Karmienie

Odpowiedzi na wszelkie pytania

Zdarza się, że pies z jakiegoś powodu zaczyna kaszleć i sapać, jakby się dusił. Ale po pewnym czasie atak mija i nadal żyje normalnym życiem. Jeśli wydarzyło się to raz i nie powtórzyło się, to właściciel nie powinien się martwić, najwyraźniej jego pies właśnie dusił się. Ale kiedy kaszel, świszczący oddech i odkrztuszanie pojawiają się kilka razy dziennie, jest to niepokojące i wskazuje na problemy. Wielu właścicieli wpada w panikę, ponieważ nie wiedzą, dlaczego pies kaszle, jakby się dusi, co jest przyczyną powtarzającej się niedomykalności i nieprzekazywania świszczącego oddechu.

Pies ciągle kaszle, jakby się dusił

Jeśli kaszel występuje sam, bez innych towarzyszących objawów, kaszel może być spowodowany następującymi przyczynami:

  • Możliwe, że pies po prostu mocno naciągnął kołnierz;
  • Ciało obce wpadło do gardła psa: strzępek wełny, odłamek lub fragment kości;
  • Zimno, które może wystąpić z powodu hipotermii, na przykład po przejściu zimą lub jesienią w silnym wietrze lub mrozie;
  • Starzejące się psy mogą kaszleć z powodu obrzęku płuc, który występuje w przewlekłej niewydolności serca. Szczególnie wyraźne ataki po joggingu, chodzeniu i wysiłku fizycznym. Odkaszlnąć może towarzyszyć plwociny;
  • Psy, podobnie jak ludzie, mogą cierpieć na alergie. Alergenami są owady, dezodoranty, komary i kleszcze, leki przeciw pchłom. W reakcjach alergicznych innych niż kaszel występują kichanie i łzawienie oczu.

Adenevriosis u psów

Jeśli kaszelowi towarzyszy uwalnianie białej pianki z ust, może to być oznaką choroby zakaźnej. Bez względu na rasę i wiek, wszystkie psy podlegają "kaszelowi przedszkolnemu". Ta dolegliwość jest przenoszona przez unoszące się w powietrzu kropelki i dlatego postępuje w miejscach o dużym stężeniu psów. Podczas spaceru, nawet przy krótkim kontakcie z zarażonym osobnikiem, pies może ulec zakażeniu.

Kaszel i spienione wyładowania są pierwszymi oznakami adenevriosis, które występują po raz pierwszy 5-10 dni po zakażeniu. Później pojawiają się inne symptomy choroby: bezczynność, obrzęk węzłów chłonnych w pobliżu uszu i pod szczęką, niebo i migdałki zmieniają kolor na czerwony, apetyt zwierzęcia znika, a temperatura wzrasta.

Pies kaszle i uderza białą pianą

Oprócz adenevriosis, na tle banalnych zatruć o niskiej jakości żywności może wystąpić biała pianka z jamy ustnej z kaszlem. Wymioty mogą mieć różne kolory i fakturę. Nudności mogą wystąpić po posiłkach lub na czczo.

Nawet wyładowanie białej przezroczystej pianki lub wody jest niebezpieczne dla zwierzęcia, ponieważ może prowadzić do eksikozu. A czerwone, czarne i szare wymioty są sygnałem poważnych problemów. Na przykład, obecność chorób żołądkowo-jelitowych: zapalenie okrężnicy, zapalenie trzustki, wzdęcia jelitowe lub naruszenie funkcji wątroby lub nerek.

Zwierzę domowe może być chore z powodu przegrzania się na słońcu lub przedawkowania leków.

Zachowanie psa zmienia się z obojętnego na agresywne, zaczyna słabnąć, staje się trudne do przełknięcia nawet wody. Szczekanie staje się chrapliwe. Co gorsza: pies staje się niekontrolowany, pędzi do właścicieli, przestaje pić i jeść.

Z powodu wyczerpania choroba często kończy się śmiercią.

Pies kaszle i sapie

Zwierzę może cierpieć na ciągłe grzechotanie. Aby ustalić pochodzenie, które nie jest takie proste.
Grzechotki mogą być suche, mokre i świszczące, w zależności od przyczyny, która je spowodowała:

  1. Mokre rzęsy występują z powodu faktu, że powietrze w płucach psów jest zmuszane do przechodzenia przez nagromadzenie obcego płynu. W przypadku zapalenia oskrzeli, odoskrzelowego zapalenia płuc, krwotoku płucnego w płucach tworzy się krew, ropne wydzielanie, śluz, który gromadzi się i koliduje z normalną przepuszczalnością powietrza;
  2. Pojawia się suchy świszczący oddech ze względu na zwężenie światła oskrzeli lub tchawicy. Może również wystąpić, gdy obcy przedmiot utknie w górnych drogach oddechowych;
  3. Świszczące rzęsy mogą być spowodowane przez następujące choroby: porażenie strun głosowych lub zespół brachycefaliczny.

Kaszel, świszczący oddech, niedomykalność z białą pianą w przypadku robaków płucnych

Kiedy robaki są za duże, mogą dostać się do gardła psa, w wyniku czego próbuje pozbyć się ciał obcych poprzez kaszel i niedomykalność. Larwy pasożytów mogą żyć w płucach psa, tak zwane robaki płucne.
Oprócz kaszlu, rozładowania białej piany i świszczącego oddechu, jeśli jest ona uszkadzana przez robaki, pojawia się zaburzenie łaknienia, senność, zmiana pokrywy wełny i kał może krwawić.

Robaki mogą być różnych typów:

  • Toxocars and roundworms, które powodują toksokarozę i glistnicę;
  • Tasiemiec ogórkowy powodujący dipilidiozę. Pies martwi się niedrożnością jelit i swędzeniem odbytu;
  • Stosowane są przełykowe, przełykowe, u psów, kaszel, świszczący oddech, wymioty i problemy z przełykaniem pokarmu.

Kaszel, świszczący oddech i niedomykalność są dość powszechnymi objawami wielu chorób u psów, które nawet w całości nie są w stanie wskazać problemów. Dlatego diagnozowanie tylko tymi znakami jest bardzo trudne. Dlaczego pies kaszle, jakby dusił się przez kilka dni, może zostać poinformowany przez doświadczonego weterynarza po przeprowadzeniu odpowiedniego badania. Testy dla zwierząt domowych, kontrola górnych dróg oddechowych i obszaru gardła.

Wideo: rozwiązywanie problemów

W tym wideo weterynarz Anna Moshkina powie, dlaczego pies może okresowo kaszleć, wydając odgłosy chrząkania, jak pomóc zwierzęciu:

Kaszle u małych ras psów (York, Spitz, Toy Terrier).

Kaszel u psów miniaturowych nie jest rzadkością. A jeśli nagle zwierzę zaczęło wydawać szarpiące lub głębokie brzęczenie na wydechu, szczególnie męczące w nocy, jest to sygnał, że jest poważnie chory. Kaszel może przejawiać wiele problemów zdrowotnych.

Wirusowe choroby układu oddechowego w Yorku i Spitzu

Infekcje dróg oddechowych są często podatne na nieszczepione szczenięta i psy o słabej ochronie immunologicznej podczas kontaktu, szczególnie na wystawach. W przeciwnym razie taki kaszel nazywa się przedszkolem.

  • Ziołowe mieszanki na kaszel;
  • ciepłe mleko z miodem;
  • przeciwdrobnoustrojowe nawadnianie gardła;
  • witaminy;
  • leki rozszerzające oskrzela i antybiotyki w przypadku rozwoju zakaźnego zapalenia tchawicy lub zapalenia płuc;

Najważniejsze, aby nie rozpoczynać procesu i rozpocząć leczenie na czas.

Zapalenie tchawicy w wyniku stymulacji lub wdychania dymu (bierne palenie) w Yorku i Spitzu

Małe rasy, takie jak Chihuahua, York lub ten terier, są wyjątkowo pobudliwe i mogą reagować odruchowo z ochronnym kaszlem na kolejny "załamanie nerwowe" lub sąsiedniego palacza.

  • odpocząć;
  • pieszczoty;
  • oczyszczanie powietrza z nikotyny;

Trachea załamuje się

Ta szczególna przewlekła choroba jest najczęstsza wśród ras psów karłów: Szpice, Pudle, Teriery Yorsh. Ale nawet jamnik może nagle "dusić się w gęsinie" w stanie nadmiernego podniecenia lub kiedy napięcie smyczy staje się zbyt silne. Anatomiczna deformacja tchawicy, wyrażona w zwężeniu światła, jest wynikiem zmiękczenia pierścieni chrząstki. Ta wrodzona (genetyczna) wada prowadzi do zwiotczenia błony tchawicy podczas wdechu lub wydechu (w zależności od miejsca zapadnięcia się - w klatce piersiowej lub szyi tchawicy), która w kontakcie z błoną śluzową powoduje kaszel. Taką diagnozę przeprowadza weterynarz po diagnozie sprzętowej. Często patologia ta nie objawia się klinicznie przez całe życie i jest wykrywana dopiero po wystąpieniu zespołu przez wtórne czynniki bodźca: choroby górnych dróg oddechowych, niewydolność serca, nadmierne karmienie.

  • utrata masy ciała w otyłości;
  • użycie smyczy;
  • farmakoterapia zapalenia dróg oddechowych;
  • montaż implantów (stentów) w ciężkich przypadkach;
  • odbiór środków wzmacniających odporność (echinacea, mniszek lekarski, kanadyjskie hydrastis)

Zespół brachycefaliczny w Yorku, Spitz, terier z zabawkami

Shih Tzu, pekińczyk, mops - rasy należące do grupy brachycefalicznej, psy o skróconej formie czaszki, mają naturalną predyspozycję do tego. Ich płaski nos z krótkim nosem i winowajcą cierpienia chrapanie i specyficzny kaszel, który może rozpocząć się z 3-4 miesięcy. Ponadto taki odruch ma tendencję do intensyfikacji w ciepłej, deszczowej pogodzie.

  • czynnik fizjologiczny nie wymaga leczenia, ale dla celów profilaktycznych konieczne jest wykluczenie sytuacji wywołujących kaszel: stres, stany gorączkowe, duży wysiłek fizyczny;

Niewydolność serca

Kaszel serca jako konsekwencja niewydolności oddechowej może wystąpić u przedstawicieli małych ras psów po sześciu latach. Zwierzę kaszle, jakby zakrztusione.

  • konkretne leki, które zatrzymują objawy lub zmniejszają ich nasilenie;
  • łagodzi moczenie kaszlu z sokiem z cytryny: zmieszaj łyżeczkę w szklance wody łyżkę miodu i 0,5 łyżki. łyżki wyciśniętego soku z cytryny; Daj pić 3 razy dziennie.
  • musisz chronić psa przed niepokojami, aby nie zachęcać do aktywnego ruchu w upalne dni.

W przypadku wykrycia jakichkolwiek nieprawidłowości, należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem i przeprowadzić odpowiednie leczenie.

Pies kaszle, jakby się dusił: co robić i jak pomóc swojemu zwierzakowi

Każdy pies może być przytłoczony, a powodem tego jest wiele: pochopne wchłanianie jedzenia, entuzjastyczna zabawa, mały i bardzo interesujący obiekt znaleziony w domu. Kaszel w tej sytuacji jest bezwarunkowym odruchem, który pomaga oczyścić drogi oddechowe. Co jednak, jeśli pies kaszle, jakby się dusił bez wyraźnego powodu? Czy to oznacza, że ​​zwierzak ma problemy zdrowotne? Niestety, psy nie mogą nam powiedzieć, co im przeszkadza. Zobaczmy, jak odróżnić niepokój od naturalnego.

Zidentyfikuj przyczynę

Jeśli pies nie jadł ani nie wkładał niczego do ust, ale kaszleł i próbował coś wdychać, musisz znaleźć powody odstępstwa. Dla niedoświadczonego właściciela to zadanie może być przytłaczające. Poniżej znajduje się lista najczęstszych przyczyn. Należy jednak pamiętać, że lista ta jest daleka od kompletności i jeśli masz wątpliwości co do diagnozy zdiagnozowanej, lepiej skonsultować się z lekarzem i dokładnie sprawdzić założenie.

Pierwszym powodem do wykluczenia jest przeziębienie. Wielu właścicieli uważa, że ​​pies nawet hipotetycznie nie może złapać przeziębienia, ale tak nie jest. Ciało naszych zwierząt chroni układ odpornościowy, który jest w stanie poradzić sobie z większością negatywnych czynników. Zdarza się jednak, że kilka dobrych powodów zostało zestawionych, a immunitet zawodzi. Na przykład pies może przeziębić nawet latem, jeśli po kąpieli leży w przeciągu. Zimą szanse na złapanie przeziębienia są znacznie większe, szczególnie gdy zwierzę jest zimne lub bardzo aktywne w zabawie. Zimno może być konsekwencją hipotermii, jeśli pies pływa w zimnej wodzie.

Ważne! Pies może przeziębić się, spożywając zimne jedzenie i wodę. Dość często zwierzęta domowe zachorują po zjedzeniu lodów.

Jeśli uważasz, że twoje zwierzę jest zimne, musisz wykluczyć inny ważny niuans. Objawy podobne do ARD są podawane przez wiele wirusów atakujących układ oddechowy. Twoim zadaniem jest przeanalizować ostatnie 3-4 dni życia psa i ustalić, czy istnieją czynniki przyczyniające się do hipotermii. Jeśli ich nie było, należy założyć wirusowe lub bakteryjne ARD.

Taktyka leczenia przeziębienia zależy od przyczyny jego wystąpienia. W ostrych przypadkach przepisuje się antybiotykoterapię, ale jeśli charakter choroby jest wirusowy, takie leczenie będzie nieskuteczne. Oprócz głównego leczenia, pies jest przepisywany w celu usunięcia podrażnień z błon śluzowych i preparatów do odkrztuszania.

Prosty pies jest leczony ambulatoryjnie (w domu). W celu szybkiego powrotu do zdrowia zwierzę musi zapewnić wygodę i spokój. Jedzenie i napoje powinny być wyjątkowo ciepłe, wysokokaloryczne i łatwe do strawienia. Jeżeli do leczenia stosuje się antybiotyki, należy zachować ostrożność w celu przywrócenia mikroflory jelitowej.

Choroby wirusowe leczy się za pomocą specjalnych leków. Jeśli podejrzewasz, że kaszel Twojego zwierzaka jest powiązany z wirusem, nie powinieneś sam się leczyć. Podejrzewa się infekcję wirusową u zwierząt, które:

  • Nie otrzymały podstawowych szczepień ani ponownego szczepienia.
  • Kontaktuje się z nosicielami wirusa, chorobą występującą w ostrej postaci.
  • Mają dostęp do składowisk.
  • Kontaktował się z dzikimi zwierzętami, na przykład lisami, jeżami, białkami.
  • Mają słaby układ odpornościowy lub cierpią na poważną chorobę.
  • Po operacji, długoterminowej rehabilitacji lub leczeniu antybiotykami.
  • Długo nie miał okazji spać.
  • Nie osiągnął wieku jednego lub ośmiu lat lub więcej.

Kaszel, jak dławienie się psa, jest jednym z wczesnych objawów adenowirusów. Choroba jest bardzo zaraźliwa i wirusowa, przenoszona przez plwocinę, kał i unoszące się w powietrzu kropelki. Poza kaszlem, chory pies ma wzrost temperatury ciała, obfite wydzielanie z nosa, a czasem z oczu, wymioty, szybką utratę wagi, apatię, osłabienie, problemy z oddychaniem.

Upewniając się, że pies jest zdrowy, musisz wziąć pod uwagę inne, domowe powody. Jeśli pies kaszle tylko podczas chodzenia, upewnij się, że kołnierz nie jest napięty. W przypadku młodych psów, które ciągną za smycz, oczekuje się uduszenia z kołnierzem. W tym przypadku jedynym wyjściem jest edukacja psa i nauczenie go zespołu "W pobliżu". Jeśli jesteś chroniony przez dorosłego zwierzaka, a on nie chodzi dobrze na smyczy, dla jego szybkiego uczenia się warto rozważyć zakup szarpnięcia łańcucha, luźny kołnierz (uduszenie lub ringovka) lub parfory.

Ważne! Zgodnie z konwencjonalnymi norami, gdy kołnierz jest zapięty, dwa palce powinny swobodnie przepływać między nim a szyją zwierzęcia.

Dla psów z krótką szyją noszenie obroży jest z zasady niewygodne, dlatego najlepiej jest chodzić ze zwierzęciem w uprzęży. Dla psów o długiej szyi, na przykład dla chartów, należy wybrać specjalny, szeroki kołnierz. Podczas noszenia tego akcesorium nacisk jest rozprowadzany na dużym obszarze, dzięki czemu kołnierz nie przytłacza dróg oddechowych psa.

Kaszel po chodzeniu może wskazywać na alergię. Należy rozumieć, że pies może mieć odporność na żywność, narkotyki, pyłki, kurz, niektóre składniki chemiczne (które mogą znajdować się w ziemi). Najprostszy sposób diagnozowania i zatrzymywania alergii pokarmowych, z których może również rozwijać się kaszel. Jeśli reakcja organizmu nie jest związana z pożywieniem, identyfikacja alergenu jest przeprowadzana przez wykluczenie. Kaszel, który dręczy psa w porach roku, wskazuje na wyraźną alergię niezwiązaną z pokarmem, być może kurz lub trawy. Zwykle oprócz kaszlu z powodu alergii wskazany jest obrzęk błony śluzowej, ciężkie wydzielanie z oczu i nosa.

Ważne! Wiele psów uwielbia pływać w stawach i to jest dobre. Jeśli twój pies kaszle po kąpieli w tym samym stawie, powinieneś pomyśleć o możliwych przyczynach. W stojących zbiornikach wodnych woda jest przepełniona bakteriami, a wody rzek mogą zostać zatrute przez emisje.

Pasożyty mogą powodować dławiący kaszel. Zgodnie z zasadami trzymania zwierząt, profilaktyka robaków dożołądkowych odbywa się regularnie i co najmniej raz na sześć miesięcy (najlepiej raz na 3 miesiące). Silna infekcja robakami prowadzi do zatrucia i ogólnego złego samopoczucia. Pies zarażony robakami jest podatny na zaostrzenie się potajemnie występujących dolegliwości i infekcji wirusowych.

Według większości robaki żyją tylko w jelitach, ale to stwierdzenie jest dalekie od prawdy. Niektóre larwy pasożyta mogą podróżować z krwioobiegiem i osadzać się w płucach, sercu, wątrobie i mózgu. Ze zmianami w płucach, we wczesnych stadiach, pies kaszle, a ogólne objawy wskazują na zapalenie oskrzeli lub zapalenie płuc. Przy silnej inwazji na pasożyty jelitowe pasożyty mogą urosnąć do przełyku, co spowoduje odczucie duszenia się psa. Jeśli Twój pies nie otrzymał profilaktyki robaków od dłuższego czasu (ponad rok), należy ją wykonać bez zwłoki. Jeśli kaszel nie ustępuje, zdecydowanie zalecamy skontaktowanie się z lekarzem weterynarii.

Niekatywny kaszel, który pojawił się bez wyraźnego powodu, może wskazywać na niewydolność serca. Tak zwany kaszel serca wskazuje, że mięsień sercowy jest powiększony i fizycznie ściska tchawicę. Depresja zakończeń nerwowych tchawicy mówi mózgowi, że pies dusi się (coś utknęło w gardle i naciska), w odpowiedzi na ten sygnał pojawia się kaszel i próbuje uchwycić coś zablokowanego.

Kaszel serca występuje na tle wad zastawkowych, kardiomiopatii, uszkodzeń robaków serca. Ważne jest, aby ocenić obraz kliniczny jako całość, ponieważ przed pojawieniem się kaszlu (wzrost mięśnia sercowego) z pewnością przejawiają się inne objawy: letarg, zmęczenie, bladość błon śluzowych, duszność, arytmia itp.

Ważne! W przypadku kaszlu serca bardzo ważne jest prowadzenie leczenia objawowego, ponieważ skurcze mogą powodować bardziej poważne problemy z oddychaniem, takie jak obrzęk dróg oddechowych.

Niektóre rasy psów mają tendencję do odwrotnego kichania. Podczas ataku zwierzę zamarza, wygina grzbiet i kaszle z dziwnym chrząkaniem. Atak mija sam i dość szybko. Psy o krótkich twarzach i rasach karłowatych są skłonne do odwrotnego kichania.

Rasy psów z długimi włosami mogą kaszleć, ponieważ wełna jest zmiażdżona w ich żołądkach. W przeciwieństwie do kotów, psy nie lizają, ale mogą połknąć dużo wełny, jeśli są dotknięte przez pasożyty krwiopijne. Czworonóg skubie się, aby pozbyć się pcheł i mimowolnie połyka wełnę. Jeśli problem jest opóźniony, połknięte włosy są skumulowane i wywołują mdłości. Część włosów utknęła w przełyku, co wywołuje taki kaszel, jakby pies się dusił.

A może pies się zakrztusił?

Może się wydawać, że nie jest to całkiem rozsądne, ale czy jesteś pewien, że pies się nie dusił? W końcu zwierzę może coś połknąć, nie będąc pod twoim nadzorem. Prostym i bardzo typowym przykładem jest patroszenie kosza z apetycznymi kośćmi z mięsa i ryb. Ostre rurowe kości ptaka mogą ranić i utknąć w przełyku, co prowadzi do ataków bardzo silnego kaszlu, a nawet nudności. Jeśli przełyk jest podrapany, pies czuje, że coś utknęło w jej gardle (chociaż nic tam nie ma). Uczucie dyskomfortu minie, gdy błona śluzowa zostanie zaktualizowana, to jest po około 8-12 godzinach.

Kości ryby mogą zatopić się w miękkich tkankach przełyku iw tym przypadku pies będzie kaszleć tylko dlatego, że się dusi. Zastanów się, czy cienka kość rybna w zwierzęciu jest nierealistyczna. Możesz odpocząć, aby poprawić sytuację, karmiąc psa czymś nieuprzejmym, na przykład skorupą z chleba. Istnieje szansa, że ​​gruba żywność wyeliminuje drzazgi, przesuwając się w górę przełyku. Jeśli ta technika nie pomaga, należy skonsultować się z lekarzem.

Oprócz kości pies może zadławić się obcym przedmiotem, na przykład szczegółem od projektanta dziecięcego. Przy okazji, zwierzak może nie tylko połknąć coś małego, ale także wdychać ten obiekt nosem. Połknięty sznur doprowadzi do ciężkiego kaszlu. Nici nie przechodzą przez przełyk, ale gdy rozprzestrzenia się wzdłuż niego, a zakończenia nerwowe reagują bardzo mocno na to. Jeśli widziałeś psa połykającego nitkę lub świecidełko, pomocna będzie opisana powyżej metoda ze skorupą chleba.

Ważne! Nowe narodziny przełyku mogą powodować kaszel po jedzeniu. Powodem jest to, że pies naprawdę zakrztusił się, ale główna przyczyna jest znacznie poważniejsza.

Diagnoza i historia

Pojedynczy kaszel to wskazówka, że ​​lepiej podążać za zwierzakiem. Należy zachować ostrożność, jeśli niezrozumiały kaszel był obserwowany więcej niż raz w ciągu kilku dni, bezpośrednio po jedzeniu lub chodzeniu. Będąc w stanie zadławienia, pies jest bezsilny, potrzebuje pierwszej pomocy, a mianowicie:

  • Mały pies powinien być odwrócony do góry nogami, wstrząśnięty (prawie jak narzutka na łóżko) i poklepany po plecach (jako dziecko).
  • W przypadku ataku odwrotnego kichania musisz pomóc dziecku przełknąć ślinę lub głęboko i gwałtownie wciągnąć powietrze. Pomaga gładzić gardło lub ściskać nozdrza.
  • Dużego psa należy umieścić w pozycji stojącej, unieść jego tylną część i z wysiłkiem poklepać po mostku. Jeśli masz dość siły, pierwsza opcja jest istotna - odwróć ją, potrząśnij nią, poklep ją.
  • Ważne jest, aby pies nie zadławił się korzeniem języka.
  • Pies z krótkim pyskiem musi włożyć palec do ust i sprawdzić, czy drogi oddechowe są otwarte (dość często w takich rasach jest miękkie i długie niebo, które może fizycznie blokować drogi oddechowe).
  • W przypadku zatrzymania oddechu wykonuje się resuscytację - wentylację płuc i masaż zamknięty serca.

Po ustąpieniu ataku ważne jest, aby szybko poruszać się i pokazać psu lekarzowi. Dla weterynarza będzie znacznie łatwiej ustalić przyczynę ataku, jeśli pomożesz w przygotowaniu anamnezy: co pies jadł, gdzie chodził, jak się zachowywał, itp. Po udzieleniu pierwszej pomocy (najczęściej eliminacji objawów i środków uspokajających) lekarz zleci badanie. Domagaj się laboratoryjnych badań krwi, prześwietleń klatki piersiowej i ultrasonografii serca.

Przyczyny i leczenie kaszlu u psów: uwaga dla troskliwych hodowców psów

Czasami hodowcy psów spotykają się z takim problemem, gdy pies kaszle, jakby się dusił i próbował coś przekrzyczeć. Zwierzęta, w szczególności rodowodowe, potrzebują opieki nie mniejszej niż małe dzieci. Z tego materiału można zapoznać się z głównymi objawami i przyczynami kaszlu u psów.

Jakie są objawy?

Jeśli twój pies kaszle, jakby się dusił, najpierw musisz zrozumieć objawy. Kiedy zwierzęta dużych i małych ras silnie i stale kaszlą, plują śliną, pianą i chrząknięciem, może to wskazywać na poważne choroby. Eksperci identyfikują szereg znaków, które są dowodem pewnych problemów.

Dlatego przed podaniem swojemu psu lekarstw należy zdiagnozować jego stan zdrowia i zwrócić uwagę na związane z tym objawy:

  • jeśli pies pluje w górę, może mieć śluz z nosa w tym samym czasie;
  • kaszel u psów może towarzyszyć utracie wagi;
  • pies przestaje być aktywny, jak poprzednio, staje się ospały, a nawet przygnębiony;
  • podczas aktywnych zajęć i obciążeń przy jednolitym oddechu zwierzęcia;
  • z ust może się pienić, zwierzę może zwymiotować;
  • jeśli pies leży, oddychanie staje się szybsze;
  • świszczący oddech i kichanie.

Jeśli pies kaszle, jakby się dusił, sapał, kichał, wymiotował białą pianą, to trzeba go pilnie u weterynarza. Właściciel musi najpierw zwrócić uwagę na stan dziąseł zwierzęcia, może krwawić, pojawiają się owrzodzenia lub bledną. Często psy mają kaszel równolegle z podwyższoną temperaturą. A jeśli pies syczy i kicha, węzły chłonne również powinny zostać sprawdzone, być może wzrosły.

Ponadto istotną rolę w tym przypadku odgrywa rasa zwierzęcia, a także jego wiek. Jak pokazuje praktyka, zwierzęta niektórych ras są czasami zlokalizowane w określonych chorobach.

Co powoduje kaszel

Dlaczego pies kaszle? Większość hodowców błędnie uważa, że ​​kaszel u psów to nic innego jak zwykłe przeziębienie. Ale jest to zasadniczo błędne i nie powinieneś zapisywać swojego stanu zdrowia z powodu tego powodu.

Jak pokazuje praktyka, może być wiele powodów, wszystkie z nich są omówione poniżej:

  • czasami może to być cechą konkretnej rasy;
  • zapalenie migdałków;
  • choroby jamy ustnej;
  • wirusowe zapalenie tracheobronch;
  • choroby dziąseł i zębów;
  • rozprzestrzenianie się organizmów pasożytniczych;
  • zapaść tchawicy;
  • obrzęk płuc;
  • choroba serca;
  • reakcja alergiczna na cokolwiek.

Wirusowy kaszel

Jednym z najczęstszych powodów, dla których zwierzę może kaszleć, jest wirusowy kaszel. Zwykle ta choroba objawia się w postaci uwięzionego kaszlu lub zapalenia tchawicy i oskrzeli. Jak pokazuje praktyka, infekcja jest szybko przenoszona w wyniku kontaktu z zarażonym zwierzakiem. Aby twój zwierzak był chory, wystarczy minuta kontaktu.

Na najwcześniejszym etapie pies będzie kaszleć, jakby próbował coś przekrzyczeć. Po pewnym czasie zwierzę wymiotuje białą pianą. Pierwszą rzeczą, którą należy zrobić, to przewiezienie zwierzęcia do specjalisty, kolejne leczenie przeprowadza się dopiero po pełnym zbadaniu pacjenta przez lekarza.

  • W domu suchy kaszel u zwierząt jest leczony antybiotykami;
  • podrażniona tchawica zwierząt może być leczona specjalnymi lekami przeciwkaszlowymi;
  • jeśli pies syczy i wymiotuje białą pianą, leczenie można wykonać za pomocą leków przepisanych przez lekarza;
  • gdy zwierzę traci apetyt i odmawia jedzenia, uniemożliwia kontakt z innymi zwierzętami;
  • z powiększonymi migdałami lekarze przepisują zwykle leki wykrztuśne (wideo: Ludmila Podgaevskaya).

Uszkodzenia mechaniczne i ciała obce

Często zdarza się, że zwierzę domowe nie tylko kaszle, ale także sapie, z krwią wydobywającą się z jamy ustnej. Wygląda na to, że w tym przypadku przyczyną jest obecność obiektu osoby trzeciej w ciele. Wszyscy hodowcy wiedzą, że zwierzęta często połykają różne rzeczy, ale zwykle są trawione w żołądku. Tak więc, jeśli pies sapie, a krew jest wypuszczana z ust, to zdarza się to dość rzadko. Przyczyną może być uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego lub szybkie połknięcie pokarmu, co jest szczególnie ważne w przypadku zwierząt małych ras.

Podobny kaszel może również pojawić się w wyniku uduszenia z kołnierzem. Ponadto przyczyną może być guz lub obecność płynu w drogach oddechowych. W każdym razie jedyną rzeczą, którą należy zrobić, to zwrócić się o pomoc do specjalisty.

Główne objawy są następujące:

  • pies może próbować bekać;
  • pies sapie, wymiotuje, czasem piany;
  • zwierzę kicha;
  • ślinka do ust z krwią;
  • pies nie chce jeść ani pić;
  • pianka może się wyróżniać od nosa (wideo: dog-channel.tv).

Alergiczny kaszel

U szczenięcia iu dorosłego kaszel pojawia się czasami tylko w określonych porach roku. Jeśli tak, to najprawdopodobniej twoje zwierzę jest po prostu alergiczne. Jednak przyczyną objawu może być również reakcja organizmu zwierzęcego na ukąszenia różnych owadów. Ponadto przyczyną alergicznego kaszlu może być kurz lub niektóre substancje w diecie.

Samo podanie psa lub szczenięcia leku w celu złagodzenia objawów alergii nie jest rozwiązaniem. Aby leczenie było jak najbardziej skuteczne, najpierw musisz dowiedzieć się, dlaczego pojawiła się alergia. Oczywiście w domu jest to trudne. Jeśli zwierzę ma alergię na pokarm, można to zrozumieć zmieniając dietę. Jednak uzyskanie dokładniejszego wyniku szybko pozwoli tylko na badanie przez weterynarza.

Główne objawy kaszlu alergicznego są następujące:

  • u szczenięcia lub dorosłego psa rozpoczyna się łzawienie;
  • zwierzęce oczy mogą się rumienić;
  • zwierzę kicha;
  • czasami reakcja alergiczna objawia się wysypką na skórze.

Kaszel wywołany przez pasożyty

Poważniejszym problemem w tym przypadku są pasożyty. Jak pokazuje praktyka, zakażenie organizmu zwierzęcia pasożytami zwykle objawia się w przypadku, gdy osobnik dorosły lub szczenię żyje w niehigienicznych warunkach. W szczególności mówimy o takich pasożytach jak tęgoryjce i toksokary. Sam proces infekcji szkodliwym organizmem rozpoczyna się w chwili, gdy zwierzę przypadkowo połknie larwę lub pasożyta.

Pasożyt wnika do płuc przez krwioobieg. Nadmierne pasożyty u zwierząt mogą powodować zapalenie tchawicy i oskrzeli, a także inne procesy zapalne. Diastofilaroza powoduje robaka, który przedostaje się do krwiobiegu, gdy ugryzą go komary. Zawsze lepiej jest prowadzić profilaktykę niż później angażować się w leczenie.

Objawy kaszlu wywołanego przez pasożytnicze organizmy wymieniono poniżej:

  • kiedy pies leży, kaszel się zwiększy;
  • pies zaczyna dramatycznie tracić na wadze;
  • pies szybko się męczy;
  • zwierzak przeżywa trudności z trudem lub w ogóle nie może tego zrobić;
  • jeśli pasożyt serca, wówczas zwierzę może wykazywać drgawki, jak również światłowstręt;
  • wygląd zwierzęcia ogólnie pogarsza się.

Kaszel serca

Kaszel u psów objawia się z powodu uszkodzenia zastawki mitralnej serca. Z powodu tej choroby, płyn zaczyna gromadzić się w płucach zwierzęcia, które bardzo naciska na tchawicę. Ponadto może wystąpić kaszel serca w wyniku rozszerzonej kardiomiopatii, która jest charakterystyczna dla dużych odmian. Jeśli jesteś właścicielem szczenięcia lub małego psa ważącego do 7 kg, prawdopodobieństwo wystąpienia takiej choroby jest bardzo małe.

Główne objawy są wymienione poniżej:

  • płyn zaczął gromadzić się w jamie brzusznej;
  • dziąsła mają niebiesko-szary odcień;
  • aktywność zwierząt znacznie się zmniejszyła;
  • pies sapie, ma tępy kaszel;
  • wzrost intensywności (wideo: Ludmila Podgaevskaya).

Kaszel z powodu raka

Czasami problem może się objawić w wyniku choroby onkologicznej zwierzęcia. Z reguły w tym przypadku rasa nie odgrywa roli, zwykle problem przejawia się w starszym wieku. Rodzaje guza mogą być kilka, zależą od nich opcje leczenia. Na przykład, z pierwotnym lub wtórnym nowotworem, pies może stać się łatwiejszy, jeśli dasz mu sterydy. W każdym razie nie należy podawać sobie żadnych leków bez recepty lekarskiej.

Jak leczyć kaszel u psa, jeśli przyczyną jest gruczolakorak pierwszego rodzaju:

  • ze spadkiem aktywności i mobilności lekarze weterynarii zwykle przepisują leki rozszerzające oskrzela;
  • jeśli zwierzę ma duszność, wówczas sterydy mogą pomóc rozwiązać problem;
  • w przypadku arytmii najlepszym lekiem będą leki rozszerzające oskrzela.

Dog Cough Prevention

Jeśli pies łzy pieni się i kicha, co powinien zrobić hodowca w tym przypadku? Leczenie kaszlu u psów powinno odbywać się ściśle według wyników badania przez specjalistę, który najpierw zidentyfikuje przyczynę. Jeśli chodzi o hodowcę, powinien on przeprowadzić profilaktykę na czas, jest to jedyny sposób na zmniejszenie ryzyka choroby.

Co oznacza zapobieganie?

  • regularne kontrole u lekarza;
  • szczepienie zwierząt;
  • wdrażanie profilaktyki pasożytniczej;
  • dostarczanie zwierzęciu wszystkich niezbędnych witamin;
  • dostarczanie psu wysokiej jakości diet i warunków życia;
  • Zawsze zwracaj uwagę na zmiany w zachowaniu i aktywności psa.

Zapobieganie kaszlu, jako objaw kaszel "przedszkola", do pewnego stopnia może być w odpowiednim czasie szczepienia. Profilaktyka danofilariozy to regularne leczenie kroplami przeciwko pchłom, kleszczom i komarom.

Wideo "Z jakich powodów psy kaszlą?"

Odpowiedź na to pytanie można znaleźć na wideo (wideo Michelle Russian toy - opieka, szycie ubrań, zakupy).

Kaszel psa zdawał się dławić: leczenie i pierwsza pomoc

Kiedy rozpoczynamy zwierzaka, staje się pełnoprawnym członkiem rodziny. Dla wielu właścicieli ich psy, koty i inne zwierzęta bardzo szybko stają się jak własne dzieci. Są kochani, troszczyli się o nich i dbali o nich. Niestety, są też w stanie zachorować, czasami całkiem poważnie. Dlatego musisz być przygotowanym na niespodzianki i szybko rozpoznać objawy chorób u swojego zwierzaka. W końcu czasem pozornie niewinny kaszel sygnalizuje bardzo poważne problemy zdrowotne. Ostrzega przed reakcją alergiczną, chorobami serca, a nawet problemami z rakiem. Aby pomóc, naprawdę tylko przez określenie przyczyn problemu.

Jakie są powody kaszlu psa?

Najczęstszą przyczyną różnych ras jest przeziębienie.

Zdarza się, że pies był wykupiony lub chodził przez długi czas w chłodnym powietrzu i przeziębił się. Ale możliwe jest również przeniesienie wirusa z innego nośnika. Taką infekcją, która może przenosić się z jednej osoby na drugą przez unoszące się w powietrzu kropelki, jest wirus adenowirusowy. Często znajduje się w miejscach, gdzie zbiera się wiele psów.

Pies może przeziębić się podczas długiego spaceru na zewnątrz.

Kiedy kaszel jest obserwowany tylko na spacerze, warto sprawdzić oczy. Niewygodny kołnierz lub nie dopasowany do rozmiaru przeszkadza pełnemu przepływowi powietrza, nie pozwala na oddychanie. Często powodem jest to, że zwierzę ma coś utkwionego w gardle lub drogach oddechowych.

Alergia

Alergie u psów mogą występować na chemii gospodarczej.

Często objawem jest reakcja alergiczna na jeden z następujących czynników:

  • żywność;
  • pył;
  • chemia gospodarcza;
  • spray pcheł i kleszczy;
  • niektóre odmiany roślin;
  • ugryzienie przez owady.

Jeśli przyczyną jest alergia, wystąpią kichanie i silne łzawienie.

Układ sercowo-naczyniowy

Występuje kaszel z naruszeniem układu sercowo-naczyniowego.

Dziąsła mają niebieskawy odcień z chorobą sercowo-naczyniową.

W tym przypadku istnieje inny czynnik zewnętrzny, który sygnalizuje chorobę - dziąsła stają się szare i mają lekko niebieski odcień.

Kaszel nie jest chorobą, ale konsekwencje!

Konieczne jest regularne mierzenie temperatury Twojego psa.

Nie zapominaj, że kaszel to nie choroba, ale jej konsekwencja.

Z tego powodu oceniany jest ogólny stan pacjenta. Właściciel musi dokładnie obserwować zdrowie i zachowanie psa, a mianowicie:

  • regularnie mierzy temperaturę ciała;
  • sprawdzić jamę nosa i jamy ustnej pod kątem obecności ciał obcych, urazów lub krwawiących wrzodów;
  • sprawdź zewnętrzną część brzucha, sprawdź ją delikatnie badając dłońmi;
  • kontrolować wielkość węzłów chłonnych;
  • zwracaj uwagę na wszelkie inne objawy.

Wszystkie te działania i twoje obserwacje pomogą weterynarzowi szybko i dokładniej zdiagnozować. Należy pamiętać, że jeśli problem przejawia się systematycznie, a nie raz czy dwa, należy skontaktować się z weterynarzem. Niezależny wybór leków może spowodować nieodwracalną szkodę dla jego zdrowia. A w przypadku poważnej diagnozy, która nie została zdiagnozowana w czasie, byłaby śmiertelna.

Dlaczego pies kaszle, jakby się zakrztusił?

Charakter problemu pomoże określić przyczynę niezdrowego stanu. Jeśli pies kaszle, jakby się dusił, co robić w takich przypadkach? Zwróć uwagę na objawy. Główne oznaki poważnych naruszeń to:

  • obfite wydzielanie z nosa;
  • szybka utrata masy ciała;
  • zmniejszona aktywność, letarg i depresja;
  • podczas ćwiczeń rytm oddechowy nie jest przyspieszony, ale pozostaje jednolity;
  • ostre wymioty;
  • kicha, jest silne łzawienie.

Senność i depresja - główne oznaki poważnych naruszeń.

Ostry kaszel

Ostry kaszel może wystąpić z powodu obecności w gardle obcego obiektu.

Silny i ostry kaszel wskazuje, że coś przeszkadza zwierzęciu, próbuje pozbyć się środka drażniącego.

Najprostszym wytłumaczeniem takiego stanu jest obecność obcego obiektu w gardle. Często są to kawałki patyka, papieru lub polietylenu, resztki pękniętej zabawki lub resztki jedzenia, które nie przeszło do żołądka. Ten problem pojawia się ataki, w niektórych przypadkach towarzyszy uwolnienie piany, niewielka ilość krwi. Te same objawy są charakterystyczne dla zatrucia trucizną. Dlatego zauważając to zachowanie, szybko skontaktuj się z przychodnią weterynaryjną.

Ciała obce

Po wypiciu zimnej wody pies może złapać gardło.

Ciało zwierzątka czasami uważa stan zapalny migdałów obcym ciałem.

Jeśli w czasie upału twoje zwierzę piło zimną wodę, spożywało zimne jedzenie lub było bardzo zimno, mógł złapać przeziębienie w gardle. Na tym tle bóle migdałków i rosną. Wtrącają się, a pies próbuje pozbyć się problemu.

Worms

Problem jest również spowodowany obecnością w ciele dużej liczby robaków. Jeśli czas ich nie niszczy i nie prowadzi profilaktyki, pasożyty mogą rozprzestrzeniać się w całym organizmie, w tym w przełyku. Przy takim akcie chory próbuje je wyrzucić z siebie.

Psy na kaszel próbują pozbyć się robaków.

Co zrobić, jeśli pies nie może oczyścić gardła?

Pies powinien zostać sprowadzony do weterynarza w celu ustalenia dokładnej przyczyny kaszlu.

Kiedy twój pies kaszlał kilka razy, ale jego zachowanie się nie zmieniło, nie ma żadnych dodatkowych objawów choroby, nie jest to warte alarmowania.

Konieczne jest kontynuowanie obserwacji nie przez jeden dzień. Jeśli w tym czasie sytuacja się nie zmieni i pojawią się dodatkowe objawy (gorączka, duszność, ospałość i obojętność), skontaktuj się z weterynarzem.

Po zbadaniu specjalisty, aby dowiedzieć się dokładnej przyczyny i wyznaczyć niezbędny przebieg odzyskiwania. Niestety, wielu właścicieli zwierząt domowych ignoruje powagę sytuacji i ogranicza się do pójścia do apteki weterynaryjnej, aby kupić "jakąś pigułkę". Taka postawa czasami kosztuje życie twoich zwierząt, ponieważ nie jest możliwe ustalenie diagnozy na własną rękę.

Leczenie

Aby zapobiec kaszleniu, można zaszczepić psa.

  • Aby zapobiec kaszlowi przedszkolnemu (zapalenie tchawicy i oskrzeli) należy zaszczepić. Jeśli pies został już zarażony, leczenie odbywa się za pomocą specjalnych preparatów. Zapalenie oskrzeli wywołane przez pasożyty, wyeliminować środki przeciw robakom. Ale mogą być używane wyłącznie zgodnie z zaleceniami weterynarza. Rzeczywiście, do zniszczenia każdego rodzaju robaków wymaga osobnego leku.
  • Reakcje alergiczne mijają po wyizolowaniu pacjenta z bodźca. Zwierzę musi zmienić swoje środowisko, żywność, zmienić higienę lub odgrodzić się od innych alergenów.
  • Jeśli przyczyną jest choroba serca, leczenie przeprowadza się wyłącznie pod nadzorem lekarza. Przeprowadza egzaminy, przeprowadza niezbędne testy, dopiero po wyznaczeniu kursu rehabilitacyjnego i niezbędnych przygotowań.

Metody zapobiegania chorobom

Zapobieganie rozwojowi choroby jest znacznie lepsze niż jej zwalczanie. Proste metody zapobiegania pomogą wyeliminować czynniki, które przyczyniają się do obniżenia odporności, powodują, że organizm jest odporny na wirusy.

Nasi mali przyjaciele muszą być regularnie przyjmowani do rutynowych badań kontrolnych u weterynarza. Bardzo ważnym aspektem profilaktyki jest terminowe leczenie pasożytów. A także nie ignoruj ​​szczepień. Pomogą uniknąć wielu nieprzyjemnych niespodzianek. Dieta zwierzęcia powinna być pełna, należy regularnie stosować kompleksy witamin, szczególnie poza sezonem. Warunki życia powinny być bezpieczne: czyste, suche i ciepłe. Poświęć więcej czasu na spacerowanie po ulicy. Aktywność fizyczna i świeże powietrze mają pozytywny wpływ na zdrowie.

Dieta psa powinna być kompletna.

Właściciele psów muszą zrozumieć, że są odpowiedzialni za życie swoich małych przyjaciół. Muszą poświęcić czas, monitorować zmiany w zachowaniu i wyglądzie. Jeśli pojawi się jakakolwiek nieprawidłowość, skontaktuj się ze specjalistą. W końcu każda choroba jest łatwiejsza do pokonania, jeśli zdiagnozowana na początku jej rozwoju.

FORUM OF SPITIERS LOVERS NA UKRAINIE

Menu nawigacji

Referencje użytkownika

Ad

SZANOWNE FORUM GOŚCI. PO REJESTRACJI MOŻESZ KORZYSTAĆ Z FORUM W PEŁNEJ GOLUMII I UZYSKAĆ ​​DOSTĘP DO FORUM TEMATÓW ZAMKNIĘTYCH

Informacje o użytkowniku

Jesteś tutaj »FORUM MIŁOŚCI dla szpiców na Ukrainie» Kynologia ogólna »Jaka jest najbardziej groźna rasa szpic?

Co jest najbardziej zagrożonym szpicem rasy?

Wiadomości 1 strona 20 z 20

Udostępnij12011-10-17 23:46:12

  • Wysłane przez: AllMax
  • Spitz Lover
  • Lokalizacja: Kijów
  • Ostatnia wizyta:
    2016-08-01 23:15:23

Komunikując się z hodowcami i miłośnikami rasy szpic, często słyszę o różnych problemach, które zagrażają tej rasie. Proponuję omówić te problemy i postaram się je ułożyć zgodnie ze stopniem zagrożenia. A także kto widzi, jak radzić sobie z tymi problemami.

Moim zdaniem, przede wszystkim problemy zdrowotne. Szczególnie genetycznie przenoszony.

Udostępnij22011-10-18 23:02:12

  • Wysłany przez: Z Amber Haus
  • Spitz Lover
  • Lokalizacja: Biały Kościół
  • Ostatnia wizyta:
    2015-04-28 22:26:46

Większość szpiców ma doskonałe zdrowie.
Zasadniczo wszystkie problemy, z którymi borykają się ich właściciele, są wynikiem niewielkich rozmiarów tych psów i są również charakterystyczne dla wielu innych gatunków karłów.
Jeśli masz szpic po raz pierwszy, ta informacja będzie dla ciebie przydatna, a będziesz w stanie zapobiec chorobie psa na czas.

MAŁA ROZMIAR SZCZENIĄT.

Przeciętnie waga szczeniaka na szpic w wieku od 70 do 170 gramów. W dużych sukach (małe, 25-29 cm wzrostu), szczenięta ważą zazwyczaj ponad 100 g. Ale czasami rodzą się szczenięta ważące mniej niż 70 g, szczególnie dla psów o karłowatych i jasnych kościach, a także dla małych, których rodowody mają szpicowate karłowate.
Szczenię może początkowo rozwijać się normalnie, ale potem jego wzrost jest poważnie hamowany. Takie szczenięta mają często duże źródła. Dorosłe szpice o wysokości poniżej 18 cm (zwłaszcza suki) są wyjątkowo niepożądane. Te psy mają zbyt cienkie kości, wystające oczy, rozłożoną sprężynę. Taki pies może mieć słaby system nerwowy. Wszystkie wyraźne oznaki karłowatości sprawiają, że pies nie nadaje się do hodowli i wystaw. A jeśli właściciel nie dąży do tych celów, to jako pies - towarzysz, taki pies stworzy zbyt wiele problemów: powiązane problemy zdrowotne staną się integralną częścią twojego życia. Dlatego też, nabywając bardzo małego szczeniaka, ryzykujesz "rejestrację" u weterynarza.

ZALECENIA: w obecności niezbadanego fontanelu, chroń psa przed przypadkowymi uderzeniami w głowę; bardzo małe psy powinny być stopniowo i tak wcześnie, jak to możliwe, zacząć uczyć ludzi do towarzystwa, inne psy - przystosowanie społeczne zajmuje im znacznie dłużej; bardzo małe psy bardziej niż inne muszą organizować wysokiej jakości regularne karmienie i większą uwagę na ich zdrowie.

Najpoważniejsze problemy czekają niemal każdego właściciela miniaturowego szpica podczas zmiany zębów mlecznych na stałe. Bardzo często zęby mleczne mają bardzo długie korzenie, które uniemożliwiają ich terminową utratę, a także mogą zakłócać wzrost sąsiednich zębów stałych. Podczas zmiany zęba zalecam dodawanie wysokiej jakości leków wapniowych lub produktów mlecznych do karmy Twojego psa. Obserwuj, jak zmieniają się zęby! Jeśli zęby stałe rosną równomiernie, a zęby mleczne nie przeszkadzają w ukąszeniu, to nie ma się czym martwić. Często konieczne jest jednak usunięcie zębów mlecznych (zwłaszcza siekaczy), które siedzą zbyt mocno w szczęce i nie pozwalają na stały wzrost zębów, a także odchylają ich wzrost w bok. Kły i siekacze mogą zacząć rosnąć ukośnie. Pies z overbitem nie dostanie przyzwoitego znaku na wystawie. Jeśli zauważysz te problemy ze swoim szczeniakiem, natychmiast skontaktuj się z doświadczonym hodowcą lub weterynarzem. Powinno to poprawnie określić, które zęby powinny być najpierw usunięte.

Kolejny problem: kamień nazębny i zapach z ust. Może nawet pojawić się u młodego psa. Istnieją dowody na to, że jest to nie tylko konsekwencja niewłaściwego lub złej jakości karmienia, ale także predyspozycji genetycznych u wielu małych ras psów. Zęby powinny być regularnie czyszczone specjalnymi pastami dla psów. Jeśli tworzy się dużo kamienia nazębnego lub żółtej plastyki, należy przejść przez procedurę czyszczenia u weterynarza za pomocą narzędzi. Dobrze będzie później przetworzyć zęby psa specjalnymi środkami do ochrony przed szkliwem. Zapach może również występować u psów z zaburzeniami żołądka, jelit, wątroby i ogólnego metabolizmu. Dlatego ważne jest, aby mieć zrównoważoną dietę o odpowiedniej jakości. Jeśli kamień nazębny spowodowałby zapalenie i krwawienie dziąseł, będziesz musiał je leczyć, a być może jedynym wyjściem jest usunięcie niektórych zębów, na których kamień tworzy się najbardziej, a konserwatywne sposoby leczenia nie pomogą poradzić sobie z chorobą.

Psy w podeszłym wieku mogą doświadczać utraty zębów, jak również zmiany zgryzu z powodu wyrostków zębodołowych siekaczy lub osłabienia stawów żuchwy.

REKOMENDACJE: wybierz szczeniaka z odpowiednim głębokim zgryzem nożycowym i obecnością wszystkich siekaczy; nie wyciągaj zabawek z ust; obserwuj zmianę zębów u szczenięcia i jeśli podejrzewasz niepoprawne ugryzienie, natychmiast skontaktuj się z doświadczonym weterynarzem lub hodowcą; regularnie dbać o usta psa; daj swojemu psu suche przysmaki i kości z naturalnych żył do codziennego mechanicznego samoczyszczenia zębów; Użyj wysokiej jakości żywności i zbilansowanego karmy.

W przypadku Spitza oczy nie powinny być wystające, jednak u psów o bardzo krótkich twarzach również występuje. Takie oczy są podatne na urazy i stany zapalne. Ostatnio coraz więcej można znaleźć na wystawach z silnym wyładowaniem z oczu. Jest to prawdopodobnie spowodowane skrajną strukturą głowy: krótką kufą, bardzo ostrym stopem, wyraźnymi kośćmi policzkowymi itp. U psów o bardziej gładkich postaciach głowy zwykle nie obserwuje się łzawienia. Oczyszczenie z oczu, oczywiście, może być wynikiem zapalenia, suchej rogówki i urazu.

ZALECENIA: Nie kupuj szczeniaka z wyłupiastymi oczami; Jeśli pies ma nadmierne łzawienie, należy go leczyć miejscowo kroplami do oczu, które przywracają normalny stan rogówki i łagodzą stany zapalne; podczas podróży na wystawy, w upale, zimnie i przy silnym wietrze, należy z wyprzedzeniem stosować krople do oczu, ostrzegając przed podrażnieniami; z ciągłym stanem zapalnym należy skonsultować się z weterynarzem i zdać testy na prawidłowy dobór antybiotyków; przy stałym wypływie z oczu konieczne jest regularne czyszczenie obszarów podoczodołowych, aby nie występowało miejscowe podrażnienie; Nie pozwól, aby wełna, kurz i kosmetyki wpadły Ci w oczy.

U małego szczeniaka-szpica jest prawie niemożliwe określenie wrodzonych wad stawów. Jednak są one dość powszechne w tej rasie. Często występuje osłabienie więzadeł kończyn, podwichnięcie stawu kolanowego. Młody pies może wydawać się bezwładny podczas aktywnych ruchów. Jeśli wada nie jest bardzo wyraźna, to z wiekiem, przy dostatecznym rozwoju mięśni, będzie niewidoczna. Ale z dużymi obciążeniami stawu (ciąża i poród, nadwaga, ćwiczenia) będą okresowo manifestować. Aby zidentyfikować wady, połóż psa na płaskiej powierzchni i delikatnie ugnij i rozluźnij kolano. Chrupanie i kliknięcia w stawie, a także objawy bólowe wskazują na problem.

REKOMENDACJE: przy wyborze szczeniaka należy zwrócić uwagę na strukturę kończyn rodziców i ich ruchy - śródręcza nie powinny być zbyt nachylone, a stawy skokowe powinny znajdować się blisko siebie; tylne kończyny mają dobre mięśnie wolumetryczne, dobre wstrząsy są widoczne w ruchu; przednie nogi poruszają się prosto, nie rzucając się na bok; jeśli defekt stawu kolanowego jest silnie zaznaczony, wpłynie to na pracę kończyn tylnych - powiązane ruchy, kulawizny, falowanie;
Nie związuj swojej suki z producentami mającymi takie problemy; gdy znajdziesz defekty w więzadłach i stawach psa, monitoruj ich masę i rozwój fizyczny, dodaj chondroprotektory do żywności, unikaj skoków z wysokości i śliskich powierzchni; Jeśli podejrzewasz dyslokację, natychmiast skontaktuj się z lekarzem weterynarii.

ŻOŁĄDEK I INTESTINE. Otyłość.

Większość Szpiców jest bardzo bezpretensjonalna w jedzeniu. Mają rzadkie choroby metaboliczne, alergie. Dobry apetyt na szpic i nadmierne pobłażanie od właściciela z łatwością poprowadzi psa do beczki z nogami. Małe szczenięta mogą powodować zapalenie okrężnicy podczas przechodzenia z mleka matki na pokarm stały. Istnieją psy z predyspozycjami do zapalenia żołądka i zapalenia jelita grubego. Jednak występuje we wszystkich rasach.

ZALECENIA: małe szczenięta po odsadzeniu i przeniesieniu do właściciela powinny być stopniowo przenoszone na karmienie nowymi rodzajami produktów; produkty kwasu mlekowego i specjalne preparaty pomogą w dysbakteriozie; unikaj przekarmiania - nie musisz leczyć otyłości; jeśli twój pies ma zaburzenia trawienia, zapalenie żołądka z bólem, niedomykalność, słaby apetyt, powinieneś skonsultować się z weterynarzem i najprawdopodobniej powinieneś ponownie rozważyć dietę: od naturalnych produktów po gotową żywność lub odwrotnie, inny rodzaj pożywienia, wykluczenie tłustych i grubych pokarmów z diety.

Czasami zauważysz, że Twój szpic zaczyna się kaszleć podczas aktywnej gry, po jedzeniu i piciu, a kiedy jest zdenerwowany. Taki kaszel jest charakterystyczny dla psów, których chrząstka krtani ma otwarty kształt pierścienia. Ta anatomiczna cecha powoduje tymczasowy skurcz krtani, a pies kaszle, jakby chciał pozbyć się obcego obiektu i chrząka nosem.

ZALECENIA: Weź psa w ramiona, spróbuj go uspokoić głaszcząc gardło od góry do dołu; karmić i podlewać psa z wygodnego stojaka, tak aby nie musiał się pochylać; chciwy pies musi być karmiony oddzielnie od innych; zachowaj ostrożność podczas chodzenia przy zimnej pogodzie; w przypadku częstego kaszlu skonsultuj się z weterynarzem, aby wykluczyć chorobę serca i układu oddechowego psa, chorobę wirusową.

SPINNES są generalnie bardzo zdrowymi rasami. Szczęśliwy jest właściciel, który nie będzie musiał stawić czoła poważnym problemom zdrowotnym psa. Szpic psy żyją długo. Prawidłowo zaszczepione psy, jeśli "złapią" chorobę wirusową, wtedy łatwo ją tolerują i szybko się leczą. Szpic ma dobrą odporność. Oznacza to, że jeśli Twój pies nie ma wad wrodzonych, a Ty jesteś odpowiedzialny za jego zdrowie (w czasie odrobaczania i szczepienia, odpowiednio karmienia psa itp.), Będziesz miał długie szczęśliwe życie wraz z tym cudownym małym słońcem !!

Share32011-10-18 23:09:49

  • Wysłany przez: Z Amber Haus
  • Spitz Lover
  • Lokalizacja: Biały Kościół
  • Ostatnia wizyta:
    2015-04-28 22:26:46

Myślę, że BSD (łysienie) jest największym problemem szpiców.

Alopecia X w Szpicu Pomorskim
Informacje i krótki opis kursu "Choroby czarnej skóry" (AlopeciaX) w Szpicu Pomorskim.
Niestety w Rosji bardzo niewiele mówi się i pisze na ten temat.

Istnieją 2 typowe grupy.
Do pierwszych należą szczenięta Szpicu Pomorskiego, które nie tracą swoich szczeniąt jak zwykle w wieku 4-6 miesięcy Często takie szczenięta mają szczególnie grubą "wełnianą wełnę" i utrzymują ją do 9-15 miesięcy, po czym te włosy czołgają się, a skóra na gołych obszarach uzyskuje szaro-czarny kolor.
Druga grupa obejmuje psy, które mają normalną zmianę od szczeniąt do dorosłych W wieku 2-3 lat, te psy zaczynają pokazywać pierwsze łyse miejsca na tylnych łapach i bokach, włosy na ciele całkowicie znikają z czasem, czasami pozostają tylko na głowa i nogi (jak nagi chiński pies) Skóra w większości przypadków ponownie kwitnie w kolorze szaro-czarnym, dlatego ta choroba wśród hodowców zaczęła być nazywana "chorobą czarnej skóry". (BSD) "Czarna choroba skóry"
Obecnie oficjalną nazwą tej choroby jest "Alopecia X"). W większości przypadków choroba jest bardziej wyraźna u mężczyzn, ale występują również suki z objawami łysienia, które objawiają się najczęściej bezpośrednio po wieku szczenięcia lub w wieku 2-3 lat, jednak już znane przypadki manifestacji choroby w wieku 10-12 lat
Wszystkie badania krwi u takich psów i wszystkie testy wykazują jednak, że poza tymi zewnętrznymi objawami psy muszą być całkowicie zdrowe!
Niektóre psy mają niski poziom hormonu tarczycy, ale jest to cecha charakterystyczna dla pomeranetów, a pozostałe psy, które mają dokładnie takie same wskaźniki, mają jednak całkowicie zdrowy płaszcz!
Niektóre psy otrzymały leczenie tej choroby, zwiększono zawartość melatoniny we krwi, co pozwoliło uzyskać nieznaczną poprawę sytuacji, a także pozytywnie wpłynęło na kastrację, po jakimś czasie wełna tych psów znów się odrodziła.
Wiele pomarańczy z objawami BSD przeżywa zupełnie normalne życie, jednak konieczna jest uważna obserwacja i informacja o tym, jak choroba ta może wpływać na ogólny stan zdrowia organizmu, a także informacje na temat tych psów, które tracą włosy w starszym wieku.
Ta utrata sierści jest bardzo powszechna w rasach takich jak Szpic Pomorski, Keeshond, Samoyed, Pudel, Chow Chow, Siberian Husky.
Można przypuszczać, że w tym przypadku konieczne jest stwierdzenie naruszeń układu hormonalnego, którego do tej pory nie można w pełni zbadać. [/ Hide]

Właściciele psów z BSD, którzy nigdy nie słyszeli o tym, że ten problem jest typowym problemem rasy pomarańczowej, są często bardzo zaniepokojeni ciągłym myśleniem o przyczynach utraty sierści swoich pupili, a także niewątpliwie niepokoją się o problem i początkujących hodowców.

Czym nie jest Allopetion X

Alopecia X nie jest określeniem dla żadnego procesu wypadania włosów, którego przyczyny nie mogą być określone przez lekarza.
Ostatnio często dochodzi do krytyki (najpierw w USA, potem w Europie), a często diagnozuje się Allopecię X. Kiedy lekarz nie jest w stanie dokładniej określić przyczyn wypadania włosów.
Alopecia X nie jest określeniem pewnego rodzaju utraty włosów, a nie oznaczeniem predyspozycji do niej.To oznaczenie dobrze zdefiniowanego procesu utraty włosów Allopecia jest precyzyjnie zdefiniowana, a X oznacza, że ​​etiologia i patogeneza tego szczególnego procesu wypadania włosów wciąż nie mogą być wyjaśnione.

Często zadawane pytania.
Czy Allopecia X Contagious?

Na podstawie obrazu przebiegu Alopecia X ustalono, że nie jest zakaźny, nie może zostać zarażony, jest genetycznie zdeterminowany.

Czy właściwie nie dbam o płaszcz mojego psa?

Nie. Powód nie jest tym. Alopecia X nie może być wynikiem niewłaściwej pielęgnacji sierści, której właściciel nie ponosi winy.

Jeśli mój pies już całkowicie stracił wełnę, a jej skóra pociemniała, czy może być na zawsze, czy może wełna odrośnie?
Wielu właścicieli pomarańczy obawia się, że ich zwierzęta mogą na zawsze stracić wełnę, jednak doświadczenie pokazuje, że po pewnym czasie wełna może odrosnąć, nawet szybciej niż wcześniej.

Tłumaczenie z niemieckiego przez Julię Shibelbein
źródło -. faq-de.htm

Redakcja Z Amber Haus (2011-10-18 23:23:51)

Share42011-10-18 23:15:00

  • Wysłany przez: Z Amber Haus
  • Spitz Lover
  • Lokalizacja: Biały Kościół
  • Ostatnia wizyta:
    2015-04-28 22:26:46

Bardzo poważny problem, rozważam również zwichnięcie rzepki - Patellar Luxation.

Zwichnięcie rzepki lub przesunięcie rzepki w stosunku do normalnego położenia w bloku kości udowej jest stosunkowo częstą przyczyną kulawizn u psów małych i średnich ras.
Klinicznie choroba może wystąpić wkrótce po urodzeniu, ale najczęściej jest wykrywana po 4 miesiącach.

Zwichnięcie rzepki może być wrodzone (patologia rozwojowa) lub traumatyczne w swoim pochodzeniu.
Traumatyczne występuje u psów dowolnej rasy i zwykle występuje w wyniku uderzenia w boczną powierzchnię stawu kolanowego.

Istnieją zwichnięcia środkowe i boczne.

Medialne zwichnięcie rzepki jest najbardziej zauważalną oznaką odchylenia w rozwoju całej kończyny.
Przyczyna wrodzonego zwichnięcia nie jest precyzyjnie ustalona. Niewątpliwie dyslokacja wiąże się z nieprawidłowym rozwojem kończyny, co prowadzi do przemieszczenia kompleksu mięśnia czworogłowego (mięsień czworogłowy + rzepka + ścięgno rzepki). Choroba jest najczęściej obserwowana u małych psów, takich jak krasnolud i pudel zabawkowy, cavalier king charles spaniel, york-shir terrier, chihuahua i gryf. Występuje jednak również u psów większych ras: w bokserze, prostowłosym retriever, retriever Labrador, a także w rasach olbrzymich, takich jak św. Bernard, którego boczne zwichnięcie jest również związane ze zniekształceniem stawu kolanowego.

U psów z przewlekłym bezobjawowym zwichnięciem może pojawić się kulawizna po uszkodzeniu więzadła krzyżowego.

U niektórych psów występuje podwichnięcie rzepki. W takich przypadkach rzepka nie wypada z depresji bloku, a do momentu dojrzałości utykanie jest niedostrzegalne. Z upływem czasu chrząstka stawowa na krawędziach i rzepka ulegają zużyciu, powodując ból i kulawość.

Jeśli pacjent ma wrodzone zwichnięcie rzepki, właściciele zgłaszają sporadyczne "podskakujące" kulawizny, które następnie powstają, a następnie znikają kilka razy podczas ćwiczenia i nie dbają o psa.

Przy bardziej stabilnym przemieszczeniu, pies zwykle trzyma łapę w pozycji pół zagiętej: jeśli choroba jest obustronna, w tym przypadku spada ona na ziemię podczas chodzenia i skacze jak królik.

Boczne zwichnięcie wrodzone powoduje cięższe zaburzenia niż przyśrodkowe. Nadwichnięcie rzepki może powodować postępującą kulawość, która zwiększa się wraz z wysiłkiem i powoduje sztywność po odpoczynku.

Badanie kliniczne ma na celu wykluczenie innych możliwych przyczyn kulawizny, takich jak choroba Legg-Calvet-Perthes i inne czynniki komplikujące, takie jak zwichnięcie stawu biodrowego lub uszkodzenie więzadła krzyżowego.

Zwichnięcie rzepki jest podzielone

Pierwszy stopień
Okresowe przemieszczenie rzepki może od czasu do czasu wywołać u psa łagodną kulawość. Rzepka lub rzepka może z łatwością przesunąć się z normalnej pozycji do rowka blokowego, szczególnie gdy noga psa jest rozluźniona. Patella okresowo powraca do swojej normalnej pozycji. Nie ma chrupania (tj. Nie ma widocznego tarcia między rzepką a powierzchnią kości uda), zatem stan stawu kolanowego jest zadowalający w czasie badania. Przyśrodkowe lub rzadziej występujące boczne odchylenie kości piszczelowej jest minimalne i obserwuje się tylko niewielki obrót kości biodrowej. Gdy staw kolanowy jest rozluźniony lub noga psa jest wysunięta, znajduje się w linii ze stawem kości piszczelowej.

Drugi stopień
Występuje nawracające przemieszczenie rzepki, które w niektórych przypadkach staje się prawie stałe. Pies okresowo nie wchodzi na stopę. W takich przypadkach ręczne zmniejszanie kości piszczelowej na zewnątrz uda, zazwyczaj pod znieczuleniem, może pomóc w zmniejszeniu stopnia przemieszczenia. Innymi słowy, jeśli ręcznie obrócisz kości piszczelowej do normalnej pozycji, rzepka kolankowa powinna znaleźć się na swoim miejscu. Jeśli jednak w przyszłości zmieni się pozycja kości piszczelowej, rzepka zmieni się ze swojej normalnej pozycji.

Przy określonym stopniu przemieszczenia rzepki, środkowe odwrócenie piszczeli nie jest większe niż 30 stopni, a także może występować niewielkie odchylenie w kierunku środkowym stawu biodrowo-udowego (to znaczy, że czubek piszczeli jest skierowany do wewnątrz, a grzbiet kości, zwany stawem biodrowym, zmienia się jego pozycja względem normalnej). Podczas gdy rzepka przemieszcza się w kierunku środkowym, staw piszczelowy nieznacznie obraca się na zewnątrz. Jeśli to zjawisko wpływa na stawy obu tylnych nóg, główny ładunek jest przenoszony na przednie nogi psa.

Wiele psów z przesunięciem drugiego stopnia rzepki czuje się całkiem zadowalająco przez wiele lat, ale stałe przesunięcie rzepki w kierunku środkowym w rowku stawu kolanowego wywołuje tarcie rzepki na guzach kości i erozję powierzchni rzepki i kości.
Rezultatem jest chrupnięcie, które poprawia się, gdy próbujesz zwrócić rzepkę do miejsca ręką lub pocierając powierzchnię rzepki i grzbietu kości biodrowej. Może to spowodować nieodwracalne zmiany w stawie po kilku latach.

Trzeci stopień
Rzepka zawsze znajduje się w pozycji przesuniętej, a obrót kości biodrowej i odchylenie grzbietu kości od pionowej linii wynosi od 30 do 50 stopni. Oznacza to, że grzebień biodrowy nie jest ustawiony prawidłowo i jest jeszcze bardziej przesunięty niż w drugim stopniu. Chociaż przemieszczanie rzepki z danym stopniem jest stałe, psy często kontynuują wchodzenie na stopę, ale przez większość czasu oszczędzają ją i utrzymują w pozycji pół zagiętej. Staw znajdujący się poniżej kolana nie znajduje się już w płaszczyźnie pionowej, ale porusza się w prawo lub w lewo od swojej normalnej pozycji. W tym przypadku rowek (w którym znajduje się rzepka), który tworzy grzbiety kości, staje się bardzo wąski i prawie płaski.

Czwarty stopień
Jest to najcięższy stopień przemieszczenia rzepki, w tym stopniu rzepka zawsze znajduje się w pozycji odsuniętej. Kość biodrowa jest skierowana do wewnątrz, podczas gdy staw i kość mogą mieć odchylenie od pionowej płaszczyzny od 50 do 90 stopni. W tym przypadku rzepka znajduje się bezpośrednio nad stawem biodrowym, po wewnętrznej stronie uda, i można ją wykryć palpacyjnie. Rowek w grzebieniu kości biodrowej, gdzie powinna znajdować się rzepka, jest pusty lub wybrzuszony, wypełniając go substancją kostną. Pies jest bardzo kulawy i prawie nie wchodzi na bolącą nogę.

Jak pomóc psu: operacja, suplementy lub nic!

Wraz z tym, istnieje kilka stopni ciężkości tej choroby, należy również wziąć pod uwagę wiek psa chorego w badaniu klinicznym. Szczenięta mogą wykazywać oznaki tej choroby od pierwszych dni, kiedy zaczynają chodzić. Zasadniczo, stopień ciężkości rzepki jest wysoki - trzeci lub czwarty.
Z drugiej strony, młode psy z drugim lub trzecim stopniem mieszania rzepki mogą utulać się okresowo przez całe życie, a ich właściciele prowadzą ich do weterynarza tylko na starość, gdy ich stan się pogarsza i nie staną na nogach. Dalszy postęp choroby w czasie wyraża się w tarciu rzepki na grzbietach kości, któremu towarzyszy chrupanie i ścieranie ich powierzchni.

Istnieje jeszcze trzecia opcja - kiedy choroba jest wystawiona na działanie psów w starszym wieku, z przesunięciem rzepki równym pierwszemu lub drugiemu stopniowi. Wykazują oznaki kulawizny po niewielkich obrażeniach lub nadmiernej aktywności.

Istnieją różne techniki chirurgiczne do korekcji przesunięcia rzepki w zależności od przyczyny i ciężkości zwichnięcia. Lekarz weterynarii może sam rozwiązać problem lub skierować cię do węższego specjalisty - ortopedy. Badanie rentgenowskie stawu biodrowego i kolanowego jest najbardziej informacyjną metodą kompletnej diagnozy stanu i nasilenia choroby u psa.

Suplementy takie jak glukozamina i chondrotin mogą pomóc w poprawie stanu chrząstki, więzadeł i stawów. Prawdziwe badania tych suplementów nie zostały jeszcze zakończone, ale na pewno nie zaszkodzą Twojemu Francuzowi, ale najprawdopodobniej pomogą! Dawkowanie będzie przepisywane przez weterynarza, możesz też używać leków nie-weterynaryjnych i ludzi - to będzie cię kosztować mniej.

Ale pamiętaj, aby przestrzegać dawkowania zaleconego przez specjalistę i przy najmniejszych oznakach biegunki, skontaktuj się z weterynarzem.

Jeśli zwichnięcie rzepki powoduje powtarzające się lub uporczywe objawy kliniczne, wskazana jest operacja.

Dzięki leczeniu chirurgicznemu rzadko można wyeliminować wszystkie istniejące zmiany.
Celem interwencji jest przywrócenie w miarę możliwości normalnej funkcji kończyny.
Celem operacji jest przywrócenie normalnego mechanizmu prostowania mięsień czworogłowy.
Nie należy opóźniać operacji, ponieważ może to prowadzić do dalszej deformacji kości. W niektórych przypadkach choroba objawia się w bardzo młodym wieku i warto poczekać, aż pacjent ma 5-6 miesięcy.

Techniki chirurgiczne stosowane w leczeniu obejmują

-wzmocnienie poprzecznego prostownika retinaculum jest tworzone przez kapsulektomię lub nałożenie otoczki;
-eliminacja przyśrodkowej prostownicy jest wykonywana poprzez oddzielenie miejsca zajęcia mięśnia czaszki od krawca i kontynuowanie linii nacięcia wzdłuż granicy przyśrodkowej głowy czworogłowego uda;
-wzrost rowka w główce stawowego końca kości;
-transpozycja chropowatości piszczeli;
-korekcyjna osteotomia.

Przez kilka tygodni po operacji można zastosować bandaż podtrzymujący. Obciążenie jest ograniczone przez 4-6 tygodni, a następnie stopniowo wzrasta.
U psów z obustronnym zwichnięciem, pomiędzy operacjami w każdym stawie kolanowym powinno upłynąć 6-8 tygodni.

Powikłania patologii i leczenie obejmują ponowne zwichnięcie rzepki i niemożność całkowitego zgięcia stawu kolanowego.

W większości przypadków rokowanie jest dobre, a około 90% zwierząt przywraca prawidłowe lub prawie normalne funkcje kończyn w ciągu 2-3 miesięcy po operacji. Rokowanie w większości przypadków zależy od ciężkości patologii, czasu trwania choroby i czasu operacji.

Uważa się, że zwichnięta rzepka jest chorobą dziedziczną, więc pies z taką chorobą musi być ograniczony. W tym samym czasie mechanizm dziedziczenia nie jest w pełni zrozumiały, ale przypuszczalnie jest poligeniczny, tj. jest związany z więcej niż jednym genem, np. z dysplazją.

Zaleca się sprawdzenie wszystkich szczeniąt u weterynarza w celu identyfikacji tej choroby.

na materiałach Kozhevnikova E.The.
Journal Zdrowsze francuskie.
i kliniki vesta-med.ru

Redakcja Z Amber Haus (2011-10-18 23:23:31)

Share52011-10-18 23:21:52

  • Wysłany przez: Z Amber Haus
  • Spitz Lover
  • Lokalizacja: Biały Kościół
  • Ostatnia wizyta:
    2015-04-28 22:26:46

Choroby dziedziczne Szpice

Czasami pojawiają się problemy związane z błędami hodowców. Są to choroby określone przez dziedziczność.
Te lub inne choroby wrodzone często występują w każdej rasie. Na przykład u psów o krótkich ogonach z zakorkowanym ogonem (angielskie i francuskie buldogi, Boston teriery), jak również w mopsach, West Highland White Terrier i Yorkshire terrier, kręgi są podzielone. Piękne niebieskie oczy Husky często podlegają chorobie genetycznie zdeterminowanej. Ryzyko przepukliny dysku jest bardziej prawdopodobne w jamnikach, Pekinie, Bigley i Cocker spanielach. Dysplazja stawów biodrowych owczarków niemieckich, labradorów, psów Bordeaux i wielu innych ras psów stała się mową miasta. Wymienić całą różnorodność chorób dziedzicznych w tej książce jest niemożliwe. Aby uzyskać informacje na temat tych chorób, konieczne jest odwołanie się do specjalistycznych publikacji na ten temat.

Pomimo możliwych problemów, atrakcyjność dla psów psów jednej lub drugiej rasy jest czasami tak duża, że ​​negatywna wiedza na temat charakterystyki rasy nie może uniemożliwić nabycia przedstawicieli ras mających predyspozycje do określonej choroby. Jeśli dana osoba zdecyduje się na jamnika, nie zostanie zatrzymana przez informację, że jest bardziej prawdopodobne, niż na przykład foksterier, do nabycia przepukliny krążka międzykręgowego. Odpowiedzialny właściciel będzie szukał takiego szczeniaka, którego przodkowie nie cierpią na taką chorobę.

Hodowla i rozmnażanie chorób genetycznych u rasy może być w pewnym stopniu zawieszone, jeśli ściśle monitorują występowanie negatywnych cech dziedzicznych i nie obejmują zwierząt o słabym dziedzictwie w hodowli. Przy pozyskiwaniu nowych producentów hodowca powinien dołożyć wszelkich starań, aby ustalić możliwy niepożądany spadek. Konieczna jest ścisła ocena potomstwa nieznanych psów, w czasie, aby usunąć nośniki problemowego genomu z użytkowania hodowlanego. Konieczne jest ścisłe hodowanie psów z hodowli, a nie wykorzystywanie jako psów hodowlanych o ujemnych cechach genetycznych.

W niektórych krajach, na przykład w Wielkiej Brytanii, istnieje konsultacja genetyczna dla hodowców, która zawiera wszystkie dane dotyczące występowania niektórych dziedzicznych chorób keeschond i pomeranty. Płacąc pewną ilość pieniędzy, hodowca może uzyskać odpowiedź na temat prawdopodobieństwa wystąpienia psów z pewnymi dziedzicznymi problemami, jeśli zdecyduje się związać określoną sukę z pewnym psem. Oceniając ryzyko, planuje dalsze rozcieńczenie.

Szpice, jak wspomniano powyżej, są początkowo bardzo zdrowymi psami. Jednak przez ponad sto lat były one hodowane metodami sztucznej selekcji, dlatego też, podobnie jak inne psy rasowe, nie są pozbawione pewnych negatywnych cech związanych z dziedzicznością. Większość wrodzonych anomalii nie wpływa w szczególny sposób na funkcje życiowe organizmu, a pies może żyć długo szczęśliwym życiem wraz z kochającym właścicielem z uwagą i na czas korektą niektórych dziedzicznych problemów.

Spośród poważnych chorób występujących w szpicach i mających charakter genetyczny można zauważyć epilepsję. Choroba ta jest dziedziczna, więc psy o podobnych problemach nie mogą się rozmnażać. To kolejny powód, by kupować psy od odpowiedzialnych hodowców. Napady padaczkowe występują częściej u psów w wieku powyżej dwóch lat. Pokazano, że mężczyźni częściej chorują niż suki. Objawy padaczki często występują z niekorzystnymi wpływami zewnętrznymi - nieodpowiednim karmieniem, sytuacjami stresowymi.

Problem dysplazji stawu biodrowego jest wspólny dla wszystkich ras. W tej chorobie staw biodrowy tworzy się nieprawidłowo. W rezultacie zaburzany jest ruch kończyn tylnych i zdolność psa do długiego biegu. Wiadomo, że ryzyko choroby jest znacznie większe u psów cięŜkich, przedstawicieli duŜych i duŜych ras. Często dysplazja u szpica praktycznie nie objawia się zewnętrznie, ponieważ rozmiar i struktura psa może kompensować słaby, a nawet średni stopień choroby. Ryzyko dysplazji u szpica w ogóle można ocenić jako poniżej średniej. Jednak w wielu krajach wszyscy producenci mogą się rozmnażać dopiero po obowiązkowej diagnostyce rentgenowskiej dotyczącej braku tej choroby. W naszym kraju testowanie szpica na obecność dysplazji nie jest jeszcze praktykowane. Ponieważ większość żywego inwentarza pochodzi od zdrowych pod tym względem psów importowanych, ten problem nie jest jeszcze istotny.

Zakłócenie funkcjonowania tarczycy i nadnerczy jest kolejną chorobą dziedziczną odnotowaną u szpiców. Pogarsza to jakość sierści psa. Choroba jest praktycznie nieuleczalna, możliwa jest tylko korekta hormonalna, która nie zawsze jest skuteczna. Jedyny sposób na walkę - wyjątek od hodowli psów o podobnym dziedzictwie.

Wrodzone przepukliny mogą być związane z wadami ściany brzusznej, nieprawidłowym tworzeniem mostka. Duże przepukliny pępkowe mogą wskazywać na wrodzone wady serca i wiele innych chorób. Dlatego psy z takimi wadami wrodzonymi nie powinny być wykorzystywane do hodowli. W tym samym czasie przepuklina jest wadą łatwo usuwalną. Po odpowiednim zabiegu pies staje się pełnoprawnym towarzyszem i zwierzakiem.

Mały i karłowaty szpic, podobnie jak inne psy o wyjątkowo małych rozmiarach, może mieć problemy z normalnym tworzeniem kości czaszki. Często dochodzi do powolnego zarastania wiosną. U szczeniąt, a czasem u dorosłych psów, można wyczuć otwarte między nimi kości i czółenka. W takiej sytuacji zwiększa się ryzyko uszkodzenia mózgu, ponieważ nie jest ono chronione przez kości czaszki, ale tylko przez skórę. Czasami cienkie kości czaszki i wysokie ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego mogą powodować obrzęk mózgu. W takim przypadku głowa ma kształt kopuły, halucynacje, zakłócenia w funkcjonowaniu narządów zmysłów, mogą się rozpocząć różne zaburzenia nerwowe. Już w wieku 2-3 miesięcy zazwyczaj można wyróżnić chore szczenięta. Są bardzo małe, są daleko w tyle w rozwoju i najczęściej te psy nie są leczone.

U psów odmiany karłowatej, kamień nazębny tworzy się szybciej iw młodszym wieku niż w dużych. Dlatego też należy poświęcić szczególną uwagę zabiegom i środkom zapobiegawczym, aby zapobiec ich wystąpieniu i terminowemu usunięciu, jeśli nie chcesz, aby twoja pomarańcza straciła zęby w ciągu trzech lat.

Krasnolud wpływa na prawidłowość tworzenia kości szkieletowych. U szpaków małych i karłowatych zakrzywienie kości, deformacja stawów i wrodzone zwichnięcia stawów kolanowych nie są rzadkością. Ze względu na niską wagę pies zwykle dość dobrze przystosowuje się do wad jego struktury. I to nie przeszkadza jej być aktywnym.

Łzawiące oczy nie wyglądają zbyt atrakcyjnie, więc wymagają trochę dodatkowej opieki. Konieczne jest regularne czyszczenie wełny wokół nich specjalnym balsamem. Hodowcy powinni starać się nie używać takich psów w pracy hodowlanej, ponieważ nieprawidłowe tworzenie kanałów łzowych jest dziedziczne. Szczególnie bezwzględnie konieczne jest odrzucenie dużego szpica, mając tę ​​wadę.

Tutaj, być może, są wszystkie nieprawidłowości genetyczne znalezione w Szpicie. Jeśli chcesz mieć zdrowego psa - skontaktuj się z pewnym hodowcą, wybierz szczeniaka po konsultacji z weterynarzem lub specjalistą. A wtedy Twój szpic zachwyci Cię dobrym zdrowiem i energicznym wyglądem przez wiele lat.

Czytaj Więcej O Psach

Ile miesięcy chodzą psy w ciąży

Karmienie Okres i funkcje Fakt: Normalny czas trwania ciąży wynosi 56 do 66 dni. Fakt 2: Widoczne oznaki ciąży stają się zauważalne po około miesiącu. Fakt 3: Nie należy nadmiernie karmić psa szczeniaka. Fakt 4: Fałszywe mięso najczęściej występuje z powodu nieprawidłowo obliczonego czasu krycia.<