Szkolenie

Shiba Inu (Shiba Inu)

Shiba Inu to starożytna i odrodzona rasa japońskich psów. Ich nazwa tłumaczy się jako "kępka trawy" (kolor przypomina suszoną trawę) lub "mała" (najmniejsza rodzima rasa). Shiba Inu jest narodowym skarbem Japonii i zalicza się, podobnie jak inne lokalne rasy, do pomników przyrody.

Pochodzenie rasy

Wyspa Honsiu (Japonia) jest domem dla 6 ras psów myśliwskich. Ich nazwa odpowiada nazwie prowincji, z której pochodzi. I tylko Shiba Inu ma nazwy zewnętrzne.

O starożytnych korzeniach japońskich psów myśliwskich świadczą znaleziska archeologiczne Angeli Perry. W literaturze naukowej Japonii znalazła opisy grobów psów myśliwskich, podobnych do Siba-Inu.

Ponad 9000 lat temu, łowcy Honshu oddali honory psom, grzebiąc je przy pomocy myśliwych. Psy układano tak, jakby pies spał spokojnie, zwinięty w kłębek. Obok psa leżały bransoletki pogrzebowe i pasy inkrustowane porożem jelenia. Groby te wskazują, że starożytni Japończycy uhonorowali swoich asystentów na równi z myśliwymi, którzy otrzymali żywność od plemienia.

Oprócz 110 pochówków datowanych na 300 r. Pne, Perry odkrył dzwon z brązu w wieku 2500 lat, przedstawiający sceny polowań na dzika z psami podobnymi do Siba-Inu. Zaczynając od kultury okresu Jomon (16 000-24,000 lat temu), Japończycy wybierali psy o pożądanych cechach.

Po przybyciu koreańskich imigrantów na wyspę nastąpiło skrzyżowanie rdzennych ras z psami emigrantów, a także w XVIII-XIX wieku. z innymi rasami europejskimi. Skały wyspy były na skraju wyginięcia. Dzięki staraniom NIPPO, społeczeństwa zajmującego się hodowlą psów rasy aborygeńskiej, udało im się wyzdrowieć.

Opis Shiba Inu (Shiba Inu)

Współczesny Shiba Inu ma nieco inny wygląd niż starożytne psy, które towarzyszyły łowcom Nippon. Tylko jego rozmiar jest mniejszy niż innych "japońskich". W 1934 r. Przyjęto wspólny standard dla wszystkich 6 ras. Został kilkakrotnie poprawiony i zredagowany (1987, 1993).

Specjalne japońskie podejście do percepcji świata, natury znajduje odzwierciedlenie w ocenie i opisie tego Siba Inu. Różnią się one znacznie od standardu europejskiego. W ringach wystawowych Nippo pies ma 12 punktów. Co więcej, 15% ze 100% podane jest dla istoty Shiba. Ta koncepcja łączy:

Dymorfizm płciowy obejmuje różnice zewnętrzne i proporcje. Wysokość w kłębie psa wynosi 39,5 cm, suka 36,5 cm, w obu kierunkach występuje zmiana wzrostu o 1,5 cm, u psów 10 kg, a suka nieco mniejsza. Zgodnie ze standardowymi danymi przedstawiciele pełnej krwi są następujący:

  1. Uszy powinny pasować do wielkości głowy. Ucho powinno tylko stać. Chrząstka jest gruba i gruba. Uszy są mięsiste, elastyczne. Końcówka jest w kształcie litery U, zaokrąglona i skierowana do przodu. Forma jest reprezentowana przez trójkąt równoboczny.
  2. Oczy mają kształt podłużnego trójkąta z podniesionym kątem zewnętrznym. Wypukła część oka powinna znajdować się na wysokości orbity, a odległość między nimi zależy od kształtu czaszki i szerokości czoła. Odgrywa rolę i kolor tęczówki. Może być prawie czarny i ciemnobrązowy. Wyraża się również ekspresję oczu, ponieważ odzwierciedlają one istotę (postać) psa.
  3. Kufa ma 40% długości czaszki. Nos jest prosty, lekko zwężający się ku końcowi. Lusterko w nosie jest szerokie, solidne, pigmentowane na czarno. Kufa jest mocna, bez ostrzy i pionu. Wargi są suche, mocno ściśnięte, śluzowoczarne. Kości policzkowe, wystające z obecności "torebek". To połączenie twardości i miękkości jest obowiązkowe w Siba Inu.
  4. Zęby silne, ustawione pionowo, z zgryzem nożycowym. Siba ma niepełny zestaw zębów, co wiąże się z przywróceniem rasy za pomocą pokrewieństwa.
  5. Część przednia jest szeroka z wyraźnym podłużnym zagłębieniem. Stop łagodny - średnia głębokość.
  6. Szyja jest średniej długości i szerokości, mocna, mocno przykryta skórą. W części potylicznej szyi jest nieco wypukła i ma jedną linię z uszami. Idealna szyja tworzy kąt 45 ° z grzbietem.
  7. Kończyny przednie są równoległe, proste, mocne, muskularne. Znajduje się bezpośrednio pod kadłubem. Z tyłu - z mocnymi kośćmi, rozwinięte mięśnie, zapewniające moc i łatwość ruchu. Kąt w stawie kolanowym wynosi 120-125 °, a w śródręcza - 145-150 °. Łapy są okrągłe z ciasnymi palcami.
  8. Klatka piersiowa w kształcie klatki piersiowej, z umięśnioną częścią przednią. Żebra są wyraźne, ale nie beczkowate. Brzuch schowany.
  9. Tył jest mocny, płaski, stanowi główną część blatu. Lędźwie i zad. Górna linia ciała jest płaska, bez zgięć.
  10. Ogon - mocny, szabla, średniej grubości. Powinien stać, ale jednocześnie, patrząc z góry, korzeń pokrywa odbyt.

Płaszcze i kolory

Wełna Shiba Inu składa się z obcisłej koszuli i gęstego podszerstka. Najkrótszy pies obejmuje twarz i kończyny Shiba-inu, im dłuższe - ciało, a najdłuższe znajduje się na ogonie, równomiernie je zakrywając.

Siba Inu ma 3 rodzaje kolorów:

  • czarny podpalany;
  • rude;
  • Sezam (złożone połączenie czarnych i rudych włosów), po japońsku - Hom.

Wyróżnij czarny sezam, w którym włosy strażnika są bardziej czarne, a czerwony sezam - czerwone włosy bardziej niż czarne.

Cechą charakterystyczną koloru japońskich psów jest obecność "uragero" - białawego wnętrza, ekscytującego:

  • dno ucha;
  • policzki;
  • podbródek
  • dolna szyja;
  • podbrzusze;
  • wnętrze łap;
  • część ogona skierowana do góry.

Istnieją ścisłe wymagania dla urazyro:

  • kolorowanie monofoniczne - bez plamek;
  • przejście jest stopniowe, miękkie;
  • w kolorze czarnym podpalanym i sezamowym, urazyro na klatce piersiowej ma kształt motyla;
  • biel powinna zajmować 20% powierzchni ciała, pozostałe 80% - główny kolor.

Japończycy przywiązują dużą wagę do piękna, równowagi i proporcji w ocenie psów. Dotyczy to również koloru zwierzęcia. Sędziowie Nippo negatywnie odnoszą się do obecności czarnych włosów na twarzy psa, szczególnie wokół oczu i ust. Uważa się, że ta domieszka "nie-japońskiej" krwi, która obniża wartość Shiba Inu w hodowli.

Shiba Inu rodzi się z czarnymi włosami w podstawowym kolorze, ale jest "dziecinną" wełną. Prawdziwy kolor psa można ocenić w wieku dorosłym. Japończycy uważają, że prawdziwy goma (sezam) przejawia się 3, a czasem nawet 5 lat.

Cechy charakteru i charakteru

Opisując naturę lub istotę idealnego Siba Inu, Japończycy używają 3 definicji:

  • odważna śmiałość (kan-i);
  • dobry charakter (riosei);
  • prostota (sokoku).

Szczegółowe komentarze do tych definicji podane są w Księdze Hajime Watanabe.

Idealny Shiba Inu jest inteligentny, odważny, ze zrównoważonym układem nerwowym, który kontroluje wszystkie emocje psa. Siba obawia się obcych, ale nie wykazuje nierozsądnej agresji. Jeśli kapitan wyda polecenie ataku, to Siba nie powinna się wahać. Te cechy opisują psa posiadającego kan-i. W charakterze jest połączony i zrównoważony przez "yin" i "yang".

To, co Japończycy nazywają "rayosei" - dobry charakter, oznacza dobre maniery, socjalizację, posłuszeństwo i inteligencję. Siba jest posłuszny mistrzowi, ale nie posłuszny. Pies ma niezależną postać, ale dobrze nadaje się do treningu i wykonuje polecenia. Soboku - naiwny, oznacza otwartość duszy, życzliwość.

Siba jest odważnym psem z dobrze rozwiniętymi narządami zmysłów, które pozwalają na wykrycie niebezpieczeństwa w czasie, a umysł umożliwia jego odpowiednią ocenę i reagowanie zgodnie z nimi. Shiba Inu zawsze jest na baczności. Ona spokojnie obserwuje, co się dzieje. Tylko w ostateczności, Siba pozwala ci przeszkadzać właścicielowi - ostrzec szczekaniem.

Uczestnicząc w polowaniu na dzika, zoopaleanolog A. Perry był zaskoczony zdolnością Siba-Inu do szybkiego znalezienia bestii, zatrucia jej i ochrony ludzi przed jej przerażającymi kłami.

Siba jest bardzo przywiązany do właściciela, ale rzadko pokazuje swoją miłość i dezaprobaty cielesnego kontaktu - głaskanie, drapanie. Siba - samotnik, skłonny do kontemplacji i myślenia. Wolałaby raczej obserwować "zamieszanie" psów z dystansu niż schodzić, aby uczestniczyć. Jest jednak ciekawa.

Niezwykła jest ekspresyjność mimikry psa i jego kunszt. Jeśli pies nie zgadza się z czymś, to pokaże to w "kolorach". Z dziećmi Siba jest cierpliwy, z przyjemnością uczestniczy w zabawie, zazdrośnie strzeże "obiektu" i nikomu nie da się obrazić.

Podstawy edukacji i szkoleń

Sprytny Shiba Inu szybko uczy się i zapamiętuje polecenia, ale autonomia i niezależny charakter czasami utrudniają ich wykonanie. Japończycy uważają, że edukacja Siba Inu jest podobna do sztuki origami. Trzeba cierpliwości, wytrwałości, dokładności i delikatności, by wychować idealnego psa.

Zwierzę nie toleruje chamstwa, a nawet więcej przemocy. Tylko duchowy kontakt, wzajemny szacunek i stanowczość sprawią, że Siba Inu będzie posłuszny. Pies wymaga wczesnej socjalizacji, ponieważ wyrażony instynkt łowiecki zmusza go do polowania na małe domowe zwierzęta i agresywnego reagowania na przedstawicieli "plemienia psów".

Opieka i zdrowie

Gęsty "płaszcz" Shiba-Inu ma właściwości hydrofobowe. Ponadto pies zachowuje czystość - nie wdrapuje się do ziemi, ostrożnie liże łapy po spacerze. Dlatego pielęgnacja jest minimalna. Wystarczy kilka razy w tygodniu przeczesać "futro" szczotką ze sztywnym włosiem. W ciepłym okresie puszysty podszół przelewa się mocno, a czesanie martwych włosów powinno odbywać się codziennie.

Konieczne jest kąpanie psa ciężkim zanieczyszczeniem - 2-3 razy w roku, aby nie zmyć naturalnej ochrony wełny. Regularna kontrola i pielęgnacja wymagają od uszu psa, oczu i zębów brudu. Raz w tygodniu musisz usuwać włosy między palcami, gdy dorośniesz - aby ciąć pazury.

Obowiązkowe procedury opiekuńcze obejmują również regularne wizyty kontrolne u specjalisty weterynaryjnego w celach prewencyjnych, szczepienia na czas, odradzania i leczenia przeciwpasożytniczego.

Choroby rasowe

Dobry stan zdrowia i doskonałe dostosowanie do trudnych warunków naturalnych pozwalają japońskiemu zwierzakowi żyć 13-16 lat. Przedstawicielami tej rasy są następujące choroby:

  • choroba von Willebranda - patologia krzepnięcia krwi;
  • patologie stawów i tkanki kostnej: dysplazja stawów, zwichnięcie rzepki, rozwarstwienie chrząstki stawowej - choroba Koeniga;
  • brak hormonalnej funkcji tarczycy;
  • patologia oka: odwarstwienie siatkówki, zaćma;
  • alergia.

Jednak choroby Shiba Inu są mniej dotknięte niż inne rodzime rasy.

Tryb i karmienie pokarmem

W diecie Shiba Inu są bezpretensjonalni, zadowoleni z połowy codziennej normy, znosić głód. Jednak, aby pies stał się silny i aktywny, potrzebuje odpowiedniej zbilansowanej diety.

W diecie psa, 30% powinno być białkiem - chude mięso i podroby, ryby, żółtko jaja, produkty mleczne. 2/3 racji stanowią zboża - ryż, kasza gryczana. W diecie powinny być warzywa - świeże, gotowane, duszone.

Ponadto obowiązkowe jest wprowadzanie kompleksów witaminowo-mineralnych w postaci paszy. Ale dotyczy to tylko "naturalki". Przy podawaniu wysokiej jakości racji produkcyjnych, taka pasza nie jest potrzebna, ponieważ zawierają one wszystkie minerały niezbędne dla psa w wystarczającej ilości.

Pies nie może być przekarmiony. Żeberka normalnie jedzącego psa powinny być namacalne, ale niewidoczne.

Treści dla psów

Siby czuje się dobrze, jak w mieszkaniu miejskim i w wiejskim domu. Jednak pies wymaga aktywnych obciążeń. Ona chętnie biegnie, skacze, toleruje podróż. Aby zaspokoić instynkty łowieckie i ciekawość, Siba potrzebuje ogrodzonego terenu, ponieważ psy są podatne na ucieczkę.

Sibas nie może znieść monotonii, z wielką przyjemnością uczą się i uczą nowych materiałów, więc spacer powinien być interesujący, nasycony ładunkiem nie tylko dla mięśni, ale także dla psiego umysłu.

Zwierzęta domowe są niezależne, dumne i nie lubią smyczy i obroży. Aby pies czuł się swobodnie, musisz dać mu możliwość chodzenia bez smyczy przynajmniej raz w tygodniu. Ze względu na gęsty podszerstek dobrze znosi deszcz i śnieg, a także jest wrażliwy na zimno. Ale gdy trzymana jest w klatce na wolnym powietrzu, potrzebuje szopy lub schronu, który chroni przed złą pogodą i daje cień w upale.

Siba jest jej właścicielem, więc gdy jest trzymana w mieszkaniu, powinna mieć własne miejsce do spania i zabawki. Instynkt strażnika psa będzie usatysfakcjonowany, jeśli będzie w stanie kontrolować większość pokoju i drzwi wejściowych z leżaka.

Zdjęcie Siba Inu

Siba Inu Video

Gdzie kupić szczeniaka?

W naszym kraju Siba Inu jest rzadką rasą. Możesz kupić szczenięta w żłobkach i od prywatnych hodowców. Koszt elitarnych szczeniąt z rodowodem to 2500-3000 dolarów, az ich rąk można je kupić za 300-500 dolarów.

Jednak nie warto kupować szczeniaka od podejrzanych sprzedawców, ponieważ ryzyko jest wysokie, by kupić nie tylko pół rasy, ale także zwierzę domowe z możliwymi nieprawidłowościami genetycznymi.

Budynki Shiba Inu na Ukrainie:

  • "GO JIDAI NO CHOUJI", (Kijów), https://www.shiba-inu.com.ua/;
  • Ozirka, https://shiba-ozirka.jimdo.com/.

W Moskwie szczeniaka można kupić w następujących stadninach:

  • Dzembi, http://fukudo-shiba.ru/;
  • Khanagata Umari, http://dog.pet2me.com/en/club/id/4960/$
  • "Funni Hooligan", http://dog.pet2me.com/en/club/id/5469/.

Shiba Inu jest oddanym przyjacielem, wspaniałym myśliwym i pięknym, uśmiechniętym psem. Jego zdolność do naśladowania dźwięków i wrodzonego artyzmu przyciąga uwagę i dotyka. Mały, podobny do lisa, ale z charakterem samurajów nie pozostawi nikogo obojętnym.

Shiba Inu (Shiba Inu) - pies-uśmiech (zdjęcie i treść)

Charakterystyka rasy Shiba Inu

Siba-inu lub Shiba-inu (inne imiona to Shiba-ken, mały japoński pies, japoński karzeł) w języku japońskim oznacza "pies buszowy" - pies myśliwski psa. Cudowna rasa z lisim pyskiem i chytrym przymrużeniem oczu pochodzi z Japonii. Jest uważana za jedną z najstarszych ras, aw dawnych czasach służyła do polowania na ptaki i drobną zwierzynę. W stadzie mogli polować na dzika, jelenia i niedźwiedzia.

W 1936 roku została nawet uznana za własność Japonii. Sami Japończycy są przekonani o ogromnej sile ducha zwierząt i być może ta cecha charakteru wpłynęła na ogromną popularność tej rasy.

Nawiasem mówiąc, często pojawia się pytanie o poprawną wymowę tej rasy, nie ma syczących dźwięków po japońsku i dlatego nazwa rasy jest wymawiana "Siba-inu".

Interesujący fakt: w 2004 roku, po trzęsieniu ziemi w Japonii, pies rasy Shiba Inu znalazł i poprowadził ratowników do zrujnowanego domu, w którym jego właściciel pozostał z wnuczką. Ten bohaterski czyn psa posłużył później za podstawę fabuły filmu.

Opis Shiba Inu (Shiba Inu) i standardu rasy MKF (FCI)

Na zdjęciu postawa Siba Inu przy pełnym wzroście

Kraj pochodzenia: Japonia.

Cel: Pies do polowania na ptaki i małe zwierzęta. Pies do towarzystwa.

Klasyfikacja FCI: Grupa 5 Szpice i psy pierwotne; Sekcja 5 Szpice azjatyckie i rasy podobne. Bez testu pracowników.

Ogólny wygląd: średniej wielkości pies o proporcjonalnej sylwetce, dobrze rozwiniętych kościach i mięśniach.

Rodzaj konstytucji: silny.

Ruch: wolny, szybki i piękny.

Stosunek: stosunek wysokości w kłębie do długości ciała 10:11

  • Wysokość w kłębie samców 38,5-41,5 cm; suki 35,5-38,5 cm
  • Waga psa 9-14 kg; suki 8-13 kg

Głowa: czaszka jest szeroka z dobrze zarysowanymi kośćmi policzkowymi.

Stop (przejście od czoła do twarzy) jest wyraźnie widoczny z niewielkim podłużnym rowkiem.

Kufa: lekko spiczasta.

Nos: Tył nosa jest prosty.

Nos: kolor najlepiej czarny.

Zęby: mocne, płaskie, białe. Ugryź regularny nożyczek.

Oczy: małe, głębokie, lekko skośne, trójkątne. Preferowany kolor jest ciemnobrązowy.

Shiba Inu zdjęcie szczeniaka na parapecie

Uszy: małe, trójkątne, wyprostowane, mocne, końce skierowane do przodu. Tył uszu wizualnie nadal ugina szyję.

Szyja: mocna, proporcjonalna do głowy i tułowia.

Powrót: prosty, silny.

Lędźwie: szerokie, muskularne.

Klatka piersiowa: głęboka z dość zakrzywionymi żebrami.

Konkluzja: brzuch jest dobrze dopasowany.

Ogon: wysoko osadzony, mocny, zwinięty wokół grzbietu, o ile osiąga staw skokowy.

Były kończyny: bezpośrednie. Łopatki są umiarkowanie nachylone, łokcie są ściśle przylegające do ciała, skierowane ściśle do tyłu.

Tylne łapy: mocne, muskularne z długimi biodrami i krótkimi nogami. Stawy skokowe są masywne. Kąty stawów są umiarkowanie wyraźne.

Łapy z ciasno zaciśniętymi wypukłymi palcami. Poduszki łap są elastyczne. Pazury są mocne, najlepiej ciemne.

Płaszcz: wełna podwójna, gruba, gęsta. Włosy Ostev twardy, prosty, podniesiony podszerstek. Podszerstek jest miękki, gruby.

Ogon: puszysty z powodu dłuższych, grubszych włosów.

Imadła: wszelkie odchylenia od powyższego powinny być traktowane jako wada, a waga wady powinna odpowiadać jej poziomowi.

  • Tchórzostwo
  • Krótkosiężne osobniki typu suka lub odwrotnie suki typu cobble.
  • Nadmiar, przekroczenie
  • Brak dużej liczby zębów
  • Opadające uszy (oprócz szczeniąt)
  • Wiszący, krótki lub zadokowany ogon

Uwaga: Samce powinny mieć 2 rozwinięte jądra całkowicie zstępujące do moszny.

Kolor Shiba Inu (Shiba Inu)

  • Rude
  • Zonary (sezam, sezam) czerwony kolor z czarnymi końcami. Tworzy go wełna o nierównomiernym rozkładzie pigmentu, a w krótkim płaszczu główny kolor jest jak sproszkowany na czarno.
  • Czarny ze srebrną lub brązową opalenizną

Strefowy kolor charakteryzuje się obecnością czarnych końców włosów, to znaczy czarny obszar na włosach nie powinien przekraczać 50%. Standardy rasy wyróżniają kilka rodzajów koloru zonary (sezamowego):

  • sezam - mieszanka czarnych i białych włosów
  • czarny sezam - przewaga czerni nad bielą
  • Imbir Sezam - kolor imbiru z czarnymi włosami.
  • Lekki piasek i prawie białe kolory są niepożądane.

Preferowana nasycona jasnoczerwona. Psy czerwone i zonienne powinny mieć osobliwy wzór, tzw. "Urager". Z tymi kolorowymi kośćmi policzkowymi, gardłem, niższą szyjką, klatką piersiową i brzuchem, na wewnętrznej powierzchni kończyn i dolnym ogonem, powłoka jest malowana w bardzo jasnym, prawie białym kolorze.

Charakter Shiba Inu (Shiba Inu)

Siba-Inu jako prawdziwy myśliwy jest inteligentną, odważną, odporną, zrównoważoną, ale jednocześnie bardzo niezależną rasą. Aktywny, wesoły i czuły pies stanie się doskonałym towarzyszem i ulubieńcem wszystkich członków rodziny. Jest bezpretensjonalny w treści i jest oddany właścicielowi i rodzinie, w której mieszka. Idealny jako zwierzę domowe i towarzysząca osoba aktywna, uwielbiająca zajęcia sportowe i rekreacyjne. Siba Inu z przyjemnością będzie towarzyszyć Ci w każdej podróży. Rasy nie można zamknąć w domu na jeden dzień i chodzić tylko o godzinę, wymaga to ruchu i aktywnego stylu życia.

Szczenięta Shiba Inu potrzebują wczesnej socjalizacji i właściwego wychowania. Na spacerach po mieście powinien chodzić na smyczy, bo pies jest w stanie uciec z powodu silnego instynktu łowieckiego i niezależnej natury. Bierze trop i biegnie w poszukiwaniu gry, nie słuchając, co krzyczy właściciel.

Stock Foto Shiba Inu siedzi na trawie i patrzy w kamerę

Shiba Inu nie są łatwe do wyszkolenia i uwielbiają pokazywać postać, ale dzięki odpowiedniemu podejściu do edukacji stają się bardzo lojalnymi przyjaciółmi. Oczywiście rozumieją polecenia właściciela i wiedzą, czego się od nich wymaga, ale niezależna i przebiegła postać często przejmuje kontrolę, a pies robi wszystko wedle własnego uznania w poszukiwaniu korzyści dla siebie. W takim przypadku właściciel musi wykazać siłę woli i cierpliwość, aby podporządkować psa jego zasadom. Główna zasada dla właściciela brzmi: "Nigdy nie bij zwierzaka", ponieważ grubiaństwo i okrutne zachowanie ze zwierzęciem może zamienić inteligentną i kochającą osobę w nieszczęśliwe, niegodziwe i zastraszone stworzenie.

Jeśli nadal nie możesz poradzić sobie z postacią, skontaktuj się z profesjonalnym instruktorem szkolenia psów. Dobry instruktor nauczy go przestrzegania poleceń, a on nauczy cię rozumieć i słuchać potrzeb twojego psa.

W okresie dojrzałości (do około 8-9 miesięcy) szczeniak Shiba Inu jest w stanie bawić się w figle i psuć rzeczy właściciela z niewiarygodną szybkością. Dlatego, aby uniknąć nieprzyjemnych niespodzianek, chowaj się i wysuwaj włoskie buty, pilot telewizora, skarpetki i różne urocze rzeczy, które przyciągają wzrok przebiegłego dziecka. Ukarać szczeniaka po tym, jak figle muszą jeszcze zostać, ale kara powinna być tylko głosem, bez żadnego ataku. Pies powinien wyraźnie czuć niezadowolenie w głosie właściciela.

Shiba Inu uwielbia dzieci i szybko znajduje wspólny język. Uwielbia aktywne gry i potrafi bawić się z dziećmi swojego pana przez cały dzień. Dla nieznajomych jest ostrożny.

Dobrze współpracuje z innymi zwierzętami, w szczególności z kotami.

Niewielki, kompaktowy rozmiar pozwala zachować Siba Inu w mieszkaniu miejskim i wiejskim domu. Przechowując je w mieszkaniu, będziesz musiał regularnie chodzić to co najmniej dwa razy dziennie, i czyścić na mokro podczas procesu. Nie szczeka w domu niepotrzebnie, zachowuje się spokojnie i cicho.

Wytrzymała i aktywna Siba-Inu chętnie sprawdzi się w zwinności, kursingu, psim freestyle'u, frisbee dla psów i różnych dyscyplinach sportowych dla psów.

Opieka i konserwacja Shiba Inu (Shiba Inu)

Photo Shiba Inu - dumna kobieta i mężczyzna patrzą w dal

Shiba Inu ma gruby płaszcz z miękkim podszerstkiem, który chroni go przed zimnem i brudem. Wełniane szopy, spleśniałe, sezonowo wiosenno-jesienne. Wełna letnia rośnie krócej. Jesienią włosy strażnika zmieniają się, miękki podszerstek rośnie. Jeśli pies jest trzymany w pomieszczeniu z suchym, ciepłym powietrzem, wylinka może trwać dłużej. Ale jeśli wełna stała się matowa, wspina się na grudki, pojawił się łupież, zwracaj uwagę na zdrowie i odżywianie.

Wełna Shiba-Inu jest wodoodporna i samoczyszcząca, więc skały są bardzo czyste. Po przejściu wełny wystarczająco suche, a brud zniknie. Psy liżą i oczyszczają się jak koty, są dużymi środkami czyszczącymi i nawet nie dostaną się do kałuży, ale będą ją ominąć.

Raz w tygodniu czesz wełnę metalowym grzebieniem o rzadkich zębach, wytrzyj wilgotną ściereczką lub ręcznikiem. Regularnie czesać wełnę za pomocą gumowej szczotki lub rękawicy, są dobrze usunięte martwy naskórek i kurz. Aby nadać połysk, wytrzyj płaszcz zamszem.

W okresie linienia włosy Siba-Inu są codziennie czesane za pomocą pędzla, aby usunąć podszerstek (futrzak) w kierunku od ogona do tyłu głowy; Wyciskanie odbywa się w kierunku przeciwnym do wzrostu włosów, aby szybko usunąć martwe włosy i stymulować krążenie krwi w skórze:

  • Włosy na tylnych nogach zaczesane do góry.
  • Z tyłu tułowia, najpierw od dołu do góry, a następnie od ciała.
  • Ramiona i szyja są również zaczesane do kierunku wzrostu wełny, do góry i do przodu.
  • Włosy na ogonie przeczesuje się w kierunku przeciwnym do wzrostu.

Zaleca się kąpać Shiba inu 1 raz w miesiącu lub w razie potrzeby. Zimą chętnie szczotkują futro w śniegu.

Na zdjęciu mały, ale inteligentny szczeniak Siba Inu

Oczy regularnie sprawdzane. Zdrowe oczy Shiba Inu są czyste, lśniące bez ścieżek łez i kwaszenia. Poranne grudki w kącikach oczu są dopuszczalne, można je łatwo czyścić miękką ściereczką.

Raz w tygodniu jako profilaktyka, płukać wywaru z rumianku. Przetrzyj każde oko za pomocą oddzielnej miękkiej szmatki niepozostawiającej włókien.

Zauważając obfite gromadzenie w kącikach oczu, zaczerwienienie oczu, obrzęk powiek, zażółcenie oka, natychmiast skontaktuj się z lekarzem weterynarii w celu uzyskania pomocy. Nigdy nie samoleczenia, ponieważ może być wiele powodów (alergie, zapalenie spojówek, żółtaczka) i tylko weterynarz ma odpowiednie leczenie.

Sprawdź uszy i wytrzyj małżowinę wilgotną watą raz w tygodniu. Niewielką ilość siarki można usunąć za pomocą bawełnianego wacika. Nie pozwalaj dzieciom czyścić uszu wacikiem, aby uniknąć obrażeń.

Zdrowe ucho o przyjemnym różowym zabarwieniu bez nadmiernej ilości siarki. Zauważając obfitego akumulacji siarki, ciekłych i zapach z ucha, pies często potrząsa głową i trąc uszy na podłodze, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem weterynarii jak bieganie lub niewłaściwego leczenia chorób uszu mogą mieć poważne konsekwencje.

Do mycia zębów 3-4 razy w tygodniu specjalną pastą do zębów dla psów za pomocą szczoteczki do zębów lub dyszy z końcówką palca. Nie próbuj myć zębów pastą do zębów dla ludzi, ponieważ nie lubią ostrych zapachów i obfitości piany.

Pazury należy wycinać raz w miesiącu za pomocą maszynki do paznokci lub szczypiec, wygładzić ostre końce pilnikiem, aby uniknąć zadziorów. Jeśli pazury są zbyt twarde i nie można ich przyciąć, trzymaj nogi przez kilka minut w ciepłej wodzie.

Łapy po chodzeniu wytrzyj mokrym ręcznikiem lub spłucz pod prysznicem. Klocki łap są regularnie kontrolowane pod kątem ran i pęknięć. Traktuj wszystkie rany środkiem antyseptycznym, smaruj pęknięcia olejem roślinnym. Aby uniknąć pojawienia się pęknięć (szczególnie w zimie), należy w diecie 1 łyżeczkę oleju roślinnego. dziennie.

Fotografia młody Shiba Inu na beli

Kleszcze i pchły: traktuj regularnie ektopasożyty. Małe owady niosą bardzo duże zagrożenie dla zdrowia i życia.

Pchły powodują swędzenie i podrażnienie skóry, są przyczyną pojawienia się robaków, gdy pies, gryząc w pchłę, połyka ją.

Kleszcze, w szczególności kleszcze Ixodic, są nosicielami śmiertelnej choroby piroplazmozy (babeszjozy).

Po przejściu przez las lub park, zawsze sprawdzaj powierzchnię pod kątem kleszczy. Ulubionym siedliskiem na ciele są pachy, brzuch, obszar pod ogonem, szyja, uszy.

Z powodu obfitej sierści trudno jest znaleźć małego pasożyta, więc skonsultuj się z weterynarzem i znajdź lekarstwo na pasożyty zewnętrzne odpowiednie dla twojego przyjaciela i regularnie traktuj psa.

Istnieje kilka rodzajów leków na pchły i kleszcze:

  • Krople na kłębach (1 raz na 3 tygodnie)
  • Kołnierz (efektywny przy stałym zużyciu)
  • Spray (nakładany przed spacerem, w domu na rzeczy i leżak)
  • Pigułki

Jeśli po spacerze wciąż znajdujesz kleszcza, nie panikuj, zakładaj gumowe rękawice i używaj pincety lub Twister Tick, aby odkręcić owada ze skóry psa. Zwróć uwagę, że ruchy powinny być dokładnie takie, jak skręcanie śruby. Sprawdź miejsce ukąszenia, jeśli nie ma cząstek owadów i zastosuj środek antyseptyczny.

Przez następne kilka dni obserwuj jego zdrowie. Jeśli jest aktywny, je z apetytem, ​​nie ma temperatury, miał szczęście, kleszcz nie był zakaźny.

Ale po zauważeniu następujących objawów, natychmiast zwróć się o pomoc do weterynarza, ponieważ pies znajduje się w śmiertelnym niebezpieczeństwie.

  • Wysoka temperatura ciała (39- 42 stopni)
  • Odmawianie jedzenia i picia
  • Apatia
  • Senność
  • Żółta biel oczu
  • Czerwony brązowy mocz
  • Pies pada na tylne nogi

Dzięki szybkiemu leczeniu masz szansę na zachowanie zdrowia, a przede wszystkim na życie swojego zwierzaka.

Chodzić dorosłej osobie co najmniej 2 razy dziennie z zachowaniem Siba-in w mieszkaniu w mieście, ale jeśli to możliwe, oczywiście, chodź kilka razy w ciągu dnia. Szczenięta będą musiały częściej chodzić, ponieważ dzieci nadal nie wiedzą, jak je tolerować, a zatem należy opracować tryb chodzenia odpowiedni do swojego harmonogramu. Chodzenie powinno być aktywne, z elementami treningu.

De-worming: Shiba Inu, jak każda inna rasa, musi być regularnie chroniony przed pasożytami jelitowymi. W przypadku dorosłych profilaktykę obowiązkową wykonuje się 1 raz na kwartał (4 razy w roku) i dwa tygodnie przed planowanym szczepieniem.

Dorosłe psy otrzymują szczepienia tylko raz w roku, a szczenięta Shiba Inu mają inny plan szczepień, więc należy skonsultować się z lekarzem weterynarii w sprawie harmonogramu odrobaczania, w zależności od wieku zwierzęcia. Program odrobaczania dla szczeniaka jest następujący: miesiąc przed szczepieniem podajesz lek po raz pierwszy, po 2 tygodniach powtarzasz tę samą dawkę w zależności od wagi szczeniaka, a po 2 tygodniach wykonujesz pierwsze szczepienie. Później działające robaki robią 14 dni przed szczepieniem. Pamiętaj, aby w paszporcie weterynaryjnym odnotować datę ostatniego uruchomienia robaków.

Jedzenie Shiba Inu (Shiba Inu)

W kwestii żywienia Shiba Inu jest rasą absolutnie bezpretensjonalną. Ich dieta może składać się z gotowych paszy lub naturalnych produktów. Każdy właściciel musi niezależnie wybrać rodzaj żywności, która jest odpowiednia dla jego psa i wpłynie korzystnie na jego zdrowie.

Najważniejszą rzeczą do rozważenia przy wyborze rodzaju jedzenia jest to, że pies będzie potrzebował zbilansowanej diety z wystarczającą ilością niezbędnych tłuszczów, witamin i minerałów, aby utrzymać zdrowie, aktywność fizyczną i piękny wygląd.

Porcja jest obliczana w zależności od masy ciała, wieku i stanu fizjologicznego. Jedzenie jest zawsze świeże. Część powinna być zjedzona w drzewku w ciągu 20 minut, jeśli zdrowy pies odmawia jedzenia, ukrywamy żywność (naturalku) w lodówce do następnego karmienia.

Karm po spacerach. Dostęp do czystej wody pitnej powinien być stały.

Przybliżone karmienia:

  • Szczenię Shiba Inu w wieku 1 - 2 miesięcy karmi się 5-6 razy dziennie, co 2 godziny. Jeśli rośnie na ludzkie mleko, zacznij od słonych fermentowanych produktów mlecznych.
  • Szczenię od 2 do 6 miesięcy karmi się 3-4 razy dziennie.
  • W ciągu 6-8 miesięcy karmione są 2-3 razy dziennie.
  • Po 8 miesiącach osoba dorosła zostaje przeniesiona na 2 posiłki dziennie (rano - wieczór).
  • wołowina, królik, indyk, kaczka (surowe wstępnie zamrożone lub zalać wrzącą wodą, aby uniknąć infekcji robakami)
  • zboża (ryż, gryka, proso)
  • zieloni
  • sezonowe warzywa i owoce
  • 1 łyżeczka olej roślinny (można dodać do naczynia)
  • podroby
  • bez kości morskiej ryby
  • niskotłuszczowe produkty mleczne (niskotłuszczowy twarożek, kefir 1%, jogurt bez dodatków)
  • jaja przepiórcze, surowe lub gotowane - 1 raz w tygodniu (jeśli kurczak, a następnie podać ostrożnie, postępuj zgodnie z reakcją alergiczną)
  • tłuste mięso (wieprzowina)
  • wędzone mięso
  • słodycze
  • czekolada
  • orzechy
  • przyprawy
  • ryby rzeczne
  • rurowe kości ptaków
  • owoce cytrusowe
  • kapusta
  • rośliny strączkowe (groch, fasola)
  • winogrona, rodzynki
  • nadmiar soli

Siba Inu lub Shiba Inu, opis rasy

Kiedy przychodzi decyzja o znalezieniu psa, liczy się wszystko: cel, wielkość, kolor, natura zwierzęcia. Jeśli chcesz mieć psa myśliwskiego, psa domowego i jesteś gotowy na złożoność jego postaci, wybierz Siba-Inu (lub Shiba-Inu), innymi słowy, japoński husky.

Opis rasy i zdjęcie

Międzynarodowy standard odpowiada określonemu opisowi rasy Shiba Inu.

  • Kraj: Japonia.
  • Cel: polowanie, w naszych czasach jest często towarzyszem psa.
  • Rozmiar: małe średniej wielkości skały.
  • Wysokość: w kłębie 35-40 cm.
  • Waga: 7-13 kg (mężczyźni - więcej, kobiety - mniej).
  • Kolor: tylko trzy standardowe warianty: czerwony, czarny podpalany, a także zonary (sezam, sezam, ma nierównomierny rozkład pigmentu). Najczęściej - czerwony. Poza standardowym kolorem jest bardziej zróżnicowany.
  • Wełna: podszerstek jest krótki i miękki, wierzchnia warstwa gruba, dłuższa niż podszerstek.
  • Ciało: mocne, muskularne. Tył jest płaski, szeroki. Pies jest proporcjonalnie złożony.
  • Stopy: silne, mocne. Przód lekko pochylony, palce blisko siebie. Tylne są dobrze rozwinięte, górna część jest niższa.
  • Ogon: gruby, zwinięty w "bagel", z długimi włosami, wysoko osadzony.
  • Głowa: szeroka szpiczasta kufa, szerokie czoło, rozwinięte policzki, umiarkowanie rozwinięte kości policzkowe, obcisłe usta, ugryzienie "nożyczek".
  • Uszy: trójkątne, małe, wystają do przodu.
  • Oczy: brązowe, trójkątne, niewielkie.
  • Nos: czarny z otwartymi nozdrzami.
  • Długość życia: 13-16 lat.
  • Miot: 1-3 szczenięta (częściej 3).

Historia rasy

Jest możliwe, że rasa Shiba Inu jest najstarszą japońską rasą. Wzmianka o nim pochodzi z VI wieku pne. Psy rodowodowe, z których wyhodowano nowoczesną hodowlę, należały do ​​trzech głównych typów:

  • czerwony shinsu-siba;
  • ciemnoczerwone minibary;
  • czarno-biały sanin siba.

Uzyskana hodowla pozwoliła na ustawienie normy.

Standard psa Shiba Inu został zatwierdzony w Japonii w 1934 roku, a później zmieniony w 1987 i 1993 roku. Podczas II wojny światowej rasa była zagrożona, ale japońscy eksperci byli w stanie przywrócić populację. A teraz rasa jest uznawana przez wszystkie światowe organizacje psów. Dziś japońska rasa psów Shiba Inu jest powszechna na wszystkich kontynentach: wschodniej i zachodniej Europie, Azji, Australii oraz Ameryce Północnej i Południowej.

Osobliwości opieki

Czystość - główna cecha rasy Shiba Inu. Szczenię staje się takie już od 3 miesięcy. Dlatego w trosce o wszelkie problemy i funkcje. Problem Siba jest znacznie mniejszy niż w przypadku innych psów.

Wełna

Pielęgnacja włosów jest najtrudniejszą częścią opieki nad zwierzęciem jako całością. Japoński płaszcz husky z bardzo grubym podszerstkiem. Podczas okresu rozrodu, który odbywa się dwa razy w roku, wymaga czesania dwa razy dziennie. Innym razem - tradycyjnie 2-3 razy w tygodniu. Należy szczotkować w różnych kierunkach za pomocą różnych szczotek: metalowych i gumowych. Shibu nie musi przecinać, inaczej nie będzie spełniał standardu. Trzeba tylko przyciąć wełnę między poduszkami na nogach.

Uszy, oczy, zęby, pazury

Aby dbać o oczy i uszy, musisz kupić specjalne narzędzie w klinice weterynaryjnej. Raz w tygodniu należy wytrzeć wacikiem nasączonym produktem, oczami i małżami usznymi.

Jeśli często chodzisz z psem przez długi czas, pies miele swoje pazury na asfalcie, twardym podłożu. Dlatego też, co dwa tygodnie trzeba ciąć pazury specjalnym sekatorem.

Jeśli szlifowanie nie występuje, ponieważ spacerujesz z psem w parkach i na placach, biegnie, głównie na trawie, wtedy musisz częściej ciąć pazury. Zęby Sibe muszą zostać wyczyszczone. Aby to zrobić, należy zakupić specjalny pędzel i wkleić ze smakiem mięsa. Czyszczenie należy wykonywać raz na 3-4 dni.

Kąpiel

Często nie wolno kąpać psa. I nie ma takiej potrzeby. Jak już wspomniano, shiba jest bardzo miłym psem. Podczas spaceru nigdy nie wdrapie się w kałużę lub ziemię, pamiętaj, aby ją obejść. Wełna została zaprojektowana w taki sposób, aby wilgoć i mokry brud nie moczyły się, ale łatwo odpadały, gdy się otrząsnęły.

Zwierzę łapczy się samo. Kurz i brud drażnią zwierzę. Po przejściu pies układa się i przez długi czas myje łapy i pazury. Wystarczy więc dwa razy w roku kąpać Sibu-ina. Wyjątkiem jest poważne zanieczyszczenie (co jest mało prawdopodobne przy takim poziomie czystości).

Spacery

Psy potrzebują aktywnego stylu życia. Dlatego spacery powinny być częste i długie. Obowiązkowe aktywne gry. Pies potrzebuje większej aktywności fizycznej. Pies będzie wdzięczny właścicielowi, jeśli zabierze ją na poranny jogging, bawi się z nią na podwórku w porze lunchu i pracuje z nią wieczorem. Chodzenie musi być interesujące. Ważny jest efekt nowości: nowa trasa, nowa gra lub zabawka, nowe ćwiczenie. Musisz chodzić z psem na różnych rodzajach gleby: asfalt, kamienista gleba, trawnik, ścieżka w lesie. Ogólnie rzecz biorąc, dorosły pies powinien mieć co najmniej 1,5-2 godziny aktywnych spacerów dziennie.

Zasilanie

Japoński lubi - bezpretensjonalny w jedzeniu. Nie potrzebują odmiany. Zadowolony z małych porcji. Możesz karmić gotowe jedzenie, możesz jeść naturalną żywność.

Należy wziąć pod uwagę fakt, że jest to rasa psów alergicznych, dlatego najlepszą opcją dla żywności jest dobrze dobrana gotowa żywność z klasy super premium.

Od 8 miesięcy idź na dwa posiłki. Dorosły shiba potrzebuje 1-1,5 kubków paszy dziennie. Jeśli pies nie ukończył porcji, powinien zostać usunięty po 15 minutach. Możesz podać następny kanał.

  • każda żywność w temperaturze pokojowej;
  • "Naturalka" - od 1,5 roku;
  • mięso - tylko wołowina;
  • mięso pokrojone na małe kawałki, nie mielone;
  • mrożone mięso, zalać go wrzątkiem;
  • kości ptaków są zabronione;
  • zboża: tylko gotowane na parze "Hercules" lub gotowany ryż;
  • ryby rzeczne nie są dozwolone;
  • ryby morskie naprzemiennie z mięsem;
  • warzywa, owoce, warzywa blanszowane, surowe, z 3 kroplami oleju roślinnego;
  • gotowane jaja przepiórcze 1-2 razy w tygodniu z muszlami;
  • surowe jaja nie mogą;
  • mocno twarde sery, wędliny, słodycze, mąka, orzechy;
  • ostrożność przy mleku i produktach mlecznych - może być uczulona (testy przeprowadzane);
  • nie karm psa psem z rąk lub ze stołu;
  • obowiązkowe okresowe kompleksy witamin;
  • stały dostęp do czystej wody.
Psy mogą być podatne na otyłość. Dlatego musisz karmić tak, aby kręgosłup i żeberka i palpacyjnie, a nie wystawać. Czasami pies może być zachęcany przez przekąski, zwłaszcza gdy jest przeszkolony.

Temperament

W opisie rasy Shiba Inu zgodnie ze standardem zwraca się uwagę na charakter psa. W tym celu Japończycy używają trzech pojęć: dobrego charakteru, energetycznego spokoju i bezsilności.

Odnosząc się do pierwszego, można powiedzieć, że pies jest bardzo dobroduszny. Jeśli szanuje swojego mistrza, jest posłuszna i wierna. W tym samym czasie pełne posłuszeństwo nie jest słabością, ale wyrazem szacunku. Zwierzęta nie lubią nieuprzejmości i surowości, więc musisz nawiązać przyjazne lub partnerskie relacje z nimi. Bezduszność jednostek to naturalność, szczerość i prostota. Ale w tym samym czasie psy są dumne. Aby stłumić tę jakość, właściciel musi tylko zdobyć przychylność i zdobyć szacunek psa. Energiczny spokój można rozszyfrować jako odwagę i śmiałość w różnych sytuacjach. Ale pies nigdy nie pokaże tych cech bez oceny sytuacji.

Zrozumienie sytuacji - charakterystyczna cecha Siba. Ona wie na pewno, kiedy powstanie dla siebie, dla swojego pana, na pewno, gdy jest w niebezpieczeństwie. Jeśli coś zagraża jej lub jej bliskim, wierny obrońca się ujawni.

Powyższe cechy występują u dorosłego psa, a w okresie dzieciństwa i dorastania zwierzęta domowe wymagają bardzo ostrożnego podejścia do edukacji. Jeśli nie przyzwyczaisz psa do przestrzegania przepisów krajowych, nie przyzwyczajaj się do ludzi, nie wymuszaj na czas szacunku dla właściciela, nie będzie można poradzić sobie z nim w wieku dorosłym.

Nawet jeśli już wychowałeś psa, pozostanie on bardzo pewny siebie. Potrafi shkodit, nie słuchać, jeśli uważa, że ​​ma rację. Aby nauczyć psa wszystkiego, aby pomóc jej zrozumieć "może" i "nie", właściciel będzie potrzebował maksymalnej cierpliwości, dokładności, umiejętności, delikatności i ostrożności. Pies tej rasy nie chce nic dzielić: jego motto "moje jest tylko moje".

Jeśli coś ugryziesz, to "podlizyvatsya": jeździ, pieści, buduje grymasy, mówi jak ptak. Jeśli niewłaściwe zachowanie zostanie zignorowane, zostanie powtórzone. Pies jest aktywny, uwielbia się bawić. Jeśli właściciel podzieli się swoimi zainteresowaniami, podziękuje mu z szacunkiem, a zatem posłuszeństwem.

Możliwe choroby i trudności

Shiba Inu ma doskonałe zdrowie, nie ma żadnych nieprawidłowości genetycznych. Ale mogą pojawić się pewne problemy. Po pierwsze są to choroby dziedziczne. Po zdobyciu szczeniaka przejrzyj kartę zdrowia rodzica.

Wśród chorób dziedzicznych wyróżnione:

  • dysplazja stawu biodrowego;
  • naruszenie pigmentu skóry i sierści;
  • skrócony kręgosłup;
  • niedoczynność tarczycy;
  • zapalenie jajowodów;
  • choroba von Willebranda;
  • zwichnięcie rzepki itp.

Czasami pojawiają się problemy z widzeniem. Ponadto, jak już wspomniano, przedstawiciele rasy są podatni na alergie: żywność, szampon, chemia gospodarcza itp. Jeśli zdiagnozujesz chorobę na czas, możesz wyleczyć zwierzaka.

Szkolenie i edukacja

Charakter Shiba Inu determinował podejście do edukacji i szkoleń. Pierwszą rzeczą, którą musisz zrobić z Siba-Inu, więc ta edukacja, a potem szkolenie. Wykształcenie wykształconych psów ulegnie łatwiejszemu. Jeśli zaczniesz ćwiczyć psa, który nie jest przyzwyczajony do twojego zachowania, najprawdopodobniej przegrasz. Najpierw naucz swojego zwierzaka i upewnij się, że inni mieszkańcy domu. Proces socjalizacji przedstawicieli tej rasy jest niezwykle ważny. Następnie naucz zasady zachowania. Tutaj proces szkolenia rozpoczyna się od najprostszych poleceń: "do mnie", "siedzieć", "miejsce". Od najmłodszych lat do nauczania smyczy. W zatłoczonych miejscach wymagana jest smycz.

Nawet na etapie wychowania, chociaż intonacja jest już bardzo ważna. Zachęta - żartobliwy ton, delikatne słownictwo. Możesz mówić jak małe dziecko. Pies bardzo to uwielbia. Jeśli jesteś nieszczęśliwy, prośba psa o zrobienie czegoś nie jest tego warta, lepiej - surowy ton. Pies nie lubi "siedzieć w ignorancji". Użyj tego, aby pokazać, że jesteś nieszczęśliwy.

Siby są bardzo dumni i uparci. Aby osiągnąć sukces w treningu, trzeba włożyć dużo wysiłku, aby wykazać się maksymalną cierpliwością.

Wskazówka: bądź celowym i bezkompromisowym właścicielem, aby stać się niezależnym i niezależnym zwierzakiem. Jeśli musisz wziąć coś od psa, pamiętaj, aby dać w zamian to, co możesz zagrać.

Interesujące fakty na temat rasy

  • Pierwszy Shiba Inu był trzymany przez mnichów buddyjskich przed naszą erą.
  • Siba Inu praktycznie nie szczeka, ale potrafi tworzyć niesamowite dźwięki i kopiować ludzi.
  • Siba może zawodzić w nieludzkim głosie, jeśli jest zmartwiona lub pod wpływem stresu. Ponadto stres może powodować kąpanie się lub przycinanie pazurów, badanie przez weterynarza lub szczepienie.
  • W roli małego Hachiko w tym samym filmie nakręcili szczeniaka Shiba Inu, choć był to film o innej rasie. Twórcy obrazu zdecydowali, że szczeniaka do roli nie znaleziono.

Jeśli chcesz mieć wiernego przyjaciela i towarzysza, jeśli jesteś gotowy poświęcić mu maksimum wolnego czasu, jeśli jesteś gotowy, aby znieść złożoną naturę zwierzaka, kup Siba Inu. Będziesz uważny na psa, będziesz szanował jego niezależność, kochasz go wszystkimi jego wadami - będzie ci dziękować z szacunkiem, posłuszeństwem i lojalnością.

Akita Inu i Siba Inu: różnice

Japońskie psy Akita Inu i Shiba Inu (Shiba Inu) są bardzo popularne wśród hodowców i są oznaką wysokiego statusu społecznego właściciela. Obie rasy mają duży rodowód, sięgający czasów starożytnych. Wtedy człowiek właśnie zaczynał oswoić przedstawicieli plemienia psów. Rasy były hodowane w Japonii. Do tej pory przetransportowano stamtąd najlepszych przedstawicieli szczeniąt Akita Inu i Siba Inu.

Jeśli Akita Inu i Siba Inu są blisko - różnice są oczywiste.

Niedoświadczeni w "psiej sprawie" ludzie błędnie wierzą, że praktycznie nie ma różnic między Akita Inu i Siba Inu, i mieszają ich ze sobą. W rzeczywistości są to dwie zupełnie różne rasy, różniące się zarówno wyglądem, jak i cechami charakteru. W tym artykule przyjrzymy się cechom obu gatunków, a także pomożemy ustalić, który szczeniak jest odpowiedni dla Ciebie.

Akita Inu: opis rasy i cechy charakteru

Akita Inu to japońska rasa psów, wyróżniająca się swoim dziedzictwem kulturowym. Obecność takiego psa w domu jest nie tylko wskaźnikiem sukcesu właściciela jako konsumenta, ale także wyrazem jego wysokich wartości kulturowych i szacunku dla historii. Wynika to ze szczególnej roli Akity w wojnie rosyjsko-japońskiej, a także jej naturalnego pochodzenia.

Pochodzenie rasy

Główną cechą psów Akita Inu, która decyduje o ich wysokiej wartości jako zwierzęcia domowego, jest fakt, że nie był hodowany przez hodowlę. Rasa ta jest całkowicie stworzona przez naturę, a wraz z człowiekiem jej przedstawiciele zaczęli żyć tylko w wyniku długiego i sumiennego procesu udomowienia. Obecnie jest bardzo niewiele takich ras (nie sztucznie hodowanych), co podnosi ich wartość i autorytet w oczach hodowców psów.

Rasa Akita Inu ma ponad osiem tysięcy lat, a więc nawet przed nastaniem naszej ery archeolodzy po raz pierwszy odkryli jej szczątki wraz z resztkami ludzi pierwotnych. Pierwotnie Akita Inu to japońskie psy przystosowane wyłącznie do ochrony domów. Mieszkali u wybitnych obywateli i stanowili pewnego rodzaju atrybut statusu społecznego. Bogaci Japończycy luksusowo ubierali swoje zwierzaki, ustawiali je w oddzielnych pokojach w domach i umieszczali w nich służących, aby zaspokoić ich potrzeby. W nocy Akita Inu pilnowała domu swego pana, ostrzegała przed inwazją nieznajomych i bardzo agresywnie próbowała wejść w ich posiadanie.

Funkcja! Pomimo dość niskiego kosztu psa Akita Inu w porównaniu do kosztu Siba Inu, Akita Inu jest nieświadomie wyceniany znacznie wyżej ze względu na jego "znaczącą" przeszłość i status rangi psa. Z biegiem czasu porządek państwowy zmienił się w Japonii, a mniej zamożni obywatele stali się dostępni dla Akita Inu, ale wysoka ranga zabezpieczona przez tysiące lat nałożyła duży ślad na ich charakter.

Wiele lat później, rozprzestrzenianie się Akity w całym kraju dosłownie przełom w zwiększaniu liczby ras, osoby urodziły się jeszcze silniejsze, bardziej trwałe i szybkie. Hodowcy psów uważnie monitorowali "czystość" rasy i krzyżowali wyłącznie przedstawicieli czystej krwi.

Japońskie rasy psów

Powstała cała armia Akita Inu - potężne, zręczne, inteligentne psy przystosowane do ochrony własności i życia swoich panów. Te niezrównane cechy zachęciły Japończyków do tworzenia psów Akita wraz ze swoimi towarzyszami nie tylko w czasie pokoju, ale także na wojnie. Psy uczestniczyły w działaniach wojennych na równi z ludźmi, strzegąc i broniąc swoich mistrzów do końca. Przecież lojalność przedstawicieli tej rasy nie zna granic.

Akita Inu - dorosły

Z drugiej strony, pomimo zręczności i wytrzymałości Akity, zostały one całkowicie zniszczone podczas wojny. Liczba ras malała każdego dnia, a pod koniec wojny pozostało tylko kilka okazów, pilnie strzeżonych przez japońskich hodowców psów. Po wojnie wartość rasy wzrosła kilkakrotnie, teraz nie jest już tylko szeregowym strażnikiem psów, ale także psem - "bohaterem wojennym". Hodowcy zaczęli pilnie propagować liczbę szczeniąt wśród pozostałych osobników i odnieśli wielki sukces w tej dziedzinie. Wszystkie straty poniesione przez Akitę w czasie wojny zostały z nadwyżką zrekompensowane i urodziło się wiele rasowych szczeniąt, które wciąż poszukują wielu miłośników psów.

Cechy charakteru

Z natury Akita Inu moc jest bardziej prawdopodobna niż żartobliwa. Są dumni, ale oddani swoim panom psom, w każdej chwili gotowi oddać życie za mężczyznę. Nie oczekuj, że będą ścigali kij lub "bawią się" z właścicielem i dziećmi, jak szczenięta. Są świetnymi stróżami i są słusznie uważane za jedną z najlepszych ras - "nianie", ale są bardziej odpowiednie dla dzieci w wieku szkolnym niż dzieci w wieku przedszkolnym. Nigdy nie zareagują agresją na niezręczne dziecinne prowokacje, ale nie będą tego tolerować, po prostu ukryją się przed sprawcą w sekretnym miejscu. Ale wśród psów, które ratują i chronią życie dzieci pod nieobecność dorosłych - nie mają sobie równych, naprawdę można im zaufać, aby opiekowały się dzieckiem.

Akita Inu jest jedną z najlepszych ras - "nianie"

Jeśli chodzi o agresywność Akita Inu, warto zauważyć, że rasa jako całość prawie nie okazuje się wroga: ani ludziom, ani ich rodzinom. Akita jest bardziej prawdopodobne, że stopniowo przejdzie przez "psa zastraszającego" lub kota, niż odwzajemnia się.

Funkcja! Jedynym wyjątkiem jest sytuacja, w której Akita Inu może okazać się wyjątkowo okrutna i agresywna - jest to atak na własność właściciela lub na samego siebie. Pies będzie walczył do końca, broniąc tego, co zawdzięcza - i to jest kolejny powód, dla którego Akita Inu została zabrana na wojnę.

Jeśli interesujesz się kochającym pokój i spokojnym psem, wyróżniającym się oddaniem i lojalnością - Akita Inu niewątpliwie będzie doskonałą opcją. Ponadto wybór takiego psa jest doskonałą okazją do podkreślenia ich poziomu kulturowego.

Wygląd

Oglądany z boku pies ma zwartą budowę, mocną i dobrze rozwiniętą muskulaturę. Płaska i krótka pysk Akita Inu "wygląda jak" niedźwiedź, gęsta konstytucja - wilk.

Akita Inu szczeniak czarno-biały kolor

Osobliwości opieki

Akita Inu nie są wybredni pod ich opieką, ale domagają się przestrzegania pewnych funkcji w organizacji ich życia, w których czują się najlepiej. Przede wszystkim dotyczy żywności. Ze względu na to, że psy są pochodzenia japońskiego (choć można je kupić w dowolnym innym kraju) nietolerancja tłustych mięs jest ewolucyjnie zawarta w ich ciałach. Ich układ trawienny jest w pełni przystosowany do następujących produktów:

Głównie ich menu powinno składać się z tych składników żywności. Ale ponieważ rasa dostosowała się z czasem do nowych krajów i warunków istnienia, menu może również zawierać:

  • cielęcina, chuda wołowina;
  • kurczak;
  • zboża: kasza gryczana, proso, jęczmień;
  • buliony o niskiej zawartości tłuszczu;
  • produkty mleczne: mleko fermentowane, twarożek, ser.

Używanie następujących składników jest zabronione:

  • produkty mączne: makaron, chleb, bułki, ciasta;
  • tłuszcz, tłuste mięso;
  • słodki

Ważne! Suche jedzenie jest również surowo zabronione - pies i przewód pokarmowy mogą bardzo cierpieć. Jedynym dostępnym sposobem użycia jest zanurzenie w niewielkiej ilości mleka lub wody.

Oprócz codziennej diety zalecane jest prowadzenie sezonowych kursów z kompleksami multiwitaminowymi i mikroelementami. Głównie dzienna dawka Akita Inu powinna składać się z węglowodanów, a białko nie może przekraczać 20%.

Jeśli chodzi o spacery, Akita bardzo ich kocha, preferując długie. Pies musi być podawany co najmniej raz w tygodniu, aby biegać bez smyczy w celu złagodzenia nagromadzonego napięcia z życia w domu. Czasami możesz ćwiczyć i aktywnie grać.

Akita Inu na spacer

Zwiedzanie jest wymagane co najmniej dwa razy dziennie przez jedną godzinę. Wskazane jest, aby robić je na świeżym powietrzu, z dala od stoków i atmosfery gazowej. Zdrowe powietrze i obfitość tlenu natychmiast odzwierciedlają wygląd Akita Inu - jego wełna zacznie świecić i świecić.

Konieczne jest przeczesać psa dwa do trzech razy w tygodniu, przy pomocy różnej wielkości grzebieni przeciwko wzrostowi wełny. Podczas sezonowego linienia, procedura musi być wykonywana codziennie, czasami dwa razy (zależnie od indywidualnych cech psa).

Akita Inu preferuje pościel z naturalnych, łatwych w czyszczeniu tkanin, najlepiej na korytarzu. W takim miejscu, że pies otrzymał przegląd wszystkich pomieszczeń - to zaspokoi jego instynkt warty. Miot nie powinien znajdować się w pobliżu urządzeń grzewczych (suche powietrze wpływa na jakość wełny) i pod gołym niebem.

Pies potrzebuje swojego miejsca

Pies wymaga okresowego mycia. Dwa razy w tygodniu twarz zwierzęcia jest wycierane mokrą szmatką, a uszy czyszczone są raz w tygodniu wilgotną ściereczką lub wacikiem. Często nie zaleca się mycia psa - norma jest rozważana 2-3 razy w roku. Reszta opieki jest uniwersalna, podobnie jak w przypadku innych ras psów.

Cena psa Akita Inu

Koszt psa jest w pełni zdeterminowany głębokością jego karty rodowodowej, hodowli, w której urodził się i jest hodowany na świecie, a także zgodności parametrów osobnika przyjętego dla rasy. Średnio koszt Akita inu w Rosji wynosi około 10 000 rubli, ale może wzrosnąć do 30 000 ze względu na powyższe składniki ceny.

Siba Inu: opis rasy i cechy charakteru

Pomimo tego, że Shiba Inu i Akita Inu są do siebie bardzo podobne (z wyjątkiem rozmiarów), są to psy zupełnie różnych ras, silnie różniących się charakterem i pochodzeniem.

Pochodzenie Shiba

Rasa Siba-Inu ma około dwóch tysięcy lat. Została wyhodowana przez japońskich mnichów u zarania naszej ery wyłącznie w celu ochrony klasztorów. Ale jednocześnie głównym wymogiem dla osób, które mają zostać usunięte, były milczenie i niewielkie rozmiary. Uważano za niezwykle ważne utrzymanie atmosfery ciszy i spokoju w japońskich klasztorach.

Shiba Inu w całej okazałości

Ponadto pies powinien mieć fizyczną wytrzymałość, zwinność, zdolność reagowania. Potrzebowała tych cech, aby skutecznie wypełniać swoje obowiązki jako myśliwy.

Shiba Inu był wykorzystywany w polowaniach od niepamiętnych czasów

Shiba Inu to nie tylko psy stróżujące - to psy myśliwskie w połączeniu. Połączenie tych dwóch cech było wymagane przez japońskich mnichów. Kiedy w końcu wyhodowali wymaganą rasę metodą selekcji (przekraczając Akitę z innymi psami), żarliwie zachowali czystość krwi, hodując Sibu tylko w klasztorach. Pierwotnie Shiba Inu jest psem zakonnym i nie był dostępny dla zwykłych ludzi w Japonii.

Później własność Siboy stała się wszechobecna, wielu ludzi zdobyło ją jako ochroniarza terytorium, ale żarliwy temperament, niepokój i niezaspokojone pragnienie polowania wywołały w niej wybuchy agresji, które mogłyby być niebezpieczne dla wszystkich członków rodziny.

Uwaga, proszę! Jak zneutralizować nieprzewidziane możliwości myśliwego w Siba Inu powiedzą poniżej.

Dziś ten pies, podobnie jak Akita Inu, jest bardzo ceniony ze względu na cechy charakteru, a także łatwość trzymania w domu ze względu na niewielkie rozmiary.

Cechy charakteru

Dziś Siba Inu jest przede wszystkim psem myśliwskim i to właśnie ten fakt określa wszystkie cechy jego charakteru. Jest zwinna, zwinna, figlarna i bardzo aktywna. Nawet w wieku dorosłym zawsze aktywnie uczestniczy w grach, często podekscytowana, łatwo angażując się w walkę z innymi psami i ludźmi, którzy zagrażają dobru właściciela (tak pokazują się jej cechy strażnicze). Shiba jest bardzo oddanym psem, ona, podobnie jak Akita Inu, stanie do samego końca, broniąc swojej ludzkiej "rodziny" przed przestępcami. Pomimo gwałtownego usposobienia, w stosunku do dzieci nie jest agresywna, choć nie lubi nadmiernej czułości, ale woli gry. Ale jeśli dzieci zaczną denerwować ją swoimi "pociągnięciami" i uściskami, to nie będą wykazywać agresji - po prostu odejdzie.

Shiba Inu głównie pies myśliwski

Jeśli chodzi o nie represjonowany potencjał łowiecki, który powoduje agresję - można go zneutralizować za pomocą aktywnych spacerów. Wtedy agresywność zwierzęcia zanika, ponieważ z natury Siba-Inu jest bardzo dobroduszny i łatwo dogaduje się z ludźmi. Ta rasa psów ma wysokie zdolności intelektualne, może oszukiwać z właścicielem, żałośnie błagając o "kość" lub inną delikatność. Shiba Inu jest bardzo zabawna i idealna dla rodziny z małymi dziećmi.

Interesujące! Shiba Inu jest szczególnie zaniepokojony swoimi zabawkami, nie można jej zabrać. Ona sama przyniesie je osobie, aby ją zagrała. To pokazuje instynkt myśliwego - zabawka symbolizuje zdobycz.

Shiba Inu - czasami pies się uśmiecha

Wygląd

Pomimo niewielkich rozmiarów, Shiba Inu jest bardzo silnym i silnym psem. Podczas polowania może zabić nie tylko kaczkę, ale także większe zwierzę, gwałtownie atakując go, zadając głębokie obrażenia i utrzymując go, dopóki nie nadejdzie łowca.

Psy Shiba Inu mogą mieć inny kolor

Osobliwości opieki

Widząc, że Shiba Inu i Akita Inu są tego samego pochodzenia, ich preferencje żywieniowe są takie same. Podobnie nie zaleca się karmienia psa suchym pokarmem i tłustym mięsem. Może to osłabić jej zdrowie (cierpi na to przewód pokarmowy psa) i wywołać poważne choroby.

To samo dotyczy reżimu pieszego - tutaj potrzeby Siba Inu i Akita Inu nie różnią się zbytnio. Seebe wymaga codziennych, aktywnych spacerów, gdzie każdy musi trwać co najmniej półtorej godziny. Dwa - trzy razy w tygodniu pies musi biegać bez smyczy.

Shiba Inu na spacer

Uwaga, proszę! Zwiedzanie powinno odbywać się dwa razy dziennie: rano i wieczorem.

Wełna Siba, podobnie jak Akita, jest bardzo gruba, wymaga zabiegu czesania. Podczas wylinki prawie codziennie, w innym czasie dwa lub trzy razy w tygodniu. Stosowane są metalowe grzebienie, plastikowe grzebienie dla psów.

W pozostałej części - opieka jest podobna do opieki Akity, preferowaną lokalizacją łóżka jest korytarz z szerokim widokiem. Jedynym problemem, jaki może napotkać mistrz Siba, jest jej "pragnienie" butów.

Shiba Inu uwielbia gryźć buty

Ona może nosić ją po mieszkaniu i gryźć - tak objawia się jej instynkt myśliwski. Rozwiązanie tego problemu jest łatwe - kupić psa-zabawkę, który będzie miał okazję nosić wszędzie.

Cena Shiba Inu

Koszt Siba będzie znacznie wyższy niż w przypadku firmy Akita, pomimo jej "historycznych zalet". Możesz kupić psa w profesjonalnej hodowli na kwotę od 30 do 50 tysięcy rubli. Kwota będzie również różnić się w zależności od rodowodu psa i jego cech zewnętrznych.

Analiza porównawcza cech zewnętrznych

W 1992 r. Światowej klasy hodowcy doszli do wspólnej opinii na temat parametrów Akity i Siba, które charakteryzują ich czystość i idealne dopasowanie do rasy.

Tabela 1. Charakterystyka zewnętrzna psów rasy Akita Inu i Shiba Inu

Czytaj Więcej O Psach

Jak rodzić się u psów w domu?

Szkolenie Zazwyczaj psy łatwo rodzą i nie ma potrzeby, aby ktoś ingerował w ten proces. Wyjątkiem jest pierwszy poród, a także dostawa suk bardzo małych ras. W takich przypadkach powinieneś mieć telefon weterynarza pod ręką.

Teriery

Szkolenie Teriery - szczegółowy opis rasy, zdjęcia, filmy, cechy treści i przedstawiciele rasy Spis treści:Opis rasyNazwę rasy psa rasy Terier z języka francuskiego można przetłumaczyć jako "pies dobrze".