rasy psów ze zdjęciami i nazwamiNa świecie istnieje kilka dziesiątek tysięcy ras psów, które różnią się nie tylko wielkością, ale także długimi włosami, nawykami, charakterem i warunkami życia.